{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ် — ဟာသနှင့်သရော်စာ","description":null,"products":[{"product_id":"တက်တိုး-စပ်မိစပ်ရာ","title":"စပ်မိစပ်ရာ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအညတရအတ္ထုပ္ပတ္တိ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာကြီးဆီ မရောက်တာကြာပါပြီ။ အခု ကျွန်တော်တို့ တက္ကသိုလ် ကျောင်း နွေရာသီအတွက် တစ်လပိတ်လိုက်လို့ ဆရာကြီးဆီ လာပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေးကွယ်၊ လာပါ။ ကြိုဆိုပါတယ်။ လူကြီးတချို့က လူငယ်တွေ နဲ့ မတွေ့ချင်ကြဘူး။ တချို့ကတော့ လူငယ်တွေနဲ့ တွေ့ချင်တယ်။ လူကြီးချင်းချင်းတော့ သိပ်မတွေ့ချင်ကြဘူး။ ငယ်သူငယ်ချင်းတွေကိုတော့ တွေ့ချင်တာပေါ့။ ပြောမနာ ဆိုမနာမို့ တွေ့ရတာပျော်တယ်။ ခပ်စိမ်းစိမ်း လူကြီးတွေကိုတော့ တွေ့ရမှာ သိပ်စိတ်မပါချင်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မှန်ပါတယ် ဆရာကြီး၊ ဒါကြောင့်မို့လည်း ကျွန်တော်တို့ ဆရာ ကြီးဆီလာပြီး ပြောဆိုဆွေးနွေးရင်း ပညာယူကြတာပေါ့။ ဒါနဲ့ခင်ဗျာ ကျွန်တော် ဆရာကြီးကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ဟာ စာပေတွေ ထဲမှာ အတ္ထုပ္ပတ္တိစာပေကို မလွတ်တမ်းဖတ်ပါတယ်။ ရှေးခေတ်က ကမ္ဘာကျော်ကြီးတွေ အတ္ထုပ္ပတ္တိတွေကို အတော်များများ ဖတ်ဖူးပါပြီ။ အခု မနေ့တစ်နေ့တုန်းက အင်္ဂလိပ် အတ္ထုပ္ပတ္တိစာအုပ်တစ်အုပ် ဖတ်မိပါတယ်။ စာအုပ်နာမည်က An Ordinary Lifeတဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ ... ဆရာလည်း အဲဒီစာအုပ်ကို ငယ်ငယ်က ဖတ်ဖူးပါတယ်။ အညတရတစ်ဦးရဲ့ သာမန်ဘဝအကြောင်းပဲလေ။ အဲဒီစာအုပ်ပဲလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါတယ်ခင်ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စာအုပ်ထဲမှာ ဘာတွေရေးထားတယ်ဆိုတာတော့ ဆရာ မမှတ်မိ တော့ဘူး။ ဦးတည်ချက်က မထင်မရှား လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝဟာ လည်း သူ့အလျောက် သူ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပါတယ်။ ဘဝ အကြောင်းခြင်းရာတွေ ပါတယ်။ အညတရဘဝမှာ ဘယ်လောက်ရုန်းကန် ရတယ်၊ ဘယ်လိုပြဿနာမျိုးတွေ တွေ့တယ်။ အညတရတွေရဲ့ အခန်း ကဏ္ဍဟာ လူမှုရေး၊ စီးပွားရေး၊ နိုင်ငံရေး စတဲ့ အရေးကြီးတွေမှာ ဘယ်လောက် ကျယ်ပြန့်ထိရောက်တယ်ဆိုတာတွေကို အညတရတစ်ယောက် အနေနဲ့ ရိုးရိုးအေးအေးကလေး ရေးထားတာပဲ။ ဖတ်လို့ကောင်းတယ်။ ပညာရတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာကြီးပြောတဲ့ စာအုပ်ပါပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အညတရဆိုတဲ့ သာမန်လူသားတွေဟာ လူ့လောကမှာ အများစု ဖြစ်တယ်။ ခေါင်းဆောင်လုပ်တဲ့လူတွေဟာလည်း အညတရတွေထဲက ထူးချွန်ပြီး ထွက်လာကြတယ်။ တချို့ကတော့ ထူးချွန်လှတယ်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အကြောင်းအလှည့်သင့်လို့ ခေါင်းဆောင်ပိုင်း ရောက်သွား ကြတယ်။ ခေါင်းဆောင်တိုင်း တော်လို့တော့ မဟုတ်ဘူး။ တော်တဲ့လူ တိုင်းလည်း ခေါင်းဆောင် မဖြစ်ဘူးကွယ့်။ တော်လည်းတော် ကံလည်း ကောင်းလို့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်မှ တကယ် ခေါင်းဆောင်ကောင်း ဖြစ်တာပေါ့။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သဘောပေါက်ပါတယ် ဆရာကြီး။ တကယ်တော့ တကယ်တော် တာက လူထုထဲက ထွက်လာတာ။ လူထုရဲ့ ပင်ကိုပညာဟာ အင်မတန် ကြီးမားတယ်။ ဓလေ့ထုံးစံတွေ၊ ဆိုရိုးစကားတွေ၊ နီတိတွေဟာ လူထု ထဲက ထွက်လာတာ။ အဲဒါတွေကို စာရေးဆရာတွေ၊ သုတေသီတွေကစာရေးပြီး မှတ်တမ်းတင်ကြတယ်။ အညတရဟာ အင်မတန် စိတ်ဝင်စား စရာ ပုဂ္ဂိုလ်ပါပဲ။ ထူးချွန်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ၊ နာမည်ကျော် နာမည်ကြီးတွေ က လူတိုင်း ဂရုစိုက်ပြီး လေ့လာနေကြလို့ တကယ်တော့ သိပ် မထူး ပါဘူး။ သူတို့အကြောင်းကို သမိုင်းသုတေသနဌာနတွေ၊ မော်ကွန်းတိုက် တွေမှာ ရှိပြီးသားပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တာပေါ့ မောင်မြင့်တင်။ အဓိကရ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေ အတ္ထုပ္ပတ္တိ တွေဟာ အများပိုင်ပစ္စည်းတွေပေါ့။ အညတရတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝရုန်း ကန်မှု၊ သူ့ပြဿနာတွေ၊ သူ့ဒုက္ခ သုခတွေကို မသိကြဘူး။ သိလည်း မသိချင်ကြဘူး စိတ်မဝင်စားဘူး။ ဒါပေမဲ့ အညတရတစ်ယောက်အကြောင်း အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ရေးတတ်သူတွေက ရေးပြလိုက်ရင် သိပ်ပြီး ဖတ်လို့ကောင်းတယ်။ ဘဝသင်ခန်းစာတွေ ယူတတ်ရင် ရတယ်။ တကယ်တော့ ဝတ္ထုတွေဟာ အညတရတွေရဲ့ အတ္ထုပ္ပတ္တိတွေပေါ့။ တချို့ ဟာ တကယ့်အဖြစ်အပျက်ကို အရင်းတည်ပြီး ဝတ္ထုဖြစ်အောင် ရေး လိုက်တော့ ကမ္ဘာကျော် ဂန္ထဝင်ဝတ္ထုကြီးတွေ ဖြစ်သွားတာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါတယ် ဆရာကြီး၊ ဆရာကြီးကတော့ အညတရကို သိပ် ပြီး ခင်မင် လေးစားပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ သိကြပါတယ်။ ဆရာကြီး ရဲ့ ဘဝမှတ်တမ်းဖြစ်တဲ့ အညတရ ဘဝရှုခင်း”စာအုပ်ဟာ အညတရ တစ်ဦးရဲ့ အတ္ထုပ္ပတ္တိ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါနဲ့ ပြောရဦးမယ်။ ကျွန်တော့် ဦးလေးတစ်ယောက်ဟာ တပ်မတော်သား အငြိမ်းစားကြီး တစ်ယောက် ပါ။ သူ့မှာ အတွေ့အကြုံတွေ တော်တော်များပါတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ တွေ့တိုင်း သူ့ရှေးဟောင်း နှောင်းဖြစ်တွေ ပြောပြောပြတယ်။ သိပ် စိတ် ဝင်စားစရာ ကောင်းတာပဲ။ ရိုးရိုးသားသားနဲ့ သစ္စာရှိရှိ တာဝန်သိသိ ရဲဘော်တစ်ဦးအဖြစ်နဲ့ ပြည်သူတွေကို ပြည်တွင်းပြည်ပရန်တွေက ကင်းအောင် ကြိုးစားကာကွယ်ပေးတဲ့ ပြည်သူ့တပ်မတော်သားတစ်ယောက်အနေနဲ့ တိုက်ပွဲတွေ အများကြီး ဝင်ခဲ့ပါတယ်။ စည်းကမ်းရဲ့ တန်ဖိုး အကြောင်း ကောင်းကောင်းကြီး သိပေတယ်။ တာဝန်ကို စေတနာအရင်း ခံပြီး ဆောင်ရွက်လို့ ပြီးမြောက်အောင်မြင်တိုင်း ကျေနပ်မှုရတာကိုလည်း သိပါတယ်။ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရင်း ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စကလေး တွေကို ဆောင်ရွက်ရာမှာ အလုပ်တာဝန်အတွက် ကိုယ်ကျိုးကို မနိုင်ဘဲ စီမံလုပ်ဆောင်ရတာတွေဟာ တကယ်တော့ မထူးခြားပါဘူး။ သာမန် ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ဘဝသင်ခန်းစာ ရနိုင်ပါတယ်။ အဲဒါတွေကို သူ့အကြောင်း ပြောပြမှ သိရပါတယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒါ အရသာပေါ့။ လူဆိုတာ အတွေ့အကြုံကို စိစစ်ဝေဖန်ပြီး ဘဝပညာ ယူရတာပဲ။ တစ်ယောက်တည်းရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။ သူတစ်ပါးရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို နာယူဆည်းပူးနိုင်မှ ကိုယ့်ဘဝ ပြည့်ဝမှာပေါ့။ ကျုပ်တို့တစ်တွေ ဘာကြောင့် စာတွေဖတ် ကြသလဲ။ အဲဒီလို အတွေ့အကြုံတွေကို ဆည်းပူးဖို့ပေါ့။ အတွေ့အကြုံ ဟာ အမျိုးစုံတယ်လေ။ ရွှေကျင်သလိုပေါ့။ သဲတွေကို သဲ့သဲ့ပြီး ကျင်တော့ ရွှေမှုန်ကလေးတွေ ရတယ်မဟုတ်လား။ အဲဒီအတိုင်းပဲဆိုပါတော့။ စာတွေဖတ်တာ လူတွေရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ၊ ခံစားချက်တွေ၊ ပြဿနာတွေ အားလုံးကို သိချင်လို့ပဲပေါ့။ သိရသမျှထဲက ပညာကို ကျင်ယူရမှာ ပဲ။ သဲတွေ အမှိုက်တွေ ဖယ်ပစ်သလို မလိုတဲ့ အကြောင်းခြင်းရာတွေကို မေ့ဖျောက်ပစ်ပြီး အဖိုးတန်တဲ့ ထူးခြားချက်တွေကို စံအဖြစ်ယူရတယ်။ အဲဒါ ဘဝပညာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မှန်ပါတယ်ဆရာကြီး။ ကျွန်တော့်ဦးလေးကို ပြောရမယ်။ ဦးလေး ရဲ့ အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ရေးစမ်းပါလို့။ ဦးလေးက စာသိပ်ဖတ်တယ်။ စာရေး တာတော့ သိပ်မသွက်ဘူးပေါ့။ စာရေးဆရာမှ မဟုတ်ဘဲကိုး။ ကျွန်တော် ကတော့ သူ့အကြောင်း အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ရေးတတ်သလိုရေးပါ၊ စိတ်ထဲရှိသလို ရေးချပါ၊ ဦးလေး အခု ကျွန်တော့်ကို ပြောပြတဲ့အတိုင်း ရေးရင်ပဲတော်ပြီ၊ မနှောင့်နှေးပါနဲ့၊ ပြီးရင် ဦးလေးရဲ့ စာမူကို ကျွန်တော်တို့ဆရာကြီး ပြကြည့်ပါမယ်လို့ ပြောထားတယ်။ သူလည်း အခု ရေးနေပါပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကောင်းတာပေါ့ ။ အညတရ အတ္ထုပ္ပတ္တိတွေ များများပေါ်စေချင် ပါတယ်။ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြိုဆိုပါတယ်ကွယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45572849565845,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_7442350c-b1f4-4af0-9fb4-a7576810c312.jpg?v=1730217076"},{"product_id":"ညီသစ်-ဘုံဆိုင်ထဲကဟာသများ","title":"ဘုံဆိုင်ထဲကဟာသများ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45574484197525,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_4a7195b5-3362-415a-99f0-97ecf1125c68.jpg?v=1730217656"},{"product_id":"ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း-အိုင်ကျွနုပ်နှင့်မြိုင်အရုပ်","title":"အိုင်ကျွန်ုပ်နှင့်မြိုင်အရုပ်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောဈေး တောင်ဈေး ကြိုက်ရာရွေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(တစ်)\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခုနှစ်ပိုင်းတွေထဲမှာ စုံနံ့သာမြိုင်တောထဲကို လာလာပြီး ကုန်စည် ပြပွဲတွေ ကျင်းပကြလေသဗျ။ အမျိုးစုံပါပဲ။ လူ့ရပ် လူ့ရွာ လူ့ကမ္ဘာက ထုတ်လုပ်ဖြန့်ဖြူးသမျှ ကုန်ပစ္စည်းအသစ်အဆန်း ထွေလီကာလီတွေဆိုတာ စက္ကန့်နဲ့အမျှ တစ်ခေတ်တစ်ခေတ် သစ်သစ်ဆိုသလို ပေါ်ပေါ်လာ လိုက်ကြတာများ။ အဲဒီမှာ ကုမ္ပဏီတွေက သူတို့ကုန်ပစ္စည်းတွေနဲ့ တောနေ တိရစ္ဆာန်စားသုံးသူများ ရင်းနှီးသွားဖို့ရာအလို့ငှာ ကုန်စည်ပြပွဲတွေကို စုံနံ့ သာမြိုင်တောထဲမှာ လာလာပြီး လုပ်ကြတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုကြပါစို့ လျှပ်စစ်ကုန်စည်တွေ ပြတဲ့ပွဲ။ ရေခဲသေတ္တာ၊ ရုပ်မြင် သံကြား၊ လေအေးပေးစက်၊ အသားကြိတ်စက်၊ သစ်သီးဖျော်စက်၊ ပန်ကာ၊ မီးပူ၊ အပူပေးစက်၊ ကော်ဖီဖျော်စက်၊ ဆံပင်အခြောက်ခံစက်၊ ပေါင်းအိုး၊ မီးဖို၊ ပေါင်မုန့်မီးကင်စက်၊ မီးလုံး၊ မီးသီး၊ မီးပန်း၊ မီးဆိုင်း၊ မီးကြိုး၊ မီးခုံ၊ မီးအားမြှင့်စက်၊ မီးဖြတ်စက်၊ မီးစက်ဆိုတာတွေကို အကုန်ပြထားတာ ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲ... အိုင်တီ (It) လို့ခေါ်တဲ့ သတင်းနည်းပညာပြပွဲ။ ဖုန်းတွေ ဖုန်းတွေများဆိုတာ။ ပြားပြားတွေရော ပဲပြဲတွေရော။ အိုင်ဖုန်း (iPhone)၊ အိုင်ပက် (iPad)၊ တက်ဘလက် (Tablet)၊ နုတ် (Note)၊ လက်ပ်တော့(Laptop) 308\u0026amp;cos? (Desktop), varmoss (Projector) aposs တွေ။ လှမှလှ။ ကြွမှကြွ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စားသောက်ကုန်ပြပွဲဆိုလည်း တော်တော့်ကို စုံစုံစေ့စေ့ပါ။ ယမကာ မျိုးစုံ၊ အအေးမျိုးစုံ၊ အသားဘူးမျိုးစုံ၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်ပုလင်းမျိုးစုံ၊ ဘူးမျိုးစုံ၊ အချဉ်ပုလင်းမျိုးစုံ၊ ခေါက်ဆွဲတွေ၊ ကြာဆံတွေ၊ ဂျုံမှုန့်တွေ၊ ဆန်မှုန့်တွေ၊ ငံပြာရည်တွေ၊ အချိုမှုန့်တွေ၊ အာလူး၊ ကြက်သွန်၊ ငရုတ်ပြခန်း၊ အသီးအရွက်ပြခန်း၊ မုန့်မျိုးစုံပြခန်း၊ လက်ဖက်ရည်၊ ကော်ဖီပြခန်း၊ အို.. အိုးခွက်ပန်းကန်ခွက်ယောက်၊ ဇွန်းခက်ရင်း၊ ဓား၊ တူ၊ သွားကြားထိုးတံက အစ ပြသထားလိုက်တာများဆိုတာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဝတ်အထည်ပြပွဲတဲ့။ ကားပြပွဲတဲ့။ အိမ်ခြံမြေပြပွဲတဲ့။ ပညာရေး ပြပွဲတဲ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူတွေ တစ်ဆင့်ထက်တစ်ဆင့် မြင့်သထက်မြင့်မြင့်နဲ့ နေကြဖို့ရာ အလို့ငှာ တွေးဆတီထွင်ထုတ်လုပ်ဖြန့်ဖြူး ရောင်းချတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို တော ထဲက တိရစ္ဆာန်ကလေးတွေကလည်း သုံးဆောင်နေကြပြီမို့ ကုန်ပစ္စည်းနဲ့ စားသုံးသူ ရင်းနှီးမှုရကြဖို့ရာ လူတွေက တိရစ္ဆာန်တွေရှိတဲ့ တောထဲ ကုန် စည်ပြပွဲတွေ လာလာပြီး လုပ်ပေးကြတာပါ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အို.. သတ္တဝါပေါင်းစုံ ကြိတ်ကြိတ်တိုး။ ရေခဲမုန့်စားရင်း၊ ကော်ဖီ ခွက်ကလေးတွေ လက်မှာကိုင်ရင်း၊ အအေးဘူးကလေးတွေ ပိုက်နဲ့တပ်ကာ စုပ်ရင်း ပြပွဲကို ကြည့်ရှုငေးမောကြတာ။ မြင်းကျားက မျက်မှန်အမည်းကြီး တပ်လို့။ နောက်လင်မယားက လက်ချင်းချိတ်လို့။ နွားက စီးကရက်ကို ခဲလို့။ သိုးမကလေးတစ်သိုက်က စကတ်အကွဲတွေနဲ့။ ကျားသစ်က နားကြပ် ပေါက်စနဲ့ သီချင်းနားထောင်လို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဪ.. ကုန်တွေနဲ့ စည်တဲ့ ကုန်စည်ပြပွဲတဲ့လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(နှစ်)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တစ်ပွဲတည်းတော့ မဟုတ်ခင်ဗျ။ လေးငါးခြောက်ပွဲ။ ဟုတ်တယ်။ တောထဲမှာ ကုန်စည်ပြပွဲတွေ လုပ်လာတာ လေးငါးခြောက်ပွဲကျော်ကျော် လည်း ရှိလာရော တိရစ္ဆာန်တွေ ရောဂါထတော့တာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တို့များစုံနံ့သာမြိုင်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိရစ္ဆာန်တွေလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကုန်စည်ပြပွဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လုပ်ကြရအောင်”တဲ့။ ကြည့်စမ်း။ အသံတွေ ထွက်လာလိုက်ကြ တာ။ ခြင်္သေ့တို့၊ ကြံတို့၊ ဖွတ်တို့ကကျတော့ ပြပွဲလုပ်မယ့်နေရာကိုပါ ရွေးတာ။ လူ့ရွာထဲမှာ တက်ပြမယ်တဲ့။ စုံနံ့သာမြိုင်ကုန်စည်ပြပွဲတဲ့။ နာမည် က ကဗျာဆန်ဆန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(သုံး)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိရစ္ဆာန်တွေက ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ကြတာပါကလား။ လူ့ရွာထဲကို တက်ပြီး ခန်းမအကျယ်ကြီးတစ်ခန်း ငှားကြသဗျ။ ပြီးတော့ ဧရာမဆိုင်းဘုတ် ကြီးတွေ ခန်းမပတ်ပတ်လည်မှာ တင်လို့။ စုံနံ့သာမြိုင်ကုန်စည်ပြပွဲတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အို.. လူတွေ လူတွေ ကြိတ်ကြိတ်တိုးလို့။ တိရစ္ဆာန်ကုန်စည်တွေ ကို လာကြည့်ကြတာ။ ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းလည်း ဝင်ကြည့်ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောရဲ့ ထွက်ကုန်တွေက အများသားကလား။ စပါးကြီးသည်းခြေ တဲ့။ ကျောသားရေတဲ့။ နွားသားရေတဲ့။ တောင်ဆိတ်ခွာတဲ့။ တောင်ဆိတ် ချိုတဲ့။ ကျွဲချိုတဲ့။ နွားမြီးတဲ့။ ကျားစွယ်တဲ့။ သမင်ချို့တဲ့။ မြွေပွေးတဲ့။ တောက်တဲ့...တဲ့။ ဆင်စွယ်တဲ့။ မျောက်သွေးတဲ့။ မျောက်ဦးနှောက်တဲ့။ ပျားရည် တဲ့။ သိုးမွေးတဲ့။ ဒေါင်းတောင်တဲ့။ မြင်းမြီးတဲ့။ ဆတ်သားခြောက် တဲ့။ ချေသားခြောက်တဲ့။ အမဲသားခြောက်တဲ့။ မျောက်အူတဲ့။ ကြက်တူရွေး နှုတ်သီး။ နွားလွှာ။ ကျားလျှာတဲ့။ ဝက်ဝံသည်းခြေတဲ့။ လင်းယုန်လက်သည်းတဲ့။ကျားရိုးတဲ့။ လိပ်ခွံတဲ့။ တောဝက်စွယ်တဲ့။ ဆိတ်ခေါင်းတဲ့။ ဝက်ခေါင်းတဲ့။ ဝက်လက်တဲ့။ တောကြက်ဥတဲ့။ တောကြက်သားတဲ့။ ငါးရှဉ့်ကျပ်တိုက်တဲ့။ ငါးရံ့ခြောက်တဲ့။ ပုတက်ကင်တဲ့။ ရှဉ့်သားခြောက်တဲ့။ ခါချဉ်ဥတဲ့။ လိပ်ဥတဲ့။ နွားနို့တဲ့။ ဆိတ်နို့တဲ့။ မြင်းနို့တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဆွေတို့တောရဲ့ ကုန်စည်ပြပွဲက တိရစ္ဆာန်တွေ ထုတ်လုပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပြမယ်ထင်နေတာ။ ခုတော့...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းက အစွယ်ကျိုးနေတဲ့ ခြင်္သေ့ကြီးကို သို့နှယ် စကားဆိုရင်း စကားကို အဆုံးမသတ်ဘဲ တန်းလန်းကြီးနဲ့ရပ်ကာ ကြည့်နေမိသဗျ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ““ဪ.. ဂျက်ဆရာကလည်း ဘဇာ ထုတ်လုပ်စရာ လိုသလဲဗျ။ ကျုပ်တို့က အဖိုးထိုက်တန်နေပြီပဲဟာ။ ကျုပ်တို့ကို ဝယ်မယ့်သူတွေက အများကြီး”တဲ့။ ခြင်္သေ့က။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဪ ... ဒါတော့ဟုတ်သား။ တိရစ္ဆာန်တွေကိုယ်တိုင်က ရောင်း ကုန်ပစ္စည်းဖြစ်နေတဲ့ဥစ္စာ။ တောကြီးတစ်ခုလုံးကိုတောင် လူတွေက ဝယ်ချင် ဝယ်နေဦးမယ့်ဥစ္စာ။ တိရစ္ဆာန်တွေက မရောင်းနိုင်ပါဘူးလို့ ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း ဖြင့် အာမမခံရဲပေါင်ဗျာဟူလို။ ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585250779285,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_93d65d78-9d13-4c38-bae7-d27aa79ede69.jpg?v=1730221380"},{"product_id":"ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း-မောတယ်ကွယ့်တောအလယ်","title":"မောတယ်ကွယ့်တောအလယ်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောတရားစီရင်ခန်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(တစ်)\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေဝီဘွတ်အဲဆိုတဲ့ နွားမကြီးရဲ့ လက်ထဲကို ကြည့်လိုက်တော့ မြက် ထုံးတစ်လုံးကို ကိုင်လို့ခင်ဗျ။ ရိတ်လာခါစမို့ ထင်ပါရဲ့။ မြက်တွေက စိမ်း လို့။ သက်လျာချိုကုပ်ဆိုတဲ့ နွားမကြီးကကျတော့ လက်ထဲမှာ ပဲဖတ်၊ နှမ်း ဖတ် အထုပ်ကလေးကိုင်လို့။ နှစ်ကောင်သား စကားတပြောပြောနဲ့ လာကြ တာ မှန်ပေမဲ့ မျက်နှာတွေကတော့ သိပ်မကောင်းကြပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်တုံးဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောလမ်းတစ်နေရာမှာ တည့်တည့်ကြီးတိုးပြီမို့ ဂျက်က အနို့ကလိုပဲ နှုတ်ဆက်စကား ဆိုမိပါရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ ... မကြားမိဘူးလား ဆရာကြီးဂျက်ရယ်” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နွားမကြီးနှစ်ကောင်က သံပြိုင်ရယ်ပါ။ ပြီးမှ ဒေဝီဘွတ်အဲက လေ အေးအေးကလေးနဲ့ စကားကို ဆက်တာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်မတို့ နှစ်ကောင်ရဲ့ ခင်ပွန်းလင် နွားကြီးနှစ်ကောင် အချုပ်ထဲ ရောက်နေတာ ဒီနေ့စီရင်ချက်ချမယ်တဲ့လေ ဆရာကြီးဂျက် သိတယ်မှတ်လို့”တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဪ .. တစ်ခါတစ်ခါတော့လည်း တောထဲက သတင်းတွေကမျက်စိမှောက်နားလျှံဖြစ်တယ် ထင်ပါရဲ့ ။ နွားကြီးနှစ်ကောင် အချုပ်ထဲရောက် နေတဲ့ သတင်းကို ဘာကြောင့်များ ဂျက်မသိဘဲ ဖြစ်ခဲ့ရပါလိမ့်။ ထား။ အခုတော့ နွားဇနီးနှစ်ကောင်နဲ့ တည့်တည့်တိုးကာ နွားထီးနှစ်ကောင်ရဲ့ သတင်းကို ကြားခဲ့ရပါပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါနဲ့ ဂျက်လည်း နွားမကြီးနှစ်ကောင်က အခုအားလားလို့ မေးလာ တဲ့အခါ အမှုသွားအမှုလာကို သိချင်တာကြောင့် အားကြောင်းဝန်ခံပြီးတဲ့ သကာလ ယင်းနှစ်ကောင်နဲ့အတူ အကျဉ်းထောင်အချုပ်ခန်းကလေးရှိရာဆီ လိုက်ပါလာခဲ့မိပါရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(နှစ်)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နွားလင်ကြီးနှစ်ကောင်က ဒေဝီဘွတ်အဲနဲ့ သက်လျာချိုကုပ်ဆိုတဲ့ နွားဇနီးသည်တွေ ယူလာတဲ့မြက်နဲ့ ပဲဖတ်နှမ်းဖတ်ကလေးတွေကို တိရစ္ဆာန် အချုပ်ခန်းကလေးထဲမှာ စားကြပါးကြပြီးတဲ့ သကာလ တိရစ္ဆာန်တရားခွင် ရှိရာဆီကို ရောက်လာကြပါလေရော။ ကြိုးတန်းလန်းနဲ့ အဆွဲခံပြီး ရောက် လာတာပေါ့။ အမှုစစ်ဖို့။ စီရင်ချက်ချမယ့် ဖွတ်ကြီးက ခေါင်းပေါင်းစ တလူလူနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မောင်မင်းတို့နှစ်ကောင်တစ်သက်လုံးလုပ်ခဲ့တဲ့အလုပ်အကိုင်” “လယ်ထွန်၊ စပါးနယ်၊ စပါးတိုက်” “အခု မောင်မင်းတို့ ကျူးလွန်တဲ့အမှုက” သ ည် “လယ်ထွန်တာပါ” “လယ်ထွန်တာတော့ ဟုတ်တယ်လေ အဘယ်မှာ ထွန်သတုံး သိချင်တာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လယ်ထွန်ပါတယ်ဆို လယ်ထဲမှာပဲ ထွန်တာပေါ့။ ဟိုးအရင့်အရင် သမိုင်းအစဉ်အဆက်နွားကြီးတွေထွန်ခဲ့တဲ့ လယ်တောမှာပဲ ထွန်တာပေါ့ခင်ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါပြီ။ အစို့ပေမဲ့ အခုဟာက ခြင်္သေ့တွေက တရားစွဲတာလေ သူတို့မြေပေါ်မှာ ကျူးကျော်တယ်ဆိုလို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒါတော့ မသိဘူးခင်ဗျ တစ်ရက် ခြင်္သေ့တွေ ရောက်လာပြီး ခြင်္သေ့ ပိုင်မြေ မကျူးကျော်ရလို့ ဆိုတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကြီးတွေ လာထောင်တာတော့သိလိုက်တယ် .... အနို့သော် မိမိတို့ နွားသဘာဝ ထွန်ယက်လာတဲ့ မြေပေါ် မှာ ... မိမိတို့ ထွန်မြဲထွန်ကြတာပေါ့ဗျာ ဆိုင်းဘုတ်ထူလိုက်တာနဲ့ ဘယ့်နှာကြောင့် ခြင်္သေ့ပိုင်မြေ ဖြစ်သွားရတယ်ဆိုတာတော့ ဘယ့်နှာလုပ် သိနိုင်ပါ လိမ့်မလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိမ်း .. အခု အဲသည့် ခြင်္သေ့တွေက တရားစွဲတာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခြင်္သေ့ပိုင်မြေလို့ ဆိုင်းဘုတ်ထူထားမှဖြင့် ခြင်္သေ့ပိုင်ပဲပေါ့။ မောင်မင်းတို့ နွားတွေက ဆိုင်းဘုတ်မှ မထူထားတဲ့ဥစ္စာ ဒါ့ကြောင့် ပိုင်နက် ကျူးလွန်တာ ကတော့ ထင်ရှားနေခဲ့ပြီ။ ဒါ့ကြောင့် ထောင်ဒဏ် ခြောက်လ ကျခံစေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြတ်စွာဘုရား လယ်ကွင်းထဲ လယ်ဆင်းထွန်တဲ့ နွားတွေ ခြင်္သေ့ပိုင် မြေကို ကျူးကျော်တယ်ဆိုပြီး ထောင်ကျသဗျ။ ကြိုးတန်းလန်းနဲ့ ဆွဲခေါ်သွား တဲ့ နွားကြီးတွေကို ကြည့်ကာ နွားမကြီးတွေက မျက်ရည်စမ်းစမ်းစမ်းစမ်းနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(သုံး)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူတို့ရပ် လူတို့ရွာ လူတို့ကမ္ဘာမှာဖြင့် မိုးကလေးဖြိုင်ဖြိုင်ကျလို့ မြေ သင်းနံ့ကလေးတွေရကာ လယ်တော ယာတောမှာ ရေတို့ ဖွေးစပြုလာပြီ ဆိုတာနဲ့ ကျွဲတို့၊ နွားတို့၊ လယ်တောကို ဆင်းကြပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စုံနံ့သာမြိုင်ကတော့ အဆန်းခင်ဗျ။ ကျွဲတွေ၊ နွားတွေက လယ်တော ထဲဆင်းရမှာ စိုးတထိတ်ထိတ် ဖြစ်ကုန်ကြလေသတဲ့။ ခြင်္သေ့ပိုင်မြေ မကျူးကျော်ရဆိုတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်တွေက တိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ လယ်တောယာတောမှာ အနှံ့အပြားကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါကြောင့်ထင်ပါရဲ့ ။ စုံနံ့သာမြိုင်က နွားတွေ၊ ကျွဲတွေ လူတွေနေတဲ့ အရပ်ကို တက်တက်လာလိုက်ကြတာ။ ဆိုက်ကားနင်းတဲ့ နွားကနင်းလို့။ တို့ဟူးသုပ်ရောင်းတဲ့ ကျွဲက ရောင်းလို့ ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e7Day Daily, 11.June.2017\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585251336341,"sku":"","price":4500.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_fc4c4d40-f691-4dc7-97b8-c8cbf5eafe66.jpg?v=1730221402"},{"product_id":"ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း-ပြောစမတ်ဆန်းတဲ့တောဇတ်လမ်း","title":"ပြောစမှတ်ဆန်းတဲ့တောဇတ်လမ်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူမုန်းမခံနဲ့ ဟိုကောင်တွေရဲ့\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e[ \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ် \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e] \u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eပြောတော့သာ တိရစ္ဆာန်။ ကဗျာကျတော့ အတော်ဆန်တဲ့ သတ္တဝါတွေ ခင်ဗျ၊ ဟုတ်တယ်။ စုံနံ့သာမြိုင်က အကောင်ကြီးတစ်သိုက်ဟာ အစွယ် ကြီးတွေ တဖွေးဖွေးနဲ့ပေမဲ့ နွဲ့ဖို့လိုတဲ့အခါကျတော့လည်း လေသိမ်းတိုင်း နွဲ့ တော့မတတ်ပါပဲ။ ကြည့်လေ၊ ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းလက်ထဲမှာ ရောက်နေ တဲ့ ဖိတ်စာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e“မနောအလင်းရောင်များနဲ့ တောအကျဉ်းထောင်တံခါး ခေတ္တ ခဏ လှစ်ဟပွဲကြီး” ဆိုလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eမနောက စိတ်။ အဲသည့်စိတ်ကို အလင်းနဲ့တွဲလိုက်တော့ ကောင်း မြတ်တဲ့ နှလုံးသားလို့ပဲ ဆိုကြပါစို့ရဲ့။ အဲသလို ကောင်းမြတ်တဲ့ နှလုံးသား တွေနဲ့ တောထဲမှာရှိတဲ့ ထောင်တံခါးကို ခေတ္တခဏယာယီ ဖျတ်ခနဲဆိုသလို ဖွင့်လှစ်ပေးမယ့်ပွဲဆိုလား။ အဲသည့်ဖိတ်စာကို စုံနံ့သာမြိုင်တောထဲက တိရစ္ဆာန်တွေ လက်ထဲကိုသာမကဘဲနဲ့ လူ့ရွာထဲကိုပါ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဝေငှထားခဲ့ပုံရပါလေသဗျ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eထုံးစံအတိုင်းပေါ့ ။ ဆရာကြီးဂျက်ဆိုတဲ့လူကြီးရဲ့ လက်ထဲကိုလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eပြောစမှတ်ဆန်းတဲ့ တောဇာတ်လမ်း ယင်း၎င်းဖိတ်စာ ရောက်လာခဲ့တာပဲပေါ့။ ချိုးငှက်ကလေးတွေ လှောင်ချိုင့် ထဲကနေ ပျံထွက်နေတဲ့ ပုံကလေးတောင်ပါသေး။ စကြဝဠာအနန္တ သတ္တဝါ အနန္တအဝိဇ္ဇာနဲ့ မကင်းသူ သတ္တဝါမှန်သမျှ လွန်ကျူးမိတဲ့ကိစ္စကြောင့် ပြစ်ဒဏ်ကျနေသည်များကိုတဲ့ ကရုဏာသက်မိပါသဖြင့် သဘောကြည် သာသူ တောလီဒါ (Leader) တစ်သိုက်က အစဉ်အလာများသဖွယ် မင်္ဂလာယူကာ လွှတ်ပေးလိုပါသည်ဆိုလား။ သို့ကလို စာသားတွေလည်း ဖိတ်စာထဲမှာ ပါပါရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eထားပါ။ အဲသည့်ဟာတွေ။ ဖိတ်လာပြီဆိုတော့လည်း စိတ် ပါပါ။ မပါပါ သိက္ခာကို ရှေ့တန်းတင်ပြီး သွားရပေမှာပေါ့။ တစ် ( မှန်းစမ်း။ အချိန်က မနက်ခင်း ဝေလီဝေလင်းတဲ့။ အချိန်ကောင်း အခါ ကောင်းကလေးပင် ဖြစ်ချေတော့ပေသည်တမုံ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003cspan\u003e နှစ်\u003c\/span\u003e\u003c\/strong\u003e\u003cspan\u003e \u003c\/span\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eစုံနံ့သာမြိုင်တောကြီးရဲ့ တစ်နေရာ ဦးသျှောင်မြေခွေးရဲ့ ဂူနဲ့ မလှမ်း မကမ်းဆီမှာ တောအကျဉ်းထောင်ကလေးတစ်ခု ရှိလေသဗျ။ ထိပ်ဖျားချွန် ထားတဲ့ဝါးတွေကို အကြားအလပ် မရှိရလေအောင် မြေမှာစိုက်ပြီး ကာထား တဲ့ အကျဉ်းထောင်ပဲပေါ့ ။ အပေါ်ကနေ အုပ်မိုးထားတာကတော့ သံဆန်ခါ ကွက် ခပ်စိပ်စိပ်တွေပါ။ အဲသည် တောအကျဉ်းထောင်ကို အမြဲမပြတ် လှည့်ပတ်ပြီး စောင့်ဆိုင်းဝန်းရံနေကြတာကတော့ အစွယ်တဖွေးဖွေးနဲ့ ခွေးအ တွေပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eအဲသည့်နေ့ကတော့ တောအကျဉ်းထောင်ရှေ့မှာ လူတွေရော၊ တိရစ္ဆာန် တွေရော စည်လှသဗျာ။ မနောအလင်းရောင်များနဲ့ တောအကျဉ်းထောင် တံခါး ခေတ္တခဏလှစ်ဟပွဲကြီး ကျင်းပပေးမယ်ဆိုတာကိုး။ အကြောင်း အမျိုးမျိုးနဲ့ တောအကျဉ်းထောင်ထဲမှာ ရောက်နေကြတဲ့ တိရစ္ဆာန်ကလေး တွေကို လွှတ်ပေးတဲ့အခါ ကိုယ့်အစုအဝေး ကိုယ့်အသိုက်အမြုံထဲက ဘယ် အကောင်တွေများ ပါလာလေမလဲဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ လာစောင့်နေ ကြတဲ့ တိရစ္ဆာန်ကလေးတွေပေါ့။ အဲ ... နည်းနည်းကလေး ဆန်းတာက လူတချို့ပါ ရှိနေခဲ့ကြတာပါ။ ပြီးတော့ ရထား။ မြင်းခြောက်ကောင်ဆွဲတဲ့ရထား။ လည်ဆံမွေးတဖွားဖွားနဲ့ နတ်မြင်းပျံကဲ့သို့ မြူးမြူးကြွား ကွာရှိလှတဲ့ မြင်းကြီးခြောက်ကောင်ကတဲ့ ရထား။ ကနုတ်တွေ ယိုးဒယား ပန်းခက် အလိမ်အကောက်တွေနဲ့ ခြယ်သထားတဲ့ရထား။ ရထားအိမ်ရဲ့ထောင့်လေးထောင့်မှာက ထီးဖြူ လေးလက်မိုးလို့။ မြင်းရထားပေါ် လိုက်ပါ သူတို့ သက်သောင့်သက်သာရှိစေဖို့ရာ အလို့ငှာ မှီအုံးတွေကလည်း များမှ များ။ နံ့သာကတိုး အမျိုးမျိုးတို့နဲ့ မွှေးသင်းကြိုင်လှိုင်နေတဲ့ မြင်းရထား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            မှတ်တမ်းတင်ဓာတ်ပုံတို့၊ ဗီဒီယိုတို့ရိုက်ကြမယ့်၊ သတင်း ဆောင်းပါး ဘာညာရေးကြမယ့် လူတွေ၊ တိရစ္ဆာန်တွေ ဆိုတာကလည်း ရွရွ ရွရွနဲ့ပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ကဲ့ ... မင်္ဂလာပါ တိရစ္ဆာန်အပေါင်း၊ လူအပေါင်းတို့ ... သဘောကြည်သာသူ တောလီဒါ (Leader) အကောင်ကြီးများရဲ့ စေတနာ ပြယုဂ်အဖြစ် တောအကျဉ်းထောင်တံခါး ခေတ္တခဏလှစ်ဟပေးမယ့် အစီ အစဉ် စတင်တော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝံပုလွေတစ်ကောင်က အနို့ကလို အသံချဲ့စက်ကနေ ကြေညာချက် လှစ်ဟလိုက်တဲ့အခါ ဘာသာဘာဝတိရစ္ဆာန်တို့ရဲ့ အသံမှန်သမျှ တိတ်သွား ကြလေသဗျ။ ကင်မရာကိုယ်စီအသင့်။ ဗီဒီယိုမီးတွေအဖွင့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သဘောကြည်သာသူ တောလီဒါများက ဦးစွာလွှတ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ် တာက သစ်တောက်ငှက်ကြီးပါပဲခင်ဗျ ... သူဟာ သစ်ပင်ရဲ့ အခေါက်ကို သူ့နှုတ်သီးကြီးနဲ့ ခေါက်ခေါက်ပြီး ပိုးကောင်ကလေးတွေကို စားတဲ့ အတွက် သစ်တောဖျက်ဆီးမှုနဲ့ ထောင်ဒဏ်ဆယ်နှစ် အချခံထားရတဲ့ ငှက် ပါ ... ယခု သူ့ကို လွှတ်ပါပြီ” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိရစ္ဆာန်အပေါင်းရဲ့ ကောင်းချီးပေးသံ တောလုံးညံ နေတဲ့အခိုက်မှာ ကိုပဲ သစ်တောက်ငှက်ကြီးဟာ ဦးခနဲ ပျံထွက်သွားခဲ့ပါလေရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ယခုအခါ လွှတ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာက ဖိုးရွှေယုန်ပါ။ သူဟာ ခြင်္သေ့ရဲ့ မိသားစု ... ဟိုတယ်ဆောက်ဖို့ ခြံစည်းရိုးကာထားတဲ့ အထဲက မုန်လာဥသုံးလုံးကို ဝင်စားတာကြောင့် တစ်သက်တစ်ကျွန်းကျနေတဲ့ ယုန် ပါ။ ယခု တောလီဒါများက သဘောကြည်သာစွာနဲ့ လွတ်စေ သတ်မှတ် ကြောင်းပါ” ခုန်ဆွ ခုန်ဆွနဲ့ ကဆုန်ချပြီး ပြေးထွက်လာတဲ့ ယုန်ကလေးကိုလည်းမြင်ရော တိရစ္ဆာန်တွေက သြဘာပေးကြပြန်ပါရဲ့ ။ သော် ... တောထဲ မှာပေါက်နေတဲ့ အပင်မို့ တောသားတွေစားဖို့လို့ ထင်ခဲ့ရှာတာကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နွားမကြီးကြာဖြူကိုလည်း လွှတ်မှာပါဗျ။ မြေခွေးရဲ့ ခယ်မ အိပ်နေတဲ့ အနားမှာ သွေးတွေ တဗြန်းဗြန်းပေါက်ချလို့ လန့်နိုးသွားတာကြောင့် ဝတ္တရားနှောင့်ယှက်မှုနဲ့ အဆွဲခံထားရတာပါ။ လွှတ်လိုက်ပါပြီ ခင်ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နွားမကြီးကြာဖြူကို လွှတ်ဆဲမှာ နွားတို့က သံပြိုင်ဘွတ်အဲလိုက်ပုံက ဘဝဂ်သို့ပင် တိုင်ပါလေပေါ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e( \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသုံး\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိရစ္ဆာန်ကလေးတွေကို တောအကျဉ်းထောင်ကနေ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် လွှတ်ပေးနေတုန်းမှာ ကြားဖြတ်ပြီး မြေခွေးက မိန့်ခွန်းအနည်းငယ် လှစ်ဟသဗျ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီနေ့ အခါမှာ သတ္တဝါတွေဟာ တစ်ကောင်တည်းနေလို့ မရဘူးတဲ့။ တစ်ကောင့်တစ်ကောင် အမှီသဟဲပြုနေရတာတဲ့။ အထူးသဖြင့် ဉာဏ်နီ ဉာဏ်နက် ဉာဏ်ရောင်စုံ လင်းလက်ပေသော လူသားတွေနဲ့ အမုန်းမပွား ကြဖို့လိုတယ်တဲ့။ လူမုန်းမခံရစေနဲ့တဲ့။ ဒါလေးပါပဲ။ ပြီးတော့ ဝံပုလွေက လွှတ်သဘင်ကို ဆက်လက်ကြေညာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အဲ ... အခုတစ်ခါကတော့ လူနဲ့တိရစ္ဆာန် အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ချစ်ကြည်ရေးပါ။ တောထဲကို ခိုးဝင်လာကာ ဆင်ငါးကောင်ကိုသတ်ပြီး အစွယ်ဖြတ်မှု ...၊ ရှားပါးကတ္တဝါငှက်ကြီး ဆယ်ကောင်ကို ခိုးမှု၊ တမလန်း အမျိုးအစား ကျွန်းပင်တစ်ထောင်ကို ခုတ်လှဲခိုးယူမှု အဲသဟာတွေကြောင့် ဖမ်းထားရတဲ့ လူငါးယောက်ရှိပါတယ်။ မနေ့က ဖမ်းထားတာပါ။ ခမျာများ ပင်ပန်းလွန်းရှာလှပါပြီ။ ယခု လူနဲ့တိရစ္ဆာန် အပြန်အလှန်ချစ်ကြည်ရေးအရ လွှတ်ကြောင်းပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အေးဗျာ။ ဘောင်းဘီရှည်တွေနဲ့ ။ လက်ကိုင်ဖုန်းတွေနဲ့။ လက်တောင် ကွန်ပျူတာတွေနဲ့ ။ မြင်းခြောက်ကောင်ကတဲ့ ရထားကြီးပေါ် တက်သွားကြ တာများ ကြွားကြွားဝင့်ဝင့်။ ခြင်္သေ့မကလေးသုံးကောင်က လက်ဆောင် ခြင်းကလေးတွေ ကိုယ်စီနှင်းလို့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ဆောင်ခြင်းထဲမှာက တောအကျဉ်းထောင်ထွက် လူသားတွေ အတွက် ပျားရည်လည်းပါရဲ့ ။ ဆတ်ချိုနုလည်းပါရဲ့ ။ စပါးကြီးသည်းခြေ လည်းပါရဲ့ ။ တောကောင်သား အစိုအခြောက် မျိုးစုံလည်းပါရဲ့ ။ ကျား သားရေလည်း ပါရဲ့ ။ သိုးမွေးဆွယ်တာလည်းပါရဲ့။ မျောက်သွေးလည်း ပါရဲ့ ။ ဇီဝဇိုးငှက်အန်ဖတ်လည်းပါရဲ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဦးသျှောင်မြေခွေးတို့ ခေတ်ကြီးထဲမှာ တိရစ္ဆာန်နဲ့လူသား ချစ်ကြည်မှု တံတားကြီး ထိုးထည့်ပစ်လိုက်တာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂျက်ကတော့ သဘောကျ သဗျ။ လူမုန်းမခံဘူးဆိုတဲ့ သဘောတရားကို ပြောတာပါ။ တိရစ္ဆာန် အချင်းချင်းကျတော့ ဘာပဲဖြစ်နေနေပေါ့ ။ မဟုတ်ဘူးလား။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e7 Day Daily No.813\/ August 2, 2015\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585255301269,"sku":"","price":4500.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_308845ef-e235-4d3f-8c2b-96f259447cee.jpg?v=1730221427"},{"product_id":"ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း-တောပါးစပ်","title":"တောပါးစပ်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစုံနံ့သာမြိုင် ကွန်စတီကျူးရှင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(တစ်)\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကြံကြီးစည်ရာဗျာ။ စုံနံ့သာမြိုင် ကွန်စတီကျူးရှင်းတဲ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စုံနံ့သာမြိုင်ကတော့ ခင်ဗျားတို့ သိပါတယ်။ စုံနံ့သာမြိုင်ဆိုတာ စုံနံ့သာမြိုင်ပဲပေါ့ ။တောပဲပေါ့ ။ ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းတို့ရဲ့ ဇာတိမြေသပွတ်အူ ဆိုတဲ့ အင်မတန်ရှုပ်ထွေးပွေလီလှတဲ့ ရွာကလေးရဲ့ မလှမ်းမကမ်းဆီက အလွန်နက်ရှိုင်းပြီး လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ အသိရခက်လွန်းလှတဲ့ တောကြီး တစ်တောပဲပေါ့ ။ နာမည်ကတော့ အလှသား။ စုံနံ့သာမြိုင်တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကွန်စတီကျူးရှင်းဆိုတာက ခင်ဗျားတို့ သိပါတယ်။ နိုင်ငံရယ်လို့မှ ဖြစ်လာခဲ့ပြီဆိုရင် အစိုးရရယ်လို့မှလည်း ရှိလာခဲ့ပြီဆိုရင် အဲသည်အနှံ နိုင်ငံကို မည်သို့သောစည်းကမ်းနည်းလမ်းများဖြင့် အုပ်ချုပ်ပါမည်ဆိုတဲ့ အများသဘောတူလက်မှတ်ထိုးစာချုပ်ချုပ်ထားတဲ့ ကွန်စတီကျူးရှင်းဆို တာကြီးကတော့ ရှိရပေမှာပေါ့ ။ အင်္ဂလိပ်လိုက Constitution တဲ့။ မြန်မာလိုကတော့ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံအခြေခံဥပဒေဆိုလား။ ထား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေရိကန်မှာလည်း သူ့ကွန်စတီကျူးရှင်းနဲ့သူ။ အိန္ဒိယမှာလည်း သူ့ကွန်စတီကျူးရှင်းနဲ့သူ။ ရုရှားမှာလည်း သူ့ကွန်စတီကျူးရှင်းနဲ့သူ ။ရေးဆွဲတဲ့လူတွေ အမြော်အမြင်ကြီးရင် ကြီးသလောက်၊ နည်းရင်နည်း သလောက် ကွန်စတီကျူးရှင်းကြောင့် အဲသည်တိုင်းပြည်နဲ့ လူထုဟာ လောကနိဗ္ဗာန်သို့ လည်း ရောက်ရှိနိုင်၊ လောကငရဲသို့လည်း ရောက်ရှိနိုင်ပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟော..ကြည့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခုဟာက စုံနံ့သာမြိုင် ကွန်စတီကျူးရှင်းတဲ့။ အဲသည့်ဟာကို သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲကလေး လုပ်မယ်ဆိုပြီး ဖိတ်ကြားခြင်းခံရသမှုရှိတဲ့ သူတွေထဲမှာ ပါဝင်နေတာက လူထုအချစ်တော် ကျွန်ုပ်ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း။ ဦးဆောင်ဖိတ်ကြားလာသူတွေက စုံနံ့သာမြိုင်တောကြီးထဲမှာ ကျင်လည် ကျက်စားနေသည့် မြေခွေးတစ်စု။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘယ့်နှယ်လူတွေကို လိုက်တုပြီး တိရစ္ဆာန်တွေကပါ ကွန်စတီကျူး ရှင်းဆွဲကြရတယ်လို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(နှစ်)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းတို့ တောထဲရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ တိရစ္ဆာန်တွေ ကတော့ တော်တော့ကို စုံစုံလင်လင်ပဲဗျ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စုံဆို စုံနံ့သာမြိုင်တောကို ရစ်ခွေစီးဆင်းသွားတဲ့ ချောင်းကလေးရဲ့ ဘေးသဲသောင်စပ်မှာ လုပ်တာကိုး။ သည်တော့ ရေသတ္တဝါဖြစ်တဲ့ ငါးက လေးတွေ၊ ပုစွန်လေးတွေကအစ ပါဝင်နိုင်ကြပေတာပေါ့။ ဆင်တို့၊ မြင်း တို့၊ ကျွဲတို့၊ နွားတို့ကစပြီး သမင်၊ ဒရယ်၊ ချေငယ်၊ စိုင်၊ ဆတ်၊ ပဒတ်၊ ယုန်၊ ခါ၊ မြွေပါ၊ ဝံပုလွေ အထွေထွေစုံပေါ့။ ကျားနဲ့ ကျားသစ်လည်းပါသပေါ့။ ခြင်္သေ့ကလည်း နှစ်ကောင် သုံးကောင်တော့ ရှိမယ်ထင်ပါရဲ့။ သစ်ကုလား အုတ်ကြီးတို့၊ မြင်းကျားကလေးတို့ကအစ မကြွင်းမကျန်ပါ။ အဲ..ငှက်တွေက တော့ ပြောမနေနဲ့။ သစ်ပင်တွေပေါ်မှာ တရုန်းရုန်း တအုန်းအုန်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူ့ရပ်၊ လူ့ရွာ၊ လူ့ကမ္ဘာမှာဖြင့် ကွန်စတီကျူးရှင်းနဲ့ ဘာနဲ့စနစ်တကျ အုပ်ချုပ်ကြလေပြီ။ တို့များတိရစ္ဆာန်ကမ္ဘာမှာလည်း အစို့နယ်အုပ်ချုပ်ကြမှတော်ပေစွလို့ အတွေးဝင်မိရာက အဲသည့်စုံနံ့သာမြိုင် ကွန်စတီကျူးရှင်း ကြီးကို ဆွဲဖြစ်ကြပြီး ယင်းကို လူ့ရပ်၊ လူ့ရွာက စာနယ်ဇင်းသမားများကို ခေါ်ယူရှင်းပြရခြင်းဖြစ်ပါသည်ဆိုလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဪ ...စုံနံ့သာမြိုင် ကွန်စတီကျူးရှင်းကို ရေးဆွဲတာက မြေခွေးတွေ တဲ့ခင်ဗျ။ ထူးပေ့ဆန်းပေ့ တောကြီးပါလားဗျာရယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(သုံး)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စုံနံ့သာမြိုင်မှာ မြေခွေးတွေက ဦးဆောင်ပြီးဆွဲထားတဲ့ ကွန်စတီကျူး ရှင်းရဲ့ အသေးစိတ်ကိုတော့ ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းကြီး စိတ်မဝင်စားပါဘူး။ ထို့ကြောင့် ပြောလည်း မပြောကြားလိုပါဘူးဗျာ။ \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနို့သော် တစ်ခုဗျ။\u003c\/span\u003e \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစုံနံ့သာမြိုင်ကို အုပ်ချုပ်မည့်သတ္တဝါသည် ခြေလေးချောင်းသတ္တဝါ ဖြစ်ရမည်ဆိုတာကို တိရစ္ဆာန်အားလုံးက သဘောတူကြသတဲ့ဗျ။ ဆင်ရော၊ ခြင်္သေ့ရော၊ ကျားရော အကုန်ပေါ့။ ကောင်းပေစွ ကောင်းပေစွပေါ့။ အဲ သည်မှာ ဆက်ပြီးလာတာက ခြေလေးချောင်း သတ္တဝါဟုဆိုသော်လည်း အသားစားသတ္တဝါသာဖြစ်ရမည်လို့လည်း ဆိုလိုက်ရော ဆင်ကြီးလည်း ဘေးရောက်၊ သစ်ကုလားအုတ်ကြီးလည်းဘေးရောက်၊ နွားတွေ၊ ကျွဲတွေ၊ မြင်းတွေဆိုတာ မြောင်းထဲမှာ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲသည့်အထိကတော့ ခြင်္သေ့ကြီးကလည်း ပြုံးလို့တဲ့ဗျ။ ကျားကြီးက လည်း ဟဲဟဲဟဲဟဲပေါ့။ ကျားသစ်ကတော့ ရယ်သွမ်းသွေးရုံမျှသာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲသည်မှာ နောက်တစ်ဆင့် ထပ်တက်လာပြန်တာက စုံနံ့သာမြိုင် ကိုအုပ်ချုပ်မည့် သတ္တဝါဟာ ခြေလေးချောင်းသတ္တဝါဖြစ်ရရုံသာမက၊ အသားစားသတ္တဝါ ဖြစ်ရရုံသာမက နာမည်ဟာ တစ်လုံးတည်းမဖြစ်ရဘူး လည်းဆိုရော ငိုင်ကျသွားတာက ကျားပဲဗျ။ သည်အထိကတော့ ခြင်္သေ့ နဲ့ ကျားသစ်ကရယ်တုန်းပဲ။ သူတို့နာမည်တွေက နှစ်လုံးတွေကိုး။ ခြင်္သေ့ ကလည်း နှစ်လုံးပဲ။ ကျားသစ်ကလည်း နှစ်လုံးပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒါနဲ့ ဆက်ရရင် စုံနံ့သာမြိုင်ကွန်စတီကျူးရှင်းမှာ ဆက်ပြီးရေးထား တာက ထိုအမှီသတ္တဝါသည် ကြာသပတေးနံနဲ့စပြီး တနင်္လာနံနဲ့ဆုံးရမယ် ဆိုလား။ အဲသည့်မှာ ကွန်စတီကျူးရှင်းနဲ့ညီတဲ့ သတ္တဝါကို လိုက်ရှာတော့ မြေခွေးကို သွားတွေ့တော့တာကိုး။ ဟုတ်တယ်လေ မြေက “ပ၊ ဖ၊ ဗ၊ ဘမ” ကြာသပတေးနံ၊ ခွေးက “က၊ခ၊ဂ၊ဃ၊င” တနင်္လာနံ။ ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း စုံနံ့သာမြိုင်ကိုကြည့်ပြီး တော်တော့ကို သဘောကျသွားတာပါ။ စနစ်ကျလိုက်တာ၊ သည်တောကို ဘယ်သူအုပ်ချုပ်ပါလို့ ဇွတ်အတင်းအဓမ္မမသတ်မှတ်ထားဘူး။ စည်းနဲ့ကမ်းနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြည့်လေ။ စုံနံ့သာမြိုင်ကို ဦးဆောင်သူဟာ ခြေလေးချောင်းသတ္တဝါ ဖြစ်ရမယ်။ အဲသည့် ခြေလေးချောင်းသတ္တဝါဟာ အသားစားသတ္တဝါဖြစ်ရ မယ်။ အဲသည့် အသားစားသတ္တဝါဟာ နာမည်တစ်လုံးတည်းလည်း မဖြစ် ရဘူး။ နာမည်နှစ်လုံးဖြစ်ရမယ်။ အဲသည့် နာမည်နှစ်လုံးဟာလည်းပဲ ကြာသပတေးနံနဲ့စပြီး တနင်္လာနံနဲ့ဆုံးရမယ်တဲ့။ မြေခွေးတွေက ဦးဆောင်ရ မယ်လို့ ပြောမထားဘူးနော်။ သိပ်ကိုစနစ်ကျတာပဲ။ ကောင်းလိုက်တာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်း...မြေခွေးတွေ ဆွဲထားတဲ့ စုံနံ့သာမြိုင် ကွန်စတီကျူးရှင်းကို လူတွေအတုယူစေချင်လိုက်တာ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585257070741,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_de8ccb10-b858-4643-9cee-0572c36fb7e6.jpg?v=1730221456"},{"product_id":"ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း-တောပြောတောင်ပြော","title":"တောပြောတောင်ပြော","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြောမကုန် ဟောမကုန် တောရဂုံ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်)\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ရက်မခြားပါဘူးဗျာ။ ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ဆိုသလိုကြီးပါ။ တိရစ္ဆာန် သတင်းစာရဲ့ မျက်နှာဖုံးမှာ ဧရာမဓာတ်ပုံကြီးနဲ့ ဘာနဲ့ဆိုသလို ထိပ်တန်း သတင်းတစ်ပုဒ်အဖြစ်နဲ့ ဖော်ပြလိုက်ပြီးတဲ့ သကာလ အဲသည် တိရစ္ဆာန် သုံးကောင် လူ့ရွာထဲ ရောက်လာတာဟာ ဆက်တိုက်ကြီးဆိုသလိုပါ။ အလွန့် အလွန်ဆုံး ခြားလှတစ်ရက်ပေါ့။ နှစ်ရက်ပေါ့ ။ သည့်ထက်မပိုပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             သတင်းက ပညာတော်သင် သတင်းခင်ဗျ။ စုံနံ့သာမြိုင်တော်ထဲက လက်ရွေးစင် တိရစ္ဆာန်သုံးကောင်ကို လူ့ရွာထဲကို လွှတ်ပြီး ပညာဆည်းပူး ခိုင်းတဲ့ သတင်း။ မျောက်တစ်ကောင်ရယ်၊ ယုန်တစ်ကောင်ရယ်၊ သာလိကာ ကြီးတစ်ကောင်ရယ်။ ဥရောပ ထန်းခေါက်ဖာတွေ ဘာတွေဆွဲလို့။ နေကာ မျက်မှန်အမည်းကြီးတွေ ကိုယ်စီတပ်လို့။ ဘောင်းဘီရှည်တွေ ဘာတွေနဲ့။ လည်စည်းတွေ ဘာတွေနဲ့။ အိုင်တီသင်တန်းဆိုလား ဘာဆိုလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             အိုင်တီဆိုတာ အင်ဖော်မေးရှင်းတက်ကနော်လော်ဂျီပေါ့။ Information Technology ဆိုတာကိုပြောတာနေမှာပေါ့ ။ သတင်းနည်းပညာပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             တိရစ္ဆာန်လောက ဖွံ့ဖြိုးဖို့ရာအတွက် အိုင်တီနယ်ပယ်ကြီးမြင့်တက်စေ ရေးအလို့ငှာ တိရစ္ဆာန်ထုကို ကိုယ်စားပြုပြီးတဲ့သကာလ အမှီသတ္တဝါသုံးကောင်ကို လူ့ရပ်လူ့ရွာဆီ ပညာတော်သင် စေလွှတ်လိုက်တဲ့အကြောင်း၊ တိရစ္ဆာန်ဒေးလီးသတင်းစာ မျက်နှာဖုံးမှာ ဖော်ပြလိုက်ပြီးတဲ့နောက် လူ့ရွာထဲ သင်းတို့ရောက်လာကြတဲ့အခါ ဂျက်ကပဲ သွားပြီးတွေ့ လိုက်တာပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             “ကျုပ်တို့က ဖုန်းအထူးပြု ပညာတော်သင် လာတာဗျ...။ သင်တန်း ကာလက နှစ်ရက်ပါ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ဟောဗျ။ တိရစ္ဆာန်ကမ္ဘာကနေ လူ့ကမ္ဘာရှိရာဆီ ခြံစည်းရိုးတွေ ဘာတွေကို ကျော်ခွခုန်လွှားပြီးတဲ့သကာလ ခက်ခက်ခဲခဲနှင့် အရောက်လာပြီး တော့မှ ပညာတော်သင်ရောက်လာရတဲ့ ဥစ္စာကို နှစ်ရက်မျှသာဆိုပြန်တော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             “ဆော့ဖ်ဝဲ (Software) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ ရေးတာသွင်းတာ၊ အက်ပလီကေးရှင်း (\u003c\/span\u003eApplication) coz \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e22:08\u003c\/span\u003eı şocols (Network) 602 gjodaması \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟာ့ဒ်ဝဲ (\u003c\/span\u003eHardware) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ တပ်ဆင်ပြုပြင်တာ ဆိုတာမျိုးတွေကို လာ သင်တယ်လို့ ထင်တာကြောင့် အမှီပညာတော်သင် သုံးကောင်ကို နှစ်ရက် တည်းနဲ့ ဘယ့်နှာသို့သင်ကြားပါအံ့ လတ္တံ့လို့ဆိုပြီး ဂျက်မျက်နှာကြီးက အံ့အာသရဲပုံစံကြီးဖြစ်နေခဲ့တယ် ထင်ပါရဲ့ ။ ပညာတော်သင်ခေါင်းဆောင် လီဒါမျောက်က မမေးဘဲနဲ့ ဝင်ဖြေပါတယ်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             “ကိုယ်တို့က Conversation on Phone \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကို လာသင်တာ...။ တယ်လီဖုန်းစကားပြော”တဲ့။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e.. နည်းပညာခေတ်ကြီးထဲမှာ အရှိန်အဟုန်နဲ့ဆိုသလို ရှေ့ကို အတင်းရောက်နေတဲ့ လူသားတို့ရဲ့ အသီးအပွင့်ကလေးတွေဟာ လူ့ရွာကိုကျော်ပြီးတဲ့ သကာလ တိရစ္ဆာန်လောကကိုပါ ရောက်ရှိသွားခဲ့တာကြောင့် စုံနံ့သာမြိုင် တစ်တောလုံး လက်ကိုင်ဖုန်းကိုယ်စီနဲ့ဖြစ်နေတဲ့ကာလကြီးထဲမှာ လူလိုသူလို စကားပြောတတ်ဖို့ရာအတွက် တိရစ္ဆာန်လောကသားတို့ကို ဖောက်သည်ချလမ်းညွှန်ပေးနိုင်ဖို့အလို့ငှာ တောကို ကိုယ်စားပြုလို့ ပညာ တော်သင် ရောက်လာခဲ့ကြတာပါတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ဖုန်းကို ကိုင်ပြီးတဲ့အခါ စကားကို ဘယ့်နှယ်ပြောပါဆိုတာကို လူတွေ ဆီ ပညာတော်သင်လွှတ်ရတဲ့ဘဝ။ ဆန်းလိုက်တဲ့ တိရစ္ဆာန်လောက။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(နှစ်)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             လူတစ်ယောက် လက်နှိပ်စက်ရိုက်နေတာကို မြင်သွားတဲ့ မျောက် တစ်ကောင်ကို လက်နှိပ်စက်တစ်လုံးနဲ့ ထားပစ်ခဲ့တဲ့အခါ လူကို တုပပြီးလျှောက်တော့ ရိုက်နေပါရဲ့။ စာလုံးတွေကလည်း တွေ့ကရာ ရှစ်သောင်း စာရွက်ပေါ်လျှောက်ထင်ကုန်ပါရဲ့ ။ အနို့သော် ဘာမှတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိ လေဘူးပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             သို့ကလိုပါပဲ။ လူတွေ တယ်လီဖုန်းကိုင်တယ်ဆိုလို့ လိုက်ကိုင်၊ လူတွေက ဟယ်လိုဆိုလို့ လိုက်ဟယ်လိုပေမယ့်လည်း ဖုန်းယဉ်ကျေးမှု မသိ တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေ ဖုန်းလိုက်ကိုင်တဲ့အခါ တောထဲမှာ အကုန်ခွကျကုန်တော့ တာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             တစ်ရက်မှာ ဒရယ်ကလေးတစ်ကောင်ဆီ ဖုန်းဝင်လာပါတယ်။ ဖုန်း နံပါတ်က သူနဲ့စိမ်းတဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ပါ။ ဒါကြောင့် ဆက်တဲ့တိရစ္ဆာန်ရဲ့ နာမည် ပေါ်မနေပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဒရယ်က “ဘယ်သူလဲဟေ့။ ငါပါကွ... ပြော ဘာကိစ္စလဲဆိုတော့ ငါပါကွ... မစ္စတာ ဒရယ်လေကွာ” ဆိုပြီး လုပ်ထည့် လိုက်ပါလေရော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             အဲသမှာ တစ်ဖက်က ဖေါင်းဖေါင်းဖေါင်းလို့ဆိုကာ လုပ်ထည့်လိုက် တော့မှ ကိုယ့်ဆီဆက်နေတာ ကျားမှန်းသိပြီး ကြောက်ဒူးတုန်သွားခဲ့တော့ တာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ဖုန်းပြောတဲ့အခါ တစ်ဖက်က ဘယ်သူဘယ်ဝါမှန်း မသိသေးတဲ့ အချိန်မှာ ကိုယ်က နိဝါတတရားနဲ့ နှိမ့်ချပြီးပြောရတယ်ဆိုတာကို လူတွေ ကတော့ သိပြီးသားပါ။ တိရစ္ဆာန်တွေကသာ ဖုန်းတွေကိုင်ထားပြီး ပြောချင်ရာ စွတ်ပြောချနေတာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ပြောဦးမယ်။ တစ်ခါသားတုန်းကကျတော့ ဖုန်းဝင်လာတာကြောင့် ဆင်အိုကြီးတစ်ကောင်က ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်ပါလေရော။ အဲသမှာ စပြီး ဝင်လာတဲ့အသံက.....။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             “ဟေ့ကောင် ခွေးသား... ဘာလုပ်နေတုံး” တဲ့။ ဘယ်သူလဲဗျာ။ ဘယ်သူ့ဆီကို ဆက်နေသလဲဗျာနဲ့ ဆင်အိုကြီးကပြန်မေးရှာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             “အောင်မယ်.. မအေပေးက မင်းငါ့ မသိဘူးလား.. ငါ့အသံ မမှတ်မိ ဘူးလား... ဟင်.. နှမပေး...” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ကြည့်ပါဦး။ သူ့အသံကို တိရစ္ဆာန်တိုင်းက သိနေရမယ်ဆိုတဲ့ အပေါက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             လူ့လောကမှာ ဖုန်းစပြီးခေါ်တဲ့အခါ ဟယ်လို ကျွန်တော်က ဘယ်သူ ပါခင်ဗျာ။ ဘယ်သူနဲ့ စကားပြောချင်လို့ပါခင်ဗျာဆိုတာမျိုး ဖုန်းယဉ်ကျေးမှု ရှိတယ် မဟုတ်လားဗျာရယ်။ တိရစ္ဆာန်တွေက ဖုန်းသာကိုင်ထားတယ်။ ၎င်းအရာကို မသိဘူး ထင်ပါရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             နေဦး။ တောထဲမှာ Miss Call \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကို တွေ့တဲ့ နွားကြီးဟာ အဲသည့် နံပါတ်ကိုပြန်ခေါ်ပြီး ဘာကိစ္စရှိလို့ပါလဲခင်ဗျာ\u003c\/span\u003e Miss Call \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ့လို့ပါ ဆိုတဲ့ သဘောနဲ့ ဆက်သဗျ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             “ဘာ.. ဘယ်သူက ခေါ်ထားလို့တုံး။ အဓိပ္ပာယ်မရှိ.. ကြောင်မနေ နဲ့” ဆိုလား။ အဲဒါတုံ့ပြန်တဲ့စကားပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ယဉ်ကျေးတဲ့ လူတွေဟာ Miss Call \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ့ရင် ပြန်ခေါ်ကြစမြဲလေ။ ကိုယ့်ဆီကို ဝင်ထားတာကိုး။ ဘယ်သူပါလိမ့်။ ဘာကိစ္စများရှိနေပါလိမ့်။ ဘာများပြောချင်ပါလိမ့်။ ပြန်မေးကြစမြဲပေါ့။ အလေးအနက်ထားတဲ့ သဘောပေါ့။ တစ်ဖက်ကလည်း ရှိရင်ရှိတယ်ပေါ့။ မှားခေါ်ထားမိခဲ့ရင်လည်း မှားနှိပ်မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်ပေါ့။ အခုတော့...။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             တစ်ခါလည်း မျောက်ကလေးက နွယ်ကြိုးကိုခိုပြီး တက်နေတုန်း ဖုန်းဝင်လာတာ။ ငါပြောမယ် လိုက်ရေးမှတ်စမ်း။ အခုချက်ချင်းတဲ့။ မျောက် ခမျာ နွယ်ကြိုးကို လွှတ်လိုက်ရနိုး၊ ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်ရနိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             လူ့ရွာထဲမှာ ယဉ်ကျေးတဲ့လူတွေဟာ ဖုန်းပြောလို့ အားပါသလား ခင်ဗျာ။ မအားရင်ပြီးမှ ပြန်ခေါ်ပါ့မယ် ခင်ဗျာဆိုတာမျိုးတွေနဲ့ ကူးလူး ဆက်ဆံနေကြတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             တိရစ္ဆာန်နှစ်ကောင် ဖုန်းပြောနေပုံကလေးက စာပန်းချီရေးပြချင်ပါ သေးရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             တောဝက်တစ်ကောင်က ကိုယ်လုံးကို သစ်ငုတ်တိုနဲ့ ပွတ်နေရင်းကနေလှမ်းမေးပါတယ်။ ဖုန်းကလေးနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             “ဟယ်လို.. သူငယ်ချင်းဘာလုပ်နေသလဲ” တဲ့။ ရွှံ့အိုင်ထဲမှာ လူးနေတဲ့ ကျွဲကလည်း ဖုန်းကလေးနဲ့ ပြန်ဖြေပါတယ်။ “ဘာမှမလုပ်ဘူး သူငယ်ချင်း” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             တောဝက်က... “အေး... ကိုယ်လည်း ဘာမှ မလုပ်ဘူး သူငယ်ချင်း” တဲ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             လူတွေက ပြောစရာရှိမှ ပြောကြတာ။ တိရစ္ဆာန်တွေက ပြောစရာ ဖြစ်အောင် ပြောကြတာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(သုံး) \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ဟော... အခု တိရစ္ဆာန်သုံးကောင် ပညာတော်သင်လွှတ်လိုက်တာ ဂျက်ဝမ်းသာတယ်။ ဖုန်းကိုယ်စီကိုင်ပြီး ဖုန်းပြောနည်းမသိသေးတဲ့ စုံနံ့သာ မြိုင်ကို ပြန်ပြီး ပညာပေးဖို့တဲ့။ လူတွေ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနဲ့ ပြောဆိုဆက် ဆံနေကြပုံတွေကို သင်တန်းအမြန်လာတက်တာတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ခလုတ်တွေကို လျှောက်ပြီး နှိပ်တတ်နေရုံနဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေဟာ လူ ဖြစ်မသွားနိုင်ဘူးလေ။ ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585256218773,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_2ba4f0ec-ccc7-4ae2-86e4-9956cb01c57c.jpg?v=1730221500"},{"product_id":"ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း-တောစန္ဒရား","title":"တောစန္ဒရား","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောင်ပြင်နိုင်ခက်သည့် ကွန်စတီကျူးရှင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်) \u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တက္ကသိုလ်ဆရာတစ်ဦးက မှာဖူးသည့် နှုတ်ရည် အိမ်ထောင်မှုဘုရား တည် ဆေးမင်ရည်စုတ်ထိုး ဤသုံးမျိုး ချက်မပိုင်လျှင် နောင်ပြင်နိုင်ခက် သည့် အမျိုး... တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲသဟာ ရှေးကဗျာကလေးတစ်ပုဒ်ရဲ့ အစပထမအပိုဒ်ကို ကောက် နုတ်ပြီး ရေးထည့်လိုက်တာပေါ့ ။ အခက်သုံးပါးကို သတိပြု ဆောင်ရွက်နိုင် ကြရန်အလို့ငှာ လက်တို့ပြီး သတိပေးလိုက်တဲ့ ကဗျာကလေးပဲပေါ့။ ဟိုးရှေး ရှေးခေတ် တက္ကသီလာကျောင်းတိုက်က ဒိသာပါမောက္ခဆရာကြီးက နှုတ် မြွက်စကားနဲ့ ထုတ်လျက် မှာကြားဖူးခဲ့ပါလေသတဲ့။ အိမ်ထောင်တစ်ခုကို မပြုမီက စဉ်းစားပါတဲ့။ ပြုပြီးသွားရင် ပြင်ဖို့ခက်ပါတယ်တဲ့။ အနို့အတူ ဘုရားကိုလည်း မတည်ခင်က စဉ်းစားပါတဲ့။ တည်ပြီးသွားရင် ပြင်ဖို့ ခက် ပါတယ်တဲ့။ ထို့အတူ ဆေးမင်ကြောင်(ခေါ်) ထိုးကွင်း(ခေါ်) တက်တူး (tattoo) ကိုလည်း မထိုးမီက စဉ်းစားပါတဲ့။ ထိုးပြီးသွားရင် ပြင်ဖို့ခက်ပါ တယ်တဲ့။ ကောင်းလိုက်တာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အနို့သော် သို့သော်လည်းပေါ့ ။ ခေတ်သစ်ကိုရောက်လာတဲ့အခါ အဲသည် အမှီကဗျာထဲကနှယ် မဟုတ်တော့ဘဲနဲ့ လူတွေဟာ ပြင်ဟယ် ဆင်ဟယ်လုပ်လာကြပုံ ရပါတယ်။ တစ်ယောက်မကောင်း တစ်ယောက်ပြောင်း ဆိုတဲ့မူနဲ့ ကွဲကြ ပြဲကြတဲ့ အိမ်ထောင်တွေ ပိုလို့ပိုလို့ များပြားလာ လေသလားပါပဲ။ သည်လိုပါပဲ ဘာနဲ့မလွတ်လို့၊ ညာနဲ့ မလွတ်လို့ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေနဲ့ ဘုရားကို တူးရွှေ့၊ အိမ်ကို တူးရွှေ့ လုပ်လာကြတာ ပါပဲ။ ဟော... ဆေးမင်ကြောင်တွေကိုတောင်မှ ငွေများများသုံးပြီး ဖျက်ခိုင်း ရင် ဖျက်လို့ရပါလေသတဲ့ခင်ဗျ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e      ပျက်အစဉ် ပြင်ခဏဆိုတဲ့စကားဟာ အဲသဟာကြောင့်များ ပေါ် ပေါက်လာခဲ့လေသလား မဆိုတတ်ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e     အခု.. စုံနံ့သာမြိုင်တောကြီးထဲမှာ ပွစိပွစိဖြစ်နေတာဟာ အဲသည့် ပြင်ရခက်တယ်၊ ပြင်ရမခက်ဘူးဆိုတဲ့ ကိစ္စပါပဲကွယ်တို့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(နှစ်) \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             “စုံနံ့သာမြိုင် ကွန်စတီကျူးရှင်း” ဆိုပြီး ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းရေးခဲ့ဖူးတဲ့ စာတစ်ပုဒ်ထဲမှာ စုံနံ့သာမြိုင်တောထဲက တိရစ္ဆာန်များဟာလည်း လူသားတို့ ကိုတုပကာ ကွန်စတီကျူးရှင်း (constitution) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို့ခေါ်တဲ့ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံဥပဒေနဲ့ ဘာနဲ့အုပ်ချုပ်လာကြတဲ့အကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ဖူးပါတယ်။ အခု အဲသည့် စုံနံ့သာမြိုင်ကွန်စတီကျူးရှင်းကြီးကို ပြင်မယ် မပြင်ဘူးဆိုပြီး တောထဲက တိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ ကြားထဲမှာ ပွစိ ပွစိ ဖြစ်နေကြတာပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အများသိတော်မူကြတဲ့အတိုင်း စုံနံ့သာမြိုင်ရဲ့ ကွန်စတီကျူးရှင်းကို ဆွဲထားတာက မြေခွေးပါ။ ပထမဦးဆုံးတင်လိုက်တဲ့အဆိုက စုံနံ့သာမြိုင်တောကို ခြေလေးချောင်းသတ္တဝါများသာ စိုးမိုးရမည်ဆိုတဲ့အဆိုပါ။ ခြေလေးချောင်းတွေက ထောက်ခံခဲ့ကြလေသပေါ့။ နောက်တစ်ဆင့် ထပ်တင်တဲ့ အဆိုက အနှီခြေလေးချောင်းသတ္တဝါတို့သည် အသားစားသတ္တဝါများသာ ဖြစ်ရမည်ဆိုတဲ့အဆိုပါ။ အသားစားတဲ့အကောင်တွေက ထောက်ခံခဲ့ကြပြန် လေသပေါ့။ နောက်တစ်ခါ ထပ်တင်ပြန်တဲ့အဆိုက ယင်းအသားစား သတ္တဝါသည် နာမည်နှစ်လုံးနဲ့ဖြစ်ကာ အဆိုပါနာမည်သည် ကြာသပတေး နာမ်နဲ့စ,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကာ တနင်္လာနာမ်နဲ့ ဆုံးရမည်ဆိုပြီးတော့ တောရဲ့ ကွန်စတီကျူး ရှင်းကို စနစ်တကျ စည်းကမ်းရှိရှိ သိက္ခာသမာဓိခိုင်ခိုင်မာမာနဲ့ သတ္တဝါအစွဲ မရှိဘဲ ဆွဲထည့်လိုက်တာ မြေခွေးနဲ့ သွားပြီး တည့်တည့်တိုးနေတော့တာပါပဲ။ အနံ့ကလို၊ သို့ကလိုနဲ့ မြေခွေးဟာ စုံနံ့သာမြိုင်တောကြီးထဲမှာ ကွန် စတီကျူးရှင်းနဲ့ အညီ တောဘုရင်ဖြစ်လာခဲ့ရပါကြောင်း ဂျက်ရဲ့ စာမူ အဟောင်းတစ်ပုဒ်ထဲမှာ တင်ပြခဲ့ဖူးမိလေတာပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အခု အဲသည့် တောကွန်စတီကျူးရှင်းကြီးကို တိရစ္ဆာန်တွေက မကြိုက်ကြတာပါတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အိမ်ထောင်ပြုတာ၊ ဘုရားတည်တာ.. ဆေးမင်ကြောင်ထိုးတာ ပြင် ဆင်ဖို့ခက်ခဲသလို ကွန်စတီကျူးရှင်းတစ်ခုဟာ ပြင်ရခက်တယ် ဆရာကြီး ဂျက်ရဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အဲသဟာ ဂျက်နဲ့ဆုံတိုင်း မြေခွေးပြောလေ့ရှိတဲ့စကားပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပျက်အစဉ် ပြင်ခဏမဟုတ်လား ကိုမြေခွေးရယ်။ အဆွေရေးထား တဲ့ဟာကို အဆွေပြန်ပြင်လို့ မရဘူးလားဗျာရယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြင်ချင်တာပ... ဂျက်ဆရာရယ်။ စည်းကမ်းကြီးကြောင့် ခက်နေ တာခင်ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြေခွေးရဲ့ ညည်းချင်းပါ။ ဘယ့်နှာသို့သော စည်းကမ်းမှန်းမသိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(သုံး)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူတွေက ကွန်စတီကျူးရှင်း ပြင်လေ့ရှိသလား ဆရာကြီးဂျက်” တဲ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့တော့ ဘာစိတ်ကူးပေါက်တယ်မသိ။ မြေခွေးက အနို့ကလို ဂျက်ကိုမေးလာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေရိကန်သမ္မတတွေရဲ့ ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုပွဲများမှာ \"Preserve, Protect and Defend the constitution of united States\" solo: \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရပါတယ်။ အမေရိကန်ကွန်စတီကျူးရှင်းကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက် ကာ ကွယ်ပါ့မယ်ပေါ့ဗျာ။ အနို့သော် ၁၇၈၉ ကစခဲ့တဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ ကို လိုအပ်လို့ ထပ်ထပ်ပြင်ခဲ့တာ ၂၇ ခုရှိပြီတဲ့ခင်ဗျ။ အိန္ဒိယမှာလည်း သည်အတိုင်းပါပဲ။ ၉၄ ခုပြင်ခဲ့ပြီးပါပြီတဲ့။ ဘယ်အရာမှ ထာဝရမှန်၊ ထာဝရကောင်းတဲ့အရာဆိုလို့ ကမ္ဘာပေါ်မှာမရှိနိုင်တာကြောင့် ကွန်စတီကျူးရှင်း ဆိုတာကြီးကိုလည်း ပြင်ရပါကြောင်း ဂျက်က အကိုးအထောက်တွေနဲ့ ပြောပြလိုက်တဲ့အခါ မြေခွေး နည်းနည်းစဉ်းစားသွားပုံရပါတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခက်တာက ဆရာကြီး ဂျက်ရဲ့ တောတွင်းရှိ မြေခွေးမှန်သမျှ တစ် ကောင်မကျန်က ထောက်ခံကြရင် စုံနံ့သာမြိုင်ရဲ့ ကွန်စတီကျူးရှင်းကို ပြင် နိုင်တယ်လို့ စည်းကမ်းထုတ်ထားမိသဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နေပါဦး... စည်းကမ်းက ဘယ်သူက ထုတ်တာတုံး” “ကျုပ်ထုတ်တာလေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခင်ဗျားထုတ်တဲ့ စည်းကမ်းကို ခင်ဗျား ပြန်ပြင်လို့မရဘူးလား အဆွေ မြေခွေးရဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မရလို့ ခက်တာပေါ့ ဆရာဂျက်ရယ်” “ဘယ့်နှာကြောင့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သည်တစ်ခါမှာတော့ မြေခွေးက ဂျက်ကို အကြာကြီးကိုပဲ စိုက်ကြည့် နေတော့တာပါ။ ကြာဆိုမှ တော်တော့်ကို ကြာတဲ့အကြောပေါ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြင်ပေးရင်... မြေခွေးရဲ့ ပလ္လင်အရေးက စိတ်ချရပါ့မလားဟင်..ဆရာဂျက်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ.. အဆွေမြေခွေးရယ် တောကောင်းဖို့အတွက်ကတော့ မနော ပြောင်းရမှာပေါ့ဗျာ။ ပလ္လင်အရေးရယ်ကြောင့် ပြင်မပေးချင်ဘူးဆိုလည်း ခင်ဗျားတို့တော အစဉ်ဆွေးလို့သာနေကြပေတော့ပေါ့ ဟုတ်ဘူးလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ထောင်မှု ဘုရားတည်၊ ဆေးမင်ရည်စုတ်ထိုးတဲ့။ ပြင်ဖို့ ခက်တဲ့ အထဲမှာ စုံနံ့သာမြိုင် ကွန်စတီကျူးရှင်းကိုပါ ထပ်ဖြည့်လိုက်ပေရော့။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585257693333,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_fbf8cc82-4012-4f58-bb65-0c502f7d0338.jpg?v=1730221532"},{"product_id":"ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း-တောကြီးထဲမှာကဆောရီးပဲ","title":"တောကြီးထဲမှာကဆောရီးပဲ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e( ၁ )\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မြီးတိုဆိုတဲ့ ကြောင်မကြီး စုံနံ့သာမြိုင်တောထဲကို မျက်စိလည်လမ်း မှားကာ ရောက်ရှိလို့လာရာက စ,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို့ ယခု ဆက်လက်ဖော်ပြ လတ္တံ့အံ့သော အကြောင်းချင်းတစ်တွေက ဆက်တိုက်ကြီးဆိုသလို ဖြစ်ပေါ်လို့လာရလေ တာပါ။ ဟုတ်တယ်။ ကြောင်မကြီး မြီးတို။ ဘယ်ကနေ ဘယ်လို မျက်စိ လည် လမ်းမှားလာခဲ့လေသလဲဆိုတာကိုဖြင့် ဘယ်သူက အတိအကျ သိရှိ နိုင်ပါလိမ့်မလဲ။ သူလည်း တိရစ္ဆာန်ပဲဥစ္စာ။ ခြေဦးတည့်ရာ ဟိုခုန်၊ သည် လွှားရင်း ညအခါလို မှောင်မှောင်မည်းမည်းကြီးထဲမှာ လူ့ရွာကို လွန်မြောက် လို့ တောထဲကို ရောက်လာတာမျိုး ဖြစ်ချင်ဖြစ်မှာပေါ့ ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူမြီးတိုဖြစ်ကြောင်းကို ပထမတော့ အဘယ်တိရစ္ဆာန်ကမှ မသိကြပါ ဘူး။ သူကိုယ်တိုင်က ဖွင့်ပြောမှ သိကုန်ကြတာပါ။ နေဦး။ သူနဲ့စတွေ့တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေက တောကြောင်တွေခင်ဗျ။ ကြောင် ကြောင်ချင်းဆိုတော့ လည်း ရင်းနှီးကုန်ကြလေတာပေါ့။ အဲသမှာ သူက စပြောတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ ... အဆွေတို့ နာမည်ကလေးတွေ ပြောပြပါဦး၊ ကိုယ်ကတော့ မြီးတို”... တဲ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သူ့မိတ်ဆက်စကား ဆုံးဆုံးချင်းမှာကိုပဲ တောကြောင် လေးငါးဆယ် ကောင်က တစ်ပြိုင်နက်တည်းဆိုသလို “မြီးတို”လို့ ရေရွတ်လိုက်တဲ့ အသံ ဟာ ကျွက်ကျွက်ကိုညံသွားခဲ့ပါလေရဲ့ ။ ကြောင်မကြီး မြို့တိုက နာမည်နဲ့ လိုက်ဖက်စွာ နည်းနည်းကလေးတိုနေတဲ့ သူ့အမြီးကို ဟိုယမ်း သည်ယမ်း ပေါ့ ။    \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြောလေ အဆွေတို့ နာမည်တွေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြီးတိုက အဲသလိုလည်း ဆက်မေးလိုက်ရော တောကြောင်တွေ ငြိမ်ကျ သွားလိုက်တာ။ တော်တော့်ကို ကြာသွားတာပါ။ ပြီးမှ တစ်ကောင်က . .။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တို့ ... တောကြောင်တွေမှာ နာမည်မရှိဘူး”တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်ပါတယ်။ တောကြောင်တွေမှာ နာမည်မရှိပါဘူး။ တောကြောင် တွေသာမက စုံနံ့သာမြိုင်မှာ မှီတင်းနေထိုင်ကြတဲ့ ခြင်္သေ့၊ ဆင်၊ ကျား၊ ခွေး၊ နွား၊ ဒရယ်၊ ယုန်ငယ်၊ ချေ၊ ဆတ်၊ အဘယ်တိရစ္ဆာန်က နာမည်ပေး တတ်ကြမှာတဲ့လဲ။ ကျေးငှက်သာရကာ ငှက်ပေါင်းများစွာမှာ နာမည်မရှိ။ ရေမှာပျော်ပါး အရွယ်ရွယ် အစားစားသော ငါးတို့မှာလည်း နာမည်မရှိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူတွေမှာက နာမည်ရှိတယ်တဲ့ ...၊ လူတွေက သူတို့သာမကဘူး၊ သူတို့မွေးထားတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကိုပါ နာမည်ပေးထားကြတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမြီးကလေး နည်းနည်းတိုတာကြောင့် မြီးတိုလို့တွင်နေတဲ့ ကြောင် မကြီးက သူလာခဲ့တဲ့ လူ့ရွာအကြောင်းကို သို့ကလို အနို့လိုကစလို့ ဖြည်း ဖြည်းချင်း ရှင်းပြလိုက်တဲ့အခါ စုံနံ့သာမြိုင်တောကြီးထဲမှာ နာမည်ဆိုတဲ့ အကြောင်းအရာဟာ တောမီးပမာ ပျံ့နှံ့သွားပါတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂုတ်ကျားတဲ့။ ဝိုင်းလုံတဲ့။ ဘလက်ကီ (Blacky)တဲ့။ ဂျနီဖာ (Jennifer) တဲ့။ စုတ်ဖွားတဲ့။ ခွေးနာမည်တွေ။ ။ မိဖြူတဲ့။ ရွှေဝါတဲ့။ ကစ်ကစ်တဲ့။ ယွန်းမီတဲ့။ ကြောင်နာမည်တွေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြာဖြူတဲ့။ အေဝမ်းကြည်တဲ့။ ရွှေမန်းမေတဲ့။ တိုးမောင်တဲ့။ ရွှေတိုး တဲ့။ ငွေတိုးတဲ့။ နွားနာမည်တွေ၊ ကျွဲနာမည်တွေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွှေနီတဲ့။ ပျံလွှားတဲ့။ ဂျက်ကီ (Jackie) တဲ့။ တိမ်ယံတဲ့။ မြင်းနာမည် တွေ။ မိုမိုဆိုတာကတော့ ဆင်နာမည်ပဲပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူတွေဟာ သူတို့နဲ့အတူနေတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကို နာမည်ပေးကြပါ တယ်။ လူတွေကိုယ်တိုင်ကလည်း နာမည်တွေနဲ့ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါကို လူ့ရွာကနေ တိရစ္ဆာန်တွေနေတဲ့ တောထဲကိုရောက်လာတဲ့ ကြောင်မကြီး မြီးတိုက ခရေစေ့တွင်းကျ ရှင်းပြလိုက်တဲ့အခါကျတော့ အကောင်မှန်သမျှ နာမည်ပေးချင်ကြတယ် ဖြစ်ကုန်ကြပါလေရော။ ဒါနဲ့ အခုတလော လူတွေပေးနေကြတဲ့နာမည်တွေကတော့ ဒါမျိုးတွေပဲလို့ ဆိုကာ တိုက နာမည်လှလှဆန်းဆန်း တချို့ကို ရွတ်ပြရှာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဃဩ၊ သုမ်ည၊ ဗဲဗဲ၊ ဠားရာ၊ အဏိတ်စ၊ ယိမ်းသိုက်၊ မွေညီလျာ၊ ေရာ၊ ရာဇူသုဝဏ်၊ လျှံရေဆက်ပိုက်၊ အိမ်ဇာမူး၊ နည်ဇာ၊ ရွေးရိပ်၊ တိမ်း မူးယံ၊ ပိုက်ပိုက်ကျွံ... စသည် စသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နာမည်တွေကတော့ အပျံစားတွေပါလား မြီးတိုရ ... အနို့ဘဇာ အဓိပ္ပာယ်တွေတဲ့တုံး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဓိပ္ပာယ် ... ဟုတ်စ အဓိပ္ပာယ်တော့ ဘယ်သိပါ့မတုံး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိရစ္ဆာန်ကလေးတွေ နည်းနည်းတော့ ငိုင်ကျသွားကြတာ အမှန်ပါ။ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှန်းမသိတဲ့ နာမည်တွေလို့ ဆိုတာကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၃)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နာမည်ဆိုတာ ခေါ်လို့လွယ်အောင် ပေးရတာလို့ ဆိုပါတယ်။ ဆိုကြ ပါစို့ Stefani Germanotta ဆိုတာကြီး။ အဲသည့်မိန်းကလေးက အဲသည့် နာမည်ကြီးကို မသုံးဘဲ လေဒီဂါဂါ (Lady Gaga) လို့ လုပ်လိုက်တဲ့အခါ ကျတော့ ခေါ်ရတာ လွယ်မသွားပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အနို့ သော် အထက်တစ်နေရာမှာ ဖော်ပြခဲ့သလို မြီးတိုပြောပြတဲ့ နာမည်တွေကကျတော့ ခေါ်ဖို့ ခက်လိုက်တာ။ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှန်းလည်း မသိ။ သို့သော် လှလှဆန်းဆန်း ကလေးတွေတော့ ဖြစ်သဗျ။ တိရစ္ဆာန်တွေ က အဲသည့်နာမည်မျိုးတွေ သဘောကျကုန်ကြတာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဥပမာ - နွားကြီး သဲသြ။ ကျွဲကြီး သုမ်ည။ တောင်ဆိတ်ကလေး ဗဲဗဲ။ ဆင်ကြီး အဏိတ်စ။ သမင်မကလေး မွေညီလျာ။ ဒေါင်းမကလေး ရာဇူသုဝဏ်။ နာမည်တွေ ... နာမည်တွေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငါးရာ့ငါးဆယ် ဇာတ်ဝတ္ထု ဘုတ်အုပ်ကြီးထဲမှာ “နာမည်ကောင်း ရွေးသူ အကြောင်း”ဆိုတဲ့ ဇာတ်ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ပါသဗျ။ ဧက နိပါတ်မှာပါ တဲ့ “နာမသိဒ္ဓိ”ဆိုတဲ့ ဝတ္ထုပေါ့ ။ ရွာစဉ်လှည့်ပြီး နာမည်ကောင်းလိုက်ရှာ တဲ့ လုလင်ဟာ ငသက်ရှည်လို့ဆိုတဲ့သူ သေတာကို တွေ့ခဲ့ရ၊ ငခရီးလို့ဆိုတဲ့သူ လမ်းမှားနေတာကို တွေ့ခဲ့ရ၊ သူဌေးမလို့ဆိုတဲ့သူ ကျွန်ခံနေတာကို တွေ့ခဲ့ရတာကြောင့် နာမည်ဆိုတာ ပညတ်ပါဆိုပြီး သဘောပေါက်သွားတဲ့ ဇာတ်ဝတ္ထုပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် သူ့ဘာသာသူ ပညတ်ချင် ပညတ်၊ မပညတ်ချင်နေ၊ စုံနံ့ သာမြိုင်က တိရစ္ဆာန်တွေကတော့ ကြောင်မကြီးမြီးတိုပြောပြတဲ့ လူ့ရပ်လူ့ ရွာမှာ လူရော တိရစ္ဆာန်ပါ နာမည်လေးတွေ မှည့်တတ်ကြပုံကို သဘော ကျပြီး တစ်တောလုံး နာမည်မှည့်ဖို့ ဖြစ်ကုန်ကြပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဓိပ္ပာယ်ရှိချင်ရှိ၊ မရှိချင်နေ ... နာမည်ရှိတာ ကောင်းပါတယ်။ အဲ ... နာမည်တော့ မပျက်စေနဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျက်က အဲသလို အကြံပေးတဲ့အခါ တိရစ္ဆာန်ကလေးတွေက မျက်စိ ကလေးတွေနဲ့ ဝိုင်းကြည့်ကြသဗျ။ နာမည်ပျက်တယ်ဆိုတာကို တိရစ္ဆာန် တွေက နားလည်ပုံမရပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒေဝဒတ်တို့ .. ဟစ်တလာတို့ မူဆိုလိုနီတို့ အဲသည့်နာမည်မျိုး တွေကို နာမည်ပျက်တယ်လို့ ခေါ်တယ် ...၊ ဘယ်သူကမှ ထပ်မမှည့်ချင် ကြတော့ဘူး။ လူတွေဟာ သူတို့ချစ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကိုတောင် အဲသည့် နာမည်မျိုးတွေ ပေးလေ့မရှိကြဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်တယ်လေ။ ကိုယ်ချစ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်ကလေးတွေကို ကိုယ်ကြိုက် တဲ့ မင်းသမီး၊ မင်းသား၊ အဆိုတော်၊ ဇာတ်မင်းသားတွေရဲ့ နာမည်တွေပဲ ချစ်စနိုးပေးလေ့ရှိကြတဲ့ဥစ္စာ။ ဟစ်တလာလို့ပေးပါ့မလား။ ဒေဝဒတ်လို့ ပေးပါ့မလား။ မူဆိုလိုနီလို့ပေးပါ့မလား။ ဂျက်ရဲ့ စကားကို ထောက်ခံရင်း နဲ့ ကြောင်မကြီး မြီးတိုက သေသေချာချာ ဆက်ရှင်းပြလိုက်တဲ့အခါ စုံနံ့သာ မြိုင်က တိရစ္ဆာန်တွေ သဘောပေါက်သွားကြပုံရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဪ ... စုံနံ့သာမြိုင်က တိရစ္ဆာန်တွေ လောကမှာတောင် မမှည့် ခေါ်ချင်တဲ့ လူနာမည်တွေ ရှိနေပါ့ကလား။ မြီးတိုဆိုတာကမှ ကျက်သရေ ရှိသေး။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585259397269,"sku":"","price":2430.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_545d8de2-cea9-4d5e-b57a-905783a16ac2.jpg?v=1730221565"},{"product_id":"ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း-ဆင်တစ်ဖက်မြင်းတစ်ဖက်","title":"ဆင်တစ်ဖက်မြင်းတစ်ဖက်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုကြီးကျော်နဲ့ အခါကြီးရက်ကြီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(တစ်)\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တောကြီးဆိတ်ညံဆိုတဲ့စကား ရှိသဗျ။ အဲဒါ မဲဇာတောင်ခြေအစချီတဲ့ ရတု ကဗျာထဲက စကားလုံးကလေးပေါ့။ မဲဇာတောကြီးရဲ့ သဘာဝကို ဖွဲ့ထားတာ။ လက်ဝဲသုန္ဒရအမည်ခံ ဦးမြတ်စံတစ်ယောက် မင်းပြစ်မင်းဒဏ်နဲ့ မဲဇာတော ကြီးရှိရာဆီ အပို့ခံရတဲ့အခါ နေပြည်တော် ရတနာသိင်္ဃရွှေဘိုမြို့ ရှိရာဆီ တမ်းတမှန်းဆ လွမ်းရပါကြောင်း ရတုကဗျာဖွဲ့ သီလို့ ရင်ဖွင့်လေသောအခါ အဲသည်ကဗျာထဲမှာ အခုပြောခဲ့တဲ့ တောကြီးဆိတ်ညံဆိုတဲ့ စကားလုံး ပါ လေသပေါ့ ။ အဲဒါ တိတ်ဆိတ်တာကို ပြောတာလေတဲ့ခင်ဗျ။ ညံဆိုတာကို တွေ့တာနဲ့ ဆူညံတယ်ဆိုပြီး အဓိပ္ပာယ်အကောက်အယူ မစောလိုက်လေနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အနို့ဟာက ကုန်းဘောင်ခေတ်က စကားလုံး။ ကုန်းဘောင်ခေတ်က အနက်။ ကုန်းဘောင်ခေတ်က အဓိပ္ပာယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲ.. အခုကျတော့ ညံတာက အနက်တစ်မျိုးထွက်သွားပြီ။ ဆူတာ။ မတိတ်ဆိတ်တာ။ ပွက်လောရိုက်တာ။ တောကြီးဆူညံလို့ ပြောင်းသုံးရ တော့မယ် ထင်ပါရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခု ပစ္စက္ခမှာ တစ်လောကလုံး သြချမဆုံးအောင် အမှုပွေလှတဲ့ နာမည်ကျော်စုံနံ့သာမြိုင်တောကြီးကို ရတုဖွဲ့ ရရင် တောကြီးဆူညံလို့ပဲ သုံး ရမှာပါ။ ဆယ့်နှစ်လရာသီပတ်လုံး အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက်နဲ့ ဆူညံပွက်ထ ကာ သာယာဝေစည်တဲ့ ဘာညာရွှေပြည်ကြီး ဖြစ်လို့နေတာကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စုံနံ့သာမြိုင်မှာ ပွဲလမ်းသဘင် မရှိတဲ့ လ ရယ်လို့ မရှိ။ သတ္တဝါတွေ၊သတ္တဝါ တွေဆိုတာ ကကြခုန်ကြ၊ ပျော်ကြပါးကြ။ အထိမ်းအမှတ်တွေနဲ့ ဒိန်းတပ်တပ် ဒိန်းတပ်တပ်နဲ့ဆိုပြီး ဖြစ်နေခဲ့ကြတာ။ တစ်ကျော့တစ်ချီမှ မနားတဲ့ လော်စပီကာ (Loud Speaker) တွေနဲ့ တောယံမှာ သောညံလို့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါကြောင့် ကြီးဆူညံ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(နှစ်)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ရက်တော့ မျောက်သုံးကောင် ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းနေတဲ့ လူ့ရွာထဲ ရောက်လာကြပါလေရော။ ရေးကြီးသုတ်ဖျာကြီးရယ်။ လက်ထဲမှာလည်း တိရစ္ဆာန်အသပြာအထပ်လိုက်နဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         တောထဲက သတ္တဝါတွေ ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းနဲ့ အကူးအလူး အဆက် အဆံရှိတာ အားလုံးအသိ။ လိုအပ်တာကလေးတွေရှိရင် လူ့ရွာထဲရောက် လာ၊ တိရစ္ဆာန်မန်းနီးနဲ့ လူမန်းနီး လဲလှယ်၊ ကောင်းနိုးရာရာကလေးတွေ ရွေးချယ် ဝယ်ခြမ်း ပြန်သွား။ လူ့ရွာနဲ့ တိရစ္ဆာန်ကမ္ဘာ ရီလေးရှင်း (Relation) ရှိတာ ဘာမှမဆန်းကြယ်လှ။ အခုတော့ ကြည့်။ ဘယ့်နှာဖြစ်တယ် မသိ။ မျောက်သုံးကောင် ဒရောသောပါး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဝီစကီ... ဝီစကီ... ဝီစကီ” တဲ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျက်က “နေပါဦး အဆွေတို့ပြောတဲ့ ဝီစကီဆိုတာက ဘဇာကိုပြော နေတာတုံး။ အရက်ကို ပြောနေတာလား”လို့ မေးရပါတယ်။ သည်တော့မှ မျောက်သုံးကောင်လုံးက အရက်ကို မော့သောက်တဲ့ဟန်ပန်မျိုး လုပ်ပြကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တယ်... အရက်၊ ဝီစကီ” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်းတို့က ဝီစကီလာဝယ်ကြတာခင်ဗျ။ ၁ဝ ပုလင်းရရ၊ ပုလင်း ၂၀ ရရတဲ့။ ဝီစကီဆို ပြီးရောဆိုလား။ စုံနံ့သာမြိုင်မှာ အရက်ပြတ်သွား လို့ ဆိုပါတော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဆွေတို့တောက အရက်တောင် ပြတ်သွားရတယ်လို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျက်က အနို့ကလို အပြစ်ငွေ့ငွေ့ ကလေးတင်တော့ မျောက်တွေက ခံချင်ပုံမရပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အခါကြီးရက်ကြီးလေ ဆရာဂျက်ရဲ့ ။ ဘုရားလောင်းမျောက်မင်းနေ့အမှတ်တရပွဲ ကျင်းပနေတာ။ လိုက်ပါ ရှုစားလှည့်ပါဦး” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝီစကီပုလင်းတွေ လိုသလောက် ဝယ်ယူပြီးတဲ့နောက် မျောက်သုံး ကောင် စုံနံ့သာမြိုင်ကိုပြန်တဲ့အခါ ဂျက်လည်း ဗဟုသုတကလေးလိုချင်တာ နဲ့ အတူလိုက်သွားမိပါရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်သဗျ။ စည်လိုက်တာ။ တစ်တောလုံးက သတ္တဝါတွေ ညီလိုက် တာများ။ မော့တဲ့အကောင်က မော့၊ မူးတဲ့အကောင်က မူး။ ကခုန်ပျော်ပါးရင်း လှည့်လည်သွားတဲ့အခါ ဆောင်းဘောက်စ်(SongBox)တွေက အပြိုင်အဆိုင်။ ဘုရားလောင်းမျောက်မင်းနေ့ အထိမ်းအမှတ်နေ့။ ဒိန်းဒိန်း ဒိန်းဒိန်းနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုကြီးကျော်x x x ကိုကြီးကျော် x x x တို့ကိုကြီးကျော်x x x ထူးလည်းထူးတယ်x x x မြူးလည်းမြူးတယ်x x x တို့ ကိုကြီးကျော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပွက်ပွက်ညံနေတဲ့ သီချင်းသံကြားထဲမှာ ခြင်္သေ့နဲ့ မြေခွေးက တစ် ကောင့် လည်ပင်းကို တစ်ကောင်ဖက်ကာ ပုလင်းကိုယ်စီမော့လို့။ သူတို့ကို ဝန်းရံထားတဲ့ သတ္တဝါတွေကလည်း ဝီစကီနံ့တထောင်းထောင်းမှာ ယိမ်းထိုး လို့ ။ ခုန်ခုန်ပြီး ကနေလိုက်ကြတာများဆိုတာ။ မျောက်မင်းပုံ ပိုစတာတွေကို ကိုင်မြှောက်တဲ့သတ္တဝါက ကိုင်မြှောက်လို့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းဆီ ရောက်လာပြီး ဝီစကီလာဝယ်တဲ့ မျောက်သုံး ကောင်က “ဘယ့်နှယ့် ဘုရားလောင်းမျောက်မင်းနေ့ အမှတ်တရပွဲလေး မစည်ဘူးလား”တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျက် ပြန်လာတော့ သူတို့က ဗီဒီယိုခွေလေးတစ်ခွေတောင်မှ လက် ဆောင် ပေးလိုက်သေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(သုံး)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ဆောင်ပေးလိုက်တဲ့ အခွေက ဘာအခွေမှတ်သတုံး။ စုံနံ့သာမြိုင် တောထဲမှာ ဘုရားလောင်းဒေါင်းမင်းနေ့ ကျင်းပတုန်းက ရိုက်ထားတဲ့အခွေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေါင်းရုပ်ကြီးကိုကိုင်လို့ တောသတ္တဝါတွေ ကခုန်ပျော်ပါး မူးရူး အော်ဟစ်ကာ တောကို လှည့်လည်နေတဲ့အခွေ။ ဖုန်တောထဲမှာ လူးတဲ့ သတ္တဝါက လူးလို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုကြီးကျော်x x x ကိုကြီးကျော်x x x တို့ကိုကြီးကျော်x x x ထူးလည်းထူးတယ်x x x မြူးလည်းမြူးတယ်x x x တို့ကိုကြီးကျော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပျော်စရာကောင်းလိုက်တာ။ သီချင်းသံက ဒိန်းဒိန်းညံကာ ဟိန်း ဟိန်း လျှံလို့။ သတ္တဝါတွေ တစ်တောလုံး လမ်းပေါ်မှာ ရုံးရုံး ရုံးရုံးနဲ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကောင်မှာ ကိုးကောင်က မူးပြီးသားတွေချည်းပဲ။ တချို့ ခါးကြားမှာ ဝီစကီ ပုလင်းကို ထိုးလို့။ တောခွေးဆိုရင် သူ့ပုဆိုးတောင်မှ သူမနိုင်ဘူး။ ကျွတ် ကျသွားလိုက်၊ ကောက်ဝတ်လိုက်။ ဘုရားလောင်း ဒေါင်းမင်းကို အမှတ်ရ သောအားဖြင့် ကျင်းပတဲ့ပွဲပေကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟော... ကြည့်။ မူးနေတဲ့သတ္တဝါအချင်းချင်း ခြင်္သေ့နဲ့ ကျားနဲ့ ဝင် တိုက်မိမလိုဖြစ်ရာက မာန်ဖီကာ ကိုက်မယ် ခဲမယ်လုပ်တော့ ဘေးက ဝိုင်း ဆွဲထားကြပြန်ပါလေရော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုကြီးကျော်x x x ကိုကြီးကျော်x x x တို့ကိုကြီးကျော်x x x ပေါ့၊ ထူးလည်းထူးတယ်x x x မြူးလည်းမြူးတယ်x x x တို့ ကိုကြီးကျော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောထဲက လက်ဆောင်ပေးလိုက်တဲ့ ဘုရားလောင်းဒေါင်းမင်း အမှတ်တရပွဲ ဗီဒီယိုခွေကလေး ကြည့်ကောင်းကောင်းနဲ့ ကြည့်နေတုန်း ဧည့်သည်ဆိုတာနဲ့ ထွက်တွေ့တော့ တောခွေးသုံးကောင်။ ပိုက်ဆံအိတ်တွေ ချိုင်းကြားညှပ်လို့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အခါကြီးရက်ကြီး နီးလာပြီ ဆရာကြီးဂျက်ရဲ့ ။ ဝီစကီလာစုတာ။ နောက် သုံးလေးရက်ဆို ဘုရားလောင်းဆင်မင်းနေ့ အမှတ်တရလုပ်တော့ မှာ။ တောမှာ သီချင်းတောင်တိုက်နေကြပြီ။ ဟဝှလေဗျာ။ ကိုကြီးကျော် x x x ကိုကြီးကျော်x x x တို့ကိုကြီးကျော် ဆိုတာလေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရားလောင်းဆင်မင်းနေ့ လာဦးမတဲ့။ သတ္တဝါ တွေ။ အခါကြီး ရက်ကြီးအတွက် အလေးအနက်ထားလိုက်တာ။ အရက်တွေ ကြိုစုကြပြန် ပေါ့။ ကိုကြီးကျော်သီချင်း တိုက်ကြပြန်ပေါ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အပါယ်လေးပါးထဲမှာ တိရစ္ဆာန်ဆိုတဲ့ အပါယ်တစ်ပါးထဲ ကျ ရောက်နေပေမဲ့ အခါကြီးရက်ကြီးကို ဘယ်တော့မှမမေ့ကြဘူး။ ရောက်ဦး မှာ၊ နိဗ္ဗာန်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585260085397,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b3335e00-1cb5-485a-ac3c-fbfddaa291c8.jpg?v=1730221600"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၉","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၉)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗုဒ္ဓကန့်လန့်ကာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောင်စည်သူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝန်မင်းဦးကျောက်လုံးသည် နိုင်ငံရေး၏ ကွေ့တစ်ကွေ့တွင် လောကဓံ တရားကို မလွန်ဆန်နိုင်သည့်အတွက် အရှုံးနှင့်ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးလေသည်။ သူ၏ပါတီမှာ မမျှော်လင့်ဘဲနှင့် ပြိုကွဲသွားခဲ့လေသည်တွင် သူသည် ဝန်မင်းဘဝမှပင် ကမ်းနားသစ်ပင်ကဲ့သို့ လျှောကျရရှာသည်။ သို့သော် သူ သည် နိုင်ငံရေးသမားပီပီ သံဝေဂရရမှန်း မသိဘဲ သူ၏ ပြန်လည်ကောင်းစား ရေးအတွက် အကြံဉာဏ်ထုတ်ရင်း ဘုရားကို နာနာရှိခိုးလိုက်၊ သူနှင့် အတိုက်အခံအပြိုင်အဆိုင် လုပ်နေသည့် ခေါင်းဆောင်များ၏ ပျက်စီးရာ ပျက်စီးကြောင်း ရှာဖွေကြံစည်လိုက်ဖြင့် အလုပ်များ မအားမလပ်ဘဲ ရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစမှာတော့ သူ့ဘက်က အတော်ရှုံးနေရှာလေသည်။ ယခင် သူအာဏာရစဉ်က သစ္စာခံလျက်ရှိသော နောက်လိုက်များသည် သူ၏ အတိုက်အခံများဘက်သို့ ပြောင်းသွားကြလေသည်။ အစက သူ့ဘက်မှရှိသော သတင်းစာများလည်း ယခုလေသံပြောင်းကုန်ကြလေသည်။ သူ၏ ရန်သူများသည်လည်း အတော်ခြေသွက်နေသဖြင့် ဦးကျောက်လုံးမှာ လှိမ့်ခံနေရ လေသည်။ သူပိုင်သတင်းစာကလေးတစ်စောင်၊ နှစ်စောင်နှင့် အတော်ခုခံ နေရရှာလေသည်။ ဆဲနေရရှာလေသည်။ သူ့ရန်သူများ၏အပြစ်အနာ အဆာများကို အချို့ဟုတ်သလောက်လည်းကောင်း၊ အချို့ကိုမူ လုပ်ကြံ၍လည်းကောင်း ဝါဒဖြန့်နေရလေသည်။ တစ်ခါတစ်ခါ သူက ဉာဏ်များ၍ ပရိယာယ် ကြွယ်သူပီပီ မသိမသာကလေး နှက်လေသည်။ တစ်ခါတစ်ခါ ခပ်ဆတ်ဆတ် ထုလေသည်။ တစ်ခါတစ်ခါ အတုံးလိုက် အတစ်လိုက် ကလော်တတ်သေးသည်။ သူ့အားလည်း သူက ဆဲ, \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကလော်\u003c\/span\u003e, \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eထုသည့်နည်းတူ အခြားတစ်ဖက်ကလည်း ထု\u003c\/span\u003e,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆဲ\u003c\/span\u003e,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကလော်လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ ဦးကျောက်လုံးသည် သူ၏ ရန်သူများဘက်မှ ဆဲသမျှကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ အလိုအပ်ဆုံးဟု သိထားသည့်အတိုင်း သူခံနိုင်အောင် ကြိုးစား လေသည်။ ဆဲဖို့၊ ထုဖို့၊ ကလော်ဖို့သည် နိုင်ငံရေးတွင် အရေးကြီးသည့် အတိုင်း သူကဆဲသလို တစ်ဖက်က ဆဲလိမ့်မည်ကိုလည်း သူ သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် စောစောကပင် အကာအကွယ် ယူထားပြီး ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့....ခင်..။ အစ်ကိုကြီး ဟိုနေ့က ပြောလိုက်တဲ့ မိန့်ခွန်းဟာ ဟိုခွေးသားတွေကို သိပ်ထိတာပဲတဲ့။ သခင်မျိုးအံ့ဆိုတာ ဒေါပွလွန်းလို့ အစ်ကိုကြီးချည်း တစ်နေ့လုံး ထိုင်ဆဲနေတာပဲတဲ့။ ဒေါသဖြစ်လွန်းလို့ ထမင်းတောင်မစားနိုင်ဘူးတဲ့။ အိပ်လို့လည်းမရလို့ ဆရာဝန်တောင် ခေါ်ရတယ်ဆို ပဲ..။ ဟား..ဟား နိုင်ငံရေးဆိုတာ အဲဒီလို ကိုယ့်အပြိုင်တွေကို ကျန်းမာရေး စိတ်ဓာတ်တို့ကအစ ကျဆင်းအောင် လုပ်ပေးရတယ် သိလား။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ တစ်ခါ သူသည် ဝမ်းသာသော လေသံကြီးဖြင့် သူ့ဇနီးခင် အား နိုင်ငံရေးအကြောင်း ပြောပြလေရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်ကိုကြီးကိုလည်း သူတို့က တစ်ခါတုန်းက ဆဲဆိုတာပဲမဟုတ် လား...။ အဲဒီတုန်းကလည်း အစ်ကိုကြီးအတော်ဒေါပွပြီး အဲဒီလိုဖြစ်လိုက် သေးတယ်မဟုတ်လား...။”ဟု မေးသည့်အတွက်... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေး..ဟုတ်တယ်လေ ခင်။ ဒါပေတဲ့ အစ်ကိုကြီးက သူတို့လောက် ကြာရှည်အဖြစ်မခံဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အစ်ကိုကြီးက ဟိုဆရာတော် ကြီး ပေးထားတဲ့နည်းကို သုံးတတ်တာကိုး...။ အဲဒီအခါဆိုရင် ဘုရားခန်းထဲ တစ်ခါတည်းဝင်...၊ ဘုရားကိုနာနာရှိခိုးပြီးတော့...ထွက်သက် ဝင်သက်ကို သမာဓိဖြစ်အောင်လုပ်...၊ အဲဒါတွေ မေ့ကုန်ရင် ဘာမှမဖြစ်တော့ဘူး...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီနည်းကလေး သိထားတာ သိပ်ဟုတ်တာပဲ..။ ကိုယ်က ဆဲရင် သာ သူတို့ကို ထိမယ်..။ သူတို့က ဆဲရင် အဲဒါနဲ့ကာကွယ်လိုက်တော့ ကိုယ့်ကိုမထိဘူး..။ မထိမှ အကြံကောင်း ဉာဏ်ကောင်းထွက်မယ် မဟုတ် လား။ ဒါမှ နိုင်ငံရေးအကွက်တွေကို ခြေလှမ်းမမှားဘဲ ခေါင်းအေးအေးထား ပြီး စဉ်းစားနိုင်မယ် ဟဲ...ဟဲ..ဟဲ...။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် ဝမ်းသာသည့်လေသံကြီးဖြင့် ပြောရင်း ဘုရားခန်းဆီသို့ ဝင်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်ပါသည်။ အရင်ကဆိုလျှင် ဦးကျောက်လုံးသည် သူ့အားဆဲ သည့် အကြောင်း၊ ပုတ်ခတ်သည့်အကြောင်းပါသည့် သတင်းများကို မဖတ်ရဲ ပေ။ သူ၏အတွင်းရေးမှူး မိန်းကလေးအား ထိုသတင်းစာမျိုး သူရှေ့ မရောက်ဖို့ သတိပေးထားလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဒေါသကြီးသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ ခံနိုင်ရည်လည်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ့အား ချီးကျူးသည့်သတင်း၊ အသားပေးသည့် သတင်းပါသော သတင်းစာများကိုသာ ဖတ်လေသည်။ သူ့အား ဝေဖန်ထား သည့် သတင်းမျိုး၊ ဆောင်းပါးမျိုး၊ ဝတ္ထုမျိုးဆိုလျှင် အလျဉ်းမဖတ်ပေ။ ယခုကဲ့သို့ တရားသိပြီးသည့်နောက်မှာတောင်မှပင် သူသည် သူ၏တစ်ဖက် ရန်သူများကိုသာ မခံချင်အောင် ဆွသည်။ ပုတ်ခတ်သည်။ သူအား ပုတ်ခတ် သည့်အကြောင်းများကိုတော့မူ မဖတ်မိအောင် အတော်သတိထားလေသည်။ သူ့ အတွင်းရေးမှူးက မဖတ်မဖြစ်၍ ပြသည့်အခါများ၌ ဖတ်ရလျှင်လည်း သူသည် မထိခိုက်အောင် ဗုဒ္ဓတရားတော်ဖြင့် ခုခံနိုင်ရန် အမြဲအသင့်ပြင် ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤနည်းဖြင့် ဦးကျောက်လုံးသည် သူ၏ နိုင်ငံရေးအတွက် ဘုရားကို အားထား ယုံကြည် ကိုးစားမိလေသည်။ ဗုဒ္ဓရှင်တော်မြတ်၏ တရားအကျိုး ကိုလည်း ခံစားရလေသည်။ တကယ်ဆိုတော့ သူကား ခံစားတတ်သူလည်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗုဒ္ဓ၏တရားသည် လူကောင်း လူဆိုးမရွေး သောက်သုံးတတ်သူအဖို့ အေးမြသော အကျိုးကို ပေးသော သဘောရှိသည်ကို သူသိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်ကိုကြီး ကြည့်စမ်း..ကြည့်စမ်း...။ အစ်ကိုကြီးကို သူတို့ သတင်းစာထဲမှာ ခွေးနဲ့ ဥပမာထားပြီး ရုပ်ပြောင်ဆွဲထားတယ်။ စော်ကား လိုက်ကြတာ မခံနဲ့ အစ်ကိုကြီး။ အဲဒီသတင်းစာကို အရေးယူပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးကျောက်လုံး၏ ဇနီး ခင်သည် သတင်းစာတစ်စောင်ကိုကိုင်လျက် အိပ်ရာမှ နိုးခါစ အကြံဉာဏ် ယူနေသော ဦးကျောက်လုံးဆီသို့ အပြေးက လေးလာလေရာ ဦးကျောက်လုံးသည် ရုတ်တရက် လှမ်းယူကာ ကြည့်နေ လိုက်မိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးကျောက်လုံးသည် ချက်ချင်းပင် ပါးကြောကြီးများ ထောင်လာလေ သည်။ မျက်လုံးများလည်း နီလာလေသည်။ နောက် သတင်းစာကိုလုံးချေ ပြီး ပစ်လိုက်လေပြီးနောက် သူ၏ဇနီးအား မျက်ထောင့်နီကြီးဖြင့် စိုက်၍ ကြည့်နေလေသည်။ သူ့ပါးစပ်မှ ဒေါသကြောင့် မည်သည့်စကားလုံးများမျှ ထွက်မလာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ၏ဇနီးခင်သည် ကြောက်ရွံ့ လှသဖြင့် မျက်နှာသေကလေးဖြင့် ရပ် ကြည့်နေရှာလေသည်။ မကြာမီ ဦးကျောက်လုံး၏အတွင်းရေးမှူးမကလေး ပြေးလာပြီး...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်ကိုကြီး သတင်းစာ ကြည့်ပြီးပလား။ မြင့် အဲဒီ သတင်းစာက အဲဒီ ကာတွန်းကို ညှပ်ပစ်မလို့၊ ခဏအပြင်ထွက်သွားတုန်း မမလာပြတာနဲ့ ပဲမြင့်အမီပြေးလိုက်လာတာ...။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူမက ရှင်းပြလေသည်။ ထိုအခါ ဦးကျောက်လုံးသည် သူ့ဇနီး ဖက်သို့ လှည့်၍...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခင်...မင်း တယ်မိုက်ပါလားကွာ..။ အဲဒါမျိုးဆို ငါ့ကိုမမြင်ပါစေနဲ့ လို့ ငါပြောထားတယ်မဟုတ်လား..။ မြင်တော့ ငါ့မှာ ဘာအကျိုးထူးမလဲ။ ဒေါပွတာပဲ အဖတ်တင်။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဒါတော့ အစ်ကိုကြီး ခံနိုင်ရည်ရှိရမယ်လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့ တော်စမ်းကွာခင်...။ ငါ ပုထုဇဉ်ကွ ပုထုဇဉ်။ ချက်ချင်းတော့ ဒေါသမဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်ဘူး။ နောက်မပြပါနဲ့ကွာ- ငါတောင်းပန်ပါတယ်။ ကဲ..ငါစိတ်ပြေအောင် လုပ်လိုက်ဦးမှပဲ။ ဒီနေ့ည သတင်းစာ ကွန်ဖရင့်မှာ ဟိုကောင်တွေကို အုပ်ဖို့ ညက ပုတီးစိပ်ပြီး ခေါင်းအေးအေးထားနေတုန်း မှာ မင်းလာနှောင့်ယှက်တာပဲ...တောက်.....။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တယ်မမ။ အစ်ကိုကြီးကို အဲဒီ သတင်းမျိုးတွေ မပြပါနဲ့ ။ မြင့် အဲဒီ သတင်းမျိုး၊ ဓာတ်ပုံမျိုးတွေကို ဖြတ်ဖို့ တာဝန်ပေးထားတာ အစ်မ ကြီး သိသားနဲ့။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို...ဒီလို စော်ကားတာကိုတော့။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တော်စမ်းကွာ-ခင် တော်စမ်း။ မင်းကလည်း နားဝေးလိုက်တာ... ကဲ ဟွေမြင့်၊ ဒီနေ့ မနက် ဘယ်သူလာလာ ငါဘုရားဆောင် ဝင်နေလို့ မတွေ့နိုင်ဘူးလို့ စောင့်ပြော သိလား။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ပြောပြီး ဝန်မင်းဦးကျောက်လုံးသည် သူ လေ့ကျင့်ထားသော ဝင်သက် ထွက်သက် တရားများဖြင့် သူ့ဒေါသများကို ပျော့ပျောင်းစေရန် ဘုရားခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540550869141,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_befda254-41fd-409b-9f2d-3e955f37a717.jpg?v=1730225207"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၈","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၈)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘိလပ်သူကို မွှေးနည်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်ဗလ\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သီတင်းကျွတ်တော့မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သီတင်းကျွတ်တော့မည်....။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆီမီးရောင်ရှိန်ထိန်ဝါလင်း....\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သီတင်းကျွတ်တော့မည်-။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်ဗလတစ်ယောက်သည် သီတင်းကျွတ်လုလု ရာသီရောက်ချိန် တွင် ဤသီချင်းပိုဒ်ကလေးကို အဖန်တလဲလဲ ရွတ်ဖတ်သီဆိုလေ့ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသီချင်းကို သီဆိုတိုင်း သီဆိုတိုင်း သူ၏ဇနီး မရွှေချောက အောင် ဗလအား နှုတ်ခမ်းစူခြင်း၊ ကျောထုခြင်း၊ လိမ်ဆွဲခြင်း စသည်တို့ဖြင့် ရန်သတ္တရု ပြုလေ့ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဘယ့်ကြောင့်ဟူမူ တစ်ခုသော သီတင်းကျွတ်ကို အောင်ဗလက သတိရ တမ်းတသည်ဟု မရွှေချောက ယူဆပြီး မိန်းမပီပီ ဝန်တိုမိစ္ဆာဖြစ် ရှာ၍ပင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှန်စင်စစ် အောင်ဗလတစ်ယောက်ကလည်း ယောက်ျားပီပီပင် တစ်ခုသော သီတင်းကျွတ်တွင် တစ်ခုသော မာတုဂါမကလေးနှင့် တစ်ခုသောအမှုဖြစ်ခဲ့ဖူးပါသည်။ ၎င်းအဖြစ်ကလေးကို တစ်ခါတစ်ခါ သတိရ တတ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုလည်း သီတင်းကျွတ်လုလု အချိန်တွင် သတိရပြန်ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဖားကောင်းသူ အောင်ဗလတစ်ယောက်သည် တစ်ခုသောနှစ်က မစ်ရှင်တစ်ခုနှင့်ကပ်၍ ဥရောပသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်္ဂလန်ပြည်တွင် တစ်လခွဲခန့် သောင်တင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ်က ရုပ်ရည်လှပတင့်တယ်သည့် ရှုချင်စဖွယ်ရှိသော သူကလေး ကိုတွေ့ခဲ့ပါသည်။ ဘိလပ်သူပျိုဖြူတို့သည် များသောအားဖြင့် အားလုံး လိုလိုလှပကြပါသည်။ သို့သော် အသားဖြူ၊ မြင်းတစ်ပြေး၊ အသားညို လက်တစ်ကမ်း... ဟူသော စကားပုံအတိုင်း အဝေးကြည့် ကြည့်လျှင် သာအကြည့်ခံသည်၊ လှသည်။ အနီးကပ်ကြည့်ပါက မြန်မာမျက်စိတွင် အသားအရည်မှစ၍ ကြမ်းတမ်းခက်တရော်ရှိသည်။ ယခုတွေ့ရှိသူကလေး မှာ ဘိလပ်သူတိုင်းနှင့်မတူ တစ်မူထူးသည်။ နုသားတော် ဝါဝါညက်ကယ်နဲ့ ရှုစားတော် ခါခါမက်ပါတဲ့။ ကလျာသက်ကယ်တဲ့ လှမျက်မှန်၊ သွင်တစ်နည်း . . .ဆင်ကွဲပိုကရိုမို့. . .။ ...ဟူသော တေးသွားကဲ့သို့ သူကလေးသည် အခြားဘိလပ်သူတို့ နှင့်အဆင်ကွဲသည်၊ အသွင်ကွဲသည်။ နုသားတော် ဝါဝါကလေးက နုညက် လှသည်၊ မျက်ခုံးကထူသည်၊ မျက်လုံးက ကြည်သည်၊ နှုတ်ခမ်းကလေး က ရယ်လို့။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာလည်း ထောင်ထောင်မောင်းမောင်း မဟုတ်ဘဲ မနိမ့်မမြင့်၊ မဆူမကြုံသင့်ရုံကလေးရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူကလေးကို တွေ့ချိန်က အောင်ဗလသည် အချစ်သဘောတရားကို စေ့စေ့တွေးကာ ငေးနေချိန်ဖြစ်သည်။ သူကလေးကလည်း ချစ်ရည်တွေ ရွှမ်းလို့ ။ စကားတွေ လွန်ကုန်ပြီ။ စာတွေ ကျွံကုန်ပြီ။ ရှင်းဦးမှတော်ချေမည်။ အင်္ဂလန်ပြည် အဗွန်မြစ်ကလေးပေါ်တွင် စထရပ်ဖို့ ခေါ်သည့် မြို့ကလေးတစ်မြို့ရှိသည်။ ထိုမြို့ကလေးတွင် တစ်ကမ္ဘာလုံး ကျော်ကြား ထင်ရှားသော ကဗျာကဝေ၊ စာပေ ဘီလူးကြီး ရှိတ်စပီးယားကို ဖွားမြင် ခဲ့သည်။ ထိုမြို့ကလေးတွင် ရှိတ်စပီးယားနေသောအိမ်၊ ရှိတ်စပီးယား ကတော်၏အိမ်၊ ရှိတ်စပီးယားဖွားရာ ခုတင်၊ ရေနွေးအိုးမှ စကာ မီးညှပ် အထိ သိုမှီးစုဆောင်းထားသည့် ပြတိုက်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၎င်းပြည် ရှိတ်စပီးယားကို ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် ရှိတ်စပီးယားပြဇာတ် ရုံကြီးကိုလည်း တည်ဆောက်ထားသည်။ ရှိတ်စပီးယားပြဇာတ်ရုံကြီး တွင် ရှိတ်စပီးယား၏ပြဇာတ်များကိုသာ ပြသသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေ့ ... မှတ်မှတ်ရရ ... ၁၉၅ ... ခု အောက်တိုဘာလ... ရက်နေ့က ရှိတ်စပီးယားပြဇာတ်ရုံကြီး၌ ရိုမီယိုနှင့် ဂျူးလီးယက် ပြဇာတ်ကို ပြနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးအချစ်ဝတ္ထု၊ ကမ္ဘာ၏ အချစ်ဆုံးချစ်မောင်နှံအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြသော ပြဇာတ်ကြီးမှ ရိုမီယိုနှင့် ဂျူးလီးယက်သမီးရည်း စားတို့သည် နှစ်ဖက်မိဘဆွေမျိုးတို့ ရန်ငြိုးသိုသဖြင့် ရှင်စဉ်ကမပေါင်း ရဘဲ သေစဉ်မှပေါင်းရသည့် ချစ်ဋီကာပြဇာတ်ကြီးကို ရှိတ်စပီးယား၏ ပြဇာတ်ကိုသာ ကပြသည့် အင်္ဂလန်ပြည်၏ အကျော်ဆုံးကချေသည်တို့ ကချစ်သရုပ်ပြသွားသည်မှာ ပွဲကြည့်ပရိသတ်အားလုံးတို့သည် ပြဇာတ် ပြီးသောအခါ၌ ချစ်ဘဝဆုံးသူ မောင်နှံအတွက် မချိသောအသည်းနှလုံး ဖြင့် ရုံထဲမှထွက်ခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပွဲကြည့်ပရိသတ် တစ်ဦးဖြစ်သူ အောင်ဗလတစ်ယောက်လည်း အချစ် ၏လေးနက်ပုံကို တစိမ့်စိမ့်တွေးရင်း ရုံထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခေါင်းငိုက်စိုက်နှင့် ထွက်လာခဲ့ရာမှ တစ်ခုသောကွေ့တွင် တစ်စုံ တစ်ယောက်နှင့် အွန့်ခန် တိုက်မိကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုတစ်စုံတစ်ယောက်မှာ ...(မိတ်ဆွေတို့တွေးမိသည့်အတိုင်း)စော , \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစောက ကျွန်တော်ပြောခဲ့သည့် ကောင်မကလေးဖြစ်ပါသည်။ သူကလေးလည်း ပြဇာတ်ရုံထဲက ထွက်လာသည်မို့ အချစ်ရည်ရွှမ်းသူကလေးသည် ... ရုပ်ရည်ချောမော ....လှ...(အို စောစောက ရေးခဲ့တဲ့အလှဘွဲ့ စာပိုဒ်ကိုပဲပြန်ဖတ်ပါတော့။)\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဝမ်းနည်းပါတယ်...” . “ကျွန်မက ဝမ်းနည်းပါတယ်။ ကျွန်မအပြစ်ပါ” “မဟုတ်ပါဘ က တော့အပြစ်ပါ။ ပြဇာတ်က ကောင်းလွန်းလို့ ခေါင်းငိုက်စိုက်လေ့က်- မိလို့ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်မအပြစ်ပါ၊ ရ မကိုက ငေးမိရာ လာမိတာကိုး...” “မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန် - ဘာ့အပြစ်ပါ” ။ ဒီလောက်လှတဲ့ ကောမကလေးကို အဘယ်မှာ အပြစ်ဖို့နိုင်အံ့နည်း။ အောင်ဗလနှင့် သူကလေးပြစ်မှုလုပွဲ ကျင်းပနေစဉ် သူကလေး၏ အဖော် က သူကလေးကိုခေါ်သွား -လည်။ အောင်ဗလ၏မိတ်ဆွေက အောင်ဗလ ကိုဆွဲသွားသည်။ သို့ဖြင့် လယ်ဝင် ဖင်မမည်းခင်က ကွဲသွားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တော်ပါသေးသည် းတ်လမ်းက ရပ်တန်းက မရပ်ဘဲ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြဇာတ်ရုံမှ ထွ ဝက် စထရပ်မြို့စွန် တစ်မိုင်ကွာခန့်တွင် ရှိသော ရှိတ်စပီးယား၊ .မစံ တော် အင်ဟတ်တာဝေး၏ အိမ်ကလေးကို သွားရောက်ကြည့်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သက်ငယ်မိုးနှင့် ကုပ်ကုပ်ကလေးဆောက်ထားသော အိမ်ကလေးသည် သေးငယ်သော်လည်း အင်္ဂလန်ပြည်တွင် အကျော်ကြားဆုံး အဆောက်အဦ တစ်ခုဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှိတ်စပီးယား၏စာပေကြောင့် ရှိတ်စပီးယား၏ချစ်ကိစ္စ စတင်ရာအိမ် ကလေးဖြစ်သဖြင့်သာ ထင်ရှားကျော်ကြားခြင်းမဟုတ်၊ အိမ်ပုံစံကလေး နှင့် လှပသော ပန်းခြံကလေး၊ ယာခင်းကလေးတို့သည် များစွာသာယာ လှသဖြင့်လည်း ကျော်ကြားသည်။ | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိမ်ကလေးသို့ရောက်သောအခါ အောင်ဗလ၏ မိတ်ဆွေသည် အခြား အိမ်လာကြည့်သူခရီးသည်များနှင့်အတူ လမ်းပြဧည့်ကြို ဖြစ်သူခေါ်ဆောင် သွားရာသို့ လိုက်သွား၏။\u003c\/span\u003e | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်ဗလသည်မူ အိမ်ကလေးထက် ပန်းခြံကလေးက ပို၍ကြည်နူး ဖွယ်ကောင်းနေပြီး ပြဇာတ်ထဲက ချစ်သူရဲကောင်းမကလေးနှင့် ပြဇာတ်ရုံပြင်ဘက်တွင် တွေ့သော ချစ်စရာကောင်မကလေးအကြောင်းကို တွေး လိုသဖြင့် ပန်းခြံထောင့်မှ တစ်ခုသော သစ်တော်သီးပင် တစ်ပင်အောက်သို့ သွားရောက်ထိုင်ကာ ငေးမောကာနေမိသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟော တွေ့ကြပြန်ပြီ” “ဟော တွေ့ကြပြန်ပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကောင်မလေးသည် အောင်ဗလရှိရာ သစ်တော်ပင်ကလေးအောက်သို့ ရောက်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်မ အင်ဟတ်တာဝေးရဲ့ တဲကုပ် ပြတင်းပေါက်က ပန်းခြံဘက် ကိုလှမ်းကြည့်တော့ ရှင့်ကိုမြင်တာနဲ့ တမင်ထွက်လာခဲ့တာ” | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလို ...သူက အောင်ဗလဆီ လာတာဆိုပါလား။ “ဒါထက် ရှင်က ရှင်က” “ကျွန်တော် မြန်မာပါ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်ဗလသည် မိန်းမချောကလေးများနှင့် စကားလက်ဆုံကျရခြင်း ကို ကြည်နူးပျော်မွေ့သူဖြစ်သည်။ မိန်းမချောကလေးများနှင့် စကား ပြောရာတွင် လေရှည်တတ်သည်။ သူကလေးက မေးသည်ကိုသာမက ဆက်၍ ရှည်လျားစွာဖြေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော့်နာမည်က အောင်ဗလတဲ့။ မြန်မာပြည်ဆိုတာ တစ်ခါက ခင်ဗျားတို့ ဗြိတိသျှအင်ပိုင်ရာအတွင်းက ကိုလိုနီကျွန်နိုင်ငံတစ်ခုပေါ့ ။ ၁၉၄၈ ခုနှစ်ကမှ လွတ်လပ်ရေးရတာ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့ နိုင်ငံကလေးတစ်ခုပေါ့။ ရွှေထွက်တယ်၊ ဆန်ထွက်တယ်၊ ရေနံထွက်တယ်။ ကျွန်းသစ်ဆိုရင် မြန်မာ့ကျွန်းသစ်ဟာ ကမ္ဘာပေါ်မယ် အကောင်းဆုံး၊ ပတ္တမြားဆိုတဲ့ ရတနာတွင်းဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ မြန်မာတစ်ပြည်တည်းမှာပဲရှိ တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စသည်ဖြင့် စသည်ဖြင့် အောင်ဗလ မြန်မာပြည်ကြီးသာယာပုံကို ပြော ပြသည်။ “ကျွန်မနာမည်က ရုတဲ့၊ ရုရပ်ဆဲပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်ဗလက မမေးမိသော်လည်း ယဉ်ကျေးသော သူတို့ဓလေ့အရ သူကလေးက နာမည်ကိုပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရုံ အင်း... နာမည်ကလေးကိုက ချစ်စရာ။ မြန်မာလို ခေါ်ရ၊ ရေးရရင်ယုလို့ခေါ်ရမှာပေါ့။ ယုဆိုတာ မြန်မာလို ယုဝတီ၊ ယုဝဆိုတော့ နုပျိုခြင်းကို တင်စားတဲ့အမည်ပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါထက် မစ္စတာ အောင်ဗလ၊ အို ... ရှင့်ကိုခေါ်ရတာက ရှည်ပါ တယ်၊ ဘယ်နာမည်က ဘယ်လိုလဲ။ ရှင့်ကို ဘယ်လိုခေါ်ရရင် ကောင်းမ လဲ။ မစ္စတာ လ လို့ ခေါ်ရမလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နိုး.. နိုး.. နိုး နိုး၊ မစ္စတာလဆိုတဲ့ နာမည်က မြန်မာလိုအသံထွက် မကောင်းဘူး။ မစ္စတာ အောင်လို့ ခေါ်ချင်ခေါ်၊ ဒီထက်ကောင်းတဲ့ နာမည် ကတော့ မစ္စတာတွေ ဘာတွေမထည့်ဘဲ ကိုကိုလို့ ခေါ်လိုက်ရင် ပြီးတာပဲ  \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယုသည် အောင်ဗလ၏နာမည်ကို သဘောကျလွန်း၍လော မသိ။ ပြုံးနေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540552245397,"sku":"","price":2430.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_76d09db7-5a17-474d-b901-cef5356265cb.jpg?v=1730225224"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၇","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၇)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတက္ကသိုလ်မှ သရဲခြောက်မှုကြီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောင်ညစ်ကျယ်(လက်ပံတန်း)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တက္ကသိုလ်ကျောင်းတော်ကြီးကား ကျောင်းဖွင့်ချိန်နီးသောအခါ ကျောင်းတော်မဟာသို့ ပြန်လာကြသော ကျောင်းသားများကြောင့် အင်းဝ၊ စစ်ကိုင်း၊ ပင်းယ၊ ပဲခူး၊ သထုံစသော ဗဟိုကျောင်းဆောင်များနှင့် ရွှေဘို၊ ဒဂုန်(ယခင်က ဥတ္တရနှင့် ဝယ်လင်တန်)ဆောင်များ၊ အင်ဂျင်နီယာများနှင့် ဆရာများကို မွေးထုတ်ရာပြည်နှင့်တကောင်းဆောင်များတွင် ခုံဖိနပ်သံ၊ ဆူသံ၊ ရယ်သံ၊ ရေချိုးခန်းထဲမှအသံဝိဇ္ဇာတို့၏အသံများဖြင့် သာယာစိုပြည်စ ပြုလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ပြင် လုပ်လဲ့လုပ်လီ ဟန်မူချီ၍ ပလီပလာ တီတီတာတာပြောပြီး မနောခွေသဘောတွေ့အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်းရှိသူအပျိုဖြူများ၊ မပျို တပျို့များ၊ (အင်း...သူတို့က အပျိုမဖြစ်ကြသေးဘူးလေ)အပြိုများ (စာလုံး ပေါင်းသည်းခံပါခင်ဗျာ)သာ နေလေ့ရှိသော အင်းလျားနှင့်သင်တန်(ယခု သီရိ)ဆောင်များမှာလည်း မော်တော်ကားမျိုးစုံတို့၏ အသံ၊ ရယ်သံ၊ မောသံ၊ ချွဲသံ၊ (အဲ...ဘာသံများကျန်သေးပါလိမ့်၊ ကြားတဲ့လူများရှိရင် ပြောစမ်းပါဦး ဘာဗျ ။ အင်း...ဪ အတင်းပြောသံလည်းပါတယ်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော်တော့ မကြားမိပါလား။ ဟဲဟဲ)စသော အသံမျိုးစုံ တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက် အသက်ဝင်စပြုပါပြီ။ ကျွန်တော့် ဝတ္ထုလေးကတော့ အထက်ပါ ကျောင်းတော်ကြီး အသက်ဝင်စပြုတဲ့အချိန်မှာ အစပြုပါ တယ် ခင်ဗျာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်း..မနှစ်က ၁၉၅၃-ခုနှစ် ကျောင်းစဖွင့်တဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ တစ်တွေဟာ ဤလည်းတစ်ဒုက္ခအဖြစ်ဆန်းကလေးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရပါ တယ်။ အဖြစ်အပျက်ကတော့ ဒီလိုပါခင်ဗျာ၊ အစကနေ ဇာတ်ကြောင်းကို လှန်ရရင် ကျွန်တော်တို့တစ်တွေနေတဲ့ နေရာကတော့ ဗဟိုကျောင်းဆောင် များအနက် တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်တဲ့ ကျောင်းဆောင်တစ်ဆောင်ရဲ့ အလယ် ထပ် ကျောင်းမျက်နှာစာ အလယ်လှေကားကြီး၏ဘယ်ဘက်မှာရှိတဲ့ အတန်းရဲ့ ထောင့်ဆုံးအခန်း ၂ ခန်း(ဟိုဘက်ထောင့်နှင့် ဒီဘက်ထောင့်ပေါ့ ဗျာ၊ ကြားထဲမှာ အခန်း ၆ ခန်းတိတိခြားပါတယ်) ရယ်၊ အလယ်လှေကား ထိပ်ကနေပြီးကြည့်ရင် ၃ ခန်းမြောက်အခန်းရယ်၊ ကျွန်တော်တို့ နောက် တန်းက အခန်းတစ်ခန်းရယ် ပေါင်း အခန်း ၄ ခန်းမှာပဲ ခင်ဗျာ။ (အဲ..စာရှုသူများ နားမရှင်းရင်တော့ ကျွန်တော်စာရေးပုံရေးနည်း ညံ့လို့သာ ဖြစ်မှာပါပဲလေ) ကျွန်တော်တို့ လူစုကတော့ များများမဟုတ်ပါဘူး။ ၅ ယောက်တည်းပါ။ ကျွန်တော် မောင်ညစ်ကျယ်နဲ့အတူနေသူ ကိုလာဘော်တို့ကတော့ အလယ်လှေကားရဲ့ ဘယ်ဘက်မှာ ကပ်နေတဲ့ထောင့်ခန်းမှာ နေပါ တယ်။ (ကိုလာဘော်ဆိုတဲ့နာမည်က နည်းနည်းဆန်းလေတော့ အကျယ် ရှင်းဖို့လိုပါတယ်၊ သူ ဒီနာမည်ရခဲ့ခြင်းဟာလည်း အင်မတန် ပစ္စလက်ခတ် နေလေ့ရှိလို့ လဘောသရေနိုင်တယ်ဆိုပြီး “လာဘော်လို့ သူငယ်ချင်းက ဝိုင်းပြီး အမည်မှည့် ကြတာပဲခင်ဗျ။ လာဘော်ဆိုတာ လာဘဆိုတဲ့ စကားကဆင်းသက်လာတာ မဟုတ်လို့ “လာဘ်ပေါတဲ့ လူလည်း မဟုတ် ဘူးခင်ဗျာ၊ စသုံးလုံးနဲ့ တွေ့မှာစိုးလို့ ရှင်းနေရတာပါ) မောင်ညစ်ကျယ် ဆိုတာကတော့ ညစ်ကျယ်ကျယ် ပြောတတ် ဆိုတတ် လုပ်ကိုင်တတ်လို့ပဲ မှတ်ကြပါနော်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲကျွန်တော်တို့နဲ့ ၆ တန်းတိတိ ခြားနေတဲ့ ဟိုဘက်ထောင့်စွန်းက အခန်းမှာတော့ ကွမ်းခြံကုန်းရွာ (မင်းသုဝဏ်ရေးတဲ့ ကဗျာထဲက ရွှေခြံဂါမဆို တာကို အတည်ပြုပြီးရေးထားတာကို ငြင်းမယ်မကြံနဲ့ နော်)က လာရောက်ပညာသင်နေတဲ့ ဘုရားအလောင်း၊ အဲလေ ယောင်လို့ အလောင်း ဘုရားဆိုသူ နေပါတယ်။ သူက ကဗျာဆန်ဆန် အလောင်းဘုရားရဲ့ နာမည်တစ်ခုကို နောက်က စာလုံးဖြုတ်ပြီး သူ့နာမည်ဖြစ်အောင် လုပ်ထား တဲ့လူခင်ဗျာ၊ ဒါပေမဲ့ ဆွေမျိုးတော့ တော်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ သူကား ခေသူမဟုတ်၊ ဝိဇ္ဇာနောက်ဆုံးတန်း (ကလပ်စ်တက်ရင် နောက်ကျကျနေလို့၊ နောက်ဆုံးခုံမှာ ထိုင်ရလို့ ထင်ပါရဲ့ဗျား) မှာ ပညာဆည်းပူးဆဲဖြစ်ပါ၏။ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ၊ ရှင်မဟာသီလဝံသ၊ ရှင်ဥတ္တမကျော်၊ ရှင်အုံးညို၊ အဒူမင်းညို၊ နဝဒေးကြီး၊ နတ်သျှင်နောင်၊ ဦးစ အစရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကျော် စာဆိုတော်များရဲ့ ရတု ကဗျာများကို နှုတ်တက်ရွရွ အလွတ်ကျက်ထား တဲ့သူခင်ဗျာ။ သူနဲ့တစ်ခန်းတည်းနေမည့်သူ မလာသေးလို့ ခုတော့တစ် ယောက်တည်းနေရတုန်းပေါ့ ဗျာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့အခန်း ဘယ်ဘက်တစ်ခန်းကျော်မှာ နေတဲ့မင်းသား တစ်ယောက်ရှိပါတယ်။ သူကတော့ ကျောက်သံပတ္တမြား ပေါများသည့် အရပ်မှလာခဲ့သူဖြစ်ပြီး ဇာတ်လိုက်မင်းသားမြင့်အောင်ကဲ့သို့ပင် ချောမော သူဖြစ်သောကြောင့် ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ကိုမြင့်အောင်ဟုခေါ်ကြပါ သည်။ ကျွန်တော်တို့နှင့်ကျောချင်းကပ် နောက်တန်းမှာနေတဲ့ ရဲဘော်ကြီး တစ်ယောက်ကိုတော့ ခပ်လွယ်လွယ်'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုမဲ့ပြုံး”လို့ မှတ်ထားကြပါ။ သူကတော့ တစ်မျိုးပဲခင်ဗျ။ သူပြုံးလိုက်ရင် တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူး။ ပြုံးပုံကိုက သူ့ရည်းစား သူ့နောက်လိုက်မယ့်အတိုင်း၊ အဲလေ သူများနောက် လိုက်သွား တဲ့အတိုင်း မဲ့ပြုံးကလေးခင်ဗျ။ ဟဲဟဲ...(သည်းခံပါဗျာ) ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲအဲ ဒါနဲ့ဝတ္ထုဘယ်ရောက်နေပါလိမ့်၊ အာ...စမှ မစရသေးဘဲ။ ကဲကဲ သည်းခံပါခင်ဗျာ။ ဝတ္ထုစပါပြီ။ ဒီလိုပါခင်ဗျ။ ကျွန်တော်လည်းကျောင်းဆောင်ကို ပြောင်းလာတော့ ခုနကရဲဘော်ကြီးတွေက အရင်ရောက် နေကြလို့ နေသာထိုင်သားကျနေပါပြီ။ ဟိုအလောင်းဘုရားဆိုသူကတော့ ဒီနှစ်မှ အပေါ်ထပ်ကို တက်လာသူမို့ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဆက်ဆံရာမှာ ခပ် တန်းတန်းပင် ရှိနေပါသည်။ သို့သော် ကိုလာဘော်ကို အကြောင်းပြု၍ မကြာမီပင် အလောင်းဘုရားနှင့် ရင်းနှီးသွားကြပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုလာဘော်နဲ့ အလောင်းဘုရားတို့ကတော့ တစ်တန်းတည်းသားတွေ ကိုး။ အဲ အလောင်းဘုရားကြီးက ဒီဝတ္ထုမှာ ဇာတ်လိုက်ကျော်ဆိုတော့ သူ့အကြောင်းကို နည်းနည်းလေ့လာပါရစေတော့။ သူကား အလွန်ကြောက်တတ်၏။ (အလောင်းမင်းတရားကြီးသာ ဒီအကြောင်းသိရရင် ရှက်တာနဲ့သေမှာပဲ။ အဲလေ နတ်ရွာစံမှာပဲထင်ပါ့) စိတ်လည်းကောက် တတ်၏။ (အဲ အဲ သည်းခံပါဗျာနော်) အနေအထိုင် ကဗျာဆန်၏။ သို့သော် အဝတ်အစားကျတော့ အင်္ကျီအစိမ်းရင့်ရင့်လက်ရှည်ကိုဝတ်ပြီး ဘန်ကောက် လုံချည်နီစပ်ဖွဲ့ကြီးကို ဝတ်တတ်လေတော့ အင်း ပုတ်သင်ညို ဆေးနီဘူးထဲ ကိုယ်တစ်ပိုင်းလိမ့်ကျနေသလိုပဲ။ အင်း ပြောရတာ အားနာစရာဗျာ၊ ဟဲဟဲ။ အဲဒီအလောင်းဘုရား ကိုယ်တော်ကြီးဟာ ရေချိုးခန်းမှာ ကုလားမသရဲရှိ တယ်ဆိုလို့ ၇ ရက်၊ ၇ ညတိတိ ဆီးမသွား ချာမပီးဘဲနေခဲ့ရဖူးသဗျ။ အဲသလောက် သတ္တိပြောင်တာကိုး၊ ဒီလိုကြောက်တတ်မှန်းသိတော့ ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ခြောက်လှန့်ပြီး မဟုတ်တာတွေ ပြောရာက ဒီဝတ္ထု လေး ဖြစ်လာရတာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ညတော့ ကျွန်တော်တို့ ၅ ယောက်သား အလောင်းဘုရားရဲ့ အခန်း ထဲမှာ လက်ဖက်ရည်အကြမ်း၊ ပဲကြီးလှော်သုပ်တို့နှင့် တခမ်းတနား စကား ပြောပွဲကြီး ကျင်းပကြတာကိုးဗျ။ ကျွန်တော်တို့ကလည်း သူ့ကို “ဒီအခန်းထဲ မှာ သရဲရှိတယ်ဆိုတာသေချာကြောင်း၊ မနှစ်ကရဲဘော်ကြီးတစ်ဦး ဒီအခန်းထဲမှာနေတုန်းက ညဘက်မှာ တစ်ရေးနိုးလို့ထကြည့်တော့ ခုတင် ခြေရင်းမှာ လူတစ်ယောက်ထိုင်နေတာတွေ့လို့ အမှတ်တမဲ့ မီးဖွင့်လိုက် တော့ ပြတင်းပေါက်နဲ့ တံခါးမကြီးလည်း မပွင့်ပါဘဲနဲ့ ရုတ်တရက် ပျောက် သွားလို့ ဒီအခန်းထဲမှာ မနေရဲတော့ဘဲ တခြားကို ရွှေ့ သွားရကြောင်း၊ ည ၁၂ နာရီလောက်ကို ထကြည့်မယ်ဆိုရင် ကျောင်းဆောင်ရှေ့က သစ်ပင် အောက်မှာ သရဲတစ်ကောင်ထိုင်နေတာကို တွေ့ရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ကျွန်တော်တို့ အဆောင်က ရေချိုးခန်းမှာ ကုလားမ သရဲရှိကြောင်း၊ သထုံဆောင်နှင့်အင်းဝဆောင်ကို ဆက်ထားတဲ့လမ်းကူးကလေးက ရုံ”ကလေးကို ဂျပန်ခေတ်တုန်းက ဂျပန်တွေက ရင်ခွဲရုံအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း၊ လ မသာတဲ့ညဆိုရင် အင်းယားကန်ဘက်က အော်သံကြီးကို ည ၁ နာရီလောက်မှာ ကြားရလေ့ရှိကြောင်း စသည်ဖြင့် မဟုတ်တာတွေရော ဟုတ် တာတွေပါ ရောနှောပြီး သူကြောက်လာတဲ့အထိ ပြောကြတာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲ သူကြောက်တယ် မကြောက်တယ် ဆိုတာကတော့ သူ့မျက်လုံး ကိုကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်ရပါတယ်။ မျက်လုံးကြီး ကလယ်ကလယ်နဲ့ ဝိုင်းပြီး မျက်ခုံးမွေး(သူများလိုထူထူမရှိပါ။ တစ်ပင်နှစ်ပင်လောက်သာရှိပါတယ်) တွေ ထောင်လာပြီဆိုရင် အဲ သူတကယ်ကြောက်နေပြီလို့ ဆုံးဖြတ်နိုင်ပြီ ပေါ့ခင်ဗျား။ အဲ ၁၁ နာရီလောက်ကျတော့ ကျွန်တော်တို့အခန်းကို ပြန်မယ် လုပ်ကြတော့ သူလည်း လိုက်အိပ်ပါ့မယ်၊ အိပ်ပါရစေလို့ အသနားခံတာ ကိုး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို “အံမယ်ခင်ဗျား ဒီအသက်အရွယ် ကြီး ရှိနေပြီ ကြောက်တုန်းပဲလား၊ ကလေးမှမဟုတ်တာဗျာ။ အိပ်စမ်းပါ” ဆိုပြီး အတင်းပြန်ခဲ့ကြတာပါပဲ။ သူ့မျက်လုံးကြီးတွေကတော့ ဖန်ဂေါ်လီ လုံးတွေလိုပဲခင်ဗျ၊ ဝိုင်းစက်ပြီးနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ အင်း အခုတောင် တွေးပြီး ရယ်ချင်သေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့လည်း ဒါနဲ့ အခန်းပြန်ပြီးအိပ်ကြတာပေါ့ ဗျာ။ အဲ အိပ်ပျော်လို့ သိပ်မကြာသေးဘူး၊ ၁၁ နာရီခွဲလောက်ပဲ ရှိဦးမယ်ထင်တယ်။ သူကျွန်တော်တို့ အခန်းကို အပြင်က အတင်းလာခေါက်ပြီး နှိုးတော့တာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ကလည်း အိပ်မှုန်စုံမွှားနဲ့ “ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲဗျ အလောင်း ဘုရားကြီးရ၊ ခင်ဗျားအခန်း သူခိုးကပ်လို့လား”ဆိုတော့“သူခိုးမဟုတ်ဘူး ဗျ။ သရဲခြောက်နေလို့ ကျွန်တော်လည်း ကြောက်နေပြီ”လို့ ပြာသိုလမှာ ရေခဲရေအလောင်းခံရတဲ့ကြောင်လို တဟီးဟီးနဲ့ညည်းနေရင်း တုန်တုန်ယင် ယင်နဲ့ ပြောပါတယ်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540546740373,"sku":"","price":6650.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_511973e9-f301-4cf1-a338-5223fc4c9403.jpg?v=1770806531"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၆","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၆)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eငန်ပျပျကလေးဗျ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြပ်ကလေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူပျိုကြီးကိုသင်းခိုင်သည် အိပ်မက်ကိုတွေးတွေးပြီး ဒေါသထွက် နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ကို ထည့်မမက်ဘဲနှင့် အပေါ်ထပ်က မိန်းမပျိုသည် အိပ်မက်ထဲ သို့ မတရား ဝင်မက်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့်ပင် အတော်ဒေါသထွက်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခြားအခြားသော လူပျိုကြီးများသည် တော်ရုံချောမွေ့သည့် မိန်းမ ပျိုကလေးများကို မြင်မိလျှင်ပင် အိပ်မက်ထဲ ထည့်ထည့်မက်လေ့ရှိကြ၏။ မမက်မိသည့်အခါများတွင်ပင် စိတ်ထဲ၌မချင့်မရဲရှိကြလေသည်။ အဘယ်ကြောင့် ဤလူပျိုကြီး ကိုသင်းခိုင်ကျခါမှ အိပ်မက်ထဲမက်လာသော မိန်းမပျိုကြောင့် ဒေါသအကြီးအကျယ်ထွက်နေရပါဘိသနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကြောင်းကို ဆိုသော်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003ex x x\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်ခန့်က ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပေါ်ထပ်မှ အိမ်ငှားများသည် သူတို့၏အသိမိတ်ဆွေများကို လက်လွှဲပြောင်းရွှေ့သွားသောနေ့ ဖြစ်၏။ ကိုသင်းခိုင်မှာ အပေါ်ထပ်တွင် နေချင်သော်လည်း အပေါ်ထပ်က လူငှားများသည် သူ့ကိုဘာမျှမပြောဘဲ သူတို့၏အသိများကိုသာ အိမ်ရှင်နှင့်မိတ်ဆက်ပေးပြီး ပြောင်းသွားခြင်းဖြစ် လေရာ ကိုသင်းခိုင်မှာ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း အိမ်ငှားဖြစ်နေသဖြင့် ဘာမျှမပြောဘဲ အောင့်သက်သက်နှင့် ခံလိုက်ရရှာခြင်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသင်းခိုင်မှာ အသက်သုံးဆယ်နှင့်ရက်စွန်းကလေးမျှရှိသည့် လူပျိုကြီးပေါက်စဖြစ်လျက် အစိုးရရုံးတစ်ရုံးတွင် စာရေးကြီးဖြစ်လေသည်။ ထမင်းကိုဆိုင်တွင်စား၍ အောက်ထပ် တစ်ထပ်လုံး တစ်ယောက်တည်းနေ သူဖြစ်၏။ ဘုရားတရားကို လွန်စွာ ကြည်ညိုသည်ဖြစ်၍ အားရက်အားချိန် တို့တွင် ဥပုသ်စောင့်၊ ပုတီးစိပ်နှင့် ထီးတည်းနေရခြင်းကို လွန်စွာမှနှစ်သက် သူလည်း ဖြစ်လေသည်။ မိန်းမများကို မုန်းသည်ဟု မဆိုသာသော်လည်း စိတ်ဝင်စားခြင်းကင်းသဖြင့်လည်း လူပျိုကြီးပေါက်စဖြစ်နေ၏။ မိန်းမများ ကို စိတ်မဝင်စားဖူးသော်လည်း ထိုနေ့နံနက်က စိတ်ဝင်စားမိလေသည်။ သို့သော် မကောင်းသောစိတ်ဝင်စားခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေ့မနက်ဆိုသည်မှာ အပေါ်ထပ်သို့ အိမ်ငှားသစ်များပြောင်းရွှေ့ လာကြသည့် မိုးတိမ်အနည်းငယ်ထူထပ်ပြီး နေသာ မိုးအုံ့ရှိကာ မွန်းလွဲ ပိုင်းတွင် မိုးထစ်ချုန်း ရွာသွန်းလာနိုင်ဖွယ်ရှိလျက် တစ်ခါတစ်ရံ မိုးဖွဲကလေး များကျသည့်နေ့၏ နံနက်ခင်းကလေးဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ငှားများမှာ မများလှပါ။ အဘိုးကြီးနှင့် အမယ်ကြီး၊ သမီးပျို အသက်နှစ်ဆယ့်လေးနှစ် အစိတ်ခန့် မိန်းမငယ်၊ အမယ်ကြီး၏ တူကလေး အသက် ဆယ်နှစ်ခန့်ရှိ သူငယ်ကလေးနှင့် အိမ်တွင် တောက်တိုမယ်ရ ခိုင်းသည့်ကောင်မလေး အားလုံး ငါးယောက်သာ ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသင်းခိုင်စိတ်ဝင်စားသည်မှာ အဘိုးကြီးမဟုတ်၊ အမယ်ကြီး လည်းမဟုတ်၊ ကောင်ကလေးနှင့်ကောင်မလေးလည်းမဟုတ်၊ သမီးပျိုကို ဖြစ်လေသည်။ ကောင်းသောစိတ်ဝင်စားခြင်းမဟုတ်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခြံဝက ဝင်လာကတည်းက ကိုသင်းခိုင် မြင်လိုက်မိသည်။ အရပ်ခပ် ပျပ်ပျပ်နှင့် ထမီအကွက်တုံးကြီးကို ဝတ်လာသည်။ ဖိနပ်မှာလည်း သူများ ဖိနပ်နှစ်ရံစာလောက် မြင့်သည်။ လက်ထဲတွင်လည်း စာအုပ်ထူကြီးများကို ပိုက်ထား၏။ နှုတ်ခမ်းနီဆိုးထား၍ ကွင်းမဲမျက်မှန်ကို တပ်ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကဲ့သို့ ဆင်ပြင်ထားသော မိန်းမပျိုတို့၏မျက်နှာများမှာ တိမ်စင်လကဲ့ သို့ ကြည်ရွှင်နေလေ့ရှိကြသော်လည်း ဤမိန်းမပျို၏မျက်နှာထားကား ဗုံးကျဲတော့မည့် ဘီ ၂၉ လေယာဉ်ပျံကြီးများ၏ အသံကဲ့သို့ တည်ငြိမ်လှ သည်။ ဤမျက်နှာထားကို ကိုသင်းခိုင် အမြင်ကတ်ဆုံး ဖြစ်သတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ကိုယ်လုံးကို အမြင်ကတ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လက်ထဲက စာအုပ်ထူထူတွေကို သာ၍ အမြင်ကတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မျက်နှာထားကို အမြင်ကတ်ဆုံး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ဘေးလှေကားမှ ဒုန်းဒုန်း နှင့် ခပ်ဆတ်ဆတ်ကလေးအပေါ် တက်သွားသောအသံကို ကြားရသောအခါ ဝမ်းထဲမှ ကလိ ကလိ နှင့်မြည် လာအောင်ပင် အမြင်ကတ်လာပြန်တော့သည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် လှေကားထိပ် မှ ဆီး၍ ရင်ဝကို ဖနောင့်နှင့်ပေါက်ချလိုက်ပြီး တလိမ့်ခေါက်ကွေး ကျသွား သည်ကို လက်ခုပ်လက်ဝါးတီးပြီး ရယ်လိုက်ချင်သည်။ ဘယ်လိုရေစက်မှန်းမသိပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ကလေးမသည် ခြေနင်းမကြမ်းလှပါ။ အပေါ်ထပ်တစ် ထပ်လုံးမှာ အနည်းငယ်မျှသောအသံမှတစ်ပါး တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည် မှာ နောက်နေ့ည နေအထိ ဖြစ်ပါသည်။ နောက်နေ့ညနေ၌ကား ကလေး များ လေးငါးဆယ်ယောက်ခန့် တရုန်းရုန်းနှင့် ရောက်လာပြီး အပေါ်ထပ် တက်သွားကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \" က ကန်စွန်းပင် ရေမှာရှင်”ဟူသော အသံကိုလည်းကောင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ငါးဆယ်လီငါးဆယ်”ဟူသော အသံကိုလည်းကောင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပညာမဲ့ဘိ...ဘဦးရေကူး...ဖားကြီးက..ဉာဏ်မရှိ...နေသည်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခဲမပစ်ပါနှင့်... အသိမလုပ်ကြဆို၏။”ဟူသော ရောနှောနေသည့် ပြိုပြွမ်း သံများကိုလည်းကောင်း ကိုသင်းခိုင်သည် ဆူညံစွာကြားရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပေါ်ထပ်မှ မိန်းမပျိုကို ပို၍ မုန်းလာမိပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ငါတော့ စိပ်ပုတီးစိပ်လို့ ရမှာမဟုတ်ပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကောင်းမဟုတ်သော်လည်း မကောင်းသဖြင့်ကား သူစိတ်ဝင်စား ပါသေးသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် တစ်ညနေတွင် စာသင်လာသော အသက်ဆယ့်နှစ်နှစ်ခန့် ကောင်ကလေးကို ညာတာပါတေးနှင့် မိတ်ဖွဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ “ဟေ့ သူငယ် လာပါဦးကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကောင်လေးမှာ လှေကားပေါ်မတက်ဘဲ သူ့ဆီသို့ကွေ့ လာလေ၏။ “ ဦးလေး ဘာလုပ်မလို့လဲ” “မင်းနာမည် ဘာလဲကွ” “ကျွန်တော့်နာမည်မောင်မောင်ရွှေတဲ့၊ ဦးလေးနာမည်ကကော”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသင်းခိုင်မှာ ကြောင်သွားလေသည်။ ကောင်ကလေးက သူ့ နာမည်ပြန်မေးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ဘဲနှင့် ဤသို့ ပြန်မေးလိုက်ရာ ကိုယ့်နာမည်ကိုပင် အတော်ပြန်ပြီးစဉ်းစားရမလို ဖြစ်နေမိလေသည်။ ဤကောင်ကလေးနှင့်မိတ်ဖွဲ့မိခြင်းကား သူ၏ မဟာအမှားတော်ပုံကြီး တည်း။ စကားသွက်သောကလေးသည် လောကတွင် ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်ကို လူပျိုကြီးများသိခဲ့၏။ သိသည့်အခါတွင်ကား နောင်ကြဉ်သွားတတ်ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါ့နာမည် သင်းခိုင်တဲ့ကွ၊ အပေါ်ထပ်က အမြင်ကတ်စရာကောင်း တဲ့မိန်းမဟာ ဆရာမလားကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ ဦးလေးကလည်း ဘယ်ကအမြင်ကတ်စရာရမှာလဲဗျ။ ချစ်စရာ လေးပါ။ တော်တော်ကြာ ဦးလေးက ဆရာမကို ချစ်မိပြီဖြစ်နေမှာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသင်းခိုင် အောင့်သွားသလိုနှင့် ရှုံ့မဲ့လိုက်ပြီး... “ထွတ် ငါအမြင်ကတ်လွန်းလို့” “အမြင်ကတ်ရင်လည်း ဘာဖြစ်လို့ ဆရာမအကြောင်းကို သိချင်တာလဲ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤနေရာတွင် မောင်မောင်ရွှေကလေးမှာ မနုဿသျှတ္တရတွင် ကိုသင်းခိုင်ကို သာလွန်သွားသည်ဟု ဆိုရမည်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါမုန်းလွန်းလို့ မေးတာပေါ့” “ချစ်မုန်းမာန်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှည်လိုက်တာကွာ။ ငါမေးတာဖြေစမ်းပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တယ် ဆရာမပဲ။ ကျောင်းမှာလည်းစာပြတယ်၊ အိမ်မှာလည်း ညကျောင်းသင်တယ်၊ အပျိုခင်ဗျ၊ နာမည်က...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “တော်ပြီ တော်ပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်မောင်ရွှေသည် ကိုသင်းခိုင်ကို ပြုံး၍ကြည့်လိုက်ပြီး ကိုသင်းခိုင် ၏ထိပ်ပြောင်ကို မြင်သဖြင့်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဦးလေးထိပ် ဘာဖြစ်လို့ပြောင်တာလဲ” “ဟ ဆံပင်မပေါက်လို့ပေါ့ ကွာ” “ဆရာမက ပြောတော့ ပွေလို့ဆိုပါလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသင်းခိုင်သည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုခဏ၌ အပေါ်ထပ်မှ“မောင်မောင်ရွှေ”ဟူသော ဆရာမခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မောင်မောင်ရွှေမှာ ကိုသင်းခိုင်ထံမှ ပြေးခွာလာကာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်ပြေးလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာမအနားသို့ ရောက်သောအခါ ဆရာမက... “ဘာသွားလုပ်နေတာလဲ” “သူကခေါ်လို့ပါ” “ဘာခေါ်လုပ်တာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာမကလည်း စိတ်ဝင်စားနေပြန်ပါသည်။ မောင်မောင်ရွှေကား အတော်ပင် လည်ပတ်သော ကောင်လေးဖြစ်သည့်အလျောက် ကိုသင်းခိုင် ပြောသမျှ ပြန်ပြောလျှင် ဆရာမဒေါပွမည်ဖြစ်သဖြင့် ဆရာမ ကျေနပ်စေရန် ထိုးဇာတ်ခင်းလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540545626261,"sku":"","price":6650.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_37b5174b-8318-4558-a0b1-9b530b5125e8.jpg?v=1730225258"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၅","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၅)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ့ကြပြီဆိုမှဖြင့်ကွယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြူမွှေး \u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အေးကျော်သည် “မြန်မာ့အောင်လံ”သတင်းစာတိုက်မှ အယ်ဒီ တာပေါက်စကလေး တစ်ဦးဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအယ်ဒီတာဆို၍ တခြား တခြားသော အယ်ဒီတာကြီးများကဲ့သို့ ဣန္ဒကြီး တစ်ခွဲသားနှင့် ခပ်တည်တည်ကြီးနေသောသူမဟုတ် “ပျော်ပျော် နေသေခဲသည်” ဟူသော ဆောင်ပုဒ်နှင့်အညီ ဟေးလားလားနှင့်သာ ပျော်ပျော်ပါးပါး နေထိုင်သောသူ ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သူ့အနေနှင့် အယ်ဒီတာအလုပ်ကို ဝါသနာပါ၍သာ လုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရသည့် လခကတော့ သူ့အဖို့ လုံးဝလုံလောက်ခြင်း မရှိပေ။ လစဉ် လတိုင်း မန္တလေးမြို့ရှိ မိဘများက သူ့အား ထောက်ပံ့နေရလေသည်။ သူ၏မိဘများမှာ မန္တလေးမြို့တွင် ကိုယ်ပိုင် ရက်ကန်းစင်ကြီးများ မြောက် မြားစွာ ထောင်၍ အထည်ဆိုင်ကြီး ဖွင့်ထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         တကယ်ဆိုတော့ အေးကျော်အနေနှင့် မည်သည့် အလုပ်မျှ မလုပ်ဘဲ သူ့မိဘလုပ်စာကို ထိုင်စားမည်ဆိုလျှင်လည်း အေးအေးလူလူ ထိုင်စားနေနိုင်သူဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သို့သော်... သို့သော် ... သူမှာ ဘဝကဝိပါကဝဋ် မကင်းရှာသဖြင့် မြို့ မဟာ ရန်ကုန်ကြီးတွင် အဆင်းရဲခံ ဒုက္ခခံ၍ အယ်ဒီတာ ပေါက်စဘဝဖြင့် လာရောက်လုပ်ကိုင်နေရခြင်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် ရေကျော်ထဲတွင်ရှိ အိမ်တစ်အိမ်တွင် တစ်လငါးဆယ်နှင့် ထမင်းလခပေး၍ နေထိုင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တစ်နေ့သော ညနေတွင် လဟာပြင်ဘက်သို့ လျှောက်လာခဲ့ပြီး နောက် တရုတ်ထမင်းဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် ညနေစာကို မှာယူစားသောက်ခဲ့ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အချိန်မှာ ညနေရုံးဆင်းချိန်ဖြစ်သဖြင့် သူ့လိုပင် ထမင်းလာ၍ စားကြသူများနှင့် အိမ်အပြန်အိမ်ရှင်မများအတွက် အခေါက်ကင်၊ ဘဲကင် စသည်တို့ကို ဝင်ဝယ်ကြသူများတို့ဖြင့် သူစားနေသော ဆိုင်မှာ စည်ကား၍ နေလေသည်။ လဟာပြင်တွင် တရုတ်ထမင်းဆိုင်များရှိကြသည့်အနက် သူဝင်စားသော ကြက်ဥနို့အေးဆိုင် ရှေ့ရှိ တရုတ်ထမင်းဆိုင်မှာ နာမည်က လည်းကြီး ကောင်းလည်း ကောင်းလှသဖြင့် တခြားဆိုင်များထက် လူပိုမို ၍ စည်းကားနေသည်။ လူစည်ကားလှသဖြင့် သူတောင်းစားအထီး၊အမ ပေါက်စနကလေးတွေမှာလည်း ထမင်းကျန်၊ဟင်းကျန်များကိုလည်းကောင်း၊ အသပြာငါးပြားကိုလည်းကောင်း၊ ပေးရန်တောင်းခံသည့်အသံတွေကလည်း ဆူညံလှတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အေးကျော်မှာ ထိုဆိုင်သို့လာ၍ ထမင်းလာစားတိုင်း သူ၏ ဟင်း ကြွင်း ဟင်းကျန်များကို သူတောင်းစားများအား စွန့်ကြဲပစ်လေ့ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ယခုလည်း သူ့တွင် ဟင်းတွေမှာ ပိုမိုနေသဖြင့် သူတောင်းစားများ အား စွန့်ကြဲပစ်ရန် သူတောင်းစားများကို လိုက်လံကြည့်ရှုနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သူထိုင်၍ စားသောက်နေသော ခုံနေရာမှာ ဟင်းခွက်များနှင့် အခေါက်ကင်၊ အသားကင်တို့ထားရှိသော ခုံများအနီးတွင် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သူသည် စားသောက်၍ ပိုလျှံကာနေသော ဟင်းများအား သူတောင်းစားတို့ကို စွန့်ကြဲရန်အတွက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို မျက်စိကစားနေ စဉ် သူ့အနီးသို့ ခြောက်နှစ်ရွယ်ခန့်ရှိ အဝတ်အစား ညစ်ပေပေနှင့် ချာတိတ် ကလေးတစ်ဦးမှာ လက်ဖက်ရည်ချိုင့်တစ်ခုကို ကိုင်ရင်း ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ထိုကြောင့် အေးကျော်သည် စေတနာ ပရလပွဖြင့် ထိုကလေးလက်ထဲမှ ချိုင့်ကို မပြောမဆိုနှင့် ဆွဲယူလိုက်ပြီးနောက် သူစား၍ ကျန်ရှိနေသော အခေါက်ကင်များနှင့် တခြားစားစရာတွေကို အကုန်လုံး သွန်မှောက်၍ ထည့်ပေးလိုက်စဉ် ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဟင်. ဟင်.. ဒါ... ဒါ.. ဒါက ဘာလုပ်တာလဲရှင့်..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဒေါသသံဖြင့် သူ၏ကျောဘက်ဆီမှာ ပြောလိုက်သော မိန်းမသံ တစ်သံကြောင့် အေးကျော်မှာ လှည့်၍ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ခါက သူနှင့် ဘုကျခဲ့ဖူးသော လှပျိုဖြူကလေးဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကျုပ်စားလို့မကုန်တဲ့ ဟင်းတွေကို ထည့်ပေးတာလေ ... အဲဒါ ခင်ဗျားနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အေးကျော်က ပမာမခန့်နှင့် လှပျိုဖြူအား ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စားသောက်နေကြသူများနှင့် ဆိုင်မှ တရုတ်များမှာ သူတို့ နှစ်ဦးအား ငေး၍ ကြည့်ရှုနေကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဆိုင်လို့ပြောတာပေါ့ ရှင့် ... ဒီချိုင့်ဟာ ကျွန်မရဲ့ ချိုင့် ... ဒီဆိုင် မှာ ဘဲပေါင်းဟင်းချိုလာပြီး ဝယ်တာကို ရှင်က ဘာထင်ပြီး ရှင့်ဟင်းတွေ ထည့်လိုက်ရတာလဲ..”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         မိန်းမပျိုက ခပ်ဆတ်ဆတ်ကလေး ပြန်၍ ရန်တွေ့ကာ ပြောလိုက် မှ အေးကျော်မှာလည်း အဖြစ်မှန်ကို ရိပ်မိ၍ သွားလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “အယ် ... သိပါဘူး ... ကျုပ်က သူတောင်းစားချိုင့်မှတ်လို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဘာ ... ဘာ ... ဘာပြောတယ်ရှင် ... ရှင်က လူကို သူတောင်းစား လို့ ဆိုလိုက်တာပေါ့လေ .. ဟုတ်လား” ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         မိန်းမပျိုက အသားများ ဆတ်ဆတ်တုန်မတတ်ဒေါသဖြစ်ကာ အေးကျော်အား မေးလိုက်လေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “အလိုလေးဗျာ.. ကျုပ်က သူတောင်းစားပါလို့ ခင်ဗျားကို ဘယ်မှာ ပြောရသေးလို့လည်း စကားကို ကိုယ်လိုရာဆွဲပြီး မကောက်ပါနဲ့” .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အေးကျော်က နှုတ်ခမ်းကြီးကို မဲ့ကာ ရွဲ့ကာနှင့် ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကိုယ်လိုရာကို ဆွဲကောက်ပြီး ပြောတာမဟုတ်ဘူး၊ ရှင်ပြောတာက ဒီသဘောပဲရောက်တာမဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ .. ဒါကတော့ ခင်ဗျားက သက်သက်မဲ့ ကျုပ်အပေါ် အထ အန ကောက်ပြီးပြောတာပဲ၊ ကျုပ်ကတော့ ခင်ဗျားချိုင့်ကို သူတောင်းစား ချိုင့်မှတ်ပြီး ထည့်မိတာ အမှန်ပဲ။ ပြီးတော့ ဒီကလေးရဲ့ အဝတ်အစားကိုလည်း ကြည့်ဦးလေ တစ်ကိုယ်လုံး ပေကျံပြီးနေတော့ ကျုပ်စိတ်ထဲမှာ သူတောင်းစား လေးလို့ ထင်ပြီး အခုလိုပြုမိတာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကြည့်စမ်း ရှင်ဟာ ပြောလေကဲလေပဲ၊ ဒီကလေးရုပ်ကိုများ သေသေချာချာ ကြည့်စမ်းပါဦး... သူတောင်းစားရုပ်လားလို့ဆိုတာ သူ့ အဝတ်အစားပေရေနေတာက သူကစားနေတုန်း ကျွန်မက အဖော်ခေါ် လာလို့ရှင့်၊ သူများသားသမီးကို ချိုးချိုးဖဲ့ဖဲ့ မပြောပါနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဒီလိုမပြောစေချင်ရင် အဝတ်အစား သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဝတ်ပေးပြီးမှ ခေါ်ပေါ့ဗျ၊ ခုတော့ ခင်ဗျားသားရဲ့ အဝတ်အစားက”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဘာ ... ဘာ ခင်ဗျားရဲ့ သားလည်း ကျွန်မက အပျိုရှင့် အပျို၊ ဒါ ကျွန်မသားမဟုတ်ဘူး၊ အိမ်နားက ကလေးရှင့် သောက်ရမ်းမပြောနဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အေးကျော်က အပျိုမှန်းသိလျက်နှင့် မိန်းမပျိုအား တမင်ရွဲ့၍ ပြောခြင်းဖြစ်၏။ ထိုစဉ် လူတစ်ယောက်မှာ ထမင်းစားနေရာမှ ထလာပြီး နောက် သူတို့နှစ်ဦးအား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကဲပါဗျာ... တော်ကြပါတော့၊ တစ်ဦးနဲ့ တစ်ဦး မတော်တဆ မှားပြီးဖြစ်ရတဲ့ဥစ္စာ ရန်ဖြစ်မနေကြပါနဲ့တော့” ထိုသူက ဝင်၍ ဖျန်ဖြေလိုက် လျှင် မိန်းမပျိုက..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “မဟုတ်ဘူးရှင့် ... ရှင်က သူ့အကြောင်း မသိလို့ အခုလိုဝင်ပြောနေ တာ၊ သူဟာ ကျွန်မကို အခုတစ်ခါသာ မဟုတ်ဘူး။ အရင်တစ်ခါ မုန့်ဟင်းခါးဆိုင်မှာ တွေ့တုန်းကလည်း ဒီလိုပဲ လူကို အကြောင်ရိုက်ပြီးပြီ.. အခုလည်း သူတမင်တကာလုပ်တာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         မိန်းမပျို၏ စကားအဆုံးတွင် ကျော်က တစ်ချက်ရယ်မော လိုက်ပြီးနောက်... ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540543922325,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_269674bf-d576-4ef7-b28c-41cdab46864b.jpg?v=1730225275"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၄","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၄)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်အောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခတွေ ကြုံရချေသော် ထိုဒုက္ခသည် လင်မယား အတွက်ကားမကောင်း။ သို့သော် ယင်းအိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခကို အရင်းပြု လျက် အမြတ်ထုတ်တတ်လျှင် တိုင်းပြည်နှင့်လူမျိုးအတွက် ကောင်းလှပါ ပေတော့သတည်း။ ။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထက်ပါစကားကို ကျွန်တော်သည် တော်ရမ်းမယ်ဘွဲ့၊ အကျယ် ချဲ့ကာ အရွဲ့တိုက်၍ ဆိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ တကယ် လက်တွေ့ သုံးသပ် ဆည်းပူးအပ်သဖြင့် သိမှတ်ရသော သင်ခန်းစာမှ ထုတ်နုတ်ဖော်ပြခြင်းသာ လျှင် ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဃရာဝါသော ဗဟုကိစ္စေ” ဟူသည် စကားအတိုင်း အိမ်ထောင် ရေးကိစ္စတာဝန်များကား ကြီးမားမြားမြောင်လှ၏။ ယင်းသည့် မြောက်မြား လှသောကိစ္စ အတန်တန်ရှိသည့်အတွက်ကြောင့်ပင်လျှင် ဒုက္ခအတန်တန် ဆင်းရဲမှု အဖန်ဖန်တို့ ပေါ်ပေါက်ရခြင်းဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခဟူရာ၌ လင်သော်လည်းကောင်း၊ မယားသော် လည်းကောင်း၊ အကျင့်ဖောက်ပြား မယားငယ်ယူခြင်း၊ လင်စောင်ထားခြင်း ကိစ္စမျှကိုသာ အိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခဟု မမှတ်ယူစေလိုပါ။ ဆွေရေး၊ မျိုးရေး သားသမီးရေးတို့သည်လည်းကောင်း၊ စီးပွားရေး၊ ရှာရေးဖွေရေးသည်လည်း ကောင်း၊ လင်နှင့်မယား စိတ်သဘောချင်း မတိုက်ဆိုင်မှု၊ အဆင်မပြေမှုသည်လည်းကောင်း၊ မကျန်းမမာဖြစ်ရေး၊ သေဆုံးရေးသည် လည်းကောင်း၊ အားလုံးသော ကိစ္စအရပ်ရပ်တို့သည် အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခတွင် အကျုံးဝင် လျက်ရှိပါ၏။ ကျွန်တော့်အတွက် ပြောရလျှင် ပထမအိမ်ထောင်မှာ ကျင့်ဆောင်ပုံ ဟန်မကျသဖြင့် ကွာရ ရှင်းရပေရာ ဤသို့ မိမိ၏မယား၊ ချစ်သက်ထားနှင့် ကွဲပြားကွေကွင်းရခြင်းသည်လည်း အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခ တစ်ရပ်ပင် မဟုတ်ပါလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒုတိယဇနီး မန်းမနီး ရေဝေးအညာသူကလေးမှာလည်း ကျွန်တော် ၏ မျက်ကွယ်တွင် မျက်နှာငယ်ငယ်ဖြင့် ကွယ်လွန်သေဆုံး၍သွားရှာရ ပေရာ၊ အနှာသည်လည်း အပူကြီးလှသောအိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခမီးပင် မဟုတ် ဟုလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုလက်ရှိမယား၊ ဦးတည် ဖွားနွယ်၊ ပေါက်ဖော်မယ်ကား..အမယ် လေး...ဘသမီး.. ဒေါစကီးသဖြင့် အများကြီးစိတ်ရှုပ်ရပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ... အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခ၊ ဒီလှိုင်းတွေထပေမယ့်၊ ကောင်းလှ သည့် အချက်တွေကို တွက်ရေခေါင်းခေါက်၍ ပြလိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွန်ခဲ့သည့် ၅ နှစ်ခန့်က ကျွန်တော်သည် အိမ်ထောင်ရေး ဒီလှိုင်း ပတ်သဖြင့် သမုဒ်တွင် လွင့်စဉ်၍သွားလျက် အင်းစိန်မြို့ အနီးအပါးက ထန်းတပင်မြို့ ကလေးတွင် ၇ ရက်မျှ ခိုအောင်း နေထိုင်ခိုက်တွင် ဆောင်းပါး ၇ ပုဒ်နှင့် မဂ္ဂဇင်း ဝတ္ထုရှည် တစ်ပုဒ်ကို ချက်တဖြုတ် ရေးသားနိုင်ခဲ့ပေရာ ဤမျှလောက် ရက်အနည်းအပါးတွင် စာများများရေးနိုင်ခြင်းကား အကြောင်း ရင်းရှိလေသလောဟု စောကြောစစ်ဆေး မျှော်တွေး စဉ်းစားလိုက်သည်ရှိသော် လားလား..အကြောင်းရင်းကားယင်းသည် အိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခ မီးလျှံတွေထသဖြင့် အုံကြွကာ ဉာဏ်ထွက်ပြီး စက်ကဲ့သို့ အလုပ်လုပ်နိုင် ခြင်းသာလျှင် ဖြစ်ပါပေတော့သတည်း။ | ယင်းစကား၏ ထင်ရှားသော သာဓကများကို ပြပါမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကွယ်လွန်လေပြီးသော ကျွန်တော်တို့ ဗမာပြည်ခေါင်းဆောင်ကြီး တစ်ဦးမှာ အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခ မကြာခဏတွေ့ရသည်ဟု ကြားဖူးပါ၏။ အိမ်ရှင်ဇနီး ချစ်မငြီးနှင့်၊ ဂရီးဂရီး စကားများလျက် မခေါ်မပြောဘဲ နေခဲ့ သည့် အကြိမ်ပေါင်းမှာ မြောက်မြားစွာပင် ရှိသည်ဟု ကြားရဖူးပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကွယ်လွန်မီ တစ်ရက်ကပင်လျှင် အိမ်ရှင်မနှင့် အချင်းများလျက် တစ်ပါး ဌာနသို့ သွားရောက်အိပ်စက်ရသည်ဟု ကြားရပါ၏။ သို့ဖြစ်ပါလျက် စာပေလောက၊ အနုပညာလောက၊ ဂီတပန်တျာ ပညာအရပ်ရပ်တို့အတွက် အမှီပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖန်တီးဆောင်ရွက်၍ သွားခဲ့သော ကိစ္စမြောက်မြားစွာပင် ကျန်ခဲ့ပေရာ အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခသည် ကာယကံရှင်အတွက် အကျိုးယုတ် သော်လည်း၊ တိုင်းပြည်အတွက်ကား အကျိုးရှိသည်ဟု ကျွန်တော်ဆိုခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာပေ၏ ဘုရင်တစ်ဆူဖြစ်ပေသော ဆရာပီမိုးနင်းမှာလည်း အိမ် ထောင်ရေး ဒုက္ခ မြောက်မြားစွာကို တွေ့ကြုံရ ရှာပါသည်။ ဆရာပီမိုးနင်း၏ အိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခများအနက် ထင်ရှားသော သာဓကများကား သားကြီးသြရသ ကျော်စိုးမှာ တစ်ပါးသူ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ထွက်ဇီဝိန် ကြွေသောကြောင့် ပီမိုးနင်းခမျာ ပဠာမြေလူး ဖြစ်ခဲ့ရ၏ ယင်းသည့်နောက်ကျော်စိုးတို့မိခင်မှာ မျက်မမြင် ဒုက္ခိတ ဘဝသို့ ရောက်ခဲ့၏။ ဤမျှသာ မဟုတ်တုံသေး။ ဆရာပီမိုးနင်း၏ ထာဝရ ဒုက္ခလည်း ရှိရှာပါသေး၏။ ထိုထာဝရ ဒုက္ခကား ဝမ်းရေးအတွက် အမြဲပူပန်ကြောင့်ကြနေရခြင်းပင် ဖြစ်ရာ ယင်းသည့်ဒုက္ခ အဝဝတို့ကြားမှ စာများ အတောမသတ်ရေးနိုင်ခြင်း မှာ ဒုက္ခကြောင့်ပင်လျှင် တသွင်သွင်ရေးနိုင်ရော့သလားဟု စဉ်းစားဖွယ် မရှိပါလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိုင်းတစ်ပါးမှ ထင်ရှား ကျော်ကြားလှသော အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခ သည်ကြီးများ ရှုပါဦး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေရိကန် သမ္မတကြီး လင်ကွန်းမှာ အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခ အမြဲ တွေ့၍ နေရှာသောပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဟု ဥဒါန်းတွင်ရစ်ပါပေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လင်ကွန်း၏ သမိုင်းကို ရေးသားသည့်ကိုယ်တွေ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက “လင်ကွန်း၏ အနှစ် ၂၀ မျှသော အိမ်ထောင်သည်ဘဝ၌ တစ်နေ့တစ်ရက် တာမျှပင် စိတ်ရွှင်လန်းချမ်းခြင်း မဖြစ်ခဲ့ရရှာပေ”ဟု ရေးသားခြင်းကိုထောက်လျှင် လင်ကွန်းမှာ အဘယ်မျှ ဒုက္ခသည်သည့်အိမ်ထောင်ရှင်ကြီး ဖြစ်ကြောင်း စဉ်းစားနိုင်လောက်ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လင်ကွန်းက သူ့မိတ်ဆွေ တစ်ဦးထံသို့ ပေးသည့်စာတစ်စောင်တွင်လည်း အောက်ပါ အချက်အလက်များပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဤကမ္ဘာလောက၌ ရှိရှိသမျှသော ဒုက္ခိတသတ္တဝါများထဲတွင် ကျွန်ုပ်သာလျှင် စိတ်အဆင်းရဲဆုံး ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်၏နှလုံးထဲ တွင် ပေါ်ပေါက်ခံစားရသည့် ဒုက္ခဝေဒနာများကို လူသားအားလုံးတို့အား အညီအမျှ ခွဲဝေပေးလိုက်ပါဘိမူကား ဤကမ္ဘာလောကတွင် ရှိသမျှသော လူအပေါင်းတွင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရွှင်ရွှင်လန်းလန်း ရှိနိုင်ကြတော့မည် မဟုတ်ဟု ကျွန်ုပ် ယုံကြည်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဤဘဝမျိုးဖြင့် အသက်ရှင် ၍ မနေလိုတော့ပါ။ အသက်ရှင်၍ နေရခြင်းထက် သေရခြင်းက မြတ်ပေ သေး၏...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထက်ပါ လင်ကွန်း၏စာကိုထောက်လျှင် သူ့ခမျာ အဘယ်မျှ အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခကျရောက် ခံစားနေရရှာသည်ကို တွေးချင့်နိုင်လောက်ပါ ပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤမျှသာမဟုတ်တုံသေး။ လင်ကွန်း၏ ဒုက္ခဖြစ်အင်ကို မျက်မြင် ကိုယ်တွေ့ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက “တစ်ခါကဗျာ ဧည့်ပရိသတ် ဗိုလ်ပုံအလယ်မှာ ပေါ့...ပြောပဲ မပြောချင်တော့ပါဘူး။ ကျုပ်တို့ သမ္မတ သူတော်ကောင်း ကြီးကို သူ့ဇနီးက လက်ဖက်ရည်ပူပူထည့်ထားတဲ့ ပန်းကန်နဲ့ပေါက်ပြီး ပူဇော် ကန်တော့တယ်ဗျ..။ ကျုပ်တို့ သမ္မတကြီးဟာ အိပ်ခါနီးဆုတောင်းပတ္တနာ ပြုတာတောင် တစ်ခါမှ ရွှင်ရွှင်လန်းလန်းပြုတာ မမြင်ရပါဘူး...”ဟု ဆို သတတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤမျှ ငရဲသားပမာ အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခဝေဒနာကို ကြီးလှစွာ ခံစားရရှာသော သမ္မတကြီး လင်ကွန်း ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်ခဲ့သွားသည့် အချက်အလက် ကွင်းကွင်းကွက်ကွက်တို့သည်ကား မြောက်မြားလှစွာရှိ ကြောင်း လူအပေါင်းတို့ သိကြပြီး ဖြစ်ပါ၏။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540542087317,"sku":"","price":2520.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_d91d4310-7a61-43e0-ac69-cad1408debe3.jpg?v=1730225296"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၃","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၃)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong\u003eအခမဲ့ မြည်းမလားဟေ့ ထောင်ကြီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cspan style=\"font-weight: 400;\" data-mce-fragment=\"1\" data-mce-style=\"font-weight: 400;\"\u003eထောင်ပြန်အစစ် သာကဒိုး \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cspan style=\"font-weight: 400;\" data-mce-fragment=\"1\" data-mce-style=\"font-weight: 400;\"\u003e          ယခုအခါ မြန်မာလူမျိုး မောင်သာကဒိုးသည် တော်တော်ပဲ လူပါးဝတတ၊ ဖင်ခေါင်းကျယ်တယ်တယ် ဖြစ်နေသည်ဟု ကြားရလေ၏။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် ဟောဒီ ပြည်ထောင်စုသမ္မတနိုင်ငံတော်ကြီးမှာ သူက “နောက်ဆုံး ပေါ် ထောင်ထွက်” ဖြစ်သောကြောင့်ပေတည်းတဲ့။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cspan style=\"font-weight: 400;\" data-mce-fragment=\"1\" data-mce-style=\"font-weight: 400;\"\u003eအေး ...။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cspan style=\"font-weight: 400;\" data-mce-fragment=\"1\" data-mce-style=\"font-weight: 400;\"\u003e          သူ ငါက စ ဒီတိုင်းပြည်က စတိုင်မျိုးစုံထွက်လာတဲ့ ထောင်ထွက် မျိုးစုံရှိသည့်အနက် သူက ထောင်ထွက်တွေထဲ လတ်ဆတ်သော နောက်ဆုံး ပေါ် ထောင်ထွက်ဖြစ်ခြင်းကြောင့်တဲ့။ ဘဝင်လေရိုက်ပြီး ဖင်ခေါင်းကျယ်\u003c\/span\u003eတယ်တယ်လေး ဖြစ်နေခြင်းပါတဲ့။ ကောင်းပေဗျို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုမြန်မာလူမျိုး သာကဒိုးဆိုသော ငနဲသည် ဒီပြည်တွင် ခပ်ကျယ် ကတ်ကတ်စာများ ရေးသားလေ့ရှိရင်းကနေပြီး ကံကြမ္မာဇာတာရွကာ အစိုးရ အမအစဖြင့် အာမထိ လျှာမထိ ထောင်ကျသွားရပုံကို အလုံးစုံကိုတော့ ကိုကို မမတို့ သိကြပြီး အတိုင်းပေပ။ ဟုတ်စ။ အစိုးရကို အကြည်ညိုပျက်စေမှု ပုဒ်မ ၁၂၄ (က) ဖြင့် သာကဒိုးသည် ရေရေလည်လည် ထောင်ကျသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထောင်က ထွက်လာသောအခါ သာကဒိုးသည် ယောက်ျားကောင်း အာဇာနည်ငန်ပီပီ မိန်းမများ အကြောင်း အားကြီးပဲ ရွပ်ရွပ်ချွံချွံ ရေးသားလေတော့၏။ မိန်းမတွေဟာ ဘာတွေလဲ။ တော်တော် ပါတိတ် ဝေဒနာ ပြင်းထန်ကြောင်း၊ တစ်ဖန် ဂျော်ဂျက်နာဆိုတာကလည်း ဒီ ငါ့တူမ တွေမှာ ကုရာနတ္ထိ ဆေးမရှိကြောင်း၊ ဒီကောင်မလေးတွေဟာ တော်တော် ခက်ကြောင်း စသည်ဖြင့် ဒိုသည် ထောင်က ထွက်လာပြီးကာမှ မိန်းမတွေ အကြောင်းကို သတ္တိပြောင်ပြောင်နှင့် ဖြောင်ခနဲ ဖြောင်ခနဲနေအောင် ရေး သားလေ၏။ တယ်လည်း ဟုတ်ပါကလားဟု အောက်မေ့ရလေ၏။ မိန်းမ တွေအကြောင်း အရေးများသောအခါ ငဒိုးမှာ အိမ်က ကြက်မ၊ လှယဉ်ကျေး မိတင်အေးနှင့် အိုးနင်းခွက်နင်း သပိတ်မှောက်ခြင်းတွေတောင် ဖြစ်ရသော ဟူ၏တဲ့။ ဤတွင် ဒိုးက “ဟေ့ အသာနေစမ်းကွ၊ ငါ သတ္တိရှိတယ်ကွ။ သတ္တိရှိလို့ အာဇာနည် ရဲရဲတောက် ယောက်ျားမို့ ၊ မိန်းမတွေအကြောင်း အဆီ တရွှဲရွှဲနေအောင် ရေးရဲတာပေါ့ကွ။ နောင်လည်း ဆက်ကာ ဆက်ကာ နင် လား၊ ငါလားချည်း ရေးသားဦးမကွ။ ဘာဖြစ်ရဦးမှာလဲကွ မကြောက်ဘူးကွ။ ဟေ့ ... ဗမာပြည်မှာ မိန်းမတွေကို အကြည်ညိုပျက်စေမှု ပုဒ်မ မပေါ်သေး သမျှ ရေးရဦးမကွ မှတ်ဟ” ဟု အဲသလို ဆိုလေ၏တဲ့။ (အောင်မယ်မယ် နှိပ်ကွယ် သူ့တွက်ကိန်းလည်း မဆိုးလေတဲ့)။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဲသလိုကို ထောင်ထွက်ငနဲမှာ သူ့မှာ ရေးစားစရာ လက်ကျန်တော် တော်ကျန်နေသေးခြင်းတစ်ကြောင်း၊ ပြီးတော့ ဗမာပြည်နောက်ဆုံးပေါ်ထောင်ထွက်ဖြစ်သည်လည်း တစ်ကြောင်းကြောင့် ဘဝင်လေခ လူပါးဝတတ နိုင်ချင်နေရသည့် အထဲတွင် “ထောင်ပညာ” ဆရာတင်၍ လာလာမေးကြသော လူများက ရှိနေ၍လည်း ကိုယ့်လူမှာ ပို၍ ဒီတိုင်းပြည်ဝယ် ကတ်ကျယ် ကျယ် နိုင်နေခြင်းလည်း ဖြစ်သည်ဆို၏။ ကောင်း၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e         \u003c\/strong\u003eတစ်နေ့ တစ်နေ့ အိမ်လာလာမေးသူ တသီကြီး၊ ထောင်ပညာ၊ ထောင် အကြောင်း၊ ထောင်အတွေ့၊ ထောင်ကိစ္စတွေ လင်းလင်းပြနေရသည်မှာ သင်း အရသာဟု ဆိုလေ၏။ ဆိုပါတော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒိုးက တကတဲမှ စေတနာ့ဝန်ထမ်း၊ ထောင်သင်တန်း ဖွင့်နေလေ တော့၏ တဲ့ ... ကဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သာကဒိုးသည် သူ ထောင်ကျခြင်းကို သိဒ္ဓိတင် ဂုဏ်မြှင့်ကာ ဟောဒီ လို အပေါက်မျိုး၊ တယ်... လေကြွားလေ့ရှိလေသည်တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒိုးက “ဟေ့ ... ဘာမှတ်လဲ ဟိုတစ်ခါတုန်းက ခေတ်မီသူတိုင်း ဖဆ- ပ- လ ထဲ ဝင်ကြ၍ ခေတ်မီသူတိုင်းပင် မယားငယ်ယူသကွ..။ ဟော ခုတစ်ခါတော့ ခေတ်မီသူတိုင်းလည်း ထောင်ကျရတယ်ကွ... ဘာမှတ်လဲဟ၊ မှတ်ကွ” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဲ... အဲသလို အစိုးရသာ မကြားလောက်ဘူးဆိုပါက ကြားကြား သမျှသော သူတော်မကောင်းမကောင်းတို့၊ ထောင်းခနဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း လက်ထိပ်ကွင်းကို ထင်းခနဲ မြင်ယောင်မိလောက်သော စကားကို တိတ် တိတ်လေး ပြောကြားတတ်သတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမြဲ သူ့အိမ်တွင် စည်စည်ဝေနေသော ထောင်ပညာ လာမေးကြတဲ့ ငနဲသား၊ ထောင်သင်တန်းသားတို့အား ဒိုးက ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟေ့ .. ရဲဘော်တို့ ... ထောင်ပညာ၊ ထောင်ဗဟုသုတဆိုတာ ရှိထား ရတယ်ကွ။ လူရယ်လို့ ဖြစ်လာတဲ့အခါ တစ်သက်တစ်ခါ၊ ထောင်စာ၊ ထောင် မကျပါဘူးလို့ ဤကမ္ဘာမှာ ဘယ်ကိုယ်တော်မြတ်ငနဲကမှ အာမခံနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ သိကြားမင်းကရော၊ အိုင်ဆင်ဟောင်ဝါကရော၊ သမ္မတကြီးရော အာမ မခံနိုင်ပါဘူး ....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အား ... မှန်ပေသါ ” ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သာကဒိုးထံ ပညာခံကြကုန်သော ထိုထောင်သင်တန်းသားတို့က ထောက်ခံကြလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အေး ... ဒါကြောင့် ထောင်ပညာ၊ ထောင်ပညာနဲ့ နာမည်သာဆိုး တယ်၊ ယောက်ျားငနဲတိုင်း တတ်ထားအပ်တဲ့ အဌာရသ တစ်မျိုးဟနော်။ ကြိုးစား သင်ကြားကြား .. အရှုံးမရှိဘူးတဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သာဒိုးကသည် ထောင်အကြောင်းမေးလာသမျှ ပြောရင်း လင်းရင်းကပင် အခမဲ့ကုသိုလ်ဖြစ် ဆောင်သင်တန်းပမာ ရောက်နေရပြီး သူ့အိမ်မှာထောင်ပရိုက်ဗိတ် ကျူရှင် (ဝါ) ထောင်အလွတ်ပညာသင်ကျောင်းဖွင့်သလို ဖြစ်နေလေတော့သည်။ အေး ... ကောင်းသည်တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အချို့မှာ ကိုယ်အရင်က စားထား၊ မျိုထား၊ ဆို့ထားသမျှ စိတ်မလုံကြ သဖြင့် အကယ်၍ ဤခေတ်သမယ၌ မတော်တဆများ ... မတော်တဆခဲ့ပါ လျှင် ကောင်ပညာမှာ ၇ တန်းစာလောက်တော့ ဖတ်ပြီးဖြစ်အောင် အသင့် လာ၍ ကြိုတင်ရယ်ဒီ ဆောင်ကြည့်ကြသည်လည်း ရှိသည် ဆို၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အချို့ ထောင်ပညာကို တစ်ကန့်စီ လာလာ သေသေချာချာ မေး၍ မူလတန်းကနေ တစ်တန်းပြီး တစ်တန်း မှန်မှန်ဆိုသလို ထောင်ပညာကို ယူသည်။ အချို့ကလည်း ကသောကမျော သုံးလေးရက် ဆက်တိုက်ကြီး လာမေးမေးနေပြီး ထောင်ပညာကို တကတ် ဖြတ်လမ်းကနေ ထောင် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းအထိ တရကြမ်း ဖိဖိသင်သည်လည်း ရှိလေ၏။ ဒါတွေ ကတော့ တယ်ပြီး မရှင်းမရှင်း လက်ထိပ်ကွင်းနဲ့ ဆွေရင်းမျိုးရင်းများ ဖြစ်ဟန် ရှိပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒိုးအဖို့မူကား ထောင်ပညာပေးဖို့ ဘယ်သူ့မှ ဝန်မလေး။ ဒိုးမှာ နာမည်ကျော် “ဘားလမ်းအချုပ်” တွင်လည်း ရက်အတန်ကြာစံခဲ့ရ။ “ထောင် အချုပ်တွင်လည်း ခံဖူး၊ စံဖူး။ “ထောင်ကျ ၏ ဘဝအရသာလည်း မျိုးလာ ဆို့လာ ‘ထောင်ကျထောင် အလုပ်ကြမ်း” စခန်းကိုလည်း လှမ်းခဲ့ရ၊ ကြမ်းခဲ့ရ။ ဒီတော့ကာ ဒိုးမှာ ထောင်ဘဝ၊ ထောင်လောကမှာဖြင့် ထောင်ပညာတွေထဲထောင်ဘီအေတန်းထိ မအောင်ဘူးဆိုရင်တောင် “ထောင်ဆရာဖြစ်တန်း” လောက်တော့ဖြင့် တရကြမ်း အတန်းကျေခဲ့ပြီဟု ပြောနိုင် ကြားနိုင် ဖြန်းနိုင် နေလေကပြီ ..။ အေး ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရဲဘော်တို့ .... မှတ်တဲ့ .... မှတ် လောက၌ မတည့်သော အရာကြီး များ တော်တော်များများရှိ၏။ ဖရဲသီးနဲ့ ဘဲဥ၊ နုတင်နဲ့ ဆွေငြိမ်း၊ ပလိန်းကိတ် နဲ့ ငံပြာရည်၊ ထောင်သားတွေနဲ့ နို့၊ ကြက်ဥ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဗျာ .. ခင်ဗျာ” မရှင်းသော ဆရာတပည့်တစ်ဦးက မေးလေ၏။ “ဟဲ့ .. ဒါ သိပ်အရေးကြီးတယ်တဲ့ ... မှတ်တဲ့ .... လောက်မှာ ထောင်သားနဲ့ ကြက်ဥနဲ့ နို့နဲ့ ဘယ်တော့မှ မတည့်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \" ဪ......\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “တော်တော် အရေးကြီးတာတဲ့နော် ... ထောင်သားဖြစ်ပြီးမှ ဒါ သတိ မပြုမိလို့ ကြက်ဥသောက်မိတဲ့ အမတ်မင်းကလေးတစ်ဦး ဒုက္ခ ....။ ကြက်ဥနဲ့ ထောင်သားတွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ ဒုက္ခ ... အမယ်လေးလေး ...” “ကြက်ဥနဲ့ ထောင်သားနဲ့ နို့နဲ့ ဓာတ်မတည့်” ။ သာကဒိုး၏ ကုသိုလ်ဖြစ် ဆောင်သင်တန်းတွင် ဒီအထိ စုံလင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ထောင်ဆိုတာ ပထွေးအိမ်နေရသလိုလို ... မိထွေးနဲ့ နေရတာမျိုး လိုလို ... ။ အေး တစ်ခါတစ်ခါတော့ ယောက္ခမအိမ်နေရတာမျိုး ဘဝနဲ့ တော်တော်ဆင်ချင်သဟ ..။ ယောက္ခမနဲ့ တူသော အာဏာပိုင်ရှေ့ ခပ်တည် တည်နေ။ နောက်မှ ခိုးလျှင် ခိုးစားတန်စား ဟုတ်လား ...။ အဲ ... ထောင် ကြပ်ဆိုတာများကတော့ကွာ ယောက်ဖနဲ့ အတော်ဆင်ချင်သဟ ..။ ပေါင်း လို့ရတဲ့အခါလည်း ရ၊ ဘုကျချင်ကျနဲ့ ယောက်ဖပဲ ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်လား ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ထောင်အဖို့ ဆက်ဆံရေးက ထောင်အာဏာပိုင်တွေ၊ ထောင်ကြပ် တွေနဲ့ဟာ အဓိကပဲ။ အစစ ထောင်သားအဖို့ရာ ဘဝအခြေအနေကိုက တွေး တာ ခေါ်တာတွေဟာ တစ်မျိုးဖြစ်လာတတ်တာ ကလား...။ မှတ်ကွ ..ထောင်သားအဖို့ရာမှာ လောကမှာ တွေ့လေသမျှ မိန်းမမှန်သမျှလည်း အကုန် သိပ်သိပ်လှနေတတ်သဟ .။ မယုံမရှိနဲ့။ ဤဖေကိုယ် ကိုယ်တွေ့ဟ ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အလိုလို ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒါ အမှန် ကိုယ့်လူ .. ထောင်သားရဲ့ မျက်စိမှာ တွေ့သမျှ မိန်းမဟာ သိပ်သိပ်လှနေကုန်တတ်တယ်။ ထူးတယ် ဆန်းတယ်... မအောက်မေ့နဲ့တဲ့.. မျက်ပဲ၊ ရင်ကော့၊ ဖင်ကောက်လေးများတောင် ဒေဝစ္ဆရာ အရင်း ထင်သ ယောင်မိသဟယ် ... တကယ် ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မြတ်စွာဘုရားရေ ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အပြင်လူအဖို့တော့ ကြားရ ကြားရ နားဝမှာ ဒါ.. အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်စရာပင်တည်း။ သို့သော် ထောင်သားအဖို့ ထိုစကားမှာ ရောမပို၊ ဘဲရီး မပို၊ တကယ် မပို။ အားလုံး မိန်းမမှန်ရင် ပပဝတီပင် ထင်ချင်သည်။ (မယုံ ဘူးလား၊ မယုံရင် အစ်ကိုတို့ ထောင်ကျကြည့်တော့ သိတော့မပေါ့တဲ့) ကဲ.....။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540540940437,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_eaaf96fa-cd77-4439-9af6-a971e037616e.jpg?v=1730225318"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၂","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၂)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝဇီကိုင် (၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခါကား လွန်ခဲ့သော နွေဥတု ကျောင်းပိတ်စဉ်။ နေ့ကား စနေနေ့တည်း။ နေမင်းက အလွန်ပူ၊ ညည်းညူရဘနန်း၊ စိတ်ဝမ်းမချမ်းသာစရာပင်တည်း။ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်၏ ရွာအနီး ကော့ဂလဲရွာနေ မိတ်ဆွေဆယ်အိမ်ခေါင်း မောင် ဖိုးဘသည် ကျွန်တော့်ထံသို့ အရေးတကြီး ရောက်လာခဲ့လေသည်။ လာရခြင်း အကြောင်းမှာကား အခြားမဟုတ်။ ဘောလုံးပွဲတွင် “ဝဇီကိုင်”လုပ်ရန် ပြောကြား လိုသောကြောင့်တည်း။ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဝဇီကိုင်”ဆိုသည်မှာ ကော့ဂလဲရွာသုံးစကားဖြစ်သည်။ “ဗီစီ”ခေါ် “စီ” ကို ကိုင်မှုတ်ကာ ဘောလုံးပွဲတွင် ဒိုင်လူကြီးလုပ်သူပင်တည်း။ (ဤကားအမှာ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ ကျွန်တော်သည် တက္ကသိုလ်ကျောင်းတွင် ဘောလုံးကန်စဉ် ဝတ် လေ့ရှိသော အင်္ကျီကျားနှင့်ဘောင်းဘီတိုကို ဝတ်ပြီးသော် လှေလှော်အသင်းကွတ် အကျီစိမ်းကို အပေါ်ရုံ၍ အရံသင့်စောင့်လျက်ရှိသော လှည်းပေါ်သို့ တက်လိုက် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖိုးဘသည် ဂီယာနံပါတ် ၁ တည်းဟူသော တံဖျာကိုကိုင်၍ဝင့်ရာ နွားတို့ သည် ရုန်းစပြုတော့၏။ ထို့နောက် တံဖျာနှင့် ခပ်ဆတ်ဆတ်ရိုက်၍ ငေါက်ရာ လှည်းသည် အလွန်မြန်လေ၏။ ဤကား ဂီယာနံပါတ် ၂ နှင့် ၃ တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လှည်းသွားနေစဉ် ဖိုးဘက “ဟဲဝိုင်းကြီး ... ဘာၾကန်နေရသလဲ။ နန်းတော်သူလို လုပ်မနေနဲ့ ...၊ အခုထိသွားမယ် ... ၊ အောင်မယ် ဟိုဘက်က နကျားကြီးကကော ... ဘာဟန်လုပ်နေရတာလဲ၊ လမ်းဘေးက နဖြူမလေးကို မြင်လို့လား၊ ဒီလိုတော့မလုပ်နဲ့ဟေ့ ... ကြိုက် ကြိုက်တယ်ပြော... အခုဝယ်ပြီး အိမ်ခေါ်သွားပေးမယ်”ဟုဆိုကာ တံဖျာကိုအထက်မြှောက်၍ အချက်ကျကျ ငေါက် ” ရာတွင် အလိုက်သိသော နွားတို့သည် ခြေကုန်သုတ်ကြလေတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောက်မေ့ဖွယ် ဟာသဝတ္တုများ ရန်ကုန်မြို့တွင် မော်တော်ကားမှထွက်လေ့ရှိသော ဓာတ်ဆီအခိုးအနံ့ကို ရှူရှိုက်နေကျဖြစ်ပေမင့် ထိုစဉ်အခါဝယ် နွားချေးအနံ့ဖြင့်သာ တင်းတိမ်လိုက် ရတော့၏။ တောရွာတွင် အဘယ်မှာလျှင် ဓာတ်ဆီနံ့ရနိုင်ပါအံ့နည်း။ တော အလိုက်သာ ကျေနပ်ကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ ဂေါဏမော်တော်ကားသည် ရပ်တန့်သဖြင့် မေးကြည့်ရာ ကော့ ဂလဲရွာသို့ ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တက္ကသိုလ်မှ “ဝဇီကိုင်”ရောက်မည်ဟု ကြားသိရ၍ ဘယ်လိုအကောင် စားမျိုးဖြစ်မည်ကို သိရှိရန် လာရောက်စောင့်ဆိုင်းနေကြသည့် လူပေါင်းမှာ မနည်းလှပေ။ တက္ကသိုလ်ကဆို၍ မင်းသားဖြစ်မည်ဟု အထင်ရှိနေကြသေးသော သူတချို့မှာ မျက်လွှာကိုအောက်ချ၍ မနီးမဝေးမှ ဒူးတုပ်ကာ ခစားနေကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ်ပင် ရွာသူကြီးနှင့် ကျေးရွာလူကြီး ၄ ဦးတို့သည် အနီးသို့ချဉ်း၍ “အရှင် ... ဒီကိုကြွပါ၊ ပွဲတော်များ အရံသင့်ပြင်ဆင်ထားနှင့်ပါတယ်”ဟု မရဲ တရဲကြည့်ကာ နားတော်လျှောက်ကြပေ၏။ ကျွန်တော်ကား “ရာဇိန္ဒြေ”ဖြင့် ဂေါဏယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းသက်ခဲ့တော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထမင်းပွဲမှာ အရံသင့်ရှိနှင့်နေပေပြီ။ ငါးခြောက်နှင့် ခရမ်းသီးဟင်း၊ သစ် တိုသီးအိုးစိမ်၊ ကန်စွန်းရွက်ကြော်၊ ငါးသေတ္တာနှင့် ဗူးသီးဟင်းချိုတို့သည် မင်း သားပွဲတော်တည်ရန် ငံ့လင့်၍နေကြဘိ၏။ ရာဇကုမရလည်း ရာဇိန္ဒုမှ မငဲ့ကွက် နိုင်တော့ဘဲ ခပ်ဆာဆာနှင့် အတွင်သာဟပ်ရာ ဗိုက်ကားမှတော်တော့၏။ မကြာ မှကြာလည်း နန်းတော်သူထက် မသာသော်လည်း နန်းတော်သူထက်ပင် နုပျို စိုပြည်သော ကော့ဂလဲသူကလေးများကို ခေါင်းငဲ့ရှုစားမိ၏။ ပွဲတော်တည်၍ ဝပြီး ဗိုက်ကားပြီဖြစ်၍ ဘောလုံးကွင်းသို့ သွားရန်သာ လိုတော့သည်။ သူ့ဆန်စား ရဲမှဖြစ်တော့မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရန်ကုန်၊ ကျိုက္ကဆံမြင်းပြိုင်ကွင်းမှ “ဝင်းသန်း” “ဝင်းစိန်”တို့ထက်ပင် နာမည်မကျော်ကြားသော်လည်း မန်ကျည်းပင်ရွာတွင် အကောင်းဆုံးပင်ဟု သမုတ်ခြင်းကိုခံရသော “ကွတ်နီ” နာမ၊ အဿလိမ္မာသည်၊ ရောက်နှင့်ပေပြီ။ မင်းသားလည်း လေးလံသောခန္ဓာကိုယ်ကို အနိုင်နိုင်ပင့်ယူကာ အဿတိုရ်ပေါ် သို့တက်ပြီးလျှင် နောက်လိုက်နောက်ပါတို့ဖြင့် ထွက်ကြရာ နေ့ ၁၂ နာရီခန့် တွင် ဘောလုံးကွင်းသို့ ရောက်တော့သည်။ နေကလည်း ပူပြင်းပါဘိသနှင့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘယ်ကသတင်းကြားမှန်းမသိ ဘောလုံးကွင်းတွင် လာရောက်စောင့်ဆိုင်း ' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနေကြသူတို့မှာ ၅ဝဝ ခန့်လောက်ရှိ၏။ အဘိုးကြီး၊ အဘွားကြီး၊ လူပျို၊ အပျို၊\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သားသည်အမေတို့ အများပင်ဖြစ်၏။ ( ဘောလုံးကွင်းမှာ ဘီ-အေ-အေ ကွင်းလိုမဟုတ်။ ထူးဆန်းမှတ်သား ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ အလျားနှင့်အနံမှာ ထပ်တူဖြစ်ရကား ၄ ထောင့်သဏ္ဌာန် ရှိ၏။ သို့ရာတွင် အထူးကျဉ်းဘိ၏။ စည်းကြောင်းဟူ၍ မရှိ။ ဘေးနှစ်ဖက်နှစ် ချက်တွင် ရိုးငယ်နှစ်ခုသာရှိလေသည်။ ဘောလုံး ရိုးထဲသို့ ကျမှ ယူ၍ မြှောက်ရ လေသည်။ ကြုံမှကြုံတွေ့ရတတ်သည်တကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ ဘောလုံးကစားသူများ ရောက်ပြီဖြစ်၍ ဝီစီမှုတ်ရန်သာ လိုတော့ သည်။ ဝီစီအဘယ်မှာနည်း။ ရှာ၍မရချေ။ သို့ရာတွင် ဝီစီအစား ဝါးကုလားတက် ငယ်နှင့်ခေါက်ရန် တုတ်တိုတစ်ချောင်းကို ပေးအပ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကစားမည့် ဘောလုံးအသင်းနှစ်သင်းအနက် တစ်ဖက်အသင်းမှာ အင်္ကျီ ဗလာ၊ ကျန်တစ်ဖက်မှာကား နတ္ထိ။ သို့ ရှိဘိလည်း တစ်ဖက်အသင်းသားတိုင်း ထုံးကိုအရည်ဖျော်၍ ကိုယ်တွင်သုတ်ထားဘိ၏ ။ အားလုံး ခါးတောင်းကျိုက်နှင့် ချည်း။ ဤကား ချွေတာရေးအစစ်ပင်တည်း။ မြို့နေဘောသမားများကဲ့သို့ ဘော ကန်အင်္ကျီ၊ ဘောင်းဘီ၊ ဖိနပ်နှင့် ခြေအိတ်များ ဝယ်ရ၍ စရိတ်ငွေမကုန်တော့ ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ်ပင် “အပေါက်စောင့်” “၂ တန်းလူ” “၃ တန်းလူ” “၅ တန်းလူ” “လက်ဘော်” “ရမ်းကား”၊ “ရှေ့လွန်” “ပိန္နဲသီး” စသော ဝေါဟာရအထူးအဆန်း များကို ကြားရသည်။ သိလိုသဖြင့် မေးမြန်းကြည့်ရာ ၅ တန်းလူမှာ(ဖောဝါဒ်)၊ ၃ တန်းလူမှာ(ဟဖ်ဘက်)၊ ၂ တန်းလူမှာ(ဖူးလ်ဘက်)၊ အပေါက်စောင့်မှာ(ဂိုးသ မား)၊ လက်ဘော်မှာ (သိသာပြီ)၊ ရမ်းကားမှာ(ဖောင်းလ်)၊ ရှလွန်မှာ(အောက် ဆိုက်)၊ ပိန္နဲသီးမှာ(ပယ်နယ်လ်တီ)တို့နှင့် ညီကြောင်းများကို အံ့သြဝမ်းမြောက်စွာ သိရ၏။ အံ့သြခြင်းကား နိုင်ငံခြားအခေါ်ဝေါဟာရများကို သင့်လျော်စွာ ဘာသာ ပြန်ဆိုနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကား နိုင်ငံခြားအခေါ်အဝေါ်မှာ မြန်မာ စကားသက်သက်ဖြင့် မှန်ကန်တိကျစွာ ဘာသာပြန်ဆိုနိုင်ကြောင်း ထင်ရှားသိသာ သောကြောင့်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘောလုံးကွင်း နှစ်ဖက်နှစ်ချက်တွင် ဂိုးငယ်တစ်ခုစီရှိနေရာ (ကော်နာ)ကန် ၍မရသဖြင့် ထိုဝေါဟာရကို မည်သို့ခေါ်ကြောင်း မကြားရ။ သို့သော် (ထောင့်ကန်) ဟူသောအခေါ်သည်ပင် လျော်ကန်လိမ့်မည်ဟု ထင်မိ၏။ ပိန္နဲသီးမှာကား (ပယ် နယ်လ်တီ)ပင်တည်း။ ဂိုးအနီးတွင် ရမ်းကားသည်ဖြစ်စေ၊ ဘောလုံးကို လက်နှင့် ကိုင်မိထိမိသည်ဖြစ်စေ ဝဇီကိုင်က ပိန္နဲသီး ၁၈ လုံးခန့်အကွာနေရာမှ ဂိုးပေါက်ထဲ သို့ ကန်သွင်းရန် အမိန့်ပေးနိုင်သည်။ ဤကား မန်ကျည်းပင်ရွာသားတို့ အခေါ်အဝေါ်နှင့် ဥပဒေပင်တည်း။ (ပယ်နယ်လ်တီ)ကို (ပြစ်ကြီးဒဏ်)ဟု ခေါ်ဆိုက သင့်မည်ထင်သည်။ ဤကား ကျွန်တော်၏ထင်မြင်ချက်တည်း။ သင့်လျော်ရာကို ကြံဆကြပါကုန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောင်းကစားသောပွဲဖြစ်ရကား ငွေသံတချွင်ချွင် ကြားရ၏။ နေမွန်းတည့် ချိန်ပင်ဖြစ်လင့်ကစား ဘောလုံးပွဲကြည့်ပရိသတ်တို့ ပဓာနမထားကြ။ ရွှေလသာ ဝါဝင်းစဉ် ဖျာခင်း၍ထိုင်ကြသလို ထင်မှတ်ကြရော့သလား မတွေးတတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချိန်ကျပြီဖြစ်၍ ကုလားတက်ကို တုတ်နှင့်ခေါက်ရာ ဘောသမားများ ထွက်လာကြတော့၏။ ပရိသတ်ထဲမှာ “ဝါးရင်းတုတ်”ဘွဲ့ နော်၊ “ဓညင်းကျား” “ခွေးဘီလူး” “ရှားနှစ်” “သံချောင်း”၊ “ပုဏ္ဍက” “ကျော်ဟိုး” “အယ်ဒီပိုလို” “တောက်တဲ့” “ပေါက်ဆိန်ပေါက်”၊ “ဗန္ဓုလ” “မြွေနဂါး” “ဂဠုန်” စသောခေါ်သံ အော်သံများကိုကြားရမှ ဘောလုံးကစားသမားများကို နာမည်ရင်းမခေါ်ဘဲ နာမည် သစ်ဖြင့်ခေါ်ကြောင်းသိရ၍ အလွန်အမင်း ရယ်ချင်ဘိ၏။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540539760789,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_17afa2bd-561b-4b0c-8727-7de8edef9cc0.jpg?v=1730225340"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၁","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၁)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိန်ခြူးကြာညောင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေ့က နေသည် ခြစ်ခြစ်တောက်ပူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အညာမှ ပြောင်းရွှေ့ လာစ အထူးအာဏာရ မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံ၏ စိတ်ထဲ တွင် “ဘယ့်နှယ်လဲ။ အောက်အရပ်ဒေသလို့ ဆိုပေမဲ့ အညာထက် ပိုပြီးပူပါ ကလား” ဟု ထင်မိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထင်မည်ဆိုလျှင် ထင်လောက်၏။ , \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောက်အရပ်ဒေသ၌ အညာမှာကဲ့သို့ တောရိပ်တောင်ရိပ်လုံးဝမရှိ။ မည်သည့်အရပ်လေးမျက်နှာကို ကြည့်ကြည့် မြေပြင်သည် သင်ဖြူးခင်းဘိ သကဲ့သို့ လယ်ကွင်းများဖြင့် ညီညာစွာပြန့်ပြူးလျက်ရှိသည်။ ခုအချိန်ခါ၌ စပါးရိတ်သိမ်းပြီးသဖြင့် လယ်ကွင်းများထဲမှာ အပူငွေ့တို့သည် ကောင်းကင် သို့ တရိပ်ရိပ်တက်နေကြသည်။ ကောင်းကင်၏ အထက်ဗဟိုခန့်တွင် ထွန်း လင်းတောက်ပနေသော နေမင်းကြီးသည် ပူပြင်းသောမျက်နှာထားနှင့် လယ် ကွင်းများကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် အောက်ကလည်း ပူ၏။ အထက်ကလည်း ပူ၏။ အိမ်ဦးခန်း ပက်လက်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် စံပယ်နေသော မြို့အုပ်မင်းမှာ အထက်ပူ၊ အောက်ပူအကြားတွင် ငါးဖယ်ပျံ၍နေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံ၏ မဖိုင့်တဖိုင့်ကိုယ်ထဲမှ ချွေးသီးချွေးပေါက်တို့သည် မိုးမလုံသော အိမ်ခေါင်မိုးမှကျသော ရေပမာ ယိုစီးလျက်ရှိသည်။ လေငြိမ် .တုန်း ချွေးထွက်သည်မှာ နေမထိထိုင်မသာဖြစ်သည်။ ဗလာကျင်းထားသော ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် မျက်နှာသုတ်ပုဝါတင်၍ မကြာခဏချွေးသုတ်ရသည်မှာ များစွာလက်ညောင်းသည်။ အထူးသဖြင့် ဤနေ့ဤရက်တွင် မိမိဘာသာ မိမိ ချွေးသုတ်ရသည်မှာ အတော်ကရိကထများလှသည်။ ခါတိုင်းဆိုလျှင် ကိုယ့်ချွေးကိုယ်သုတ်ဖို့မလို။ တစ်ဖက်က မကြီးကသုတ်ပေးလျှင် တစ်ဖက်က မငယ်က ယပ်ခတ်ပေးသည်။ သူတို့ညီအစ်မနှစ်ယောက် ကုလားထိုင်အပါး တွင် ကျုံ့ကျုံ့ထိုင်၍ပြုစုခြင်းကိုခံရသောအခါ မြို့အုပ်မင်းမှာ ဇိမ်အလွန်တွေ့ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုမှာမူ မင်းကတော် နံပါတ်တစ်နှင့် မင်းကတော်နံပါတ်နှစ် ညီအစ်မ နှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်ကြ၍ တစ်ယောက်က အိမ်ပေါ်ထပ်အိပ်ခန်းထဲ၌လည်း ' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကောင်း၊ တစ်ယောက်က အိမ်အောက်ထပ် အိပ်ခန်းထဲ၌လည်းကောင်း နှစ် ၊ ယောက်သား စိတ်ကောက်၍ အိပ်ခန်းအောင်းနေကြသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံ၏ အိမ်သည် အနောက်ဘက် ဆားကျင်းချောင်းကို မျက်နှာမူသည်။ ထိုအိမ်ကို မူလဆောက်သူမှာ မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံ ရုံးစိုက် ရာမြို့ရှိ ဗိုလ်တ်ဒရဝမ် ပသီမောင်ကလေး၏ အိမ်ဖြစ်သည်။ အိမ်ဆောက်စဉ် က မြောက်ဘက်ကို ခေါင်းရင်းထား၍ ဆောက်ခဲ့ရာ မြို့အုပ်မင်းသည် အိမ်ဦးခန်းမှ နေ၍ ကြည့်လိုက်သော် တောင်ဘက်၌ ရွေးမြစ်ပြင်ကျယ်ကြီး ကို တွေ့ရသည်။ ဆားကျင်းချောင်းသည် တွန်လိမ်ကောက်ကွေး၍ ရွေးမြစ်ထဲ သို့ စီးဝင်သည်။ မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံသည် အပူဓာတ်လျော့ရန်အလို့ငှာ ရွေးမြစ် ၏ ရေအယဉ်ကို ကသိုဏ်းရှုနေဟန်တူသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်၌ ရွေးမြစ် သည် ရေပြည့်ပြီဖြစ်၍ ငြိမ်နေသည်။ မိုးဥတုတွင် လှိုင်းလေတို့ဖြင့် သောင်း ကျန်းတတ်သော ရွေးမြစ်သည် ခြစ်ခြစ်တောက်ပူသော နေမင်း၏ အောက် တည့်တည့်တွင် ပြားပြားဝပ်လျက်ရှိသည်။ သို့သော် တစ်ချီချီတွင် ဇာတိပြလို သောကြောင့် ရေမျက်နှာထက်၌ ဂယက်ရိုက်၍ကြည့်သည်။ သို့သော် ရွေးမြစ် ၏ အဖော်ဖြစ်သူ ကောင်လေသည် ဤအချိန်တွင် လာရောက်ကူညီလေ့ မရှိချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နေမင်းသည် အပူကိုစုစည်း၍ ရွေးမြစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ကို သွန်ချသည်။ ထိုအခါ ရွေးမြစ်သည် ကြာကြာသည်းခံနိုင်ပုံမပေါ်။ သူ့မျက်နှာပေါ် ကျရောက် လာသော ရောင်ခြည်တို့ကို နေရှိရာသို့ ရောင်ပြန်ဟပ်၍ပြန်ပို့သည်။ ဤသို့ နေမင်းနှင့် ရွေးမြစ်တို့ အပြန်အလှန်အတိုက်အခံပြုနေသောအချိန်တွင် တန်ဆာခံဖြစ်သော ရေခိုးရေငွေ့တို့သည် ကောင်းကင်ကို ရိပ်ရိပ်တက်လေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လယ်ကွင်းထဲ၌ ရေခိုးရေငွေ့တို့ ရိပ်ရိပ်တက်သည်။ ရွေးမြစ်ထဲ၌ လည်း ရေခိုးရေငွေ့တို့ ရိပ်ရိပ်တက်သည်။ ရွေးမြစ်ကမ်းပါးတစ်လျှောက်၌ တော တန်းကလေးများသည် ကွက်ကျားကွက်ကျား တန်းစီနေကြသည်။ ယင်း တောတန်းမှာ ဓနိတောသော်လည်းကောင်း၊ သမဲ့တောသော်လည်းကောင်း၊ ကနစို တောသော်လည်းကောင်း၊ ယင်းအပင်အမျိုးမျိုး ရောရောသော် လည်းကောင်းဖြစ်သည်။ ယင်းတောတန်းသည် ရွေးမြစ်မှ တက်လာသော အခိုးအငွေ့ တို့၏ နောက်ခံကားနှင့်တူသည်။ ထိုနောက်ခံကားသည် ရိပ်ရိပ် တက်နေသော အခိုးအငွေ့ သဘာဝကို လိုက်၍ သူကလည်း ရိပ်ရိပ်တက်မည် ကဲ့သို့ပြုသည်။ သို့သော် တကယ်မတက်နိုင်။ လှုပ်ရွလှုပ်ရွနှင့် ယိမ်းကရုံ သာကနိုင်သည်။ အလားသဏ္ဌာန်မှာ နွေခေါင်ခေါင် ကတ္တရာလမ်း အငွေ့ပျံနေ သောအခါ အရာဝတ္ထုတို့ ရိပ်ရိပ်ရိပ်ရိပ်နှင့် လှုပ်ရှားနေသည့် အလားသဏ္ဌာန် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံက ရွေးမြစ်ကိုကြည့်လျှင် အေးမည်ထင်၏။ သို့သော် - လယ်ကွင်းကလည်းပူ၊ ရွေးမြစ်ကလည်း ပူ၊ ပသီမောင်ကလေးအိမ်သွပ်မိုး ကလည်း ပူ။ ဤကဲ့သို့ တစ်ပူပေါ်၌ နှစ်ပူသုံးပူဆင့်လာသောအခါ မြို့အုပ်မင်း ပါးစပ်ထဲမှ ဗုဒ္ဓဟူးနံ အတိုင်းအထွာတစ်ခု လွှတ်ခနဲ ထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် တစ်ဆက်တည်း “ပူလိုက်တာ လွန်ပါရော” ဟု ညည်းသည်။ ခါတိုင်းဆိုလျှင် ဤညည်းသံကို ကြားရလျှင်ကြားရချင်း မင်းကတော် နံပါတ်တစ်နှင့် နံပါတ်နှစ်တို့ အပါးသို့ လာမြဲ။ ယခု သင်းတို့နှစ်ယောက် - အိပ်ခန်းအောင်းနေကြသည်။ မနေ့က သူတို့ရန်ဖြစ်ကြ၍ ယနေ့ နေ့လယ် နေ့ခင်းတွင် ထမင်းချက်၊ စားပွဲထိုး စသည်တို့သည် တော်ရာရှောင်နေကြ သည်။ သဟာကြောင့် ကိုယ့်ဒူးကိုယ်သုတ်နေရသည်။ ဆင်းရဲလှလေစွ တကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စင်စစ် ဆင်းရဲခြင်းမှ လွတ်ကင်းအောင် မယားနှစ်ယောက်ကို ထပ်၍ `\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eယူခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ မယားနှစ်ယောက် ယူရာမှာလည်း ညီအစ်မနှစ်ယောက် ကို ယူခြင်းဖြစ်၏။ ဘုရားစူးစေ့၊ မူလက ဤကဲ့သို့ယူရန် စိတ်မကူးပါ။ မိမိရန်ကုန်ကောလိပ်တွင် ဘီအေအောင်သောနှစ်က မိဘများက မိမိတို့၏ ဇာတိချက်ကြွေအညာမြေမှ ဆွေရိပ်မျိုးရိပ်မကင်းသူတစ်ဦးနှင့် နေရာချထားပေး သည်။ ထိုခေတ်က ဘီအေအောင်လျှင် မြို့အုပ်လောင်းဟု ဆိုကြသည်။ .. ထို့ကြောင့် သမီးရှင်များက ဘီအေအောင်သူတို့ကို ၎င်းတို့၏ သမီးများအား ကိုယ်စားပြု၍ ဝန်းဝိုင်းပိုးပန်းလေ့ရှိသည်။ - ထိုသဘာဝကို မြို့အုပ်မင်း၏ ခမည်းတော် ပဲဖြူကလေးပွဲစားကြီးက စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သည်။ မိမိ၏သားကို သူတစ်ပါးအသိုက်အဝန်းထဲ မရောက် စေရဟူသော လက်သုံးဝါဒဖြင့် မိခင်ဖခင်တို့က ဖိတ်ချင်းဖိတ် အိတ်ထဲဖိတ်အောင် သူတို့ကြိုက်သော မိန်းမနှင့် မြို့ အုပ်လောင်းကို ပေးစားလိုက်သည်။ မိဘသဘောကို လိုက်လျော၍ ပေးစားသောမိန်းမကို ယူခဲ့ရသော်လည်း သား တော်မောင်မှာ နှစ်နှစ်ကာကာမရှိ။ ဤသို့လျှင် မိန်းမယူပြီး ကလေးတစ် ယောက် မရတရအချိန်၌ မြို့အုပ်ဖြစ်လာလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ တစ်နယ်တစ်ကျေးကို ပြောင်းရန်ကိစ္စ ပေါ်လေ၏။ သို့သော် မြို့အုပ်ကတော်က သူတစ်ပါးမြို့ရွာမှာ မီးမဖွားချင်ဟုဆို၍ နေရင်းဌာနီ၌ နောက်ချန်၍နေခဲ့၏။ တစ်ဖန် အောက်မြို့ကျေးရွာတို့ကို ရွှေ့ပြောင်းရသော အခါ ထိုကျေးရွာနယ်ပယ်တို့သို့လိုက်ရန် ဝန်လေးသည်ဟု ဆိုပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် မြို့နယ်အပြောင်းအရွှေ့ ရှိသောအခါ မင်းကတော်ကြီးအား ခရီးစရိတ်ထုတ်၍ ကောင်းရုံမျှဖြစ်ဖြစ် ခေတ္တခဏလိုက်ပါရန် မကြာခဏတောင်းပန်ခဲ့ရ၏။ ဤသို့ တောင်းပန်လွန်းသောကြောင့် မြို့သစ်နယ်သစ်သို့ ရောက်လျှင် တစ်ခေါက်တော့ သွားဖြစ်အောင်သွားသည်။ သို့ရာတွင် ကလေး တစ်ယောက်မှ နှစ်ယောက်ဖြစ်လာသောအခါ မင်းကတော်ကြီးက ကလေး တစ်ပြုံကြီးနှင့် ခရီးသွားရသည်မှာ ပင်ပန်းသည်ဟုဆိုပြန်သည်။ ထို့နောက်၌ ကား မြို့အုပ်မင်းမှာ အောက်သို့ချည်း စုန်၍နေလေသောကြောင့် မင်းကတော် ကြီး လိုက်ရသောခရီးသည် ဝေးသထက်ဝေးလာလေသော် “တော်ပြောင်းတိုင်း ကျုပ် မလိုက်နိုင်ပေါင်” ဟု ဖော်ထုတ်ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတွင် မြို့အုပ်မင်း၏ သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးသည် ထောင်းခနဲ ပြတ်လေ သည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540538843285,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_14689217-2086-4ff2-a113-e2f63dd83f0d.jpg?v=1730225356"},{"product_id":"မောငိဒိုးခ-တွေးတွေးဆဆဟာသများ","title":"တွေးတွေးဆဆဟာသများ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45550652719253,"sku":"","price":810.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_af8262e8-cc7f-4312-beca-373187768198.jpg?v=1730233124"},{"product_id":"မောငိဒိုးခ-အမောပြေဟာသများ","title":"အမောပြေဟာသများ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":42066169626773,"sku":"","price":810.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_6790ac37-cfc9-4bbc-9b43-eb47a99f6db6.jpg?v=1730233173"},{"product_id":"မောငိဒိုးခ-အလွဲကမ္ဘာဟာသများ","title":"အလွဲကမ္ဘာဟာသများ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45550652620949,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_380936f9-9d67-41f8-b650-f269d98f832f.jpg?v=1730233218"},{"product_id":"မောငိဒိုးခ-အိတ်ဆောင်ဟာသများ","title":"အိတ်ဆောင်ဟာသများ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45550651506837,"sku":"","price":810.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_1a62b6d0-88fe-4631-8975-17208f9a5bfe.jpg?v=1730233267"},{"product_id":"မောင်သော်က-ကြက်ကန်းနှင့်ငါးပိအိုး၀ထ္ထုတိုများ","title":"ကြက်ကန်းနှင့်ငါးပိအိုးဝထ္ထုတိုများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြည်တော်သစ်ရိပ်သာ အခန်းအမှတ် ၂၅\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသက်တင်သည် မြောက်လေ သုတ်ဖြူးစပြုပြီဖြစ်သော ဆောင်းဦး၏ ညဉ့်သန်းခေါင်ယံတွင် ခြေဦးတည့်ရာ လျှောက်လျက် ရှိသည်။ သူသည် ဘယ်ဆီသို့လျှောက်မည်ဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားခြင်း လုံးဝမရှိဘဲ အိမ်မှ ထွက်လာကတည်းက သူ၏ ခြေများ သယ်ယူရာ သို့သာ ကိုယ်ခန္ဓာက လိုက်ပါလျက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ခြေထောက်များ ကလည်း မောင်းပြန်မြင်း၏အသိမျိုးဖြင့် ကမ်းနားဘက်ဆီသို့ ဆွဲဆောင် လျက်ရှိသည်။ ဒီလိုပင်လျှောက်ခဲ့ရသော ညပေါင်းကလည်း မနည်းလှ ပြီကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့.. မောင်သက်တင်၊ မင်းအခန်းကို ဒီနေ့ည ငါ အသုံးပြု ချင်တယ်ကွာ။ ဟဲ.. ဟဲ... ဟဲ.. ညနေ ၆ နာရီခွဲပွဲအပြီး လာခဲ့မယ် ပေါ့။ ဒီတော့ ၉ နာရီသာသာလောက်ဆိုရင် မင်း လစ်ပေတော့။ အခန်း သော့ကိုတော့ ခါတိုင်းနေရာမှာပဲ ထားခဲ့၊ ဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ညနေ ရုံးမဆင်းမီတွင် ကုမ္ပဏီ၏ မန်နေဂျင်းဒါရိုက်တာဖြစ်သူဦးဘနီက သူ့ရုံးခန်းတွင် ခေါ်လျက် အမိန့်ရှိသောကြောင့် “ဟုတ်ကဲ့” ဟုသာ ပြောနိုင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ရော့... ရော့.. မင်း ငွေ ၂၀ ယူထား၊ တို့ တစ်ညလုံး နေချင် နေမှာ၊ မင်း ဆန်းရှိုင်းမှာ အိပ်ချင်အိပ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နေပါစေခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော့်မှာရှိပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “အို... မင်းကလည်း လုပ်မနေစမ်းပါနဲ့၊ ရော့ပါ ယူပါ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးဘနီက ဆယ်တန်နှစ်ချပ် ဇွတ်အတင်းပေးနေသည်ကိုလည်း ဆက်လက်မငြင်းသာဘဲ လက်ခံယူခဲ့ရသည်။ ဒီလိုပင် မန်နေဂျင်းဒါရိုက် တာလူကြီးများဖြစ်သော ဦးဘနီမှအစ ကုမ္ပဏီမှ ဒါရိုက်တာများ သူတို့၏ အသိမိတ်ဆွေ လူကြီးလူကောင်းဆိုသူများအတွက် အခန်းကို သုံးခွင့်ပြု ခဲ့ရသော အကြိမ်ပေါင်းကလည်း မနည်းလှပြီ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီဟာလေးက စပါယ်ရှယ်ဆိုပဲ။ ဒီပြင်ဟိုတယ်တွေ ဘာတွေ ခေါ်သွားဖို့ရာကလည်း သူ့အဆင့်အတန်းနဲ့ မကိုက်ဘူး ငါ့ညီရ၊ ဟဲ...ဟဲ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးဘနီက ကြားသလိုလေသံဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြောသည်ကိုပင် သူ့ မှာ ခံနေရအခက်၊ စိတ်ဆိုးရအခက်ဖြစ်တော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခါတစ်ရံတော့ ကိုသက်တင်သည် သူ့ဘဝကို သူ စိတ်နာ မိသည်။ သူ့ဆန်စားရဲမှ ဆိုသကဲ့သို့ သူတို့ကုမ္ပဏီတွင် လခစားလုပ်နေ ၍ ကုမ္ပဏီအလုပ်ကို မည်မျှပင်ပန်းအောင် လုပ်ပေးရသည်ကို မမှုသော် လည်း ယခုကဲ့သို့ အခြေမျိုးရောက်အောင် ဆရာသမားကြီးများ၏ စိတ် ကြိုက် လိုက်လျောနေရခြင်းပင် သူ့အကျင့်စာရိတ္တကို ထိခိုက်စေသည် ဟု သူက ယူဆသည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်ပေါက်သည့်အခါ မိမိရရှိထားသော အစိုးရပိုင် ပြည်သူ့ အိုးအိမ်ဌာနမှ တိုက်ခန်းကလေးကို ပြန်အပ် လျက် သင့်တော်ရာ တစ်အိမ်တွင်ကပ်နေမည်ဟု စိတ်ကူးပေါက်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော်လည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေချင်သော ဝါသနာနှင့် အားလပ် ချိန်ရသမျှ စာကြည့်နေရသော သူ့ဘဝအခြေတို့ကြောင့် အိမ်ခန်းကို လက် မလွှတ်ရဲဘဲရှိနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နိုင်ငံရေးသမားများ ဘုန်းမီးနေလတောက်ချိန် ဖြစ်သည့် အလျောက် ကြီးပွားနေသော ငယ်သူငယ်ချင်း နိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦး၏ စောင်မမှုကြောင့်သာ ဤတိုက်ခန်းကလေးကို ရတောင့်ရခဲ ရထားပြန်ရာ အိမ်ခန်းတစ်ခုကို စပေါ်အပျောက် မပေးနိုင်သော ကိုသက်တင်မှာ ရပြီး သား အိမ်ခန်းကို လက်မလွှတ်ရဲအောင်လည်း ရှိနေပြန်သည်။ ရန်ကုန် ရွှေမြို့တော်တွင် တစ်ကိုယ်ရေ တစ်ကာယ နေထိုင်ရသူတစ်ဦးအဖို့ နေထိုင်ရန် သပ်ရပ်သော တိုက်ခန်းတစ်ခုရထားခြင်းပင် ဧရာမလာဘ် လာဘကြီးမဟုတ်လော။ သို့ကြောင့် တစ်ကိုယ်ရေသမား လူပျိုကြီး ကိုသက်တင်မှာ မြာပွေသော လူကြီးများအတွက် အစဉ်ဓားစာခံ ဖြစ်ရ သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ညပိုင်းသာမက တနင်္ဂနွေနေ့များ၌ နေ့ခင်းပင် ရှောင်ပေးရသည်လည်း ရှိခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးဘနီတို့ကဲ့သို့သော လူကြီးလူကောင်းဆိုသူများသည် ရလေ လိုလေ အိုတစ္ဆေဆိုသည့် အစားမျိုးထဲကဖြစ်သည်။ ဦးဘနီ၏ဇနီးကို ကုမ္ပဏီ၌ မကြာခဏတွေ့ဖူး၏။ ရုပ်ရည် သနားကမား လှပသူဖြစ် လျက် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ဖွံ့ဖြိုးကာ ရိုးသားစွာလှပသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးပင်ဖြစ်သည်။ ဤမျှ ချစ်ဖွယ်ကောင်းသော ဇနီးကို ရရှိထားပါ လျက် နွားအို မြက်နုကြိုက် ဆိုသကဲ့သို့ ပြင်ပမှ ချောချောလှလှဟူသမျှ ကို ရမ္မက်အာသာငမ်းငမ်းဖြင့် ငွေကုန်ခံကာ လိုက်စားတတ်သော တဏှာ အိုးကြီးများကို ဒေါသဖြစ်မိသည်၊ ရွံမိသည်။ သို့သော် ကိုယ့်အလုပ်ရှင် ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် မည်သို့မျှလည်း မပြောရဲအောင်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသက်တင်မှာ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း အောင်မြင်ပြီးနောက် ဦးဘနီတို့၏ ‘ရွှေပြည်ငွေပြည်” ကုမ္ပဏီတွင် စာရေးအဖြစ် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင် ရင်း တစ်ဖက်ကလည်း သက်ကြီးတက္ကသိုလ်တွင် ဆက်လက်ဆည်းပူး နေရသူဖြစ်သည်။ ကုမ္ပဏီသို့ဝင်ရောက်ပြီး သုံးနှစ်တာမျှအတွင်း၌ ကိုသက်တင်မှာ ဌာနခွဲစာရေးကြီးအဖြစ် တိုးမြှင့်ခြင်းခံရကာ ဥပစာ အပိုင်း(ခ)ကိုလည်း အောင်မြင်ပြီးဖြစ်ပေသည်။ ယခုလည်း ဝိဇ္ဇာအပိုင်း (က) စာမေးပွဲဖြေဆိုရန်အတွက် အပူတပြင်း စာကျက်ဆဲဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆွေမရှိ မျိုးမရှိ ရန်ကုန်တွင် လာရောက်လုပ်ကိုင် ရှာဖွေစား သောက်ရင်း ပညာဆည်းပူးနေရသူ ကိုသက်တင်မှာ မိဘနှစ်ပါးလည်း ငယ်စဉ်က ကွယ်လွန်ခဲ့လျက် ဦးလေးဖြစ်သူတစ်ဦး၏ ကျွေးမွေးစောင့် ရှောက်မှုကြောင့် ၁၀ တန်းအောင်မြင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူသည် ၁ဝ တန်းအောင်မြင်ပြီးနောက် အညာဒေသရှိ ဦးလေး၏အရိပ်အာဝါသအောက် မှ ထွက်ခွာကာ မိမိဘဝကို ရုန်းကန်ကြိုးပမ်းနေသူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသက်တင်သည် ပန်းဆိုးတန်းဆိပ်ကမ်းတံတား၌ ထိုင်ကာ မြစ်လယ်ရှိ သင်္ဘောကြီးများဆီသို့ ကြည့်ရင်း အတွေးနယ်ကျွံလျက် ရှိ သည်။ အသက်အစိတ်ပိုင်းသို့ ချဉ်းခဲ့ပြီဖြစ်သော ကိုသက်တင်မှာ ဘဝ တစ်သက်တာတွင် ချစ်ဖော်အမျိုးသမီးဟူ၍ တစ်ဦးတလေမျှ မည်မည်ရရ ရှိခဲ့သူမဟုတ်ချေ။ သူသည် အပြောအဆို ချေင်ပြေပြစ်လျက် ရုပ်ရည် အားဖြင့်လည်း ယောက်ျားပီသစွာ ချောသူတစ်ဦးဖြစ်ခြင်းကြောင့် မိန်းကလေးများက သူနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်ရခြင်းကို ပျူငှာစွာ ကြိုဆိုလင့် ကစား အခြေတကျမရှိသေးသော သူ့ဘဝအခြေခံကြောင့် မည်သို့မျှ တိုးတက်ခင်မင်အောင် မချဉ်းကပ်ခဲ့ဖူးချေ။ ထို့အပြင် အချစ်ရေးတွင် အချိန်ကုန်ခံနိုင်လောက်အောင် အခြေအနေမပေးခြင်းကြောင့်လည်း အေးအေးပင် နေခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့တိုင်အောင် မခင်ဝေတစ်ယောက်ကိုမူ မည်ကဲ့သို့ သဘော ထားရမည်မသိဖြစ်ခဲ့၏။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် ဆန်းစစ်ကြည့်မိသည်။ သူသည် မခင်ဝေအပေါ်တွင် များစွာ သံယော ဇဉ်ရှိမိပြီဖြစ်သည်မှာ မှန်၏။ အလားတူပင် မခင်ဝေကလည်း သူ့အပေါ် သံယောဇဉ်ရှိသည်ဟု ယူဆဖွယ်ရာအကြောင်းများကလည်း ရှိနေသည်။ မခင်ဝေကို ချစ်မိနေပြီလောဟု သူ့ကိုယ်ကို မမေးဝံ့ မေးဝံ့ဖြင့် မေးစမ်း ကြည့်မိသည်။ ချစ်နေသည်တော့ ဆိုရမည်။ သို့သော် အချစ်ဆိုသည်မှာ မည်ကဲ့သို့ ရှိ၍ မည်သို့ပြင်းထန်သည်ကို မသိရှိ၊ မခံစားဖူးသေးသူတစ် ယောက် ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဤအချစ်သည်ပင် မခင်ဝေအား ဖွင့်ဟပြောပြ အောင် လုံလောက်သည်ဟု မထင်မိပေ။ တစ်နည်းဆိုသော် သူ့အချစ် မှာ အစို့အညှောက်ပေါက်ခါစဖြစ်၍ မခင်ဝေအား ဖွင့်ပြောလောက်သည့် သတ္တိကိုလည်း သူ မရသေးချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မခင်ဝေနှင့် “ရွှေပြည်ငွေပြည်” ကုမ္ပဏီတွင် စတင်အလုပ် ဝင် ရောက်သည်မှ အစပြုကာ ရင်းနှီးသိရှိခဲ့သည်။ မခင်ဝေမှာ ကုမ္ပဏီ၏ လက်နှိပ်စက် စာရေးမကလေးဖြစ်၏။ မြန်မာလက်နှိပ်စက်သင်တန်းကို တက်ရောက်ခဲ့လျက် လက်နှိပ်စက်စာရေးမအဖြစ် မိခင်အိုကြီးနှင့် မောင်ကလေးကို ရှာကျွေးနေရသူကလေးဖြစ်သည်။ အစ်ကိုဖြစ်သူမှာ တပ်မတော်မှ ရုံးတစ်ရုံးတွင် တပ်ကြပ်ကြီးစာရေးကြီးတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ် လျက် သူ့အိမ်ထောင်နှင့် သီးခြားနေခြင်းကြောင့် မခင်ဝေတို့ကို အဝေး မှသာ စောင့်ရှောက်နိုင်သူဖြစ်သည်။ မခင်ဝေ ရှာဖွေရသမျှလေးကို သာလျှင် သားအမိသုံးဦး ခြိုးခြံသုံးစွဲရင်း မောင်အငယ်ဆုံးကို ကျောင်း ထားပေးနေရရှာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုံးတွင် မခင်ဝေနှင့် ကိုသက်တင်တို့စားပွဲမှာ နီးကပ်စွာရှိသည်။ နေ့လယ် ခေတ္တရုံးဆင်းချိန်တွင် ထမင်းစားထွက်လေ့ရှိသော ကိုသက်တင်သည် ထမင်းစားရာမှ ပြန်လာတိုင်း နေ့လယ်စာမစားဘဲ ကော်ဖီကို ဓာတ်ဘူးဖြင့် ထည့်ယူလာတတ်သော မခင်ဝေက သူ့အတွက် ကော်ဖီ တစ်ခွက်ချန်ထားမြဲဖြစ်သည်ကို တွေ့ရတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မခင်ဝေကလည်းဗျာ... ဒုက္ခရှာလို့၊ ကျွန်တော် အခုပဲ ထမင်းစား လာတဲ့ဥစ္စာ၊ ရော့ပါ... မခင်ဝေပဲသောက်ပါ” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်မ သောက်ပြီးပြီ ကိုသက်တင်ရဲ့။ ဒါ ကိုသက်တင်အတွက် တမင် အိမ်ကအပိုဖျော်ယူလာပြီး ချန်ထားတာ။ ဘာလဲ... မခင်ဝေ တိုက်တာကို မသောက်ချင်လို့လား၊ ဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟောဗျာ.. ဘယ့်နှယ် မသောက်ချင်ရှိရမလဲ မခင်ဝေရယ်။ မခင်ဝေမှာ တစ်နေ့လုံး ထမင်းမစားဘဲ ကော်ဖီလေး၊ မုန့်လေးနဲ့ ပြီးနေ ရတာ။ ကျွန်တော်က ဝင်ရှယ်ယာခွဲလို့ ဘယ်မှာမျိုးကျပါ့မလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမလေး ဖြစ်နေလိုက်တာ၊ ကျွန်မက မနက်စာကို အိမ်က မထွက်ခင်ကတည်းက စားလာတာရှင့်။ ညနေပြန်ရင်လည်း မေမေက အသင့်ချက်ပြီးသား၊ ခူးစားရုံပဲ။ ရှင့်လို အိမ်မရှိ ယာမရှိမဟုတ်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ... ကလေကချေလေးများ တိုက်တယ်ဆိုပါတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသက်တင်က ဝမ်းနည်းသံဖြင့် တမင်ပြောလိုက်ရာ မခင်ဝေ မှာ မျက်စိမျက်နှာပျက်          သွားပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အို.. အို.. ကျွန်မက ဒီလိုဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး ကိုသက်တင်ရယ်၊ စိတ်မဆိုးပါနဲ့နော်။ \"\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \" \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်မလေ ကိုသက်တင်တစ်ယောက်တည်း ဆွေမရှိ၊ မျိုးမရှိ နေရတာကို စိတ် မကောင်းလွန်းလို့ ပြောမိတာပါ၊ နော်.. နော်...”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မခင်ဝေက တိုးလျှိုးသံဖြင့် တောင်းပန်နေပြန်ရာ ကိုသက်တင် မှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားလျက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မလိုပါဘူး မခင်ဝေရယ်၊ မခင်ဝေ ဘယ်လိုစိတ်နဲ့ ပြောတယ်ဆို တာကို ကျွန်တော်သိပါတယ်။ တမင်ကျီစားတာပါ။ ကဲ... ပေး မနက်က ရိုက်နေတဲ့စာတွေ ပြီးသွားပြီလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသက်တင်က အလုပ်ဘက်သို့ စကားပြောင်းလိုက်မှ မခင်ဝေ မှာ မျက်နှာပြန်လည်လန်းဆန်းလာပြီး ရွှင်ရွှင်ပျပျဖြစ်လာတော့၏။ သည်လိုနှင့်ပင် သုံးနှစ်တာနီးပါးမျှ မခင်ဝေနှင့် ကိုသက်တင်တို့ ဆက်ဆံမှုမှာ ရှေ့မတိုး၊ နောက်မဆုတ်ရှိခဲ့သည်။ မခင်ဝေတို့ရုံးတွင် စာရေးလုပ်သူများမှာ မိမိအိုးအိမ်နှင့် အသက်အရွယ်ကြီးသူတွေသာ များလျက် မခင်ဝေနှင့် ကိုသက်တင်သာ လူငယ်ပိုင်းဟူ၍ရှိသည်။ သို့ကြောင့်လည်း တစ်ရုံးလုံးက မခင်ဝေတို့ ဆက်ဆံမှုကို မည်သူမျှ ငြိုငြင် ခြင်း၊ ဝန်တိုခြင်းမရှိကြဘဲ ကိုယ့်အလုပ်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။ မခင်ဝေမှာ တစ်နေ့လုံး လက်နှိပ်စက်စားပွဲတွင် တချောက်ချောက်ရိုက်နေလျက် တစ်ခါတစ်ရံ မန်နေဂျင်းဒါရိုက်တာ ဦးဘနီ အစရှိသော လူကြီးများက အကြောင်းကိစ္စရှိ၍ ခေါ်မှသာ သူတို့ အခန်းတွင်း သွားရောက်ရသည်။ မခင်ဝေကို မကြာခဏခေါ်၍ စာပေး၊ စာယူ၊ ပြန်စာများ နှုတ်တိုက်ချပေးလေ့ရှိသူမှာ ဦးဘနီသာ ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သက်ကြီးတက္ကသိုလ် ဥပစာအပိုင်း(ခ)ကို အောင်မြင်စွာ ဖြေဆို နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း မခင်ဝေ၏ အားပေးမှု များစွာပါသည်ဟု ကိုသက်တင် က ဝန်ခံရပေမည်။ မခင်ဝေသည် ကိုသက်တင်၏ ပညာရှာမှီးမှု၌ များစွာ စိတ်ဝင်စားလျက် ယခုဘယ်အခြေသို့ ရောက်နေပြီ၊ ဘယ်ဘာသာရပ် များတွင် ကိုသက်တင် လျော့နေသည်ကို အစဉ်ဂရုတစိုက်မေးကာ အားပေးလေ့ရှိ၏။ စာမေးပွဲရက် နီးကပ်သောအချိန်များ၌ မျက်လုံး ဟောက်ပက်ဖြစ်အောင် အိပ်ရေးပျက်ခံ စာကြည့်၍ ရုံးလာတက်နေသော ကိုသက်တင်ကို မခင်ဝေခမျာ ကရုဏာသက်စွာဖြင့် ကြည့်နေတတ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမယ်... ဒီနေ့ ကော်ဖီမဟုတ်ပါဘူး၊ မခင်ဝေ ဘာပြောင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45550490288277,"sku":"","price":3600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_8f430bd2-281d-404c-9c26-c571e8fc8694.jpg?v=1730237549"},{"product_id":"လင်းယုန်မောင်မောင်-ကမ္ဘာကျော်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ-ပြောင်ချက်နှင့်လှောင်ကွက်များ","title":"ကမ္ဘာကျော်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ပြောင်ချက်နှင့်လှောင်ကွက်များ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒေါက်တာမာတင်လူသာကင်း (ဂျူနီယာ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေါက်တာမာတင်လူသာကင်း (ဂျူနီယာ)သည် အမေရိကန်ပြည် တစ်ဝှမ်း၌ လူသိများ၍ ထင်ရှားကျော်ကြားသော လူမည်းခေါင်းဆောင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် လူမည်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သော် လည်း သူ၏ သီလ သမာဓိနှင့် ခိုင်မြဲသောယုံကြည်ချက်များကြောင့် အမေရိကန်သမ္မတ ကိုယ်တိုင်အပါအဝင် လူဖြူ အမေရိကန် အမျိုးသားများ ကပင် သူ့အား ကြည်ညိုလေးစားခဲ့ကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထူးသဖြင့် သူသည် အသားရောင်ခွဲခြားရေးစနစ်ကို တိုက်ဖျက် ရာ၌ အကြမ်းမဖက်သောအနုနည်းကို အသုံးပြုခဲ့ရာ လူမည်းများက တစ်ခဲနက် ထောက်ခံခဲ့ကြသလို လူဖြူများကလည်း အင်တိုက်အားတိုက် ပါဝင်လှုပ်ရှားခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေရိကန်အစိုးရက လူမည်းများအား နှိမ်ချသည့်သဘောဖြင့် စားသောက်ဆိုင်များတွင် လူမည်းများအား ဝင်ခွင့်မပြုဟု ကန့်သတ်ခဲ့ကြ သလို ဘတ်စ်ကားများကိုလည်း လူမည်းများမစီးရဟု အမိန့်ထုတ်ပြန်ထား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ လူဖြူလူမည်း အသားအရောင်ခွဲခြားရေးကို ဆန့်ကျင်တိုက် ဖျက်ရာ မာတင်လူသာကင်းသည် အကြမ်းမဖက်ဘဲ အနုနည်းများကိုသာ အသုံးပြုကြရန် စည်းရုံးလှုံ့ဆော်ခဲ့ရာ လူမည်းများကလည်း မာတင်လူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာကင်း၏ အဟောအပြောကောင်းမှုကြောင့် တစ်သဝေမတိမ်း လိုက်နာခဲ့ ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခါသော် ဘတ်စ်ကားများတွင် လူမည်းများမစီးရဟု ကန့် သတ် ချုပ်ချယ်ထားခဲ့ရာ ထိုချုပ်ချယ်မှုကို အနုနည်းဖြင့် အာဏာဖီဆန် ရန် လူသာကင်း၏ညွှန်ကြားချက်များကို လူမည်းများက အတိအကျ လိုက်နာခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့စဉ်တွင် အသက် (၇၂) နှစ်အရွယ်ရှိ လူမည်းအမျိုးသမီးကြီး သည် သူမအလုပ်လုပ်သော စက်ရုံရှိရာ မိုင်ဝက်ခန့်ဝေးသော နေရာသို့ ဘတ်စ်ကားမစီးဘဲ ဆန္ဒပြသောအားဖြင့် နေ့စဉ်အသွားအပြန် လမ်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏နေ့စဉ် လမ်းလျှောက်နေသည့် ပင်ပန်းမှု ဒဏ်ကို မကြည့်ရက်နိုင်သော မိတ်ဆွေတစ်ယောက်က မနေနိုင်သဖြင့် ဤသို့မေးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်မကြီး၊ ခုလိုဆန္ဒပြတဲ့အနေနဲ့ ဘတ်စ်ကားမစီးဘဲ နေ့တိုင်း အသွားအပြန် လမ်းလျှောက်ရတာ မမောဘူးလား၊ မပင်ပန်းဘူးလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတွင် (၇၂) နှစ်အရွယ်ရှိ အဘွားကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်ပုံမှာ အသားအရောင်ခွဲခြားမှု ဆန့်ကျင်ရေးအတွက် သမိုင်းတွင်သွားသည်။ သူမက ပြန်ဖြေလိုက်သည်မှာ “ပင်ပန်းတာပေါ့ကွယ်။ ခြေထောက်တွေ လည်း နာတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလမ်းလျှောက်ရတဲ့အတွက် အဘွားရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကတော့ ပင်လည်း မပင်ပန်းပါဘူး၊ နာလည်း မနာပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတရုတ်ခွေးထံမှ နည်းယူခဲ့ရသော မိုက်တိုက်ဆန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာ့လက်ဝှေ့ကျော် မိုက်တိုက်ဆန် ဆုရထားသော ခွေးကလေး တစ်ကောင်ကို မွေးထားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ထိုခွေးမှာ တရုတ် အမျိုးအစားဖြစ်၍ ရှားပိုင်ဟု ခေါ်သည်။ နှာခေါင်းပြားပြားဖြင့် အလွန် အရုပ်ဆိုး၍ Bulldog ခေါ် ခွေးဘီလူးကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အခြားခွေး များဖြင့် မကြာခဏခိုက်ရန်ဒေါသဖြင့် အကိုက်ခံရ၍ သူ့ကျောပြင်တွင် လည်း အမာရွတ်များဖြင့် ပြည့်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း တုတ်ခိုင်ကြီး မားလှသည်။ “ဒီလိုရှားပိုင်ဆိုတဲ့ ခွေးအမျိုးအစားတွေဟာ တရုတ်ပြည်မှာ ဆိုရင် ရန်သူကို ခုခံကာကွယ်တဲ့နေရာနဲ့ တိုက်တဲ့ခိုက်တဲ့နေရာမှာ အင် မတန် နာမည်ကြီးပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ ခွေးအကြောင်း ကျွမ်းကျင်တဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူတွေက ဒီခွေးတွေရဲ့ကျောမှာ အမြဲတမ်း အမာရွတ်တွေ ရှိနေတတ်ပါ တယ်”ဟူ၍ မိုက်တိုက်ဆန်က ရှင်းပြခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တခြား ခွေးတစ်ကောင်ကောင်က သူ့ကို ကိုက်လိုက်ပြီဆိုရင် သူဟာ နောက်ကို ရုတ်တရက်ပြန်လှန်ပြီး ကိုက်တတ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ဝှေ့ကြိုးဝိုင်းအတွင်းမှ တိုက်ဆန်၏ထိုးသတ်သည့် နည်းမှာ လည်း ရှားပိုင်ခွေးများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်ရန်သူ၏ လက်သီး ချက်များကို ရှောင်တိမ်းရင်း ပူးကပ်၍ဖြစ်စေ၊ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှဖြစ်စေ၊ ချက်ကောင်းကိုမိအောင် ပြန်လည်ထိုးသတ်ခြင်းသည် မိုက်တိုက်ဆန် အတွက် လက်ဝှေ့ကြိုးဝိုင်းအတွင်း နာမည်ကျော်ကြားစေခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ထိုနည်းပရိယာယ်ကို တရုတ်ခွေး ရှားပိုင်အမျိုးအစားမှ ရယူခဲ့သည်ဟုပင် ဆိုနိုင်စရာရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟာသမင်းသားကြီး မောရစ္စချ်ဗဲလီယား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာကျော်ရုပ်ရှင် ဟာသမင်းသားကြီး မောရစ္စဗဲလီယားသည် တစ်နေ့တွင် ပြဇာတ်ရုံတစ်ရုံသို့ ရောက်သွားခဲ့ရာ သူ့မိတ်ဆွေ လူရွှင်တော် ဖစ်လ်တစ်လ်ဖားရှိရာ ဇာတ်ရုံနောက်ဖေးသို့ သွားတွေ့ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဇာတ်ရုံနောက်ဖေးတွင် ကချေသည်ချောချောလှလှ ကောင်မလေး များကို ကြည့်ရင်း မောရစ္စက “အင်း... ကျုပ်ဖြင့် အသက် (၂၀)လောက်တောင် ပိုပြီး ကြီးချင်စိတ်ပေါက်လာတယ်””ဟု ညည်းလိုက် သည်။ ဤတွင် သူ့မိတ်ဆွေက “ဘယ့်နှယ့်လဲဗျ၊ ခင်ဗျားဟာ မဟုတ် သေးပါဘူး။ အသက် (၂၀) လောက် ပြန်ငယ်ချင်တယ်လို့ ပြောစမ်းပါ”” ဟု သူ့အား လှမ်းပြောလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကမ္ဘာကျော်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ ပြောင်ချက်နှင့် လှောင်ကွက်များ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတွင်မှ ထိုစဉ်က အသက် (၇၃) နှစ် ရှိနေပြီဖြစ်သော မောရစ္စချ်ဗဲလီယားက “ကျုပ် တကယ်ပြောနေတာဗျ၊ နောက်ထပ် အသက် (၂၀) လောက် ကြီးချင်တယ်ဆိုတာ အမှန်ပဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ နောက်ထပ် နှစ် (၂၀) လောက်ကြီးနေရင် ကျုပ်အသက်က ၉ဝ ကျော်နေပြီမို့ ခုလို ကောင်မလေးချောချောလှလှတွေ တွေ့ရလို့လည်း ဘာမှထူးခြားမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး”ဟု သူ၏ ဇရာ၏သဘာဝကို ဖွင့်ဟပြောဆိုခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလင်းကွန်း၏ မိတ်ဆွေများ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခါက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မေးတတ်သောသတင်းစာ ဆရာမ ကိလ်ထင်ဘတ်သည် သမ္မတကြီးလင်ကွန်းအား မေးခွန်းတစ်ခု မေးခဲ့ သည်။ “သမ္မတကြီးရှင့်၊ သမ္မတကြီးဟာ ရန်သူတွေကို သုတ်သင် မပစ်ဘဲ သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့နဲ့ ကြင်ကြင်နာနာ စကားပြောတတ်တယ်လသိရပါတယ်။ အဲဒါ ဘယ်လိုအကြောင်းကြောင့်ပါလဲ”ဟု မေးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုအခါ သမ္မတလင်ကွန်းက တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် ပြန်ဖြေခဲ့ သည်။ “မဒမ် ခင်ဗျား၊ ကျွန်တော်ဟာ ကျွန်တော်ရဲ့ ရန်သူတွေကို သုတ်သင်ပစ်မယ်ဆိုရင် သူတို့နဲ့ အခုလိုမိတ်ဆွေ ဘယ်တော့ဖြစ်လာမှာလဲ ဗျာ” ဟု ပြောခဲ့ရာ အမျိုးသမီးမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူဌေးရေနစ်တဲ့ကိန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေရိကန်သမ္မတကြီး ဖရင့်ကလန့်ဒီရုစဗဲ့သည် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုကြီး၏ စီးပွားတိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးရေးကို အထူးအာရုံစိုက်၍ဆောင်ရွက်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူသည် အမေရိကန်ပြည်သူတို့၏ စီးပွားရေး အရ ထိပ်ဆုံးသို့ရောက်နေသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီးများအား အမြဲ တမ်း ဂုဏ်ပြုအားပေးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတွင် သမ္မတကြီးရုစဗဲ့၏ သားတစ်ယောက်သည် ဂျူးမွန့်ဆိုသူ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီး တစ်ယောက်၏သမီးနှင့် ထိမ်းမြား လက်ထပ်ခဲ့၏။ ဂျူးမွန့်မှာ အမေရိကန် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီးများ အနက် ထိပ်ဆုံးသို့ရောက်နေသူ ဖြစ်သည်။ သို့ဖြင့် သမ္မတကြီး၏သားနှင့် အချမ်းသာဆုံးသူဌေးကြီး၏ သမီးမင်္ဂလာလက်ထပ်ပွဲမှာ ဝက်ဝက်ကွဲမျှ စည်ကားခဲ့သည်။ သူဌေးကြီး ဂျူးမွန့်၏ကျယ်ဝန်းလှသော ခြံကြီးအတွင်း မင်္ဂလာပွဲသို့ လာရောက်အားပေးကြသော ဂုဏ်သရေရှိ မင်းပရိသတ် အပေါင်းတို့နှင့် သောင်းသောင်းဖြဖြ ကြက်ပျံမကျစည်ကား ကျယ်ဝန်း လှ၏။ ထိုသို့ ပရိသတ်များဖြင့် ပြည့်ကျပ်စည်ကားနေခိုက် ရုတ်တရက် မမျှော်လင့်ဘဲ သဲကြီးမဲကြီး ရွာချလိုက်သော မိုးကြောင့် မင်္ဂလာပွဲ ကျင်းပရာ ခြံကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ရေနစ်၍ စိုရွှဲနေခဲ့သည်။ သမ္မတကြီး တစ်ယောက်လုံး မိုးထဲရေထဲတွင် ရွှဲရွှဲစိုနေသောအဖြစ်ကိုကြည့်ကာ ခမည်း ခမက်ဖြစ်သူ သူဌေးကြီးဂျူးမွန့် အားရပါးရ လက်ခုပ်လက်ဝါးတီးကာ ရယ်မော၍ ကျယ်လောင်သောအသံကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရာ ပရိသတ် အားလုံးမှာ ကိုယ့်အဖြစ်ကို မေ့သွားခဲ့ကြ၏။ သူဋ္ဌေးကြီးဂျူးမွန့် လှမ်း၍အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်ပုံမှာ “သူဌေး ရေနစ်တဲ့ကိန်း ဆိုက်တယ်ဆိုတာ ဒါမျိုးကို ပြောတာပေါ့” ဟူသတည်း။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောက်ဆုံးထပ်ရောက်နေတာကိုး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုပ်ရှင်လူရွှင်တော် မင်းသားကြီး ဟော့ပ်ဟုတ်သည် ဟာသဆန် ဆန် ပုံပြင်များကို မကြာခဏပြောတတ်သည်။ ပြောသည့်ပုံပြင်များမှာ သဘာဝမကျ ယုတ္တိမရှိသော်လည်း ကြားရသူတိုင်း ပွဲကျခဲ့ကြသည်။ တစ်နေ့တွင် ဘော့ပ်ဟုတ်က ရုပ်ရှင်ကြည့်ရာတွင် အရမ်းဝါသနာပါသော သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်အကြောင်းကို ဤသို့ပြောပြခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45544650932373,"sku":"","price":6650.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a2970a33-62d1-48f8-ab11-cd5f811e7abf.jpg?v=1730238216"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-ကျွန်တော့်ချစ်ဆွေများနဲ့ကျွန်တော်","title":"ကျွန်တော့်ချစ်ဆွေများနဲ့ကျွန်တော်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖိုးသော်တာ စန္ဒာလကိုကွယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e[၁] \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်သည် စာရေးရန် ဉာဏ်လေးသောအခါများတွင် ဘာလုပ်တတ်ပါသနည်း၊ ရေဝအောင်ချိုးပြီး လက်ဖက်ခါးခါးလေးကို စားချင်သည်။ ထို့ကြောင့် စာရေးစားပွဲတွင် ထိုင်ငိုင်နေရာမှ မနီးမဝေးတွင် စာကြည့်နေသော ညီငယ်အား..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မောင်ကြည်ဝင်းရေ... သွားကွာ အစ်ကို့ဖို့ လက်ဖက်ဝယ်ပေးစမ်းပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ.. အစ်ကိုဆွေ၊ ကျွန်တော် စာမေးပွဲနီးနေလို့ဗျာ၊ အမာကြည်ကို လွှတ် လိုက်ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမာကြည်မှာ ကျွန်တော်တို့ ညီမလေးတစ်ယောက် ဖြစ်ပါသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဖြင့် မင်းပဲ ခေါ်ခိုင်းလိုက်စမ်းကွာ၊ ရော့... ဒီမှာ ပိုက်ဆံလာယူ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းအခိုက် လူငယ်တစ်ယောက် ဝင်လာရာ.. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟင်. ဟင် အမှုဆောင် အစည်းအဝေး ဖိတ်စာလာပြန်ပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်ဆီသို့ ရောက်လာသော စာရေးဆရာအသင်းက လူငယ်ကို မေး လိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မလွဲပါဘူးခင်ဗျာ” ဟုဆိုရင်း သူသည် လွယ်အိတ်ထဲမှ စာရွက်တစ်ခုကို ထုတ်ပေးပြီး ကျွန်တော့်အား ဖိတ်စာရကြောင်း လက်မှတ်ထိုးစေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ကျွန်တော်သည် ဖောင်တိန်ကိုဖွင့်ရင်း..          \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ငါ့လခွီးတဲ့ ဒီနှစ်မှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆိုသွင်းလို့ အမှုဆောင်ကလေး ဖြစ်ရပါတယ်၊ တကတဲ ခိုးရာပါပစ္စည်း လက်ခံမိတာကျနေတာပဲ၊ စိတ်ကိုမအေးရ ဘူး၊ တစ်ပတ်ကို နှစ်ခါလောက် အစည်းအဝေးတက်နေရတယ်၊ ဘာလဲ အခု ငွေဥဒေါင်းတို့လူစုက အယုံအကြည်မရှိ အဆိုသွင်းပြန်ပတဲ့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော် မသိဘူးခင်ဗျ၊ ဖတ်ကြည့်ပါဦးမယ်ခင်ဗျာ” ဟုဆို၍ သူ ရေးကြီး သုတ်ပျား ထွက်သွားသည်။ ကျွန်တော် ဖိတ်စာကို ဖြန့်ဖတ်လိုက်ရာ အချိန်မှာ ယနေ့ ပင်။ ညနေ ၃ နာရီတဲ့။ “အင်း.. အခုပဲ ၂ နာရီထိုးတော့မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာများ အရေးကြီးပါလိမ့်၊ ဒီလောက် ကပ်ဖိတ်ရအောင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိတ်ထဲမှ ရေရွတ်မိကာ ဖိတ်သည့်ကိစ္စကို ကြည့်လိုက်သောအခါ၌ကား ကျွန်တော်မှာ ဝမ်းသာအားရ ထိုင်နေရာမှ ထမခုန်မိအောင်ပင် မနည်းသတိထား လိုက်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကြောင်းမှာ.. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခရီးထွက်ဖို့ကိစ္စကို ဆွေးနွေးရန်”တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟီး... ဘယ်ကိုများပါလိမ့်၊ ရှမ်းပြည်ကိုဆိုရင် ဇိမ်ပေါ့ ကွာ၊ ရှမ်းမလေးရဲ့ ပါးများ ပုရွက်ဆိတ် ကိုက်ထားသလို နီနေတာပဲလို့ ကြားဖူးတယ်၊ နို့ပြီး သူတို့ ရေချိုးတော့လည်း မျက်နှာအရင်သစ်သတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိတ်ထဲ၌ ဟိုဟိုဒီဒီ တွေးတောရင်း ထိုင်ရာမှ ထလိုက်ကာ ဖိတ်စာကိုကိုင်၍ ထမင်းစားပွဲ၌ ကော်ဖီသောက်နေသော ကျွန်တော့် (Godmother) ဝမ်းမနာမိခင် ထံသို့ပင်သွားပြီး...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နာနီ ကျွန်တော်တို့ ခရီးထွက်ရလိမ့်ဦးမယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ရွှင်မြူးစရာဆိုလျှင် သူ ဝမ်းသာနေလေပြီ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေး... ကောင်းတာပေါ့၊ ဘယ်ကိုတဲ့လဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မသိသေးဘူး၊ အမှုဆောင်အစည်းအဝေးသွားရမယ်၊ ၃ နာရီဆိုတော့ မြန်မြန် လုပ်မှပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကျွန်တော် ရေအမြန်ချိုးလိုက်သည်။ ပြီး အဝတ်လဲသောအခါတွင်လည်း ခြေလှမ်းသွက်သွက်လျှောက်နိုင်ရန် ဘောင်းဘီရှည် ဝတ်လိုက်သည်။ နက်ကတိုင်ကို စတိုင်ပါပါ တပ်လိုက်သေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်း..... မန္တလေးသွားတုန်းကရော၊ မြစ်ကြီးနားတုန်းကရော ငါက နှစ်ခါစလုံးလိုက်ထားလို့ ဒီတစ်ခါ သည်းခံပါများ ပြောနေကြမလား၊ ဒီလိုဆိုရင်တော့ မခံနိုင်ဘူး၊ ခရီးသွားဖို့ အခွင့်အရေးရတိုင်းမှ မသွားရရင် အမှုဆောင်အဖွဲ့ က နုတ် ထွက်မယ်လို့ ပြောမှပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသင်းတိုက်သို့ ရောက်သောအခါတွင် လူအတော်စုံနေလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်း... ဖိုးသော်တာတို့က ဒါမျိုးဆိုရင် ဝီရိယကောင်းဗျ၊ တခြားကိစ္စဆို ရင်ဖြင့် ၃ နာရီချိန်းထား ၄ နာရီကျော်မှ လာတတ်တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လင်းယုန် ဖိုးဗန်းမော်တင်အောင်က ဆီးကြိုလိုက်ပါသည်။ သို့ သော် ကျွန်တော်က ခရီးထွက်တာ မပါရမှာစိုးသည်နှင့် ခါတိုင်းလို...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျုပ်လာချင်တဲ့အချိန်လာတာ ဆီးပြောနေရအောင် ခင်ဗျားက ကျုပ်မိန်းမ လားဗျ” ဟူသော အပေါက်မျိုးကို မသုံးဘဲ မျက်နှာထား ချိုချိုပျော့ပျော့နှင့်ပင်..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါတော့ ကိုတင်အောင်ရာ... ကျွန်တော်က ခရီးထွက်ပြီး ဝတ္ထုရေးချင်နေတဲ့ ကောင်ကိုးဗျ၊ အဟဲဟဲ ရော့ဗျာ စီးကရက်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်အတွက် တစ်မဲရအောင် စီးကရက်တစ်လိပ် စွန့်လိုက်ရပါသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ... ဆရာရွှေပိန်သောင်း နေကောင်းလားဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုမှ ရောက်လာသော မြန်မာ့အလင်း အယ်ဒီတာကြီးကိုလည်း ချော့လိုက် ရပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ... ကဲ လူစုံပြီ၊ အစည်းအဝေး စကြမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခရီးသွားရမည်ဆိုလျှင် သူလည်း ဒေါ်လိုက်ချင်ကြီးဖြစ်သော အစ်မကြီး ဂျာနေဂျိုမမလေးက ဆော်သြလိုက်၍ အားလုံး စုအုံထိုင်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အခုအရေးပေါ် အမှုဆောင်အစည်းအဝေး ခေါ်ရတာကတော့ တခြား ကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး၊ စာရေးဆရာအသင်းအတွက် လူလေးယောက် လကိုသွား နိုင်ဖို့ ဒုံးပျံကြီးတစ်ခု စီစဉ်ပေးပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာ... ဘာ ဘယ်ကိုသွားဖို့” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က ဖြတ်မေးလိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လကိုဗျ၊ လကိုသွားဖို့ လူလေးယောက်အတွက် ဒုံးပျံကြီးတစ်ခု စီစဉ်ပေး တယ်။ ဒါကြောင့် သွားမယ့်လူ ရွေးချယ်ဖို့ အစည်းအဝေးခေါ်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော်က ဆရာသော်တာဆွေကို အဆိုသွင်းပါတယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်ပေးထားသော စီးကရက်ကို လက်ကြားညှပ်ကာ ဖိုးဗန်းမော်တင်အောင်က ထ၍လုပ်လေရာ ကျွန်တော်မှာ နေရာမှ အလျင်အမြန် ထပြီး..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့...ဟေ့ ရဲဘော်ကြီး ဒါတော့သည်းခံစမ်းပါ၊ တကတဲ ဘယ်နေရာ ပျက်ကျ၊ ဘယ်နေရာသေမှန်း မသိရမယ့်ကိစ္စကြီး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နို့... ကိုယ့်လူက ခရီးသွားရမယ်ဆိုရင် ဘယ်ပဲသွားရသွားရဆို” ဖိုးသန်းဆွေ ထပြန်သဖြင့်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့.. ဂျပုရ ငြိမ်နေစမ်းပါကွ၊ ကိုယ်ပြောတာက ကချင်ပြည်လောက် ရှမ်းပြည်လောက်တင် လေယာဉ်ပျံနဲ့ ပြောတာကွ၊ အခုတော့ ဒုံးပျံကြီးနဲ့ လကို သွားမှာ တဲ့၊ မင်းပဲသွား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော်က မိုးအောက်မြေပြင်ဆုရ ဆရာမင်းအောင်ကို အဆိုတင်သွင်း ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးမာဃက ထ၍ နှံလေရာ ဆရာမင်းအောင်လည်း ထိုင်ရာမှ အလျင်အမြန် ထပြီး...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမယ်လေး... ကျွန်တော့်ကို မလုပ်ပါနဲ့ ဆရာမာဃ၊ ခင်ဗျားပဲ အရင်ပထမ အခေါက် မန္တလေးလိုက်ရပြီး နောက် မြစ်ကြီးနား မလိုက်ရတဲ့အတွက် ဒုံးပျံနဲ့ လကို ကြွတော်မူပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ကဲ... ဒါဖြင့် လူပျိုဖခင် တိတ်တိတ်ပုန်း ကလေးမွေးတဲ့ မိန်းမတွေရဲ့ လင် ကိုမြင့်ဆွေကို ကျွန်တော်က အဆိုသွင်းပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘာသာပြန်ဌာန ကိုလှအောင်က လုပ်ပြန်လေရာ လင်းယုန်ဂျာနယ်တွင် လူပျိုဖခင်နာမည်နှင့် ကလောင်ကစားနေသော ကိုမြင့်ဆွေက သူ့နဂိုအမူအရာ အတိုင်း ထိုင်ရာမှမထဘဲ ခပ်အေးအေးပင် ဆေးပြင်းလိပ်တိုကို ပါးစပ်မှချွတ်ကာ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျုပ် ဒုက္ခမရှာပါနဲ့ဗျာ၊ အေးအေးနေပါရစေ၊ ခင်ဗျားနဲ့ ပင်လုံမလိုက်ရလို့ မကျေမချမ်း ဖြစ်နေတဲ့ သော်တာဆွေပဲ လိုက်သွားကြစမ်းပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် ထိုင်ရာမှ ငေါက်ခနဲ ထလိုက်ကာ စားပွဲကို လက်ဖနောင့် နှင့် တစ်ချက်ထုလိုက်ပြီး..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သော်တာဆွေ.. နာမည်ကို ထည့်မပြောရင် ကောင်းမယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေါမာန်ပါပါနှင့် စကားကိုပိတ်လိုက်ပါသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ဥက္ကဋ္ဌ ဒဂုန်တာရာက.. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုယ့်လူ ဟုတ်တယ်မှုတ်လား၊ ပင်လုံကို သတင်းစာဆရာနဲ့ သတင်းထောက်အသင်းကသာ လိုက်ရပြီး စာရေးဆရာအသင်းက မပါတာကို တဖျစ် တောက်တောက်နဲ့ မကျေမနပ် ဖြစ်နေတယ်မှုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဥက္ကဋ္ဌကလေ... ဥက္ကဋ္ဌပီပီ စကားကို ဆင်ခြင်ပြောစမ်းပါ၊ ပင်လုံဖိတ်ခေါ် တာထဲ မပါတာမှာ ကျုပ်တို့က ဘာအခွင့်အရေးကြောင့် “မကျေမနပ်” ဖြစ်နေတယ် လို့ ပြောနိုင်ရမှာလဲ၊ ရှမ်းပြည်က စာရေးဆရာအသင်းကို လူရာမသွင်း၍ ဝမ်းနည်းပြီး ငိုမိပါတယ်သာ ပြောဖို့ရှိပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ.. ကဲ တော်ရာခွေ၊ ရှည်မနေစမ်းနဲ့ ထိုင်စမ်း” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာရွှေပိန်သောင်းသည် ထိုင်ရာမှထ၍ ကျွန်တော့်စကားကို ပိတ်ကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီဒုံးပျံနဲ့ လသွားဖို့ကိစ္စမှာ သူသွားပါ၊ ငါသွားပါ အဆိုတင်သွင်းနေလို့ တော့ ရမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်သူမှလဲ သွားချင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ရှင်းရှင်းပြောရရင် ကျုပ်လည်း မသွားချင်ဘူး၊ ဒီတော့ ကိစ္စပြီးအောင် တစ်ယောက်တစ်ယောက် တိုက် တွန်းနေမယ့်အစား ဘယ်သူဘယ်သူဟာဖြင့် သွားသင့်သလဲဆိုတာ စဉ်းစားဆုံးဖြတ် ရလိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒါ မှန်ပါတယ်ဗျ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းအောင်သည် တစ်ချီတစ်မောင်း ထပြန်ကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်လိုလူစား သွားသင့်သလဲဆိုတော့ အရင် မန္တလေးတို့၊ မြစ်ကြီးနားတို့ သွားတဲ့ အခွင့်အရေးကောင်းယူထားတဲ့လူတွေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့.. ဟေ့ ဖိုးမင်းအောင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မန္တလေးရော၊ မနောပွဲရော နှစ်ပွဲစလုံး နွှဲထားသည့်ကျွန်တော်က အလျင် အမြန်ထရပ်ကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဒီလို နှစ်ခါစလုံး သွားထားရတဲ့လူတွေမှာ ခရီးပန်း အလုပ်ပျက်ဖြစ်နေလို့ အနားယူဖို့ သင့်တယ်ကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွှေပိန်သောင်းက အပြုံးကျဲကျဲကလေးနှင့် ကျွန်တော့်ကို လက်ညှိုး ထိုးကာ... “ဟေ့.. ဟေ့ သော်တာဆွေ၊ လူပါးမဝနဲ့၊ မင်းအောင်ပြောတာ ဟုတ်တယ်ကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ... ဒါဖြင့် နှစ်ခါစလုံးသွားထားတဲ့လူဆိုရင် ကျွန်တော်ရယ်၊ ဂျာနေဂျို မမလေးရယ်၊ ဒဂုန်တာရာရယ် ရှိတာပဲ။ ကျွန်တော်တော့ ဒီလကို ဘယ်နည်းနဲ့မှ မသွားနိုင်ဘူး။ အဲ... သူတို့နှစ်ယောက်သာ မေးပေတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီမှာရှင့်... ကျွန်မက မိန်းမသားဖြစ်ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအစ်မကြီး ဂျာနေဂျိုက လုပ်လေရာ သန်းဆွေဂျပုက...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အံမာ.. ခုခါမှ ဘာမိန်းမသားလဲ၊ ဟိုတုန်းကဖြင့် ကျွန်မစိတ်ထဲ ကျားရယ် မရယ် မခွဲဘူး၊ နေရဲသွားရဲတာပဲ ဆိုပြီး....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါက ဒီလိုရှိပါတယ်ရှင့်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစ်မကြီး ဂျာနေဂျိုသည် သူ့ဟန်အတိုင်း လက်ဝါးကလေးဖြန့်ကာ (လွန် ခဲ့သော သင်းလုံးကျွတ် အစည်းအဝေးက ဒဂုန်ရွှေ့များသည် ယောက်ျားကြီးဖြစ်လျက် နှင့် “ကျုပ်ဟာ ဒေါ်တင်လှိုင် အပြောကောင်းတာနဲ့ နားယောင်မိပါတယ်”ဟု ဝန်ခံရ လောက်အောင်) လေပြည်ဖျန်းတော့မည်အပြုတွင် ဤအရိပ်အခြည်သိသော ရွှေပိန် သောင်းက ထ၍..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ... ဒေါ်တင်လှိုင်၊ အကြောင်းပြမှာက ခဏထားပါဦး၊ ဥက္ကဋ္ဌကြီး ဒဂုန် တာရာ ပြောပါစေဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂဠုန်ခွာနာသည် ထိုင်ရာမှ ညောင်နာနာကလေးထကာ.. ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါတော့ ဒီကိစ္စမှာ ကျွန်တော်တော့ ခင်ဗျားတို့မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ လူကလည်း ကောင်းကောင်းမမာဘူး၊ နို့ပြီး အသင်းအတွက် သမဝါယမကိစ္စတွေလည်း လုပ်ရဦး၏မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အောင်မာ... အောင်မာ၊ ဒါတွေ မန္တလေးတို့ မနောပွဲတို့သွားတုန်းကတော့ သတိတောင်မရဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုလှအောင်က ထ၍မှုတ်ပါတော့သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာရွှေပိန်သောင်းက တစ်ခါထပြန်ကာ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ... ဒီတော့ အချုပ်ပြောရရင် ဒီဒုံးပျံမှာ လေးယောက်သွားရမယ်ဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့သုံးယောက်နဲ့ နောက်တစ်ယောက်ရှာပြီး သွားဖို့ပဲရှိတာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို.. ဆရာရွှံ့ဗိန်ဗောင်းရဲ့” ကျွန်တော်သည် ထိုင်ရာမှထရပြန်ကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ.. ဒီမှာ ကျွန်တော်တို့ကမှ မသွားချင်ဘူးဆိုတာကို ဘယ့်နှယ်လုပ် ဖြစ်မှာလဲဗျ၊ ဒီမှာ ဥက္ကဋ္ဌလေး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတာရာဘက်သို့လှည့်၍..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီဒုံးပျံကို ကျုပ်တို့ မသွားနိုင်ဘူးဆိုပြီး ဒီခရီးစဉ်ကို ပြန်အပ်လိုက်ဗျာ၊ တခြားလူတွေ သွားချင်သွားပစေပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟာ.. ဒီလိုလည်း ဘယ်ဖြစ်ဦးမလဲ ကိုသော်တာဆွေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ... ဒါဖြင့် သတင်းထောက်နဲ့ သတင်းစာဆရာအသင်း လွှဲပေးလိုက်ဗျာ၊ ဒါမှ အိန္ဒိယက မကြာခင်တုန်းကမှ ပြန်လာတဲ့ မစ္စတာချာတာဂျီတို့၊ ဦးဘသန်းတို့ နဲ့လောင်စာမောင်တုတ်ကြီးတို့ ဘယ်သူတို့ ပါသွားအောင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သူတို့ကကော လက်ခံမှာလားဗျ၊ ခင်ဗျားတို့လို ရှိမှာပေါ့” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗန်းမော်ကြီးက လုပ်လေပြန်သဖြင့်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ... ဒါဖြင့် ဘယ်သူမှ သွားမယ့်လူမရှိဘူးဆိုပြီး ဒီဒုံးပျံကြီး အလကား ထားလိုက်ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီမှာ ကိုသော်တာဆွေ... အရမ်းမပြောနဲ့ဗျ၊ ကျုပ်တို့အသင်းအတွက် ငွေ ပေါင်းများစွာ အကုန်ခံပြီး စီမံထားတာကို ဒီလိုလုပ်လိုက်တော့ ကောင်းမလားဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ.. ကဲ ဒါဖြင့် ဒီမပြီးနိုင်မယ့်အကြောင်းကို” ဆရာမာဃက ထကာ... “\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီကော်မတီအစည်းအဝေးတင် ပြောမနေနဲ့တော့၊ အားလုံး မာ့စ်မီတင်ခေါ် ပြီး ဆွေးနွေးမှဖြစ်တော့မယ်၊ ဒီတော့မှလည်း သွားမယ့်လူ ပေါ်ချင်ပေါ်လာလိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲ... အဲ အဲဒါဟုတ်တယ်၊ ဒီတော့မှ ကျုပ်တို့အဖွဲ့ ကို ဖြုတ်ချဖို့ ကြိုးစား နေတဲ့လူတွေကို ဒုံးပျံနဲ့ လွှတ်လိုက်ရအောင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         မင်းအောင်က ဆိုလေသည်။ ဤတွင် ဒဂုန်တာရာက... \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ.. ဒါဖြင့် မာ့စ်မီတင်ခေါ်ဖို့ အားလုံးသဘောတူကြပြီပေါ့ ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မတူ ဘယ့်နှယ်လုပ်တော့မှာလဲဗျ၊ ကော်မတီချည်းမှ မဖြစ်တော့တာကို”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာရေးဆရာရာဇဝင်၌ ဤနှစ်ယောက် လှုပ်ရှားမှုမဖြစ်ဖူးသေးအောင် ထူးခြား သောကာလ ကျွန်တော် အသင်းအမှုဆောင် ဖြစ်သည်ကစ၍ သင်းလုံးကျွတ် အစည်း အဝေး တက်ရပြီဆိုလျှင် ဘယ်အချိန်၌ အတိုက်အခံဘက်နှင့် ဆော်ရလိမ့်မည်လည်း ဟု တခဲခဲနေရသောကြောင့် အိမ်တွင် ကျွန်တော့်မှာ သဲအိတ်ထိုးရခြင်း၊ အစည်းအဝေး တက်လျှင် ဘောင်းဘီဝတ်ရခြင်းကို ပြုရပါသည်။ ယနေ့ လကို မသွားဖို့ ငြင်းဆိုရသည့် ကိစ္စ၌ကား ကျွန်တော့်မှာ အထူးသဖြင့် သတိထားခဲ့ရပါသည်။ အတွင်းက ကိုယ်ကျပ် အကျီထူထူပင် ဝတ်ခဲ့ရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541910806677,"sku":"","price":8550.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_1410317f-af74-46f7-8d94-6034f7a64a4c.jpg?v=1730244544"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-ဂေါ်ဋီကာ","title":"ဂေါ်ဋီကာ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂေါ်ဝိဇ္ဇာ ဆရာကြီး သော်တာဆွေ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂေါ် သင်တန်းပေးနေပြီး \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှတ် ၄၉။ကတ်သီးကတ်သတ်လမ်း၊ \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eယ-ရ-လ-၀ (ဗုဒ္ဓဟူးနံ)ကွက်သစ်၊\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်ကုန်မြို့။ \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖုန်းနံပါတ်-၇၅၊ ကြေးနန်း သ-တ-ဆွေ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂေါ်မစွံများ ဝမ်းသာဖွယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်၏ဘဝတာ ဂေါ်ခရီးသည် ပြန့်ပြူးသာယာရှိပါစ။ ကျွန်ုပ်တို့ မြန်မာစကားတွင် ငါးပိဖုတ်၊ ငရုတ်သီးထောင်းမှ ဆရာမပြ နည်းမကျဟု ဆိုသည်။ ကျွန်ုပ် သင့်ကို ဂေါ်သင်တန်း ပေးလိုသည်။ အင်္ဂလိပ်နည်း၊ မြန်မာနည်း၊ (“နင်ချစ်တာ ငါ သိပါတယ်ဟယ်”ဟု ဆိုရသော) ကချင် နည်း၊ (“အပေါ့လေးမွှား ... သည်တွင်သွားက တောဖျားနတ်က ဖမ်းစား တတ်၏။ ငတေညစ်၊ နှစ်တွယ် ... တွယ်လို့၊ သက်နှစ်ဆယ် အရွယ် ရှိကာမှ ငါသိတယ်လေး ... အဝေး”ဟု ညည်းယူရသော) ရှေး ကရင် နည်း။ ရှင်းရှင်းနှင့် ဘွင်းဘွင်းကြဲရသော မြောက်ပိုင်းရှမ်းပြည် ဂေါ်နည်း၊သော်တာဆွေ မထိ တထိနှင့် ပလီတီတီကြံရသော တောင်ပိုင်းရှမ်းပြည် ဂေါ်နည်း၊ ညဉ့် အချိန် မိန်းကလေးအိမ်တွင် နှစ်ယောက်တည်း တွေ့ခွင့်ရှိ၍ စကားရည်ပြိုင် စကားထာဝှက်ရသောအင်းသားဂေါ်နည်း၊ (တောင်ပိုင်းရှမ်းပြည်၌ရှိသည်။) လက်ဖက်တောင် အတက်အဆင်း လက်ကမြင်းရသော ပလောင်နည်း၊ အကာလ ညဉ့်အခါ အပေါက်နှိုက်ရင်း ချစ်တင်းနှော ရသော တောင်ပိုင်း ရခိုင် နည်း၊ မြင်လျှင်မြင်ချင်း ရွှေခြေချင်းကို ချီးမွမ်းရသော ရွှေမန်းသူ ဂေါ်နည်း၊ စစ်ဝတ်စစ်စားနှင့် ဂျစ်ကားပေးစီးရသော မေမြို့သူ ဂေါ်နည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျောက်ကုန်သည်ဟန်ပြရသော မိုးကုတ် မိုးကောင်းသူ ဂေါ်နည်း၊ ရန်ကုန် အကြား၊ မန္တလေး စကား၊ မော်လမြိုင် အစားဟု ဆိုသည့် အတိုင်း “သောက်စားကြီးပါပေဗျာ”ဟု ချီးကျူး၍ဂေါ်ရသော ရွှေမြိုင်သူ လုံးကြီး ပေါက်လှတို့ကို ဂေါ်နည်း စသည့် ဒေသန္တရ နယ်လှည့် ဂေါ်နည်းတို့အပြင် ရန်ကုန်မြို့ ပေါ်၌ ဆေးလိပ် ခုံဂေါ်နည်း၊ အပ်ချုပ်ဆိုင် ဂေါ်နည်း၊ အထည်ဆိုင် ဂေါ်နည်း၊ ကုန်စုံဆိုင်ဂေါ်နည်း၊ ဆိုင်စာရေးမ ဂေါ်နည်း၊ ထီစာရေးမ ဂေါ်နည်း၊ အရပ်သူဂေါ်နည်း၊ ကျောင်းသူဂေါ်နည်း၊ ကောလိပ်သူ ဂေါ်နည်း၊ နာ့စ်မဂေါ်နည်း၊ စာရေးမဂေါ်နည်း၊ ကဗျာဆရာမ ဂေါ်နည်း၊ မိဘပေးစား မှ ယူမည်ဆိုသော အိမ်တွင်းပုန်း သူဌေးသမီး ဂေါ်နည်း။ (ဟင် ... နောက် ဘာကျန်သေးလဲ၊ ဪ ... ရှိသေး) မျက်ရည် ပေါက်ကြီးငယ်ကျရသော ဆရာသန်းဆွေ၏ဂေါ်နည်း စသည့် ဂေါ်နည်းမျိုးစုံ အဖုံဖုံကို လေ့လာ ကျွမ်းကျင်ခဲ့သော ဆရာ့ထံသို့ လာရောက် ဆည်းကပ်ပါ။ ဂေါ်သင်တန်း ယူလှည့်ပါ။ ဆရာ့ထံ နည်းနာခံ၍ မစွဲဘူးဆိုပါလျှင် ဆရာ ရဲရဲကြီး အာမခံ လိုက်မည်။ ဆရာ့ နှမကို ချက်ချင်း ယူသွားပါ။ ဟင် ... လောကမှာ ဤမျှအာမခံရဲသော ကြော်ငြာရှင် ရှိပါသေးသလော။ (နောက်မှ ဘာဖြစ်ဖြစ် လေ၊ ပထမ ကိုယ့်ကျောင်း လူလာဖို့အရေးကြီးတာ) ဘုရားစူးစေ့ တကယ် ပါ။ သင့်အတွက် ဆရာ ကူညီစမ်းပါရစေ။ လာခဲ့ပါ။ ဆရာ မျှော်နေမယ်နော်။ (အမယ်လေး ... ကျောင်းသားလိုချင်မှန်းသိသာလိုက်တာကွာ။ အို ... ရှက်နိုင်ပါဘူးလေ။) \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှတ်ချက်။      ။ ကျောင်းသားဦးရေကို ကန့်သတ်ထားသည်။ လာသမျှ ထက်ပို၍ လက်ခံလိမ့်မည်မဟုတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပထမ ကျောင်းဝင်ကြေးမလို၊ ရမ် သို့မဟုတ် ဝီစကီကွာဒ် ပုလင်းကြီး တစ်လုံး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နေ့စဉ်ကြေး ပိုင့်ဒ် ပုလင်းငယ်တစ်လုံး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်တန်းမှာ သင်၏ အခြေခံဂေါ်ရည်ဂေါချင်းကိုလိုက်၍ ဖြစ်သည်။ သင် ဂေါ်မစွံခဲ့ပုံတို့ကို မရှက်မကြောက် ပြောပြရမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာ့ကို တွေ့ရန်အချိန်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နံနက် ၆ နာရီမှ ညနေ ၆ နာရီ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညနေ ၆ နာရီမှ နံနက် ၆ နာရီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ရက်လျှင် ဤနှစ်ချိန်သာ တွေ့နိုင်သည်။ ဆရာ့မှာ အလုပ် များလွန်လွန်းလို့ အချိန်ကို ကန့်သတ်ထားရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မှတ်ချက်။        ။ ဆရာ့ကို အိမ်မှာ မတွေ့ခဲ့သော် လမ်းထိပ် အရက်ဆိုင် ကို လိုက်ခဲ့ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူကြီးလူငယ်၊ လက်ဝဲလက်ယာမရွေး လက်ခံသည်။ သို့ သော် ဂုဏ်သရေရှိသူဖြစ်ကြောင်း ထောက်ခံစာပါရမည်။ ဤသည်မှာ အခြား မဟုတ်။ အရက်ဆိုင်နှစ်ဆိုင်မှ အချိန်မရွေး အကြွေးရကြောင်း မန်နေဂျာ၏ လက်မှတ်ဖြစ်သည်။ (ဤအချက်သည် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်ကြောင်း သတိ ပြုခဲ့ပါ။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                                                                              \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e  (ပုံ) သော်တာဆွေ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂေါ်ဝိဇ္ဇာဆရာကြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်မှာ ဆရာကြီး မဟာဆွေ၏ သားတပည့်ပီပီ အသက်ကြီး လာလေလေ အသောက်ကြီးလာလေလေ ဖြစ်ရကား လစဉ် ရသမျှ ဝတ္ထုရေးခကလေးနှင့် မသောက်လောက်တော့သဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင် ဂေါ်မစွံ ဖြစ်ပါလျက် အလုပ်မရှိ၍ အလုပ်လက်မဲ့ အသင်းဖွဲ့ သကဲ့သို့ အစ်မကြီး ခင်မျိုးချစ် အကြံပေးသည့်အတိုင်း ဖော်ပြပါ မဟုတ်ကဟုတ်က ကြော်ငြာ ကို ရေးလိုက်ပါသည်။ သောက်ရှက်ကင်းမဲ့စွာ အစ၌ ဖော်ပြထားသော ဆိုင်းဘုတ်ကို အိမ်တွင် ချိတ်လိုက်ပါသည်။ သုံးရက်မြောက်နေ့တွင် ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဗျို့ ... ဦးသော်တာဆွေ ... ဦးသော်တာဆွေ ရှိပါသလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချိန်မှာ နံနက် ၉ နာရီခန့် ရှိပေပြီ။ သို့သော် ကျွန်တော် အိပ်ရာက မထသေး။ ညက အရက်ဆိုင်မှ တရုတ်ပေသီးဖြင့် တွက်ချက် မှတ်သား ထားလိုက်သော ကြွေးစာရင်းတွေ မှန်မမှန် ပြန်လှန်တွေးတော နေပါသည်။ နောက်ထပ် ပိုင့်ဒ်တစ်လုံးနှင့် ဘဲကင်တစ်ခြမ်း ထပ်ယူ မယူ ဇဝေဇဝါဖြစ် နေခိုက် အထက်ပါခေါ်သံကို ကြားရသည်နှင့် ခေါင်းရင်းက ကျူထရံချပ် ကို လုပ်လိုက်ရာ ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အလို ... ဖိုးကြည်လင်တို့၊ ဖိုးမြသန်းတို့၊ ဖိုးအောင်လင်းတို့ ပါလား။ စောစောစီးစီး ဘာကိစ္စ၊ စာပေသစ်တရား ဟောဦးမလို့လား။ ကိုသန်းတင်ပါ ဘာလုပ်မခေါ်ခဲ့တုန်း။ လာ ... လာ ... အိမ်ပေါ် တက်ကြ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့သည် ကွန်မြူနစ်စာပေသစ်သမားများဖြစ်ကြောင်း မိတ်ဆွေ သိပြီး ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ အိမ်ပေါ်ရောက်ကြသောအခါ သူတို့အထဲ၌ အညှက် ဆုံးဖြစ်သလောက် အသွက်ဆုံးဖြစ်သော အောင်လင်းက ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စာပေကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူးဗျာ၊ ဂေါ်ပေကိစ္စ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်သူ့အတွက်လဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟောဒီ ကျားပျံကြီး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်သန်းလုံးလောက်ရှိသော မျက်မှန်ရွဲကြီးနှင့် မြသန်းကို ညွှန်ပြ သဖြင့် ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အလို ... ကိုမြသန်းက ကလောင်နာမည် ပြောင်းလိုက်သလား။ ဆိုရှယ်လစ် ကိုဘဆွေက ကျားကြီး၊ ခင်ဗျားက ကျားပျံကြီးဆိုတော့ သူ့ထက်တောင် တစ်လုံးပိုနေတာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်လင်းကပင် ... \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကလောင်နာမည် ပြောင်းတာ မဟုတ်ဘူး။ ဂေါ်ပွဲတစ်ခုမှာ ကျန်ရစ် ဖြစ်ရင်း အလိုလို ဒီနာမည်ရလာတာ။ ကဲ ... ဒီအကြောင်းက နောက်မှ ရှင်းတာပေါ့။ အခု ကျုပ်တို့လာရင်းကတော့ သူ့ကို ကျောင်းအပ်ဖို့ပဲ။ လက်ခံနိုင်မယ် မဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါကတော့ ကျုပ် ကြော်ငြာထဲပါတဲ့ စည်းမျဉ်းအတိုင်းပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အသိမိတ်ဆွေချင်းဖြစ်သော်လည်း မလျှော့နိုင်ဘူး”ဟူသော အမူ အရာနှင့် ပြောလိုက်ပါသည်။ ဤတွင် လူလည် လူပါးဖြစ်သော အောင်လင်း က “ကဲ ... ကျားပျံကြီး ထုတ်စမ်းကွာ”ဟု ဆိုလိုက်သည်၌ မြသန်း၏ လွယ်အိတ်ထဲမှ ၀ှိုက်လေဘယ်လ် ဝီစကီ ကွာဒ်ပုလင်းကြီး ပေါ်ထွက်လာပါ တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်မှာ ဆန့်တန်းအပ်သောလက်ဝယ် သပြာထောင်ထုပ်ကို ရဘိသို့ များစွာပင် နှစ်ထောင်းအားရရှိလှ၍ အိပ်ရာထ မျက်နှာမသစ် သေးဘဲလျက် စိုစွတ်လာသောသွားရည်ကို ကျွင့်ခနဲ မျိုချလိုက်ပြီး ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်း ... ဒါတော့ ဟုတ်ပြီ၊ နောက်အရက်ဆိုင်နှစ်ခုက အချိန် မရွေး အကြွေးရကြောင်း ထောက်ခံစာကော”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်လင်းကပင် မြသန်း အင်္ကျီအိတ်ထဲမှ စာရွက်နှစ်ခုကို ဆွဲထုတ် လိုက်ပြီး ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟော့ဒါက မြေနီကုန်းထိပ် အဝိုင်းကြီးရှေ့ဆိုင်က အကြုံရဲ့ လက်မှတ်၊ ဟော့ဒါက ရှမ်းလမ်းနဲ့ မအူပင်လမ်းထောင့် ခေါက်ဆွဲဆိုင်က အယန် လက်မှတ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် စာရွက်နှစ်ရွက်ကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုပြီး ... “အင်း ... ဟုတ်တယ်၊ ဒီဆိုင်တွေက အကြုံနဲ့ အယန်ကို ကျုပ် ကောင်းကောင်း သိတယ်။ “လူတွေ မူးအောင် ပုလင်းထောင်ပေးတာ တို့ အယန်၊ လိုချင်သမျှကို အကြွေးပေးတာ တို့အကြုံ”လို့တောင် ကျုပ် သီချင်း ဆိုလေ့ရှိတာပဲ။ ကဲ ... ဒါဖြင့် အဖေ့နာမည်နဲ့ အသက် နေရပ်လိပ်စာ တွေပြော၊ တစ်ခါတည်း ကျောင်းသားလက်ခံစာရင်း သွင်းလိုက်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် လက်ခံစာရင်းစာအုပ်၌ မြသန်း ပြောသည်များကို ရေးမှတ်ပြီးနောက် ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ ... ဆရာတပည့်အဖြစ်နဲ့ ဂေါ်သင်တန်း ပေးရမယ်ဆိုတော့ တပည့်ရဲ့ အခြေခံ အရည်အချင်းကို သိထားဖို့လိုတယ်။ မှန်တဲ့အတိုင်း သာပြော၊ ပညာ ဘယ်အထိ သင်ဖူးလဲ။ ယူနီဘာစီတီမှာ နေခဲ့ဖူးသလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘီအေ အောင်ပါတယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို ... ဂွဒ် ...၊ များသောအားဖြင့် မိန်းကလေးတွေ သွားရည်ကျတတ်တဲ့ နောက်ဆွယ် ဒီဂရီကလေးနဲ့ပဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နို့ပြီး ... ကွန်မြူနစ်သင်တန်းလည်း တက်ခဲ့ဖူးပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်ကြည်လင်က ဝင်၍ ထောက်ရာ ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်း ... ဒါလည်း ကောင်းပါတယ်၊ သို့သော် တချို့စာအုပ် ကလေးတွေ မတောက်တခေါက်ဖတ်ပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကွန်မြူနစ် ဆိုပြီး တောင်မကျ မြောက်မကျဖြစ်နေတဲ့ ဟာကလေးတွေလို လူ့ခွစာ ဖြစ်နေမှာ စိုးရတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်လင်း “ဟာ ... မဖြစ်ရပါဘူး၊ သင်တန်းကို နည်းလမ်း တကျ အစအဆုံး တက်ခဲ့တာပဲ။ စိတ်ချပါ။ ကွန်မြူနစ် အနယ်ထိုင်ပါပြီ။ တကယ့် ကွန်မြူနစ်တစ်ယောက်ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှု၊ စိတ်ဓာတ်မြင့်မြတ်မှု၊ အမြော်အမြင်ရှိမှုတွေနဲ့ ပြည့်စုံပါပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဖြင့် ကောင်းပါပြီလေ၊ နို့ပြီး ... ကျုပ် သိထားတာ တစ်ခု မေးရဦးမယ်။ သာဓုက တာရာ့ကို နှိပ်ထားတာထဲမှာ မြသန်းနဲ့ ကြည်လင် ဟာ တာရာရဲ့ နောက်လိုက်တပည့် လက်ကိုင်တုတ် ဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ရေး တယ်။ ဒါ မှန်ပါသလား၊ ရှင်းရှင်းပဲ ပြောစမ်းပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြည်လင်နှင့် မြသန်းမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့် နေကြသည်။ အတော်ကြာမှ အောင်လင်းက ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါကတော့ ဒီလိုပါ၊ သာဓုက ရေးမယ်ဆိုလည်း ရေးစရာ ဖြစ်ခဲ့ပါ တယ်။ အမှန်က အစဦးမှာ သူတို့ဟာ တာရာနဲ့ စာပေသစ် သဘောချင်း ကိုက်ညီမယ်ထင်ပြီး ပူးပေါင်းခဲ့ကြတယ်။ တာရာမဂ္ဂဇင်းထဲမှာ ဝင်ရေး ခဲ့ကြတယ်။ တက်တိုးက တာရာကို ဝေဖန်တဲ့အခါမှာ ကိုယ့်ရေးဘက်တော် ရယ်ဆိုပြီး တာရာ့ဘက်က ကူညီခဲ့ကြပါတယ်။ နောက်တော့မှ တာရာရဲ့ စာပေသစ်ဟာ ဝတ်လစ်စလစ်အလှ (Naked Beauty)၊ ရွှေအိုရောင် (Ragged Gold) ၊ ပင်မရေစီး: (Mainstream)စသည်ဖြင့်အင်္ဂလိပ် စကားလုံးတွေ တိုက်ရိုက်ပြန်ထားတဲ့ စကားလုံးတွေသာ တချို့ လူ နားမလည်အောင်သစ်ပြီး အကြောင်းအရာကျတော့ ဘာမှ မသစ်ဆန်းတာ သိရလို့ တာရာနဲ့ ခွဲထွက်ခဲ့ကြပါတယ်။ အခုတော့ တာရာနဲ့ စာပေရေးရာ မှာ လုံးဝမပတ်သက်တော့ပါဘူး။ ကျုပ်တို့ဆိုလိုတဲ့ စာပေသစ်က စကားလုံးရေးသားမှု “ဟန်”ထက် အကြောင်းအရာတည်းဟူသော “ပစ္စည်း”ကို ပဓာန ထားပြီး တိုင်းပြည် လူထုရဲ့ ဘက်တော်သား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က ဖြတ်၍ ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ ... တော်ပါတော့လေ ကိုအောင်လင်း၊ ကျုပ်က ခင်ဗျားကို စာပေသစ် တရားဟောခိုင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မြသန်းကို ဂေါ်သင်တန်း ပေးဖို့အတွက်သာ တာရာနဲ့ ဘယ်လို ပတ်သက်ခဲ့သလဲ သိချင်လို့ မေး တာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နေပါဦး၊ ဂေါ်သင်တန်းပေးဖို့ နဲ့ တာရာနဲ့ ပတ်သက်ခဲ့တာနဲ့ ဘယ်လို စပ်ဆိုင်နေလို့လဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆိုင်ပါသော်ကော ကိုအောင်လင်းရယ်၊ ဆိုင်ပါသော်ကော၊ ကျုပ် ပြောမယ်ဗျ။ ကျုပ် တာရာ့ကို ကောင်းကောင်းသိတယ်။ ဒီငနဲဟာ လူမှုရေး ရာမှာ အင်မတန် အူကြောင်ကြောင်နိုင်တယ်။ ကဲ ... ဖြတ်မေးရဦးမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်မြသန်းဟာ တာရာနဲ့ တစ်ခါက ရင်းရင်းနှီးနှီးပေါင်းသင်း ဆက်ဆံခဲ့ ဖူးတယ်ဆိုတာတော့ ခင်ဗျားတို့ မငြင်းနိုင်ဖူးပေါ့ ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါတော့ ဝန်ခံရပါမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ ... ဒါဖြင့် ဘာမှ စောဒက မတက်ကြနဲ့တော့၊ ကျုပ် အတိ အကျ ပြောလိုက်တော့မယ်။ တာရာရဲ့ အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်မှုတွေဟာမောင်မြသန်းကို ကူးစက်နေတယ်။ ကျုပ် သူ့မျက်နှာမြင်တာနဲ့ သိတယ်။ ဒီအူကြောင်ကြောင်ဖြစ်မှုဟာ မနုဿ ဂေါ်ဂနိုက်ဇေးရှင်းရဲ့ အောင်မြင်မှုမှာ ဘယ်လောက် ဆိုးရွားတဲ့ အတားအဆီးကြီးလဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ စဉ်းစား ကြည့်ရင် သိနိုင်တယ်။ သန်းဆွေ ကြည့်ပါလား၊ သူ့ရဲ့ ဝမ်းတွင်းပါ အူကြောင်ကြောင်ဖြစ်မှုကြောင့် ဂေါ်ပွဲဟူသမျှ သူချည်း နောက်ကောက်ကျ ကျန်ရစ်တာချည်းပဲ။ ကျုပ် မေမြို့ရောက်တုန်းကလည်း သူ့ကို အကွဲထိုး သွားတဲ့ မဟာ ကပ္ပတိန်တစ်ယောက်နဲ့ စေ့စပ်ပြီး စီးနေတာ တွေ့ခဲ့ရ တယ်။ ဒါတွေထားလေ၊ ကျုပ်တို့လုပ်ငန်းကို ပြောကြစို့၊ အခု မောင်မြသန်း မှာ နဂိုက ဂေါ်မစုံရုပ်ရည် အမူအရာရှိနေရတဲ့အထဲ အဇာတသတ်မင်းသား ဒေဝဒတ်ထံ တပည့်ခံမိသလို တာရာနဲ့ ပေါင်းသင်းမိလို့ တာရာရဲ့ အူကြောင် ကြောင်ဖြစ်မှုတွေ ကူးစက်နေတဲ့အတွက် ကျုပ်က သူ့ကို ဂေါ်သင်တန်းပေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541905989781,"sku":"","price":3600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e9fb7a84-c053-48ab-9a8f-5e60d8a0cb52.jpg?v=1730244663"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-နှောင်းချစ်သူနှင့်အချစ်ရူး၀ထ္ထုတိုများ","title":"နှောင်းချစ်သူနှင့်အချစ်ရူးဝထ္ထုတိုများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှောင်းချစ်သူ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လေလွင့်လာသောကြွေပွင့် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြစ်ကြီးနားသို့ စီးကရက်ဝယ်ရန် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်စိတ်သည် အမှန်စင်စစ် ကြည်လင်ရွှင်လန်းခြင်း \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကင်းမဲ့လျက်... ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤနံနက်ပင် ချစ်ဇနီးထံသို့ ကြွေးများ မကြာမီရတော့မည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရလျှင်ရချင်း ပြန်ခဲ့မည်၊ မွေးခါစ ရင်သွေးကလေးကို \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြင်ချင်လှ၍ သမီးအကြီးကလေးကို လွမ်းလှကြောင်း \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာတစ်စောင် ရေးလိုက်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (၁၉၄၇)ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ (၂၆)ရက်နေ့ နံနက်ခင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာပြည် အထက်ဖျား၏ ဆောင်းတွင်းနှင်းထုသည် ဒက္ခိဏ ယာဉ်စွန်းတန်းက နေဝန်း၏ အလင်းကို ငြင်းဆိုနေတုန်း။ ကသာမြို့ မီးရထားဝင်းအတွင်း အလုပ်သမား တန်းလျားရှည်ကြီး၏ အခန်းငယ်တစ် ခု၏ ရှေ့မျက်နှာစာတွင် ကုန်ရှုံးကြွေးကျန်နှင့် ပြန်ချင်လျက် မပြန်ရ၍ စိတ်လေလွင့်နေသော ကျွန်တော်သည် အထက်ပါမှတ်တမ်းကို ဒိုင်ယာရီ ရေးသား ပြီးနောက် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိကာ အိပ်ရာလိပ်တစ်ဖက်၊ အဝတ် သေတ္တာတစ်ဖက်နှင့် သက်ငယ်ဝါးထရံတို့ဖြင့်ပြီးသော အိမ်တန်းလျားကြီး၏ လှေကားသုံးထစ်ကိုနင်း၍ ဆင်းခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့် မိတ်ဆွေများဖြစ်ကြသော မီးရထားလက်မှတ်စစ် ကိုလှ ငွေနှင့် ကိုအောင်ကြီးတို့သည် သူတို့၏ အထုပ်အပိုးများနှင့် ကျွန်တော့် ရှေ့ကပင် ဘူတာသို့ သွားနှင့်နေကြပေပြီ။ အထက်မြန်မာပြည် ဆောင်း ရာသီ နံနက်ခင်းများ၌ ကသာမြို့၏နှင်းသည် ၎င်းထက် မိုင်တစ်ရာ့ငါးဆယ် မျှ (ခန့်မှန်းချက်) အထက်ကျသော မိုးညှင်းမြို့လောက် မဆိုးရွားချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ကျွန်တော့်ရှေ့မှ ပေသုံးဆယ်မျှကွာနေသော ထိုမိတ်ဆွေ နှစ်ယောက်၏ ကျောပြင်ကို ခပ်ထင်းထင်းပင် မြင်ရပေသည်။ မိုးညှင်းမြို့၌ ဆိုလျှင်ကား ဆယ်ပေကကျော်လျှင် မမြင်တော့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘူတာတစ်ခြမ်းက လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ခန်းကို ကျွန်တော် ဝင်မိလျှင် ထွက်အံ့ဆဲဆဲ မီးရထားကြီးပေါ်သို့ ဟိုဟိုဒီဒီ မျှော်ကြည့်ပြီးဟန်ရှိသော ကိုလှ ငွေသည် ကျွန်တော့်ဆီကို ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ပြန်လျှောက်လာကာ လေးလေးမှန်မှန် သူ၏ ပြောနေကျဟန်ဖြင့်..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဗျို့ကိုဆွေ၊ လာစမ်းလေတော့ဗျာ၊ မြန်မြန်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် သူ၏မျက်နှာကို တစ်ချက်မျှ ထောက်လိုက်လျှင် ပင် သူ တစ်ခုခုတွင် စိတ်ဝင်စားနေပြီကို သိလိုက်ရသည်နှင့်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်း...ဆိုစမ်းလေတော့ဗျာ။ ခင်ဗျား လှုပ်ရှားခဲ့တဲ့ကိစ္စတစ်ရပ်ကို”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုလှငွေသည် သူ၏ပင်ကိုအမူအရာအတိုင်း ညာဘက်မျက်ခုံးကို မြှင့်၍ ပါးရေတွန့်ကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အခု ရထားပေါ်မှာ ခင်ဗျားဖို့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ပေါ်နေတယ်ဗျ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အကျယ်ဖွင့်စမ်းပါဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့သည် တစ်ယောက်တစ်ယောက် တမင်လုပ်၍ ညွန့်ညွန့်ကွန့်ကွန့်လေး ပြောလေ့ရှိကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဝိတ္ထာရကတော့ဗျာ တခြား ဟုတ်ပါရိုးလား၊ ဟိုတစ်ညသောအခါ က ခင်ဗျားကို (၇၅)ကျပ်တိတိ တောင်းလိုက်တဲ့ မဒီချောကလေး၊ အခု ကျွန်တော်တို့ ပိုင်နက်တွင်းကို သက်ဆင်းနေတယ်ဗျ။ ကြည့်စမ်းပေတော့၊ ဟောဟိုတွဲပေါက်ကို ကြင်မဲ့သူ ကိုယ်တော်ဖျားကို မျှော်နေသလိုလို”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကိုလှငွေသည် လေးလေးရှည်ရှည်နှင့် ရွှင်တတ်သူဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်ကလည်း အောက်ကျမခံဘဲ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နောင်ကြီးက ညီညီကို မြှောက်စားတာဖြင့်လည်း “ကိုယ်တော် ဘုရား”လို့ ပီပီသသ ခေါ်တော်မူပါတော့။ ကျွန်တော်က ဒီအရပ်မှာ ဖျားမှာ ကို ကြောက်လွန်းလို့ဗျာ”ဟု ပြန့်ရွှန်းရင်း သူ ပြရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည် တွင် အထက်မြန်မာပြည် ရှမ်းရောင်ရှမ်းသွေးနှင့် ဖွေးဖွေးဖြူနေသော မျက်နှာ ကလေးတစ်ခုကို မြင်ရပေရာ မှုန်ရီမှုန်မွှာ နှင်းငွေ့တွေအကြားမှာ ခပ်ဝါး ဝါးနှင့် ဖြစ်နေသော်လည်း ဤမိန်းမငယ်၏ ဖြောင့်တန်းသောနှာတံ၊ ထင်ရှားသော မျက်ခုံးမွေးနှင့် ပေါ်လွင်သော မျက်နှာပေးတို့သည် မြင်ဖူး၊ တွေ့ဖူး၍ အမှတ်သညာထားခဲ့သော ကျွန်တော့်မျက်လုံးကို ဖြုန်းခနဲပင် သတိရစေ လိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပလေ..ကိုလှငွေ၊ ဒါထက် သူတစ်ယောက်တည်းပဲလား၊ သူ့ငနဲတွေ၊ ဘာတွေ ပါနေရင်ဖြင့် ကျွန်တော် ရှုပ်ရှုပ်ယှက်ယှက် မလုပ်ချင် ဘူးဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ကိုလှငွေသည် သူ၏ညွှတ်နွဲ့ သော နှုတ်ခမ်းကို ရှေ့သို့ယွန်းစု လိုက်ကာ “အို....ကိုယ့်နယ်ထဲ ရောက်နေတာများ စိုးရွံ့စရာလားဗျာ၊ ကိုယ့် ဆရာနှယ် အောက်သားလုပ်နေပြီးတော့ ကြမ်းသင့်ရင်ကြမ်း၊ ရမ်းသင့်ရင် ရမ်း၊ ယဉ်သင့်ယဉ်၊ လျင်သင့်ရင် လျင်ပေါ့ဗျ။ ကျွန်တော်တို့ အောက်သား တွေဟန်ကို သင်းတို့ မလှန်နိုင်ပါဘူးဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကိုလှငွေသည် စာတော်တော်ဖတ်သူဖြစ်၍ စကားပြောလျှင် ဟန် တစ်မျိုးရှိသူ ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်တော်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်ဗျာ၊ သို့သော် အခြေအနေအရ အသာ မိကောလား၊ သာမိကောလားဆိုတာက ရှိသေးတာကိုးဗျ။ တကယ်လို့ တစ် ဖက်သားရဲ့ ထိုက်သင့်ကျေနပ်နေတဲ့ သာမိကောဆိုရင်ဖြင့် ကျွန်တော်တို့ ရိုင်းရာမကျပေဘူးလားဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမယ်လေး...တရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးရယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့အရင် မြစ်ကြီးနားမှာ မုတ်ဆိတ်ပျားစွဲခဲ့ရဲ့ သားနဲ့ ငတ်ခဲ့တာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုလှငွေသည် မျက်လုံးကိုဖြဲ၍ ခပ်ပြဲ့ပြဲ့ပင် ပြောလိုက်ပြီးမှ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အခု သူ့ပုံပန်းကြည့်ရတာဖြင့် တစ်ယောက်တည်းလို့ အောက်မေ့ ရတာပဲဗျာ။ သို့သော် ဒါထက် သေချာအောင် ဟိုကသာကြမ်းပိုးကို ခေါ်မေး ရဦးမှပဲ။ ဟေ့...အောင်ခွေး...အောင်ခွေး၊ ဒီကို ခဏ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘူတာရှေ့ ပလက်ဖောင်းဆီသို့ လှမ်းခေါ်လိုက်ရာ အတော် လည်ပတ်ဟန်ရှိသော အသက်နှစ်ဆယ်မျှအရွယ် အောင်ခွေးဆိုသော လူငယ် ရောက်လာသောအခါ ကိုလှငွေသည် ပခုံးကို ဆီးကိုင်၍..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့..အောင်ခွေး၊ ဟိုမှာကြည့်စမ်း မင်း သူ့ကို သိတယ်မဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အောင်ခွေးသည် ခဏမျှသာ ပြရာကို ကြည့်လိုက်ပြီး.....\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟာ...ဆရာ့နှယ်၊ ကျွန်တော် ကာလသားလုပ်နေပြီး သူ့မှ မသိ ရင်လည်း”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေးအေး..ဒါဖြင့် မင်း သွားစုံစမ်းကွာ၊ အခု သူ ဘယ်သွားမှာလဲ၊ သူ တစ်ယောက်တည်းပဲလားဆိုတာကို”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်ခွေးသည် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စုံစမ်းနေစရာ မလိုပါဘူး ဆရာ၊ ကျွန်တော် အားလုံး သိပြီးသား ပါ။ ညက သူ့ကို အပိုင်စီးထားတဲ့ မိန်းမထိန်း အောင်သင်းကြီးနဲ့ သူနဲ့ ဘုကျလို့ ထွက်ပြေးလာပြီး အခု အင်းတော်ကို သွားမလို့တဲ့၊ နဘား လက် မှတ်ယူထားတယ်၊ သူတစ်ယောက်တည်းရယ်ပဲ။ ဆရာက ဘာလုပ်ချင်လို့ တုံး။ ဆရာတို့ရဲ့ မီးရထားပေါ် ရောက်နေမှဟာ ဆရာတို့ သဘောရှိ ကရောဟိ ပေါ့ ဗျ။ ဟဲ...ဟဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုလှငွေသည် ရုတ်တရက် ဝမ်းသာသွားဟန်နှင့်..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ..ဟုတ်လား၊ ကိုယ်တို့ သူ့ကို ကြိမ်းထားတာနဲ့တော့ အဆင် သင့်ပေါ့။ ကဲ...ကိုဆွေ ကြဲပေတော့ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤတွင် အောင်ခွေးသည် ကျွန်တော့်ကို ကြည့်၍...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ...ဒီနောင်ကြီးနဲ့ဆိုရင်တော့ ဘဲရီးအီးဇီးပေါ့ဗျာ။ ငနဲမက ရုပ် ဖြောင့်ဖြောင့်နဲ့ ခပ်တည်တည် နျူးတတ်မယ်ဆိုရင် သိပ်လွယ်တာဗျ။ အဲ...သူ သဘောမကျတဲ့ လူဆိုရင်ဖြင့် ဘယ်လောက်ပေးပေး မရဘူးဗျို့။ ညက သူတို့ ဘုကျကြတာလည်း အဲဒီ သဘောမျိုးပေါ့” .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်လိုများလဲကွ၊ မင်း သေသေချာချာသိရင် ပြောပြစမ်းပါဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် ဤမျှ ရုပ်လှလှနှင့် အရွယ်ကောင်းကလေးနှင့် ပျက်နေသော မိန်းကလေးအကြောင်းကို အကျယ်သိလို၍ မေးလိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရပ်ပုပု၊ နှာတံပေါ်ပေါ်၊ မျက်လုံးပြူးပြူး၊ နှုတ်ခမ်းပျော့ပျော့နှင့် လူများအကြောင်းကို စပ်စုတတ်၍ အကြောင်းသိလျှင် ဖောက်သည်ချရန် လိုလားဟန်ရှိသော အောင်ခွေးသည် စိတ်ပါလက်ပါနှင့် ပြောပြသည်မှာ.....\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ...ဆရာ့နှယ် ဖြစ်ပုံက ဒီလိုဗျ။ အောင်သင်းကြီးက ကောင် မလေး သဘောကျတဲ့လူနဲ့သာ အေးအေးဆေးဆေးခိုင်းပြီး စားနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ညက ယစ်မျိုးဘက်က ပြိတ္တာကြီးလို လူတစ်ယောက်နဲ့ အတင်း ခိုင်းသတဲ့ဗျာ။ ဒါနဲ့ ကောင်မလေးကလည်း အာဂသတ္တိဗျ၊ ငနဲကို ပြန်ဆော် လို့ ခွေးကောင်ကြီး မူးမူးနဲ့ လဲအကျန်ရစ်မှာ ထွက်ပြေးခဲ့တာ။ ညက အိမ် တစ်အိမ်မှာ ပုန်းအိပ်နေပြီး အခုမနက်တော့ အောင်သင်းကြီးရဲ့ ရန်စနက်ကို ကြောက်လို့ သူ လစ်လာရရှာတာဗျ။ အခု...ဟိုကောင်ကြီးကလည်း ဒီ ကောင်မ အင်းတော်မှာ အဆက်ရှိတယ်။ အင်းတော်ကို သွားမှာပဲဆိုပြီး အင်းတော်ထွက်မယ့် မော်တော်ကားတွေမှာ လိုက်ရှာနေတယ်ဗျ။ ဟိုမှာ မတွေ့ရင်ဖြင့် ဒီဘူတာကို လိုက်လာကြတော့မှာပဲ။ တွေ့ရင်တော့ ငနဲမလေး ဒုက္ခဗျ။ အောင်သင်းကြီးက မိုက်လည်းမိုက်၊ တော်တော်လည်း ရက်စက် တတ်တဲ့ ကောင်ကြီးဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်ခွေးသည် သူနှင့် မည်သို့မျှ မဆိုင်သကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်၊ မဲ့လိုက် နှင့် အားရပါးရ ပြောနေသည်ဖြစ်သော်လည်း ကျွန်တော့်စိတ်ထဲတွင်မူ လူမိုက်ရုပ်ရှိသော အောင်သင်းကြီးဆိုသူ၏မျက်နှာကို မျက်စိထဲ၌ မြင်ယောင် လာကာ ဤမိန်းမငယ်အား သနားစိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်လာပါတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤစကားမျိုးတွေကို နားကျင့်သားရဟန်ရှိသော ကိုလှငွေမူကား မည်သို့မျှ မထူးခြားရုံမက ဤနေရာ၌ အချက်ကောင်းရပြီဟု ယူဆဟန်နှင့်           “ကဲ...ရှင်းပလား ကိုကြီးဆွေ၊ ခင်ဗျား ဒီနေရာမှာ ခေါင်းဆောင် လုပ်တော့၊ သွား...သွား၊ ဟိုကောင် ဘူတာရောက်မလာခင် ကောင်မလေး ကို တွေ့ထားနှင့်ရင် ကောင်းမယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဤနေရာ၌ ကျွန်တော်၏ စိတ်သဘောထားအမှန်ကို ဖော်ပြရသော် ကျွန်တော့်မှာ ယင်းကဲ့သို့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု ပြုသည်တို့ကို ကြားရရုံနှင့်ပင် ရင်ထဲ၌ လှပ်လှပ်လှပ်လှပ်ဖြစ်အောင် ကရုဏာသောက ရောက်တတ်သူ ဖြစ်ပေရာ ထိုစဉ်တွင် ကျွန်တော့်မှာလည်း ဝေးလံလှသော တစ်ရပ်တစ်နယ်၌ စိတ်မအေး၊ လူမအားဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်လိုရာ ဖြစ်စေတော့ဟု ထို မိန်းကလေးအား ဟိုလူမိုက်၏လက်ထဲမှ ကယ်ဆယ်ရန် ဆုံးဖြတ်၍ မျက်နှာ ထားတင်းလိုက်ကာ လက်ထဲက ပစ္စည်းများကို ကိုလှငွေသို့ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး မီးရထားဆီသို့ ခြေဦးတည့်လိုက်ပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဒါမှတို့ကိုဆွေကွ၊အောက်သားသတ္တိတွေပြလိုက်စမ်း၊နို့ပြီးမမေ့နဲ့ဦးနော်။တစ်ယောက်ကောင်းစားရင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလည်း တစ်ယောက် မနော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541901959317,"sku":"","price":4750.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_01324aaf-0f25-44f5-8f21-fcce372d1c35.jpg?v=1730244718"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-ပျော်စရာရွှင်စရာကြွက်ဟာသ၀ထ္ထု","title":"ပျော်စရာရွှင်စရာကြွက်ဟာသ၀ထ္ထု","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှာစာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤအမှာစာကို ဖတ်ဖြစ်အောင် ဖတ်ပါရန်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထူးမှာကြားအပ်ပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤဝတ္ထုသည် သာမန်ရေးရိုးရေးစဉ်မဟုတ်။ ဇာတ်ကောင်တို့သည် ကြွက်များဖြစ်နေ၏။ လူတွေကို ကြွက်လုပ်ထားသည်။ သို့မဟုတ် ကြွက်တွေကို လူလုပ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ကြွက်တွေအမြင် အားဖြင့် လူတွေသည် သူများအသား သတ်ဖြတ်စားတတ်သောကြောင့် “သရဲ တွေ၊ နို့ပြီး အလုပ်လုပ်ရာတွင် ညည်းညူတတ်သောကြောင့် “ညည်းညူ တွေ”ဟု သရော်သည်။ လူတွေအမြင်အားဖြင့် ကြွက်တွေ၏ တွေးထင်ယူဆ ပုံ၊ လုပ်ပုံကိုင်ပုံတို့ကို ရယ်မောရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤဝတ္ထုပါ ကြွက်တွေ အယူအဆအားဖြင့် လကမ္ဘာသည် ဧကန် စင်စစ် ဒိန်ခဲတုံးကြီးဖြစ်သတဲ့။ လဆန်းရက်မှ စတင်ပေါ်ပေါက်လာပြီး တဖြည်းဖြည်းကြီးထွားလာကာ လလယ်လောက်မှာ ပြည့်ဝန်းသည်၌ အခြား ကမ္ဘာသားတို့က လာရောက်၍ ဖဲ့ဖဲ့ယူသွားကြသတဲ့။ ဒါနဲ့ လကွယ်နေ့ ရောက်တော့ ကုန်ရော...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထို့ကြောင့် ကြွက်ဂျာမန်သိပ္ပံဆရာကြီး မွန်ချန်းက သူ့တပည့်နှစ်ယောက်အား လဆုတ် ၈ ရက် ည လအခြမ်းပဲ့ကိုပြ၍ ပြောပြနေသည်မှာ.....\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မတွေ့ဘူးလားကွ၊ ဟိုမှာ.. တို့ထက်ဦးတဲ့သူတွေ ရှိနေပြီကွ။ ညတိုင်း ငါ စောင့်စောင့်ကြည့်နေတယ်။ သင်းတို့ လကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖဲ့ဖဲ့ယူနေကြတာ။ ခု.. မြင်လား၊ တစ်ဝက်လောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်တော့ မပူပါနဲ့လေ။ ဒီလတစ်ခုကုန်သွားရင် နောက်အသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာပြန်တာပဲ။ အေး တစ်ခုတော့ရှိတယ်ကွ။ နောက်ထပ် အသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာစရာမရှိတော့ဘူးဆိုရင်တော့ မောင်ရင်တို့ ငတ်မှာပဲ။ ဒီတော့ အချိန် ရှိခိုက် လုံ့လစိုက်၊ ဟောဟိုက အခု တို့မြင်နေရတဲ့ လကို သင်းတို့ ကုန်အောင် မကျိတ်နိုင်ခင် ကိုယ်က အချိန်မီရောက်သွားဖို့ လိုတယ်။ အမေရိကန်နဲ့ ရုရှားတွေတောင် လကမ္ဘာကို သွားနိုင်နေကြပြီဆိုတော့ တောက်.. ကြွက် အကြံ လူဦးတယ်ဆိုရမယ်ပေါ့ကွာ။ ငါရှက်တယ်၊ သို့သော် ကြွက်အမျိုးထဲ က မင်းတို့ ပထမဖြစ်စေရမယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သားစ်ဒေးမည်သော ကြွက်ကလေးမှာ သူ့ပယောဂကြောင့် သူ့မွေးစား ဖခင်ကြီး မစ္စတာပက်၏ ဒိန်ခဲကို အဓိကထားရောင်းသော စတိုးဆိုင်ကြီး ရုတ်တရက်ချက်ချင်း ပြုတ်ပြုတ်ပြုန်း ဖြုန်းသွားသည့်အတွက် ပြန်၍ အဖတ် ဆယ်ရန် ဒိန်ခဲများစွာ ရစိမ့်ငှာ မြို့စားကြီး မွန်ချန်း၏ဒုံးပျံဖြင့် သူ့သူငယ် ချင်း ကြွက်စုတ် ဟယ်ရစ်နှင့်အတူ လကမ္ဘာသို့ သွားကြလေရာ x x x\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤဝတ္ထုမှာ လူစကားပြော၊ လူလိုလုပ်သော တိရစ္ဆာန်တွေအကြောင်း ကာတွန်းရုပ်ရှင်ကြည့်သကဲ့သို့ ဖတ်ရှုရမည်။ ထူးသည်၊ ဆန်းသည်၊ အံ့သြ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာများပါသည်။ ဒီဝတ္ထုမျိုး မြန်မာစာပေနယ်သို့ မရောက်ဖူး သေး။ မူရင်းစာရေးဆရာ (Michael Bond) မိုက်ကယ်လ်ဘွန်းက ဤဝတ္ထု ကို ကလေးများအတွက် ရေးမည်ဟုဆိုပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကလေးများ စိတ်ပါဝင်စားစိမ့်ငှာ ရုပ်ပုံများလည်း ထည့်သွင်းထားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယင်း၌ ကလေးများအဖို့ ဆိုသဖြင့် လူကြီးတွေက “ဒီလိုဆို တို့များ အတွက် နှိပ်မယ်မထင်ဘူး”ဟု မအောက်မေ့လေနှင့်။ ခင်ဗျားကြီးတို့အတွက် သဘောမွေ့ မနောတွေ့ စေရမယ်ပေါ့။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ကလေး များဆီသို့ လူကြီးတွေမှတစ်ဆင့် သွားရပေမည်။ လူကြီးမိဘက ကြိုက်နှစ် သက်ပါက ကလေးတို့အား ဖတ်စေမည်မဟုတ်ပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဥပမာအားဖြင့် ဆရာမင်းသုဝဏ်၏ ကလေးများအဖို့ ကဗျာများသည် လူကြီး၊ မိဘ၊ ဆရာသမားတွေ နှုတ်ဖျားတွင် “ဝါဆိုဝါခေါင် ရေတွေကြီးလို့” မှ စတင်စီးဆင်းသွားသည် မဟုတ်ပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စင်စစ် ကလေးများအတွက် ရေးရသည်မှာ လူကြီးများအဖို့ အပျော် ဖတ်၊ အလေးဖတ် ဝတ္ထုများရေးရသည်ထက် လွယ်ကူသည်မဟုတ်ပါ။ ကျွန် တော်တော့ မရေးတတ်ပေါင်ဗျာ။ ဒါကြောင့် ဘာသာပြန်တာပေါ့။ ကလေး များအတွက်ဆိုတော့ သူတို့အဖို့ ဖတ်ချင်အောင် ထူးဆန်းရမည်၊ ပျော်ရွှင် ရမည်၊ နို့ပြီး အကျင့်စရိုက်ကောင်းတွေ သူတို့စိတ်ထဲ ဝင်လာစေရပါမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခု ဤဝတ္ထုမှာ စည်းလုံးခြင်း၊ ညီညွတ်ခြင်း၊ ရဲရင့်ခြင်း၊ စွန့်စားလို ခြင်း၊ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချစ်ခင်ကြင်နာခြင်း၊ သည်းခံခြင်း၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်း၊ ကူညီခြင်းတို့ကို ဦးတည်ထားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်သည် မိမိကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ဖြင့် မရေးတတ်သော ဤကလေး များအတွက် ဝတ္ထုကို စာဖတ်တတ်စ ရှိပြီဖြစ်သော ကျွန်တော့်မြေးလေးများ အတွက် ရည်စူး၍ ဘာသာပြန်ထုတ်ဝေပါသည်။ ဤ (Here Comes Thursday By Michael Bond) သထ္ထုကို ပေးပို့သောကျွန်တော့်မရီးတော် ခင်ထားရီ ကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\" style=\"text-align: right;\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသော်တာဆွေ\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\" style=\"text-align: right;\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၇-၈-၇၄\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541900779669,"sku":"","price":1620.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/0_c99522a6-5701-4df0-8517-1328feefebfe.jpg?v=1730244777"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-ပေါ်အူး၀ထ္ထုတိုများ","title":"ပေါ်အူးဝထ္ထုတိုများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပေါ်အူးတဲ့ ထိုအမည်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်္ဂလိပ်စာသင်ကျောင်းသားကလေးတစ်ဦးအား တောက ဦးကြီး တစ်ယောက်က...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့၊ မင်း အင်္ဂလိပ်လို တော်တော်တတ်နေရော့မယ်၊ ကဲ... ငါ့နာမည်ကို အင်္ဂလိပ်လို ဘယ်လိုခေါ်မလဲကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု မေးခဲ့လျှင် သူငယ်ကလေး အကြပ်မည်ဖြစ်သော်လည်း ကျွန် တော်၏ဇာတ်လိုက် ပေါ်အူးကို အင်္ဂလိပ်လို ဘယ်လိုခေါ်မလဲမေးလျှင် မူကား လွယ်လွယ်ကလေး ဖြေလိုက်ပါမည်။ Jeeves (ဂျိဗ်စ်) ပါတဲ့ ခင်ဗျား။ အကြောင်းမှာ ကမ္ဘာကျော် အင်္ဂလိပ်ဟာသဝတ္ထုတိုများကို မှီး၍ ရေးထားသောကြောင့် ဖြစ်ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အောင်မယ်၊ Jeeves ၏ ပထမဦးဆုံးနာမည်မှာ ပေါ်အူး မဟုတ် သေးပါဘူး ခင်ဗျာ၊ အုပ်ပေါင်းတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ၁၉၄၇ ခုနှစ် မန္တလေးမြို့တွင် ကျွန်တော် ဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်း၏ အိမ်၌နေစဉ်၊ တစ်နေ့သောအခါ ဆရာကြီး၏ စာတိုပေစများ ထည့်သော သေတ္တာတစ်လုံးကို မွှေနှောက်ရာ၊ ဆရာကြီး၏လက်ရေး ၁၇ မျက်နှာရှိ ရေးလက်စ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ကို တွေ့၍ ကျွန်တော် ဖတ်ကြည့်ရာ လွန်စွာသဘောကျမိ၏။ စက္ကူများမှာ ဝါကြန့်၍ နှုတ်ခမ်းသားများ ပိုးကိုက်ထား ပါပြီ။ ဒါနှင့် ကျွန်တော်က ဆရာကြီး ပြ၍ “ဦးကြီး၊ ဒီဝတ္ထု ဆက်မရေးတော့ဘူးလား၊ ဘာလို့ ချောင်ထိုးထားသလဲ” ဟု မေးသောအခါ ဆရာ ကြီးက ယူကြည့်ပြီး “အေး .. မရေးတော့ပါဘူးကွာ” ဆိုသဖြင့် ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဖြင့် ကျွန်တော့်ပေး၊ ကျွန်တော် ဆက်ရေးမယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အောင်မယ်၊ ဖြစ်ရင် ယူရေးပါမောင်၊ ငါရေးတုန်းကလည်း ဟာသ ဝတ္ထုပဲကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာကြီး စ,ထားသော ဝတ္ထုထဲမှ ဇာတ်ဆောင်နှစ်ယောက်မှာ ဆရာက မောင်ထွန်းလင်း၊ တပည့်က အုပ်ပေါင်း ဖြစ်နေလေရာ ဤအမည် တွေ ဟာသဝတ္ထုတွေနှင့် မကိုက်။ သူ့စရိုက်က ပျော့ညံ့ညံ့ရှိသူမှာ မောင် ထွန်းလင်းဆိုလျှင် “မာနေသည်။ တပည့်က အုပ်ပေါင်း ဆိုသည်မှာလည်း မသင့်လျော်။ မြန်မာလူမျိုးထဲက ခေါင်းပေါင်း အုပ်ပေါင်းကို အထွတ် အမြတ်ထားကြသည် မဟုတ်ပါလား။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်က ဆရာကို “အေးဆွေ”၊ တပည့်ကို “ပေါ်အူး” ဟု အမည်ပြောင်းလိုက်ပါသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စင်စစ် ဆရာကြီးက ဤအရေးပါလှသော ဇာတ်ကောင်ကို အုပ်ပေါင်း ဟု နာမည်ပေးထားသည်မှာ အချည်းနှီးမဟုတ်ပေ။ ဆရာကြီးအား ချစ်ခင်လေးစား၍ ဂျပန်ခေတ်တွင် ဆရာကြီးက ရန်ကုန်မှ မန္တလေးသို့ အပြန်၊ ဗုံးတွေ တဝုန်းဝုန်းချနေသောကာလ၌ ကွမ်းခြံဘူတာကြီးမှာ ရထား လက်မှတ်ရရန် ဆရာကြီးကိုယ်စား တန်းစီယူပေးသော တရုတ်ဘိန်းစား၊ အုပ်ပေါင်းဖြစ်ကြောင်း ဆရာကြီး၏ တစ်သက်တာမှတ်တမ်း တတိယတွဲ ကို ဖတ်ရမှ ကျွန်တော်သိရ၏။ အစကသိပါမူ ဆရာကြီး အမှတ်တရ သုံးစွဲထားသော သူ၏ အချစ်တော် အုပ်ပေါင်း၏နာမည်ကို ကျွန်တော် ပြောင်းရက်မည် မဟုတ်ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ပေါ်အူးဟု ပြောင်းသည်မှာ ဤလူသည် ပြဿနာတို့ကို ဖြေရှင်းရာ၌အမတ်ကြီးဦးပေါ်ဦးကဲ့သို့ ဉာဏ်ရှိသောကြောင့်၊ သို့သော် အိမ်စေတပည့်မျှ ဖြစ်နေသဖြင့် “ပေါ်ဦး မဟုတ်ဘဲ “ပေါ်အူး” လုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါ၏။(စာစီနှင့် စာပြင်ဆရာတို့ သတိထားကြပါကုန်၊ ဦး နှင့် ဘူး လွဲကြပေါင်း များခဲ့လှပေပြီ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤ “အေးဆွေ-ပေါ်အူး” စ၍ ပါခဲ့သည်မှာ ၁၉၄၈ ခုနှစ် မတ်လ ရှုမဝ၊ အမှတ် ၁ဝ တွင် သည်မောင့်လက်သံ ဝတ္ထုက ဖြစ်ပါ၏။ ဆရာကြီး ၏ ရေးလက်စ ၁၇ မျက်နှာကို ကျွန်တော်က နောက်ထပ် ၃ဝ မျှ ဖြည့်လိုက် ခြင်း ဖြစ်ပါ၍ ဤဝတ္ထုမှာ ဆရာကြီး ၄ ပုံ ၁ ပုံ၊ ကျွန်တော်က ၄ ပုံ ၃ ပုံ ဟု ဆိုထိုက်ပါ၏။ ယင်းဝတ္ထု ပြီးသည့်နောက်၊ ပေါ်အူး-အေးဆွေ ဇာတ်ကောင်များကို ကျွန်တော် နောက်ထပ်ဆက်ရေးရန် မရည်ရွယ်ပါ။ ရေးရန် အကြောင်းရှိမှန်းလည်း မသိသေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သို့သော် ဤဝတ္ထုထွက်ပြီး ကျွန်တော် ရန်ကုန်မြို့သို့ ရောက်၍ အစ်မကြီး ခင်မျိုးချစ်တို့ ဇနီးမောင်နှံနှင့် သိကျွမ်းပြီးသကာလ၊ တစ်နေ့သ၌ အစ်မကြီးက “မင်း (ဗ်စ်)ကို ပေါ်အူးလုပ် ရေးတာဟာ နည်းနည်း ကလက်တယ်ကွ၊ သူ့မူရင်း (ဗ်စ်) က တည်တည်နဲ့ ရယ်ရတာ”ဟု ပြော သည်။ ကျွန်တော် ရုတ်တရက် နဝေတိမ်တောင် ဖြစ်သွားပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဗျာ ... ကျွန်တော် ဘယ် ဂျိ(ဗ်စ်)ကို ယူရေးလို့လဲဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟ .. မင်းရေးတဲ့ သည်မောင့်လက်သံဝတ္ထုဟာ ပီဂျီဝုဒ်ဟောက်စ် ရဲ့ ဂျိ(ဗ်စ်)ထဲက မဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်တော် နားမလည်ပါ။ အင်္ဂလိပ်စာရေးဆရာကြီး ပီဂျီဝုဒ် ဟောက်စ် ရှိမှန်းကိုပင် ကျွန်တော်မသိ။ ကျွန်တော်သည် အင်္ဂလိပ်စာပေ ၌ ကျွမ်းကျင်ခဲ့သူ မဟုတ်ပေ။ ကျွန်တော်က ဤဝတ္ထုရေးရခဲ့ပုံ ပြောပြသည် ၌ အစ်မကြီးက အံ့အားသင့်လျက် “ဟေ ဒါဖြင့် ဆရာကြီးက ဂျိ(ဗ်စ်)ဝတ္ထု ကို စထားတာ ဖြစ်ရမယ်ကွ၊ ကဲ မင်း ဂျိ(ဗ်စ်)ကို မသိသေးရင်ဖြင့် ငါ့ဆီမှာ အဲဒီဝတ္ထုတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်ကွာ”ဆိုပြီး သူ့စာအုပ် ဗီရိုထဲမှ ထုတ် ၍ ပေး၏။ ကျွန်တော်က ဝမ်းသာအားရယူသွား၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် အိမ်ရောက်၍ ဖတ်ကြည့်တော့ ကျွန်တော် နားမလည်ချေ တကား။ ကျွန်တော်သည် စာအုပ်များကို ပြန်ယူသွားကာ အစ်မကြီးကို ဝန်ခံရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်မကြီးရဲ့ ကျွန်တော် ဖတ်လို့ နားမလည်ဘူး။ ကျွန်တော်က အင်္ဂလိပ်စာ တတ်တာမဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောပြသည်၌ အစ်မကြီးက ရယ် မော၍...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟဲ့ ပီဂျီဝုဒ်ဟောက်စ် စာတွေက ဖတ်စမရှိသေးရင် မင်း ဘီအေ အောင်လည်း နားလည်မှာမဟုတ်သေးဘူး၊ ကဲ မင့် ငါ ဟောဒီဝတ္ထုတို တစ်ပုဒ်က စဖတ်ပြပါမယ်ကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤမှစ၍ ကျွန်တော်သည် သူတို့အိမ်၌ စာသင်ကျောင်းသားကလေး ဖြစ်သွားချေ၏။ သူတို့ဇနီးမောင်နှံမှာ တစ်ယောက်တစ်လဲ စိတ်ရှည်လက် ရှည် စာတက်ပေးကြပါ၏။ ပီဂျီဝုဒ်ဟောက်စ်နှင့် ကျွန်တော်နှင့် အကျိုးပေး လိုက်ပုံကလည်း အချို့ဝတ္ထုများမှာ အစ်မကြီးတို့ ဖတ်ပြနေ၍ မဆုံးမီ တစ် ဝက်တစ်ပျက်လောက်နှင့်ပင် ကျွန်တော်အဖို့ မြန်မာလိုရေးရန် ခေါင်းထဲ ဝတ္ထု အစအဆုံး ရောက်နေတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ကျွန်တော့် ဝတ္ထုများမှာ မှီရေးသည်ဖြစ်သော်လည်း မူရင်းနှင့် များစွာခြားနားနေတတ်လျက် “ဟ ... မင်းပြန်ရေးတာက တို့ အဖို့ တစ်မျိုးဖတ်ကောင်းပြန်တယ်ကွ” ဟု ကျွန်တော့်အား စာတက်ပေးသူ များကပင် ပြောကြပါသည်။ မှီရေးရသည်မှာ တိုက်ရိုက်ပြန်သကဲ့သို့ အင်္ဂလိပ်စာ ကျွမ်းကျင်ပြီး မြန်မာလို ရေးတတ်ရုံနှင့် မပြီးသေးချေ။ မြန်မာ လို အနေအထား၊ အသုံးအနှုန်း၊ အမူအကျင့်တို့ကို ဆီလျော်အောင် ရှာဖွေ ဖြည့်စွက်နိုင်စွမ်းရှိဖို့ လိုပေသေးသည်။ ထို့ပြင် မူရင်းစာရေးဆရာ၏ အာဘော်နှင့် ကိုယ့်အာဘော် တိုက်ဆိုင်ဖို့ကလည်း လိုပါသေး၏ ။ အစ်မကြီး ခင်မျိုးချစ်ကိုယ်တိုင်က ကျွန်တော့်ကို ပြောဖူးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ငါ ဂျိဗ်စ်ကို တစ်ပုဒ်ရေးဖူးတယ်လေကွာ။ ရှုမဝမှာ လွဲချက်ကယ်နာ ဆိုတာ မင်းဖတ်မိမှာပေါ့။ ဖြစ်ပါဘူးကွာ၊ ငါက ဝုဒ်ဟောက်စ် အာဘော် နဲ့ မလိုက်နိုင်ပါဘူး။ မင်းနဲ့ပဲ ကိုက်ပါတယ်။ မင်းပဲ ရေးလိုက်ပါတော့ ကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ပြောကာ ကိုယ်တိုင်ပင် ကျွန်တော့်အား စာတက်ပေးလိုက်ပါ၏။ ထို့ကြောင့် ဤပေါ်အူးဝတ္ထုတွေ ကျွန်တော် ရေးနိုင်ခြင်းဖြစ်ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုအခါ အခွင့်သင့်ခိုက်တွင် အစ်မကြီးတို့ ဇနီးမောင်နှံအား ကျေး ဇူးတင်ကြောင်း အထူးဖော်ပြလိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသော်တာဆွေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၃-၇-၆၅\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541900910741,"sku":"","price":5400.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_570dc844-6fbd-4efb-8fdb-b1f29b41cbeb.jpg?v=1730244875"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-ဖြတ်စနဲ့ကျော်စံကေး","title":"ဖြတ်စနဲ့ကျော်စံကေး","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘရန်ဒီတစ်ပုလင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၎င်းဝတ္ထု၌ စမ်းချောင်းကွက်သစ်ရှိ အိမ်တစ်အိမ်တွင် မင်းတိုင်ပင် အမတ်ဟောင်း ဦးတုတ်ပေါ၊ သမီး မမြခင်၊ သားမက်ကိုဘနိုင်၊ ၎င်း၏တူ မောင်ဖြတ်စ၊ အစေခံမလေး ဝင်းကြည်တို့ကို တွေ့ရမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၎င်းတို့သည် တကယ့်သက်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ခဲ့၏။ နာမည်များသာ ပြောင်းထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်ဖြတ်စမှာ ကျွန်တော် ဖြစ်ချေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် ၁၉၄၀ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်မြို့ ကျောင်းလာနေစဉ်က ဦးလေးတစ်ယောက်၏အိမ်တွင် နေရသည်။ တစ်အိမ်လုံးသည် ဦးလေးလုပ် စာကို စားကြသည်ဖြစ်သည့်အထဲ အတူတူချင်း ဘိုးဘိုးပေါ(ဆိုပါစို့)သူက ကျွန်တော့်ကို မကြည်ဖြူချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသို့ရှိစဉ် တခြားမြို့မှ ကြည့်မြင်တိုင် အေ-ဘီ-အမ် မိန်းကလေး ကျောင်းတွင် ဘော်ဒါလာနေသော သူ့မြေးမ(မော်လီ ဆိုပါစို့)ကို ကျွန်တော် ဂေါ်လိုက်မိပြန်တော့ အဘိုးကြီးက ဆတ်ဆတ်ထိနာကာ “အောင်မာ၊ ဒီတော သားက ငါ့မြေးများ ရာရာစစ အိမ်က အစေခံမလောက်နဲ့ တန်တဲ့ကောင်က” ဟု ဆို၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီတော့ ကျွန်တော်မှာ သူ့ကို အလွန်အမင်း စိတ်ဆိုးသည်။ တသသ နေသော သူ နုတ်ခမ်းမွေး ကုပ်ကိုင်းကိုင်းကြီးကို မီးနှင့်ရှို့ပစ်ချင်သည်။ သူ့ကို အိမ်က အစေခံနှင့် ပေးစားချင်သည်။ အကယ်၍ကား အဘယ်မှာ ဖြစ်နိုင် အံ့နည်း။ သို့သော် ကျွန်တော့်မှာ စိတ်ကူးယဉ်ဖြင့် ဟဒယရွှင်တတ်သူ ဖြစ်ရကား ဤဘရန်ဒီတစ်ပုလင်းဝတ္ထုကို ဇာတ်အိမ်ဖွဲ့ လိုက်တော့သည်။ အစက စာရေးကြံစည်သည်မဟုတ်၊ စိတ်ကူးနှင့် သူ့ကို ကလဲ့စားချေခြင်းသာ ဖြစ် ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမယ်တပ်ကုန်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ၊ ကျွန်တော်သည် မန္တလေးမြို့မှ ဘရန်ဒီ တစ်ပုလင်းဝတ္ထုကို ရှုမဝတိုက်သို့ ပို့လိုက်ပြီး စွံ့မှန်း၊ မစွံ့မှန်း မသိရမီ ရန်ကုန်မှလာသော ကိုကြီးမောင်(ငွေဥဒေါင်း)နှင့် ဆရာကြီးအိမ်မှာ တွေ့ဆုံ သိကျွမ်းရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအခါ ကိုကြီးမောင်က သတင်းထူးအဖြစ်နှင့် ပြောကြားသည်မှာ ရန်ကုန်မြို့တော်ခန်းမတွင် “မယ်ဒဂုန်ရွေးပွဲအကြောင်းဖြစ်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကလေးမများ ဘယ်လိုဝတ်ပြီး၊ ဘယ်လို ကော့ပြ၊ ကား ပြသည်။ မြန်မာ့ မျက်စိသက်သက်နှင့် ကြည့်လျှင် အင်မတန်မှ မသင့်လျော်ကြောင်း ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့မှာ ဤအကြောင်း သတင်းစာထဲတွင်သာ ဖတ်ရ၍ သူက သေသေချာချာ ပြောပြသောအခါ၌ စိတ်ဝင်စားလှသည်။ ယင်းအခါ၌ မန္တလေးမြို့မှာလည်း ရွှေမန်းမယ်ရွေးပွဲ ဈေးဦးပေါက်ကျင်းပရန် စိုင်းပြင်း နေကြပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်နောင်၌ ရန်ကုန်၊ မန္တလေးသာမက မြန်မာပြည်ရှိ မြို့တိုင်းပင် ဤရွေးပွဲမျိုးတွေ လုပ်လိမ့်မည်ဟု ကိုကြီးမောင်က ပြောသည်။ ကျွန်တော် ကလည်း ယုံသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ကလောင်ဖြင့် နာမည်ကြီးရန် ကြံနေသော ကျွန်တော်သည် ထိုအရေးပေါ်အကြောင်းကို အခြေခံ၍ ဝတ္ထုရေးရန် စိတ်ကူးဉာဏ်ထုတ်တော့ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်တော့်ဇာတ်လိုက် ပိန်ချည့်ကုန်းကွ မောင်ဖြတ်စကို ကျန်းမာရေး အင်မတန်လိုက်စားနေသော မယ်ဘွဲ့ရတစ်ယောက်နှင့် တွဲပေးရလျှင် ပိုပြီး “ထိတော့မည်ဟု အကြံပေါ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သော်တာဆွေ သို့အတွက် ဦးတုတ်ပေါ၏မြေး မယ်တပ်ကုန်းဘွဲ့ရ မာဂရက်သာ ပက်ကို ဖော်ထုတ်၍ ဇာတ်အိမ်ဆင်လိုက်တော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစုံထောက် မောင်ဖြတ်စ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မယ်တပ်ကုန်း”ဝတ္ထုကား ကျွန်တော် ကြံခဲ့သည့်အတိုင်းပင် အတော် ထိသည်။ ရှုမဝစာတည်းအဖွဲ့က ဤဝတ္ထုကို အင်မတန်ကြိုက်ပါသော်လည်း ချက်ချင်း မထည့်ဝံ့ခဲ့ကြ။ အမှန်မှာ ဘရန်ဒီတစ်ပုလင်းပြီးလျှင် တစ်ဆက် တည်း ပါဖို့ဖြစ်သည်။ သို့သော် တိုင်းပြည်၌ ဤသို့ ပေါ်သစ်စ အများလူထု စိတ်ဝင်စားနေကြသော ကိစ္စကို ထိပါး၍ တော်ပါ့ မလားဟု သူတို့ ချင့်ချိန်ရ သည်။ ထို့ကြောင့် ၆ လကျော်အကြာ ဤမယ်ရွေးပွဲတွေ တော်တော်ကလေး ရိုးသွားမှထည့်တော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချို့နေရာကိုလည်း အတော်အတန် ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သေး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ပါလျက်ကနှင့် ဝတ္ထုထွက်အပြီးတွင် ကျွန်တော့်ကို ဆဲစာများ ထွက် လာသေး၏တကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာတစ်ခုကို ကျွန်တော် ယခုတိုင် အမှတ်တရရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှုမဝလူကြီးမင်းခင်ဗျား၊ ရှုမဝမဂ္ဂဇင်း တစ်အုပ်လုံးသည် အလွန် တရာ ကောင်းပါလျက် သော်တာဆွေ၏ မယ်တပ်ကုန်းဝတ္ထု ပါနေသောကြောင့် ရွှေစင်တစ်လှည်းတွင် မစင်တစ်ပဲသား စွက်နေသည်နှင့်တူပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်သည် ၎င်းဝတ္ထု စာရွက်တွေကို ကတ်ကြေးနှင့်ညှပ်၊ မီး နှင့် ရှို့၊ ပြာကို အိမ်သာထဲ ချပစ်လိုက်ပါ၏”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်မှာ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောရ၏။ ဝမ်းလည်းသာ လိုက်တဲ့ဖြစ်ခြင်း။ Satire စာပြောင်ရေးသူတို့အဖို့တွင် ဤစာမျိုးသည် ကြီးစွာသော အောင်ဆုကြီး မဟုတ်ပါလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချို့ကလည်း (မိန်းကလေးတွေများသည်)မာဂရက်လို မယ်ဘွဲ့ ရကို ဖြတ်စလိုအကောင်နှင့် ဤသို့ ဖြစ်အောင် ရေးရမည်လား၊ ဆတ်ဆတ်နာကြ ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ကျွန်တော့်ဘက်လူများ ရှိသေး၏။ “ဘယ့်နှယ်လဲ ဦးသော်တာဆွေ...။ မယ်တပ်ကုန်းအဆုံးမှာ (မိုးစင်စင်လင်းချေပြီတကား)ဆိုရုံနဲ့ ခင်ဗျားဝတ္ထုက အစမသတ်သေးပါလား။ မယ်တပ်ကုန်းနှင့် မောင်ဖြတ်စ ခင်ဗျား မပေးစားနိုင်ဘူးလား”ဟု ဆိုကြသည်နှင့် ကျွန်တော်သည် သူတို့ နှစ်ယောက် ညားနိုင်ဖို့အကြောင်းကို စိတ်ကူးရကာ ဟိုတစ်ဖက်ကို အရွဲ့တိုက် လိုသည်နှင့် ဤစုံထောက်မောင်ဖြတ်စဝတ္ထုကို ရေးလိုက်ရပေတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟစ်လို့သာငိုလိုက်ချင်တော့\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၄၁ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၂၃ ရက်နေ့၊ ရန်ကုန်မြို့ကို ဂျပန်များ လာရောက်ဗုံးကြဲသောအချိန် ကျွန်တော်လည်း ၂၄ ရက်နေ့တွင် ဇာတိဌာနေ မွေးရပ်မြေသို့ ခွေးပြေးဝက်ပြေး ပြေးခဲ့ရသည်။ သို့သော် အိမ်ရောက်ခါမှ နောက်တစ်နေ့တွင် ကျွန်တော် ဂေါ်နေသော ကောင်မလေးကို သတိရ၍ ဤဝတ္ထုပါ ကျော်စံကေး၏ အကြံအတိုင်း ရန်ကုန်သို့ပြန်ခဲ့ပါသည်။ (ကျွန် တော်သည် ဤကိစ္စ၌ ဗုံးဒဏ်ကို မကြောက်ခဲ့ချေတကား)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ရန်ကုန်သို့ ရောက်လတ်သော် ဤဝတ္ထု အဆုံးသတ်အတိုင်းပင် တံခါး ပိတ်၍ သော့ခလောက် ချိတ်ထားသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော့်အဖြစ်ကို “ဟစ်လို့သာ ငိုလိုက်ချင်တော့”ဟု အမည်တပ်လိုက်၏၊လမ်းတွင်ဖြစ်ပျက်လာသောအကြောင်းအရာတို့ကိုကားအကယ်ပင်ကျွန်တော်သည်မော်တော်ကားကြုံနှင့်လိုက်ခဲ့ရာမှ(မိတ်ဆွေချစ်ပန်းနှစ်ခိုင်ဝတ္ထုကိုဖတ်ဖူးလျှင်သိမည်ဖြစ်သော)ကျွန်တော့်ရည်းစား အရိန့်အိမ်သို့ အချိန်မတော် မမျှော်လင့်ဘဲနှင့် ရောက်သွားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မူရင်းမှာ သူ့လင်သည် ကျွန်တော့်ကို မသိမဟုတ်။ မျက်နှာပျက်နေ သည်။ အရိန်မူကား ကျွန်တော်သည် သူတို့အိမ်ခန်းနံရံကို ကျောမှီထိုင်နေ ရာ ကျွန်တော့်နောက်ဆီမှ နံရံကိုပွတ်လျက် ရှိုက်ငိုနေသံကို ကြားရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရိန်သည် ကျွန်တော်နှင့် အလွန်အကျွံ ချစ်ခဲ့သော ငယ်ရည်းစား တရုတ်ကပြား။ သို့သော် သူ့အဖေက သူတို့အမျိုးကူနှင့် ပေးစားလိုက်ခြင်း ကို ခံရသည်။ သူ့လင်သည် ကျွန်တော်နှင့်ဖြစ်နေမှန်းသိသိနှင့် အတင်းလုယူသူ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဤအချိန်၌ ကျွန်တော်သည် ဝတ္ထုပါ ကျော်စံကေးကဲ့သို့ မျက်နှာပျက် မနေပါ။ ရှုတင်းတင်းပင် ရှိပါသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အရိန်သည် ကျွန်တော့်နောက်၌ တရှိုက်ရှိုက် လာငိုနေတော့ စိတ်ထိ က်လှ၍ ဟိုလူ၏ကားကို မစောင့်တော့ဘဲ ရထားနှင့်လိုက်တော့မည်ဟု အတင်း ဆင်းခဲ့သည်။ ကိုဘလှဆိုသူမှာသာ အံ့အားသင့်၍ ကျန်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သို့သော် ဤအကြောင်းကို ပြန်ပြောင်း၍ ဝတ္ထုရေးရန် စဉ်းစားသော အချိန်၌ ကျွန်တော်သည် လောကကြီး၏ အဆင်မပြေမှုတွေကို ဟက်ဟက် ပက်ပက် ရယ်တတ်နေပြီဖြစ်၍ တစ်စက်ကလေးမှ ကြေကွဲစိတ်မရှိဘဲ အားရ ပါးရ ရယ်မောချလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် “ချစ်ပန်းနှစ်ခိုင်”ဝတ္ထု ၌ ကိုယ့်လူ ငိုပါလား ဟု ဆိုအံ့ “ကျုပ် အလွမ်းဝတ္ထုလည်း ရေးတတ်ပါ တယ်ဗျ ..”ဟု သိကြစိမ့်ငှာ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟစ်လို့သာ ငိုလိုက်ချင်တော့”ဝတ္ထုတွင် ကျော်စံကေးကို အရိန်တို့ အိမ်ပေါ်မှစ၍ ချောက်ချလိုက်လေသည်။ သူ့ကိုယ်က ပစ္စည်းတွေကို တစ်ခု ပြီးတစ်ခု ခွာခဲ့ရာ ရန်ကုန်ရောက်သောအခါ၌ ခါးမှာ မထား၍မဖြစ်တော့ သော ဘောင်းဘီတိုကလေးသာ ချန်ထားလိုက်တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စာဖတ်သူတို့ သည် ရယ်စရာဝတ္ထု၌ ဘာမှရည်ရွယ်ချက် မရှိဟု အောက်မေ့ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ကျွန်တော့်စေတနာရင်းကား စာဖတ်သူ တို့သည် ကျော်စံကေး ချောက်ကျမှုတွေကို ရယ်မောကြသလို၊ သင်တို့ကိုယ် တိုင် ချောက်ကျသောအခါတို့၌ ရယ်မောနိုင်ကြပါစေ၊ လောကဓံကို ကြံ့ကြံ ခံနိုင်ပါစေ ဟု သတိပေးလိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်တော့်ဝတ္ထုတွေဟာ ... ကျွန်တော့်ဇာတ်လိုက်တွေကို အမြဲတမ်း ချောက်ချပေးနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချို့က “သော်တာဆွေ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်ရမှာ ကြောက်ပါဘိ”ဟု ဆို ကြကုန်သည်။ “သော်တာဆွေ ဇာတ်လိုက် မဖြစ်ချင်ရင် သော်တာဆွေ ဇာတ် လိုက်တွေလို မကျင့်ကြနဲ့ပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျော်စံကေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျော်စံကေး “ဟစ်လို့သာ ငိုလိုက်ချင်တော့”အပြီး၌ ဤဝတ္ထုကို ဆက်လက်ရေး ရန် လုံးဝ စိတ်ကူးမထည့်ခဲ့ချေ။ သို့သော် ဟစ်လို့သာ ငိုလိုက်ချင်တော့ ဝတ္ထုထွက်ပြီး ကျွန်တော် မန္တလေးမှ ရန်ကုန်သို့ ထွက်လာသောအခါ၌ ကိုကျော်က ထိုဝတ္ထုတွင် အတွင်းပုံထည့်ရန် “ကျော်စံကေးက မီးရထား ပေါ်တွင် ဟိုမိန်းမကြီး အင်္ကျီတိုကလေးကို ဝတ်လျက် မိန်းမကြီးက သူခိုး စွပ်စွဲနေပုံ”ကို ဦးကိုလေးအား ရေးဆွဲခိုင်းပြီး ဘလောက်လုပ်ပြီးနေမှ ထည့်ရန် မေ့သွားသဖြင့် ဤပုံကိုသုံးရန် ကျော်စံကေးဝတ္ထု ဆက်မရေးနိုင်ဘူးလား ဆိုသောကြောင့် (သူက ကျွန်တော့်အစွမ်းကို စမ်းချင်ဟန်တူသည်) ကျွန်တော် က တစ်ခဏ အတွင်းမှာပင် အာမခံလိုက်သည်။ (ရေးပြီးတော့လည်း ဗဂျမ်း နှင့် ကျွန်တော် ဘက်မိနေပြီဖြစ်၍ ဦးကိုလေးပုံ မသုံးဖြစ်တော့)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခြေခံမှာ ထိုဝတ္ထုအဆုံးသတ်အတိုင်း ထိုနေ့ ဂျပန်က ဗုံးလာကြဲမည် ဆို၍ ကျွန်တော် ကိုတင့်ကြီးနှင့်အတူ ဘုရားပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်။ ဇရပ် ၌ စိတ်မနှံ့သော ကိုရင်ကြီးကို တွေ့ရသည်။ အရေးထဲ ဂေါ်ချင်စရာကောင်း သော ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရန်ကုန်က အပြန်မှာ မီးရထားပိတ်ထား၍ ကားကြုံနှင့်ပြန်ခဲ့ရသည်။ ဤအကြောင်းများကိုပင် သယ်ဆောင်၍ ရေးသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖြတ်စနှင့် ကျော်စံကေးတို့သည် လည်ပင်းကျပ်အပြည့်နှင့် ပိန်ချည့် ကုန်းကွ ဖြစ်ရုံမက အကျင့်စာရိတ္တလည်း ဆိုးသွမ်းကြသည်မှာ ထိုခေတ်က ရှေးရိုးစဉ်လာ ဝတ္ထုရေးကြသည်တို့၌ ဇာတ်လိုက်သည် ချော၏။ ပညာတတ် ၏။ အကျင့်စာရိတ္တ အင်မတန်ကောင်းကြ၏။ လူစွမ်းစများလည်း အဘက် ဘက်က ထက်ကြ၏ ... စသည်ဖြင့် အများလူတို့၏ နဂိုမူလနှင့်လွတ်အောင် ဖန်တည်းထားကြသည်များကို အရွဲ့တိုက်လို၍ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541900648597,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_ef0c25eb-9de3-4236-a946-f20b288a17e5.jpg?v=1730244911"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-ဘ၀ထိုထို","title":"ဘဝထိုထို","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြုံခဲ့ရသည်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့သ၌ ကျွန်တော်သည် မောင်ထော်လေးလမ်း၊ ရှုမဝစက်ခန်း တွင် လမ်းမဘက်ကိုကျောခိုင်းကာ စာတစ်အုပ်ကိုဖတ်နေစဉ် တိုက်ရှေ့မှ ကားတစ်စီးရပ်သံကို ကြားရပြီးနောက် ခဏကြာ၌ ကားပိုင်ရှိသော ကျွန်တော့် မိတ်ဆွေတစ်ယောက် ဝင်လာကာ......  \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့...ဖိုးသော်တာ ဘာစာအုပ် ဖတ်နေတာလဲကွ၊ ခဏလောက် ဟော့ဟို ကားနားသွားပြီး စုံထောက်မျက်စိနဲ့ ကြည့်စမ်းကွာ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူပြသောကားမှာ သူ့ကားမဟုတ်ချေ။ တစ်ဖက်ခန်းရှေ့တွင် ရပ်ထား သော စတူဒီဘေကာ တစ်ပတ်နွမ်းဖြစ်သည်။ ဒရိုင်ဘာက ကြက်မွေးတုတ်ဖြင့် ဖုန်သုတ်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် သူ့ကို မော့ကြည့်ကာ... \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာကြောင့်တုန်းဗျ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နို့ပြီး မင်း ငါပြောမယ်လေကွာ၊ သွားသာကြည့်ချေ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့စကားသည် အလဟဿ မဖြစ်တန်ရာဟု ထိုင်ရာမှထခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ပထမ ကား၏ရှေ့တည့်တည့်က သွားကြည့်သည်။ ဘန်ဘာ လက်ယာဘက်က နည်းနည်းရှုံ့နေပြီး မဒ်ကပ်တော်တော်ချိုင့်နေသည်။ စတီယာရင်ရှေ့တည့်တည့်က ကော်သားမှန်မှာ ကွဲအက်ကြေမွကာ အရစ်ရစ် ထနေသည်။ ထို့နောက် ကျွန်တော်သည် ကားကိုယ်ထည်နံဘေးသို့လျှောက် ခဲ့ကာ အတွင်းဘက်ကိုလည်းကောင်း၊ အပြင်ဘက်ကိုလည်းကောင်း ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်၊ စောင်းကြည့်လိုက်ပြုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စင်စစ် ကျွန်တော်သည် ကားကို ဘာမျှနားလည်သူ မဟုတ်ပါ။ ကိုယ့် လူက ခိုင်းစေ၍သာ ဤကားနှင့်ပတ်သက်သော ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်များ သူက ပြောပြလေမည်လားဟု...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် မဟုတ်ပါချေ။ မကြာမီ၌ ဖုန်သုတ်နေသော ဒရိုင်ဘာ ကျွန်တော့်အနီးသို့ရောက်လာကာ ဤကားဂုဏ်ပုဒ်ကို ဖော်ထုတ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကားက မျက်မြင်သာ စိတ်ပျက်စရာဗျ၊ စက်ကျတော့ တယ်စိတ်ချရ တယ်ဗျ။ ခရီးမိုင်က ဘာမှ မောင်းရသေးတာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်အုံနာ က ရမ်းလွန်းလို့ဗျ။ မူးရင် သူကိုယ်တိုင် မောင်းချင်တယ်။ ရှေ့က ဘန်ဘာနဲ့ မဒ်ကပ်က သူတိုက်ထားတာပေါ့ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က ဘာရယ်လို့မဟုတ်၊ သူနှင့် စကားအလျဉ်ဆက်မိရန်... \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နို့..ဟောဒီရှေ့မှန်က ကွဲကြေနေပြီး အရစ်ရစ်ထနေတာကကော မောင်းလာတုန်း ရှေ့က ခဲနဲ့ထုလို့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘယ်ဟုတ်မလဲဗျ။ ကျည်ဆံဗျ။ တစ်နေ့ ပဲခူးကပြန်အလာမှာ ဓားပြ တွေက ဟေ့..ရပ်ဆိုပြီး ပစ်လိုက်တာ ကျွန်တော်က မရပ်ဘူး၊ အတင်းစွတ် တင်ကာ ဟာ...နားထင်နား၊ နားရွက်နား ကျည်ဆံတွေ ထွီခနဲ ဖြတ်ဖြတ် သွားတာပဲ၊ ကားစက်ကကောင်းလို့သာ ကျွန်တော်တို့ အသက်ချမ်းသာရခဲ့ တာဗျ။ နို့မဟုတ်ရင် ပါလာတဲ့ပစ္စည်းလည်း ကုန်ဦးမယ်။ လူတွေလည်း မာလကွိကုန်ဦးမယ်။ ကျွန်တော်ဖြင့် ဟော့ဒီကားကျေးဇူးကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ဘူး။ အခု အုံနာက ရောင်းချင်တယ်ပြောတော့ ကျွန်တော်အမျိုးမျိုး ဖျက်တယ်ဗျာ၊ မရဘူး။ ဝယ်မယ့်လူကလည်း သူပြောမယ့်ဈေးပေးမှာပဲ။ ဘာကြောင့်လဲဆို စက်ကောင်းမှန်းသိနေတာပဲ။ ဒီကားမှာ နည်းနည်းပါးပါး တိုက်ရာခိုက်ရာရှိတာတော့ ဘာအရေးလဲဗျ။ အခု ပြင်လိုက်ရင်ရတာပဲ။ အမှန်ကဗျာ ကျွန်တော်တို့အုံနာဟာ ဒီကားကို ရောင်းပစ်ဖို့မကောင်းဘူး၊သူတို့ အကျိုးပေးတဲ့ကားဗျ။ ဘယ့်နှယ်ဗျာ...ဒီကားဝင်မှ သူတို့ဖြစ်လိုက်တဲ့ စီးပွား မပြောနဲ့တော့။ ကဲ...အခု စီးပွားတက်တော့ ဒီကားပစ်ပြီး အသစ်စီးချင် သတဲ့။ လူများ ဘယ်လောက်ခက်သလဲ၊ ကိုယ့်အကျိုးပေးတဲ့ပစ္စည်းဆိုရင် ထာဝစဉ်ထားရမယ် မဟုတ်လား။ နောင်ကြီးလည်း သိမှာပေါ့၊ ပိုင်ရှင်ကို အကျိုးပေးတဲ့ပစ္စည်း၊ အကျိုးပျက်စေတဲ့ပစ္စည်း ရှိတယ်ဆိုတာ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဤအချိန်၌ ကျွန်တော် သူ့စကားကိုဖမ်းမိကာ....\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခင်ဗျာအလိုက ဒီကား နောက်ဝယ်တဲ့လူလည်း စီးပွားတက်ဦးမယ် ဆိုပါတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့အမူအရာက အခိုင်အမာပင်...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တယ်...ကျွန်တော် ပြောရဲတယ်။ လက်ထဲ ကြာကြာမကိုင်ချင် နဲ့ဦးဗျာ၊ ဟောဒီ ပုံပျက်နေတာကလေးတွေ နည်းနည်းပြင်ပြီးရောင်း၊ ၃-၄ ထောင် ချက်ချင်း မြတ်ရမယ်ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဒါလောက်ပဲသေချာသလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော် အာမခံရဲတယ်ဗျာ၊ ကျွန်တော်က ငယ်ငယ်ကလေး ကတည်းက ဒရိုင်ဘာဘဝနဲ့ ဟောဒီ မော်တော်ကားနယ်မှာ ကျင်လည်လာခဲ့ တာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် ပြုံးစိစိနှင့် သူ့ကိုကြည့်ပြီးနောက် တိုက်ထဲသို့ပြန်ဝင် ခဲ့လေသည်။ ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေက ကိုကျော်နှင့် စကားပြောနေရာမှ ပြုံးလိုက် ကာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဘယ့်နှယ်လဲ ကိုယ့်လူ၊ ဒရိုင်ဘာ ဘာတွေပြောလိုက်သလဲ”ကျွန်တော်က မည်သို့မျှ ထူးခြားဟန်မပြဘဲ မျက်နှာထားသာ ရွှင် လိုက်ပြီး...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခင်ဗျားက ဒရိုင်ဘာကို ကျွန်တော်ဟာ ကားဝယ်မည့်လူလို့ ပြောခဲ့ တာကို ဒရိုင်ဘာကယုံတာ ကျွန်တော်ဝမ်းသာပါတယ်ဗျာ၊ ဟင်..ကိုကျော် ဒီမှာကြည့်စမ်း၊ ကျွန်တော်က စတူဒီဘေကာ ဝယ်စီးနိုင်မယ့် အင်္ဂါရုပ်မျိုး ပေါ်နေပြီဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က အမူအရာလုပ်ပြသည်၌ ထိုမိတ်ဆွေက....\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာလဲ ဒရိုင်ဘာက ကိုယ်ပြောခဲ့တဲ့စကားကို မောင်ရင့် ပြန်ပြော သလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မပြောပေါင်ဗျာ၊ မပြောပေါင်၊ သူမပြောပေမယ့် ကျွန်တော်က သိတယ်ခင်ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စင်စစ် ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေသည် သူခိုင်းသည့်အတိုင်း မော်တော်ကား ကို သွားကြည့်၊ ဒရိုင်ဘာ ပြောလိုက်သည့်စကားတွေကို သူ့ပြန်ပြောပြ၊ ဤ အခါ၌ သူက “ဒရိုင်ဘာက မောင်ရင့် ဒီစကားတွေ ဘာကြောင့် ပြောသလဲ သိလား၊ ကိုယ်က မောင်ရင်ဟာ ကားဝယ်မယ့်လူလို့ ပြောခဲ့လို့ ဆရာနေ့သူ့အုံနာက ဒီကားရောင်းချင်နေတာ နန့်နန့်တက်လို့၊ ဝယ်မယ့်လူက မရှိ၊ အဲဒီကားကောင်းကြောင်း သူပြောတာတွေဟာ ဆန့်ကျင်ဘက်ချည်းပဲ မှတ်ရမယ် မောင်ရင်ရဲ့” ဟူသော လောကီသင်ခန်းစာကို ပေးလို၍ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျွန်တော်သည် ဤမျှမကသော သင်ခန်းစာများကို လွန်ခဲ့သော ကျွန်တော့်ဘဝ တက္ကသိုလ်မှ ဆည်းပူးခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေ မသိခဲ့လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၄၂ ခု (ဂျပန်ခေတ်) ပူပြင်းလှသော မတ်လအတွင်း တစ်နေ့သော မွန်းလွဲ တစ်နာရီခန့်အချိန်တွင် ကမာရွတ်ဂတ်တဲနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ရှေ့ ကုက္ကိုပင်ရိပ်၌ ကျွန်တော့် မြင်းသိုးကလေးသည် ဖိုထိုး လျက်ရှိလေသည်။ မြင်းအဂ္ဂရတ်ထိုးတယ်လို့ မအောက်မေ့နဲ့ခင်ဗျ။ မောလွန်း လှ၍ နံရိုးတွေအပြိုင်းသား အပြိုင်းသားနှင့် ကိုယ်ကကျုံ့လိုက် ပွလိုက်နေရုံ မက တစ်ကောင်လုံးမှာ ထွက်သက်ဝင်သက်နှင့် ရှေ့တိုးနောက်ငင် ယိမ်းလျက် ပင်ရှိသည်။ နှာခေါင်းနှစ်ယောက်လည်း အစွမ်းကုန် ပွကုန်၏။ ပါးစပ်မှအမြှုပ် တို့လည်း စီးကျ၏။ ပေါင်ခြံကြားမှ ချွေးမြှုပ်တို့လည်း စက်စက်ယို၏။ ကိုယ်တွင်လည်း ချွေးထွက်၏။ (ရောဂါရှိသောမြင်းသည် ချွေးထွက်မညီ ချေ။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စင်စစ် ကျွန်တော့်မြင်းကလေး အမောရောဂါ စွဲကပ်နေသည်မှာ ကျွန်တော်က အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့စွာ မညှာမတာခိုင်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် မညှာမတာခိုင်းရသည်မှာ ကျွန်တော့်ယောက္ခမ မျက်နှာရ အောင်သာဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယောက္ခမ မျက်နှာရအောင် ပြုသည်မှာ ကျွန်တော့်မယား ပူပူနွေးနွေး ကလေးကို ကျွန်တော်ချစ်လို့သာဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေးစကားရှိသည်မှာ “မယားနေစ၊ ကြောင်သေမှ”။ ယခု ကျွန်တော့် မှာတော့ မြင်းသေမှ......။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော်...ဤဒုက္ခကောင်ကလေးသည် မသေနိုင်ပါချေ။ ကျွန်တော် တို့ ဗမာစကားနှင့်ပြောရလျှင် ရှေးကဝဋ်ကြွေးကြောင့်ပင် ထင်သည်။ ကျွန်တော်ခိုင်းသမျှကို ဘယ်တော့မှမငြင်း၊ ခိုခြင်း ကတ်ခြင်းမရှိ၊ လေးဖက် မပြေးနိုင်လျှင် တစ်လှမ်းချင်းဆွဲ၏။ ကိုယ့်မြင်း မပြေးနိုင်မှန်းသိလျက် အမြန် ရောက်စေချင်သော ခရီးသည်၏ မျက်နှာသာရအောင် ကျွန်တော်က သူ့ကို ကြာပွတ်နှင့်ရိုက်ဘိလည်း သူသည် ကျွန်တော့်ကို ရန်မူခြင်းမပြု။ အချို့ မြင်းဆိုလျှင် သူတို့မပြေးနိုင်ဘဲ ရိုက်ခဲ့သော် ပြန်၍ကန်ကျောက်တတ်၏။ ကျွန်တော့်မြင်းကလေးကား သဘောကောင်းလှပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် ကျောင်းသားဘဝမှ ယောက္ခမဆန္ဒအရ မြင်းလှည်း မောင်းရတော့မည်ဖြစ်သောအခါ အစမို့ စိတ်ကောင်းသဘောကောင်း မြင်းရ မှဖြစ်မှာ” ဆိုသည့်အတိုင်း နားလည်သူ၏ အကူအညီဖြင့် ကျွန်တော် သူ့ကို ရခဲ့လေသည်။ လှည်းနှင့် ၄၀၀ ကျပ်ပေးရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြင်းကလေးမှာ ဘာမှအပြစ်ဆိုစရာ မရှိ၊ မဲမဲပုပုဝဝနှင့် ဂင်တိုတို အသိုးကလေးဖြစ်သည်။ သူ့ကို ကျွန်တော်က “နက်ဖြုတ်” ဟု နာမည်ပေး ထားသည်။ စိတ်သဘော အင်မတန်ကောင်းလှသည်။ မောင်းသွား- ထားနေ အတပ်အဖြုတ်လည်း လွယ်ကူလှသည်။ အကောင်နှင့်စာလျှင်လည်း သူ့ခြေ မခေ၊ လေးဖက်ကွဲသည်။ ကျဲသည်။ မာလည်း မာကျောလှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ဒီကောင် ဘယ်လောက်ပဲမာမာ၊ ဘယ်မျှပဲ ခြေကောင်း ကောင်း၊ ကျွန်တော့်ယောက္ခမ မျက်နှာသာရအောင် မိန်းမကိုချစ်တဲ့စိတ်နှင့်ဇွတ်ဖိကြိတ်လိုက်တော့ ငနဲမျိုး ကျွန်တော့်လက်ထဲ လေးလပဲကြာပါလိမ့်မယ်၊ အမောရောဂါ ရတော့တာပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မရဘဲ ခံနိုင်ပါ့မလား၊ စဉ်းစားကြည့်ပါဦးတော့။ ကျွန်တော်က မြင်းကို မကြည့်၊ ပိုက်ဆံကြည့်၍သာ မောင်းသည်။ ဤစဉ်၌ ကြည့်မြင်တိုင် စမ်းချောင်းမှ သိမ်ကြီးဈေးကို တစ်မတ်(၂၅ ဆင့်)၊ မြင်းတစ်ကောင်ကို အသွား အပြန် နှစ်ခေါက်ပေါင်း လေးချီမျှပြေးစေရာ လူ ၅ ယောက် ၆ ယောက်လောက် တင်သည်ဖြစ်၍ နေ့တွက်မှာ ၅ ကျပ် ၆ ကျပ် ရမှကိုက်၏။ ကျွန်တော်သည် ဤမျှသော နေ့တွက်မရမခြင်း ဘယ်တော့မှ အိမ်ပြန်မဖြုတ် ချေ။ မနက် ၅ နာရီ ၆ နာရီတွင် ထွက်ခဲ့၍ နေ့တွက်မကိုက်သေးဘူးဆိုပါ က နာရီပြန်တစ်ချက်၊ နှစ်ချက်အထိ မောင်း၏။ စင်စစ် မြင်းတစ်ကောင်ကို ၅ နာရီ (အလွန်ဆုံး ၆ နာရီထက် ပို၍ ရထားထဲမှာ တပ်မထားနိုင်ချေ။ မထားသင့်ချေ။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤစဉ်၌ ကျွန်တော်က ဒါကို ဘာနားလည်ဦးမလဲ ခင်ဗျ။ မြင်းကို နွားလိုအောက်မေ့ခဲ့သည်။ ကျွန်တော့်အဖေက လယ်သမား၊ ကျွန်တော်သည် နွားနှင့်ကြီးခဲ့ရသည်ဖြစ်၍ နွားတို့မည်သည် လှည်းကို တစ်နေ့လုံးမောင်းနိုင် သည်။ (မြင်းကပြေးရတာ၊ နွားက တဖြည်းဖြည်းသွားရတာဟု မစဉ်းစား) မြင်းလည်း ထို့အတူ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယူဆကာ တစ်ခါတစ်ရံ ၁၁ နာရီ ထိုးနေပြီ၊ သိမ်ကြီးဈေးမှာ အိတ်ထဲ ငွေ ၃ ကျပ်သာ ရသေးသည်။ အပြန် လူလည်းရှားပါးနေပြီ။ ဤအခါမျိုး ရေကူးကန်ဘက်ကို ၃ ကျပ်နှင့် လာ ငှားပါက ကျွန်တော်လိုက်လေသည်။ ဒီတော့ နာရီပြန် တစ်ချက်နှစ်ချက်မှ အိမ်ပြန်ဖြုတ်နိုင်တော့၏။ မြင်းကား ဖတ်ဖတ်မောလေပြီ။ လူကတော့ နေ့ တွက်ကိုက်၍ ပျော်လို့ရွှင်လို့ ယောက္ခမကိုငွေအပ်ပြီး မယားကို ဖက်နမ်းလေ သည်။ ဤနေရာ၌ ပြောထားရဦးမည်။ ကျွန်တော့်ယောက္ခမသည် ကပြား ဆိုသောအမျိုးသမီးဖြစ်၍ အနောက်နိုင်ငံ သောက်ကျင့်အတိုင်း မိန်းမကို အသွားတစ်ခါ၊ အပြန်တစ်ခါ ယောက်ဖရှေ့မရှောင် ဖက်နမ်းရသည်မှာ အင်မတန်မှ လျော်ကန်သင့်မြတ်သော အလုပ်ကြီးဖြစ်နေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော် မိန်းမကိုဖက်နမ်းပြီး မြင်းဇောင်းထဲ ပြန်ဆင်းခဲ့သောအခါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46923115659413,"sku":null,"price":8550.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a9ad69ba-3195-4864-adf1-fa56369e7532.jpg?v=1730244930"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-ဘိုးဘိုးပြောင်နှင့်ဟစ်တလုံး","title":"ဘိုးဘိုးပြောင်နှင့်ဟစ်တလုံး","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖြူပြာမူလကျီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီကောင်ကလေးကို အင်မတန်ဆိုးတဲ့ အကောင်ကလေးဖြစ်ပါသည်။ ကမ္ဘာတစ်ခွင် ဟစ်တလာ လေလုံးပြင်းချိန် အခါသမယ၌ ဘယ်လိုက ဘယ်လိုစွတ်ရွတ်ပြီး လူ့ပြည်ကူးလက်မှတ်ရလာခဲ့သည်မသိ ယခုတိုင် ကျွန်တော်တို့လင်မယားနှစ်ယောက်ထံတွင်လာရောက်နေထိုင်လျက်ဆိုးလွန်းငိုလွန်းအာပေါင်အာရင်းကျယ်လွန်းလှသဖြင့် သူ့နာမည်ကို “ဟစ်တလုံး” ဟု အများသဘောတူသမုတ်ထားကြပါသည်။ ဟစ်တလာမှာ နာဇီဝါဒဖြစ် ၍ သူမူကား နှာစေးဝါဒ ဖြစ်လေသည်။ သူငိုရာ၌ မည်မျှအသံသြဇာရှိသနည်း ဟူမူ “တစ်လုံး ဟစ်လိုက်လျှင် သုံးနှစ်မျှမမေ့နိုင်”ဟုနားအလွန်ထိုင်းသူရွှေနဘေဘွဲ့ရဒေါ်အေးမြကပင်မှတ်ချက်ချရပါသည်။တချို့ခေတ်ဗဟုသုတရှိ သူများကမူကားဤကလေး၏အာခေါင်ကိုခွဲ၍လောကဓာတ်ဆရာများကိုစုံစမ်းစေပါကလည်ချောင်းထဲတွင် လော်စပီကာကဲ့သို့ ကိရိယာမျိုးကို တွေ့ရ ချေမည်ဟု ပြောစမှတ်ပြုကြကုန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူနှင့်မလိုက်အောင်ငိုလုံးသန်ရုံမျှမက အကျင့်စာရိတ္တမှာလည်း အထူး ပင် ဆိုးသွမ်းလှ၍ အစားအသောက်ဘက်တွင်လည်း အလွန်ပင် သရဲမင်းရဲ နိုင်လွန်းလှပါသည်။ ယခု ကြည့်ပါဦးတော့ “သူငယ်အိပ်ဆိပ်၊ လင်မယား နှစ်သိမ့်ချိန်”ပင် ရောက်နေပါပြီ။ အလိုက်ကန်းဆိုးမသိတဲ့ ကောင်ကလေး... သူမအိပ်သေးပါ။ သူ၏နှာစေးဝါဒအတိုင်း နှပ်တရှုပ်ရှုပ်နှင့် ခြင်ထောင်အတွင်းအိပ်ငွေ့မျဉ်းနေသော ကျွန်တော်တို့လင်မယားနှစ်ယောက်အကြားတွင် ငုတ် တုတ်တစ်ခါတုံးလုံးတစ်လှည့် လူးလှိမ့်လှည့်ပတ်ရင်းညနေကထမင်းစားခဲ့ရသည်ကိုမကျေနပ်၍ယခုတစ်ဖန်ကြက်သားဟင်းနှင့်စားချင်ပြန်သည်ဟု အကျောက်အကန် ပြင်းထန်စွာအရေးဆိုလျက်ရှိပါသည်။ သူ့အမေကို ဘယ်ခြေနှင့်ကန်လျှင် ကျွန်တော့်ကို ညာခြေနှင့် ကျောက်သည်။ ကျွန်တော့် ကို ဘယ်လက်နှင့်ချလျှင် သူ့အမေကို ညာလက်ဖြင့်နှံသည်။ သူ့အမေကား သူနှင့်မဆိုင်သလိုပင် အေးစက်စက်အမူအရာဖြင့် ဝတ္တရားအတိုင်း စို့ချင်စို့ မစို့ချင်နေ၊ နို့နှစ်လုံးကို လှန်ကာသာ ပက်လက်ကြီး အစင်းသားလဲလျောင်းနေ ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်က “ဟေ့ မအေကြီးကလည်း နေနိုင်လိုက်တာ ကွာ၊ ဒီကောင်ကလေးကို အိပ်အောင်များလုပ်စမ်းပါဦးကွ” ဟု ပြောမိရာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို တော်ကလည်း ဒီကလေးအကြောင်းသိသားနဲ့ သူလိုချင်တာ မရရင် ဘယ်တော့မှ ချော့မရဘူးရှင့်၊ တော့်ဟာပဲ တော်ချော့” ဟု မိခင်ကောင်း တို့၏ဝတ္တရားအတိုင်း ရှုံ့ရှုံ့မဲ့မဲ့ငြင်းလိုက်သဖြင့်..... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ လူကလေး ဟစ်တလုံး သားသားက လိမ္မာပါတယ်ကွာ မေမေ့ နို့စို့ပြီးအိပ်ပါတော့ကွယ်” ဟု ချော့မော့ပြောလိုက်ရာ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကြက်တားဟင်းနဲ့ အမင်းများချင်ပါတယ်ရှို့နေတာကို အပ်ခိုင်းနေ ဒီနို့ကြီးခညားပဲရှို့ရော့အင့်” ဟု ကျွန်တော့်ဘက် ဆွဲပေးနေပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဟ လူကလေးရ ဒါကဖေဖေ့ဖို့မဟုတ်ဘူးကွ၊ လူကလေးစို့ဖို့စို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဘာ... ခညား ညာတာလဲ ဟိုညက အနော်ညင်ဘူးမှတ်လို့လား” ဟု ဇပ်ကဲ့လပ်နဲ့ ပြန်ပြောလိုက်သဖြင့် ကျွန်တော်မှာ ချော့နေရာမှ စိတ်ပေါက် ပေါက်ရှိလာသည်နှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တယ် ဒီကောင်ကလေးနှယ် လူပါးဝလိုက်တာ မင်းဟာမင်းစို့ချင်စို့ မစို့ချင်နေကွာ အိပ်တော့အိပ်တော့ညဉ့်နက်လှပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မအပ်ဖူး ဘာလို့အပ်ရမှာလဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါ သူငယ်အိပ်ဆိပ်ချိန်ကွ ကလေးအိပ်ရတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အံမှာ ခညားဂျီးဉာဏ် အနော်တိပါတယ်ဂျာ မအပ်ဖူး မအပ်ဖူး ကြက်တားဟင်းချားရမှ အပ်မယ်တိလား” ဟု သူကပင် တင်းတင်းမာမာ ကျွန်တော့်ကို အကျပ်ကိုင်သည့်ဟန်ဖြင့်ပြောလိုက်၍ ဓာတ်သိသောသူ့အမေက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြုံးစိစိလုပ်နေပါသည်။ သူတို့အရွယ်မှာ လူများကချော့မေးလျှင် အကုန်ပြော တတ်သဖြင့် ကျွန်တော့်မှာ သူ့ကိုပင်ခပ်ရွံ့ရွံ့ဖြစ်နေရ၍ တင်းတင်းမာမာမပြော ဝံ့ဘဲ ချော့မော့သောအသံဖြင့်..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းက ငါ့ဉာဏ်ဘာသိတာလဲကွာ.. ဒီအချိန်မှာ ဘယ်ကလာ ကြက်သားရနိုင်မှာလဲ လူကလေးရ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကြက်ဖမ်းတတ်ပီး.. အမေကချက်ရင် ကြက်တားဟင်းရတာ ပေါ့ဂျ” ဟု သူကပင် နည်းပေးလမ်းပြ လုပ်လိုက်ပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်မှာကြက်ရှိတော့လို့လဲ လူကလေးရ အိမ်မှာရှိတဲ့ ကြက်တွေ လည်း လူကလေးစားချင်တယ်ဆိုတိုင်း ချက်ချက်ကျွေးရတာနဲ့ ကုန်ပြီမဟုတ် လားကွ”ဤစကားမှာ အမှန်ဖြစ်ပါသည်။ သူ၏ငိုသံကို နားမခံနိုင်လွန်း၍ ရပ်မိရပ်ဖများ၏ တောင်းပန်ချက်အရ သူပူဆာတိုင်း ချက်ချက်ကျွေးရသဖြင့် အိမ်ရှိ ကြက်နှစ်မပေါက်မှာ မအေကြီးများပါမျိုးပြုတ်ခဲ့ပါပြီ။ အိမ်မရှိသည်နှင့် ပင် မကျေနပ်သေးဘဲ သူရဲဘဝကလာခဲ့သော ကောင်ကလေးဖြစ်သည့် အတိုင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိမ်မှာမဆိုရင် တခြားအိမ်တွားခိုးပေါ့ဂျ” ဟု သူကပင် လမ်းညွှန်လိုက် ပြန်ပါသည်။ သူပေးသောအကြံမှာ မရိုင်းလှပါ။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်က လည်း ကြက်ခိုးဝါသနာခပ်ပါပါနှင့် အကြိမ်ကြိမ်ခိုး၍ကျွေးခဲ့ဖူးပါသည်။ ယခုညမူကား ကြက်ခိုးထွက်ရန်ပျင်းလှ၍...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါ့ သားပြောတာတော့ ဟုတ်ပါတယ် လူကလေးရာ... အခု ဘယ်အိမ်နီးပါးနားမှာ ကြက်ရှိတော့လို့လဲကွ.. အရီးအုန်းနုအိမ်ကကြက်တွေ လည်း တို့ခိုးစားတာနဲ့ကုန်ပြီ။ ကြီးသာယာအိမ်ကလည်း မနေ့ကပဲ ကြက်ထမ်း သမားရောင်းပစ်တယ်။ မဇာနုအိမ်ကလည်း အခုခွေးကသိပ်ဆိုးတာကွ” ဟု အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့်ပြောမိရာ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟာဂျာ တစ်ရွာလုံး ဒီတုံးအိမ်ပဲချိတလားဂျ”ဟု သူကပင် ကျွန်တော့် ပြန်မာန်လိုက်ပြန်၏။ သူ့အား ပြတ်တောင်းတောင်းပြောလိုက်၍ သူမကျေနပ် ဖြစ်ပြီး သံကုန်လွှင့်ငိုလိုက်ချေသော် တစ်ရပ်လုံးက ကျွန်တော်တို့လင်မယားကို အချိန်မတော် အိပ်ပျက်အောင်လုပ်ရပါမည်လားဟု ကျိန်ဆဲကြတော့မည်ဖြစ် သောကြောင့် ကျွန်တော့်မှာ သူ့ကိုတင်းတင်းမပြောဝံ့ဘဲ ချော့ရပြန်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူကလေး ပြောတာကတော့ ဟုတ်ပါရဲ့ကွယ် ဒါပေမဲ့ ကြက်ခိုးတယ် ဆိုတာက လွယ်တာမဟုတ်ဘူး။ ကြက်ဘယ်နေရာအိပ်တယ် အိမ်ဝင်းဘယ် အပေါက်ကဝင်ရတယ်၊ ကြက်အိပ်တန်းဘယ်လိုသွားရတယ် ဆိုတာတွေကို စောစောကတည်း ကြိုတင်သိထားရတယ်ကွ၊ အရမ်းသွားခိုးလို့ဖြစ်တာမဟုတ်ဘူး၊ မင်းကြီးတော့ သိပါလိမ့်မယ်ကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမယ်ရေး အနော်ကြီးရင်တော့ တစ်ရွာလုံးက အိမ်တွေလျှောက် ကြည့်ထားမှာပဲ.. ခညားဂျီးကိုကညံ့တာ အနော်ချို တစ်ည တစ်ည အညားဂျီး တောင်ခိုးလိုက်အုံးမယ်တိလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေးကွယ် ငါ့သားကြီးမှပဲ အားကိုးရတော့မှာပဲ။ အဖေကတော့ ညံ့ ပါတယ်၊ ငါ့သားလောက်မတော်ပါဘူး။ အခုညတော့ ငါ့သားသည်းခံကွယ် နက်ဖြန်ညမှပဲ ဘယ်အိမ်ကကြက် ဘယ်နေရာအိပ်တယ်ဆိုတာ ကြည့်ထား ပြီး သွားခိုးပေးပါ့မယ်ကွာ ဟုတ်လား။ လူကလေး အိပ်တော့ကွာ... ညဉ့်နက် လှပြီ၊ မင်းအမေကလည်း အိပ်ချင်ပြီတဲ့။ နက်ဖြန်ကျမှပဲ ကြက်မတမ်းမ ဝ,ဝ ကလေးစားနော်ဟုတ်လား လိမ္မာပါတယ်ကွယ် အိပ် အိပ်” ဟု ပြောကာကျောသပ်ထိပ်ပုတ်လုပ်ပေးနေစဉ် ဆိတ်ငြိမ်သွားသဖြင့် အေးပြီဟု အောက်မေ့ မိ၏။ သို့သော် တစ်ခုမရလျှင် တစ်ခုလွှဲတတ်သော သူ၏သောက်ကျင့်အတိုင်း..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါချင့်ဩဂါဂျထဲက ဘုန်းဂျီကျွဲခတ်တဲ့ ပုံကြောရမယ်” ဟု တစ်မျိုး ပူပြန်သဖြင့် ကျွန်တော်မှာ ရုတ်တရက်အံ့အားသင့်သွားတာ “ဘယ့်နှယ်ကွာ လူကလေးရယ် သြကာသထဲက ဘုန်းကြီးကျွဲခတ်တဲ့ပုံရယ်လို့ အဖေမကြား ဖူးပါလားကွယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟိုရေ အဖေရယ် ကျောင်းက ဦးဇင်းပိန်ကြီး ဟိုနေ့က ထန်းပင် အောက်မှာ ကြောနေတာလေ.. အပါယ်ရေးပါး ကပ်တုံးပါးပါတယ်လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ယင်းမှ ကျွန်တော်ပြန်သတိရကာ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာကွာ ဒါက သူငယ်ချင်းဦးပဉ္စင်းမို့ နောက်တာပါကွာ... တကယ် မဟုတ်ပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ဟုတ်မဟုတ်ဟုတ် အဲဒါပဲကြောရမယ်” ကျွန်တော်မနေသာတော့ပါ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ ဒါဖြင့် နားထောင်  ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက ကျောင်းတစ်ကျောင်းမှာဘုန်းကြီးတွေ ဦးပဉ္စင်းတွေ ကိုရင်တွေ.. စုစုပေါင်း ၁၉ ပါးရှိသတဲ့ကွ။ ဒါနဲ့ တစ်နေ့တော့ ရွာထဲမှာ အသက် ၁၅ နှစ်သားလေးသေလို့ မသာမှာ သက်စေ့ဘုန်းကြီး ၁၅ ပါးလာပင့်တော့ ကျောင်းမှာ လေးပါးကျန်ခဲ့ရောတဲ့။ အဲဒီ ၄ ပါးက သူတို့မလိုက်ရတော့ မနာလိုဘူးပေါ့ကွာ၊ ဒါနဲ့ သူတို့တပည့် ကျွဲကျောင်းသားလေးနဲ့ ပေါင်းပြီး ချောက်တွန်းကာ မသာကို ကြွတဲ့ဘုန်းကြီး တွေ လမ်းမှာ ကျွဲလိုက်ခတ်ကရောတဲ့ဟေ့” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒီမှာ ဘုန်းကြီး ၁၅ ပါးအနက် ၈ ပါးက ယပ်တွေပစ်ပြီး ပြေးသတဲ့ ကွ၊ ဒါကြောင့် ယပ်ပစ်ရှစ်ပါးတဲ့ သုံးပါးက သစ်ပင်ကိုကပ်ပြီး ကွယ်နေခဲ့ တဲ့အတွက် ကပ် ၃ ပါးတဲ့၊ အဲ ၄ ပါးမှာကတော့ ပြေးရင်းလွှားရင်းနဲ့ လဲလို့ ကွဲလို့ ထိပ်ကို ပတ်တီးစည်းခဲ့ရတဲ့အတွက် ထိပ်ပတ်သမား ၄ ပါး၊ နောက်မှ ပါဠိလိုဝိပတ္တိတရား ၄ ပါးလို့ခေါ်သတဲ့။ အဲလိုက်ခတ်တာကတော့ ကျွဲ ၅ကောင်မို့ သူတို့ကို ရန်သူမျိုးငါးပါးလို့ ခေါ်သကွ၊ ကျောင်းမှာကျန်ခဲ့တဲ့ ၄ ပါးကိုတော့ အပယ်ခံရတာမို့ အပါယ် ၄ ပါး။ ဒါကြောင့် သြကာသထဲမှာ အပါယ် ၄ ပါး၊ ကပ် ၃ ပါး၊ ရပ်ပြစ် ၈ ပါး၊ ရန်သူမျိုး ၅ ပါး၊ ဝိပတ္တိတရား ၄ ပါးလို့ပါတာလို့ အဖေက သူငယ်ချင်းဦးဇင်းကြီးကို နောက်တာပါကွာ၊ ကဲ လူကလေးအိပ်တော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သားတော်မောင်က ဘာမျှပြန်ပြောသံမကြားရ ဇနီးသည်ကသာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တော် မဟုတ်ကဟုတ်ကတွေ လျှောက်ပြောနော် အဝီစိချိုးကပ်မယ့် လူ အရင်တစ်ခါလည်း ပြောင်သလို ချော်သလိုနဲ့ ဘုန်းကြီးသွားလျှောက်လို့ ထွေးခံ ပေါက်ခံရဖူးပြီ။ ဒါနဲ့ မမှတ်သေးဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို ဒီတုန်းကလည်း ငါဟုတ်တာပြောတာ မင်းပဲစဉ်းစားကြည့်ပါဦး၊ ငါသွားပို့တဲ့ ဘဲပေါင်းတစ်ကောင်လုံး တစ်ပါးတည်းနဲ့ ကုန်အောင်ဘုဉ်းပေးပြီး တဲ့ တက်ပု ကောင်းလှချည်လား နင် ဘယ်လိုက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပေါင်းတာ လဲ” မေးလို့ “ဒီဘဲက ဈေးကဝယ်တဲ့ရေထိုးဘဲ မဟုတ်ဘူးဘုရာ့ တပည့်တော် ကိုယ်တော်ကြီးအတွက် သက်သက်ရည်စူးပြီး ၆ လကြာအောင် တီကောင် တွေ နေ့တိုင်းကျွေးပြီး မွေးလာခဲ့တာညကမှ ဖမ်းကြည့်လိုက်တော့ ဝ,ကစ်ပြီး စားဖို့ကောင်းနေတာ တွေ့ရတာနဲ့ တင်းကုပ်တိုင်တစ်ချက်ထဲကိုင်ရိုက်ပြီး ဒေါ်ကြင်ဈေးခံတောင်းထဲက ခိုးရတဲ့ ငံပြာရည်ချိုနဲ့ ချင်းတက်နဲ့ ကိုယ်တော်ကြီးဖို့ စပါယ်ရှယ်ပေါင်းလာခဲ့တာ ကောင်းတာပေါ့ဘုရားလို့ ပြောတာနဲ့ သူက ငါ့ဝကြောက်,ဝကန်ကန်ပြီး ထွေးခံနဲ့ လှမ်းပေါက်တာ ဒါဘယ်သူလွန် သလဲကွ ငါပြောတာတွေကော မဟုတ်ဘူးလားလို့ မင့်ရှေ့တွင်အမြင်ပဲ။ မင်းတောင် အမွေးကူ နုတ်သေးတယ်မဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တော့ ဟုတ်တာပေါ့ရှင်။ ဒါပေမဲ့ ဘုန်းကြီးကို သတ်တာတို့ ခိုးတာတို့ လျှောက်မပြောရဘူးရှင်ရဲ့ ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မပြောကော မသိဘူးလားကွာ... အသားဆိုတာ သတ်မှရတယ်ဆို တာကို”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို သို့ပေမယ့် ဒါတွေမတွေးဘဲ ပိဏ္ဍပါတံ ဘောဇနာအာဟာရအဖြစ် ဘုဉ်းပေးရတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဖြင့် မှိန်းတုတ်တာပေါ့ကွ” ဟု ပြောမိရာ ကျွန်တော့်မိန်းမမှာ မိုး ညှင်းကိုယ်တော်ကြီးခေတ်တွင် ယောဂီဝတ်, ဝတ်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်သောကြောင့် “တရားသဘောနှင့် ရဟန်းတော်ကိုထိပါးရမလော” ဟုဆို၍ အပါယ်လားမယ့် အဝီစိလက်မှတ်ရထားတဲ့ ဒိဋ္ဌိစသည်ဖြင့် ကြိမ်းမောင်းရေရွတ်ပါတော့သည်။ စင်စစ်ကျွန်တော်သည် မိန်းမကို တယ်ဂရုစိုက်လှသူမဟုတ်သော်လည်း အချိန်အားဖြင့် မယားကြောက်ရမည့်အခါ ဖြစ်နေသောကြောင့် မည်သို့မျှ ပြန်မပြောဝံ့ဘဲ ပြာပုံထဲအိပ်နေသော ခွေးဝဲစားကလေးသဖွယ် ဆိတ်ငြိမ်စွာပင် ဝပ်၍နေလိုက်ရပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိန်းမတို့ဘာဝ အနိုင်ရ၍ ကျေနပ်နှစ်သိမ့်သွားသောအခါ၌ သားဟစ် တလုံးမှာလည်း အသက်ရှူမှန်မှန်နှင့်အိပ်ပျော်နေဟန်ရှိသည်တွင် သား အလစ်ချောင်းနေခဲ့သော ကျွန်တော်သည် ရေသောက်ချင်သလိုလို သေး ပေါက်ချင်သလိုလို အမူအရာဖြင့် ခြင်ထောင်အပြင်ထွက်ခဲ့ပြီး ခြေရင်းဘက် မှလှည့်ပတ်ကာ ဟစ်တလုံးအမေနံဘေးသို့ ချဉ်းကပ်ခဲ့လေ၏။ သို့တမင့်လည်း ကျွန်တော်မှာ ယခုညအဖို့၌ စိတ်ကူးစိတ်သန်းအပေါက်အလမ်းမတည့်ချင် လေရကား ကျွန်တော့်မယားသည် မိန်းမတို့အကျပ်ကိုင်နိုင်သော အချိန်အခါ အခွင့်အရေးကိုယူကာ သူသဘောမကျသော အချက်များကို ပြောပြီး ကျွန်တော့်အား ကြိမ်းမောင်းပြန်ပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုတက်ပု ရှင်သတိထားနော်၊ ရှင့်အကြံအစည်တွေ ကျုပ်မသိဘူးအောက်မေ့မနေနဲ့ အခုရှင်က ကျုပ်ညီမညိန်းနုကို ကြက်ခိုးအင်ဖူးနဲ့ အောင် သွယ်ပေးနေတယ်မဟုတ်လား၊ ဘာ ရှင် ကွယ်ချင်သေးသလဲ။ အင်ဖူးနဲ့ ရှင်နဲ့ တတွဲတွဲနေတာ အားလုံးက မြင်တယ်ရှင့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိုကွာ ငါတကယ် အောင်သွယ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီကောင့်ဆီက ထန်းရည်ညာသောက်တာပါ။ ငါကလူပါးပါ ဒီကောင်မျိုး ငါ့ခယ်မနဲ့ မတန် မှန်း ငါသိပါတယ်ကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှင်ကသာမဟုတ်နေ အရပ်ထဲမှာ တစ်စွန်းတစ်စ သတင်းထွက်နေပြီ ရှင့်၊ သူတို့ချင်းဖြစ်ချင်ဖြစ်ပါစေ၊ ရှင်တော့ ရောမပါလေနဲ့နော်၊ အင်ဖူးက အတော်ကို သတင်းဆိုးနေတာ၊ နာမည်ကိုက ကြက်ခိုးအင်ဖူးတဲ့ နေ့စဉ်ထန်း ရည်သောက် ဖဲရိုက်နဲ့၊ နွားခိုးတယ်လည်း ပြောနေကြတယ်။ အရီးဖော့က နည်းနည်းမှ သဘောမတူဘူးရှင့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါတွေ ငါသိပါတယ်ကွာ၊ ကိုယ့်ဆွေမျိုးထဲ မသင့်လျော်တာ မဖြစ် စေရဘူး” စသည်ဖြင့် ဆွေကြောင်းမျိုးကြောင်း ဝတ္တရားများကို တတ်သမျှ မှတ်သမျှ ပြောလိုက်၍ ဤကိစ္စ၌ ကျေနပ်သွားဟန်ဖြစ်ပြီးမှ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နို့ပြီး ရှင် ဒေါ်စာဥသမီး ပန်းစုံနဲ့ ဘာကလိုလိုကြားပါလား။ ကိုယ့် သားမယားရှိရက်သားနဲ့ တော်တော်ထနော်။ ရှင်သတိထား ကျုပ်ကိုမစမ်းနဲ့ သိလား”ဟု တစ်မှုဆိုက်ရောက်ရောက်လာပြန်သဖြင့်..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ ဒါတော့ မဟုတ်ရပါဘူးကွာ။ ဖျားစူးပါရစေရဲ့ မင့်မနာလိုတဲ့ လူက တွန်းတာဖြစ်ပါလိမ့်မယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အောင်မာ ကျုပ်ကိုလား သူများက တွန်းရအောင်၊ တွန်းလို့ကော ယုံမယ့်ကောင်မစား မှတ်သလား။ ဒေါ်ဆွဲမိကြီးကိစ္စတုန်းက ညမသာအိမ်မှာ ရှင်ကောင်မကလေးတွေ ကြက်သွန်သင်နေတဲ့နောက်ဖေးဘက်သွားပြီး ပန်းစုံ ကို ရှင် ပရောပရည်လုပ်နေတာ ကျုပ်မမြင်ဘူးမှတ်လို့လား၊ ဟိုကောင်မကလည်း ခပ်ရွရွနဲ့ ရှင်ကလည်း ခပ်ထထနဲ့။ ကဲ ရှင်ဘာပြောချင်သေးသလဲ” ဟု မျက်မြင်အကျပ်ကိုင်လိုက်သဖြင့် ကျွန်တော်မှာ အစာစားရသော ခွေးကလေး လို မျက်နှာချိုသွေးကာ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ ဒါကအပျင်းပြေ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာအပျင်းပြေလဲ နောက်ရှင် ဒီကောင်မလေးနဲ့ ထိကပါး ရိကပါးလုပ်တာမြင်ရင်တော့ တော်နဲ့ကျုပ်နဲ့အသိပဲ။ ကျုပ်က ထဘီအလံထူမှာ သိရဲ့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သိပါတယ်ကွာ။ မင်းကို ငါကြောက်ပါတယ်။ မလိမ္မာတစ်ခါမိုက် အပြစ်လွှတ်ပါတော့၊ နောက်ကိုမလုပ်တော့ပါဘူး။ မောင့်မယားအလှအုံမာ ဒါနီရယ်” ဟု ဆိုပြီး ပွေ့ဖက်ပွတ်သပ်လိုက်ရာ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကို တွန်းခွာရင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာ အုံမာဒါနီလဲ အုံမာဒါနီက ဘုရားလောင်းရဲ့ ပါရမီဖြည့်ဘက်ရှင့် ရှင်က အဝီစိသွားမယ့်လူ မဆီမဆိုင် ရှင်မယားနဲ့ မနှိုင်းပါနဲ့” ဟု သူ့လင်သူ ချီးကျူးလိုက်သဖြင့် ကျွန်တော်က “ငါက ဟို ဥမ္မာဒန္တီကိုပြောတာ မဟုတ်ပါ ဘူးကွာ မင်းက ဟောဒီမှာ အုံကမာပြီး ဒါကနီလို့ အုံမာဒါနီလို့ ပြောတာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တောက်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်ခေါင်းကို လက်ခေါက်နှင့်နှံလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မသာကြီး ဟင် သူ့ဒါပဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟဲဟဲ.. ဟဲ.. ဟဲ မိန်းမကလည်းကွာ ကောင်လေးအိပ်သွားပြီကွာ မဆူ စမ်းပါနဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ကျွန်တော့်စကားဆုံးကာ မတ်တတ်ရှိသေးသည်။ အကြံသမား မင်း ဘုရားကလေး ငုတ်ခနဲ ထထိုင်ခါ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မအပ်ဘူးဂျ... မအပ်ဘူး၊ အပ်ချနောင် ချောင်နေတာ ဟတ်လား မိပီ မိပီ၊ ခုနတော့ ဒါအဖေဖို့မဖူးဆို ခုတော့ တွေ့ပီဂျ တွေ့ပီ ”ဟု ဒုတိယ တန်း ဖတ်စာအုပ်ထဲမှ မှင်စာကလေးတာတေရုပ်လို သွားကျိုးကလေးဟောင်းလောင်းနှင့် ဓားရှရာတွေ ဗရဗွေထနေသော လက်ညှိုးပဲ့ကလေးကို ငေါက်ငေါက်ထိုးကာ “အချက်ထဲ” သရော်နေလိုက်ပုံမှာ “ကိုယ့်သား ပင်ကိုယ်” အလွန်အမြင်ကတ်မိပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နွားကလေး သောက်ကျင့်ယုတ်လိုက်တာ ငါ့အိပ်ပျော်သွားပြီအောက် မေ့နေတာ” ဟု စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးနှင့် ဟောက်လိုက်မိရာ သူကပင် “နွားဂျီး ခညားကသောက်ကျင့် ယုတ်တာဘာလဲ” ဟု ပြန်ကြိမ်းသဖြင့် ကျွန်တော်မှာ ရုတ်တရက်ဒေါသထွက်သွား၍ ထိပ်ကို ခေါက်လိုက်မည်ဟု ဟန်ပြင်လိုက်မိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသော်လည်း မွေးကတည်းက အာခေါင်ထဲတွင် “လော်စပီကာ” ပါလာသည် ဟု အတပ်စွဲရလေအောင် ကျယ်လောင်စူးရှလှသော သူ့အသံနှင့် ယခုအချိန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541899534485,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_6056a3b4-d0fb-4168-a601-0dd9c6e02a08.jpg?v=1730244960"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-ဘော့စပရစ်တီးကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းဟာသ၀ထ္ထုတိုများ","title":"ဘော့စပရစ်တီးကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းဟာသ၀ထ္ထုတိုများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလှဥယျာဉ်\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရွာရှိ ကျန်းမာသန်စွမ်း၍ အလုပ်အကိုင် လုပ်နိုင်သူဟူသမျှ မိမိဆိုင် ရာ လုပ်ငန်းခွင်သို့ ဝင်နေကြပြီ။ စာသင်ကျောင်းက ကလေးများ စာအံလျက် ကဗျာရွတ်သံ၊ အလီပေါင်းသံတို့ စီစီညံနေပြီ။ သားသည်မိခင်တို့မှာ လက်တစ်ဖက်က ပုခက်လွှဲပြီးရင်း ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အိမ်၏ဝေယျာ ဝစ္စတို့ ကို ဆောင်ရွက်နေကြသည်။ ယင်းအချိန်ဝယ် ရွာ၏အနောက်ဘက်ရှိ 'ပန်းဂေါ်ဖီ” တံဆိပ် ဆိုင်းဘုတ်ချိတ်ထားသည့် သုရာယမကာဆိုင်၏ ဝရန် တာတွင် တည်ခင်းထားသော သစ်သားကြမ်းစားပွဲကြီးနံဘေး ခုံတန်းပေါ်မှာ ဤရွာ၏ ဖိုးသက်ရှည်အမည်ခံထိုက်သည့် အဘိုးအိုသည် ဘီယာတစ်ခွက် မော့ရင်း ဤဘီယာ ဒကာခံသူ ခရီးသွားတစ်ယောက်နှင့် စကားလက်ဆုံ ကျနေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကား အင်္ဂလန်ပြည်တောင်ပိုင်းတွင် “ကလေးဗြူရီ” အမည်ရှိ ရွာ ကလေးတစ်ရွာ၏ နွေဦးကာလ တစ်ခုသောနေ့လယ်ခင်း ပြယုဂ်တည်း။ ရွာ မှာ သစ်ပင်ကြီးငယ်တို့ဖြင့် အုပ်ဆိုင်းပြီး အရိပ်အာဝါသ ကောင်းမွန်လှသည်။ သစ်ပင်တို့တွင် အဆုပ်လိုက် အခိုင်လိုက် ရောင်စုံဖူးပွင့်နေကြသော ရာသီ ပန်းတို့မှ သင်းရနံ့တို့ကလည်း တစ်ရွာလုံး ထုံမွှေးကြိုင်လှိုင်နေ၏။ ဒါကို သူစိမ်းခရီးသည်က အင်မတန် နှစ်ခြိုက်စွာ ရှူရှိုက်ရင်း စကားဆိုလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဘတို့ရွာက တယ်လှ တယ်သာယာတာပဲနော်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွာ၏ဖိုးသက်ရှည်က နှုတ်ခမ်းတွင် တင်နေသော ဘီယာမြှုပ်တွေကို သူ့လက်ဖမိုး ရွတ်တွကြီးဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “အို .. ဒါက ဘာဟုတ်သေးလဲ၊ ဟိုအရင် ကျုပ်တို့ငယ်ငယ်တုန်းကများဆိုရင် တစ်ရွာလုံး ပန်းအလှပြိုင်ပွဲတွေ ဘာတွေနဲ့ ဒီထက်မက စည် စည်ကားကား သာသာယာယာ ရှိခဲ့ဖူးတာပေါ့။ နို့ပြီး အဲဒီခေတ်က လူတွေက ညီလည်းညီညွတ်တယ်၊ သိုက်သိုက်ဝန်းဝန်းလည်း ရှိတယ်။ အဲ .. အဆိုး ဆုံးကတော့ .....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဟု ပြောလက်စ စကားကိုဖြတ်လိုက်ပြီး သူ့ မြေအိုးဆေးတံကြီးကို မီးညှိရင်း သူ၏ ဇာတိချက်ကြွေ မွေးရပ်မြေကို အလွန်မြတ်နိုးသော အကြည့် ဖြင့်ကြည့်၍ ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်တွေ သတိရလာဟန်နှင့် မျက်နှာကြီး တစ်ခုလုံး ဝင်းထိန်လာပြီးသကာလ ဦးခေါင်းကို ဘယ်ညာယမ်းလျှက် စကားဆက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ခုတော့ တစ်ရွာလုံးလည်း ကုန်ပါပြီလေ။ လူဟောင်းဆိုလို့လည်း ကျုပ်တစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ သော် .... ဒါနဲ့ စကားမစပ် ပြောရဦး မယ်။ ခုခေတ်က ကျုပ်တို့ခေတ်တုန်းကထက် လူလိမ် လူညာတွေပေါပေ မဲ့ လိမ်တတ် ညာတတ်တာပဲရှိတယ်ဗျ။ ပညာသားမပါဘူး။ ဟိုးတုန်းက ကျုပ်တို့ရွာမှာ အင်မတန် ပညာသားပါပါလိမ်တတ်တဲ့လူကြီးတွေ ရှိခဲ့တယ် ဗျ။ ခင်ဗျား နားထောင်ချင်ရင် ပြောပြမယ်လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုပြီး သောက်လက်စ ဘီယာခွက်ကို အစသတ်လိုက်လေတော့ ခရီး သည်ကလည်း အလိုက်သိစွာပင် နောက်တစ်ခွက် မှာပေးလိုက်ပြီး ....\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြောစမ်းပါ အဘရာ၊ ကျုပ်ကလည်း ခရီးပန်းဖြေရင်းနဲ့ အဆင်သင့် ပါပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြောဆို တွမ်အေဒမ် ကနေ စရမယ်၊ ကျုပ်တို့ရွာမှာ လူမှုဖူလုံရေး စတင်တည်ထောင်တာ သူပေါ့ ။ လူတစ်ယောက် တစ်ပတ် သုံးပဲနိစီ ထည့်ရ တယ်။ ဖျားနာဒဏ်ရာရလို့ အလုပ်မလုပ်နိုင်တဲ့ လူတွေကို အဲဒီရန်ပုံငွေက ထောက်ပံ့မယ်။ အဲဒီအသင်းမှာ တွမ်က ဥက္ကဌလေ၊ အသင်းတည်ထောင်ပြီး လို့ အလုပ်တစ်လ မဆင်းနိုင်ဘူး။ အိပ်ရာထဲ လဲနေရတယ်။ အဖျားပျောက် ပြီးတော့ အလုပ်ပြန်ဆင်းတယ်။ အဲ ... တစ်ပတ်လောက် ကြာပြန်တော့ ခြေသလုံးပွတ်တိုင် လည်သွားတယ်။ အဲဒါပျောက်ပြန်တော့ သူ့ဗိုက်ထဲမှာ သရိုးသရီ နာနေလို့ အလုပ်မဆင်းနိုင်ပြန်ဘူး။ သူ ဒီလိုချည်း ဖျားလိုက် နာလိုက် ဖြစ်နေတာ အစတော့ ကျုပ်တို့ မရိပ်မိပါဘူး။ ကိန်းဂဏန်းတွေ လည်း နားမှမလည်ဘဲ။ တောသူ တောင်သား လယ်သမားတွေကိုးဗျ။ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ နောက်ခြောက်လနေပြီး စာရင်းရှင်းတော့ အသင်းမှာ ငွေတစ်ပြားမှ မကျန်တဲ့အပြင် ကျုပ်တို့အသင်းသားတွေကပဲ တွမ်အေဒမ်ကို ပေးစရာကြွေး တစ်ပေါင်၊ ဆယ့်ခုနစ်ရှီလင်နဲ့ ခြောက် ပဲနိ ကျန်နေသေးသဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “နောက်တစ်ယောက်က “ဟားဘတ်ရစ်ချတ်ဆင်”လေ။ ဒီလူက တစ်ခါ မြို့တက်သွားပြီး ပြန်ရောက်လာတော့ ခရစ္စမတ်ပွဲတော်မှာ တစ်ရွာ လုံးအတွက် ငန်းသားချက်ဖို့ ငန်းသား ရန်ပုံငွေကလပ် ဆိုပြီး အသင်းတစ်ခု တည်ထောင်ပြန်တယ်။ ကျုပ်တို့တွေက တစ်ယောက်ကို တစ်ပတ် တစ်ပဲနိစီ ထည့်ကြရတယ်။ အဲဒီလိုစုငွေတွေ မှန်မှန်ထည့်လာလိုက်ကြတာ ဆယ်လလောက်ရှိပြီး ခရစ္စမတ်နီးတော့ ဟားဘတ်က ခရစ္စမတ်အတွက် လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့ဆိုပြီး မြို့ပေါ်တက်သွားလိုက်တာ တစ်ခါတည်း ပေါ် မလာတော့ဘူးလေ။ သူနဲ့အတူနေတဲ့ သူ့အစ်မကို ကျုပ်တို့က သွားမေးကြတော့ ကျုပ်မောင်က မြို့ပေါ်မှာ အလုပ်ကြီး အကိုင်ကြီးနဲ့ စီးပွားဖြစ်နေတာ တော်တို့ငွေလေး မဖြစ်စလောက် ပြန်ပေးမှာပေါ့ ၊ အကဲပါမနေကြစမ်းပါနဲ့” တဲ့ သူကပဲ ကျုပ်တို့ကို သဟောက်သဟာ ပြောသေးသဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ ... ဒါတွေ ထားပါတော့ အသေးအမွှားပါ။ ကျုပ်တို့ရွာမှာ ပညာ သားအပါဆုံး၊ အလိမ်တကာဝိဇ္ဇာ လူညာတို့ရဲ့ အဓိပတိကတော့ “ဘော့ပရစ် တီး” ပါပဲ။ သူ့လိမ်နည်းက ပေါ့ပေါ့တန်တန် မဟုတ်ဘူးနော်။ အင်မတန် နက်နဲတယ်။ ဒါကြောင့် ကျုပ်တို့ အလိမ်ခံရတဲ့ လူတန်းစားတွေကပဲ ကိုယ် အလိမ်ခံရတာတောင်မှ နောက်ကွယ်မှာ သူ့ပညာကို ကျိတ်ပြီး ချီးမွမ်းရသေး သဗျ။ သူ့ကို တန်းတူ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့လူဖြင့် ခုခေတ်ထိ တစ်ယောက်မှ မတွေ့သေးဘူးဗျာ။ ကျုပ်တို့ရွာက ပန်းခြံအလှပြိုင်ပွဲဟာလည်း ဒင်းကြောင့် ပျက် စီးသွားရတာပဲ။ ပန်းအလှ ပြိုင်ပွဲဆိုတာ အင်မတန် နှစ်ခြိုက်စရာကောင်းတဲ့ အလုပ်မျိုးဗျ။ ရွာမှာ သူ့ထက်ငါကောင်း ပန်းလှလှ ဆန်းဆန်းပြားပြားတွေ စိုက်ကြတော့ ရွာလည်း ကျက်သရေရှိတယ်။ မျက်စိပသာဒလည်း တင့်တယ် တယ်။ စိတ်ဟဒယလည်း ရွှင်လန်းအေးမြတယ်။ လူတွေရင်ထဲမှာလည်း ကြည်နူးတယ်။ ဒါလောက်ကောင်းမွန်တဲ့ ပြိုင်ပွဲမျိုးဟာ ဘော့ပရစ်တီးလို တစ်ကိုယ်ကောင်းသမားကြောင့် တစ်နှစ်ပဲ ခံရှာတယ်။ ဒီအကြောင်းကို ဂဃ နဏ ပြန်ပြောနိုင်တာဟာလည်း ဒီရွာမှာ ကျုပ်တစ်ယောက်ပဲ ရှိတော့တာမို့ ခင်ဗျား ကံကောင်းတယ်လို့ ဆိုရမယ်ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အဖြစ်က ဒီလိုဗျ။ ပန်းဥယျာဉ်ပြိုင်ပွဲဟာ စလုပ်တဲ့ ပထမနှစ်မှာတော့ ရှောရှောရှူရှူပါပဲ။ ဒီဓလေ့ကို အစပျိုးပေးတာကတော့ ကျုပ်တို့ရွာကို အသစ် ရောက်လာတဲ့ သင်းအုပ်ဆရာ လင်မယားပါ။ သူတို့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ရွာကလူတွေကို အချိန်အားလေးမှာ ပန်းဂေါ်ဖီ ယမကာဆိုင်မှာချည်း အချိန် ဖြုန်းမနေဘဲ ကိုယ့်ပန်းခြံကို အလှဆင်ရင်း ကိုယ့်အိမ်ရာကို ပိုမိုခင်တွယ်ဖို့ ဆိုတဲ့ စာရိတ္တပြုပြင်ရေးစေတနာပါပဲ။ ပြိုင်ပွဲရဲ့ ပထမဆုရသူကို ရွှေဒင်္ဂါး သုံးပြားနဲ့ “ပထမဆု”လို့ စာတန်းထိုးထားတဲ့ သတ္တုလက်ဖက်ရည် ကရားတစ် လုံး ပေးတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အဲဒီပြိုင်ပွဲမှာ “ဘီလ်ချမ်းဘားစ်” က ပထမဆု ရတယ်။ ပြောလို့ ပြောတာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီနှစ်ကများဆိုရင် ကျုပ်တို့ရွာက ပန်းရနံ့တွေဟာ ရွာအပြင်ကကို မွှေးနေတာ။ တစ်ရွာလုံးဆိုလည်း ပန်းမျိုးစုံ၊ အရောင်မျိုးစုံ နဲ့ လှလိုက်တဲ့ဖြစ်ခြင်းဗျာ ... အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရွာကလူတွေ၊ တချို့ မြို့ပေါ်က လူတွေတောင် လာကြည့်ကြတာ၊ ပန်းဂေါ်ဖီ ယမကာဆိုင်ဆိုတာ ယမကာ ရောင်းလို့တောင် မလောက်နိုင်အောင်ပါပဲ။ ပထမရတဲ့ ဘီလ်ချမ်းဘားစ်” က သူ့ပန်းခင်းအတွက် ရှိသမျှ လူအား ငွေအားနဲ့ ကျုံးလုပ်တာ ဘယ် မရဘဲ ခံနိုင်မလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အဖြစ်က ဒီလိုဗျ၊ ပြိုင်ပွဲနေ့ကို ဇူလိုင် ငါးရက်နေ့လို့ သတ်မှတ်ထား တယ်။ ဒီအချိန်က ခုလို နွေဦးကာလမို့ လုပ်ငန်းကိုင်ငန်းတွေလည်း ပြီးစီး ကုန်ပြီ။ ရာသီဥတုကလည်း သပ္ပာယမျှသမို့ ပန်းစိုက်လို့ အကောင်းဆုံးအချိန် ပဲလေ။ ဇွန်လလယ်လောက်မှာ ဘီလ်ချမ်းဘားစ်ရဲ့ ခြံက ရှေ့ဆုံးက ပြေးနေ တယ်လေ။ ဒါပေမဲ့ ပီတာစမစ်၊ ဂျိုးဂါးဘင်းစ်၊ ဆမ်းဂျုံးစ်နဲ့ ဟင်နရီပေါ့ ကားရဲ့ အခင်းတွေကလည်း ဘီလ်ချမ်းဘားစ်နဲ့ တန်းတူလောက် ကောင်း နေတာပဲ။ ဒါတောင်မှ ကြားရသလောက်ဆိုရင် သူတို့မှာ ပွဲမဝင်ခင် လူမမြင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင် လျှို့ဝှက်ထားတဲ့ ပန်းမျိုးအဆန်းတွေတောင် ရှိနေသေးသတဲ့။ နောက် ဆုံးအချိန်ကျမှ အများအံ့သြသွားလောက်အောင် လှလှကြီး ထုတ်ပြလိုက် မယ်ပေါ့ ။ ကျုပ်တို့တစ်တွေလည်း ညနေတိုင်းရောက်ရင် “ပန်းဂေါ်ဖီ” မှာ တစ်ခွက်တစ်ဖလား မော့ကြရင်း ကိုယ်ကြိုက်ရာပန်းခြံဘက်က စိန်ခေါ်ရင်း လောင်းကြေးထပ်ရတာ အမောပဲ။ ကျုပ်ကတော့ ဟင်နရီ၀ေါ့ကားဘက်က လောင်းလိုက်တာဗျ။ ကျုပ်က သူ့ပန်းခင်း ဝင်ကူနေတာမို့ သူ့ရဲ့ဝှက်ဖဲကိုသိထားတော့ သူပဲ ရလိမ့်မယ်လို့ ကျိန်းသေတွက်ထားတာဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နောက်တော့ တွေးမိတိုင်း ရှက်လည်း ရှက်ပါရဲ့၊ ကိုယ့်လုပ်အား လည်း ကိုယ်နှမြောမိရဲ့၊ ဒီလို သူ့ထက်ငါ ပန်းတွေ အပြိုင်စိုက်နေကြတာကို ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထိုင်ကြည့်ပြီး ကဲ့ရဲ့ သင်္ဂြိုဟ်နေတဲ့ လူစားတွေလည်း ရှိသဗျ။ အဲဒီလူစားထဲမှာ ဘော့ပရစ်တီး” က အဆိုးဆုံး။ ဒီလူက ဘယ်အလုပ်မှ လက်ကြောတင်းအောင် လုပ်တဲ့လူစားမဟုတ်ဘူး။ ပျင်းလိုက်တာများ အရေ တစက်စက် ကျနေသလား အောက်မေ့ရတယ်။ သူ့ခြံထဲကြည့်လိုက်ရင် အိုး စုတ်၊ ခွက်စုတ်၊ တောင်းစုတ်၊ ပလုံးစုတ်တွေ၊ စားကြွင်းစားကျန် အရိုးအရင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေနဲ့ အင်မတန် ကျက်သရေတုံးတယ်။ ဒင်းက ပန်းခြံတကာ လျှောက်ကြည့် ရင်း မင်းတို့ကတော့ အလကားနေရင်း သူများ နဖားကြိုးထိုးခိုင်းတာ ခံရ တာပဲ ... ဘာညာနဲ့ သူများတကာ မခံချင်အောင်လည်း နောက်လား ပြောင် လား လုပ်တတ်သေးသဗျ ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲ .. တစ်ခုတော့ရှိတယ်၊ ဒီကောင်က ခါးချိုးပြီး အလုပ်မလုပ်ရှိ ရမယ်၊ စားချိန်သောက်ချိန်ရောက်ရင် သူ့မီးဖိုချောင်က ဟင်းနံ့ကျွေးနံ့ကတော့ အမြဲမွှေးနေတာပဲ။ သူ့ဝမ်း သူ ဘယ်လိုကောင်းကောင်းစားရမလဲဆို တာ ကျုပ်တို့ထက် ပိုသိတာ သေချာတယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲ .. ကျုပ်ပြောခဲ့သလို ဇွန် လ ၁၅ ရက်လောက်အထိ အခြေအနေ ဟာ အားလုံးကောင်းနေပေမဲ့ ၁၆ ရက်နေ့မြောက်မှာ စပြီး ဒုက္ခရောက် တော့တာပဲါ။ ဒုက္ခလာပုံလာနည်းကလည်း တော်တော်ဆန်းတယ်ဗျ။ ကျုပ် တို့ရွာမှာ ‘ဂျော့ခ်အင်းကလိရှ်” ဆိုတဲ့လူရှိတယ်။ လူကတော့ လူအေး လူပျော့ ပါပဲ။ ငယ်ရွယ်စဉ်ကတော့ သင်္ဘောသားလုပ်ပြီး ကမ္ဘာပတ်နေတာပေါ့ ။ အဲ ဇွန်လ ၁၆ ရက်နေ့မှာ အဲဒီ ဂျော့ချ် ဆီကို သြစတေးရီယားက သူ့မိတ်ဆွေ သင်္ဘောသားတစ်ယောက်ဆီက စာတစ်စောင် ရောက်လာတယ်။ သူ့ဆီကို သြစတေးရီးယားက စာ ရောက်နေကျမို့ အဆန်းတော့မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါ လည်း သူပြောလို့ ကျုပ်တို့ သိရတာမဟုတ်ဘူး။ စာတိုက်က စာတိုက်ဗိုလ်မ “မစ္စဝိစ်”က ပြောပြတာ။ ဒါပေမဲ့ ခုစာတစ်စောင်အတွက် ဂျော့ချ်ဟာ တော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတော် ဦးနှောက်ခြောက်နေပုံရတယ်။ သူဟာ ရင်ခေါင်းလောက်မြင့်တဲ့ သူ့ အိမ်ရှေ့ဝင်းထရံမှာ တစ်တောင်နှစ်ဖက်တင်ပြီး စာကို အခေါက်ခေါက် အခါ ခါ ပြန်ဖတ်နေတုန်းမှာ ဘီလ်ချမ်းဘားစ်ဟာ သူ့ အိမ်ရှေ့က ဖြတ်သွားမိတယ်။ ဘီလ်ဟာ ညနေတိုင်း အလုပ်ကပြန်လာရင် ဂျော့ချ်အိမ်ရှေ့ ဖြတ်နေ ကျပဲ။ ဒီနေ့ ဘီလ်က ဂျော့ချ် အိမ်ရှေ့ကိုဖြတ်ရင်း လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ဂျော့ခ်ျဟာ စာရွက်တစ်ရွက်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြီးနဲ့ သဲသဲမဲမဲ ဖတ်နေ တာတွေ့ရလို့ လှမ်းနှုတ်ဆက်လိုက်တော့ ချော့ချ်က မကြည်သာတဲ့ မျက်နှာ ထားနဲ့ ပြန်နှုတ်ဆက်တယ်။ ဒီတော့ ဘီလ် သူ့မျက်နှာကဲခတ်ရင်း ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်က စာလဲကွ၊ မကောင်းသတင်းတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မဟုတ်ပါဘူးကွာ ... ဒါပေမဲ့ သြစတေးရီးယားက ထူးခြားတဲ့ စာ တစ်စောင် ရလို့ကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဒီနေရာမျိုးမှာ ဘီလ်ချမ်းဘားစ်ဟာ အင်မတန်စပ်စုတတ်တဲ့လူ၊ သူ များ မသိတာများဆိုရင်လည်း မရမက အတင်းမေးတတ်တော့ မကြာခင်မှာ ပဲ ဂျော့ချ်က မနေသာတော့ဘဲ ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြန်မပြောပါဘူးလို့ ကျမ်းကျိန် ခိုင်းပြီးတော့ စာကို ပေးဖတ်တယ်။ စာပါ အကြောင်းအရာက စာနဲ့မတူဘဲ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ် ဖတ်ရတာနဲ့ တူနေတယ်တဲ့။ ဂျော့ချ်ဆီကို အဲဒီစာရေးလိုက်တဲ့ မိတ်ဆွေ ဂျွန်ဘိခ်” က သူ့ဦးလေးတစ်ယောက် သေခါနီးမှာ သူ့ကို တိုးတိုး မှာခဲ့တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ၃၀ လောက်က သူဟာ ခရီးကြုံတာနဲ့ ဟောဒီ ကျုပ်တို့ရွာက “ပန်းဂေါ်ဖီ” ရိပ်သာမှာ တည်းခိုခဲ့ဖူးတယ်။ ညကျတော့ မဖော် ပြနိုင်တဲ့ အကြောင်းတစ်ရပ်ကြောင့် သူဟာ လူခြေတိတ်ချိန်မှာ အသာ ကလေး အိပ်ရာကထပြီး ရွှေဒင်္ဂါးငါးရာတစ်ဆယ့်ငါးကျပ်ပါတဲ့ အိတ်တစ် အိတ်ကို အိမ်တစ်အိမ်က ပန်းခြံတစ်ခုထဲမှာ သွားပြီး မြှုပ်ထားခဲ့ရတယ်။ နောက် အခြေအနေအေးတော့မှ ပြန်လာယူမယ်ပေါ့။ ဒီငွေတွေ ဘယ်က ရ သလဲလို့ ဘီလ်ကမေးတော့ ဂျော့ချ်က ရိုးရိုးသားသား ရတဲ့ငွေ မဟုတ်လို့ ခုလိုဝှက်ရတာပေါ့လို့ ပြန်ဖြေသတဲ့။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်လေ ဒီငွေတွေကိုဂျော့ဘ်ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဂျွန်ဘိခ်က လိုချင်တယ်။ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း အင်္ဂလန်ကို မလာနိုင်တာမို့ ဂျော့ချ်ကို ဘယ်ရွေ့ဘယ်မျှ ပေးပါ့မယ်၊ ရအောင် ရှာယူပေးပါ မှာသတဲ့။ စာရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကတော့ အဲဒါပါပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဒါ ငါဘယ်လို လုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေတယ် ဘီလ်၊ သူ့စာထဲမှာ ညွှန်းထားတာကတော့ “ပန်းဂေါ်ဖီဆိုင်ကနေ ရှေ့တည့်တည့်ကို ဆင်းလာ တဲ့လမ်းအတိုင်း ဆယ်အိမ်လောက်လို့ ထင်တာပဲတဲ့။ ဒီကောင့်ဥစ္စာကလည်းမရေမရာကွာ။ ငါတော့ ဒီငွေတွေ တွေ့အောင် ရှာပေးနိုင်တဲ့သူကို ဆုငွေ ဆယ်ရှီလင် ပေးမယ်လို့ ကြေညာရကောင်းမလားလို့ အောက်မေ့မိတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြောတော့ ဘီလ် ခေါင်း သွက်သွက်ယမ်းရင်း ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါသာဆို ဒီလိုလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူးကွ၊ ဘယ်သူမှ မပြောဘဲ ကိုယ့်ဟာ ကိုယ် ကျိတ်ရှာမှာပဲ၊ ဒီသတင်းမျိုးဆိုတာက ပွဖောင်းကုန်ရင် ကောင်းတာ မဟုတ်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေး၊ မင်းပြောတာဟုတ်တယ်။ သိတဲ့သူက အသာတူးသွားရင် ဂျွန် ဘိခ်က ငါ့ကို ဒီတစ်သက် ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတုံးတာလို့ ထင်ချင် ထင်ဦးမယ်၊ ဒီလို သိက္ခာတော့ အပျက်မခံနိုင်ဘူးကွာ၊ မင်းလည်း ဘယ်သူမှ လျှောက်မပြောနဲ့နော် ဘီလ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘီလ်ကလည်း မပြောပါဘူးလို့ အထပ်ထပ်ကျိန်တွယ်ပြီး သူ့အိမ် ပြန်ခဲ့တယ်။ ရောက်တော့ ဘီလ်ဟာ ဂျော့ချ်ပြောတာကို ကျပ်ကျပ်စဉ်းစား လေ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်လာပြီး ပန်းဂေါ်ဖီကိုသွား တစ်ခွက်မော့လိုက်၊ အိမ်ပြန်လာ လိုက်နဲ့ ခေါက်ကယ်ပြန်ကယ် အလုပ်ရှုပ်နေတော့တယ်။ ဘာပြုလို့လဲဆို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတော့ ဂျော့ချ်ပြောတဲ့ ပန်းဂေါ်ဖီကနေဆယ်အိမ်မြောက်ဆိုတာ သူ့တို့အိမ်ဖြစ် နေသကိုး။ အဲဒီည သန်းခေါင်ကျော် တစ်ချက်တီးလောက်မှာ ဘီလ်မိန်းမ ဟာ အပေါ့အပါးသွားချင်လို့ အိပ်ရာကထတော့ သူ့ဘေးမှာ ဘီလ်ကို မတွေ့ ရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ထူးထူးထွေထွေ မတွေးမိဘဲ သော် ... လသာသာနဲ့ ခြံထဲ ဆင်းပြီး ပြိုင်ပွဲဝင်ရမယ့် သူ့ပန်းတွေ အလှကြည့်နေလို့ထင်ပါရဲ့ အောက် မေ့ပြီး ပြန်အိပ်လိုက်တယ်။ မနက်ငါးနာရီကျတော့ တစ်ခါနိုးပြန်ရော။ ဒီ အခါ အိမ်ရှေ့ခြံထဲက ဘီလ်တစ်ယောက် မြေကြီးပေါက်သံကြားလို့ အိမ်ရှေ့ ပြတင်းကို ဖွင့်လည်းကြည့်မိရော သူတွေ့ တာက ဘီလ်ဟာ အရူးတစ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယောက်လို ပန်းခြံထဲမှာ ပေါက်ပြားနဲ့ တရကြမ်း ပေါက်လိုက် ဆွလိုက်လုပ် နေတာ ပန်းခြံလေးပုံတစ်ပုံလောက် မြေကြီးတွေ ကြေမွပျက်စီးနေပြီ။ ဒီတော့ ဘီလ်မိန်းမဟာ တံခါးရွက်တွေကိုတွန်းဖွင့်ပြီး ဘာလုပ်နေတာလဲလို့ ငယ်သံ ပါအောင် အော်မေးတယ်။ ဒီတော့ ဘီလ်ဟာ ကျောကိုဆန့်ပြီး ရှပ်အင်္ကျီ လက်နဲ့ မျက်နှာက ချွေးတွေသုတ်ရင်း ဘာမှမပြောဘဲ ဆက်တူးနေတယ်။ ဘီလ်မိန်းမဟာ ငိုမလို ရယ်မလိုနဲ့ အိမ်အောက်ဆင်းလာပြီး ... ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဒါက ဘာလုပ်တာလဲ၊ ရှင် ရူးနေပြီလား ဘီလ်၊ ကြည့်ပါဦးတော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541898387605,"sku":"","price":2520.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b9c51003-1a6d-43e5-9c00-67ddd3f5d1d6.jpg?v=1730244974"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-မခင်နှင်းဆီ","title":"မခင်နှင်းဆီ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပန်းကလေးလို လှနေတာလည်း ကြည့်နေချင်ပါသည် \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပန်းကလေးလို ညှိုးမှာကိုလည်း စိုးရိမ်မိသည်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှင်းဆီ - နှင်းဆီ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eက)\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် စောင်ခြုံကိုဖွင့်၍ ခြေလက်ကိုဆန့်ရင်း အားရပါးရ ကြီး သမ်းဝေလိုက်ကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “အား..ပေါ်ဦး” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်မှုကိစ္စကိုပြုရင်း ဆရာ၏အခြေကို အမြဲတမ်းနားစွင့်နေသော တပည့်ကြီးသည် ကျွန်တော်၏အိပ်ခန်းထဲသို့ ကြောင်၏ခြေလှမ်းမျိုးဖြင့် ညင်သာစွာ ဝင်ရောက်လာလျက်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် ညာဘက်နံစောင်းဖြင့် ခါးကိုလိမ်၍လှည့်ရင်း စားပွဲတင်နာရီကို ကြည့်မိ၍...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို..ညနေ ၆ နာရီတောင်ထိုးပြီကော”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပေါ်ဦးသည် ကျွန်တော့်အိပ်ရာနံဘေးတွင် လက်နောက်ပစ်၍ ခြေစုံ ရပ်နေရာမှ တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့်..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မနက် ၆ နာရီပါ ဆရာ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်မှာ နံနက်စာ ထမင်းစားပြီးတုန်းက အိပ်သည်ဖြစ်၍ ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သလိုဖြစ်သွားပြီးမှ ကိုယ်ကို ပက်လက်ပြန်လှန်မိသောအခါတွင် ကျွန်တော့်ခြေရင်းဘက်မှ ဝါဝင်းသောနေခြည်ကိုမြင်သည်၌ ကျွန်တော် ပြုံးမိပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပေါ်ဦး” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင့်ဆရာ အိပ်ရာကနိုးစမှာ ဒီလိုကျီစယ်တာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ပေါ်ဦးက မျက်နှာထားတည်တည်နှင့်... \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော် မကျီစယ်ပါဘူးဆရာ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ထပ်မံပြုံးမိလျက်..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပေါ်ဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဆရာ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “မင်း ငါ့ကို အမူးမပြေသေးဘူးထင်တာကိုး” “\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နည်းနည်း မူးရိပ်ကလေးတော့ ကျန်ဦးမှာပေါ့ဆရာ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါပေမဲ့ ငါ့စက္ခုနှစ်ကွင်းက နေခြည်အလင်းကိုတော့ မြင်နိုင်ပါ သကွယ့်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့တိုင် သူ့အမူအရာက လျှော့ပေးပုံမပေါ်သေးဘဲ.. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ကဲ့...ဆရာ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်း၌ ကျွန်တော်ဖွင့်ရတော့သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဒီမှာ ပေါ်ဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တို့ဗမာလူမျိုးတွေဟာ အရှေ့နဲ့အနောက်ကို ဘယ်ဘက်ခေါင်းထား အိပ်ကြသလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အရှေ့ဘက်ကိုပါ ဆရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နို့ပြီး...ဘာနုရာဇာ ဒေါင်းစကြာဟာ အနောက်ပုဗ္ဗာက ထွက်ရိုး ထုံးစံမရှိဘူး ဆရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အား...ဆောရီး၊ ပညာရှိပင် သတိဖြစ်ခဲ ဆိုပေသကိုးကွယ့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြောပြီး ကျွန်တော်သည် အေးဆေးပိုင်နိုင်သောအသံဖြင့်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဖြင့် ဟောဒီမှာကြည့်စမ်းကွယ့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်တော့်ခြေရင်းဘက်မှ ထိုးဝင်နေသော ရွှေစင်ရောင်နေခြည်နုကို သူ့အားပြလိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါ အမူးပြေပြီ ပေါ်ဦးရဲ့” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ပေါ်ဦးသည် မပြောင်းလဲသောမျက်နှာထားနှင့်ပင်..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါပေမဲ့ အခု ဆရာ့ခြေရင်းက ခုတင်ကာကို သတိပြုမိလောက် အောင်တော့ မကြည်လင်သေးပါဘူး ဆရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူပြောမှ ကျွန်တော် ရုတ်တရက်ကြည့်လိုက်မိရာ... \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အား...ငါ ခုတင်ခေါင်းရင်းနဲ့ခြေရင်း မှားအိပ်နေတာကိုး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ကဲ့...ဆရာ၊ ကိုယ်တစ်ပတ်လည်နေတာကို ကျွန်တော်ခေါင်းအုံး ယူပြီး ခုပေးထားရတယ်ဆရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟိုက်..ဒါဖြင့် ငါတစ်နေ့ခင်းနဲ့ တစ်ညကို တစ်ကျိုးတည်းအိပ်ပစ် လိုက်ပါပကော၊ ဒီနေ့ဟာ မနေ့က မဟုတ်တော့ပါဘဲ ကရို” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝီစကီဝီစကီ...စကော့ခ်ျဝီစကီ။ မနေ့က ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း တင် အောင်လွင် သူ့မဒီနှင့် စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းပြီးသည်၏ ဝမ်းသာခြင်း အထိမ်းအမှတ် ဖြင့် မီးရထားဟိုတယ်မှာ မိတ်ဆွေတွေစုံတုန်း သဘောရှိ ကလောဟိခဲ့ခြင်းဖြင့် ကျွန်တော် အမူးလွန်သွားပါသည်။ ကိုယ့်ရေချိန်ကိုယ် မမှန်းနိုင် ဖြစ်သွားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် မီးရထားဟိုတယ်ကအပြန်မှာ အားလုံးလူတွေနှုတ်ဆက်ပြီး ကားပေါ်တက်ခဲ့သည်သာ သတိရ၍ ယခု နံနက် ၆ နာရီနှင့် မနေ့က ညနေ ၆ နာရီ မှားသည်အထိပင် ဖြစ်တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော် အိပ်ရာကထလိုက်သည်၌ ခေါင်းထဲ၌ မူးနောက်နောက် ပင် ရှိသေးလေ၍..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့...ပေါ်ဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါ ဖရုဆော့လ်သောက်မှ ဖြစ်မယ်ကွ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟော့ဒီမှာ ကျွန်တော် အသင့်ပြင်ခဲ့ပြီးပါပြီ ဆရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချို့လူတို့သည် လွန်ခဲ့သောနေ့က အမူးလွန်ခဲ့သည်ကို “ပစ်ကမီ အပ်ဆို၍ ထပ်သောက်ခြင်းဖြင့် ခေါင်းကိုက်ပျောက်စေကာ ရီတီတီမူးသည့် အရသာကို ဆက်ပြီးခံစားကြသည်။ ကျွန်တော်ကား သောက်တုန်းက နောက် ကမီဒေါင်း” အလိုရှိ၍ နောက်နေ့မှာ ဆက်ပြီးမမူးလို။ အမူးအို အမူးဟောင်းကြီးကို မခံစားချင်သောကြောင့် အစာအိမ်ကို ဆေးကြောပစ်လိုက်သည်သာ ဖြစ်ပါသည်။ သို့မဟုတ်ဘဲ အလျဉ်မပြတ် ဆက်သောက်တတ်သောအကျင့်ရှိနေပါမူ ဝမ်းထဲ အရက်ဓာတ်ကုန်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လက်တုန်ခြေတုန် ဖြစ်လာတတ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် ပေါ်ဦးစီမံထားသော ဝမ်းနုတ်ဆေးကိုသောက်ပြီး သောအခါ၌ အိပ်ရာထဲ ပြန်မှေးနေလိုက်ပါသည်။ တော်တော်လေးအကြာတွင် ပေါ်ဦးသည် နွားနို့မပါသော ကော်ဖီခါးခါးတစ်အိုးကို ယူလာပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် အိပ်ရာမှထထိုင်လိုက်ပြီး ကော်ဖီမပူမအေး ကြက်သီး နွေးကိုသောက်ရင်း.....\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပေါ်ဦး” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မနေ့က ငါ့ဆီလာတဲ့စာများ ရှိသလား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မရှိဘူး ဆရာ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တယ်လီဖုန်းခေါ်တာများကော” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တယ်လီဖုန်းတစ်ခုတော့ အခုမနက်ပဲ ခေါ်တယ်ဆရာ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်သူ့ဆီကလဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာ အန်တီမြဆီကဆရာ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သြ... အန်တီမြ၊ ဘာတဲ့လဲကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာ့ကို စကားပြောချင်လို့ ဆရာအိပ်ရာကနိုးရင် သူ့ဆီဖုန်းဆက် စမ်းပါတဲ့ ဆရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော် ဖုန်းခေါ်ပေးရမလားဆရာ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အား...နေပါဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ရုတ်တရက်စိတ်ကူးရသည်နှင့် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါ သူ့ဆီကို လူကိုယ်တိုင် သွားမယ်ကွ၊ မနက်စာ ဟိုမှာစားမယ်ကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကောင်းပါပြီ ဆရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိတ်ဆွေစဉ်းစားကြည့်ပါ။ ဝမ်းနုတ်ပြီးသောအခါ၌ ထမင်းကောင်း၊ ဟင်းကောင်းကို မြိန်မြိန်ကြီးစားချင်သည် မဟုတ်ပါလား။ ဤအချိန်တွင် လူ့ပြည် တွင် ထမင်းကောင်း၊ ဟင်းကောင်းသည် ဘယ်မှာရှိသနည်း။ ကျွန်တော့်ကိုမေး၊ အန်တီမြအိမ်မှာ သူတို့၏ ခန္တမာ “တိုနီ” ချက်သောလက်ရာ ဖြစ်ပါသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ထမင်းချက်တိုနီ၏ အကြောင်းကိုဖြင့် ကျွန်တော် မိတ်ဆွေအား ပြောခဲ့ ဖူးပေါင်းများပြီ ထင်ပါရဲ့။ သို့သော် နည်းနည်းကလေးထပ်ပြီး လျှာရှည်ပါရစေဦး။ တိုနီလက်ရာ မည်မျှကောင်းသည်ကို ကျွန်တော်တတ်စွမ်းသမျှ စကားအရာနှင့် ပြောရလျှင် သူစီမံပေးသော ထမင်းစားပွဲတွင် ထိုင်စားနေရသောအခါများ၌ ကျွန်တော်သည် ဘယ်တော့မှ ဝမ်းဗိုက်မပြည့်အောင် ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုခဲ့သော်ကျောကုန်းက အပေါက်ဖောက်ပြီး အစာတွေကို အပြင်သို့ ပြွန်နှင့်သယ်၍ ထုတ်ထားချင်ပါ၏။ ဤအထိ အရသာထူးလှပေသည်။ မိတ်ဆွေနားလည် ပါတော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မောင်ဆွေရဲ့ စိန်ကောင်း ကျောက်ကောင်းဟာ မင်းမှာပိုက်ဆံရှိရင် လိုချင်သလောက်ရတယ်ကွယ့်၊ တိုနီလို ထမင်းချက်ကောင်းကတော့ကွာ မင်း ဗမာပြည်မှာ ပတ္တမြားလှည်းတစ်စီးတိုက်တင်ပြီး လိုက်ရှာစမ်းပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ဤကား အန်တီမြ၏စကား။ ဒါကို ကျွန်တော်က ခြွင်းချက်တစ် စက်ကလေးမရှိ ထောက်ခံသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပေါ်ဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါသွားဖို့ ကားအသင့်ပြင်ထားကွ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤနေရာ၌ ပေါ်ဦးသည် ကိုယ်ဟန်ကို အနည်းငယ်ပြင်လိုက်၍..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကားမရှိဘူးဆရာ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို..ဘယ်ရောက်သွားတုန်း”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မနေ့ကပဲ မိုင် ၅ဝဝ ပြည့်လို့ ဆားဗစ်စ်ပို့ထားလိုက်တယ်ဆရာ၊ အခုညနေမှ ရမယ်ဆရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိုး...မိုင်ဂေါ့ဒ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်မော်တော်ကားမှာ စီး၍ မိုင် ၅ဝဝ ပြည့်တိုင်းပြည့်တိုင်း အင်ဂျင်ကိုဆေးကြောရန် ချို့ယွင်းချက်ရှိလျှင်ပြုပြင်ရန် ဝယ်သောတိုက်က တာဝန်ယူပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်သည် နံနက် ၁၀ နာရီခန့်တွင် ကိုယ်လက် ပေါ့ပါးသွား၍ ရေမိုးချိုးပြီးသည့်နောက်၌ ကိုယ်ပိုင်မော်တော်ကားအစား ဖဲထီး ကိုဆောင်း၍ ဘတ်စ်ကားဆိပ်သို့ ထွက်ခဲ့ရပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤမျှ ကျွန်တော်သည် အန်တီမြ၏ အိမ်ထဲကို ဝင်မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင် နက် တစ်ခါမှမကြုံဘူး မကြားဘူးသော ကင်းဝန်မင်းကြီးကွမ်းအစ်၊ တင်အောင် လွင်၏ မှတ်စုစာအုပ်နှင့် သမီးရည်းစားနှစ်စုံ၏ အချစ်ဇာတ်ရှုပ်ကြီးထဲသို့ မခင်နှင်းဆီနှင့် ပါဝင်ကပြရန် လက်မှတ်ထိုးလိုက်မိသည်နှင့်သာ တူပါတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e( \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eခ )\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အန်တီမြအိမ်ထဲသို့ ရောက်လျှင်ရောက်ချင်း ပထမဦးဆုံးတွေ့ရသူ မှာ အန်တီမြယောက်ျား ဦးကြီးချစ် ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ဦးကြီးချစ်က ကျွန်တော့်ကို မမြင်ချေ။ ကျွန်တော်လာသည့်ဘက် ကျောခိုင်းကာ သူ့ဗီရိုကြီး ထဲကပစ္စည်းတွေကို စိတ်ဝင်စားနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤနေရာ၌ လာမည့်ရှေ့ဇာတ်လမ်းအတွက် ကျွန်တော့်ဦးကြီးချစ် ပေါကြောင်ပုံကို ဖော်ပြထားရဦးမည်။ ပိုက်ဆံချမ်းသာသူများသည် အသက်ကြီး လာသောအခါ၌ တစ်ခုခုဘက်ကို လိုက်စားတတ်လေရာ ကျွန်တော့်ဦးကြီး ဝါသနာကား ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို ရှာဖွေဝယ်ယူ စုဆောင်းတတ်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။ သူ့မှာ ဒီကိစ္စနှင့်သာ ထာဝရအလုပ်များလျက်ရှိသည်။ သူ ရပြီးသော ပစ္စည်းများကို အရိပ်တကြည့်ကြည့်နေသည်။ အိမ်သို့ တစ်စုံတစ်ယောက် ဧည့်သည်လာလျှင် အဲဒီဟာတွေ တစ်ခုစီပြပြီး ပြောဆိုနေရပါက တစ်ဖက်လူ စိတ်ပါလား၊ မပါလား မစဉ်းစား။ သူထမင်းစားဖို့ပင် မေ့သည်။ ဤကိစ္စ မျိုး၌ ကျွန်တော့်လိုကောင်ကိုပင် ချမ်းသာမပေးတတ်ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်သည် သူ၏ ဘေးဒဏ်မှ လွတ်ကင်းအောင် အသာကလေး ခြေဖွပြီး အတွင်းခန်းသို့ဝင်ခဲ့ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစေခံမကလေးကိုတွေ့လျှင်... \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့..အန်တီမြ ဘယ်မှာလဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သူ့အလုပ်ခန်းထဲမှာ ကိုကို”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဩ..သူ့အလုပ်ခန်းထဲမှာဆိုလို့ အန်တီမြ ဘာလုပ်သနည်း။ ပြောပြ ရဦးမည်။ ရှေးယခင်ကလည်း မိတ်ဆွေကို ကျွန်တော်ပြောပြဖူးသည် ဖြစ်ပါ လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် အကျယ်ချဲ့စရာလိုမည် မထင်ပါ။ ကျွန်တော့်အန်တီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541897306261,"sku":"","price":6650.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b3b3afc5-9cea-4d17-8ff5-0a5dda576299.jpg?v=1730245004"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-မြင်းကလေးအာတားနှင့်အခြားကိုယ်တွေ့ဆောင်းပါးများ","title":"မြင်းကလေးအာတားနှင့်အခြားကိုယ်တွေ့ဆောင်းပါးများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒေါင်းနွယ်ဆွေ ကြွေကျ မြေခတဲ့ ငွေကြယ်ပွင့်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ ယခုလက်ရှိ မြန်မာစာပေ၌၊ ကဗျာဆရာအဖြစ်နှင့် ရပ် တည်နေကြသူများကို အထူးပင် ချီးကျူးဖွယ် ကောင်းလှပါသည်။ အကြောင်း မှာ မဂ္ဂဇင်းတစ်အုပ်မှာ ကဗျာတစ်ပုဒ်ရေး၍ ရှေ့ပိုင်းကဗျာကဏ္ဍမှ သရုပ်ပြ ပုံနှင့် ပါရသည်တိုင် စာမူခက ဘယ်လောက်ရလို့လဲခင်ဗျာ။ မသကာ နှစ်ဆယ်၊ အစိတ်ပေါ့ ။ အဲသည်တော့ လစဉ်မဂ္ဂဇင်း ၁၀ အုပ်မှာ ကဗျာ ၁၀ ပုဒ်ပါအောင် ရေးနိုင်ဦးတော့ သူ့တစ်ယောက်စာမျှ ထမင်းစားဖို့မရ။ နို့ပြီး မိမိကဗျာတွေ ကောင်းလှပါတယ်၊ လူကြိုက်များလှပါတယ်လို့ စုဆောင်းပြီး စာအုပ်အဖြစ်နှင့် လုံးချင်းထုတ်ကြည့်၊ ဝယ်မည့်သူ အလွန်နည်း၊ အငှား ဆိုင်ကလည်း မယူ။ ထို့ကြောင့် စာအုပ်ထုတ်သူတို့သည် ကဗျာဆိုလျှင် ဆလံမာရေးကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့တိုင် ကဗျာဆရာဆိုတဲ့ သတ္တဝါတွေ တစ်နေ့တခြား ရေတက်ငါး လို ပွားများလာသည်ကို တွေ့ရတော့၊ သူတို့အား တကယ့်စာပေ ဝါသနာရှင် များအဖြစ် ချီးကျူးဝမ်းမြောက်ရပါသည်။ သူတို့သည် အချို့ စာရေးဆရာများ ကဲ့သို့ ငွေကြေးအတွက် ရေးကြသူများမဟုတ်။ မိမိမှာ အခြားအသက်မွေးမှု လုပ်ငန်းရှိပါလျက်၊ ကဗျာကို မရေးရမနေနိုင်လို့ ရေးကြသူများသာ ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ၎င်းတို့အထဲတွင် သေသည့်တိုင်အောင် ကဗျာတွေ မရပ်မနား အများ ဆုံးရေးသွားသူကား (၂၂-၃-၈၅) က အသက်ကလေး ၅၄ နှစ်နှင့် ကွယ်လွန် သွားရှာသော ကဗျာဆရာ ဒေါင်းနွယ်ဆွေပါတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သူသည် ကျွန်တော့်ထက် အသက် ၁၀ နှစ်ကျော် ငယ်ပါ၏။ သို့သော်ကျွန်တော်သည် ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ အသက် ၂၈ နှစ်သားမှ စာပေနယ်ရောက်ခဲ့ ၍ ဒေါင်းနွယ်ဆွေကား ၁၉၄၈ ခုနှစ်၊ သူ့အသက် ၁၇ နှစ်သားလောက်ကစပြီး၊ ကဗျာတွေ စတင်ရေးခဲ့ခြင်းဖြင့် သူနှင့် ကျွန်တော်သည် ရှုမဝမဂ္ဂဇင်းမှာ သူက ကဗျာဆရာအဖြစ်နှင့်လည်းကောင်း၊ ကျွန်တော်က စာရေးဆရာအဖြစ် နှင့်လည်းကောင်း၊ ရင်ပေါင်တန်းမိကြပါသည်။ သူသည် ကျွန်တော့်ဝတ္ထု တွေကို ကြိုက်၍၊ ကျွန်တော်ကလည်း သူ့ကဗျာတွေကို ချီးကျူးခြင်းဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လေးစားခင်မင်ကြပါသည်။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်သည် ရှုမဝမဂ္ဂဇင်း၏ ပင်တိုင်ကဗျာဆရာ၊ ပင်တိုင်ဝတ္ထုရေးဆရာများဖြစ်ခဲ့ကြပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှုမ၀ဦးကျော်ပြောခဲ့တဲ့စကား ကျွန်တော်ကြားရ၏။ ဒေါင်းနွယ်ဆွေ ကဗျာဆိုလျှင် ပယ်ရတာမရှိ၊ မကောင်းတာမရှိ။ သော်တာဆွေဝတ္ထုဆိုလျှင် ပယ်ရတာမရှိ၊ မကောင်းတာမရှိဟူ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စင်စစ် ဒေါင်းနွယ်ဆွေသည် ရှုမဝတွင် ကဗျာအများဆုံး ရေးခဲ့သူ ဖြစ်သလို၊ သော်တာဆွေကလည်း ရှုမဝတွင် ဝတ္ထုအများဆုံး ရေခဲ့သူဖြစ်ပေ သည်။ ယနေ့ထိ... ကြည့်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော်... သူ့ကို ကျွန်တော့်ထက် ချီးကျူးသင့်ကြပါသည်။ အဘယ် ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်တော်သည် ဝတ္ထုရေးခြင်းဖြင့် ထမင်းစားလောက်၏။ ဒေါင်းနွယ်ဆွေကား မဂ္ဂဇင်းတော်တကာမှာ ကဗျာတွေ မွနေအောင် လျှောက် ရေးသော်လည်း ထမင်းစားလောက်သူ မဟုတ်။ စီးပွားရေးသတင်းစာ၊ တိုင်း ရင်းမေဂျာနယ်၊ အိုးဝေဂျာနယ်၊ ဖြူနီညိုပြာမဂ္ဂဇင်းတို့မှာ ကြုံရာသင့်ရာ တွဲဖက်အယ်ဒီတာအဖြစ်တွေ လုပ်ခဲ့ရပါသေးသည်။ သူ့ဇနီး ဒေါ်ခင်မြင့်က လည်း “တိုင်းရင်းမေ မမြင့်နွယ်” ကလောင်နာမည်နှင့် ဝတ္ထုတွေ ရေးရပါသေး သည်။ နှောင်းသော် ဒေါင်းနွယ်ဆွေကိုယ်တိုင် လုံးချင်းဝတ္ထုစာအုပ်တွေ ရေးကရောဗျို့။ တစ်ချီတစ်မောင်း တော်တော်လေး ရောင်းကောင်းခဲ့သဖြင့်၊ သူ့ဝတ္ထုတစ်အုပ်စ နှစ်အုပ်စ ကျွန်တော် ဖတ်ကြည့်တော့ ကျွန်တော် စိတ်ပျက် မိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သဟာနှင့်တစ်နေ့သ၌ လူချင်း မိ၍၊ ကျွန်တော်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟဲ့ ငဒေါင်းကြီး၊ နင် ဘာတွေလျှောက်ရေးနေတာလဲဟ။ နှင့် ကဗျာတွေ သိက္ခာကျမယ်။ နှင့်ဝတ္ထုတွေ ငါ ဖတ်ကြည့်မိတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူက ပျာပျာသလဲ “အစ်ကိုမဖတ်နဲ့၊ ဒါတွေက အစ်ကိုတို့လို လူတွေ ဖတ်ဖို့ ရေးတာမဟုတ်ဘူး။ ထမင်းစားစရာမရှိလို့ ဘော်ချက်ရတာပါ အစ်ကို ရဲ့” ဟု ပြော၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မှန်ပါပေသည်။ သူသည် ကဗျာဆရာအဖြစ်နှင့် ရပ်တည်နေနိုင်ရန်၊ ထမင်းဝဝစားဖို့ လိုသည်မဟုတ်ပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နှောင်းသော် သူသည် ထိုဝတ္ထုမျိုးတွေရေးခြင်းရပ်စဲပြီး၊ တကတည်း ကြံမိကြံရာ သူဝါသနာပါ၍ လေ့လာလိုက်စားခဲ့သော ပညာဖြင့် ဒေါင်းနွယ် ဆွေသည် ပြည်ဟိန်းကျော်၊ ပြည်ဟိန်းကျော်သည် ဒေါင်းနွယ်ဆွေ ဆိုပြီး လက္ခဏာ ဗေဒင်ဆရာ လုပ်ပြန်ရောလားခင်ဗျာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့ ရှုမဝမှာတွေ့၍ “ဟေ့ကောင်ကြီး၊ နင် ဗေဒင်ဆရာလုပ်တာ ဘယ့်နှယ်နေလဲ” မေးတော့၊ “အံမာ ဒီခေတ် အဲဒီအလုပ်က အစားသာသား အစ်ကိုရဲ့” ဟု ပြန်ပြောပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် ကဗျာဆရာအဖြစ်နှင့် ရပ်တည်ဖို့အတွက် အမျိုးမျိုး အသက် မွေးရသူဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒေါင်းနွယ်ဆွေ၏ ဟာသနှင့် အာဝဇ္ဇန်း။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၈၄ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၂၂ ရက်၊ တနင်္ဂနွေနေ့က ဒေါင်းနွယ်ဆွေ တို့ မိသားစုနှင့် ကျွန်တော် ခရီးအတူသွားဖို့ ကြုံကြိုက်လာပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တွံတေးမြို့နယ် ကန်တစ်ရာ ခြံတစ်ရာ စီမံကိန်းကို လေ့လာရန်၊ တွံတေး မြို့နယ် ပါတီကောင်စီ၏ ဖိတ်ကြားချက်အရ၊ ကဗျာဆရာ တွံတေးသက်ဦး ဦးဆောင်မှုဖြင့် ကျွန်တော်တို့ ရန်ကုန်မြို့မှ စာပေလုပ်သားများ လိုက်ပါသွား ကြသည်။ သက်ကြီးရွယ်လိုက် ဖော်ပြရသော်၊ ဆရာမာဃ၊ သော်တာဆွေ၊ လှသမိန်၊ ဒေါင်းနွယ်ဆွေ၊ ကဗျာဆရာ အောင်မှိုင်း၊ ဗေဒင်လက္ခဏာ စာရေး ဆရာ မင်းသိင်္ခ၊ (အဲ အမျိုးသမီး စာရေးဆရာမတွေတော့ ဘယ်သူကြီးတယ်။ ငယ်တယ် ကျွန်တော်မပြောဘူးနော်) တိုင်းရင်းမေမမြင့်နွယ်၊ (သူ့သမီး) နှင်းပန်းခိုင်၊ ယုဝတီရွှေဝါစိန်၊ တက္ကသိုလ်တင်လေး၊ ယုဝတီ ခိုင်စကားဝါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နံနက် ၇ နာရီခန့် ၊ ပန်းဆိုးတန်းဆိပ်ကမ်းမှ ဒလကူးတို့သင်္ဘောပေါ်တက်ကြ၊ ၅ မိနစ်လောက်အကြာ ဒလဆိပ်ကမ်းရောက်တော့၊ တွံတေးသို့ ၁၇ မိုင် ခရီး ဂျစ်ကားသုံးစီးနှင့် ထွက်ခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲ ကံအားလျော်စွာ ကျွန်တော်မှာ နားငြီးရကိန်းကြုံတော့၊ စာရေး ဆရာ ဗေဒင်ဆရာဖြစ်တဲ့ မင်းသိင်္ခ၊ ပြည်ဟိန်းကျော်လုပ်နေသော ဒေါင်းနွယ် ဆွေတို့နှင့် ကားတစ်စီးတည်းကျတော့၊ သူတို့ချင်း လေကန်ကြတဲ့ ဗေဒင် လက္ခဏာအကြောင်းတွေ နားဆင်ရတာပေါ့ ဗျာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲသည်မှာ တွံတေးကလာကြိုတဲ့ လူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် စိတ်ကူးပေါက်လာ ထင်ပါရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာတို့လွန်ခဲ့တဲ့ မတ်လထဲက သတင်းစာတွေထဲ ဖတ်လိုက်ရမှာ ပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ တွံတေးမြို့နယ် ကန်ပဲ့ရွာ ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ ကြောင်မကြီးက ကြွက်ကလေးတွေ နို့တိုက်တာ၊ အဲဒါ ဘာအတိတ်နိမိတ်လဲ” မေးလိုက်တော့၊ မင်းသိင်္ခထက် နှုတ်သွက်တဲ့ ဒေါင်းနွယ်ဆွေက ကောက်ကာ ငင်ကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒါ မန္တလေးမြို့မှာ မီးကြီးလောင်တာပေါ့ဗျ” ဟု ဆိုလိုက်တော့ (အဲဒီသတင်းချင်းကလည်း ရက်ပိုင်းပဲ ခြားတာကိုဗျ) ကျွန်တော်က...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟဲ့ ငနာရဲ့၊ နှင့်ဟာ ဘာဆိုင်တုံး။ ဘာကိန်းခန်းနဲ့ ဟောတာလဲ” ဆိုတော့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ညောင်ဦးကမ်းပါးပြိုတာနဲ့ စမ္ပာနဂိုရ်က နွားမကြီးပေါင်ကျိုးတဲ့ ကိန်းပေါ့ အစ်ကိုရဲ့” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒါသာ ကြည့်တော့ ကိုယ့်လူတို့။ မေးသမျှအမြန်ဖြေမည်၊ မမှန်ရင် အရိုက်ခံတယ်ဆိုပြီး၊ ဆေးရုံက ဆင်းမယ့် ဗေဒင်ဆရာမဟုတ်ဘူး”ဆိုတော့ လူများ ဝိုင်းရယ်ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခေတ္တကြာသောအခါ ကျွန်တော့်အနီးတွင် ထိုင်သော လူတစ်ယောက် က ဘာစိတ်ကူးရလာပြန်သည်မသိ။ ကျွန်တော့်အား...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာ ဒေါင်းနွယ်ဆွေနဲ့တိုင်းရင်းမေ မမြင့်နွယ်က လင်မယားဆို”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါတယ် ခင်ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုအခါ ထိုလူက ထူးထူးခြားခြား တွေးမိလာ ထင်ပါရဲ့... \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဖြင့် သူတို့ချင်း သိပ်ချစ်ကြမှာပဲနော်” ဆိုတော့၊ ကျွန်တော်က“ဟ လင်မယားပဲ လင်မယားလိုပဲ ချစ်ကြမှာပေါ့ ဗျ။ ဘာလို့ အထူးမေးနေရ တာလဲ” ဆိုတော့...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီလို ဆရာရဲ့၊ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ကဗျာဆရာ၊ စာရေးဆရာ တွေဆိုတော့ လူလူချင်း ချစ်တာအပြင် အနုပညာသည်ချင်း ချစ်တာပါ နှောလိုက်တော့ ကျွန်တော်တို့ သာမန်လင်မယားတွေထက် ပိုချစ်ကြမလား လို့ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သည်တော့ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲ၊ အင်း သူတွေးမယ်ဆိုလည်း တွေးစရာ၊ မေးမယ်ဆိုလည်း မေးစရာ၊ ဤလူသည် ကဗျာစာပေကို လွန်စွာ စိတ်ဝင်စား သူဖြစ်ရမည်ဟု စဉ်းစားမိ၍၊ ကျွန်တော့်နှုတ်ထဲမှာလည်း ရယ်စရာပြောရန် အပေါက်အစ ရလာသဖြင့် ကျွန်တော့် ကျောဘက်၌ နေသော ဒေါင်းနွယ် ဆွေအား..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့ ဒီလူမေးနေတာတွေ ကြားရဲ့ လား” ဆိုတော့...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကြားပါတယ် အစ်ကိုရဲ့၊ သူ ကျွန်တော်တို့ကို တော်တော်စိတ်ဝင် စားဟန် တူပါရဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဖြင့် မင်းတို့လင်မယား ဘယ်လောက်ချစ်ကြသလဲဆိုတာ ငါပြော လိုက်တော့မယ်နော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ပြောလိုက်စမ်းပါ အစ်ကိုရယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သည်တော့ ကျွန်တော်က ထိုလူအား \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သည်လိုဗျ၊ တစ်နေ့ ကျွန်တော် ဒေါင်းနွယ်ဆွေတို့ အိမ်ရောက်သွား တော့၊ ဧည့်ခန်းမှာ ဒေါင်းနွယ်ဆွေက အပေါက်ဝဘက် ကျောခိုင်းပြီး ကုလား ထိုင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတယ်။ သူ့မိန်းမက သူ့ဒူးနှစ်လုံးကြားမှာ ထိုင်လို့ဗျ။ သူတို့ ဘာလုပ်နေကြသလဲ။ ကျွန်တော်ကြည့်လိုက်တော့၊ လား.. လား ဒေါင်းနွယ်ဆွေကြီးက မမြင့်နွယ်ခေါင်းသန်းရှာပေးနေတာကိုးဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုလူက ပြုံးစိစိနှင့် “ဪ... ချစ်ရှာတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က “ဘယ် ဒီလောက်ကဦးမလဲ။ ဒေါင်းနွယ်ဆွေက ရတဲ့ သန်းတွေကို တုပ်မပစ်ဘူးဗျ။ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သူ့ပါးစပ်ထဲ ပစ်... ပစ်.. ထည့်ပြီး၊ တဖြောက်ဖြောက်နဲ့ ဝါးစားနေတယ်၊ ဒီတော့ ကျွန်တော်က “ဟ... ကောင်ကြီးရဲ့၊ ကိုယ့်မိန်းမကိုယ်ချစ်လို့ သန်းရှာပေးတာတော့ ထားပါတော့။ သန်းတွေ မရွံမရှာ တဖြောက်ဖြောက်နဲ့ ဝါးစားနေတာက ဘာသဘော လဲ။ မင်း ဗေဒင်ဆရာဖြစ်သွားမှ မျောက်စိတ်ပေါက်နေသလား” ဆိုတော့ သူက ဘာပြန်ပြောသလဲသိလား။ “ဟာ... အစ်ကိုရ၊ သန်းဆိုတာ လူရဲ့ အသွေးအသားက ဖြစ်တာ မဟုတ်လား။ ဒီတော့ ကျွန်တော့်မိန်းမရဲ့ ခေါင်းကသန်းဟာ ကျွန်တော့်မိန်းမရဲ့ အသွေးအသားပေါ့ ဗျ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က ကိုယ့် မိန်းမရဲ့ အသွေးအသားကို မပစ်ရက်လို့ စားနေတာဗျ” တဲ့ ပြန်ပြောတယ်ခင်ဗျ။ မယုံအခုပဲ သူ့မေးကြည့်” လို့ဆိုတော့ ဒေါင်းနွယ် ဆွေကြီးက သဘောကျလို့ ရယ်လိုက်တာလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နို့ပြီး သူက ဘာပြောလဲဆို...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်ကို ဟာသကတော့ ပထမတန်းပဲ။ အဲဒါ တစ်နေရာရာမှာ ထည့်ရေးစမ်းပါ”ဟု ပြောခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာလည်း အလျဉ်းသင့်သလို ရေးမည်ဟုအားခဲခဲ့ ရာ၊ ယခု သူကွယ်လွန်၍ သူ့အကြောင်း ရေးမှပင် သူ့ဆန္ဒအတိုင်း ထည့်သွင်း လိုက်ရပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဇဝနဉာဏ်၊ ဟာသဉာဏ်ရွှင်သော ကဗျာပညာရှင်ကြီး ဒေါင်းနွယ် ဆွေ၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကောင်းရာသုဂတိသို့ လားပါစေ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(ဝါ) \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာစာပေမှာ ကဗျာဆရာပြန်၍ ဖြစ်လာပါစေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှုမ၀ရုပ်စုံမဂ္ဂဇင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541892128917,"sku":"","price":4750.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_839e0f97-bd0d-41e5-86e5-c14f83ca0d24.jpg?v=1730245019"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-ရန်အောင်ရတနာနှင့်ပျားစွဲသောမုတ်ဆိတ်","title":"ရန်အောင်ရတနာနှင့်ပျားစွဲသောမုတ်ဆိတ်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလွန်တရာ စိတ်ဆိုးခက်ထန်နေသောသူ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဒါ့.. ကိုစောလွင်... ထတော့ဗျ၊ အိပ်လှချည်ကလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            အပြင်ဘက်ဧည့်ခန်းမှ ကိုတောက်ထွန်း၏ နှိုးသံကို ကြားရသဖြင့်၊ ကျွန်တော်သည် စောင်ခြုံ ကိုခွာ၍ အညောင်းဆန့်ရင်း.......။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ထပါပြီဗျ... ဘာကိစ္စများရှိလို့ပါလိမ့်၊ စောစောစီးစီး ...” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အောင်မယ်... ဒါများစောသေးလားဗျာ... ၇ နာရီတောင်ခွဲနေပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ကျွန်တော့အဖို့တော့ စောပြီလားဗျာ၊ ရှစ်နာရီခွဲအောင် အိပ်မယ်ကြံ ထားတာ၊ ညက နာရီပြန်တစ်ချက်ထိအောင် စာရေးရတာဗျ၊ အနို့ ... ခင်ဗျား ဘာကြောင့် လမ်းလျှောက်မသွားသေးတာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကိုတောက်ထွန်းသည် ခါတိုင်းနေ့များ၌ ကျွန်တော်အိပ်ရာက မထမီ စောစီးစွာ လမ်းလျှောက်သွားတတ်၍ တစ်ခါတစ်ရံ နံနက် ထမင်းစားချိန်လွန်မှပင် ပြန်လာလေ့ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “လာပါဗျာ... ထပါတော့၊ ကိစ္စရှိလို့ပါ၊ ဒီလောက်အိပ်ရမှ အိပ်ရေး ဝလောက်ရောပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ခင်ဗျား တယ်ဇိမ်ဖျက်တဲ့လူဗျာ၊ ဒီမှာ အိပ်မက်ကောင်းမက်နေတုန်းမှ အရေးကောင်း ဒိန်းဒေါင်းဖျက်တာပဲ၊ အိပ်မက်မှ နုံနုံချာချာမဟုတ်ဘူး၊ အဓိပတိ အိပ်မက်ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “အမယ်... ဘယ်လိုများမက်တာတုံး...” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟာ... မပြောပါနဲ့တော့ဗျာ၊ ဟောလီဝုစ် ရုပ်ရှင်ဇာတ်လိုက် မင်းသမီးဒေါ်ရော်သီလားမိုးနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ပေါ့ဗျာ၊ တောကြီး တောင်ကြီးတစ်ခုထဲမှာ ဇိမ်နဲ့ ပျော်ကောင်းနေကြတုန်း ဗြုန်းဆို ခင်ဗျားက ခေါ်လိုက်တာနဲ့ လန့်နိုးရတာ၊ သိပ်နှောင့်ယှက်တဲ့လူဗျာ၊ ခင်ဗျား အလျော်ပေးရမယ်...၊ အခုလို အနောက်နိုင်ငံမှာ စစ်ကြီးဖြစ်နေတုန်း ဒီလို နိုင်ငံခြားနဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး အိပ်မက်,မက်ဖို့ အင်မတန် ခဲယဉ်းတာဗျ၊ ကျွန်တော်မှ ကံကောင်းလွန်းလို့...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုဆိုရင်း ဧည့်ခန်းသို့ထွက်လာခဲ့ရာ စားပွဲဝိုင်းကလေးတွင် ကိုတောက် ထွန်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေသော အသက်အစိတ်ခန့် လူတုပ်တုပ်ဖြူဖြူ၏ မျက်နှာကို မြင်လျှင်မြင်ချင်း ကျွန်တော် နောက်ပြောင်ပြောလာခဲ့သော စကားစမှာ မီးကို ရေနှင့်ဖျန်းလိုက်သကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပြတ်သွားရလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကြောင်းမူကား ထိုသူမှာ အလွန်တရာ စိတ်ဆိုးခက်ထန်နေ၍ သူ၏ အမျက်ဒေါသတို့ကို ရုတ်တရက် ပေါက်မကွဲထွက်ရန် အတင်းအကြပ် ချုပ်တည်း နေရဟန်တူပေ၏။ မျက်နှာ တစ်ခုလုံး သွေးရောင်လျှမ်းနေလျက် နဖူးပြင်တွင် အတွန့်အလိပ်များ ဖြစ်ပေါ်နေအောင် ဆွဲငင် ရွံ့တွထားသော မျက်ခုံးနှစ်ခု၏အောက်၌ နီရဲနေသောမျက်လုံးအိမ်တို့မှာ တစ်ခုခုကို နက်နက်နဲနဲ တွေးတော နေသော ဟန်ဖြင့် စားပွဲအောက်သို့ စူးစူးစိုက်စိုက်ကြီး ငုံ့ကြည့်နေ၏။ အံသွား များကို တင်းကြပ်စွာ ခဲထားသဖြင့် မေးရိုးနှစ်ဖက်မှာ နံဘေးသို့ အသားလုံး ကလေးများ ဖုရောင် ကားထွက်နေလျက်၊ ပါးလွှာ ချွန်ထွက်နေသော နှုတ်ခမ်း တို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထိလိုက်ခွာလိုက် တဆတ်ဆတ်ဖြစ်နေ၏။ စင်စစ် ထိုသူ၏မျက်နှာကို မြင်ရသော သူသည် စနက်တံ မီးတောက်လောင်နေသော ပေါက်ကွဲလုနီး ယမ်းအိုးကြီးကို သွား၍ သတိရမည်ဖြစ်ချေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကျွန်တော်သည် ထိုသူ၏မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရှုရင်း သူတို့ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့ရာ စားပွဲကလေး၏နံဘေး၌ မတ်တတ်ရပ်မိလျှင်ပင် ကိုတောက် ထွန်းက ကျွန်တော်၏ မျက်နှာကို မော့ကြည့်ပြီး...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “ခုမနက်ပိုင်း ကျုပ်နဲ့အတူ ဟောဒီ ကိုဘခိုင်တို့အိမ်ကို လိုက်ခဲ့စေချင် တယ်၊ ခင်ဗျားလည်း လိုက်ချင်နေမှာပါပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်မှာ ကိုဘခိုင်ဆိုသူ၏ မျက်နှာကို မြင်ကတည်းကပင် ဤမျှ စိတ်ဆိုး ခက်ထန်နေရအောင် ဘယ်လိုကိစ္စများ ဖြစ်ပေါ်နေလို့ပါလိမ့်ဟု တွေးတော သိချင်နေသည်ကို ကိုတောက်ထွန်းသည် ကျွန်တော်၏မျက်နှာတွင် ခေတ္တမျှ ကြည့်ရှုလိုက်ခြင်းအားဖြင့် သိရှိနေပြီဖြစ်၍ ကျွန်တော်လည်း ဟန်ဆောင်ခြင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမပြုတော့ဘဲ “ဟုတ်ကဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်”ဟု ပြန်ပြောမိရာ ကျွန်တော်၏စကား မဆုံးမီပင် ကိုဘခိုင်ဆိုသူမှာ သည်းမခံနိုင်သော အသံနက်ကြီးဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “တယ်... အချိန်ဖြုန်းတဲ့လူဗျာ... ကိုတောက်ထွန်းနှယ် သွားကြပါစို့” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကိုတောက်ထွန်းက နဂိုအသံဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ကိုဘခိုင်ရဲ့ ဒီကိစ္စမျိုးက ဖြစ်ပြီးနေမှဟာ အလျင်စလို လုပ်ပေမယ့် လုပ်တိုင်း ခရီးရောက်တာမျိုး မဟုတ်ဘူးဗျ၊ အေးအေးဆေးဆေး တွေးတွေး တောတောနဲ့ အကျိုးအကြောင်းဆက်သွယ်ပြီး စုံစမ်းရတာမျိုးဗျ၊ ကဲ...ကိုစောလွင် ကလဲ မြန်မြန်ပြင်ဆင်ခဲ့ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဟု ကျွန်တော့်ကိုပြောပြီး တစ်ဖန် ကိုဘခိုင်ဘက်သို့ လှည့်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ကိုဘခိုင်ရဲ့ ..... စိတ်ကို ကောင်းကောင်းချုပ်တည်းစမ်းပါ၊ လူဆိုတာ တရားနဲ့ဖြေရတယ်ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကိုဘခိုင်မှာ လေယူလေသိမ်းမမှန် ဒေါသခက်ထန်သောအသံကြီးဖြင့်..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုတောက်ထွန်းရာ... စိတ်ကိုချုပ်ပြီလားဗျ၊ မချုပ်ရင် ဒီလိုများနေမယ် မှတ်သလား၊ ဓားတစ်ဖက် သေနတ်တစ်ဖက် ကိုင်ပြီးတော့ မြင်ရာလူတွေ လိုက်သတ်နေမယ်ဗျ၊ ခင်ဗျား သိရဲ့လား၊ ကိုတောက်ထွန်းနှယ် ခင်ဗျား ကျွန်တော် စိတ်ကို အသိသားနဲ့၊ အခု ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ ဝမ်းနည်း ပူပင်နေတယ်များ မှတ်သလား၊ ဟား ... နည်းနည်းမှမရှိဘူးဗျ၊ ကျွန်တော့်ဖေဖေကို ဒီလိုရက်ရက် စက်စက် သတ်သွားတဲ့လူကို ဒီထက်ဆယ်ဆလောက် ရက်ရက်စက်စက် ပြန်သတ် ချင်တာပါပဲ၊ တောက်... ပေါင်းတည်နယ်သားများဗျာ၊ ဒီအရပ်မျိုး လူသတ်ခံရ တယ်လို့၊ ရာဇဝင်ရိုင်းလိုက်လေဗျာ...၊ ခင်ဗျားတာဝန်ကတော့ ဒီသတ်သွားတဲ့ လူကို ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းသိအောင် စုံထောက်ပေးဖို့ပါပဲ၊ ဒီပြင် ဘာမှ မလိုချင်ဘူး၊ အစိုးရလဲ မသိစေချင်ဘူး...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဟု အံကိုကြိတ်၊ လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်၍ ပြောနေသည်ကို နားထောင်ရင်း ကျွန်တော်သည် နောက်ဖေးဆောင်သို့ ဝင်ခဲ့လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ကိုဘခိုင်ကို ကျွန်တော်သည် ရှေးယခင်က မြင်ဖူးသလိုလိုသာ ရှိ၍ အကျွမ်းတဝင် ခေါ်ခေါ်ပြောပြော မလုပ်ခဲ့ဘူးချေ။ ကိုတောက်ထွန်း နောက်မှပြော၍ သိရသည်ကား စွန့်စားတိုက်ခိုက်မှုကို ပေါင်းတည်သားပီပီ ဝါသနာပါသူ ဖြစ်၍ တစ်ခါတစ်ရံ ခက်ခဲတင်းမာနေသော တရားခံတို့ကို လက်ရဖမ်းဆီးရသော အခါတို့၌ ပုလိပ် ဆယ်ယောက်မျှမက အားကိုးရသော ဟူ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုတောက်ထွန်းမူကား ခေတ်ပညာကို အတော်အတန် သင်ကြားခဲ့ပြီး နောက် မည်သည့် လခစားအလုပ်ကိုမျှ မလုပ်ကိုင်ဘဲ သူ ဝါသနာပါ၍ လေ့ကျင့် ခဲ့သော စုံထောက်အလုပ်ကို ဦးစံရှားကြီးကဲ့သို့ ပရိုက်ပိတ် လုပ်ကိုင်နေသူ ဖြစ်ပေ၏။ လူရည်လူစွမ်း အတော်ပင်ချွန်ထက်၍ အချို့ အစိုးရစုံထောက်များ လက်လျှော့ရသော ရာဇဝတ်မှုကြီးများကိုပင် ပေါ်ပေါက်အောင် စုံထောက်ပေး နိုင်သဖြင့် အစိုးရအဖွဲ့ကပင် အသိအမှတ်ပြုထားကာ စုံထောက်မောင်တောက်ထွန်းဟု အတော်ပင် နာမည်ရနေ ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်မှာ ကိုတောက်ထွန်းနှင့် ယူနီဘာစီတီတွင် တစ်နှစ်မျှအတူ နေခဲ့ဖူး၍ သူ၏ဆိတ်ငြိမ်စွာ စဉ်းစားခန်းဝင်ရသော စုံထောက်အလုပ်နှင့် ကျွန်တော် ၏ အနှောင့်အယှက်ကင်းမဲ့စွာ စာရေးရသောအလုပ်တို့မှာ တိုက်ဆိုင် သင့်လျော်နေ သဖြင့် စမ်းချောင်းကွက်သစ်ရှိ အတော်အတန် သပ်ရပ်သော အိမ်ကလေးတစ်လုံး တွင် တစ်လလျှင် အစိတ်ပေးကာ နှစ်ယောက် သဘောတူ ထမင်းချက်သမား မောင်တင်အေးခေါ် သူငယ်ကလေးတစ်ယောက်နှင့် သုံးယောက်တည်း နေထိုင်ကြ ခြင်းဖြစ်ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုတောက်ထွန်း၏ အင်္ဂါရုပ်မှာ အသားလတ်လတ်၊ အရပ်မြင့်မြင့်၊ ရင်အုပ် ကားကား၊ နှာတံသွယ်သွယ်၊ မျက်တွင်း နက်နက်၊ ပါးရိုးမြင့်မြင့် ဖြစ်၍၊ စူးစိုက် တောက်ပသော မျက်လုံးများနှင့် ပိရိသေသပ်စွာ စိ၍ထားတတ်သော နှုတ်ခမ်း တို့ဖြင့် ခန့်ငြားသောဣန္ဒြေကို ဆောင်ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စင်စစ် သူ၏ရူပကာယမှာ လှပချောမောသူ တစ်ယောက် ဟူသောစကား နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏အင်္ဂါရုပ်ကို မြင်ရသောသူ၏ စိတ်ထဲတွင်ကြောက်ရွံ့စိတ်၊ အားကိုးချင်စိတ်၊ ရိုသေဆည်းကပ်ချင်သောစိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နဂိုသဘာဝအားဖြင့် စကားနည်းသူဖြစ်၍ အပြင်ထွက်သွားလာရန် ကိစ္စ မရှိခဲ့လျှင် အစဉ်သဖြင့် ပက်လက်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လူသေကဲ့သို့ မျက်လုံးများ မှေးမှိန်ကာ တွေးတော ဆိတ်ငြိမ်နေတတ်သဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံ အသက်မှ ရှိပါ သေးရဲ့လားဟု ကျွန်တော်၏ တွေးထင်ချက်တို့မှာ သူ၏ ဆေးတံမှထွက်လာသော မီးခိုးငွေ့များကြောင့်သာ ပျောက်ကွယ်သွားရပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူနှင့်ကျွန်တော်မှာ တစ်အိမ်တည်း အတူနေကြသော်လည်း အတူသွား အတူလာနည်းပါးလျက် အမှုအခင်းကိစ္စ အထူးအထွေရှိမှသာ ကျွန်တော့်ကို အတိုအထွာခိုင်းစေရန် ခေါ်ငင်သွားတတ်၍ အချို့အမှုငယ်ကလေးများမှာ ကျွန်တော် မသိသည်သာ များပေ၏။ ယခုကိစ္စတွင်ကား ကျွန်တော် အားလပ်နေသည်ကို သိ၍လည်းကောင်း၊ အမှုဖြစ်ပုံ ဆန်းပြားမည်ထင်၍လည်းကောင်း ကျွန်တော့်အား အဖော်ခေါ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် အမြန်ဆုံးနည်းအားဖြင့် အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ခဲ့ပြီး နောက် ဧည့်ခန်းသို့ပြန်ထွက်ခဲ့ပေ၏။ စားပွဲနံဘေးသို့ ရောက်လျှင်ရောက်ချင်း ကိုတောက်ထွန်းသည် အဆင်သင့်ထည့်ပြီးသား ကော်ဖီတစ်ခွက်ကို ထိုးပေးရင်း “သောက်လိုက်ဦးပျို့”ဟု ဆိုခါ သူကိုယ်တိုင် နေရာမှထ၍ အနီးရှိ အင်္ကျီချိတ် တွင်အသင့်ထားသော အပေါ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ကိုဘခိုင်သို့ လှမ်း၍ “ကိုင်း...သွားကြစို့”ဟု ဆိုလျက် ဖိနပ်ခုံဆီသို့ လျှောက်သွားလေ၏။ ကိုဘခိုင် ကား ပြောင်ပြောချင်း အိမ်ရှေ့တွင်ရပ်ထားသော သူ၏ ကားကြီးဆီသို့သွား လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်လည်း ကြက်သီးနွေးမျှပူသော ကော်ဖီကို လျင်မြန်စွာချပြီး စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိရင်း ဖိနပ်စီးခဲ့၍ ကိုဘခိုင်နှင့် ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ဆင်းသွားသော ကိုတောက်ထွန်း၏နောက်မှ လိုက်ခဲ့လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘိုကေဖွားဖွား၊ မျက်ခုံးမွေးထူထူ၊ အသားညိုညစ်ညစ်၊ နှာတံပေါ်ပေါ်၊ အထူးသဖြင့် လက်ပြင်ကုန်းသော ဒရိုင်ဘာမှာ ကား၏တံခါးကို ဖွင့်နေနှင့်၍ ကျွန်တော်တို့သုံးယောက် အစဉ်အလိုက်ထိုင်မိလျှင်ထိုင်မိချင်း တံခါးကို ကျောင်း ခနဲ မြည်အောင်ပိတ်ခါ သူ၏နေရာသို့ ဝင်ထိုင်ပြီး စက်နှိုးစပြုလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့... မြန်မြန်မောင်း”ဟူသော ကိုဘခိုင်၏ အမိန့်ပေးသံနှင့် မရှေး မနှောင်းပင် ကားမှာ ရုတ်တရက်ခုန်ထွက်လေ၏။ ကျွန်တော့်မှာ ကားများအကွေ့ အရှောင် အဖြတ်အတက် များပြားလှသော လမ်းမကြီးတွင် ဤမျှ လျင်မြန်စွာမောင်းရဲလှသော ဒရိုင်ဘာကို ချီးမွမ်းရင်း လိုက်ပါလာခဲ့၍ ကိုဘခိုင်မူ သူ၏ တင်းမာခက်ထန်လှသော မျက်နှာထားကို မပြောင်းလဲနိုင်ဘဲ တစ်ခုခုကို နက်နက် နဲနဲ တွေးတော ငေးမောနေပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုတောက်ထွန်းမှာကား နောက်မှီကို အေးဆေးစွာမှီရင်း ဆေးတံကိုမှန်မှန်ကြီးစွာထုတ်နေ၍ တွေးတောဆင်ခြင်သော အမူအရာဖြင့် မကြာမီ ကိုဘခိုင် အား စတင်၍မေးခွန်းများ ထုတ်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခင်ဗျား ညက နိုက်ဂျူတီသွားတာ ကိုးနာရီနော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါတယ် မနက်ငါးနာရီလောက်မှ ပြန်ရောက်ပြီး အိပ်ရာဝင် အိပ်နေပါတယ်၊ ခြောက်နာရီလောက်မှာ ဦးဦးဘိုးသင်း နှိုးပြလို့ သိရတယ်။ တောက်.. အသေဆိုးလိုက်လေဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ညက ခင်ဗျားတို့အိမ်မှာရှိနေတာ ဘယ်သူတွေလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မေမေနဲ့ ညီမအငယ် ခင်တင့်က ပဲခူးသွားနေလို့ ညီမအကြီး ခင်မြင့် ရယ်၊ ဦးကြီးဘိုးသင်း၊ ထမင်းချက်တဲ့အဒေါ်ကြီး၊ နို့ပြီး... ဟောဒီ ဒရိုင်ဘာမြဟန် ဒါပဲ ရှိပါတယ်၊ မြဟန်ကတော့ ကားရုံထဲမှာ အိပ်တယ်၊ ကျန်လူတွေကတော့ အားလုံး အိမ်ပေါ်မှာအိပ်ကြတာချည်းပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းတုပ် ပွင့်နေတာက နောက်ဖေးဆောင် ထွက်တဲ့ တံခါးတစ်ခုတည်း ရယ်နော်၊ ညကများ ပိတ်မိကြပါလေစ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပိတ်မိပါတယ် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ပိတ်ခဲ့တာပဲ၊ နောက်ဘယ်သူမှ ဖွင့်တယ်မပြောပါဘူး၊ အဲဒီတံခါးသာ ပွင့်နေတယ်၊ နောက်ဖေးဆောင်တက်တဲ့ လှေကားတံခါးဖုံးကတော့ အသေအချာပိတ်ရက်သားပဲ၊ အိမ်ရှေ့ဘက်ကတက် တဲ့ လှေကားတံခါးနဲ့ ဧည့်ခန်းဆောင်ဝင်တဲ့ သံတံခါးကလဲ ပိတ်ရက်သားပဲ။ ကျွန်တော် ပြန်လာမှသာ ဦးဦးဘိုးသင်း ထဖွင့်ပေးတာ။ နို့ပြီး သူချက်ချင်း ပြန်ပိတ်တာပဲ၊ အခုမိုးလင်းမှ တွေ့ရတာတော့ အခုနပြောတဲ့ နောက်ဖေးဆောင် တံခါး မင်းတုံးပြုတ်နေတာနဲ့ ဖေဖေ့ အိပ်ခန်းတံခါးကို အထက်မင်းတုံးနေရာ နံဘေးက လက်ဝင်သာအောင် အပေါက်ဖောက်ပြီး ဖွင့်တာကလွဲလို့ အားလုံး ပြတင်းပေါက်တွေရော၊ တံခါးတွေရော နေသားတကျ ပိတ်ရက်ရှိတာချည်းပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီလိုဆို အိမ်အောက်ကနေပြီး တက်နိုင်တဲ့နည်းလမ်း တစ်ခုမှ မရှိ ဘူးပေါ့””\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တယ်... ရှိဖို့ခဲယဉ်းနေပါတယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခင်ဗျားဦးကြီး သုံးနာရီလောက်က ကြားလိုက်တဲ့အသံက ဘယ်လိုအသံ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လေးလေးလံလံ အထုပ်တစ်ခုကျသံလိုလို၊ တံခါးမင်းတုံး ချသံလိုလို တဲ့ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုတောက်ထွန်းသည် ခေတ္တမျှ တွေးတော ဆင်ခြင်ဟန်ပြုလိုက်ပြီး...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541887148181,"sku":"","price":6650.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_4d591076-617c-40b4-bbd9-dab61692ea4c.jpg?v=1730245078"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-လူ့ဘုံခန်း၀ါ","title":"လူ့ဘုံခန်း၀ါ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဆုံးနှင့် အစ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကြောင်ဆိုသော သတ္တဝါသည် အတော်ပင် ပေါင်းသင်းရခက်သော အကောင်မျိုး ဖြစ်၏။ ဘယ်အိမ်က ကြောင်မဆို သင်သည် သူ့အိမ်ထဲတွင် သူ့ကို ပွေ့ပိုက်ချီပိုးနိုင်သည်။ သူအင်မတန် သဘောကောင်းသည်။ ယဉ်ကျေး သိမ်မွေ့သည်။ သို့သော် အပြင်ဘက် လမ်းမသို့ ဆောင်ကြဉ်းသွားလျှင် ကား သင့်အိမ်က ကြောင်သည်ပင် သင့်ကို ခွင့်မပြု။ ပြင်ပရောက်သည်ဟု သိသည် နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သင့်ကို ကုတ်ခြစ်ပြီး သင့်လက်ထဲမှ ရုန်းကန်ထွက် ပြေးလိမ့်မည်။ သူတို့ အလိုမကျ ဖြစ်လျှင်လည်း သူတို့ကို ချုပ်ကိုင်ရန် ခဲယဉ်း လှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် ဤစဉ်၌ ယင်းသည်ကို သတိမပြုမိ။ နှစ်ပေါင်း များစွာ အတူနေခဲ့သော ကိုယ့်အိမ်က ကြောင်ကြီးရယ်လို့ အိမ်ကလူတွေ အလစ် အသာကလေးပွေ့ထွက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တကတဲဗျာ အိမ်ပြင်လည်းရောက်ပါရော.. “ပူစီကြီးက လိမ္မာ ပါတယ်ကွာ...။ ပူစီကြီးက လိမ္မာပါတယ်ကွာ.. 'ဟူ၍ ချော့၍မျှမရ တစ်ခါ တည်း ခိုးခိုးခွဲခွဲနှင့် ကျွန်တော့်ကို ကုတ်ခြစ်ပြီး ပြေးလေသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟင်း.....” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ထောင်းခနဲ ဒေါသထွက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါက ချော့ရက်နဲ့ ဒင်းက ကြမ်းတော့ ရမ်းပြမပေါ့ကွာ...” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် ထန်းရည်ကလည်း အတော်မူးနေသည်။ ကျွန်တော် အိမ်ပေါ် အသာပြန်တက်၊ ပုဆိုးထူထူတစ်ထည်ကိုတစ်ဖက်နှုတ်ခမ်းက စုချည်။ ငနဲကြီးကို ပြန်ချော့ဖမ်းပြီး တစ်ခါတည်းထုပ် ကာ ဆောင်ကြဉ်းခဲ့တော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါတောင် သူ့ကို မနည်းထိန်းချုပ်ရသည်။ အကောင်ကြီးက ငါးခါ လည်သားကြီး၊ ၄ ပိဿာကျော်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော့် စားဖော်သောက်ဖက်တွေဆီ ရောက်သောအခါ၌ အထုပ် အပ်လိုက်ပြီး... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ... ကြည့် စီရင်ကြတော့...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့် သဘောအရ ဤကြောင်ကို သတ်ရမည်ဆိုလျှင် ပုဆိုး ထုပ်ကိုမဖြေဘဲ လည်ကုပ်ကို စမ်းပြီး တုတ်ကောင်းကောင်းနှင့် နောက်စိကို ထုမည်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ဖိုးငွေက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းနည်းကြာပါတယ်ကွာ..ပေး...ငါလုပ်ပြမယ်...”ဆိုပြီး ကြောင် လည်ကုပ်ကို ကိုင်၍ထုတ်၊ မကုတ်နိုင်အောင် ခါးကို တအားဆန့်၍ဆွဲ၊ ကြောင်မှာ ကိုယ်စန့်နေလျှင် ခြေလေးဘက်ကားနေ၍ မကုတ်နိုင်တော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသို့လျှင် ဖိုးငွေသည် ကြောင်ကို ပက်လက်လှန်၍ သူ့လက်ခုပ် တစ်ဖောင်မြှောက်ပြီး မြေမာမာတွင် တအားပေါက်၍ ချလိုက်သတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြောင်တို့မည်သည်မှာ သာမန်ရိုးရိုးပစ်ချလိုက်လျှင် သူတို့ကိုယ်ကို လေထဲ တွင် လှည့်နိုင်ကာ အမြဲတမ်း လေးဘက်ထောက်ကျသည်။ ညင်ညင်သာသာ “ကြောင်ကျ'ဟု ခေါ်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခု ဗလကောင်းသော ဖိုးငွေက ကုပ်ကိုင်၊ ခါးဆွဲဆန့်ပြီး ပက်လက် လှန်၍ တအားပေါက်ချလိုက်သည်၌ကား ကိုရွှေကြောင်ကြီး ကြောင်ကျ မကျ နိုင်တော့ဘဲ နောက်စေ့နှင့်ကျော်နှင့် မြေမာပေါ်ခွံပြီး ဒန့်ဒန့်နှင့် စန့် လေသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကဲ..ကြောင်တော့ သေပါပြီ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ သော် ဤအလောင်းမှ ဟင်းဖြစ်ဖို့ရန် မလွယ်သေးပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရေဆုတ်လျှင်တော့ ကိစ္စမြန်မြန်ပြီးပါ၏။ သို့သော် စား၍မကောင်း။ အနံ့လည်းမမွှေး၊ အမှန်ကိုဆိုလျှင် မီးမြိုက်ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မီးတောက်ပေါ် တင်လိုက်၊ လောင်ကျွမ်းသော အမွေးတွေကို ဓားနှင့်ခြစ်ချလိုက်။ နောက်ဆုံး၌ တရုတ်တွေ၏ ဝက်ကောင်လုံးကင်လို နီရဲနေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင် မီးကျီးပေါ်ပြလိုက်၊ ဓားပြတ်ပြတ်နှင့် ‘ချင်... ချင်ပြည် အောင်ခြစ်လိုက် ပြုရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲသည်အခြေရောက်မှ ရင်ခွဲ၍ ဟင်းချက်ရသည်။ ကြောင်များမှာ ဝက်၊ ကြက်၊ ဘဲလို ရင့်သည်ဟူ၍ မရှိ။ ကြာလေ၊ ကြီးလေ၊ ဝလေ၊ ကောင်း လေဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသို့ နီရဲနေအောင် မီးမြိုက်ထားသောအခါ အပေါ်အရေခွံသည် ဝက်ခေါက်လို ဖြစ်ပြီး အဆီတစ်ထပ် အသားတစ်ထပ် သုံးထပ်သား ဖြစ်သွား သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြောင်ကြီးလျှင် ပေါင်နှစ်ချောင်း ကင်ထား။ နောက်မှ ကြော်စား။ အား..သိပ်ကောင်း၊ အလွန်ကောင်း။ ကြက်ပေါင်ကြော် ကောင်းတယ်ဆို တာ “မြစ်မမြင်ဖူး... မူးမြစ်ထင်” တာလောက်ပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲ... အသည်းကိုတော့ မြန်မြန်လွှင့်ပစ်လိုက်ပါ။ အသည်းရယ်လို့ နှိပ်မယ်များမထင်ပါနဲ့။ ကြောင်သည်းက အင်မတန် နံ.....။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် အူကိုကား အထင်မလွဲပါနှင့်။ ခွဲပြီးချက်။ အလွန်ကောင်း ၏။ ချို၏။ ထုတ်ထုတ်-ထုတ်ထုတ် နေ၏။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြက်များ၊ ဝက်များကဲ့သို့ ကြောင်များကို အိမ်တွင် မွေးပြီး စားသော အလေ့ပြုပါက ကျွန်ုပ်တို့ ဗမာပြည်တွင် ဟင်းကောင်းတစ်မျိုး တိုးရာသည်။ ယိုးဒယားပြည်မှာ ခွေးသားကို စားနေကြသည်။ ဗိုလ်လက်ျာ၏ပင်လယ် ငါးကဲ့သို့ “ခေတ်မီသူတိုင်း ကြောင်သားကို စား၏ ဟု ဝါဒဖြန့်ရမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကဲ-ကျွန်ုပ်တို့၏ ဇာတ်ကြောင်းကို ဆက်ရဦးမည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြောင်ကြီး အနိစ္စရောက်လတ်သော် ကျွန်တော်တို့လူစုသည် သူ့ ကို မီးသင်္ဂြိုဟ်ရန်အလို့ငှာ ရွာပြင်လယ်ကွင်းထဲသို့ ထွက်ခဲ့ကြသည်။ ရွာသို့ညှော်နံ့မရောက်နိုင်သောနေရာတွင် ရိုးပြတ်ခြောက်၊ ထန်းခြောက်တွေစုပြီး ပြုဖွယ်သော အမှုကို ပြုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချိန်မှာ ညမှောင်ပြီဖြစ်လေရာ ရွာဆီမှကြည့်လျှင် မီးရောင်ကို မြင်ရပေမည်။ ကျွန်တော်တို့ လူပေါင်းမှာ ၅ ယောက် ဖြစ်လေရာ၊ နှစ် ယောက်မှာ ထန်းရည်ခိုးရန် သွားနေ၍ ကျန်နှစ်ယောက်နှင့် ကျွန်တော် ကြောင်ကို မီးမြိုက်နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းအခိုက်ဝယ် ရွာဆီမှ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးရောင်လက်လာပြီး…\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ... လူကလေး...” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်ဖခင်၏အသံ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်အဖော်တွေသည် မျက်လုံးမျက်ဆန်ပြူးကြ၍ ကျွန်တော့် ရင်ထဲတွင် ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာတုံး... အဖေ..” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်း... အိမ်ကကြောင်ကြီး ယူသွားတယ်ဆို” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့.. အဖေ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်း၌ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးရောင်သည် ကျွန်တော်တို့လူစုကို ထိုးမိနေ ကာ သူအားလုံးကို မြင်လေသည်။ ကျွန်တော်တို့ ထပြေးရတော့မလိုလို၊ ကန်သင်းကွယ်ဝပ်နေရတော့မလိုလို ဖြစ်နေစဉ်တွင် အဖေ၏နှုတ်မှ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်း...ငါ့သား လုပ်ရက်သကွယ်... နှစ်ရှည်လများ ကွဲနေရတော့ ငါ့သား ငါ့ဆီ မလာဘူးမလာဘူးနဲ့။ လာမယ့်လာတော့ ဟင်း...”ဟု သက် ပြင်းကြီးချကာ ရွာဆီသို့ပြန်လှည့်သွားတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော်တို့သားအဖ နှစ်ရှည်လများကွဲကွာနေပြီး ယခု တွေ့ရတာ တစ်ရက်မျှ မပြည့်သေးပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၄၁ ခု ဒီဇင်ဘာလ ၂၃ ရက်နေ့ နိပွန်များက ရန်ကုန်မြို့တော်ကို မိတ်ဆက်ဗုံးထုလိုက်သဖြင့် ရန်ကုန်လူထုသည် အစိတ်စိတ်အမြွာမြွာ ကွဲကာ ဦးတည်ရာ သုတ်ခြေတင်ကြသည်၌ ရန်ကုန်မြို့မှာ ပညာရည်နို့သောက်စို့ ဟန်ဆောင်နေသော ကျွန်တော်သည် ဇာတိချက်ကြွေမွေးရပ်မြေသို့ ပြန် ရောက်ခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် နိပွန်များ အောက်မြန်မာပြည်တွင် နေသားတကျရှိသွား ၍ ၁၉၄၂ ခု မိုးဦးကျ ကဆုန်လကလေး၌ ကျွန်တော့်အဖေက အင်္ဂလိပ်ငွေ ၂၀ဝိ ပေး၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သားမောင် ညောင်စာရေးသို့သွား၍ ဤငွေ ၂၀၀ နှင့် ငါတို့အိမ် ထောင် မိုးတွင်းစာအလို့ငှာ ငရုတ်၊ ကြက်သွန် ဝယ်ချည်ပါ”ဟု အဖော်လူကြုံ နှင့် စေလွှတ်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လိမ္မာသော သားမောင်သည် ညောင်စာရေးသို့ ရောက်လတ်သော် ငရုတ်၊ ကြက်သွန် ဝယ်ပြီး မပြန်သေးဘဲ တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ထုံးဖိုရွာကလေးသို့ သွား၍ လည်သည်။ ပြေးရင်း ချေးပုံဟပ်မိဆိုသကဲ့သို့ ဤရွာတွင် စစ်ပြေး ရောက်နေသော သူ့ရည်းစားအိမ်ထောင်စုကို တွေ့သည်၌ ယောက္ခမလောင်း ကလည်း အရပ်တစ်ပါး ဘုန်းကြီးကျောင်းဇရပ်တွင် စိတ်အားငယ်နေခိုက် ဖြစ်၍ သမက်လောင်းအဖြစ် လက်ခံသဖြင့် (ဟိုတုန်းကတော့ ‘တောသား... ငါ့သမီးနဲ့ရာရာစစ ́ပေါ့လေ) ဝက်ကန်း အိမ်သာထဲကျ” ဖြစ်သွားကာ သူ့ဖခင် ထံ အောက်ပါအတိုင်း စာပြန်လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဖေခင်ဗျား...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထုံးဖိုရွာတွင် ပြုံးချိုစရာ ကျွန်တော့်ရည်းစားနှင့် တွေ့ နေပါ၍ ကျွန်တော် ဤမှာပဲ နေပါတော့မည်။ အဖေမှာသော ငရုတ်, ကြက်သွန်ကို ကိုယ့်မြို့မှာပဲ ဝယ်ပါတော့။ ဒီမှာ ထူးပြီး ဈေးမသက်သာပါ။ အဖေ့ ငွေနှစ်ရာ ကိုတော့ သားအိမ်ထောင်ရေး ဈေးဦးပေါက်လက်ဖွဲ့တယ်ပဲ ထားလိုက်ပါ မွေးသဖခင်ကျေးဇူးရှင်ခင်ဗျား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီငွေကလည်း အခုဆို နှစ်ရာမပြည့်တော့ပါ။ ၁၉၅ ကျပ်ပဲ ရှိပါ တော့တယ် အဖေရဲ့..။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ကျန်းမာ-ချမ်းသာပါစေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                                                                            သားမောင် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ကျွန်တော့်မှာလူကြီးမိဘဆန္ဒကိုဘယ်တော့မျှမထောက်၊ကိုယ်ထင်ရာစွတ်လုပ်တတ်သောသားလိမ္မာမျိုးဖြစ်ပါသည်။ အဖေဆိုတာက လည်း သူ့သားအကြောင်း သူသိ၍ ဘာမျှမကန့်ကွက် ‘နင့်ဟာနင်လုပ် နင် ကောင်းနင်စံ၊ နင်မကောင်းနင်ခံ”ဟု လွှတ်၍ပေးလိုက်တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် ငွေ ၁၉၅ ကျပ်အနက် ၁၉ဝ ကျပ်ကို ယောက္ခမ လက်သို့အပ်လိုက်၍ ဘုန်းကြီးကျောင်း ဇရပ်မှာပင် ရည်းစားနှင့်အတူ နေ တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤမှပင် အိမ်ထောင့်တာဝန် ထမ်းဆောင်ရသည်ကား အောင်လံသရက်သို့ တက်၍ ကုန်များ ဝယ်ကာ ကနောင်-မြန်အောင်သို့သွားရောက် ရောင်းချသမှုပြုရသည်။ သမီးယောက္ခမနှစ်ယောက် လူလည်လုပ်ကြရာ တစ်ခါမျှ မြတ်သည်ဟူ၍ မရှိ။ အရှုံးကြီးနှင့် အရှုံးငယ်သာ အဖတ်တင်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသို့လျှင် ရှိတာကို ရှုံးတာရှုံး၊ စားတာစားနှင့် လုံးပါးပါးလေ၍ မိုးနှောင်းဆောင်းစရောက်သည်တွင် ရန်ကုန်မှာ ဂျပန်များလက်အောက်နေ လို့ ထိုင်လို့ ကောင်းပြီဟု ကြားသိရသည်၌ ရေကြောင်းက လှေလောင်းနှင့် စုန်၍ ဆင်းခဲ့ကြတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အား... ယောက္ခမအိမ်ရောက်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယောက္ခမက မြင်းလှည်းဝယ်၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က မောင်းရ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီအကြောင်း အဖေကြားတော့ စိတ်မကောင်းဖြစ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘယ်နှယ့် မြို့အုပ်၊ ဝန်ထောက်ဖြစ်စေချင်လို့ မြို့ပို့ ကျောင်းထား သည်။ ဂါလီဝါလားဘဝ ရောက်သွားတယ်ဆိုတော့ အဘယ် လူကြီးမိဘ သည် နှစ်မြို့နိုင်ပါအံ့နည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်အဖို့မှာတော့ ဒီအချိန် ဒီအခါမှာ ဒီမယားရတယ်ဆိုတော့ ယောက္ခမက ခိုင်းချင်ရာခိုင်း မဆိုင်းခဏပင် ဆော်ပလော်တီးပေမည်။ (အခု ဒီစာရေးနေချိန်မှာတော့ ၎င်းမယား စိတ်ပျက်လွန်လွန်းလို့ နောက်တစ် ယောက်နဲ့ ဟန်ကျတော့မလိုလို)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့လျှင် ၂နှစ်တာမျှ ကျော်လွန်ခဲ့သော် ကျွန်တော့်မှာ သမီး တစ်ယောက်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်ပထမအိမ်ကထွက်လာခဲ့စဉ်ကညောင်စာရေးနှင့်ကျွန်တော်တို့ရွာမှနွားလှည်းနှင့်နေ့ဝက်ခရီးတာမျှဖြစ်၍ နှစ်ရက် သုံးရက် အတွင်း ပြန်ရောက်လိမ့်မည်ဟု အဖေက မျှော်လင့်သည်။ ယခုမူ ၂ နှစ်မှ သုံးနှစ်ကူးသည့်တိုင် သားမှာ မယားရ။ မြင်းလှည်းမောင်း၊ ကလေး တစ်ယောက် မွေးပြီဟု ကြားပါလျက် တစ်ခါတစ်ခေါက်မျှ ဖခင်ဆီသို့ ပြန်မရောက်သေး။ စစ်အတွင်း ဗုံးတဝုန်းဝုန်းနှင့် ချနေသော ရန်ကုန်မြို့ကြီး တွင် မြင်းလှည်း မောင်းနေရသော သားအတွက် ဖခင်မှာ လူကြုံသတင်းနှင့် ပူပုံသာ ခင်းနေရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မယားရစ သားလှမျက်နှာကိုလည်း မြင်ချင်ပါသည်။ မတွေ့ဖူး သေးသည့် ချွေးမဦးကလေးကိုလည်း ကြည့်ချင်ပါသည်။ မြေးကလေးကိုလည်း ပိုက်ထွေးချင်ပါသည်။ သို့ပါလျက် တယ်ပြီး ကျန်းမာရေးမကောင်း လှသော ဖခင်အိုကြီးမှာ ဂျပန်ခေတ် ခရီးသွားရမှာ ခက်လှပါသည်။ ထို့ ကြောင့် သားမောင်လာခဲ့ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မလာနိုင်သေးဘူးအဖေ..၊ သားမှာ နေ့စဉ် မြင်းလှည်းမောင်းမှ ထမင်း စားရတာ အဖေသာ လာခဲ့ပါ.....။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအေးလေ..ဒါဖြင့်...ငါလည်းလာနိုင်အောင် ကြိုးစားမယ်...၊ မင်း လည်း လာဖြစ်အောင် ကြိုးစားပါဦး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် တတ်နိုင်သလောက် ကြိုးစားပါ့မယ်...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သားအဖနှစ်ယောက် ပြိုင်တူ ကြိုးစားလိုက်ကြရာ နတ် သိကြားများ ဖန်တီးသည့်အလား ပြိုင်တူပင် အောင်မြင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြိုင်တူအောင်မြင်ပုံကား တစ်နေ့တည်း၊ တစ်ရက်တည်း တစ်မနက် တည်းပင် သားအဖနှစ်ယောက်သည် မိမိတို့ အိမ်အသီးသီးမှ ထွက်ခဲ့ကြ၍ ညနေ၌ သားသည် ဖခင်အိမ်ရောက်၍ ဖခင်သည် သား၏အိမ်သို့ ရောက် ၏။ ဖခင်သည် မော်တော်ကားနှင့် သားသည် မီးရထားနှင့်ဖြစ်၍ လမ်းမှာ လည်း မဆုံကြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟင်.. ကြံကြံဖန်ဖန်တော့ ဖြစ်ကြပေါ့...။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟယ်...ရောက်မိမှဖြင့် မထူးပါဘူး...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ငါ့သား ငါ ဒီလာမှန်းသိ သူပြန်လာမှာပေါ့။ ငါ့သား ပြန်ရောက် သည်တိုင်အောင် စောင့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖခင်သည် မတွေ့ဖူး၊ မမြင်ဖူးသေးသော ချွေးမနှင့် ခမက်၏ အိမ်မှာ သူ့ကိုယ်သူ အင်ထရိုလုပ်၍ သားကို စောင့်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သားကလည်း ထို့အတူပင်...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါ့အဖေ..ငါ့မတွေ့ပြန်လာမှာပဲ...၊ ငါမရောက်တာကြာပြီဖြစ်တဲ့ ငါ့ ရွာကပဲ စောင့်မယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၃ ရက်မျှ ကြာလတ်သော်.. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်း... ငါ့သားတော့ ငါ့ကို အိမ်က စောင့်နေပြီ...” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သားကလည်း \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်း... ငါ့အဖေတော့ ငါ့ကို ဟိုက စောင့်နေပြီ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541885509781,"sku":"","price":8550.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_30ab007f-51f4-4592-b006-87b79a8a7c4b.jpg?v=1770879514"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-လောကလူ့ပြည်၀ထ္ထုတိုများ","title":"လောကလူ့ပြည်ထ္ထုတိုများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြောက်လက်သီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသောက်လောကတွင် ကျွန်တော်သည် မူးလျှင် ရန်ဖြစ်တတ်သူဟု ကျွန်တော့်အပေါင်းအသင်းများက အသိအမှတ်ပြုကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချို့သည် ဝမ်းနည်းပက်လက် ငိုကြွေးတတ်၏။ အချို့မူ သီချင်းဆို ၍ ကခုန်လေ၏။ သူတို့သဘာဝသည် အန္တရာယ်ကင်း၏။ ကျွန်တော်ကဲ့သို့ ရန်ဖြစ်တတ်သောသူမှာ နောက်ဆက်တွဲတွေ များလှဘိတောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်ဘဝတွင် အရက်သောက်၍ သောင်းကျန်မိခြင်းများကြောင့် ဆေးရုံလည်း တက်ခဲ့ဖူး၏။ ရုံးပြင်ကနားလည်း ရောက်ခဲ့ဖူး၏။ ကိုယ်ခန္ဓာ မှာ တစ်သက်တာတွင် မပျောက်နိုင်သောဒဏ်ရာ အမာရွတ်များလည်း ရှိခဲ့ ပြီဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် မူးလျှင် ရန်ဖြစ်ချင်သောစိတ်က ဘယ်လိုကဘယ်လို ရောက်လာသည် မသိတော့ချေ။ အံတကြိတ်ကြိတ် လက်သီးတပြင်ပြင် ဖြစ်လာ၏။ ရန်ဖြစ်ဖို့လူရှာရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုရန်ဖြစ်ချင်စိတ်မှာ ကျွန်တော့်အဖို့ ငါနိုင်သက်သက်ချည်း မတွက် ပေ။ ဟာ-ဒီကောင်တော့ ငါဆော်လိုက်ရင် လှိမ့်ခံရတော့မှာပဲဟု သဘောမထား၊ ဒီလိုလူမျိုးကိုလည်း ကျွန်တော်မလုပ်ချင်ပေ။ သူတပြန်ငါတပြန် အကြိတ်အနယ်ချလိုခြင်းသာ ဖြစ်၏။ ကျွန်တော့်ရန်ဖြစ်ချင်စိတ်မှာ ရှုံးတာနိုင် တာသည် ပဓာနမဟုတ်၊ တစ်ခါတစ်ရံ၌ သူများက ဆော်သွား၍ ရန်ပွဲအပြီး တွင် ကိုယ့်မျက်နှာမှ တစိမ့်စိမ့်ထွက်နေသော သွေးစက်များကို လျှာနှင့် လျက်နေရသည်မှာ ပူနွေးနွေး ငန်ပျပျနှင့် အရသာရှိလှသည်ဟု အောက်မေ့ မိသည်။ ထိုအချိန်အခါ၌ ကျွန်တော်တို့သည် ပြုံးရွှင်ကျေနပ်လျက်ရှိတတ် ၏။ သို့သော် နောက်တစ်နေ့နံနက်ရောက်၍ အမူးပြေသောအခါ၌ ကျွန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှာ ငါ့အမှားပဲဟု လွန်စွာဝမ်းနည်းတတ်၏။ ကိုယ်က သာလိုက်ပြန် လျှင်လည်း ထိုလူက လက်စားချေမှာကို တစိမ့်စိမ့်တွေး၍ ကြောက်ပြန်၏။ ကျွန်တော်က ခံရ၍ကား ဘယ်တော့မှ လက်စားချေရန် စိတ်မကူးချေ။ ပြီး ပြီးသားဟာကို ပြီးလိုက်သည်သာ ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၄၉ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၉ ရက်နေ့ ၁၁ နာရီခန့် ညမှောင်မှောင် တွင် သိန်းမောင် အမှူးပြုသော လူလေးငါးခြောက်ယောက်နှင့် ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းချရ၍ ညတွင်းချင်း ကျွန်တော် ဆေးရုံရောက်သွားသည်။ ဒဏ်ရာများက မနည်းလှပေ၊ ဦးခေါင်း၊ နှုတ်ခမ်း၊ ခြေမတို့မှာ သေရွာပါ အမာရွတ်များရ၏ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆေးရုံသို့ သိန်းမောင်၏ ဆွေမျိုးများလိုက်လာကာ မူး၍ဖြစ်ကြတာ သက်သက်ညှာညှာပြုရန် ပြော၏။ သိန်းမောင်မှာ အာမခံနှင့်နေရ၏။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခင်ဗျားတို့ပြောစရာမလိုပါဘူး။သိန်းမောင်ကိုသာလွှတ်လိုက်စမ်း ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တစ်နေ့ညနေ သိန်းမောင် တုန်တုန်ယင်ယင်နှင့် ရောက်လာ သောအခါ....၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့ကောင် ဘာမှကြောက်မနေနဲ့၊ မင့်ကို ငါအဲဒီည ဟောဒီ နှုတ်ခမ်း အကွဲချုပ်ပြီးကတည်းက ငါစိတ်ကျသွားပြီ၊ မင့်ကို ငါ ဘာမှမလုပ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရဲပိုင်တဲ့အမှု ရဲကတော့လုပ်လိမ့်မယ်။ သို့သော် မင်းသက်သာအောင် ငါထွက်ပါ့မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုံးတွင် အမှုဆိုင်ရသောအခါ ကျွန်တော်က ရဲဘက်ကသက်သေဖြစ်နေသည်။ ကျွန်တော့်လုပ်တာ သိန်းမောင်ပါပဲဟု ပြောရန် တိုက်တွန်းကြသည်။ ဤသို့ထွက်လိုက်ပါက ကိုယ်အင်္ဂါချို့ယွင်းမှုဖြင့် ထောင် ၉-နှစ်အတိကျ နိုင်သည်။ သို့သော် ကျွန်တော်က ညမှောင်မှောင်မှာ ဝိုင်းလုပ်ကြတာ တုတ်ရော၊ ဓားရော၊ ခဲရော၊ ဘယ်သူက ဘာနဲ့ လုပ်မှန်းမသိဘူးဟု ပြောလိုက် သဖြင့် သက်သာသွားသည်။ (အမှန်အတိုင်းလည်းဖြစ်ပါ၏။) သို့တိုင် ခမျာမှာ ထောင် ၉-လကျသွားရှာသေး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစကားမစပ် ဤအထဲ၌ သူယုတ်မာတစ်ကောင် ဝင်လာပုံကို ပြောရဦး မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်ဆေးရုံမှဆင်းလာပြီး ခြေထောက် P.O.P ပလာစတာနှင့် အိမ်မှာလဲလျောင်းနေရစဉ် တစ်နေ့ခင်း အသားညိုညစ်ညစ် ပိန်ညှောင် ညောင်လူတစ်ယောက် ရောက်လာပြီး သူသည် သိန်းမောင်ဘက်က လူဖြစ်ကြောင်း သိန်းမောင်က ကျွန်တော့်ကို ငွေ ၃ဝဝ ကျပ် ပေးပါမည်။ သက် သက်ညှာညှာ ထွက်ဖို့ပြောခိုင်းလိုက်ကြောင်း စကားအိမ် ခင်းလာသည်၌ ကျွန်တော်ရုတ်တရက်ဒေါပွပြီး “သွား...သိန်းမောင် ခေါ်ချေစမ်း” ဟု ကျွန်တော့် ယောက်ဖလေးကို လွှတ်လိုက်လေလျှင် ထိုသူသည် အိမ်ပေါ်မှ သုတ်သုတ်သုတ်သုတ်နှင့် ဆင်းသွား၏။ ကျွန်တော်က “ဟေ့လူ...နေဦး လေ”ဆိုသည့်တိုင် “ကိစ္စရှိလို့ နောက်မှ လာပါ့မယ်” ဟု ပြောပြီးလစ်၏ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သိန်းမောင် ရောက်လာလျှင် ကျွန်တော်က ပြောပြသည်၌... “ဟုတ်တယ်...အဲဒီလူပဲ၊ ကျွန်တော့်အိမ်လာပြီး ငွေ ၅ဝဝိ ပေးရင် ကိုကြင်ဆွေက ကျွန်တော့်အမှု လွတ်အောင် အစစ်ခံမယ်လို့ ပြောခိုင်းလိုက် သတဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြည့်စမ်း ဒုက္ခသည်တွေကြားက သူငွေ ၂ဝဝိ-ယူဖို့ မိုးကျရွှေကိုယ် သဖွယ် ရောက်လာသည်လေ။ အကယ်တိ သိန်းမောင်ကို ကျွန်တော် အာ ဃာတမပြေလျှင် သူ့အကြံ အောင်ပေမည်။ လောက၌ ဤလိုလူမျိုးလည်း ရှိဘိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            သိန်းမောင်အတွက် ထိုစဉ်က ကျွန်တော် တော်တော်ပင် စိတ်မကောင်း ဖြစ်ခဲ့ရ၏။ အရင်းစစ်တော့ အမြစ်မြေကဆိုဘိသို့ မူလဘူတမှာ ကျွန်တော့် ကြောင့်သာ ဖြစ်ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုနေ့ညနေ တိတ်တိတ်ပုန်း ချက်အရက် ရောင်းသောအိမ်မှာ ကျွန်တော် အမူးဒီဂရီ ၉ဝ ကျော်တော့ ထုံးစံအတိုင်း ကျွန်တော်ထိုးချင်ခတ်ချင် ဖြစ်လာ ပြီး သူ့ဘာသာသူ လာသောက်သော သိန်းမောင်ကို ရန်စပြီး နောင်ဂျိန်ဇာတ် ခင်း၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖြစ်တော့မည်ဆိုကတည်းက ထိုးပုံထိုးကွက်ကို စိတ်ကူးတွင် ဆင်ပြီး သားဖြစ်နေသော ကျွန်တော့်ကို သူ့ခမျာ မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရှာပေ။ တစ်ဖက်သတ် ခံလိုက်ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါကို သူ့မယားနှင့် သူ့တပည့်များ ဒေါပွ၏။ သိန်းမောင်သည် ဖိနပ် ထောင်ဆရာဖြစ်၍ သူ့အိမ်မှာ အလုပ်သမားတော်တော်များရှိ၏။ ည ၁၁ နာရီခန့်တွင် တပ်ထောင်တာဗိုလ်ထု လူစု၍ ကျွန်တော့်အိမ်ရှေ့မှာ လာဆဲ ကြ၏။ အရက်ရှိန်နှင့် အိပ်မောကျနေသော ကျွန်တော်မှာ တော်တော် နှင့်မနိုးချေ။ သူတို့ဆူသံ တော်တော်ကြာတော့မှ ကျွန်တော့်နားထဲ သဲ့သဲ့ သဲ့သဲ့ကြားလာ၏။ ပထမဦး၌မသဲကွဲလှပေ။ ဘယ်သူတွေ ဘာဖြစ်နေသလဲ ဟု ဇဝေဇဝါဖြစ်မိ၏။ နောက် ကျွန်တော့် နာမည်ကို သဲသဲကွဲကွဲကြားရပြီး နောက် “ပေါင်းတည်သား သတ္တိကောင်းတယ်ဆို၊ ခုတော့-ငြိမ်နေပြီလား ကွ” ဆိုသည်ကို ကြားရသည်၌ ကျွန်တော်အိပ်ရာမှခုန်ထပြီး အိမ်သားများဆွဲ ကြသည်ကို တွန်းဖယ်ပြီး “ဟေ့...လာပြီကွ”ဆိုကာ လမ်းမသို့ အပြေးထွက် ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုတ်တရက်မို့ လက်ချည်းဆင်းမိခြင်းကြောင့်သာ ကျွန်တော်ဆေးရုံနှင့် နာမများအကြောင်း ဝတ္ထုရေးရသည်။ ဓားများဆွဲမိခဲ့လျှင် လူထုဦးလှ၊ ဗန်းမော် တင်အောင်တို့ကဲ့သို့ ထောင်ဝတ္ထုများကို ရေးရပေလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယင်းကိစ္စမှာ ကျွန်တော့်အဖို့ ဘာမျှမထောင်းတာ လှသော်လည်း သိန်း မောင်ခမျာမှာ ထောင် ၉-လကျသွားခြင်းဖြင့် သူ့အလုပ်နှင့် သူ့အလုပ်သမား များ ထိခိုက်သည်။ သူ့ သားမယားကသီလင်တ ဖြစ်သွားရှာသည်။ ကျွန်တော့်အတွက်မူ ဘယ်ဘက်က စပယ်ဖူးသွားတတ်ကလေး ခဲမှန်၍ ဆုံးရှုံးရသည်ကို နှမြောမိပါသည်။ အစားစိုက်သော်လည်း နဂိုပါ စပယ် ဖူးကလေးတော့ မရတော့ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကား ကျွန်တော့်တစ်သက်တာတွင် အရက်သောက်၍ ရမ်းကားမိခြင်းကြောင့် တစ်ဖက်သားအတွက် စိတ်မကောင်းဖွယ် ကြုံတွေ့ရခြင်း တစ် ရပ်ပါတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောက်တစ်ဖန် ကြုံတွေ့ရပြန်သေးသည်။ ထိုလူကို လွန်စွာ သနားပြီး နောက် ကျွန်တော်၏ ရဲရင့်ခြင်းသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းသို့ ကူးပြောင်းကာ ရယ်ဖွယ် ကိစ္စကလေး တစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၅၁ ခုနှစ် (လတော့ မမှတ်မိတော့ပြီ) တင့်တယ်သည် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်္ဂလန်၌ ၂ နှစ်နေခဲ့ပြီးသူ့ဇနီးမမာ၍ ခေတ္တခွင့်နှင့် ပြန်လာသည်၌\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူရောက်ပြီး နောက် တစ်ညမှာ တာဝါဘာတွင် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်တို့အတော်ပင် မြိုင်ဆိုင်သော သောက် ပွဲကလေးတစ်ရပ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျင်းပကြသည်။ စာရေးဆရာထဲမှ မင်းရှင်၊ အောင်လင်း နှင့် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခြားမိတ်ဆွေများပါကြသည်။ ကောင်တာ၏ နောက်ဘက်နား \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eချောင် ကျကျနေရာမှာ စားပွဲ ၂ လုံးဆက်၍ ကျွန်တော်တို့ဝိုင်းမှာ လူ ၈\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယောက်မျှ ရှိ၏။ အရက်တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ထောင်လျက် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေခြားမြေခြားဆို၍ ခနောင်တို လောက်မျှ ရောက်ဖူးသော \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်တို့သည် တင့်တယ်၏ ဘိလပ်မှတ်တမ်းများကို တအံ့တသြ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနားထောင်နေကြရင်း အမူးဒီဂရီတက်၍တက်၍ လာကြရာ ၁၀ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနာရီလောက်အချိန်တွင် ဟိုတယ်အလယ်စားပွဲမှ လူတစ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယောက်သည်ထ၍ သောင်းကျန်းပါလေတော့သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လျက် ဖန်ခွက်များကို မြှောက်ပစ်သည်။ ဆိုဒါပုလင်းများကို ရိုက်ခွဲသည်။ ထို့နောက် စားပွဲပေါ်သို့ တက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ အင်္ဂလိပ်စကားဖြင့်...... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီဟိုတယ် တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ လူတွေထဲက တစ်ယောက်ချင်းချဖို့ သတ္တိ ရှိတဲ့လူထွက်ခဲ့ပါ။ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ချဖို့အသင့်ပဲ” ဟု အင်္ဂလိပ်လို ခံတွင်း တွေ့တွေ့နှင့် အကြိမ်ကြိမ် ဟစ်အော်နေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘွိုင်ကုလားကသွား၍ တောင်းပန်သည်၌ ပါးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် ဂျပန်ချ ချပစ်လိုက်သည်။ ဟိုတယ်တစ်ခုလုံးက သူ့ကို ဂရုစိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့သော် မည်သူမျှ တုတ်တုတ်မျှမလှုပ်ကြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လာပါ...သတ္တိရှိတဲ့လူ တစ်ကောင်မှ မရှိကြဘူးလား... တစ်ယောက် ချင်း မချရဲရင် ဝိုင်းချကြလေ....သူနာနာ-ကိုယ်နာနာ ချရတာ ပဓာနပါပဲ ...လာကြပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရက်ရက်ရောရော ဖိတ်ခေါ်နေပါသည်။ ယင်း၌ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲ တွင် “အင်း...ငါလိုကောင်တော့ တွေ့နေပြီ” ဟု မှတ်ချက်ချမိ၏။ သို့သော် ဒီနေရာမှာ ဗိုလ်သော်တာတစ်ယောက်တည်းမထဝံ့ပါ။ ထိုလူ၏ ကိုယ် ကာယကြီးမှာ ဟည်းနေ၏။ နည်းတဲ့ဗလမဟုတ်၊ အရပ်က ၆ ပေနီးပါးနှင့် လူဂင်တိုကြီးဖြစ်၏။ ကျွန်တော့်လောက် ကိုယ်ကာယကလေးကို ရုပ်ရှင်ထဲ ၌ ဂေါ်လီယက်က ကိုင်ပေါက်ခြင်းမျိုး ခံရပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့်လည်းအခြားစားပွဲကလူများငြိမ်နေတာဖြစ်ပေမည်။သူသည်အရက်တစ်ခွက်ပြီးတစ်ခွက်သောက်ကာ တစ်စထက် တစ်စ ကဲလာ ၏။ မန်နေဂျာတရုတ်များလည်း ဘာမျှ မတတ်နိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စားပွဲပေါ်တက် မတ်တတ်ရပ်ကာ... ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိုင်ရဲလင်းချ် အဲဗရီးဘောဒီး၊ သဟိုးလ်ဟိုတယ်” ဟု အကြိမ်ကြိမ် အော်ဟစ်ကာ ဖန်ခွက်များ ပုလင်းများကို ပစ်ကစားနေ၏။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဖန်ခွက်ကွဲတစ်ခု ကျွန်တော်တို့စားပွဲ လာကျသည်၌ကျွန်တော်က ငေါက် ကနဲထ၍... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လာဗျာ သူဘယ်လောက်ဗလကြီးကြီး ဝိုင်းချရင် နိုင်ပါတယ်။ လာဗျာ ထကြပါ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့တိုင်ကျွန်တော့် မိတ်ဆွေများမှာ ရန်ဖြစ်ရန် ဝါသနာပါကြသူများ မဟုတ်မူ၍ ကျွန်တော့် ဆွဲထိုင်ခိုင်းပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သူ့ဟာသူ မူးလို့ဟာ နေပါစေ ကိုဆွေရာ၊ ကိုယ်တို့ဟာ ကိုယ်တို့ သောက်နေပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်မှာ စိတ်မချမ်းသာတော့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လဆန်းရက်ဖြစ်၍ ဟိုတယ်တွင် စားပွဲတိုင်းလိုလူပြည့်နေရာမှ ထိုလူ၏ ရမ်းကားမှုကြောင့် အချို့ ထပြန်သွားကြ၏။ အချို့မှာ မကြားဟန် မမြင် ဟန်ပြုနေကြ၏။ အချို့မှာ မျက်စောင်းခဲနေကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုလူကား သူ့စားပွဲတွင် အခြားလူမရှိ၊ ဘုန်းမောင်တစ်ကောင်တည်း ရမ်းကားနေပေသည်။ ရှပ်အင်္ကျီလက်တို ဘောင်းဘီရှည်နှင့် တောင့်တင်း သန်မာသည့်ပြင် ကိုယ်လုံး ကိုယ်ပေါက်လည်း တော်တော်လှသူဖြစ်၏။ ကျွန်တော့် တစ်သက်တာတွင် တစ်ယောက်တည်း ဤမျှရမ်းကားဝံ့သူကို မတွေ့ခဲ့ဖူးသေးချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ရခြင်းအားဖြင့် ဗလကောင်းသည့်ပြင် အထိုး အခတ် ကျင်လည်မည်၊ သို့မဟုတ် ဗန်တိုဗန်ရှည်စသည့်ပညာများ တတ်ကောင်းတတ်မည်ဟု တွေးထင်ဖွယ်ရာများရှိ၏။ ဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်း၏ ဇာတ်လိုက်ဇော်ဟိတ်ကို သတိရ၍ ကျွန်တော့်မှာ အလကားနေရင်း ကြောက် သလိုပင်ဖြစ်လာပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုလူ၏ ရမ်းကားမှုကား မလျှော့။ ဟိုတယ် တစ်ခုလုံးကိုသာ အတွင် မပြတ်ချဲ့လင်းချခေါ်နေပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်း၌ကျွန်တော်တို့စားပွဲမှ လူကောင်ရော အသက်ရော အကြီးဆုံးလူ (နာမည်တော့ မဖော်တော့ပါဘူးနော်၊ ခုအရာရှိကြီးဖြစ်နေမှကိုး) ကျွန်တော် တို့မိတ်ဆွေကြီးသည် ကျွန်တော်တို့အား ဘာမပြော ညာမပြော ထိုလူဆီသို့ ထသွားလေသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်မှာ အရပ်အမောင်းချင်းလည်းတူ၏။ ကြည့်ကောင်းတော့မှာပဲဟု အောက်မေ့မိ၏။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ကျုပ်တို့လူက ဘယ်ဟုတ်မှာတုံး သွားတောင်းပန်တာကိုးဗျ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီမှာမိတ်ဆွေ၊ အားလုံးပဲ ခင်ဗျားကြောက်လို့ မလာရဲကြပါဘူး။ ဒီ တော့ ပျော်ရပါးရအောင် လာကြတာကို အေးအေးဆေးဆေးပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့စကားမဆုံးပေ။ ထိုလူသည် ရှေးနည်းတူဘွိုင်ကုလားကို ဆော်သည့် အတိုင်းပါးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် တီးလိုက်တော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်က ကိုယ့်လူထိ၍ မချိတော့ဘဲ စားပွဲမှထသည်ကို ဆွဲထားကြ ပြန်တော့၏။ ထို့ပြင် ပါးရိုက်ခံပြန်လာခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကလည်း ကျွန်တော့်ကို တောင်းပန်နေပြန်တော့၏။ အံ့ဖွယ် တော်တော်လည်း သည်း ညည်းခံနိုင်သူများပါပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်စိတ်မကောင်းတော့ပေ။ ကိုယ့်စားပွဲကလူအတီးခံရသည်ကို အခြားလူများ လှမ်းကြည့်တော့ ရှက်လည်းရှက်မိ၍။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541835473045,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_48180d96-2f03-43db-bdb7-04d7fee7cd3f.jpg?v=1730245197"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-သတ္တ၀ါတို့-သံသရာ","title":"သတ္တ၀ါတို့၏သံသရာ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုယ့်ဘဝ ကိုယ်ပဲပျော်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွန်ခဲ့သောလက တစ်ခုသော နေ့လယ်ခင်းဝယ် ကျွန်တော်သည် မြေနီကုန်းသို့ ကိစ္စတစ်ခုနှင့်သွားရင်း ဓနိရည်ဆိုင်ရှေ့ ဖြတ်လျှောက်မိသည်၌ ထိုဆိုင်မှ သင်းပျံ့လာသည့် ကဇော်ရနံ့သည် ကျွန်တော်၏ အတိတ်ဘဝကို ရုတ်တရက်သတိ ရစေစဉ်မှာပင် “ဗျို့...ကိုကြင်ဆွေကြီးရဲ့ အတိတ်ကို အတိတ်မှာပဲ ထားတော့မှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလား။ ဒီများ ခဏမဝင်တော့ဘူးလား”ဟူသော သရော်တော်တော်အသံကို ကြားရ ၍ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ကျွန်တော်၏ မိတ်ဆွေဟောင်းကြီး နှစ်ယောက် .....။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခုန လှမ်းပြောလိုက်သူက ကိုမြဟန်။ နောက်တစ်ယောက်က ကုလား အပ္ပနား ..။ သူတို့ ဓနိရည်ဆိုင်တံစက်မြိတ်အောက် မြေပြောင်ပြောင်တွင် မျက်နှာ ချင်းဆိုင် ထိုင်လျက်၊ သူတို့ရှေ့မှာတော့ ပလတ်စတစ်ခွက်ကလေး တစ်လုံးစီနှင့်၊ အလယ်ခေါင်က ဓနိရည်ပုလင်းငယ် ခေါင်းပြတ်ကလေးတစ်လုံး၊ ဓနိရည်က ဖင် ကပ်။ ယခု ဘီဘီအယ်လ်ခေတ်တွင် သောက်ခွက်သည် ရှေးတရုတ်လိုင်စင်စီများ လက်ထက်တုန်းကလို ပုလင်းဖင်ပြတ်များ မဟုတ်။ ပလတ်စတစ်ခွက်များကို သပ် သပ်ရပ်ရပ် ထုတ်၍ပေးထားသော်လည်း ဓနိရည်ထည့်သော အာတားဝင် ဘိလပ် ရည်ပုလင်းဖြူများကိုကား မညီမညာ ခေါင်းများကိုရိုက်ချိုးထား၏။ ဤပုလင်းမျိုး အကောင်းဖြစ်၍ ရောင်းစားသော် ၁၅ ပြား၊ပြား ၂၀ရသောကြောင့် အသောက်သမား တွေ လစ်လစ်သွားတတ်ကြသဖြင့် ဖျက်ဆီးထားရခြင်း ဟူလို။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုံဆိုင်တို့မည်သည် ကျက်သရေတော့ တစ်မျိုးမဟုတ် တစ်မျိုးတော့ တုံးရသည်သာ။ ဤကျက်သရေတုံးသော ဌာနမျိုးမှာပင် ကျွန်တော်လည်း နှစ်ပေါင်း များစွာ ကျက်သရေတုံးခဲ့သူဖြစ်ရာ ကျွန်တော်၏ အတိတ်ဘဝကို မမေ့ပါ။ အတိတ် က မိတ်ဆွေများကိုလည်း မပစ်ပယ်ပါ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော် သူတို့ဆီဝင်ကာ သူတို့နှင့် ဖိုခနောက်ဆိုင် ထိုင်လိုက်ပြီး ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခုန ကိုမြဟန်ပြောလိုက်တဲ့ စကားလေးက ချွန်ပါ့ဗျာ .....ကျွန်တော့်ဘဝင်ကို ခိုက်သွားတာပဲ ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုမြဟန်သည် သူတို့လက်ကျန် ပုလင်းဖင်ကပ်ကလေးကို ခွက်ထဲင့်ပြီး ကျွန်တော့်ပေးရင်း ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မသိပါဘူးဗျာ၊ ကိုကြင်ဆွေကနေပြီး နိုင်ငံကျော် ဦးသော်တာဆွေဖြစ် သွားတော့ ဒီဓနိရည်များ ဘာရည်တွေလဲ မေးနေဦးမလားလို့ ....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ကျွန်တော် ငယ်ကကြိုက်ကို ဘယ်မေ့မှာတုန်းဗျ”ဟု ပြောပြီး သူပေး သောခွက်ကို အားရပါးရ ယူမေ့ပစ်လိုက်တော့မှ ဘာမျှမပြောသေးသော အပ္ပနား က ပြုံးပြုံးကြီးကြည့်နေရာမှ .. ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေး ..မြဟန်၊ ကြင်ဆွေ မမိုက်သေးပါဘူးကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပ္ပနားသည် ဂေါ်ရင်ဂျီကုလားအစစ်ဖြစ်သော်လည်း ဗမာလို ပီသရုံမက သီချင်းတောင် ကျအောင်ဆိုတတ်သူ ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့၏ ပုလင်းငယ်ကို ကျွန်တော်နောက်ဆုံးရှင်းပြီးနောက် သူတို့၏ ဆန္ဒနှင့် ကျွန်တော်၏တာဝန်ကို သိသည်ဖြစ်၍ ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဟေးလူတွေ ခင်ဗျားတို့ ဖောင်ကို သောက်ကြပါလားဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖေါင်ဆိုသည်မှာ ကွပ်ပုလင်းဖြူကြီးထဲက ဓနိရည်ကို အပေါ်က ဖော့ဆို့ ကြိုးသိုင်းနှင့် လေလုံအောင် ပိတ်ထား၍ ဖွင့်လိုက်သော် ဘီယာလိုအမြှုပ်များဝေကာ အရသာရှိသော ဓနိရည်အကောင်းစား ဖြစ်၏။ အခုန  သူတို့သောက်နေကြသည့် ပုလင်းငယ်က ပြား ၂ဝ၊ ဤဖေါင်ပုလင်းကြီးက ပြား ၅ဝ၊ ထို့ကြောင့် အပ္ပနားက...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟ ...ကြင်ဆွေရာ ...ဖောင်မတတ်နိုင်လို့ ဒါလေးသောက်နေရတာပေါ့ ကွ ..မင့်မလဲ ..ငါ့လခွီး ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ကျပ်တန်တစ်ရွက်ထုတ်ပေး၍ ... \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရော့ ...ကိုမြဟန် ယူချေဗျာ ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကိုမြဟန်ရော အပ္ပနားပါ ကျွန်တော့်ထက် ၁ဝနှစ်မျှ ကြီးကြပေသည်။ ကျွန်တော်နှင့်သူတို့ ဂျပန်ခေတ်ဦးက စတင်သိကျွမ်းကြစဉ်က ကျွန်တော်က အသက် ၂ဝလောက်၊ သူတို့ ၃ဝ မျှ။ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်က ကိုမြဟန်ကို ခင်ဗျား ကျွန်တော်ပြောရသည်။ အပ္ပနားကိုတော့ ကုလားမို့ ကျွန်တော်က (အများနည်းတူ) မင်း၊ ငါပဲပြောသည်။ အပ္ပနားကလည်း ကျွန်တော့်ကို ဒီလိုပဲ ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယခုဆို ကျွန်တော့်အသက်က ၄၅ ရှိ၍ သူတို့လည်း ၅၅ ရှိကြပေမည်။ သို့သော် သူတို့ဘဝကား ဟိုတုန်းက အတိုင်းပင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုမြဟန်ကား ဟိုယခင်ရှေး အင်္ဂလိပ်ခေတ်ကပင် စမ်းချောင်းရပ်တွင်မြင်းလှည်းသမားဖြစ်ခဲ့၍ ကျွန်တော် ဂျပန်ခေတ်က မြင်းလှည်းသမားဘဝရောက် သည်၌ ကျွန်တော့်ဆရာဖြစ်ခဲ့ဖူးပါသည် ဆိုလည်း မမှားပေ။ အပ္ပနားကား ဒိုဘီ ကုလားဖြစ်၏။ ယင်း၌ ဒိုဘီကုလားနှင့် မြင်းလှည်းသမားတွေ ဘယ်လိုများ အကြောင်းဆက် ပေါင်းဖက်ကြပါသနည်းဟူသော မေးခွန်းလာလိမ့်မည်။ အဖြေကတော့ လွယ်ပါ၏။ ဒိုဘီကုလားလည်း အသောက်သမား၊ မြင်းလှည်းသမားလည်း အသောက်သမား၊ အသောက်သမားချင်းသည် ဘယ်လိုပဲ ဘဝခြားခြား ပေါင်း သင်း၍ ရသည်မှာ ဓမ္မတာတည်း။ထို့အပြင် အပ္ပနားသည် ကျွန်တော်တို့၏ မြင်း လှည်းအသင်းဝင်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟဲ - ဟဲ ဘယ့်နှယ် ဒိုဘီကုလားက မြင်းလှည်းအသင်းဝင် ဖြစ်ရတာ တုန်း။ အလန့်တကြား မေးစမ်းပါဦးတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မအံ့သြပါနဲ့ခင်ဗျာ။အဲသည်ခေတ်အဲသည်အခါမှာခေါက်ဆွဲတရုတ်လည်းမြင်းလှည်းအသင်းဝင်ဖြစ်နေရတာပဲ။ ဒန်ပေါက်ကုလား၊ လက်ဘက်ရည် ဆိုင်သမားတွေလည်း မြင်းလှည်းအသင်းဝင်ဖြစ်ရတာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အတိုချုပ်ပြောမယ်ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့၏ မြင်းခေါင်းတံဆိပ် မြင်းလှည်း အသင်းကြီးတည်ရာ စမ်းချောင်းရပ်ကွက်၊ မြင်းလှည်းဂိတ်အနီး ရှမ်းလမ်းမကြီးနှင့် ဗားဂရာလမ်းဖြတ်သန်းရာ လမ်းလေးမြွာ ဘေးမှာရှိသည့် မုန့်ဟင်းခါးဆိုင်ကအစ ကျွန်တော်တို့ မဟာမြင်းလှည်း အသင်းကြီးကို ဝင်ကြရ၏။ ဝင်ကြေးပေးကြရ၏။ လစဉ်ကြေးပေးကြရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မဆီမဆိုင်ကွယ် မဝင်ဘဲနေတော့ ဘာဖြစ်လဲ”ဟု မေးအံ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အန္တရာယ် သိပ်ကြီးတယ်။ ညအချိန်တွင် ဆိုင်မှာ အမူးသမားတွေရုတ်ရုတ်ရုတ်ရုတ်လည်းဖြစ်တတ်တယ်။ မြင်းလှည်းအသင်း ဝင်ထားလိုက်မှ ဒီ အန္တရာယ်က ကင်းတယ်။ ဒီလို ဝင်ထားပါလျက် မတော်တဆ ဖြစ်ပွားအံ့။ မြင်း လှည်းအသင်းဥက္ကဌကြီးကို သွားတိုင်ပါ။ ချင်းချင်းပဲ ငဖြူ၊ ငနီ၊ငကြောင်၊ငကျားခေါ်ပြီးဆုံးမပေးလိမ့်မယ်။ အဲဒီငတိတွေက သူ့တပည့်လက်သား မြင်းလှည်း သမားတွေကို ခင်ဗျား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နားလည်လောက် ရောပေါ့နော်။ နိုင်ငံရေးသမားတွေ အသင်းဖွဲ့ စားတဲ့ ပါလီမန် ဒီမိုကရေစီခေတ် မရောက်ခင်ကတည်းက ကျွန်တော်တို့ မြင်းလှည်းသမား အသင်းကြီးက ဒီအပေါက်ချိုးလာတာ ခေတ်နောက် မကျပါဘူးဗျာ။ အခု ရန်ကုန် မှာ မြင်းလှည်းတွေ ပိတ်ပစ်လိုက်လို့သာ၊ မပိတ်ခင်တုန်းကဆိုရင် ကျွန်တော် စာရေး ဆရာဘဝ ရောက်တော့တောင် တစ်ခါတစ်ခါ မြင်းလှည်းတက်မောင်းလိုက်သေး။ပျော်တယ်ဗျ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တစ်နှစ် ကျွန်တော် အဲဒီမြင်းလှည်းအသင်းကြီးမှာ အမှုဆောင်ဖြစ်ခဲ့သေး တယ်။ စာရေးဆရာ အသင်းနဲ့များ အပြတ်အသက်ကွာပါ့ဗျာ။ စာရေးဆရာအသင်း ဆိုတာက အသင်းသားချင်းလည်းကောင်း၊ အမှုဆောင်ချင်းလည်းကောင်း၊ တစ်ဦး နဲ့တစ်ဦး တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက် အချင်းချင်း အာရိုက်ပြီး နှက်ကြတဲ့ အမျိုးကလားဗျ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြင်းလှည်းသမားများကတော့ ကိုယ့်အသင်းအတွက်ဆိုရင် အသက်ပေး ပြီး ကာကွယ်ကြတယ် ခင်ဗျာ။ ဥပမာ-ကိုယ့်အသင်းဝင် မောင်ဖြူဟာ အခြားမြင်း လှည်းသမားတွေနဲ့ ၊ သို့မဟုတ် ဆိုက်ကားသမားတွေနဲ့ သို့မဟုတ်မြင်းလှည်းခတောင်းတိုင်းမရ၊ မတန်တဆပေးလို့ ဘယ်အရပ်သားတွေနဲ့ ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့သည်ဆို ပါတော့။ တစ်ယောက်တည်းမို့ ခံခဲ့ရပေမယ့် ချက်ချင်းလူပြန်စု၊ အမှုဆောင်တွေ မြင်းလှည်းက ရှေ့မှချီတက်၊ အကျိုးအကြောင်းပြော၊ ရသင့်တာတောင်း၊ အခြေ အနေမကောင်းရင် ရိုက်ပွဲကြီး ကျင်းပပစ်ခဲ့သတည်း။ အမှုဖြစ်ခဲ့သော် လူများစု ရုန်းရင်း ဆန်ခတ်မှု၊ အသင်းရန်ပုံငွေကလည်း ဂျပန်ခေတ်က ပုလိပ်လက်သိပ်ထိုးဖို့ အသင့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကဲ ..မနိပ်ဘူးလားဗျာ။ ကျုပ်တို့ အသင်းဖွဲ့စည်းပုံ၊ ဆောင်ရွက်ပုံ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အသင်းဝင်တို့မှာ မှန်တာ၊ မှားတာ၊ တရားတာ၊ မတရားတာ အပထား။ အကျိုးကျေးဇူး ခံစားရသည်ကတော့ အမှန်ပင်။ ထို့ကြောင့် အပ္ပနား၏ ဒိုဘီဆိုင် ကလည်း ကျုပ်တို့မြင်းလှည်းသမား အသင်းဝင်၊ သူအသင်းဝင်ဖြစ်လာလေတော့ “ကုလားပေမယ့် မစော်ကားကြနဲ့ဟေ့ ...၊ တို့အသင်းဝင်ကွ” ဆိုသော စကားတစ် လုံးနှင့်ပင် အပ္ပနားအဖို့ အကျိုးကျေးဇူးကြီးလှပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပ္ပနားက ကျွန်တော်တို့ကို အကျိုးကျေးဇူးပြန်ပြုသည်များလည်း ရှိ၏။ ကျွန်တော်တို့အား ကစော်တိုက်ခြင်း၊ ကြက်သားချက်ကျွေးခြင်း၊ သူ့ပင်းမင်းဆိုင် ရောက်လာသော အဝတ်အထည်များမှ ကိုယ်နှင့်တန်သော အင်္ကျီရှိလျှင် ခေတ္တငှား ဝတ်ခြင်းများ ပြုရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်သလေ ..ဤခေတ်တွင် ကျွန်တော်တို့ မြင်းလှည်းသမားတွေမှာ သန်းချေးတထွေးထွေးနှင့် ဝါစေ့ကွဲဖျဉ်ကြမ်းတွေသာ ဝတ်ရတာ။ တစ်ခါတစ်ရံ ပွဲလမ်းသဘင်ရှိတော့ အပ္ပနား ဒိုဘီက ပေါ်ပင်မီးပူတိုက်တွေ ဘာတွေ ယူဝတ်ရတာ ပေါ့ဗျာ။ အပ္ပနားကတော့ အင်္ကျီရှင်လာရင်ကြည့်ပြော၊ မိုးရွာနေလို့တို့၊ ဝါရှင်ဆိုဒါ ကုန်နေလို့တို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပ္ပနား၏ ဒိုဘီဆိုင်မှာ မြင်းခေါင်းတံဆိပ် ဆွဲချိတ်ထား၍ ကျွန်တော်ကအာကာဘုံ ပင်းမင်း'ဟု ဆိုင်းဘုတ် ချိတ်ထားစေ၏။ အပ္ပနားက အဓိပ္ပာယ်ကိုမေး သဖြင့် ကျွန်တော်က ပြာနှမ်းသောကောင်းကင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး “မင်းဆိုင်ကလျှော်လိုက်တဲ့ အဝတ်ဟာ မဲနယ်လဲနိုင်လို့ ဒီမိုးသားတွေလို လှပတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပေါ့ ကွ”ဟု ပြောပြတော့ သူသဘောကျ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော်လည်း ရွှတ်နောက်တတ်ကြသူများပီပီ နောက်ပိုင်း၌ ခေါ်ကြ သည်ကတော့ “အာပုံပင်းမင်း၊ အာပုံအပ္ပနားပဲ ဖြစ်သွားတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်တော်သည် ဓနိရည်ခွက်ကို ကိုင်ရင်း ရှေးနှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော် က အထက်ဖော်ပြပါ အကြောင်းများကို ပြန်ပြောင်းစဉ်စားမိရင်း ပြုံးမိရာ အပ္ပနား က....\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့ - ကြင်ဆွေ မင်းဘာပြုံးတာလဲကွ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့ အပ္ပနား မင်းဒိုဘီဆိုင်မှာ ငါရေးပေးတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ရှိသေးရဲ့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်း အာပုံပင်မင်းဆိုတာကြီး မရှိတော့ပါဘူးကွာ။ မြင်းခေါင်းလည်း မရှိတော့ဘူးကွ”ဟုပြောပြီး မြင်းလှည်းအသင်းကြီး ပျက်စီးရသည်ကို နှမြောတသ ပုံပေါ်လျက် ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့ ..ကြင်ဆွေ ဟိုတုန်းက တို့သိပ်ပျော်တယ်နော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယင်းအခိုက် ကိုမြဟန်သည် ဓနိရည်ပုလင်းနှစ်လုံးပိုက်ပြီး ပြန်ရောက်လာ၍ အပ္ပနားက ယူပြီး င့်နေစဉ် ကျွန်တော်က ကျပ်တန်တစ်ရွက်ထုတ်ပြ၍ ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ ..ကိုမြဟန် အမြီးလုပ်ဦးဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယင်း၌ အပ္ပနားသည် ရုတ်တရက်တစ်ခုခုကို ပြန်သတိရဟန်ဖြင့် သူ၏ ဖြူဖွေးသော သွားများပေါ်အောင်ပြုံးလျက် ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့ မြဟန်၊ ကြင်ဆွေက ကြက်အမြစ် ကြိုက်တယ်ကွ ၊ ကြက် အမြစ်ကြီးကြီးနဲ့ ငါ့ ဖို့တော့ ခြေထောက်ရိုးပဲ ဝယ်ခဲ့ပါကွာ။ ဂေါ်ရင်ဂျီပီပီ ခြေထောက်ရိုးပဲ ဝါးပါ့ မယ်။ ဟားဟား...ဟား..ဟား”ဟု ပြောသည်၌ ကိုမြဟန်ကရော ကျွန်တော်ပါ နားလည်ကာ အားရပါးရ ရယ်မောကြပါတော့ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အတိတ်က ဖြစ်ရပ်ကား လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်ကပဲပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         တစ်နေ့သော ညနေရီတမှောင်၌ ကျွန်တော်နှင့် ကျွန်တော့်မြင်းလှည်း ဒရိုင်ဘာ ကိုမြတ်သာသည် ထိုနေ့အဖို့ လုပ်ငန်းကုန်ဆုံးပြီး နေ့တွက်ကိုက်ပြီဖြစ်၍ အပန်းတော်အံ့ဟု ဤဓနိရည်ဆိုင်ရှေ့မှာပင် မြင်းလှည်းထိုးရပ်လိုက်သည်၌ ဤသို့လျှင် ဘုံဆိုင်တံစက်မြိတ်အောက်မှာပင် ကိုမြဟန်နှင့် အပ္ပနားတို့ ဖြိုးနေနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြပြီကို တွေ့၍ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ပါ ဝင်ဝိုင်းလိုက်သည်။ တစ်ယောက်တစ် လှည့် တစ်ပုလင်းစီ ဆွဲကြလျက် အတန်ငယ်မူးလာကြသည်၌ အပ္ပနားက ခုညဒီ ဆိုင်မှာတင် အပြီးမသောက်ကြဘဲ သူ့အိမ်ရောက်မှ ဆက်လက်သောက်ကြရန်၊ ထိုနေ့ညနေက လမ်းထဲက ကြက်ဖကြီးတစ်ကောင် ခွေးကိုက်၍ သူအချောင်ရထား သဖြင့် ယခု သူ့မိန်းမက ချက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောသဖြင့် ကျွန်တော်တို့သည် ပုလင်းပေါင်ပေး၍ ဓနိရည်ပုလင်းများဆွဲကာ အပ္ပနားအိမ်သို့ ကျွန်တော်တို့ မြင်း လှည်းနှင့်ပင် တပျော်တပါးကြီး ယွန်းခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပ္ပနားတို့အိမ် ရောက်သည်၌ သူ့မိန်းမ မငွေစိန်သည် ဟင်းလည်းချက် ပြီးပြီ။ တော်တော်လည်း မူးနေပြီဖြစ်၍ ကုလားမူ၊ ကုလားချွဲဖြင့် တော်တော်ပဲ လေများနေလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မဟူရာခဲ၊ သပိတ်ကွဲ၊ အိုးမဲက အစ်မခေါ်ရသော ကုလားမတို့အား မငွေစိန်” ဟု အမည်ပေးကြသည်မှာ ကျွန်တော်တို့၏ ဓမ္မတာ။ သူ့ကိုယ်သူ “ကိုလှ'ဟု နာမည်ပေးထားသော အပ္ပနားကလည်း နှစ်သက်သည်ဖြစ်၍ ကျွန်တော်တို့ရောက် သွားသည်ဆိုလျှင်ပဲ ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့ ..မငွေစိန် စကားသိပ်များမနေနဲ့ ။ ဒီမှာ ငါ့သူငယ်ချင်းတွေပါလာ တယ် ...ဟင်းခတ်စမ်း ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမငွေစိန်က ဆာဒီကားယားနှင့် လက်တား၍ ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုယ့်ဟာကိုယ် ခတ်ပြီးခေါ်တော်မူ ...ကျုပ်တော့စားလည်း ပြီးပြီ။ မူးလည်းနေပြီ”ဟု စက်ရာထဲ လဲလျောင်းတော်မူ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ ကိုလှခေါ် အပ္ပနားက “ကုလားမကြီး အမရာ၊ ကိန္ဒရီ၊ မဒီ၊ သမ္ဗူလဆိုတာ နင့်လိုဟာမျိုးနေမှာပဲ”ဟု အမြီးအမောက်မတည့် ပြောချင်ရာပြောပြီး သူ့ဟာသူ ဟင်းအိုးထဲသွားခတ်၏။ ပါလာသည်များမှာ အသဲ(သည်း)၊ အမြစ်နှင့် ခြေထောက်ရိုး၊ တောင်ပံရိုးနှင့် အခြားအသားစများဖြစ်လေရာ အကောင်းကြိုက် သော ကျွန်တော်က အမြစ်အသဲ(သည်း)တစ်တွဲကို လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ...“ကိုယ့် တော့ ဒါပဲစားမယ်ဟေ့ ...အပ္ပနားတို့က ဂေါ်ရင်ဂျီပဲ ခြေထောက်ရိုး ဝါးလကွာ...” ဟု ပြောလိုက်ပြီး ရေနံမီးရောင် မှောင်တောင်တောင် မလင်းတလင်း၌ အမြစ်တုံးကို မူးမူးနှင့် ကျွန်တော်ကိုက်လိုက်တော့ ...တောက် ...လားလား ကြက်ချေးတွေ ပါးစပ် ထဲ ထွက်လာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထီ ထီ ထွမ်...ထွမ် နှင့် အော့အန်ပြီး မငွေစိန်အား ခြေနှင့်ကန်နှိုး ပြီးတော့ ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541835604117,"sku":"","price":6650.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_5db4613d-8d14-4f2e-8e0c-bca528d9305a.jpg?v=1730245213"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-သောင်ပြောင်းထွေလာအယ်ဒီတာစာစုများ","title":"သောင်းပြောင်းထွေလာအယ်ဒီတာစာစုများ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘိုးဘွားနှင့်မြေးများ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သားအချစ် မြေးအနှစ်၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုလှစ်စကား ရှိလေငြားတော့၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘိုးဘွားများသည် သားသမီးထက်ကို၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြေးအားပို၍ ချစ်လေသလော။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မဟုတ်ပါချေ၊ ငါးရာနှစ်ဆယ့်ရှစ်သွယ်သော မေတ္တာ၊ အတူတူပါပဲ။ သို့ရာတွင် ချစ်ခင်ယုယ သမုဒယမှာတော့ သားသမီးထက်ကို မြေးတွေပို၍ အလိုလိုက်တတ်၊ စိတ်ရှည် တတ်ကြကုန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဘိုးအဘွားများမြေးရချိန်မှာ အသက်အရွယ်ကြီး ရင့်ကုန်ပြီ၊ ဘဝအတွေ့အကြုံတွေများကုန်ပြီ၊ လောဘဒေါသတရားတွေ နည်းပါးကုန်ပြီ။ သည်းခံခြင်းစိတ်ဓာတ်တွေ ရှိကုန်ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နို့ပြီး သူတို့ဘဝတွေလည်း ကျဉ်းမြောင်းသွားကြပြီ။ သူတို့၏ငယ်ပေါင်းကြီး ဖော်တို့လည်း အချို့မရှိတော့ပြီ။ ရှိသူတို့လည်း အနေဝေး၍ အတွေ့ ကျဲကုန်ပြီ။ တစ်ဦးထံ တစ်ဦးသွားရောက်ဖို့လည်း ခဲယဉ်းကုန်ပြီ။ ဇရာ၏ အထွေထွေသော ဝေဒနာကလေးတွေ မျိုးမျိုးမြက်မြက်နှင့် အိမ်ထဲက အိမ်ပြင် တယ်မထွက်ချင်တော့ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့်သူတို့ အိမ်တွင်းအောင်းကြရာ၌ သူတို့၏အဖော်ကား မြေးများပင်ရှိ တော့သည်။ မြေးမှ ကျောင်းမသွားနိုင်သေးသည့်မြေး၊ ပိစိကွေး၊ ဒါကလေးတွေနှင့်ပဲသူတို့နေရတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့မှာ အခြားအပျော်အပါးလည်း မရှိတော့ပြီမို့ သည်မြေးကလေးတွေနှင့်ပဲ ကြည်နူးစရာ ရှာနေရတော့သည်။ ကလေးငိုသံကို မကြားချင်။ ပျော်ရွှင်နေသည်ကိုသာ ကြည့်လို၏။ ကလေးမိဘက သူတို့သားသမီး ရိုက်နှက်ဆုံးမသည်ကိုလည်း မကြိုက်၊ ဟယ် ... ကလေးပဲကွယ်၊ မငိုပါစေနဲ့၊ လိုချင်တာ ပေးလိုက်ပါတဲ့၊ စားချင်တာ ကျွေးလိုက် ပါရဲ့ ။ အမြဲတမ်းမြေးတွေဘက်က ရှေ့နေလိုက်တတ်ကြသည်။ သည်တော့ ကလေးတွေက ဘိုးဘွားအားကိုးနှင့် မိဘကိုပင်မကြောက်ချင်တော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် သားသမီးမကောင်း မိဘခေါင်းဆိုတာလို မြေးများမကောင်း ဘိုးဘွား ခေါင်းဟု အချို့ကဆိုကြသည်။ စင်စစ်တော့ အဘိုးအဘွားနှင့် မြေးများသည် လူ့ပြည် အဝင်အထွက်တွင် ခေတ္တဆုံတွေ့ကြသူများဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွန်ခဲ့သော သီတင်းကျွတ်လရာသီက စာရေးဆရာမလေးမစန္ဒာမောင်နှံသည် သူတို့သမီးငယ်လေး တစ်ယောက်နှင့် ကျွန်တော့်ထံသို့ ကန်တော့ရန် ရောက်လာကြ၏။ သူတို့ကလေးက သုံးခါလည်လောက်ရှိဦးမည်။ အလား လား လား တော်တော်ဆိုးပါ ကလား၊ ကလေးငယ်မို့ မုန့်စားပါစေတော့ရယ်လို့ ကျွန်တော့်ဇနီးက အိမ်မှာရှိသော ကိတ်မုန့်ကို လှီးကျွေးသည်။ မစား ... မစား၊ မုန့်ကို လုံးဝမစား။ သူ့အမေတွင် အသင့် ယူဆောင်လာခဲ့ရသော ဘူးကြီးတစ်လုံးနှင့် ချူဝင်းဂမ်းများကိုသာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု မပြတ် မနား ဆိတ်ဝါးသလို စားနေလေတော့ ကျွန်တော်က ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟဲ့ ... မစန္ဒာ နှင့်သမီးက လွန်လှချည်လား၊ ချူဝင်းဂမ်းတွေ ဒီလောက်စားလို့ ကောင်းပါ့မလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တယ် ဆရာရေ၊ ပြောမရဘူး။ ဒါတွေချည်း အမြဲစားနေလို့ သွားတွေလည်း အားလုံး အငုတ်ပဲရှိတော့တယ်” ဆိုပြီး သူကလေး ပါးစပ်ဖြဲပြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟယ် ... တစ်ချောင်းမှ အကောင်းမရှိတော့ပါလားဟ၊ ဒုက္ခပဲ။ နင့်သမီး ငယ် သွားလဲချိန်မှာသတိထားဟေ့၊ တော်ကြာ သွားတွေ ဟိုတစ်ချောင်း သည်တစ်ချောင်း ကိုးရိုးကားရားတွေ လျှောက်ပေါက်ကုန်လို့ မအေလိုမလှဘဲ နေရော့မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သည်ကလေးဖြစ်အင် ဆင်ခြင်ကြည့်လိုက်တော့ မစန္ဒာလင်မယားမှာ နှစ်ယောက် စံလုံး အလုပ်သမား၊ နေ့စဉ် ရုံးသွားနေကြသည်ဖြစ်၍ ဒီကလေးဟာ အိမ်တွင် အဘိုးအဘွား နှင့်သာ အနေများနေသူဖြစ်ရပေမည်။ သည်တော့ မြေးများမကောင်း ဘိုးဘွားခေါင်း ဆိုရပါမူ ဤကလေးသည် မည်သူ့မြေးနည်း။ အသွေးမြင်အသွင်သိ၊ အပွေးမြင်အပင်သိဆိုသကဲ့သို့ မြေးမြင်အဘိုးသိရမည်ဆိုသော် သင်းဟာ ဆရာမန်းတင်မြေးပေါ့၊ ဘာ ကြောင့်ဆို မစန္ဒာက ဆရာကြီးမန်းတင် သမီးကိုဗျ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မစန္ဒာတို့ ကျွန်တော့်အိမ်လာသွားပြီး ရက်များမကြာမီ ၆-၁၁-၈၃ နေ့က ဆရာကြီးပီမိုးနင်းရာပြည့်အခမ်းအနားပွဲကျင်းပရာ၌ ဆရာမန်းတင်နှင့်တွေ့၍ သူ့မြေး အကြောင်း စကားစပ်မိတော့ ...... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေးဗျာ ဒီကလေးသွားတွေလည်း မကောင်းတော့ဘူး၊ အချိုတွေစားလွန်းတော့ လူလည်းဝတယ်မရှိတော့ဘူး” ဟုဆရာမန်းတင်က “ပြုံးတမဲ့မဲ့” နှင့် ပြောရှာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ မြန်မာလူမျိုးတွေ လူကြီးသူမဆရာသမားများကို ကန်တော့ကြ ရာ၌ အဘက ငါ့နိုင်၊ ငါက ကြက်ဖကြီးနိုင် ဆိုဘိသကဲ့သို့ အတုံ့အလှည့်ရှိလေရာ မစန္ဒာလင်မယားက ကျွန်တော့်အား ကန်တော့သွားပြီးနောက် ရက်များမကြာမီမှာ ဆရာ မင်းသုဝဏ်ထံ ကျွန်တော်ကန်တော့ရန် ရောက်သွားတော့ ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်မယ်လေး .....၊ ဆရာမင်းသုဝဏ် မြေးဆိုတာကလည်း တစ်မျိုးပါလားဗျ။ တကတဲ ဟိုပြေးသည်ပြေး မျောက်လေပွေကလေးကျနေတာပဲ။ ဘယ့်နှယ် ဒီကလေး မရပ်မနား ပြေးလှချည်လားလို့ တစေ့တစောင်း ချောင်းကြည့်တော့ လား ... လား ဘွားအေကြီးက သူ့ထမင်းလိုက်ခွံ့နေတာကိုဗျ။ အိမ်ရှေ့လိုက်ခွံ့တော့၊ နောက်ဖေးထွက် ပြေးတယ်၊ နောက်ဖေးလိုက်ခွံ့တော့ အိမ်ရှေ့ပြန်ပြေးတယ် ဘွားအေကြီးမှာ ထမင်းခွက် ကိုင်ပြီးတော့ နောက်က ဖတ်သီဖတ်သီလိုက်ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဪ ... ဒါကိုပဲ မမောနိုင် မပန်းနိုင်၊ ဘွားအေကြီးစိတ်ထဲ ပီတိတွေလှိုင်လို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်ပြန်တော့ ဆရာမင်းသုဝဏ်က သူ ဂျပန်ပြည်က ဆည်းပူးခဲ့သော “ဟိုက္ကူကဗျာ မြည်းစရာ” ဆိုတဲ့ စာအုပ်ကလေး လက်ဆောင်ပေးလိုက်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာ့ရဲ့ အမှာစာမှာ (ဟိုက္ကူကဗျာ၏ ပုံစံမှာ၊ စာသုံးကြောင်းရှိပါသည်။ ပထမ စာကြောင်းတွင် ဝဏ္ဏ ၅ လုံး၊ ဒုတိယစာကြောင်းတွင် ၇ လုံး၊ တတိယ စာကြောင်းတွင် ၅ လုံး၊ စုစုပေါင်း ဝဏ္ဏ ၁၇ လုံး ရှိပါသည်။) ဆိုထားသဖြင့် ကျွန်တော် ဟိုက္ကူကဗျာ နမူနာများကြည့်၍ စမ်းပြီးစပ်ကြည့်လိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e      \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘိုးဘွားနှင့် မြေးဟာ၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘဝ အဝင်အထွက်မှာ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခေတ္တ ဆုံကြကာ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တွေ့စဉ် တစ်ခဏ၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အလွန်ပင်လျှင် ချစ်ကြင်ကြ၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောက နိယာမ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှတ် - ၁ (၁၉၈၄၊ ဇန်နဝါရီလ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541835145365,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_aaf332a2-13ac-458e-9fb5-e9e0fb88e526.jpg?v=1730245304"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-ဟာသ၀ထ္ထုတိုများ၄","title":"ဟာသဝထ္ထုတိုများ ၄","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eချစ်ကြည်ရေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူကိုယ်တိုင်လည်း စာရေးဆရာ၊ စာပေကိုဝါသနာပါပေသော သခင်နုမို့သာ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ်နှင့် စာရေးဆရာအသင်းကို အခွင့်အရေးပေးကောင်းမှန်းသိ၍ ကျွန်တော် တို့တတွေ မန္တလာတစ်ခေါက်၊ မြစ်ကြီးနားတစ်ခေါက် ရောက်ခဲ့ရပါပေသည်။ ကျေးဇူးတင် ပါ၏။ နောက်နောင်လည်း မျှော်လင့်လျက် ရှမ်းပြည်ပို့စမ်းပါဗျာ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသေးလို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် မြစ်ကြီးနားမှ ပြန်ရောက်လာသောအခါတွင် ကျွန်တော်၏ဉာဏ် စိတ်ကူးတို့ ဖူးပွင့်ရာ ရှုမဝဥယျာဉ်၏မာလီဖြစ်သူ ဦးကျော်သည် ကျွန်တော့်အား မြစ်ကြီးနား မှ မျိုးစေ့ပါခဲ့သော မနောရောင် မြိုင်ယံပန်းကို သူ့ဥယျာဉ်ခန်းတွင် ဆင်မြန်းပေးရန်တောင်းပန်ရှာလေသည်။ (တယ်... ကြီးကျယ်လိုက်တာလို့ မဆိုပါနဲ့ဦးကျော်ရာ တစ်ခါ တလေ ကြွားစမ်းပါရစေ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှန်ကိုဆိုရသော်ကား ကျွန်တော်သည် ဤမာလီငယ် မောင်ကျော်က တောင်းခံ မှသာ မဟုတ်ပေဘဲ၊ ဝန်ကြီးချုပ်၏ကျေးဇူးကြောင့် စင်စစ်နိုင်ငံတော်၏ ငွေဖြင့်သွားလာ ရခြင်းဖြစ်၍ ကျွန်တော့်မှာ နိုင်ငံတော်၏ကျေးဇူးကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် တာဝန်ရှိနေပါ သည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်တတ်သမျှ မှတ်သမျှကို စာတစ်ပုဒ်လုပ်၍ ရေးလိုက်ရပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၅၁ ခု၊ ဇန်နဝါရီလ၅ရက်နေ့ညနေ။ဝန်ကြီးချုပ်၏ဂေဟာ၌ဝန်ကြီးချုပ်၏လက်ဖက်ရည်ပွဲအပြီးအားလုံး လူတွေအထတွင် ကျွန်တော်သည် သခင်နုအနီးသို့ချဉ်းကပ်၍ ကျွန်တော်တို့စာရေးဆရာတွေကို မြစ်ကြီးနားမနောပွဲသို့ ခေါ်ငင်ရန် ပူဆာ လိုက်သည်။ ကနဦးကပင် သူစိတ်ကူးရှိဟန်တူသည်။ ချက်ချင်းပင် အတွင်းဝန် ဦးသန့်ကို ခေါ်ငင် စီမံစေ၍ နောက်တစ်နေ့ ၁၁ နာရီလောက်တွင် ရွှေမန်း ရွှေဂုန် ကလောင်ရှင်တွေ အတွက် နှစ်ဆယ့်ခြောက်ယောက်နိုင်၊ ဒါကိုတာ” လေယာဉ်ကြီးတစ်စင်းရကြောင်း၊ ပြန်ကြားရေးဌာနမှ ထုတ်ပြန်လိုက်သောအခါ၌ ကျွန်တော်ဝမ်းသာလိုက်ပုံကား..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်မြစ်ကြီးနားသို့ မရောက်ဖူး၍ မဟုတ်ပါ လပိုင်းမျှ နေပင်နေခဲ့ဖူးပါ၏။ မနောပွဲကို မတက်ဖူး၍ မဟုတ်ပါ။ ၄၇ ခုနှစ်တွင်ကပင် ကခဲ့ဖူးပါ၏။ သို့ရာတွင် ဤစဉ် ကမူ ၎င်းအရပ်ဒေသက ပစ္စည်းတွေကို ငါဘယ်နည်းနဲ့ ဈေးချောင်ချောင်ရပါ့မလဲ။ ငါ...အောက်ကတင်ခဲ့တဲ့ ကုန်တွေကို ဘယ်လိုပုံဈေးကြီးကြီးရအောင် ရောင်းရပါ့မလဲဟူသော ကုန်သည်စိတ်နှင့်ဖြစ်၍ ယခုမူ စာရေးဆရာ၏နှလုံးသားဖြင့်သာ သွားလိုခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်ကား ကုန်ရှုံးကြွေးတင်၊ လိုအင်မရ၍ လေးရာ့ခြောက်နှင့် ပြေးနေရာမှ စာရေးဆရာဘဝရောက်ခဲ့သူ ဖြစ်ပါသည်။ ၁၉၄၇ ခုနှစ်တွင် မင်းကွန်းတစ်ဖက်ကမ်း နန်းတော်ကျွန်းရွာ၌ ခိုအောင်းကာ စိတ်ညစ်ညစ်နှင့် ဟာသဝတ္ထုတွေရေး၍ စာပေနယ် ဝင်ခဲ့သူဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟော... အခု ကျွန်တော် ကုန်သည်ဘဝနှင့် ကျင်လည်ခဲ့သော ဤမြစ်ညာဒေသသို့ စာရေးဆရာအဖြစ်နှင့် သွားရတော့မည်။ မြစ်ကြီးနားမြို့သည် ကျွန်တော်၏ဇာတိဒေသနှင့် ခရီးစဉ်အရ မိုင်ပေါင်းရှစ်ရာကျော်ဝေး၍ ကျွန်တော်ကုန်ရင်းပြုတ်ပြီး နောက်ဆုံး ထွက်ခွာလာရကတည်းက နောက်ထပ်ရောက်ရန်ဖြင့် ခဲယဉ်းလှပြီထားသော ဒေသဖြစ်ပါသည်။ ၁၉၄၇ ခု၊ ဇန်နဝါရီလ ၃ ရက်နေ့ နံနက်ခင်း နှင်းငွေ့ တွေ ဝေဝေရီနေခိုက် ကြေးတွေသိမ်း၊ ပိုင်ရှင်ဖမ်း” ဟူသော အစိုးရ၏ရုတ်တရက် အမိန့်ကြောင့် ကျွန်တော် ၏တစ်သောင်းကျော် တန်ကြေးတွေ တစ်မိနစ်အတွင်း ဆုံးရှုံးရပြီဖြစ်၍ (ချစ်ပန်းနှစ်ခိုင်ဝတ္ထုတွင် ဖော်ပြခဲ့ဖူးပါ သည်) ကျွန်တော်စိတ်ညစ်နေသည့်နေရာ၊ မြစ်ကြီးနားဘူတာ ရှေ့ပလက်ဖောင်းပေါ်ကို ခဏကလေးမျှ မတ်တတ်ရပ်၍ ကြည့်လိုက်စမ်းချင်ပါဘိသည်။ ကျွန်တော်အဖော် တစ်သိုက်နှင့် ကြေးလိုက်ခဲ့သော လမ်းကြိုလမ်းကြားတွေကို လျှောက်သွားလိုက်ချင်စမ်း ပါဘိသည်။ ကြေး သို့မဟုတ် ရွှေမှုန့် (ကျင်ရွှေ) တွေကို ကျွန်တော်တို့က မတရား သက်သက်အမဲဖျက်သလို ပက်ပက်စက်စက်ဈေးနှင့် မရရအောင် အတင်းဈေး နှိမ့်ဝယ် လိုက်သော ယောယင်တောတွင်းသားတွေကိုတွေတွေကြည့်ကာ “ကျွန်တော် မိုက်ခဲ့မိပါ တယ်ဗျာ” ဟု ပြောလိုက်ချင်စမ်းပါဘိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်တွင် စာရေးဆရာဘဝ၌၊ အချို့စာရေးဆရာများနည်းတူ၊ လူချင်း မတွေ့ ဖူးပါဘဲလျက် စာပေးစာယူဖြင့် အလွန်ခင်မင်ကြသော ကလောင်မိတ်ဆွေများရှိပေရာ ကျွန်တော်သည် မြစ်ကြီးနားသို့သွားရန် သေချာသောအခါ၌ မှတ်စုစာအုပ်ကို ဖွင့်၍ မြစ်ကြီးနားရှိ၊ ကလောင်မိတ်ဆွေနှစ်ယောက်၏လိပ်စာတွေကို ကြည့်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပထမ မောင်ထွန်းခိုင်၊ ကောင်းဖတ် အရက်ကုမ္ပဏီ မြစ်ကြီးနားမြို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တစ်ယောက်ကား... မိန်းကလေးဖြစ်နေ၍ သူ၏လိပ်စာကို ဖော်ပြ၍ သင့်လျော်မည်မထင်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်ထွန်းခိုင်သည် ကျွန်တော့်အား စာရေးဆရာအစ်ကိုကြီးဟုခေါ်၍၊ မိန်းကလေး ကမူ အစ်ကိုလေးဟု ခေါ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့စတင်ခင်မင်ကြသည်မှာ (မိန်းကလေးက ဦးသည်) တစ်နှစ်ကျော် ပြီးဖြစ်၍၊ လူချင်းမတွေ့ဖူးသေးသော်လည်း ဓာတ်ပုံချင်းလဲလှယ်ထားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်ထွန်းခိုင်မှာ တရုတ်ကပြားဖြစ်၍ သူ့မိခင်နှင့် ယောက်ဖအစုငွေပါသော အရက်ဆိုင်တွင် စာရေးလုပ်နေရကား၊ ကျွန်တော့်အား ကျွန်တော့်ဝတ္ထုများတွင် ကျွန်တော့် ကိုယ်ကျွန်တော် အရက်သမားဖြစ်အောင် ရေးသားထားသည်နှင့် သူတို့အိမ်သို့လာနေပြီး အရက်ကို သဘောရှိသောက်နေရန် ဖိတ်မန္တကပြုခဲ့ပါသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ၌ သူ့ချစ်သူ အကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်တော့်ကို တိုင်ပင်လေ့ရှိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်ချစ်ဆွေမကလေး မမြရီကတော့ (နာမည်တစ်ဝက်ပြောင်းထားသည်) တစ်ခါက သူရေးလိုက်သောစာတွင်..“ဘာလဲ အစ်ကိုလေးရဲ့ ‘အခုတလောအရီမှာ အိမ်ထောင်မှုတာဝန်တွေများနေလို့ အစ်ကိုလေးစာကို အပြန်နောက်ကျတာပါ”ဆိုတာနဲ့ အစ်ကိုလေးက “သြ... ငါ့နှမ အပျို မှတ်နေပါတယ် အခုတော့ ငါ့ မှာယောက်ဖတွေဘာတွေနဲ့ကိုး” တဲ့ အင်း.. ထင်သားပဲ ဒီလိုရေးလိုက်မိကတည်းက ဒီလိုတွေးလိမ့်မယ်ဆိုတာ။ ဒီမှာအစ်ကိုလေးရဲ့ အိမ်ထောင်မှုတာဝန်ပြုရတယ်ဆိုတာနဲ့ အိမ်ထောင်ရှင်ဖြစ်ရရောလား၊ အရီတို့မှ မောင်နှမ ၅ ယောက် ရှိတဲ့အနက် အစ်ကိုတစ်ယောက်ကလွဲပြီး အရီက အကြီးဆုံးဖြစ်တော့ မေမေ နေမကောင်း ခိုက်မှာ အိမ်ထောင်မှုတာဝန်ပြုရတယ် ပြောတာပါ အစ်ကိုလေးရဲ့ ... အထင်တော် မလွဲ လိုက်ပါနဲ့ အရီအသက်က အခုမှဆယ့်ရှစ်နှစ်ရှိသေးတယ်၊ ရည်းစားတောင် မထားဖူးသေး ဘူး။ ထားဖို့လည်း စိတ်မကူးပါဘူး။ ဘာလဲ... အစ်ကိုလေးက ယောက်ဖ လိုချင်နေလို့ လား။ ယောက်ဖလိုချင်ရင် အစ်ကိုလေးလူ အစ်ကိုလေးရှာပြီး ရန်ကုန်ကနေ ပါဆယ်နဲ့ပို့ လိုက်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် အစ်ကိုလေး မြစ်ကြီးနားလာတော့ ခေါ်ခဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (ကျွန်တော်သည် အမြို့မြို့ရှိ ကလောင်မိတ်ဆွေများကို တစ်နေ့နေ့လာခဲ့မည် ကျွေးဖို့ ပြင်ထားပေရော့ဟု ရေးလေ့ရှိပါသည်။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်တော်သည် မြစ်ကြီးနား မလာမီ တစ်နေ့၌ ဤစာနှင့် သူ့ဓာတ်ပုံကလေးကို ကျွန်တော်နှင့်အတူ မြစ်ကြီးနားလိုက်မည်ဖြစ်သော ကိုမင်းရှင်ကိုပြမိရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အလဲ... အချောကလေးပဲဗျ။ အဟဲဟဲ... ကျွန်တော့်ကိုပဲ ခင်ဗျား ယောကီဖ လုပ်ခေါ်သွားတာပေါ့ ဗျာ” ဟု ဆိုလေသည်။ ကျွန်တော်ကပြုံး၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခင်ဗျား... ကမ္ဘာဇ သဇင်တော့ ကျွန်တော်ပေးမှာလားလို့...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဇန်နဝါရီလ ၉ ရက်နေ့ နံနက် ၇ နာရီခွဲအချိန်တွင် ကျွန်တော်တို့ ဒါကိုတာ လေယာဉ်ပျံကြီးသည် မင်္ဂလာဒုံမြေပြင်မှ ဝေဟင်သို့ပြေးတက်လိုက်သည်။ ပန်ကာကြီး အသံကုန်မြည်ဟီးလျက် လေထုကို “လိမ်ရစ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ကျွန်တော်တို့မျက်စိအောက်ကလယ်ခွက်တို့သည်တစ်စတစ်စငယ်၍ငယ်၍လာကြသည်။ တဖြည်းဖြည်း နှင့် ရွှေရောင်မြရောင်ဖျာချပ်တွေဖြစ်လာကြသည်။ နောက်ဆုံးလေယာဉ်ပျံက အတက် ရပ်၍ အနေတော်ပျံနေသောအခါ၌ကား ရွှေအုတ်ချပ် မြအုတ်ချပ်ကလေးများ ဖြစ်သွား ကြတော့သည်။ ချောင်းငယ်မြောင်းငယ်တို့ကိုကြည့်ရလျှင်မြနှင့်ရွှေဂဟေဆက်ထားသည့်တို့အကြား၊မျဉ်းသားထားသည်နှင့်တူသည်။ အင်းကြီး အိုင်ကြီးတို့ကား ငွေပြားကြီး များ ဖြစ်ကြကုန်၏။လေယာဉ်ပျံသည် စီးရသူအဖို့၌အောက်က မြင်ရသလိုမြန်သည်ဟု မထင်ရချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုကျွန်တော်တို့သည် ရွှေစင်မြသား ငွေပွားခတ်သည့် ကမ္ဗလာပေါ်တွင် တရွေ့ ရွေ့ ရွေ့လျားနေကြသည်။ တစ်ချက်တစ်ချက်၌ ဂွမ်းငှါဂွမ်းစုတိမ်ဖြူနုတို့က ကျွန်တော် တို့မျက်စိအောက်သို့ အထွေးလိုက်အထွေးလိုက် ရောက်လာတတ်ကြသည်။အချို့ကနံဘေးမှနေ၍ကျွန်တော်တို့ကိုနှုတ်ဆက်ကြသည်။ ကျွန်တော်သည် သူတို့အကြားထဲသို့ ဝင်သွားပြီး လောကကြီးနှင့်တူတူပုန်းနေချင်သည်။ မေ့တစ်ယောက်ကိုတော့ ခေါ်ထားချင် သည်။ လိုက်မှာလားမေရယ်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟော.. အဲဟိုဟာ.. ပဲခူးရိုးမပေါ့ ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရန်ကုန်မှထွက်လာ၍နာရီဝက်မျှအကြာတွင်တစ်ယောက်သောသူကလေယာဉ်ပျံဘယ်ဘက်တောင်ပံကိုကြို၍ လက်ညှိုးထိုးကာ ပြလိုက်သည်။ဟုတ်ပါ၏။သစ်ပင်တို့ပင်နိမ့်မြင့်စီလျင်မြန်ရသည်။အောက်ဗမာပြည်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြနှံရွှေသီးတို့ ဖန်တီးဖို့ရာ မိုးရေကို ပေးတဲ့တောင်၊ ကျွန်းသစ်တွေ ထွက်ဖို့ရာ နေသား တကျရှိတဲ့တောင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကောင်းကင်ယံက ကြည့်ရသည်၌ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာပြည်သည် ပို၍ချစ်စရာ ကောင်းသည်။ မြကွက်ရွှေပြင် ငွေမင်ကြောင်းနှင့် စိမ်းမောင်းမောင်းတောင်တန်းတွေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူနေနှင့် မြေရာစာလျှင် လူနေကနည်းလှသေးသည်။ ကျွန်တော်တို့မြန်မာပြည် သည် အေးအေးချမ်းချမ်းနှင့် တကယ့်အမြင်မှန် နည်းလမ်းအရ စည်းကမ်းကျနစွာ တိုးတက် ခဲ့ပါလျှင် ယခုလူဦးရေ ၁၇ သန်းခွဲကို မဆိုထားနှင့် သန်းငါးဆယ်ကျော်ပင် ချမ်းသာစွာ နေနိုင်လိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော် တွက်ကိန်းချလိုက်မိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသီးအနှံစိုက်ဖို့ မြေရာတွေ၊ သစ်ဝါးခုတ်ယူဖို့ တောတောင်တွေ၊ တိရစ္ဆာန် မွေးမြူဖို့ကုန်းမြင့်လွင်ပြင်တွေ မြေတွင်းရတနာတူးဖို့နေရာတွေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟော... မိုးကုတ်မြို့ကို ကြည့်လိုက်စမ်းပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့လေယာဉ်ပျံသည် ၉ နာရီခွဲအချိန်တွင် ရွှေမန်းချမ်းမြသာစည် လေယာဉ်ပျံကွင်းရောက်၍ ရွှေမန်းကလောင်ရှင်တွေ တင်ရင်းနာရီဝက်မျှ နားပြီး ဆယ်နာရီ ၌ ခရီးဆက်ခဲ့ရာ ၁၁ နာရီတွင် တောင်ကမ်းပါးယံ အင်းလျားကြီး၏နံဘေး၌ အိမ်ခြေ တည်ထားသော မိုးကုတ်မြို့ကို မြင်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗမာပြည်က ပတ္တမြားထွက်တဲ့မြို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟင်... အခုတော့ ခွေးမသားတွေ အနှစ်ငါးဆယ်ကျော်ထုတ်ယူသွားလို့ တို့ပြည် တို့ပြန်ရမှ များများမှ ကျန်ပါတော့မလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို... မြေတွင်းပစ္စည်းအတွက်တော့ ဗမာပြည်မှာ မပူစမ်းပါနဲ့ဗျာ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်၏စိတ်သည် ယခုပေခုနစ်ထောင်ကျော်အမြင့်မှနေ၍ မိုးကုတ်မြို့ကို ငုံ့ကြည့်နေရာမှ ၁၉၄၆ ခု၊ ဒီဇင်ဘာလ ၂၇ ရက်နေ့၊ မွန်းတည့်အချိန်ခန့်၊ မိုးကောင်းမြို့ ဘူတာအနောက်တည့်တည့်လမ်း၊ မလှမ်းမကမ်းရှိ ဦးစောနောင်၏အိမ်ပေါ်ထပ်သို့ ရောက်သွားကာ ဦးစောနောင်၏စကားကို ပြန်လည်ကြားယောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မြေတွင်းပစ္စည်းတော့ ကျုပ်တို့ဆီမှာ ပေါလှပါဘိဗျာ။ ခင်ဗျား ရွှေထွက်တဲ့နေရာ လိုချင်သလား။ ရေနံထွက်တဲ့နေရာရချင်သလား၊ ကျောက်မီးသွေး ထွက်မယ့် မြေရာ ကြည့်ချင်သလား၊ ကျွန်တော် အခုလိုက်ပြနိုင်တယ်။ အခု ကျုပ်တို့နယ်က လူတွေက အရင်တွေ့ထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းတွင်းမြေရာကိုသာ တူးနေကြသေးတာ သည့်ပြင်နေရာတွေ မချဲ့ထွင်ကြသေးဘူး...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးစောနောင်မှာ မိုးကောင်းနယ်မှ စော်ဘွားမျိုးဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်တော်တို့သိကျွမ်းရသည်မှာ မိုးကောင်းကျောက်တွင်းနယ် စော်ဘွားလ,မောင်း စောတောင်မှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပါသည်။ ယခုကျွန်တော်တို့နှင့်စကားပြောနေချိန်၌ လ,မောင်းစောတောင်သည် ကျွန်တော်တို့နှင့်အတူ ထိုင်လျက်ရှိပါသည်။ သို့သော် သူသည် ကျွန်တော်တို့ ပြောစကား တွေကို ဘာမျှမကြားပါ။ အကြောင်းမှာ သူသည် နားအလွန်ထိုင်းရုံမက အသံပါ၀င်နေ သောကြောင့် သူနှင့်စကားပြောလိုလျှင် သူ့တွင် အသင့်ပါလာသော ကျောက်သင်ပုန်းကွဲ ကလေးနှင့် ကျောက်တံကို အသုံးပြုရသည်။ မြန်မာစာ ကောင်းကောင်းတတ်၏။ တော်လှန် ရေးတွင် ရင်အုံကိုသေနတ်ထိခံရ၍ ဤသို့ဆို့ ထိုင်းသွားသည်ဟု သိရပါသည်။ သူသည် ဂျပန်ကို တော်လှန်စဉ်၌ မိုးကောင်း ရှမ်းနယ်အတွက် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၏လက်ရုံး တစ်ဆူဖြစ်ခဲ့ကြောင်း မြန်မာစစ်ဗိုလ်တစ်ယောက် ပြောပြဖူးပါသည်။ လ,မောင်းစောတောင် သည် ရှေးမြန်မာဘုရင်လက်ထက်ကပင် ဘုရင်အသိ အမှတ်ပြုသော စော်ဘွားမျိုးမှ ဆင်း သက်လာခဲ့ကြောင်း၊ သူ့ရင်ဘတ်တွင် ဆွဲထားသည့် ငွေတံဆိပ်တော်က သက်သေခံလျက် ရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လ,မောင်းစောတောင်သည် ကျွန်တော်နှင့်မိတ်ဆွေဖြစ်ရသည်မှာ မြစ်ကြီးနားမြို့ တွင် အမျိုးသမီးခေါင်းဆောင် မသန်းရီနှင့် ဗိုလ်မြင့်က ကျေးဇူးပြု၍ဖြစ်ပါသည်။ ထိုစဉ်၌ ကျွန်တော်သည် ကုန်သည်ဘဝနှင့်စီးပွားရေးရူး ရူးနေသည်ဖြစ်၍ မိုးကောင်းကျောက် တွင်းနယ်ပယ်၌ တွင်ကျယ်နိုင်ရန် လ,မောင်းစောတောင်ကို ပေါင်းသင်းခြင်းဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် သူနှင့်စကားပြောရသည်မှာ သူ့ကျောက်သင်ပုန်းကွဲကလေးကို တစ်ယောက် တလဲ ရေးလိုက်ဖျက်လိုက်နှင့် အားမရနိုင်စရာ၊ သူလည်း ဤအခြေကိုသိသောကြောင့် ကျွန်တော့်ကို မြစ်ကြီးနားမှ မိုးကောင်းမြို့ပေါ်သို့ ခေါ်လာခဲ့ပြီး ဦးစောနောင်အား သူ့ ကိုယ်စား စကားပြောစေခြင်းဖြစ်ပါတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခင်ဗျားသာ... ငွေရင်းကြေးရင်းနဲ့.. ဒီအလုပ်လုပ်မယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့မြေရာကို ပေးမယ်” ဦးစောနောင်က စကားဆက်သည် “အလုပ်သမားရဖို့ဆိုတာလည်း ကျုပ်တို့ တာဝန်ထား...