အာရုံစက်ဝန်းဘဝအတွေးစာစုများ

အလျဉ်းသင့်လို့ မေးပါရစေ 

          “အလျဉ်းသင့်လို့ မေးပါရစေ၊ ဘဝမှာ ရင်ထဲမှာ နင့်နင့်နဲနဲ အလေးဂရုပြုစရာ တစ်စုံတစ်ရာရှိနေပါပြီလား

          ဖော်မြူလာဆန်ဆန် စာအုပ်ထဲက စကားမျိုးတွေနဲ့ အလျင်စလို မဖြေပါနဲ့ဗျာ။

          ကျွန်တော်ဆိုလိုတဲ့ အလေးဂါရဝပြုစရာ ဆိုတာက ကိုယ့်ဘဝ ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်၊ ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အသက်ရှင်ခြင်းလို့တောင် ဆိုနိုင်လောက်တဲ့ တစ်စုံတစ်ရာပါ။

          တစ်လောကလုံးက နားလည်မှုလွဲပြီး ပြက်ရယ်ပြုကြသည့် တိုင် ဂါရဝ မပျက်ယွင်းဘူး။ အသက်ခန္ဓာကို ထိပါးမယ်ဆိုသည့်တိုင် ယုံကြည်ချက်ကို မပြောင်းလဲဘူးလို့ ဆိုလောက်တဲ့ သစ္စာတရား ပါ။

          သူမေးခဲ့တဲ့ မေးခွန်းတစ်ပုဒ်ပါ။

          ကျွန်တော် နက်နက်နဲနဲ အချိန်ယူ စဉ်းစားကြည့်ခဲ့ပါတယ်။ သူ့ကို အဖြေ မပေးနိုင်ခဲ့ပါ။

          ရိုးသားစွာဝန်ခံရရင် ကျွန်တော့်မှာ ထိုမျှ အဓိဋ္ဌာန်နက်နဲသော ယုံကြည်ချက် မတည်ဆောက်နိုင်သေးပါ။

          သမုတိသဘောသာ ရှိသေးသော ကျွန်တော့်ရဲ့ ဉာဏ်ထဲမှာ ထိုမျှ ခိုင်ကျည်တဲ့ ပရမတ္တသဘောတရားတွေ ကိန်းအောင်းမနေသေး ပါဘူး။ ဒီစာစုကလေးမှာ ဖတ်ရှုသူအား အဖြေတစ်ခုပေးရန် ကျွန်တော် မရည်ရွယ်ပါဘူး ဆိုခဲ့တဲ့အတိုင်း ကျွန်တော့်မှာ အဖြေ မရှိသေးပါဘူး။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် အမေးခံခဲ့ဖူးသော နက်နဲသော ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ်ကို ဝေမျှပေးလိုခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ်။ “အလျဉ်းသင့် လို့ မေးပါရစေ၊ ဘဝမှာ ရင်ထဲမှာ.. နင့်နင့်နဲနဲ အလေးဂါရဝပြုစရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေပါပြီလား”