{"title":"No Sample Book","description":"","products":[{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-လွမ်းရစ်တော့သက်လှယ်ရယ်","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - လွမ်းရစ်တော့သက်လှယ်ရယ်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eချစ်စဖွယ် ဆောင်းရိပ်ဦး \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချစ်စဖွယ်ဆောင်းရိပ်ဦး၏ ညနေချမ်းကလေးပင် ဖြစ်လေသည်။ ဆည်းဆာကလည်း ချစ်စဖွယ်ပင် တောက်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချမ်းအေး၍ ဝေးသောမြောက်ယဉ်စွန်းဆီသို့ ပြေးသွားပုန်းအောင်း နေသော တောင်လေမုတ်သုန်လည်း မြောက်လေ ပြန်လောင်းလာပါပြီ။ သည်လိုမြောက်လေပြန်လောင်းလာစဉ် ဆွတ်ဆွတ်ဖြူလှသော ငွေနှင်း ဝတ်မှုန်ကလေးများကိုလည်း သူနှင့်အတူ ဆောင်ယူခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငွေနှင်းဝတ်ရည်ဖြင့် ဆမ်းထားသော ဆည်းဆာချမ်း၏ ရွှေဝါရောင် ခြည်ဦးဝယ် လူသူကင်းရှင်းကာ ဆိတ်ငြိမ်နေသော ကုက္ကိုင်းဘက်တစ်လျှောက်သည် အမြင့်ဆုံးလှပကာ သာယာအေးချမ်းနေရော့သလားလည်း ထင်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တကယ်ဆိုတော့ ဆောင်းရိပ်ဦး၏ ဆည်းဆာအောက်မှ ကုက္ကိုင်း သည် ချစ်စဖွယ်ပင် တောက်ပနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိမ်းစိုနေသော တောအုပ်များ အကြားမှ လှပသစ်လွင်သောအိမ် ကလေးတစ်လုံးသည် တစ်ဘာသာပဲ အထီးတည်းရပ်နေသည်။ အိမ်ရှေ့ ခြံစည်းရိုး၏ မျက်နှာစာတစ်လျှောက်တွင် လှပစွာပြုစုစိုက်ပျိုးထားသောပုဏ္ဍရိက်ပင်ကလေးများသည် မြောက်လေပြန်ဦးဝယ် မြူးတူးလှုပ်ကစား နေကြလေသည်။ ခြံအဝင် တံခါးပေါက်ဝယ် ဆိုင်းဘုတ်ကလေးတစ်ခု တော့ ချိတ်ဆွဲထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကုက္ကိုင်းရိပ်သာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကုက္ကိုင်းရိပ်သာ၏ခံ့ညားသော ဧည့်ခန်းဆောင်မှာ အသက် ၂၀ ခန့် လှပချောမော၍ ခေတ်ဆန်ဆန် မိန်းမပျိုလေးတစ်ယောက်သာပဲ ထိုင် နေသည်။ သူမသည် ကုက္ကိုင်းရိပ်သာ၏ ဧကရီမယ်ကလေး မခင်စီ ဖြစ် ပါသည်။ မခင်စီသည် ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်လမ်းမဘက်ဆီသို့ လှမ်း ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို မျှော်လင့်နေ ပုံရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြောက်လေပြန်ဦးမှာတော့ ပုဏ္ဍရိက်ပင်ကလေးများ ချစ်စဖွယ်ပင် လှုပ်ကစားနေကြလေသည်။ ခြံစည်းရိုးကို ကျော်လွန်၍သွားသောအခါ ကျယ်ပြန့်ငြိမ်သက်နေသော အင်းလျားရေပြင်၏တစ်ဖက်ကမ်းဆီမှ စိမ်း စိုသော တောတန်းသည် နောက်ခံကားသဖွယ် ရှိနေသည်။ တောတန်းမှ တစ်ဆင့်တက်ကျော်လွန်သွားသောအခါ ရွှေရောင်သစ်နေသောမိုးကုပ် စက်ဝိုင်းကို မခင်စီ မြင်ရလေ၏။ ချစ်စရာ ဗျိုင်းဖြူ ဖိုမ မောင်နှံလည်း ရွှေရောင်သစ်သော မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ပျံသွားနေကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်လောက်များ...သာယာလိုက်သလဲနော်...” ခါတိုင်းသာဆို ရင်တော့ သဘာဝအလှကို ချစ်တတ်သောကုက္ကိုင်းရိပ်သာ ဧကရီမယ် ကလေးအတွက် အင်မတန်မှပဲသာယာကာ ချစ်စရာကောင်းသော ဆည်း ဆာချမ်းကလေးဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ မှန်ပါသည်။ ချစ်စဖွယ် ဆည်းဆာ တောက်ပနေသော အချိန်ကလေးများကိုတော့ မခင်စီသည် အင်မတန်ပဲ ချစ်တတ်ပါသည်။ ဆည်းဆာတောက်ပနေသောလဟာပြင်ထဲမှာ လမ်းလျှောက်နေရခြင်းကို မခင်စီသည် သာယာကြည်နူးမိပါသည်။ တကယ် ပါပဲ၊           တစ်နေကုန် ကျောင်းမှာငြီးငွေ့ ပင်ပန်းစွာအချိန်များကို ကုန်လွန် သွားခဲ့စေပြီးနောက် အိမ်သို့ပြန်ရောက်သောအခါ မခင်စီ အတောင့်တ ဆုံးအရာမှာ ချစ်ဖွယ်တောက်ပနေသော ဆည်းဆာပင်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပေမဲ့ သည်နေ့ညနေချမ်း၏ ဆည်းဆာအလှသည် မခင်စီကို အဘယ်ပုံ အဘယ်နည်းနှင့်မျှ မဆွဲငင်မသာယာနိုင်ရှာ။ သစ်လွင်တောက်ပသောအိမ်ထောင်ပရိဘောဂများဖြင့် ခံ့ညားစွာဝင့်ကြွားနေသော ဧည့်ခန်းဆောင်မှာ အလိုမကျနိုင်သောအမူအရာဖြင့် ကုက္ကိုင်းရိပ်သာ၏ ဧကရီမယ်ကလေးတစ်ယောက်တည်းထိုင်နေပါသည်။ အပြာရင့်ရင့် ကတ္တီပါထဘီနှင့် ကြက်ဥနှစ်ရောင် သက္ကလတ်ကုတ်အင်္ကျီကို သပ်ရပ် စွာ ဝတ်ဆင်ထားလေရာ လတ်ဆတ်၍ ပြည့်ဖြိုးဝင်းဝါသော သူမ၏ အသားအရေ၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် ကြည့်၍ အင်မတန်ကျက်သရေ ရှိလှသည်။ တကယ်တော့လည်း သည်လိုတောက်ပ၀င့်ကြွားနေသော ဧည့်ခန်းဆောင်မှာ သည်လိုကျက်သရေရှိသူထိုင်မှသာပဲ ကြည့်လို့ ကောင်းပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်စုံတစ်ယောက်အား စောင့်နေရသည်မှာ စိတ်မရှည်နိုင်တော့ သကဲ့သို့ သူမ၏သေးငယ်သောရွှေရောင်လက်ပတ်နာရီကလေးကို မခင် စီသည် ငုံ၍ကြည့်လေသည်။ ၆ နာရီထိုးဖို့ရန် မိနစ် ၂၀ မျှသာလိုတော့ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မခင်စီသည် ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်လမ်းမဘက်ဆီသို့ လှမ်း၍ကြည့် လိုက်ပြန်သည်။ ကုက္ကိုင်းလမ်းမကြီးတစ်လျှောက်လုံးမှာတော့ အသွား အလာ ကင်းရှင်းလို့ နေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုကျော်ဝင်းတစ်ယောက်ကလည်းပဲနော်..”စိတ်ပျက်စွာ မခင်စီက ညည်းညူလိုက်မိသည်။ အမှန်မှာ ကိုကျော်ဝင်းကိုတော့ မခင်စီသည်အပြစ်လည်းတင်လိုက်ပါသည်။ တင်မည်ဆိုတော့လည်း တင်စရာပင် ဖြစ်ပေသည်။ ကိုကျော်ဝင်းက သူမကို ၅ နာရီတွင် မော်တော်ကား နှင့်လာ၍ခေါ်ပါမည်ဟု သေသေချာချာပဲကတိပေးထားပြီးကာမှ ဟော ၅ နာရီခွဲသွားပြီး၍ ဆယ်မိနစ်ပင်လွန်သွားခဲ့ပါပကော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို..ဘယ်လောက်များစိတ်ဆိုးဖို့ ကောင်းသလဲ၊ ကိုကျော်ဝင်းတစ် ယောက်တော့လား ဟင်း နေပေစေဦး” တစ်ယောက်တည်းသာ ရန်ဖြစ် နေရသော ဧကရီမယ်ကလေးမှာခံရခက်နေရှာသည်။ မှန်ပေလိမ့်မည်။ သူမသည် ကျောင်းမှအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လေးနာရီနှင့် မိနစ် ၂ဝ ပင်ရှိနေပါပြီ။ ကတိုက်ကရိုက်လက်ဖက်ရည်သောက်ရသည်။ ရေကို အပြေးအလွှားချိုးခဲ့ရသည်။ အမွှေးအကြိုင် အလှအပပြင်ဆင် ခေါင်းဖြီး၊ အဝတ်အစားလဲရတာနှင့်ပင် ၅ နာရီတွင် အဆင်သင့်ဖြစ်နိုင်ဖို့အရေး မနည်းကြီးကြိုးစားခဲ့ရပါသည်။ ၅ နာရီထိုးသည်နှင့် မခင်စီသည် ဧည့် ခန်းဆောင်တွင် အသင့်ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်၍ စောင့်နေပါပြီ..၊ ကိုကျော်ဝင်း ကသာ ပေါ်မလာသေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၅ နာရီနှင့် ၁၀ မိနစ်...သည်အထိစောင့်ရသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်ယဉ် နှင့်စောင့်သာပါသေး၏။ ၅ နာရီနှင့်မိနစ် ၂၀ စိတ်ကူးယဉ်ယဉ်ကလေး များ ကုန်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် မခင်စီက ငြီးငွေ့စပြုလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြတင်းပေါက်မှ အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိပြန်လေသည်။ ကိုကျော် ဝင်းလာမည့်လမ်းဆီမှာ ဘာမှမမြင်။ ချစ်ဖွယ်လှုပ်ကစားနေသော ပုဏ္ဍရိက် ပင်ကလေးများကိုပင် မခင်စီရယ်မမြင်နိုင်ရှာ... ဝေးသော မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း အရပ်ဆီမှာ ရွှေရောင်ခြည်ဦးကိုတော့ ထားလိုက်ပါဦး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုကျော်ဝင်း...ကိုကျော်ဝင်း..မုန်းဖို့ကောင်းပါတယ်..” တကယ်ဆို တော့ မခင်စီသည် ကိုကျော်ဝင်းကို မမုန်းနိုင်ပါ။ စိတ်မရှည်နိုင်တော့ လွန်း၍သာ ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်ပါ၏။ လာနိုင်ခဲသောသူကို စောင့်ရသည်မှာ အငြီးငွေ့ဆုံး၊ အပင်ပန်းဆုံးပင်ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် သာယာ မှုကို ရုတ်တရက်ရှာမိသည်။ သာယာမှုကိုသာရှာသည်။ ခါတိုင်းသူမ၏ အချစ်တော်ဆည်းဆာကလေး ဖိတ်ခေါ်နေသည်ကိုတော့ မေ့ရှာသည်။ ခေါင်းရင်းမှ ပီယာနိုကိုလည်းမတီးချင်၊ ဘေးတွင်ရှိသော ရေဒီယိုကို လည်း မဖွင့်ချင်။ စားပွဲပေါ်မှာ ခါတိုင်းရှိတတ်သော “ကောရိုးနက်” မဂ္ဂဇင်းကိုကြည့်မိသည်။ မဂ္ဂဇင်းကိုတော့မတွေ့ရ၊ အင်္ဂလိပ်သတင်း စာကြီးတစ်စောင်ကိုသာပဲ အဆင်သင့်တွေ့ရသဖြင့် လှမ်းယူ၍ ကြည့်မိ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တိုင်း” သို့မဟုတ် အင်္ဂလိပ်အစိုးရဂေဇက်၊ ခါတိုင်း မခင်စီသည် တိုင်းသတင်းစာကို ဘယ်တော့မှ မဖတ်ချင်။ ဒါပေမဲ့ ကိုကျော်ဝင်းကို စောင့်ရင်း သတင်းစာ၏ မာတိကာကို ဖတ်ကြည့်မိလေသည်။ “ရစ်ဘင်တရော့နှင့် စတာလင်တို့ တွေ့ဆုံကြခြင်း ” “ဂျာမဏီနှင့်ဆိုဗီယက်တို့ ပိုလန်ပြည်ကိုခွဲဝေ၍ယူလိုက်ကြပြီ” “မစ္စတာချိန်ဘာလင်၏ မှန်းခြေပေါက်ပါ့ မလား ... “မဟာမိတ်တပ်များနှင့် ဂျာမဏီတပ်များ ပြင်းထန်စွာတိုက်ပွဲ ဖြစ်ခြင်း ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မခင်စီသည် မာတိကာမဆုံးမီ သတင်းစာကို ပြန်၍ချထားလိုက် မိသည်။ ဥရောပတိုက်တွင် လောဘအတောမသတ်နိုင်သောအရင်းရှင် ကြီးများနှင့် မိုက်မဲသောနိုင်ငံရေးသမားများကြောင့် လူတွေအချင်းချင်း တိုက်ကြ၊ ခိုက်ကြသဖြင့် ငတ်ကြ၊ ပြတ်ကြ၊ သတ်ကြ၊ သေကြရပေဦးတော့မည်။ သည်သတင်းများကိုသူမသည်မဖတ်ချင်။ ကောရိုက်မဂ္ဂဇင်း ကလည်းမရှိ ၊ ကိုကျော်ဝင်းမလာနိုင်လို့ စောင့်နေရသည်မှာ ငြီးငွေ့ စရာ ကောင်းနေသည့်အထဲ တိုင်းသတင်းစာကိုဖတ်ရသည်မှာ တကယ် တော့လည်း မခင်စီသည် စိတ်ပျက်မိပါသည်။ သည်လိုငြီးငွေ့၍ စိတ်ပျက်စရာဘဝများကို သူမသည် အနည်းငယ်မျှ မနှစ်သက်နိုင်ပါ။ သည်း ညည်းလည်းမခံချင်ပါ။ မခင်စီသည် နုပျိုငယ်ရွယ်သူဖြစ်သည်။ အသစ် အလွင်တောက်ပမှုများနှင့် ချစ်စရာအလှအပများကိုသာပဲ စိတ်ဝင်စား နှစ်သက်ပါသည်။ ချစ်ပါသည်။ သည်လိုဆိုရင်တော့ ဧည့်ခန်းဆောင်မှာ ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ် ထိုင်စောင့်နေမည့်အစား ဆည်းဆာတောက်နေသော ခြံထဲမှာဆင်းပြီး လမ်းလျှောက်နေသည်က ပို၍ကောင်းပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်ဝင်ရှေ့မှာ ရဲရဲနီကာ ပွင့်နေရှာသော နှင်းဆီပန်းကလေးများ ရှိနေရှာသည်။ ခါတိုင်းသည်လိုဆည်းဆာတောက်ချိန်များ၌ မခင်စီသည် ခြံထဲသို့ ဆင်းကာ နှင်းဆီပန်းကလေးများကို ချစ်ခင်ယုယနေတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နော် ...ချစ်စရာရွှေနှင်းဆီကလေးတွေ ...”သက်မဲ့နှင်းဆီပွင့်ကလေး များကို မခင်စီသည် နှုတ်ခွန်းဆက်လေ့ရှိသည်။ အချစ်ရည်လျှမ်းသော မျက်လုံးဝိုင်းကလေးများဖြင့် နှင်းဆီကလေးများကို ကြည်နူးနှစ်သိမ့်စွာ လည်းကြည့်နေတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဧည့်ခန်းဆောင်က ပန်းအိုးကလေးထဲမှာ သည်နှင်းဆီပွင့်ကလေး တွေကိုစိုက်ထားရရင်တော့ ဘယ်လောက်များလှလိုက်မလဲနော်...” အလှအပများကိုချစ်တတ်သဖြင့် သည်လိုတော့ မခင်စီတွေးမိလေသည်။ ဒါပေမဲ့ သူမသည်တွေးမိရုံမျှသာပဲဖြစ်သည်။ ခူးကား မခူးရက်ရှာ။ အကယ်၍ ပန်းအိုးတွင်စိုက်ထားရပါမူ။ သုံးလေးရက်ကြာသောအခါ နှင်းဆီပွင့်ကလေးများ ညှိုးနွမ်း၍သွားရှာကြပေမည်။ မိခင်ပျိုပင်မမှသာ ပဲ သူ့သဘာဝအလျောက် အလှပန်းပွင့်နေကြသော နှင်းဆီပွင့်ကလေး များသည်သဘာဝ သယ်ယူပို့ဆောင်ထားရာအရပ်၌သာ ဖောက်ပြန်ယို ယွင်းခြင်းမရှိသော တည်တံ့လှပမှုများဖြင့် ဘုန်းတောက်ဝေဆာနိုင်ပေ မည်။ သဘာဝကို လူသည် အတိုက်အခံပြုခြင်းဖြင့် အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်၊ သဘာဝနှင့်နားလည်မှုရအောင် ကြိုးစားခြင်းဖြင့်သာ လူသည် သဘာဝမိခင်၏ရတနာတိုက်ကို အသာတကြည် ဖွင့်ယူသုံးစွဲနိုင်ပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ရာတွင် လူသည် သဘာဝမိခင်ပျိုအား မလေးမခန့်နှင့် ပြောင်ချော် နော်လုပ်ချင်သည်။ မြေကြီးပေါ်မှာ ပွင့်နေသောအလှပန်းကို ဧည့်ခန်း ဆောင်က ပန်းအိုးဆီသို့ ရွှေ့ပြောင်း၍မရနိုင်။ ပြီးတော့ မခင်စီ အံ့သြနေ တာတစ်ခုလည်းရှိပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဒီလောက်လှတဲ့ ချစ်စရာ နှင်းဆီပန်းကလေးတွေမှာ ဘာကြောင့် များ ဆူးကရှိနေရပြန်တာလဲနော်....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သည်လိုမခင်စီကတိုးတိုးကလေး မေးကြည့်မိလေသည်။ မြောက်လေပြန်အကျော့မှ နှင်းဆီပန်းကလေး တွေကနော့နေကြသည်။ သူမ မသိနားမလည်နိုင်သော ရုက္ခဗေဒ ဘာသာစကားဖြင့် နှင်းဆီပန်းကလေးများကတော့သူတို့ ၏ဘဝနှင့် ဆူးအကြောင်းကို ပြောပြနေကြပါလိမ့်မည်။ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူ မခင်စီတစ်ယောက်ဖြင့် သတ္တဗေဒဘာသာရပ်ကိုမယူ၊ တကယ်လို့ သတ္တ ဗေဒဘာသာရပ်ကိုယူသည်တိုင်အောင်လည်း နှင်းဆီပန်းကလေးများ၏ ဘဝနှင့် ဆူးအကြောင်းကို နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်။ သတ္တဗေဒသည် အနှောင်းဆုံးအနုဆုံးသော လောကဓာတ်ပညာရပ်တစ်ခုသာဖြစ်သဖြင့် လည်း နှင်းဆီပန်းပွင့်ကလေးများ၏ ဘာသာစကားကိုသိနားလည်နိုင်ရန် ကြံဆဖို့ အင်မတန်စောနေပါသည်။ နှောင်း၍နုသေးသော သတ္တဗေဒ၏ အကူအညီဖြင့် မတတ်စွမ်းနိုင်ခဲ့သော် အသက်ရသောရူပနှင့် ဓာတုဗေဒ ပညာရပ်များ၏ အကူအညီနှင့်ကြံဆသော်လည်း ရမည်တော့မဟုတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ထာဝရဘုရားသခင် ကြည့်ရှုဖန်ဆင်းသည်”\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46941382508693,"sku":null,"price":7125.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46941382541461,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_750c7669-1025-4167-b9c8-a823d688d842.jpg?v=1730206905"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-မြစပယ်ရုံ","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - မြစပယ်ရုံ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြစမ္ပယ်ရုံ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁)\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လှသော မြစမ္ပယ်ရုံဝယ် “ခင်” သာ တစ်ယောက် တည်း ပျင်းရိနွမ်းနယ်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ရလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခပ်စောစောပိုင်းကမူ မောင်၏ဧည့်သည်များနှင့် အိမ်ကြီးတစ်ခု လုံးသည် စီစီညံညံရှိခဲ့၏။ မောင်၏ အပေါင်းအသင်းနှင့် လုပ်ဖော် ကိုင်ဖက် မိတ်ဆွေများသည် လာရောက်လည်ပတ်ကာ သောက်ကြ စားကြသဖြင့် မြစမ္ပယ်ရုံခြံကြီးအတွင်းဝယ် စည်စည်ကားကားနှင့် ဆူဆူညံညံရှိနေခဲ့ပေသည်။ လင်ယောက်ျားဖြစ်သူ၏ အပေါင်းအသင်း များသည် ကုန်သည်ကြီးများ၊ အစိုးရအရာရှိကြီးများနှင့် ဧရာမလူကြီး လူကောင်းများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ အဆင့် အတန်းများနှင့်လည်း လျော်ညီသင့်တင့်အောင် ခင်က ဝတ္တရားအတိုင်း လိုလေသေးမရှိရအောင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကြပ် ပြုစုဧည့်ခံခဲ့ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လင်ယောက်ျားဖြစ်သူ ကြိုက်နှစ်သက်တတ်၍ အနောက်တိုင်း သားများနှင့်မခြား အိမ်တွင် သီးသန့်ထားရှိသော အရက်ခန်းမှ ဝီစကီ၊ ဘရန်ဒီ၊ ဂျင်နှင့် ဘီယာများကို ထုတ်၍ ဧည့်သည်တော် လူကြီးလူ ကောင်းများအား ဧည့်ခံခဲ့ရ၏။ အိမ်တွင် လင်ကိုယ်မယား နှစ်ယောက်အတွက် ခိုင်းစေရန် ထားရှိသော အစေခံနှစ်ယောက်နှင့်ပင် မလုံလောက်သေး၍ ဒရိုင်ဘာကိုပါ ခေါ်ယူခိုင်းစေခဲ့ရ၏။ သည်အထဲကမှ လက်မလည်နိုင်သေးသောကြောင့် မာလီကုလားလည်း အဆစ်ထည့်ခဲ့ ရသေးသည်။ အိမ်ရှိ အခိုင်းအစေအားလုံးမှာ သူ့အလုပ်နှင့်သူ မဟုတ်တော့ဘဲ ဖြစ်တတ်သလို ပျားပိတုန်းခတ် ပြေးလွှားလုပ်ကိုင်ခဲ့ကြရ ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူကြီးလူကောင်းဆိုသူများသည်ကား အလွန်တရာ ဇီဇာကြောင် လည်းကြောင်၊ ကျယ်လည်းကျယ်သူများသာ ဖြစ်ကြ၏။ ၎င်းတို့အိမ်တွင် ဖြစ်သလို စားသောက်နေထိုင်လေ့ရှိကြသော်လည်း ဧည့်သည် လုပ်ရသော အခမ်းအနားများ၌ များစွာ ကြီးကျယ်ချင်တတ်ကြ၏။ အရက်သောက်၍ မူးရသည့်အတူတူ ဝီစကီမှ ရိုးရိုးဝီစကီပင်မဟုတ်လိုက်သေးဘဲ မရှိတတ်သော ပြင်သစ်ဝီစကီကိုမှ ကြံကြံဖန်ဖန်နှင့် ကတ်သီးကတ်သတ် တောင်းသူကတောင်း၊ ဘရန်ဒီကိုလည်း ပျားအုံ တံဆိပ်ပင် ကောင်းသည်မထင်သေးဘဲ တွေ့ကရာ လျှောက်တောင်းလိုတောင်းနှင့် ညှဉ်းလိုက်ကြသေးတော့၏။ ဧည့်ခံရသော ခင်တို့လင် မယားကလည်း လူကြီးလူကောင်းများ ဖြစ်ကြသဖြင့် လူကြီးလူကောင်း အမူးအရူးများကို လူကြီးလူကောင်းပီသစွာနှင့် လိုလေသေး မရှိအောင် ဧည့်ခံရလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဧည့်သည်တော်လူကြီးမင်းများအတွက် အစစအရာရာ လိုလေ သေးသည် မဖြစ်ရအောင် “ခင်”က ကြည့်ရှုစီမံ ခန့်ခွဲရပေသည်။ ဧည့် သည်တော်များအား ဧည့်ခံစကားပြောနေရုံကာမျှနှင့် ကိစ္စက မပြီးသေး ချေ။ တစ်ချက်တစ်ချက် မီးဖိုချောင်ဘက်သို့ လှစ်ခနဲ ထွက်ခဲ့ရ၏။ အာလူးကြော်နှင့် စမူဆာကြော်များကို အလျင်မီအောင် အကြော်ခိုင်း ရ၏။ ထိုအခိုက် လိမ္မော်ရည်က ကုန်တော့မည်ကဲ့သို့ ရှိနေသောကြောင့် ဒရိုင်ဘာအား ခပ်လှမ်းလှမ်းက အတွင်းဝန်တစ်ဦး၏ အိမ်သို့ ကတိုက်ကရိုက်စေလွှတ်၍ အချေးခိုင်းလိုက်ရသေးတော့၏။ မာလီ ကုလားမှာ ပန်းပင်စိုက်ပျိုးရသောအလုပ်ထက် ဆိုဒါနှင့် ဂျင်ဂျာပုလင်း များ ဖွင့်ရသော အလုပ်တွင် ကျင်လည်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခင်သည် တော်တော်ပဲ မောသွားခဲ့ရပေသည်။ ပြီးတော့ ငြီးစီစီ ကြီးလည်း ဖြစ်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ညနေစောင်း၍ ဧည့်သည်တော် လူကြီးမင်းများသည် မူးရူးကာ အသီးသီးပြန်သွားကြသည့်အထဲတွင် မောင်ကပါ လိုက်ပါ သွားသဖြင့် ခင်သည် အိမ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခပ်စောစောက ဧည့်သည်တော်များအတွက် လက်မလည်ရ အောင် ပျားပန်းခတ် ပြေးလွှားလုပ်ကိုင်ခဲ့ကြရရှာသော အိမ်၌ အခိုင်း အစေများသည် ခြေကုန်လက်ပန်းကျသွားကြလေပြီဖြစ်သောကြောင့် အိမ်ကြီး၏ဘေးဘက်တွင် ၎င်းတို့အတွက် သီးသန့်ဆောက်လုပ်ပေး ထားသော အစေခံတန်းလျားသို့ အသီးသီးပြန်သွားကြပြီး အပန်းဖြေ နားနေကြဟန်ရှိပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခပ်စောစောက စီစီညံညံရှိနေခဲ့သော မြစမ္ပယ်ရုံသည် ခင်၏ မောင်နှင့် မောင်၏ဧည့်သည်တော်များ အသီးသီးပြန်သွားကြပြီးသည့် နောက်တွင် တစ်စထက်တစ်စ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရရှိခဲ့လေ၏။ ငြိမ် သက်ခြင်းသည် တစ်စထက်တစ်စ တည်ငြိမ်ခိုင်မြဲခြင်း ရှိလာသော အခါ တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် ယှက်ဖြာ၍ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာလေခပ်စောစောက မောပန်း၍ ငြီးစီစီကြီးဖြစ်နေခဲ့ရသော ခင့်အတွက် ငြိမ်သက်ခွင့်နှင့် တိတ်ဆိတ်နေခြင်းများသည် နားနေသက်သာမှုနှင့်ပြန်လည်လန်းဆန်းမှုကို တဖြည်းဖြည်းပေးလာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခင်သည် မောပန်း၍ ငြီးစီစီနိုင်လှသည့်အတွက် ၎င်း၏အိပ်ခန်း တွင်းမှ တစ်ယောက်အိပ်ခုတင်ထက်တွင် တစ်ယောက်တည်း ပက် လက်လှန်၍နေခဲ့ရာမှ တစ်စထက်တစ်စ အပန်းပြေကာ လန်းဆန်း၍ လာသောအခါ အိပ်ရာထက်တွင် လှဲနေရခြင်းကိုလည်း ငြီးငွေ့သလို ရှိလာပြန်လေ၏။ လူအများနှင့် ဆက်ဆံရခြင်း၊ ဧည့်ခံရခြင်းများတွင် ငြီးငွေ့ခြင်းကို ခံစားရသကဲ့သို့ပင် တစ်ယောက်အထီးတည်း နေရ ခြင်း၌ တွေ့ရှိခံစားရသော ငြီးငွေ့ ရခြင်းသည် ရှိတတ်ပေသည်။ သို့ ရာတွင် ထိုငြီးငွေ့ရခြင်းများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခုတော့ မတူကြပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြစမ္ပယ်ရုံကတော့ ငြိမ်သက်မြဲပင် ငြိမ်သက်လျက် တိတ်ဆိတ်မြဲ တိတ်ဆိတ်လျက်ပင် ရှိနေ၏။ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်း၏ သဘာဝ သည် မြစမ္ပယ်ရုံ၏ အရှင်မအား တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဖမ်းစားရန် ကြံရွယ် နေသည်ကိုကား ခင်သည် သိရှိရိပ်မိဟန်မတူ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိပ်မက်ထဲက ချစ်တဲ့သူရယ် ... ခင့်ကိုလေ ဘယ်နေ့များမှ လာခေါ်ပါ့မလဲကွယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခင်သည် ရင်ထဲ နှလုံးထဲက တိုး၍ထွက်လာသော “အိပ်မက်ထဲ က ချစ်တဲ့သူရယ်” သီချင်းကို အမှတ်မထင် ခပ်တိုးတိုးကလေး ညည်း လိုက်သည်။ ထိုသီချင်းကို ခင်သည် အင်မတန်မှ နှစ်သက်၍ တစ်ယောက်တည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေရတတ်သောအခါ အမှတ်မဲ့ သီဆိုညည်းညူလေ့ရှိသည်။ တကယ်တမ်း စစ်တမ်းထုတ်ကြရမည် ဆိုလျှင်ကား ထိုစိတ်ကူးယဉ်လှသော သီချင်းကို ခင်သည် အမှတ်မဲ့ ညည်းညူသီဆိုတတ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ၎င်း၏အသည်းနှင့် နှလုံးသား များအကြားတွင် လျှို့ဝှက်မြှုပ်နှံထားရသော ပဟေဠိ၏အနက်ကို စမ်း တဝါးဝါးနှင့် ရှာဖွေနေခြင်းသာ ဖြစ်လေ၏။ သည်အဖြစ်မှန်ကို “ခင်”သည် တိတိကျကျနှင့် မှန်မှန်ကန်ကန်သိရှိနားလည်ရန် ကြိုးစားခြင်းတော့ မပြု၊ ခင်သည် မိမိကိုယ်ကို လှည့်စားရန်လောက်သာ မသိ မိုက်မဲစွာ ကြိုးပမ်းနေခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိပ်မက်ထဲက ချစ်တဲ့သူရယ် ... ခင့်ကိုလေ ဘယ်နေ့များမှ လာခေါ်ပါ့မလဲကွယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြစမ္ပယ်ရုံ၌ ငြီးငွေ့ နေရှာသော အရှင်မက မောင့်ကိုပင် မေ့လျော့ ကာ စိတ်ကူးထဲ၌သာ ရှိနေရှာသော အိပ်မက်ထဲက ချစ်သူကို တောင့် တောင့်တတနှင့် မြည်တမ်း ညည်းညူနေရှာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခင်သည် ကိုယ်လုံးပေါ်မှန်ကြီးရှေ့တွင် ခပ်နွဲ့နွဲ့ ရပ်လိုက်၏။ ပြီးတော့ မိမိကိုယ်ကို ခြေဆုံးခေါင်းဖျား ကြည့်၏။ ရင်၊ ခါးနှင့် တင် များကို သေသေချာချာကြည့်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခင်၏ အသားအရေနှင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်သည် အပျိုစင်နှင့် မခြား တောင့်တောင့်တင်းတင်းနှင့် ပြည့်ပြည့်ဖြိုးဖြိုးတော့ ရှိပါသေး ၏။ ခင်သည် ယခုမှ အသက် ၂၇ နှစ်ပင် မပြည့်တတ်သေး။ မောင် နှင့် အကြောင်းပါသည်မှာ ၅ နှစ်ကျော်ခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း သားသမီး မရှိအောင် တမင်တကာ ကာကွယ်ပြုလုပ်ထားသောကြောင့် ကလေး တစ်ယောက်မှလည်း မမွေးခဲ့ရသဖြင့် အိုစာခြင်းမရှိ။ ယခင် အပျိုစင် တုန်းကအတိုင်းပင် စိုစိုပြည်ပြည်ရှိနေပါ၏။ ပြီးတော့လည်း အနောက် တိုင်းသားတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ကျန်းမာမှုတို့ကို မောင်ကပါ သဘော ကျ လက်ခံသဖြင့် လင်မယား ညားလာကတည်းက တစ်ခုတင်တည်း အတူမအိပ်ခဲ့ကြပေ။ မြစမ္ပယ်ရုံကို ဝယ်ယူလာခဲ့သော လွန်ခဲ့သည့် တစ်နှစ်သာသာခန့်မှစ၍ တစ်ခုတင်တည်း ထားပါဦး တစ်ခန်းစီပင်\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958421758101,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_fe61b822-3523-4f65-83b5-da481e25c321.jpg?v=1730206984"},{"product_id":"ပီမိုးနင်း-ဆောင်းပါးရေးဋီကာ","title":"ပီမိုးနင်း - Key to Letter Writing","description":"\u003col data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eMy dear\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁။ မိတ်ဆွေ\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"2\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eAs I intend entering into business relationships\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003ewith Mr B. of Rangoon (Yangon),\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂။ ရန်ကုန်မြို့နေ မစ္စတာဘီနှင့် ကျွန်ုပ် အလုပ် ဆက်သွယ်ခြင်း အခြေသို့ ဝင်လိုပါသဖြင့်။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"3\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eWith regard to his past antecedents and presentcareer in life.\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၃။ သူ၏ ရှေးအဖြစ်အပျက်များနှင့် ၎င်းပြင် ယခု အသက်မွေးနေထိုင်ပုံနှင့် ပတ်သက်၍။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"4\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eI shall be glad to hear from you some particulars.\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၄။ အကျိုးအကြောင်းများကို ခင်ဗျားထံမှ ကြားရလျှင် ဝမ်းသာပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"5\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eAs the subject is of the utmost importance tomy interests.\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၅။ ဤအကြောင်းအရာသည် ကျွန်တော်၏ အကျိုးကျေးဇူး အလို့ငှာ လွန်စွာ အရေးကြီးပါသောကြောင့်။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"6\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eto you as the only gentle man\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၆။ ခင်ဗျားကို တစ်ဦးတည်းသော လူကြီးလူကောင်းအဖြစ်နှင့်။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"7\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eI have referred the matter\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၇။ ကျွန်တော် အကြောင်းကြား စုံစမ်းပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"8\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003ewhose opinion I can depend upon, with thegreatest confidence.\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၈။ ထိုလူကြီးလူကောင်း၏ ထင်မြင်ချက်ကို အကြီးဆုံးသောကိုးစားခြင်းနှင့် ကျွန်တော် စိတ်ချအားထားနိုင်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"9\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003ein all transactions relating to money matters.\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၉။ ငွေနှင့် ပတ်သက်သော အလုပ်အားလုံးတို့မှာ။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"10\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003ethat one should try to be on the safe side.\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၀။ စိတ်ချရသောအခြေအနေ၌ နေဖို့ရန် ကြိုးစားခြင်းသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"11\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eIt is quite natural\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၁။ ဓမ္မတာအတိုင်းလုံးလုံးကြီး ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"12\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eP. Expecting to hear from you so in.\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၂။ မကြာမီ ခင်ဗျားထံမှ ကြားရမည်ဟု မျှော်လင့်လျက်နေသော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eI am sincerely yours.\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eMg Ba \u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခက်ဆစ်-particulars အ ကြောင်းအရာများ။ to my interests mais corder sami:en:: sacęçoll utmost importance gigs 3369:C:63ɔn the only os83:05p9:630311 depend upon cosasə3:003:30pin that one should try ©:03: သင့်ခြင်း။ on the safe side စိတ်ချရသော အခြေအနေ၌။ with regard ပတ်သက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e*\u003c\/p\u003e\n\u003col data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eMy dear,\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁။ မိတ်ဆွေ\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"2\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eas I have allowed your much esteemed favourof the 12th instant remain so long unanswered.\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂။ ယခုလ ၁၂ ရက်နေ့စွဲနှင့် ရောက်ရှိသော ခင်ဗျား၏ များစွာလေးမြတ်ဖွယ်သော စာကို မပြန်ကြားဘဲ ဤမျှ ထောက်ကြာ စွာ ထားသောကြောင့်။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"3\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eI am really a very bad correspondent,\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၃။ ကျွန်ုပ်သည် စာရေးအကြောင်းကြားခြင်းအရာ၌ အမှန်ညံ့ဖျင်းသူ ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"4\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003ethat Mr. B is a man of education has a great turnfor business and has travelled abroad.\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၄။ မစ္စတာဘီသည် ပညာတတ်ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း၊ အလုပ်အကိုင်မှာ များစွာတော်ကြောင်း၊ နိုင်ငံခြားကို ရောက်ဖူးကြောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"5\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eIt gives me much pleasure to be able to informyou.\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၅။ ခင်ဗျားကို ပြောပြနိုင်သည့်အတွက် ကျွန်ုပ် များစွာဝမ်းသာပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"6\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003ehe is about forty years of age and can give youvery good refences.\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၆။ သူသည် အသက် ၄ဝ ခန့်ရှိ၍ ခင်ဗျားအား လွန်စွာ ကောင်းသော သက်သေခံများကို ပေးနိုင်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"7\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003ehaving been entrusted with matters of great responsibility by Messrs A \u0026amp; Co.\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၇။ မယ်ဆယ်အေ ကုမ္ပဏီတို့ထံမှ ကြီးသော တာဝန်ကိစ္စများနှင့်လွှဲအပ်ခြင်း ခံရခဲ့သောကြောင့်။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"8\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eFor many years he had great business experience.\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၈။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အလုပ်အကိုင်၌ လေ့ကျင့်ခြင်း ရခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"9\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eThe excellent testimonial he is already in posCosco session of,\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၉။ သူ ရရှိထားပြီးသော အလွန်ကောင်းသော သက်သေခံ လွန်ပြီး လက်မှတ်များသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"10\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003espeak far more loudly than any that I can give\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၀။ ကျွန်ုပ် ပေးနိုင်သော လက်မှတ် တစ်စုံတစ်ရာထက် ပိုမို၍ ကောင်းစွာ သက်သေခံပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"11\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eIn short he is strictly honest and has alwaysborne a deservedly high character.\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၁။ တိုတိုပြောရမည်ဆိုလျှင် အလွန်ရိုးသားသူဖြစ်၍ အခါခပ်သိမ်း မြင့်မြတ်ထိုက်တန်စွာသော စိတ်နေသဘောထားရှိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003col start=\"12\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eP. With sincere good wishes to your-self and me your family.\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၂။ ခင်ဗျားနှင့်တကွ ခင်ဗျား၏ အိမ်သားတို့ သာစေမာစေကြောင်း ကို ကောင်းစွာ လိုလားလျက် နေပါသော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eSincerely yours. \u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eBa Maung\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958439420053,"sku":"","price":1530.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_c2175609-d31a-40ce-ae96-81ddf76816aa.jpg?v=1730208676"},{"product_id":"ပါရဂူ-သနန္တနဓမ္မ","title":"ပါရဂူ - သနန္တနဓမ္မ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပတ္ထနာနှင့်ဘာဝနာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမဟာကဝိ ရဗိန္ဒရာနတ်တဂိုးဟာ သူ့ဘဝနောက်ဆုံးနေ့များမှာ ပြဿနာ ဖြစ်ပေါ်လာစေနိုင် တဲ့ ကဗျာတစ်ပုဒ် ရေးသားစပ်ဆိုသွားတယ်။ အဲဒီ ကဗျာကတော့ ဒီလိုပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အရှင်သူမြတ်ဟာ ဒီကြင်နာသနားဖွယ်ကောင်းတဲ့ လူ့လောက ခေတ်တိုင်း ခေတ်တိုင်း မကြာခဏ တမန်များကို စေလွှတ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီ တမန်များက အားလုံးကို သည်းခံကြလို့ ပြောသွားကြတယ်။ အားလုံးကို ချစ်ခင်ကြလို့ ပြောသွားကြတယ်။ အတွင်းသန္တာန်ထဲက ဒေါသတည်းဟူသော အဆိပ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ကြရမယ်လို့ ပြောသွား ကြတယ်။ အဲဒီ တမန်တွေဟာ ပူဇော်ထိုက်၊ ပူဇော်အပ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်တယ်။ မမေ့ အပ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယခုခေတ်လို အမင်္ဂလာ အချိန်မျိုးမှာ တံခါး အပြင်ဘက်ကပဲ အကျိုးမရှိ အချည်းအနှီး အလဟဿဖြစ်တဲ့ လက်အုပ်ချီ ရိုသေမှုပြု ပြီး အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်များကို ကန်တော့လိုက်ကြတယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကျွန်ုပ် တွေ့မြင်နေရတဲ့ အကြမ်းဖက်မှုနှင့် ကလိမ်ကျမှုများဟာ ညဉ့်၏ အကာ အကွယ်မှာ ပုန်းကွယ်ပြီး အဖော်မဲ့သူများကို ရိုက်နှက်ထိုးသတ်နေကြတယ်။ ကျွန်ုပ် တွေ့မြင်ရတယ်။ တုံ့ပြန်မှု မပြုလုပ်နိုင်တဲ့ အင်အားကြီးမားသူများရဲ့ ပြစ်မှုကြောင့် တရားမှုရဲ့ အသံဟာ အရှိန်အဝါကင်းမဲ့ပြီး ဆိတ်ငြိမ်တဲ့နေရာမှာ ငိုကြွေးနေတယ်။ ကျွန်ုပ် တွေ့မြင်ရတယ်။ နုနယ်ပျိုမြစ်သေးတဲ့ ကလေးငယ်ကို အရူးတစ်ယောက်လို ပြေးသွားနေတာ တွေ့မြင်နေရတယ်။ အဲဒီ ကလေးသူငယ်ဟာ သူ့ဦးခေါင်းကို ကျောက်တုံးနှင့် အကျိုး မရှိ တိုက်ပြီး မည်မျှပင် ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေသလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဒီကနေ့ ကျွန်ုပ်အသံ တိတ်သွားတယ်။ ပလွေသံအိပ်စက်သွားပြီ။ လကွယ်နေ့ ည အကျဉ်းတိုက်ထဲက ကျွန်ုပ်ရဲ့ ဘဝကို ဒုက္ခအိပ်မက်ထဲမှာ မြင်မက်လိုက်တယ်။ အဲဒါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြောင့် မျက်လုံးမှာ မျက်ရည်အပြည့်နှင့် အရှင်သူမြတ်ကို မေးလိုက်ပါတယ်။ အရှင် သူမြတ်ရဲ့ လေကို အဆိပ်အပြည့်ဖြစ်နေအောင် လုပ်နေကြတဲ့၊ အရှင်သူမြတ်ရဲ့ အလင်းရောင်ကို ငြိမ်းသွားအောင် ပြုလုပ်နေကြတဲ့ လူတွေကို အရှင်သူမြတ် သည်းခံနေသလား။ အရှင်သူမြတ် ချစ်ခင်ကြင်နာမှု ဖြစ်နေပါသလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                            \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကဗျာဆရာကို အရှင်သူမြတ် ဘယ်လိုပြန်ဖြေမလဲ ...”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                    \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e***\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမဟာကဝိ ရဗိန္ဒရာနတ်ဟာ ဣဿရကို ရည်ညွှန်းထားတဲ့ အယူအဆက ဘယ်တုန်း ကမှ လွတ်မြောက်သွားတယ်လို့ မရှိဘူး။ အဲဒီ အယူအဆထဲမှာပဲ လူသားရဲ့ ကံကြမ္မာ အားလုံး ပုန်းခိုနေတယ်။ ဣဿရ နိဂုံးချုပ်သွားပြီလို့ ကြွေးကြော်တဲ့ ဗရက်ဒလစ်နစ်ရှေး ရဲ့ ကြွေးကြော်သံဟာ ရဗိန္ဒရာနတ်ရဲ့ သောတထဲ ဝင်သွားပုံမရဘူး။ ဣဿရ ကွယ်လွန် ချုပ်ငြိမ်းသွားတာ အချိန်ကာလ ကြာမြင့်သွားပြီ။ မနုဿလူသားများ လွတ်လပ်မှုကို ရရှိသွားကြပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနစ်ရှေးကိုယ်တိုင်ကလည်း ရဗိန္ဒရာနတ်လို အမျိုးအစားထဲက ကဗျာဆရာတစ်ဦး ဖြစ်နေတယ်။ နစ်ရှေးကိုယ်တိုင်လည်း ရဗိန္ဒရာနတ်လို ဘဝရဲ့ ခက်ခဲနက်နဲတဲ့ ပြဿနာ များနှင့် ဒွေးရောယှက်တင် ဖြစ်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦးရဲ့ တိုက်ပွဲနည်းလမ်း ကတော့ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦးမတူဘူး။ ရဗိန္ဒရာနတ်က ရှေးဟောင်းမျဉ်းကြောင်းကို ဖက်တွယ် ထားတဲ့ သူတော်သူမြတ် ဖြစ်တယ်။ နစ်ရှေးကတော့ ကျောက်ဆောင် ကျောက်သားထဲမှာ လမ်းသစ်ဖောက်လုပ်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်တယ်။ ဖြစ်နေကျအတိုင်း အဲဒီလိုလုပ်တဲ့အတွက် ထိခိုက်နစ်နာမှု အကျိုးဆက်ကိုလည်း သူ့အနေနှင့် ခံစားရတယ်။ ဆွဲထားတဲ့ မျဉ်းကြောင်း ပေါ်မှာ လျှောက်သွားတဲ့လူအတွက် ဘယ်လိုဘေးရန် အန္တရာယ်မျိုးမှ မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ လမ်းသစ်တီထွင်ဖောက်လုပ်တဲ့ လူအတွက်ကတော့ ဘေးရန်အန္တ ရာယ် ဝိုင်းနေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရဗိန္ဒရာနတ်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာက ရှိလာခဲ့တဲ့ ဟောင်းနွမ်း ဆွေးမြေ့နေတဲ့ အယူအဆဟောင်းရှိနေတယ်။ အဲဒီအယူအဆအရ ဣဿရဆိုတာ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ဖြစ်တယ်။ ဥပဒေစည်းမျဉ်း ဖန်တီးသူဖြစ်တယ်။ သူ့ အလိုဆန္ဒမရှိရင် သစ်ရွက်တောင်မှ မလှုပ်ဘူး။ သူသွားခိုင်းမှ အားလုံးသွားရတယ်။ သူရပ်ခိုင်းမှ အားလုံး ရပ်ရ တယ်။ ကမ္ဘာကြီးကို ဖန်တီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဟာလည်း သူပဲ။ တစ်နေ့ကျရင် ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ပစ်မယ့် ပုဂ္ဂိုလ်လည်း သူပဲ။ ရဗိန္ဒာနတ်ရဲ့ စိတ်ဟာ အဲ့ဒီအယူအဆက ဘယ်တော့ မှ လွတ်မြောက်မသွားနိုင်ခဲ့ဘူး။ အဲဒါကြောင့် သူ၏ အတွင်းသန္တာန်ထဲက ပတ္ထနာများ ကြွတက်နေကြခြင်း ဖြစ်တယ်။ တော်လှန်ရေး လွင့်လာတာကိုတော့ မတွေ့ရဘူး။ ပတ္ထနာမီးတောက်များ ငြိမ်းသွားပြီး အေးစက်နေတဲ့ ပြာများပဲကျန်တော့တယ်။ မီးတောက် ငြိမ်းသွားပြီလို့ ဆိုတာလည်း မမှန်ဘူး။ ပြာအဖြစ်နှင့်သာ ရှိနေတာ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီ ပြာကို အဆင်တန်ဆာလို့ ဘယ်လိုပြောလို့ ဖြစ်ပါ့မလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရဗိန္ဒရာနတ်ရဲ့ ပတ္ထနာဟာ အကျိုးမရှိ အကာအတိသာ ဖြစ်နေတဲ့ ပတ္တနာ ဖြစ် တယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူပတ္ထနာပြုတဲ့ ဣဿရဟာ ဘယ်မှာမှရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် မျိုးမှ မဟုတ်ဘဲ။ ဘာမှမရှိတဲ့ အာကာသကောင်းကင်ပြင်ကို ပတ္ထနာပြုနေတာနှင့် ဘာမှ မခြားဘူး။ ပတ္ထနာကို နားထောင်ပြီး ပြည့်ဝအောင်မြင်အောင် လုပ်ပေမဲ့ ဘယ်လို ဣဿရမျိုးမှ မရှိဘူး။ ဘယ်သူ့ကို စကားပြောနေတာလဲ။ မိမိကိုယ်ကို စကားပြောနေ တာလား။ ဣဿရကို ပတ္ထနာပြုနေတာ ဘယ်လိုအကျိုးကျေးဇူးမှ မရှိနိုင်ဘူး။ ဣဿရ ကို ပတ္ထနာပြုတာ ဘယ်လိုဟာမျိုးမှ မဟုတ်နိုင်ဘူး။ ပတ္ထနာနှင့် ဘာဝနာ နှစ်ခုရှိတဲ့အနက် ဘာဝနာကိုလုပ်မှသာ အကျိုးကျေးဇူး ရှိနိုင်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ပြုလုပ်ဖန်တီးထားတဲ့ ကမ္ဘာလောက္ခ” ဆိုတဲ့ စကားလုံးက စပြီး မမှန်ဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ “ပြုလုပ်ဖန်တီးထားတဲ့ ကမ္ဘာလောက” ဆိုတဲ့ ဝေါဟာရစကားလုံး များမှာပဲ “ပြုလုပ်ဖန်တီးသူ” ဆိုတဲ့ မှားတဲ့အတွေး ကပ်ပါနေတယ်။ ကမ္ဘာလောကကို ပြုလုပ်ဖန်တီးခြင်း” လို့ခေါ်တဲ့ “ဆရိရှထိ” ဆိုတဲ့ စကားလုံးက အမှန်တရားနဲ့ ညီညွတ် တဲ့ စကားလုံး မဟုတ်ဘူး။ “သဘာဝ” ဆိုတဲ့ အနက်အဓိပ္ပာယ်ထွက်တဲ့ “ပရကရတိ” ဝေါဟာရ စကားလုံးကသာ မှန်တယ်။ “သဘာဝ”ဆိုတဲ့ “ပရကရတိ” စကားလုံးကိုပဲ အသုံးပြုကြတယ်။ “ဆရိရှတိ” ဆိုတဲ့ စကားလုံးရဲ့ အနက်အဓိပ္ပာယ်က ပြုလုပ်ဖန်တီးထား တဲ့ အရာဝတ္ထုကို ခေါ်တယ်။ ပြုလုပ်ဖန်တီးထားတဲ့ အရာဝတ္ထုရှိနေမယ်ဆိုရင် ပြုလုပ် ဖန်တီးသူ ရှိလိမ့်မယ်။ ပြုလုပ်ဖန်တီးသူ ရှိတယ်ဆိုရင် ထိန်းသိမ်းထားတဲ့လူလည်း ရှိရ လိမ့်မယ်။ အဲဒီလိုဆိုရင် ပြဿနာတွေ တသီတတန်းကြီး ပေါ်လာလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗုဒ္ဓနှင့် မဟာဝီရတို့က သဘာဝဆိုတဲ့ “ပရကရ” ပကတိစကားလုံးကိုသာ အသုံးပြုကြတယ်။ အဲဒီ စကားလုံးကို ပုဒ်ခွဲကြည့်စမ်းပါ။ “ပရကရတိ” ဆိုတဲ့ စကား လုံးရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က “ပြုလုပ်ခြင်းရဲ့ ရှေ့က၊ (သို့) ပြုလုပ်ခြင်း မတိုင်ခင်က” လို့ အဓိပ္ပာယ် ရတယ်။ ဘယ်တော့မှ မပြုလုပ် မဖန်တီးရတဲ့ အရာဝတ္ထုဖြစ်တယ်။ အဲဒီ အရာဝတ္ထုရဲ့ နောက်မှာလည်း ဘယ်လိုပြုလုပ် ဖန်တီးသူမှ မရှိဘူး။ ပြုလုပ်သူတိုင်းရဲ့ ရှေ့မှာရှိနေတာက “ပရကရတိ” ခေါ်တဲ့ သဘာဝဖြစ်တယ်။ ပြုလုပ်ခြင်းတိုင်းရဲ့ ရှေ့မှာ ရှိနေတာက “ပရကရတိ” လို့ခေါ်တဲ့ သဘာဝဖြစ်တယ်။ “ပရကရတိ” ဆိုတဲ့ သဘာဝဟာ အထည်ကိုယ်ဒြပ် ဝတ္ထုသက်သက်မျှသာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီ အထည်ကိုယ်ဒြပ်မှာ အသိစိတ်ဆိုတာမျိုးလည်း ရှိနေတယ်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရမယ်ဆိုရင် အရာဝတ္ထုဆိုတာ အသိစိတ်ရဲ့ အိပ်ပျော်နေတဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်တယ်။ အဲဒါကြောင့် ပြဿနာက မိမိ အတွင်းသန္တာန်ထဲမှာ အိပ်ပျော်နေတာကို နှိုးဖို့သာ ဖြစ်တယ်။ ဘယ်သူ့ထံမှာမှ ပတ္ထနာ ပြုစရာ မလိုဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဣဿရကိုတည်ရှိနေမှု တစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူရမယ်။ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် မမှတ် ယူရဘူး။ ဣဿရကို မွှေးရနံ့လို့ မှတ်ယူရမယ်။ ပန်းလို့ မမှတ်ယူရဘူး။ အဲဒီလို မှတ်ယူရင် ရဗိန္ဒရာနတ်ရဲ့ ပြဿနာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီ ပြဿနာ တွေဟာ ရာဗိန္ဒာနတ်တစ်ဦးတည်းရဲ့ ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး။ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာကစပြီး မေးလာခဲ့တဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီ ပြဿနာတွေကို ရဗိန္ဒရာနတ်က စကားလုံး အစဉ်လှလှကလေးများနှင့် ဖွဲ့နွဲ့ သီကုံးထားတာ ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကယ်၍ ဣဿရဟာ ဒီကမ္ဘာလောကကြီးကို ဖန်တီးပြုလုပ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဆိုရင် ကြင်နာသနားဖွယ် ကမ္ဘာလောကကို ပြုလုပ်ဖန်တီးစရာ ဘယ်မှာလိုမလဲ။ ပထမဦးဆုံး လိုအပ်တာက ကြင်နာသနားဖွယ်ကောင်းတဲ့ ကမ္ဘာလောကကို ပြုလုပ်ဖန်တီးဖို့လား။ ပထမဦးစွာ ကြင်နာသနားဖွယ်ကောင်းတဲ့ လူတွေကို ဖန်တီးပြုလုပ်မယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီ ဆိုးသွမ်းတဲ့၊ အကြမ်းဖက်တဲ့၊ ရက်စက်တဲ့၊ တရားမှုကင်းတဲ့၊ ယုတ်မာတဲ့၊ အကျင့်ပျက်တဲ့ လူတွေကို ဖန်ဆင်းပြုလုပ်မယ်။ ပြီးတော့မှ အဲဒီလူတွေကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပစ်ဖို့အတွက် မဟတ္တမများကို စေလွှတ်မယ်။ အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ သင့်သလား။ ရှေးဦးစွာ လူနာကို ဖန်တီး ပြုလုပ်မယ်။ မွေးကတည်းက ချူချာသူတစ်ယောက်ဖြစ်နေအောင် ပြုလုပ်မယ်။ ပြီးတော့ မှ ဆေးဆရာကို စေလွှတ်မယ်။ အဲဒီ ဆေးဆရာရဲ့ စကားကို နားမထောင်တဲ့အခါကျတော့မှ လူနာကို စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုး လုပ်မယ်။ အပြစ်ဒဏ် ပေးမယ်။ ငရဲကို ပို့မယ်။ တကယ်လို့ အဲဒီ ဆေးဆရာများရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကို နားထောင်တယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒီ လူနာတွေ အပေါ်မှာ ဝမ်းသာအားရဖြစ်ပြီး နတ်ပြည်နတ်လောက ဆုချီးမြှင့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဣဿရကို ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆမျိုး လက်ခံထားရင်တော့ အခုနပြောတဲ့ အကြောင်းအရာတွေဟာ အကျိုးရှိတဲ့ အကြောင်းအရာတွေလို့ ထင်လိမ့် မယ်။ ဣဿရဟာ မဟတ္တမကို စေလွှတ်တယ်။ ပထမဦးစွာ ကမ္ဘာလောကကြီးကို ဖန်တီးတယ်။ လူတိုင်းလူတိုင်းကို မကောင်းမှုဗီဇ ပေးတယ်။ ဝါသနာကို ပေးတယ်။ ကာမဂုဏ်ကို ပေးတယ်။ ဒေါသကို ပေးတယ်။ မုန်းတီးခြင်းကို ပေးတယ်။ ရန်ငြိုးဖွဲ့ ခြင်းကို ပေးတယ်။ လောဘကို ပေးတယ်။ မွေးဖွားလာတဲ့ အချိန်ကစပြီး အဲဒီ အရာ များကို ပေးတယ်။ အဲဒီလို ပေးတယ်ဆိုရင် ပေးတဲ့လူရဲ့ တာဝန် မဟုတ်ဘူးလား။ လူတွေရဲ့ အပြစ် ဘယ်မှာရှိလို့လဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမကောင်းမှုကို မိမိလက်နှင့် ပြုလုပ်ဖန်တီးတာ မဟုတ်ဘူး။ မကောင်းမှုကို ပြုလုပ် ဖန်တီးသူဟာ မိမိ မဟုတ်ဘူး။ မိမိဘဝကို ပြုလုပ်ဖန်တီးတာ မိမိ မဟုတ်ဘူး။ မိမိဘဝမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ဝါသနာများကို ဖန်တီးပြုလုပ်တာ မိမိမဟုတ်ဘူး။ ဘဝကို ယူလာတာ မိမိမဟုတ်လား။ ဘယ်သူက မိမိကို ဝါသနာတွေ ပေးသွားတာလဲ၊ ဝါသနာတွေကို စွန့်လွှတ်ကြလို့ မဟတ္တမများ၊ သူတော်စင်များက ဆုံးမနေကြတယ်။ ဣဿရက ကမ္ဘာလောကကို ပြုလုပ်ဖန်တီးပြီး မဟတ္တမများက ကမ္ဘာလောကကို စွန့်လွှတ်ကြရမယ် လို့ ညွှန်ကြားပြောဆိုနေကြတယ်။ တကယ်လို့ ကမ္ဘာလောကကို စွန့်လွှတ်ရမယ်ဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့ ကမ္ဘာလောကကို ပြုလုပ် ဖန်တီးနေသေးလဲ။ မဟတ္တမများကို စေလွှတ်တယ် ဆိုရင် ဣဿရအနေနှင့် ကမ္ဘာလောကကို ပြုလုပ်ဖန်တီးစရာ ဘယ်မှာ လိုတော့မလဲ။ မဖန်တီး မပြုလုပ်ဘဲနေရင် ပြီးတာပဲ။ ဝါးလုံးမရှိရင် ပလွေသံ မမြည်တော့ဘူး မဟုတ် လား။ ဣဿရ အယူအဆကို လက်ခံလိုက်တယ်ဆိုကတည်းက ပြဿနာတွေ ဆက် တိုက် ပေါ်လာလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒါကြောင့် ဗုဒ္ဓနှင့် မဟာဝီရတို့ ဣဿရအယူအဆကို ငြင်းပယ်ကြတာ ဖြစ် တယ်။ နစ်ရှေးအရင် နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင့်ငါးရာလောက်ကတည်းက ငြင်းပယ်ခဲ့ကြတာ။ ဣဿရမရှိဘူးလို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့် ဣဿရက သည်းခံ တယ်၊ ဆုပေးတယ်ဆိုတဲ့ ပြဿနာမျိုးလည်း မရှိတော့ဘူး။ မိမိလုပ်တဲ့ အကျိုးဆက်ကို မိမိခံရမှာ ဖြစ်တယ်။ ကောင်းတာလုပ်ရင် ကောင်းတဲ့အကျိုးဆက်ကို မိမိခံရမှာ ဖြစ် တယ်။ မကောင်းတာလုပ်ရင် မကောင်းတဲ့အကျိုးဆက်ကို ရလိမ့်မယ်။ ပေးတဲ့လူ ဘယ် သူမှ မရှိဘူး။ မီးထဲ လက်ထည့်လိုက်ရင် လက်မပူဘဲမနေဘူး။ ပန်းပွင့်ကိုင်ရင် လက်မှာ ပန်းရနံ့ စွဲနေလိမ့်မယ်။ အဲဒါ သဘာဝနိယာမတရား ဖြစ်တယ်။ ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း လုပ်ပြီး လျှောက်သွားရင် လဲမှာမဟုတ်ဘူး။ လက်တို့ ခြေတို့ ကျိုးပဲ့သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ မူးမူးရူးရူးနဲ့သွားရင်၊ နမော်နေမဲ့သွားရင်၊ သတိလက်လွတ်သွားရင် လဲမကျဘဲ ဘယ်မှာနေ မလဲ။ လက်တွေခြေတွေ ကျိုးပဲ့သွားလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e( အားလုံးကို သည်းခံရမယ်လို့ မဟတ္တမတွေ၊ သူတော်စင်တွေက ပြောနေကြ တယ်။ အကြမ်းဖက်တဲ့ လူတွေကိုရော၊ သတ်ဖြတ်ညှင်းဆဲတဲ့ လူတွေကိုရော သည်းခံရ မလား။ တေလန်၊ ကျန်ဂစ်ခံ၊ နဒိရရှာဟတို့ကို သည်းခံရမလား။ သူတို့ကိုလည်း ချစ်ခင်ကြင်နာမှု လုပ်ရမလား။ ဒါကြောင့် ရဗိန္ဒရာနတ်က မေးခွန်းထုတ်ထားတာ မှန် တယ်။ ဘယ်လို မေးခွန်းထုတ်ထားသလဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မိမိတို့ရဲ့ အလင်းရောင်ကို ငြိမ်းအောင်လုပ်ပစ်တဲ့၊ မိမိတို့ရဲ့ လေကို အဆိပ် ဖြစ်အောင် လုပ်နေတဲ့ လူတွေကို အရှင်သူမြတ် ကိုယ်တိုင်က သည်းခံခြင်း၊ ခွင့်လွှတ်” ခြင်း ပြုနေပါသလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒီလို မေးခွန်းထုတ်ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရှင်သူမြတ်က အဲဒီလူတွေကို ဘာ ကြောင့် သည်းခံစိတ်ထားရသလဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းကို မမေးခင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အရှင်သူမြတ် အဲဒီလူတွေကို ဘာကြောင့် ပြုလုပ်ဖန်တီးထားသလဲ” ဆိုတဲ့ မေးခွန်းမေးရမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပန်းချီဆရာတစ်ယောက်က ညစ်ညမ်းတဲ့ ပန်းချီပုံတစ်ပုံ ဆွဲတယ်ဆိုရင် ဘယ်သူ့ မှာ တာဝန်ရှိသလဲ။ ညစ်ညမ်းတဲ့ ပန်းချီပုံ ဖြစ်နေတဲ့အတွက် ပန်းချီပုံရဲ့ အပြစ်လား။ ဒါမှမဟုတ် ပန်းချီဆရာရဲ့ အပြစ်လား။ ပန်းပုဆရာတစ်ယောက်က အမြင်မတော်တဲ့ ပုံတစ်ပုံ ထုလုပ်တယ်ဆိုရင် ဘယ်သူ့မှာ တာဝန်ရှိသလဲ။ ပန်းပုပုံမှာ တာဝန်ရှိသလား၊ ပန်းပုပုံကို အပြစ်ဒဏ်ပေးမလား၊ လက်ထိပ်ခတ်မလား၊ အချုပ်ခန်းထဲ ထည့်မလား။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ပန်းပုဆရာမှာတာဝန်ရှိသလား။ တကယ်လို့ ဒီကမ္ဘာလောကမှာ မကောင်းမှုတွေ ရှိနေတယ်ဆိုရင်၊ တကယ်လို့ ဒီကမ္ဘာလောကမှာ ဘဝအလင်းရောင်ကို ငြိမ်းသတ်ပစ်တဲ့ လူတွေ ရှိနေတယ်ဆိုရင်၊ တကယ်လို့ ဒီကမ္ဘာလောကမှာ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုတွေ၊ အနိုင် ကျင့်မှုတွေ ရှိနေတယ်ဆိုရင် ဘယ်သူ့မှာ တာဝန်ရှိသလဲ။ အဲဒီ မေးခွန်းမျိုးကို ဘယ်သူ မေးသလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရဗိန္ဒရာနတ်ဟာ အခြေခံကျတဲ့ မေးခွန်းကို မမေးဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရဗိန္ဒရာနတ်ဟာ ပတ္ထနာများကိုသာ ပြုလုပ်နေတယ်။ နိုဗယ်ဆုရတဲ့ “ဂီတဉ္ဇလီ” ဟာ ပတ္ထနာများကို စုပေါင်း ဖော်ပြထားတဲ့ ကဗျာပေါင်းချုပ်ဖြစ်တယ်။ တကယ်လို့ ရဗိန္ဒရာနတ်ဟာ ဘာဝနာဘက်ရောက်နေမယ်ဆိုရင် “ဂီတဉ္ဇလီ” လိုကဗျာမျိုး ပေါ်မလာဘဲ နိုဗယ်ဆုကိုလည်း ရရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘဝရဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်မျိုးကိုတော့ ရရှိသွားတယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့သော်လည်း ရဗိန္ဒရာနတ်အတွက် တော်လှန်မှုတစ်ခု လုပ်ဖို့လိုတယ်။ ဘယ်လို တော်လှန်မှုမျိုးလဲ။ အပြင်ဘက်မှာ ရှာမနေဘဲ အတွင်းဘက်ကို လှည့်ရမယ်။ မိမိရဲ့ အိပ်ပျော်နေတဲ့ အသိစိတ်ကို နိုးကြားလာအောင် လုပ်ရမယ်။ အဲဒီလို လုပ်တဲ့အခါမှာ ဘယ်လို ဣဿရမျိုးကို ဖြစ်စေ၊ ဘယ်လို မဟတ္တမမျိုးကို ဖြစ်စေ၊ ဘယ်လိုကျမ်းစာ မျိုးကိုဖြစ်စေ တွေ့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျမ်းစာအားလုံးဟာ လူတွေ တီထွင်ပြုလုပ် ထားတာတွေ ဖြစ်တယ်။ ကျမ်းစာထဲမှာပါနေတဲ့ စကားလုံးတွေဟာ လူတွေ ကြွေးကြော် နေကြတဲ့ ကြွေးကြော်သံများ ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတွင်းသန္တာန်ထဲမှာ လူတွေရဲ့ အဆင့်ကို ကျော်သွားတဲ့၊ လူတွေရဲ့ ငိုက်မြည်း ခြင်းကို ကျော်သွားတဲ့ သုညတစ်ခုရှိတယ်။ အဲဒီသုညဟာ အတွင်းသန္တန်ထဲမှာရှိတဲ့ နေ အစင်း ရာထောင်များတောင် မှေးမှိန်သွားတဲ့ နိုးကြားမှုလောကတစ်ခု ဖြစ်တယ်။ တစ် ကြိမ်တစ်ခါရရှိရုံနှင့် အခါခပ်သိမ်းရရှိနေတဲ့ မွှေးရနံ့ဖြစ်တယ်။ အချိန်ကာလနှင့် သတ် မှတ် တွက်စစ်လို့လည်းမရဘူး။ သေဆုံးပျောက်ကွယ်သွားတယ် ဆိုတာလည်း မရှိဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒါကို ရတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် မိမိရဲ့ ဘဝပုံစံတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီ အခါ ဒီကမ္ဘာလောကမှာ မတရားမှုကို ဆန့်ကျင်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ပေမဲ့ မိမိရဲ့ တိုက်ပွဲဟာ လွဲချော်သွားတယ်လို့ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ မိမိအတွင်းသန္တာန်ထဲမှာ အားလုံးငြိမ်းချမ်းမှု၊ ဆိတ်ငြိမ်မှု ရရှိသွားတယ်ဆိုရင် မိမိရဲ့ အဝန်းအဝိုင်းမှာ တော်လှန်မှု ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့် မယ်။ မိမိရဲ့ အချုပ်အခြာမှာ ငြိမ်းချမ်းမှု ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်။ မိမိအဝန်းအဝိုင်းမှာတော်လှန်မှု ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်။ မိမိရဲ့ အတွင်းသန္တာန်မှာ ပိုင်းခြားစိပ်ဖြာလို့ မရတဲ့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် မိမိရဲ့ အဝန်းအဝိုင်းမှာ မတရားမှုကို ဆန့်ကျင်ခြင်း ဖြစ် ပေါ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါမှာ မိမိအနေနှင့် ကျေးကျွန်ဘဝကို လက်ခံတော့မှာ မဟုတ် ဘူး။ နိုင်ငံရေး ကျေးကျွန်ဘဝမျိုးဖြစ်ဖြစ်၊ စီးပွားရေး ကျေးကျွန်ဘဝမျိုးဖြစ်ဖြစ်၊ စိတ်ပိုင်း ဆိုင်ရာ ကျေးကျွန်ဘဝမျိုးဖြစ်ဖြစ် ဘယ်လို ကျေးကျွန်ဘဝမျိုးကိုမှ လက်ခံတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျေးကျွန်အားလုံးတည်းဟူသော ကန့်လန့်ကာကို ဖယ်ရှားပစ်လိမ့်မယ်။ မိမိအတွင်းသန္တာန်ထဲ လွတ်မြောက်ငြိမ်းချမ်းမှု အရသာ ဝင်ရောက်လာမယ်ဆိုရင် အဲဒီ လွတ်မြောက်ငြိမ်းချမ်းမှုအရသာကို အပြင်အပမှာလည်း ဖြန့်ဝေပေးလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒီအခါကျတော့ ကျွန်ုပ်တို့ ကမ္ဘာလောကသစ်ကို ပြုလုပ်ဖန်တီးနိုင်ကြလိမ့် မယ်။ ယခုထိတော့ ကျွန်တော်တို့ ကမ္ဘာလောကသစ်ကို မဖန်တီး မပြုလုပ်ကြရသေးဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958442369173,"sku":"","price":3600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_07e9718d-9ab8-4d29-81b3-d9be2e80bf33.jpg?v=1730209206"},{"product_id":"ပါရဂူ-မဟာခရီးသည်","title":"ပါရဂူ - မဟာခရီးသည်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းထောင့်ခြောက်ရာကျော်က အဖြစ်အပျက်ဖြစ် 8Y သည်။ ကုန်သည်သင်္ဘောတစ်စင်းသည် ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်းမှ ထွက်ခွာ ပြီး လင်္ကာဒီပ သီဟိုဠ်ကျွန်းကမ်းခြေ၌ ကျောက်ချရပ်နားလျက်ရှိသည်။ ထိုသင်္ဘောမှာ ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်းသား ကုန်သည်များပိုင်သည့် သင်္ဘောဖြစ်ပြီး လင်္ကာဒီပသီဟိုဠ်ကျွန်း၌ ကုန်ပစ္စည်းများကို ရောင်းချလျက် ထိုကျွန်းထွက်ကျောက်သံပတ္တမြားများကို ဝယ်ယူပြီး ရှေ့သို့ ခရီးဆက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် သင်္ဘောဖြစ်သည်။ သင်္ဘောထွက်ခါနီးတွင် ဆိပ်ကမ်းသို့ အသက်ရှစ်ဆယ် အရွယ် ဘုန်းကြီးအိုတစ်ပါးသည် သုတ်သီးသုတ်ပျားနှင့် ရောက်လာသည်။ ထိုဘုန်းကြီး၏ အသားအရေနှင့် မျက်နှာပုံပန်းကို ကြည့်ရခြင်းအားဖြင့် ထို ဘုန်းကြီးသည် လင်္ကာဒီပသီဟိုဠ်ကျွန်းသားဘုန်းကြီး မဟုတ်ကြောင်း ထင် ရှားပေသည်။ ဘုန်းကြီးသည် ကုန်သင်္ဘောမှ အကြီးအမှူးများထံ ချဉ်းကပ် လျက် တောင်းပန်စကား ပြောကြားလေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဒကာတို့၊ ကျုပ်ဟာ တရုတ်ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုန်းကြီးတစ်ပါးဖြစ်ပါ တယ်။ တရုတ်ပြည်က ထွက်လာခဲ့တာ ဆယ့်လေးနှစ်ရှိပါပြီ။ ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်း သို့ အသွားလမ်းမှာ ခြောက်နှစ် ကြာပါတယ်။ ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်းမှာ ခြောက်နှစ် တိတိ လှည့်လည်နေထိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီလင်္ကာဒီပကျွန်းကို ရောက်တာတော့ နှစ်နှစ်ရှိပါပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်ခန့် ကစပြီး ကျုပ် တရုတ်ပြည်ကို ပြန်ရန်အတွက် သင်္ဘောစောင့်နေပါတယ်။ အခု ဒကာတို့သင်္ဘော တရုတ် ပြည်ကို ခရီးဆက်မယ်ကြားသိရလို့ ဘုန်းကြီး လာရောက်တောင်းပန်ရခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဘုန်းကြီး ဒကာတို့သင်္ဘောနဲ့ တရုတ်ပြည်ကို လိုက်ပါရစေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတရုတ်ဘုန်းကြီးအိုကြီးသည် အထုပ်ကြီးတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာ လေသည်။ ထိုအထုပ်ကြီးထဲတွင် ကြိုးဖြင့်စည်းနှောင်ထားသည့် ဝါးပြား အချပ်များနှင့် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားပုံတူ တစ်ခုစ နှစ်ခုစအပြင် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်း အနည်းအကျဉ်းမှတစ်ပါး အခြား ဘာပစ္စည်းမှ မည်မည်ရရ ပါမလာပေ။ ကုန်သည်များသည် ဘုန်းကြီးအို၏ ပစ္စည်းများကို တွေ့မြင်ရသောအခါ ဇမ္ဗူဒိပ်ကျွန်းကဲ့သို့ ကြွယ်ဝချမ်းသာသည့် တိုင်းနိုင်ငံ၌ နှစ်ရှည်လများ လှည့် လည်သွားလာနေထိုင်ပြီးမှ အပြန်ခရီးတွင် အဖိုးထိုက်အဖိုးတန် ပစ္စည်းဟူ၍ ဘာမှပါမလာဘဲ ယင်းတန်ဖိုးမဲ့ပစ္စည်းများကိုသာလျှင် အမြတ်တနိုး သယ် ဆောင်လာသည့် ဘုန်းကြီးကို တအံ့တသြ ငေးမောကြည့်ရှုနေကြသည်။ လူထူးလူဆန်းပါကလားဟု မှတ်ထင်အောက်မေ့နေကြသည်။ ထို့နောက် ဘုန်းကြီးအိုကြီးကို သနားသွားပြီး သူတို့၏သင်္ဘောပေါ် တင်ခေါ်လာခဲ့ကြ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင်္ဘောသည် ပင်လယ်တွင်းသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ တစ်နေ့ တွင် ပင်လယ်တွင်း သင်္ဘောသွားနေစဉ် မမျှော်လင့်ဘဲနှင့် လေကြီးမုန်တိုင်း ကျလာလေသည်။ ကောင်းကင်ပြင်သည် ရုတ်တရက် မည်းမှောင်လာလေ သည်။ လေကလည်း ထန်လာသည်။ မိုးကလည်း သည်းလာသည်။ လှိုင်းလုံးကြီးများကလည်း ကြွတက်လာကြသည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ် မိုးသက် မုန်တိုင်းသည် တစ်စထက်တစ်စ ပြင်းထန်လာလေသည်။ ပင်လယ်ခရီး တစ်လျှောက်၌ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် ကူးသန်းသွားလာနေကြသော ထို သင်္ဘောကုန်သည်တို့သည် မိမိတို့၏သက်တမ်းတစ်လျှောက်၌ ယင်းကဲ့သို့ ဆိုးဝါးကြမ်းတမ်းလှသော မုန်တိုင်းမျိုးကို တစ်ခါဖူးမှ မတွေ့ကြုံခဲ့ဖူးပေ။ မိမိတို့၏သင်္ဘောသည် တလိမ့်လိမ့် တက်လာသော လှိုင်းလုံးတောင်ကြီးများ ကို ကျော်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟုတွေးပြီး သူတို့သည် မျက်စိမျက်နှာပျက် နေကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့၏တစ်သက်တွင် မတွေ့ဖူး မကြုံဖူးသည့် ယင်းလေပြင်းမုန်တိုင်း ကို သာမန်ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်ဟု သူတို့ မထင်ကြပေ။ ထူးခြားသော အကြောင်းတစ်ခုခု ရှိရမည်ဟု တွက်ကြသည်။ သို့ဖြစ်၍ အကြောင်းကို ရှာကြည့်ကြ သည်။ ထိုအခါ အကြောင်းတစ်ခုကို သွားတွေ့သည်။ အဖိုးထိုက်အဖိုးတန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျောက်သံပတ္တမြားများ၏ကြားထဲ ပါလာသည့် တရုတ်ဘုန်းကြီး၏အထုပ် သည် အမင်္ဂလာပစ္စည်းဖြစ်လိမ့်မည်။ ယင်းကဲ့သို့သော ပစ္စည်းမျိုးကို သင်္ဘော တွင် တင်ဆောင်လာသည်မှာ ယခုအကြိမ်သည် ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ဖြစ် သည်။ ယခုအကြိမ်တွင်မှ ယင်းကဲ့သို့ သော ဂြိုဟ်ဆိုးကြမ္မာဆိုးနှင့် ကြုံရ သည်။ ယင်းဂြိုဟ်ဆိုးကြမ္မာဆိုး၏ လက်သည်,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည် တရုတ်ဘုန်းကြီး၏ အမင်္ဂလာအထုပ်အပိုးပင် ဖြစ်ရမည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယင်းသို့ အတွေးပေါ်လာသည်နှင့် ကုန်သည်များသည် တရုတ်ဘုန်း ကြီး၏အထုပ်ကို ပင်လယ်ထဲ ပစ်ချဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“တရုတ်ရဟန်းတော်၊ သင် သယ်ဆောင်လာတဲ့အထုပ်ဟာ အမင်္ဂလာ အထုပ်ဖြစ်တယ်။ သင်၏အထုပ် ပါလာတဲ့အတွက် ယခုကဲ့သို့ လေပြင်း မုန်တိုင်း ကျရောက်ခြင်းဖြစ်တယ်။ သင်၏ အထုပ်ကို ပင်လယ်ထဲ ချပစ်ရ လိမ့်မယ်။ ဒါမှ ကျုပ်တို့သင်္ဘော မုန်တိုင်းဘေးကလွတ်ပြီး ကျုပ်တို့အားလုံး အသက်ချမ်းသာရာရလိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယင်းသို့ ကုန်သည်များက ပြောသောအခါ တရုတ်ဘုန်းကြီးသည် ထိတ်ထိတ်ပျာပျားနှင့် သူ၏အထုပ်ကို ဖက်ကိုင်ထားပြီး ကုန်သည်များအား တောင်းပန်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဒကာတို့၊ သင်တို့ထင်သလို ယခုလို မုန်တိုင်းကျခြင်းမှာ ကျုပ်၏ အထုပ်အပိုးကြောင့် မဟုတ်ပါ။ ကျုပ်အထုပ်အပိုးကို ပင်လယ်ထဲ လွှင့်မပစ် ကြပါနှင့်။ ဒီအထုပ်ထဲမှာပါတဲ့ ပစ္စည်းတွေဟာ ကျုပ်အသက်ထက်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားတဲ့ ပစ္စည်းတွေဖြစ်ပါတယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတရုတ်ဘုန်းကြီးက တိုးလျှိုးတောင်းပန်သော်လည်း ကုန်သည်များ သည် အလျှော့မပေးကြပေ။ သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း တရုတ်ဘုန်းကြီး ၏အထုပ်ကို ပင်လယ်ထဲ လွှင့်ပစ်ရန်အတွက် တရုတ်ဘုန်းကြီးထံမှ အထုပ် ကို အတင်းဆွဲလုကြလေသည်။ ထိုအခါ တရုတ်ဘုန်းကြီးသည် မျက်လုံးမှ မျက်ရည်တွေ စီးကျလာပြီးလျှင် အထုပ်ကိုမလွှတ်ဘဲ ဤသို့ တိုင်တည်လိုက် လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ရှင်တော်ဗုဒ္ဓ၊ တပည့်တော်၏အထုပ်ကို မပျက်စီးမယိုယွင်းရအောင် စောင့်ရှောက်တော်မူပါ။ တပည့်တော်ဆောင်ကြဉ်းလာခဲ့သည့် ဤအဖိုးတန် ရတနာကို တပည့်တော်၏နိုင်ငံသို့အထိ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက်ရောက်အောင် စောင်မတော်မူပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတရုတ်ဘုန်းကြီး ယင်းသို့ တိုင်တည်မြွက်ဆိုလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင် နက် ယင်းတိုင်တည်ချက်၏အကျိုးအာနိသင်ကြောင့်ပေလား၊ သို့မဟုတ် တိုက်ဆိုင်ခြင်းပေလားမသိ၊ ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သော မိုးသားတိမ်လိပ် ကြားထဲမှ နေရောင်ခြည်သည် လက်ခနဲ ပေါ်လာလေသည်။ လေ၏ဒေါသ အရှိန်သည် လျော့နည်းသွားလေသည်။ ပြာသောကောင်းကင်သည် သင်္ဘော ကြီးအား ပြုံးကြည့်လာလေသည်။ မုန်တိုင်းလည်း စဲသွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုတရုတ်ဘုန်းကြီးကား အခြားသူမဟုတ်။ ကမ္ဘာ့သမိုင်းနှင့် ဗုဒ္ဓ ဘာသာသမိုင်း၌ ထင်ရှားကျော်ကြားသော တရုတ်ရဟန်းတော် ဖာဟီယန်” ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                        ***\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟန်မင်းဆက်ဘုရင်မင်း၏လက်ထက် (အေ-ဒီ ၅၈-၇၅) တရုတ် ပြည်သို့ ဗုဒ္ဓဘာသာ ပြန့်ပွားရောက်ရှိလာသည်။ ၂ ရာစုတွင် အိန္ဒိယနိုင်ငံနှင့် အခြား ဗုဒ္ဓဘာသာနိုင်ငံများမှ ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းတော်များသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ ပြန့်ပွားထွန်းကားရေးအတွက် တရုတ်ပြည်သို့ လာရောက်ကြသည်။ ၂ ရာစု နှစ်စောစောပိုင်းမှအစပြုပြီး ၄ ရာစုနှစ်အကုန်အထိ နှစ်ပေါင်းသုံးရာအတွင်း တရုတ်ပြည်သို့ ရောက်လာကြသည့် အိန္ဒိယနှင့် အခြားဗုဒ္ဓဘာသာနိုင်ငံများမှ ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းတော်များ၏အဓိကလုပ်ငန်းမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာကျမ်းစာများကို တရုတ်ဘာသာပြန်ဆိုရေး ဖြစ်လေသည်။ ထိုဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းတော်များ၏ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် ဗုဒ္ဓကျမ်းစာများသည် တရုတ်ပြည်၌ ပြန့်ပွားလာလေ သည်။ သို့ရာတွင် ထိုအချိန်အထိ တရုတ်ဘာသာဖြင့် ဘာသာပြန်ဆိုပြီးသော ဗုဒ္ဓကျမ်းစာများတွင် ဝိနည်းပိဋကတ် မပါရှိသေးပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုအတွင်း တရုတ်ပြည်၌ ဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းတိုက်များ တိုးတက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁ ။\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eFa-Hien or Fa-hsien\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလာသည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းတော်များ များပြားလာသည်။ အဖွဲ့ အစည်း တစ်ခု ရှိလာသည့်အခါ ယင်းအဖွဲ့အစည်း၌ စည်းမျဉ်းဥပဒေမရှိ၍ မဖြစ်ပေ။ တရုတ်ပြည်၌ ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းတော်များ တိုးပွားများပြားလာသော်လည်း တရုတ်ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်း သံဃာလောက၌ သံဃာ၏စည်းမျဉ်းဖြစ်သည့် ဝိနည်းကျမ်းဂန် မရှိသေးပေ။ ယင်းအချက်မှာ တရုတ်ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်း သံဃာလောကအတွက် ဧရာမ ဟာကွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ယင်း ဟာကွက်ကို ဖြည့်လိုသူ တရုတ်ရဟန်းတော်များထဲတွင် ဖာဟီယန် ရဟန်း တော်သည် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်လေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖာဟီယန်၏ ရိုးရိုးအမည်နာမမှာ “ကောင်” ဖြစ်သည်။ “ဖာဟီယန်” ကား ရဟန်းဘွဲ့ ဖြစ်သည်။ ရှန်စီပြည်နယ်၊ ပင်ယန်ခရိုင်၊ ဂူယန်နယ်သား ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် အစ်ကိုသုံးယောက်ရှိသည်။ သူ ငယ်စဉ်ကပင် သူ့အစ်ကို သုံးယောက်စလုံး ကွယ်လွန်ကုန်ကြသည်။ သူ ငယ်စဉ်က ချူချာလှသည် ဖြစ်၍ ဖခင်ဖြစ်သူက သူ့ကို သုံးနှစ်သားအရွယ်တွင် ဘုန်းကြီးကျောင်းသို့ ပို့လိုက်သည်။ ဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ရှင်သာမဏေ ဝတ်လိုက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ကျန်းမာလာလေသည်။ သူ ဆယ်နှစ်သားအရွယ်တွင် သူ့ဖခင် ကွယ်လွန်သည်။ ထိုအခါ ဦးလေးတော်သူက သူ့ကို လူဝတ်လဲပြီး အိမ်ပြန် နေရန် ပြောသည်တွင် သူက “ကျုပ်အဖေက ကိုရင်ဝတ်ခိုင်းလို့ဝတ်တာ မဟုတ်။ ကျုပ်ကိုယ်တိုင် လူ့ဘောင်ကို ငြီးငွေ့လို့ သာသနာ့ဘောင် ဝင်ရောက် လာတာ” ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။ သူ့အမေ ဆုံးသောအခါတွင်ကား အိမ်သို့ ခဏပြန်နေသည်။ သို့ရာတွင် မီးသဂြိုဟ်ပြီးပြီးချင်း ဘုန်းကြီးကျောင်း ပြန်သွားသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်နေ့တွင် ရှင်သာမဏေ ဖာဟီယန်သည် လယ်ကွင်းထဲတွင် ရဟန်းသံဃာများ၏ ရိက္ခာအတွက် အခြား ကိုရင်ကျောင်းသားများနှင့်အတူ စပါးရိတ်နေလေသည်။ ထိုအခိုက် လူဆိုးများက သူတို့ရိတ်ထားသော စပါး များကို အတင်းလာလုကြလေသည်။ ထိုအခါ အခြားသော ကိုရင်ကျောင်း သားများလည်း လူဆိုးများကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်ဖြစ်၍ တိမ်းရှောင် ထွက် ပြေးသွားကြလေသည်။ သာမဏေ ဖာဟီယန်ကမူ ထွက်မပြေး။ လူဆိုးများ နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကျုပ်တို့ ရဟန်းသံဃာတော်တွေအတွက် ပင်ပင်ပန်းပန်း ရိတ်ထား တဲ့ စပါးတွေကို သင်တို့ အဓမ္မယူလိုက ယူနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တစ်ခု\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြောချင်တယ်။ အတိတ်ဘဝက ဒါနမျိုးစေ့မပါလို့ သင်တို့ အခုလို လူချင်း မတူ နေရတာ။ အခုတစ်ဖန် သင်တို့ ရဟန်းသံဃာများရဲ့ ပစ္စည်းကို အတင်း အဓမ္မလုယူဖို့ ကြံကြပြန်ပြီလား။ သင်တို့ အခုလိုလုပ်ရင် နောက်ဘဝမှာ သင်တို့ ပိုပြီး ဆင်းဆင်းရဲရဲ နေရမှာ ကျုပ် စိုးရိမ်မိတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယင်းသို့ပြောပြီး သာမဏေဖာဟီယန်သည် ကျောင်းသို့ ပြန်သွားလေ သည်။ ကျောင်းတိုက်ရှိ ရဟန်းသံဃာများက သူ့ကို ဝိုင်းပြီး သြဘာပေးကြ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာမဏေဖာဟီယန်သည် ရဟန်းငယ် ဖာဟီယန်ဖြစ်လာသည်။ ရဟန်းငယ်ဖာဟီယန်သည် ရဟန်းကြီးဖာဟီယန် ဖြစ်လာလေသည်။ ရဟန်း ကြီးဖာဟီယန်သည် တရုတ်ဘာသာဖြင့် ဘာသာပြန်ဆိုထားပြီးဖြစ်သည့် ဗုဒ္ဓကျမ်းစာများကို လေ့လာဆည်းပူးသည်။ သို့ရာတွင် တရုတ်ဘာသာဖြင့် ဘာသာပြန်ဆိုထားပြီးဖြစ်သည့် ဗုဒ္ဓကျမ်းစာများထဲတွင် ရဟန်းသံဃာတို့၏ ကျင့်ဝတ်ဖြစ်သည့် ဝိနည်းကျမ်းဂန်ကို အပြည့်အစုံ မတွေ့ရသဖြင့် မချင့်မရဲ ဖြစ်နေသည်။ သို့ဖြစ်၍ ဝိနည်းပိဋကတ်ကိုလေ့လာပြီး အပြန်ခရီးတွင် ဝိနည်း ပိဋကတ် ကျမ်းဂန်ကို ဆောင်ကြဉ်းယူလာရန် ဗုဒ္ဓဘာသာ ပင်မနိုင်ငံဖြစ်သည့် အိန္ဒိယနိုင်ငံသို့ စွန့်စားသွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖာဟီယန်သည် အေဒီ ၃၉၉ တွင် တရုတ်ပြည်၊ ချန်ဂအန်မှ စတင် ခရီးထွက်သည်။ ထိုအချိန်က သူ၏အသက်မှာ ၆၅ နှစ်ရှိပြီ။ ယခုခေတ်အမြင် နှင့်တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဇရာပိုင်းသို့ ခြေချနေပြီဖြစ်သော အသက် ၆၅ နှစ်အရွယ် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအနေဖြင့် မိုင်ပေါင်း ရာထောင် အလှမ်းဝေးသည့် ခရီးကို တောအတန်တန် တောင်အထပ်ထပ် ဖြတ်ကျော်ပြီး စွန့်စားသွား ရောက်ဖို့ဆိုသည်မှာ စိတ်ကူးထဲတွင်ပင် ထည့်ကြည့်မိမည့် အရာမျိုး မဟုတ် ပေ။ သို့ရာတွင် မိမိ၏ ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်ကြီး ထမြောက်အောင်မြင် ရေးအတွက် စွန့်စားလိုသော ဖာဟီယန်၏ ဇွဲသတ္တိကိုမူ သူ၏ဇရာပိုင်းသို့ တိမ်းနေပြီဖြစ်သည့် အသက်အရွယ်ကလည်း မဟန့်တားနိုင်ပေ။ တော အတန်တန်၊ တောင်အထပ်ထပ်၊ သဲကန္တာရ အသွယ်သွယ်၊ အန္တရာယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958443221141,"sku":"","price":3600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_0aa14b0d-8827-49c6-893d-6f5b59470373.jpg?v=1730209363"},{"product_id":"ပါရဂူ-မဟတ္တမဂန္ဒီ-ကျန်းမာရေးသ၀ဏ်လွှာ","title":"ပါရဂူ - မဟတ္တမဂန္ဒီ၏ကျန်းမာရေးသဝဏ်လွှာ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                          \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိဒါန်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                 ကျွန်ုပ်သည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော်ကပင် စတင်၍ ကျန်းမာရေးနှင့်ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာများကို စဉ်းစားဆင်ခြင် လာခဲ့လေသည်။ အင်္ဂလန်တွင်နေစဉ်က မိမိ၏ တစ်မူထူးခြားသည့် အနေ အထိုင်ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် မိမိ၏ အစားအသောက်အတွက် အထူးတလည် စီမံရလေ၏။ ယင်းအကြောင်းများကြောင့် ကျန်းမာရေးနှင့်ပတ်သက်သော ကျွန်ုပ်တွေ့ကြုံသိရှိရသည့် အတွေ့အကြုံအချို့မှာ အမှန်တကယ်ပင်ဖြစ်၏ ဟု မှတ်ယူသင့်လေသည်။ ယင်းအတွေ့အကြုံများပေါ်၌ အခြေခံ၍ ကျွန်ုပ် သည် အယူအဆအချို့ကို ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်ယူဆခဲ့လေသည်။ ယင်းအယူ အဆများကို စာဖတ်သူများ အကျိုးစီးပွားများစေရန်အတွက် ရေးသားပြဆို သွားပါမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                 “အနာရောဂါကို ပျောက်ကင်းအောင်ပြုလုပ်ခြင်းထက် မဖြစ်အောင် တားခြင်းက ပို၍ကောင်း၏” ဟူသော အင်္ဂလိပ်စကားပုံတစ်ခု ရှိလေသည်။ ရောဂါများကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းထက် ဟန့်တားခြင်းက လွယ်လည်းလွယ်ကူ၏။ အကျိုးကျေးဇူးလည်း ရှိ၏။ အကြောင်းမူကား ရောဂါဝေဒနာများသည်ယေဘုယျအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ မသိနားမလည်မှုနှင့် လျော့ပေါ့တန်မှု များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သောကြောင့် ဖြစ်လေ၏။ ထို့ကြောင့် ကျန်း မာရေးနှင့်ပတ်သက်သော စည်းကမ်းဥပဒေများကို ကောင်းမွန်စွာ သိရှိရန် မှာ အဆင်ခြင်အစဉ်းစားနှင့်ပြည့်စုံသည့် လူတိုင်း၏တာဝန်ဖြစ်လေ၏။ ဤစာအုပ်ကို ရေးရခြင်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ယင်းစည်းကမ်းဥပဒေ ကို ရှင်းလင်းပြောပြရန် ဖြစ်လေသည်။ ထို့ပြင် သာမန်ရောဂါဝေဒနာအချို့ နှင့် ပတ်သက်၍ ကုသပုံကုသနည်းကိုလည်း ပြောပြရန်ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ်တို့သည် စိတ်ဆန္ဒရှိပါက နတ်ပြည်ကို ငရဲပြည်ဖြစ်အောင် လည်းကောင်း၊ ငရဲပြည်ကို နတ်ပြည်ဖြစ်အောင် လည်းကောင်း ပြုလုပ်ဖန် တီးနိုင်၏ဟူ၍ အင်္ဂလိပ်ပညာရှင် မိလတန်က ပြောပြထားလေသည်။ နတ် ပြည်နှင့် ငရဲပြည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်ခုပ်ထဲကရေ ဖြစ်လေ၏။ နတ်ပြည် သည် အာကာသကောင်းကင်တစ်ခုခု၌ ရှိသည်မဟုတ်။ ငရဲပြည်သည်လည်း ပထဝီမြေကြီး၏ အတွင်းတစ်နေရာရာ၌ ရှိသည်မဟုတ်။ ယင်းအကြောင်းကို သက္ကဋဘာသာဂါထာတစ်ခုတွင်လည်း မန်ဝံ မနုဿာနံ ကာရဏံဗန္ဓ မောက္ခယ”ဟူ၍ ပြောပြထားလေသည်။ ထို့ကြောင့် ရောဂါဝေဒနာစွဲကပ် ခြင်း သို့မဟုတ် ရောဂါဝေဒနာကင်းရှင်းခြင်းမှာ လူ၏လက်ခုပ်ထဲက အကြောင်းအရာဖြစ်လေ၏။ ရောဂါဝေဒနာသည် ကျွန်ုပ်တို့ပြုလုပ်သည့် အလုပ်များ၏ အကျိုးအာနိသင်မျှသာလျှင် မဟုတ်ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့တွေးခေါ် သည့် အတွေးအခေါ်များ၏ အကျိုးအာနိသင်လည်း ဖြစ်လေ၏။ လူတို့ သည် ကျောက်ရောဂါ၊ ဝမ်းရောဂါ၊ ပုလိပ်ရောဂါများထက် အကြောက်လွန် သောကြောင့် ပို၍ သေဆုံးကြ၏ဟူ၍ ဆရာဝန်တစ်ဦး ပြောပြသကဲ့သို့ တည်း။ သရဲဘောကြောင်သူများသည် သေချိန်မရောက်ခင် အကြိမ်များစွာ သေဆုံးကြ၏ဟူသော စကားမှာ အလွန်တရာမှန်ကန်သော စကားဖြစ်လေ ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမသိနားမလည်မှုသည်သာလျှင် ယေဘုယျအားဖြင့် ရောဂါဝေဒနာများ၏ အခြေခံအကြောင်း ဖြစ်နေတတ်လေသည်။ များသောအားဖြင့် သာမန် ရောဂါဝေဒနာများ ဖြစ်ပွားသည့် အခါ၌ပင် ဖြစ်စေကာမူ ကုသပုံ ကုသနည်းကို မသိသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ခြေမကိုင်မိ လက်မကိုင်မိ ဖြစ်ပြီးလျှင် ထိုရောဂါဝေဒနာ ပျောက်ကင်းရန်အတွက် မတော်မတည့်သည့် နည်းလမ်းများဖြင့် ကုသလျက် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ကောင်းသည့် အကျိုးအာနိသင်များကို ဖြစ်ပေါ်စေတတ်ကြလေကုန်၏။ ကျန်းမာရေးနှင့် ပတ်သက်သော သာမန်စည်းမျဉ်းဥပဒေများကို မသိနားမလည်သောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် လွဲမှားသော ဆေးဝါးများကို အသုံးပြုကြလေကုန်၏။ သို့ မဟုတ် သမားတု သမားယောင်များကို မှီဝဲဆည်းကပ်ကြလေကုန်၏။ အလွန်တရာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသည့်အချက်မှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် အဝေးတွင် ရှိသော အရာဝတ္ထုများထက် အပါးတွင်ရှိသော အရာဝတ္ထုများအကြောင်း ကို အသိနည်းကြလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ကျွန်ုပ်တို့သည် များသောအားဖြင့် မိမိတို့၏ ရွာ သို့မဟုတ် မိမိတို့၏ ရပ်ကွက်နှင့် ပတ်သက်၍ မသိရှိ နားမလည်ကြသော် လည်း အင်္ဂလန်ပြည်က တောင်များနှင့် မြစ်များအကြောင်းကို ကောင်းမွန် စွာ ပြောပြနိုင်ကြကုန်၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းကင်ရှိ နက္ခတ်တာရာများ အကြောင်းကို သိရှိရန် ကြိုးစားအားထုတ်ကြသော်လည်း မိမိတို့အိမ်ရှိ အရာဝတ္ထုများအကြောင်းကိုမူ သိရှိနားလည်အောင် မကြိုးစားကြပေ။ ကျွန်ုပ် တို့သည် သဘာဝ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပြဇာတ်ကိုမူ သတိမမူကြပေ။ သို့ရာတွင် လူလုပ်သည့် ပြဇာတ်ကိုကြည့်ရှုရန် အတွက်မူ မနေနိုင်မထိုင်နိုင် ဖြစ်နေကြလေ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အရိုးများ မည်သို့ မည်ပုံကြီးထွားလာ သည်။ သွေးသည် မည်သို့မည်ပုံ ပြန့်နှံ့သည်။ မည်သို့မည်ပုံ ညစ်နွမ်းသွားနိုင် သည်။ မကောင်းသော အလိုဆန္ဒများကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ခွာရများ သို့မဟုတ်ဣန္ဒြေများ မည်သို့မည်ပုံ ထကြွလှုပ်ရှားလာသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဦးနှောက်သည် မည်သို့မည်ပုံ ငြိမ်းချမ်းသက်သာမှု ရှိနိုင်သည် အစရှိသော မိမိတို့ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အနေအထားနှင့်ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာများ ကို မသိနားမလည်ခြင်းကိုမူ မရှက်ကြပေ။ ကိုယ်ခန္ဓာထက် ပိုမို၍ ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ဆက်စပ်မှုရှိသော အခြားအရာဝတ္ထု တစ်စုံတရာ မရှိပေ။ သို့ရာတွင် အံ့သြစရာကောင်းသည့်အချက်မှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားအရာဝတ္ထုများနှင့် ပတ်သက်၍ လူတတ်လုပ်နေကြသော်လည်း ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်ပတ်သက်၍မူ အအဖြစ်နေကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယင်းအခက်အခဲများကို ဖယ်ရှားပစ်ရန်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ တာဝန် ဝတ္တရားဖြစ်လေ၏။ မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ပတ်သက်၍ အထိုက်အလျောက် အသိဉာဏ်ဗဟုသုတရှိထားရန်မှာ လူတိုင်းလူတိုင်း၏ တာဝန်ဝတ္တရား ဖြစ်လေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျောင်းများတွင်လည်း ယင်းကဲ့သို့သော ပညာ ရေးမျိုးကို မသင်မနေရ ပြဋ္ဌာန်းထားသင့်လေ၏။ ယခုအခါတွင် ကျွန်ုပ်တို့ သည် ရိုးရိုးအနာပေါက်သည့်အခါ ကုသပုံကုသနည်းကိုပင် မသိနားမလည် ကြပေ။ ခြေထောက်တွင် ဆူးစူးရုံမျှနှင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် လက်မှိုင်ချနေ တတ်ကြ၏ ။ မြွေကိုက်လိုက်ပါမူကား ပြောစရာမရှိတော့ပေ။ ယင်းအချက် များကို သာမန်တစ်ဦးတစ်ယောက်အနေဖြင့် မသိနားမလည်နိုင်ဟူ၍ ပြော လျှင်ကား ကျွန်ုပ်တို့၏ မိုက်မဲမှုလုံးလုံးသာလျှင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ယင်း အချက်အလက်များကို သိရှိနားလည်လိုသူများ အလွယ်တကူ သိရှိနား လည်နိုင်ကြစေရန်ဟူသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဤစာအုပ်ကို ရေးသားခြင်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤစာအုပ်၌ ကျွန်ုပ်ရေးသားပြဆိုထားသည့် အချက်များကို ယခင့် ယခင်က မည်သူမျှ မပြောပြခဲ့ပေဟူ၍ ကျွန်ုပ် လုံးဝမဆိုလိုပေ။ စာအုပ်ပေါင်း များစွာကို ဖတ်ရှုပြီးသည့်နောက်မှ အတွေ့အကြုံများကို ရရှိပြီးသည့်နောက် မှ ဤစာအုပ်ကို ရေးသားထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း စာဖတ်သူများ တွေ့မြင်သိရှိ ရပေလိမ့်မည်။ ထိုမှတစ်ပါး ယင်းအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်၍ အသစ် ဖြစ်နေကြသူများ စမ်းတဝါးဝါး ဖြစ်မနေကြစေရန်လည်း ရည်ရွယ်ပေသည်။ တစ်ခုတည်းသော ရောဂါဝေဒနာနှင့်ပတ်သက်၍ ရေနွေးကို အသုံးပြုရမည် ဟူ၍ ဆရာဝန်တစ်ယောက်က အကြံပေး၏။ အခြားဆရာဝန်တစ်ယောက် ကမူ ရေအေးကို အသုံးပြုရမည်ဟု ညွှန်ကြား၏။ ယင်းကဲ့သို့ သော ဝါဒများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်ကား ကျွန်ုပ်သည် အပြည့်အဝ ဆင်ခြင်စဉ်းစား ပြီးလျှင် တိကျသော ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချမှတ်ခဲ့လေသည်။ ယင်းဆုံးဖြတ်ချက်ကို စာဖတ်သူများ စိတ်ချလက်ချ ယုံကြည်ကြစေရန် ဤစာအုပ်၌ ရှင်းလင်းရေးပြ ထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာမန်ရောဂါဝေဒနာ ဖြစ်ပွားလာသည့်အခါမျိုး၌လည်း ကျွန်ုပ်တို့ သည် ဆရာဝန်ရှိရာသို့ ချဉ်းကပ်သည့် အလေ့အထ စွဲကပ်နေကြလေ၏။ ဆရာဝန်မရှိသည့် နေရာမျိုး၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် အိမ်နီးနားချင်းတို့၏ ညွှန်ကြား ချက်ဖြင့် ဆေးဝါးကုသကြ၏။ ဆေးမရှိပါက ယင်းရောဂါဝေဒနာသည် မပျောက်ကင်းနိုင်ဟူ၍ ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်စွဲလမ်းနေကြ၏။ အခြား အကြောင်းများထက် ကျွန်ုပ်တို့သည် ယင်းအကြောင်းကြောင့် ပို၍ ဒုက္ခခံကြ ရ၏။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရောဂါဝေဒနာများ မုချပျောက်ကင်းသွားနိုင်ပေသည်။ သို့ရာတွင် ဆေးဝါးကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် ရောဂါဝေဒနာများသည် ပျောက် ကင်းမသွားနိုင်ပေ။ အကြောင်းမူကား တစ်ခါတစ်ရံ၌ ဆေးဝါးသည် အကျိုး မရှိရုံသာလျှင် မဟုတ်၊ အကျိုးမဲ့ကိုပင် ဖြစ်စေတတ်သောကြောင့်တည်း။ ဆေးဝါးဖြင့် ရောဂါဝေဒနာကို နှိမ်နင်းပစ်ခြင်းမှာ အိမ်ထဲရှိနေသော အမှိုက် သရိုက်ကို ဖုံးဖိထားသည်နှင့် ဘာမျှမခြားပေ။ အကြောင်းမူကား အမှိုက် သရိုက်များကို ကြိုးစား၍ ဖုံးဖိထားလေလေ လျင်မြန်စွာပုပ်သိုးပြီး မကောင်းသောအနံ့အသက်ကို ပျံ့နှံ့စေလေလေဖြစ်ပေ၏။ ရောဂါဝေဒနာကို ဖိနှိပ်ချိုး နှိမ်ထားခြင်းသည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်ပေ၏။ ထို့ကြောင့် သဘာဝ နည်းလမ်းဖြင့် အမှိုက်သရိုက်ကိုဖြစ်စေ၊ ရောဂါဝေဒနာကိုဖြစ်စေ ရှင်းလင်း ပစ်သူသာလျှင် အသိဉာဏ်ရှိသူ ဖြစ်နိုင်ပေ၏။ သဘာဝသည် ရောဂါ ဝေဒနာအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အား “ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်အတွင်း၌ ရောဂါဝေဒနာ များ၏ အိမ်ရာသဖွယ်ဖြစ်သော အညစ်အကြေးများ စုဝေးနေသည်။ ယင်း အညစ်အကြေးများကို သဘာဝအပြုအမူဖြင့် ဖယ်ရှားပစ်သင့်သည်”ဟူ၍ ညွှန်ကြားပြောပြလေသည်။ ဆေးဝါးများဖြင့် ယင်းအညစ်အကြေးများကို ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အတွင်း၌သာလျှင် ချိုးနှိမ်ဖိနှိပ် မထားသင့်ပေ။ ဆေးဝါးများဖြင့် ရောဂါဝေဒနာတို့ကို ဖယ်ရှားပစ်လိုသူတို့သည် အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် သဘာဝအပြုအမူကို ပို၍ခက်ခဲအောင် ပြုလုပ်ကြသူများ ဖြစ်လေ၏။ အစာ ဖြတ်ထားခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သဘာဝအပြုအမူကို ပိုမို၍ အားကောင်းအောင် ပြုလုပ်နိုင်ပေ၏။ ယင်းကဲ့သို့ ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ် တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ညစ်ညမ်းသောအရာများ စုဝေးနေနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာတွင်းရှိ အညစ်အကြေးများ ကို ဟာလာဟင်းလင်းလေထဲ၌ နေ၍သော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ကိုယ်မှ ချွေးများကို ထုတ်၍သော်လည်းကောင်း သန့်ရှင်းစင်ကြယ်အောင် ပြုလုပ်နိုင် ကြ၏။ ထိုမှတစ်ပါး မိမိ၏စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားရန်မှာ အလွန်တရာ လိုအပ် ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကယ်၍ အိမ်၌ ဆေးပုလင်း တစ်ကြိမ်တစ်ခါ ဝင်ရောက်လာပါ က ဆေးပုလင်း၏ အရေအတွက်သည် နောက်ထပ် တဖြည်းဖြည်း များပြား လာသည်ကိုသာ ယေဘုယျအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့မြင်ကြရလေ၏။ ကျွန်ုပ် တို့သည် လူပေါင်းများစွာကို ထာဝစဉ်ဆေးဝါးမှီဝဲနေကြသော်လည်း အသက် ထက်ဆုံး ရောဂါဝေဒနာ စွဲကပ်သွားသည်ကို တွေ့မြင်ကြရပေ၏။ များသော အားဖြင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် ယနေ့ ဤဆရာဝန်၏ ဆေးကို အသုံးပြုလျှင် နက်ဖြန် ထိုဆရာဝန်၏ ဆေးကို အသုံးပြု ကြလေသည်။ သူတို့သည် တစ်သက်ပတ်လုံး မိမိတို့၏ ရောဂါဝေဒနာကို အစဉ်ထာဝရ ဖယ်ရှားပစ် နိုင်မည့် ဆရာဝန်ကို ရှာဖွေနေကြလေ၏ ။ ဆေးဆရာများ မသိနားမလည် သည့် ဆေးပင်ဝါးပင်များသည် ဆေးဝါး၏အဖြစ်ဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း သို့ ရောက်ရှိနေကြသည်မှာ အလွန်တရာ အံ့သြစရာကောင်း၏ဟူ၍ ကွန်လွန်သူ စတီဘင်က ပြောပြဖူးလေသည်။ ဝါရင့် ဆရာဝန်များကလည်း ဤအတိုင်းပင် ပြောကြလေ၏။ ဆေးဝါးများ အများအပြားရှိသော်လည်း ရောဂါဝေဒနာများမှာ အများအားဖြင့် သဘာဝစည်းကမ်း ဥပဒေဖြင့်သာ လျှင် ပျောက်ကင်းနိုင်ပေ၏ ဟူ၍ ဆာဂျွန်ဟဗ်ဇ်က ပြောပြထားလေသည်။ များစွာသော ရောဂါဝေဒနာသည်များမှာ ရောဂါဝေဒနာကြောင့်မဟုတ်ဘဲဆေးကြောင့် သေဆုံးကြ၏ဟူ၍ ဒေါက်တာဖရိတ်နှင့် ဒေါက်တာဘေကာ တို့ကလည်း အယူရှိလေသည်။ ဒေါက်တာမေဆန်ဂုကမူ ဆေးကို အသုံး ပြုသောကြောင့် သေဆုံးသောသူများမှာ စစ်နှင့် အစာငတ်ဘေးကြောင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသေဆုံးသည့် လူဦးရေထက်ပင် များပြား၏ဟူ၍ပင် ပြောဆိုထားလေ၏။ အတွေ့အကြုံအရ သိရသော အကြောင်းတစ်ခုမှာ ဆရာဝန်အများအပြား ရှိသောနေရာများ၌ ရောဂါဝေဒနာ ပို၍များပြားလေ၏ ။ ဆေးဝါးများကို မည်မျှကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုနေကြသနည်းဟူမူ သာမန်စာနယ်ဇင်း များမှာပင် ဆေးဝါးကြော်ငြာများကို တွေ့ရှိနေရပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             အထက်ပါအကြောင်းအရာများကို ထောက်ခြင်းအားဖြင့် ရောဂါ ဝေဒနာဖြစ်ပေါ်လာသည့်အခါ ဆရာဝန်အကူအညီ လုံးဝမလိုကြောင်း စာဖတ်သူများ သိရှိနိုင်ကြသည်။ ဆရာဝန်နှင့် ဆေးဝါးများကို သပိတ် မမှောက်နိုင်သူများအတွက်မူ မိမိတို့ကိုယ်ကို မိမိတို့ယုံကြည်ရန်၊ ဆရာဝန် များကို ဒုက္ခမပေးကြရန်၊ အကယ်၍ ဆရာဝန်၏ အကူအညီလိုလာပါက သင့်လျော်သော ဆရာဝန်တစ်ဦးဦးကို ခေါ်ရန်နှင့် ထိုဆရာဝန်၏ ညွှန်ကြား ချက်အတိုင်းပြုလုပ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ အကြံပေးလိုပေသည်။ သို့ရာတွင် ရောဂါ ဝေဒနာများကို အမြစ်အရင်းပါမကျန် ဖယ်ရှားသုတ်သင်ပစ်ရန်မှာ ဆရာဝန် များ၏လက်ထဲတွင်မရှိကြောင်းကိုမူ သတိပြုရမည် ဖြစ်ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိုဟန်ဒတ် ကရမ်ကျန် ဂန္ဒီ\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958443516053,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a042a046-5142-4637-80f4-3edaaedaf7b1.jpg?v=1730209401"},{"product_id":"ပါရဂူ-နိဗ္ဗာန်","title":"ပါရဂူ - နိဗ္ဗာန်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                             \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွှင်လန်းဝမ်းသာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွှင်လန်းဝမ်းသာစရာ သတင်းစကားကို ကြားရသည့်အတွက် ရွှင်လန်း ၀မ်း သာလော့။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်သခင် ရှင်တော်ဗုဒ္ဓသည် အဆိုးဟူသမျှ၏ အရင်းအမြစ်ကို တွေ့တော်မူပြီ။ ကျွန်ုပ်တို့အား လွတ်ငြိမ်းမှု၏လမ်းကို ပြတော်မူပြီ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗုဒ္ဓသည် ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်နှလုံးထဲတွင်ရှိသော မောဟကို ဖယ်ရှား ပစ်တော်မူသည်။ မရဏ၏ ဘေးဘယထဲမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ရွေးယူတော်မူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗုဒ္ဓသည် စိတ်အားလျော့ပြီး မချမ်းမသာ ဖြစ်နေသူတို့ထံသို့ နှစ်သိမ့် အားပေးမှုကို ဆောင်ကြဉ်းလာတော်မူသည်။ ဘဝ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောက်တွင် ဗျာများနေသူတို့အား ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရရှိစေတော်မူသည်။ အား မဲ့သူတို့အား စိတ်ပျက်အားလျော့နေသည့်အခါ အားအစွမ်းကို ပေးတော်မူ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘဝ၏ဆင်းရဲဒုက္ခတို့ကို ခံစားနေရသော သင်တို့သည်၊ တွန်းကန် လှုပ်ရှားနေရသော၊ ခေါင်းငုံ့ခံနေရသော သင်တို့သည်၊ အမှန်တရား၏ ဘဝ ကို တောင့်တနေသော သင်တို့သည် ရွှင်လန်းဝမ်းသာစရာ သတင်းစကား ကို ကြားရသည့်အတွက် ရွှင်လန်းဝမ်းသာကြလော့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒဏ်ရာရသူတို့အတွက် လိမ်းဆေးရှိသည်။ ဆာလောင်နေသူတို့အ တွက် အစာအာဟာရရှိသည်။ မွတ်သိပ်နေသူတို့အတွက် ရေရှိသည်။ စိတ်ပျက် အားလျော့နေသူတို့အတွက် မျှော်လင့်ချက်ရှိသည်။ အမှောင်ထဲ ရောက် နေသူတို့အတွက် အလင်းရောင်ရှိသည်။ ဖြောင့်မှန်သူတို့အတွက် ကုန်ခန်း ခြင်းမရှိသည့် ဆုလာဘ်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင်သည် ဒဏ်ရာရနေလျှင် သင်၏ ဒဏ်ရာကို ဆေးလိမ်းပေးလော့။ သင်သည် ဆာလောင်နေလျှင် အစာအာဟာရကို မှီဝဲလော့။ သင်သည် ပင်ပန်းနေလျှင် အနားယူလော့။ သင်သည် မွတ်သိပ်နေလျှင် သင်၏ မွတ် သိပ်မှုကို ဖြေဖျောက်လော့။ သင်သည် အမှောင်ထဲ ရောက်နေလျှင် အလင်း ရောင်ကို ကြည့်လော့။ သင်သည် စိတ်ပျက်အားငယ်နေလျှင် နှစ်သိမ့်အား ပေးမှုကို ယူလော့။ | သစ္စာတရားကို မြတ်နိုးသည့် သင်သည် သစ္စာတရားကို ယုံကြည် အားကိုးလော့။ အမှန်တရား တိုင်းနိုင်ငံသည် ကမ္ဘာမြေအပြင်ပေါ်၌ ပေါ် ပေါက်လာပြီ။ အမှန်တရားအလင်းရောင်သည် အဝိဇ္ဇာ အမိုက်မှောင်ကို ဖြိုခွင်းလိုက်ပြီ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် လမ်းကို မြင်နိုင်ပြီ။ တိကျပြတ်သားသော ခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်သခင် ရှင်တော်ဗုဒ္ဓသည် သစ္စာတရားကို ထုတ် ဖော်ပြသလေပြီ။ | သစ္စာတရားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရောဂါဝေဒနာများကို ကုစားသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖရိုဖရဲ ပြိုကွဲပျက်စီးခြင်းမှ ကယ်တင်သည်။ သစ္စာတရားသည် ကျွန်ုပ်တို့အား အသက်ရှင်စဉ်၌လည်းကောင်း၊ သေစဉ်၌လည်းကောင်း၊ အား အစွမ်းကို ပေးသည်။ သစ္စာတရား တစ်ခုတည်းသာလျှင် အဝိဇ္ဇာ၏ အဆိုး တို့ကို အောင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွှင်လန်းဝမ်းသာစရာ သတင်းကို ကြားရသည့်အတွက် ရွှင်လန်း ဝမ်းသာလော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                   \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသံသရာနှင့် နိဗ္ဗာန်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှုလော့။ ဘဝကို ဆင်ခြင်စဉ်းစားလော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရာဝတ္ထုဟူသမျှသည် အနိစ္စဖြစ်သည်။ မည်သည့်အရာဝတ္ထုမျှ တည်မြဲမနေပေ။ ဇာတိ ရှိသည်။ မရဏရှိသည်။ ကြီးထွားမှုရှိသည်။ ပျက် စီးမှုရှိသည်။ ပေါင်းသင်းမှုရှိသည်။ ကွဲကွာမှုရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကမ္ဘာလောက၏ တောက်ပ၀င့်ကြွားမှုသည် ပန်းတစ်ပွင့်နှင့် ပမာတူ သည်။ နံနက်အချိန်၌ ကားကားစွင့်စွင့်ပွင့်လန်း၍နေသည်။ နေ့လယ်ပိုင်း နေပူချိန်၌ ညှိုးနွမ်း၍ သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘယ်ဆီကို ကြည့်လိုက် ကြည့်လိုက် အာရုံခံစားမှုအတွက် ဗျာများ နေကြသည်။ ယောက်ယက်ခတ်နေကြသည်။ စိတ်တက်ကြွနေကြသည်။ ဆင်းရဲခြင်းနှင့်သေခြင်းမှ အထိတ်တလန့် ထွက်ပြေးနေကြသည်။ တောက်လောင်နေသော လောဘမီးလျှံရှိနေသည်။ ကမ္ဘာလောကသည် ပြောင်းလဲ နေသည်။ အားလုံး သံသရာဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကမ္ဘာလောက၌ နိစ္စဖြစ်သော အရာဟူ၍ မရှိတော့ဘူးလေ။ ကမ္ဘာ အနှံ့ပြန့်၍ နေသည့် ဒုက္ခပင်လယ်ထဲ၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဒုက္ခ တွေ့ကြုံနေရသည့် စိတ်နှလုံးအတွက် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သည့် နားနေစရာ နေရာ ဟူ၍ မရှိတော့ဘူးလော။ ထာဝရ တည်မြဲနေသည့် အရာဟူ၍ မရှိတော့ဘူး လာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြောင့်ကြ ဗျာပါဒ၏ ရပ်တန့်သွားခြင်းဟူ၍ မရှိတော့ပြီလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောက်လောင်နေသော လောဘမီးသည် ငြိမ်းအေးမသွားနိုင်တော့ဘူးလေ။ စိတ်နှလုံးသည် မည်သည့်အခါကျမှ ငြိမ်းချမ်းသွားမည်နည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗုဒ္ဓသည် ဘဝ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများအတွက် စိတ်မချမ်းမသာဖြစ်တော် မူသည်။ ဗုဒ္ဓသည် လောကီချမ်းသာသုခ၏ အချည်းနှီးဖြစ်ပုံကို တွေ့ရသည် ဖြစ်၍ ပျက်စီးပျောက်ကွယ်မသွားသော၊ ထာဝရ တည်တံ့နေသော အရာ တစ်ခု၌ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရှာတော်မူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘဝကို တွယ်တာသော သင်တို့သည် အနိစ္စတရားထဲ၌ ကွယ်ဝှက် နေသော နိစ္စတရား၊ အမတတရားကို သိအောင် ပြုလော့။ ပူဆွေးမှု၊ ဝမ်း နည်းမှု မျိုးစေ့ မပါသည့် သုခကို လိုလားသော သင်တို့သည် ဗုဒ္ဓ၏တရား ကို လိုက်နာကျင့်ကြံလျက် မှန်ကန်ဖြောင့်မတ်စွာ နေထိုင်ကြလော့။ ဥစ္စာဓန ကို လိုလားတောင့်တသော သင်တို့သည် ထာဝရ တည်တံ့နေသော ဥစ္စာဓနေ ကို ရယူကြလော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသစ္စာတရားသည် ထာဝရ တည်တံ့နေသည့် အရာဖြစ်သည်။ သစ္စာ တရားသည် ဇာတိကိုလည်း မသိပေ။ မရဏကိုလည်း မသိရှိပေ။ အစ လည်း မရှိပေ။ အဆုံးလည်း မရှိပေ။ အို လူသား၊ သစ္စာတရားကို ကြိုဆို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလော့။ သင်၏ ဝိညာဉ်ထဲမှာ သစ္စာတရားကို ဝင်ရောက် ကိန်းအောင်းနေ စေလော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသစ္စာတရားသည် စိတ်နှလုံး၏ သေကျေပျက်စီးသွားခြင်းမရှိသည့် အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည်။ သစ္စာတရားကို ပိုင်ဆိုင်မှုသည် ဥစ္စာရတနာကို ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သည်။ သစ္စာတရား၏ဘဝသည် ချမ်းမြေ့ရွှင်လန်းမှု ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင်၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ သစ္စာတရား တည်မြဲအောင်ပြုလော့။ သစ္စာ တရားသည် အမတသဘော၏ အသွင်အပြင် ဖြစ်သည်။ သစ္စာတရားသည် နိစ္စသဘောကို ရေးခြယ်ပြသည်။ သစ္စာတရားသည့် ထာဝရတည်မြဲနေမှုကို ဖော်ပြသည်။ သစ္စာတရားသည် သေမျိုးဖြစ်သည့် လူသားအား မသေမှုကို ပေးသည်။ ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗုဒ္ဓသည် သစ္စာတရား ဖြစ်သည်။ သင်၏နှလုံးထဲ၌ ဗုဒ္ဓကိန်းအောင်း နေပါစေ။ သင်၏ ဝိညာဉ်ထဲ၌ ရှိသော လောဘဟူသမျှကို ချုပ်ငြိမ်းအောင် ပြုလော့။ သင်၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်ကြီးပွားမှု၏ အပြီးသတ်၌ သင်သည် ဗုဒ္ဓကဲ့သို့ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗုဒ္ဓကဲ့သို့ဖြစ်အောင် တိုးတက်မလာနိုင်သော၊ တိုးတက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်သော သင်၏ဝိညာဉ်ကို ပျက်စီးချုပ်ငြိမ်းသွားအောင် ပြုလော့။ အကြောင်းမူကား ယင်းသည် မောဟသာဖြစ်သည်။ မှန်ကန်သည့်အရာ မဟုတ် ပေ။ ယင်းသည် သင့်အမှား၏ အခြေခံဖြစ်သည်။ ယင်းသည် သင့်ဒုက္ခ၏ အကြောင်းတရားဖြစ်သည်။ ။ ခိုင်သင်သည် သင်၏ ဝိညာဉ်ကို သစ္စာတရားဖြင့် ဖြည့်လျက် သေကျေ ပျက်စီးမသွားအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဗုဒ္ဓ၏တရားအမြိုက်သုဓာ ကို ထည့်၍ ရသည့်ခွက်ကဲ့သို့ ဖြစ်အောင် မိမိကိုယ်ကို ပြုလုပ်လော့။ မိမိ ကိုယ်ကို အကုသိုလ် အပြစ်အနာအဆာများ ကင်းစင်အောင် ဆေးကြော\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလော့။ မိမိ၏ဘဝကို သန့်စင်အောင် သုတ်သင်လော့။ သစ္စာတရားသို့ ရောက်ရန် အခြား နည်းလမ်းမရှိပေ။ လည်း အတ္တနှင့် သစ္စာတရား၏ ခြားနားမှုကို သိရှိနားလည်အောင် ပြုလော့။ အတ္တသည် ကိုယ်ကျိုးကြည့်မှု၊ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှု၏ အကြောင်းဖြစ် သည်။ အကုသိုလ်၏အခြေခံဖြစ်သည်။ သစ္စာတရားသည် အတ္တ၌ တွယ် ကပ်မနေပေ။ သစ္စာတရားသည် စကြဝဠာအနှံ့ ပြန့်၍ နေသည်။ တရားမှု နှင့် အမှန်တရားသို့ ရှေးရှုနေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိမိတို့၏ အတ္တကို ချစ်မြတ်နိုးသော သူတို့ မိမိတို့၏ ဘဝဟူ၍ ထင် မှတ်ယူဆနေသည့် အတ္တသည် နိစ္စမဟုတ်ပေ။ အမြဲတည်တံ့မနေပေ။ ပျက် စီးချုပ်ငြိမ်းသွားတတ်သော သဘောရှိသည်။ အတ္တကို မရှာလင့်။ သစ္စာ တရားကို ရှာလော့။ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့၏ ဝိညာဉ်ကို မိမိတို့၏ သေးနုပ် သိမ်ဖျင်းသည့် အတ္တမှ လွတ်မြောက်စေလျှင်၊ အခြား ပုဂ္ဂိုလ်များအား ထိခိုက် နစ်နာစေသည့် အပြုအမူကို မပြုမူလျှင်၊ သစ္စာတရား အလင်းရောင် ရောင် ပြန်ဟပ်ပြီး ကျောက်သလင်းကဲ့သို့ ကြည်လင်လာလျှင်၊ တောက်လောင်နေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသော လောဘစိတ်များ ရောနှောခြင်း မရှိသည့်၊ ဖောက်လွဲဖောက်ပြန် ဖြစ် နေသည့် မောဟစိတ်များ ဖုံးလွှမ်းခြင်း မရှိသည့်၊ အကုသိုလ် တင်းကျမ်းဖြစ် နေသော သောကဗျာပါဒများ ဖြစ်ပွားမှု မရှိသည့် အရောင်လက်နေသောကြေးမုံပြင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ သန္တာန်၌ ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။ ယင်းကြေးမုံပြင်၌ အရာဝတ္ထုတို့သည် အရှိအတိုင်း ထင်နေပေလိမ့်မည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတ္တကို ရှာမှီးသူသည် မှားသောအတ္တနှင့် မှန်သောအတ္တ၏ ခြားနား ချက်ကို သိအောင်လုပ်ရမည်။ ငါနှင့် ငါစွဲ သက္ကာယစွဲသည် မှားသော အတ္တဖြစ်သည်။ ယင်းတို့သည် ဖောက်လှဲဖောက်ပြန်ဖြစ်သော မောဟတရား များ ဖြစ်သည်။ ပျက်စီးချုပ်ငြိမ်းတတ်သည့် အပေါင်းအစုများ ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ အတ္တကို သစ္စာနှင့် ခွဲခြား သိတတ်သူသာလျှင် နိဗ္ဗာန်ကို ရရှိပေလိမ့် မည်။ နိဗ္ဗာန်ကို ရရှိသူသည် အမြင့်ဆုံးသော ချမ်းသာသုခကို ရရှိသူမည်၏။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် ထာဝရတည်မြဲသော၊ ပျက်စီးသေပျောက်ခြင်းမရှိသော သူ မည်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပေါင်းစပ်ထားသည့် သင်္ခါရတရားဟူသမျှသည် တစ်ဖန်ပြိုကွဲသွား ရမည် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာလောကသည် မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ဖြစ်သွားပေလိမ့် မည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပုဂ္ဂလသဘောတို့သည် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ ဗုဒ္ဓ၏ တရားဒေသနာကမူ ထာဝစဉ် တည်မြဲနေပေလိမ့်မည်။ ယင်းတိုင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတ္တ ချုပ်ငြိမ်းသွားခြင်းသည် လွတ်မြောက်မှု မည်၏။ အတ္တ ပျောက် ကွယ်သွားခြင်းသည် ဉာဏ်အလင်းရောင်ရခြင်း မည်၏။ အတ္တစခန်း သိမ်း သွားခြင်းသည် နိဗ္ဗာန်မည်၏။ ကာမဂုဏ် အာရုံခံစားမှုကို ရပ်ပစ်လိုက်ပြီး သစ္စာတရားကိုသာ အားပြုသည့်ပုဂ္ဂိုလ်သည် ရွှင်လန်းချမ်းမြေ့သူ မည်၏။ စိတ်၏ ငြိမ်သက်တည်ကြည်မှုသည် အမြင့်ဆုံးသော ချမ်းသာသုခ မည်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗုဒ္ဓ၌ ခိုလှုံလဲလျောင်းကြစို့ ။ အကြောင်းမူကား ဗုဒ္ဓသည် အနိစ္စ တရား၌ ထာဝရတည်မြဲနေသည့် တရားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသောကြောင့်တည်း။ ဘဝ၏ အပြောင်းအလဲများထဲ၌ရှိသော ပျက်စီးပြောင်းလဲခြင်း မရှိသည့်အရာ ၌ ခိုလှုံလဲလျောင်းကြစို့ ။ ဗုဒ္ဓ၏ ဉာဏ်အလင်းရောင်ဖြင့် ဖန်တီးပြုလုပ် ထားသည့် သစ္စာတရား၌ ခိုလှုံလဲလျောင်းကြစို့ ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958446334101,"sku":"","price":4320.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_fc4dd772-4832-40d1-b4ef-bb9488c70a6a.jpg?v=1730209743"},{"product_id":"ပါရဂူ-ဓမ္မဘ၀တစ်လျောက်နေသွားနည်းအတတ်ပညာ","title":"ပါရဂူ - ဓမ္မဘဝတစ်လျောက်နေသွားနည်းအတတ်ပညာ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                        \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကုန်သည်၊ စာပေပညာရှင်၊ အနုပညာရှင်၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းဆရာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                မနေ့တစ်နေ့ကပင် ဘုန်းကြီးတစ်ပါး အိမ်ကြွလာ၏။ ကျွန်တော့်ဆီ က ဖိနပ်ဖိုးငွေ အလှူခံသည်။ ကျွန်တော်တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မလှူလိုက် ပါ။ ယင်းဘုန်းကြီးမျိုး ကျွန်တော့်အိမ် မကြာခဏ ရောက်လာတတ်သည်။ တစ်ပါးက စာအုပ်ဖိုးအလှူခံလျှင် နောက်တစ်ပါးက သင်္ကန်းဖိုး အလှူခံ တတ်သည်။ နောက်တစ်ပါးက ခရီးစရိတ် အလှူခံတတ်သည်။ ယင်းကဲ့ သို့ အကြောင်းအမျိုးမျိုးပြပြီး ငွေအလှူခံသည့် မျက်နှာစိမ်းဘုန်းကြီးများ ကို ကျွန်တော်တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ လှူဒါန်းလေ့မရှိပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့သော် ထိုဘုန်းကြီးများကဲ့သို့ပင် ကျွန်တော်လည်း တစ်ခါက အိမ် တကာလည်၍ ငွေအလှူခံခဲ့ဖူးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၅၂ ခုလောက်က ဖြစ်သည်။ တစ်နေ့တွင် စာရွက်တစ်ရွက်ကို လက်ကကိုင်ပြီး ဦးပဉ္စင်းတစ်ပါးသည် မဂိုလမ်းနှင့်ကုန်သည်လမ်းရှိ အိန္ဒိယ ကုန်သည်များ၏ ဆိုင်ခန်းများအတွင်းသို့ တစ်ခန်းဝင်တစ်ခန်းထွက် လုပ် နေ၏။ ထိုဦးပဉ္စင်းသည် ပထမဦးစွာ မဂိုလမ်းနှင့် ကုန်သည်လမ်းထောင့် က မရဝါရီအထည်ဆိုင်ခန်း တစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်သွား၏။ ဆိုင်ခန်းထဲ ရောက်သောအခါ အကြီးအကဲလုပ်သူ၏ စားပွဲရှေ့ရှိ ကုလားထိုင်အလွတ် တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ အကြီးအကဲလုပ်သူမှာ အသက်သုံးဆယ်ခန့်ရှိ မရဝါရီလူမျိုးဖြစ်၏။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် စားပွဲပေါ့်၍ အလုပ်လုပ်နေရာမှ သူ့ရှေ့လာထိုင်သည့်ရဟန်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘာကိစ္စရှိလို့ပါလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရဟန်းသည် သူ့လက်ထဲကိုင်လာသည့်စာရွက်ကို ထိုးပေးလိုက်လေ သည်။ မရဝါရီ ကုန်သည်သည် စာရွက်ကို ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် ထူးထူး ထွေထွေမပြောဘဲ စာရွက်ထဲတွင် ရေးသားပါရှိသည့် သူ့နာမည်နှင့်ဆက် လျက် ၅၀ ဟုရေးပြီး ငွေငါးဆယ်ထုတ်ပေးလိုက်လေသည်။ ရဟန်းမှာ တခြားသူမဟုတ်ပါ။ ဤစာကိုရေးနေသူပင်ဖြစ်ပါသည်။ မရဝါရီကုန် သည်မှာလည်း တခြားသူမဟုတ်ပါ။ အောင်မြင်သောကုန်သည်၊ အောင် မြင်သောအနုပညာရှင်၊ အောင်မြင်သောစာပေပညာရှင်စသော ဘဝ၏မှတ် တိုင်အသီးသီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ယခုအခါ အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် ဗုဒ္ဓ၏ဝိပဿ နာနည်းကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်သင်ကြား ပြသပေးနေသည့် အောင်မြင်သော ဝိပဿနာဆရာ၊ အောင်မြင်သော ကမ္မဋ္ဌာနာစရိယ၊ အောင်မြင်သော ဓမ္မဂုရုအဖြစ်ဖြင့် အိန္ဒိယပြည်တွင်း၌သာမက နိုင်ငံတကာ၌ပင် နာမည်ရ နေသည့် ဆတူနာရာယန်းဂိုအင်ကာပင် ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဖြစ်အပျက်ကို ထပ်မံရှင်းပြဖို့ လိုပေလိမ့်ဦးမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၄၇ ခုနှစ်က အရိယဓမ္မ ပညာတော်သင်ဆု” ရရှိသဖြင့် ကျွန်တော် အိန္ဒိယပြည်ဗာရာဏသီတက္ကသိုလ်သို့ ဟိန္ဒီနှင့် သက္ကတဘာသာ သွားရောက် သင်ကြားသည်။ ပညာတော်သင်ဆုသည် သုံးနှစ်အကြာ ၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ရပ်ဆိုင်းသွား၏။ ဟိန္ဒီနှင့်သက္ကတဘာသာကို အတော်အသင့် တတ်မြောက် ပြီးဖြစ်သော်လည်း တက္ကသိုလ်ပညာမှာ ဆုံးခန်းမရောက်သေးဘဲ တန်းလန်း ပင်ရှိနေသေးသဖြင့် ကျွန်တော်မြန်မာပြည်သို့ ပြန်၍မဖြစ်သည့် အခြေအနေ၌ ပင်ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် ပညာတော်သင်ဆုရပ်ဆိုင်းသွားသဖြင့် အိန္ဒိယ တွင် ဆက်လက်နေဖို့ ငွေလိုလာသည်။ ကျွန်တော့်မိဘများမှာ လက်လုပ် လက်စားများသာဖြစ်၍ ကျွန်တော့်အတွက် ပညာသင်စရိတ် မထောက်ပံ့ နိုင်ကြ။ ကျွန်တော့်ဘကြီးဦးဘိုးသီက ယင်းတာဝန်ကို ရှောရှောရှူရှူ လက်လက်ယူသဖြင့် ကျွန်တော့်အတွက် ပညာဆက်လက်သင်ကြားရေးမှာ အဆင်ပြေသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့သော် ၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် ဥပစာတန်းဝင်ရောက်ဖြေဆိုရာ မမျှော်လင့်ဘဲ ကျွန်တော်စာမေးပွဲကျသွားသည်။ သမိုင်းဘာသာတွင် အမှတ်အရ နည်းသွားသည်။ သို့ဖြစ်၍ ကျွန်တော်ကျောင်းဆက်မတက်ဘဲ မြန်မာပြည် ခေတ္တ ပြန်လာသည်။ အိန္ဒိယတွင်နေလျှင် စရိတ်ကုန်မည်။ မြန်မာပြည် ခေတ္တ ပြန်နေပါက စရိတ်ကုန်သက်သာမည်။ စာမေးပွဲချိန်ကျမှ အိန္ဒိယသို့ ပြန် လာပြီး ဒုတိယအကြိမ်ဥပစာတန်းကို ထပ်ဖြေဆိုမည်။ ယင်းရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မြန်မာပြည်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာပြည်၌ လေးငါးခြောက်လနေပြီး စာမေးပွဲချိန်ကပ်လာသောအခါ ကျွန်တော်ဒုတိယအကြိမ် ဥပစာတန်းစာမေးပွဲဖြေဆိုရန် အိန္ဒိယသွားဖို့ လိုလာသည်။ ဤတွင် ကျွန်တော့်တွင် ခရီးစရိတ်အတွက် ပြဿနာပေါ်လာ လေသည်။ ကျွန်တော့်မိဘများမှာလည်း ငွေကြေးတတ်နိုင်သူများ မဟုတ် ကြ။ ကျွန်တော့်ဘကြီးမှာ ငွေကြေးတတ်နိုင်သူ ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကိုထပ် အကူအညီတောင်းရမှာ ကျွန်တော်ဝန်လေးနေသည်။ ဖြစ်နိုင်ပါက မိမိ စရိတ်ဖြင့်သာ အိန္ဒိယသို့ သွားလိုသည့် ဆန္ဒရှိနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုအတွင်း မိတ်ဆွေအိန္ဒိယအမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် စကားစပ်မိသည်။ ထိုအိန္ဒိယအမျိုးသားမှာ ကျွန်တော်ဗာရာဏသီမှာ နေ့စဉ်တစ်နေ့ လမ်းပေါ် တွင်ဆုံမိကြရင်း အသိမိတ်ဆွေဖြစ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ထိုအိန္ဒိယ အမျိုးသားမှာ ဗာရာဏသီမြို့မှ ထုတ်ဝေသည့် “အော့ဂျ်” အမည်ရှိ ဟိန္ဒီနေ့ စဉ်သတင်းစာ၏ အယ်ဒီတာအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ့အမည်မှာ ရှာ မာကျရန်း မိစ္ဆရာဟုခေါ်သည်။ ကျွန်တော်ပြန်လာသောအခါ သူလည်း ရန်ကုန်ရောက်နေသည်။ ရန်ကုန်မြို့မှ ထုတ်ဝေသော ပရာကျိပရကား၍ အမည်ရှိဟိန္ဒီနေ့စဉ်သတင်းစာ၏ အယ်ဒီတာအဖြစ် ဆောင်ရွက်လုပ်ကိုင် နေသည်။ အမှန်မှာ ရှာမာကျရန်း မိစ္ဆရာသည် စစ်မဖြစ်မီကပင် မြန်မာ ပြည်ဇေယျဝတီမြို့၌ နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ စစ်အတွင်း ဂျပန်လက်ထက် က ဇေယျဝတီတွင် ရဲအရာရှိအဖြစ် အမှုထမ်းသည်။ ဂျပန်တော်လှန်ရေး စတင်သောအခါ၌ ရှာမာကျရန်းသည် တော်လှန်ရေးသမားများအား အကူ အညီများစွာပေးခဲ့သည်။ သူ့အကြောင်းကို ရဲဘော်မြက သူ၏ “ဖက်ဆစ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတော်လှန်ရေး ပြည်သူ့ရဲခေါင်ပျောက်ကျား” စာအုပ်ထဲတွင် ဓာတ်ပုံနှင့်တကွ တခမ်းတနားဖော်ပြထားသည်။ စစ်ပြီးသောအခါ သူအိန္ဒိယပြည် ပြန်သွား ၏။ အိန္ဒိယပြည်ဗာရာဏသီမြို့တွင် သတင်းစာအယ်ဒီတာ လုပ်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုအတွင်း ကျွန်တော်နှင့် အသိမိတ်ဆွေဖြစ်ခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၅၀ ပြည့်နှစ်လောက်တွင် သူမြန်မာပြည်တစ်ဖန်ပြန်လာပြီး ရန် ကုန်မြို့မှထုတ်ဝေသည့် ဟိန္ဒီနေ့စဉ်တွင် အယ်ဒီတာတာဝန်ကိုယူနေသည်။ ထို့နောက် သတင်းစာမှထွက်ပြီး ရန်ကုန်မြို့ တဂိုးကောလိပ်၏ ကျောင်း အုပ်ကြီးအဖြစ်အမှုထမ်းသည်။ တစ်ဖက်ကလည်း သူအယ်ဒီတာအဖွဲ့ဝင် ဖြစ်ခဲ့သည့် ဗာရာဏသီမြို့ အော့ဂျ်” ဟိန္ဒီသတင်းစာတွင် မြန်မာပြည်အထူး သတင်းထောက်အနေနှင့် “မြန်မာပြည်မှပေးစာများ” ကို အပတ်စဉ်ရေးသား နေသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ငါးနှစ်ခန့်ကမူ မြန်မာပြည်မှအပြီးအပိုင် ပြန်သွား သည်။ ယခုအခါ၌ကား ဗာရာဏသီမြို့ ‘အာရုံ”သတင်းစာ၏ အယ်ဒီတာ အဖွဲ့ ဝင် တာဝန်ကိုပင် ပြန်ယူနေလေသည်။ ယင်းသတင်းစာ၏ “မြန်မာ ပြည်မှ ပေးစာများ” ကောလံအတွက်မူ ကျွန်တော့်ကို ပခုံးပြောင်းလွှဲပေး သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော် အိန္ဒိယပြည်ကို စာမေးပွဲသွားဖြေဖို့ ခရီးစရိတ်အခက်အခဲ တွေ့နေသည့်အခါ မိတ်ဆွေရှာမာကျန်ရန်းမိစ္ဆရာက ကျွန်တော့်ကိုအကူ အညီပေးလေသည်။ သူသည် စာရွက်တစ်ရွက်တွင် ယခုလာသူမှာ ဗာရာ ဏသီတွင် ဟိန္ဒီနှင့်သက္ကတဘာသာကို သင်ကြားဆည်းပူးနေသူဖြစ်ကြောင်း၊ ယခု မြန်မာပြည်ခေတ္တပြန်ရောက်နေပြီး အိန္ဒိယပြည်တစ်ဖန်ပြန်ရန် စရိတ် အခက်အခဲရှိနေသဖြင့် အကူအညီပေးကြစေလိုကြောင်းရေးပြီး ယင်းစာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြောင်း၏အောက်၌ သူ့အသိမိတ်ဆွေမရဝါရီကုန်သည် သူဌေးဆယ်ဦး လောက်၏ အမည်နှင့်လိပ်စာကို ရေးပေးလေသည်။ ယင်းစာရွက်ကိုကိုင်ပြီး ကျွန်တော်အလှူခံထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။ စာရွက်ထဲတွင် ရေးထား သည့် အလှူခံရမည့်ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ စာရင်းတွင် အမှတ်-၁ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ကျွန်တော်ပထမဦးဆုံး ရောက်သွားသည့် ဆတူနာ ယန်းဂိုအင်ကာ ဖြစ် လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိန္ဒိယအမျိုးသားများ၌ ထုံးစံတစ်ခုရှိသည်ဟု သိရသည်။ ငွေလှူသည့် အခါ ပထမဦးဆုံးလှူသည့် ပုဂ္ဂိုလ်၏ နှုန်းထားအတိုင်း နောက်က ပုဂ္ဂိုလ် များကလည်း များသောအားဖြင့် လိုက်လှူတတ်ကြသည်။ ကျွန်တော်၏ အလှူခံစာရင်းစာရွက်၌ အမှတ် (၁) တွင် ရှိနေသည့် ဆတူနာရာယန်း ဂိုအင်ကာက ငွေငါးဆယ်ထည့်လိုက်သည့်အခါ နောက်ပုဂ္ဂိုလ်များကလည်း မညည်းမညူဘဲ ငွေငါးဆယ်စီပင် လိုက်ထည့်ကြလေသည်။ ယင်းသို့ အား ဖြင့် ကျွန်တော့်တွင် တစ်နေ့တည်းနှင့် ငွေငါးရာလောက် ပိုက်မိသွားလေ သည်။ ထိုခေတ်က ငွေငါးရာမှာ တန်ဖိုးမနည်းလှ။ ထိုငွေငါးရာဖြင့်ပင် ကျွန်တော်အိန္ဒိယသို့ သွားသည်။ သင်္ဘောကုန်းပတ်က စီးသွားလျှင် ငွေသုံး လေးဆယ်လောက်နှင့် ကလကတ္တားသို့ ရောက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော် ၁၉၅၃ ခုနှစ်လောက်တွင် အိန္ဒိယက ပြန်လာသည်။ ၅၅ ခုနှစ်လောက်တွင် လူဝတ်လဲလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် ကျွန်တော်သည် အိန္ဒိယမှ ဟိန္ဒီစာသင်ကြားလာခဲ့သူဖြစ်သဖြင့် မရဝါရီကုန်သည် အသိုင်း အဝန်းထဲမှ ဟိန္ဒီစာပေကို ချစ်မြတ်နိုးသည့် စာပေသမားတစ်ဦးဖြစ်သူ ဆတ္နာရာယန်းဂိုအင်ကာနှင့် မကြာခဏ ဆုံရသည်။ သို့သော် သူသည် ကျွန်တော့်ကို သူငွေငါးဆယ်လှူဒါန်းလိုက်သူဟူ၍ မမှတ်မိ။ ကျွန်တော် ကလည်း ပြောမပြ။ နောက်ပိုင်းတွင် သူကမြန်မာပြည် ဟိန္ဒီစာပေအသင်း ကြီး၏ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်ကဒုတိယဥက္ကဋ္ဌဖြစ်လာသောအခါ သူနှင့် ကျွန်တော်ပိုပြီးရင်းနှီးလာကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆတ္နာရာယန်း ဂိုအင်ကာသည် မန္တလေးဇာတိဖြစ်သည်။ ၁၉၂၄ ခုနှစ်တွင် မန္တလေး၌ ဖွားမြင်သည်။ သူ့မိဘများမှာ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်မဖြစ် မီ အတော်စောစောကပင် အိန္ဒိယပြည်ရာဂျစတန်မှ မြန်မာပြည် မန္တလေး မြို့သို့လာ အခြေစိုက်သူများဖြစ်သည်။ သူ့မိဘ၏လုပ်ငန်းမှာ အထည် အလိပ်ရောင်းဝယ် ဖောက်ကားသည့်အလုပ်ဖြစ်သည်။ စစ်မဖြစ်မီအချိန်က သူသည်မန္တလေးမြို့ ဒီအေဗွီအထက်တန်းကျောင်း၌ ဆယ်တန်းအထိ ပညာ သင်ကြားခဲ့သည်။ ကမ္ဘာစစ်ဖြစ်လာသဖြင့် တက္ကသိုလ်သို့မရောက်လိုက်ရ ပေ။ စစ်အတွင်း သူတို့မိသားစု အိန္ဒိယပြန်သွား၏ ။ စစ်ပြီးမှ ရန်ကုန်သို့ ပြန်လာကြသည်။ စစ်အပြီး ရန်ကုန်ပြန်ရောက်လာသောအခါ သူတို့မိသားစု စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကို သားကြီးဖြစ်သူ ဂိုအင်ကာက ဦးစီး ဦးဆောင်လုပ်သည်။ သူကြီးမှူးလုပ်ကိုင်သောအခါ သူတို့မိသားစု၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းမှာ နေ့ချင်း ညချင်း အောင်မြင်တိုးတက်လာလေသည်။ မဂိုလမ်း၌ တိုက်ကြီးတစ်တိုက် ဆောက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆတ္နာရာယန်း ဂိုအင်ကာသည် မြန်မာပြည်ရှိ မရဝါရီကုန်သည် ကြီးများထဲတွင် အထူးအောင်မြင်သည့် ကုန်သည်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာလေ သည်။ သူသည်အထည်အလိပ်လုပ်ငန်းကို အကြီးအကျယ်လုပ်သည်။ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံကြီးများနှင့် ဆက်သွယ်သည်။ သူကိုယ်တိုင် မကြာခဏ နိုင်ငံခြား တိုင်းပြည်များသို့သွားသည်။ နိုင်ငံခြားတိုင်းပြည်များ၌လည်း သူ့ကိုယ်စား လှယ်များ အနှံ့အပြားရှိသည်။ မြန်မာပြည်တွင် တစ်ချိန်က ခေတ်စားခဲ့သော ဗန္ဓုလစောင်မှာ သူ၏တီထွင်ချက်ပင်ဖြစ်သည်။ ဗန္ဓုလစောင်စက်သည် သူစီစဉ်သည့်စက်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆိုင်မှာထိုင်ပြီး ကုန်ပစ္စည်းကို ရောင်းချ နေသည့် ကုန်သည်မျှသာမဟုတ်ပေ။ စီးပွားရေးအကွက် အကွင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖန်တီးသည်။ ဗန္ဓုလစောင်စက် တည်ထောင်ပြီးသောအခါ ပုသိမ်ဘက်၌ဖွဲနုဆီစက်ကို တည်သည်။ ယင်းသို့ တစ်ဖက်က စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု တီထွင်နေသော်လည်း သူသည် တခြား လူမှုရေး၊ ဘာသာရေး၊ စာပေရေးတို့နှင့်လည်း မကင်းပေ။ မရဝါရီ ကုန်သည် ကြီးများအသင်းတွင် ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်ဆောင်ရွက်သည်။ အိန္ဒိယန်းကွန်ဂရက် အသင်းတွင် အမှုဆောင်လူကြီးဖြစ်သည်။ မြန်မာပြည်ကုန်သည်ကြီးများ အသင်း၌လည်းပါသည်။ ဂန္ဒီအထိမ်းအမှတ် ဂေါပကအသင်း၌ ဘဏ္ဍာ ရေးမှူးအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။ ဟိန္ဒူဗဟို အသင်းနှင့် တခြားဘာသာရေး အသင်းများလည်း သူ၏အကျိုးပြုချက်များနှင့် မကင်းပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ၏ထူးခြားချက်မှာ စာပေနှင့်အနုပညာကို အထုံဝါသနာပါခြင်းဖြစ် သည်။ ရန်ကုန်မြို့ရှိ အိန္ဒိယလူမျိုး ကုန်သည်သူဌေးများထဲမှ စာပေနှင့် အနုပညာကို ဝါသနာပါသူမှာ သူတစ်ယောက်တည်းကိုသာ တွေ့ဖူးသည်။ သူသည်စာပေကို ချစ်မြတ်နိုးသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း စာရေးသည်။ ကဗျာဖွဲ့ သည်။ တစ်ခါက မြန်မာပြည်မှ ကုန်သည်ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးအဖြစ်နှင့် ရုရှားပြည်ရောက်သွား၏။ ရုရှားပြည်ရောက်ခိုက် သူသည် မော်စကိုအသံလွှင့်ဌာနမှ ဟိန္ဒီဘာသာဖြင့် ကဗျာတစ်ပုဒ်ဖွဲ့ပြီး ရွတ်ဆိုပြ ခဲ့လေသည်။ ကုန်သည်တစ်ဦးက ယင်းသို့အဆင့်မြင့်မြင့်ကဗျာတစ်ပုဒ် ရေးဖွဲ့ သည်ကို တွေ့ရသည့်အခါ အားလုံးကချီးကျူးကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာပြည် ဟိန္ဒီစာပေအသင်းကြီး၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်ဖြင့်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထိုအတွင်း မြန်မာပြည်ရှိ ဟိန္ဒီစာသင်ကျောင်းများတွင် အသုံးပြုရန်အတွက် ကျောင်းသုံးဖတ်စာ စာအုပ်များကို သူကိုယ်တိုင် ရေးသားသည်။ သူ့ဟိန္ဒီဖတ်စာများမှာ မြန်မာ့ပတ်ဝန်းကျင်၊ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုကို အခြေခံပြီးရေးသည့် ဖတ်စာများသာဖြစ်သည်။ သူ သည် တစ်ဖက်က အိန္ဒိယအမျိုးသားကလေးများအတွက် ဖတ်စာစာအုပ် များကို ရေးသလို အခြားတစ်ဖက်ကလည်း သုတေသနစာတမ်းများကို ရေးသည်။ မြန်မာပြည်၌ ရာမဇာတ်ထွန်းကားပြန့်ပွားလာပုံသမိုင်းကို ခြေခြေ မြစ်မြစ် လေ့လာပြီး ဝေဖန်ရေးအမြင်ဖြင့် စာတမ်းတစ်ခုရေးသားထားသည်။ အခြားမြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှု၊ မြန်မာ့စာပေနှင့် ပတ်သက်သည့် သုတေသန လုပ်ငန်းများကိုလည်း ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်သည်ကိုတွေ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆတ္နာရာယန်း ဂိုအင်ကာသည် ကွယ်လွန်သူ သူ့ဖခင်အထိမ်းအမှတ် ဖြင့် စာပေနှင့်ပတ်သက်၍ သုံးစွဲရန်ရာမကရိရှနအသင်းတွင် ငွေနှစ်သောင်း မတည်အပ်နှံထားသည်။ ယင်းငွေဖြင့် စာအုပ်စာတမ်းများကို ရိုက်နှိပ်ထုတ် ဝေသည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်က သူဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ဆောင်ရွက်နေသော မြန်မာပြည် ဟိန္ဒီစာပေအသင်းကြီးက ကျွန်တော့်ကို ရွှေတံဆိပ်တစ်ခု ချီးမြှင့်ဖူးသည်။ ယင်းရွှေတံဆိပ်မှာ ထိုရန်ပုံငွေထဲက ငွေဖြင့်စီစဉ်သည့် ရွှေတံဆိပ်ပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆတ္နာရာယန်းဂိုအင်ကာတွင် စာပေဗီဇသာမက အနုပညာဗီဇရှိ သည်ကိုလည်း တွေ့ရသည်။ သူသည် မြန်မာပြည်အိန္ဒိယ အနုပညာအသင်း ကိုတည်ထောင်သူများအထဲတွင် တစ်ဦးအပါအဝင်ဖြစ်သည်။ ယင်းအသင်း တွင်လည်း သူဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ဆောင်ရွက်ဖူးသည်။ သူသည် ငွေကုန်ကြေး ကျခံပြီး မြန်မာပြည်၌ အိန္ဒိယအနုပညာရှင်များကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့သည်။ အိန္ဒိယအနုပညာရှင်များအသင်းမှကြီးမှူးပြီး ရန်ကုန်မြို့တွင် အိန္ဒိယအမျိုး သားများနှင့် ပတ်သက်သည့် အခါကြီးရက်ကြီးများတွင် ပြဇာတ်ကပြလေ့ရှိ သည်။ ထိုအခါမျိုး၌ သူကိုယ်တိုင်ဒါရိုက်တာလုပ်တတ်သည်။ သူကိုယ်တိုင် ဇာတ်ဆောင်အဖြစ် ပါဝင်ကပြတတ်သည်။ မှတ်မိသေးသည်။ တစ်ခါက ရာဇဝင်ပြဇာတ်တစ်ခုကပြကြသည်။ ဇာတ်လမ်းမှာ ဘုရင်အသောက ဇာတ် လမ်းဖြစ်သည်။ ယင်းပြဇာတ်၌ သူကိုယ်တိုင် အသောကဘုရင်လုပ်သည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958446366869,"sku":"","price":8100.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a5161d62-31d4-4290-8e98-1fdd6b3a6679.jpg?v=1730209763"},{"product_id":"ပါရဂူ-ဓမ္မစကား","title":"ပါရဂူ - ဓမ္မစကား","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတရားကို နားမလည်ခြင်းအကြောင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                       ယနေ့ပြောရမည့် တရားစကားမှာ အတော်ကလေး ထူးခြားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                      ဘယ်လိုပင် ရှင်းလင်းပြောပြသော်လည်း လူအများစု လုံးဝနားလည် သဘောပေါက်ခြင်း မရှိသည့် ခက်ခဲနက်နဲသော တရားဒေသနာတော်၏ အချက်အလက် များစွာရှိသည်ဆိုသည့် အကြောင်းကို ကျွန်ုပ်မကြာခဏ သတိပြုမိသည်။ လူတို့သည် ရှင်းလင်းပြောပြသော တရားစကားများကို အကြိမ်များစွာ ကြားနာကြပေသည်။ သို့ရာတွင် နားလည်သဘောပေါက် ခြင်း မရှိပေ။ အကြောင်း မည်သို့နည်း။ ( အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစား ဆင်ခြင် ကြည့်လျှင် အကြောင်းကို တွေ့မြင်သိရှိနိုင်ပေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ လူအများစုမှာ နေ့စဉ် သုံး စကားနှင့်သာလျှင်၊ ရိုးရိုး လူတို့ပြောဆို သုံးစွဲနေကြသည့် စကားနှင့် သာလျှင်၊ ရိုးရိုး အရပ်သုံးစကားနှင့်သာလျှင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေကြသည်။ ယင်းစကားနှင့် မတူ ကွဲပြားလုံးဝခြားနားသည့် အလွန်တရာ ထူးခြားသော စကားတစ်မျိုး ရှိသေးသည်ဆိုသည့် အကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိနားမလည် ကြပေ။ ယင်းစကားကား ဘာသာတရားစကား ဖြစ်သည်။ ဓမ္မစကား ဖြစ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                          ဓမ္မစကားသည် နေ့စဉ်သုံးစကားနှင့် မတူသော၊ ကွဲပြားခြားနား သော စကားတစ်ခုဖြစ်သည်ဆိုသည့် အကြောင်းကို စိတ်ထဲတွင် မြဲမြဲမှတ်သား ထားသင့်သည်။ နေ့စဉ်သုံး အရပ်စကားနှင့် ဓမ္မစကားသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အသုံးအနှုန်းမတူပေ။ ကွဲပြားခြားနားသည်။ နေ့စဉ်သုံး စကားသည် အရပ်အစဉ်မပြတ် လိုအပ်ပေသည်။ အနက်အဓိပ္ပာယ် နှစ်မျိုးလုံးကို စဉ်းစား ဆင်ခြင်ရပေလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ် ယခု ကိုးကားပြောပြမည့် စကားအပိုဒ်များ ကို သတိပြုစေချင်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                  အပ္ပမတ္တာ ဥဘောအတ္တေ အဓိဂဏာတိ ပဏ္ဍိတာ” (အနက်အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုးလုံးကို သိရှိနားလည်သောသူသည် ပညာ ရှိမည်၏။) “အတ္တာဘိ သမယာမီရော ပဏ္ဍိတောတိ ပဝုစ္စတိ” (အနက်အဓိပ္ပာယ် အမျိုးမျိုးကို သိရှိနားလည်သူသည် ပညာရှိ မည်၏။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                   ယင်းအချက်ကား ဓမ္မကို လေ့လာသင်ကြားသည့်အခါ အထက် အဆင့်ဖြစ်ဖြစ်၊ အောက်အဆင့်ဖြစ်ဖြစ် လက်ကိုင်ထားရမည့် ယေဘုယျမူ တစ်ရပ်ဖြစ်လေသည်။ ယင်းမူသည် နှုတ်ဖြင့် ဆွေးနွေး ပြောကြားရာ၌လည်း ကျင့်သုံးရမည့်မူ ဖြစ်လေသည်။ အထက်၌ ပြောပြခဲ့သည့် စကားအပိုဒ်၌ “ ဥဘောတ္ထ”ဟူသော ရှင်းလင်းပြတ်သားသည့် မိန့်ဆိုချက်ပါလေသည်။ အနက်အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုး သို့မဟုတ် ပြောပုံပြောနည်းနှစ်မျိုးဟု အဓိပ္ပာယ် ရသည်။ အသိအလိမ္မာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် အနက်အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုးလုံးကို သို့မဟုတ် ပြောပုံပြောနည်း နှစ်မျိုးလုံးကို စဉ်းစားဆင်ခြင်ရမည်။ နှစ်မျိုး ထဲက တစ်မျိုးကိုသာ ကွက်ပြီး စဉ်းစားခြင်း မပြုရပေ။ အကယ်၍ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးဦးသည် ရိုးရိုးနေ့စဉ်သုံး အနက်အဓိပ္ပာယ်လောက်ကိုသာ ဆင်ခြင် စဉ်းစားပြီး တခြားအနက်အဓိပ္ပာယ်ကို၊ ဓမ္မစကားဝေါဟာရ၏ အနက် အဓိပ္ပာယ်ကို လျစ်လျူရှုထားမည်ဆိုလျှင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် ပညာရှိ သို့မဟုတ် အသိအလိမ္မာနှင့် ပြည့်စုံသောပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍ မခေါ်ထိုက်ပေ။ ဗုဒ္ဓ ဟောကြားတော်မူသည့်အတိုင်း အသိအလိမ္မာနှင့် ပြည့်စုံသူသည် ပြောပြောနည်း နှစ်မျိုးလုံးကို သို့မဟုတ် အနက်အဓိပ္ပာယ် နှစ်မျိုးလုံးကို ဆင်ခြင်စဉ်းစားသူ ဖြစ်လေသည်။ ယင်းအချက်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား အနက်အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုး ကို၊ နေ့စဉ်သုံးစကား ဝေါဟာရအရ ကောက်ယူသော အနက်အဓိပ္ပာယ်နှင့်ဓမ္မစကားဝေါဟာရအရ ကောက်ယူရသော အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို စဉ်းစား ဆင်ခြင်နိုင်အောင် သတိပေးနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                          \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရပ်သုံးစကားထဲက ဗုဒ္ဓ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                 ကျွန်ုပ်ဆိုလိုသည့်အချက်၏ သက်သေသာဓကအချို့ကို စဉ်းစား ကြည့်ကြစို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပထမ သက်သေသာဓကမှာ “ဗုဒ္ဓ” ဟူသောစကားလုံးဖြစ်သည်။ အများသိရှိကြသည့်အတိုင်း “ဗုဒ္ဓ” ဟူသော စကားလုံးသည် နေ့စဉ်သုံးစကား ၌ သမိုင်းအရ ပွင့်တော်မူခဲ့သော ဂေါတမဗုဒ္ဓကို ရည်ညွှန်းလေသည်။ နှစ် ပေါင်းနှစ်ထောင်အလွန်က အိန္ဒိယ၌ ဖွားမြင်တော်မူခဲ့သော ပရိနိဗ္ဗာန် စံတော် မူခဲ့သော၊ တေဇောဓာတ် လောင်ကျွမ်းသွားတော်မူခဲ့သော အသွေး၊ အသား၊ အရိုးရှိသည့် မနုဿလူသား ပုဂ္ဂိုလ်မြတ်ကို ရည်ညွှန်းလေသည်။ ယင်းကား နေ့စဉ်သုံးစကား၏ ဝေါဟာရအရ အနက်အဓိပ္ပာယ်ထွက်သော “ဗုဒ္ဓ” ဟူ သော စကားလုံး၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                       \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဓမ္မစကားထဲက ဗုဒ္ဓ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့ရာတွင် ဓမ္မစကား၏ ဝေါဟာရအရ စဉ်းစားဆင်ခြင်ကြည့်သည့် အခါ “ဗုဒ္ဓ” ဟူသော စကားလုံးသည် သမိုင်းဝင် ဗုဒ္ဓသိမြင်တော်မူခဲ့သော၊ ဟောကြားတော်မူခဲ့သော သစ္စာတရားကို ဓမ္မကို ရည်ညွှန်းကြောင်း သိရှိရ ပေသည်။ ဗုဒ္ဓက ဤသို့ ဟောကြားတော်မူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဓမ္မကို သိမြင်သူသည် ဗုဒ္ဓကိုသိမြင်သူ ဖြစ်သည်။ ဗုဒ္ဓကို သိမြင်သူသည် ဓမ္မကိုသိမြင်သူ မည်သည်။ ဓမ္မကို မသိမြင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသောသူသည် ဗုဒ္ဓ၏သင်္ကန်းကို ဆွဲကိုင်ထားသော်လည်း ဗုဒ္ဓ ကိုသိမြင်သူဟု မဆိုနိုင်ပေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e              ဓမ္မဟူသည်ကား ဆုပ်၍ကိုင်၍မရသော၊ အထည် ဒြပ်မရှိသောအရာ ဖြစ်သည်။ ရုပ်ဝတ္ထုရှိသော အရာမဟုတ်ပေ။ အရိုး၊ အသားရှိသောအရာ မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ဓမ္မနှင့်ဗုဒ္ဓ တစ်ခုတည်းဖြစ်ကြောင်းကို “ဓမ္မ ကို သိမြင်သူသည် ဗုဒ္ဓကို သိမြင်သူမည်၏”ဟူ၍ ဗုဒ္ဓက ဟောကြားထား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတော်မူသည်။ ဓမ္မကို မသိမြင်သူအား ဗုဒ္ဓကိုသိမြင်သူဟူ၍ မခေါ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဓမ္မစကား၌ ဗုဒ္ဓသည် သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားအား ဗုဒ္ဓအဖြစ်သို့ ရောက် စေသည့် သစ္စာတရားနှင့် တစ်ခုတည်း၊ တစ်မျိုးတည်း ဖြစ်လေသည်။ ထိုသစ္စာတရားကို သိမြင်သူအား စစ်မှန်သောဗုဒ္ဓကို သိမြင်သူဟူ၍ ခေါ်ဆို နိုင်လေသည်။ ဗုဒ္ဓ၏ ကိုယ်ကာယတော်ကိုသာ သိမြင်ခြင်းသည် ဗုဒ္ဓကို သိမြင်ခြင်း မမည်ပေ။ ထို့ပြင် စစ်မှန်သော အကျိုးကိုလည်း မဖြစ်ထွန်းစေ နိုင်ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗုဒ္ဓလက်ထက်တော်အခါက လူများစုမှာ ဗုဒ္ဓအား မလိုမုန်းထားရှိ ကြလေသည်။ သူတို့သည် ဗုဒ္ဓအား ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချကြလေသည်။ ကိုယ်ထိ လက်ရောက်ပင် ထိပါးကြလေသည်။ သူတို့သည် ဗုဒ္ဓအား နားလည်ကြသူ များ မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမူကား သူတို့ တွေ့မြင်ရသည့်အရာမှာ ဗုဒ္ဓ၏ ကိုယ်ကာယတော်သာလျှင် ဖြစ်သည်။ ဗဟိဒ္ဓအကာသာလျှင် ဖြစ်သည်။ နေ့စဉ်သုံးစကားထဲက ဗုဒ္ဓသာလျှင်ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သောဗုဒ္ဓမှာ၊ ဓမ္မစကား ထဲက ဗုဒ္ဓမှာ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရှိနေသော သစ္စာတရားသာလျှင် ဖြစ်သည်။ ထိုသစ္စာတရားကို သိမြင်ပြီးမှသာလျှင် ဗုဒ္ဓအဖြစ်သို့ ရောက်ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။ “သစ္စာတရားကို သိမြင်သူသည် ငါ့ကိုသိမြင်သူမည်၏။ ငါ့ကို သိမြင်သူသည် သစ္စာတရားကို သိမြင်သူမည်၏”ဟု ဟောကြားသည့် အခါ ဗုဒ္ဓသည် ဓမ္မစကားကို ပြောကြားနေတော်မူခြင်းဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗုဒ္ဓက ဤသို့လည်း ဟောထားတော်မူပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါ ဟောကြားထားခဲ့သည့် ဓမ္မနှင့် ဝိနယ(ဝိနည်း)သည် ငါ ပရိနိဗ္ဗာန်စံသည့်အခါ၌ သင်တို့၏ဆရာအဖြစ်နှင့် တည်ရှိ နေလိမ့်မည်”...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထို့ကြောင့် ဗုဒ္ဓအစစ်အမှန်မှာ ချုပ်ငြိမ်းမသွားပေ။ ကွယ်လွန်မသွား ပေ။ ချုပ်ငြိမ်းသွားသော၊ ကွယ်လွန်သွားသောအရာမှာ ကိုယ်ကာယတော် သာလျှင် ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော ဆရာရှင်မှာ ဓမ္မနှင့်ဝိနယမှာ၊ ကျွန်ုပ်တို့ နှင့်အတူ ရှိနေသည်။ ဤကား ဓမ္မစကား၌ရှိသော “ဗုဒ္ဓ” ဟူသော စကားလုံး ၏ အနက်အဓိပ္ပာယ် ဖြစ်လေသည်။ နေ့စဉ်သုံးစကားထဲက “ဗုဒ္ဓ” သည် ကိုယ်ခန္ဓာဆောင်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ ဓမ္မစကားထဲက “ဗုဒ္ဓ” မှာ သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားအား ဗုဒ္ဓအဖြစ်သို့ ရောက်စေသည့် ဓမ္မဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                   \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရပ်သုံးစကားထဲက ဓမ္မ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e               “ဓမ္မ”ဟူသော စကားလုံးကို စဉ်းစားဆင်ခြင် ကြည့်ကြဦးစို့။ နေ့စဉ် သုံး စကား၏ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်၌ “ဓမ္မ”ဟူသော စကားလုံးကို ဘုရားဟော ပိဋကတ်ကို ပုံနှိပ်ထားသည့် ကျမ်းစာအုပ်အဖြစ် စာတိုက်ဗီရိုထဲရှိ “ဓမ္မ” အဖြစ် သိရှိနားလည်ထားကြသည်။ သို့တည်းမဟုတ် တရားဒေသနာတော် ကို ဟောကြားရာ၌ သုံးနှုန်းသော စကားလုံးများကို “ဓမ္မ” အဖြစ် သိနားလည် ထားကြသည်။ ဤကား နေ့စဉ်သုံးစကား၌ ဓမ္မကို မသိမြင်သေးသော အလှည့်စားခံရနေသူ တစ်ဦး၏ စကား၌ရှိသော ဓမ္မ” ၏ အနက်အဓိပ္ပာယ် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဓမ္မစကားထဲက ဓမ္မ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                  ဓမ္မစကား၌ရှိသော “ဓမ္မ” မှာမူ ဗုဒ္ဓနှင့် တစ်ခုတည်း တစ်မျိုးတည်း ပင် ဖြစ်လေသည်။ ဓမ္မကို သိမြင်သော သူသည် ဗုဒ္ဓကို သိမြင်သူမည်၏။ ဗုဒ္ဓကို သိမြင်သော သူသည် ဓမ္မကို သိမြင်သူမံည်၏။ ဤကား ဓမ္မစစ် ဓမ္မ မှန်ဖြစ်လေသည်။ မူရင်း ပါဠိဘာသာစကား၌ “ဓမ္မ” ဟူသော စကားလုံး သည် ကျွန်ုပ်တို့သဘာဝဟု ခေါ်သည့်အရာကို ပြုလုပ်ဖန်တီးသည့် ရှုပ်ထွေး နက်နဲ အသိခက်သော အရာဝတ္ထုအားလုံးအတွက် အသုံးပြုသော စကားလုံး ဖြစ်သည်။ ဤနေရာ၌ ယင်းအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ အကျယ်တဝင့်\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958446629013,"sku":"","price":5400.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e26c24bf-8ebc-4cd8-a290-22b360170e54.jpg?v=1730209782"},{"product_id":"ပါရဂူ-ဒဿနစာပဒေသာ","title":"ပါရဂူ - ဒဿနစာပဒေသာ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                    ဘဝသစ္စာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘဝသစ္စာကို ရရှိဖို့အတွက် လမ်းနှစ်လမ်းရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှစ်လမ်းသာ ရှိနိုင်သည်။ ဘဝထဲမှာငုပ်ပြီး ဘဝသစ္စာကို ဆုပ်ကိုင်သည့်နည်းက တစ်မျိုး၊ နောက်တစ်မျိုးက မရဏထဲမှာ ငုပ်ပြီး ဘဝသစ္စာကို ဆုပ်ကိုင်သည့်နည်းက တစ်မျိုး၊ တံခါးပေါက်နှစ်ခုသာရှိသည်။ ဘဝနှင့်မရဏ။ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခုက မိမိရှိပြီး ဆုပ်ကိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်မျိုးက မိမိမရှိဘဲ နှင့် ဆုပ်ကိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်မျိုးက အလင်းရောင်ထဲမှာ ရယူခြင်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်မျိုးက အမှောင်ထဲမှာ ရယူခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်မျိုးက မျက်စိဖွင့်ပြီး ရယူခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်တစ်မျိုးက မျက်စိမှိတ်ပြီး ရယူခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်မျိုးက ဘဝထဲမှာ ဘယ်လောက်ငုပ်ပြီး မြုပ်သွားသလဲဆိုလျှင် မိမိ မကျန်ရစ်တော့သည်အထိ ငုပ်ပြီး မြုပ်နှစ်သွားရမည်။ နောက်တစ်မျိုးက မရဏထဲမှာ ဘယ်လောက်ငုပ်ပြီး နစ်မြုပ်သွားရမလဲဆိုလျှင် မိမိ မကျန်ရစ် တော့သည်အထိ နစ်မြုပ်သွားရမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိမိ မရှိတော့သည့်နေရာ၌ သစ္စာတရား ရှိနေသည်။ ဘဝ၏ ပွဲသဘင်၌လည်းကောင်း၊ ဘဝ၏အက၌လည်းကောင်း မိမိပျောက်သွားလျှင် သစ္စာတရားကို ရရှိနိုင်သည်။ မီရာသည် ကရင်းနှင့် သစ္စာတရားကို ရရှိသွား သည်။ ကျေတနုသည် သီချင်း ဂီတ သီဆိုရင်းနှင့် သစ္စာတရား ရရှိသွား သည်။ ကရိရှန၏ နှုတ်ခမ်း၌ရှိသော ပုလွေသည် ဘဝ၏တံခါးဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e              ဂရိရှေးဟောင်း ဒဏ္ဍာရီများ၌ သစ္စာတရားရရှိသည့် နည်းလမ်းများ ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ပိုင်းခြားပြထားသည်။ နတ်ဒေဝတာနှစ်ပါး အကြောင်း ဆွေးနွေးတင်ပြထားသည်။ အပိုလိုနတ်နှင့် ဒါယိုနီယယ်နတ် ဖြစ်သည်။ အပိုလိုက အကျင့်တရားနှင့်ပတ်သက်သော နတ်ဖြစ်ပြီး ဒါယိုနီ ယယ်က အက၊ အဆို၊ ပွဲသဘင်နှင့်ပတ်သက်သော နတ်ဖြစ်သည်။ အက်ပီ ကုရတ်သည် ဒါယိုနီယယ်ကို ကိုးကွယ်သူဖြစ်သည်။ အက်ပီကုရတ်က သူ၏ သင်္ခမ်းကျောင်းကို စုံတောမြိုင်ဟု အမည်ပေးထားသည်။ သစ်ပင် ပန်းပင်များ၏ ကြားထဲမှာ ကျေးငှက်များ၏တေးသံကို နားထောင်ပြီး ခံစားမှု အပြည့်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ လသာသောည ရေကန်ဘေးက လရောင်အောက် တွင် ကပွဲကျင်းပသည်။ ယင်းပတ်ဝန်းကျင်၌ အက်ပီကုရတ် သစ္စာအလင်း ရောင် ရရှိသွားသည်။ အကျင့်တရား ကျင့်သည့်အတွက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သိဒ္ဓတ္ထကမူ အက်ပီကုရတ်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ဘဝဟူ၍ မရှိသလို အသက်ရှင်လာသည်။ မရဏတရားသည်သာလျှင် သစ္စာဖြစ် သည်။ ဒုက္ခသည်သာလျှင် သစ္စာဖြစ်သည်။ ဗုဒ္ဓသည် သစ္စာတရားလေးပါး ကို ဟောကြားတော်မူသည်။ သစ္စာတရား ၄ ပါးလုံး ဒုက္ခနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒုက္ခသည် ပထမအရိယသစ္စာဖြစ်သည်။ ဒုက္ခကို ဖြစ်စေကြောင်း သည် ဒုတိယအရိယသစ္စာ ဖြစ်သည်။ ဒုက္ခချုပ်ငြိမ်းခြင်းသည် တတိယ အရိယ သစ္စာ ဖြစ်သည်။ ဒုက္ခချုပ်ငြိမ်းရာ ချုပ်ငြိမ်းကြောင်း နည်းလမ်းသည် စတုတ္ထ အရိယသစ္စာ ဖြစ်သည်။ သစ္စာတရား ၄ ပါးလုံး ဒုက္ခနှင့် ဆက်စပ်မှု ရှိနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသိဒ္ဓတ္ထမင်းသား မီးရှူးသန့်စင် ဖွားမြင်လာသောအခါ နက္ခတ်ဗေဒ ပညာရှင်များက -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သားတော်ကလေးသည် လုလင်အရွယ်ရောက်လာပြီး ဒုက္ခကို သိမြင်သည့်အခါ ရသေ့ရဟန်း ပြုသွားလိမ့်မည်”ဟု ဟောကိန်းထုတ်ကြ သည်။ နက္ခတ်ဗေဒ ပညာရှင်များသည် မဆွကပင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားသည် ဒုက္ခကို အကြောင်းပြုပြီး လွတ်မြောက် ငြိမ်းချမ်းမှုရရှိသွားဖို့ အလားအလာရှိသည်”ဟု တွက်ကိန်းရရှိပြီးသား ဖြစ် သည်။ နက္ခတ်ဗေဒပညာရှင်များက သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးကို ဆက်ပြီးပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အရှင်မင်းကြီး ... အရှင်မင်းကြီး၏သားတော် ရသေ့ .. ရဟန်း မပြုစေလိုသော ဆန္ဒရှိခဲ့သော် ဒုက္ခကို မျက်ဝါးထင်ထင် မတွေ့မြင်ရအောင် စီစဉ်စေချင်ပါ၏။ ဂိလာနပုဂ္ဂိုလ် သူ့မျက်မှောက် ရောက်မလာပါစေနှင့်၊ အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်သူ သူ့အနီးက ဖြတ်သန်းမသွားပါစေနှင့်၊ ဘုရင့် ဥယျာဉ်တော်အတွင်းက ပန်းပင်များတွင် ပွင့်နေကြသည့် ပန်းပွင့်များ နွမ်းခြောက် မသွားခင် ဖယ်ရှားပစ်ပါ၊ ဘုရင့်သားတော် ပွင့်လန်းနေတဲ့ ပန်းပွင့်များကိုသာ ရှုစားပါစေ၊ လုလင်ပျို လုံမပျိုများသာ သားတော်နှင့် တရင်းတနှီး ရှိပါစေ၊ ဇရာနှင့်ပတ်သက်ပြီး အရိပ်အယောင်မျှပင် သားတော်နှင့် မထိတွေ့ပါစေနှင့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နက္ခတ်ဗေဒ ပညာရှင်များ၏ ဟောကိန်းရှိနေ၍ သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးသည် သိဒ္ဓတ္ထမင်းသား သူနာကို မမြင်တွေ့အောင်၊ ညှိုးရော်နေသော ပန်းပွင့်များကို မမြင်အောင်၊ ဇရာနှင့်မရဏ ဝေးစွ ဇရာမရဏ ခြေသံမျှပင် မကြားရအောင် စီစဉ် ဖန်တီးထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်္ဂလိပ် ကဗျာဆရာကြီး အာနိုးသည် သူ၏နာမည်ကျော် ကဗျာ အဖွဲ့ The light of Asia\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၌ ယင်းအခန်းကဏ္ဍနှင့် ပတ်သက်ပြီး အနုပညာ မြောက်စွာ ဖွဲ့ ဆိုရေးစပ်ထားသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ည မိန်းမပျိုများသည် ကကြခုန်ကြပြီး အိပ်ပျော်သွားကြသည်။ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်နိုးလာ၍ သိဒ္ဓတ္ထမင်းသား ကြည့်လိုက်သောအခါ တစ်ယောက် က ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေသည်။ တစ်ယောက်က မျက်နှာ ပုံပျက် ပန်းပျက် ဖြစ်နေသည်။ တစ်ယောက်က မျက်လုံးမျက်ချေး အပြည့်။ တစ်ယောက် သွားရည်ကျနေသည်။ တစ်ယောက် ကယောင်ကတမ်း ပြောနေသည်။ ဝတ်စားတန်ဆာများလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကြသည်။ သိဒ္ဓတ္ထ၏အမြင်တွင် အိပ်ပျော်နေသော မိန်းမပျိုအားလုံး သရဲမရုပ် ပေါက်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e        နံနက်ချိန် မြို့တွင်းထွက်ချိန်၌ သိဒ္ဓတ္ထသည် သူအို၊ သူနာ၊ သူသေများ ကို တွေ့ရသည်ဖြစ်၍ ထိုနေ့ည အိပ်ပျော်နေသော ကြင်ယာဒေဝီယသော်ဓရာနှင့် သားတော်လေး ရာဟုလာကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး နန်းတော်မှ ထွက်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၂ နှစ်အကြာ သိဒ္ဓတ္ထမင်းသား သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဘုရား စင်စစ် ဧကန် ဖြစ်ပြီးနောက် ကပ္ပိလဝတ်သို့ပြန်လာသောအခါ ယသော်ဓရာက ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e“လောကီလူ့ဘဝကို စွန့်ခွာပြီး ဘယ်ရပ်ဘယ်စခန်း ကြွနေသနည်း၊ မိမိ လိုလားသောအရာကို ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ယာ ကိုယ့်နေရာမှာ မရရှိနိုင်ဘူး လော”\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟူသော မေးခွန်းကို မေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗုဒ္ဓက -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ယာ ကိုယ့်အိမ်ဂေဟာမှာ မိမိလိုလားသော အရာ ဝတ္ထု ရမည်ဆိုလျှင် လောကီလူ့ဘောင်မှာ လူပေါင်း အသင်္ချေအနန္တရှိသည်။ ယင်း လူပေါင်းအသင်္ချေအနန္တ လူသားများ ဘယ်မှာ ဝိမုတ္တိ သို့မဟုတ် မောက္ခ ရရှိကြသနည်း”\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             လူပေါင်းအသင်္ချေသည် ဘဝပေါင်းများစွာကစပြီး ပွဲသဘင် ကျင်းပလာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ပွဲသဘင် ကျင်းပ၍လည်း ရမည်မဟုတ် ပေ။ မိမိကိုယ် ပျောက်ဆုံးသွားသော ပွဲသဘင်မျိုးမှ ရလိမ့်မည်။ မရဏတရားကြောင့်လည်း ရမည်မဟုတ်ပေ။ မရဏတရားကြောင့် ရမည်ဆိုလျှင်လည်း တစ်နေ့တစ်နေ့ သင်္ချိုင်းရောက်သူများ အသင်္ချေအနန္တ ရှိနေသည်။ ယင်း အသင်္ချေ အနန္တ လူများ ဘာရရှိကြသနည်း။ ဒုက္ခကြောင့် ရမည်ဆိုလျှင် လည်း ဒုက္ခခံရသူတွေ အသင်္ချေအနန္တ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ပွဲသဘင်ကြောင့်လည်း ရလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ မရဏကြောင့် လည်း ရလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ဒုက္ခကြောင့်လည်း ရလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ မိမိကိုယ် ပျောက်ဆုံးသွားသည်အထိ ကျင့်ကြံအားထုတ်မှ ရရှိလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958448103573,"sku":"","price":1440.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e8ea7243-c59a-4d65-921e-304f5d44069c.jpg?v=1745656892"},{"product_id":"ပါရဂူ-စိန္တာမယစိန္တာနယ","title":"ပါရဂူ - စိန္တာမယစိန္တာနယ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                             လာချင်လျှင် အနီးကလေး၊ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                              မလာချင်လျှင် ခရီးအဝေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာလောကဟာ အလွန်တရာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်တယ်။ ကမ္ဘာလောကထဲက ခရီးကလည်း အလွန်တရာ ရှည်လျားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာလောက ကြီးမားကျယ်ပြန့်နေတာ ကမ္ဘာလောကကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ ကမ္ဘာလောကအကြောင်း မိမိတို့ မသိတဲ့အတွက် ကမ္ဘာလောက ကြီးမားကျယ်ပြန့်နေတာ။ မိမိတို့ သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေတဲ့ အတွက် ကမ္ဘာလောက ကြီးမားကျယ်ပြန့်နေတာ။ မိမိတို့ နမော်နမဲ့ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်သာ၊ မိမိတို့ သတိမမူ ဂူမမြင်ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် သာ ကမ္ဘာလောက ကျယ်ပြန့်နေတာ။ မိမိတို့ နိုးကြားလာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်၊ မိမိတို့ အသိတရားဝင်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကမ္ဘာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလောက သေးငယ်သွားလိမ့်မယ်။ မိမိတို့ နိုးကြားမှုရှိလာတာနဲ့ တစ် ပြိုင်နက် ကမ္ဘာလောက ပျောက်ခြင်းမလှ ပျောက်သွားလိမ့်မယ်။ မိမိတို့ ရာနှုန်းပြည့် နိုးကြားမှုရှိလာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကမ္ဘာလောက သုည ဘဝ ရောက်သွားလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e              အိပ်ပျော်နေတဲ့အခါမှာ မိမိတို့မက်နေတဲ့ အိပ်မက်ဟာ ရှည် လျားထွေပြားတဲ့ အိပ်မက်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ အိပ်ပျော်နေတဲ့အခါ မက်တဲ့အိပ်မက်ကို ဖြစ်ရပ်အမှန်လို့ပဲ ထင်နေကြတယ်။ မျက်စိပွင့်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဖြစ်ရပ်အမှန်လို့ ထင်နေရတဲ့အိပ်မက် ကြက် ပျောက်၊ ငှက်ပျောက် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ တံလျှပ်ထဲကရေ ဖြစ်သွား လိမ့်မယ်။ ဖြစ်ရပ်အမှန်လို့ ထင်နေတဲ့ အရာဝတ္ထုအားလုံး သုညဘဝ ရောက်သွား လိမ့်မယ်။ နံနက်မိုးလင်းလို့ မျက်စိနှစ်ကွင်း အလင်းရ လာတယ်ဆိုရင်ပဲ အိပ်မက်လောကတစ်ခုလုံး ဘယ်ပျောက်သွားတယ် ဆိုတာ သိတော့မှာမဟုတ်ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကမ္ဘာလောကလည်း အဲဒီသဘောတရားအတိုင်းပဲ။ ဒါကြောင့် ကမ္ဘာလောကကို ရေရွတ်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။ ကမ္ဘာလောကကို အပြစ် တင်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။ ကမ္ဘာလောကကို ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချနေလို့ မဖြစ်ဘူး။ အဲဒီလိုလုပ်တဲ့အတွက် ဘာတစ်ခုမှလည်း ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး။ ကမ္ဘာလောကကို စွန့်ခွာပြီး ပြေးထွက်သွားဖို့လည်း မလိုဘူး။ လုပ်ဖို့ လိုတဲ့အချက်က အသိတရားရှိလာဖို့ပဲ ဖြစ်တယ်။ မျက်စိပွင့်လာဖို့ပဲ ဖြစ်တယ်။ နိုးနိုးကြားကြား ရှိလာဖို့ ပဲဖြစ်တယ်။ သတိရှိနေဖို့ ပဲ ဖြစ်တယ်။ သတိရှိလာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အခြားတစ်ဖက်မှာ ကမ္ဘာလောကကို မြင်တွေ့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ မိမိတို့က စွန့်ပယ်ပစ်ဖို့ မလိုဘူး။ သူ့အလိုလို စွန့်ခွာသွားလိမ့်မယ်။ နိုးကြားမှုရှိနေတဲ့အခါမှာ၊ သတိကပ်နေတဲ့အခါမှာ မမြင်ရတဲ့၊ ဆုပ်ကိုင်လို့မရတဲ့ အရာဝတ္ထုဟာ ကမ္ဘာလောက ဖြစ်တယ်။ နိုးကြားနေတဲ့အခါ၊ သတိကပ်နေတဲ့အခါ တွေ့မြင်ရတဲ့၊ ဆုပ်ကိုင်လို့ရတဲ့ အရာဝတ္ထုဟာ အမှန်တရားဖြစ်တယ်။ သစ္စာတရားဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရက်မူးနေတယ်ဆို ရင် သိုင်းကွက်နင်းနေလိမ့်မယ်။ ဒယိမ်းဒယိုင် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံး သိုင်းကွက် နင်းနေတယ်လို့ ́ထင်နေလိမ့်မယ်။ ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံး ယိမ်း ယိုင်လှုပ်ယမ်းနေတယ်လို့ ထင်နေလိမ့်မယ်။ အရက်မူးတဲ့လူဟာ မရှိတဲ့ အရာဝတ္ထုကို မြင်နေလိမ့်မယ်။ တကယ်ရှိတဲ့ အရာဝတ္ထုကိုတော့ သူ့ အမြင်က ကွယ်နေလိမ့်မယ်။ အရက်မူးတဲ့လူဟာ မျက်လုံးပေါ်မှာ အဝတ်စည်းထားတဲ့လူနဲ့တူတယ်။ ပမာဒ တိမ်သလာ ဖုံးလွှမ်းနေလိမ့်မယ်။ အပ္ပမာဒတရား လက်လွတ်နေလိမ့်မယ်။ သတိနေရောင် ကွယ်ပျောက်နေလိမ့်မယ်။ အတွင်းသဏ္ဌာန် အမိုက်မှောင်လွှမ်းပြီး အပြင် မှာတော့ အရာဝတ္ထုဟူသမျှ ပုံမှန်အတိုင်းရှိမနေဘဲ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေတာကိုပဲ တွေ့ရလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိန္ဒိယသမိုင်းမှာ မဂိုအင်ပါယာဆိုတာ ရှိတယ်။ မဂိုအင်ပါ ယာမှာ အကြီးမားဆုံး ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်ခဲ့တဲ့၊ မဂိုအင်ပါယာမှာ အတောက်ပဆုံး ကြယ်တစ်ပွင့်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အက္ကဘာ”ဘုရင်ဟာ တစ်နေ့သောအခါမှာ လမ်းတစ်လမ်းကို ဖြတ်သွားတယ်။ လမ်းပေါ်က ဘုရင်အက္ကဘာကို တွေ့မြင်ရတဲ့အခါကျတော့ အိမ်တစ်အိမ်ပေါ်က အမူးသမားတစ်ယောက်ကအက္ကဘားဘုရင်ကို လက်ညှိုးငေါက်ငေါက် ထိုးပြီး ဆဲရေးတိုင်းထွာတယ်။ ဘုရင် အက္ကဘား အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားပြီး ဒီငမိုက်သားကို ဖမ်းချုပ်လို့ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။ အရက်သမားကို တစ်ညလုံး အချုပ်ခန်းထဲမှာ ထည့်ထားတယ်။ နံနက် ချိန်ကျတော့ ဘုရင့်ရှေ့မှောက်ခေါ်လာတယ်။ အဲဒီတော့ အမူးသမား ဟာ အက္ကဘားဘုရင် ခြေထောက်ပေါ်မှာ ပြားပြားဝပ်ပြီး “အသက် ချမ်းသာပေးတော်မူပါ အရှင်မင်းကြီး။ အရှင်မင်းကြီးကိုဆဲတာ ကျွန်ုပ်မဟုတ် ပါဘူး”လို့ အသနားခံတယ်။ အက္ကဘားဘုရင်က “မင်း ဆဲတာ ငါကိုယ်တိုင် ကြားရတယ်။ သက်သေပြစရာတောင် မလိုဘူး” လို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်တယ်။ အရက်သမားက “ကျွန်ုပ်ဆဲတာ အရှင်မင်းကြီး ကြားတယ်ဆိုတာ မငြင်းပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီး ကို ဆဲတာ ကျွန်ုပ် မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်ုပ် အရက်မူးနေတဲ့ အတွက် သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေပါတယ်။ သတိပြန်ရတဲ့အချိန်က စပြီး နောင်တရလို့မဆုံး ဖြစ်နေပါတယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမူးသမား အလျှောက်ကောင်းလို့ အထောင်းသက်သာ သွားတယ်။ သိပ္ပံပညာရှင် အိုင်းစတိုင်းက “\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရီလေးတစ်ဗစ်တီ” သီအိုရီကို ညွှန်ပြ ထားတယ်။ သကျမုနိ ဗုဒ္ဓက လွန်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာက ` အဲဒီအိုရီကို လူ့မနော၊ အတွင်းသဏ္ဌာန်ထဲက သီအိုရီအဖြစ် ညွှန်ထားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e              ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်က အိုင်းစတိုင်းကို လူကြီးမင်း၏ “ရီလေး တစ်ဗစ်တီ”ဆိုတာ ဘယ်လို ဟာမို့လဲ”လို့ မေးတဲ့အခါကျတော့ အိုင်းစတိုင်းက ရီလေးတစ်ဗစ်တီ သီအိုရီနှင့်ပတ်သက်ပြီး မိတ်ဆွေကို ရှင်းပြလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြန်ပြောတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e               ရီလေးတစ်ဗစ်တီသီအိုရီကို နားလည်ဖို့ မလွယ်ဘူး။ ကမ္ဘာ ပေါ်မှာ ရီလေးတစ်ဗစ်တီသီအိုရီကို ဂဃနဏ နားလည်တဲ့လူ ဆယ့် နှစ်ယောက်ထက် မပိုဘူးလို့တောင် ပြောကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အိုင်း စတိုင်းက သူ့ သီအိုရီကို ဥပမာပေးပြီး ရှင်းပြထားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်သူတစ်ယောက် မိမိအိမ်လာထိုင်နေတယ် ဆိုပါစို့။ တစ်နာရီလောက် ထိုင် နေတယ်ဆိုရင်လည်း တစ်နှစ်လောက် ထိုင်နေတယ်လို့ ထင်ရတယ်။ ချစ်သူတစ်ယောက် မိမိအိမ်လာပြီး တစ်နာရီလည်း မပြန်၊ နှစ်နာရီ လည်းမပြန်၊ နာရီပေါင်းများစွာ နေပြီးမှ ပြန်သွားတဲ့အခါကျတော့ ခဏလေးနေပါကလားလို့ အောက်မေ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                  အချိန်ကာလကို တိုင်းထွာတာဟာ ကိုယ့်စိတ်နှလုံးထဲမှာပဲ ရှိနေတယ်။ အချိန်ကာလကို တိုင်းတာတဲ့ ရီလေးတစ်ဗစ်တီဟာ ကိုယ့်စိတ်နှလုံး ပေါ်မှာ အခြေတည်နေတယ်။ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေတဲ့အခါ အချိန်ခပ်မြန်မြန်ကုန်သွားတယ်။ စိတ်ညစ်နေတဲ့အခါ အချိန်တော်တော်နှင့် မကုန်ဘူး။ အချိန်က နာရီလက်တံရွေ့ သလို ရွေ့ နေတယ်။ မိမိ စိတ်ညစ်တဲ့အတွက်၊ မိမိ ဝမ်းသာတဲ့အတွက် အချိန်က ပုံစံပြောင်းလဲမသွားဘူး။ မိမိ အတွင်းမနောကသာ အချိန်နှင့် ပတ်သက်ပြီး ပုတ်သင်ညို အရောင်ပြောင်းသလို အပြောင်းအလဲ ဖြစ်နေတာ။ ကိုယ့်အိမ်မှာ ကိုယ်သံယောဇဉ်ရှိသူ လူမမာတစ်ယောက် အိပ်ရာပေါ်မှာလဲပြီး သေမယ့်ဆဲဆဲ ဖြစ်နေတယ်ဆိုရင် တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲနေရတဲ့အတွက် မိုးတော်တော်နှင့် မလင်းပါကလားလို့ ထင်နေရတယ်။ ဓမ္မပဒမှာလည်း “ဒီယာဇာဂရတောရတ္တိ”လို့ ဆိုထား တယ်။ “အိပ်မပျော်တဲ့လူအဖို့ ညဉ့်တာ ရှည်တယ်”လို့ ဆိုလိုတာဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                 ခရီး နီးတာ ဝေးတာ ကိုယ့်စိတ်ပေါ်မှာ အခြေတည်နေ တယ်။ တကယ်လို့ အချိန်းအချက်ရှိတဲ့အတွက် ချစ်သူနှင့်တွေ့ဖို့ သွားတယ်ဆိုရင် ခြေလှမ်းသွက်နေလိမ့်မယ်။ အချိန်းအချက်လုပ် ထားတဲ့နေရာကို ရောက်မှန်းမသိ ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ တကယ့်ကို စိတ်မချမ်းသာစရာ သတင်းတစ်ခု ကြားရဖို့အတွက် ဒါမှမဟုတ်ရင် လည်း စိတ်ထိခိုက်ဖွယ် အဖြစ်အပျက်တစ်ခုအတွက် သွားမယ်ဆိုရင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတော့ ခြေလှမ်းနှေးပြီး ခရီးဝေးတယ်လို့ ထင်နေလိမ့်မယ်။ လာချင်ရင် အနီးကလေး၊ မလာချင်ရင် ခရီးအဝေးဆိုတဲ့စကားလည်း ရှိတယ် မဟုတ်လား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    ခရီးအကွာအဝေးဆိုတာ လူ့မနော အပြင်ဘက်ကဖြစ်ပြီး ခရီးအကွာအဝေး အတိုင်းအတာကတော့ လူ့မနော အတွင်းသဏ္ဌာန် ထဲမှာ ရှိနေတယ်။ အပြင်အပ ဗဟိဒ္ဓ ခရီးအကွာအဝေးက တကယ် အမှန်ရှိတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်ရှိတဲ့အရာက အတွင်းသဏ္ဌာန် ထဲကအချိန်။ ။ ၈ ဒါကြောင့်မို့ ဒီကမ္ဘာလောကကြီးမှာလည်း စိတ်ရွှင်ရွှင် လန်းလန်း ချမ်းချမ်းမြေ့မြေ့နဲ့ နေသွားနိုင်တဲ့နည်းကို သိတဲ့လူတွေရဲ့ ဘဝခရီးဟာ သာသာယာယာ ဖြူးဖြူးဖြောင့်ဖြောင့်ရှိပြီး စိတ်ဆင်းရဲ ကိုယ်ဆင်းရဲနဲ့ နေသွားတဲ့အကျင့်ပါသူများရဲ့ ဘဝခရီးကတော့ အမိုက် မှောင် အတိလွှမ်းနေတဲ့ ခရီးပဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                        မိမိအပေါ်မှာပဲ အခြေတည်နေတယ်။ မိမိပတ်ဝန်းကျင်မှာ တွေ့ကြုံနေရတဲ့ အတွေ့အကြုံများရဲ့ အခြေခံဟာ မိမိပဲဖြစ်တယ်။ အဲဒီအတွေ့ အကြုံတွေကို ဖန်တီးတဲ့သူဟာ တခြားလူမဟုတ်ဘူး။ မိမိသာဖြစ်တယ်။ မိမိ ယခုနေရတဲ့ဘဝကို ရအောင်လုပ်တဲ့လူဟာ မိမိသာဖြစ်တယ်။ မိမိ လိုလားတောင့်တတာတွေကို ရနေတာ၊ မိမိမျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်လာတာ မိမိကြောင့်သာ ဖြစ်တယ်။ တကယ် လို့ ညဉ့်အမှောင်က မိမိကိုပတ်ရံထားတယ်ဆိုရင် မိမိနေထိုင်တဲ့နည်းလမ်းမှာ အမိုက်မှောင်လွှမ်းနေလို့ပဲလို့ ဆိုရလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ မိမိပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလင်းရောင် ရှိနေတယ်ဆိုရင်၊ မိမိကို အလင်းရောင်က ဝိုင်းရံထားတယ်ဆိုရင် တကယ်လို့ မိမိဘဝဟာ နစ္စ၊ ဂီတ၊ ဝါဒီတတို့နှင့် သာယာချမ်းမြေ့တဲ့ဘဝ ဖြစ်တယ်ဆိုရင် အဲဒါတွေ ဟာလည်း မိမိနေထိုင်နည်းပေါ်မှာပဲ အခြေခံနေလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958448988309,"sku":"","price":3150.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_05c1ed9a-f07d-4141-be17-41c8234585a0.jpg?v=1730209996"},{"product_id":"နုနုရည်အင်း၀-မြစိမ်းဖြာကမာရွတ်","title":"နုနုရည်အင်းဝ - မြစိမ်းပြာကမာရွတ်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်ကုန်မြို့၊ ကမာရွတ်မြို့နယ်၊ မြစိမ်းပြာလမ်း သွယ်၊ အမှတ် ၂၂၂ မှာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီနေ့ မြို့တော်ရန်ကုန်ရဲ့ ခေတ်အစားဆုံး ဟောင်ကောင်ပုံစံ...။ အမြင့်ရှစ်ပေ၊ အကျယ်ဆယ် ပေ၊ အလျားအရှည် လေးဆယ့်ငါးပေရှိတဲ့ အလွှာပေါင်း ဆယ့်နှစ်လွှာနဲ့ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက် ထားတဲ့... ကန်ထရိုက် သုံးထပ်တိုက်တစ်လုံး ရှိ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           နံနက် လေးနာရီမှာ မီးလုံးဝါလေး ဖျတ်ခနဲ လင်းလာခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မီးလုံးဝါလေးနဲ့အတူ လတ်လတ် တစ်ယောက်လည်း ခုတင်ဘေးမှာ ဖျတ်ခနဲ ရပ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လတ်လတ်ရပ်နေရာ ခုတင်ဘေးဟာထိုင်းနိုင်ငံဖြစ် ခေါက်မှန်တင်ခုံ အနက်လေးရဲ့ ရှေ့တည့်တည့်လည်း ဖြစ်တာမို့ လုပ်နေကျအတိုင်း မှန်တင် ခုံပေါ်က ပလတ်စတစ် ဘီးကို ကောက်ကိုင်ဖြိုးပြီးသားလည်း ဖြစ်နေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နဖူးကနေလှန်ပြီး နောက်ကို လေးငါးချက် ခုတ်ပြီးလိုက်ရုံနဲ့ ဆံပင် ကုပ်ဝဲပြီးခြင်း၊ ရှင်းခြင်းကိစ္စ ပြီးသွားတယ်။ ဒီလိုဆိုတော့လည်း ခုတင်ပေါ် မှာ ထုံးစံအတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျနေတဲ့ လတ်လတ်ရဲ့ “ဦး” ကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ ဦးက “လတ်လတ် ဆံပင်ရှည် တာကို မကြိုက်ဘူး။ ဆံပင် ကုပ်ကိုကျော်တာနဲ့ ဟိန်းတတ် ဟောက်တတ် တယ်။ (စိုးမြတ်သူဇာတို့၊ ဇင်မာဦးတို့ကို ကြိုက်တယ် ပြောတာကျတော့ တစ်မျိုးပေါ့လေ)။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးဟာလေ တကယ်ပဲ သိလား။ ခုတင်ပေါ်က အလွတ်လပ် အရှင်း လင်းဆုံး ကမ္ဘာဦး လူသားကြီးကို လတ်လတ် လှမ်းကြည့်တယ်။ ခြေရင်းက စောင်ပါးလေးကို လှမ်းတင်ပေးဖို့ လတ်လတ် စိတ်ကူးထဲတောင် မထည့်ရဲ ပါ။ ညားခါစက တယုတယနဲ့ စောင်ပါးလေးကို လွှမ်းခြုံပေးဖူးပြီ။ ဝုန်းဆို ကန်ပစ်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်လိုက်ကတည်းက လတ်လတ်မှတ်သားခဲ့ရပြီ။ ဤသည်မှာ သူ၏ မူပိုင်ပုံစံ။ လတ်တို့များ ကိုယ်အိပ်နေတုန်း ချစ်တဲ့သူက စောင်လေးလာခြုံပေးကြည့်၊ ကျေနပ်လွန်းလို့ ပါးစပ်ကတောင် တဟင့်ဟင့်နဲ့ လုပ်လိုက်ချင်သေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိပ်ခန်းထဲတွင် ခြင်ထောင် မထောင်ရ။ ခြင်ဆေးပဲထွန်းရမည်။ မီးဖွင့် ပြီး မအိပ်ရ။ အိပ်ခါနီး ခြင်သံ၊ ယင်သံ မကြားစေရ၊ ကြောင် ဝင်မနေစေရ။ လတ်လတ် မှတ်သားခဲ့ရပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မီးလုံးကို ဖျတ်ဆိုပိတ်ပြီး လတ်လတ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သေးသေး ကလေး လေရဲ့ လျင်မြန်ခြင်းမျိုးနဲ့ အိပ်ခန်းကနေ ဧည့်ခန်းကို ထွက်တယ်။ ဧည့်ခန်း မီးကိုဖွင့်၊ ဖျတ်ဆို ပြန်ပိတ်၊ ခြေလှမ်းကျဲကျဲ၊ ခြောက်လှမ်းလှမ်းပြီး ထမင်းစားခန်း၊ မီးဖိုခန်းထဲ ရောက်၊ မီးဖွင့်၊ လျှပ်စစ်မီးဖိုခလုတ်ဖွင့်၊ ရေနွေး အိုးတင်၊ ညကတည်းက ဆန်ဆေးရေထည့်ပြီး လျှပ်စစ်ထမင်းအိုး ခလုတ် ဖွင့်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဒါတွေပြီးတော့မှ လတ်လတ် အိမ်သာ ဝင်တယ်။ ခဏလေး၊ နံနက် ဘက် ကိုယ်လက်သန့်ရှင်း ဝမ်းသွားခြင်းအကျင့် လတ်လတ်မှာ မရှိ။ အိမ် သာက ဆင်းပြီး လတ်လတ် ရေချိုးခန်း ဝင်တယ်။ ရေချိုးခန်းက တစ်ခန်း သတ်သတ်။ အိမ်သာနဲ့ တခြားစီ။ ဒါကို လတ်လတ် သဘောကျတယ်။ အိမ်သာနဲ့ ရေချိုးခန်းတစ်ခန်းတည်း အတူတွဲထားတာမျိုးကို လတ်လတ် အလွန်မုန်း။ နံနက်စောစောစီးစီး အိမ်သာကြွေခွက်ကို ကြည့်ပြီး မျက်နှာသစ် သွားတိုက်ရတာ ဘယ်လောက်ဆိုးလဲ။ အိမ်ထောင်မကျခင် ၃၂ နှစ်လုံးလုံး လတ်လတ် အဲလို မျက်နှာသစ်ခဲ့ရတာပဲ။ လတ်လတ်မိဘများတိုက်ခန်းမှာ ပေါ့၊ မျက်နှာသစ် သွားတိုက်ပြီးတာနဲ့ ဦးအတွက် သွားတိုက်တံကို အဆင် သင့်ဖြစ်အောင် မျက်နှာသစ်ကြွေခွက်အစွန်းမှာ တင်တယ်၊ သွားတိုက်ဆေး အနေတော်၊ မနည်းမများ၊ သွားတိုက်ဆေးဆို ကိုးလ်ဂိတ်မှ ဦးက ကြိုက် တယ်။ တရုတ်သွားတိုက်ဆေးဆို ဦး အလွန် မုန်းတယ်။ ပြီးတာနဲ့ လတ်လတ် ရေသောက်တယ်။ စတီးခွက်အလတ်နဲ့ နှစ်ခွက်တိတိ။ ရေသောက်ခြင်းဟာ ကိုယ်အလေးချိန် ကျစေတယ်လို့ နိုင်ငံတကာ ကျန်းမာရေး စာစောင်တစ်ခုမှာ ဦး ဖတ်ရပြီးကတည်းက လတ်လတ် ရေသောက်ရတော့တယ်။ သူ့မိန်းမ ပိန်ပိန်သေးသေးလေး ဝိတ်တက်လာမှာကိုလည်း ဦးက သေမလောက် ကြောက်တယ်။ သူဝိတ်တက် လာမှာကိုလည်း ဦးအလွန်ကြောက်တယ်။ ဗိုက်မပူအောင်၊ ဝ မလာအောင် သူ့ကိုယ်သူ အမြဲတမ်း ထိန်းတတ်တယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ဒီက မိန်းမမှာ ငါးဆယ့်ငါးနှစ် ရှိနေပြီဖြစ်တဲ့ ယောက်ျား တစ်ယောက်ကို လေးဆယ့်ငါးလောက် ထင်ပြီး ကြိုက်ခဲ့မိတာပေါ့နော်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လတ်လတ်က ပြုံးနေမိရင်း လက်ကလည်း ကြက်သွန်နီနဲ့ ခရမ်းချဉ် သီးတွေကို သွက်သွက်လက်လက် လှီးတယ်။ ချင်း၊ ကြက်သွန်ဖြူနွားတယ်။ ဆေးပြယ်ကွာစ ရေခဲသေတ္တာလေးထဲက ဘူးသီးစိတ်နဲ့ ပုစွန်လုံးထားတာကို ထုတ်တယ်။ ပုစွန်ကိုအနံ့မပျံ့အောင် ချိုင့်ကိုအဖုံးအုပ်ပြီးမှ ရေခဲသေတ္တာထဲ ထည့်ရတယ်။ ရေခဲနဲ့ သူ့ဘီယာဘူးကို အနံ့ကူးမှာ ဦးက ကြောက်တယ် လေ။ ဒီတစ်ခါ ပိုက်ဆံစုမိရင်တော့ ဦး သိပ်လိုချင်နေတဲ့ တစ်ယောက်သုံး ဒေဝူးရေခဲသေတ္တာအစိမ်းလေးကို ဝယ်ပေးလိုက်ဦးမယ်။ ဦးအိပ်ခန်းထဲမှာ ထား၊ ဦးအတွက် သီးသန့်သုံး၊ ဒီတစ်ပတ်နွမ်း ရေခဲသေတ္တာလေးကတော့ လတ်လတ်ရဲ့ မီးဖိုချောင်သုံးပေါ့ ၊ မကောင်းဘူးလား၊ ဦးရဲ့ ရေခဲသေတ္တာ လေးထဲမှာ အကောင်းကြိုက်ဦးအတွက် ဂျာမန် ဘီယာသံဘူးတွေအပြည့်။ ချိစ်ဘူးတွေနဲ့ ဘလက်လေဘယ်၊ ဝီစကီနှစ်ပုလင်းလောက်ကိုလည်း အမြဲ ဖြည့်ထားပေးလို့။ ဦး သိပ်သဘောကျမှာ၊ တကယ်ပါဦးရယ်။ ဂျာမန်ဘီယာ ဟာ တစ်ရာကျော်မဟုတ်ဘဲ တစ်ဆယ်လောက်ဆိုရင်၊ ဝီစကီကလည်း ထောင်ကျော်မဟုတ်ဘဲ ရာကျော်ဆိုရင် လတ်က ဝယ်ထည့်ပေးပါတယ်။ ပန်းချီဆရာ (အင်္ဂလိပ်စာ လက်ထောက် ကထိကဟောင်း)၊ ဆယ်တန်း အင်္ဂလိပ်သင်တန်းဆရာ ဦးသက်ဦးရဲ့ ဝင်ငွေဟာ တစ်လကို ငါးသောင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလောက် ဆိုရင်လည်း ကောင်းသား။ တစ်လကို တစ်သောင်းကျော်လောက် ဝင်ငွေနဲ့တော့ မဖြစ်နိုင်သေးဘူး ဆရာ။ ရေခဲသေတ္တာ အသစ်များလည်း ကပ်နိုင်သေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဝီစကီတို့ ဘီယာဘူးတို့နဲ့တော့ အဝေးကြီး။ ဒါပေမဲ့နော်၊ ဒီတိုက်မှာတော့ လတ်လတ်တို့ တစ်ခန်းပဲ ရေခဲသေတ္တာ ရှိတာ။ ကျန်တဲ့အခန်းတွေ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။ လတ်လတ်တို့ အောက်လွှာ က မိန်းမဆို တော်တော်လိုချင်နေရှာပုံရတယ်။ ဟိုတစ်နေ့က ဈေးနား ရေခဲ သေတ္တာ အဟောင်းဆိုင်ထဲမှာ တွေ့ခဲ့တယ်။ သယ်လာတာတော့ မမြင်ပါဘူး၊ တစ်ပတ်ရစ် ရေခဲသေတ္တာ တစ်လုံးကလည်း အကြီးဆို သောင်းကျော်မှာ လေ၊ လတ်တို့ တစ်ပတ်ရစ် အသေးလေးကို ငါးထောင်ပေးရတာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချင်းနဲ့ကြက်သွန်ဖြူကို လတ်လတ် ငရုတ်ဆုံထဲထည့်လိုက်တဲ့အချိန် မှာ ရေနွေးအိုးဆူပြီ။ ထမင်းစားပွဲပေါ်က ဓာတ်ဘူးကြီးထဲကို လက်ဖက် ခြောက်ခတ်၊ ရေနွေးထည့်။ ရေနွေးအိုးထဲရေပြန်ထည့်၊ ပြန်တည်။ ကော်ဖီ ဖျော် ရေနွေးလိုသေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငရုတ်ဆုံဆွဲပြီး ထောင်းမယ်လုပ်ပြီးမှ မထောင်းသေးဘဲ ကြောင်အိမ် အောက်က ဂုန်နီအိတ်ပိုင်း လေးခေါက်ချိုးကို ဆွဲယူရပြန်တယ်။ ငရုတ်ဆုံ အောက်က ခံထောင်းဖို့လေ။ ဒီအတိုင်း လတ်လတ် လက်သံပြောင်လိုက် လို့ကတော့ အောက်လွှာက လူတွေနဲ့ ရန်ပွဲကျင်းပရလိမ့်မယ်။ ဒီတိုက်ရောက် ခါစ လတ်လတ် လက်သံပြောင်လိုက်တာ အောက်လွှာက လူတွေ တံခါး လာခေါက်ရော။ ဒါတောင် ဒီတိုက်က အပေါ်လွှာနဲ့ အောက်လွှာ အင်္ဂတေ ခင်း ခြားထားလို့။ တချို့တိုက်ဆို သစ်သား ကြမ်းခင်းပဲခြားထားတာ။ အင်္ဂတေခင်းကလည်း အင်္ဂတေခင်းလို့သာ ဆိုရုံပါ။ ကန်ထရိုက်အင်္ဂတေ ခင်းလေ၊ ပါးပါးလေး။ အိုးစည်တို့ ဗုံတို့သားရေကြက်ထားသလိုပဲ။ တစ်ခန်း က တစ်ခုခုထုရင် ရိုက်ရင် လိုဏ်သံပေါက်ပြီး တစ်တိုက်လုံး ကြားရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချင်း၊ ကြက်သွန်ဖြူကို မညက်တညက်ပဲ မြန်မြန်ထောင်းလိုက်တယ်။ ဘူးသီး ပုစွန် ဟင်းခါးထဲ ထည့်ဖို့က ရတယ်။ မညက်လည်း ကိစ္စမရှိဘူး။ ဘူးသီးလှီးပြီးသားနဲ့ ပုစွန်နဲ့အိုးထဲရောထည့်၊ ချင်း ကြက်သွန်ဖြူတစ်ဝက် နဲ့ ကြက်သွန်နီထည့်၊ ဆား၊ နနွင်း၊ ဆီထည့်ပြီးပြီ တစ်အိုး။ ရေနွေးဆူရင် တည်ရုံပဲ။ ဟင်းခါးအိုးကျရင် ဝက်သားပြုတ်ထားတာနဲ့ ကြက်သွန်၊ ခရမ်း ချဉ်သီး၊ ချင်း၊ ကြက်သွန်ဖြူလေးနဲ့ ကုန်းဘောင်ကြီးကြော် သဘောမျိုးလေး ကြော်ရုံပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝက်သားပြုတ်လှီးဖို့ ရေခဲသေတ္တာကို ဖွင့်ရပြန်တယ်။ နှစ်ရက်စာ ကျန်သေးတဲ့ ဝက်သားပြုတ်လေးတွေက အေးစက်မာကျောနေကြတယ်။ ဒီနေ့ကုန်းဘောင်ကြီးကြော်ဆိုတော့ နက်ဖြန်ပြုတ်ထောင်းကြော်ပေါ့။ နေ့တိုင်း ဈေးမသွားနိုင်တဲ့ လတ်တို့လို အိမ်ရှင်မတွေအတွက်က ရေခဲ သေတ္တာလေးဟာ အင်မတန် အသုံးဝင်တာ။ ကြိုက်တာထည့်၊ ထမင်းကျန် လည်း ထည့်၊ ဟင်းကျန်လည်း ထည့်၊ အကုန်ရ။ အဲ... မီးမပျက်ရင်ပေါ့ လေ။ မီးက ခုတလော သဘောကောင်းနေပြန်ပြီ။ တစ်ပတ်ကို နှစ်ရက်ပဲ နေ့ဝက်ထိ ပြတ်တော့တယ်။ နေ့တိုင်း မဖြစ်တော့ ပြန်ဘူး။ မီးက လာမှ။ မလာရင် လတ်လတ်တို့ အခန်းတွေက နေ့ခင်းကြောင်တောင်မှာကို မှောင်အတိကျနေတတ်တယ်။ ဖယောင်းတိုင်ထွန်းနေရတယ်။ လတ်လတ် တို့ တိုက်က ဟိုဘက်တိုက် ဒီဘက်တိုက်တွေကြားမှာ ညပ်နေပြီး ပြတင်း ပေါက်လည်း မရှိဘူး။ မှန်တရုတ်ကတ်လေးတွေပဲ ရှိတယ်။ ဦးက အိပ်ခန်း ခေါင်းရင်း တရုတ်ကတ်တွေကို ဖြုတ်ခိုင်းပြီး အုတ်နဲ့ အလုံပိတ်ခိုင်းလိုက်တော့ အိပ်ခန်းက ပိုမှောင်တယ်။ လမ်းမဘက် ဝရန်တာ တံခါးကို ဖွင့်ထားမှ အလင်းရောင်ဝင်တယ်။ အဲဒီ ဝရန်တာ တံခါးကလည်း ဆယ့်နှစ်ရာသီ ပိတ်ထားရတာပါ။ အိပ်ခန်းထဲ ကြောင်ဝင်မှာ စိုးလို့လေ။ အဖြစ်က..။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဝက်သားပြုတ်လေးတွေကို ပါးပါး၊ ပါးပါး လှီးပြီးတာနဲ့ ရေနွေးအိုး ဆူပြီ။ ဪ... ထမင်းအိုး ခလုတ်ကျနေပြီပဲ။ ပလတ်ဖြုတ်ဦးမှ။ ရေနွေး အိုးချ။ ဟင်းခါးအိုးတည်။ မတ်ခွက် ကော်ဖီမှုန့်ထည့်။ ရေနွေးထည့်။ အဖုံး အုပ်ပြီး အသာနှပ်ထား။ ဟင်းခါးအိုး နှစ်ချက် သုံးချက် မွှေလိုက်။ ဧည့်ခန်း ထဲ ပြန်ထွက်ပြီး စာအုပ်ဗီရို အပုလေးပေါ်မှာ စံပယ်သီတင်းသုံးရရှာတဲ့ ဘုရားကိုယ်တော်နဲ့ ဘုရားဆောင်လေးရှေ့က သောက်တော်ရေခွက်နဲ့ ဆွမ်းတော်ပန်းကန်ကို ယူခဲ့တယ်။ ရေချိုးခန်းထဲမှာ ဆေးကြောပြီး စားပွဲ ပေါ်ချ။ တရှဲရှဲဖြစ်နေတဲ့ ဟင်းခါးအိုးကို နာနာမွှေလုံးပြီး ရေထည့်။ ဆွမ်းတော် ပန်းကန်ပြားထဲ ဆွမ်းတော်ခူးထည့်၊ ရေခဲသေတ္တာထဲက ရေပုလင်းယူပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသောက်တော်ရေထည့်။ တစ်လက်စတည်း ရေခဲသေတ္တာထဲက ကြက်ဥ နှစ်လုံးထုတ်။ ဟင်းခါးအိုးဆူပြီ။ အချိုမှုန့် ခတ်ရဦးမယ်။ အချိုမှုန့်ကတော့ အားမနာနဲ့၊ နာနာခတ်နိုင်မှ ချိုမယ်။ ဘူးသီးက ရက်ကြာ၊ ပုစွန် ရေခဲရိုက် ပိစိကွေးလေးတွေကလည်း ဘာချိုတာလိုက်လို့။ ငရုတ်ကောင်း ကိုတော့ နေ့လယ်စားခါနီးမွှေးမှ ခတ်တော့မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟင်းခါးအိုးချပြီး ဆီဒယ်အိုးတင်တယ်။ ကြက်ဥနှစ်လုံးဟဖ်ဖရိုက် ကြော်တယ်။ ဟဖ်ဘွိုင်မဟုတ်။ ညားခါစက ကြက်ဥ မကျက်တကျက်ကြော် ကို ဟဖ်ဘွိုင်ခေါ်မှုနဲ့ အငေါက်ခံခဲ့ရပြီးပြီ။ ဟဖ်ဘွိုင်ဆိုသည်မှာ မကျက် တကျက် ပြုတ်မှတ်ထား၊ ဘွဲ့ရ ပညာတတ်တစ်ယောက် လုပ်နေပြီး ဒါလောက်ညံ့ရသလားတဲ့။ လတ်လတ် မညံ့ပါ။ ဖရိုက်ဒ်ဆိုတာ ကြော်ပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958456295573,"sku":"","price":9000.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_4675e15e-41bc-4990-8521-8c14823cec4a.jpg?v=1730210704"},{"product_id":"နုနုရည်အင်း၀-နမ်းမှာလားမောင်ရဲ့မွှေးတယ်ရှင်","title":"နုနုရည်အင်းဝ - နမ်းမှာလားမောင်ရဲ့မွှေးတယ်ရှင်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှင်းပြောင်းတဲ့ နွေငယ်မှာလေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မယ်ဇယ်ပင်တန်းပေါ်က ငှက်ကလေးတွေ၏ အိပ်တန်းထသံ နှင့်အတူ မြဖူး လန့်နိုးလာသည်။ အိပ်မက်ထဲက အမောကြောင့် ရင်တွေ တဆတ်ဆတ် တုန်နေမိသော်လည်း သည်အချိန် မြဖူး မျက်လုံး ပွင့်သည်နှင့် ငှက်ကလေးတွေအသံနှင့်အတူ ရောပြီး ကြားနေကျ ဂန္ဓာရုံကျောင်း လေးနာရီတုံးခေါက်သံကို မကြားရတော့။ မိုးများ လင်းနေရော့လားဆိုတဲ့ အပူက ရင်ထဲတိုးဝင်ကာ ကပျာကယာ ထထိုင်မိသည်။ အကျင့်ပါနေသော တံတောင်နှင့်လည်း ဘေးက တခေါခေါအသံပေးနေသည့် လင်တော်မောင်ကို တွက်လိုက်ရသေး သည်။ ဒါပေမဲ့ ကိုရွှေပိုက်ထွေးတို့ကတော့ အဟောက်တောင်မပျက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုယ်ပေါ်က စောင်တစ်ဝက်ကို ပိုက်ထွေးဘက်ဖယ်ချရင်း ကွပ်ပျစ်ခြေရင်းမှာ ညကတင်ထားသည့် ထဘီနှင့်အင်္ကျီကို မြဖူးလျှောက်စမ်းသည်။ သော် ဒုက္ခပါပဲ။ ညက သေချာတင်ထားတာကို မတွေ့တော့ဘူး။ ဘေးဘီတွေကိုပါ စမ်းကြည့်လို့မရတော့ ကွပ်ပျစ်အောက်များ ကျသွားလားဆိုပြီး မြဖူး ကုန်းစမ်းဖို့ ငုံ့လိုက်သည်နှင့် ဗိုက်ထဲက တစ်မျိုးကြီးဖြစ်သွားသည်။ ဘုရား၊ ဘုရား တော်ပါသေးရဲ့။ငါ့နှယ် ဈေးရောင်းသွားချင်တဲ့ လောဘဇောနဲ့ ခုနှစ် လ ဗိုက်ကို သတိမရနိုင်တော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုပိုက်ထွေး... ကိုပိုက်ထွေး....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ပိုက်ထွေးကတော့ တုတ်တုတ်တောင်မလှုပ်။ ငှက်ကလေးတွေ အသံ ပိုဆူညံလာတာနှင့်အမျှ မြဖူး ပူပင်လာကာ တစ်သက်လုံး မှောင်ခဲ့ မြဲ သူ့ပတ်ဝန်းကျင် အမှောင်တိုက်ထဲသို့ ယောင်ယမ်းလို့တောင် ကြည့်မိသည်။ ဟင်းနော်... ဒီမမြင်ရတဲ့ မျက်လုံးကြောင်တွေက မိုးလင်းမလင်း ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာတဲ့လဲ။ ပိန်းပိတ်စွာ မှောင်မြဲ ဖြစ်သောအမှောင်ကို မြဖူးကြည့်ရင်း ပိုက်ထွေးကို လှုပ်နှိုးဖို့ စမ်းနေမိဆဲမှာ လေးနာရီတုံးခေါက်သံတွေ အဆက်မပြတ် ဆူညံလာသည်။ အမယ် လေး တော်ပါသေးရဲ့ ။ ကိုယ့်ဘာသာ ကိုယ့်အိပ်မက်ကြောင့် အစောကြီး လန့်နိုးလာပြီးတော့ ပူလိုက်ရတာ။ ခုမှပဲ အိပ်မက်အမောကြောင့် တုန်နေသောရင်ကို သတိပြန်ရပြီး အိပ်ရာပေါ် ပြန်လှဲလိုက်ရသည်။ တုံးခေါက်သံတွေနှင့်အတူ သံစုံကျူးရင့်သော ဂန္ဓာရုံနာရီစင်က နာရီ ထိုးသံကို မျက်စိမှိတ်နားထောင်ရင်း မြဖူး အိပ်မက်ကို သတိရလာသည်။ဟောဒီလိုပါပဲ။ အိပ်မက်ထဲမှာ နာရီထိုးသံနှင့် တုံးခေါက်သံတွေက ဆူညံ နားကွဲမတတ်။ ဘယ်နှစ်ချက်ထိုးမှန်းမသိ၊ ဘယ်နှစ်နာရီမှန်းလဲမသိဘဲ ပွက်လောရိုက်နေသောအသံတွေကြားမှာ    ပိုက်ထွေးကြီးတော်နှင့် မြဖူးတို့ တအားအော်ပြီး ရန်ဖြစ်ကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပိုက်ထွေးကြီးတော်က နေ့လယ်က လာသွားသည့် မျက်နှာကြီး အတိုင်း။ ပြောတာတွေလည်း အများကြီး။ ဒါပေမဲ့ အိပ်မက်ထဲမှာတော့ စကားတွေက မပီဝိုးတဝါးဖြစ်နေသော မြဖူးကို ဒေါသဖြစ်စေသော စကားတစ်ခွန်းပဲပီလေသည်။ “ဟဲ့ကောင်မရဲ့၊ မျက်မမြင်မရဲ့ ။ နှင့်ကြောင့်မို့ ငါ့တူဟာ ကျောင်းထမင်း ကျောင်းဟင်းစားရမယ့်ဘဝ ရောက်ရတော့မှာ။ ငါတို့က ဆင်းရဲပေမဲ့ နင်တို့လို ဂန္ဓာရုံ ထမင်းဟင်းစား ကြီးတာမဟုတ်ဘူးဟေ့” ဆိုတဲ့စကားကို မြဖူး နားထဲကမထွက်။  နေ့လယ်တုန်းကလည်း ဒီစကားတွေနဲ့ မြဖူး မျက်ရည်တောက်တောက် ကျခဲ့ရသည်။ ကိုယ့်ကိုလာပြီး ဆွဲလွဲလုပ်လိုက်ရင် ဗိုက်ထဲက ကလေး ဒုက္ခလေဆိုပြီး အောင့်ခံသမျှတွေကို အိပ်မက်ထဲမှာကျမှ မြဖူးကလည်း တအား အော် အော် ပြောပစ်လိုက်တာ။ အသံတွေကိုပြောလို့။ နိုးလာတော့ လူလည်း မောလို့။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တုံးခေါက်သံတွေက တဖြည်းဖြည်း စဲသွားပေမဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် ကတော့ တိတ်ဆိတ်နေတုန်းပင်။ ငှက်ကလေးတွေအသံကသာ ပိုပြီး ညံစာလာသည်။ အင်း... မနက်ကိုးနာရီ ခေါက်တဲ့တုံးသာဆို ဒီလို ဘယ်ငြိမ်နေမလဲ။ တုံးခေါက်ပြီးတာနဲ့ ချိုင့်သံ၊ ပလုံးသံတွေနဲ့ လူတွေ ခပ်သုတ်သုတ်လာနေတဲ့အသံ။ ငါးဆယ်၊ ခြောက်ဆယ်ထက်မနည်း ရှိတဲ့ ခွေးအုပ်ကြီးပြေးလာတဲ့အသံတွေနဲ့ ဆူညံလှုပ်ရှားနေမှာ။ သံဃာ အပါးထောင်ချီရှိတဲ့ ဂန္ဓာရုံကျောင်းကြီးရဲ့ အမြဲတမ်း ပေါများပိုလျှံနေတဲ့ ဆွမ်းတွေ၊ ဆွမ်းဟင်းတွေ၊ ထမင်းရည်တွေက လူတွေက အိမ်ယူကြဖို့၊ ခွေးတွေက နေရာတွင် စားကြဖို့၊ ဂန္ဓာရုံကျောင်းကြီးရဲ့ စွန့်နေကျနေရာမှာ လူတွေနဲ့ ခွေးတွေရောထွေးဆူညံပြီး အသက်ဝင်နေမှာ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တကယ်တော့ ကိုးနာရီတုံးခေါက်သံဟာ မြဖူးအဖို့ မမေ့နိုင်တဲ့ အသံ။ မြဖူးအဒေါ်၊ မြဖူးရဲ့ တစ်ဝမ်းကွဲမောင်၊ ညီမလေးတွေနဲ့ ရွာနီး ချုပ်စပ်က တချို့လူတွေ။ များစွာသော ခွေးလေခွေးလွင့်တွေကို ညှို့ငင် ခေါ်ယူတဲ့အသံ။ ပြီးတော့ အနံ့နှင့် လျှာကိုသာ အားကိုးရသော မြဖူးအဖို့လောဘကြီးပြီး မြဖူးအပေါ်မှာ အမြဲစွာတတ်တဲ့ ညီမဝမ်းကွဲ မိပုတ် ရလာတတ်သည့် ဟင်းမျိုးစုံပေါင်းထားသော ဟင်းပေါင်းနံ့၊ စွန်တာနီ ပဲပြုတ်နံ့၊ ဘိုစားပဲပြုတ်နံ့၊ ပဲထောပတ်ပြုတ်နံ့၊ ခရမ်းချဉ်သီး ငါးပိချက်နံ့၊ ဝက်သားဟင်းလေးအနှစ်နံ့တို့ကို ဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တဖြည်းဖြည်း ကျပ်တည်းပြီးရင်း ကျပ်တည်းလာသော မြဖူး တို့လို ဆင်းရဲသားလက်လုပ်လက်စားအတော်များကို ထမင်းနပ်မှန် အောင် အထောက်အပံ့ပေးသော ကျောင်းတော်ကြီး၏ ကျေးဇူးကိုလည်း မြဖူး ကျေးဇူးမကန်းနိုင်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပေမဲ့ ဘာလို့မှန်းမသိ။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က ကျောင်းထမင်း ကျောင်းဟင်းစားတွေဆိုပြီး မေးငေါ့ခံရမှာ၊ ဝိုင်းပယ်ခံရမှာကိုတော့ မြဖူး ရှက်သည်။ ကြောက်သည်။ အဒေါ်မုဆိုးမနှင့် ကလေး လေးယောက်။ လူပို မြဖူးနဲ့ဆို ခြောက်ယောက်ရှိသော မိသားစုအဖို့ ညီမတစ်ယောက် ရက်ကန်းခတ်သည့်ဝင်ငွေနှင့် ဘယ်လိုမှ မစားလောက်လို့သာ။ နို့မို့ များဖြင့် ဘယ်သူ လုပ်ချင်ပါ့မလဲကွယ်။ အင်း... မြဖူးကိုတော့ ရှေး အတိတ်ကုသိုလ်ကံကြောင့် တွေ့ခဲ့ရတဲ့ လင်တော်မောင် ကိုပိုက်ထွေး က ကျောင်းထမင်းကျောင်းဟင်းကို မြဖူး ဘယ်တော့မှ မစားစေရတဲ့။ ဆီနဲ့ဆားနဲ့ စားရစားရ။ သူရှာကျွေးမတဲ့။ ပြောတော့သာလွယ်တာ။ ဆီနဲ့ဆားဖိုး ရှာဖို့ကိုက ဘယ်လောက်ခက်ခဲလဲဆိုတာ မြဖူး သိပါ သည်။ ခုပဲကြည့်။ သူ ပင်ပန်းပြီး တအားအိပ်ပျော်နေတာ။ သူ့ကြီးတော် ကလည်း ပြောသွားသေးတယ်မဟုတ်လား။ သူ့တူမှာ အလုပ်စုံလုပ်ရတာလူရုပ်တောင်မပီတော့ဘူးတဲ့။ဒါပေမဲ့အဲ့ဒါသည်းကြောင့်၊မြဖူးကြောင့်ဆိုတာကတော့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ သူ့တူဘာသာ မျက် မမြင်မကို ချစ်လှချည်ရဲ့ဆိုပြီး အတင်းယူတာ။ သူ့တူကို ယူပါရှင်လို့ ဘယ်သူကမှ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မြဖူး... မြဖူး.. ထတော့ဟ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ပိုက်ထွေးက ထုံးစံအတိုင်း ကမူးရှူးထိုးနှင့် ထလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမယ်လေး၊ ကျွန်မက ရှင့်ကြီးတော်ကောင်းမှုနဲ့ ကြာလှပြီ၊ နိုးနေတာ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အိပ်မက်အရှိန်နဲ့ အေတူးသော မြဖူးကို ပိုက်ထွေးက ခပ် ကြောင်ကြောင်ကြည့်ရင်း တဟဲဟဲရယ်ကာ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာတွေပြောနေတာလဲဟ။ ထ.. ထ.. မျက်နှာသစ်ရအောင်။ အဲ.. စမ်းမနေနဲ့ဗျ။ နင့်အင်္ကျီနဲ့ထဘီကို ငါညက ကြွက်ရန်ကြောက်လို့ သေတ္တာထဲထည့်ထားတာ။ ပြီးတော့ ထုတ်ပေးမယ်။ လာဟာ... မြန်မြန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလုပ်။ နင့်သနပ်ခါးလည်း သွေးပေးရဦးမှာ။ ဒီမှာ ဖိနပ်က...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စကားသံတတွတ်တွတ်နှင့်အတူ မြဖူးလက်တွေကို ကြင်နာစွာ ဆွဲငင်ခေါ်ယူတော့လည်း မဆီမဆိုင် စူထားမိသော မြဖူးနှုတ်ခမ်းတွေ အလိုလို ပြေလျော့ကာ သူ့ကြီးတော် အိပ်မက်သည်လည်း လွင့်စဉ် ပျောက်ပျက်ရပြန်သည် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “x x x ထည့်ကာx x x ထည့်ကာx x x ယကွင်းရယ်နဲ့ x x x ထမင်းတွေပုံx x x ဟင်းတွေပုံx x x ထည့်ကာx x x ထည့် ကာx x x ယကွင်းရယ်နဲ့ x x x ထမင်းတွေပုံ x x x ဟင်းတွေပုံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မယ်ဇယ်ပင်ရွက်ခတ်သံတွေကြားမှာ၊ နှင်းစက်ဖြောက်ဖြောက်သံ လေးတွေကြားမှာ အချိုးမပြေသော ပိုက်ထွေး သီချင်းအော်ဆိုသော အသံ ပျံ့လွင့်နေသည်။ မြဖူးက ပိုက်ထွေးလက်တစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင် ထားပြီး လက်တစ်ဖက်က စမ်းလျှောက်သည့်တုတ်ကို ကိုင်ထားသည်။ လက်တစ်ဖက်က မြဖူးကိုဆွဲ၊ တစ်ဖက်က အကြော်ကြော်တဲ့ ပစ္စည်း ပစ္စယတွေနှင့် လေးလှသော တောင်းကို ထိန်းပြီး ထမ်းထားရသည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြားထဲက ပိုက်ထွေး သီချင်းဆိုနိုင်သေးသည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အကြော်တဲသွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ထပ်တလဲလဲဆိုတတ်သော သည်သီချင်းပိုဒ်လေးကို မြဖူးမှာ မရိုးနိုင်သလို သည်းခံနားထောင်ရမြဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ထည့်ကာx ထည့်ကာ ယကွင်းရယ်နဲ့ ထမင်းတွေပုံ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “သီချင်းကလည်း ဒီက မတက်တော့ဘူး။ ရှင့်ဥစ္စာက”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟဲ... ဟဲ သီချင်းအော်ဆိုတာ အချမ်းပြေတယ်ဟ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဟုတ်သားပဲလေ။ သူ့မှာမှ အနွေးထည်မရှိဘဲ။ ဗိုက်နှင့်မြဖူးက သူ့လူပျိုဘဝက အနွေးထည်ကို ယူဝတ်ရတာ၊ အကြော်ဖိုကျမီးနဲ့ နွေးသွားတာပဲဆိုပြီး သူ နေ,နေခဲ့တာ။ နှုတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသော\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြဖူးကို ပိုက်ထွေးက စောင်းကြည့်ရင်း...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မြဖူး.. နှင့်ဗိုက်ထဲကဟာလေး... လှုပ်သေးလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လှုပ်တာပေါ့။ ကျွန်မ ဘယ်တော့လောက်မှ မွေးမှာလဲ မသိ ဘူးနော်။ ဆောင်းကုန်မှမွေးပါစေ။ ကိုယ့်မှာက စောင်တွေဘာတွေ လုံလောက်တာမဟုတ်ဖူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ.. နင်ကလည်း ဘယ်တော့မွေးမွေး။ စောင်မရှိ ဝယ်ရမှာ ပေါ့ဟ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပါးစပ်ဝယ်ကတော့ လွယ်တာပေါ့ ကိုပိုက်ထွေးရယ်။ ရှင့်မှာ ပိုက်ဆံရှာရတာ လွယ်တာမဟုတ်။ မနက် အကြော်ရောင်းတော့လည်း ရှင်၊ ထမင်းချက်တော့လည်း ရှင်၊ နေ့ခင်း အလုပ်ကလည်းတစ်မျိုး။ နေဦး... နေဦး။ နေ့ခင်းအလုပ်ဆိုလို့ ရှင် နေ့လယ်... နေ့လယ်မှာ ပလတ်စတစ်တွေ လိုက်ကောက်နေတယ်ဆို။ အိမ်ကြိုအိမ်ကြားတွေ မှာတဲ့။ ရှက်စရာကြီးတဲ့” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်သူကတုံး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုပိုက်ထွေး ကြီးတော်ကပေါ့။ ဟိုတစ်လောကတော့ ရှင် ရက်ကန်းသွားခတ်တယ်ဆိုပြီး ခုကျ ဘာဖြစ်လို့လဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကြီးတော်ပြောတာတွေ စိတ်ထဲမထားစမ်းနဲ့ဟာ။ အလကား။ နင် ဘာမှမပူနဲ့။ ငါ့အလုပ်ကိုငါသိတယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုပိုက်ထွေးသိတာက ကိစ္စမရှိဘူး။ အပြောခံရတော့ ကျွန်မ ခေါင်းချည်းပဲ။ ကိုပိုက်ထွေးကြီးတော်က သူ့တူက မိဘမရှိပေမဲ့ ဆင်းရဲပေမဲ့ လူပျိုတုန်းက ဒီလို မစုတ်ပြတ်ဘူးတဲ့။ နာရီနဲ့ဘာနဲ့တဲ့..။ ခုကျမှ ကျွန်မကြောင့်..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မြဖူး ငိုသံပါစပြုလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မြဖူးကလည်းဟာ။ စောစောစီးစီး။ ဟိုမှာ တောင်လေးလုံးက ဦးဇင်းဌေး ဆွမ်းခံထွက်လာပြီနော်။ ငါတိုင်လိုက်ရမလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တိုင်ပါ့လား.....။ ကျွန်မကလည်း ပြန်တိုင်ပစ်မှာပေါ့... ဟင်း....။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958456393877,"sku":"","price":8100.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_47401091-2bcb-4308-b1be-26562ed3f728.jpg?v=1730210736"},{"product_id":"နုနုရည်အင်း၀-ချစ်တဲ့သူသခင်မြင်လာအုန်း","title":"နုနုရည်အင်းဝ - ချစ်တဲ့သူသခင်မြင်လာအုန်း","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရောင်စုံကာလာအမြန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဓာတ်ပုံရိုက်မလား အစ်မရေ၊ မိတ်ကပ်လည်း အလကား လိမ်းပေး တယ်၊ အဝတ်အစားမျိုးစုံလည်းရှိတယ်။ ရှမ်းမလေးလို ရိုက်မလား၊ မင်းသမီး လေးလို ရိုက်မလား၊ ဂျပန်မလေးလို ရိုက်မလား၊ ဟောဒီမှာ ချိတ်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေ ကြည့်လိုက်လေ။ ဘယ်လောက်လှလဲ။ ဟောဒါက နောက်ဆုံး ပေါ် လင်္ကာဒီပဝတ်စုံနဲ့ ရိုက်ထားတာ။ သော် အစ်ကိုတို့ရော ဘုရားပွဲတော် ရောက်တုန်း ဓာတ်ပုံလေး တစ်ပုံလောက်တော့ ရိုက်သွားမှပေါ့။ အစ်ကိုတို့ အတွက် ဟိုဘက်မှာ အမျိုးသားတွေကိုယ်တိုင် ပြင်ပေးနေတယ်လေ အစ်ကို ရဲ့ ။ ဆိုင်ကယ်စီးပြီး ရိုက်မလား၊ ကားရှေ့မှာရပ်ပြီး ရိုက်မလား၊ ဒရမ်တီး နေတဲ့ပုံ ရိုက်မလား။ ပစ္စည်းတွေက အစစ်တွေနော်အစ်ကို၊ ဂျပ်စက္ကူနဲ့ လုပ်ထားတာတွေမဟုတ်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တော်တော်အသံစူးတဲ့ ရွှေကြိုမ အေးခိုင်။ သူမို့ မမောမပန်း ပြော လည်းပြောနိုင်ပါ။ အသက်မှ ရှူရဲ့ လားတောင် မသိဘူး။ သူ့အသံစာစာက သင်းမာတို့အတွင်းဘက် မိတ်ကပ်လိမ်းတဲ့နေရာထိကို စူးစူးလာတာ။ နေ့ တိုင်း ကြားနေကျအသံ၊ နားယဉ်နေတဲ့အသံ။ အင်း ကိုယ်လည်း ဟိုတစ် ချိန်တုန်းကဆီက ဒီလိုပဲ တစာစာ အော်ခဲ့ရတဲ့အသံပေမဲ့ နေကပူ၊ အလုပ်က ပင်ပန်းတော့ ဒီအသံကို နားငြီးလာရော။ ဒီကြားထဲ သူက ခန်းဆီးကြားထဲ ခေါင်းထိုးပြီး “လင်္ကာဒီပနဲ့ ရိုက်မယ် အစ်မရေ၊ မင်းသမီးရိုက်မယ် အစ်မရေ” နဲ့ အားရပါးရ အော်ပေးတတ်သေးတယ်။ အဲလိုအခါမျိုး သင်းမာလက်ထဲက မျက်ခုံးမွေးဆွဲတံဖြစ်ဖြစ်၊ တို့ဖတ်ပဝါ ဖြစ်ဖြစ် တုံ့ခနဲ တန့်ခနဲ ဖြစ်သွားတတ် တယ်။  မျက်ခုံးမွေးက နားထင်ပေါ် ထောင်တက်လိုတက်၊ မှဲ့တုဝိုင်းဝိုင်း လေးက အရှည်ဖြစ်လိုဖြစ်။ ဒီလောက်ဆူညံနေတဲ့ အသံတွေကို ဖောက်သွား အောင် သူမို့ အော်နိုင်ပါပေ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီရွှေကြိုအလုပ်နဲ့ သူနဲ့ လိုက်ပါတယ်။ သင်းကလေးက ဒီလိုအော် နေရတာကိုပဲ ကျေနပ်နေတဲ့ဟာမလေး။ သူ့တစ်သက် ရွှေကြိုဘဝမှာ နေရချင် နေရ ကိစ္စမရှိဘူးလို့တောင် ဆိုထင်သေးတာပဲ။ ဘယ်လိုဟာမလေးလည်း မသိ၊ သင်းမာတို့တုန်းကတော့   ဒီရွှေကြိုဘဝကတစ်ဆင့် တက်ဖို့အရေး ကြိုး စားလိုက်ရတာ။ ရွှေကြိုဘဝကို စိတ်ကုန်လွန်းလို့။ ဒီလိုလေ။ ဒီနယ်လှည့် ဓာတ်ပုံဆိုင်တွေမှာ သင်းမာတို့လို မိန်းကလေး အလုပ်သမားတွေအတွက် အလုပ်ကို အဆင့်တွေ ခွဲထားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပထမဆုံးအဆင့်၊ အလုပ်ဝင်ဝင်ချင်း စလုပ်ရတဲ့အလုပ်က ခု အေး ခိုင်တို့လို ရွှေကြိုပေါ့။ ဓာတ်ပုံဆိုင်ရဲ့ မိန်းကလေးအလုပ်တွေထဲမှာ အနိမ့် ဆုံးနဲ့ အပင်ပန်းဆုံးအလုပ်ပေါ့။ ဓာတ်ပုံဆိုင်ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ တစ်ချိန်လုံး ရပ်ပြီး ဘုရားပွဲတော်လာ ပရိသတ်ကို ပီယဝါစာစကားတွေနဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ ခေါ်ရတယ်။ ကြိုရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီအလုပ်က ကြည့်တော့သာ သက်သာသယောင်နဲ့ အင်မတန် ပင်ပန်း တဲ့အလုပ်။ မျက်နှာငယ်တဲ့အလုပ်။ ဓာတ်ပုံဆိုင်ရဲ့ အပြင်ဘက်ခန်းမှာ မနက် လင်းပါပြီဆိုကတည်းက ခေါ်လိုက်ရ၊ ကြိုလိုက်ရတာ ထိုင်ရတော့တယ်မှ မရှိတာ။ ခေါ်ရတဲ့အလုပ်ကလည်း တယ်မလွယ်ဘူး။ ကိုယ်နဲ့ ဘယ်တုန်းက မှ မသိဖူးမမြင်ဖူးတဲ့ သူစိမ်းတစ်ရံဆံ ယောက်ျား၊ မိန်းမတွေကို အစ်ကိုရဲ့၊ အစ်မရဲ့၊ ညီမရဲ့ နဲ့ တရင်းတနှီးခေါ်ပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ဖြစ်အောင် ပြောရတာ။ ဆိုင်ရှင်က ဘယ်လောက်သင်သင်၊ တကယ်လည်း အလုပ်စရော ပါးစပ်က ဘယ်လိုမှ ထွက်မလာလို့ သင်းမာ အလုပ်စဝင်စက ဆိုင်ရှင်အောက် ခံခဲ့ရ သေးတယ်။ အဲ ဓာတ်ပုံရိုက်မလားအစ်ကိုရေ၊ အစ်မရေ” လောက်သာ လုပ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတတ်ရုံနဲ့ ပြီးပလားဆိုတော့ မပြီးသေးဘူး။ ဒီနယ်လှည့် ဓာတ်ပုံဆိုင်တွေရဲ့ အပြင်အဆင်အတိုင်း ဆိုင်ရှေ့မျက်နှာစာမှာ ခင်းကျင်းပြသထားတဲ့ ဆိုင်ရှင့် သမီးတွေကို အမျိုးမျိုး အဝတ်အစား အဆန်းအပြားတွေနဲ့ရိုက်ပြီး အကောင်း ဆုံး ဆေးသားတွေနဲ့ ကူးထားတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကိုပြပြီး “ဟောလိုပုံလေး ရိုက် လိုက်ပါလား အစ်မရယ်၊ အစ်မနဲ့ဆို သိပ်လှမှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟောဒီလို ဆွမ်းအုပ်လေးပိုက်ပြီးတော့ကော” ဘာညာပေါ့လေ။ မရိုက်ချင် ရိုက်ချင်အောင် ဟောတတ်ပြောတတ်ဦးမှ။ တစ်ယောက်တည်းကို အကြာကြီး ပြောနေလို့လည်း မဖြစ်သေးဘူး။ ဟိုဘက်ကလူရော၊ ဒီဘက်က လူရော လှည့်ပတ်ပြော၊ လက်ကလည်း ဟိုဓာတ်ပုံထိုးပြ၊ ဒီဓာတ်ပုံထိုးပြ၊ ပါးစပ်ကလည်း စီစီလှုပ်နေမှ၊ တတ်နိုင်ရင် လူတစ်ယောက်ရိုက်ဖြစ်ဖို့တင် မက ကိုယ့်ဘေးနားက လူတစ်အုပ်လုံး ရိုက်ဖြစ်အောင်ပြော၊ ခါးပေါ်က ကလေး၊ လက်ဆွဲထားတဲ့ ကလေးတွေလည်း မလွတ်စေရအောင် ဆိုင်ရှင့် မြေးတွေရဲ့ ကလေးဓာတ်ပုံ အလှလေးတွေနဲ့ မြူဆွယ်ပြီး ဟောရပြောရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နယ်လှည့် ဓာတ်ပုံဆိုင်ရဲ့ အပြင်အဆင်ဆိုတဲ့ဟာတွေကလည်း ကြောက်ဖို့တောင် ကောင်းတယ်။ ဒီနယ်လှည့် ဓာတ်ပုံဆိုင်တွေ တစ်ပြည်လုံး မှာရှိတဲ့ ဂေဇက်ဝင်ဘုရားပွဲတော်တိုင်းမှာ ခေတ်စားလာတာနဲ့အမျှ သူတို့ရဲ့ အပြင်အဆင်တွေကလည်း တကယ့်ကို ကြောက်ခမန်းလိလိပဲ။ အရင်းကိုက သိန်းနီးပါးရှိတယ်။ ဓာတ်ပုံဆိုင်ကို တိုက်ကြီးတစ်တိုက်လို ခမ်းနားထည်ဝါ နေအောင် ပြင်ဆင်ဖို့ သယ်ရတဲ့ ဆက်တင်တွေကကို မနည်းဘူး။ ဓာတ်ပုံ ဆိုင်ကို ဓာတ်ပုံတိုက်ကြီးတစ်တိုက်လို သံပန်း ဝရန်တာနဲ့၊ မှန်တံခါးနဲ့၊ ဇာခန်းဆီး တလွင့်လွင့်နဲ့ ဟည်းနေအောင် ဆက်တင်တွေနဲ့ ဆောက်ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အတွင်းခန်းမှာလည်း အမျိုးသား မိတ်ကပ်လိမ်းခန်း၊ အမျိုးသမီး မိတ်ကပ်လိမ်းခန်း ဆိုပြီး အခန်းနှစ်ခန်းကို ဆိုင်ရဲ့ ဘယ်ဘက်ထောင့်နဲ့ ညာဘက်ထောင့်မှာ ဖွဲ့ ရတယ်။ အလယ်ကောင်က ကျန်နေတဲ့နေရာတွေမှာ တော့ မဟာဝိုင်းတို့၊ သလွန်တို့၊ ရုပ်မြင်သံကြားတို့၊ မော်တော်ဆိုင်ကယ်တို့၊ ကားတို့ကို သူ့နေရာနဲ့သူ ချထားရတယ်။ အဲ ပန်းဥယျာဉ်အတု ခပ်သေးသေး လည်း ပြင်ဆင်ထားသေးတယ်။ မီးတွေကလည်း လင်းထိန်နေအောင် အများ ကြီး ပေးထားရတယ်။ ဒီမီးတွေအတွက် ကိုယ်ပိုင်မီးစက်က အမြဲတမ်းကား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်စီး သတ်သတ်ပါရတယ်။ အားလုံးဟာ တခမ်းတနားကြီးပါပဲ။ ဒီပစ္စည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေနဲ့ လူတွေအတွက်ကို အနည်းဆုံး သုံးတန်ကားကြီး နှစ်စီး ကျပ်နေသေး တယ်။ ဒါတောင် ပိုင်ရှင်မိသားစုက ဒတ်ဆန်းကားလေးနဲ့ သွားလို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲ.. ဓာတ်ပုံတိုက်ကြီးရဲ့ ဆင်ဝင်မျက်နှာစာပေါ့လေ။ အဲဒီမှာတော့ ဓာတ်ပုံတွေအပြည့်ပေါ့။ အဲဒီနေရာဟာ ရွှေကြိုမတွေအတွက် နေရာပေါ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွှေကြိုပြီးတော့မှ နောက်တစ်ဆင့်က အဝတ်လဲတဲ့နေရာတွေ ရောက် တယ်။ အဝတ်လဲတဲ့နေရာက ဓာတ်ပုံရိုက်မယ့်သူတွေ ဝတ်ချင်တဲ့ အဝတ် အစား အမျိုးမျိုးကို ဝတ်ပေးရတယ်။ ဝတ်ကြမယ့် ခန္ဓာကိုယ် အမျိုးမျိုး အတွက် အင်္ကျီနဲ့ အံဝင်ခွင်ကျအောင် ပြုပြင်ပေးရတယ်။ ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီးရင် ပြန်ချွတ်ယူရတယ်။ အဲ ပါးစပ်ကလည်း ဒီဝတ်စုံကလေးနဲ့ရော ထပ်ရိုက် လိုက်ပါဦးလား။ ဓာတ်ပုံထဲမှာ ဒီဝတ်စုံက သိပ်လှတာတို့ ဘာတို့လေးတွေ လည်း ပြောရသေးတာပေါ့လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲ နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ မိတ်ကပ်လိမ်းတဲ့ အဆင့်ပေါ့။ အေးခိုင် ပြောတတ်တဲ့ မိတ်ကပ်လိမ်းဆရာမတွေနဲ့ လိမ်းပေးနေတာပါဆိုတဲ့ အဆို အတိုင်းသာဆိုရင် သင်းမာတို့က မိတ်ကပ်လိမ်းဆရာမတွေပေါ့လေ။ ပြောရ တာကတော့ ကောင်းသား။ လေးငါးခြောက်တန်း ပညာလေးတွေနဲ့ သင်းမာ တို့မှာ ဆရာမဆိုတဲ့ စကားလုံးလေးကိုက ဘဝင်မြင့်ချင်စရာ၊ သူများကြားရင် လည်း အထင်ကြီးချင်စရာ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်ကျ ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ ဘာ ပညာမှမပါတဲ့ မိတ်ကပ်လိမ်းနည်းနဲ့ လိမ်းပေးနေကြတာ။ ဆယ်မိနစ်လောက် ထိုင်ကြည့်ရုံနဲ့ မိန်းကလေးတိုင်း တတ်သွားနိုင်တဲ့ မိတ်ကပ်လိမ်းနည်းနဲ့ လိမ်းပေးနေကြရတာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         မျက်နှာတစ်ခု လာပြီဆိုရင် ပထမဆုံး ပြည်တွင်းဖြစ်မိတ်ကပ် ခပ်ပေါ ပေါထဲက အဝါနုရောင် လက်ညှိုးတစ်ကော် ပါးပေါ်တင်လိုက်တယ်။ တစ်ကော်ပဲ။ နှစ်ကော် ကော်လို့မရဘူး။ ဆိုင်ရှင်အန်တီကြီးက ဘေးမှာထိုင်ရင်း သတိပေးနေတာ။ အဲဒီတစ်ကော်ကို မျက်နှာပေါ် အနှံ့လူးလိုက်။ ပြီးရင် အနီရောင်မိတ်ကပ်ကို ပါးနှစ်ဖက်ပေါ်မှာ ရဲရဲကြီး လိမ်းပေးလိုက်ရတယ်။ အဲ အနီရောင် မိတ်ကပ်ဆိုတာကတော့ တခြားဟုတ်ရိုးလား။ မျက်နှာလူးတဲ့ မိတ်ကပ်အဝါနဲ့ သင်းမာတို့သုံးတဲ့ တစ်ကျပ်ခွဲတန် နှုတ်ခမ်းဆိုးဆေးလက်ကျန် အကပ်အသပ်တွေကို ရောနှောဖျော်စပ်ထားတဲ့ မိတ်ကပ်ပေါ့။ အဲဒီ မိတ်ကပ်နှစ်မျိုး လိမ်းပြီး ပြီးရင် အစစ်မှုန့်ပါလေကာ တို့ဖတ်နဲ့ နည်းနည်း ရိုက်ပေးလိုက်။ နောက် ရဲရဲတောက်နေတဲ့ အပေါစားနှုတ်ခမ်းနီဆိုး၊ မျက်ခုံး မွေးဆွဲပေး၊ မျက်ရစ်ကို မျက်ခုံးမွေးဆွဲတံနဲ့ ဆွဲပေးလိုက်ရင် အလှပြင်တာ ပြီးပြီပေါ့ ။ အဲ ဒါပေမဲ့ မဲ့ကတော့ ပါးပေါ်မှာ မေးပေါ်မှာ မိန်းကလေးတိုင်း တပ်ပေးရတယ်။ ဒီထဲမှာ တချို့က မျက်တောင်တု တပ်ချင်ကြသေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဘယ် ဒီလောက် လူတွေအများကြီးအတွက် မျက်တောင်တုအစုံတွေ အများကြီး ဘယ်ဝယ်ထားမလဲ။ ဒီတော့ ရပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ သင်းမာတို့ ပညာပေါ့ ။ လက်စွဲတော် မျက်ခုံးမွေးဆွဲတံနဲ့ မျက်ခွံပေါ်မှာ မျက်တောင် အချောင်းလေးတွေပုံစံ ဆွဲပေးလိုက်တယ်။ ဓာတ်ပုံထဲမှာတော့ မဆိုးလှဘူး ပေါ့။ မိတ်ကပ်လိမ်းတဲ့နေရာမှာ အရေးကြီးဆုံးက မြန်ဖို့ပဲ။ တစ်မျက်နှာပြီး တစ်မျက်နှာ မြန်မြန်ကြီး လိမ်းပေးနိုင်ရမယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်ဆုံးအဆင့်ကတော့ ဆံပင်အလှပြင်တာပဲ။ ဓာတ်ပုံဆိုင်ရဲ့ မိန်း ကလေး အလုပ်တွေထဲမှာ အမြင့်ဆုံး    အလုပ်ဆိုပေမဲ့လည်း မည်မည်ရရတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အဆင်သင့် အပ်ပြီးသား ဆံထုံးပုံစံတွေနဲ့ ကြည့်ကောင်း အောင် တပ်ပေးရတာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်မယ့်သူရဲ့ မျက်နှာနဲ့လိုက် အောင် ရှေ့က ဆံပင်လေးတွေကို ကလစ်နဲ့ ညှပ်တန်ညှပ်၊ ရှုပ်တန်ရှုပ်တော့ လုပ်ပေးရတာပေါ့လေ။ ဒီမှာလည်း မြန်ရမယ်။ ဟောတစ်ယောက် ဟော တစ်ယောက် ပြီးရမယ်။ ဆံထုံးပုံစံတွေ မပျက်မစီးအောင်လည်း ကိုင်တွယ် ရတယ်ပေါ့လေ။ အင်း ဒီလိုသာ အလုပ်တွေကို အဆင့်တွေ ခွဲထားတာပါ။ သင်းမာတို့မှာ နည်းနည်းသက်သာလို သက်သာငြား အဆင့်တက်အောင် ကြိုးစားရတာပါ။ သင်းမာတို့ရတဲ့ လခကတော့ အတူတူပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရွှေကြိုအေးခိုင်လည်း တစ်ရာပဲ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အဝတ်လဲပေးတဲ့ မြမြဝင်းတို့တွေလည်း တစ်ရာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သင်းမာတို့ မိတ်ကပ်လိမ်းတွေလည်း တစ်ရာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ပြုံးမမတို့ ဆံပင်ပြင်တဲ့သူတွေလည်း တစ်ရာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီတစ်ရာနဲ့ ထမင်းလေးတော့ နှစ်နပ်ကျွေးသပေါ့လေ။ ဘယ်လို ထမင်းမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် ထမင်းကျွေး တစ်လတစ်ရာဆိုတဲ့ အလုပ်ဟာ သင်းမာတို့လို အေးခိုင်တို့လို ပညာမတတ်တဲ့ ငွေမရှိတဲ့သူတွေအတွက် ဧရာမ အလုပ် ကြီးပေပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ညည်းတို့မျက်လုံးတွေက ဘယ်ရောက်နေလို့လဲ။ လူစည်မယ့်ရက် တွေမို့ မျက်စိလျင်လျင်ထားလို့ ငါပြောတာကို နှစ်ယောက်လုံး ဂရုမစိုက် ဘူး။ မူဆွေရော မြမြဝင်းရော နှစ်ယောက်စလုံး အသုံး တစ်စက်မှမကျဘူး။ ဝတ်စုံက အသစ်ကြီး၊ ဒီပွဲတော် မကူးခင်လေးကမှ ချုပ်ထားတာ။ ငါ လျော် ခိုင်းလိုက်ရ မကောင်းဘဲ ရှိပြန်ရော့မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုင်ရှင် အန်တီမြင့်ရဲ့ ဒေါသသံစူးစူးကြောင့် ငိုက်ချင်နေတဲ့ သင်းမာ မျက်လုံးတွေတောင် ကျယ်သွားတယ်။ သွားပြန်ပြီ။ မြမြဝင်းတို့ အဝတ်လဲ တဲ့နေရာက ဝတ်စုံတစ်စုံ ပါသွားပြန်ပြီ။ အန်တီမြင့်ပြောသလို ဝတ်စုံက အသစ်ကြီးဆိုရင်တော့ မြမြဝင်း လျော်များ နေရဦးမှာလား။ သူတို့လည်း ကြည့်တော့ ကြည့်ရှာမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သင်းမာတို့အားလုံး ညဘက် အိပ်ရေး ပျက်တော့ ဒီလို နေ့လယ် နေပူချိန်ဆို ငိုက်ချင်တာပေါ့ ။ အဲဒီအငိုက်မှာ ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး မချွတ်တော့ဘဲ အသာလစ်ထွက်သွားတာနေမှာပေါ့။ လူတွေ က အများကြီးပဲမဟုတ်လား။ ဒီလို ဘုရားပွဲတော် နောက်ဆုံးရက်တွေက လူက သိပ်စည်တာ။ ဓာတ်ပုံရိုက်တဲ့သူတွေကလည်း ဒီလိုရက်တွေမှာ ပိုများ လာတတ်တာ။ ညကဆို ဆယ့်နှစ်နာရီထိ လူမစဲသေးဘူး။ တစ်နာရီလောက်မှ သင်းမာတို့ အိပ်ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါတယ် အစ်မရဲ့ အမြန်ဓာတ်ပုံပါ။ အစ်မ ခုရိုက်သွားရင် မနက်လင်း ပွဲပြီးတဲ့အချိန်သာလာခဲ့။ အဆင်သင့်ပဲ။ မများပါဘူးအစ်မရဲ့။ ရောင်စုံပို့စကတ်တစ်ပုံမှ ဆယ့်ခြောက်ကျပ်တည်းများ၊ လာ အစ်မ၊ ဝင် လိုက် ဒီဘက်ထဲကို”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အန်တီမြင့်ဆူသံကြောင့် အေးခိုင်အသံက ပိုပြီး စာနေတယ်။ ဒီကောင် မလေးလည်း အိပ်ရေးပျက်တာနဲ့ အသံတစာစာ လုပ်ရတာနဲ့၊ အသံက အက်တက်တက်ဖြစ်နေပြီ။ မရွှေအေးခိုင်ကတော့ မက်လုံးပေးကောင်းပါပေ့။ ခုရိုက် နောက်နေ့မနက် ပွဲကြည့်ပြီးဆိုတဲ့ မက်လုံးကြီးကြောင့်ပဲ သင်းမာတို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e     \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46941734076565,"sku":null,"price":17100.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46941734109333,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_6dcf06bd-26ab-484e-9dbd-eefb2b6f4111.jpg?v=1730210806"},{"product_id":"နီကိုရဲ-နှလုံးသားထဲကဲွက်၀င်နေသည်","title":"နီကိုရဲ - နှလုံးသားထဲ ကြွက်ဝင်နေသည်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e လူတစ်ယောက်၏ ဘဝတွင် မိမိဝိညာဉ်က မည်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မကြားရအောင် ကျယ်လောင်စွာ မေးသော မေးခွန်းသုံးခု ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုမေးခွန်း (၃) ခုမှာ…\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မိမိပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေက မေးသော မေးခွန်း။ မိမိအသက်အရွယ် အခြေအနေက မေးသော မေးခွန်းနှင့် မိမိ ခံစားချက်အခြေအနေက မေးသော မေးခွန်းတို့ ဖြစ်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုမေးခွန်း (၃) ခု၏ အဖြေကို သင့်တော် အောင် ဖြေဆိုခြင်းသည် ဘဝကို ရင်ဆိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သင်အသက် (၃၀) ကျော်လာပြီး အိမ်ထောင်မရှိ သော လူမျိုးတွင် ထိုမေးခွန်း (၃) ခုသည် ထင်မှတ် မထားဘဲ ဆုံမှတ်တစ်ခုတွင် ရုတ်တရက် ပေါင်း ဆုံကာ မေးခွန်းတစ်ခုတည်း ဖြစ်သွားသည့်အခါ ထိုမေးခွန်းသည် ဖြေဆိုရ အလွန်ခက်ခဲသောကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်သွား တတ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုမေးခွန်းတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ. . .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ချောက်ချားတုန်လှုပ်ဖို့ကောင်းသည်။ ဘယ်လို ပြန်ဖြေရှင်းရမှန်း မသိတော့ဘဲ တိတ်တဆိတ် နာကျင်ရတတ်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တချို့ အမေးခံရသူများက ထိုအဖြေကို ကြုံသလို ဖြေမိ၍ ဒုက္ခရောက်သွားကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တချို့က အမေးကို တခြား၊ အဖြေကတစ်မျိုး ဖြစ်ကာ အခြေအနေ ဆိုးသွားတတ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တချို့က ထိုအဖြေကို တခြားတစ်ယောက်ထံမှ ခိုးချမိသဖြင့် အဖြေမှားမှန်းမသိ၊ မှန်မှန်းမသိနှင့် ဇဝေဇဝါ ခံစားသွားရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအဖြေအတွက် မေးခွန်းမှာ “အိမ်ထောင်မပြု သေးဘူးလား” ဟူ၍ ဖြစ်ပြီး ထိုမေးခွန်းကို အမေးခံရသူတိုင်း ပြုံးလေ့ရှိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ထိုအရာမှာ အပြီးစစ်စစ်တော့ မဟုတ်...။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အော်ရယ်၍လည်း မရ၊ ဟစ်၍ဟစ်၍ ငိုလည်း မရသဖြင့် ရယ်ခြင်းနှင့် ဟစ်ငိုခြင်းနှစ်ခုက ဖိညှပ် ထားသော နှုတ်ခမ်း၏ အတွန့်အကွေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခု အသက် (၃၃) နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော ကျွန်တော် လည်း ထိုမေးခွန်းနှင့် ကြုံနေသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ပြုံးပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအပြုံးကို မကြိုက်သဖြင့် ကျွန်တော် အခုလို ဖြေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်အဖြေကို ပြည့်စုံစေရန် ကြွက် တစ်ကောင်နှင့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ကူညီ ခဲ့ပါသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြွက်တစ်ကောင်သည် လူတစ်ယောက်ဘဝ တွင် ဘာမှ အရေးမကြီးသော သတ္တဝါတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျားဆရာ ကြောင်၊ ကြောင်ဆရာ ကြွက် ဆိုသော်လည်း ကြွက်သည် ကျား မဟုတ်သည့် အတွက် လူတစ်ယောက်အတွက် ကြောက်စရာ သတ္တဝါတစ်ကောင် မဟုတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          Albut Camue (အဲဘတ်ကမြူး) ဆိုသည့် ပြင်သစ် စာရေးဆရာတစ်ယောက်ကတော့ plague ဆိုသည့် ဝတ္ထုထဲတွင် ကြွက်များ ဒုက္ခပေးသဖြင့် တစ်မြို့လုံး လူတွေ သောင်းချီ ဒုက္ခရောက်ရသော ပလိပ်ရောဂါ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို ရေးခဲ့ဖူး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ပလိပ်ရောဂါကို သိပ္ပံပညာက အနိုင် ယူလိုက်ပြီ ဖြစ်သည့်အတွက် ကြွက်ဆိုသည် မှာ... လူကို ဒုက္ခမပေးနိုင်တော့သော သတ္တဝါဖြစ်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သို့သော်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူတစ်ယောက် နှလုံးသားထဲကို ကြွက် တစ်ကောင် ဝင်နေခဲ့သည်။ ထို့အတွက် ထိုလူ သည် ရူးမတတ် ခံစားခဲ့ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်ဆုံးအကြိမ်ထိ ဒုက္ခပေးခဲ့သော ကြွက် တစ်ကောင်၊ လူတစ်ယောက်... အချစ်အ ကြောင်းကို... အသိပေးခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တွေ့ရာကို ကိုက်တတ်သော ကြွက်တစ်ကောင်၊ နှလုံးသားထဲ ဝင်သွားသောအခါ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958457475221,"sku":"","price":3150.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b1be0014-dfd3-4395-b5d8-041cd124b5d2.jpg?v=1730210957"},{"product_id":"နတ်နွယ်-ရောမကမိန်းမပျက်","title":"နတ်နွယ် - ရောမကမိန်းမပျက်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအပိုင်းတစ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသက်ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ်တွင် ကျွန်မသည် တကယ်ပင် လှပ၍နေချေပြီ။ သွယ်ဝန်းသောမျက်နှာ၊ ရည်ရွှန်းသော မျက်လုံး၊ ဖြောင့်တန်းသော နှာတံ၊ နီမြန်းသော နှုတ်ခမ်း၊ စီရီဖြူဖွေးသော သွားတို့နှင့် ဖြစ်သည်။ ကျွန်မကိုမယ်တော်မာရီနှင့်တူသည်ဟုအမေပြောလေ့ရှိပါသည်။နာမည်ကျော်ရုပ်ရှင်မင်းသမီးတစ်ဦးနှင့်တူသည်ဟု အပြောခံရသကဲ့သို့ပင် ကျွန်မ စိတ်တွင် ချောက်ချားသွားမိပါသည်။ ယင်းကြောင့်ပင် ကျွန်မဆံပင်ကို မယ်တော်မာရီကဲ့သို့ပင် ပြုပြင်ပါသည်။ ကျွန်မ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် သည် ကျွန်မ၏မျက်နှာထက် အဆတစ်ရာမျှ ပို၍ လှပသည်ဟု အမေက ဆိုပါသည်။ ရောမတစ်မြို့လုံးတွင် ကျွန်မလို ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်မျိုး တစ်ယောက်မျှ မရှိဟု ဆက်၍ ပြောပါသည်။ ထိုအချိန်ကတော့ ကျွန်မသည် ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်နှင့် ပတ်သက်၍ သိပ်အမှုမထားခဲ့ပါ။ မျက်နှာကလေး လှနေလျှင် တော်လောက်ပြီဟု အောက်မေ့ပါသည်။ သို့ရာတွင် ယခုအခါ တွင်တော့ အမေပြောသည်မှာ မှန်ကြောင်း ကျွန်မ ဝန်ခံပါသည်။ ကျွန်မသည် ပေါင်တံဖြောင့်စင်း၍ ကားရားသောတင်၊ ရှည်လျားသော ကျော၊ ကျင်သော ခါးနှင့် ကျယ်သောပခုံးတို့ ရှိပါသည်။ ကျွန်မ၏ ဝမ်းဗိုက်သည် မို့မို့တင်းတင်းကလေးဖြစ်၏။ ချက်သည် ဗိုက်သားထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ မြုပ်ဝင်နေသဖြင့် ပျောက်ကွယ်နေသလောက်ပင် ဖြစ်ပါသည်။ သို့ရာတွင် အမေကတော့ ယင်းကဲ့သို့ မို့မောက်နေခြင်းသည် ပို၍ လှသည်ဟု ပြောပါ၏။ အမျိုးသမီး တို့ ဝမ်းဗိုက်သည် ယနေ့ ခေတ်စားနေသလို ရှပ်ရှပ်ကလေးနေသည်ထက် မို့မို့မောက်မောက်ကလေး ရှိနေသင့်သည်ဟု ယူဆ၏။ ကျွန်မ၏ ရင်သည် အထူးပင် ဖွံ့ဖြိုးလှသည်။ တင်းတင်းအိအိကြီး ဖြစ်၏။ ကျွန်မက ကြီးလွန်း သည်ဟုဆိုသောအခါတွင် အမေက ဒါမှ တကယ့်အလှဟု ဆို၏။ ယနေ့ အမျိုးသမီးများတွင် ရင်ဆိုသည်မှာ မရှိတော့ဟု ဆိုချေ၏။ အဝတ်အစားများ ချွတ်ထားသောအခါတွင် ကျွန်မသည် အရပ်မြင့်၍ အချိုးအစားကျနလှပါ သည်။ ပန်းပုရုပ်နှင့်တူသည်ဟု နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့က ပြောပြပါသည်။ သို့ရာတွင် အဝတ်အစားများ ဝတ်ထားသောအခါတွင်ကား ကျွန်မသည် သွယ်လျသော မိန်းကလေးတစ်ဦးပင်ဖြစ်ပြီး ဤသို့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်မျိုးရှိ မည်ဟု မည်သူကမျှ ထင်မည် မဟုတ်ချေ။ ယင်းသို့ ထင်မြင်ကြရသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်သွယ်မျှတပြီး အချိုး အစားကျနသောကြောင့်ဟု ပထမဆုံး ကျွန်မ ကိုယ်ဟန်ပြရသော ပန်းချီဆရာ က ပြောပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းပန်းချီဆရာကို အမေက ကျွန်မအတွက် ရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ သည်။ အမေကိုယ်တိုင်သည်လည်း အိမ်ထောင်ကျပြီး အပ်ချုပ်သည်မ မဖြစ်မီက ကိုယ်ဟန်ပြမယ်တစ်ဦးပင် ဖြစ်ပါသည်။ ယင်းပန်းချီဆရာထံသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် သွားရောက်စဉ်က ကျွန်မတစ်ယောက်တည်း သွားပါမည် ဟုဆိုသော်လည်း အမေက အတင်းလိုက်လာပါသည်။ လူစိမ်းယောကျာ်း တစ်ယောက်ရှေ့တွင် အဝတ်များချွတ်၍ ပြရမည့်ကြောင့်ထက် ထိုသူ့အား အမေက ဈေးစကားများပြောကြားမည့်အတွက် ကျွန်မက ရှက်နေမိပါသည်။ တကယ်လည်း တကယ်ပင် ဖြစ်၏။ အမေသည် ကျွန်မအား အဝတ်များကူ ၍ ချွတ်ပေးပြီးနောက် ခန်းမအလယ်ကောင် ကိုယ်တုံးလုံးကြီး ရပ်နေစေပါ သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ပန်းချီဆရာကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောပါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတော့သည်။ “ကြည့်စမ်းပါဦး၊ သူ့ရင်ကြီးတွေ ဘယ်လောက်ထားပြီး သူ့ တင်ကြီးတွေ ဘယ်လောက်ကားသလဲဆိုတာ၊ ပြီးတော့ ပေါင်တံကြီးတွေကိုလည်း ကြည့်လိုက်စမ်းပါဦး၊ ဒီပေါင်တံမျိုး၊ ဒီတင်မျိုး၊ ဒီရင်မျိုးကို ရှင် ဘယ်မှာများ ရှာလို့ရနိုင်မလဲ” အမေက ယင်းသို့ပြောရင်း ကျွန်မ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအစိတ်အပိုင်းများကို လက်ညှိုးနှင့် ထိုးပြ၊ ပုတ်ပြ၊ ထိပြပါသည်။ ဈေးထဲတွင် တိရစ္ဆာန်များကို ရောင်းချသည့်အခါတွင် လူတွေဝယ်ချင်အောင် ပြသပုံမျိုးဖြစ်ပါသည်။ ပန်းချီဆရာက ရယ်မော၍နေသည်။ ကျွန်မက ရှက်လာသည်။ ပြီးတော့ ဆောင်းတွင်းဖြစ်၍ ချမ်းလည်း ချမ်းပါသည်။ သို့ရာတွင် ယင်းကဲ့သို့ ပြသပြောဆိုနေခြင်းများသည် မလိုလားအပ်သည့် အသွင်မျိုးဖြင့် မဟုတ်ဘဲ မိခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ကျွန်မ၏အလှကို ဂုဏ်ယူ ဝင့်ကြွားသောအားဖြင့်ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်မက နားလည်ပါသည်။ ကျွန်မ လှသည်ဆိုလျှင် အမေလည်း လှသောကြောင့်ပင် ဖြစ်ရပေမည်။ ပန်းချီဆရာ ကလည်း ယင်းသဘောကို နားလည်ဟန်ရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်မသည် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး မီးလှုံရန် မီးဖိုဆီသို့ ခြေဖျားထောက်၍ လျှောက်သွားပါသည်။ ပန်းချီဆရာသည် အသက်လေးဆယ်လောက်ရှိပြီး ဖော်ရွေ ရည်မွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူသည် ကျွန်မကို ရမ္မက်ဆန္ဒဖြင့် မကြည့်ဘဲ အရာဝတ္ထုတစ်ခုအနေဖြင့်သာ ကြည့်လေသည်။ သည့်အတွက်လည်း ကျွန်မ က စိတ်သက်သာရာရပါသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ကျွန်မနှင့်ကျွမ်းဝင် လာသောအခါ၌ ကြင်နာစွာ၊ လေးစားစွာဖြင့် ဆက်ဆံပါသည်။ အရာဝတ္ထု သက်သက် သဘောမျိုးမဟုတ်တော့ဘဲ လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဆက်ဆံ ခြင်းပင် ဖြစ်ပါ၏။ ကျွန်မက ချက်ချင်းပင် သူ့ကို သဘောကျနှစ်ခြိုက်သွား ပါသည်။ ကျွန်မကို ကြင်နာယုယစွာ ဆက်ဆံသည့်အတွက် သူ့ကိုတိတ်တခိုး ပင် ချစ်နေမိပါသည်။ သို့ရာတွင် သူသည် ကျွန်မပေါ်၌ မည်သည့်အခါမျှ စည်းမဖောက်ပါချေ။ သူသည် အမြဲတမ်းပင် ကျွန်မကို ပန်းချီဆရာတစ်ဦး အနေဖြင့် ဆက်ဆံ၏။ ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေဖြင့် မဆက်ဆံချေ။ ကျွန်မတို့၏ဆက်ဆံရေးသည် တစ်လျှောက်လုံး မှန်ကန်သန့်ရှင်းလှပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေက ကျွန်မကို ချီးကျူးခန်းဖွင့်၍ ပြီးသွားသောအခါတွင် ပန်းချီဆရာသည် စက္ကူပုံကြီးတစ်ခုဆီသို့ သွား၍ ရောင်စုံပုံနှိပ်ထားသော စက္ကူတစ်ရွက်ကိုယူပြီး အမေ့အား ပြပါသည်။ “အဲဒါ ခင်ဗျားသမီးပဲ” သူက ပြော၍ ကျွန်မက မီးဖိုမှခွာကာ ပုံကိုကြည့်လိုက်သည်။ အိပ်ရာပေါ်တွင် ဝတ်လစ်စလစ်လဲလျောင်း၍နေသော အမျိုးသမီး၏ ပုံဖြစ်သည်။ ယင်း အမျိုးသမီးသည် တကယ်ပင် ကျွန်မနှင့်တူပေသည်။ သို့ရာတွင် သူမသည် ဝတ်လစ်စလစ်ဖြစ်သော်လည်း ရွှေငွေကျောက်သံပတ္တမြားကိုကား ဝတ်ဆင် ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူမက မိဖုရားတစ်ပါးသော်လည်းကောင်း၊ ဂုဏ်သရေရှိ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသော်လည်းကောင်း ဖြစ်တန်ရာ ပြီး ကျွန်မက သာမန်မိန်းကလေးမျှသာ ဖြစ်လေသည်။ “ဟုတ်တယ်။ အက်ဒရီယာနာနဲ့ သိပ်တူတယ်၊ သူက ဘယ်သူလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒင်နီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပန်းချီဆရာက ခပ်ပြုံးပြုံး ပြန်ဖြေသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်က ဒင်နီလဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှေးဟောင်း နတ်သမီးတစ်ပါးပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေက ကျွန်မအား ပန်းချီဆရာအလိုရှိသည့်အတိုင်း လဲလျောင်း ၍သော်လည်းကောင်း၊ ရပ်၍သော်လည်းကောင်း၊ ထိုင်၍သော်လည်းကောင်း ကိုယ်ဟန်ပြဖို့ ပြောလေသည်။ အမေက သူ့ထက်ပို၍ နားလည်နေကြောင်း ပန်းချီဆရာကပြောရာ အမေက သူမ၏ ကိုယ်ဟန်ပြမယ်ဘဝကို ချက်ချင်း ပင် ပြောပြလေတော့၏။ ထိုစဉ်အခါကဆိုလျှင် သူမသည် ရောမမြို့တွင် အလှပဆုံးသော ကိုယ်ဟန်ပြမယ်တစ်ဦး ဖြစ်ချေသည်။ သူမအနေဖြင့် ယင်းအဖြစ်ကို ပျက်စီးစေသည်မှာ အိမ်ထောင်ပြုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ထိုစဉ်ကြိုက်တွင် ပန်းချီဆရာက ကျွန်မအား ဆိုဖာတစ်လုံးပေါ်တွင် လဲလျောင်းစေပါသည်။ လက်နှင့်ခြေထောက်အနေအထားများကို သူကြိုက် သလို ရွှေ့ထားပြင်ဆင်ပါသည်။ သို့ရာတွင် သူသည် ကျွန်မကို ညင်သာစွာ ကိုင်တွယ်ပါသည်။ အသားချင်း မထိသလောက်ပင် ဖြစ်ပါသည်။ ထို့နောက် တွင်ကား အမေက စကားမျှင်တန်းနေသော်လည်း သူက စတင်၍ ပုံကြမ်းလောင်းလေတော့သည်။ သူသည် သူမ၏စကားများကို နားမဝင်တော့ဘဲ ပန်းချီဆွဲမှုတွင် အာရုံနစ်မြုပ်နေပြီမှန်းကို အမေက သိရှိသောအခါ သူမက မေးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်မ သမီးကို တစ်နာရီ ဘယ်လောက်ပေးမလဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပန်းချီဆရာသည် ပိတ်ကားမှ မျက်လုံးမခွာဘဲ ဈေးပေးလိုက်သည်။ ကုလားထိုင်တစ်လုံးပေါ်တွင် ကျွန်မတင်ထားသော အဝတ်များကို အမေက ဆွဲယူ၍ ကျွန်မထံ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဝတ် ဝတ်၊ သွားကြစို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နေစမ်းပါဦး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပန်းချီဆရာက အလုပ်ကို ရပ်ဆိုင်း၍ အံ့သြစွာ မေးလိုက်၏။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ကဲ လာ လာ အက်ဒရီယာနာ၊ တော်လောက်ပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အမေက အင်မတန် ရေးကြီးသုတ်ဖြုနိုင်ဟန်ဆောင်၍ ပြန်ဖြေ သည်။ သည်နောက်တွင်ကား အမေလုပ်ပုံက ကြောက်စရာကြီးဖြစ်၏။ ပိုက်ဆံဒါလောက် နည်းနည်းကလေးပေးရုံဖြင့် ရနိုင်ပါ့မလား။ ရူးနေသလား စသည်ဖြင့် သူ့အား အသံကုန်အော်ဟစ်၍ ပြောနေတော့၏။ ကျွန်မသည် အရွယ်လွန်နေသူတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း၊ အသက် ၁၆ နှစ်သာ ရှိသေး ကြောင်း၊ ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုယ်ဟန်ပြခြင်းဖြစ်ကြောင်းတို့ကို အော်ဟစ်ပြောဆိုနေ၏။ အမေသည် တစ်ခုခုလိုချင်ပြီဆိုလျှင် အရမ်းကာရော အော်ဟစ်၍ အင်မတန် စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးရှိနေသည့်အသွင် ဟန်ဆောင်တတ် ပေသည်။ အမှန်တော့ သူမသည် တကယ်စိတ်ဆိုးနေခြင်းကား မဟုတ်ပေ။ သို့ရာတွင် အမေသည် ဈေးထဲ၌ ဝယ်သူက ဈေးနည်းနည်းပေး၍ ရောင်းသူက အော်ဟစ်နေသလိုမျိုး အော်ဟစ်လျက် ရှိ၏။ အမေသည် ကိုယ်နှုတ်နှစ်ပါး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သူများအား ပို၍ အော်ဟစ်တတ်လေသည်။ အကြောင်းမူ သူတို့သည် သူ့အား အလျှော့ပေးတတ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တကယ်ပင် ပန်းချီဆရာသည်လည်း အဆုံးတွင် အလျှော့ပေးရ လေသည်။ အမေက ကက်ကက်လန် ရန်တွေ့နေစဉ်တွင် သူကပြုံး၍ တစ်စုံ တစ်ခုဖြတ်ပြောနိုင်ရန်သာ ကြိုးစားနေလေသည်။ အတော်ကလေးမော၍ အမေ စကားပြောရပ်သွားတော့ သူက ဘယ်လောက်လိုချင်သနည်းဟု မေး သည်။ သို့ရာတွင် အမေက လိုရင်းကို တည့်တည့်မပြောသေးချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒီပုံကို ဆွဲတဲ့ ပန်းချီဆရာက သူ့ကိုယ်ဟန်ပြမယ်ကို ဘယ် လောက်ပေးလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါက ဘာဆိုင်တာမို့လဲ၊ ဟိုခေတ်ကပဲ။ ဝိုင်တစ်ပုလင်း၊ ဒါမှ မဟုတ် လက်အိတ်တစ်စုံလောက်ပဲ ပေးတော့မပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေက အော်ကြီးဟစ်ကျယ်လုပ်ပြန်တော့သည်။ သူ့ကို နှိမ့်ချ၍ ကျွန်မ၏အလှကို မြှောက်ပင့်သည်။ ပြီးတော့မှ ရုတ်တရက် စိတ်ပြေသွား ဟန်ပြုကာ လိုချင်သည့်ဈေးကို ပြောသည်။ သူက ဆစ်သည်။ နောက်ဆုံး တွင် တည့်သွားကြသည်။ အမေက သူပေးသောပိုက်ဆံကို ဝမ်းသာအားရ လက်ခံယူသည်။ ပြီးတော့ သူမအား အနည်းအကျဉ်းမှာကြားကာ ထွက်သွား လေတော့၏။ ပန်းချီဆရာက တံခါးကိုပိတ်လိုက်ပြီးနောက် အလုပ်ခုံဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းအမေက ဒီလိုပဲ အော်နေတာပဲလား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမေက ကျွန်မကို သိပ်ချစ်တယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပဲ ဖြေလိုက်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါထင်တာကတော့ မင်းအမေက ပိုက်ဆံကို ပိုပြီး ချစ်ပုံရတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟင့်အင်း ဒါတော့ မဟုတ်ဘူး။ သူက ကျွန်မကို အချစ်ဆုံးပဲ။ ဒါပေမဲ့ အမေဟာ ကျွန်မ ဆင်းဆင်းရဲရဲဖြစ်နေတာကို မကြည့်ရက်ဘူး။ ချမ်းချမ်းသာသာ ဖြစ်စေချင်တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မက ရိုးရိုးကုပ်ကုပ် နှုတ်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤပန်းချီဆရာနှင့် စပ်လျဉ်းသော အကြောင်းကို ကျွန်မက ယခု ကဲ့သို့ အသေးစိတ်ပြောပြနေရသည်မှာ အကြောင်းနှစ်ရပ်ရှိ၍ ဖြစ်ပါသည်။ ပထမအကြောင်းမှာ ထိုနေ့သည် ကျွန်မ၏ဘဝတွင် ပထမဆုံးအလုပ်လုပ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသောနေ့ဖြစ်၍တည်း။ နောက်တစ်ကြောင်းမှာ ဤအဖြစ်အပျက်သည် အမေ ၏စရိုက်နှင့် ကျွန်မအပေါ် သူမက အဘယ်မျှ မြတ်နိုးပုံတို့ကို ဖော်ပြ၍တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အလုပ်ပြီးသွားသောအခါ ကျွန်မသည် အမေစောင့်နေမည်ဆို သော နို့ဆိုင်ကို လိုက်သွားပါသည်။ အမေက ကျွန်မကို အကြောင်းစုံမေးပါ သည်။ ပန်းချီဆရာနှင့် ကျွန်မ ဘာတွေပြောနေကြသနည်းဟု အသေးစိတ် စူးစမ်းပါသည်။ ပြီးတော့မှ များသောအားဖြင့်တော့ သူတို့သည် ကိုယ်ဟန်ပြ မယ်များကို အပျော်မယားအဖြစ်ထားလိုကြသည်ဟု အမေက ရှင်းပြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သူတို့တွေက ခြူးတစ်ပြားမှရှိတဲ့လူတွေ မဟုတ်ဘူး၊ နင် သူတို့ ဆီက ဘာမှမရနိုင်ဘူး။ နင့်ရုပ်ရည်နဲ့ဆိုရင် အထက်ကို အများကြီး လှမ်းနိုင် တယ် သိလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46934414688405,"sku":null,"price":8075.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46934414721173,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_8c5bc9b3-8cfd-4728-8cd0-bda8aefd2f11.jpg?v=1770807605"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-တတိယမျက်လုံး","title":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း - တတိယမျက်လုံး","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eငယ်ငယ်အရွယ် မိဘအိမ်မှာနေစဉ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေးဟေး၊ လေးနှစ်သားတဲ့ကွ၊ မြင်းပေါ်မှာ ငြိမ်အောင် မထိုင်နိုင်ဘူး။ မင်းတော့လား၊ ဘယ်တော့မှ ဇွဲမယ့်ကောင် မဟုတ်ဘူး \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီလိုပြောရင်း တံတွေး ပစ်ခနဲထွေးပြီး တဇ အဘိုးအိုဟာ ကျွန်တော်စီးထားတဲ့ မြင်းပုရဲ့တင်ကို အားပါးတရ ရိုက်လွှတ်လိုက်တယ်။ မြင်းလန့်လေ ကျွန်တော် ဒုက္ခ ရောက်လေပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွှေရောင်ဝင်းတဲ့ ပေါတလဌာနီရဲ့ ကုန်းမိုး၊ ချွန်းမိုးတွေဟာ နေရောင်တောက် တောက်မှာ ဝင်းဝင်းထိန်နေတယ်။ နဂါးရာဇ်ကျောင်း ရေကန်သာက အပြာရောင် ရေဟာလည်း တောဘဲတွေကြောင့် လှိုင်းငယ်များ ထနေတယ်။ ခပ်လှမ်းလှမ်းကကျောက်လမ်းတစ်လျှောက်မှာ လာဆာက ထွက်လာတဲ့ ယက်ဝန်တင်နွားတွေ အသွား နှေးလို့ အော်ဟစ်မောင်းနေသံကိုလည်း ကြားရတယ်။ အနားမှာတော့ တူရိယာဆက် ရဟန်းတွေ လေ့ကျင့်တဲ့ ကြေးခရာသံပါ ရင်တုန်လောက်အောင် မြည်နေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ဒီလိုနေ့စဉ် ဗာဟီရ အသေးအဖွဲ့ တွေအတွက် အချိန်ကုန် မခံနိုင်ဘူး။ လောလောဆယ် မြင်းပေါ်က လိမ့်မကျအောင် အများကြီး ကြိုးစားနေရ လို့ပေါ့။ နက်ကိမ်လို့ခေါ်တဲ့ ကျွန်တော့်မြင်းကလည်း ခပ်ကတ်ကတ်ပဲ။ သူ့အပေါ်က တက်ခွပြီး စီးနေတဲ့လူကို နည်းနည်းမျှ မလို၊ ခွာချထားခဲ့ပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် မြက်စားနေချင်တယ်။ ဖုန်းထဲမှာ လူး,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကန်နေချင်တယ်ပေါ့။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တဇု အဘိုးအိုကတော့ စကားနည်းပြီး စည်းကမ်းတကြီးနဲ့ တစ်ဖက်သားကို နည်းနည်းမျှ မညှာဘဲ ခိုင်းတတ်တဲ့ လူကြီးပဲ။ တစ်သက်လုံး ခပ်ကြမ်းကြမ်း နေလာခဲ့ တယ်။ လေးနှစ်ရွယ် လူမမည်ကို ထိန်းရတယ်။ မြင်းစီးသင်ပေးရတယ်။ ဒါမျိုးကို လုပ်ဖို့ သူအရွံ့ဆုံးဖြစ်မှာပါပဲ။ ခမ်နယ်သား အစစ်ပေါ့။ လူလုံးလူဖန် ကြီးမားထွား ကျိုင်း သန်စွမ်းလို့ သူတို့နယ်သားတွေကို အမှုထမ်းရွေးလေ့ရှိတယ်။ အရပ်က ခုနစ်ပေလောက်မြင့်မယ်။ အရပ်နဲ့ညီအောင်လည်း ကိုယ်လုံးကြီးတယ်။ ဂွမ်းကပ်ထူထူ အင်္ကျီပွပွနဲ့ဆိုတော့ တကယ်ကြီးတာထက် အဆ, \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆပိုပြီး ကြီးနေမယ်ပေါ့။ သူတို့ရဲ့ ဇာတိနယ်ဟာ တိဗက်အရှေ့ပိုင်းက ဖြစ်တယ်။ ဒီနယ်သားတွေဟာ ဒီလိုပဲ မြင့်မား သန်စွမ်းတယ်။ လားမားကျောင်းတွေမှာ သူတို့ကို တမင်ရွေးပြီး ဘုန်းကြီးရဲ့ (အစောင့် အထိန်း) ခန့်လေ့ရှိတယ်။ သူတို့ဝတ်ရုံမှာ ပခုံးနေရာက ဂွမ်းကပ်ထူထူ တင်ထားပြန် တော့ ပိုပြီးကြီးတယ်လို့ ထင်ရတယ်။ နို့ပြီး မျက်နှာမှာ အမည်းဆိုးထားပြန်တော့ ကြောက်စရာကြီးပါပဲ။ တောင်ဝှေးရှည်က သူတို့စွဲကိုင်တဲ့ လက်နက်ပေါ့။ ဒါနဲ့များ အရိုက်ခံရတဲ့လူဟာ မသက်မသာ ခံရမယ်။ ရိုက်ပစ်လိုက်ဖို့လည်း တယ်ပြီး လက်နှေး တဲ့လူတွေ မဟုတ်ဘူး။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရင်က တဇု အဘိုးအိုလည်း ဘုန်းကြီးရဲအဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့တယ်။ အင်္ဂလိပ် တွေ ၁၉ဝ၄ ခုတုန်းက တိဗက်ကို ကျူးကျော်စော်ကားဖူးတယ်။ ယန်းဂ်ာ့စဘင်း ဗိုလ်မှူးကြီး ကွပ်ကဲပြီး ချီလာတဲ့စစ်တပ်က အမြောက်တွေ ပစ်လွှတ်ပြီး လူအများကြီး သတ်လိုက်တယ်။ ဒီလိုလုပ်မှ တိဗက်နဲ့သူတို့ ဆက်ဆံရေး ပြေပြစ်မယ်လို့ ယူဆတယ် နဲ့ တူတယ်။ ဒီတုန်းက ကာကွယ်ရေးတပ်သားတွေထဲမှာ တဇအဘိုးအိုလည်း ပါတယ်လေ။ သူ့တင်ပါးသား နည်းနည်းပဲ့သွားတာကြောင့် သူ့ဘယ်ခြေတစ်ဖက် မသန်တော့ ဘူး။ ဒီတော့ လက်နက်ကိုင် အမှုထမ်းဘဝက လျှောကျပြီး မင်းသားငယ်ရဲ့ အထိန်း အယ ဖြစ်လာရရှာတယ်။ သူ ကလေးထိန်းအလုပ်ကို မုန်းမှာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိဗက်အစိုးရအဖွဲ့မှာ ကျွန်တော့်အဖေက အရေးပါတဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပါ တယ်။ ကျွန်တော်အမေမျိုးကဆိုရင် တိဗက်နိုင်ငံရဲ့ ထိပ်တန်း ဆယ်အိမ်ထောင်မှာပါ တဲ့ အမျိုးပေါ့။ ဒီတော့ ကျွန်တော့်မိဘများဟာ ဩဇာရှိတယ်။ ပြည်ရေးပြည်ရာမှာသူတို့ပါတယ်။ နောက်စကားကြုံရင် တိဗက်အစိုးရ အုပ်ချုပ်ပုံကို ပြောပါဦးမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဖေကလည်း အလုံးအထည်ကြီးတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ။ သူ့အရပ်က ခြောက်ပေလောက် မြင့်မယ်။ အင်အားသန်စွမ်းတယ်လို့ ကျော်ကြားဖူးတယ်လေ။ ငယ်ငယ်ကဆိုရင် မြင်းတစ်ကောင်ကို မြေက မ,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသွားအောင် ချီနိုင်တယ်။ စောစောက ကျွန်တော်ပြောတဲ့ ခမ်နမ်သား လူသန်တစ်ယောက်ကို အနိုင်သတ်ခဲ့ဖူးတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိဗက်နိုင်ငံသားအများဟာ ဆံပင်နက်ပြီး မျက်လုံးညိုတယ်။ အဖေက သူများ နဲ့မတူဘူး။ ဆံပင်ညိုပြီး မျက်လုံးက မီးခိုးရောင်သမ်းတယ်။ တစ်ခါတစ်ခါ ကျွန်တော့် အမြင်နဲ့၊ ဒေါသဖြစ်စရာမဟုတ်ဘဲ ဒေါသကြီးနေတတ်တာကိုလည်း တွေ့ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဖေနဲ့လည်း ရင်းရင်းနှီးနှီး မနေရပါ။ နေ့စဉ် မြင်တွေ့နေရတာလည်း မဟုတ် ဘူး။ တိဗက်နိုင်ငံနဲ့အဝှမ်း ဒုက္ခတွေ့တဲ့အခါ အဖေတို့ အနားမရရှာဘူး။ အင်္ဂလိပ်က ၁၉ဝ၄ ခုမှာ ဝင်တိုက်တော့ ဒလိုင်းလားမားခေါ်တဲ့ ရဟန်းမင်းဟာ မောင်ဂိုလျားကို ပြေးဝင်ခိုအောင်းရတယ်။ ဒီအခါမှာ အဖေတို့က ကိုယ်စား နိုင်ငံတော်ကို ထိန်းသိမ်း အုပ်ချုပ်ရတယ်။ ဒလိုင်းလားမားဟာ ဒီတုန်းက ပီကင်းကိုလည်း ရောက်တယ်။ နောက် ၁၉ဝ၉ ခုမှာ နေပြည်တော်ကို ပြန်လာတယ်။ တရုတ်ကလည်း အင်္ဂလိပ်ကို အားကျပြီး ၁၉၁ဝ ခုမှာ လာဆာကို တိုက်ပြန်တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ဒလိုင်းလားမား ဟာ အိန္ဒိယကိုဝင်ပြီး တိမ်းရှောင်နေရတယ်။ တရုတ်နိုင်ငံတွင်းမှာ သူပုန်ထတဲ့ ၁၉၁၁ ခုရောက်တော့မှ တရုတ်ဟာ ကျွန်တော်တို့ဆီက တပ်ခေါက်ပြီး ပြန်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒလိုင်းလားမားဟာ လာဆာနေပြည်တော်ကို ၁၉၁၂ ခုနှစ်မှာ ပြန်ရောက်တယ်။ ရဟန်းမင်း မရှိခိုက်မှာ အုပ်ချုပ်ရေးကို အဖေတို့ကပဲ ဆောင်ရွက်နေရတော့ ပင်ပန်း တယ်။ အမေက အဖေဟာ အရင်က ခုလို စိတ်မတိုပါဘူးတဲ့။ သား၊ သမီးနဲ့ အေးအေး လူလူနေရဖို့ အချိန်မရနိုင်ဘူး။ ဖခင်ရဲ့ အယုအယဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ မသိဖူးဘူးပေါ့။ အဖေကလည်း အထူးသဖြင့် ကျွန်တော့်ကို ကြည့်မရဘူး။ ဒီတော့ အဖေပြောလေ့ရှိ တဲ့အတိုင်း ကောင်းချင်ကောင်း၊ မကောင်းချင်နေ တဇုအဘိုးအို ပြုချင်သလို ပြုပေ တော့လို့ လက်လွှတ်ထားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြင်းစီးညံ့တာကို တဇုက နည်းနည်းမျှ ခွင့်မလွှတ်ဘူး။ တိဗက်မှာ အထက်တန်း လွှာက သားသမီးတွေဟာ လမ်းမလျှောက်တတ်ခင်က မြင်းစီးသင်ပေးထားတယ်။ ဘီးနဲ့ ယာဉ်ရထား မရှိတဲ့နိုင်ငံဖြစ်တော့ မြင်းစီးကျွမ်းကျင်ဖို့ သိပ်လိုတယ်။ ဘယ်ခရီး ပဲဖြစ်ဖြစ် ခြေကျင်နဲ့ မြင်းစီး၊ ဒီနှစ်မျိုးပဲ သွားလို့ရတယ်။ ဒီတော့ တိဗက်သူကောင်းတွေဟာ နေ့ရှိသမျှ မြင်းစီးကျင့်ရတယ်။ ကဆုန်ချနေတဲ့ မြင်းပေါ်က သစ်သားကုန်း နှီးငယ်ပေါ်မှာ မတ်တတ်ရပ်နိုင်တယ်။ မြင်းစီးရင်း သေနတ်ပစ်တယ်။ လေးမြားလည်း သုံးတတ်တယ်။ အုပ်လိုက် မြင်းစီးလာရင်းက ခုန်ကူးပြီး မြင်း လဲလှယ်စီးနိုင်တယ်။ ကျွန်တော်က လေးနှစ်သားဖြစ်ပေမဲ့ မြင်းကုန်းနှီးပေါ်မှာ မြဲမြဲမထိုင်နိုင်သေးဘူး။ စိတ်ပျက်တဲ့လူကို အဆိုးမဆိုသာပေဘူးပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်မြင်း နက်ကိမ်ဟာ အမွေးဖွားဖွား၊ အမြီးရှည်ရှည်၊ ခေါင်းလျားရှည် သော်လည်း အသိဉာဏ်ထက်မြက်တယ်။ ကုန်းနှီးပေါ်က လူညံ့ကို ကျွမ်းထိုးမှောက် ခုန် ကျဆင်းအောင် နည်းမျိုးစုံတတ်တယ်။ ရှေ့ကို သွက်သွက်ပြေးပြီး ခေါင်းအဲ့လိုက် မှာ ချက်ချင်းရပ်တယ်။ သူ့ခေါင်းပေါ်က လွင့်ထွက်ပြီး ကျွမ်းတစ်ပတ်လည်ပြီးမှ ကျွန်တော် မြေမှာ ဖုတ်ဖုတ်ကျတယ်။ ပြီးတော့မှ ငါ ဘာမှ မသိရပါလားကွယ်ဆိုတဲ့ အကြည့်မျိုးနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်လေ့ရှိတယ်။ သ တိဗက်နိုင်ငံသားဟာ မြင်းကို အရမ်းနှင်ပြီး စီးလေ့မရှိဘူး။ လေ့ကျင့်ခန်းလို တဲ့အခါမှာ ကဆုန်စိုင်းတယ်။ မှန်မှန်သွားရင်လည်း မြန်လှပြီလို့ ယူဆတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိဗက်ဟာ သာသနာ့နိုင်ငံ ဖြစ်တယ်။ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာရှိတဲ့ တခြားနိုင်ငံတွေ လို “တိုးတက်” လိုစိတ် မရှိကြဘူး။ တရားနဲ့ဆန်းစစ်ပြီး လူ့လောဘကို ချိုးနှိမ်ရန်ပဲ အာသီသရှိတယ်။ နိုင်ငံတွင်းရှိ ပညာရှိပုဂ္ဂိုလ်တွေက တို့နိုင်ငံရဲ့ သယံဇာတကြွယ်ဝ ပုံကို အနောက်တိုင်းသားတွေ မျက်စိကျနေပြီလို့ သိတာ ကြာပါပြီ။ သူတို့ဝင်လာရင် ငြိမ်းချမ်းသာယာမှုဟာလည်း ပြိုလဲပျက်စီးမယ်လို့ တထစ်ချ တွက်ပြီးသားပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က လာဆာဇာတိပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့နည်းနဲ့ ခေတ်မီပြီး အထက်တန်း ကျတဲ့ လင်ခေါ်ရပ်မှာနေတယ်။ လာဆာမြို့တော်ကို ပတ်တဲ့လမ်းမကြီးဟာ ကျွန်တော် တို့အရပ်ကို ဖြတ်သွားတယ်။ ထောင်ထပ်ရဲ့ အရိပ်ခိုရတဲ့အရပ်လည်း ဖြစ်တယ်။ ဘုရားဖူးတွေဟာ ဒီအရပ်က ဖြတ်ပြီး သုံးရစ်ဝိုင်းတဲ့ လမ်းအတိုင်း တက်လေ့ရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နှစ်ထပ်တိုက်ဟာ အဲဒီလမ်းကို မျက်နှာပြုပြီး ဆောက်ထားတယ်။ အားလုံးအိမ်တွေဟာ နှစ်ထပ်ထက် မပိုရဘူး။ ဒလိုင်းလားမားကိုယ်တော်မြတ်ကို အထက်စီး မဖူးရစေလိုလို့ ဒီလို ကန့်သတ်ရတယ်။ တစ်နှစ်တစ်ကြိမ်သာ ကိုယ်တော် မြတ်က သဘင်ပွဲ စီရင်ခင်းကျင်းပြီး ထွက်တော်မူတာကြောင့် အိမ်တိုင်းလိုလိုမှာပဲ အိမ်ရဲ့ အမိုးပြန့်ပေါ်မှာ ယာယီသစ်သားတဲ ထိုးထားလေ့ရှိကြတယ်။ အနည်းဆုံး တစ်ဆယ့်တစ်လ သုံးရတာပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့အိမ်က ကျောက်အုတ်နဲ့ ဆောက်ထားတယ်။ ဘိုးစဉ်ဘောင်ဆက် နေခဲ့တဲ့အိမ်ပါပဲ။ အိမ်က လေးထောင့်အလယ်မှာ မြေကွက်လပ်ရှိတယ်။ အိမ်လယ်မှာ ပန်းခြံကြီးကြီး ရှိတယ်ဆိုပါတော့။ အိမ်မှာ သုံးဖို့လိုတဲ့ မြင်းစတဲ့ သတ္တဝါတွေက မြေပြင်အထပ်မှာပဲ ထားတယ်။ လူတွေက အပေါ်ထပ်မှာပေါ့။ အထက်၊ အောက်ဆင်း ဖို့ ကျောက်လှေကားထစ်တွေရှိလို့ အတော်ပဲ ဟန်ကျတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အခြားအိမ်တွေမှာ သစ်သားလှေကား စောက်စောက် ထားရင်ထား၊ သို့မဟုတ် သစ် တန်တန် တိုင်လုံးမှာ ကြိုးဖုတွေ တပ်ထားတာကို နင်းပြီးတက်ရတယ်။ တက်ကျင့်မရှိ ရင် ခြေသလုံး ပွန်းပဲ့ကုန်မယ်ပေါ့။ ယက်နွားနို့နဲ့လုပ်တဲ့ ထောပတ်ပါတဲ့ စားစရာတွေ ကို စားလေ့ရှိကြတော့ လက်မှာ ထောပတ်ပေပေနဲ့ အဲဒီတိုင်ကို ဖက်ဆင်းကြ၊ တက် ကြမို့ ပြောင်ချောနေတယ်။ သတိမရှိရင် အမြန်ဆုံး မြေပြင်ကို ရောက်သွားမယ်ပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တရုတ်တွေ ၁၉၁၀ ပြည့်နှစ်ကလာပြီး တိုက်တဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့အိမ်ဟာ တစ်ပိုင်းပျက်သွားတယ်။ အတွင်းနံရံလည်း ပြိုတယ်။ ပြင်တဲ့အခါ အဖေက လေးထပ် တိုက် လုပ်လိုက်တယ်။ ဒလိုင်းလားမား ကြွချီမြဲလမ်းပေါ်ကို တိုက်ရိုက်မိုးမနေလို့ လေးထပ်လုပ်တာကို ကန့်ကွက်မယ့်သူ မရှိပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗဟိုအဝင်တံခါးမကြီးကဖြင့် ခေတ်အဆက်ဆက် ကျပ်ခိုးနဲ့မည်းပြီး နေတော့ တယ်။ တရုတ်လူလွန်တွေဟာ ဒီတံခါးရက်မကို ချိုးမရတော့ နံရံကိုဖြိုပြီး အိမ်ထဲ ဝင်တယ်။ အဝင်ဝနားမှာ ဘဏ္ဍာထိန်းရဲ့ ရုံးခန်းရှိတယ်။ ဝင်သူ၊ ထွက်သူအားလုံးကို သူမြင်နိုင်တယ်။ အိမ်မှုကိစ္စလုပ်သူများကို သူက စီမံတယ်။ အလုပ်သွင်း၊ အလုပ်ဖြုတ် သူ့မှာ အာဏာရတယ်။ နိုင်နင်းအောင်လည်း ထိန်းသိမ်းနိုင်တယ်။ ညနေ နေဝင်ချိန် မှာ လားမားကျောင်းတော်တွေက တံပိုးမှုတ်ပြီဆိုရင် အိမ်မှာ တစ်နပ်စာတောင်းစား တဲ့ သူတောင်းစားတွေ ရောက်လာလေ့ရှိတယ်။ နိုင်ငံခေါင်းဆောင် သူကောင်းတွေဟာ နယ်ပယ်အတွင်းမှာရှိတဲ့ သူဆင်းရဲတွေကို အစားအစာပေးဝေမြဲ ဖြစ်လို့ပါပဲ။ ဒီလိုတောင်းရအောင် လာတဲ့အထဲမှာ တစ်ခါတစ်ရံ သံကြိုးတွဲလောင်းပါတဲ့ ထောင်ကျအကျဉ်း သမားများလည်း ပါတယ်။ တိဗက်မှာ ထောင်များများ မရှိပါဘူး။ ထောင်ကျတွေ ဟာ ကိုယ့်အစာကို တောင်းစားရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထောင်ကျကိုလည်း ရှုတ်ချလေ့မရှိဘူးလေ။ သူတို့ခမျာ ကံမကောင်းလို့ အပြစ် ခံရတယ်။ သူသူ ငါငါ အပြစ်နဲ့ မကင်းကြပါဘူး။ သူတို့က အမိခံရလို့ အခုလို ဒုက္ခ ရောက်ရတာမို့ ညှာညှာတာတာပဲ ဆက်ဆံကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘဏ္ဍာထိန်းအခန်းနဲ့ ကပ်လျက် ညာဘက်မှာ အိမ်နေဘုန်းကြီးနှစ်ပါးရဲ့ အခန်း တွေလည်း ရှိတယ်။ အိမ်သားတွေကိုယ်စား ဘုရားဝတ်ပြုဖို့နဲ့ အိမ်သားတွေ ဘာလုပ် လုပ် ဘေးကင်းအောင် ကောင်းချီးပေးရဖို့၊ ဘုန်းကြီးကျောင်းက ရဟန်းနှစ်ပါးကို အလှည့်ကျ လွှတ်ပေးထားရတယ်။ သူတို့က အိမ်မှာ အမြဲရှိနေရတယ်။ နည်းနည်း ရာထူးအဆင့်ငယ်သွားရင် အိမ်နေရဟန်းတစ်ပါးပဲ ရတယ်။ ဘာလုပ်လုပ် သူတို့ဆီ မှာ အခါတောင်းရတယ်။ အကြံဉာဏ်ယူရတယ်။ သူတို့က ဆုတောင်းဆုယူ ပြုပေး တယ်။ သုံးနှစ်ကြာရင် ရဟန်းဟောင်းဟာ သက်ဆိုင်ရာကျောင်းကို ပြန်ကြွသွားပြီး ရဟန်းသစ် အစားလာတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်လေးဖက်မှာ တစ်ဖက်ကို ဘုရားရှိခိုးခန်းတစ်ခုစီ ရှိတယ်။ သစ်သားပန်းပု လက်ရာအပြည့်နဲ့ ဘုရားစင်မှာ မီးမပြတ်ပူဇော်ရတယ်။ သောက်တော်ရေချမ်း ခုနစ် ခွက်ကို နေ့စဉ် ကြိမ်ဖန်များစွာ ဆေးကြောပြီး ရေသစ်ဖြည့်ရတယ်။ သုံးတော်သောက်တော်ရေမို့ အထူးသန့်စင်ဖို့လိုပါတယ်။ အိမ်က ဘုန်းကြီးတွေဟာ အိမ်သားနဲ့မခြား စားသောက်ရတယ်။ ကောင်းကောင်းစားရမှ ကောင်းကောင်းဆုတောင်းနိုင်မယ်။ ပြီးတော့ ဒီအိမ်မှာ ဝပြောသာယာရှိပါတယ်လို့ သူတို့က ဘုရားတွေကို လျှောက်ထား နိုင်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘဏ္ဍာထိန်းရဲ့ ဘယ်ဘက်မှာတော့ ဥပဒေတိုင်ပင်ခံရဲ့အခန်း ရှိတယ်။ အိမ်တွင်း ကိစ္စမှန်သမျှကို ဥပဒေဘက်က သူက အကြံဉာဏ်ပေးရတယ်။ တရားဥပဒေကို ကျွန်တော်တို့လူမျိုးဟာ အများကြီးလေးစားတယ်။ အဖေလိုလူက ဥပဒေကို ရိုသေတဲ့ နေရာမှာ စံပြဖြစ်ရမယ်ပေါ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစ်ကို ပါလဇောရယ်၊ အစ်မ ယသော်ဓရာရယ်၊ ကျွန်တော်ပါ မွေးချင်းသုံး ယောက်ကတော့ လမ်းနဲ့အဝေးဆုံး အိမ်တန်းတစ်ဖက်မှာ နေရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အဆောင်ရဲ့ ဘယ်ဘက်မှာ ဘုရားခန်းရှိတယ်။ ညာဘက်မှာတော့ ကျောင်းစာသင်ခန်း ရှိတယ်။ အစေခံရဲ့ သားမြေးများလည်း ဒီအခန်းကိုလာပြီး စာသင်ကြရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သင်ခန်းစာတွေဟာ အမျိုးအမည်လည်း များတယ်။ အတောမသတ်နိုင်အောင်လည်း သင်ရတယ်။ သင်လို့ပဲ မဆုံးနိုင်သလောက်ပဲ။ အစ်ကို ပါလောက ဒီဘဝ ဒီခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကြာကြာမနေရရှာ။ အစကတည်းက အားနည်းတယ်ဆိုတော့ မိဘက ခပ်ကြမ်းကြမ်းထားတဲ့အခါ မြန်မြန်သေသွားတာပေါ့။ အသက် ခုနစ်နှစ်မပြည့် ခင်ဘဲ ကျောင်းတော်များနိုင်ငံကို ပြန်သွားရှာတယ်။ ယသော်က ခြောက်နှစ်ရှိပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က အဲဒီတုန်းက လေးနှစ်သားပါ။ သူ့အလောင်းကို လာသယ်သွားကြပုံကို မြင်ယောင်ပါသေးတယ်။ စဏ္ဍာလတွေက သူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပြီး ထုံးစံအတိုင်း ကျီးငှက်ကျွေးကြရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ထောင်မှာ အခု ကျွန်တော်ဟာ အမွေခံသားကြီး ဖြစ်လာလို့ အရင်ကထက် ပိုပြီး ပညာသင်ရတယ်။ အမွေခံသားနဲ့ ထိုက်တန်အောင် ပညာရှိဖို့လိုမယ်။ မြင်းစီး ပညာမှာတော့ မျှော်လင့်ချက်မရှိပါဘူး။ အဖေကလည်း စည်းကမ်းကြီးတယ်။ ပြီးတော့ကျောင်းတော်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မင်းသားကြီးတစ်ပါးမို့ သူ့သားကို စံပြဖြစ်အောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကွပ်ညှပ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံမှာ မင်းသားငယ်ဟာ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းမြင့်လေ ကြိုးစား ရလေပဲ။ အချို့သူကောင်းများကတော့ ကလေးဟာ ကလေးပဲ။ ကလေးနဲ့ တန်သလောက်ပဲ ခိုင်းရမယ်လို့ လျှော့ပေါ့ပါတယ်။ အဖေက ဒီစာရင်းထဲမှာမပါဘူး။ အဖေ က သူဆင်းရဲ သားသမီးဟာ ဘဝတစ်လျှောက်မှာ ဆင်းရဲမှာမို့ ငယ်တုန်းကို ညှာတာ ထောက်ထား ယုယသင့်တယ်။ လူချမ်းသာရဲ့ သားသမီးကတော့ စီးပွားဥစ္စာအမွေခံ ဖြစ်တဲ့အတွက် ငယ်ငယ်က နွံနာမှ ကြီးတော့ သူတစ်ပါးအပေါ်မှာ ညှာတာစိတ်၊ ကိုယ်ချင်းစာစိတ် ရှိနိုင်မယ်လို့ ယူဆတယ်။ အစိုးရရဲ့ ဝါဒကလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ ဒီလိုဆိုတော့ ချည့်ချည့်နဲ့နဲ့ ကလေးဟာ သေတာပါပဲ။ မသေတဲ့ ကလေးကတော့ ပစ်တိုင်းထောင် ဖြစ်လာမယ်။ လောကမှာ ဘယ်လောက်အခြေအနေဆိုးနဲ့ပဲ တွေ့တွေ့ သူကတော့ အလေ့အကျင့်ရပြီးမို့ သေမှာ တယ်ပြီး မစိုးရိမ်ရတော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တဇုက အောက်ထပ်အဝင်ဝနားမှာ နေတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဘုန်းကြီးရဲ အဖြစ်နဲ့ အမှုထမ်းခဲ့လို့ လူသူအများနဲ့ ဆက်ဆံခဲ့ရတယ်။ အခုမှ လူနဲ့ သူနဲ့ဝေးပြီးတော့ နေတတ်မယ်မဟုတ်ဘူး။ သူ့နေရာနဲ့ မြင်းဇောင်းနဲ့လည်း နီးတယ်။ အဖေ့မြင်းတွေနဲ့ အိမ်ကိစ္စလုပ်ရတဲ့ တခြားသတ္တဝါတွေ အားလုံးလည်း သူ့ပတ်လည်မှာပဲ ရှိတယ်။ မြင်းထိန်းတွေက တဇုကို မုန်းတယ်။ သူက ဝင်ပြီး စီမံလေ့ရှိတာကို သူတို့တွေက မကြိုက်ပါ။ အဖေ အပြင်ထွက်ရင် ယူနီဖောင်းဝတ် စစ်သည်ခြောက်ယောက်က အစောင့်လိုက်ရတယ်။ အဲဒီစစ်သည်တွေဝတ်တဲ့ ယူနီဖောင်းကို တဇုက စစ်ဆေးပြီး ဝေဖန်တယ်။ အားလုံး အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြင်ဆင်ပေးတယ်။ အဲဒါမျိုးကိုလည်း စစ်သည်တွေက မနှစ်သက်လှပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီစစ်သည်ခြောက်ဦးဟာ မြင်းပေါ်မှာ အသင့်နေပြီးမှ နံရံနဲ့ကပ်ပြီး တန်းစီ\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46922811932821,"sku":null,"price":9025.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46922811965589,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_478f4b13-eb90-496e-af1c-1e5546ee6644.jpg?v=1730212694"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-လွတ်လပ်ရေး-နိုင်ငံရေး-ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့်ဒီမိုကရေစီ","title":"ဒဂုန်တာရာ - လွတ်လပ်ရေး၊နိုင်ငံရေး၊ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့်ဒီမိုကရေစီ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလွတ်လပ်ရေး နောက်ခံကား\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(က)\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်ဝင်စကာလက ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်ကို နိုင်ငံရေးအဖွဲ့ အစည်း ဟု မြင်နေမိသည်မှာ ကျွန်တော်၏ခံစားမှုဖြစ်သည်။ အကြောင်းရှိပါသည်။ ဗမာ့ လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်ကို စတင်တည်ထောင် ဖွဲ့စည်းသူများမှာ ကျောင်းသားသမဂ္ဂ မှ၊ ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးမှ ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်များလည်းပါသည်။ ဂျပန်ပြည်သို့ သွားရောက်၍ စစ်ပညာသင်ကြားခဲ့သော ရဲဘော်သုံးကျိပ်ကို နောင် အခါ သမိုင်းဝင်ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် သုံးနှုန်းကြသည်ကိုတော့ ကျွန်တော်သိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အားလုံးသိသည်တော့မဟုတ်၊ ကျွန်တော်သိသည်မှာ သမဂ္ဂလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် များနှင့် ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးမှ မိတ်ဆွေများကို ကျွန်တော်သိသည်။ ကျောင်းသား သမဂ္ဂဆိုသည်ကတော့ ကျောင်းသားအဖွဲ့ အစည်း၊ ဒို့ဗမာအစည်းအရုံး ဆိုသည် ကတော့ နိုင်ငံရေးအဖွဲ့ အစည်း၊ ဆရာစံလယ်သမားအရေးတော်ပုံကြီး ပေါ်ပေါက်ပြီး နောက် နိုးကြားတက်ကြွနေသော ပညာတတ် လူငယ်တစ်စုတို့ ခေါင်းဆောင်၍ ဖွဲ့စည်း သော နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။ ရည်မှန်းချက်မှာ အမျိုးသားလွတ်လပ်ရေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ဆိုသည်က ကျောင်းသားအဖွဲ့ အစည်း၊ ဒို့ဗမာအစည်း အရုံးဆိုသည်က နိုင်ငံရေးအဖွဲ့ အစည်း၊ ထိုအခါက ကျောင်းသားသမဂ္ဂ အမှုဆောင်များ သည် ကျောင်းမှထွက်သောအခါ ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်ကို အထင်အရှား တွေ့နိုင်ပေသည်။ တချို့လည်း ကျောင်းတက်နေစဉ်ပင် ဒို့ဗမာ အစည်းအရုံးသို့ ဝင်ကြသည်ဟုထင်သည်။ ကျွန်တော်မှတ်မိသလောက် ကိုအောင်ဆန်း နှင့် ကိုဘဟိန်းတို့သည် ကျောင်းသားဘဝကပင် ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ဝင်ကာ သခင် ဆိုသည့် စကားလုံးကို နာမည်ရှေ့ကတပ်ကြသည်။ သခင်အောင်ဆန်းကတော့ ဥပဒေတန်းတက်နေစဉ်ပင် ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ ဝင်သွားသည်။ သူသည် ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်မှ နုတ်ထွက်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဥပဒေတန်းတက်သည်ကိုတော့ ကျွန်တော်တွေ့လိုက်သည်။ အပြီးတက် မတက် ကောင်းစွာမမှတ်မိတော့။ သို့သော် အပြီးမတက်ဘဲရှိနေသည် ထင်သည်။ သခင်နု၊ သခင်စိုး၊ သခင်သန်းထွန်းတို့သည်လည်း ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ ပြိုင်တူ လောက် ဝင်သွားကြသည်ထင်သည်။ သူတို့သည် နဂါးနီစာအုပ်အသင်းကို တည် ထောင်ကြသည်။ နဂါးနီစာအုပ်အသင်းဆိုသည်မှာ ၁၉၃၇ က တည်ထောင်၍ နောက် လွတ်လပ်ရေးရသောအခါနှင့် လွတ်လပ်ရေးမရမီ မြန်မာနိုင်ငံတွင် လူငယ်အသိုင်း အဝိုင်းတွင် ခေတ်စားသော လက်ဝဲဝါဒမျိုးစေ့ကို ချပေးလိုက်သော အသင်းဖြစ်သည် ဟု ကျွန်တော်နားလည်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သခင်စိုး၏ ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒဟူသော နဂါးနီတိုက်မှ ထုတ်ဝေသော စာအုပ် သည် ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒ၊ မတ်ဝါဒအစောဆုံး မြန်မာကျမ်းတစ်စောင်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ရုရှားတော်လှန်ရေးသမိုင်းကို ဘာသာပြန်ထားသော သခင်နု၏ လူမွဲ တို့၏ ထွက်ရပ်လမ်း စာအုပ်သည်လည်း နဂါးနီတိုက်ထုတ်ဖြစ်သည်။ ကိုဘဟိန်း ၏ ဓနရှင်လောကစာအုပ်ကိုတော့ ထွန်းအေး စာအုပ်ဖြန့်ချိရေးဌာနမှ ထုတ်ဝေသည် ကို ကောင်းစွာမှတ်မိနေသေးသည်။ ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒ လက်ဝဲဝါဒဆိုသည်မှာ နောင် အခါ လွတ်လပ်ရေးရပြီးသောအခါ ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်သော နိုင်ငံတော်၏ ဝါဒ တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူ့ပုံစံနှင့် သူရေးသားထားသော ဆိုရှယ်လစ်ဆန်ဆန် သဘော များပါသည်။ ၄၇ နိုင်ငံတော် ဖွဲ့စည်းပုံဥပဒေသည်ပင် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု ဖွဲ့စည်းပုံမှ ဟိုနည်းနည်း၊ သည်နည်းနည်း ကူးယူထားသော ဖွဲ့စည်းပုံဖြစ်သည်ဟု ကျွန်တော် နောင်အခါ သုံးသပ်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၂ဝ ပတ်ဝန်းကျင်က ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ဝံသာနု(ဝါ) အမျိုးသားလွတ်လပ် ရေးလှုပ်ရှားမှုကိုတော့ ကျွန်တော်မမီ။ ကျွန်တော်မွေးစ၊ သို့သော် ၁၉၃၆ ဒုတိယ ကျောင်းသားသပိတ်ကိုတော့ ကျွန်တော်မီသည်။ ထိုအခါက ကျွန်တော်က ဆယ်တန်း ကျောင်းသား၊ ပထမဦးဆုံးကျင်းပသော နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားများ ညီလာခံသို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ကိုအောင်ဆန်းကို ထိုညီလာခံတွင် စတင်တွေ့ ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနောက် ရန်ကုန်ကောလိပ်သို့ ရောက်သွားသောအခါ ကျောင်းသားသမဂ္ဂ အသိုင်း အဝိုင်း၊ ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးမှလူများနှင့် ထိတွေ့ ကာ သူတို့နှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ဆယ်တန်းသို့မရောက်ခင်က ကျိုက်လတ်မြို့ အမျိုးသားကျောင်း တွင် နေခဲ့သည်။ အမျိုးသားရေးဟူသော စကားများကို ကောင်းစွာကြားနေရသည်။ ခံစားမှုက ရှိနေသည်။ လွတ်လပ်ရေးဟူသော စကား၏အဓိပ္ပာယ်ကို အကုန်အစင်မသိ သည့်တိုင်အောင် ခပ်မှုန်မှုန်ဝါးဝါးတော့ သိနေသည်။ လူမျိုးခြားအစိုးရ(ဝါ) အင်္ဂလိပ် အစိုးရက မိမိတို့အား အုပ်ချုပ်သည်ကိုကား မကြိုက်။ မည်သည့် လှုံ့ဆော်ချက်များမှ မပါဘဲ မကြိုက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ၉ တန်းတွင်လားမသိ၊ ကျောင်းကဖွဲ့သော ရဲတပ်တွင် မဝင်မနေ ရသဖြင့် ပါဝင်ခဲ့ရသည်။ အမျိုးသားနေ့ လှည့်လည်ရာတွင် ကျောင်းသားရဲတပ်ကြီး ရှေ့မှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် စိတ်မပါဘဲ လေ့ကျင့်ရေးကို တက်ရောက်ခဲ့သည် ကိုတော့ ကျွန်တော်မှတ်မိနေသည်။ သို့သော် စစ်ချီသီချင်းကိုတော့ ကျွန်တော် ကြိုက် သည်။ ဘင်ခရာဖြင့်တီးသော ရှေးဂန္ထဝင်သီချင်း။ မြို့သူမြို့သားများက လှည့်လည် ကြသော လူများကိုကြည့်ကာ အားပေးကြသည်။ လိမ္မော်သီးများကမ်း၍ ရဲတပ်သား များကို အားပေးကြသည်။ နေမဝင်သော ဗြိတိသျှအင်ပါယာကြီးမှာ လက်နက် အင်အား ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်ဟု ကျွန်တော်တို့ နားလည်ထားကြသည်။ ထိုအခါ ရဲတပ်သည် လက်နက်မရှိသော်လည်း စစ်တပ်လေ့ကျင့်ခန်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသဖြင့် အင်္ဂလိပ်အစိုးရကို ဖက်ပြိုင်သည့်သဘော ဖြစ်မည်။ ပြည်သူတို့က ဤသို့ဖြင့် ရဲတပ် ကိုအားပေးကြသည်ဟု ကျွန်တော်နားလည်နေခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က အနုသမား။ ကိုယ်လက်လေ့ကျင့်ခန်း ကစားကွင်းနှင့် ကင်းဝေး သူဖြစ်သဖြင့် ရဲတပ်လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ရမည်ကို အင်မတန်ဝန်လေးမိခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၃၆ ကျောင်းသားသပိတ်ပြီးသည့်နောက် ရန်ကုန် မက်သဒစ်ကျောင်းသို့ရောက်လာသည်။ ယင်းကျောင်းမှာပင် ဆယ်တန်းအောင်သည်။ ထို့နောက် ကောလိပ် သို့ ရောက်သွားသည်။ သည်တော့မှ ရဲတပ်ဝဋ်မှ ကျွတ်သွားရသည်။ ၁၉၃၆ ကျောင်း သားသပိတ်မှ နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ပေါ်ထွန်းပြီးနောက် နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာကျောင်းသားသမဂ္ဂမှ သံမဏိကျောင်းသားတပ် ဖွဲ့ သည်။ ယင်းတပ်ကတော့ မဝင်မနေ ရတော့မဟုတ်။ ဝင်ချင်သူဝင်၊ မဝင်ချင်လည်း နေနိုင်သည်။ တစ်ပြည်လုံး ကျောင်းသား သံမဏိတပ်များဖွဲ့ သည်။ ကျွန်တော်သည် တက္ကသိုလ်သမဂ္ဂတွင် အမှုဆောင်အဖွဲ့ဝင် အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e( ဂ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ၁၉၃၈-၃၉ တွင် ပေါ်ထွန်းခဲ့သော ၁၃ဝဝ ပြည့်အရေးတော်ပုံဟု ထင်ရှားသော အထွေထွေသပိတ်ကြီးမှာ မြန်မာနိုင်ငံ၏ နိုင်ငံရေးဘဝတွင် အရေးအကြီးဆုံးသော မှတ်တိုင်တစ်တိုင်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားသည်။ ပညာတတ် ကျောင်းသားလူငယ်များ နှင့် အလုပ်သမား၊ လယ်သမား စသော လူတန်းစားများနှင့် ပေါင်းစည်းကာ အင်္ဂလိပ် အစိုးရကို ဆန့်ကျင်သော ဒီမိုကရေစီ လူထုလှုပ်ရှားမှုကြီး ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသည် အမျိုးသားလွတ်လပ်ရေး လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဒီမိုကရေစီပန်းတိုင်သို့ ချီတက်ရာ၌ အင်အားကြီးတစ်ရပ် မွေးဖွားရာဖြစ်ပေသည်။ ယင်း ၁၃၀၀ ပြည့်အရေးတော်ပုံမှ အတွေ့အကြုံများစွာ ရရှိခဲ့သည်။ ၁၃ဝဝ ပြည့်အရေးတော်ပုံ ပြီးသောအခါ ကျွန်တော်တို့ကျောင်းသားသမဂ္ဂ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည် ဟိုနေရာသည်နေရာ ဆွေးနွေးပွဲကလေးများ လုပ်ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ချိန်းထားသောနေရာ၊ တစ်ခါ တစ်ရံလည်း မချိန်းဘဲနှင့် ဆုံဖြစ်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်က ယင်းဆွေးနွေးပွဲတိုင်းကို တက်သည်မဟုတ်၊ တက်သည့်အခါ တက်သည်။ ဆုံသည့် အခါတက်သည်။ မတက်သည်က များသည်လားမသိ။ ထို့နောက် စုဝေးပြီး စကားပြောကြသောအခါ လက်နက်အင်အား ကြီးမားလှသော ဗြိတိသျှအင်ပါယာကြီးကို ဒီမိုကရေစီ လူထုလှုပ်ရှားမှုကြီးဖြင့် လွတ်လပ်ရေးယူရန်ဆောင်ရွက်ဖို့မလွယ်ဟူသော အတွေးအခေါ်ဝင်လာသည်။ သည်တော့ လွတ်လပ်ရေး ရရန် ဘာလုပ်မည်လဲ။ လူထု လှုပ်ရှားမှုသက်သက်ဖြင့်တော့ ရနိုင်မည်မထင်ဟု အချို့ က ယုံကြည်စပြုလာပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်နက်ဖြင့် ပြန်လည်ခုခံ တိုက်ခိုက်မှသာလျှင် လွတ်လပ်ရေးရမည်ဟု ဆိုသူကဆိုသည်။ သည်တော့ လက်နက် ဘယ်ကရမည်နည်း။ နိုင်ငံခြား အကူအညီဖြင့် သာရနိုင်သည်ဟု အတွေးတစ်ကွက်ဝင်လာသည်ကို ဆွေးနွေးကြသည်။ သည်အခါ တွင် ကျွန်တော်က ကျွန်တော်မပါဟု ပြောလိုက်သည်။ လက်နက်ကိုင်ခြင်းကိုတော့ ယုံကြည်သည်လည်းမဟုတ်၊ ဝါသနာလည်းမရှိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ကျွန်တော့်ကို အရေးသမား၊ အသမား၊ အတွေးသမားဟု ဆိုကြသည်။ ကျွန်တော်က အနုသမား။ ထိုအခါ ကျွန်တော်က အသက်၂၂ အရွယ်။ သူတို့က ကျွန်တော့်ထက် ၄-၅-၆ နှစ်ခန့် ကြီးကြသည်။ ကိုအောင်ဆန်းက ကျွန်တော့် ထက် ၄ နှစ်ကြီးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရေးတော်ပုံပြီးသောအခါ သူနှင့်တွေ့သည်။ သူက ရေကျော်လမ်းရှိ ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးဌာနချုပ်ရုံးသို့ ပြောင်းသွားသည်။ ၁၃ဝဝ ပြည့်အရေးတော်ပုံ ပြီးသောအခါ ဦးပုအစိုးရနှင့် သဘောတူညီချက်တစ်ခုရသည်။ သမဂ္ဂကို အစိုးရက အသိအမှတ်ပြု လိုက်သည်။ တက္ကသိုလ် အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ထဲတွင် သမဂ္ဂမှကိုယ်စား လှယ်တစ်ယောက် ပါဝင်ခွင့်ရသည်။ ပထမဆုံး သမဂ္ဂကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် သခင်အောင်ဆန်း ပါဝင်ခွင့်ရသည်။ အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ပါဝင်နိုင်သူမှာ ဘွဲ့ ရသူသာ ဖြစ်ရမည်။ ရွေးချယ်ခံရမည်ဟု သတ်မှတ်ချက်တော့ ရှိသည်။ ကိုအောင်ဆန်းက ဘီအေဘွဲ့ရရှိပြီးဖြစ်သည်။ သူ့ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သူ့ကို ရွေးချယ်လိုက်သော အခါ မောင်မယ်သစ်လွင် ကြိုဆိုပွဲတွင် သူ့ကိုစကားပြောရန် တက္ကသိုလ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အဖွဲ့က ဖိတ်ကြားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူက အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့တွင် ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သော်လည်း ဘီအေဘွဲ့ မှတ်ပုံ မတင်ရသေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုဗဟိန်းနှင့် ကျွန်တော်တို့ အဓိပတိလမ်းတွင် စကားရပ်ပြောနေစဉ် ကိုအောင်ဆန်း ရောက်လာသည်။ ငွေတစ်ဆယ်လောက်ပါလားဟု လှမ်းမေးသည်။ ဘာလုပ်ဖို့လဲဟု ကိုဗဟိန်းက လှမ်းမေးသည်။ မှတ်ပုံတင်ခ လိုချင်တယ်ဗျာ။ ငွေတစ် ဆယ်ပေးရမယ်။ ကျွန်တော်အိတ်ထဲမှရှိနေသော ငွေတစ်ဆယ်ကို လှမ်းပေးသည်။ (ထိုအခါက ငွေတစ်ဆယ်ဆိုသည်မှာ အနည်းငယ်မဟုတ်။) “ကျွန်တော့် မောင်မယ် သစ်လွင် အစည်းအဝေးလည်း လာအားပေးဦးဗျာ” ဟု ပြောပြီး ထွက်သွားသည်။ စိုက်စိုက်စိုက်စိုက်နှင့် ငွေတစ်ဆယ်ကိုင်သွားသည်။ ကိုဗဟိန်းနှင့် ကျွန်တော်တို့ ပြုံးကြည့်နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ထိုနေ့နံနက်က ကိုဘဟိန်းနှင့်ကျွန်တော် စကားကောင်းနေ၍ အစည်း အဝေးသို့ပင် အားမပေးဖြစ်လိုက်။ သူကပြန်လာပြီး ခင်ဗျားတို့ တော်တော်ဆိုးတဲ့ လူတွေ၊ အစည်းအဝေးလည်း လာမတက်ဘူး၊ ကျွန်တော့်ကိုလည်း အားမပေးကြဘူး” ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်က ပြုံးနေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁၉-၁၀-၉၄)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရတနာသစ်မဂ္ဂဇင်း၊ မတ် ၁၉၉၅။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46916585980053,"sku":null,"price":3325.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46916586012821,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_2c0b13ff-9fcb-417b-a8db-0f72872b1895.jpg?v=1730214013"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-မှန်ကွဲစများပေါ်တွင်လမ်းလျောက်ခြင်း","title":"ဒဂုန်တာရာ - မှန်ကွဲစများပေါ်တွင်လမ်းလျောက်ခြင်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒဂုန်တာရာ၏ အမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(က)\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တချို့သော စာပေရေးရာကိစ္စများတွင် ထုတ်ဝေသူ (သို့ မဟုတ်) အယ်ဒီတာတို့နှင့် အဆက်ပြတ်သွား၍ (သို့ မဟုတ်) မဆက်မိကြ၍ လုပ်စရာများ ကျန်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ မကြာသေးမီက ယွန်းရွှေအိမ် စာအုပ်တိုက်မှ ထုတ်ဝေသော “အိပ်မက်အပြင်ကလူ” စာအုပ်တွင် ကျွန်တော် အမှာ မရေးဖြစ်လိုက်ရ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိပ်မက်အပြင်ကလူ” မှာ လွန်ခဲ့သော ၄၆ နှစ်က တာရာမဂ္ဂဇင်းတွင် ရေးခဲ့သော “အိပ်မက်ဖြစ်ပါစေရှင်” ဝတ္ထုနှင့် ကြည်အေး၏ ရှုမဝတွင် ၁၉၇၁ ကပါသော “အပြင်ကလူ” ဝတ္ထုတို့ ပေါင်းစပ်ထားသော စာအုပ်ဖြစ် သည်။ ထိုစာအုပ်တွင် အမှာရေးရန်ရှိသော်လည်း မရေးဖြစ် ခဲ့ပေ။ စာအုပ်ထုတ်ဝေသည့် ကာလက ကျွန်တော် ကလော ရောက်နေသည်။ ထုတ်ဝေသူတို့နှင့် မဆက်သွယ်ဖြစ်၊ အဆက်ပြတ်သွားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ယခု ကျွန်တော်၏ “မှန်ကွဲစများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ခြင်း” ဝတ္ထုနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြည် အေး၏ “ကျွန်မပညာသည်” ဝတ္ထုကို ပေါင်း၍ ထုတ်ဝေသော စာအုပ်တွင်ကား ထုတ်ဝေသူက အကြောင်း ကြား၍ ကျွန်တော် အမှာရေးရန်ဖြစ်လာရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘာကြောင့် အမှာရေးရသလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် စာအုပ်များထုတ်ဝေလျှင် အမှာရေး တတ်သည်။ အမှာမပါသောစာအုပ်ဟု မရှိသလောက်ပင်၊ အမှာရေးရန် အကြောင်းများကလည်း ရှိနေသည်။ ရေး သားသောအချိန်နှင့် ထုတ်ဝေသော အချိန်တို့ ကွာခြားနေသောအခါ ရေးစရာများ ရှိနေတတ်သည်။ လွန်ခဲ့သော အနှစ် ၄ဝ ကျော် ၅ဝ ကပင် ကဗျာဆရာ၊ ဝတ္ထုရေးဆရာ များသည် ကျွန်တော့်ကို သူတို့၏စာအုပ်တွင် အမှာရေးခိုင်း တတ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်ကလည်း ရေးပေးလိုက်သည်။ သူတို့ သည် ကျွန်တော်နှင့် ခေတ်ပြိုင်ကဗျာဆရာ၊ ဝတ္ထုရေးဆရာ များဖြစ်တတ်သည်။ ဘာကြောင့် သူတို့ ကျွန်တော့်ကို အမှာစာရေးခိုင်းသလဲဟု တွေးကြည့်မိသည်။ သူတို့ ရသ စာပေများအတွက် ကျွန်တော်၏ခံစားမှုကို သိချင်ကြဟန် တူသည်။ တချို့ကလည်း ကျွန်တော်၏ အမှာထည့်လျှင် စာအုပ်ရောင်းကောင်းမည်ဟု ထင်သလားမသိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာအုပ်ရောင်းကောင်း မကောင်းကတော့ ကျွန်တော် နှင့် မဆိုင်။ မူလစာရေးဆရာနှင့်သာဆိုင်သည်။ ပထမဆုံး အမှာရေးပေးရသောစာအုပ်မှာ မန်းတင်၏ ‘ထိုသုံးနှစ် ဖြစ်သည်။ မန်းတင်မှာ ကျွန်တော်နှင့် ကျောင်းနေဖက်။ သူ့စာအကြောင်းကို ကျွန်တော် သိနေပြီဟု ယုံကြည်၍ရေးခိုင်းသည်ဟု ကျွန်တော်ထင်ထားသည်။ ယင်း “ထိုသုံးနှစ်” စာအုပ်မှာ ဂျပန်ခေတ်ကာလကို ဖွဲ့နွဲ့ထားသော အတ္ထုပ္ပတ္တိ ဆန်ဆန်၊ သမိုင်းဆန်ဆန် စာအုပ်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအမှာစာရေးပြီးနောက် စာရေးဆရာများသည် ကျွန်တော့်ထံ ချဉ်းကပ်ကာ အမှာစာရေးရန်ပြောကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရေးရန်ပြောသူတိုင်းကိုတော့ ကျွန်တော်ရေးပေး သည် မဟုတ်။ ခင်မင်၍ ရေးပေးသည်လည်းမဟုတ်။ သူတို့၏ဝတ္ထု၊ ကဗျာနှင့်ပတ်သက်၍ ခေတ်ပေါ် မြန်မာ စာပေတွင် ပြောစရာ၊ စာဖွဲ့ စရာရှိ၍သာလျှင် ရေးပေး သည်။ အချို့ကို ကျွန်တော် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အများအားဖြင့် လူငယ်များ ဖြစ်တတ်ကြသည်။ တချို့လည်း ကျွန်တော်နှင့် ခင်မင်သည်မဟုတ်၊ သူတို့ စာကိုဖတ်ပြီးလျှင် ရေးသင့်သည်ထင်၍ ကျွန်တော်ရေး လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အချို့လူငယ်တို့၏ကဗျာ၊ ဝတ္ထုတို့ကို အမှာစာ ရေးပေးလိုက်သော်လည်း ကဗျာစာအုပ်လည်း ထွက်မလာ။ ဝတ္ထုလည်း ထွက်မလာ။ သူတို့ဘာကြောင့် ထွက် မလာဆိုသည်ကိုပင် ကျွန်တော့်ထံ လာမပြောကြ.. ထား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှာစာကို ကျွန်တော် စစ်မဖြစ်မီခေတ်ကတည်းက နှစ်သက် စွဲလမ်းခဲ့သည်။ ထိုအခါက ကျွန်တော်၏ မိတ် ဆွေများဖြစ်သော သခင်ဗဟိန်း၊ သခင်သန်းထွန်း၊ သခင်စိုး တို့၏စာအုပ်များတွင် အမှာများပါသည်။ သူတို့ အမှာစာ များကလည်း ဖတ်ကောင်းသည်။ သခင်ဗဟိန်း၏ “ဓနရှင် လောက” စာအုပ်ကို သခင်သန်းထွန်းက အမှာစာရေး\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958473597077,"sku":"","price":1170.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_8cb63903-92d0-4ec5-b348-95df885db504.jpg?v=1730214143"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-နိုင်ငံရေးသိပ္ပံကျောင်းသား","title":"ဒဂုန်တာရာ - နိုင်ငံရေးသိပ္ပံကျောင်းသား","description":"\u003cp\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958477398165,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_0f81b928-ccdb-48a1-9bcd-d29a9a218dc3.jpg?v=1730214232"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-ကဗျာကိုတွေ့ရှိခြင်း","title":"ဒဂုန်တာရာ - ကဗျာကိုတွေ့ရှိခြင်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိပ်ဖလူးရနံ့နှင့် စာပေဗေဒ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တကယ်ကတော့ ဆိပ်ဖလူးရနံ့က စလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လွန်ခဲ့သော ၁၂ နှစ်ကျော်က ကျွန်တော့်အဆောင်ခန်းထောင့်နေရာသို့ ဆိပ်ဖလူး ရနံ့သည် တက်လာသည်။ ထမင်းစားပြီး တက်လာသောအချိန်။ ပတ်ဝန်းကျင်က အုတ်နံရံ၊ သံတိုင်၊ သစ်သားတန်း။ သို့သော် ဆည်းဆာခရမ်းနုရောင်များက ပိန္နဲပင်၊ သရက်ပင်များ အကြားမှ ဖြာကျနေသည်။ အဝေးရှိ ရွာမလမ်းပေါ်မှ ကုက္ကိုပင်တန်းများမှာ မှိုင်းညို့နေ သည်။ မဟူရာဇာများက လွင့်ကျလာနေ၏။ ဆိပ်ဖလူးရနံ့က သင်းမြလာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့က စာပေဆည်းဆာ”ဟု အမည် ပေးထားခဲ့ကြသည်။ သံတိုင်နား၌ ၃-၄ ယောက် စုဝေးကာ ဖတ်ထားကြသော ဝတ္ထု၊ ကဗျာ၊ စာပေရသ ခံစားမှုများကို ပြောပြနေကြသည်။ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ဖတ်ပြီး သို့မဟုတ် ကဗျာတစ်ပုဒ်ဖတ်ပြီး မိမိတို့ ခံစားရပုံ ကို တစ်ယောက်စီ ပြောကြရသည်။ ပြောပြီးလျှင် ဝေဖန်သုံးသပ်ကြသည်။ အမြင်ချင်း ဖလှယ်ကြသည်။ ကြိုက်လျှင် ဘာကြောင့်၊ မကြိုက်လျှင် ဘာကြောင့်။ ကဗျာဆိုလျှင် ပို၍ အငြင်းပွားကြသည်။ စာလုံးအဓိပ္ပာယ်ကို အဆုံးအထိ နှိုက်ကြည့်ကြသည်။ သည်တော့မှ ကျွန်တော်သည် စာလုံးကလေးများ သီရက်ကာ ဖွဲ့စည်းရေးသားထားသော စာပေကို တစ်ယောက်တစ်မျိုး ရသခံစားကြသည်ကို လက်တွေ့သိလာကြ၍ ပို၍စိတ်ဝင်စားလာမိ သည်။ တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် အကြိုက်ကလည်း တစ်မျိုးစီ၊ အဓိပ္ပာယ်ကောက်ကြပုံ လည်း ထပ်တူထပ်မျှ မဟုတ်ကြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘာကြောင့် အကြိုက်မတူကြသလဲ၊ ဘာကြောင့် ရသခံစားပုံမတူကြသလဲ၊ ဘာ ကြောင့် အဓိပ္ပာယ်ကောက်ပုံ မတူကြသလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့အထဲတွင် အသက်နည်းနည်းကွာခြားသည်။ မွေးဖွားရာဇာတိ ပတ်ဝန်းကျင် ကွာခြားကြသည်။ စာပေလေ့လာမှု အတွေ့အကြုံ ကွာခြားကြသည်။ ဖြတ် သန်းလာသော ဘဝနှင့် နိုင်ငံရေး ခေတ်ကွာခြားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိပ်ဖလူးရနံ့” ဟူသော စကားလုံးကိုပဲ ကြည့်။ ကျွန်တော်တို့နှင့် သုံးနှစ်ကျော် အတူနေခဲ့ကြသူများသည် ဆိပ်ဖလူးရနံ့ကို အမှတ်ရနေပေလိမ့်မည်။ အမှတ်မရ၍ မဖြစ်။ မိမိတို့ဘဝတွင် မှတ်သားစရာကာလ၊ ထူးခြားသော ကာလ နေ့ရက်များနှင့် ဆိပ်ဖလူးရနံ့ သည် ဆက်စပ်၍ နေသည်။ ထိုအခါ ကဗျာတစ်ပုဒ်တွင် ကျွန်တော်က ဆိပ်ဖလူးရနံ့ ကို ရေးဖွဲ့လိုက်သောအခါ သူလည်း ခံစားလာသည်။ အခြားတစ်ယောက်က ဖတ်လျှင်ခံစား မည် မဟုတ်။ ဆိပ်ဖလူးရနံ့၏ သင်္ကေတအမှတ်အသားကိုလည်း နားလည်မည်မဟုတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူတိုင်းအတွက် ဆိပ်ဖလူးရနံ့နှင့် ကျွန်တော်တို့အတွက် ဆိပ်ဖလူးရနံ့သည် မတူ။ တကယ်ကတော့ ကျွန်တော်တို့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းကပင် ဆိပ်ဖလူးရနံ့ကို သိ နေခဲ့သည်။ သို့သော် ထူး၍ အမှတ်ရသည်မရှိ၊ ကြိုက်လှသည်လည်း မရှိ။ ကြိုက်သူလည်း ရှိချင်ရှိမည်။ သို့သော် ယခု ဆိပ်ဖလူးရနံ့ကား၊ အုတ်နံရံ၊ သံတိုင်၊ သစ်သားတန်းနှင့် ဆက်စပ်စွဲလမ်းသော ရနံ့။ ထိုအခါ ဆိပ်ဖလူးရနံ့ဟူသော စကားလုံးသည် စာဖပ်သူအပေါ် ခံစားမှုသက်ရောက်ပုံချင်း မတူနိုင်တော့။ ဒါကတော့ သီးခြားဘဝအတွေ့အကြုံနှင့် ပတ်သက် သော ခံစားမှု။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကဗျာတစ်ပုဒ်။ လယ်ယာအကြောင်း နောက်ခံကား ထား၍ ဖွဲ့ထားသော ကဗျာ။ စာဖတ်သူ ၂ ယောက်။ တစ်ယောက်က မြို့ပြတွင် နေသူ၊ မြို့ပြတွင်ပင် ကြီးပြင်းလာသူ။ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ကျေးလက်တွင် မွေးဖွားပြီး အရွယ်တော်တော်ရောက်မှ မြို့ပြ ရောက်သူ။ ၂ ယောက်စလုံး မြို့စွန် မြို့နေ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်အနီးနေသူ။ မြို့ပြနေသူက ယင်းကဗျာကို အပြစ်မမြင်၊ နှစ်သက်သည်။ ကျေးတောလက်က ကြီးပြင်းလာသူက အမှား တစ်ခုကို ထောက်ပြသည်။ ကျေးတောလက် အတွေ့အကြုံ၊ လယ်ယာစိုက်ခင်း အတွေ့ အကြုံမရှိဘဲ ကဗျာရေးသူဟု ဝေဖန်သည်။ ဤကား လူတန်းစားအတွေ့အကြုံနှင့် ဆိုင်နေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ယောက်က ပါဠိပေါရာဏများကို နှစ်သက်သည်။ သူက ဟောင်း မြန်မာ စာပေကို လေ့လာသူ။ တစ်ယောက်က ပါဠိ၊ ပေါရာဏစကားလုံးများကို သူ ကောင်းစွာနားမလည်ဟု ဆိုသည်။ ဒါကတော့ စာပေပညာ လေ့လာမှု အတွေ့အကြုံ။ တစ်ယောက် က အိမ်ထောင်သည်၊ သူ အထိန်းအသိမ်းခံရစဉ်က သူ့ဇနီးမှာ ကိုယ်ဝန်နှင့် ကျန်ရစ်သည်။ ထောင်ထဲသို့ ကလေးဓာတ်ပုံ ပို့လိုက်သည်။ တစ်ယောက်ကတော့ လူပျို။ နောက်တစ် ယောက်ကတော့ ရည်းစားသည်ကို စိတ်နာနေသူ။ ထိုအခါ အချစ်ဝတ္ထုများကို ဖတ်သော အခါ ခံစားမှုချင်း မတူနိုင်တော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အာရုံခံစားမှုမှာလည်း တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် မတူကြ။ တစ်ယောက်က လသာလျှင် သံတိုင်ကြားမှ ကြည့်နေသည်။ တစ်ယောက်က မွှေးရနံ့ကို သိပ်မခွဲခြား တတ်။ တစ်ယောက်က ငှက်မြည်ကျူးသံကို သာယာသည်။ ထိုအခါ စာပေ၏အလှအပ များကို ခံစားကြရာ၌ အတိုင်းအတာ မတူနိုင်တော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသို့လျှင် အကြိုက်တစ်ယောက်တစ်မျိုးဖြင့် စာပေကို ခံစားနေကြသည်ကို ဆိပ်ဖလူးရနံ့ မွှေးရင်း တွေ့လာရသည်။ ယင်းသည်ပင် အနုပညာသဘာဝ။ အကယ်၍ အကြိုက်တစ်မျိုးတည်းသာ တူနေပါကလည်း စာပေသည် တစ်ရောင်တည်းထွက်နေသော အရာသာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ စာရေးဆရာ တစ်ယောက်တည်းကိုသာ ဖတ်ရမည်ကဲ့သို့ ရှိနေပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         စာပေရသ ခံစားရာ၌ တစ်ယောက်တစ်မျိုး၊ အကြိုက်တစ်မျိုးစီဖြင့် ခြားနားနေသည် မှာ သဘာဝကျသည်။ သို့သော် စာပေအနုပညာများ၏ သဘောတရား၌ကား အခြေခံ တူရပေလိမ့်မည်။ ဤကား သိပ္ပံသဘော။ ယင်းကို ကျွန်တော်က စာပေဗေဒ” ဟု ခေါ် ချင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွန်ခဲ့သော နှစ်များက စာဖတ်သူများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။ သူတို့၏ စာပေခံစား မှုများကို ကြားခဲ့ရသည်။ ဒုဋ္ဌဝတီမြစ်ကမ်းနဖူး၊ အင်းစိန်စာကြည့်တိုက်၊ ကြေးမုံသတင်း စာတိုက်၊ ယဉ်ကျေးမှု ခန်းမ၊ အုတ်ကျင်း အလုပ်သမားရပ်ကွက်၊ မီးရထားသံလမ်းအနီး အလွတ်ပညာသင်ကျောင်း ဝါးကြမ်းပေါ်၊ ရွှေမော်ဓောမြေ၊ ဖြူဆွတ်လွ ပန်းရုံအနီး၊ ယူ ကလစ်တပ်ရနံ့ သင်းသော ဝရန်တာ၊ ပုပ္ပားတောရိပ်၊ လမ်းဘေးအကြော်ဆိုင်၊ ပေါင်းလောင်းမြစ်ယာတဲ၊ သာဓုကျောင်း ပရိဝုဏ်ဝင်း၊ ပင်းဒယ တောင်ရိပ်၊ စာပေမွေ့သူများ၏ မေးခွန်းများကို ကြားခဲ့ရသည်။ သူတို့၏ စာပေခံစားမှုကို လေ့လာခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ စာပေနှင့် ပတ်သက်သော သဘောတရားများကို လူငယ်များက လေ့ လာနေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။ ရသမျှ စာအုပ်များကို ရှာဖွေဖတ်ရှုနေကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်ဝင်စားမှုကား မသေးငယ်။ သို့သော် စာပေသဘောတရားနှင့် ပတ်သက်သော စာအုပ် များကား နည်းလှပေသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသို့ စာပေသဘောတရားများကို လေ့လာသောအခါ စာပေဝေါဟာရများဖြင့် တင်ပြကြရသည်။ သရုပ်ဖော်စာပေ၊ သရုပ်ပြစာပေ၊ သရုပ်မှန်စာပေ။ တကယ်တော့ အတူတူ။ သို့သော် တချို့က တစ်မျိုးစီ ထင်မှတ်နေကြသည်။ စိတ်ကူးယဉ်စာပေ၊ ယင်းကို လည်း အဓိပ္ပာယ်ကောက်ရာ၌ မရှင်းကြ။ စိတ်ကူးစာပေနှင့် စိတ်ကူးယဉ်စာပေ ရောနေ သည်။ ရသပညာ၊ အလှဗေဒ၊ အတူတူ။ ခေါ်ဝေါ်ပုံချင်း ခြားနားနေကြသည်။ ယင်းသို့လျှင် အခေါ်အဝေါ် ဝေါဟာရများ၌ ကွဲပြားနေသောအခါ မရှုပ်တန်တာ ရှုပ်နေတတ်တော့သည်။ စာပေသဘောတရားများမှာလည်း အနောက်နိုင်ငံအဘိဓမ္မာကျမ်းများမှ ယူကြရာ စကားလုံး ဘာသာပြန်ကွဲပြားပြီး ရောထွေးနေသည်လည်း ရှိသည်။ အဘိဓမ္မာကို ဒဿနဟု သုံးနေကြ ပြန်ပြီ။ သေနင်္ဂဗျူဟာကို မဟာဗျူဟာဟု သုံးနေကြပြန်ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာပေဟူသော အနုပညာမှာ တီထွင်ခြင်းဖြစ်၍ အမြဲတမ်း ဆန်းသစ်နေစမြဲ။ ထို့ကြောင့် အကြိုက်တစ်မျိုးစီ၊ ခံစားသူ တစ်မျိုးစီ။ သို့သော် စာပေ၏အခြေခံကား ကွဲပြား ရမည်မဟုတ်ပေ။ ယင်းသို့ စာပေ၏သဘာဝတ္တကို လေ့လာသော ပညာကို “စာပေဗေဒ” ဟု သိပ္ပံပညာရပ်၌ ထည့်သွင်းရပေမည်။ စာပေရသခံစားခြင်းသည် အနုပညာသဘော ဖြစ်၍ ယင်းသို့ လူတို့ခံစားပုံကို အကျိုးအကြောင်း စူးစမ်းလေ့လာကာ ဥပဒေသဓမ္မတရား များ ထုတ်ယူခြင်းသည် သိပ္ပံသဘောဖြစ်ပေသည်။ စာပေသမိုင်း၊ စာပေဝေဖန်ရေး၊ စာပေသုတေသန၊ စကားလုံး၏အသံကို လေ့လာသော သဒ္ဒဗေဒ၊ စကားလုံး ဖွဲ့စည်းတည် ရှိပုံ သဘာဝတ္တကို လေ့လာသော ဘာသာဗေဒ စသည်တို့သည် စာပေသိပ္ပံသဘောဖြစ်ပေ သည်။     ကျွန်တော်သည် ဆိပ်ဖလူးရနံ့မွှေးရင်း စာပေဗေဒသဘောကို တွေးနေမိပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိုးဝေမဂ္ဂဇင်း၊ သြဂုတ်၊ ၁၉၇၆\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958478708885,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_fc19623c-456b-43c3-8cd8-cca019fb6c3d.jpg?v=1730214495"},{"product_id":"ဒဂုန်ဆရာတင်-ငယ်ကျွမ်းဆွေ","title":"ဒဂုန်ဆရာတင် - ငယ်ကျွမ်းဆွေ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း ( ၁ )\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချိန်မှာ ညအချိန်ဖြစ်သည်။ သပ်သပ်ရပ်ရပ်ရှိသော တိုက် တစ်လုံး၏ ဝရန်တာစွန်း စားပွဲငယ်တစ်လုံးပေါ်တွင် အရက်ပုလင်း၊ ဖန်ခွက်၊ ဆော်ဒါပုလင်းနှင့် မီးခြစ်၊ စီးကရက်ဘူး စသည်များ ရှိနေရမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စားပွဲအနီး ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ရှိနေသူ (အထူး) လက်ကျန် အရက်ဖန်ခွက်ကို လှမ်းယူပြီး တစ်ရှိန်တည်း သောက်ချလိုက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့မျက်နှာသည် ပူဆွေးလွမ်းဆွတ်ခြင်း၊ ကြေကွဲဝမ်းနည်းခြင်း ဝေဒနာများ ခံစားနေရပုံပေါ်လွင်။တွေတွေဝေဝေ ငေးမှိုင်မှိုင် ဖြစ်နေရာမှ သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်ကာ ကြေကွဲသောအသံဖြင့် တမ်းတလိုက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ... အသက် အသက်၊ ဘယ်တော့မှ မေ့ဖျောက်လို့ မရနိုင်တဲ့ အသက်လေးရေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသက်ကို တမ်းတလိုက်ပြီး ဆွေးမြည့်နာကြည်းစွာ သီချင်းကို ညည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသီချင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငယ်ကကျွမ်းတဲ့ ငယ်ကျွမ်းဆွေရေ...နွမ်းလျတမ်းတ...ပန်းသမျှ အချိန်နာရီတွေ... ရွှေကိန္နရီခြားသည့်ပမာ...တိမ်ပန်းချီသဏ္ဌာန်အလားပေ...နဂါးဂဠုန်ပုံကူး...ကြုံဖူးသမျှ စိတ်ရူးတွေဝင်ပြီ ခင်ရေ.. ဆွေးသည် ခင်ရေ ချစ်သည်း... ချစ်စကား မှာကြားပြသမျှတွေ...တလည်လည်လေ... အသည်းကွဲပြီမေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖြေသော်လည်းမပြေ...မဖြေသော်လည်း...သေသော်လည်း ချစ်သည်းမကြွေ၊ အချစ်ဆိုသည်များ အမှုပွေသား..အမြုတေ တစ်ပါးပါလေ..ထုချေရစတမ်း...ပြောစမ်းပါ မေ..တမ်း တမ်း တ တ...လွမ်းရသည့် အဖြစ်တွေ...သက်ညှာချစ်ထွေး ကြင်သူရေ...(ငယ်ကကျွမ်းတဲ့ (ငယ်ကျွမ်း ဆွေရေ) ..)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတူး ။ ။ သီချင်းဆုံးလျှင် ဝရန်တာမှ ပန်းခြံထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                 (အခန်းဆက် တီးလုံးတီးသည်)\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958479003797,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a1c6bf36-913d-463f-b77a-c62689a3b65a.jpg?v=1730214556"},{"product_id":"ဒဂုန်ခင်ခင်လေး-ချစ်အဏ္ဏ၀ါနှင့်မိန်းမဘ၀","title":"ဒဂုန်ခင်ခင်လေး - ချစ်အဏ္ဏ၀ါနှင့်မိန်းမဘ၀","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eချစ်အဏ္ဏဝါ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁) \u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျောင်းတက်ခေါင်းလောင်းထိုးပြီးနောက်၊ ကျောင်းခန်းမကြီး အတွင်းဝယ် ကျောင်းသားကြီးငယ်အပေါင်းတို့မှာ တစ်ဦးမကျန်စုရုံး မိကြလေ၏။ ကျောင်းဆရာကြီး ဦးဘိုးလွင်သည် သုန်မှုန် အောက်သိုး၊ ရွာတော့မည့် မိုးကဲ့သို့ ဆိုးဝါးသောမျက်နှာထားကြီးနှင့် ကျောင်းသား များ စုရုံးမိရာ အခန်းမကြီးသို့ ပြင်းထန်သော ခြေသံနှင့်အတူ လျှောက် လာလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူပျိုကြီးဖားဖားကအစ လေးနှစ်သား ချာတိတ်ကလေးအဆုံး၊ ခန်းလုံးပြည့်မတ်တတ်ရပ်နေသော ကျောင်းသားများမှာ မိမိတို့ဆရာ ကြီးမျက်နှာကို မြင်ရုံနှင့်ပင် ကျောင်းသားတစ်ဦးတစ်ယောက်အပေါ်၌ တစ်စုံတစ်ခု အပြစ်ပေးစရာရှိလေပြီဟု အတပ်သိကာ ဖိမ့်ဖိမ့်တုန်၍ နေရှာကြပြီဖြစ်ရကား ဆရာကြီး၏ရှေးဦးစွာ ဖွင့်ဟလိုက်မည့်စကား သံကို မိုးကြိုးထစ်သံ ကြားရတော့မည့်အလား တုန်လှုပ်ချောက်ချား စွာ နားစွင့်လျက်ရှိကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာကြီးဦးဘိုးလွင်သည် ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီးတို့၏ ဂုဏ်အင်္ဂါ နှင့် လိုက်လျောညီညွတ်သော ရုပ်လက္ခဏာရှိရာတွင် စူးရှထက်မြက်လှသော မျက်လုံးကြီးများကို လှန်ကာ မျက်မှန်ပေါ်မှကျော်၍ ကြည့် လိုက်သည့် တစ်ခဏ၌ အကြည့်ခံကြရသူ ကျောင်းသားများမှာ မိမိတို့ အူအသည်းကိုပင် ဖောက်ခွဲတွေ့မြင်သွားတော့မလောက် ကြောက်ရွံ့ လျက် အသက်မရှူဝံ့အောင် အနေကျုံ့၍ သွားကြလေ၏။ မူလက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော အခန်းမကြီးမှာ အူမြူကလေးချင်း ထိခိုက် သံကိုပင် ကြားရတော့မလောက် ပိုမိုတိတ်ဆိတ်လျက်ရှိတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာကြီးသည် မိမိ၏ကျောင်းသားများကို သိမ်းကျုံး၍စူးစိုက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခံ့ညားအောင်မြင်သော အသံကြီးနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းတို့အထဲက ငါတို့ကျောင်းကို နာမည်ဖျက်တဲ့ကျောင်းသား တစ်ယောက်ရှိတယ်။ မနေ့ညက ငါ့ကို ပုလိပ်တွေ လာတိုင်ထားတယ်။ ဒါကြောင့် ကျောင်းကြီးဂုဏ်ပျက်အောင် လုပ်တဲ့လူကို အမိဖမ်းရမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုပြောလိုက်သောအခါ နဂိုက ရွံ့နေသော ကျောင်းသားများမှာ ကြောက်ရာမှာ ကြောင်နှင့်တို့သလိုဖြစ်သွားကြလေရာ နောက်ပိတ်ဆုံး တန်းမှရပ်ကာ တစ်ယောက်ဖင် တစ်ယောက် ဆိတ်နေကြသော နီတွတ် နှင့် ငခွေးတို့ပင် စိတ်မအေးယောင်နှင့် ကြောင်တွေဝေနေရှာကြ လေ၏။ ဆရာကြီးလည်း ဆက်လက်ကာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပုလိပ်တွေ လာတိုင်တဲ့ အဖြစ်အပျက်ထဲက ဖြစ်သမျှအကြောင်း ကို အသေးစိတ်ပြောရမှာ ရှက်စရာကောင်းတဲ့အတွက် မပြောတော့ဘူး ဟေ့။ အတိုချုပ်လောက်ပြောလိုက်မယ်၊ မင်းတို့အားလုံး နားထောင် \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ထပ်ပြောလိုက်ပါသည်။ ကျောင်းသားများမှာ ကြောက် ကြောက်နှင့်ပင် ပြောမည့်စကားကို ကြားချင်နေကြလေသည်။ ဆရာ ကြီးက ဆက်လက်ကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဒီကျောင်းနဲ့ နှစ်လမ်းကြားမှာရှိတဲ့ မိန်းကလေးကျောင်းက ဘော်ဒါနေတဲ့ ကျောင်းသူကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ဒီကောင်ဟာ ည အချိန်မှာ ခဏခဏချိန်းပြီး လာတွေ့တယ်လို့ အရပ်ထဲက သိကြတယ်။ ဒီလိုသိလို့ မနေ့ညကတော့ ကျောင်းစောင့် ဒရဝမ်နှစ်ယောက်က ချောင်းပြီး ဖမ်းသတဲ့၊ ဖမ်းတော့ ဒီကောင်က ခုခံရိုက်နှက်ပြီး ထွက် ပြေးတယ်။ သူတို့ မရအရ လိုက်ဖမ်းတော့ နောက်ဆုံး ဒီကျောင်း ဝိုင်းထဲ ဝင်ပြေးပြီး ပျောက်သွားတယ်တဲ့။ ဒါနဲ့ ချိန်းချက်တွေ့တဲ့ ကျောင်းသူကလေးကို ဆရာမများက စစ်ဆေးမေးမြန်းတော့ ကလေးမ ကလည်း ဒီကောင်ရဲ့နာမည်ကိုထုတ်မပြောဘူးတဲ့။ ဒီတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကျောင်းဝိုင်းထဲမှာ ပျောက်သွားတယ်ဆိုတော့ ဒီကျောင်းသားထဲက တစ်ယောက်ယောက်ဖြစ်ရမယ်၊ အခုဒီကောင်ဟာ ဒီအထဲမှာရှိမှာပဲ။ ဒရဝမ်နှစ်ယောက်အနက် တစ်ယောက်မှာ အပရိက ထိခိုက်မိပေမဲ့ ကျန်တဲ့တစ်ယောက်မှာတော့ ဒဏ်ရာတော်တော်များတယ်။ ပုလိပ်က လည်း အရေးမယူပါဘူးလို့တော့ ပြောသွားပေမဲ့ ဒီကောင်ကို ငါဆုံးမဖို့ ဝတ္တရားရှိတယ်...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဆိုကာ ဆရာကြီးသည် ကျောင်းသားပရိသတ်အတွင်းသို့ စူးရှသော မျက်လုံးနှင့် ဖောက်ထွင်းကြည့်လိုက်ပြန်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျောင်းသားများကား အသက်မှန်မှန်ပင် မရှူဝံ့သလောက် ရွံ့ ကြောက်စိုးရိမ်နေရှာကြလေသည်။ ဆရာကြီးသည် တစ်ဖန်ဆက်လက် ကာ•••\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒါ- ခုစောစောတည်းက ကျွန်တော်ပါပဲလို့ ဖွင့်ပြီးဝန်ခံလိုက် ရင် ကောင်းမယ်။ ကိုယ်လုပ်မိတဲ့အပြစ်ကို ဖွင့်ပြီးဝန်မခံဘဲ မြုံနေမယ် ဆိုရင် အပြစ်ကျူးလွန်တဲ့အကောင်ဟာ တစ်ခါက နှစ်ခါထပ်ပြီး ကျူး လွန်သလိုဖြစ်နေမယ်။ ဒီလိုမေးနေတာဟာ မသိလို့ မေးနေတာ မဟုတ် ဘူး၊ မနေ့ညက ဘယ်သူအပြင်ထွက်လည်တယ်ဆိုတာ ငါ့ကို ဘော်ဒါ အုပ်က အစီရင်ခံပြီးသားဖြစ်လို့ ဘယ်သူဟာ ဒီအပြစ်ကျူးလွန်လာ တယ်ဆိုတာ ငါသိပြီးသားပဲ။ သို့သော်လည်း ခုနေဖွင့်ပြီး ဝန်ခံမယ် ဆိုရင် အချိန်ရှိသေးတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျောင်းသားများသည် နားရွက်မခတ် ဆိတ်ငြိမ်လျက်ရှိကြ၏။ ကိုယ်စီ ကိုယ်စီမှာ အပြစ်ရှိတဲ့လူက ထုတ်ဖော်ဝန်ခံလိုက်ပါစေတော့ ဟု တာဝန်ပေါ့သွားလိုခြင်းဖြင့် အတွင်းကျိတ် ဆုတောင်းမိကြလေ၏။ ဆရာကြီးလည်း ကျောင်းသားထဲမှ အပြစ်ရှိသူက ဖွင့်ဟဝန်ခံနိုးနိုးနှင့် ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းလျက်ရှိရာ အချိန်အတန်ကြာသည်တိုင်အောင် မည်သူ မျှ မလှုပ်ရှားကြခြင်းဖြင့် အတော်စိတ်ဆိုးလာလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့... ငါပြောတာ ကြားကြတယ်မဟုတ်လား။ အပြစ်ရှိတဲ့ အကောင်ဖွင့်ပြီး ဝန်ခံလိုက်နော်၊ (သို့မဟုတ်) ငါကိုယ်တိုင် နာမည် ထုတ်ခေါ်လိုက်ရရင် မသက်သာတော့ဘူး ပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါမှာလည်းထူးမခြားနား၊ ကျောင်းသားများမှာ တစ်ယောက် မျက်နှာ တစ်ယောက်မသိမသာ လှည့်ကာလှည့်ကာ အကဲခတ်နေကြ ရုံသာ ရှိလေ၏။ ဆရာကြီး၏မျက်နှာကား ဒေါသရောင်လွှမ်းသဖြင့် နီမြန်းလာလေပြီ၊ စားပွဲခုံကြီးဆီမှ ကျောင်းသားအုပ်စုထဲသို့ မျက်လုံးကြီး အားကုန်ဖြဲ၍ လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ထွန်းရွှေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု အောင်မြင်ခံ့ညားသော အသံကြီးနှင့် ထုတ်ဖော်ခေါ်ယူလိုက် ရာ တစ်ခန်းလုံးရှိ ကျောင်းသားများမှာ အတော်အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။ အကြောင်းမူကား ထွန်းရွှေမှာ ကျောင်းတွင်အတော်ဆုံး၊ သဘောအကောင်းဆုံး၊ အရိုးသားဆုံး၊ ကျောင်းသားကြီးငယ်၊ ကျောင်း ဒရဝမ်၊ ကျောင်းထမင်းချက်မှစ၍ လက်ထောက်ဆရာအသီးသီးနှင့် ဆရာကြီးဦးဘိုးလွင်၏ ချစ်တော်၊ လူတော်တစ်ဦး ဖြစ်ခြင်းကြောင့် မထင်သည့်မဲက ပေါက်သွားသည်ကို အံ့အားသင့်၍ မဆုံးနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အားလုံးပင် ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ်ရှိ ဆယ်တန်းကျောင်းသား ထွန်း ရွှေအား ဝမ်းနည်းသောမျက်နှာထားများနှင့် စူးစိုက်ကာကြည့်နေမိကြ လေသည်။ ထွန်းရွှေကား တစ်စုံတစ်ရာ ထူးထွေတုန်လှုပ်ခြင်းမရှိ မဟုတ်မခံ မျက်နှာထားနှင့်သာ ဆရာကြီးအနီးသို့ ရောက်လာလေ၏။ ဆရာကြီးသည် ခက်ထန်သောမျက်နှာထားနှင့် ထွန်းရွှေအား ခြေဆုံး ခေါင်းဆုံး ကြည့်လိုက်ကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်း ဘာပြောချင်သေးသလဲ” ထွန်းရွှေသည် အဖြေမပေး၊ ဆရာကြီးကား ပိုမိုဒေါပွသွား၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့... မေးနေတာ မကြားဘူးလား၊ မင်း ညက ကိုးနာရီနဲ့ ဆယ်နာရီအကြားမှာ အပြင်ထွက်လည်တာ အမှန်ပဲ မဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါတယ်” “ဒါဖြင့် ကျောင်းသူကလေးနဲ့ သွားစကားပြောတာ မင်းပဲပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ထွန်းရွှေသည် အဖြေမပေး၊ ဆရာကြီးစိတ်တိုစွာနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့.. မေးနေတာ မကြားဘူးလား၊ ပြောပါလား ဟုတ်ရင် ဟုတ်တယ် မဟုတ်ရင်မဟုတ်ဘူး...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာကြီးက ကျွန်တော့်ကိုအတပ်စွဲနေမှ မဟုတ်ပါဘူး ငြင်း လို့ကော ရဦးမှာလား ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာကြီး ဦးဘိုးလွင်သည် ဒေါနှင့် ခပ်ဆတ်ဆတ်ကလေး ပြန် ပြောလိုက်သော စကားကိုကြားရသောအခါ ထောင်းခနဲဒေါသထွက် ပြီး စားပွဲပေါ်မှကြိမ်လုံးကိုဆွဲကာ ထွန်းရွှေအား ဆယ့်လေးငါးချက် ခပ်ပြင်းပြင်း တအားလွှဲ၍ ရိုက်လိုက်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထွန်းရွှေကား ရင်အုပ်သားကြီးတောင့်ကာ အံကြိတ်လျက် တင်းခံ ထား၏။ ထွန်းရွှေ၏ သန်မာထွားကြိုင်းသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကြီး မှာ ဆရာကြီးထက် တစ်ဆလောက်သာ၍နေလေရာ ကျောင်းသားများ မှာ ထွန်းရွှေ ဆရာကြီးကို ပြန်များချလေမလားဟု တထင့်ထင့်နှင့် အသည်းယားနေကြလေ၏။ သို့ရာတွင် ထွန်းရွှေကား ထွက်နေသော အမျက်ကို ချုပ်တည်းထားလိုက်သကဲ့သို့ ဟင်းခနဲသက်ပြင်းချပြီး တွေ တွေကြီးလုပ်လိုက်မှ စိုးရိမ်သူများ စိတ်အေးသွားသကဲ့သို့ ရှိလေ သည်။ ထို့နောက် ဆရာကြီးက ထွန်းရွှေကို ရှုတ်ချသောမျက်နှာနှင့် စိုက်ကြည့် ကာ•••\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သွား... သွား... မင်းအခန်းထဲသွားတော့...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု အာဏာနှင့် အော်ငေါက်ခါလွှတ်လိုက်ရာ ထွန်းရွှေသည် ခေါင်းအောက်စိုက်နှင့်ပင် လေးလံသောခြေလှမ်းဖြင့် အခန်းထဲမှ ထွက် ခွာသွားလေ၏။ ဆရာကြီးလည်း ကျန်ရစ်သော ကျောင်းသားများအား မိမိတို့ဆိုင်ရာ စာသင်ခန်းများသို့ သွားကြရန် အခွင့်ပြုလိုက်လျှင် ကျောင်း သားများသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ ထွက်ခွာသွားကြရင်း အချင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958488178837,"sku":"","price":3150.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_c59537e3-5fd4-4f4e-b033-8982763b4d9a.jpg?v=1730214713"},{"product_id":"ထူးအိမ်သင်-အစိမ်းရင့်ရောင်ရက်စွဲများ","title":"ထူးအိမ်သင် - အစိမ်းရင့်ရောင်ရက်စွဲများ","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46941746135189,"sku":null,"price":11400.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46941746167957,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_05381619-4fee-48fd-ab6b-06ace59638a3.jpg?v=1730214764"},{"product_id":"ထွဋ်ခေါင်ဆရာတော်-နိဗ္ဗာန်ပေါက်လမ်းကျင့်စဥ်ကျမ်း","title":"ထွဋ်ခေါင်ဆရာတော် - နိဗ္ဗာန်ပေါက်လမ်းကျင့်စဥ်ကျမ်း","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနမော တဿ ဘဂ၀တော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မမေ့လျော့သင့်။ ။ လောကတွင် လူ၏ အဖြစ်သည် ရခဲ၏။ သာ သနာတော် ပွင့်လင်းသည့်ခေတ်နှင့် ကြုံကြိုက်ခဲ၏။ ရဟန်းအဖြစ်သည် ရခဲ၏။ သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံသောသူ၏ အဖြစ်သည် ရခဲ၏။ ထိုထက် သူတော်ကောင်းတရား ကြားနာရခြင်းသည် သာလွန်၍ပင် ရခဲ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ရှေးအကြောင်းကောင်းသည့်အတွက် ထို ရခဲခြင်း ဒုလ္လဘ ၅ မျိုးစလုံးနှင့် ကြုံတွေ့နေရာ ဤဘဝတွင်လည်း လွန်ခဲ့ကုန်သော ဘဝအထွေထွေတို့နည်းတူ သံသရာဝဲသြဃတွင် နစ်မြုပ်မျောပါး ကျင်လည် ပြေးသွား၍သာ ဘဝကို အဆုံးခံကြတော့ မည်လော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သဗ္ဗေသတ္တာ၊ ဝေနေယျာ၊ သံသာရှည်လှပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သုံးပါးညီညီ၊ လောင်မီးကြီး၊ ဖိစီးလှလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောင်မှန်းမသိ၊ မောဟဖိ၊ မိမိမိုက်လှပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုသော ထွဋ်ခေါင်ဆရာတော်ဘုရား၏ လင်္ကာအတိုင်း သတိတရား ရသင့်ကြချေပြီ။ ယခုအခါ လူများစွာပင် ဘဝ ဘဝများ က နည်းအတိုင်းပင် မိမိဝမ်းရေးအတွက် ပြေးရလွှားရနှင့် အလွန် ဒုက္ခဆိုက်ရောက်နေရာ “ကြီးငယ်မဟူ၊ ကိုယ့်ရွယ်တူ၊ ခုမူသေလှပြီ” ဆိုဘိသကဲ့သို့ သေသူတို့သည်လည်း သေကြလှပြီ။ သို့နှင့်ပင် သံဝေဂမရဘဲ ရှိကြတော့မည်လော။ (အနိစ္စ) အမြဲမရှိ။ (ဒုက္ခ) ဆင်းရဲခြင်း၊ (အနတ္တ) မိမိကိုယ်ကို မိမိ အစိုးမရပါတကားဟု ဗုဒ္ဓ ဘာသာများစွာတို့၏ နှုတ်တွင် တတွတ်တွတ် ရွတ်ဆိုသော်လည်း တရားလက်လွတ် ငှက်တောင်ကျွတ် ဆိုသလို ဖြစ်နေသူတို့သည် နောင်တတရား ရထိုက်ကြချေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတိုက်တွန်းချက်။ ။ အထူးသဖြင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့သည် ယခုနှစ် ယခုအချိန်ကစ၍ ပုညကြိယာ ၁၀ ပါးတို့ကို လိုက်နာကျင့်ဆောင် ထိုက်ကြချေပြီ။ ယခုကစ၍ ဗုဒ္ဓဘာသာတို့သည် ၁၀ ပါးသော ဒုစရိုက်တို့ကို ရှောင်ကြဉ်သင့်ကြပြီ။ မိုးညှင်းဆရာတော်ဘုရားကြီး သွန်သင်ဆုံးမတော်မူသည့်အတိုင်း အိုဘေးကြီး၊ နာဘေးကြီး၊ သေ ဘေးကြီးတို့ အစဉ်ထိုးနှက်နေသော ဤခန္ဓာကိုယ်ကို ဝိပဿနာဉာဏ် ဖြင့် မှောက်လှန်၍ ကြည့်ရှုလိုက်ပြီ။ ၃၁ ဘုံ ကျင်လည်ကုန်သော သူတို့အား မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မစိုရ် စိတ်များ ထားရှိသင့်ကြပြီ။ အလုံးစုံသော ဒါနတွင် ဓမ္မဒါန မြတ်၏။ အလုံးစုံသော အရသာတွင် ဓမ္မအရသာက အောင်၏။ အလုံးစုံသော မွေ့လျော်ခြင်းတွင် ဓမ္မ မွေ့လျော်ခြင်းက အောင်၏။ သံသရာဝဲသြဃကို တဏှာကို ဖြတ်ခြင်းဖြင့် အောင်၏။ ထိုကြောင့် ယနေ့ယခုကစ၍ဗုဒ္ဓဘာသာ အားလုံးပင် ဘဝ ဘဝက မေ့လျော့ကာ သံသရာတွင် ကျင်လည်ပျော်ပါးလာခဲ့ရသောအဖြစ်ကို အောက်မေ့ကာ၊ ထိုမေ့ လျော့ပေါ့ဆမှုကို ပယ်ဖျက်ကာ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာတို့ကို နာနာ ကြီး ကြိုးစားထိုက်ကြပြီ ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းမြတ်သော စေတနာ ဖြင့် တိုက်တွန်းစကား ရေးသားလိုက်ရပေသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eထွဋ်ခေါင်ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ကမ္မဋ္ဌာန်းသံပေါက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသဗ္ဗေသတ္တာ၊ ဝေနေယျာ၊ သံသာ ရှည်လှပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတည်ကျကျ၊ ဘယ်ဘဝ၊ ရကြမရှိပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရအံ့နိုးနိုး၊ လောဘ၊ အကျိုးယုတ်လှပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသုံးပါးညီညီ၊ လောင်မီးကြီး၊ ဖိစီးလှလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလောင်မှန်းမသိ၊ မောဟဖိ၊ မိမိ မိုက်လှပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပိုးဖလံမျိုး၊ မီးကိုတိုး၊ ကိုယ်ကျိုးနည်းလှပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကာမဂုဏ်မွဲ၊ သည်မိုက်နဲ၊ မခွဲနိုင်ကြပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမခွဲနိုင်ကြ၊ လူ့ဗာလ၊ မိုက်စ သိမ်းသင့်ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂင်္ဂါသဲတူ၊ ပွင့်တော်မူ၊ ဆူဆူများလှပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eများအသ၊ ရှင်စောတွေ၊ ရှောင်သွေခဲ့လှပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ဆူမသင့်၊ တစ်ဆူသင့်၊ ဖူးခွင့်တွေ့လိုက်ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမတော်မတရား၊ ကျင့်ဖောက်ပြား၊ မိုက်အားကြီးလှပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလိုမလိုက်၊ သည်အမိုက်၊ ပယ်ထိုက်သင့်လှပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမပယ်မချိုး၊ ဆင်ကန်းတိုး၊ ဟုတ်နိုးထင်လှပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟုတ်နိုးသမှု၊ ထင်တိုင်းပြု၊ ယခုတိုင်ခဲ့ပြီ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46941398925461,"sku":null,"price":3325.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46941398958229,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_98415019-cc61-4a03-9095-9ad3966f3018.jpg?v=1730214943"},{"product_id":"ထွဋ်၀င်းထွဋ်-သမိုင်းစာမျက်နှာပေါ်ကကမ္ဘာကျော်ပြိုင်ဘက်ကြီးများ","title":"ထွဋ်ဝင်းထွဋ် - သမိုင်းစာမျက်နှာပေါ်ကကမ္ဘာကျော်ပြိုင်ဘက်ကြီးများ","description":"\u003cp\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958490865813,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_dae0a70a-4ccd-4402-b7e1-7a625ff034ec.jpg?v=1730214962"},{"product_id":"ထက်မြတ်နိုင်ဇင်-ညရေပြင်မှာလသံစဥ်သီကာဖွဲ့ပါလို့","title":"ထက်မြတ်နိုင်ဇင် - ညရေပြင်မှာလသံစဥ်သီကာဖွဲ့ပါလို့","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ပြီး အိပ်မောကျနေသော လောကကြီးကို ညင်ညင် သာသာ ထိတွေ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ညတွင် ဆယ်လင်း၏ငွေလရောင်သည် အင်ဒီမီယွန်ဟုခေါ်သော သိုးထိန်းလုလင် တစ်ဦးပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ဖြာကျနေသည်။ လမင်း ဆယ် လင်းသည် သိုးများ၏ ဘေးတွင် အိပ်ပျော်နေသော အင်ဒီမီယွန်ကို ငေးစိုက် ကြည့်နေမိ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးအရောင်ကား လရောင်ထက်ပင် လက်နေ သေးသည်။ ငေးကြည့်နေမိရာမှ လနတ်သမီး၏နှလုံးသားထဲတွင် ထိုလုလင် အပေါ် ချစ်ခင်နှစ်လိုစိတ်များက တမံကျိုးသည့်ရေကဲ့သို့ တားမရ ဆီးမရ လျှံထွက်လာ၏။ ထူးထူးဆန်းဆန်း အိပ်ရင်း ပြုံးနေသော သိုးထိန်းလုလင် ငယ်သည် ငယ်ရွယ်ပြီး ရုပ်ရည်မှာသန့်ပြန့်လွန်းလှသဖြင့် ထိုအဆောင်အယောင် ကပင် လနတ်သမီး၏နှလုံးသားကို ညှို့ယူသိမ်းထုတ်သွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တာဝန်ချိန် ကုန်ဆုံးသွားသည့်အခါ လနတ်သမီးဆယ်လင်းက ဇီးယုစ်ထံသွားပြီး အင်ဒီမီယွန်ကို သူ့ချစ်ခြင်းဖြင့် ထာဝရအိပ်ပျော်စေသည့် ဆုကိုတောင်းလေသည်။ ထို့ကြောင့် အင်ဒီမီယွန်သည် ပြုံးရင်း အိပ်ပျော်နေ ရာမှ ထကို ထမလာတော့ဘဲ လနတ်သမီး၏ ချစ်ခြင်းဖြင့်ရက်လုပ်ထားသော နှလုံးသားကတ္တီပါစပေါ်တွင် အိပ်ပြီးရင်း အိပ်နေတော့၏။ သူ့ အိပ်မက်ထဲ တွင် သူသည် လမင်းကို ပွေ့ပိုက်ထားသည်ဟု မြင်မက်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်သည်။ ကျွန်တော်သည် ... လနတ်ဆုမီထယ်လင်း၏ ချစ်ခြင်း ကျိန်စာမိနေသည့် အင်ဒီမီယွန် ဟုခေါ်သော သိုးထိန်းလုလင် တစ်ယောက် ပင်ဖြစ်တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိုင်းဝဏ္ဏ၏ ဘဝစာမျက်နှာ - ၁\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ရွှေပြည်သိင်္ဂါ၊ တောင်လက်ျာဝယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထက်စွာမြင့်ခေါင်၊ ပြာရီမှောင်သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသန်းတောင်ဂီရိ၊ မိုးတရှိက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြညှိစိုစို၊ မြေတခိုတွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွှေညိုပျံ့သင်း၊ ညောင်ရွှေအင်းလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနတ်မင်းသုံးရန်၊ နန္ဒာကန်နှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသဏ္ဌာန်မခြား၊ ရေကျက်စားသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေသားတံငါ၊ စီးပွားရှာသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကွန်ချာပွင့်ရုပ်၊ ဝင့်ကာအုပ်၍ ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစာလေးသည် ကုန်းဘောင်ခေတ် မင်းတုန်းမင်းလက်ထက်တွင် ကျော်ဇောထင်ရှားခဲ့သော စာဆိုရှင်စလေဦးပုညက အင်းလေးဒေသ၏ လှပ တင့်တယ်ပုံကို စာစပ်ဆိုထားခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အီတာလျံဘာသာစကားဖြင့် Veneziz\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု အသံထွက်သည့် ဗင်းနစ်စ် မြို့သည် ဥရောပတိုက်၏ရေပေါ်မြို့တော်၊ တံတားများမြို့တော် ဟူ၍ လူသိများပြီး ထိုမြို့တွင် အများအားဖြင့် လှေများ၊ ကိုယ်ပိုင်မော်တော်ဘုတ်များဖြင့် သွားလာကြ၏။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံခြားသား ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည်များကလည်း ရေပေါ်မှာပင် အိမ်ဆောက်၊ ရေပေါ်တွင် ဈေးရောင်း၊ လှေဖြင့်သာ တုစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ လှော်ခတ်သွားကြသော အင်းလေးကို မြန်မာပြည်၏ “ဗင်းနစ်စ်” ဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် အင်းလေးသည် ဗင်းနစ်စ်ကဲ့သို့ လူတို့ ပြုပြင်ဖန်တီးထား ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ... တောင်ပေါ်တွင် သဘာဝအလျောက်ဖြစ်တည်နေခြင်း သည် ပိုပြီးထူးဆန်းနေသယောင် ဖြစ်နေ၏။ ပို၍ထူးခြားသည်ကား အင်းလေးဒေသတွင် လှေကို လက်ဖြင့်မလှော်ဘဲ ခြေဖြင့်လှော်ခြင်းက မြင်ရ သူအဖို့ အံ့သြဖွယ်ဖြစ်နေသည်မှာ ငြင်းမရသည့်အချက်ပင် ဖြစ်သည် မဟုတ် ပါလား ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003exxx\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချိန်ကား ဖောင်တော်ဦးစေတီ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များ ... နမ့်ဟူးရွာ စံကျောင်းတော်သို့ ပြန်လည်ကြွရောက်လာချိန်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အင်းလေးရိုးရာလှေပြိုင်ပွဲများဖြစ်သည့် အမျိုးသားရာကျော် လှေပြိုင်ပွဲများ၊ အမျိုးသား ၄၆ တက် လှေပြိုင်ပွဲများ၊ အမျိုးသမီး ၂၆ တက် လှေပြိုင်ပွဲများနှင့် အခြားသော ပွဲလမ်းသဘင်များကို စည်ကားစွာကျင်းပကြသည်မှာ အင်းလေး ၏ ချစ်စဖွယ်ဓလေ့တစ်ခုပင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လှေပြိုင်ပွဲကိုအားပေးရန် နမ့်ဟူး တစ်ရွာလုံးအပြင် ရွာနီးချုပ်စပ်မှ လူများအားလုံးက တစ်ခဲနက် လာရောက်အားပေးကြသည်။ အင်းထဲတွင် ရပ်ထားသည့် လှေပေါ်မှလူများ၊ အင်းလေးကန်စပ်ကမူများနှင့် မိမိတို့အိမ် ရှေ့တံတားများပေါ်တွင် ရပ်ကြည့်နေသူများ စသဖြင့် လူပရိသတ်အင်အားက ပုရွက်ဆိတ်အုံကဲ့သို့ ပြည့်သိပ်နေတော့၏။ လူတွေတင်မက ဘုန်းကြီး သံဃာ အချို့လည်းပါ၏။ လူတချို့က ထီးဆောင်းထားကြပြီး အင်းလေးကန်ထဲရှိ လှေပေါ်ကလူတွေကတော့ ခမောက်ဆောင်းသူ ဆောင်း၊ ထီးမိုးသူ မိုးနှင့် လှေပြိုင်ပွဲကို အားပေးရန် အသင့်ရှိနေကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုလူအုပ်များ၏အလယ် ရေပြင်ထဲတွင်ကား လှေလှော်ပြိုင်မည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညရေပြင်မှာ .. “လ” သံစဉ်သီကာဖွဲ့ပါလို့ ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လှေသမားများက ပြိုင်ရန်အသင့်ဖြင့် မာန်သွင်းထားကြပုံက စိတ်အား တက်ကြွဖွယ်ကောင်းလှ၏။ လှေပြိုင်ပွဲဝင်များက ရှပ်အင်္ကျီအဖြူလက်ရှည် ကို ပင်နီရောင် ရှမ်းဘောင်းဘီပွများဖြင့်တွဲဝတ်ကာ လှော်တက်ကို ခြေထောက် တွင် ချိတ်ထားကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုလူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့ဆုံးတွင်ကား နန်းခမ်းကြာညိုသွယ်၊ စောနန္ဒာခိုင် နှင့် နန်းခမ်းကြာညို၏ မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်နန်းခမ်းမွန်က သားဖြစ်သူ စိုင်းဝဏ္ဏ ဦးဆောင်သည့် အသင်းကို အားပေးရန် အသင့်စောင့်နေကြသည်။ စောနန္ဒာ ခိုင်၏လက်ထဲတွင်ကား နှင်းဆီပန်းနှင့် သပြေပန်းစည်းကိုင်ထားပြီး သူမက တစ်ဖက်သတ်ချစ်ရသူ အနီအသင်းခေါင်းဆောင် စိုင်းဝဏ္ဏအတွက် အောင် ပန်းအဖြစ် ရည်ရွယ်ထားပုံပေါ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နန်းခမ်းကြာညိုသွယ်က ပါးစပ်နားသို့ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ကပ်ကာ အစ်ကိုဖြစ်သူ စိုင်းဝဏ္ဏဆီသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေး .. အစ်ကို ... နိုင်အောင်ပြိုင်နော် ..။ ညီမလေးတို့ အားပေး နေမယ်” .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု အော်ပြောလိုက်သည်။ ညီမ၏အော်သံကြောင့် လှေပေါ်မှ ခေါင်း ဆောင် စိုင်းဝဏ္ဏက ညီမဖြစ်သူ နန်းခမ်းကြာညိုသွယ်ဆီသို့ကြည့်ကာ ပြုံးပြီး လက်မ ထောင်ပြလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ ... ကြာညိုရယ် .. ပူမနေစမ်းပါနဲ့ ... စိုင်း ခေါင်းဆောင်တဲ့ လှေကပဲ ဗိုလ်စွဲမှာ၊ မယုံရင် စောင့်ကြည့် ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စောနန္ဒာခိုင်က ကြာညိုကို အားပေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အမယ်လေး ယောင်းမရယ် .. ညီမတစ်ယောက်လုံးကို ရှေ့မှာ ထားပြီး ကိုယ့်ငါးချဉ် ကိုယ်ချဉ်ပြနေပြန်ပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအပြောကြောင့် စောနန္ဒာခိုင်က ရှက်ပြီး ခေါင်းငုံ့ရင်း ကြာညိုသွယ် ၏ လက်မောင်းကို မနာအောင် ခပ်ဖွဖွဆွဲဆိတ်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် အချက်ပေးလိုက်သည်နှင့် လှေများ လှော်ခတ်ကာ ပြိုင်ပွဲ စတော့သည်။ ခြေထောက်များဖြင့် လှော်ခတ်နေသော လှော်တက်များသည် ရေပြင်ထဲသို့ အားမာန်ရှိစွာ နစ်ဝင်လျက် .....။ အင်းရေပြင်ထက်တွင် လှေများ က ခပ်ငြိမ့်ငြိမ့်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ရှပ်တိုက်ပြေးလွှားနေကြပုံသည် မြင်ရသူအဖို့မျက်စိပသာဒဖြစ်ဖွယ်ကောင်းလွန်း၏။ ထိုသို့အပြိုင်အဆိုင် လှော်ခတ်နေကြ ရင်း စိုင်းဝဏ္ဏ ဦးဆောင်သည့်လှေ၏ လှေဦးက အတူယှဉ်နေရာမှ ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ပရိသတ်ဆီမှ “ဟေး”ခနဲ အော်လိုက်သံများ ...။ လက်ခုပ်တီးလိုက်သံ များ ... လက်ခေါက်မှုတ်လိုက်သံများက ဆူညံစွာပေါ်ထွက်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စိုင်းဝဏ္ဏ ဟေ့ ... စိုင်းဝဏ္ဏကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သိသိသာသာ ထိုးထွက်ပြီး ရှေ့ရောက်လာသော စိုင်းဝဏ္ဏ၏ လှေ ကြောင့် နန်းခမ်းကြာညိုသွယ်နှင့် စောနန္ဒာခိုင်တို့ နှစ်ယောက်သား ကလေး တွေကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စွာခုန်ပေါက်နေတော့သည်။ စိုင်းဝဏ္ဏ၏လှေနောက်မှ ကပ်လျက်လိုက်ပါလာသည့်လှေမှာ စိုင်းအိုက်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိုင်းဝဏ္ဏတို့လှေနှင့် စိုင်းအိုက်၏လှေတို့ သူနိုင်ကိုယ်နိုင် လှော်ခတ်နေ ကြရင်း စိုင်းအိုက်ခေါင်းဆောင်သော တစ်ဖက်လှေက စိုင်းဝဏ္ဏတို့လှေကို မီခါနီးဖြစ်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိုင်းအိုက်၏ ပရိတ်သတ်များထံမှ “ဟေး”ခနဲ အော်သံများ ထပ်ထွက် လာပြန်၏။ စိုင်းဝဏ္ဏက အနည်းငယ်စိတ်ပူသည့် မျက်နှာဖြင့် သူ့ဘေးမှ လှေဆီသို့ အသာစောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ထို့နောက် စိုင်းဝဏ္ဏက အံကိုကြိတ်ကာ အားနှင့်မာန်နှင့် ဖိလှော်ခတ် လိုက်သည်။ ရေပြင်ပေါ်တွင် လှေဦးနှစ်ခု မတိမ်းမယိမ်းဖြစ်နေရာမှ စိုင်းဝဏ္ဏ တို့လှေဦးက ဘေးမှလှေထက် ရှေ့သို့ သိသိသာသာ ကျော်တက်သွားပြန် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရင်ထိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသော နန်းခမ်းကြာညိုသွယ်နှင့် စောနန္ဒာခိုင် တို့နှစ်ယောက်သား အသက်ပင် မရှူမိကြတော့ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လှေပြိုင်ပွဲတွင် ကိုယ့်လူဘက်မှ အနိုင်ရခြင်းသည် အင်းလေးဒေသ တွင် နေထိုင်သူများအဖို့ မိသားစု ဂုဏ်သိက္ခာတန်ဖိုးတစ်ခုကို ဆွတ်ယူပေး လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် မဟုတ်ပါလား ..။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လှေသုံးစီးတွင် စိုင်းဝဏ္ဏတို့လှေက ရှေ့မှဦးဆောင်နေပြီး ပြင်းထန်စွာ လှော်ခတ်နေသော လှေပြိုင်ပွဲဝင်များ၏ မျက်နှာပေါ်က ဇောပြင်းထန်မှုများ သည် အင်းရေပြင်ထဲတွင် အရိပ်ထင်နေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပရိသတ်များ အော်ဟစ်အားပေးနေကြလေ .. သူတို့၏ အားမန်တွေ က တက်ကြွလေမို့ တခြားလှေများကလည်း နောက်မှ အပြင်းအထန် လှော် ခတ်ကြတော့သည်။ သို့သော် စိုင်းဝဏ္ဏ၏လှေကိုတော့ မည်သူမျှ မမီနိုင်တော့ ချေ။ ပန်းတိုင်သည် စိုင်းဝဏ္ဏ၏ လက်တစ်ကမ်းမှာပင် .....။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “စိုင်းဝဏ္ဏ ... စိုင်းဝဏ္ဏ .. စိုင်းဝဏ္ဏ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်ဆုံး စိုင်းဝဏ္ဏတို့လှေသာလျှင် ပန်းဝင်သွား၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြည့်နေသော ပရိသတ်များက ဟေး” ခန် အောင်ပွဲခံအော်ဟစ်ကာ လက်သီးလက်မောင်း တန်းလိုက်ကြသံများနှင့်အတူ စိုင်းဝဏ္ဏတို့ လှေသမား အချင်းချင်းလည်း ဝမ်းသာအားရဖက်ကာ ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိုင်းဝဏ္ဏက စောစောက ညီမဖြစ်သူ နန်းခမ်းကြာညိုသွယ် အားပေး နေရာဆီသို့ ပြုံးကာ လှမ်းကြည့်လိုက်စဉ် နန်းခမ်းကြာညိုသွယ်ကို မတွေ့ရဘဲ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ စောနန္ဒာခိုင်ကိုသာတွေ့သဖြင့် ပြုံးနေရာမှတည်သွား၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စောနန္ဒာခိုင်ကတော့ ပန်းစည်းလေးထောင်ပြကာ ဝမ်းသာအားရ လက်ပြနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိုင်းဝဏ္ဏက လူအုပ်ကြားထဲမှဖြတ်ကာ သူမ ရှိရာဆီသို့ လျှောက်လာ နေသည်ကို တွေ့တာကြောင့် စောနန္ဒာ ဝမ်းသာသွားသည်။ အနားရောက် သောအခါ စောနန္ဒာက စိုင်းထံသို့ ဂုဏ်ပြုပန်းစည်း လှမ်းပေးလိုက်ရင်း “စိုင်း .... နင်အရမ်းတော်တာပဲဟာ .. ရော့ ... ဒါငါနင့်ကို ဂုဏ်ပြုတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိုင်းက ပန်းစည်းကို လှမ်းမယူဘဲ အမှတ်တမဲ့ တွန်းဖယ်ရင်း ဟိုဟိုဒီဒီ မျက်လုံးအကြည့်ဖြင့်ရှာဖွေလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေးပါ ... အဲဒီပန်းစည်းထားစမ်းပါဦးဟာ ညီမလေးရော ... ညီမ လေး .. ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ .. စောစောက နင်နဲ့ အတူတူရှိနေတာ မဟုတ်လား” | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစောနန္ဒာက ဟိုဒီကြည့်လိုက်ပြီးမှ\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီနားမှာပဲရှိမှာပေါ့ဟ။ တခြားသူငယ်ချင်းတွေကို သွားနှုတ်ဆက်နေ လို့ ဖြစ်မှာပေါ့ .. နင်ကလည်း”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ ... သူတစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားနေလို့ဖြစ်မလားဟ။ ဒီလောက် လူတွေအများကြီး ဥစ္စာ။ အမေကရော ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958492405909,"sku":"","price":2070.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_c7b8c66a-5dee-410b-bb62-666e88fa22b5.jpg?v=1730215093"},{"product_id":"တိုက်စိုး-မင်းယု၀ေ-စန္ဒကိန္နရီနှင့်၅၅၀ဇတ်၀ထ္ထု၂၅ပုဒ်","title":"တိုက်စိုး မင်းယု၀ေ - စန္ဒကိန္နရီနှင့် ၅၅၀ ဇတ်ဝထ္ထု ၂၅ပုဒ်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစန္ဒကိန္နရီ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗုဒ္ဓသည် ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် ခမည်း တော် သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီး၏ နန်းတော်သို့ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးရန် ကြွတော် မူသည်။ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးတော်မူပြီးသော် ဗုဒ္ဓက မိမိသည် ရာဟုလာ၏ မယ်တော် ယသော်ဓရာထံ ကြွချီလိုသည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအကြောင်းကို ယသော်ဓရာ ကြားသိရသောအခါ ဗုဒ္ဓကိုကြိုဆိုရန် ပြင်ဆင်သည်။ ဗုဒ္ဓ ကြွတော်မူလာသောအခါ ယသော်ဓရာသည် ရိုသေလေးမြတ်စွာ ခရီးဦးကြိုပြုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးက ဗုဒ္ဓသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာကို စွန့်လျက် သလုံးမြင်းခေါင်းဖြင့် ရင်း၍ရအပ်သော ဆွမ်းဖြင့်သာ အသက် မွေးသော ရဟန်းအသွင်ယူကာ သစ္စာတရားကို ရှာဖွေစဉ် ချွေးမတော် ယသော်ဓရာသည်လည်း ဗုဒ္ဓနည်းတူပင် လက်ဝတ် တန်ဆာ ရတနာအားလုံးကို စွန့်ခဲ့သည်။ နံ့သာတို့ကို စွန့်ခဲ့သည်။ ဖန်ရည်စွန်းသော အဝတ်တို့ကို ဝတ်ခဲ့သည်။ “ယသော်ဓရာသည် အရှင်ဘုရားအပေါ် အလွန်သစ္စာရှိခဲ့ပေ သည်တကား” ဟူ၍ ဗုဒ္ဓအား လျှောက်ထား၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ ဗုဒ္ဓက ယသော်ဓရာသည် ယခုဘဝတွင်သာ မိမိအပေါ် ချစ်မြတ်နိုး၍ သစ္စာရှိခဲ့သည်မဟုတ်၊ ရှေးအတိတ် ဘဝကလည်း ချစ်မြတ်နိုး၍ သစ္စာရှိခဲ့သည်ဟူ၍ မိန့်တော်မူ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွန်လေပြီးသောအခါ ဘုရားလောင်းသည် ကိန္နရာမျိုး၌ဖြစ်၍ စန္ဒ အမည်တွင်၏။ ထို စန္ဒကိန္နရာသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ စန္ဒကိန္နရီနှင့်အတူ ဟိမဝန္တာအရပ်ရှိ စန္ဒပဗ္ဗတ (လမင်းတောင်) မည်သော ငွေတောင်၌နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့ မောင်နှံသည် မိုးရာသီအချိန်တွင် တောင်ပေါ်၌နေကြ၏။ မိုးရာသီကုန်ဆုံး၍ နွေရာသီသို့ ရောက်လာသောအခါတွင်ကား တောင်ခြေ သို့ ဆင်းကြသည်။ ယင်းသို့ ဆင်းသက်သည်မှာ ထိုတောင်ခြေရှိ သစ်ပင် များ၊ မြက်ပင်များအကြားဝယ် ကစားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို တောင်ခြေရှိ စမ်းချောင်းများ၌ ရေချိုးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပူအိုက်သောနွေရာသီ၏ နေ့တစ်နေ့တွင် စန္ဒကိန္နရာသည် နံ့သာကို လိမ်းကျံ၏။ ပန်းဝတ်မှုန်တို့ကို စား၏။ ပန်းပုဆိုးကို ဝတ်ဆင်၏။ ပြီးသော် ပျော်ရွှင်စွာသီချင်းဆိုကာ စမ်းချောင်းအနီးတွင် ပေါက်လျက်ရှိသော နွယ်ပုခက်ကိုစီး၍ ကစား၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် စန္ဒကိန္နရာသည် စန္ဒကိန္နရီနှင့်အတူ စမ်းချောင်းတွင်းသို့ ဆင်း၍ ရေချိုး၏။ သူတို့သည် ရေထဲတွင် အချင်းချင်း ကျီစယ်လျက် ရေ၌ ပန်းတို့ကိုကြဲလျက် ရေကစားကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့သည် အားရအောင် ရေကစားကြပြီးသော် ရေမှ တက်ကြ၏။ သူတို့၏ ပန်းဝတ်တန်ဆာတို့ကို တစ်ဖန် ဆင်မြန်းကြ၏။ ထို့နောက် ငွေပြားအဆင်းရှိသော သဲသောင်ပြင်၌ ပန်းမွေ့ရာခင်းကာ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာ လျောင်းစက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခဏကြာသော် စန္ဒကိန္နရာသည် ဝါးလုံးကိုတီး၏။ စန္ဒကိန္နရီက က၏။ ဆိုင်းချက်နှင့်အညီ စန္ဒကိန္နရီသည် ညင်သာစွာ ကခုန်လေသည်။ ဤသာယာချမ်းမြေ့သော နေရာဌာနသို့ လူသားတစ်ယောက် ရောက်လာခဲ့ တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမြင့်မီကပင် ဗာရာဏသီမင်းသည် ထီးနန်းကို ခေတ္တ စွန့် ခွာလျက် ဟိမဝန္တာသို့ သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုဆုံးဖြတ်ချက် အတိုင်း သူသည်လာခဲ့ရာ ကိန္နရာ ကိန္နရီမောင်နှံတို့ ကစားမြူးထူးရာ သည်နေရာ သည်စမ်းချောင်းသို့ ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဗာရာဏသီမင်း သည် ဝါးလုံးတီးခတ်သံကို ကြားသဖြင့် ခြေသံမကြားစေဘဲ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွား၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းသည် စန္ဒကိန္နရီကို မြင်လျှင်မြင်ချင်း ချစ်ခင်တပ်မက်သောစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာ၏၊ သို့ဖြင့် သူသည် စန္ဒကိန္နရီကို ရယူသိမ်းပိုက်ရန် လေးကို တင်၍ လင်ဖြစ်သူကိန္နရာဖိုကို မြားဖြင့် ပစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စန္ဒကိန္နရာသည် မြားဒဏ်ကြောင့် အော်ညည်းကာ စန္ဒကိန္နရီကို ကျောခိုင်းလျက် မြေသို့ လဲကျသွားရှာသည်။ စန္ဒကိန္နရီသည် ချစ်လင်၏ အော်သံကြားသဖြင့် အနီးသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးသွား၏။ အဘယ်သို့ ဖြစ် လေသနည်းဟု စုံစမ်း၏။ ထိုအခါ ချစ်လင်ကိုယ်၌ မြားဒဏ်ရာကို တွေ့ ရှိသည်။ ရှေ့နောက်ဝဲယာကို ကြည့်ရှုရှာဖွေသည်တွင် ဗာရာဏသီမင်းကို မြင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတွင် စန္ဒကိန္နရီသည် ဗာရာဏသီမင်း၏ အနီးမှပြေးကာ တောင်ထိပ်ပေါ်ကနေပြီးလျှင် မင်းကို ကျိန်ဆဲလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟယ်-သူယုတ်မာမျိုး၊ ရာဇာဆိုးတဲ့\/\/\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြတ်နိုး ချစ်ကြင်၊ ငါ့ ချစ်လင်သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသင် ရက်စက်၊ မြားဒဏ်ချက်ဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခက်လက် ဝေဆာ၊ သစ်ရိပ်မှာဝယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ကြည်သာရွှင်စွာ၊ မြူးပျော်ရာမှ ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခုခါ လဲကျ၊ မြေဝယ်ခ၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသောက ငါ၌ ရောက်ရပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသင် မင်းတရား၊ သင် ရမ်းကား၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသနားဖွယ်ရာ၊ ငါ့သက်လျာမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသေရွာသို့ဆီ၊ မြန်းရပြီမို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါသည် ပူဗျာ၊ သောကဖြာသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင့်မှာ ချစ်ခင်၊ သင့် မိခင်လည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပူပင်သောက ရောက်စေသော်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသင်မင်းတရား၊ သင် ရမ်းကား၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသနားဖွယ်ရာ၊ ငါ့ သက်လျာမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသေရွာသို့ဆီ၊ မြန်းရပြီမို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါသည် ပူဗျာ၊ သောကဖြာသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင့်မှာ သက်ထား၊ သင့် မယားလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ကြီးမားသောက ကြုံစေသော်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတဏှာရာဂ၊ သင် ထကြွ၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါ့ကို လိုချင်၊ ပြစ်မဲ့စင်သည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါ့လင်ကိုသာ၊ သင်သတ်ပါ၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e သင့်မှာ ချစ်ခင်၊ သင့် မိခင်လျှင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့လင် သူ့သား၊ သူ့သက်ထားတွက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြီးမားသောက ကြုံစေသော်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတဏှာရာဂ၊ သင် ထကြွ၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါ့ကိုလိုချင်၊ ပြစ်မဲ့စင်သည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါ့လင်ကိုသာ၊ သင် သတ်ပါ၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင့်မှာ သက်ထား၊ သင့် မယားလျှင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့ သား သူ့လင်၊ သူ့ ချစ်ကြင်တွက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ပူပင်သောက ကြုံစေသော်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစန္ဒကိန္နရီ၏ အကျိန်ဆဲရပ်သော တစ်ခဏတွင် ဗာရာဏသီမင်း သည် ဤသို့ ဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိုဘဲ့ အလှ၊ ချစ်နှမငဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသောက ထွေကာ၊ မငိုပါနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမယ့်မှာ ခိုးဝါး၊ အမြင်မှားထင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမယား ကိန္နရာ၊ ဘဝမှာလျှင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘယ်မှာ ကြီးကျယ်၊ ဂုဏ်တင့်တယ်လိမ့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမယ်တို့ နေရာ၊ သည်တောမှာလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာဖွယ် ကင်းစွ၊ သွေ့ခြောက်လှ၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလှဝေဖြာ၊ ရွှေနန်းမှာဝယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင်ညာဒေဝီ၊ မဟေသီလျှင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါသည် မယ့်အား၊ နှင်းအပ်ထားမည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပျော်ပါးပါ တော့ ကြည်ရွှင်လော့။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46515520700565,"sku":null,"price":3150.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46515520733333,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_ca8adb37-be3e-4cad-994a-a9df92e70bd7.jpg?v=1730215836"},{"product_id":"တင်မောင်သန်း-လမ်းတိုင်းကိုရွှေခင်းထားတယ်","title":"တင်မောင်သန်း - လမ်းတိုင်းကိုရွှေခင်းထားတယ်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်ဆရာ \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူဝီကရား ၏ မိတ်ဆက်စကား\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုရီးယားစစ်ပွဲ အပျက်အစီးများနောက်ပိုင်း နတ္ထိဖြင့် စခဲ့သော ကင်ဝူချွန်းသည် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ကော်ပိုရေးရှင်း များအနက် တစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့၏။ ဒေဝူး တည်ထောင် သူလည်းဖြစ်၊ ဥက္ကဋ္ဌလည်းဖြစ်သော ကင်သည် စိတ်ကူး စိတ်သန်းနှင့် စေ့စော်မှုတို့၏ လူပုဂ္ဂိုလ်သာဓကလည်း ဖြစ်ပေ သည်။ ထိုစိတ်ကူးစိတ်သန်းနှင့် စေ့ဆော်မှုသည်ပင် အရှေ့ အာရှကို ကြီးထွားလာသော စီးပွားရေး၏ အားကောင်း မောင်းသန် ဗဟိုအချက်အချာအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ သည်။ ပြည်တွင်းမှာ အလုပ်မဖြစ် အခက်ကြုံနေသော ကုမ္ပဏီများကို အလုပ်ဖြစ်လာအောင် သူ ကြိုးစားလုပ်နိုင်ခဲ့ လေသည်။ အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသည့် နိုင်ငံတကာ စွန့်ထွင် လုပ်ငန်းရှင်ကင်သည် အီရန်လို ဝိုင်းပယ်ထားသော ဈေးကွက် မှာ တောင် အမြတ်ရအောင် ရှာနိုင်ခဲ့လေ၏။ သူ၏ မပြတ်စတမ်း စေ့ဆော်စိတ်က အီလက်ထရောနစ်နှင့် အကြီးစား စက်မှုလုပ်ငန်းမှသည် ဟိုတယ်နှင့် စန္ဒရားထိ ကျယ်ပြန့်သော အဓိကကုမ္ပဏီကြီး ၂၂ ခုအုပ်စုကို ဖန်တီးခဲ့ပေသည်။ ဥက္ကဋ္ဌကင် ပြော၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “နေရာတိုင်းမှာ ပိုက်ဆံအနှံ့ ကျွန်တော်ရနိုင်တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အသက် ၅၅ နှစ်အရွယ်၊ ပါမောက္ခနှင့်တူ၍ မနား မနေ အလုပ်လုပ်နေသော ကင်သည် နယ်နိမိတ်မဲ့ ကမ္ဘာ့ အတိုင်းအတာအဆင့်သို့ ရောက်လုလုရှိလေပြီ။ တစ်နှစ်လျှင် ၆ လကျော် ကမ္ဘာအနှံ့သွားပြီး လုပ်ခင်းကိုင်ခင်း ရှာရင်း သူအချိန်ကုန်၏။ ကိုရီးယားကားများကို ချက်ကိုစလိုဗက် ကီးယား (ဤစာအုပ်ရေးစဉ်က မကွဲသေး) သို့တင်ပို့ သည်။ မြောက်ပိုင်းအိုင်ယာလန်မှာ ဗွီဒီယို ကက်ဆက်စက် များ ထုတ်သည်။ ကာလီဖိုးနီးယား၏ စီလီကွန် တောင်ကြား မှာ မိုက်ခရိုချစ်ပ် ဒီဇိုင်းပုံထုတ်လုပ်ငန်းကို ပိုင်သည်။ အနောက် ကမ္ဘာမှာ ကင့်ကို အိမ်တိုင်းက သိကောင်းမှ သိကြသည်။ သို့သော် အမေရိကန်တွေကို သူ့ထုတ်ကုန်ပစ္စည်းများ ဝန်းရံ ထားကြသည်။ ပွန်တီယက်လီမန်းကား၊ ကတာပီလာ ခက်ရင်းခွ ကုန်ထမ်းစက်၊ ဘိုအင်းဂျက်လေယာဉ်များ၏ အစိတ်အပိုင်းများ၊ ပြီးတော့ လီးဒင်းအက်ဒ်ဂျ် ကွန်ပျူတာ များ..။ ၁၉၉၁ ခုနှစ်တွင် ဒေဝူအုပ်စုသည် ဒေါ်လာ သန်း ၂၅ ဘီလီယံ ရောင်းအားရှိခဲ့ရာ အံ့စရာမဟုတ်တော့ပေ။ ယင်းကိန်းဂဏန်း သည် ဇီးရော့က်စ် (Xerox)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၊ ကိုဒက် (\u003c\/span\u003eEastman Kodak)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၊ အာရ်ဂျေအာရ်နာဘဗစ်ကို (\u003c\/span\u003eRJR Nabisco) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတို့ထက် သာ၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကင်က စီးပွားရေးအင်အားသည် အနောက်မှအာရှ သို့ ဘာကြောင့် ပြောင်းလဲသွားရသည်ကို ပြသသည်။ ဤ ပြောင်းလဲသွားပုံသည် နိုင်ငံအားလုံးအတွက် အကျိုးဖြစ်ထွန်း သည်။ သူကား အာရှ၏ အင်ဒရူးကာနယ်ဂျီ (သို့မဟုတ်) ရော့ကဲဖဲလား ဖြစ်လေသည်။ သူကား ကိုယ်ကျိုးစွန့်ရာတွင် လည်းကောင်း၊ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာစွာ တီထွင်ရာတွင်လည်းကောင်း ထူးခြားထင်ရှားသော စိတ်ဓာတ်ရှိသူဖြစ်သည်။ လူတိုင်း ကင်ထံမှ အများကြီးသင်ယူနိုင်၏။ အထူးသဖြင့် လူတွေကို ထကြွလုပ်ကိုင်လာအောင် စွမ်းဆောင်ရာတွင် သူမတူသော ကျွမ်းကျင်မှုကို သင်ယူနိုင်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုရီးယားဘာသာဖြင့် ရောင်းအကောင်းဆုံး ဤ စာအုပ်သည် မူလက သူ့တိုင်းပြည်လူငယ်များသို့ ရည်ညွှန်း ပြောဆိုသော လောကအမြင် အက်ဆေးတိုများ ပေါင်းချုပ် ဖြစ် သည်။ ဒါကို ချဲ့ထားသည်။ လိုက်လျောညီထွေ ပြောင်း ထားသည်။ ခရိုင်စလာ ကော်ပိုရေးရှင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌလီးအိုင်ယာကော့ကာ၏ ထိရောက်အားကောင်းသော စာအုပ်ကို အမေရိကန်တွင် တုံ့ပြန်ကြသလိုပင် ကိုရီးယားမှာလည်း ပရိသတ်က ကင်ကို လက်ခံတုံ့ပြန်ကြ၏။ ကင်၏ပညာ အမြင်က ပိုပြီး ပြင်းထန်သည်။ သူက အလုပ်ကို ကစားတာ ထက် ပိုပြီးစိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ဟု မြင်သည်။ အပျော်အပါး လိုက်စားဖို့ ပိုက်ဆံဖြုန်းကြသည်ကို မမြင်လို။ မည်သို့ ဆိုစေ... သူ၏ ကွန်ဖြူးရှပ်အမြင်လက်သစ်သည် တောင် ကိုရီးယားကို စက်မှုအင်အားနိုင်ငံအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲရာ၌ သော့ချက်ကျခဲ့ပေသည်။ ထိုမျှမက.. အခြား အရှေ့အာရှစီးပွားရေး အောင်မြင်ထင်ရှား ဆောင်ရွက်နိုင်မှုများအတွက် လည်း အရေးပါခဲ့လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့စာအုပ်သည် အလွန်အောင်မြင်ခဲ့သော စီးပွားရေး သမားတစ်ယောက်၏ ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ သင်ကြားပို့ချချက်မျှ ထက် အများကြီးသာသွား၏။ ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းအကြောင်း တစ်ရပ်မှာ သူ၏သူရဲကောင်းဆန်ဆန် လက်တွေ့ဆောင်ရွက် နိုင်မှုကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ကင်မှာ ပြဿနာများ ကို အခွင့်အလမ်းအဖြစ် ပြောင်းပစ်နိုင်သော ဘဝပေးအထုံ လည်း ရှိလေ၏။ ကိုဂျီးတောင်ပိုင်း ကုန်းပေါ်တွင်ရှိသော အောက်ပိုဒေဗူးသင်္ဘောကျင်းသပိတ်ကို ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ရသော နွေဦးကာလက ဤစာအုပ်ကို ညနက် သန်းခေါင်ယံတိုင် သူရေးခဲ့ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e        တတိယကမ္ဘာမှာ သတ္တိရှိရှိစွန့်စားရဲသော ကင်သည် လစ်ဗျားနိုင်ငံတွင် ဒေါ်လာ ၁၀ ဘီလီယံကျော် ဆောက်လုပ် ရေး ကန်ထရိုက်တစ်ခုကို ရခဲ့လေ၏။ အီရတ်နှင့် စစ်ရှိန် အမြင့်ဆုံး အချိန်အတွင်း အီရန်မှာ ရထားလမ်းများ သူစခင်းခဲ့ သည်။ သူက ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e        “စွန့်ရမယ့် နေရာတစ်နေရာကို ခင်ဗျားသွားတဲ့အခါ အရာရာကို ပိုသတိထားရတာပေါ့၊ ဒါကြောင့် တကယ်မှာ စွန့်ရတယ် မဟုတ်တော့ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုမျှမက လုပ်ငန်းရွေးရာတွင်လည်း ထိုတိုင်းပြည်က ပြည်သူ လူထုကို အကျိုးရှိစေမည့် လုပ်ငန်းစီမံကိန်းမျိုးကို သာ သူရွေးသည်။ ထိုနိုင်ငံသည် အပြောင်းအလဲဖြစ်ဦး ကျန်နေမည့် လုပ်ငန်းစီမံကိန်းမျိုး ဖြစ်သည်။ အစိုးရသစ်ကအဆိုပါစီမံကိန်းကို ဆက်လုပ်လား၊ မလုပ်ဘူးလားဟူသည် ကင်အတွက် မှတ်ကျောက်ဖြစ်သလို စီးပွား ရေး အမြင်အရ လည်း မှတ်ကျောက်တင် စစ်ကြည့်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ကင့်ကို စေ့ဆော်သည်မှာ လောဘမဟုတ်ချေ။ ကမ္ဘာ မြေပေါ်တွင် အဆင့် ၄၅ ရှိ အကြီးဆုံး ကော်ပိုရေးရှင်းကို တည်ထောင်ခဲ့ပေရာ ကင်မှာ စီးပွားရေးဥစ္စာရှိပေသည်။ သို့သော် ထိုစီးပွားအများစုကို ဆေးဝါးကုသရေး၊ အခြေခံ သိပ္ပံသုတေသနနှင့် ပညာရေးရာ လုပ်ငန်းများသို့ လှူဒါန်း ခဲ့လေ၏။ တစ်ခါက သူပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော် ငွေကို ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဘယ် အချိန်မဆို ကျွန်တော် ရှာနိုင်လို့ပဲ”တောင်ကိုရီးယားကို ဆင်းရဲတွင်းမှ မတင်နိုင်မည့် လုပ်ငန်းကြီးတစ်ရပ် ဖန်တီးဖို့ လိုအပ်သောအကြောင်းက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အားဖြင့် သူ့အားစေ့ဆော်ခဲ့သည်ဟု ကင်က အတိအလင်းပြောပေသည်။ သူ့စာအုပ်ထဲမှာ ကင်သည်အောင်မြင်ပြီးမြောက်ဆောင်ရွက်နိုင်ရာမှ ရရှိသော ကျေနပ်မှု အကြောင်း စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်တွေ့ ပြောခဲ့လေ၏။ သူက ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပိုက်ဆံလေး နည်းနည်းရဖို့ အရူးတစ်ယောက်လို ကျွန်တော် အလုပ်လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ဖန် “လူတိုင်းပြောနေတဲ့အလုပ်မျိုး လုပ်ပြီး ရတဲ့ပျော်ရွှင် မှုဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး” ဟု ဆိုခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ကိုရီးယားစီးပွားရေးလောကတွင် သူ့လိုလူ တစ် ယောက်တည်းဆိုသော အနေအထားကို ကင်က ယူထား\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958505873557,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e5e80bef-0372-4355-bc91-4275ede8cec8.jpg?v=1730216052"},{"product_id":"တင်ဘုန်းကြီးသခင်သိန်းဖေ-လက်ငင်းတို့တာ၀န်","title":"တက်ဘုန်းကြီးသခင်သိန်းဖေ - လက်ငင်းတို့တာဝန်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလက်ငင်းတို့တာဝန်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၄၀ ခု)\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တက်ဘုန်းကြီး သခင်သိန်းဖေအမည်နဲ့ ဆရာသိန်းဖေ မြင့် ရေးသားတဲ့စာအုပ်ဖြစ်ပါတယ်။ အသင်းသားတွေကို အလကားဝေငှပြီး အပြင်လူ ၂ ပြားနဲ့ ရောင်းချပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စိတ်တွင်ရိုးတိုးရွတဖြစ်အောင်၊ လူတစ်စုက ဆိုင်းတီး ပေးသောကြောင့် ကြားရသူ လူတစ်စုသည် ဆိုင်းရှေ့သို့လာ ရောက်၍ ကကြကုန်၏။ ဘာပြီး ဘာက၊ ဘယ်လိုကပြီးလျှင် ဘယ်လိုဆို၊ ဘယ်ဇာတ် ဘယ်သို့ စီကာပတ်ကုံးပြဟူ၍ သွန် သင်ညွှန်ပြမည့်သူတို့ကားမရှိသဖြင့်ပြောက်သောက်ထင်သလို က,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြလေ၏။ အားလုံး မကြာမီ က\u003c\/span\u003e,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရင်း၊ ကရင်း မောကြ၊ လက်ပန်းကျကြကုန်၏။ ဇာတ်ကွက် အရည်မလည်၊ အဆုံး မသတ်ဘဲရပ်လိုက်ရလေ၏။ ယနေ့လက်ရှိနိုင်ငံရေးကိုစဉ်းစားကြည့်လိုက်လျှင် ကြားရသူတို့ထ၍ ကလိုက်ချင်အောင် တီးနိုင် သူ ခေါင်းဆောင်ကား များပေ၏။ဇာတ်ကွက်အရေလည်လည် နှင့် အဆုံးကောင်းအောင် က\u003c\/span\u003e,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိုင်၊ ပြနိုင်ရန် စီစဉ်ပေးနိုင်သည့် ခေါင်းဆောင်ကား ရှားလှသည်”ဆိုတဲ့ ဦးညာဏရဲ့ စာလေးနဲ့ စတင်ရေးသားတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လယ်သမားတွေလယ်မြေကိုသပိတ်မှောက်ပြီး လိုလား ချက်တွေ တောင်းဆိုဖို့ မြို့ကို ချီတက်လာကြတယ်။ အလုပ် သမားတွေလည်း အလုပ်ခွင်ကိုသပိတ်မှောက်ပြီး တောင်းဆိုနေ ကြတယ်။ ရေနံမြေသပိတ်ဆိုရင် မိုင်လေးရာကျော်ခြေလျင်ချီ တက်လာပြီး ရန်ကုန်မြို့ကို ရောက်နေပြီ။ ကျောင်းသားတွေ လည်း သပိတ်မှောက်ပြီး သူတို့တောင်းဆိုချက် မရရအောင် လုပ်ငန်းတွေ လုပ်နေကြတယ်။ အဲဒီအရေးတွေဘယ်လိုအဆုံး သတ်မလဲ...။ အဆုံးတစ်နေ့မှာတောင်ထိပ်ရောက်မည်လော...။ ချောက်ထဲကျမည်လော...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီဖြစ်ရပ်တွေဟာဓနရှင်ကြီးတွေနဲ့ ဓနရှင်ကြီးတွေကို ကာကွယ်ပေးထားတဲ့ကိုလိုနီအစိုးရကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ရတာဖြစ် တယ်။ ဒီတော့ဓနရှင်ဝါဒနဲ့ ကိုလိုနီအစိုးရကိုတိုက်ဖျက်တော် လှန်နိုင်မှ အဲဒီအရေးကိစ္စတွေ ငြိမ်းအေးဖွယ်ရာ ဖြစ်သွားပေလိမ့် မယ်။ အဘယ်ပုံအဘယ်နည်း တော်လှန်တိုက်ဖျက်ကြမလဲ..။ ဓနရှင်ဇာဘုရင်စနစ်ကိုတော်လှန်ခဲ့တဲ့ လီနင်၊ စတာလင်တို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ သိရှိနေဖို့လိုတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံနဲ့ လူဦးရေ တူညီတဲ့အီဂျစ်ပြည် အင်္ဂလိပ်လက်အောက်မှလွတ်မြောက်လာ တဲ့အရေးကို သိရှိနေဖို့ လိုအပ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပြင့် ဓနရှင်၊ ကိုလိုနီနယ်ချဲ့ကို တော်လှန်တိုက်ဖျက်ပြီး ဘယ်စနစ်နဲ့ နိုင်ငံကို ထူထောင်ကြမလဲဆိုတာလည်း လေ့လာဆန်းစစ်ထားဖို့ လိုတယ်။ မာ့က်စ်ရဲ့ ဘုံဝါဒသဘော တရားတွေကိုနားလည်ကျေညက်အောင်လေ့လာထားကြရမယ်။ လီနင်ရဲ့ အလုပ်သဘောလုပ်ဆောင်ချက်တွေကို လေ့လာမှတ် သားကြဖို့ လိုအပ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီတော့နိုင်ငံရေးသမားတွေရဲ့ လက်ငင်းလုပ်ကိုင်ကြရ မယ့်တာဝန်တွေကတော့ “စာဖတ်ဖို့ပင် ဖြစ်၏။ စာဖတ်သူပါ များအောင် တိုက်တွန်းဖို့ဖြစ်၏။ စာဖတ်သည်ဆိုရာ၌ သာမန် အမြန်ဖတ်သွားသည်ကို မဆိုလို။ စာကို လေ့လာဆည်းပူးမှုကို ဆိုလိုသည်။ စာဖတ်သည်ကို ထမင်းစားသည်နှင့် နှိုင်းရမည်။ ထမင်းစား၍ အစာမကြေလျှင် လူကို ဥပါဒ်ရောက်စေသည်။ စာကို ကျေလည်အောင် မဖတ်တတ်လျှင် အစာမကြေသူနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပါသည်။ အစာစားရာ၌လည်း အားဖြစ်စေသည်။ Vitaminသြဇာဓာတ်များသောအစာကိုစားမှ အရေးရောက် သကဲ့သို့ စာဖတ်သောအခါ၌လည်း ဓနရှင်စနစ်ကို ဖျက်နိုင် သော စာကိုဖတ်မှ ငါတို့ အရေးတော်ပုံ အောင်မည်ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာဖတ်ရုံနှင့်မပြီးသေး ဖတ်ပြီး ကြံကြ၊ ကြံပြီး ဆွေးနွေး ကြ၊ ဝိုင်းဖွဲ့၍ စာအုပ်ပါ အကြောင်းများကို ဆွေးနွေးခြင်းသည် အကြံဉာဏ်ပွားပြီး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အထင်လွဲမှု ပျောက်၍ ရဲဘော်ချင်း ခင်စိတ်မင်စိတ် ပေါက်လာမည်။ ဤ လက်ငင်းတို့တာဝန်ကို ဆောင်ရွက်ပြီး အဓိကလုပ်ငန်းကြီးကို ငါတို့သည် အပြီးအပြတ်လုပ်ကြကုန်အံ့သတည်း”လို့ တင်ပြ ရေးသားထားပါတယ်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958506037397,"sku":"","price":450.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a8661083-777a-4790-83a0-d20f50d70570.jpg?v=1730216218"},{"product_id":"တင့်တယ်-လွပ်လပ်ရေးမော်ကွန်း","title":"တင့်တယ် - လွပ်လပ်ရေးမော်ကွန်း","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွတ်လပ်ရေးရနိုင်စေရန် ဖန်တီးခဲ့သော အကြောင်း တို့မှာကား... ၁၂၄၇ ခုနှစ်၊ တန်ဆောင်မုန်းလဆုတ် ၈ ရက်နေ့တွင် သီပေါအရှင် ပါတော်မူသည်မှစ၍ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ပါတော်မူပြီး သည့်နောက် ၅ နှစ်အတွင်းတွင် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ၏ အဘိုး ဗိုလ်မင်းရောင် အစရှိသော မျိုးချစ်မြန်မာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတို့သည် နယ်ချဲ့လာသော ဗြိတိသျှတို့အား လက်ရုံးအားပြိုင်ကာ အနိုင်အထက် ခုခံတိုက်ခိုက်ခဲ့ ကြသည်။ ထို့နောက်မူ လက်လွတ်ရလေပြီးသော လွတ်လပ်ရေးအတွက် အုပ်ချုပ်ရေး ဥပဒေစည်းမျဉ်း များ၏ အတွင်းမှနေ၍ အနုနည်းဖြင့် နိုင်ငံရေး အသင်း အပင်းများကို ဖွဲ့စည်းကာ ကြိုးပမ်းခဲ့ကြပြန်သည်။ အကြမ်းနည်းကို မစွန့်လွှတ်နိုင်သော မင်းလောင်း အမည်ခံသူ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတို့သည်လည်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူး သေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ဖန် အကြမ်းနည်းကိုစွန့်၍ အနုနည်းသက် သက်ဖြင့် ဘိလပ်အထိ မြန်မာ့ကိုယ်စားလှယ်တော် ကြီးများကို စေလွှတ်ကာ မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေးကို ပြန် ၍ရရန် အရေးဆိုခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက်တွင်ကား ပထမတက္ကသိုလ်သပိတ်အရေးတော်ပုံ၊ ဆရာစံအရေး တော်ပုံ၊ ၁၉၃၆ ခုနှစ်၊ ၁၉၃၈ ခုနှစ် ကျောင်းသားတို့သွေးမြေကျအရေးတော်ပုံကြီးများ၊ ရေနံမြေသပိတ် အရေးတော်ပုံကြီး၊ ရဲဘော်သုံးကျိပ်ဦးစီးသော အရေးတော်ပုံ၊ ဂျပန်တော်လှန်ရေးအရေးတော်ပုံ၊ ဖ-ဆ-ပလ နှင့် ဗြိတိသျှတို့၏ လွန်ပွဲ အစရှိသည်ဖြင့် အရေးတော်ပုံ မီးတောက်ကြီးများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထ၍ ထ၍သာ တောက်ခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှုမဝ ပရိသတ်ကြီးအထဲ၌ အများအားဖြင့် အဆိုပါအရေးတော်ပုံကြီးများကို ကိုယ်တွေ့ကြုံခဲ့ရသူ ချည်းသာ ဖြစ်ကြပါပေသည်။ ထိုအရေးတော်ပုံကြီး များကြောင့် နေမှုထိုင်မှုများမှာ လှုပ်ရှားသင့်သလောက် လှုပ်ရှားသည်ကိုလည်း ကြုံတွေ့ခံစားခဲ့ကြသည်။ ဤ အရေးတော်ပုံကြီးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကား အဘယ် နည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအရေးတော်ပုံကြီးများသည် မြန်မာတစ်မျိုးလုံး ကို တစ်စထက်တစ်စ သွေးစည်းညီညွတ်စေသော အရေးတော်ပုံကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ မြန်မာတို့၏ နိုင်ငံ ရေးမျက်စိကို ဖွင့်၍ပေးသော အရေးတော်ပုံကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ နိုင်ငံနှင့်အဝန်း လှုပ်ရှားစေသော ထို အရေးတော်ပုံကြီးများသည်ကား စင်စစ်အားဖြင့်ဆိုရ လျှင် အခြားအဓိပ္ပာယ်မရှိ မြန်မာလူမျိုးတို့သည် ကမ္ဘာ နှင့် ရင်ပေါင်တန်းလိုက်နိုင်သော ခေတ်မီလူမျိုးကြီးတစ်မျိုးအဖြစ်သို့ ရောက်ရန် အားယူလှုပ်ရှားနေခြင်း များသာ ဖြစ်ပေသည်။ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေးစသော တင်းကျပ်စွာ တုပ်နှောင်ထားသည့် နှောင်ကြိုးကြီးများ ၏အတွင်းမှ လွတ်မြောက်ရေးအတွက် မြန်မာတို့ အပြင်းအထန် ရုန်းကန်အုံကြွခဲ့ကြသည်မှာကား ဤ အရေးတော်ပုံကြီးများပင် ဖြစ်လေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျက်ဆုံထင်းတုံးကို ပုဆိန်ချက်ပေါင်း များလှ သောအခါတွင် ထင်းတုံးမခံမရပ်နိုင်ဘဲ ကွဲရဘိသကဲ့ သို့ မြန်မာတို့ အကြိမ်ကြိမ် အထပ်ထပ် မရပ်မနား ကြိုးစားအားထုတ်၍ လွတ်လပ်ရေးကို မရအရ ကြိုး ပမ်းမှုအားလုံးတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ယခု ကျွန်တော်တို့ လက်ဆုပ်လက်ကိုင် အပိုင်ရပြီဖြစ်သော လွတ်လပ်ရေးကြီးတွင် လာ၍ အကျိုးကျေးဇူးထင်လေ တော့သည်။ ကမ္ဘာဦးမှစ၍ လွတ်လပ်နေခဲ့သော မြန်မာတို့တွင် သူတစ်ပါးလက်အောက်သို့ ကျရောက် ကြရသော်လည်း လွတ်လပ်ရေးမျိုးစေ့ကား မမြုံခဲ့။ အရေးတော်ပုံကြီးများအတွင်း၌ မြန်မာတို့၏သွေးဖြင့် သွန်းလောင်း၍ ပြုစုခဲ့ရာတွင် လွတ်လပ်ရေးမျိုးစေ့မှ အစို့အညှောက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ နယ်ချဲ့စနစ် မုန်တိုင်းကြီးသည် လွတ်လပ်ရေးပဒေသာပင်ပျိုကို ဖျက်ရန် အတန်တန် ဖိနှိပ်ကြိုးစားခဲ့၏။ သို့ သော်လည်း မြန်မာတို့သည် လွတ်လပ်ရေး ပဒေသာပင်ပျို ကို ဆတက်ထမ်းပိုး တိုးတက်၍ သွေးဖြင့်သွန်းလောင်း ကာ ပျိုးထောင်ပေးခဲ့ကြရာ ယခုမူ လွတ်လပ်ရေးပဒေ သာပင်ကြီးမှာ သီးပွင့်ဝေဆာ ဆွတ်ခူးသုံးဆောင်ဖွယ် ရာ အသင့်ရှိ၍နေလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ဤလွတ်လပ်ရေးကြီးကို မရလျှင် ရအောင် စီမံဖန်တီးခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းများ ဖြစ် ကြသော ထိုထိုသော အရေးတော်ပုံကြီးများကို ဤ လွတ်လပ်ရေးစာစောင်ကြီးတွင် မော်ကွန်းတင်အပ်ပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eတင့်တယ် \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e(ရှုမဝစာတည်းအဖွဲ့ ကိုယ်စား\u003c\/em\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958510297237,"sku":"","price":630.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_8c700d34-3b43-4177-a879-f34d20c51c71.jpg?v=1730216404"},{"product_id":"တင့်တယ်-ရွှေချစ်ငွေချစ်","title":"တင့်တယ် - ရွှေချစ်ငွေချစ်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြမ်းတမ်းလှသော လေဝဲကြီးများကို တွေ့တိုင်း ဖြုန်းခနဲ နိမ့်ကျသွားလိုက်၊ ဘေးသို့ စောင်းသွားလိုက်၊ ပြန်၍ တည့် မတ်လာလိုက်၊ အပေါ်သို့ ထိုးတက်လိုက်ဖြင့် အတော်ပင် အသွားအလာ မူပျက်လာခဲ့လေ၏။ သို့တိုင်အောင် တက်မ ကိုင်လျက်ရှိသော လေတပ်ဗိုလ်ကြီးမှာ ဣန္ဒြေမပျက်လှဘဲ ခပ်အေးအေးပင် မောင်းနှင်နေလေရာ မာလာဆန်းဒါးမှာ ရင်တဖိုဖိုနှင့် လေတပ်ဗိုလ်ကြီး၏ အမူအရာကိုကြည့်ကာ အားတင်းနေရလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ မသက်မသာ ပျံသန်းလာရခိုက်တွင် လေယာဉ် ပျံသည် ကြီးမားသော လေဝဲကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ထိုးဝင် သွားရာသို့ ထိုးဝင်သွားမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖြုန်းခနဲ နိမ့် အကျတွင် လေယာဉ်ပျံစက်ခေါင်းမှ ဝုန်းခနဲ မီးထ၍တောက် လေတော့၏။ ဓာတ်ဆီများနှင့် စက်ဆီများသည် လေယာဉ် ပျံဦးပိုင်းထဲသို့ ပန်း၍ဝင်လာလေရာ လေတပ်ဗိုလ် ကြီးမှာ ချက်ချင်း မီးလုံးကြီးသဖွယ်ဖြစ်၍ သွားလေတော့၏။ မီးလောင်ခြင်းဒဏ်ကို ခံ၍နေရာမှ လေတပ်ဗိုလ်ကြီးသည် သွေး ရူးသွေးတန်းဖြင့် ခါးနှင့် ထိုင်ခုံကို ပူးတွဲ၍ ပတ်ထား သော ထိုင်ခုံခါးပတ်ကို အယောင်ယောင်အမှားမှား ဖြုတ်နေ ရာတွင် ဖြုတ်၍မရလေလေ ရုန်းကန်လေလေ မီးရှိန်ပြင်းလေ လေဖြင့် ငရဲခံနေရသူပမာ လျှပ်တစ်ပြက်မျှ အချိန်အတွင်း တွင် မြင်ရလေရာ မာလာဆန်းဒါးမှာ မကြည့်ရက်တော့သည့် အတွက်တစ်ကြောင်း၊ ကိုယ်တိုင်မှာလည်း မီးကူးလုဆဲဆဲ ဖြစ်နေ၍လည်းကောင်း၊ တက်မကိုင်သူမရှိ၍ ဘေးသို့ လေ ယာဉ်ပျံ စောင်းထိုးအသွားတွင် လဟာပြင်ထဲသို့ ကြောက်အားလန့်အားနှင့် အရမ်းခုန်၍ ချလိုက်မိလေတော့၏။ ထို နောက်တွင်မူ မာလာဆန်းဒါးသည် ရင်ထဲ၌ ဆို့တက်လာ၍ကျောရိုးတစ်လျှောက်၌ စိမ့်ခနဲအေးကျင်၍သွားပုံ၊ ရင်ဘတ် ဆီ၌ရှိသော လေထီးချက်ကြိုးကိုဆွဲ၍ ဖြုတ်လိုက်မိပုံ၊ လေ ထီးခွသိုင်းကြိုးများ တင်းခနဲ ဖြစ်သွားပုံတို့ကို ရေးရေးမျှသာ သိလိုက်ရပြီးနောက် အိပ်ပျော်သကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း သတိ လွတ်ကင်းသွားရှာလေတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပျံ့ပျံ့ကလေးမျှသာ တသင်းသင်းမွှေးထုံနေသော ရနံ့ ကလေးတစ်ခုသည် မာလာ၏ နှာညွန့်သို့ လာ၍ခိုက်နေလေ၏။ သနားစဖွယ် ဖွဲ့နွဲ့ တွန်ကျူး၍နေသော ငှက်ငယ် တစ်ကောင်၏ တေးသံကလေးတစ်ခုကိုလည်း ခပ်ဝေးဝေးမှ မပီတစ်ချက် ပီတစ်ချက်ဖြင့် ကြားရတစ်ခါ မကြားရတစ်ခါ သဲ့သဲ့မျှ ကြားရလေ၏။ သူ၏လက်မောင်းတွင် ခပ်နွေးနွေး ကလေးဖြစ်နေသည်ကိုလည်း မာလာ၏ အသိဉာဏ်တွင် ဝိုးတိုးဝါးတားမျှသာ ပေါ်၍နေလေ၏။ ဤသည်တို့မှာ အလွန်တရာ လေးလံနေသော မျက်ခွံများကို ပင့်တင်၍ မျက် လုံးကို မဖွင့်နိုင်မီ ရှေးဦးစွာ မထင်မရှားမျှ မာလာ ခံစားရ သော အာရုံများဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ခံစားနေရင်း မိမိ လေယာဉ်ပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်ရပုံမှာ မာလာ၏ အသိဉာဏ်တွင် ရေးရေးကလေးမျှ ပေါ်၍ လာ လေ၏။ ဤတွင်မှ မိမိ၏ အဖြစ်ကို သတိကောင်းစွာမူမိ တော့ကာ “ဪ... ငါတော့ လေယာဉ်ပျံပျက်ကျပြီး ပင်လယ်ထဲမှာ ရေနစ်သေလို့ ဘဝကူးခဲ့ပြီးတော့ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်နေပြီထင်ပါရဲ့” ဟု ရုတ်တရက် တွေးလိုက်မိလေ ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြီးမှ မာလာသည် သူ့မျက်ခွံများကို အနိုင်နိုင်ဖွင့်၍ ကြည့်လိုက်ရာ ရှေးဦးစွာ ဖြူဖြူအရာတစ်ခုကို ဝိုးတိုးဝါးတား မျှ မြင်လိုက်ရလေ၏။ မျက်လုံးကို ပြန်၍ မှိတ်ပြီးမှ နောက် တစ်ကြိမ်အားယူ၍ သေချာစွာ ကြည့်လိုက်သည်တွင် သူမြင် ရသော ဖြူဖြူအရာဝတ္ထုမှာ ဖြူဖွေးသော ဇာခြင်ထောင် အမိုး ဖြစ်၍နေသည်ကို တွေ့ရလေ၏။ ထို့နောက် ဘေးဘက်သို့ မျက်လုံးကို အသာစောင်းငဲ့၍ ကြည့်လိုက်သည်တွင်မူ ဖျော့ တော့သော နေရောင်ခြည်တန်းကလေးတစ်ခုသည် ဇာခြင်ထောင်ကို ဖောက်ထွင်း၍ ဝင်ရောက်လာပြီးလျှင် သူ၏ လက်မောင်းပေါ်သို့ ခပ်နွေးနွေးကလေး သက်ဆင်းကျရောက် နေသည်ကို တွေ့ရလေ၏။ ဤတွင်မှ “ဟင်... ငါ ဘယ်ကို များရောက်နေပါလိမ့်၊ ကောင်းကင်ဘုံဆိုရင်လည်း ပန်းမွေ့ရာ ပေါ်မှာ လဲလျောင်းပြီးတော့ ပီတိအရသာကို ခံစားနေရ သတဲ့။ ခုတော့-ခုတော့” စသည်ဖြင့် တွေးကာ ဘေးပတ် ပတ်လည်ကို စောင်းငဲ့၍ ကြည့်လိုက်မိပြန်ရာ မာလာသည် မိမိကိုယ်မှာ သန့်ရှင်းဖြူဖွေးသော ဇာခြင်ထောင် တစ်လုံးထဲ သို့ ရောက်နေ၍ မိမိ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း သိုးမွေးစောင် အဖြူပါးပါးတစ်ခုကို လွှမ်းခြုံ၍ ပေးထားသည်ကို တွေ့ရ လေ၏။ မိမိ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင်လည်း လက်ကိုင်ပဝါဖြူ တစ်ထည်ကို ထောင့်တစ်ထောင့်တွင် အလုံးကလေး တစ်ခု ထုံးထား၍ ထိုအထုံးကလေးမှ အိုဒီကလုံး ရေမွှေးနံ့ကလေး\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958511640725,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_5513e1ef-d467-4a6e-91d0-fe1d8ef60ac8.jpg?v=1730216465"},{"product_id":"တက်တိုး-ဆောင်တော်ကူး","title":"တက်တိုး - ဆောင်တော်ကူး","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြင်သစ်စာရေးဆရာကြီး ဘောလဇက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၇၉၉-၁၈၅၀)\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆောင်တော်ကူး”သည် ဘောလဇက်၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိ ဖြစ်၏။ သို့သော် ဝတ္ထုသဘောသွားဖြင့် ရေးထားသည်။ အတ္ထုပ္ပတ္တိ၌ ပါရှိအပ်သော အချက်အလက်များသည် ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းထဲတွင် နစ်မြုပ်နေ သည်။ “ဆောင်တော်ကူး” အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ဖတ်သူသည် ဘောလဇက်၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိ အကျဉ်းချုပ်ကို သိချင်ပေလိမ့်မည်။ သိလည်း သိသင့်ပေ သည်။ ဘောလဇက်သည် ပြင်သစ် စာပေနယ်တွင် “စာပေနပိုလီယံ”ဟု ခေါ်နိုင်လောက်အောင်ပင် ထူးခြားလှပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘောလဇက်၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိအကျဉ်းကို အောက်တွင် ဖော်ပြထား ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြင်သစ် ဝတ္ထုရေးဆရာကြီး ဘောလဇက်သည် ရေးအားအသန် ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ၁၈၃ဝ ပြည့်နှစ်အထိ ဆယ်နှစ် အတွင်းတွင် ဝတ္ထုရှည်၊ ဝတ္ထုတိုပေါင်း တစ်ရာနီးပါးကို “လူ့ဇာတ်လမ်း” ဟူသော အမည်ဖြင့် ရေးခဲ့သည်။ ထိုဝတ္ထုစုတွင် မပါဝင်သော ဝတ္ထုရှည်မှာလည်း ငါးဆယ်ကျော်သာ ရှိသေးသည်။ သူ သရုပ်ဖော်သော ဇာတ်ကောင် ဦးရေမှာ နှစ်ထောင်ကျော် ရှိသည်။ ဝတ္ထုများအပြင်လည်း မဂ္ဂဇင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆောင်းပါးများကို မရေမတွက်နိုင်အောင် ရေးပေသေးသည်။ ပြဇာတ် အချို့ဆိုလည်း ရေးဖြစ်အောင် ရေးလိုက်သေး၏။ သူသည် စာရေးရာ၌ အလွန်အမင်း အပင်ပန်းခံသည်။ ဝတ္ထုကော်ပီများကိုလည်း ရေးပြီးလျှင် ထပ်တလဲလဲ ဖတ်၍ ပြင်သည်။ ဂယ်လီပရု(ဖ်)ခေါ် ပထမ ပုံနှိပ်စာကြမ်း မှသည် စက် ပရု(ဖ်) ခေါ် နောက်ဆုံး ပုံနှိပ်စာမျက်နှာအထိ သူကိုယ်တိုင် ဖတ်၍ အထပ်ထပ် ပြင်လေသေးသည်။ ပြင်လွန်းသဖြင့် စာစီသမား၊ စက်သမားတို့က သူ့ကို အကြီးအကျယ် ငြိုငြင်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာပေလုပ်ငန်း၌သာမက စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများတွင်လည်း ဝင် ၍ လုပ်လိုက်သေးချေသည်။ သူသည် တကယ့် စီးပွားရေးသမား မဟုတ် သဖြင့် လုပ်လိုက်တိုင်း ကပေါက်ကချာဖြစ်ကာ အရင်းမြုပ် အကြွေးတင် သည့် အခြေကိုချည်း ဆိုက်ရလေသည်။ သူ့လို မနားမနေ အလုပ်လုပ် သူမှာ ရှာမှရှားဆိုသလို ဖြစ်သည်။ ဘောလဇက်သည် အသက် ငါးဆယ့် တစ်နှစ်သာ လူ့ပြည်၌ နေသွားသည်။ တစ်နေ့လျှင် နှစ်ဆယ့်လေးနာရီ နီးပါး အလုပ်လုပ်သော ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် အသက်ငါးဆယ်အရွယ်တွင် အခြားရောဂါကြောင့် မဟုတ်စေဦးတော့ အမောဆို့၍ သေနိုင်ဖွယ် ရှိ သည်။ ကိုယ်ကာယ ကြံ့ခိုင်၍ နဂိုအားဖြင့် ကျန်းမာရေး ကောင်းသော ကြောင့်သာ ထိုမျှ အသက်အရွယ်အထိ နေသွားနိုင်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘောလဇက်၏ခေတ်သည် ပြင်သစ်စာပေ၌ ကြီးမားကြံ ခိုင်သော ပဂေးကြီးများ ထွန်းကားသောခေတ် ဖြစ်၏။ သူနှင့် အသက်အရွယ်၊ စာစွမ်းရည်အားဖြင့် တန်းတူဟု ဆိုအပ်သော ဗစ်တာဟူးဂိုး၊ အယ်လိတ် ဇင်းဒါးဒူးမား စသည့် စာရေးဆရာကြီးများ ရှိကြပေသည်။ သူတို့ သည်လည်း စာရေးအား အတော်ကောင်းကြပေ၏။ သို့သော် သူတို့အထဲတွင် ဘောလဇက်သည် အရေးနိုင်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေ လိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘောလဇက်သည် မျိုးကြီးဆွေကြီးထဲမှ မဟုတ်ချေ။ သူ့ဖခင် သည် ပြင်သစ်နိုင်ငံ တောင်ပိုင်းဒေသမှ တောင်သူကြီး တစ်ဦး၏ သားမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း မင်းစိုးရာဇာ အနွယ်ဆန်ဆန် နာမည်တွင် “ဒီ” ဟူသော ဝိသေသပုဒ်ကလေး ထည့်၍ သူ့သားကို လှည့်ပေးခဲ့သည်။ တကယ့် မင်းစိုးရာဇာအနွယ် ဘောလဇက်တို့သည်လည်း ရှိ၏။ သို့သော် သူတို့အထဲမှ ထင်ရှားသူဟူ၍ မရှိခဲ့ချေ။ ဘောလဇက်၏ နာမည် အပြည့်အစုံမှာ အော်နာဒီဘောလဇက် ဖြစ်သည်။ သူ့ဖခင်က စာပေ အနုပညာ၌ ဝါသနာ လုံးဝ မရှိသော်လည်း သူ့မိခင်၌ ထိုဝါသနာ ပါရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ ဘောလဇက်သည် သူ့မိခင်ကို အလွန် ချစ်ပေ သည်။ သူ့မိခင်ကလည်း သူ သေသွားသည့် အချိန်အခါအထိ သူ့ကို ကလေးငယ်ဟု ထင်မှတ်ကာ ဆက်ဆံလေသည်။ သူ့အမေက သူ့ထက် အသက်ပို၍ ရှည်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘောလဇက်သည် ပညာတော်သူ မဟုတ်ချေ။ သူသည် ကျောင်း ၌ သော်လည်းကောင်း၊ တက္ကသိုလ်၌သော် လည်းကောင်း ပညာတော် သည်ဟု ဆိုနိုင်လောက်အောင် အရိပ်အယောင်မျှပင် မပြချေ။ သာမန်ကျောင်းသားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို အများက အသိအမှတ်ပြု ကြသည်ဆိုလျှင် ပညာတော်၍ မဟုတ်ဘဲ ရှုပ်ပွေရာတွင် တော်၍သာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရာပေမည်။ ကျောင်းတွင် သူ ရေးသော ဝတ္ထုများ၊ ကဗျာများသည် ဘယ်သို့မျှ မထူးခြားချေ။ ဤနေရာတွင် သူနှင့် ခေတ်ပြိုင် စာရေးဆရာကြီး ဗစ်တာဟူးဂိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် အပြတ် အသတ် ကွာလှသည်။ ဟူးဂိုးသည် အသက် ဆယ့်ခုနစ်နှစ် အရွယ် ကတည်းက နာမည်ရ စာရေးဆရာ ဖြစ်နေပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် ပထမ၌ ရှေ့နေလုပ်ဖို့ ကြိုးစားသည်။ သို့သော် ရှေ့နေ အဖြစ်ဖြင့်လည်း ထွန်းထွန်းကားကား မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် နှစ်နှစ်ခန့် အကူရှေ့ နေလုပ်နေရာမှ ရှေ့နေလောကကို ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီးလျှင် စာပေ နယ်ထဲသို့ ဝင်လာသည်။ ဝင်စ၌ ဘာမျှ ထူးထူးခြားခြား ရေးထုတ်မပေး နိုင်ချေ။ အင်္ဂလန်နိုင်ငံ ခေါင်းဆောင်ကြီး ကရွန်းဝဲ(လ်)၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိကို လင်္ကာဖြင့်ရေး၍ ထုတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူ၏ စာပေဘဝကို စတင်လိုက် လေသည်။ ထိုလင်္ကာမှာလည်း လူကြိုက်မများချေ။ သူ့အဖို့ နာမည်ရရန် ကြိုးစားရချေဦးမည်။ ကြိုးပမ်းခိုက်တွင် မိဘထံမှ ရသမျှ ငွေကြေး ကလေးဖြင့် မသေရုံသာသာ နေရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကရွန်းဝဲ(လ်)၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိ ကဗျာကို ရေးထုတ်ပြီးသည့်နောက် ဘောလဇက်သည် ဝတ္ထုများကို စ၍ ရေးလေတော့သည်။ “လေး”၍ ချည်းနေလေသောကြောင့် စာဖတ်ပရိသတ်က မနှစ်သက်ချေ။ ဘောလဇက် သည် သူ့ဝတ္ထုများ မစွဲခြင်း အကြောင်းအရင်းမှာ ပရိသတ်အကြိုက်ကို လိုက်၍ မရေးဘဲ စာပေအရာ မြောက်အောင်သာ ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ် သည်ကို တွေ့ရှိသဖြင့် “စွဲတာသာ ပဓာန” ဝါဒကို စွဲကိုင်၍ ပရိသတ် အကြိုက် ဟုတ်ဟုတ်၊ မဟုတ်ဟုတ် အရမ်း ထုတ်လေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘောလဇက်သည် စာပေအဆင့်အတန်းအားဖြင့် အောက်ဆုံး တွင် ရှိသော်လည်း စုံသည့်ဘက်တွင် ထိပ်တန်းရောက်နေသော စာရေး ဆရာ တစ်ယောက်ကို စံထား၍ ကလောင်အမည် အမျိုးမျိုးဖြင့် စက်ဖြင့် လှည့်ထုတ်လိုက်သလို ဝတ္ထုများကို ရေးထုတ်လေသည်။ ပရိသတ် အကြိုက်ကိုချည်း ရေးထုတ်သောအခါ ဘောလဇက်၏ ဝတ္ထုများသည် သိသိသာသာ ဇွဲလာကြပေသည်။ ဘောလဇက်သည် ပရိသတ်လည်း ကြိုက်၊ ဘဝနှင့်လည်း သက်ဆိုင်သော စာများကို ရေးလျှင် ပို၍ ကောင်း မည်ဟု သိမြင်လာသဖြင့် ခေတ်အဖြစ်အပျက်များကို ကြေးမုံထင်ဟပ်သည့် နည်းမျိုးဖြင့် ရေးလေသည်။ ထိုစာမျိုးသည် တကယ်ပင် ဝံလေ သည်။ စာဖတ်ပရိသတ်က သူတို့၏ ရုပ်သွင်များ စာထဲတွင် ပေါ်လာ သည်ကို ကျေနပ်ကြသည့်အလျောက် ထိုစာမျိုးကို နှစ်သက်ကြသည်။ဘောလဇက်သည်လည်း ရုပ်ပုံများ ပီသစေလိုသောဇောဖြင့် အစစအရာ ရာတွင် အသေးစိတ် ဖော်ပြလေ့ ရှိသည်။ အသေးစိတ် ခြယ်မှုန်းလွန်း သဖြင့် ဘောလဇက်၏ စာကို မနှစ်သက်ကြချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငွေရလျှင် ဂုဏ်ရှိသည်၊ လွတ်လပ်သည်။ ထိုဝါဒကို စွဲကိုင်ထား သော ဘောလဇက်သည် စာပေလုပ်ငန်းဖြင့် ငွေရအောင် အပင်ပန်းခံ၍ ရှာလေသည်။ သူ့စာအုပ်များက ရွံသဖြင့် သူ တောင့်တသော ငွေသည် တသောသော ဝင်လာ၏။ သို့သော်လည်း သူ့လောဘသည် ငွေဝင်များ သည်နှင့်အမျှ ကြီးထွားလာချေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် စာရေးရင်း စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများကို စတင် လုပ်လေသည်။ ပထမတွင် ထုတ်ဝေသူ အဖြစ် စီးပွားရှာရာ သူ ထုတ်ဝေသော စာအုပ်များမှာ နာမည်ကြီး စာရေးဆရာ၊ ပြဇာတ်ဆရာကြီးများ ဖြစ်သော်လည်း စီးပွားရေး၌ နား မလည်သဖြင့် ဖြန့်ချိမှု ညံ့သောကြောင့် စာအုပ်များ မရောင်းရဘဲ ပုံ၍ နေလေသည်။ သူက လှေမျောလျှင် လှေနှင့်လိုက် ဆိုသလို ရှုံးလျှင် အကြွေးယူ၍ ငွေထပ်မြှုပ်ကာ ပုံနှိပ်စက်ဝယ်ပြီးလျှင် ဆက်၍ ကျယ်ကျယ် ပြန့်ပြန့် လုပ်လေသည်။ ယင်းသို့ လုပ်လေရာတိုင်း ရှုံးလေရာ ကြွေးတင် သည်ထက် တင်ကျန်ခဲ့လေသည်။ သူ့အကြွေးများကို မိဘဆွေမျိုးနှင့် သူ့မယားတို့က ဝိုင်း၍ ဆပ်သော်လည်း သူ့အကြွေးမှာ ဖရင့် ကိုးသောင်း ကျော်နေသဖြင့် သူအဖို့ စာရေးရ၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်း လုပ်ရသာမက ကြွေးရှင်များနှင့် မတွေ့အောင် ပုန်းရသည်မှာလည်း အမောသားပင်ဖြစ်ချေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသို့ ငွေကြေးဒုက္ခရောက်နေသည့်အထဲမှပင် သူ၏ အကောင်းဆုံး စာပေများသည် ထွက်လာကြရသည်။ အစက သူသည် သူ့စာအုပ်များဇွဲလျှင် စည်းစိမ်ဖြင့်နေမည်ဟု မျှော်မှန်းခဲ့သော်လည်း အိပ်မက်အတိုင်း မဖြစ်ဘဲ ဒုက္ခတွေသာ ပင်လယ်ဝေလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသို့ စီးပွားရေးဘက်မှ ပျက်စီးသည့် အချိန်သည်ပင်လျှင် ဘောလဇက်၏ စာပေစွမ်းရည်သည် ရင့်မှည့်လာချိန် ဖြစ်ပေတော့သည်။ ငွေကြေးဟူ၍ မရှိတော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေသောကြောင့် မိတ်ဆွေတစ်ဦးထံ ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံပြီးလျှင် တောင်ပိုင်းတွင် ခေတ္တ အပန်းဖြေနေသည်။ ထိုအခိုက်မှာပင် သဘာဝ၏ ကြည်နူးဖွယ် အခြေအနေနှင့် ဆင်းရဲသား လူတန်းစားတို့၏ လှုပ်ရှားမှုတို့ကို ကောင်းစွာ သတိပြုမိသည့်အလျောက် စာပေဆိုသည်မှာ ထိုတကယ့်ဘဝကို ထင်ဟပ် မှသာ စာပေမည်သည် ဟူသော အချက်၌ သဘောပေါက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘောလဇက်သည် စိတ်ကူးယဉ် အကြောင်းအရာတို့ကို ပစ်ပယ်ပြီးလျှင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ဖြစ်သော လူအများ အကြောင်းတို့ကို ခရေစေ့တွင်းကျ ဖော်ပြသော ဝတ္ထုကြီးများကို တစ်ပုဒ်ပြီး တစ်ပုဒ် ရေးလေတော့သည်။ ထိုဝတ္ထုများကို “လူ့ဇာတ်လမ်း” စာစဉ်ထဲတွင် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘောလဇက်၏ ဇာတ်ကောင်များသည် လူထဲက လူများ ဖြစ်ကြ ပေသည်။ လူဆိုးလည်း ပါသည်။ လူကောင်းလည်း ပါသည်။ လူတော် လူထက်လည်း ပါသည်။ လူနုံလူအလည်း ပါသည်။ လူအမျိုးမျိုးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ လေ့လာပြီးလျှင် အရင်းတိုင်း သရုပ်ဖော်သောကြောင့် သူ့ဇာတ်ကောင်များကို လူများက နှစ်သက်လက်ခံကြသည်။ စင်စစ်သော် မူ ယင်းဇာတ်ကောင်များသည် အခြားပုဂ္ဂိုလ်များ မဟုတ်၊ ပရိသတ်ထဲမှ သူသူငါငါတို့ပင် ဖြစ်ကြပေသည်။ “လူ့ဇာတ်လမ်း” စာစဉ်တွင် ပါဝင်သော ဝတ္ထုများကို အမျိုးအစား ခွဲခြား၍ ပြသည်။ ထိုအမျိုးအစားတို့မှာ အတွင်းရေးဝတ္ထုများ၊ တောင်ပိုင်းဒေသဝတ္ထုများ၊ ပါရီမြို့တော်ဝတ္ထုများ၊ တပ်မတော်ဝတ္ထုများ၊ လောကအမြင် ဝေဖန်သုံးသပ်ချက်များ စသည်ဖြင့် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် ဇတ်ကောင်များ၏ သရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဖော်ြပရာ၌အလွန်ပင် ပေါ်လွင်ပီသပေသည်ဟု စာပေပညာရှင်ကြီးများက ချီးကျူး ပြောဆိုကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့၌ လယ်သမား တစ်ယောက်ကို မြို့ပေါ်က ဆိုင်ရောင်းသမား နည်းတူပင် ခရေစေ့တွင်းကျ ဖော်ပြနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ လူ့သဘာဝနှင့် လူ့စရိုက် အသွယ်သွယ်တို့ကို ပီပီပြင်ပြင် သရုပ်ဖော်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ တစ်ခါက ရုရှား စာရေးဆရာကြီး မက္ကဇင်းဂေါ်ဂီက သူသည် ဘောလဇက် ၏ “ပီယေဂျီးရီးယို” ဝတ္ထုကို ဖတ်ကြည့်မှ နှမြောတွန့်တိုသော လူ့ သဘာဝကို အပြည့်အဝ မြင်တွေ့ရတော့သည်ဟု ဆိုဖူးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘောလဇက်သည် ညနေ ခြောက်နာရီလောက်မှစ၍ ညသန်းခေါင် အထိ အိပ်ပြီးလျှင် သန်းခေါင်ကျော်မှ နောက်နေ့ မွန်းတည့်အထိ မရပ် မနား စာရေးလေသည်။ စာရေးခိုက်တွင် ကော်ဖီကို တွင်တွင် သောက် သည်။ သူ့ လုံ့လဝီရိယကြောင့် စာများကို စက်ဖြင့် လှည့်ထုတ်လိုက် သလို ထွက်သည်နှင့်အမျှ အလွန်ပင် အရောင်းရ တွင်ကျယ်လေသည်။ ငွေတသောသော ဝင်လာသလောက် ရက်ရက်စက်စက် ဖြုန်းလေသော ကြောင့် တစ်သက်လုံး ကြွေးလည်ခိုက်မျှ ရှိနေလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် မျိုးကြီးဆွေကြီးထဲမှ အမျိုးသမီး သုံးယောက်ကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မယားငယ် ပြုထားသည်။ ပထမ အမျိုး သမီးသည် သူ့ထက် အသက်ကြီးသည်။ သူ့ကို ချစ်ခင်လှသဖြင့် သူ့ အကြွေးများကို ဝိုင်း၍ ဆပ်ပေးသည်။ အမေ့လောက်အရွယ် ဖြစ်သဖြင့်ဘောလဇက်အဖို့ မှီစရာရလေသည်။ ဒုတိယမှာလည်း မျက်နှာကြီးထဲ ကပင် ဖြစ်၏။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ ဘောလဇက်ကို လူကို ကြိုက်၍ ယူသည် မဟုတ်၊ ကျော်စောမှုကိုကြိုက်၍ ယူသူ ဖြစ်သည်။ ဘောလဇက် ကလည်း သူ့ကို စံထားပြီးလျှင် မျက်နှာကြီးလိုက်သော အထက်တန်းလွှာအမျိုးသား ဇာတ်ကောင်များကို ဖန်ဆင်းခြင်းဖြင့် သူ့ကို လက်စားချေလေ သည်။ တတိယမှာမူ ပိုလန်သူ အထက်တန်းလွှာ အမျိုးသမီး မဒပ်ဟပ် စကားယားပင် ဖြစ်သည်။ “ဆောင်တော်ကူး” ဇာတ်လိုက် မင်းသမီးပေ တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958517735573,"sku":"","price":1620.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_f6cf3784-9396-4638-b90e-da6b8f7b258e.jpg?v=1730217010"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နေ၀င်း-စက္ကင်းလေဒီ","title":"တက္ကသိုလ်နေဝင်း - စက္ကင်းလေဒီ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူမသည် အမေရိကန်သမ္မတကတော်အဖြစ် သတင်းစာ ကွန်ဖရင့်တစ်ရပ် ကျင်းပ နေပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မျက်နှာချင်းဆိုင်ခုံများတွင် သတင်းစာအသီးသီးနှင့် ကြေးနန်းသတင်းဌာနများ မှ သတင်းထောက်အမျိုးသားနှစ်ဆယ်၊ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးတို့သည် မှတ်စုစာအုပ် ကိုယ်စီ နှင့်ထိုင်နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူမကို ဝဲယာညှပ်ပြီး ထိုင်နေကြသူနှစ်ဦးကတော့ သမ္မတကတော်၏ သတင်း ပြန်ကြားရေးအတွင်းရေးမှူး နိုရာအမည်ရှိ အမျိုးသမီးနှင့် နေ့စဉ်အစီအစဉ်များ ကြီးကြပ်ခန့်ခွဲရသူ အမျိုးသမီး အတွင်းရေးမှူး အော်ရမ်တို့ပင် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သတင်းစာဆရာတို့က အမေရိကန်သမ္မတကတော်အား မေးခွန်းတွေအမျိုးမျိုး မေးကြသည်။ သူမကလည်း မဆိုင်းမတွ ကောင်းစွာ ပြန်ဖြေနိုင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မော်စကိုမြို့မှာ ကျင်းပမယ့် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ အမျိုးသမီးများညီလာခံကို တက်ရောက်မယ်ဆိုတာ ဟုတ်ပါသလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သတင်းထောက်တစ်ဦးက ထပ်မေးရာ သူမက ... “ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်မက အဲဒီအမျိုးသမီး ညီလာခံကို တက်ဖို့အစီအစဉ်ရှိပါတယ်” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ယင်း “အမျိုးသမီးတွေ တန်းတူအခွင့်ရရှိရေးနဲ့ ပတ်သက်လို့ရော... မော်စကို ညီလာခံ ကျရင် ဆွေးနွေးဖို့ ရည်ရွယ်ပါသလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ကျွန်မ အဲဒီအကြောင်းကို အကျယ်တဝင့် တင်ပြဆွေးနွေးဖို့ ရည်ရွယ်ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့လျှင် မေးခွန်းတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထမေးသည်ကို သူမက သွက်လက်စွာ ပင် ပြန်ဖြေနိုင်ခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သတင်းစာကွန်ဖရင့် ပြီးသွား၍ သတင်းထောက်များ ပြန်သွားကြသောအခါ သူမသည် ဝန်ကြီးများအစည်းအဝေးလုပ်သည့် ကက်ဘိနက် အခန်းတွင်းသို့ ဝင် သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခန်းတွင် ရုပ်မြင်သံကြားစက် တစ်ခုရှိပြီး ယင်းစက်ရှေ့တွင် လူအချို့သည် ထိုင်၍ စောစောက သတင်းစာကွန်ဖရင့် လုပ်ပုံကို ဤအခန်းမှ ထိုင်ကြည့်နေကြ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုလူအုပ်စုထဲတွင် တုတ်တုတ်ခိုင်ခိုင်လူကြီးတစ်ယောက်လည်း ပါဝင်လေသည်။ သူကား ရုရှားထောက်လှမ်းရေး (ကေ ဂျီဘီ) အဖွဲ့ အကြီးအကဲ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ပီထရော့ဗ်ပင်ဖြစ်သတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လက်ခုပ်တီးပြီး သြဘာပေးလိုက်သည်။ “ကောင်းလိုက်တာကွာ...၊ ဘာမှ ပြောစရာမရှိအောင် အလွန်ပိရိသေသပ်တာပဲ။ သဘာဝလည်းကျတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းကို အထူးပဲချီးကျူးပါတယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗိုလ်ချုပ်ကြီးပီထရော့ဗ်က ဤသို့ချီးကျူးပြောဆိုလိုက်ချိန်တွင် သူ၏နောက်တွင် ရှိနေကြသော ဗိုလ်မှူးကြီး ဇူဘာ၊ အမျိုးသမီး၏ချစ်သူ ရာဇင်နှင့်၊ တခြား အမည် မသိသူနှစ်ယောက်တို့ကပါ လက်ခုပ်တီး၍ ချီးကျူးသြဘာပေးကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ဝိုင်းဝန်း ချီးကျူးသြဘာပေးကြရသည့်အကြောင်းကား အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စောစောက သတင်းစာ ကွန်ဖရင့်ကျင်းပပြီး သတင်းထောက်များ၏ မေးခွန်း များကိုဖြေကြားခဲ့သူမှာ အမေရိကန်သမ္မတကတော် အစစ်မဟုတ်။ သမ္မတကတော် နှင့် ရုပ်ချင်းရွေးမရအောင် ချွတ်စွပ်တူသော ရုရှားအမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ သူမ၏ နာမည်က ဗီရာဗာဗီလိုဗာဖြစ်ပြီး အားလုံးက အတိုကောက် ဗီရာဟုခေါ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗီရာသည် ရုရှားလျှို့ဝှက်ထောက်လှမ်းရေး(ကေ ဂျီဘီ)အဖွဲ့ ၏ အထူးစီမံ ချက်တစ်ရပ်အဖြစ် အမေရိကန် သမ္မတကတော် ဘီလီအမည်ရှိ အမျိုးသမီးဟန်ဆောင် ပြီး သူလျှိုလုပ်ငန်းများလုပ်ရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်လေ့ကျင့်ပေးခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်မှာ အတော်ကြာသွားပြီဖြစ်လေရာ အဆင်သင့် ဖြစ်လောက်ပြီဟု ယူဆရသဖြင့် နောက်ဆုံးအကြိမ် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်သည့်သဘော ဝတ်စုံပြည့်လေ့ကျင့်မှုကို တကယ့် အမေရိကန်ပြည် သမ္မတအိမ်တော်၌ သတင်းစာ ကွန်ဖရင့်တစ်ရပ် ကျင်းပနေဟန် အစမ်းလေ့ကျင့်ကြည့်ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထောက်လှမ်းရေး(ကေ ဂျီဘီ ) အကြီးအကဲ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ပီထရော့ဗ်တို့က ဤ ကက်ဘိနက်အစည်းအဝေးခန်းမှ နေ၍ ရုပ်မြင်သံကြားစက်ဖြင့် ဗီရာ၏သရုပ်ဆောင်မှု ကို အကဲခတ်ကြည့်ရင်း သဘောကျလွန်း၍ ယခုလို ချီးကျူးလိုက်ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပီထရော့ဗ်၏ဘေးနားတွင် ရှိနေသူ ထောက်လှမ်းရေးအရာရှိ ရာဇင်ဆိုသူကတော့ အမျိုးသမီး ဗီရာ၏ချစ်သူ ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗီရာသည် ရုရှားပြည်မှ ပြဇာတ်သရုပ်ဆောင် ပြဇာတ်မင်းသမီးတစ်ဦး ဖြစ်လေ သည်။ သည် “ဒါဖြင့် ဗီရာ... မင်းက အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဆိုပါတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ပီထရော့ဗ်ကပြုံး၍မေးလိုက်ရာ အမေရိကန်သမ္မတကတော်အသွင် ဝတ်စားဆင်ယင်ထားသူ ဗီရာက ပြုံးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ကဲ့ရှင့်။ ကျွန်မကတော့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ” “အေး ကောင်းပြီ... ဒါဖြင့် ငါက ဝန်ကြီးချုပ်ဆီသွားပြီး သတင်းပို့လိုက်တော့မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြောပြောဆိုဆို ပီထရော့ဗ်သည် ကျေနပ်အားရဟန်ဖြင့် ထွက်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့ ယခု ဝတ်စုံပြည့်လေ့ကျင့်ကြသည့်နေရာကား မော်စကိုမြို့ရှိ အာဏာပိုင် များ၏ဌာနချုပ် ကရင်မလင်နန်းတော်ကြီး၏ တစ်နေရာ လျှို့ဝှက်အဆောင်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပါသတည်း။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958527205525,"sku":"","price":3600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_0a7b1079-012b-44a3-8b07-4c1fb65f501f.jpg?v=1730217547"},{"product_id":"ညီပုလေး-အဆန်းနော်လိုရာကွန့်နိုင်တဲ့","title":"ညီပုလေး - အဆန်းနော်လိုရာကွန့်နိုင်တဲ့","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒီနေ့တွေမှာ ကျောင်းမသွားချင်ကြောင်း အမူအရာတွေ သိသိသာသာ ထုတ်ဖော်ပြသတတ်တယ်။ ကျွန်တော်တို့က သူအကြိုက်အလိုက်ကို သိပေ လို့သာပေါ့။ သားသားက ဘယ်သူသေလို့ ဝင်စားတယ်လို့ ပြောရမှန်းကို မသိဘူး။ အရင်ဘဝက နွားခြံပိုင်ရှင်လား၊ နွားကျောင်းသားလား၊ မြင်းလှည်းမောင်းတဲ့သူလားမသိ၊ ဒါမှမဟုတ် ရဲအရာရှိလား၊ မီးသတ် ရဲဘော် ဝင်စားတာလား၊ တစ်ခုခုတော့ တစ်ခုခုပဲ။ သူက တိရစ္ဆာန်တွေ စိတ်ဝင်စားမှန်းသိလို့ ဘေးမဲ့နွားတွေ၊ ဈေးနွားတွေ ရှိတတ်တဲ့ ဈေးတွေ ဘက်က လှည့်ပတ်ပြီး စက်ဘီးကိုနင်းရင်း ကျောင်းလိုက်ပို့ရတယ်။ တချို့ ရက်တွေက ရဲစခန်းတို့ မီးသတ်စခန်းတို့ရှိတဲ့ လမ်းအတိုင်း စက်ဘီးပေါ် တင်ပြီး ပါးစပ်က သူစိတ်ဝင်စားတဲ့ နွားပုံပြင်တွေ၊ ရဲပုံပြင်တွေ ပြောရတော့ တာပေါ့။ နွားတွေအကြောင်း ပျင်းသွားတယ်ထင်ရင် တကယ်တော့ ကျွန်တော့်မှာ ပြောစရာပုံပြင်မရှိတော့ရင် မြင်းလှည်းတွေ၊ မြင်းခွာခြစ်တဲ့ နေရာ၊ ခွာရိုက်၊ အမွေးထိုးတဲ့နေရာကို ခေါ်သွားရတယ်။ မြင်းပုံပြင် တစ်လှည့်ပေါ့။ ရွှေဘက အရင်ဘဝက ကောင်းဘွိုင်များ ဖြစ်ခဲ့လေသလား မသိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တစ်မနက် ကျောင်းသွားပို့တော့ ဆရာမ ခပ်ငယ်ငယ်တစ်ယောက် က ကျောင်းအုပ်ဆရာမကြီးက ကျွန်တော့်ကို တွေ့ချင်လို့ ဝင်တွေ့ပါဦးလို့ ပြောတော့ ခေါင်းနားပန်းကြီးသွားတာပေါ့။ ကျောင်းသားမိဘတချို့က ကျွန်တော့်ကြည့်ပြီး ပြုံးစိစိလုပ်နေကြတယ်။ ရွှေဘ ဘာတွေများ လုပ်ထား ပြန်ပြီလဲ၊ စိတ်ထဲမှာ တထင့်ထင့်နဲ့။ ဘာပြဿနာပါလိမ့်။ ဆရာမလေးရဲ့ မျက်နှာကို အကဲခတ်မိသလောက်တော့ ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မတွေ့ရ ဘူးလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုံးခန်းထဲရောက်တော့ ဆရာမကြီးက ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ ဆီးကြိုတယ်။ အကြောင်းကတော့ သားသားတို့မှာ သောက်ရေ သုံးရေ အခက်အခဲ ရှိနေတာကြောင့် ရေကောင်းရေသန့် ဖောဖောသီသီ ကလေးတွေ သုံးစွဲကြရ ဖို့ အစီစဉ်သစ်နဲ့ လုပ်ဆောင်မယ့်အကြောင်း ရှင်းပြတာပါ။ ခပ်တိုတိုပြောရရင် အခုလောလောဆယ် ပါမလာသေးလို့ ညနေ ကျောင်းဆင်းတဲ့အခါ အလှူငွေ လာထည့်ပါမယ်လို့ ဆရာမကြီးကို ပြောပြခဲ့ရတာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညနေ ကျောင်းဆင်းချိန်မှာတော့ ကျွန်တော့်လိုပဲ ကျောင်းသူ ကျောင်းသားရဲ့ မိဘတွေ ဆရာမကြီးရုံးခန်းဝမှာ ဆုံမိကြသေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရက်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ ရွှေဘ ကျောင်းသွားမပျင်းတော့ဘူး။ သူ့ကျောင်းက စနေ၊ တနင်္ဂနွေ ကျောင်းပိတ်လေတော့ တနင်္လာနေ့ နံနက်ကျရင်တော့ နည်းနည်းနှိုးဆော်ရတယ်။ နွားအုပ်တွေရှိရာတို့ ရဲစခန်း ဘက်တို့ကနေ လှည့်ပတ်ပြီး ကျောင်းပို့ရတယ်။ ကျန်တဲ့နေ့တွေတော့ အဆင်ပြေပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငွေကြေးတတ်နိုင်တဲ့မိဘတွေက သူတို့ကလေးရဲ့ မွေးနေ့ကျရင် မူကြို တစ်ကျောင်းလုံးကို အကျွေးအမွေးနဲ့ ခပ်ကျဉ်းကျဉ်း မွေးနေ့ပွဲလေး လုပ်လေ့ရှိတယ်။ ထမင်းကို ဟင်းကောင်းကောင်းနဲ့ ကျွေးတတ်သလို၊ ကလေးတွေ ကြိုက်တတ်တဲ့ ရေခဲမုန့်၊ ရွှေရင်အေး၊ ကျောက်ကျောတွေပါ တိုက်ကျွေးတတ်တော့ ရွှေဘ ကျောင်းပျော်တော့တာပေါ့။ တချို့က သကြားလုံးတို့ ဂျယ်လီတို့ ဝေဖာတို့ ဝေတတ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e* * *\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရက်တွေကြာခဲ့ပြီ။ ရွှေဘ ကျောင်းပျော်နေပြီ၊ ညနေ ကျောင်းဆင်း ချိန် ကျောင်းသွားကြိုတော့ ဆရာမတစ်ယောက်က ရွှေဘရဲ့ အဖေ ဆရာမ ကြီးက ခေါ်နေတယ်။ ခဏလောက်ဝင်တွေ့ ပါဦးလို့ပြောလို့ ကျောင်းပျော် နေတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ဖခင်ပဲ၊ စိတ်ထဲမှာ အလှူခံကိစ္စတစ်ခုခုပဲ ဖြစ်မှာပါလို့ တွေးပြီး ရုံးခန်းထဲဝင်သွားလိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြုံးချိုနေတဲ့ မျက်နှာထားပိုင်ရှင်က မူကြိုကျောင်းတည်ထောင်တဲ့ နှစ်ပတ်လည် ပဒေသာကပွဲမှ မောင်ရွှေဘ ပါဝင်ကပြစေချင်သလားလို့ မိဘရဲ့ သဘောထားကို ခေါ်မေးတာပါ။သူ့ကို မူကြိုကျောင်းထားတာကိုက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းကျောင်း နေထိုင်တတ်အောင်၊ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ နေထိုင်ပေါင်းသင်းဆက်ဆံတတ်အောင်၊ ဆရာသမားတွေရဲ့ ဆိုဆုံးမမှုကို နာယူတတ်အောင် စတဲ့ ရည်ရွယ် ချက်တွေနဲ့ ထားခဲ့ကြတာအပြင် ဒီကလေး ကျောင်းထားဖို့အခြေအနေရှိရဲ့ လား ဆိုတာပါပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဆရာမကြီး ပြောပြတဲ့ ကျောင်းကပွဲ ကိစ္စမှာ ချက်ချင်းလက်ငင်း သဘောတူခဲ့တယ်လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချက်ချင်းသဘောတူခဲ့တယ် ဆိုပေမယ့်လည်း ပဒေသာကပွဲမှာ ဝတ်ဆင်ရမယ့် ဝတ်စုံဖိုးကိုတော့ လာမယ့်တနင်္လာနေ့ကျ ဆက်ဆက်ပေးပါ မယ်လို့ ပြောခဲ့ရတယ်။ စက်ဘီးပေါင်တန်းပေါ်ထိုင်လိုက်လာတဲ့သားကို နားနားကပ်ပြီး ကျောင်းကပွဲမှာ ဝင်ကချင်သလားလို့မေးတော့ သူက မပါချင်ဘူးတဲ့လေ။ ဒါနဲ့ ကပွဲဆိုတာ သိပ်ပျော်စရာကောင်းတဲ့အကြောင်း အဝတ်သစ် အစားသစ်တွေ ဝတ်ရမယ့်အကြောင်း၊ ဒီပြင်သူငယ်ချင်းတွေ လည်း ဆိုကြ ကကြမယ့်အကြောင်း ပြောပြတော့ သူ စိတ်နည်းနည်းလည် သွားပြီး စဉ်းစားနေတယ် ထင်ပါရဲ့။ အင်းမလုပ် အဲမလုပ်နဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ညနေ ကျောင်းသွားကြိုတော့ ဆရာမလေးတစ်ယောက်က ကျောင်းကပွဲမှာ သားသားကို ပုံပြောဖို့ အရွေးခံရတယ်တဲ့။ ကျောင်းသူ ကျောင်းသား ရှစ်ဆယ်ကျော်ထဲမှာ ပုံပြင်ပြောနိုင်တာ သူတစ်ယောက်ပဲ ရှိသတဲ့လေ။ ဒါကြောင့် သားသားကို အိမ်မှာ ပုံပြောလေ့ကျင့်ခိုင်းပါလို့ မှာလိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညစာစားပြီးလို့ အနားယူကြတဲ့အချိန်မှာ သားသားကို ပုံအပြောခိုင်း ကြည့်တယ်။ မပြောဘူး။ ဘယ်လိုချော့မော့ပြောလို့မှမရဘူး။ နောက်တစ်နေ့ ညကျလည်း ဆရာမမှာထားတဲ့အတိုင်း ပုံအပြောခိုင်းတာပဲ။ သားက မပြောဘူး။ ကျောင်းပို့တဲ့အခါ တွေ့ နေကျဆရာမကို ရွှေဘ အိမ်မှာ ပုံ အပြောခိုင်းလို့ မရတဲ့အကြောင်း ပြောရတော့တာပေါ့ ။ ဆရာမက ခပ်အေးအေးပဲ။ သားသား အိမ်မှာ ပုံမပြောတာ ဘာမှမဆန်းသလိုပဲ။ ရယ်နေပြီး အချိန်တန်ရင်တော့ အဆင်ပြေသွားမှာလို့ ပြောလိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျောင်းကပွဲက တရွေ့ရွေ့နဲ့ နီးလာပြီ။ ကပွဲမှာဝတ်ဖို့ အဝတ် အစားတွေတောင် ဆရာမက ပေးလိုက်ပြီ။ လူမှုဝန်ထမ်း အမျိုးသမီးစောင့်\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46934453584021,"sku":null,"price":2850.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46934453616789,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_ce7e4727-393a-429c-9abf-cd51446a25d9.jpg?v=1730217782"},{"product_id":"ညီညီစိတ်ပညာ-ဘ၀မှာဂရုမစိုက်ပဲနေလို့ရရဲ့လားနှင့်ဂရုစိုက်ရမည့်အနုပညာများ","title":"ညီညီ(စိတ်ပညာ) - ဘဝမှာဂရုမစိုက်ပဲနေလို့ရရဲ့လားနှင့်ဂရုစိုက်ရမည့်အနုပညာများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂရုစိုက်ခြင်းအနုပညာ (သို့) ဂရုစိုက်တတ်ခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီတော့ ဂရုစိုက်ရမယ့်အရာကို အထူးဂရုစိုက်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဂရုမစိုက်ရမယ့်အရာကိုတော့ သောက်ဂရုလုံးဝမစိုက်သင့်ပါဘူး။ တစ်ခါ တစ်ရံ တိုတောင်းလှတဲ့လူ့ဘဝမှာ နာနာကျင်ကျင်နဲ့ ကြုံရဆုံရတဲ့ အကြောင်းအရာ၊ အရေးကိစ္စတွေပေါ်လာတတ်သလို ကြုံလာတတ်ပါ တယ်။ ဒါကြောင့် ရှေးကလူကြီးသူမတွေက ပြောခဲ့ကြတာလေ အသက် တစ်ရာသာ မနေရတာရှိမယ်၊ အမှုတစ်ရာဖွေရတတ်တယ် ဆိုသလိုမျိုး ပေါ့။ အဲဒီလိုနဲ့ နာကျင်မှုတွေဟာ ကိုယ့်ရင်ထဲကို ရောက်လာကြုံလာ တတ်ရပါတယ်။ အဲ့ဒီအခါမှာတော့ သောက်ဂရုမစိုက်လေ ကိုယ့်အတွက် ပိုကောင်းလေပါပဲ။ ဂရုမစိုက်ခြင်းအနုပညာထဲရေးထားသလိုပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          Pain is an inextricable thread in the fabric of life, and to tear it out is not only impossible, but destructive: attempting to tear it out unravels everything else with it. To try to avoid pain is to give too many fucks about pain. In contrast, if you're able to not give a fuck about the pain, you become unstoppable.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နာကျင်မှုဆိုတာတွေဟာ ဘဝနဲ့ အတူတူ ခွဲခြားမရတဲ့ အစိတ် အပိုင်းတစ်ခုပေါ့။ အဲ့ဒါကို အတင်းကာရော ဆွဲထုတ်ပစ်ဖို့ဆိုတာ အတော်မလွယ်တာပါ။ ဆွဲထုတ်မယ်လိုရင်လည်း တခြားသော အရာတွေပါ စုတ်ပြတ်သတ်ဒရွတ်တိုက်ပြီး ပါလာနိုင်ပါတယ်။ နာလို့ရှောင်နေ မယ်ဆိုရင် ပိုနာကျင်မှာပါပဲ။ ဂရုမစိုက်ဘဲ တည့်တည့်ရင်ဆိုင်မှသာ ဘယ်သူကမှ တားလို့မရတဲ့ သူတစ်ယောက်ဖြစ်လာမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ရက်ကပေါ့ နာမည်ကြီးဈေးဝယ်စင်တာတစ်ခုကို သားအဖ နှစ်ယောက်ဈေးသွားခဲ့ကြပါတယ်။ နိုင်ငံရပ်ခြားက တင်သွင်းတဲ့ ချိုင်း လိမ်းဆေးတောင့်တစ်ခုရဲ့ ဈေးက သုံးသောင်းနှစ်ထောင့်ငါးရာလို့ လို ပါတယ်။ များနေတယ်ဆိုတာ သိနေတာမို့ များနေတယ်နော်လို့ ဈေးရောင်းတဲ့ကလေးမလေးကို ပြောပြတော့ သူ့တို့ဆိုင်က ပစ္စည်းက အစစ် ဖြစ်လို့ များတာပါလို့ ဆိုပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခြားသော ဈေးဝယ်စင်တာတစ်ခုက အဲ့ဒီဈေးကြီးရောင်းတဲ့ ဈေး ဝယ်စင်တာနဲ့ ငါးမိနစ်လောက် မော်တော်ကားမောင်းသွားရင်ရောက်တဲ့ နေရာမှာပါ။ အဲဒီမှာကတော့ တစ်ပုံစံတည်းသော၊ နာမည်တူသော၊ အနံ့ တူသော၊ ထုတ်လုပ်တဲ့ နိုင်ငံတူ ချိုင်းလိမ်းဆေးတောင့်ကိုပဲ သူတို့ ရောင်း တဲ့ဈေးက နှစ်သောင်းသုံးထောင်တဲ့ဗျာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကဲ...ဈေးဝယ်သူကို ဘယ်လောက်တောင် သောက်ဂရုမစိုက်တဲ့ ရောင်းသူတွေပါလဲ။ နှစ်သောင်းကျော်တန်ကို သုံးသောင်းကျော်နဲ့ ရောင်း သတဲ့လေ။ ဒေါသတွေထွက်လာတဲ့ မိမိကိုယ်ကိုပဲ ဂရုစိုက်လိုက်မိပါ တော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           နောက်နောင် ဈေးကြီးရောင်းတဲ့ဆိုင်ကို အားမပေးဖို့နဲ့ ဈေးဝယ်တဲ့ အခါစိတ်ရှည်ဖို့ကို ဂရုစိုက်ရမယ်ဆိုတာ သတိပြုမိပါတော့တယ်။ ဒါဟာ ဂရုမစိုက်ခြင်းကနေ ရလိုက်တဲ့ ဂရုစိုက်ခြင်းနည်းပညာတစ်ခုပါပဲ။ ဂရု စိုက်ခြင်းအနုပညာလို့လည်း ဆိုနိုင်သပေါ့ ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958534480021,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_7a6e9fad-353e-4a79-b18c-d4c7cb747af7.jpg?v=1730217957"},{"product_id":"စော၀ေ-ပန်းဆိုးတန်းစိုမှာစိုး","title":"စော၀ေ - ပန်းဆိုးတန်းစိုမှာစိုး","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong\u003eအထပ်ထပ်ကြဲချ ခြေရာများ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှလုံးသားပေါ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြတ်နိုးစွာ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘာကြောင့် ပစ်ပစ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘယ်လောက် ပစ်ပစ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းမျက်စောင်းတွေ အားလုံး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအချစ်နဲ့လဲပြီး သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြင်လိုက်တာနဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eစံပယ်ဖူးလို စူသွားတဲ့ မင်းနှုတ်ခမ်း\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e မျက်ဝန်းထဲမှာ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရင်ခုန်သံတွေအပေါ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနင်းသွားတဲ့ မင်းခြေဆောင့်သံ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနားနှစ်ဖက်နဲ့ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအထပ်ထပ် ဝါးထားတဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်း ပီကေလေး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေါင်းထက်မှာ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ့လိုက်တာနဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eချာခနဲ လှည့်အထွက်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်္ကျီကြားက မင်း ခါးသားလေး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝင်းမွတ်စွာ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်း ချွေးသုတ်ပြီး လွှင့်ပစ်တဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်သျှူးပေါ်က အနံ့လေး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိတ်ကပ်ထဲမှာ အမြဲသိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမြဲ မလစ်လပ်တဲ့ မင်း နှလုံးသား\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eလပ်ရဲ လပ်ကြည့် အတွေးနဲ့ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရမ်းခံစားပြီး ရေးထားတဲ့ ကဗျာလေး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပေးဖတ်လိုက်တဲ့အခါ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအစိတ်စိတ်အမြွာမြွာ ဆုတ်ဖြဲပြီး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘာကြောင်တာလဲဆိုတဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းအသံလေးနဲ့ပဲ ထုပ်သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရည်းစား\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ယောက်က တစ်ယောက်အကူ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eထွက်ကျသွားတဲ့ မင်းရယ်သံ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှုတ်ခမ်းထက်မှာ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနေ့ည တွေးသမျှ အတွေးတွေ အကုန်လုံး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်း သိမ်းသွားတဲ့အခါ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကြီးကျယ်ဆုံး အရှုံးတစ်ခု သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရည်းစားဘဝ စိတ်ကောက်ရင်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာထူးတက်တယ်တဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရည်းစား မဟုတ်သေးပေမယ့်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်း စိတ်ကောက်နေတာလေး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိတ်နဲ့ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမတွေ့မမြင်တာ ကြာလို့ မေးတဲ့အခါ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဖျားနေတာ အဖျားတွေ တစ်သက်လုံးသိမ်းပါလား” တဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတုံ့ပြန်စကားလုံးများ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိပ်မက်ထဲမှာ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရိုက်တော့မယ်လို့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမာန်စောင်နေတဲ့ မင်းလက်ဖဝါးလေး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e ပါးပြင်ပေါ်မှာ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအချစ်တစ်ခုတည်းနဲ့သာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eလိမ်းခြယ်ထားမိတဲ့ ဘဝလေး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျားသစ်လက် ငါးမန်းပါးစပ်နဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ဟုန်ထိုး ဟပ်ဟပ်နေတာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်း .....\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြန်မအမ်းတော့ဘူးလားဟင်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသိမ်းချင်လို့ပါ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသိမ်းမယ်.... ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                      ၁၁၊ ၅၊ ၀၃\u003c\/div\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958538182805,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_cb4f2ac3-f062-42bb-a48b-a02c972172dd.jpg?v=1730218335"},{"product_id":"စိတ်ကူးတီထွင်ပူံဆွဲသင်ခန်းစာများ-book7","title":"စိတ်ကူးတီထွင်ပူံဆွဲသင်ခန်းစာများ - Book(7)","description":"\u003cp\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958583173269,"sku":"","price":900.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/Book_7_-1.jpg?v=1730218974"},{"product_id":"စန္ဒရားလှထွတ်-မြန်မာ့ဂီတရေစီးကြောင်း","title":"စန္ဒရားလှထွတ် - မြန်မာ့ဂီတရေစီးကြောင်း","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂီတဆိုသည်မှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂီတ၏ မူလဘူတအရင်းအမြစ်တို့ကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်းမပြုမီ ဂီတဆိုသည်မှာ မည်သည် ကို ခေါ်သည်။ မည်သို့ ဖြစ်လာသည်၊ ယင်း၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကား မည်သို့ရှိသည် အစရှိသည်တို့ကို ဦးစွာ သိရှိထားရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂီတသည် သီချင်းဟုအနက်ရသော ပါဠိစကားဖြစ်ပေသည်။ သီဆိုခြင်းဟူ၍ လည်းပြသည်။ “သီချင်း”ဟူသည်မှာ ယနေ့အများနားလည်နေကြသည့် အတိုင်းဆိုရလျှင် စာသားနှင့်အသံ ပေါင်းစပ်ထားသော ဂီတအဖွဲ့ အစပ်ဖြစ်သည်။ “သီဆိုသည်”ဆိုသည် မှာ စာသားပါသော ဂီတသံ အဖွဲ့ အစပ်ကို နှုတ်ဖျားမှထုတ်လုပ်ခြင်း၊ မြည်တမ်းခြင်း၊ ရွတ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သီချင်းဆိုသည်မှာ သီဆိုသော စကားနှင့် “ချင်း”ဆိုသော စကားနှစ်ရပ်တို့ ပေါင်းစပ်ထားသော ပုဒ်စပ်ဝေါဟာရဖြစ်လေသည်။ “သီ” ၏ အနက်မှာ ဤနေရာ၌ သီကုံးခြင်း၊ အစီအစဉ်တကျ ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး “ချင်း”ဆိုသည်မှာ အကြောင်းအခြင်းအရာ ကို ဆိုလိုသည်။ သို့ဖြစ်သောကြောင့် သီချင်းသည် အကြောင်းအခြင်းအရာတို့ကို သီကုံး (စပ်ဆို)ထားသော (အနု) လက်ရာဖြစ်လေသည်။ ရှေးက ယင်းအဆိုအစပ်လက်ရာတို့ကို “အချင်း အချင်းငယ်၊ အချင်းကြီး စသည်ဖြင့် ခေါ်ဆိုလေ့ရှိပြီး အဲချင်း၊ အိုင်ချင်း၊ ဧချင်း၊ ကာချင်း၊ သာချင်း၊ နတ်ချင်း စသည်တို့မှာလည်း ယင်းသို့သော စာပေ၊ ဂီတ အစပ်အထုံးပုံစံများ ဖြစ်ကြသည်။ သီချင်းသည် ယင်းပုံစံများ အားလုံးကို ခြုံငုံခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သဖြင့် များစွာကျယ်ပြန့်သော သဘောကို ဆောင်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သီချင်းဟူသည် ဝေါဟာရနှင့်စပ်လျဉ်း၍ အင်းဝခေတ်ရေး ရှင်တေဇောသာရ၏ ရွှေဟင်္သာပျို့တွင် ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပဉ္စင်ငါးမည်၊ ပတ်စည်စောင်းငြင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သီချင်းစည်းဆုပ်၊ လက်ခုပ်လင်းကွင်း ဟူ၍ လည်းကောင်း၊ တောင်ငူခေတ်ရေး နဝဒေး၏ မနော်ဟရီပျို့တွင်  ရှုဖွယ်သဘင်၊ နတ်ရပ်ခွင်သို့၊ လုလင်သမီး၊မှုတ်တီးစောင်းငြင်း၊ သီချင်းအဲအန်၊ ပန်းမွန်ကွမ်းစည်” ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ညောင်ရမ်းခေတ်ရေး ပဒေသရာဇာ၏ “ကျေးဇူးတော်ပျို့တွင် “ခရုသင်းရထား၊ ခြောက်ပါးအမျိုး၊ မုရိုးသံပြင်း၊စောင်းသီချင်းနှင့် ခွက်ခွင်းမောင်းကြေး” ဟူ၍လည်းကောင်း ရေးဖွဲ့ ထားသည် ကို တွေ့ရှိရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယနေ့ခေတ်အလိုကား သီချင်းဆိုသည်မှာ နှုတ်မှသီဆိုရသော စာသားပါရှိသည့် ဂီတသံအဖွဲ့ အစပ်ဖြစ်လေသည်။ စာသားမပါရှိသော ဂီတသံအဖွဲ့ အစပ်ကို သီချင်းဟု မခေါ်ဆိုကြဘဲ တီးလုံး၊ တေးသွား၊ တေးဘွဲ့ စသည်ဖြင့် ခွဲခြားခေါ်ဆိုကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာအဘိဓာန်အတွဲ ၁ တွင်မူ ဂီတ၏ အနက်ကို သီဆိုခြင်း၊ သီချင်းဟူ၍ ပြသည့်အပြင် သီဆိုတီးမှုတ်ခြင်းဟူ၍လည်း ပြထားသည်။ ဝေါဟာရတ္ထပကာသနီကျမ်း ၌ '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၃ မတြာစင်ဖြစ်ခဲ့က ဗျူတာပေါက်၏” ဟူသော မြတ်ဆရာတို့ အမိန့်စကားရှိကြောင်း ဖွင့်ဆိုထားရာ မကြာဆိုသည်မှာ လျှပ်တစ်ပြက် လက်ဖျစ်တစ်တီးအချိန်ကလေးကို ဆိုလို ပြီး “ဗျူတာပေါက်၏” ဆိုသည်မှာ ဂီတသံသို့ ရောက်၏ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပေသည်။ သို့ဖြစ်သောကြောင့် ၃ မတြာသို့မဟုတ် ယင်းထက်ကြာသော ဆွဲငင်သောအသံသည် ဂီတသံဖြစ်၏ဟု အဓိပ္ပာယ်ထွက်လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂီတ၏ ဒြပ်ပစ္စည်းမှာ အသံပင်ဖြစ်လေသည်။ အက္ခရာမပါဘဲ စာပေမဖြစ် သကဲ့သို့ အသံမပါဘဲ ဂီတမဖြစ်ပေ။ သို့ရာတွင် အသံတစ်ခုတည်းနှင့်လည်း ဂီတဟု မဆိုနိုင်ပြန်ချေ။ နရီစည်းဝါး)ခေါ် အချိန်ပါ ရှိဖို့ လိုအပ်လေသည်။ အသံအတက်အကျ၊ အနိမ့်အမြင့်စီစဉ်မှု၊ အတိုးအကျယ်၊ အဆွဲအငင် ထုတ်လွှတ်မှုစသည်တို့ကို နရီစည်းဝါး ရွေ့လျားမှု အလျဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်သောအခါတွင်မှာသာ ဂီတသည်ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ သို့ဖြစ်၍ ဂီတဆိုသည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် အသံနှင့်နရီ တွဲဖက်ပေါင်းစပ်ခြင်း ဖြစ်၏။ အသံဆိုသည်မှာ လူ့နှုတ်ဖျားမှလာသော အဆိုသံလည်း ဖြစ်နိုင်၏။ လူတို့တီးခတ်သော တူရိယာပစ္စည်းကိရိယာတို့၏ အသံများသည် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ နရီဆိုသည်မှာ အချိန် မှန်မှန် ရွေ့လျားနေသော အချိန်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခေတ်ရေစီးကြောင်းနှင့်အတူ ဂီတဗေဒတို့သည်လည်း တိုးတက်ပြောင်းလဲလာခဲ့ ကြရာတွင် ဂီတတွင် အဆို၊ အရေး၊ အတီးဟူသော အနုပညာကဏ္ဍသုံးရပ်သာမကတော့ဘဲ တူရိယာပစ္စည်းမျိုးစုံတို့၏ ဂီတအသံများကို စနစ်တကျ တီးမှုတ်နိုင်ရန် စီမံခန့်ခွဲရသော စီစဉ်မှုအတတ်ပညာ (Orchestration Musical Arrangement)၊ မိဿက အသံတို့ကို စပ်ဟပ်ရသော အသံတွဲဖက်မှု ဟာမိုနီအတတ်ပညာ (Harmony)၊ ပင်မတေးသွားနှင့် စင်ပြိုင်ဆန့်ကျင်သွားနေသော စင်ပြိုင်တေးသွား ဖွဲ့ဆိုမှုပညာ (Counterpoint) စသည်ဖြင့် အတတ်ပညာအမျိုးမျိုး အကျုံးဝင်လျက်ရှိကြရာ တကယ်တမ်း လက်တွေ့သဘောတွင် ဂီတအရာ၌ “သီချင်း”သည်သော်လည်းကောင်း၊ “သီဆိုခြင်း” သည်သော်လည်းကောင်း၊ ဂီတတည်းဟူသော ပင်မကြီး၏ အခက်အလက်၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မျှသာ ဖြစ်သဖြင့် ဂီတကို ယင်းအနက်တို့ဖြင့် ဖော်ပြခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံလုံလောက်တော့ မည်မဟုတ်ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာကြီးဦးဖေမောင်တင်က မိမိပြုစုသော “မြန်မာစာပေသမိုင်းကျမ်းတွင် “ဂီတသီချင်းတို့မည်သည်မှာ စိတ်ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်သည့်အခါများ၌ ဝမ်းတွင်းမှာ လှိုက် လှိုက်လှဲလှဲဖြစ်လာ၍ မျိုသိပ်အောင့်အည်းမထားနိုင်တော့ဘဲ ပါးစပ်မှ ထိုးဖောက်ထွက် လာရသော ကမ္ဘာ့နိယာမ အသံပင်ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ဤသီချင်းဂီတတို့သည် လူမှုကိစ္စ၊ သာသနာကိစ္စ၊ အိမ်တွင်းမှု ကိစ္စများတို့တွင် လူတို့နှလုံးရွှင်ပျော်မြူးကြစဉ် အလိုအလျောက် ဝမ်းတွင်းမှ ပေါ်ထွက် လာကြသော အသံဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဂီတသီချင်းတို့ မည်သည်မှာ လူရိုင်းတို့ဖြစ်စေ၊ လူယဉ်တို့၌ဖြစ်စေ၊ လူမျိုးအလိုက်ရှိနေကြကြောင်း ချင့်ချိန်တွေးဆရာသည်ဟု မိန့်ဆို ထားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          A.S Hornby 1960s Oxford Advanced Learner's Dictionary of Current English အဘိဓာန်တွင် ဂီတကို အောက်ပါအတိုင်း အနက်ဖွင့်ဆိုထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eMusic\/n (1) art of making pleasing combinations of sounds in rythm,harmony, and counterpoint;\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(2) the sounds and composition so made\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(3) written or printed signs representing there sounds.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂီတ\/န (၁) နရီစနစ်၊ မိတ်ဆက်သံ ဖွဲ့စည်းမှုပညာနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တေးသွားနည်းများအရ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသံစုတို့ကို သာယာနာပျော်ဖွယ်ဖြစ်အောင် စပ်ဆိုဖန်တီးသော အနုပညာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၂) ယင်းဖန်တီးမှု၏ ရလဒ်ဖြစ်သော အသံအဖွဲ့ အစပ်နှင့် တေးသွား၊ တီးလုံး၊သီချင်းများ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၃) ယင်း ဖွဲ့ဆိုဖန်တီးသော အသံများကို ရေးသားထားချက်၊ ပုံနှိပ်အမှတ်အသားသင်္ကေတတို့ဖြင့် ကိုယ်စားပြု ဖော်ပြချက်များ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်ဆုံးအနက်မှာ ဂီတသင်္ကေတစနစ်ဖြင့် ရေးသားပုံနှိပ်ထားသော သီချင်း (သို့မဟုတ်) ဂီတကိုလည်း “မြူးဇစ် ́ဟုပင် ခေါ်ဆိုကြသည့် အကြောင်းဖော်ပြချက် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဘိဓာန်အနက်ဖွင့်ဆိုချက် မဟုတ်သော်လည်း ဂီတနှင့် စပ်လျဉ်း၍ မိမိခံစား သလို၊ မိမိသဘောရသလို အတွေးအမြင်များကို တင်ပြထားသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် များလည်း ရှိပေသည်။ ယင်းတို့အနက် တစ်ခုသောဂီတ အတွေးအမြင်ကို တင်ပြရလျှင် မာရီယွန်ဘောအား (Marion Bauer) အမည်ရှိ အမေရိကန်ဂီတဆရာကြီးတစ်ဦးက မိမိပြုစုသော “ဂီတသမိုင်း” အမည်ရှိ စာတမ်းတစ်စောင်အဖွင့်တွင် -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂီတဆိုသည်မှာ အချိန်နရီပေါ်တွင် အသံဖြင့်ရေးသားသော လူမှုခံစားချက် မှတ်တမ်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိုတိုရှင်းရှင်းနှင့် လိုရင်းအဓိပ္ပာယ်သို့ ရောက်သော်လည်း အများနားလည်နိုင် စေရန် အနည်းငယ်ချဲ့ထွင်ရှင်းလင်း၍ ဂီတကိုအောက်ပါ အတိုင်းအနက်ဖွင့်ဆိုလိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂီတဆိုသည်မှာ လူတို့၏ ခံစားချက်အရပ်ရပ်တို့ကို လူတို့၏ အသံ။ လူတို့ပြုလုပ်ဖန်တီးသော ပစ္စည်းကိရိယာများမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံတို့ ဖြင့် အနိမ့်အမြင့်၊ အတက်အကျ၊ အတိုးအကျယ်၊ အဆွဲအငင်စသော အနုပညာ နည်းစနစ်များအရ သီကုံးစပ်ဆိုထားသည့် နရီအချိန်ညီညွတ်မှန်ကန်စွာ ရွေ့ လျားနေသော အသံအဖွဲ့ အစည်းကို ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ဖြစ်၍ ဂီတသံသည် အစီအစဉ်မကျ၊ ပရမ်းပတာဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်၊ မြည်ချင် တိုင်း မြည်နေသော စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ အသံများမဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။ ဂီတသံနှင့် Noiseဟု ခေါ်သော ဆူညံသံ၊ နှောင့်ယှက်သံတို့သည် အလွန်ကွာခြားကြပေသည်။ ဥပမာ လမ်းမပေါ်တွင် သံပုံးခွံ အလွတ်တစ်လုံးကို ကလေးများ ကန်ကျောက် ဆော့ကစားနေသောအသံ၊ တွင်ခုံ၊ ပန်းပဲဖို၊ သစ်ခွဲစက်၊ မော်တော်ကားဘော်ဒီရုံ၊ ဝပ်ရှော့ စသည့် အလုပ် ဌာနများမှ ထွက်ပေါ်လာသောအသံ စသည်တို့သည် ဆူညံသံများဖြစ်၍ သောတ နားကို လည်းကောင်း၊ လူ၏စိတ်ကိုသော်လည်းကောင်း လွန်စွာအနှောင့်အယှက်ပြုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိုးစဲခါစ အိမ်တံစက်မြိတ်မှ အိုးခွက်များထဲသို့ တစ်ယောက်ချင်း မှန်မှန်ကျနေ သော မိုးရေပေါက်သံတို့ကို နားထောင်လျှင် နားကိုအနှောင့်အယှက်မပေးသဖြင့် ဆူညံ သံ၊ နှောင့်ယှက်သံ မဖြစ်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်မူ ယင်းသည် စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ မဟုတ်ဘဲ၊ စနစ်ဖြင့် မှန်မှန်ကျနေသဖြင့် ယင်းတွင် နရီပါနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နရီရှိနေခြင်းသည် တစ်စုံတစ်ရာသော အတိုင်းအတာအထိ နားသောတအာရုံကို ဖမ်းစားထားနိုင်လေသည်။ ထိုသဘောကို မီးရထားဖြင့် စီးနင်းလိုက်ပါစဉ် ဘီးများ၌ ဂျုံး-၊ ဂျက်-ဂျက် မှန်မှန်ထွက် ပေါ်နေသော အသံများကို ခရီးသည်တို့ မလွဲမသွေ ခံစားသတိပြုမိကြသည့် အတွေ့အကြုံ များအရ သိနိုင်ပေသည်။ ထိုမှတစ်ဆင့်တက်၍ မိုးရေပေါက်တို့သည် အိုးခွက်များထဲသို့ ကျရာ၌ တစ်သံတည်းမဟုတ်မူဘဲ အထက်သံလေးကတစ်ချက်၊ အောက်သံကြီးကတစ် ချက်၊ အလယ် သံလတ်ကတစ်ချက် စသည်ဖြင့် အသံမျိုးစုံတို့ ဖြစ်ပေါ်ဦးမည်ဆိုပါက အသံတို့သည် ဂီတတေးသွား (Melody) သဘောသက်ဝင်လာကာ ပို၍ သောတသုခ ကို ဖြစ်စေလိမ့်မည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်လေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိုးရေပေါက်တို့ သည် မှန်မှန်ကျနေခြင့်ဖြင့် နရီဖန်တီး ဖြစ်ပေါ်နေရုံမျှမက အိုးခွက်များထဲသို့ ကျသော မိုးရေပေါက်သံတို့ကလည်း နိမ့်သံ၊ မြင့်သံ၊ အလယ်သံ စသည်တို့ ထွက်မြည်နေသဖြင့်၊ တေးသွားကိုပါ ဖြစ်ပေါ်ဖန်တီးနေသည်ဖြစ်ရာ သောတအာရုံတွင် သာယာငြိမ့်ညောင်းသော တေးဂီတအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောကတွင် အာရုံငါးပါးရှိသည့်အနက် စက္ခုအမြင်အာရုံနှင့် သောတအကြား အာရုံနှစ်ပါးသာလျှင် (ရသ) အနုပညာနယ်ပယ်တွင် စိုးမိုးတံခွန်ထူ နေရာယူထားနိုင် လေသည်။ အခြားအာရုံများဖြစ်ကြသော ရသာရုံ (အရသာ)၊ ဂန္ဓာရုံ(အနံ့)၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ (ခန္ဓာအထိအတွေ့)တို့မှာ အနုပညာရပ်ဝန်းအပြင်ဘက်တွင် ဝေးလံသောနေရာများမှာ နေကြရသည်။ ရနံ့ကိုအခြေခံသော အနုပညာရပ်သည်လည်းကောင်း၊ လျှာခံတွင်း အရသာကို အခြေခံသော အနုပညာရပ်သည် လည်းကောင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်အထိအတွေ့ကို အခြေခံသော အနုပညာရပ်သည်လည်းကောင်း၊ လောကတွင်မရှိချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေးခေတ်ဂရိပညာရှိတို့က အာရုံငါးပါးအနက် စက္ခုအာရုံနှင့် သောတအာရုံတို့ သာလျှင် အသိဉာဏ်အဆင့်အတန်းအာဖြင့် မြင့်မားကြပြီး ကျန်အာရုံသုံးပါးတို့မှာ ညံ့ဖျင်းသောအာရုံများ ဖြစ်သောကြောင့် ယင်းအာရုံများမှာ တိရစ္ဆာန်တို့နှင့်သာ သင့်လျော်စပ်ဟပ်သည်ဟု ဆိုလေသည်။ စက္ခုနှင့် သောတအာရုံနှစ်ပါးတို့သည် လူမှုဆက် ဆံရေးနှင့် လူ့ယဉ်ကျေးမှု ဆင့်ကဲပြောင်းလဲတိုးတက်မှုများတွင် ထိပ်ဆုံးနေရာများမှာပါရှိခဲ့ပြီး မနောအာရုံနှင့်အတူ လူတို့၏ အရေးအကြီးဆုံးအာရုံများ ဖြစ်လာခဲ့ကြပေသည်။ သို့ဖြစ်၍ ထိုအာရုံနှစ်ပါးကို အခြေခံသော စက္ခုအနုပညာရပ်များ (Visual Arts) နှင့်သောတအနုပညာရပ် (Auditory Arts) စသော အနုပညာရပ် အမျိုးမျိုးအဖုံဖုံတို့ သည်လည်း မြင့်မားသော ဂုဏ်အရည်အသွေးများဖြင့် ဤကမ္ဘာကြီးကို စိုးမိုးထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်လေတော့သည်။ သို့ဖြစ်၍ သောတအနုပညာဖြစ်သော ဂီတသည်လည်း လောကတွင် မြင့်မြတ်သောနေရာတွင်ရှိခဲ့ပြီး နက်နဲသိမ်မွေ့ အဆင့်အတန်း ရှိလှသော အနုပညာဖြစ် သည်ဆိုသည်မှာ ယုံမှားဖွယ်မရှိပါပေ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958594936981,"sku":"","price":3330.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_45aa8ea6-1976-4b26-9726-129516e34a4b.jpg?v=1730219627"},{"product_id":"စစ်ကိုင်းဦးဘိုးသင်း-ရှုမဆုံးတဲ့မိဘုန်းကြွယ်","title":"ရှုမဆုံးတဲ့မိဘုန်းကြွယ်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှုမဆုံးတဲ့ မိဖုံးကြွယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်မြင့်သည် နတ်တော်လတစ်နေ့သော နံနက်တွင် အောက်သို့ စုန်လာသော မော်တော်ဘုတ်တွင် ပါလာ၏။ ၎င်း၏ အနီးတွင် ၎င်းနှင့် ရွယ်တူဟုထင်စရာ မိန်းမပျို ခပ်သန့်သန့် ဖိုင့်ဖိုင့်ဝဝ ဆိုရခမန်း လှလှ လေးယောက်လည်း ပါလာ၏။ ထိုမော်တော်ဘုတ်ပေါ်တွင်ပင် ပရိမ္မသို့ သွားသော မိန်းမကြီးနှစ်ယောက်နှင့် ယောက်ျားကြီး တစ်ယောက်သည် ပဲ့ပိုင်းကျကျ တစ်နေရာက ပါလာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအပျိုထင်ရသော အမျိုးသမီးလေးယောက်သည် အံ့ချီးကုန်နိုင် ဖွယ်ဆိုသော သဘောနှင့် မိုးညှင်းသမ္ဗုဒ္ဓေစေတီအကြောင်းကို ရေပက် မဝင်သာအောင် ပြောပါလာ၍ မောင်မြင့်သည် ကြားပြင်းကတ်သကဲ့သို့ နိသက်သက်မျက်နှာရှုံ့ပြီးသော် “အလကားကောင်မတွေ၊ သည်ကောင်မ တွေများကိုရတဲ့ တောင်သူဟာ အမတော်ကြေး ဘယ်လောက်ပေးပေး၊ တတ်နိုင်လျှင် ဘဏ်မှာ ရှိတဲ့ငွေကိုအကုန်ပေး မွဲလက်စသတ်မှာ မဟုတ်” ဟု မဆီမဆိုင် မတော်မလျော် စိတ်ထဲက တောက်တီးနေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို မိန်းမပျိုလေးယောက်ကလည်း ဖျင်နီအပေါ်အင်္ကျီနှင့် သုံးကျပ်ခွဲလောက်တန်သော တိုင်းရင်းရက် လုံကွင်းကို ဝတ်လာသည့် မောင်မြင့်ကို ထင်းခြောက် တုံးကလေး တစ်တုံး မော်တော်ဘုတ်ပေါ်မှာ ပါလာသည်ဟု ထိုမိန်းပျိုလေးယောက်ကလည်း ထင်ပုံရ၏။ သို့လင့် ကစား မောင်မြင့်၏ လက်ထဲတွင် ပြုံးပါနှင့်ဆိုသော ဝတ္ထုစာအုပ်တစ်အုပ် ရှိနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိန်းမပျိုလေးယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်သော မိန်းကလေးက ညွန့်ညွန့်များ ပါလာရင် သိပ်ပျော်မှာပဲဟုဆို၏။ ထိုအခါ တစ်ယောက် က “ညွန့်ညွန့်လိုက်မလို့ပါပဲ၊ သူ့ ရည်းစားပြန်မလာတာနှင့် စိတ်နာမိပြီး မလိုက်လာတာ” ဟု ဆို၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ တစ်ယောက်က ဤသို့ လက်ရင်းသံကလေးကိုနှိပ်လိုက် လေ၏။ ထိုမိန်းကလေးကား တော်တော်ပင် ချောလှသည်ဟု ထင်မည် ဆိုသော် ခေတ်မောင်များက ထင်မလားမဆိုနိုင်။ ထိုမိန်းကလေးကို ကျွန်ုပ်က ချောလှပါသည်ဟု ချီးသော် မောင်မြင့်က ကိစ္စမရှိ မောင်မြင့် ရဲ့ လက်စွဲကျော် လှထွန်းက “ဆရာကြီးဟာ အင်မတန့်ကို မတော်မလျော် ရေးသည်” ဟု မုချဘုနှိ်မည်ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ညွန့်ညွန့်လား ချစ်ပါရဲ့၊ ဒါပေ့ ဒါလောက်တောင် ယောက်ျား ငတ်ရတယ်လို့၊ ယောက်ျားတွေပေါလှချည့်၊ ကတဲ၊ ချေးပေါ၊ သေးပေါ။ ဝက်သားခုတ်တဲ့ ဓားပြားပြားကြီးနှင့် ထက်ခြမ်းကွဲသွားအောင် ခုတ်ချင် လိုက်ဖို့ကောင်းတာပဲ။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှင့်နှယ်ရှင်”(တစ်ယောက်က)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှင့်နှယ့်ရှင်လုပ်မနေနှင့်ရှင်၊ ရှင်တို့လည်းမိန်းမ၊ ကျွန်မလည်း မိန်းမ။ ဘာ၊ ယောက်ျားကိုစွဲစရာရှိသလဲ၊ ခုတော့ သေလုအောင်စွဲတာ။ လိုချင်သလား၊ ဆာသလား။ အိမ်လူကြီးတွေမရှိခိုက် ဟော... လိုချင်တဲ့ မောင်ကိုခေါ်၊ ခြောက်ဆယ်ကျော် ဘကြီးကိုခေါ်..လာမှာဘဲ၊ သွားပြီးပြီး လာမှာ၊ ပြီးတော့ ပြန်လွှတ်လိုက်၊ နောက်လာပါရစေဦးလို့ တောင် ပြောသွားဦးမှာ၊ အလိုရှိတိုင်း လိုချင်သူကိုခေါ် ရှင်ရမှာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (သောခနဲရယ်ကြလေ၏။ ပါလာသော ဝက်အူချောင်းကြော်ကို အမြည်းပြု၍ ဓာတ်ဘူးထဲမှ လက်ဖက်ရည်ဖန်ကို သောက်ကြ၏။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်မြင့်သည် ထိုသို့သော အသံနှင့် အမူအရာကို ကြားမြင်ရ၍ လျစ်လျူပြုခြင်းဆိုသော အထက်တန်းစားဆိုသူတို့၏ မူနည်းကို သဘောမထားနိုင်ဘဲ “ဘယ်လို မိန်းမစားတွေလဲ၊ ကဲပဲကဲလှချည်လား” ဟု စိတ်ထဲမှ တော်တော့်ကို ပွထိုးပြီးလျှင် “ငါ့လိုလူကို ခေါ်စမ်းစေချင် တယ်၊ ပွက်ပွက်ကိုလန်သွားအောင် တီးလွှတ်မှာပဲ” ဟု စိတ်ကစားမိလေ ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်မြင့်သည် ထိုသို့ စိတ်ကစားမိရုံမျှမက မဆီမဆိုင် ရယ်သံ ကြား၍ စိတ်မခိုင်သဖြင့် အငြိမ့်သို့ထသွားဘိသကဲ့သို့ စိတ်တွင်ဖြစ်ပေါ် လာ၍ “ကျုပ်လိုလူကိုခေါ်ကြည့်စမ်းပါလား” ဟု ထိုအနားသို့ သွား ကာ ပြောလိုက်ချင်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကယ်၍ မောင်မြင့်သည် ကွင်းဆက်သဘောနှင့် ဖြစ်ပေါ်လာ သော ၎င်း၏စိတ်အတိုင်း ထသွား၍ပြောခဲ့လျှင် စွာစွာလန်မလန်က “လာလေ ကျွန်မကခေါ်တယ်၊ လိုက်ခဲ့ဟိုကို” ဟု ဆိုမလား။ သို့တည်း မဟုတ် “ဟီဟိ... တော့်လို လူလား၊ ဘယ်အကြားမှာ ညှပ်ထားရမလဲ” ဆိုပြီးလျှင် လက်ခုပ်တီးကာ အပျိုတစ်စုက သရော်လိုက်ကြမလား၊ အတော်ပင် ကကွက်ကလေးကား ကလက်တက်တက် ရှိနေပေလိမ့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စွာစွာလန် မလန်က ဤသို့ဆက်၍ လက်သံပြောင်ပြန်၏။ ဘုရားဖူးက အပြန်ပေကိုး။ (ဝါ) သမ္ဗုဒ္ဓကအပြန်ပေပဲကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှင့်၊ ခုကာလ ငမ်းငမ်းတက်တို့ကလည်း အရှက်မရှိဘဲ ချက်ချင်းပဲ ဖက်လိုက်တော့မလို “ဈေးကိုသပြီး ဖြီးလိမ်းဝတ်စားကာသွားခဲ့ပါလျှင် ကြည့်လိုက်ကြတာ၊ ပိုးချင်စိတ်နှင့် ငမ်းလိုက်ကြတာ။ ရှေ့ကလည်း ကြည့်တာပဲ၊ မျက်လုံးကြီးကိုဖြဲလို့၊ ဘေးကလည်း ကြည့်တာပဲ ပါးစပ် ဟကာ သူတို့ပါးစပ်ပြဲလို့၊ နောက်ကလည်း ကြည့်တာပဲ နောက်ကကြည့်တော့ တင်ပါးကလေး အိအိက မောင်တွေကိုမိထားပြီ။ လှုပ်လှုပ်လှုပ်လှုပ် နှင့် နိမ့်တုံမြင့်တုံ သွားပုံကို မြင်သောခါ ပါးစပ်ကိုဟ၊ မျက်လုံးကိုပဲ ကတဲ့ ပုစွန်မျက်စိဖြစ်ကာ ကျွတ်ထွက်သွားမှာများ သနားစရာ၊ တချို့ ကတော့ ယာခင်းပေါက်ထဲက နွားမအုပ်ကြားက ကြာကထိကဆရာ သိုးကြောင် ကြီးကသင်ထားတဲ့အတိုင်း ရိုင်းရိုင်းပဲ သွားပြီးကြ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ အပျိုလေးယောက်သည် ဟားပေါက်နှင့် လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း မော်တော်ဘုတ်ပေါ်တွင် သောခနဲဖြစ်နေကြလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မစွာလန်က မတန်သေးဘဲ၊ ဤသို့လာပြန်သေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခုကာလမောင်တို့က တောသား တောသူဆို အလုပ်ကပူလို့ ခမျာ များ သနားစရာ၊ သည်လိုဟာကို ဘယ်မှာရှိနိုင်ပါ့မလဲ ကျောင်းတော် ကြီးသား အထက်တန်းက မောင်များကတော့ အားမရဘဲ လှလှကြီး အပိုးမျိုးနှင့် ဟပ်ထိုးအကြည့်ဖြင့် ကြည့်ပြီ။ သူတို့ရဲ့ စိတ်ထဲကတော့ မိပြီးငြိနေတာပေါ့ ၊ နွားမအုပ်ကြားက သိုးကြောင်ကြီး နိဿရည်းကို အပြီးတိုင်တတ်နေလို့ ဟပ်တပ်စွဲပေါ့။ တက္ကသိုလ်မောင်ဆိုတော့ သူ့ ထက်ကဲ၊ တကတ်၊ သွားဖြဲတာကိုတောင် ကျောင်းကပြန်အလာမှာ လက် ဖက်ရည်ဆိုင်ကနေ ရှာတော်မူပြီး၊ မစေ့တော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သောခနဲ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီဂရီများရလာတော့၊ သာ၍ကဲပြီး သူတို့က လက်ဖြောက်တီးကာ ခေါ်ရင်ပဲ၊ ရှုမဆုံးတဲ့ မိဖုံးကြွယ်တို့ကို ရတော့မလို တိတိနှင့်သွားကြီး မစေ့နိုင်၊ လက်ကြားမှာ စီးကရက်ကိုညှပ်ပြီး တဟီးဟီးပေါ့၊ သာ၍သာ၍ မိမိ၊ ထိထိကြီးနှင့် ပိုးပန်းကာကြည့်တော့ပြီ။ သည်တော့ ယောက်ျားဆိုတာ မိန်းမတို့ကို ဟိုဇောနှင့် မောနေအောင်ကြည့်ပြီ။ မြစ်ထဲမှာ ရေဆင်းချိုးတာတောင် မလွတ်အောင်ကြည့်ပြီ။ ဟိုက်စကူး မောင်များကတော့ သာ၍ကြည့်ပြီ။ တက္ကသိုလ်မောင်များဖြစ်တော့ သာ၍သာ၍ကြည့်ပြီ၊ ဒီဂရီ ရလာတော့ တဟာဟာနှင့် အကြည့်ဆုံးပေါ့ ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (အပျိုကလေး လေးယောက်သည် သဘောကျကြ၍ သသော သောနှင့် တဟောဟော ရှိနေကြလေ၏။...)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မစွာလန်ကား၊ မတန်သေးဘဲ၊ တရားခံမရှိဘဲနှင့် ဤသို့ ဆက်ကာ နှံပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ရာထူးများရတော့ရှင့်၊ ဘဝင်မြင့်သည်ထက်မြင့်ပြီး ထိပ်သီး ခေါင်ကိုင်းကို ချိန်ကာ လက်ကြားမှာ ညှပ်ထားတဲ့ စီးကရက်မီးပြာကို ခါကာခါကာနှင့်ပေါ့၊ အကြည့်ဆုံး၏ အကြည့်ဆုံးနှင့် ကြည့်ရှာတော်မူတော့သည်။ သည်တော့၊ အလိုရှိရင် ခေါ်လိုက်ရှင်၊ နေ့ကြောင်တောင်မှာ ပင် မရှောင်ဘဲ တစ်နေ့မှာ နှစ်မောင်တောင် ပြောင်ပြောင်ကြီး ထည်လဲနှင့် နွှဲရအောင် ရနိုင်ပါတယ်ရှင်...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ ပြောဆိုကြပြီးလျှင် တဟီဟီ၊ တရီရီနှင့် တရွှင်ရွှင်ပြုကာ ထမင်းစားကြရန် ချိုင့်များကိုယူ၍ ပြင်ကြလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်မြင့်ကား ထိုသို့ သော မခံချိမခံသာ ခနိုးခန့်နှင့် စကားကို ကြား လာရ၍ ထကာသာ ခုန်လိုက်ချင်၏။ ဘယ်လိုအမျိုးအစားများ ဖြစ်ပါ လိမ့်မလဲ။ လယ်သူမများတော့ မဟုတ်တန်ရာ။ သည်အရပ်မှာ လည်း လယ်တော အကြီးအကျယ်မရှိ။ ယာနှင့် မြေနုကျွန်းပေါ်သာ ရှိသည်။ ရမ်းလှပါ ကလား၊ တကတဲ ပြောလိုက်သည့် စကားများသည် နားခါးပြီးလျှင် ညံ့တီတီချည်းပဲ၊ “ငါသွားပြီး စကားစစ်ထိုးပြန်ရော့မယ်” ဟု စိတ်ထဲက အကြိမ်းကြီးကြိမ်းသကဲ့သို့ ရှိနေကာ မုံရွာစာအုပ်ဆိုင်မှဝယ်လာသော “ပြုံးပါနှင့်” ဝတ္ထုကိုဖွင့်ကာ ကြည့်နေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသမီး တစ်စုသည် ပျော်ပျော်ပါးပါး ထမင်းများ စားသောက် ပြီးကြသောအခါ ၎င်းတို့၏ သဘာဝအတိုင်း ယဉ်ကျေးဖွယ်ရာ ဟုကား မဆိုသင့်သည်လို၊ ရိုင်းသည်ဟုပင် ဆိုချင်ဆိုတော့၊ ၎င်းတို့သည် ဤသို့ လျှင် စကားဆက်ကာ ပြောနေကြပြန်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှင့်၊ ရှင့်စကားက အတော့်ကို ဟန်မကျဘူး” “ဘာကြောင့်လဲ” “ကိုယ်နှစ်သက်တဲ့ လူကိုခေါ်၊ ပြန်လွှတ်ဆိုတော့....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နေပါဦး၊ တစ်ဆိတ်ကလေး မိန်းမဘဝကို အသာကလေး ဘရိတ် အုပ်ကာ၊ ဆံထုံးကိုဖြတ်ပြီး ဗိုလ်ကေ တပ်လိုက်စမ်းပါ။ ခေတ်မောင်၊ ခေတ်ကို၊ ခေတ်ဦး၊ ခေတ်ဘ၊ ခေတ်ဘိုး ဆိုတာခေါင်းကိုသာကြည့် ဖြူဖြူမည်းမည်း ဥရောပအမွေးတပ်၊ မတပ်ကို သတိပြု”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြောပါရှင်...၊ ဒါဘာဖြစ်သလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဗိုလ်ကေဆံဖုတ်နှင့် ဂုဏ်တင်ကာ အသရေလုပ်နေတဲ့သူများဟာ ကန်တော့ပါသေး၊ တစ်စလောင်း...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှင့်၊ နေဦး။ ခုခေတ်မှာ နိုင်ငံခြားပြန်တွေ တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် များလာတော့...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှင့်နားထောင်၊ ရှင်ပြောတာမှန်တယ်၊ အမေရိကန် နိုင်ငံကို ပညာ သင်တဲ့ လွှတ်တယ်။ ဘယ်သူ့ငွေနှင့်လဲ၊ ဘယ်ကုမ္ပဏီကငွေနှင့်လဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောင်သူလယ်သမား၊ အလုပ်သမားများတို့က ဆက်သရတဲ့ တိုက်ရိုက် အခွန်တော်၊ သွယ်ဝိုက်တဲ့ အခွန်တော်တို့မှ အများကြီးပါတယ်ရှိရှင့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆိုပါ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သူတို့ဟာ အမေရိကန်မှာ အမ်အေ၊ ဘီအက်စီ ဆိုတဲ့ ဒီဂရီ ကြီးတွေကို ယူပြီး ပြန်လာကြတယ်။ တကယ်ဆို နည်းနည်းကလေးပြောမယ်ရှင်။ အမေရိကန်ရောက်တော့ ဂျုံခင်းထဲမှာ စက်နှင့်ထွန်ယက်ပုံ၊ စက်နှင့် မျိုးကြဲပုံ၊ စက်နှင့်ရိတ်သိမ်းပုံတို့ကို အသေအချာ ကိုယ်တွေ့ကြည့် ခဲ့၊ စုံစမ်းခဲ့၊ စက်အမျိုးအစားကို မှတ်ခဲ့။ အဲသည်လို တချို့က ရှာဖွေ စုဆောင်းခဲ့ပြီး ပြန်လာကာ ဗမာပြည်လက်မှုလယ်ယာလုပ်ငန်းကို စက်မှု လယ်ယာဖြစ်အောင် ကိုင်းရှင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ထားတော့... ရှင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တချို့က စက်ရုံကြီးတွေ သွားကြည့်၊ အဏုမြူလုပ်ငန်း၊ ဟိုက်ဒရို ဂျင်လုပ်ငန်း၊ ဒုံးပျံလုပ်ငန်းစသည်တို့ကိုကြည့်၊ စေ့စေ့ ငုငု ရှာဖွေစုဆောင်း၊ ဒါကို အမေရိကန်က မပြသဘဲ ထိမ်ချန်၊ လျှို့ဝှက်ထားမယ်ဆိုရင်၊ အမေရိကန်ဟာ ကြောင်သူတော် လုပ်နေတာပေါ့..။ ပါးစပ်က အသံကောင်းဟစ်ပြီး ငါစား ငါကောင်း ဆိုတာကို ကိုယ်တိုင် သက်သေခံရာ ရောက်နေမှာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှင့်စကားနှင့် ဒါဘာဆိုင်သလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမိ၊ ဒါက ဝမ်းစာ၊ ရှင်က နိုင်ငံခြားပြန် စကားကိုပြောလို့ စပ်မိတာနှင့် ပြောတာ၊ နားထောင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြောရှင်၊ ပြောရှင်၊ ညွန့်ညွန့် မပါတာ နာတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အလကား အစ်မ၊ တချို့နိုင်ငံက ပါးစပ်က လေကြီးမိုးကြီး လောကကို၊ ကမ္ဘာကိုကယ်တင်မလို့၊ ဘာမလို့နှင့် သူတို့ရဲ့ နိုင်ငံအတွင်း ဖိတ်ခေါ်လို့ သွားကြည့် တော့ ဘယ်မှာလွတ်လွတ်ကြည့် ရသလဲ။ နောက်က စစ်သားနှင့် အစောင့်နှင့်ရံလို့ အဲသည်လို နိုင်ငံက ပညာတော် သင်တွေပြန်လာတော့ ဘာတတ်သလဲ၊ ဘာထူးသလဲ၊ ဘယ်လိုတိုင်း ပြည်ကို တိုးတက် ကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သလဲ သွေးစုပ်ကောင်၊ ခေါင်းပုံဖြတ်၊ နယ်ချဲ့၊ ကိုလိုနီစနစ်ကို အော်တတ်တာမှအပ ဘာအထူးပညာကိုများ တတ်ခဲ့သလဲ”\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958598148245,"sku":"","price":2070.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_16fa9a59-7a2c-4165-b2fe-40ee39b76b45.jpg?v=1730219812"},{"product_id":"ငြိမ်းကျော်-လွမ်းလို့ကျန်ရစ်ခဲ့မှာကိုအားနာပါတယ်လေ","title":"ငြိမ်းကျော် - လွမ်းလို့ကျန်ရစ်ခဲ့မှာကိုအားနာပါတယ်လေ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိမ့်စိမ့်အေးနေသည်။ သုံးလေးရက် မရွာလျက်နေခဲ့သောမိုးသည် နေ့လယ်ကမှ အုံ့ဆိုင်းလာသည်။ ရုံးဆင်းခါနီးတွင် ပုဆိန်မိုးပေါက်။ လေပြင်းက တချက်ချက် ကျသေးသည်။ ထီးမယူခဲ့သည်ကို မိုးပြင်းမြင်ကာမှ နောင်တရလေသည်။ ကျွန်တော် နဲ့လိုက်ခဲ့ပါ၊ ရပါတယ်ဟု စာရေးကြီးပြောသည်။ အားနာ၍ ငြင်းသည်။ လုံပါတယ် ဗျာဟု စာရေးကြီးပြောသည်။ ထီးကြုံလိုက်သွားတာပဲ ကောင်းပါတယ်၊ မလိုက်ဖြစ် ရင် မိုးက ခုထက် သည်းချင်သည်းလာမှာ၊ တော်ကြာ ညနေငါးနာရီ ခြောက်နာရီ အထိ ရုံးအောက်ဆင်ဝင်တွင် မိုးခိုနေရမည်ဟုတွေးသည်။ ကျေးဇူးပဲဗျာဟုပြောကာ စာရေးကြီးထံသို့ လျှောက်သွားသည်။ လေမပင့်သော် နှစ်ယောက်ကို လုံနိုင်စေသော ရှေးသစ်သားရိုးထီး၊ အရွက်ကြီးသောကြောင့် လေဝှေ့လျှင် ဒူးအောက်မလုံ ခါး အောက်မလုံ။ “ကိုသန်းတင် ရန်ကုန်ရုံးချုပ်ပြန်ဖို့ နီးပြီလား” စာရေးကြီး၏ ပင်နီတိုက်ပုံလက်မောင်းကို သူကိုင်ထားရင်း “တစ်လ တစ်လခွဲတော့ ကြာလိမ့်ဦးမယ်၊ ကျွန်တော့်အဖို့ကတော့ နယ်မှာနေနေ ရန်ကုန်နေနေ နေလို့ရတာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခင်ဗျားလည်း ဒီမှာ ခြောက်လ တစ်နှစ်လိုလိုနဲ့ နှစ်နှစ်တောင် ကျော်ပြီပဲ။ ဒီမှာ နေသားတောင်ကျနေပြီ၊ ခင်မင်ရာ ခင်မင်ကြောင်းတောင် မြို့တစ်ဝက်မကရှိနေပြီထင်တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြင်းလှည်းနှင့် ဆိုက်ကား ဆုံနေသောကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက် လမ်းဘေးသို့ ဆင်းကာ ရှောင်ပေးသည်။ ယာဉ်နှစ်စင်း လွန်သွားတော့မှ ကတ္တရာလမ်းပေါ်သို့ ပြန်တက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုယ့်မြို့ကိုယ့်ရွာလိုတော့ ဖြစ်နေပါပြီ စာရေးကြီးရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာရေးကြီး၏ မျက်မှန်တွင် မိုးမှုန်တွေကပ်နေ၏။ ပြုံးလိုက်သောကြောင့် ပါးရေ အတန်မျှ တွန့်သွားပုံကို သူကြည့်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီမြို့သူကို ယူလိုက်ဖို့တစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ် ဆိုပါတော့..... ဟုတ်လား ကိုသန်းတင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိုးသံတွေကြားတွင် စာရေးကြီး၏ ရယ်သံကပါ ခပ်စူးစူးထွက်လာ၏။ သူပြုံးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စာရေးကြီးက ဒီမြို့ဇာတိပဲ.. သင့်သလိုသာ စီမံပေးပေတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြောပြီးနောက် သူရယ်နေသည်။ ကျုပ်ကိုသာ ကြည့်ပေတော့ဗျာ၊ ယောက်ျား ကို တစ်ပတ်မှာ ခုနစ်ရက် မနိုင်ရရင် ကျောပူခေါင်းပူ ဖြစ်တတ်တဲ့ ဒီမြို့သူတွေ အကြောင်း သိထားတယ် မဟုတ်လား၊ မြို့နာမည်က အခုနာမည်မတွင်ခင်မှာ လင်နိုင်မြို့လို့ ခေါ်ခဲ့တာဗျ။ အဲဒီဒဏ် ခံနိုင်တယ်လို့သာ တစ်ခွန်းပြော၊ နှစ်ဆယ့် လေးနာရီအတွင်း ဘိသိက်ဆရာသာရှာထားဟု စာရေးကြီးက ရယ်စရာဆို၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီမြို့သူတွေက အချက်အပြုတ်အရာမှာတော့ ပါရဂူဘွဲ့ ပေးလောက်တာ အမှန်ပဲ စာရေးကြီး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့စကားကို ပြန်မပြော။ လှည့်ကြည့်ပြီး ပြုံး၏။ အဟင်းဟင်းဟု နှုတ်ခမ်းစေ့ ပြီး ရယ်သံသာ ပြုလေ၏။ “ဘာဖြစ်လို့ ရယ်တာလဲ” စာရေးကြီး မဖြေ။ ရယ်သံကိုသာ မြှင့်သည်။ “ကျွန်တော့် စကားထဲမှာ ရယ်စရာမပါပါဘူး” သုံးလေးလှမ်း အရောက်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကာယကံရှင်ကတော့ ဘယ်သိပါ့မလဲ... ဘေးကမြင်နေတဲ့ သူအဖို့တော့ ဒီစကားဟာ ဘာ၊ ဘယ်သူ့ဆီ စကားဦးရောက်တယ်ဆိုတာသိတာပေါ့ ကိုသန်းတင်၊ ဒါ့ထက် ရယ်စရာကောင်းတာ ဘယ်လာရှိပါတော့မလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကတ္တရာလမ်းကို ကျော်နေသော ရေပြင်အတိုင်း ခပ်လျှပ်လျှပ်လျှောက်ရင်း“သော်......ကျွန်တော် ထမင်းလခပေးပြီး စားနေတဲ့ ကိစ္စကိုပြောတာကိုး” “တစ်ကွက် မလျှော့နဲ့လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လပေး ထမင်းချိုင့်ပို့နေသော ကိုတင်အုန်းနှင့် မစိန်ကြည်တို့၏ ညီမအငယ်ဆုံး ခင်ထားကို ရည်ရွယ်ပြီးပြောသည်ဟု သူသိ၏။ သူ ပြုံး၍နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကလေးမလေးက မဆိုးပါဘူး ကိုသန်းတင်ရ... အနေအထိုင်လည်း ခင်ဗျား မြင်တဲ့အတိုင်း ရိုးရိုးလေ...သူ့ဘာသာသူ စက်ချုပ်လို့ရတဲ့အထဲက ခြစ်ဖြုတ်ပြီး ညကျောင်းတက်၊ အစ်မတွေက တယ်နိုင် တယ်နှိပ်စက်ကြတာပဲ၊ သူရှာသမျှကို လည်း တစ်ပြားမကျန်ယူသေး၊ အလုပ်ဆင်းရင် မုန့်ဖိုးက တစ်မတ်ပဲ ပေးကြတာ၊ ခင်ဗျားလည်း ဒါတွေကြားမှာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ ခေါင်းညိတ်သည်။ သူ့နေရာ စာရေးကြီးနေရာ ခင်ထားတို့ နေရာ ရပ်ကွက် မှာ တစ်ရပ်ကွက်စီ၊ မြို့ငယ်မြို့ကျဉ်းဖြစ်သောကြောင့် တစ်ရပ်ကွက်သတင်းကို တစ်ရပ်ကွက်က ကြားကြသိကြသည်။ ခင်ထားသည် မြို့ခံလူငယ်လူရွယ်တို့၏ စိတ်ဝင်စားခြင်းကို ရရှိသည်။ သို့ရာတွင် နှုတ်လျှာကြမ်းသော အစ်မတို့၏ စရိုက်ကို တွေးတောမိကြ၍ ဖြစ်မည်။ ခင်ထားကို ရိုးရိုးခင်မင်မှုထက် မပိုကြ။ အချို့ ခင်ထား ကို အားမလိုအားမရ စကားဆိုကြသည်။ သည်းခံနိုင်လွန်းသည်ကို ကရုဏာနှင့် ယှဉ်စွာ ဒေါသစကားပင် ပြောကြသည်။ အစ်မတွေကို ထိုမျှ ကြောက်ရွံ့ နာခံ ရကောင်းလော၊ အနိုင့်ထက်ကလူ မကြာခဏပြုသည်ကို လက်ကာပင် မကာကောင်းလောဟု ပြောကြဆိုကြသည်။ ခင်ထားသည် တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်မပြော၊ ပြုံး၍သာ နေလေ့ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သူ တော်တော်စိတ်ရှည်တဲ့ မိန်းကလေးပဲ စာရေးကြီး” “အကျိုးသင့် အကြောင်းသင့် ပြန်ပြောတတ်တဲ့ ပါးစပ်တောင် ရှိမှရှိရဲ့လား အောက်မေ့ရတယ်၊ သူ့အစ်မတွေကလည်းဗျာ ခုထိ လူရှေ့မရှောင်၊ သူရှေ့ မရှောင် ရိုက်လားနှက်လား ပြုချင်ပြုသေးတာဗျ။ ရှက်မှာပေါ့ ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခင်ထား သူ့ကိုပြောပြဖူးသည်။ ကျွန်မကို ဆဲဟယ်ဆိုဟယ်ရိုက်ဟယ် လုပ်တဲ့ အချိန်မှာ ကြွက်တွင်းထဲ ပုရွက်ဆိတ်တွင်းထဲ ဆင်းပုန်းနေချင်တယ်၊ သိပ်ရှက်တာပဲ ဟု ပြောသည်။ တစ်အူထုံဆင်း အစ်ကိုအစ်မသည် အမိအဖအရာ၊ မှီခိုအားထားစွာ ရိုကျိုးရမည်ဟူသောအသိ၊ ငါ့ကို ဆုံးမတာပဲဟူသော အသိသည် ခင်ထား၏နှုတ်ကို ချုပ်ထားပုံရသည်ဟု သူ တွက်ခဲ့၏။ “သနားစရာပါပဲဗျာ” သူ့မှတ်ချက်ကြောင့် စာရေးကြီးပြောသည်။ “သနားခြင်းဟာ မေတ္တာရဲ့ အစပဲတဲ့၊ ကျွန်တော် ကြားဖူးတာကို ပြောတာပါ ကိုသန်းတင်” စာရေးကြီးက အဟဲဟု ရယ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခဏ ကျဲသွားသော မိုးသည် ခပ်စိပ်စိပ် ရွာလာပြန်၏။ သစ်တောရုံးလမ်း နှင့် မြို့ပတ်လမ်းဆုံရာသို့ ရောက်လာ၏။ ဈေးလမ်းသို့ လှမ်းအကွေ့တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘော်လီရုံအဝက လှမ်းကြည့်နေတာ ခင်ထားမဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာရေးကြီးကြည့်ရာသို့ သူကြည့်၏။ အလယ်တိုင်ဘေးတွင် ခင်ထားရပ်နေ သည်။ သူ့ကို ကြည့်နေသည်။ ဟုတ်တယ်ဟု သူ ပြောသည်။ ခင်ထားသည် အတွင်း ဘက်သို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် ထီးဖွင့်ကာ သူရှိရာသို့ ခပ်သုတ်သုတ်လျှောက်လာ၏။ ညာဘက်လက်ထဲတွင် ခေါက်ထီးတစ်လက်။ စာရေးကြီးက ရပ် လိုက်သည်။ “ခင်ဗျားဖို့ ထီးလာပေးတာနဲ့တူတယ်ဗျ”ဟု တိုးတိုးပြောသည်။ စာရေးကြီး အတွက်မှန်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုသန်းတင် မနက်က ရုံးအသွားမှာ ထီးမပါလို့ အပြန်မိုးမိပြီ တွက်ထားတာ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ ဒီထီးယူသွား၊ ဒါ ခင်ထားဥစ္စာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိစ္စမရှိပါဘူး ခင်ထား၊ ကျွန်တော်....” “အို...ဘာလို့ ကိစ္စမရှိရမှာလဲ၊ ရော့” စာရေးကြီးက ထီးကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ “ချက်ချင်းကြီး ပြန်လာမပေးနဲ့ နော်၊ မနက်ရုံးသွားရင်းမှ ဝင်ပေးပေါ့ ” စကားအဆုံးတွင် သူ့ကို ခင်ထားပြီး၏။ သူ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောမည်ပြင်သည်။ ခင်ထားသည် ဘော်လီရုံသို့ ခပ်မြန်မြန် ပြန်လျှောက်သွား၏။ ခင်ထားကိုကြည့်သော မျက်လုံးအစုံသည် ဘော်လီရုံထဲသို့ ဖျတ်ခနဲကျော်သွားသည်။ အပ်ချုပ်စက် အလုံး သုံးလေးဆယ်တွင် အစေ့အုနီးပါးရှိနေသော အမျိုးသမီးတွေ၏အကြည့်သည် သူ့ထံသို့ ရောက်နေကြ၏။ စာရေးကြီးက ဆောင်းလက်စထီးကို သူ့ပေးသည်။ ခေါက်ထီးကို ဖွင့်ပေးပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မေတ္တာခြုံလို့ လိုတယ်ဆိုတဲ့စာ ရှိတော့ရှိပါရဲ့ ၊ လောလောဆယ် မိုးရွာနေတုန်းတော့ ထီးက ပိုလုံတယ်၊ ရော့...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခေါက်ထီးကို သူယူသည်။ စာရေးကြီး၏အပြောင်အပြက်စကားကြောင့် သူ ရှက်တက်တက်ရယ်လေသည်။ ခင်ထားကို သူ လှမ်းကြည့်၏။ ခြေရင်းပုဏ္ဏားကွယ် အပြင်တွင် ထီးရေစစ်ရန်ထားနေရာမှ သူ့ကို လှည့်ကြည့်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘော်လီရုံထဲက အမျိုးသမီးတွေက ခင်ဗျားကို ပြုံးစေ့ပြုံးစေ့နဲ့ ကြည့်နေကြ တယ်ဗျ”\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46389814755477,"sku":null,"price":8100.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46389814788245,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_13506abb-4ef8-4485-82a7-fe5b1af26e05.jpg?v=1730220177"},{"product_id":"ငြိမ်းကျော်-ဆုံဆည်းတန်ကောင်းပါရဲ့မြခင်ခင်","title":"ငြိမ်းကျော် - ဆုံဆည်းတန်ကောင်းပါရဲ့မြခင်ခင်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြေးလွှားလာခဲ့ရ၍ မောဟိုက်နေသည်။ တစ်မိုင်ကျော်မက ခရီးပေါက်လာပြီ ထင်ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောနက်သည်ထက် နက်လာသောကြောင့် ကားလမ်းပြရန်မှ ဝေးသင့်သရွေ့ ဝေးမည်ဟုထင်ကာ ခြေစုံရပ်လိုက်သည်။ ယောက်ျားကြီးနှစ်ဖက်စာထက် ပိုမည့် လုံးပတ်ရှိသော သစ်ပင်ကြီးအောက်တွင် ခြေပစ်လက်ပစ်ထိုင်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြင့်မားသော သစ်ပင်ကြီးတွေ၊ သစ်ကပ်နွယ်ပင် ရွက်ဖားဖားကြီးတွေ၊ ခါးစောင်း နှင့် လူ့တစ်ရပ်စာ အမြင့်တွေရှိသော သစ်ပင်တွေ၊ ပင်နွယ်ပင်တွေ စိပ်နေသော သစ်တောကြီး။ ရွက်ချင်း ထိစပ်နေသဖြင့် မွန်းလွဲစ နေသည် တစ်ပေါက်မျှ ကျဆင်း ရန်ပင်လျှင် ခဲယဉ်းနေ၏။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခွေးသူတောင်းစား ဓားပြတွေဟု သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သေနတ်သံတစ်ချက်ကို ကြားလိုက်ရလျှင် ကြားလိုက်ရချင်း ကား၏ ရှေ့လက် ယာဘက် ဘီးပေါက်ကာ တစ်ဖက်သို့ စောင်းသွား၏။ လေမရှိသော ကားတာယာခွံကို သံဘီးက ဖိကြိတ်သံ၊ ကျောက်စရစ်ခဲမြေနှင့် ပွတ်ဆွဲသံ၊ ခရီးသည်တွေ အထိတ်တလန့်အော်ဟစ်သံတွေ ထွက်လာခဲ့သည်။ လက်ယာဘက်စောင်းနေသော ကားသည် အရှိန် ပြင်းလျှင် မှောက်နိုင်၏။ တောင်ကမ်းပါးယံနှင့် တိုက်ခဲ့တော့မတတ် နီးသွားသော်လည်း ကံအားလျော်စွာ ရပ်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေ့မှန်ထဲမှ လှမ်းမြင်ရသော အခြေအနေကြောင့် ဟာ.. ဓားပြတွေဟူသော ကြောက်လန့်တကြားဆိုသံတွေ ထွက်လာ၏။ ဖျာယာခတ်သွားသော ခရီးသည်တွေကို သူ ကြည့်ကာ မှင်တက် ခဏမိနေ၏။ ထိုနောက် ဝါး လေးငါးဆယ်ပြန်အဝေးမှ ကားရပ်သွားရာသို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် အပြေးလာသူ ခြောက်ယောက်ကို သူ ကြည့်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခရီးဆောင်အိတ်ကို အပေါ်စင်မှ ဖျတ်ခနဲဆွဲယူပြီး ဟီးနိုးကားနောက်ပေါက်ဆီ သို့ သူကျော်လွှားတိုးဝှေ့ပြီးသွားသည်။ မောင်းပြန်သေနတ်သံ လေးငါးဆယ်ချက် ထွက်လာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားလမ်းပေါ်သို့ ရွေ့ခနဲခုန်ချပြီး လမ်းလက်ဝဲဘက်သို့ ခြေကုန်သုတ်ပြီး ပြေးရ သည်။ ခပ်ပြေပြေ နိမ့်ဆင်းသွားသော သစ်တောသို့ ရောက်အောင် ခြေလှမ်းနှစ်ဆယ် အစိတ်မျှ အပြေးလှမ်းရသည်။ သူ့ကိုမြင်၍လား မသိ။ သေနတ်သံ သုံးလေးချက် ထွက်လာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြွေလိမ်မြွေကောက်ပြေးရင်း သစ်ပင်ကြီးတွေနှင့် အကာအကွယ်ယူရသည်။ အပင်ကြီးများ၏ အောက်ခြေတွင် သစ်ပင်ငယ်တွေ ချုံတွေ နွယ်တွေရှိ၍ ခရီးမတွင်။ နွယ်နှင့်ငြိ၊ ချုံနှင့်ငြိ ငြိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခေါ်သာသာ မဝေးသောနေရာတွင် သစ်ပင်ကွယ်ပြီး ကားလမ်းဆီသို့ မော့ ကြည့်သည်။ ကား၏ နောက်ပိုင်း အမိုးကိုသာ မြင်ရ၏။ ထိုစဉ် သစ်ပင်တွေကြားမှ ပြေးလာကြသူ သုံးလေးဦးကို မထင်မရှား လှမ်းမြင်ရသည်။ ကြည့်နေစဉ် ပုဆိုးဝတ် ထားသော ဓားပြတစ်ယောက်နှင့် ဘောင်းဘီရှည် ဝတ်ထားသော ဓားပြတစ်ယောက်တို့ က ထွက်ပြေးသွားသော ခရီးသည်တွေနောက်သို့ လှမ်းပစ်ရင်း ဆင်းလိုက်လာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပဲ့တင်သံကြောင့် သေနတ်သံသည် ပို၍ ချောက်ချားစရာကောင်းနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အနောက်တောင်စူးစူးဘက်သို့ သူ ဆက်၍ ပြေးသည်။ ကားလမ်းသည် နောက် တွင် ဝေး၍ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ သူ့နောက်မှ ချုံတိုးသံ၊ ဝပ်သံ၊ အကာအကွယ်ယူသံတွေနှင့် အလှမ်းဝေးလာခဲ့သည်။ ဘေးရန်မှ အတော်အတန် စိတ်ချရတော့မှ အပြေးလျှော့ပြီး သုတ်သုတ်လျှောက်သည်။ နောက်သို့ ကြည့်လိုက်၊ နားစွင့်လိုက်၊ လျှောက်လိုက်နှင့် အန္တရာယ်မှ ဝေးရာသို့ ရှောင်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သစ်ပင်ကြီး၏ခြေရင်းတွင် အမောဖြေကာ ထိုင်ရင်း အသက်ကို မှန်မှန်ရှူသည်။ အေးမြသော ဆောင်းဦးရာသီဖြစ်၍ အနွေးထည်ဝတ်ထားရသည်ကို ယခုမှ အိုက်နေမှန်း သတိထားမိ၏။ ကြယ်သီးတွေကို ဖြုတ်လိုက်သည်။ ရှပ်အင်္ကျီကြယ်သီးသုံးလုံးကိုဖြုတ်ကာ ရင်ဘတ်ဟ ထားလိုက်သည်။ ဂျင်းဘောင်းဘီအိတ်ထဲရှိ လက်ကိုင်ပဝါကို ဆွဲထုတ်ပြီး မျက်နှာ၊ လည်ပင်းနှင့် ကုပ်ကချွေးတွေ သုတ်သည်။ ထိုနောက် ရင်ဘတ် က ချွေးတွေ သုတ်သည်။ လက်ခုံနှစ်ဖက်ပေါ်က ချွေးစတွေကို သုတ်ကာ ပင်စည်မှာကျောမှီလိုက်၏။ အသက်ရှူက မမြန်တော့သော်လည်း နှလုံးအခုန်က တဒိတ်ဒိတ် မြန်နေသေး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမောဖြေရင်း တစ်ကားတည်းစီး ခရီးသည်တွေကို တွေးကာ ပူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားစထွက်ကာစက လိုက်ပို့သူတွေ၊ နှုတ်ဆက်သူတွေ၊ ကားအနီးတွင် မုန့်ပဲ သရေစာ လာရောင်းသူတို့၏ အသံတွေကိုပါ ပြန်လည်မြင်သည်။ မိုင်သုံးလေး ငါးဆယ် ကြာလာသောအခါ ကားပေါ်တွင် စကားပြောဆိုသံတွေ နည်းသွား၏။ မှိန်းသူမှိန်းကြ၊ သူကြ၊ တစ်ခုခု ဝါးနေ စားနေတတ်သူ တချို့ က စားနေ၊ ဝါးနေ၊ မြုံနေကြသည်။ သူ့လက်ယာဘက်တွင် တစ်ခုံတည်းထိုင်သူ အမျိုးသားကြီးကို ပြန်လည်မြင်၏။ ရှေ့ခုံ၏လက်ဝဲဘက်ပြတင်းနှင့်ကပ်၍ ထိုင်နေသူဇနီးကို ကြက်ဥ အခွံ ခွာကျွေးသည်၊ စီးကရက် မီးညှိပြီးမှ ပေးသည်။ ဇနီးကို တယုတယ ဂရုစိုက်သော သူ။ ထိုအမျိုးသမီး၏ လက်ယာဘက်တွင် အသက်ဆယ့်ခွန်ဆယ့်ရှစ်နှစ်မျှရှိမည့် အမျိုးသမီးလေးက ဘုရားစာကို တတွတ်တွတ် မပြတ်ရွတ်သည်။ သူ့နောက်တည့်တည့် က အသက်ငါးဆယ်သာသာ အမျိုးသားကြီးနှစ်ဦးသည် ပလတ်စတစ်ခွက်လေးထဲသို့ ရေနှင့် ဘရန်ဒီ ရောထည့်ပြီး ခွက်လှည့်ကာ သောက်၍ လိုက်လာ၏။ တိုင်းရင်းသား ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ လေးငါးဦး၊ ရဟန်းတော်တစ်ပါး၊ ယောဂီဝတ်ထားပြီး ပုတီးစိပ်ကာ လိုက်လာသူအမျိုးသမီးတစ်ဦး၊ ကျောင်းသူကျောင်းသားအရွယ် လူငယ်လေးငါး ယောက်၊ ကလေး လေးငါးယောက်၊ လူမမာနှင့် အဖော်နှစ်ဦး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပါလာသမျှကို ဓားပြတွေ လုယက်ယူငင်ပြီးလောက်ပေပြီ။ ခရီးသည်တွေကို ရိုက်ဟယ်နှက်ဟယ်ပစ်ဟယ် သတ်ဟယ်ပြုများပြုဦးမည်လား မပြောတတ်။ ဓားစာခံ ဖမ်းတာ ဆီးတာရှိများ ရှိဦးမလားဟု စိုးရိမ်သည်။ သူလို ထွက်ပြေးသူတွေ ဘယ်ရောက် နေပြီမသိ။ တောနက်ထဲတွင် လမ်းမရှိ။ ခြေဦးတည့်ရာသည် လမ်းပင် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သောက်သုံးမကျတဲ့ သတ္တဝါတွေ၊ ကိုယ့်လုပ်အားနဲ့ကိုယ်သမ္မာအာဇီဝတော့ ရှာဖွေလုပ်ကိုင်ဖို့ မကြံဘူး။ သူများရှာဖွေပြီး ရလာတဲ့ အဝတ်အစားအသုံးအဆောင် လက်ဝတ်ရတနာ ငွေကြေးကို လက်နက်ပြပြီး လုစားတယ်။ နှိပ်စက်ကလူ အနိုင်ကျင့် ပြီး စားတယ်။ သူတစ်ပါးရဲ့ အသက်နဲ့ ဥစ္စာပစ္စည်းကို အကြမ်းဖက်ပြီး လုယက်တိုက်ခိုက်စားတယ်။ ကြမ်းပိုးလို၊ ခြင်လို၊ သန်းလို၊ မွှားလို၊ မှက်လို၊ ကျွတ်လျှော့လို သတ္တဝါတွေ။ ကိုယ့်ကိုယ်ခန္ဓာထဲမှာ သွေးရှိနေအောင် အစာ ရှာဖွေမစားဘူး။ သွေးရှိသူကို စုပ်ယူပြီး ကိုယ်အသက်ရှင်ရပ်တည်တဲ့ မကောင်းဆိုးရွားတွေကို စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးတွေး လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျေးသံငှက်သံတွေကို မနီးမဝေးမှ ကြားနေရသည်။ ချွေးသိပ်သွားသော ကြောင့် အအိုက်ပြေသွားသည်။ အအေးက ထိတွေ့ လာသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ရှပ်အင်္ကျီကြယ်သီးတွေကို ပြန်တပ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်သည်။ အပြာရောင်ကောင်းကင်ကို မြင်တော့ မြင်ရ၏။ တစ်ဖလားစာ၊ တစ်လင်ပန်းစာ။ သစ်ကိုင်းသစ်ရွက်တွေ ထူထပ်လွန်းသဖြင့် အလင်းရောင်မှာ မြေပြန့်ညနေခင်းလောက် ပင် မရှိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားလမ်းတည်ရှိရာသို့ မှတ်ဉာဏ်မှာ ဖော်သည်။ တောင်ဘက်သို့ တည့်တည့် သွားလျှင် တောင်ပတ် ကားလမ်းနှစ်ခုကြားက လမ်းသို့ ရောက်မည်ဟု မှန်းသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုင်ရာမှထလိုက်သည်။ ချုံတိုးသံ၊ သစ်ကိုင်းဖယ်သံနှင့် စကားသံသဲ့သဲ့ကြား ၍ သစ်ပင်နှင့် ကွယ်ကာ နားစွင့်လိုက်၏။ အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်အသံ။ တစ်သံက လူကြီးသံ၊ တစ်သံက လူငယ်သံ။ အသံကိုအုပ်၍ တိုးတိုး ပြောလာကြသည်။ အမျိုး သားကြီးတစ်ဦး၏အသံကိုပါ ကြားရသည်။ အရှေ့မြောက်ဘက်ဆီမှ အသံတွေကို သူနားစွင့်ရင်း လှမ်းကြည့်၏။ ဝါးတောအစပ်မှ ထွက်လာသူသုံးဦး။ ကားပေါ်တွင် ပါလာသူ ခရီးသည် သုံးဦး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သစ်ပင်ကြီးပတ်၍ တက်သွားသော နွယ်ကို သူ ကြည့်၏။ လက်ကောက်ဝတ် သာသာ အလုံးရှိသော နွယ်သည် တစ်ကိုယ်ခိုင်မည် ထင်ရ၏။ ခရီးဆောင်အိတ်ကို ပခုံးမှချပြီး နွယ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲ၏။ ပင်စည်ကို ခြေထောက်ပြီး ကန်သည်။ သားရေပျော့ရှူးဖိနပ်၏ ခွာဖြင့် ထောက်ကာ နွယ်ကို ဆွဲပြီး တက်သည်။ ခရီးသွား ဖော်တွေ မြင်လောက်အောင် တစ်ရပ်အမြင့်မျှ ဆွဲတက်ရင်း ရှူဟု အသံပေးလိုက် သည်။ ခရီးသည် သုံးယောက်မှာ လန့်ဖျပ်သွားသော မျက်နှာတွေနှင့် လှမ်းကြည့်ပြီးခြေစုံရပ်သွား၏။ သူ့ကို မှတ်မိတော့မှ လှမ်းကြည့်ပြူလာ သုတ်သုတ်လျှောက်ကာ တိုးကာလာကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့လိုပင် ခရီးသည် လေးငါးယောက် ထွက်ပြေးသည်ဟု သိရသည်။ တစ် ယောက်မှာ ခြေထောက်ကို ကျည်ထိပြီး လဲကျန်ရစ်ခဲ့သည်ဟု အမျိုးသားကြီးက ပြော ပြ၏။ သူတို့နှစ်ယောက် လျှိုထဲသို့အဆင်းတွင် အမျိုးသမီးလေးကပါ နောက်မှ ပြေးလိုက်လာသည်ဟု အမျိုးသမီးကြီးက ပြောပြသည်။ လေးယောက် တွေ့ဆုံခဲ့ရာ နေရာနှင့် တစ်မိုင်မျှ ဝေးလာသောနေရာတွင် ခေတ္တနားကြသည်။ ဝါးပင်ထက် ပို၍မမြင့်သော သစ်ပင်တွေမှာ အရွက်ကျဲနေ၍ အလင်းရောင်ရသည်။ လက်ခုပ်တစ်ပြန်ထက် မြင့်သော ပင်ပေါက်တွေ သိပ်သည်းထူထပ်သောနေရာ။ ပတ်လည်ကို ဆီး၍မြင်ရသော နေရာတွင် လုံခြုံစိတ်ချရသည်ဟု ယူဆကာ နားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရေဆာလိုက်တာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသမီးလေးက ပြောသည်။ မည်သူ့တွင်မှ ရေဘူးမပါ။ အခက်အခဲ ဟူသည်ကို ပထမဦးဆုံးတွေ့မိကြသော အကြည့်တွေနှင့် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်သည်။ ချောင်းတော့ တွေ့မှာပါ။ အဲဒီကျမှ သောက်ပေါ့ဟု အမျိုးသမီးကြီးက အားပေးသည်။ လေးယောက်သား ပြုံးကြသည်။ အသက်အန္တရာယ်ကတောင် လွတ် လာခဲ့ပြီးပြီပဲ။ ရေဆာတာကို ခဏလောက်သည်းခံပေါ့ ကလေးမရယ်။ ကဲ.. ဒါထက် အချင်းချင်း မိတ်ဆက်ပေးကြဦးမှဟု အမျိုးသားကြီးက ပြောသည်။ အမျိုးသမီး လေးက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်မနာမည်က သွယ်လတ်ပါ၊ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ကြည့်မြင်တိုင် နယ်မြေကပါ၊ ပါရမီမှာ နေပါတယ်၊ မနှစ်က စမ်းချောင်းအဘွားအိမ်က တက်ခဲ့ တာ၊ အခု လှိုင်နယ်မြေကို ပြောင်းထားပါတယ်၊ မြစ်ကြီးနားက အစ်ကို အိမ် သွားလည် မလို့” ဟုတ်လားဟု အမျိုးသမီးကြီးက ပြောသည်။ ထိုနောက်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်မက ဒေါ်ခင်ခင်လွင်၊ ဟောဒီက ဦးညွန့်ဝေ ကျွန်မတို့လည်း မြစ်ကြီးနား သွားကြဖို့ပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော်တို့က လက်ထပ်ပြီးတာ ဆယ်ရက်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ လွင့်အစ်မ ကြီးက အဲဒီမှာနေလို့၊ ဆွေပြမျိုးပြလည်း သွား၊ ကန်တော့လည်း ကန်တော့ဖို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူက အနွေးထည်ကို ကြယ်သီးစေ့ ပြန်တပ်၏။ စိမ့်မြေ၏အအေးသည် အသက်ရှူတိုင်း ရင်ထဲသို့ ရောက်၏။ ခုတ်လှဲထားသလား၊ ကျိုးကျသလား မသိနိုင် သော သစ်ပင်ပေါ်တွင် ခရီးဆောင်အိတ်ချိတ်ပြီး...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော့်နာမည်က လွင်အောင်၊ အင်္ဂလိပ်စာအဓိကနဲ့ မဟာဝိဇ္ဇာပြီးပြီ ပဲ ဆိုပါတော့၊ ကျမ်းပြုစာတမ်း ဒီသုံးနှစ်အတွင်း တင်ဖို့ပဲ ကျန်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘောက်ထော်မှာ နေပါတယ်၊ မြစ်ကြီးနားကောလိပ်က သူငယ်ချင်းနည်းပြ ဆရာဆီ အလည်ထွက်လာတာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့စကားအဆုံးတွင် ဒေါ်ခင်ခင်လွင်က ခေါင်းပေါ်မှ အုပ်ကာ မေးအောက်တွင် အဖျားချည်ထားသော သိုးမွေးမာဖလာကို ဖြုတ်ရင်း...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘုရားသခင်မစလို့ ခုလို ဓားပြဘေးက လွတ်တာ၊ ကားပေါ်မှာ ကျန်ခဲ့ တဲ့လူတွေ ဘယ်လို ဒုက္ခရောက်နေမယ်ဆိုတာ မတွေးဝံ့ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်တယ်နော်ဟု သွယ်လတ်က ဂျင်းဂျာကင်လက်များကို ဆွဲချပြီး ပြောသည်။ စကားတွေ ခဏရပ်လိုက်သောအချိန်တွင် ကျေးငှက်သံတွေ ကြားရသည်။ မျောက်အော် သံကို အနောက်ဘက်တောင်ပေါ်ဆီမှ ကြားရသည်။ တိတ်ဆိတ်သွားသော ပတ်ဝန်း ကျင်တွင် လေတိုးသံတွေ ကြားရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောသည် အမြဲတမ်း စွတ်စိုနေမှန်း သိထားသည်။ မြက်နှင့် ကျောက်ဝါးပင် တို့ပေါ်တွင် ထောက်ထားသော လက်ဖဝါးမှာ မြေအနုဓာတ်က လာ၍ထိ၏။ အသက် ရှူရသောလေမှာ လေးလံသိပ်သည်းလျက်ရှိသည်။ အမြဲစိမ်း သစ်တောကြီးထဲတွင် ပင်စောက်ပင်မြင့်ကြီးတွေ ကျဲကျဲပါးပါး ပေါက်ရောက်ရာ နေရာဟူ၍ မရှိသလောက် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကားလမ်းဘက်ကို ကျွန်တော် ရွေးရင်း လမ်းလွဲသွားတယ်၊ ခုပဲ သုံးနာရီ၊ ငါးနာရီဆိုနေကွယ်ပြီ၊ တောထဲမှာ စောစောမိုးချုပ်တယ်လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူပြောပြသည်။ သွယ်လတ်သည် စိုးရိမ် မပြေသေးသော မျက်နှာနှင့် သူ့ကို လှမ်းကြည့်နေ၏။ ကြည့်ရင်းနှင့်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သားရဲတိရစ္ဆာန်တွေ ဘာတွေ ရှိမှာပေါ့ နော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှိနိုင်တာပေါ့” သူ ဖြေလိုက်သည်။ ဦးညွန့်ဝေက...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တကယ်လို့ မိုးချုပ်သွားတဲ့အထိ ကားလမ်းဆီမရောက်ရင် တောထဲမှာ ပဲ ညအိပ်ကြရမှာ၊ ထင်းမီးတွေထည့်ပြီး သားကောင်တွေ ဘာတွေ မလာရဲ အောင် လုပ်ရမှာပဲ” “ဟုတ်တယ် ဦး၊ ခက်တာက ကျွန်တော့်မှာ ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းပဲပါလာတယ်၊ ထင်းခုတ်ဓားမရှိတော့ ထင်းခွေသလို ခွေပြီး မီးဖိုရမှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေါ်ခင်ခင်လွင်သည် အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချ သည်။ ကားလမ်းက ဒီဘက်မှာ ထင်တယ်ဟု သွယ်လတ်က မြောက်ဘက်သို့ လက်ညွှန်ပြီး မေး၏။ သူ ခေါင်းခါ၏။ ကားလမ်းရဲ့ အနောက်ဘက်ကို ကျွန်တော်တို့ ဆင်းပြေးကြတာ။ ကားလမ်းက တောင်ဘက်ရယ်၊ အရှေ့ဘက်ရယ်မှာပဲ ရှိတယ်လေဟု အရပ်မျက်နှာတွေကို လက်ညှိုးညွှန်ပြီး သူပြောပြ၏။ သူစကားပြောနေစဉ် ဦးညွန့်ဝေ က စီးကရက်ဘူးထဲမှ စီးကရက်နှစ်လိပ်ထုတ်သည်။ သူ့ထံသို့ တစ်လိပ် ကမ်းသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျေးဇူးပဲ ဦးဟု ပြောပြီး စီးကရက်ကို နှုတ်ခမ်းတွင် တေ့သည်။ မီးညှိပြီး အားပါးတရ ဖာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ညနေအထိ လမ်းမတွေ့ရင် စားစရာ မုန့်ဘူး တစ်ဘူးတော့ ကျွန်မဆီမှာ ပါလာတယ်” ။ သွယ်လတ်က ခရီးဆောင်အိတ်ကြီးကို ပုတ်ပြီးပြော၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မမက စားစရာ သောက်စရာ ခြင်းကိုပဲ ဆွဲလာမိတယ်၊ အဝတ်အစား အိတ်က ကျန်ခဲ့ပြီ။ ဆလင်းဘက် လွယ်ထားတုန်းမို့လို့၊ လွယ်မထားမိရင် ဒီအိတ်ပါကျန်ခဲ့မှာ၊ ငွေနဲ့မှတ်ပုံတင်က ဒီဆလင်းဘက်အိတ်ထဲ ထည့်ထားတာ” သွယ်လတ်ကို လှမ်းပြောတာ ဒေါ်ခင်ခင်လွင်ကို ဦးညွန့်ဝေက“\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီတောထဲမှာ သန်းခေါင်စာရင်းစစ်မှာမှ မဟုတ်တာ၊ မှတ်ပုံတင်က ခုနေတော့.. အပိုငွေလည်း ဒီတောကြီး မျက်မည်းထဲမှာ ဝယ်စားစရာဆိုင်မရှိတော့ လောလောဆယ်အလကားပဲ၊ အဝတ်အစားအိတ် ကျန်ခဲ့တာ နာတယ်” အသောစွက်၍ ပြောသဖြင့် သူတို့ ပြုံးကြသည်။ သွယ်လတ်သည် သစ်ကိုင်း ခြောက်တစ်ကိုင်းကို ကောက်ယူပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကားပေါ်က ဆင်းပြေးတုန်းက လွတ်အောင်၊ ခုတော့ လွတ်လည်းလွတ် ရော ရေသောက်စရာ စားစရာအတွက် ပူရပင်ရ၊ သားကောင်ဘေးတွေ့ရနဲ့ ရယ်ရတယ်နော် မမလွင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားပေါ်တွင် တစ်ခုံတည်း ထိုင်လာခဲ့စဉ်က အသိအကျွမ်းဖြစ်လာခဲ့သော မိန်းမသားနှစ်ဦးသည် ဘေးဒုက္ခကြုံနေရချိန်တွင် တိုး၍ ခင်မင်အားကိုးလာကြပုံရှိ၏။ သွယ်လတ်၏အပြောကြောင့် ဦးညွန့်ဝေ ပြုံးသည်။ ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်ပြီးနောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီလိုပဲပေါ့ တူမရယ်၊ လွတ်အောင်ပြေးတာလည်း ရုန်းကန်ရတာပဲ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46389809348757,"sku":null,"price":7750.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46389809381525,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_0292ce45-a323-49f3-8154-8459bdee809b.jpg?v=1730220282"},{"product_id":"ဂျာနယ်ကျော်မမလေး-ပုဂ္ဂလပညတ်သုံးစောင်တွဲ","title":"ဂျာနယ်ကျော်မမလေး - ပုဂ္ဂလပညတ်(သုံးစောင်တွဲ)","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပထမအကြိမ် ထုတ်ဝေစဉ်က\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဂျာနယ်ကျော်မမလေး၏ အမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မသည် ဗမာ့ဓာတ်ပညာကို သင်ကြားဆည်းပူး စဉ်အခါကာလ ကျွန်မ သင်ယူလေ့လာနေသော ဓာတ်ပညာ နှင့် ပတ်သက်သည့် ဓာတ်ကျမ်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဓာတ် ဆရာကြီး ဆရာသန့် ရေးသား ကျမ်းပြုထားခဲ့ကြောင်း သတင်းအစအန သိရလေသည်။ ကျမ်းစာအုပ်၏အမည်မှာ ပုဂ္ဂလပညတ်ဓာတ်ကျမ်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မမှာ ပုဂ္ဂလပညတ် ဓာတ်ကျမ်းစာအုပ်ကို ဖတ်ရှု ချင်ဇော ပြင်းပြနေကာ မြုပ်ကွယ်နေသော ကျမ်းစာအုပ်ကို ထောက်လှမ်းရှာဖွေရင်းသာလျှင် အချိန်ကုန်ခဲ့ရလေသည်။ ကျွန်မ သင်အံလေ့လာရသော ဓာတ်ပညာမှာ ၎င်းပုဂ္ဂလ ပညတ်ကျမ်းထဲမှ တစ်ပိုင်းတစ်စ၊ အပိုဒ်တို ကောက်နုတ် ချက်ကလေးလောက်သာ ရရှိကာ ထိုကူးယူရရှိချက်ကို အားထားပြုလျက် နာယူမှတ်သား လေ့လာအားထုတ်ခဲ့ရပြီး စာအုပ်ကိုမူ မတွေ့မမြင်ရဖူးပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(ခ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မ နေ့စဉ် မျှော်မှန်းတောင့်တ လိုလားချက်မှာ ပုဂ္ဂလပညတ်ဓာတ်ကျမ်းစာအုပ်ကို ဖတ်ရှုလိုခြင်း ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဓာတ်ပညာကို သင်ယူ၍ ငါးနှစ်၊ ခြောက်နှစ်ခန့် ကြာမြင့်လာမှပင် ကျွန်မ သင်ယူသော ဓာတ်ပညာ၏ မူရင်း ဖြစ်သည့် ပုဂ္ဂလပညတ် ဓာတ်ကျမ်းစာအုပ်ကို ကျွန်မထံသို့ ကိုကြည်မွန်က ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် လာပို့ပေးလေခြင်းကြောင့် နေ့ရက်ရှည်ကြာစွာ တောင့်တလိုလားချက်ကြီးမှာ ပြည့်စုံ၍ သွားရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှုမဝမဂ္ဂဇင်းတွင်ပါရှိသော ကျွန်မ၏ လမ်းနှစ်ခွ ဆောင်းပါးတွင် ဖော်ပြရေးသားခဲ့သည့်အတိုင်း ကျွန်မမှာ ဓာတ်ပညာဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလုပ်မျိုး မလုပ် ချင်၍ စွန့်လွှတ်ကာ ကုသိုလ်ဖြစ်လုပ်ရန် အဓိဋ္ဌာန်ပြုမည် ကြံတော့မှပင် ဤပုဂ္ဂလပညတ် ဓာတ်ကျမ်းစာအုပ်နှင့်တကွ ပုဂ္ဂလပညတ်ဓာတ်ကျမ်းကို ကျေကျေလည်လည် ဖတ်ရှု နားလည်နိုင်ရန် ပြန်လည်ရှင်းလင်းသင်ကြားပေးသည့် အသက် ၈၅ နှစ်ရှိ အိုင်ကလောင်ဓာတ်ဆရာကြီး ဆရာလှိုင် နှင့် ထပ်မံ ဆုံစည်းရလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မူလ ပုဂ္ဂလပညတ် ဓာတ်ကျမ်းကို ရေးသားကျမ်းပြု သွားသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ပုဇွန်တောင် ပေတောကုန်းရပ် မန္တလေးမှ ဓာတ်ဆရာကြီး ဆရာသန့်ဆိုသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဓာတ်ဆရာကြီး ဆရာသန့်သည် ပုဂ္ဂလပညတ်ကျမ်း ကို ရေးသားပြုစုသောအချိန်၌ နေ၊ လ၊ ဓာတ်ပညာဂိုဏ်းအဖွဲ့ ဓာတ်ဆရာကြီးများဖြစ်သော ဆရာဆောင်၊ နိုင်ငံကျော် စာရေး ဆရာကြီး ပီမိုးနင်း၏ဖခင် ဆရာဖြိုးတို့၏ အကူအညီ ပါရှိကြောင်းကို အဘ ဓာတ်ဆရာကြီး ဆရာလှိုင် မိန့်မြွက်၍ သိရှိရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပုဂ္ဂလပညတ် ဓာတ်ကျမ်းမှာ ဓာတ်ပညာအရာ၌ အဓိပ္ပာယ် အယူအကောက် မျက်စိလည်အောင်၊ စ မ ပညတ်နှင့်သော်လည်းကောင်း၊ သင်္ချာဂဏန်းနှင့်သော် လည်းကောင်း၊ နေ့ ပညတ်နှင့်သော်လည်းကောင်း သိုသိပ် ပိရိစွာ ပညာ၏လမ်းစကို လှစ်ဖော်ပြရေးသွားလေရာ တော်ရုံ ဉာဏ်ပါရမီနှင့် ရိပ်ဖမ်းမိနိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှလေသည်။ ရှေးက ပညာရှင်များ၏ ခြေရာစဉ်လိုက် အန္တရာယ်မဖြစ်ရန် ရည်စူး လျက် ပညာပိုင်းကို မြှုပ်ထား၍ ကြံဆနိုင်မှ ပေါ်နိုင်မည် ဖြစ်သော အခန်းများလည်း ပါ၏။ | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာအုပ်ကို မိမိတစ်ကိုယ်တည်း ထိုင်၍ ဖတ်ရှုခြင်း ထက် ထိုစာအုပ်ကို ကျေကျေလည်လည် ဖတ်ရှု နားလည် ပြီးစီးသူတစ်ဦးက နှုတ်ဖြင့် ပြန်လည် ရှင်းလင်းသင်ပြခြင်းက နားထောင်ရသူတွင် ပို၍ သဘောပေါက်လွယ်၊ နားလည် လွယ်နိုင်လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာအုပ် အချက်အလက်များကို နှီးနှောခြင်း၊ ဆွေးနွေး ခြင်း၊ အယူအဆ အတွေ့အမြင် တစ်ထိုင်တည်း ရှင်းလင်း သဘောပေါက်လွယ်ရန် အဘ ဓာတ်ဆရာကြီး ဆရာလှိုင်က အချိန်ပေး၍ လူသူပါးသည့် ကမာရွတ် လှည်းတန်း ခြံမြေထဲ တွင် ကျွန်မအား ရှင်းလင်းဟောပြော ပို့ချသင်ကြားပေးနေ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပထမ ကိုကြည်မွန်မှတစ်ဆင့် ဖတ်ရှုရသော ပုဂ္ဂလ ပညတ်ကျမ်းစာအုပ်ထဲတွင် ပထမကျော် ဆရာတစ်ဦးကပညာရှိများ မလေးစားသောကျမ်းဟု စာအုပ်အဆုံး စာ မျက်နှာ၌ ရေးသား မှတ်ချက်ချထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအကြောင်းကို အိုင်ကလောင် ဓာတ်ဆရာကြီးအား ပြောပြရာ မျက်ရည်များကျအောင်ပင် ရယ်မော၍ “ဒီပညာ က ရှုပ်ရှုပ်ရေးမှဟေ့၊ တဲ့တိုးရေးရင် ခက်မကုန်ဘူးလား”ဟု ပြောလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာ့ဓာတ်ပညာ ဆေးပညာကို လျှို့ဝှက်သည်ဟု အယူအဆ ရှိနေကြပါသည်။ အမှန်လည်း လျှို့ဝှက်ပါသည်။ သူတော်စင် ပညာရှင်တို့ လျှို့ဝှက်၍ ထားခဲ့ရခြင်းမှာ လူ အပေါင်းတို့ မတတ်မြောက်စေရန်၊ အကျိုးခံစားခွင့် မရှိစေ ရန် ကျဉ်းမြောင်းသော တစ်ကိုယ်ကောင်းစိတ်နှင့် လျှို့ဝှက် ရခြင်း မဟုတ်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤပညာ တတ်မြောက်ကြလျှင် ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုး၊ ရန်ဓာတ် မိတ်ဓာတ် နားလည် သိရှိနိုင်ပါသည်။ ဓာတ်ပညာ တတ်မြောက်သောသူသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ သစ္စာမရှိသူ၊လောဘကြီးသူ၊ ဤပညာဖြင့် စီးပွားရှာစားချင်သူ၊ ဤ ပညာဖြင့် သူတစ်ပါးအား အကျိုးစီးပွား ပျက်ပြားအောင် ပြုချင်သူဖြစ်ပါက အန္တရာယ် များမည်ဖြစ်၍ ပညာရှင်တို့ ဆင်ခြင်ကာ ပညာရှိလျှင် ယူလော့ဟု လျှို့ဝှက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ် သည်။ တဲ့တိုးရေးရင် ခက်မကုန်ဘူးလားဟု အမိန့်ရှိရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤပညာတတ်တိုင်းလည်း ပေါက်မြောက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ သီလ၊ သမာဓိ၊ သစ္စာရှိ၍ ဤဓာတ်ပညာဖြင့် စီးပွားမရှာကာ ဓာတ်ပညာဖြင့် မချမ်းသာချင်သော သူထံမှသာ ဤပညာသည် တည်မည်၊ မပျက်မည်၊ ပေါက်မြောက် မည်၊ ထက်မြက်မည် ဖြစ်ပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာအုပ်ထဲတွင်ပါသော လင်္ကာကဗျာများမှာ မူလ ကျမ်းရိုက်စဉ်က မှားယွင်းရိုက်နှိပ်ခဲ့သည်လား မသိ။ တချို့ နေရာများတွင် ကဗျာအစပ် မှားနေခြင်းကို တွေ့ရှိရသော် လည်း စာအုပ်မူအတိုင်းပင် ရိုက်သည်။ စာပြင် မစင်ကြယ် သော ပုံနှိပ်တိုက်၏ အမှားများကိုလည်း တွေ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပုဂ္ဂလပညတ် ကျမ်းစာအုပ်မှာ အလွန်တရာ ရှားပါး သောမူဖြစ်၍ အများအကျိုးပွားစေရန် ရည်စူးလျက် အိုင် ကလောင်ဓာတ်ဆရာကြီးက ရိုက်ခွင့်ပြုခြင်းသာ ဖြစ်လေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မမှာ ပုဂ္ဂလပညတ်ဓာတ်ကျမ်းကို အဘထံ၌ ဆည်းပူးသင်ကြားနေရင်း အများပြည်သူတို့၏ ကျန်းမာရေး အကျိုးစီးပွားအလို့ငှာ အဓိက စေတနာ ရှေးရှုလျက် ဤ ကျမ်း၏အဖွင့်ကို ရေးသားကာ စာအုပ်တစ်အုပ် ထုတ်ဝေ လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဘထံ၌ ပုဂ္ဂလပညတ် ဓာတ်ကျမ်းအဖွင့် သို့မဟုတ် ဋီကာစာအုပ်ရေးရန် ခွင့်ပန်ကြားသည့်အခါ အဘက ပုဂ္ဂလ ပညတ်ဓာတ်ကျမ်းကို အဖွင့်ရေးချင်လျှင် ဤပညာ၏ အခြေ အမြစ် မူလဖြစ်သော ပုဂ္ဂလပညတ်ကျမ်း၊ ဓာတုပစ္စယကျမ်း၊ ဓာတုသကျမ်းတို့ကို ပေါင်း၍ ပုဂ္ဂလပညတ် သုံးစောင်တွဲ ဟု ပထမထုတ်ဝေရိုက်နှိပ်ပြီးမှ ပုဂ္ဂလပညတ် သုံးစောင်တွဲ အဖွင့်ဟု စာအုပ်ရေးရန် မိန့်ကြားသဖြင့် အိုင်ကလောင် ဓာတ်ဆရာကြီး ဆရာလှိုင်၏ သြဝါဒအတိုင်း ပုဂ္ဂလ ပညတ်သုံးစောင်တွဲကို ရိုက်နှိပ်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤစာအုပ်ကို အဘ ဓာတ်ဆရာကြီး အမိန့်အတိုင်း တန်ဖိုး (၁၀ ကျပ်) ထားရပါသည်။ စာအုပ်ရောင်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ ပညာတန်ဖိုးထားတာဟု မိန့်ဆိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗမာ့ဓာတ်ပညာကို ဖော်ထုတ်သော ယခု ပုံနှိပ် ထုတ်ဝေလိုက်သည့် ပုဂ္ဂလပညတ် သုံးစောင်တွဲ စာအုပ်သည် နေ လ ဓာတ်ပညာ ဆေးဝါးဓာတ်စာ မှီဝဲနေသော ပရိသတ် က အလွန်ဆာလောင်လျက်ရှိသော စာအုပ်တစ်အုပ်ဖြစ် သည့်အတိုင်း ဓာတ်ပညာကို ယုံကြည်အားထားသူများအဖို့ ဖတ်ရှုလေ့လာ အားထုတ်ကြလျက် ဓာတ်ပညာကို အပတ် တကုတ် လေ့လာဆည်းပူး ဖတ်ရှုရသည်နှင့်အမျှ အကျိုး ကျေးဇူးပွားများနိုင်ကြပေလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်မျှော်လင့်ရ ပေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46533878448277,"sku":null,"price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46533878481045,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_1487e74c-b612-48de-8a81-38857a0c5c56.jpg?v=1759730536"},{"product_id":"ဂျာနယ်ကျော်မမလေး-နတ်ရေးငယ်ရွှေစာ","title":"ဂျာနယ်ကျော်မမလေး - နတ်ရေးငယ်ရွှေစာ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနတ်ရေးငယ်ရွှေစာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e[၁]\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟိုမှာ ... ဟိုမှာ ... အဲဒီမိန်းမ .. အဲဒီမိန်းမပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မနှင့်ယှဉ်၍ ကပ်ရပ်နေသော မိန်းမတစ်ဦးက သူ့ဘေးရှိ မိန်းမဖော်ကို တီးတိုးပြောလိုက်သံကြားမိသော်လည်း ကျွန်မသည် အင်္ကျီ များကိုသာ တစ်ထည်ပြီးတစ်ထည် ရွေးနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိုးသည် တအုန်းအုန်းရွာသွန်းလျက်ရှိသည်။ သိမ်ကြီးဈေးအပြင် တန်း “ပျို့အသည်း ဘော်လီဆိုင်ရှေ့၌ရပ်ကာ အင်္ကျီပုံကြီး ကြည့်ရွေးနေ ကြသည့် ဝယ်သူများ၏ကျောကို မိုးရေစက်များသည် တစ်စက်စက် စဉ်ပက်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဇာကိုကြည့်နိုင်မှ မြင်ရမည့် ခရမ်းရောင်ဇာနိုင်လွန်အကျီအောက် ၌ ပုံအတိုင်းထင်းထင်းကြီးပေါ်နေသည့် လည်ဟိုက်ဇာဘော်လီကြီး ဝတ်ထားသော အသားမည်းမည်း ခပ်ဝဝ ဆိုင်ရှင်မိန်းမကြီးသည် ဗီရိုထဲမှ ဘော်လီပုံအစားစားကို ထုတ်ယူပုံချကာ ဘော်လီများကို ဖြန့်ပြနေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘော်လီကို ကိုယ်နှင့်ပတ်ပြလျက် ရှေ့ပုံနောက်ပုံမြင်အောင် ရင်ပုံ ကိုလည်းပြ ကျောလှည့်ပြနှင့် သူ့ရှေ့က ဝယ်သူများ ကွယ်နေ၍သာ တော်သေးသည်။ ကိုယ်အငြိမ်မနေ လှည်ပြနေရင်း နှုတ်ကလည်း မရပ် မနား ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါက ဆယ်ထည် ရှစ်ဆယ်ဈေး၊ ဒါကတော့ ခြောက်ဆယ်ဈေး။ ဟော့ဒါက နိုင်လွန်ဖောက်ပန်း ပိုမယူပါဘူး ဒီဈေးပါပဲ။ ရင်ပုံပေါ်ပေါ် ဝတ်ချင်ရင် ဟောဒီဘေးကွဲယူပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝယ်သူများကို မဝယ်ချင် ဝယ်ချင်အောင် နှုတ်သွက်လျှာသွက် ဆွယ်နေသော ဈေးသည်က ဘေးကွဲဘော်လီတစ်ထည်ကို ဖြန့်လိုက်ပြန် သည်။ အဖိုးမပြောခင် တစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်ကာ ဝယ်သူများဘက်သို့ ပြန်လှည့်လာလျက် “ပိုင်းလုံးမှ ကြေးကြီးရှင့်”ဟု ထောက်ခံလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့လက်၌ ဖြန့်ကိုင်ထားသည့် ဘော်လီအင်္ကျီပုံကို ကြည့်နေသော ကျွန်မမှာ သူတို့စကားကို ကိုယ်နှင့်မဆိုင်၍ စိတ်ဝင်စားခြင်းမဖြစ်မိ။ အင်္ကျီပုံကလေးသာ အာရုံစိုက်ကြည့်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကြည့်ပါလား၊ နိုင်လွန်လက်တိုဘလောက်စ်နဲ့ ရှူးဖိနပ်နဲ့၊ ပုလဲ ပုတီးကတော့ အမြဲဆွဲတယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝယ်သူမိန်းမနှစ်ဦးသည် ဆိုင်ရှင်မျက်စထိုးပြရာဆီသို့ လှည့် ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒါက ဘယ်လောက်ပါလဲ”ဆိုင်ရှင်သည် ကျွန်မအမေးကို ပြန် ၍ မဖြေအားသေးပေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရွှေဆိုင်အမြဲလာတယ်၊ မြူလို့ချူလို့ရသမျှ ရွှေဒင်္ဂါးချည်း လာ ဝယ်တာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြောချင်တာကိုအရင်ပြောပြီးမှပင် “ဒါက တစ်ဆယ်လေ”ဟု ကျွန်မဘက်သို့ ခပ်တိုတိုလှည့်ဖြေလေသည်။ စောစောကလို ဖောင် လောက်အောင်မတိုက်တွန်းအားဘဲ မျက်စိကတခြားကိုကြည့်ရင်း ကျွန်မအား အင်္ကျီကိုကြည့်ရန် ကမ်းပေးနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်္ကျီကိုလှမ်းယူလိုက်ကာ နောက်ကျောဇာကို ကြည့်လျက် “လျှော့ပါဦးရှင်”ဟု ကျွန်မက ပြောလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဒေါ်တို့အိမ်နားက ဝန်ထောက် တိတ်တိတ်ပုန်းမယား လုပ်နေ သေးတယ်။ ချူလို့ဝမှ ကန်ချလိုက်တာ။ အခုတော့ အမေရိကန်တွေကို အသုံးတော်ခံနေတယ်လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုင်ရှင်သည် ကျွန်မအမေးကို နားထော်နေကာ ကျွန်မဘေးက ဝယ် သူ မိန်းမနှစ်ဦးကိုသာ မဲပြောနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမေရိကန်တွေက နေ့ပိုင်း ဒေါ်ဒေါ်ရဲ့၊ ညပိုင်းကျ ယူနီယန် ကလပ်က ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝယ်သူနှင့်ဆိုင်ရှင်တို့သည် ခေါင်းချင်းဆိုင်ကာ ခပ်အုပ်အုပ် ကျိတ်၍ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုင်ရှင်နှင့် ဝယ်သူတို့ အချီအချ လက်ဆုံကျနေကြခြင်းကို ပြတ် အောင် စိတ်ရှည်ရှည်ထားလျက် စောင့်ဆိုင်းရကာ “မလျှောပါဘူးလား ရှင်”ဟု ထပ်မေးရပန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟော ... ဟော ... သွားပြီ တွေ့လား၊ တွေ့လား။ လုံချည်ကို တင်ကားအောင် တေလာနဲ့ချုပ်တာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝယ်သူကော ဆိုင်ရှင်ပါ တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့် နေကြပြန် သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြောလို့မကြား မေးလို့ မရဖြစ်နေစဉ် သူတို့ကြည့် ရာဘက်သို့ ရောယောင်ရောက်သွားသော ကျွန်မ၏မျက်စိထဲတွင် မနီးမနေမှ ပန်းရောင်ထပ်သည့် လှိုင်းထနေကာ ကြွရွရွရွေ့လျားလျက်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နိုင်လွန်ပန်းရောင် လက်တိုဘလောက်စ်အကျီ ရင်တစ်ဝိုက် အငြိမ့် မင်းသမီး ရင်ခံပုံမျိုးအတိုင်း တွန့်ဖိ ထပ်ဖိထားသော မှန်ကူကွက်သည် မဖောင်းတဖောင်း ဖူးငုံတို့ဖြင့် ဝိုက်ကုံးထားသည့်သဏ္ဌာန် မို့ကြွနေပေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပဒုမ္မာကြာဖူး၏ ပွင့်ငုံများကို တစ်ဖက်ပေါ်သို့ တစ်ဖက်ဆင့်လန် ပွင့်အာကျထားသကဲ့သို့ နိုင်လွန်ပန်းရောင်လုံချည်ဒူးအောက်ပိုင်း၌ တွန့်ထပ်ဖိထားသည့် အထပ်များမှ ကျလာသော အဖတ်များကား ဒေါက် မြင့်ကြိုးသိုင်း ရှူးဖိနပ်ဖြူပေါ်၌ ဝဲဝေနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ကိုယ်လုံး ခြုံငုံထားသော ပန်းရောင်ပေါ်တွင် ပုလဲကုံးသည် အရည်တောက်ကာ ရွဲဥဖြူ နှစ်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တဒင်္ဂအားဖြင့် မျက်စိကိုထိုးဟပ်သွားသော အသွေးအရောင် အပြင်အလျာများကို ဖယ်ရှား၍ ရုပ်ကိုစေ့စေ့ကြည့်လိုက်ရာ ကျွန်မမှာ ခေါင်းနားပန်းကြီးသွားကာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုတ်တရက်မြင်လိုက်ရသော ဤမျက်နှာသည် မျက်နှာအရာ အထောင်ကြားထဲမှ ခွဲခြားမှတ်မိသောမျက်နှာ ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မသည် လက်ထဲက အင်္ကျီကို လွှတ်ချကာ လက်ကိုင်အိတ်ကို ကောက်ယူလျက် တစ်မုဟုတ်ချင်း ဆိုင်ကထွက်ခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တပြိုက်ပြိုက်ကျနေသော မိုးရေစက်များကို ဆိုင်အမိုးများဖြင့် ခိုကာ၊ ခိုကာ လူတွေလည်း ရှောင်ကာ မျက်ခြည်မပြတ်အောင် ဂရုစိုက် ကြည့်ကာ ဇောနှင့်မို့ ပျာယီးပျာယာ လျှောက်လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မရှေ့က လူတွေကွယ်သွားလျှင် လူလုံးကို မမြင်ရတော့ပေ။ ဆံပင်ဖြတ်ကာကောက်တွန့်စည်းထားသည့် ကုပ်ပေါ်ကျနေသော ဆံပင် ခွေ လိမ်ကလေးကိုသာ လှမ်းမြင်ရသည်။\/\/\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပန်းရောင်နောက်ကျောတစ်ပြင်လုံးကို မြင်ရသည့်အခါလည်း မြင် ရပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မမှာ လမ်းကို ဂရုမထားနိုင်ဘဲ ပိတ်ကျပ်နေသောလူတွေကို တိုးဝှေ့ကာ ကတိုက်ကရိုက်ကြီး အမီကြည့်လိုက်သွားနေစဉ် ဗွက်ပေါက် နေသော ချိုင့်ကြီးထဲသို့ ခြေထောက်တစ်ဖက် ကျမြုပ်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုယ့်ခြေထောက်ကိုပင်ကိုယ်မဖော်ဝံ့လောက်အောင် အမျိုးမျိုး သော အညစ်အကြေးများ ရောပြုံ မည်းပျစ် ချွဲကျိနေသည့် ဗွက်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ကာ နှလုံးနာနာနှင့် ဗွက်ထဲမြုပ်သွားသော ခြေထောက်ကို အသာမလိုက်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘယ်လိုအညစ်အကြေးတွေမှန်း မသိပေ။ ခြေဖမိုးနှင့် ဖိနပ်ကို မပေါ်အောင် ပုံတင်နေကာ ပေရေနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခြေပေါ်မှ အညစ်အကြေးတွေကို ဗွက်ထဲသို့ ပြန်ခါချပစ်နေရင်း စိတ်မချနိုင်၍ လည်ကိုလိမ်ကာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ လက်ဖက် ရည်ဆိုင်နှင့် ပန်းကန်ဆိုင်ကြားသို့ ချိုးသွားခြင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခြေထောက်အပေကြီးနှင့် လမ်းလျှောက်၍မဖြစ်၊ မိုးရေကျနေသည့် တစ်နေရာတွင် စင်ကြယ်အောင် သွားဆေးလိုက်ချင်ပါလျက် ဆေးမနေ နိုင်၊ အပေအရေတွေ ကပ်စေးကပ်စေးနှင့်ပင် ပန်းကန်ဆိုင်နားရောက်အောင်အမြန်လာခဲ့ရသည်။ အမေရိကန်တစ်ယောက် တံခါးဖွင့်ပေး လျက် အသင့်စောင့်နေသည့် ပြောင်ဖိတ်နေသော ဆလွန်းကားအနက် ကြီးဆီသို့ မိုးရေထဲတွင် အပြေးအလွှားဖြတ်သွားလျက် ကိုယ်ကလေးကို တုန်ကာ အမေရိကန်ဘေးတွင် ယှဉ်ထိုင်ချလိုက်ခြင်းကို လှမ်းမြင်ရခြင်း ကြောင့် ဟစ်၍သာခေါ်လိုက်ချင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သုတ်ခြေတင်လာနေရာမှ အပြေးလာကာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်က ခုံတွေကို ကွေ့ရှောင်လျက် လမ်းဘေးသို့ ပြေးအထွက် ကားတံခါးသည်ပိတ်သွားကာ စက်သံမကြား ငြိမ့်ငြိမ့်ကြီး ထွက်သွားတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိုးကလည်း မစဲဘဲ တဖွဲဖွဲရွာလျက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိုးရေထဲတွင် ထွက်သွားသောကားကြီးကို ငေးကြည့်ကာ မချင့် မရဲဖြင့် ရင်ထဲ၌ ဖုံးလျသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားထွက်သွားသော်လည်း ကျွန်မမှာ ထိုနေရာ၌ပင် ရပ်လျက်နေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မျက်စိရှေ့၌ရှိသော ကားတွေ၊ လူတွေ၊ တစ်ဖက်ဈေးရုံက ဆိုင် တန်းတွေနှင့် ကမ္ဘာခြားလျက် မျက်စိအောက်က ပျောက်ကွယ်သွားသော ကားကြီးနောက်သို့ တကောက်ကောက် ရမ်းဆကြည့်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားနောက်သို့ တရိပ်ရိပ်အမီလိုက်ပြေးနေသောစိတ်သည် မောဆို့ပန်းကျလာမှ မချိတရိ နှုတ်က တခေါ်တမ်းရှိုက်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မြ .. ရယ် ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့လူ .. ရှင် ယောက်ျားပဲဟာ၊ ကျွန်မကို ပြောခိုင်းနေမယ့် အစား ရှင်ကိုယ်တိုင် ကိုပြောပါလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသန်းမောင်သည် ပြုံးလေသည်။ နဂိုနေဆိုရင် သူ့မျက်နှာသည် မှုန်တုန်တုန်ဖြင့် မာကျောပုံရသေးသည်။ သို့သော်လည်း လူပျော့၊ လူ အေး၊ လူ့အဆိပ်မရှိမှန်း ပြုံးလိုက်မှ ပေါ်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြသည် ကျွန်မချစ်သော မြ ... ကျွန်မမှာ ချစ်သောသူငယ်ချင်း ဆို၍ '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြဆိုသော မြတစ်ယောက်ပဲ ရှိသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြနှင့် ကျောင်းတွင် တစ်ကျောင်းတည်း၊ တစ်ခုံတည်း အတူတူနေ ခဲ့ကြသည်။ သွားအတူ၊ လာအတူ၊ စားအတူ တတွဲတွဲနှင့် ကျောင်းဆင်း အိမ်ပြန်မှ လူချင်းခွဲလိုက်ကြသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958616039573,"sku":"","price":3600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_9cb37957-c8ca-40a1-b263-9ba20dd7fdb2.jpg?v=1730220815"},{"product_id":"ဂျွန်-နပိုလီယမ်ဟေးလ်ရဲ့သိပ္ပံနည်းကျအောင်မြင်ရေး","title":"ဂျွန် - နပိုလီယမ်ဟေးလ်ရဲ့သိပ္ပံနည်းကျအောင်မြင်ရေး","description":"\u003cdiv style=\"text-align: left;\"\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eသန်းပေါင်းများစွာသောလူများအား အောင်မြင်မှု ရရှိရေးအတွက် \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eဘယ်လိုလုပ်ရမည်ကို သိပ္ပံနည်းကျ သင်ပြပေးသောသူ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\"\u003eဂျွန်ဂျွန်သန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ယနေ့ ကာလမှာ နပိုလီယမ်ဟေးလ်နဲ့ သူ့ရဲ့ အောင်မြင်ရေး ဆိုင်ရာ ဥပဒေသတွေကို လုံးဝမသိဖူး မကြားဖူးဘဲ ခက်ခက်ခဲခဲ ရှင်သန်ရပ်တည် နေရတဲ့လူတွေအများကြီးရှိနေပါတယ်။ သို့သော် ယနေ့ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံအသီးသီးက သန်းနဲ့ချီသော လူတွေဟာ နပိုလီ ယမ်ဟေးလ်ရေးသားတဲ့ အောင်မြင်ရေးဆိုင်ရာ အထောက်အကူ ပြု စာအုပ်အမျိုးမျိုးကို ဖတ်ရှုလေ့လာရင်း အောင်မြင်ခြင်းဆိုတဲ့ အကျိုးအမြတ်အသီးအပွင့်တွေကို ရယူ စားသုံးနေကြပါပြီ .......