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စစချင်းငွေဘယ်လောက်လိုမယ် ထင်သလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုစဉ်၌ လက်ထဲတွင် ငွေတစ်သောင်းကျော်ရှိနေသော ကျွန်တော်က မေးလိုက် ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ.. ဒါကတော့... နည်းနည်းနဲ့လည်း ဖြစ်တယ်၊ များများလည်း ဖြစ်တယ်။ အလုပ်သဘောက ဒီလိုလေ ဥပမာဆိုပါတော့ ခင်ဗျား အလုပ်သမားဆယ်ယောက်တွဲ တစ်ဆိုင်းငှားမယ်၊ သို့မဟုတ် နှစ်ဆိုင်းငှားမယ်ဆိုရင် ဒီအလုပ်သမားတွေ စားဖို့ ခင်ဗျားဆန်ဆီ ငါးပိ ငါးခြောက် ဝယ်ပေးထားရမယ်။ သူတို့က ခင်ဗျားပို့ထားတဲ့နေရာမှာ၊ နေ့စဉ်တူးလိမ့်မယ်။ ကျောက်ရတဲ့အခါမှာ ခင်ဗျားနဲ့ သူတို့ရတဲ့အဆိုင်းနဲ့ တစ်ယောက် တစ်ဝက်၊ ခင်ဗျားကံကောင်းမယ်ဆိုရင် ကျောက်ကောင်းများရလို့ တစ်လအတွင်း ခင်ဗျား သူဌေးဖြစ်နိုင်တယ်။ နို့မဟုတ်ရင်လည်း ခင်ဗျားအလုပ်သမားတွေတူးတဲ့နေရာမှာ ဘာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျောက်မှမရလို့ ခင်ဗျား သူတို့စားစရိတ်ရှုံးလိမ့်မယ်၊ သို့သော် ကျုပ်တို့ရွေးပေမဲ့ နေရာ ဆိုရင် သူဌေးဖြစ်ကျောက်မရသည်တိုင်အောင် အလုပ်သမား စားစရိတ်ကျေမယ့်ကျောက် မျိုးတော့ ရရမယ်ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးစောနောင်က အာမခံရဲလိုက်ပါသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူဆယ်ယောက်တွဲအဆိုင်းဆိုရင် တစ်လ ဘယ်လောက်လောက် ကုန်မယ်ထင်သလဲ ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်က မေးလိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ.. မများပါဘူး လေးငါးရာဆိုရင် ဖြစ်ပါတယ် အလွန်ဆုံးငါးရာပါပဲ အခု နှယ် ကျုပ်တို့ဆီမှာ အဲလိုငွေပင်ငွေရင်းစိုက်နိုင်တဲ့ လူနည်းနေလို့ အလုပ်သမားတွေ ပေါနေပါတယ်ဗျာ ခင်ဗျား..... အဲ့လိုကျောက်တွင်း တစ်ဆိုင်းနှစ်ဆိုင်းက စချင်စ ဒါမှ မဟုတ် လူတစ်ရာလောက် ကိုင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ရွှေရမယ့်နေရာကို စွန့်စေချင်တယ်ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရွှေတူးဖို့နေရာက ဘာလို့ ဒီလောက်လူများများ လိုတာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို... ဒီနေရာက လူသူအရောက်အပေါက် ဝေးလေတော့ ဟိုမှာလူစုလူအုပ်နဲ့ ရွာသစ်ကျေးသစ်တည်ပြီးလုပ်ရလိမ့်မယ်ဗျ၊ တစ်လငါးထောင်လောက် သုံးနိုင်ရလိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်နှလလောက်များ အရင်းတည်နေရာမှာပါလိမ့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မြေတွင်းရတနာ ရှာတယ်ဆိုတာ အချိန်ကိုတော့ မပြောနိုင်ဘူးပာ တစ်လနဲ့ တွေ့ချင်တွေ့ မယ်နှစ်လကြာမှ တွေ့ချင်တွေ့မယ် တစ်နှစ်ကြာချင်ကြာမယ်။ အဲ.. ခင်ဗျား အစရလိုက်ပြီဆိုရင်တော့ နောက်ထပ်လူတိုးချဲ့ပြီး တစ်စတစ်စနဲ့ အဲ့သည်နေရာမှာ မြို့ ကြီးတစ်မြို့ဖြစ်လေရဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ ဦးစောနောင်က ပြောနေစဉ်၌ ကျွန်တော့်မျက်စိတို့သည် ရီဝေမှုန်မှေးကာ၊ မိမိကိုယ်မိမိ ရွှေတွင်းသူဌေးကြီးဟူသော ဘွဲ့ထူးကိုခံယူရုံသာမက အထက်ဗမာပြည်တွင် ပတ္တမြားထွက်သော “မိုးကုတ်” မြို့၊ ကျောက်စိမ်းထွက်သော “မိုးကောင်း” မြို့တို့နှင့် အပြိုင်ရွှေထွက်သော “မိုးတိမ်တောင်” မြို့ကြီးကို တည်ဆောက်လျက် ရှိလေသည်။ (ကျွန်တော်သည် သော်တာဆွေ နာမည်မခံယူမီ၌ “မိုးတိမ်တောင်” ဟူသော ကလောင် နာမည်ကိုယူရန် စိတ်စွဲလမ်းခဲ့ကြောင်း မိတ်ဆွေသိပြီဖြစ်ကောင်း ဖြစ်လိမ့်မည်) ကျွန်တော့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541834522773,"sku":"","price":5400.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_1bb9c3f1-c5a7-4288-ba88-9282257d3b2e.jpg?v=1730245327"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-ဤလောကမြေမဟီ၀ယ်","title":"ဤလောကမြေမဟီဝယ်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရိယာနှင့်အရက်\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီမှာ မောင်သော်တာရွှေရဲ့ ..” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် ဖန်ခွက်ကို နှုတ်ခမ်းမှ ချွတ်လိုက်ကာ ... \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခင်ညာ ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သောက်ရင်း အရှိန်ရလာသည်၌ ဦးကြွက်သိုးက စကားစ၏။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အရိယာများ အရက်ကို ရေဖြစ်သတဲ့ကွဲ...” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟင် ... သမြောစရာကြီးနော် ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းတို့လို အရက်သမားအဖို့ တော့ ဟုတ်သပေါ့ ကွာ ...။ တရားသမားတွေအဖို့တော့ ဒါမျိုး သိပ်ကြီးကျယ်တာကွ၊ အဲဒီလိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုး တွေ့ရင် တကယ့်ရဟန္တာပဲဆိုပြီး အကြီးအကျယ် ဆည်းကပ်ကိုးကွယ်ကြ တော့တာကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က ခွက်ကျန်မော့လိုက်ပြီး ....\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နေပါဦး.. ဦးလေးကြွက်သိုးရ၊ အရက် ရေဖြစ်တယ်ဆိုတာက ဘယ်လိုတုံးဗျ ၊ ကျွန်တော့်သဘောတော့ အရက် ရေဖြစ်အောင်လုပ်တာက လွယ်ပါတယ်၊ ကဲ ... ခု တချို့ ပြည်သူ့အရက်ဖြူဆိုင်တွေမှာဆိုရင် အရက် ရေရောလို့ ဖမ်းတာတွေတောင် သတင်းစာတွေထဲ တစ်လောက ပါလာသေးမှုတ်လား ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးကြွက်သိုးသည် တံတွေး ဗျစ်ခနဲ ထွေးလိုက်ပြီး ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အတူတူသောက်တဲ့လူချင်း ကြောင်မနေချင်စမ်းပါနဲ့ မောင်သော် တာရွှေရာ ...၊ ဒီအမျိုးမျိုးတွေ ရိုးနေပါပြီ ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ .. ဦးလေးကြွက်သိုးကလည်း ကြွက်မြီးတိုရန်ကောဗျာ၊ ကျွန်တော်က သေသေချာချာ မသိလို့ဗျ၊ ကဲ ... အရိယာက အရက်ကို ဘယ်လို ရေဖြစ်သွားသလဲဗျာ ... ပြောစမ်းပါဦး၊ အရက်ပုလင်း လက်ညှိုး ထိုးလိုက်ပြီး ရေဖြစ်စေလို့ဆိုလိုက်တော့ ဖြစ်သွားရောလား၊ အဲ ... ရေကို အရက်ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကျတော့ .. လာခဲ့၊ အိမ်ဦး ခန်းထားပြီး တစ်သက်လုံး ကိုးကွယ်ပြလိုက်မယ် ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့ ... ဟာသဆရာ ... မင်းနောက်လုံးတွေ တော်တော့ ...၊ ငါက အကောင်းပြောမလို့ .... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြောပါ .. အရက်ကို ဘယ်နည်းဘယ်ပုံ ရေဖြစ်သလဲဆိုတာ ... ကျွန်တော် ကြားဖူးတာကတော့ .... “သောတာပန်ဆို၊ သိလိုသမှု၊ နှစ်ခု သေရည်၊ တိုက်လေပါက၊ ရေသာဝင်ထ၊ သဘာဝ”တဲ့ ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါပြောမှာက ဒီလိုတောင်မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ပါးစပ်ထဲ သောက်လိုက်တဲ့ အခါမှာ အရက်ရဲ့ သဘောသဘာဝ ပျောက်ပြီး တကယ့်ပကတိ ရေဖြစ်သွား တာကွာ ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ ... အရက်ပီးတယ်ဆိုပါတော့၊ ဒါနဲ့ ရဟန္တာဖြစ်ရောလား...” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့ ...ဒါကြောင့် ရဟန္တာဖြစ်တယ်ပြောတာ မဟုတ်ဘူးကွ ..” လောကီကကျွတ်ပြီး တရားရသွားပြီဆိုတဲ့ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ ... အရက် တောင်ပဲ သူတို့ခံတွင်းထဲရောက်ရင် ရေဖြစ်တယ်ဆိုတာကွ ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီစကား ကျွန်တော်ကြားဖူးပါတယ်၊ ဒါက တင်စားပြောကြတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်၊ တကယ်တော့ ဘယ်အရိယာပုဂ္ဂိုလ်၊ ဘယ်ရဟန္တာမြတ်က အရက်သောက်ပြီး ငါ့ပါးစပ်ထဲ ရေပဲလို့ ပြောပြနေလိမ့်မှာလဲဗျာ ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေး ... မင်းပြောတာ ငါသဘောကျသဟေ့၊ ဒါပေမဲ့ အရက်သောက် လိုက်တဲ့အခါ ရေဖြစ်သွားတဲ့ ရဟန်းတစ်ပါး ပေါ်ခဲ့ဖူးသကွ ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်လိုတုံး၊ အရက်သောက်ပြလိုက်ပြီး မရှုံ့ မမဲ့ဘဲ ငါ့ပါးစပ်ထဲ ရေပဲလို့ ပြောပြတာလား၊ ဒါကတော့ သူ လူဝတ်မှာတုန်းက အရက်ပြင်းပြင်းတွေသောက်နေကျ ယစ်ထုပ်ကြီးမျိုး ဖြစ်နိုင်တာပေါ့ဗျာ ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “မင်းပြောတာ ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါလည်း အရက်သမားပဲ၊ သဘော ပေါက်ပါတယ်။ ငါ အခုပြောမှာက အဲသည်လိုကို မဟုတ်ဘူးကွ ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “သူ့ကပ္ပိယနဲ့ ခရီးသွားကြရင်း လမ်းမှာ ... အဲ ... ပြောထားရဦး မယ်၊ သူ့ကပ္ပိယက အရက်ပုန်း၊ ခွက်ပုန်းသမား။ သူ့မှာ ထမင်းစားခါနီး မော့ဖို့ အိတ်ဆောင်လေးက အမြဲပါတယ်၊ အဲဒါ လမ်းမှာ နွားလှည်းပေါ်မှာ ကွာ လွယ်အိတ်ထဲ ဒီပုလင်းသွားတွေ့တော့ လှည်းနောက်က လမ်းလျှောက် လိုက်လာတဲ့ ကပ္ပိယကို.. ဟဲ့ .... ဒကာ .. ဒါ ဘာပုလင်းလဲလို့မေးတယ်။ ဒီတော့ ရေပုလင်းပါဘုရားလို့ လျှောက်ရသပေါ့ ။ အဲသည်အခါ ဘုန်းကြီးက ဟယ်... ငါ ရေဆာနေတာနဲ့ အဆင်သင့်ပဲကွာဆိုပြီး ကောက်မော့တော့ ကပ္ပိယက ဖျာပျာသလဲနဲ့ ဒီရေမသန့်ပါဘူး ဘုရား၊ တပည့် တော်သောက်လက်စကြီးပါ ဘုရား၊ ဒီပြင် ရေသန့်သန့် ကပ်ပါ့ မယ်ဘုရားလို့ လှည်းပေါ်ပြေးခုန်တက်ရင်း ပြောပေမဲ့ မရတော့ ဘုန်းကြီးက ပုလင်းတစ်ဝက် မော့ပြီးနေပြီ။ အဲသည်တော့ ကပ္ပိယကြီးက အဲ ... တစ်ခါဖြင့် ဒုက္ခပဲလို့ ပြူးပြူးပျာပျာ ဖြစ်နေတယ်၊ ဒီတော့ ဘုန်းကြီးက ... တဲ့ .... ဒကာရယ် ခရီးသွားရင်း လမ်းမှာပဲ ကိစ္စမရှိပါဘူးကွယ် ...... မင်း သောက်လက်စကော.. ငါက ငါ့ဟာငါ ယူသောက်တာပဲ၊ မင်းမှာ အပြစ် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ရော့ ..ရော့ ဒီမှာ ကျန်ပါသေးတယ်။ မင်းဆာလည်း သောက်လိုက်၊ နေကလည်း ပူသနဲ့ကွယ် ... လို့ဆိုတော့ ကပ္ပိယကလည်း အံ့အားသင့်ပြီး ကြောင်အမ်း အမ်းနဲ့ ဘုန်းကြီးပေးတာ ယူသောက်လိုက်တော့ ... လား ... လား အဲ ကျန်တဲ့အရက်ပါ ရေဖြစ်နေသတဲ့ မောင်ရေ .... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီတော့မှ ကျွန်တော် စိတ်ဝင်စားကာ .. “\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါတော့ ဆန်းသား ..၊ အံ့သြစရာပဲ၊ ဒီဘုန်းကြီးကို လူတွေက ရဟန္တာလို့ မပြောကြဘူးလား ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ .. ပြောရုံဘယ်ကမလဲ .. အဲဒီစကား ကပ္ပိယဆီက တစ်ဆင့် ကြားပြီးကတည်းက တစ်ဆင့်တစ်ဆင့်ပွားပြီး အနယ်နယ်အရပ်ရပ်က ဒီကိုယ်တော်ဖူးမြော်ရအောင်၊ ဒီကိုယ်တော့်ကမ္မဋ္ဌာန်းနည်း ကျင့်ရအောင် လာ လိုက်ကြတဲ့လူတွေကွာ မပြောပါနဲ့တော့၊ အဲဒီဘုန်းကြီးကလည်း ကမ္မဋ္ဌာန်း နည်းပြဆရာကိုးကွ ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အဲ ... အဲ ဟုတ်ပြီ ... ဘာနည်းလဲဗျ၊ စွန်းလွန်းရှူရှိုက်နည်းလား၊ မဟာစည် ပိန်ဖောင်းနည်းလား ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒါတွေကတော့ ငါမသိဘူးကွ ... ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နို့ .. အဲဒီကိုယ်တော်ပေါ်တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကြာပြီကွာ ... ငါ.. အဲဒီတုန်းက ခပ်ငယ်ငယ်ရှိသေးတာပဲ၊ မင်း.. အဲဒီကိုယ်တော်အကြောင်းရေးရင် ကောင်းမယ်ကွာ ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အာ ... ဖြစ်မလားဗျ၊ ကျွန်တော်က ကာလပေါ်ဝတ္ထုရေးသမားပဲ။ ထေရုပ္ပတ္တိသွားကိုင်လို့ ဘယ်နိုင်ပါ့မလဲ၊ ဒါမျိုးက ပါဠိလေးဘာလေးပါမှ၊ ကျွန်တော်က ပါဠိဆို နည်းနည်းမှ မတတ်တာဘဲ ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “မလိုပါဘူးကွ၊ အဲဒီကိုယ်တော်ကလည်း ပါဠိမတတ်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အောင်မာ ကမ္မဋ္ဌာန်းပြဆရာဘုန်းကြီး ပါဠိမတတ်ဘူးဆိုတော့ ... ဖြစ်မလားဗျ ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “မင်း ... စွန်းလွန်းဆရာတော် အတ္ထုပ္ပတ္တိ မဖတ်ဖူးဘူးလား၊ အဲဒီ ဆရာတော်ကြီးဟာ စာတစ်လုံးမှမတတ်ဘူး၊ အခု ရဟန္တာလို့ အများပြော နေကြတဲ့ သဲအင်းဂူဆရာတော်ဘုရားကော ဓားပြဗိုလ်ကြီးတဲ့ခင်ဗျ၊ အသက် ၄၆ နှစ်ကျမှ တရားရပြီး အားထုတ်တာတဲ့ ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ကဲ ... ခင်ဗျား ခုနပြောတဲ့ အရက်ရေဖြစ်တဲ့ ကိုယ်တော်ကော ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သူလည်း ငယ်ဖြူမဟုတ်ဘူး၊ လူ့ဘဝမှာ တော်တော်ဆိုးဆိုးတေတေ နေခဲ့ပြီး အသက် ၅၀ လောက်မှာ သင်္ကန်းဝတ်တာပဲ၊ စာလည်း သိပ်မတတ် ဘူး။ မူလတန်းလောက်ပဲ၊ ပါဠိဝေးလို့ ၊ အဲ ... အင်္ဂလိပ်လိုတော့ စီအေတီ ကက် လောက်ပဲတတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ လူကတော့ လူစုံပဲ ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်တော် နည်းနည်းသဘောတွေ့သွားကာ ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲ ... လူစုံဟုတ်ပြီ၊ နို့ပြီး အရပ်ကော သူများထက် ခေါင်းတစ်လုံး မြင့်လား .. ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤနေရာ၌ ဦးကြွက်သိုးသည် စူးစမ်းသောမျက်လုံးဖြင့် ကျွန်တော့် ကို ကြည့်ကာ ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းက ဒါကို ဘာပြုလို့မေးတာလဲ ... ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာဖြစ်လို့ မေးမေးဗျာ ပြောစမ်းပါ ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “မင်းက ဒီကိုယ်တော်များ သိနေလားလို့ .... မြင့်သကွ၊ မြင့်လို့ပဲ ပွဲထဲ ခဏခဏ အရိုက်ခံရတာ ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဘာလို့ အရိုက်ခံရတာလဲ ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟ ... သူများထက်အရပ်မြင့်တော့ ရှေ့က သူ့ခေါင်းကကွယ်ကွယ် နေလို့ ပွဲကြည့်တဲ့လူချင်း ရိုက်ကြတာပေါ့ကွ၊ ရိုက်ရုံတင်မဟုတ်ဘူး၊ ခဲပေါက်၊ ခွပစ်တွေလည်း ခံရသေးတယ် ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဖြင့် သူ့ခေါင်း အနာရွတ်ချည်းနေမှာပဲ၊ ဒါဟာ ဘဝမှာ နာကြည်း စရာဒဏ်ချက်တွေပဲ၊ အဲ .. ဟုတ်ပြီ၊ လူကလည်း လူစုံ၊ အရပ်ကလည်း သူများထက် ခေါင်းတစ်လုံးမြင့်တယ် ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်တော်သည် ဆရာကြီးရွှေဥဒေါင်း ရေးသားသည်များ မှတ်သား ထား၍ “\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါကြောင့် ထူးချွန်တာကိုးဗျ၊ ဒီလိုလူမျိုးအကြောင်းတော့ ရေးချင် သားဗျာ၊ ဦးလေးကြွက်က သူ့အကြောင်း တော်တော်သိလား ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ ... ငါတို့အရပ်ထဲကပဲကွ၊ ငါ အကုန်သိတာပေါ့ .. ” “ဒါဖြင့် ပြောဗျာ ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သူ့မိဘမျိုးရိုးက အဲဒီခေတ်က ကျေးရွာလယ်ပိုင်ရှင်များကွ၊ လူချမ်း သာတွေပေါ့ကွယ်၊ ပထမ ရွာဘုန်းကြီးကျောင်းမှာပဲထားတယ်၊ နောက်တော့ သူတို့ငွေချေးတဲ့ ချစ်တီးတိုက်က မြှောက်ပေးတာနဲ့ မြို့ပေါ် အင်္ဂလိပ်ကျောင်း သွားထားတယ်၊ ဒီတော့ ရွာနဲ့မြို့က ၅ မိုင်တောင်ဝေးနေတာမို့ အဲသည် ခေတ်က ကျေးရွာလယ်ပိုင်ရှင်တွေရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း ချစ်တီးဆီကငွေယူပြီး ရိုးကုမ္ပဏီက ရလေးစက်ဘီး ဝယ်ပေးတယ်၊ ရလေးဘွတ်ခြေနင်းနဲ့ မော်ဇာ ဝယ်ပေးတယ်၊ အယ်လ်ဂျင်နာရီ ဝယ်ပေးတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “အောင်မယ် ... အကောင်းစားချည်းပါလားဗျ..” ကျွန်တော်က စကားထောက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဒါနဲ့ မော်ဇာဆိုတာက ဘာလဲဗျ ... ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ခြေအိတ်ကို သူတို့ တောခေါ် ခေါ်တာကွ ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အဲ ... သူ့ငယ်နာမည်၊ လူနာမည်နဲ့ ရဟန်းဘွဲ့ တော်လည်း ပြောထားဦးဗျ။ ဖြစ်နိုင်ရင် သူ့မွေးသက္ကရာဇ် .. ခု၊ နှစ်၊ လ၊ နေ့။ ဘာလဲဆိုတော့ ဒီလို အရိယာဖြစ်သွားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး သူ့အတ္ထုပ္ပတ္တိရေးတဲ့အခါမှာ ဖွဲ့ ရထည့်ရ တာမျိုးဗျ .. ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “သူ့ ခု၊ နှစ်၊ လတော့ ငါမသိဘူးပေါ့ကွာ။ မင်းလိုချင်ရင် နောက်တော့ သူ့ဆွေမျိုးတွေကို မေးကြည့်ပေါ့ ၊ အဲ .. သူ့မွေးနေ့ကတော့ ကြာသပတေး ဖြစ်လိမ့်မယ်ကွ၊ ဘာကြောင့်လဲဆို သူ့ရဟန်းဘွဲ့ တော်က ဦးပညာ၊ လူအမည် က ကိုမြင့်ဦး။ ဒါပေမဲ့ သူ မြို့ပေါ်ရောက်သွားတော့ အင်္ဂလိပ်ကျောင်းသား တွေက တောကြီး တောကြီးလို့ ခေါ်ကြသကွ ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါပေါ့ဗျာ၊ မြို့သားတွေက တောသားမြို့တက်လာရင် နှိမ်ချင်ကြတာ ပဲဗျ၊ ဒါနဲ့ သူ အဲဒီအင်္ဂလိပ်ကျောင်းမှာ ဘယ်နှတန်းအထိ သင်ကြားတတ် မြောက်သလဲ ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အဲဒါတော့ သူ့ကိုယ်သူပဲ အမှန်ကိုသိမယ်ကွ၊ သူ့မိဘများလည်း မသိဘူး၊ သူအပြောကတော့ ၇ တန်းဆိုလို့ သူ့မိဘများက ၇ တန်းအထိ စာအုပ်ဖိုးတွေ ပေးနေခဲ့ရတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ... သူဟာ စီအေတီ ကက်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြောင် အာရ်အေတီ ရက်... ကြွက်၊ ဘီအေတီ ဘက် လင်းနို့၊ ဗလီတံ လောက်ပဲတတ်တယ် ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “နို့.. သူ အဲဒီကျောင်းက ဘယ်အရွယ်လောက်မှ ကျောင်းထွက် သလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဒါလည်း သူ့ကိုယ်သူပဲသိမယ်ကွ၊ ဘာကြောင့်လဲဆို ... သူက . ၁၃ နှစ်သား ရှင်လူထွက်လောက်မှာ မြို့ရောက်သွားလိုက်တာ လူပျိုပေါက် လည်းဖြစ်ကရော ကျောင်းကောင်းကောင်း သွားတော့တာမဟုတ်ဘူး။ အိမ်ကငွေ တောင်းတာတောင် ခိုးတာခိုးနဲ့ အလေဏတော နေလိုက်တာ၊ ၁၇ နှစ်သားလောက်မှာ ဘိန်းစွဲလို့ ကျောင်းမသွားတော့ဘဲ ဖဲပဲ လျှောက်ရိုက် နေတော့တာပဲ ... ” ,\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အောင်မယ်လေး ..... တကယ့် လူဆိုးလူပေပါလားဗျာ၊ အေးလေ... ဒါကြောင့်ပဲ အကျွတ်တရားမြန်မြန်ရတာပေါ့၊ ကဲ ... ပြောပါဦး၊ သူအိမ်ထောင် ကော ကျသလား ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ကျတာပေါ့၊ သူ့မိဘများက ဒီအတိုင်းထားမဖြစ်ဘူး၊ ခြေချုပ်ရအောင် အိမ်ထောင်ချမှပဲဆိုပြီး တခြားရွာက သူတို့စိတ်ကြိုက် သူငယ်မတစ်ယောက် နဲ့ ပေးစားလိုက်တယ် ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဒီတော့ သူ ကောင်းသွားရောလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကောင်းတာတော့ မပြောနဲ့၊ သူ့မိန်းမလည်း ဘိန်းစွဲပြီး သူနဲ့အတူ ဖဲလိုက်ရိုက်တော့တာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဟယ် ... ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါနဲ့ နှစ်ဘက်မိဘက လက်ဖွဲ့ လိုက်တဲ့ အတွင်းပစ္စည်းတွေကုန်ပြီး လယ်ကို ချစ်တီးဆီ ပေါင်တဲ့အဖြစ် ရောက်လာတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မလျှော့ ဘူး၊ သူတို့လင်မယားဟာ စိတ်တူသဘောတူ လှေမျော လှေနဲ့လိုက်၊ ငွေမျော ငွေနဲ့လိုက် ဆိုတဲ့စကားအရ ဖဲပဲဆက်ရိုက်တယ်၊ ဉာဏ်သမားရှာပေါင်းတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ အောက်လမ်းဆရာနဲ့တွေ့ပြီး ဖဲရိုက်တဲ့အခါမှာ ခေါ်ဖဲ ရဖို့ သရဲမွေးသကွ ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟင် .. ဒါမျိုး ဖြစ်နိုင်သလားဗျာ .. ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဖြစ်နိုင် မဖြစ်နိုင် မင်းနားထောင်..၊ ငါပြောပြမယ်။ ငါ သူတို့အဖြစ် ကို ကောင်းကောင်းကြီး မှတ်မိခဲ့တယ်၊ သူတို့လင်မယား အသက် ၃ဝ ကျော်လောက်မှာ ငါက ၁၀ နှစ်သားလောက်ရှိပြီ။ သူတို့ သရဲမွေးဖို့အလုပ်က မလွယ်ဘူး။ အစိမ်းသေရမယ်.. နို့ပြီး အသက် မထွက်ခင်မှာ အလောင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောက် ဆေးစီရင်တဲ့ပစ္စည်းထားနိုင်အောင် ကိုယ်နဲ့ရင်းနှီးတဲ့ မသာလည်း ဖြစ်ရမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်း .. တယ်မလွယ်ပါလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကုသိုလ်ပဲ၊ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လာ တယ်။ အဲဒီဆရာနဲ့ ဒါမျိုးရှာနေစဉ်အတွင်းမှာပဲ သူ့သူငယ်ချင်း သူနဲ့ ဖဲရိုက် ဘက် ဖိုးကျော်ဆိုတဲ့လူဟာ သစ်ပင်ပေါ်က လိမ့်ကျပြီး အိမ်မှာ ၃ ရက်လောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541833310357,"sku":"","price":8075.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_9b39c6c6-f86b-416b-982a-75529644876e.jpg?v=1730245375"},{"product_id":"မောင်ကြော့၀ေ-ဖုန်းဖုန်းဖိဖိပြုံးစိစိ","title":"ဖုံးဖုံးဖိဖိပြုံးစိစိ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင်စမုခ်က ထောင်ထုပ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို ရှေးအခါက ဒိသာပါမောက္ခ ဆရာကြီးထံသို့ ပညာသင်ကြားလာ ကြသော မင်းညီမင်းသားများအနက် သူဆင်းရဲသားတစ်ယောက်လည်း ပါခဲ့လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတပည့်များသည် ပညာကိုယ်စီ တတ်မြောက်သောအခါ မိမိနေရပ် ဒေသသို့ ပြန်ကြရန် ဆရာကြီးအား ဂါရဝပြု ကန်တော့ကြသည်။ ဆရာ ကြီးကလည်း တပည့်များအားလုံးကို တစ်ယောက်ချင်း ဆုံးမသြဝါဒ စကားဆိုခဲ့ရာ နောက်ဆုံး သူဆင်းရဲသားအလှည့်သို့ ရောက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူဆင်းရဲသားကလေးကလည်း မိမိကို ဆရာကြီးသည် မည်သို့သော ဆုံးမစကားပြောလေမည်နည်းဟု ရိုကျိုးစွာ နားစွင့်နေခဲ့၏။ သို့ရာတွင် ဆရာကြီးသည် တခြားသော တပည့်များနှင့်မတူ၊ ထွေထွေ ထူးထူး ဆုံးမစကား မဆိုတော့ဘဲ ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါ့တပည့်က ဆင်းရဲသားဆိုတော့ ဒီကလေးကိုသာ ယူသွား ပေတော့”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟုသာ စကားကို တိုတိုပြတ်ပြတ် ပြော၍ ဓားကလေးတစ်ချောင်း ကိုသာ ပေးခဲ့လေသည်။ သူဆင်းရဲသားလည်း မိမိမျှော်လင့်ခဲ့သလို သြဝါဒဆုံးမစကား မကြားနာခဲ့ရသဖြင့် စိတ်ပျက်စွာ ဆရာ့ထံပါးမှ မိမိနေရပ်သို့ထွက်ခွာလာခဲ့၏။ လမ်းခရီးတွင် မိုးချုပ်လာသဖြင့် တောစပ် အနီးရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်တွင် ခရီးမဆက်တော့ဘဲ အိပ်စက် အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့လေသည်။ သစ်ပင်ကြီး၏အမြစ်ကို ခေါင်းပြု၍ ဆရာကြီးသည် မိမိအား တခြားတပည့်များကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ မည်သည့် အတွက် ဓားတစ်လက်ကို ပေးလိုက်ရသနည်းဟု စဉ်းစားရင်း ကလေး ကို စိတ်တိုစွာ သစ်ပင်အနီးရှိ ချုံပုတ်အတွင်း ပစ်လိုက်ကာ ခရီးပန်းခဲ့ သဖြင့် ခဏနှင့်အိပ်ပျော်သွားလေတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနံနက်မိုးသောက် အလင်းရောက်လာမှ နိုးထကာ ခရီးဆက်ရန် ဟန်ပြင်ရင်းမှာ ညဉ့်ဦးက မိမိလွှင့်ပစ်ခဲ့သော ဓားကလေးကို သတိပြန် ရခဲ့သည်။ ဆရာကြီးသည် ဓားကလေးကို အကြောင်းမဲ့တော့ မိမိကို မပေးတန်ရာဟု တွေးမိရင်း ရှာဖွေခဲ့သည်။ ဓားကလေးသည် မှိုပွင့် တွင် စိုက်နေခြင်းအား တွေ့ရ၍ မှိုပွင့်ကိုပါ နုတ်ပြီး နမ်းကြည့်ခဲ့ရာ မိမိ၏နှာခေါင်းမှာ ရှည်ထွက်လာသဖြင့် ကြောက်လန့်တကြား ဓားကလေး ကို လွှင့်ပစ်ခဲ့ပြန်သည်။ ဓားကလေးကလည်း မှိုတစ်ပွင့်ကိုပင် သွားစိုက် နေပြန်၏။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအံမာ.... ဒီဓားက မှိုပွင့်ကိုမှပဲ ထပ်စိုက်ရပြန်တယ်။ ဒီလောက် တောင် မှိုပွင့်ကြိုက်တဲ့ ဓား ... လာစမ်း”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှာခေါင်းရှည်ထွက်လာ၍ စိတ်ပျက်ရသည့်ကြား မိမိကလေး က မှိုတစ်ပွင့်ကို ထပ်မံစိုက်နေခဲ့ပြန်သဖြင့် စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးနှင့် မှိုပွင့်တွင်စိုက်နေခဲ့သော ဓားကလေးရော၊ မှိုပွင့်ကိုပါ နုတ်၍ “ကဲ ... နှာခေါင်း ရှည်အောင်လုပ်တဲ့ မှိုပွင့် ငါ့ နှာခေါင်းရှည်ချင်သလောက် ရှည်စမ်း ဟ” ဟု ပြောရင်း မှိုပွင့်ကို ဒေါသတကြီး နမ်းလိုက်ပြန်သည်။ ထိုအခါ ရှည်နေသော နှာခေါင်းမှာ မူလပကတိအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားလေတော့ ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုသို့ မှိုနှစ်ပွင့်၏ထူးခြားမှုအား တအံ့တဩဖြစ်လျက် မှိုနှစ်ပွင့် စလုံးကိုယူပြီး မိဘရပ်ထံ ခရီးဆက်ခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိမိနေထိုင်ရာ အရပ်ဒေသသို့ရောက်ပြီးသည်အချိန်မှစ၍ မှိုနှစ်ပွင့် ကို အရင်းပြု၍ မိမိ၏ မိသားစုဆင်းရဲမှုကို ပြောင်းလဲရန်သာ တွေးတော နေခဲ့မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤသို့ဖြင့် အကြံဉာဏ်တစ်ခု တိုးလာခဲ့သည်။ မိမိရရှိလာသော အကြံကို လက်တွေ့ အသုံးချရန်မှာ လျှို့ဝှက်နိုင်သမျှ လျှို့ဝှက်စွာပြုလုပ်ရ ပေမည်။ ထိုကြောင့် လူသူအိပ်မောကျနေသော ညဉ့်အချိန်ကို ရွေးချယ် လျက် ဘုရင့်သမီးတော်၏ပန်းခြံထဲသို့ တိတ်တဆိတ်ခိုးဝင်ခဲ့သည်။ ပြီးလျှင် မိမိတောထဲမှ ယူလာခဲ့သော ပထမမှိုတစ်ပွင့်ကို အမှုန့်ပြုလုပ်၍ ပန်းပွင့်များပေါ်သို့ ပက်ဖျန်းခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမကြာမီရက်အတွင်းမှာပင် သူဆင်းရဲလေး မျှော်လင့်ခဲ့သလို မင်းမိန့်ဖြင့် “နှာခေါင်းရှည်သူကို ပကတိ နှာခေါင်းဖြစ်အောင် ပြုလုပ် ပေးနိုင်သူအား တောင်စမုခ်က ထောင်ထုပ်ပေးသနားမည်”ဟု မြို့တွင်း လှည့်လည်မောင်းခတ် ကြေညာသံကို ကြားရလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုအခါ သူဆင်းရဲသားက မောင်းခတ်သော အမတ်ကြီးထံသို့ သွား၍ “ဘုရားကျွန်တော်မျိုး တတ်နိုင်ပါသည်ဘုရား” ဟု လျှောက်ထား လေသည်။ အမတ်ကြီးက “ကိုင်း ... ဒီလိုဆို ငါ့ နောက်လိုက်ခဲ့” ဟု နန်းတော်ထဲသို့ခေါ်သွားခဲ့သည်။ ဘုရင့်သမီးတော်နှင့်တကွ ရံရွေတော်များကို တွေ့ရသောအခါ အားလုံးနှာခေါင်းရှည်ကြီးများ ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူဆင်းရဲသားလည်း သူ၏အကြံအစည်အတိုင်း အထမြောက် ခဲ့ပြီမို့ မသိယောင်ပြုကာ ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင် မေးမြန်းခဲ့ပေသည်။ ဘုရင့် သမီးတော်ကလည်း သူနှင့်ရံရွေတော်များ ပန်းခြံထဲအပန်းဖြေရင်း ပန်း ကလေးများကို ပန်ဆင်ရန် ဆွတ်ခူးကာ နမ်းရှုပ်မိခဲ့ရာမှာ နှာခေါင်းများ ရှည်ထွက်လာခဲ့ကြောင်း ရှက်ရွံ့စွာ ဖြေကြားခဲ့ကြလေသည်။ သူဆင်းရဲသား လည်း မည်သို့မျှ မစိုးရိမ်ကြရန်နှင့် သူကုသသော ဆေးနည်းဖြင့် ပျောက် စေရမည်ဟု အာမခံ ကုသခဲ့သည်။ သူ၏ကုသပုံကား သူဆောင်ယူလာခဲ့သော ဒုတိယမှိုပွင့်ကို နှာခေါင်းရှည်နေကြသည့် သမီးတော်နှင့် ရံရွေတော် တို့အား နမ်းရှုပ်စေခဲ့သည်။ ထိုအခါ သမီးတော်နှင့် ရံရွေတော်တို့၏ နှာခေါင်းရှည်မှာ မူလအတိုင်း ပကတိနှာခေါင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုသို့ ပကတိနှာခေါင်းပြန်ဖြစ်သည်ကို ဘုရင်မင်းကြီး သိသော အခါ အားရရွှင်လန်းတော်မူခဲ့သည်။ ဘုရင်ကြီးသည် သူဆင်းရဲသား ကို သူ့ကတိအတိုင်း တောင်စမုခ်က ထောင်ထုပ်ပေးအပ်ချီးမြှင့်ခဲ့သည့် အပြင် မင်းမှုထမ်းအရာကိုပါ ခန့်ထားခဲ့လေတော့၏။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557086388373,"sku":"","price":810.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/2_1bae649d-052f-41bf-8dd7-6cf926b846af.jpg?v=1730247599"},{"product_id":"ရဲစတိုင်း-ကြိုက်သလောက်ဖတ်ကြိုက်သလောက်ရယ်","title":"ကြိုက်သလောက်ဖတ်ကြိုက်သလောက်ရယ်","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအကောင်းမြင်၊ အဆိုးမြင် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအကောင်းမြင်သမားနှင့် အဆိုးမြင်သမားတို့ အနာဂတ်နှင့် ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးကြသည်။ ရှေ့ | \u003cspan\u003eအလားအလာ လုံးဝမကောင်းဟု နှစ်ယောက်စလုံး သဘောညီကြသည်။ အကောင်းမြင်သမားက ပြော သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဒီလိုငွေဖောင်းပွမှုနှုန်းနဲ့ဆိုရင် မကြာခင် တောင်း စားကြရလိမ့်မယ်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဆိုးမြင်သမားက အံ့သြစွာ ပြန်မေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eတောင်းစားရမယ် ဟုတ်လား၊ ဘယ်သူ့ဆီက တုန်း”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eချောင်းဆိုးချင်တာ လာပြောတယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချောင်းဆိုးနေသော လူငယ်တစ်ယောက်သည် သူချစ်နေသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်တည်း ဈေးမှ ပြန်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လွတ်လွတ်လပ် လပ်ရှိတုန်း ချစ်ရေးဆိုရန် မိန်းကလေးများသို့ အပြေး ရောက်သွားခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eအဟွတ်...အဟွတ် ဈေးက ပြန်လာတာလား အဟွတ်.. အဟွတ်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအဝတ်အစားပြောင်းကြစို့ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယောက်ျားလေး နှစ်ယောက် မိန်းကလေးများ အဝတ်အထည် ဝတ်ဆင်ပုံကိုလေ့လာရင်း စကားပြော နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eတို့ ယောက်ျားလေးတွေဆိုတာ မိန်းကလေး တွေရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံကိုကြည့်ပြီး လိုက်လျောညီ ထွေ ဝတ်ပေးရတယ်\u003c\/span\u003e”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဟုတ်တယ်လေ။ ဒါမှလည်း သူတို့အလှ ပိုပေါ် သွားတာပေါ့\u003c\/span\u003e”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eမိန်းကလေးတွေ ရင်ဖုံးအကျီ လက်ရှည်၊ ထဘီ ဝတ်တဲ့ အချိန်မှာ တို့ ယောက်ျားလေးတွေက အင်္ကျီ လည်ကတုံးတို့၊ ပုဆိုးတို့ ဝတ်ပေးရတယ်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဟုတ်တယ်။ ဒါမှ ကြည့်လို့ကောင်းမှာပေါ့” \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“မိန်းကလေးတွေ စကတ်အရှည်တွေ၊ ဂါဝန် တွေ၊ ထဘီအကွဲတွေ ဝတ်တဲ့အချိန်မှာ တို့ယောက်ျား လေးတွေက စပို့ရှပ်တွေ၊ တီရှပ်တွေ၊ ဘောင်းဘီရှည် တွေ ဝတ်ပေးရတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဒါမှလည်း ရှေ့သွား နောက်လိုက် ညီမှာလေကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eအခု မိန်းကလေးတွေက ချိုင်းပြတ်၊ လည်ဟိုက်၊ ခါးတိုအင်္ကျီတွေနဲ့ တစ်တောင်လောက်ရှိတဲ့ အသား ကပ် ဘောင်းဘီတိုတိုလေးတွေ ဝတ်နေကြပြီ တို့ ယောက်ျားလေးတွေ သူတို့နဲ့ လိုက်ဖက်ညီအောင် ဘယ်လိုဝတ်ကြမလဲ” “\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eကာယဗလမောင်တွေလို ဝတ်ကြတာပေါ့ကွာ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eကုသိုလ်ရတဲ့ သူခိုး \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမတွေ့တာကြာပြီဖြစ်သော သူငယ်ချင်း နှစ် ယောက် တစ်နေရာတွင် မထင်မှတ်ဘဲ ပြန်လည် ဆုံ တွေ့ကြရာ တစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ငါတို့ မတွေ့တာတောင်ကြာပြီ၊ မင်းနေကောင်းရဲ့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eကောင်းပါတယ်ကွာ၊ မင်းရော အဆင်ပြေရဲ့\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e. “\u003cspan\u003eအဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါနဲ့မင်းအခု ဘာလုပ်နေ သလဲ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eခိုးတဲ့အလုပ် လုပ်နေတယ်ကွ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဟာကွာ၊ မင်းအလုပ်က မနိပ်သေးပါဘူး၊ ခိုးတဲ့ အလုပ်ဆိုတာ ကောင်းတဲ့အလုပ်မှ မဟုတ်တာ၊ အခြား အလုပ် ပြောင်းလုပ်စမ်းပါ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eငါက ခိုးရတာ ဝါသနာပါလို့ပါကွာ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eမလုပ်ပါနဲ့ကွာ၊ ခိုးတယ်ဆိုတာ ဘုရားလည်း မကြိုက်ဘူး၊ နတ်လည်း မကြိုက်ဘူး။ လူတွေလည်း မကြိုက်ဘူး၊ မိသွားရင်လည်း မသက်သာဘူး”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eငါခိုးတာက ကုသိုလ်ရပါတယ်ကွာ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eကြံကြံဖန်ဖန်ကွာ၊ ခိုးတာ ကုသိုလ်ရတယ်လို့ မကြားဖူးဘူး”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eငါက မိန်းမ ခိုးတာလေကွာ။ သူငယ်ချင်းတွေ မိန်းမ သွားခိုးမယ်ဆိုရင် ငါက လိုက်ခိုးပေးတယ်။ ငါခိုးပေးလို့ ချစ်သူတွေ ပေါင်းကြရတော့ ငါ ကုသိုလ် ရတာပေါ့”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45546915725461,"sku":"","price":630.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e91982d8-7c09-432f-b38f-44a41c6d38f3.jpg?v=1730251651"},{"product_id":"ရဲစတိုင်း-စေ့စေ့တွေးပြီးဖြည်းဖြည်းရယ်","title":"စေ့စေ့တွေးပြီးဖြည်းဖြည်းရယ်","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eပိုင်ရှင်မတွေ့အောင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eမနေ့ကကောက်ရတဲ့ ဘောလုံးနဲ့ ဘာလို့အပြင်ထွက် မဆော့တာလဲ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဘောလုံးပိုင်ရှင်တွေ့ရင် ပြန်တောင်းမှာစိုးလို့”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eမအိပ်ကြသေးဘူး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eမင်းအမျိုးသားက အိပ်ရင် ဟောက်တတ်သလား” \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“မသိဘူးအေရဲ့၊ ကိုယ်တို့ညားတာ သုံးရက်ပဲရှိသေးတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eစာမူခအများဆုံး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဘယ်လိုစာမူမျိုးက ပိုက်ဆံအများဆုံးရသလဲ စာရေး ဆရာကြီးရဲ့\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eပြန်ပေးဆွဲတဲ့ စာ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eရယ်ရတယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိန်းမဖြစ်သူသည် တယ်လီဖုန်း နားထောင်ပြီးနောက် အိပ်ခန်းထဲရှိ လင်ငယ်ကို ပြောလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eကျွန်မယောက်ျားက ဖုန်းလှမ်းဆက်တာလေ၊ အပြန် နောက်ကျမယ်တဲ့ .. ဟင်း ဟင်း ဟင်း ရယ်ရတယ်၊ သူက ရှင်နဲ့အတူ ဘိလိယက် ထိုးနေလို့တဲ့”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eပင်ပန်းလွန်းလို့ပါ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအရက်မူးသမားတစ်ယောက် အရက်ဆိုင်ထဲဝင်လာသော အခါ ဆိုင်ရှင်က ဘာသောက်မလဲ မေးမြန်းလိုက်သဖြင့် ထိုသူက ပြန်ဖြေကြားလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eအေးဗျာ .. ပင်ပန်းလိုက်တာ လွန်ရောပဲ၊ ခင်ဗျားစဉ်းစား ကြည့်လေ၊ ကျုပ်တို့ အမေရိကန်နိုင်ငံမှာ လူဦးရေ ၂၃၇ သန်းရှိ တယ်၊ အဲဒီထဲမှာ ၁၀၄သန်းက အငြိမ်းစားတွေ၊ ကလေးတွေ၊ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေ၊ မသန်မစွမ်းတွေ။ ဒီတော့ အလုပ်လုပ်နိုင်တဲ့ သူက ၁၃၃ သန်းကျန်တယ်၊ အဲဒီထဲမှာ ၈၅ သန်းကကျောင်းသား တွေဆိုတော့ အလုပ်လုပ်နိုင်တဲ့သူ ၄၈ သန်းပဲကျန်တယ်။ တစ်ခါ ၂၉သန်းက ပြည်ထောင်စု အစိုးရဝန်ထမ်းတွေဖြစ်နေပြန်တော့ အလုပ်လုပ်နိုင်သူက ၁၉ သန်းပဲ ရှိတော့တယ်၊ အဲဒီထဲမှာ ၄သန်း က စစ်တပ်ထဲမှာ၊ ခင်ဗျား စဉ်းစားကြည့် ၁၅ သန်းပဲရှိတော့တယ်၊ တစ်ခါ ၁၄သန်းနဲ့ ၈သိန်းက ပြည်နယ်အစိုးရဝန်ထမ်းတွေ၊ ဒီတော့ ၂သိန်းပဲရှိတော့တယ်၊ အဲဒီထဲမှာ ဆေးရုံတက်နေသူက တစ်သိန်း ရှစ်သောင်းရှစ်ထောင်၊ ထောင်ထဲရောက်နေသူတွေက တစ်သောင်း တစ်ထောင်ကိုးရာ ကိုးဆယ့်ရှစ် ရှိတယ်၊ တကယ် အလုပ်လုပ် နေသူက ခင်ဗျားနဲ့ ကျုပ်နဲ့ နှစ်ယောက်တည်းရှိတယ်၊ ဒီကြားထဲ ခင်ဗျားက ဆိုင်ရှင်ဆိုတော့ ဆိုင်ကမခွာရဘူး၊ အပြင်ထွက်ပြီး ကျုံးရုန်းလုပ်နေရတာ ကျုပ်တစ်ယောက်တည်းမို့ အခုလို ပင်ပန်း နေတာ အံ့ဩမနေနဲ့တော့၊ ဒါကြောင့် ကျုပ်ကို ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ ဘီယာနှစ်လုံး အလကားတိုက်ပေတော့ဗျာ ဟုတ်ပလား၊ ကိုယ့်လူ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဈေးပိုကောင်းတယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဒီခြင်္သေ့ကြီးကို အာဖရိကမှာ အမဲလိုက်ရင်း ကျွန်တော် ပစ်ခဲ့တာလေ၊ တကယ်ပြောရရင် ဒီလောက်ခန့်ညားတဲ့ အကောင် ကြီးကို ကျွန်တော် မပစ်ရက်ပါဘူးဗျာ၊ ဒါပေမဲ့ အခု ကိစ္စမှာ ရွေးဖို့လမ်းမရှိဘူးဗျ၊ ကျုပ်က မသတ်ရင် သူက သတ်မှာပဲ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eအေးပေါ့ဗျာ ... ခင်ဗျားသားရေထက်စာရင် သူ့သားရေက ပိုပြီး ဈေးကောင်းရတာကိုး”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတုံ့ပြန်မှု\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eတရားသူကြီးမင်းရှင့်၊ ကျွန်မ ယောက်ျားဟာ အိမ်မှာ ရှိသမျှ ပန်းကန်တွေ ဗီရိုတွေ၊ စားပွဲတွေကို ရိုက်ခွဲပစ်ပါတယ်၊ \u003c\/span\u003e| \u003cspan\u003eကျွန်မကိုလည်း ရင့်ရင့်သီးသီးပြောပါတယ်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eသူက အဲသလို လုပ်ပြီးတဲ့အခါ ပြန်မတောင်းပန်ဘူးလား”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eမတောင်းပန်ပါဘူး၊ ကျွန်မကို ထပ်ပြီး စကားမပြောခင် မှာဘဲ သူ့ကို လူနာတင်ကားနဲ့ သယ်သွားပါတယ်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအသံကြားရလို့\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eမောင်မင်းရဲ့ ယောက္ခမကြီးမောင်းတဲ့ ကားနဲ့ တိုက်မိတယ် ဆိုတာ သေချာရဲ့လားကွာ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eသေချာပါတယ် တရားသူကြီးမင်း ခင်ဗျား၊ ကားနဲ့ တိုက် မိပြီးတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ကျေကျေနပ်နပ်ရယ်သံကို ဘယ်နေရာက ကြားကြား ကျွန်တော် မှတ်မိပါတယ် ခင်ဗျား”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45546914545813,"sku":"","price":630.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_6e77170d-7964-455f-9784-620df37bd8d6.jpg?v=1730251733"},{"product_id":"ရဲစတိုင်း-တွေးမှရယ်ရဤဟာသ","title":"တွေးမှရယ်ရဤဟာသ","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eမှားပေလို့သာပဲ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယောက်ျားက သူ့ဇနီးကို ပြောလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဒီလောက်စကားများတဲ့မိန်းမ ဒီတစ်ခါ ဖုန်းဆက်တာ ဆယ့်ငါးမိနစ်ပဲ ကြာပါလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဖုန်းနံပါတ် မှားသွားလို့ရှင့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဝမ်းသာလွန်းလို့ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမျက်နှာတစ်ပြင်လုံးညစ်ပတ်ပေရေနေသူတစ်ဦးကို ပေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“မျက်နှာက ဘာဖြစ်တာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“မီးရထားစက်ခေါင်းကို ဖက်နမ်းလိုက်လို့ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“နမ်းစရာရှားလို့၊ မင်း ရူးနေတာလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“မရူးပါဘူး။ ယောက္ခမကြီးကို အဲဒီရထားနဲ့ ပို့ပေးလိုက်လို့လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသူ မသိစေနဲ့ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလူတစ်ယောက်သည် သူ့ခွေးကို စိတ်ဆိုးသဖြင့် အစာမကျွေးရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ သို့သော် ည ဆယ်နာရီခန့်တွင် ခွေးက တအီအီအသံပြုရာ သနားလာသောကြောင့် သူ့ဇနီးကို အစာသွားကျွေးခိုင်းလိုက်သည်။ \"မိန်းမရေး ဂျက်ကီကို အစာသွားကျွေးလိုက်ကွာ၊ ငါကျွေးခိုင်းတယ်ဆိုတာ သူ မသိစေနဲ့” \u003cstrong\u003eအပေါ်မတက်ရသေးဘူး \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလေယာဉ်ပေါ်တွင် ခရီးသည်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။ “ကြည့်စမ်း၊ အောက်ကလူတွေဟာ ပုရွက်ဆိတ်တွေ ကျနေတာပဲ။ တကယ့်သေးသေးလေးတွေ “အဲဒါ တကယ့်ပုရွက်ဆိတ်တွေပါ၊ ကျွန်တော်တို့ လေယာဉ်က မတက်သေးပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eငါးစာသွားလဲတာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလူနှစ်ယောက် မြစ်ဆိပ်တွင် ငါးထိုင်များနေရင်း တစ်ယောက် ရေထဲ ဆင်းငုပ်သွားသည်။ အတော် ကြာမှ ထိုသူ ပြန်ပေါ်လာသည်။ “မင်း ရေငုပ်တာ အကြာကြီးပဲ၊ ဘာဖြစ်လို့တုံး” “ငါးမမိလို့ ငါးစာသွားလဲတာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eကော်တရာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eမင်း အစ်ကိုဆီက စာလာတယ်ဆို”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဟုတ်တယ်။ သူ နိုင်ငံခြားထွက်သွားတာ ဆယ်နှစ်ကျော်ပြီ။ မနေ့ကမှ စာတစ်စောင် ရောက် လာတယ်” “ဘာတဲ့လဲ၊ သူ ဟိုမှာ အဆင်ပြေသတဲ့လား”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eမသိဘူး။ တံဆိပ်ခေါင်းမကပ်ဘဲ စာထည့် လိုက်တာဆိုတော့ ကျသင့် တန်ဖိုး ပေးမရွေးချင်လို့ လက်မခံလိုက်ဘူး”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eနည်းလမ်းနှစ်သွယ် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအိမ်က ရေပိုက်ခေါင်းမှာ ရေတစက်စက် ကျနေ တာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ မသိဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“နည်းလမ်းနှစ်ခုရှိတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e “ဆိုစမ်းပါဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eပိုက်ပြင်ဆရာ ခေါ်ပြင်ခိုင်းလိုက်၊ သို့မဟုတ် နားထဲဂွမ်းဆို့ထားလိုက်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဖြစ်မှမဖြစ်သေးတာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်တော်က တစ်ခုခုစားပြီးရင် ဘီယာသောက် တယ်။ သွေးအားနည်းနေရင် ဝိုင်နီသောက်တယ်။ ဖျားချင်သလိုလိုဖြစ်ရင်တော့ ဝီစကီ သောက်တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဒါဆို ရေကို ဘယ်အချိန်သောက်လဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဟင့်အင်း ရေသောက်ရလောက်တဲ့ ရောဂါမှ မဖြစ်ဖူးသေးတာ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဘယ်သူက ရှာလို့တုံး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eမိန်းမရေ.. မနေ့ည အိပ်မက်ထဲမှာ မင်းနဲ့ကိုယ် နဲ့ ဘန်ကောက်မြို့တော် ရောက်နေကြတယ်။ ညဈေး\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတန်းလျှောက်သွားရင်း မင်းဘယ်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့မှန်း မသိဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eနောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့သွားတယ်မလား” \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ရှာတယ်လို့ ပြောမိပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတွေးမှ ရယ်ရ ဤဟာသ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘယ်လိုချက်ပေးရမလဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eမိန်းမရေ၊ ညစာကို ငါတို့အိမ်မှာ လာစားဖို့ သူငယ်ချင်းတချို့ကို ဖိတ်ခဲ့တယ်။ မင်း လက်စွမ်းပြ ပေးလိုက်ပါဦး”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဘယ်လိုချက်ပေးရမလဲ ပြော၊ နောက်မကြာ မကြာ အလည်လာအောင် ချက်ရမလား၊ တစ်ခါ တည်း ဆလံတိုက်သွားအောင် ချက်ရမလား”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45546913955989,"sku":"","price":810.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_2a5d0602-fb75-4fa1-b8d7-70511e73f8b2.jpg?v=1730251770"},{"product_id":"ရဲစတိုင်း-ပြုံးစေ့စေ့ဖတ်စရာ","title":"ပြုံးစေ့စေ့ဖတ်စရာ","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအမီလိုက်နိုင်အောင်လို့\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလူတစ်ယောက် တိရစ္ဆာန်ဆေးကုဆရာဝန်ဆီကို ရောက်လာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဆရာ ကျွန်တော့်မြင်းဟာ သိပ်ကပ်တာပဲ၊ ဘယ်လို မောင်းမောင်း မပြေးဘူးဖြစ်နေတယ်၊ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဆရာ...”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆရာဝန်က ဆေးအနီနဲ့အစိမ်းနှစ်လုံး ထုတ်ပေး လိုက်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဒီဆေးကိုယူသွားပါ။ ပထမအနေနဲ့ ဆေးအနီကို မြင်းရဲ့ ဖင်ထဲထည့်လိုက်ပါ။ သူပြေးပါလိမ့်မယ်။ ဒီထက် ပိုပြေးချင်ရင်တော့ ဆေးအစိမ်းကိုထည့်လိုက်ပါ။ ဒါဆို ခင်ဗျားမြင်းဟာ အာဂမြင်းဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဲဒီ လူဟာဝမ်းသာအားရပဲ ဆေးနှစ်လုံးယူသွားပါတယ်။ တစ်လလောက်ကြာတော့ ဆရာဝန်နဲ့ အဲဒီလူ ပြန် တွေ့ပါတယ်။ အဲဒီလူကိုကြည့်ရတာ ရွှင်လန်းတက်ကြွနေ ပါတယ်။ ဒါနဲ့ ဆရာဝန်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဗို့မြင်းဆရာကြီး မတွေ့ရတာကြာပြီ၊ ခင်ဗျားမြင်း အဆင်ပြေရဲ့လား။ ဆေးနဲ့ရော တည့်ရဲ့ လား.”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြင်းဆရာက ရွှင်လန်းစွာနဲ့ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“တည်ပါရောလားဆရာ၊ ဆေးအနီတစ်လုံး သူ့ဖင် ထဲထည့်လိုက်တာနဲ့ ထပြေးတာ ဘယ်သူမှတောင် လိုက် မဖမ်းနိုင်တော့ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆရာဝန်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဒါဆို အဲ့ဒီမြင်းကိုဘယ်လိုပြန်ဖမ်းကြလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြင်းဆရာကြီးက ပြုံးပြီးဖြေလိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“လွယ်ပါတယ်ဗျာ၊ ဆရာပေးတဲ့ဆေးအစိမ်းကို ကျွန် တော့်ဖင်ထဲထည့်ပြီး အမီလိုက်ရတာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eနောက်မှ ခေါ်လာခဲ့ပါ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလမ်းသွားလမ်းလာများကို အမျိုးမျိုး နောက်ပြောင် ပြီး အနှောင့်အယှက်ပေးသော ချာတိတ်ကို ရဲသားတစ် ယောက်က ဆွဲခေါ်လာသည်။ ချာတိတ်၏အိမ်သို့ ရောက် သောအခါ ရဲသားက ဘဲလ်တီးလိုက်သည်။ ချာတိတ်၏ အဖေက တံခါးကိုဖွင့်ပေးသည်။ ရဲသားက အသံခပ်မာမာ ဖြင့်မေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဒါနောင်ကြီးရဲ့ ကလေးလား” \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်နာရီကြာမှ ခေါ် လာခဲ့ပါလားဗျာ။ အိမ်မှာ ဧည့်သည်တွေရောက်နေလို့ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eရွေးဖို့လား\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအိမ်ထောင်စုတွင် အမြွှာပူးမွေးသည်။ မိဘနှစ်ပါးစလုံး ဝမ်းသာနေကြသည်။ ငါးနှစ်သားလေးသည် ညီနှစ်ယောက် ကို အကြာကြီးကြည့်သည်။ ထို့နောက် မိဘများကိုမေး သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eသူတို့ နှစ်ယောက်လုံး ဒီမှာ နေမှာလား။ ဒါမှမဟုတ် ကြိုက်တာတစ်ယောက်ကိုရွေးဖို့ ကျွန်တော်တို့ဆီ ပို့လိုက် တာလားဟင်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eယောက်ျားတို့အကြောင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁။ ကြောင်တောင်တောင်အလာ၊ အိမ်ပစ္စည်းဗလာနဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂။ အရမ်းချစ်ဟန်ဆောင် ဖွန်အလွန်ကြောင်တဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၃။ ဂိုက်ပေးကြမ်းပြီး လက်သရမ်းတဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၄။ ငိုင်တိုင်တိုင်နဲ့ အလွန်မှိုင်တဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၅။ စိတ်ကပျို ကိုယ်ကမနု အပျိုဆို အခု...အခု.. ဖြစ်နေတဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e ၆။ ဆရာကြီး အရမ်းလုပ်၊ ဘာမှမဟုတ်ဘဲ ဟန်လုပ်တဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၇။ “ဇ” ကိုမသုံး၊ အကြံတုံးတဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၈။ ဈေးဝယ်ရင်ကပ်စီး၊ လက်ချည်းပြန်လာတဲ့ယောက်ျားရဲစတိုင်း \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၉။ ညစ်ညမ်းတဲ့စကား မတရားပြောတဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၀။ တရားဗန်းပြ ဩကာသတောင် မရတဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၁။ ထိုင်ရာမထ တိုင်ပင်ဖော်တောင်မရတဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၂။ ဒီနားဆိုပြီး ကာရာအိုကေသွားတဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၃။ ဓူဝံကြယ်တောင်ဘက်ပြောင်းမယ် အပြောနဲ့ ဗိုက်ဟောင်းလောင်းယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၄။ နားကပ်တစ်ဖက်နဲ့ ရှိုးထုတ် အသီးအပုပ်ရုပ်နဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၅။ ပလီပလာစကားပြောပြီး မူယာတွေများတဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၆။ ဖုန်းတစ်လုံးနဲ့ ဟန်လုပ်အကြံနုပ်တဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၇။ ဗိုင်းကောင်းကျောက်ဖိဆိုပြီး အစ်မတွေ အများကြီးရှိတဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၈။ ဘိုင်ပြတ်ရင် တိုင်ပတ်ချင်တဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၉။ မဝါသနာထုံ မုန်ယိုနေတဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂၀။ ယိမ်းနွဲ့ ကာ လမ်းလျှောက် အခြောက်စတိုင်နဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e ၂၁။ ယစ်ထုတ်ကြီးဘွဲ့ နဲ့ အတင်းတုတ်ပြီးနေတဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂၂။ လူရာကဖြင့်မဝင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးတဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂၃။ ဝမရှိဘဲ ဝိလုပ်ချင်တဲ့ယောက်ျားပြုံးစေ့စေ့ဖတ်စရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂၄။ သေရည်သေရက်ကို အသေမက်တဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂၅။ ဟိုလိုဒီလိုနဲ့ အထာပိုတဲ့ယောက်ျား ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂၆။ အအိပ်အရမ်းမက် ပုဆိုးလည်ပင်းပတ်တဲ့ယောက်ျား\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45546913857685,"sku":"","price":720.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_582cef67-dbbd-4ad7-80fb-46b00e97abfc.jpg?v=1730251803"},{"product_id":"ရဲစတိုင်း-ပြုံးတစိမ့်စိမ့်","title":"ပြုံးတစိမ့်စိမ့်","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eမကြိုက်လို့ပါ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဆရာမ\u003c\/strong\u003e - မင်းကို ငှက်ပျောသီး ၃၆ လုံးပါတဲ့ခြင်းနဲ့ လိမ္မော်သီး ၅- \u003cspan\u003eလုံးပါတဲ့ခြင်းကို ရွေးခိုင်းရင် ဘယ်ဟာယူမလဲ။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတပည့် \u003c\/strong\u003e- လိမ္မော်သီး ၅ လုံးပါတဲ့ခြင်းကို ရွေးပါမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဆရာမ\u003c\/strong\u003e - တကယ်တော့ ၃၆ လုံးဟာ ၅ လုံးထက်များတယ်ဆိုတာမင်းနားမလည်ဘူးလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတပည့် \u003c\/strong\u003e- နားလည်ပါတယ်ဆရာမ။ အဲဒါကြောင့် လိမ္မော်သီး ၅လုံးပါတဲ့ခြင်းကိုရွေးတာပေါ့ ။ သားမှ ငှက်ပျောသီး မကြိုက်တာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအတွေးကောင်းသူ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eအိမ်ရှင်တွေ အလည်အပတ်ခရီးထွက်နေတုန်း ငါတို့ အိမ် ဖောက်ကြရအောင်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eမင်း ရူးနေလား၊ အဲဒီအိမ်မှာ ခွေး ၆ ကောင်ရှိတယ်။ ခွေးတွေ ဟောင်သံကြားရင် ပတ်ဝန်းကျင်က သိကုန်မှာပေါ့ကွ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eငါက အဲသလိုမတွေးဘူး။ အကောင်းဘက်က တွေး ကြည့်မိတယ်။ ခွေးတွေ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင်ဟောင်နေတော့ ငါတို့ ဖောက်ထွင်းသံကို ဘယ်သူမှကြားရမှာမဟုတ်ဘူး”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eရုပ်ဖျက်ကောင်းသူ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘဏ်တစ်ခုသည် သီတင်းတစ်ပတ်အတွင်းမှာပင် လေး ကြိမ်တိတိ ဓားပြတိုက်ခံရသည်။ အတိုက်ခံရတိုင်းတွင် ဓားပြ တစ်ဦးတည်းကသာ လာတိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလေးကြိမ်မြောက် ဓားပြတိုက်ခံရအပြီးတွင် ရဲက ဘဏ်မန် နေဂျာကို ဓားပြ၏ပုံပန်းသဏ္ဌာန်အား မေးမြန်းလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဒီလိုဗျာ ... ဓားပြတိုက်သူက တစ်ယောက်တည်းပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ကြိမ်ထက်တစ်ကြိမ် သူ့အဝတ်အစားတွေ ပိုကောင်း လာပါတယ်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသုတေသနပြုချက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလေ့လာစူးစမ်းမှုအသစ်တစ်ရပ်က ဖော်ထုတ်လိုက်သည်မှာ လူ ၅ ယောက်တွင် တစ်ယောက်မှာ အိပ်ရင်း ဟောက်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ အခြားသော သီးခြားလေ့လာမှုတစ်ရပ်အရ တွေ့ရှိရ သည်မှာ လူ ၅ ယောက်လျှင် ၄ ယောက်မှာ အိပ်မပျော်ရောဂါစွဲ နေသည်ဟူ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတူညီမှု\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eမင်း တူနဲ့သံ ရိုက်နေတာ မိုးကြိုးပစ်သလိုပဲကွ” \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“အသံ သိပ်ကျယ်လို့လားဟင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eမဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ တူက တစ်နေရာတည်းကို ဘယ်တော့ မှ နှစ်ကြိမ်မထုမိလို့”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအဖြေကောင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကိုယ်ကာယလေ့ကျင့်ခန်းတွင် သင်တန်းသားအားလုံးကို ကျောခင်းစေပြီး ခြေနှစ်ချောင်း မိုးပေါ်ထောင်ကာ စက်ဘီးနင်း သကဲ့သို့ လှုပ်ရှားခိုင်းထားသည်။ ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိနစ်အတော်ကြာတွင် လူတစ်ယောက်က လှုပ်ရှားမှုရပ်နေ သည်ကိုတွေ့ရသဖြင့် နည်းပြက လှမ်းအော်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eစက်ဘီးကို နင်းနေရမှာလေ... ဘာလို့ရပ်နေရတာတုန်း”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eကျွန်တော် မရပ်ပါဘူး။ ကုန်းလျှာမှာ အရှိန်နဲ့ဆင်းနေတာ ပါ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45546913595541,"sku":"","price":540.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_f9241da1-5228-4105-8e7f-cc4109d5a446.jpg?v=1730251830"},{"product_id":"ရဲစတိုင်း-ပြုံးပြီးမှရယ်","title":"ပြုံးပြီးမှရယ်","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eစိတ်ချစမ်းပါ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဒီမှာရှင့်၊ လေယာဉ်ပျံ မောင်းတဲ့ ဆရာကြီး၊ ကျွန်မ တစ်ခါဖူးမှ လေယာဉ်ပျံမစီးဖူးလို့ ရင်တွေ တုန်လိုက်တာရှင်။ ကျွန်မတို့ ခရီးသည်တွေအားလုံး ဘေးကင်းရန်ကင်းနဲ့ မြေပြင်ပေါ် ပြန်ရောက်မှာပါနော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eစိတ်ချပါဗျာ။ ကျွန်တော် လေယာဉ်မောင်း လာတာ ကြာပါပြီ။ ဘယ်သူ့ကိုမှ ကောင်းကင်မှာ မထားခဲ့ပါဘူး”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဒါကလွယ်ပါတယ် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ခင်ဗျားရဲ့ မြို့ပတ်ရထား လက်မှတ် မှားနေ ပါလား။ ခင်ဗျားစီးရမှာက လက်ဝဲရစ်၊ အခု ရထားက လက်ယာရစ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဒါဆို ကျွန်တော် နောက်ပြန် ထိုင်ပြီး လိုက်ပါ့မယ်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသူ့ဆန္ဒ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ငါတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပိုက်ဆံချမ်းသာတဲ့ မုဆိုးမ ရရင် ယူမယ်ကွာ” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဟေ့ကောင်ရယ်၊ မုဆိုးမရဲ့ ဒုတိယလင် တော့ မဖြစ်ချင်စမ်းပါနဲ့”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eသြ မင်းက မုဆိုးမရဲ့ ပထမလင်ဆိုရင် ဖြစ်ချင်တယ်ပေါ့ လေ ဟုတ်လား”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eယုံပါတယ် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“တစ်ဆိတ်လောက် ခင်ဗျား၊ ကျွန်တော့် စက်ဘီးကို ကြည့်ထားပေးစမ်းပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဟေ့ကောင် ငါက အယ်ဒီတာကွ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eရပါတယ်။ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ယုံပါတယ်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဒါကြောင့်မြဲတာ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဒီကုမ္ပဏီမှာ ကျွန်တော် အလုပ်လုပ်လာ • တာ ဆယ်နှစ်ကျော်ပါပြီ သူဌေးမင်းရယ်၊ တစ်ခါမှ လစာတိုးပေးဖို့ မပြောခဲ့ပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eအေးလေ အဲဒါကြောင့်လည်း မင်း ငါ့ဆီမှာ ဆယ်နှစ်ကျော်နေနိုင်တာပေါ့”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eယုံပါဘူး \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“အဲဒီ အဆိုတော်လင်မယား ကွဲသွားတာ ကြာပြီကွ” ၂. “မဖြစ်နိုင်တာကွာ၊ တစ်လတစ်ခါလောက် ရေဒီယိုထဲမှာ သူတို့စုံတွဲသီချင်းကို ကြားနေရတာပဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eမေမေ့စကား\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“လက်ရေးညံ့လိုက်တာကွာ၊ မင်းကို နေ့တိုင်း ` \u003cspan\u003eရိုက်ရတာလည်း လက်ညောင်းလှပြီ၊ မင်းအိမ်ကဘာမှ ဂရုမစိုက်ဘူးလား” \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ကျွန်တော့် မေမေက ပြောတယ်ဆရာ၊ ငါ့သား လက်ရေးမလှလည်း ကိစ္စမရှိဘူးတဲ့၊ ဘယ်သူမှ မဖတ်တတ်ရင်နေပါစေတဲ့၊ ကြီးရင် ဆရာဝန်လုပ်ခိုင်းသူမှမှာတဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဘယ်သူ့လက်ချက်လဲ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဟိုနေ့က လေးထပ်တိုက်ပေါ်က မင်း ခုန်ချ တာ အံ့သြတယ်ကွာ၊ ရုပ်ရှင်ထဲက စတန့်မင်းသား တွေ စွန့်စားပြတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကားရိုက်ဖို့ လေ့ကျင့် နေတာလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဟင်း... ဟင်း ... ငါလည်း စဉ်းစားနေတာ၊ ဘယ်သူများ ငါ့ကိုတွန်းချလိုက်တာလဲလို့”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအကြီးမားဆုံးဖြစ်မှု \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ခင်ဗျားယောက်ျားနဲ့ ကွာရှင်းခွင့်တောင်းခံ ရအောင် သူက ဘယ်လိုအပြစ်တွေများ ကျူးလွန် နေလို့လဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eသူ့အတွက် သတ်သတ် ကျွန်မ ချက်ကျွေး တာမန်သမျှ သူမစားခင် ကျွန်မကို အရင်စားခိုင်းလို့ပါ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eရည်ရွယ်ချက်က \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ငါ့ညီမဝမ်းကွဲတစ်ယောက် ကံအတော် ကောင်းတယ်ကွာ၊ မြို့ပေါ်က နာမည်အကြီးဆုံး အထူးကုဆရာဝန်နဲ့ ညားသွားပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဒါဆို ရောဂါဖြစ်ရင် ကုသဖို့ အဆင်သင့် ဆိုတော့ ဟန်ကျပြီပေါ့”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eငါ့ညီမက ရောဂါကုချင်လို့ ဆရာဝန်ကို ၊ ပူတာမှမဟုတ်ဘဲ” -\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသိနားလည်မှု \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“မင်းတို့ထဲမှာ စန္ဒရားအကြောင်း ကောင်း ကောင်းသိတဲ့သူ ပါသံလားကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eပါပါတယ်ဆရာ၊ ကျွန်တော် စန္ဒရားတီး တတ်ပါတယ်။ စန္ဒရားအကြောင်း ကောင်းကောင်း သိပါတယ်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဒါဆို ဒီစန္ဒရားကို ကားပေါ်တင်တဲ့အခါ မင်းက ဦးဆောင်ပြီး ဂရုစိုက် တင်ပေးစမ်းပါကွာ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအိုဘယ့် စာရေးဆရာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eစာအုပ်တောင် မထွက်သေးဘူး၊ အရက်ဖြတ် နည်းစာမူအတွက် ငွေလာတောင်းတယ်ဆိုတော့ ဘာ တွေများ အရေးတကြီး သုံးစရာရှိလို့လဲဗျာ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eအရက်သောက်ဖို့ ဘိုင်ကျနေလို့ပါ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအဖြေကောင်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“သမိုင်းထဲမှာ ဘုရင်တစ်ပါး ကွယ်လွန်တာ နဲ့ ဘာတွေဆက်ပြီး ဖြစ်လာလေ့ရှိသလဲဆိုတာ စမ်း ကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဟုတ်ကဲ့၊ ဆက်ပြီးဖြစ်လေ့ရှိတာက ဘုရင် ကြီးရဲ့ ဈာပနအခမ်းအနားပါ ဆရာ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသူ့လက်ရာ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဒီနေ့ ကျွန်မ ချက်ကျွေးတဲ့ဟင်းက ဘယ့် နှယ်နေလဲဟင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eကောင်းတယ် မိန်းမရာ၊ ချိုပြီး ဆိမ့်နေတာ\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eမဟုတ်သေးပါဘူးတော်၊ ချက်နည်းပြုတ် နည်း စာအုပ်ထဲမှာ ချဉ်စပ်လို့ ရေးထားတယ်ရှင့်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eထီးတစ်လက်၏ သံသရာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eအခုလာရတဲ့ ကိစ္စကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံး ရက်က ကျွန်တော့်ဆီက ငှားသွားတဲ့ထီးကို ပြန်ယူ ချင်လို့ပါ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eဟောဗျာ၊ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် မနေ့က အိမ်လာလည်ရင်း ခဏငှားသွားတယ်ဗျ။ သူ့ဆီသွား တောင်းတော့ ယောက်ဖတစ်ယောက် ခဏငှားသွား လို့ပါတဲ့။ အရေးကြီးသလား၊ လိုက်ရှာပေးမယ်လေ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“\u003cspan\u003eအရေးကြီးပါသော်ကောဗျာ။ ကျွန်တော်က လည်း အဲဒီထီးကို ငှားဆောင်းလာခဲ့တာ။ အဲဒါလာ\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတောင်းနေလို့ါ။ သူကလည်း ဒီထီးဟာ သူ့ထီး မဟုတ်ဘူး ခဏငှားလာတာတဲ့”\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45546913530005,"sku":"","price":540.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_ea3b6dc9-784f-43f3-bb6f-dfb997f290d2.jpg?v=1730251857"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/print-books-humor-satire.oembed?page=3","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}