\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဟေးလ်ဟာ အောင်မြင်မှုရရှိရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ့ရဲ့ ဒဿန အမြင်တွေကို အောင်မြင်စွာ ချပြနိုင်ခဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။ ဟေးလ်ရဲ့ စာအုပ်ကို ဖတ်ရှုခြင်းဖြင့် သင်တို့ဘဝ တစ်သက်တာ အောင်မြင်မှုတွေရရှိကြပါစေ ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဟေးလ်ဟာ အောင်မြင်ရေးဆိုင်ရာ စာအုပ်တွေများစွာကို ရေးပြီး အောင်မြင်မှုတွေရနေတဲ့ စာရေးဆရာဖြစ်ပါတယ်။ သို့ပေမဲ့ သူဟာ စာအုပ်တွေကို ဖတ်ရှုခံစားလို့ကောင်းအောင်ရေးတာမဟုတ်ပါဘူး။ သန်းပေါင်း များစွာရှိနေတဲ့ ကမ္ဘာ့ပြည်သူတွေကို အောင်မြင်ရေးဆိုင်ရာ နည်းလမ်းတွေ ပေးဖို့က စာအုပ်တွေများစွာ ရေးခြင်းဖြင့်သာ ထိရောက်စေတာကြောင့် ဖြစ်ပါ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           နပိုလီယမ်ဟေးလ်ဟာ အောင်မြင်ရေးဆိုင်ရာနည်းလမ်းကောင်း တွေနဲ့ လက်တွေ့ အသုံးချနိုင်မယ့် ပုံသေနည်းတွေရရှိအောင် သူ့ရဲ့ ကြိုးစား အားထုတ်မှုနဲ့ အရည်အချင်းတွေကို အချိန်ကာလများစွာပေးပြီး ရင်းနှီးမြှုပ် နှံခဲ့ရသူဖြစ်ပါတယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အသက် ၆၅ နှစ်အရွယ် နပိုလီယမ်ဟေးလ်ရဲ့ အောင်မြင်မှုရရှိခြင်း နဲ့ပတ်သက်တဲ့ သင်ပြပြောဆိုသံတွေဟာ ယနေ့ကာလနိုင်ငံတကာရဲ့ နေရာ မှန်သမျှမှာ ကြားနေရပါတယ်။ ဟေးလ်ရဲ့ ဥပဒေတွေနဲ့ ပွဲတွေ့အသုံးချနိုင် တဲ့ ပုံသေနည်းတွေကြောင့် နိုင်ငံပေါင်း ၂၀ ကျော်က ပြည်သူတွေ အကျိုး အမြတ်များစွာ ရရှိပြီး အောင်မြင်မှု သရဖူကို ဆောင်းနေကြပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဟေးလ်ရဲ့ အောင်မြင်ရေးဆိုင်ရာ လိုက်နာကျင့်သုံးရမယ့် ဥပဒေ သတွေနဲ့ အကြံပြုချက်တွေ ပါဝင်တဲ့ စာအုပ်တွေကို အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဘုံဘေမြို့ မှာရှိတဲ့ စာအုပ်ထုတ်ဝေရေးသမားတွေနဲ့ ဖြန့်ချိသူတွေအားလုံးက ဟေးလ် ရဲ့ မူရင်းအတိုင်း ဘာသာပြန်ဆို ထုတ်ဝေဖြန့်ချိခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဘရာဇီးနိုင်ငံမှာတော့ ဟေးလ်ရဲ့ စာအုပ်တွေကို ပေါ်တူဂီဘာသာ နဲ့ ပြန်ဆိုထုတ်ဝေခဲ့ပါတယ်။ ဟေးရဲ့ 'Think and Grow Rich' အမည်ရှိ တဲ့ စာအုပ်ကို သြစတေးလျနိုင်ငံဆစ်ဒနီမြို့မှာ ထုတ်ဝေပြီး ဗြိတိသျှအင်ပါ ယာလက်အောက်ခံနိုင်ငံတိုင်းမှာ ဖြန့်ချိခဲ့ပါတယ်။ ဒီစာအုပ်ဟာ သူရေးသား ခဲ့တဲ့ စာအုပ်တွေထဲမှာ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမှုအရှိဆုံး စာအုပ်ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟေးလ်ရဲ့  'Think and Grow Rich' စာအုပ်ကို အမေရီပြည်ထောင်စုမှာ ၁၉၃၇ ခုနှစ်က ပထမဆုံးထုတ်ဝေခဲ့တာဖြစ်ပေမဲ့ ယနေ့ ကာလအထိရောင်း အကောင်းဆုံးစာအုပ် (best Seller) ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပါ တယ်။ နောက်ပြီး အဲဒီစာအုပ်ကို မိတ္တူများစွာ ပွားယူပြီး အချို့နိုင်ငံတွေ မှာ အလုပ်ရှင်တွေက အလုပ်သမားတွေကို လက်ဆောင်အဖြစ်ပေးတတ်ကြ ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e          \u003cstrong\u003eနပိုလီယမ်ဟေးလ်၏ သိပ္ပံနည်းကျအောင်မြင်ရေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နပိုလီယမ်ဟေးလ်အနေနဲ့ အောင်မြင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဖော်မြူလာတွေ ကို ရှာဖွေနိုင်ဖို့ သူ့ဘဝရဲ့ အစောပိုင်းကာလတွေကတည်းက စူးစမ်းရှာဖွေ မှုတွေကိုစတင်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း ဖော်မြူလာတွေကို ရှာဖွေပြီး လက် တွေ့ အသုံးချနိုင်ပြီဆိုတာနဲ့ သူမှာရှိထား၊ သိထားသမျှ ပညာဗဟုသုတတွေ ကို လူအများအကျိုးရှိရှိ အသုံးချနိုင်အောင် မျှဝေခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ပွဲတွေ့ အသုံးကျတဲ့ ဖော်မြူလာတွေကို လူတိုင်းလုပ်နိုင်ဖို့ စေ့ဆော် တိုက်တွန်းချက်တွေကို သူဘဝရဲ့ အတွေ့ အကြုံပါဝင်တဲ့ စာအုပ်တွေမှာ အတိအလင်းဖော်ပြထားပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနပိုလီယမ်ဟေးလ်ဟာ ဗာဂျီးနီးယားပြည်နယ်က ဆင်းရဲမွဲတေတဲ့ တောင်တက်သမားတစ်ဦးရဲ့ သားဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နပိုလီယမ်ဆိုတဲ့ နာမည်ကတော့ ဖခင်ဘက်က တော်စပ်တဲ့ ဦးလေး ဖြစ်သူရဲ့ နာမည်ကို ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ မှည့်ခေါ်ထားတာဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မိခင်ဖြစ်သူ ကွယ်လွန်တော့ နပိုလီယမ်က ကလေးပဲရှိပါသေးတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ ဖခင်ဖြစ်သူက နပိုလီယမ်ကို မိထွေးတစ်ယောက်လက်ဆောင် ပေးပါတော့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ နပိုလီယမ်က အသက် ၉ နှစ်သာရှိပါသေး တယ်။ နပိုလီယမ်ရဲ့ မိထွေး မစ္စဟေးလ်အနေနဲ့ သူမဟာ အရင်ကလိုတောင်တက်သမားတစ်ယောက်ဖြစ်ရုံမကဘဲ အခုဆို အိမ်ထောင်ရှင်မ တာဝန်ကိုပါ ယူထားရသူဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒီတော့ သူမအနေနဲ့ ပြောင်းလဲ ခြင်းတွေကို လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားသူပီပီ အရာရာ ပြောင်းလဲနိုင်ဖို့ ကြိုးစားပါ တော့တယ်။ သူမအတွက် အိမ်ထောင်တစ်ခုလုံး ကောင်းမွန်စေဖို့ လုပ်ရမယ့် တာဝန်တွေများလာခဲ့ပါပြီ။ နပိုလီယမ်ကတော့ မစ္စဟေးလ်ရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ ပြဿနာတွေကို သူမရဲ့ အကြီးမားဆုံးသော အောင်မြင်မှုတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲ ပေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နပိုလီယမ်ဟေးလ်က သူ့ကိုယ်သူ အဲဒီမြို့မှာ အဆိုးရွားဆုံးနဲ့ စရိုက် အကြမ်းတမ်းဆုံး လူအဖြစ် မိထွေးကို မိတ်ဆက်ခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူ့မိထွေးကတော့ ဟေးလ်အပေါ် အကောင်းမြင်ပြီး စမတ်ကျကျ နဲ့ နေထိုင်ရပ်တည်နိုင်အောင် အသေအချာ သင်ကြားခွင့်မရသေးတဲ့ ကလေး တစ်ယောက်အဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မိထွေးဖြစ်သူ နေ့စဉ်ပြောဆို သုံးနှုန်းတဲ့ စကားတွေဟာ ဟေးလ်ရဲ့ ဆယ်စုနှစ်တစ်နှစ်ချင်းအလိုက်ပြောင်းလဲတိုးတက်မှုတွေကို အဓိက အရေး ပါတဲ့ အုတ်မြစ်တွေအဖြစ် ခိုင်မြဲစေခဲ့ပါတယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟေးလ်ကို အတွေးအခေါ်ကောင်းတွေပေးနိုင်တဲ့ မစ္စဟေးလ်ဟာ အချိန်ကာလကြာလာတာနဲ့အမျှ လမ်းပြမီး အိမ်ပိုင်ရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်မှန်း မသိဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နပိုလီယမ်ဟေးလ်ရဲ့ မိထွေးမစ္စဟေးလ်က သူမပိုင်ဆိုင်တဲ့ စည်းစိမ် ဥစ္စာ၊ ငွေကြေးတွေကို အသုံးချပြီး အိမ်ထောင်စုဝင်တွေရဲ့ အဘက်ဘက်က လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်စွမ်းပေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မစ္စဟေးလ်က ခင်ပွန်းသည်ကို အောင်မြင်တဲ့ သွားဆရာဝန်တစ် ယောက်ဖြစ်လာအောင် ကျောင်းဆက်ထားပြီး ခင်ပွန်းသည်ဘဝတိုးတက် ရေးအတွက် မနားမနေ ကြိုးစားထောက်ပံ့ပေးခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နပိုလီယမ်နဲ့ ညီဖြစ်သူကို မိထွေးကပဲ ကယ်တင်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုနိုင် ပါတယ်။ နပိုလီယမ်ဟေးလ်ဟာ အသက် ၁၂ နှစ်မှာ အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ကျောင်းမှာတက်ရောက်ပညာသင်ကြားခွင့် ရရှိခဲ့ပြီး အသက် ၁၄ နှစ် အရွယ် မှာတော့ သတင်းစာတိုက် ၁၅ တိုက်ရဲ့ အချိန်ပိုင်း သတင်းထောက်တစ် ယောက်ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အထက်တန်းပညာသင်နှစ် ပြီးဆုံးပြီး နောက်ပိုင်း အသက် ၁၅ နှစ်မှာ ဗာဂျီးနီးယားပြည်နယ် “တေ့ဇ်ဝဲလ်” မှာရှိတဲ့ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ကောလိပ်မှာ တက်ရောက်ပညာသင်ကြားခွင့်ရရှိခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟေးလ်က နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ရဲ့ အသိဉာဏ်ပညာကြွယ်ဝမှုနဲ့ ကျွမ်းကျင်ရာနယ်ပယ်ပါ ကျယ်ပြန့်လာမှုကြောင့် လက်ရှိအနေအထားတွေ ထက် ဆက်ဆက်ပြီး တိုးတက်မှုတွေရရှိအောင်လုပ်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပါ တော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးကောလိပ်ပြီး ဆုံးသွားတဲ့အခါ နောင်တစ် ချိန်ရှေ့နေ ရှေ့ရပ်ဖြစ်လာမယ့် အလုပ်တစ်ခုကို ဟေးလ်ရရှိလုပ်ကိုင်ခဲ့ပါ တယ်။ ဟေးလ်အနေနဲ့ ထိုအချိန်က အသက် ၁၆ နှစ်သာ ရှိသေးပြီး အတွေ့ အကြုံ မရင့်ကျက်သေးပေမဲ့ ရဲတင်းတဲ့ စွန့်စားမှုနဲ့ အမြော်အမြင်ကောင်းတွေကို အကောင်အထည်ဖော်လိုစိတ်ပြင်းထန်ခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်ပြီး ဟေးလ်ရဲ့ ပထမဆုံးအလုပ်ဟာ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင် တက်လှမ်းရန်အတွက် လှေကားထစ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ့ဘဝရည်မှန်းချက်အားလုံး အတွက် အစကောင်းခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်နေ့မှာ ဟေးလ်က ဗာဂျီးနီးယားပြည်နယ်ရဲ့ နာမည်အကျော် ကြားဆုံးသော ရှေ့နေချုပ်တွေထဲမှာ တစ်ယောက် အပါအဝင်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ရှေ့နေ ချုပ်ဟောင်း “ရှုဖတ်အေအေရီးစ်” ဆီကို စာတစ်စောင် ရေးသားပေးပို့ခဲ့ ပါတယ်။ စာထဲမှာပါဝင်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကတော့ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကျွန်တော် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ကောလိပ်တက်တာ ကျောင်း ပြီးသွားပါပြီ။ ကျွန်တော်က လူကြီးမင်းရဲ့ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ ကောင်းမွန်ထိုက်တန်တဲ့ အရည်အချင်းတွေ ရရှိခဲ့ပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော့် အတွက်တော့ အဲဒီရာထူးကို ရရှိဖို့အတွက် အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားပြီး သောက ပွေရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်က လက်ရှိမှာ အရည်အချင်းတွေရှိနေပေမဲ့ အရင်က လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ အတွေ့အကြုံတော့ မရှိပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်က လူကြီးမင်းအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးတဲ့ အစပိုင်းမှာ လူကြီးမင်းအတွက် အကျိုးရှိတာထက် ကျွန်တော့်အတွက် ပိုပြီးအကျိုးရှိ မယ်ဆိုတာကိုပါ နားလည်ထားပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် က လူကြီးမင်းနဲ့အတူ အလုပ်လုပ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို စောင့်မျှော်နေတာ ကြောင့်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော့်ကိုပေးရမယ့် ငွေကြေးနှုန်းထားကို လူကြီးမင်း သင့်တော် သလိုသာ ဆုံးဖြတ်ပြီး သတ်မှတ်ပေးပါ။ ကျွန်တော် အလုပ် ၃ လ လုပ်ပြီးမှ ကျွန်တော့်အတွက် လစာငွေကို သတ်မှတ်ပြီးထုတ်ပေးပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော် လစာငွေ စတင်ခံစားခွင့်ရပြီဆိုတာနဲ့ ကျွန်တော်လူကြီး မင်းကို ပေးစရာရှိတဲ့ ငွေတွေရှိရင် တစ်ခါတည်း နုတ်ယူပစ်လိုက်ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒီလိုနဲ့ ဟေးလ်တစ်ယောက်အလုပ်ရခဲ့တယ်။ ရှေ့နေချုပ် “အေရီးစ်” က သူ့ကို တစ်လကုန်တာနဲ့ တစ်ကြိမ်ပုံမှန်လစာပေးတယ် ....။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟေးလ်ကမစ္စတာအေရီးစ်ရဲ့ အယုံကြည်ရဆုံးသူဖြစ်အောင် ကြိုးစားနိုင်ခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တရားရေးဆိုင်ရာ အလုပ်တွေကို အကောင်းဆုံးလုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်း ဟေးလ်ဟာ ဝါရှင်တန်ဒီစီ “ဂျော့ချ်တောင်း” တက္ကသိုလ်ရဲ့ ဥပဒေကျောင်းမှာ ပညာဆက်လက် သင်ယူခွင့်ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ထိုအချိန်က ဟေးလ်ရဲ့ အသက်ဟာ ၁၈ နှစ်ပဲရှိသေးပေမဲ့ ရှေ့နေများကောင်စီ (ဘားကောင်စီ)ဝင်ဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်တဲ့ အရည်အချင်းတွေရအောင် ကြိုးစားနိုင်ခဲ့ ပါတယ်။ ထိုကာလများတစ်လျှောက် သူ့ရဲ့ ပညာရေးအတွက် ငွေကြေးမလုံလောက်မှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပေမဲ့ သူမှာစိတ်ကူးကောင်းတွေတော့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒီတော့ ဟေးလ်က သတင်းစာတွေမှာ ဆောင်းပါးတွေရေးရင်း ပိုက်ဆံရှာ တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူဆက်လက် အောင်မြင်အောင် ကြိုးစားမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီတော့ ဘယ်လိုစာအုပ်တွေရေးရမလဲလို့ သူ စဉ်းစားပြန်တယ်။ နောက်တော့ သူဟာ ကမ္ဘာမှာအောင်မြင်နေတဲ့သူတွေရဲ့ အတ္ထုပ္ပတ္တိတွေကို ရေးဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟေးလ်ရေးသားတဲ့ အတ္ထုပ္ပတ္တိဇာတ်လမ်းအားလုံး အပတ်စဉ် လစဉ်ထုတ်ဝေတဲ့ ဂျာနယ်၊ မဂ္ဂဇင်းတွေမှာ အစဉ်ဆက်နဲ့ဖော်ပြခံရတယ်။ သူဒီနည်းလမ်းနဲ့ ငွေများများရအောင် ရှာလာနိုင်ခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eဟေးလ်၏အောင်မြင်မှုဟူသော ထူးခြားသည့်ဂုဏ်ဒြပ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟေးလ်က ပထမဆုံး ခြေလှမ်းအနေနဲ့ “တန်နက်ဆီ” ပြည်နယ်ရဲ့ ဆီးနိတ်တာ (အထက်လွှတ်တော်အမတ်) “ဘာ့ဗ်တေလာ” ဆီချဉ်းကပ် လိုက်တယ်။ ဘာ့ဗ်တေလာဟာ ဆီးနိတ်တာတစ်ယောက်ဖြစ်ရုံသာမက နေ့တစ်နေ့ချင်းစီရဲ့ အရေးပါတဲ့ကာလ အပိုင်းအခြားအတွင်း ထူးခြားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ အကြောင်းရေးတဲ့ စာအုပ်တွေကိုထုတ်ဝေတဲ့ သူလည်း ဖြစ်ပြန်ပါတယ်။ ဒီတော့ ဟေးလ်အတွက် ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အလမ်းကောင်း တစ်ရပ်ကို ရလိုက်သလိုပါပဲ။ ငယ်ရွယ်သေးတဲ့ လူငယ်လေး ဟေးလ်အတွက် ပုံမှန်ဝင်ငွေရှိနေတဲ့ အခြေအနေမှာ အာမခံချက်တွေကောင်းနေခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟေးလ်ရဲ့ စိတ်ဝင်စားခြင်းကို ခံရတဲ့ “တေလာ”က ဟေးလ်ကို ကမ်းလှမ်း တယ်။ ဂျာနယ်လစ်တစ်ယောက်ဖြစ်အောင်လုပ်ပါလို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒီလိုနဲ့ အဆက်အသွယ်သစ်တွေရရှိလာတဲ့ ဟေးလ်ဟာ ကြိုးစား ရုန်းကန်မှုတွေကနေ တစ်ဆင့် သတင်းစာဆရာဘဝကို အောင်မြင်စွာ ကူး ပြောင်းရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်။ အင်ဒရူးကာနေဂျီနဲ့ အင်တာဗျူးလုပ်ပြီး နောက်ပိုင်း ဟေးလ်ရဲ့ ဘဝဟာ အရေးပါတဲ့ အလှည့်အပြောင်းဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အင်ဒရူး ကာနေဂျီဟာ လူသားသမိုင်းမှာ စွမ်းအားအကြီးဆုံးသော စက်မှုလုပ်ငန်း အင်ပါယာကြီးကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ထူးခြားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ဘဝအတွေ့အကြုံနဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ က ဟေးလ်ကို ကူးစက်သွားတဲ့အထိ အကျိုးသက်ရောက်စေခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ပစ်တ်စဘတ်”ကို ခရီးတစ်ခေါက်ထွက်ခဲ့ပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်းဟေးလ် ဟာ “ကာနေဂျီ”ရဲ့ ရုံးခန်းကို ဦးတည်သွားရောက်ခဲ့ပါတယ်။ ဟေးလ်နဲ့ ကာနေဂျီတို့က စီးပွားရေးလောကမှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး သြဇာကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေအကြောင်း ၃ နာရီကြာခန့် ဆွေးနွေးခဲ့ကြတယ်။ နောက်တော့ “ကာနေဂျီ”က ဟေးလ်ကို သူ့အိမ်လာဖို့ အလည်ခေါ်လိုက်တယ်။ သူတို့ရဲ့ ဆက်လက်ဆွေးနွေးမှုတွေက နောက်ထပ် ၃ ရက်ခန့်အထိ ကြာပြန်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကာနေဂျီဟာ တစ်ချိန်က ငွေကြေးလက်မဲ့ဘဝနဲ့ နယ်မြေသစ်ကို ဝင်ရောက်နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကာနေဂျီက သူ့ဘဝအတွေ့အကြုံများအရ လောကမှာ အောင်မြင် ခြင်းကို ရရှိနိုင်တဲ့ အတွေးအခေါ်တွေ ရှင်သန်စွာ တည်တံ့နေဖို့လိုကြောင်း၊ အောင်မြင်မှုတွေရရှိဖို့ လုပ်နည်းလုပ်ဟန်ကောင်းတွေလိုတဲ့အကြောင်း ဟေးလ်ကို ရှင်းပြပေးခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကာနေဂျီရဲ့ ဆက်လက်ပြောပြချက်တွေထဲမှာ ဘဝတစ်သက်တာ ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ရတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကို သင်ခန်းစာတစ်ခုသဖွယ် သဘော ထားပြီး လိုအပ်တဲ့နေရာကို ပြင်ဆင်မွမ်းမံရတဲ့အကြောင်း၊ လောကဓရဲ့ စမ်းသပ်မှုအမျိုးမျိုးကို ခံနိုင်ရည်ရှိစွာ ရင်ဆိုင်ဖြတ်သန်းပြီးပြုမိတဲ့ အမှား အယွင်းတွေပေါ်မှာလည်း ကြေကွဲဝမ်းနည်းစရာ မလိုအပ်တဲ့အကြောင်း၊ ဘဝ တစ်သက်တာအတွင်း လုပ်ရမယ့် အသေးစိတ် အစီအစဉ်တွေကို ကြိုတင် ရေးဆွဲထားဖို့လိုကြောင်း၊ အထုံပါရမီကောင်းတွေကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ကိုယ် စွမ်း၊ ဉာဏ်စွမ်းကောင်းတွေနဲ့ တည်ဆောက်ပေးနိုင်ကြောင်းတွေ ပါဝင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကာနေဂျီနဲ့ ၃ ရက်တာ ဆွေးနွေးမှုပြီးဆုံးသွားတဲ့ နောက်ပိုင်း ဟေးလ်ရဲ့ ဘဝဟာ အားအင်သစ်တွေနဲ့ အရာရာရင်ဆိုင်ဖို့ တက်ကြွလန်းဆန်း နေခဲ့ပါတယ်။ ၁၉ နှစ်အရွယ် လူငယ်လေးဖြစ်တဲ့ ဟေးလ်ဟာအောင်မြင်တဲ့ ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့ သူဖြစ်လာဖို့အတွက် အလုပ်လုပ်ရမယ့်သဘောကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားပြီးသူဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကာနေဂျီရဲ့ တိုက်တွန်းချက်တွေအရ သူပထမဆုံးလုပ်ရတဲ့အလုပ် ကတော့ ကမ္ဘာမှာ အောင်မြင်တဲ့သူတွေရဲ့ အကြောင်းနဲ့ အဲဒီလူတွေရဲ့ စဉ်းစား တွေးခေါ်ရှုမြင်ပုံတွေကို လေ့လာမှတ်သား အတုယူခြင်းပြုလုပ်ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟေးလ် လေ့လာခဲ့တဲ့ အောင်မြင်ကျော်ကြားသူတွေကတော့ “သောမတ်စ်အယ်လ်ဒီဆင်”“ဂျွန်ဝါနာမိတ်ကာ” “အက်ဒ်ဝပ်ဘုခ်” (လေဒီးစ် ဟုမ်းဂျာနယ်ရဲ့ ထုတ်ဝေသူ)၊ “ဆိုင်းရပ်စ်အိတ်ချ်ကေကားတစ် (ဆန်းဒေးအီး ဗနင်းစ်ပို့စ်ထုတ်ဝေသူ)၊ “ဒေါက်တာအလက်ဇန်းဒါးဂရေဟမ်ဘဲလ်”(တယ် လီဖုန်းတီထွင်သူ)၊ “အင်ဒရူးကာနေဂျီ (ချမ်းသာပြီး သြဇာကြီးသူတို့၏ သံမဏိစိတ်ဓာတ်) ဆိုသော စာအုပ်ကို ရေးသားသူတို့ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတွင်း က အောင်မြင်ကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်ပေါင်း ၅ဝဝ ရဲ့ ဘဝတွေကို ရေးသား တင်ပြထားတဲ့ စာအုပ်တွေကိုပါ ဖတ်ရှုလေ့လာခဲ့ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နိုင်ငံတွင်းက ကျော်ကြားသူ ၅ဝဝ ရဲ့ အကြောင်းတွေကို လေ့လာ ရာမှာ ဟေးလ်က ပထမဆုံး ဟင်နရီဖို့ဒ်အကြောင်းကို လေ့လာလိုက်ပါ တယ်။ ထိုကာလတွေအတွင်း ဟင်နရီဖို့ဒ်ဟာ သူတီထွင်ထုတ်လုပ်တဲ့ ကား မော်ဒယ်တီ(Model T)အတွက် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမှုရရှိနေသူဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသူတို့ရဲ့ အကြောင်းကို လေ့လာရင်း ဟေးလ် ဟာ အောင်မြင်ကျော်ကြားခြင်းဆိုင်ရာ အတွေးအခေါ်ကောင်းတွေရရှိဖို့ အတွက် နှစ်ရှည်လများ အချိန်ပေးခဲ့ရပါတယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟေးလ်ရဲ့ ဘဝဟာ ကံကြမ္မာအလှည့်အပြောင်းတွေများလှပါတယ်။ ၁၉၁ဝ ခုနှစ်အတွင်း အိမ်ထောင်ကျပြီး နောက်ပိုင်း ဟေးလ်က သူ့ဇနီးရဲ့ မိသားစုတွေရှိရာ “လမ်ဘာပို့တ်”ဆီ အလည်သွားရောက်ခဲ့ပါတယ်။ “လမ်ဘာပို့တ်” ဒေသက ဗာဂျီးနီးယားပြည်နယ်ရဲ့ အနောက်ဘက်မှာ တည်ရှိပါ တယ်။ “လမ်ဘာပို့တ်”ရဲ့ အနီးမှာရှိတဲ့ “မိုနန်ဂါဟယ်လာ” မြစ်ကတော့သူ့ကိုဖြတ်ကျော်တဲ့ တံတားမရှိခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း အတော်ကြာခဲ့ပါပြီ။ ကာနေ ဂျီဆီကနေ အတွေးအခေါ်၊ အသိအမြင်တွေ သင်ယူလာခဲ့တဲ့ လူငယ်လေး နပိုလီယမ်ဟေးလ်ဟာ ဌာနဆိုင်ရာ အရာရှိတွေ၊ စီးပွားရေးလောကထဲက ထိပ်တန်း အမှုဆောင်အရာရှိတွေနဲ့ တွေ့ဆုံပြီး နှစ်ရှည်လများကတည်း က လိုအပ်ချက်တစ်ခုအဖြစ်ရှိနေတဲ့ မြစ်ကူးတံတားမရှိခြင်း အခက်အခဲအတွက် ဆွေးနွေးတင်ပြခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟေးလ်က တံတားတည်ဆောက်မှုအတွက် ကုန်ကျစရိတ်အား စုပေါင်းထည့်ဝင်ဖို့ စည်းရုံးတိုက်တွန်းလိုက်တာကြောင့် ဒေါ်လာငွေ ၁ သန်း အထိ ဝမ်းမြောက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ငွေပမာဏာကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီဒေသ ရဲ့ တံတားတည်ဆောက်ပြီးစီးသွားတာနဲ့ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးနဲ့ သယ်ယူ ပို့ဆောင်ရေးကိစ္စတွေကိုပါ လွယ်ကူချောမွေ့စွာလုပ်နိုင်တော့မယ်လို့ ဟေးလ် က အာမခံပြီး ပြောဆိုခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46934413017237,"sku":null,"price":5225.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46934413050005,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_6ce50866-9f06-4ae5-978f-fd0e5a79efa0.jpg?v=1770807040"},{"product_id":"ခေတ်ဘုန်းသစ်-မိဘလက်စွဲ","title":"ခေတ်ဘုန်းသစ် - မိဘလက်စွဲ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီစာအုပ်လေးက ကလေးစိတ်ပညာရှင် Dr Eve M.Dreyfus ရေးတဲ့ စာအုပ်လေးပါ။ သူက ကလေးတစ်ယောက်အမေ ဖြစ်တဲ့အပြင် ဆယ်နှစ်ကျော်လောက် ကလေးတွေနဲ့ အတူတူ အလုပ်လုပ်လာတဲ့သူလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ မိဘတွေ လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ ဖတ်လို့ ရသလို အိတ်ဆောင်ကလေးအဖြစ် ဘယ်သွားသွားယူသွားနိုင်တဲ့ စာအုပ်လေးမို့ မြန်မာ ပြည်က ကလေးတို့ရဲ့ မေမေ၊ ဖေဖေတွေအတွက် ဘာသာပြန်ရင်ကောင်းမယ်လို့ ကျွန်မ စဉ်းစားမိပါတယ်။ သူရေးထားတဲ့ စာအုပ်ကလေးက စာနည်းနည်းပဲပါပေမယ့်လို့ မိဘတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကလေးတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်တဲ့အခါမှာ လုပ်ပေးသင့်တာတွေနဲ့ မလုပ်ပေးသင့်တာတွေကို လွယ်ကူ ရှင်းလင်းစွာ ရေးသားထားတာမို့ သိပ်ကိုမှ ပြည့်စုံလုံလောက်တယ်လို့တောင်မှ ဆိုလို့ရတဲ့ စာအုပ်လေးပါပဲ။ ကလေးတစ်ယောက် ကို ပျော်ရွှင်လွတ်လပ်ပြီးတော့ အမှီခိုကင်းကင်းနဲ့ ကြီးပြင်းလူလားမြောက်လာစေဖို့ အတွက် ဒီစာအုပ်ကလေးက အထောက်အကူ ပြုနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ ဖေဖေ၊ မေမေတို့ ဖတ်ကြည့်ပါဦး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေတ်ဘုန်းသစ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအော်ဟစ်ပြောဆိုခြင်းက ဆုံးမခြင်းမမည်ပါ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုယ်ပြောတဲ့စကားကို ကလေး နားထောင်ဖို့အတွက် ကလေးကို အော်ဟစ် ပြီးတော့ ပြောစရာမလိုပါဘူး။ မိဘတို့အနေနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ကလေးကို ဘယ်တော့မှ မအော် မိပါစေနဲ့။ ကလေးရှေ့မှာလည်း ကလေးအတုယူ မမှားစေရအောင်လို့ မိဘများအနေနဲ့ ကလေးရှေ့ထားပြီးတော့ အော်ငေါက်အော်ဟစ်တာမျိုးတွေ မလုပ်မိဖို့လိုပါတယ်။ အိမ်မှာမောင်နှမချင်း၊ လင်မယားချင်း၊ မိသားစုဝင်အချင်းချင်း ကလေးရှေ့ထားပြီးအော်ဟစ်နေတာမျိုးတွေလည်း မလုပ်မိဖို့ လိုပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကလေး တို့ဟာ ရေမြုပ်နဲ့တူပါတယ်။ သူတွေ့ကြုံ၊ ကြားနာနေရတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကနေ တစ်ဆင့် အပြုမူကောင်း၊ အပြုမူဆိုးတွေကို အမြဲသင်ယူ လေ့လာနေကြလို့ပါပဲ။ တကယ်လို့ ကိုယ်က ကလေးရှေ့မှာ အော်ဟစ်ပြီးတော့ မပြောဆိုဘူးဆိုရင် ကလေးကလည်း အော်ဟစ်ပြီးတော့ ပြောဆိုတတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိဘတို့အနေနဲ့ စိတ်တိုစရာ တစ်ခုခု၊ သဘောမကျစရာ တစ်ခုခုကို တွေ့မိလို့ အော်ဟစ်ချင် စိတ်ပေါက်လာတယ်ဆိုရင် ခဏလောက် ငြိမ်ငြိမ်ကလေး နေလိုက်ပြီး တော့ ကိုယ့်စိတ်ကို ထိန်းပါ။ အဲလို မထိန်းနိုင်ဘဲနဲ့ ကလေးရှေ့မှာ အော်မိဟစ်မိပြီ ဆိုရင်တော့ သေချာပါတယ် မကြာခင်မှာပဲ ကလေးဟာလည်း အော်တတ်ဟစ်တတ် ဖြစ်လာတော့မှာပါပဲ။ အော်ဟစ်ခြင်းဟာ ကူးစက်ရောဂါနဲ့ တူပါတယ်။ အင်မတန် ကူးလွယ်ပျံ့လွယ်နိုင်တဲ့အရာပါ။ ကလေးရှေ့မှာ မအော်မိမဟစ်မိစေဖို့ မိဘတို့ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ နူးညံ့လိမ္မာတဲ့ ကလေးတွေ ဖြစ်လာဖို့ သေချာပါတယ်။ မိဘတို့အနေနဲ့ အခုကစပြီးတော့ ကလေးရှေ့မှာ မအော်ဟစ်မိအောင်လို့ ကိုယ့်ကိုယ် ကိုယ် ထိန်းချုပ်ပြီးတော့ စလုပ်ကြည့်ကြရအောင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကလေးဆိုတာ မမေ့ပါနဲ့\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိဘတွေက တစ်ခါတလေမှာ ကလေးတွေကို စိတ်ဆိုးစိတ်တိုကြပါတယ်။ ဘာလို့ စိတ်တို စိတ်ဆိုးရသလဲဆိုတော့ သူတို့ မျှော်လင့်ထားသလောက် ကလေး တွေက လုပ်မပေးနိုင်ကြလို့ပါပဲ။ တချို့မိဘတွေက ကိုယ့်ကလေး သေးသေးလေးတွေ ကို အရွယ်ရောက်ပြီးသား လူကြီးလောက်နီးနီး ထင်တတ်ကြတယ်လေ။ ကလေးဆိုတာ ကလေးသာပဲမို့ ကလေးဆိုတာကို မမေ့ဖို့ လိုပါတယ်။ ကလေးက ကလေးပဲမို့ ယဉ်ကျေးရမှန်း နားလည်ချင်မှ နားလည်ပါလိမ့်မယ်။ စိတ်ထဲ ထင်တဲ့အတိုင်း ပြောချ ပစ်လိုက်တာဟာ ရိုင်းတယ်လို့လည်း သူတို့ သိချင်မှသိပါလိမ့်မယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ကလေးပဲကိုး။ ကလေးသာပဲမို့ အဖေ၊ အမေဆီမှာ ပိုက်ဆံ ရှိမှန်းမသိ၊ မရှိမှန်း မသိ အတင်းငိုယိုပြီးတော့ ပူဆာချင်လည်း ပူဆာမယ်။ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ အပြုအမူတွေ လုပ်ကောင်းလုပ်မယ်။ အဲလို ကလေးလုပ်တဲ့အခါမျိုးမှာ နားမလည်လေ ခြင်းရယ်လို့ တွေးပြီးတော့ ကလေးကို စိတ်ဆိုးစိတ်တိုနေမယ့်အစား ကလေးတို့ ယဉ်ကျေးလိမ္မာလာစေဖို့ စာအုပ်ကလေးတွေ ဖတ်ပြတာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ၊ ကလေး နားလည်အောင်လို့ အေးအေးဆေးဆေး ရှင်းပြပြောပြတာမျိုးပဲ ဖြစ်ဖြစ်လုပ်ပေးလို့ ရပါတယ်။ ကလေးတို့ ငိုယိုတာ၊ ဂျီကျတာ၊ ပူဆာတာ၊ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ချင်တာတွေဟာ တကယ်တော့ ပုံမှန်ကလေးသဘာဝများသာ ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ခါတည်း အပ်ချလောင်း ဆိုပြီးတော့ မန်းလိုက်မှုတ်လိုက်သလို မွေးကတည်းက လိမ္မာလာလိမ့်မယ်လို့တော့ မမျှော်လင့်ပါနဲ့။ မိဘတို့ အနေနဲ့ ကလေး အပြုအမူမှားတစ်ခုကို တစ်ခါလုပ်တိုင်း လုပ်တိုင်းမှာ အဲလိုလုပ်တာ မကောင်းကြောင်းကို ကလေးနားလည်အောင်လို့ နားလည် တဲ့အထိ သင်ကြားပြသ ပြောဆိုပေးရမှာပါ။ မွေးကတည်းက လူကြီးတစ်ယောက်လိုမျိုး အားလုံး တတ်သိနားလည်လာတဲ့ ကလေးဆိုတာ ဘယ်မှာမှ၊ ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့ ပါဘူး။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46922807279765,"sku":null,"price":2375.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46922807312533,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_23b6aef1-61ce-401b-9cd3-fc8411127486.jpg?v=1730221625"},{"product_id":"copy-of-ကြည်အေး-ကေဖွဲ့ဆိုသီဖူးငုံပွင့်သစ်","title":"ခင်နှင်းယု - နွေနှောင်းရွက်ကျန်","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eနွေနှောင်းရွက်ကျန် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e( ၁ )\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ချင်းတောင်၏ ဆောင်းညသည် ရက်စက်စွာ အေးလှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တောင်တန်းများပေါ်မှ ကျော်ဖြတ်လာသော လေကလည်း အရိုး ခိုက်မျှ အေးလွန်းလှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဖလမ်းဆေးရုံ မှန်ပြတင်းပေါက်မှကြည့်ပါက ချင်းတောင် ဆောင်း ညကို ရိုးရိပ်မျှ မြင်နေရသည်။ ကပ္ပတိန်ကျော်မင်းသည် ခြောက်ကပ် အေးစက်လှသော ထိုဆောင်းညကို ငြီးငွေ့လှသည်။ သို့သော် နက်ဖြန်ဆို လျှင် သူ ဆေးရုံမှ ဆင်းခွင့်ရတော့မည်။ ထင်းရှူးပင် ရွက်မွှားလေးများ သည် လရောင်တွင် ဖြာ၍ နွဲ့နေကြသည်။ သူသည် ချင်းကပ္ပတိန် တစ်ယောက်နှင့် ခွင့်ရတုန်း လာလည်စဉ် ဖျားနေ၍ ဖလမ်းဆေးရုံတွင် တက်နေရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အေးစက်လှသော ထိုဆောင်းညကို ကုန်လွန်စေ့ချင်လှပြီ။ သူက မှေး၍ ခပ်မှိန်မှိန်ကျလာသောလရောင်ကို မက်မောစွာ ကြည့်နေမိသည်။ တဖြည်းဖြည်းပင် တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် ရင့်ရော်လာသလောက် လရောင် သည် သစ်လွင်စွာ တောက်ပလာသည်။ သူသည် မှိန်းရာမှ လန်း၍လာ၏။ ချစ်ဖွယ်ကောင်းသော ဂီတသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လွင့်၍ နေပါပကော။ ဂီတသည် သိမ်မွေ့၍ သီချင်းသံက လှိုက်လှဲလှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “တိမ်ခြေငွေနှင်းပေါင်း .. ငွေနှင်းပေါင်း ... ဝေစီစီ လေပြည် လေညင်း .... လုံနိုင်အောင်သာ... လောင်းပြန်တော့သာလေး.. တဲ့မှ .. ပြောင်းရိုက်ကယ် ဆော်ခါသာ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သီချင်းသည် သူ့ကို ခေါ်နေ၏။ သူသည် ခုတင်မှထ၍ ပြတင်းကို စမ်းသွားသည်။ မှန်တံခါးကိုကိုင်၍ အပြင်မှ ဂီတရှင်ကို သူရှာမိသည်။ သီချင်းပိုဒ်များသည် လွန့်၍လွန့်၍ လွင့်သွားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မိန်း... ရာသီခါမှီ လသာခေါင်... မြလွှာမှောင် တောင်ခိုးမြူး .... ရွှေဖီဖူး ပေါ်ရော့မယ် လေလေ့ ... မေ့ရက်ကယ် နေနိုင်တယ်.....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထင်းရှူးပင်အောက်မှ လကို မျှော်ကာ ချစ်ဖွယ်ကောင်းသော နွေဦး ည၏တေးကို တယောဖြင့် ဖက်၍ သီဆိုနေသော ဆရာမလေးကို သနား သွားမိသည်။ ဆရာမလေးမှာ မမြခိုင်ဖြစ်သည်။ ဖလမ်းဆေးရုံတွင် ဗမာမဆို၍ သူတစ်ယောက်တည်းပင် ရှိသည်။ မမြခိုင်၏မျက်လုံးသည် လရောင်တွင် တောက်ပနေသည်။ မျက်နှာက ဝင်းလဲ့လဲ့ဖြစ်နေသည်။ အသံက ကြေကွဲစရာကောင်းလှသည်။ မမြခိုင်အကြောင်းကို သူ လုံးဝ မသိပေမဲ့ ယခု မမြခိုင်၏ ဂီတသည် သူ၏ဘဝကို တီးတိုးဖော်ပြောနေ သလို ထင်လာရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သီချင်းနှင့် တယောသည် တိတ်၍သွားချေပြီ။ မမြခိုင်သည် တယောကိုပိုက်၍ ထင်းရှူးပင်ရိပ်တွင် ပျောက်၍သွားလေသည်။ ဆောင်း ညသည် ပြန်၍ တိတ်ဆိတ်နေပြန်သည်။ သူသည် ခုတင်ရှိရာသို့ လာ၍ ပျင်းပျင်းရိရိပင် ပြန်အိပ်လိုက်တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဗိုလ်ကျော်မင်း ထတော့လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူသည် လက်နှင့် လာပုတ်သူကို ဖယ်လိုက်ရင်း မျက်စိဖွင့်လိုက် သည်။ နေရောင်များသည် နှင်းမှုန်များကိုဖြတ်၍ ပြတင်းမှ လျှောကျနေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘယ့်နှယ် ကပ္ပတိန် လျင်းထန်၊ ကျုပ် နေမြင့်သွားတယ်ထင်တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကပ္ပတိန်လျင်းထန်က ပြုံးရင်း “ဟုတ်တယ်၊ ခင်ဗျား သိပ်အိပ် ကောင်းတယ်ထင်တယ်၊ ဆရာဝန်ကြီးကရော မမြခိုင်ကရော ပြောတယ်၊ ခင်ဗျား အခြေအနေသိပ်ကောင်းလာပြီတဲ့ဗျ။ ဒီနေ့ ကလေးထိအောင် ဆင်းနိုင်မယ်တဲ့၊ ဒါပေမင့် ကျုပ်ကတော့ လုံဘမ်းမှာ နားချင်သေးတယ်။ ပြီးတော့ ဆရာမ မမြခိုင်လည်း ခွင့်ရလို့ ကလေးထိ လိုက်မယ်တဲ့” “အို.. မမြခိုင်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျော်မင်းသည် စိတ်ဝင်စားစွာမေးရင်း ထလိုက်သည်။ “ကောင်းတယ်ဗျာ၊ ညက မမြခိုင်ရယ် ကျုပ်တွေ့လိုက်တယ်” “ဗျာ.. ဘယ်မှာလဲ၊ ညကြီးမှာ ခင်ဗျားနဲ့တွေ့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဒီလို ညက ထင်းရှူးပင်အောက်မှာ မမြခိုင် တယောထိုးနေတာကို ကျုပ်တွေ့တာ ပြောတာ၊ ခင်ဗျားကတော့ ချင်း ဆိုတော့ ဗမာ့ဂီတကို အရသာခံတတ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ကျုပ်တော့ ညကဖြင့် မမြခိုင်ဂီတနဲ့ မမြခိုင်ရုပ်ကို မေ့လို့မရတော့ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကဲ ကဲ ဒီနေ့တစ်နေ့လုံး ခရီးအတူသွားရမှာ၊ သူ အဆင်သင့် ပြင်ပြီး စောင့်နေတယ်ဗျာ၊ လာ.. ခင်ဗျားပစ္စည်းတွေလည်း အဆင်သင့်ပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျော်မင်းသည် အိပ်ရာမှထ၍ အဝတ်အစားများကို ပြင်ဆင်ဝတ် ကာကပ္ပတိန် လျင်းထန်နှင့်အတူ ဆေးရုံမှ ထွက်လာခဲ့လေသည်။ သူတို့ သည် ဆေးရုံဝင်းအတွင်းရှိ မမြခိုင်အိမ်သို့ ရောက်လာကြသည်။ မြင်းများ မှာ ပစ္စည်းအပြည့်အစုံ တင်ပြီးဖြစ်နေလေသည်။ ချယ်ရီပင်အောက်မှာ မမြခိုင်ကို သူတို့တွေ့ရသည်။ သက္ကလတ်နက်ပြာ ဂါဝန်တိုနှင့် ဆွယ်တာအပြာရောင်လက်ရှည်ကို ဝတ်ထားသည်။ ပိုးပဝါအပြာနုကို ခေါင်းတွင် စည်း၍ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကဲ.. ကော်ဖီဝင်သောက်ပြီး သွားစို့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မမြခိုင်က သူတို့အားခေါ်၍ အိမ်ထဲဝင်သွားသည်။ မမြခိုင်က အတော်ကို ဗိုလ်ဆန်နေပါသည်။ ကပ္ပတိန်ကျော်မင်းသည် ညက ဗမာ ဆန်သောဂီတနှင့် မမြခိုင်ကို ယခုမနက် ဗိုလ်ဆန်သောမမြခိုင်နှင့် ယှဉ်ရင်း အံ့အားသင့်နေသည်။ သူသည် ညလယ်က တေးကိုပဲ တွေးနေမိသည်။ ဒါပေမဲ့ မမြခိုင်၏ တည်ကြည်တောက်ပသော မျက်နှာထားမှာ ကလေး ကလား ပျံ့နှံ့သော အမူအရာ လုံးဝမရှိပေ။ ကော်ဖီသောက်ပြီး မြင်းများ ရှိရာသို့ ထွက်လာကြသည်။ မမြခိုင်က သွက်လက်စွာ သူ့မြင်းပေါ်သို့ တက်ရင်း ရှေ့မှ စထွက်သည်။ ။ “အို.. မမြခိုင် မြင်းစီးကျွမ်းကျင်သားပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျော်မင်းက တအံ့တသြ နောက်မှ လှမ်းပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မ စီးနေကျပဲ ဗိုလ်ကျော်မင်း၊ အားလပ်ချိန်ဆို ဒီရွက်ကြွေ တောတွေထဲမှာ ကျွန်မအဖို့ မြင်းပဲအဖော်ရှိတယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူတို့၏ မြင်းသုံးစီးသည် ယှဉ်၍ထွက်လာသည်။ “တောပစ်သလား” “ဘုရားရေ.. ဗိုလ်ကျော်မင်းရယ် ဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး၊ သံသရာမှာ ကြောက်စရာကြီး၊ မလုပ်ရက်ပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျော်မင်းသည် မမြခိုင်၏ ဒီလိုပုံမှ ထွက်လာသောစကားကို အံ့အား သင့်သွားပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူတို့သည် ချယ်ရီပန်းများနှင့် လှပသောဖလမ်းမြို့တော်မှ ထွက်ခဲ့ ကြသည်။ ဖလမ်းမြို့ပြင်ရောက်လေလေ လမ်းများမှာကျဉ်း၍ မြင်းသုံးကောင် တန်းလျက်မသွားသာတော့ပေ။ မမြခိုင်သည် ရှေ့ဆုံးမှ မှန်မှန်ပင် စီးသွားလျက်ရှိသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်သည် စကားပြောရင်း နောက်မှ လိုက် လာကြသည်။ ခွင့်ရက်စေ့လု၍သာပြန်ခဲ့ရသည်။ ကျော်မင်းသည် ဖလမ်း မှ မခွာချင်ပေ။ လျင်းထန်အဖို့လည်း ဇာတိဌာနေမှ ထွက်လာခဲ့ရသည် ကို စိတ်မပါလှတော့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဖလမ်းသည် တောင်ကုန်းများပေါ်မှ ပတ္တမြားပွင့်လေး ဖြစ်သည်။ နီထွေးသောလမ်းများ ရစ်၍ပတ်နေသော တောင်ပေါ်မြို့လေးဖြစ်လေသည်။ နေအတော်မြင့်လာပေမင့် အအေးဓာတ်မှာ မလျော့သေးပါ။ လမ်းမသည် ပို၍ကြမ်းလာသည်။ မမြခိုင်သည် သူတို့ကို လှည့်၍စကားမပြော။ သူ့မြင်း ကိုသာ ခပ်သွက်သွက် မှန်မှန်ကြီး နှင်လျက်ရှိလေသည်။ နောက်ဆုံးမှ ပစ္စည်းများတင်လာသော မြင်းများကို ဆွဲလာသည့် ချင်းတောင်ပေါ်သား တစ်စုသာ သူတို့၏တောင်ပေါ်တေးကို ညည်းလျက် လျှောက်လာကြ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်ခါတစ်ရံ မမြခိုင်သည် မြင့်မားသော တောင်တန်းကြီးများကိုမျှော်ကြည့်နေတတ်လေသည်။ ကပ္ပတိန်လျင်းထန်ကမူ မမြခိုင်ကို ဖလမ်းမြို့သားတစ်စုနှင့်တကွ လုံဘမ်း၊ တီးတိန်တို့မှ ချင်းအမျိုးသားတို့ ချစ်ခင်ကြကြောင်းကို ဝမ်းသာအားရပြောလာသည်။ ကျော်မင်းကမူ ရှေ့ဆုံးမှ မမြခိုင်၏လှုပ်ရှားသမျှအားလုံး သူ စိတ်ဝင်စားစရာချည်း ဖြစ်နေ လေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ မမြခိုင်သည် တောင်ကြားလမ်းကွေ့လေးများတွင် ပျောက်၍ ပျောက်၍ သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒီမှာကပ္ပတိန်လျင်းထန်၊ မမြခိုင်ဟာ တောအတော်ကျွမ်းပုံရတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အို.. သူ ဒီကိုရောက်နေတာ ငါးနှစ်လောက်ရှိနေပြီ။ ကိုကျော်မင်း.. အရင်ကတည်းကလည်း ရှမ်းပြည်နယ်ဇာတိဆိုတော့ တောတောင်တွေ မှာသူကျင်လည်ပြီးသားပဲ၊ မမြခိုင်က ရှမ်းစပ်လို့ပြောသံကြားတယ်၊ တစ်နှစ် မှာ တစ်ခါတော့ သူ ကောင်းကောင်းခွင့်ယူတယ်ဗျ။ ဆရာဝန်ကြီးတွေက\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46916575002773,"sku":null,"price":8550.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46916575035541,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_63dc3bc8-1bbd-4497-bf6e-5f7d00033d72.jpg?v=1745660421"},{"product_id":"ခက်သီ-တောင်ကြားမြစ်","title":"ခက်သီ - တောင်ကြားမြစ်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင်ကြားဖြစ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းမှာလည်း အခက်အခဲနဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါ့မှာလည်း အခက်အခဲနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါတို့နှစ်ယောက်ပေါင်းတော့လည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e အခက်အခဲနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတူရင်ဆိုင်ရမယ့်အခက်အခဲဆိုတော့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပျော်တာပေါ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောင်ကြားဖြစ် ၂ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဗျာရေးတတ်တာလေးနဲ့တော့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘဝင်မမြင့်ပါနဲ့ကွာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအာဏာရသွားရုံလေးနဲ့တော့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘဝင်မမြင့်ပါနဲ့ကွာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွှေကြောကို ဖင်ခုထိုင်ထားလို့လည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘဝင်မမြင့်ပါနဲ့ကွာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းဘဝင်မြင့်နေချိန်မှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူ့ဘဝရဲ့အရသာကို ဆုံးရှုံးရတော့မှာ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင်ကြားမြစ် ၃ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းနားထောင်တဲ့ သီချင်းထဲမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြစ်ပြင်ထက်က လရောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါနားထောင်လိုက်တော့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပင်လယ်ထဲကကျောက်ဆောင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းရဲ့ရက်ဆီဗာနဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါရဲ့ ရက်ဆီဗာ မတူဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒါပေမဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါတို့ ပြိုင်တူညည်းမိကြ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီသီချင်းပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင်ကြားဖြစ် ၄ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောပန်းနွမ်းနယ်တဲ့အခါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘုရားသွားအပန်းဖြေရတာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါကြိုက်မိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညည ဘုရားရှိခိုးမအိပ်မိတာ တသက်လုံးနီးပါး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒါပေမဲ့ ငါက ဘုရားကို ရိုသေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘုရားတိုင်းကိုလည်း ရိုသေတယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါ့ဘုရားက ဘယ်ဘုရားကိုမှ မုန်းအောင် မဟောခဲ့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင်ကြားဖြစ် ၅\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒါလေးက ဘာမှမဟုတ်ဘူး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟုတ်တယ် ဘာမှမဟုတ်ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှူသွင်းပြီး မှုတ်ထုတ်လိုက်သလိုပဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘာမှ မဟုတ်ခဲ့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘာမှမဟုတ်မှန်း ခက်ခက်ခဲခဲ သိခဲ့ရလို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲ့ဒီ ဘာမှမဟုတ်တာလေးကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါ မြတ်မြတ်နိုးနိုးလေးနက်နေခဲ့မိ။ ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958649135253,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/2_5a6d24c9-0c2b-4f76-9a40-1a4ed3711365.jpg?v=1730225932"},{"product_id":"မင်းဆွေနှစ်-မုံရွာကဗျာ","title":"မင်းဆွေနှစ် - မုံရွာကဗျာ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမုံရွာကနဲ့ ပက်သက်၍.. \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရပ်တန့်မနေတဲ့ မြစ်တစ်စင်းလို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဗျာတွေဟာလည်း ခေတ်နဲ့အတူ စီးဆင်းနေမှာပဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမုံရွာနဲ့ကဗျာဟာ ခွဲလို့မရပါဘူး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှောင်ခေတ်ကြီးထဲက ကဗျာမြို့တွေကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eချိတ်ဆက်သွယ်တန်းခဲ့ကြရာမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e မုံရွာဟာ ကဗျာနဲ့တောက်ပနိုင်ခဲ့ပါတယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေတ်အဆက်ဆက် သက်တံရဲ့အတွင်းသားလို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆေးရောင်စုံကွန့်မြူးလို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသမိုင်းတစ်ခုလို့ပြောရင် ကြီးကျယ်တယ်ထင်မှာစိုးလို့ ဖြတ်သန်းမှုတစ်ခုလို့သာ ဆိုပါစို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာခေတ်ပေါ်ကဗျာအကြောင်း တစ်နေ့ပြောမိကြတဲ့အခါ မုံရွာကဗျာဟာ ဘယ်နားလေးမှာလဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ကိုယ့်ဘာသာမေးကြည့်ပြီး ပြန်ဖြေရင် ရင်ခုန်စရာပါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်ကုန် မန္တလေးပျဉ်းမနားစသဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထီးပြိုင်နန်းပြိုင်တွေကြားမှာ မုံရွာဟာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့ထီးသူ့နန်းနဲ့ ကဗျာမြို့ပြနိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခုပါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခု “မုံရွာကဗျာ” နဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့ဝေစုကို တောင်းလိုက်ပါရဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမုံရွာကဗျာဆရာများ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၃၊ ၄၊ ၂၀၁၉။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသမ္ပယောဂေါ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝိမ္ပယောဂေါ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eချစ်ခင်သူတွေနဲ့ အတူနေရတဲ့ ညနေဟာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ငှက်တွေ အိပ်တန်းတက်တဲ့ သစ်ပင်ပမာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eချစ်ခင်သူတွေနဲ့ ကွေကွင်းရတဲ့ ညနေကျတော့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ပွဲပြီးသွားတဲ့ ဘောလုံးကွင်းပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအံ့မောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပတ္တမြားသုံးပွင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းလို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျိုးချစ်အာဇာနည်ရှိတဲ့ နိုင်ငံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗိုလ်မှူးချုပ် ကျော်ဇောလို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ငြိမ်းချမ်းရေးစစ်သူကြီးရှိတဲ့ နိုင်ငံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုဗဟိန်းလို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညီညွတ်ရေး နိုင်ငံရေးသမားရှိတဲ့ နိုင်ငံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ မျိုးချစ်စိတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ အသည်းနှလုံးသူတို့အတတ်ပညာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ စိတ်ဓာတ်တွေကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးထိပ်ထားပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဒို့ပြည်သားတွေ ညီကြရင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗမာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအာရှမှာ ကမ္ဘာမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနေတစ်ဆူ လတစ်စင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထွန်းလင်းမှာ မုချ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအံ့မောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၁၆၊ ၃၊ ၂၀၁၈\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဗျာဧရာ၀တီ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဗျာဧရာဝတီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ်ရေဆန် ကူးလာပြီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကသာရောက်ရောက် ဗန်းမော်ရောက်ရောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမေခ မလိခ ရောက်ရောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခါကာဘိုရာဇီ ဖောက်ဖောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e အညာနဲ့အောက် ရေမှုတ်ရေအိုး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုဂံကို ကျောပိုးလာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်းဝကို ကျောပိုးလာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရတနာပုံကို ကျောပိုးလာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ်လာပြီ ရေဆန်ကူးလာပြီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆရာကြီးသခင်ကိုယ်တော်မှိုင်းကို ဦးတင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနီရူဒါဆီလည်းရောက်ချင်ရောက်မည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမာယာကော့စကီးနဲ့လည်း တွေ့ချင်တွေ့မည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှယ်လီနဲ့ ခွက်ချင်းထိ နှုတ်ဆက်ကောင်းနှုတ်ဆက်မည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရောဘတ်ဖရော့စ်ကို လက်ပြဦးမည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ်လာပြီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေဆန်ကူးလာပြီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၂)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမကူးတတ် ကူးတတ် ကူးတော့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ်ရွာနားချာချာလည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနွားကျောင်းသားပလွေသံလည်း ကြားသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘုန်းကြီးကမ္မဝါသံလည်း ကြည်ညိုရသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဪ ငယ်ငယ်က ဦးညိုပြောပြတဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှေးစကားသံကလေးတွေလည်း ပြန်နားထောင်ရသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြက်တွန်သံကိုတောင် အတိုင်းသား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလာပြီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ်လာပြီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကာရံညာရုံး ဘယ်ရုံးလွတ်လပ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျုံးခတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလာပြီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ် ရေဆန်ကူးလာပြီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eချစ်သောကဗျာ ဧရာဝတီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအံ့မောင် ၁၈၊ ၇၊ ၂၀၁၈။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှင်သန်ခြင်းတစ္ဆေ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအို.. အလွမ်းဘွဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခန်းရပ်ပြဇာတ်ဆန်ပါပေ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျက်နှာပေါ်က ထယ်ရေးကြောင်းများစွာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်ပါယာချဲ့လာကြပြီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအာကာသထဲမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြယ်တာရာများနဲ့အပြိုင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုယ်ပိုင်ကြယ်တစ်ပွင့်တော့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင့်မှာရှိသင့်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျှော်လင့်မထားဘဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလွဲချော်မှုများရှည်ကြာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအစာမျိုပြွေတစ်ကောင်လိုတရွေ့ရွေ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရက်ခွက်ချင်းတေ့ဆုတောင်းပေလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ္ဆေကတော့ ခြောက်လှန့်နေဆဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခါတစ်ရံတော့လည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဇာတ်သိမ်းခန်းမှာ ရယ်မောရနိုးနဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ချိန်လုံးငိုကြွေးလာကြသူတွေရဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျှော်လင့်ချက်ကိုစာနာမိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“နိုင်ငံရေးလုပ်ရတာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသည်းကွဲရပါတယ်ဗျာ” တဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသစ်ခုတ်သမားတစ်ယောက်ရဲ့စကား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရင်နင့်စွာ ကြားယောင်မိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒါပေမဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ရှင်သန်နေကြတယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလွင်ပြင်ကျယ်လျက်လည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသက်ရှူမဝနိုင်သူများ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရှေ့မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(အချည်းနှီး)ဘောင်ခတ်လိုသူများ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e မာန်ဟုန်ချီဒီလှိုင်းကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတံတိုင်းပိတ်ဆို့လိုသူများ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှင်းခဲပျော်ချိန်လား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှင်းမုန်တိုင်းထန်ချိန်လား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ခွဲခြားမှန်ကန်စေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိုင်ငံရေးမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကယ်၍သာ မရှိနိုင်ဘူးလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမုံရွာအောင်ရှင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေတ်ရနံ့၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမေ၊ ၂၀၁၉။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုဂံ‌နွေည \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညရဲ့လေပူဟာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသဲကန္တာတဝက်၊ စိမ်းလန်းခက်ဖြာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ချွန်ထက်မြသွား၊ ရှားစောင်းဆူးများလို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစူးရှလွန်းလှတယ်...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသရဖူတွေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူရဲကောင်းတွေ၊ မြေကိုငုပ်လျှို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိုးယံတဝှန်း၊ ပျံသန်းအုံးမလား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင်္ခါရတရားရဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတံခါးသော့တံ၊ လိမ်ဉာဏ်ခိုးဝှက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖျောက်ဖျက်တိမ်းရှောင် ရအံ့လော..။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရဲတိုက်ကြီးအလား ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတည်ထားသဏ္ဌာန်၊ ပုဂံရွှေပြည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစေတီအိုများမှ၊ စိမ့်ကျယိုစီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆည်းလည်းသံတို့၊ အထီးကျန်စည်းဝါး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသဲမှုန်များနဲ့အတူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ပူလောင်ခြင်းတေး၊ သီကြွေးစဉ်မှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေဒါနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလင်းနို့ရဲ့ တောင်ပံခတ်သံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညဉ့်ယံကို ချောက်ချားစေတယ်..။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုဂံသားတို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအုတ်သားခိုင်ခံ့၊ အံ့ဖွယ်ဘနန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆယ်ပွင့်ပန်းခင်း၊ ဖန်ဆင်းအနုပညာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဗိသုကာအမွေ၊ ရွှေခေတ်ကြီးကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမာကိုပိုလို၊ စာဆိုခရီးသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကမ္ပည်းတင်ရန် မေ့ခဲ့သလော..။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေါမ, \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအာရပ်၊ အာရေဗျ\u003c\/span\u003e, \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိန \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိန္ဒိယ, \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသီဟိုဠ်၊ ကြိုဆို ဝယ်ရောင်း \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူမျိုးပေါင်းစုံ၊ ဖိုးကုန်သည် လမ်းမ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလမ်းဆုံကျမြို့ခံ၊ ပုဂံဈေးစည်ရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိပ်ဂျီဝဲရဲ့၊ ဝတ္ထုထဲက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကာလယန္တရား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစီးသွားပြီး ကြည့်လိုက်ချင်..။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတန့်ကြည့်တောင်ရိပ် အ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတိတ်ကြယ်ပွင့်များ၊ တချို့မှုန်ဝါးနေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတချို့ ကြွေလွင့်ကုန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနတ်သမီးပုံပြင်လေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဧရာဝတီ၊ နဒီလှိုင်းလုံးများ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတိုက်စားသွားခဲ့ပေါ့...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတုန်ခါတော်လည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင်ကြီးတွေပြိုကျ၊ သမုဒ္ဒရာပွက်လျှံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှောက်လန်မပျက်စီးဖို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအို ဘီလူးကြီးအက်တလတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြွတက်ခွန်အားထမ်းထားတဲ့ကမ္ဘာလုံး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပခုံးပြောင်းရင် သတိပေးပါ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမုံရွာအောင်ရှင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41972233502869,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_dbe12513-b436-49db-aa35-891d5a64e3a7.jpg?v=1730226935"},{"product_id":"မင်းယု၀ေ-အောင်ခြင်းရှစ်ပါး","title":"မင်းယု၀ေ - အောင်ခြင်းရှစ်ပါး","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁။ မာရ်နတ်မင်းကို အောင်ခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂေါတမဘုရား အလောင်းတော်သည် ဘုရားဖြစ်ရန် လေးသင်္ချေနှင့် ကမ္ဘာတစ်သိန်းပတ်လုံး ပါရမီတော် ၁၀-ပါးကို ဖြည့်ကျင့် ဆည်းပူးတော်မူခဲ့သည်။ ထို့နောက် အလွန် ကျင့်နိုင်ခဲသော ဒုက္ကရစရိယာ အကျင့်ကို ကျင့်ပြီးနောက် ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရားအလောင်းတော်သည် ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူအံ့ ဆဲဆဲတွင် မာရ်နတ်မင်း၏ နှောင့်ယှက် ရန်ပြုခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ တစ်ဖန် ဘုရားဖြစ်ပြီးနောက်တွင်လည်း အခြားရန်တို့၏ နှောင့်ယှက် ရန်ပြုခြင်းကို ခံခဲ့ရပြန်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မာရ်နတ်မင်းနှင့်တကွ ထိုထိုရန်အားလုံးကို တန်ခိုးတော်၊ ဉာဏ်တော်၊ ပါရမီတော် အစွမ်း တို့ဖြင့် အောင်မြင်သည်ချည်းသာ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုရန်တို့မှာ ရှစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ယင်းတို့မှာ ပကတိမျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်စွမ်းသော ပြင်ပမှ ပုဂ္ဂိုလ် သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုရန်တို့အား ဘုရားရှင်အောင်မြင်ခြင်းကို အပြင်အောင်ခြင်း ရှစ်ပါးဟု ခေါ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းတို့မှာ (၁) မာရ်နတ်မင်းကို အောင်ခြင်း၊ (၂) အာဠဝက ဘီလူးကို အောင်ခြင်း၊ (၃) နာဠာဂိရိဆင်မင်းကို အောင်ခြင်း၊ (၄) အင်္ဂုလိမာလ ခိုးသူကြီးကို အောင်ခြင်း၊ (၅) စိဉ္စမာဏ မိန်းမယုတ်ကိုအောင်ခြင်း၊ (၆) သစ္စကပရိဗိုဇ်ကို အောင်ခြင်း၊ (၇) နန္ဒောပနန္ဒ နဂါး မင်းကို အောင်ခြင်း၊ (၈) ဗကဗြဟ္မာမင်းကို အောင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁) မာရ်နတ်မင်းကိုအောင်ခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂေါတမ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကဆုန်လပြည့်နေ့ ညနေ ချမ်းအချိန်တွင် မဟာဗောဓိပင်ရင်း၌ သောတ္ထိယ မြက်ထမ်းသမား လှူလိုက်သော မြက်ရှစ်ဆုပ်ကို ကြဲဖြန့်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုမြက်ရှစ်ဆုပ်တို့သည် မြက်၏အသွင် ကွယ်ပျောက်၍ (၁၄) တောင် ပမာဏရှိသော လွန်စွာ ဆန်းကြယ်သည့် ရတနာပလ္လင်ကြီး ဖြစ်သွားသည်။ အံ့ဖွယ် ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ဖြင့် တည်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာဗောဓိပင်ကို နောက်ထောက် ကျောခံထား၍ အရှေ့အရပ်သို့ မျက်နှာပြုကာ တင်ပလ္လင်ဖွဲ့ခွေ၍ ရတနာ ပလ္လင်တော်ပေါ်၌ ထိုင်တော်မူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုပလ္လင်ထက်၌ပင် အာနာပါနကမ္မဋ္ဌာန်းကို စီးဖြန်းလျက် (၁) အရေမျှ ကျန်လိုလျှင် ကျန်စေ၊ (၂) အကြောမျှ ကျန်လိုလျှင် ကျန်စေ၊ (၃) အရိုးမျှ ကျန်လိုလျှင် ကျန်စေ၊ (၄) ငါ၏တစ်ကိုယ်လုံး အသွေး အသား အားလုံးတို့ ခန်းခြောက်၍သွားလျှင် သွားစေ၊ ငါသည် ဘုရား မဖြစ်သမျှ ဤယခု ဖွဲ့ ခွေထားသော တင်ပလ္လင်ကို အဘယ်နည်းနှင့်မျှ မဖျက် ဟူ၍ စွဲမြဲစွာ ဓိဋ္ဌာန်လျက် ထိုင်တော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ ဗြဟ္မာ၊ သကြား၊ နတ် အများလည်း ဘုရားအလောင်း တော် ထံပါးသို့ လာရောက်ကြသည်။ ပူဇော် ရပ်တည်နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ် မာရ်နတ်မင်းသည် နှောင့်ယှက် ဖျက်ဆီးရန် ရောက်လာ သည်။ မာရ်နတ်ကား အနှောင့်အယှက် အဖျက်အဆီးသမားတည်း။ သူသည် ကာမ (၁၁) ဘုံကို လွှမ်းမိုး အုပ်စိုးနိုင်သော အစွမ်းတန်ခိုး ရှိသူ ဖြစ်သည်။ မာရ်နတ်၏ အလိုကား သတ္တဝါများကို အာရုံဖြင့် မှိုင်းတိုက်ကာ ကာမဘုံ၌ ကျင်လည်နေစေလိုသည်။ သူ့နယ်ပယ်ဖြစ်သော ကာမ (၁၁) ဘုံမှ မည်သူ့ကိုမျှ ထွက်မြောက် မသွားစေ လိုပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရားအလောင်း ဗုဒ္ဓဘုရားအဖြစ် ရောက်၍ တရားဟောပါက သတ္တဝါအမြောက်အမြား ကျွတ်ကြမည်။ သံသရာမှ လွတ်မြောက်ကြ မည်။ ဤသို့ ဖြစ်မည်ကို သူ မနှစ်သက်ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့်ပင် ဘုရားအလောင်း တောထွက်လာစဉ်က တားမြစ် ခဲ့သေးသည်။ ယခုအခါ၌ကား ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်တော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် မာရ်နတ်သည် သောက လှိုက်ဖို ဗျာပါ ပိုလျက် ရှိသည်။ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသော သူ၏ စစ်သည် တပ်သားများကို ခေါ်ဆောင်၍ ဘုရားလောင်းကို နှောင့်ယှက် ဖျက်ဆီး ရန် ချီတက်လာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မာရ်နတ်မင်းသည် ဂိရိမေခလာ အမည်ရှိသော ဆင်ကြီးကို စီးသည်။ လက်ရုံးတစ်ထောင်ကို ဖန်ဆင်းသည်။ ထိုလက်ရုံး တစ်ထောင် ၌ လက်နက် အမျိုးမျိုးကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် မိမိနေထိုင်ရာ ဝသဝတ္တီ နတ်ပြည်မှ ဘုရားအလောင်း ရှိရာ ဗောဓိမဏ္ဍိုင်သို့ မာရ်နတ် စစ်သည်တို့ကို ဦးဆောင်၍ ချီတက် လာသည်။ ထိုအခါ ဘုရားလောင်းထံပါး၌ ပူဇော်နေကြကုန်သော နတ်၊ သကြား၊ ဗြဟ္မာတို့သည် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးကြကုန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘုရားလောင်း ရှင်သိဒ္ဓတ်သည် မသေပါစေသတည်း” ဟူ၍ သာ မေတ္တာပို့၍ နေကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘုရားအလောင်းမူကား လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိ။ မာရ် စစ်သည် အပေါင်း၏ရှေ့၌ ရဲရင့်စွာ၊ တင့်တယ်စွာ တစ်ပါးတည်းသာလျှင် နေတော်မူ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မာရ်နတ်မင်းနှင့်တကွ မာရ် စစ်သည်တို့သည် ဘုရားအလောင်း ထံပါးသို့ ရောက်ရှိလာကြသော်လည်း အနီးသို့ မချဉ်းကပ်ဝံ့ကြ။ အဝေးမှသာ နေကြရသည်။ ရဲရဲပြောင်ပြောင် တောက်လောင်သောသံတွေခဲကို ယင်ကောင်အပေါင်းတို့ မချဉ်းကပ်ဝံ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မာရ်နတ်မင်းနှင့် မာရ်စစ်သည်တို့သည် ဘုရားအလောင်း အပါးသို့ကပ်၍ လက်ရုံးအားကိုးဖြင့် စစ်မပြုဝံ့သဖြင့် ဘုရားအလောင်း ပြေးစေအံ့ဟု စကားဖြင့် ကြုံးဝါး ခြိမ်းခြောက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားကို ဖမ်းကြကုန်လော့၊ နှောင်ဖွဲ့ကြကုန်လော့၊ လက်ကို ဖြတ်ကုန်လော့၊ ခြေကို ဖြတ်ကုန်လော့” စသည်ဖြင့် အော်ဟစ် ကြုံးဝါးကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရားအလောင်းကား လေးသင်္ချေနှင့် ကမ္ဘာတစ်သိန်း ဖြည့် ဆည်း ဆည်းပူးခဲ့သော ပါရမီ ၁၀-ပါးကို ဆင်ခြင်၍ မကြောက်မရွံ့ ထိုင်မြဲ ထိုင်နေတော်မူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရားအလောင်းတော် တင်ပလ္လင်ခွေ၍ ထိုင်နေခြင်းကို (ထိုင် နေသော တင်ပလ္လင်ခွေကို) ပါဠိဘာသာဖြင့် ပလ္လင်္ကဟု ခေါ်သည်။ ထို ထိုင်နေခြင်းကိုသာ မဟုတ်၊ ထိုင်နေရာကိုလည်း တင်ပလ္လင်ခွေ၍ ထိုင်နေရာ ဖြစ်သောကြောင့် ပလ္လင်္က (ပလ္လင်) ဟူ၍ပင် ခေါ်ကြသည်။ ယခု အလောင်းတော်မြတ် ထိုင်နေခြင်းကို ပျက်အောင်၊ ထိုနေရာမှ ထသွားအောင် မည်သူမျှ တိုက်ခိုက်၍ မရနိုင်ချေ။ မအောင်နိုင်ချေ။ ယင်းသို့ မည်သူမျှ မအောင်နိုင်သည့် ထိုင်နေခြင်း၊ မည်သူမျှ မအောင်နိုင် သည့် ထိုင်နေရာ ဖြစ်သောကြောင့် အပရာဇိတ ပလ္လင်ဟု ခေါ်သည်။ အပရာဇိတ ဆိုသည်မှာ မအောင်နိုင်ခြင်း ဟူ၍ အနက်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရားအလောင်းတော်သည် ပါရမီဖြည့်စဉ် ဘဝပေါင်းများစွာ၌ တစ်စုံတစ်ယောက်သော သူကိုမျှ သူနှင့် ထိုက်တန်သည့် ရာထူး ဂုဏ်သိန် စည်းစိမ်ချမ်းသာ နေရာအရပ်က ရွေ့ လျောအောင် မည်သည့် အခါကမျှ မလုပ်ခဲ့ဖူးချေ။ မည်သူ့ကိုမဆို ထိုက်တန်သော နေရာ၌ ရောက်ရှိနေသည်ကို ကျေနပ်ဝမ်းသာသူ ဖြစ်သည်။ ယင်း စိတ်ကောင်း စေတနာကြောင့်လည်း ယခုအခါ ဘုရားလောင်းကို ဤနေရာက ရွေ့လျောအောင် မည်သူမျှ ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ မာရ်နတ် တစ်ဦး တည်းသာ မဟုတ်။ မာရ်နတ်ပေါင်း အရာ အထောင် ဖြစ်သော်လည်း အလောင်းတော်မြတ်ကို ဤနေရာမှ ထအောင် ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ် ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မာရ်နတ်မင်းကား ဤအကြောင်းကို မသိ။ မိမိ ရန်ပြုလျှင် အောင်မြင်မည်ဟုသာ ထင်မှတ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ရှေးဦးစွာ ဘုရား အလောင်းကို လေဖြင့် ပြေးစေအံ့ဟု ကြံကာ ဝေရန္တလေတို့ကို ထစေ သည်။ ဝေရန္တလေတို့သည် ကြီးမားသော တောင်ထွတ်တို့ကို ထက်ခြမ်း ကွဲစေ၏။ ရွာကြီး၊ ရွာငယ်တို့ကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိ၏။ သို့သော်လည်း ဘုရားအလောင်းထံပါးသို့ ရောက်သောအခါ သင်္ကန်းတော်စွန်းကိုမျှ လှုပ်အောင် မတတ်နိုင်။ ထိုအခါ မာရ်နတ်မင်းသည် ဘုရားလောင်းကို မိုးရေဖြင့် နစ်၍ သေစေအံ့ ဟု ကြံပြန်သည်။ မိုးကြီးရွာစေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ရာတွင် မိုးရေသည် ဘုရားလောင်း၏ သင်္ကန်းတော်ကို ဆီးနှင်းပေါက်မျှလောက်ပင် မစွတ်စိုနိုင်။ ဤတွင် မာရ်နတ်မင်းသည်ကျောက်ခဲမိုး၊ လက်နက်မိုး၊ သဲမိုး၊ ညွန်ပြောင်းမိုး၊ မီးကျီးစုမိုး၊ အမိုက် တိုက်မိုး၊ စက်လက်နက်မိုး စသည်တို့ဖြင့် တိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရာလောင်းသည် ဤကြောက်ဖွယ်ရန်တို့ကို မေတ္တာတော် အဟုန်ဖြင့် ငြိမ်းစေ၏။ ထိုအခါ မာရ်နတ်မင်းသည် ဂိရိမေခလာဆင် ဖြင့် တိုက်ေ တွန်းချရန် ဘုရားလောင်း အပါးသို့ ကပ်လာသည်။ သို့ရာတွင် ဘုရားအလောင်း၏ မေတ္တာ ပါရမီတော်၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဂိရိမေခလာဆင်သည် ရန်မပြုနိုင်။ အနီးသို့ ရောက်သောအခါ မြေတွင် ပုဆစ်တုပ်ဝပ် ဦးချလျက်နေသည်။ ဦးခေါင်းကို မြေ၌ စိုက် ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ မာရ်နတ်မင်းသည် ဆင်၏ ဦးခေါင်းမှ လျှောကျကာ မြေပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်။ မာရ်နတ်မင်းသည် အရှက်ရသွားသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46916544135317,"sku":null,"price":4275.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46916544168085,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_98eec9e8-a8d0-4d56-81c8-60694a9e5389.jpg?v=1730227113"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/sample-book.oembed?page=8","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}