{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ် — သမိုင်းနှင့်နိုင်ငံရေး","description":null,"products":[{"product_id":"ဖိုးအောင်လေး-ရာဇ၀င်ထဲကဖျာပုံ-ဖျာပုံထဲကသမိုင်း","title":"ရာဇဝင်ထဲကဖျာပုံ၊ဖျာပုံထဲကသမိုင်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eရာဇဝင်ထဲက ဖျာပုံ၊ ဖျာပုံထဲက သမိုင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003eမြန်မာပြည် မြေပုံထဲက ဖျာပုံ\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e              ဖျာပုံမြို့နယ်သည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ တောင်ဘက်ကျသော ဧရာဝတီ တိုင်းဒေသကြီးအတွင်း တည်ရှိပြီး နယ်နိမိတ်အနေဖြင့် အရှေ့ဘက်တွင် ဖျာပုံမြစ်၊ အနောက်ဘက်တွင် ဘိုကလေးမြို့နယ်၊ တောင်ဘက်တွင်မုတ္တမ ပင်လယ်ကွေ့၊ မြောက်ဘက်တွင် ကျုံတာမြစ်တို့ဖြင့် သတ်မှတ်ထားကာ၊ အရှေ့ဘက်တွင် ဖျာပုံမြစ်ခြားနေသော ဒေးဒရဲမြို့နယ်၊ မြောက်ဘက်တွင် ကျုံတာမြစ်ခြားနေသော ကျိုက်လတ်မြို့နယ်နှင့် အနောက်ဘက်တွင် ဘိုကလေးမြို့နယ်တို့ဖြင့် ပါဝင်ဖွဲ့စည်းထားသော ခရိုင်မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဖျာပုံမြို့နယ်သည် မြန်မာပြည်မြေပုံအရ အရှေ့လောင်ဂျီတွဒ် (၉၅° ၃၀) မှ (၉၅° ၄၅) အကြားနှင့် မြောက်လတ္တီတွဒ် (၁၅° ၃၀) မှ (၁၆° ၃၅) အကြား။ ဖျာပုံမြစ်နှင့် အခြားချောင်းကြီးချောင်းငယ်များဆုံရာ အရပ်၌ အကျယ်အဝန်အားဖြင့် အရှေ့မှအနောက်သို့ (၁၃.၀၆၈) မိုင်၊တောင်မှမြောက်သို့ (၂၈၈၉၇၇) မိုင်၊ ဧရိယာစတုရန်းမိုင် (၅၈၇.၃၃) မိုင်၊ (၃၇၅၈၉၀) ဧက ကျယ်ဝန်းပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဖျာပုံမြို့သည် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသသို့ စီးဝင်လာသော ဧရာဝတီမြစ် ၏ မြစ်လက်တက်တစ်ခုဖြစ်သည့် ဖျာပုံမြစ်ကို မျက်နှာမူ၍ မြောက်ဘက်တွင် ချောင်းတွင်းကျေးရွာ၊ အနောက်ဘက်တွင် အပြောင်ကျေးရွာ၊ တောင်ဘက်တွင် အောက်ကွင်းကြီးကျေးရွာစသော နယ်နိမိတ်လေးရပ်အတွင်း၌ တည်ရှိ ပြီး အရှေ့မှအနောက်သို့ (၁၀) မိုင်၊ တောင်မှမြောက်သို့ (၃.၅) မိုင်၊ ဧရိယာစတုရန်းမိုင် (၄.၅) မိုင်ကျယ်ဝန်းပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဖျာပုံမြို့နယ်သည် ပူအိုက်စွတ်စိုသောရာသီဥတုရှိပြီး မိုးရေချိန် အနည်းဆုံး (၈၄) လက်မနှင့် အများဆုံး (၁၀၅) လက်မ။ အပူချိန်အနည်း ဆုံး (၁၈ C) \u003cspan\u003eနှင့် အများဆုံး (၃၉\u003c\/span\u003e°C) \u003cspan\u003eရှိပါသည်။ ပူအိုက်စွတ်စိုသော်လည်း ပင်လယ်နှင့် နီးကပ်စွာ တည်ရှိသောကြောင့် အပူအအေးမျှတပါသည်။ ပင်လယ်နှင့် (၁၂) မိုင်ကွာဝေးပါသည်။ မြေမျက်နှာပြင်မှာ ညီညွတ်ပြေပြစ်ပါ သည်။ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် (၉.၃၅) ပေ မြင့်ပါသည်။\u003c\/span\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eမွန်အမည်ဝေါဟာရ ဖျာပုံ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            ဖျာပုံမြို့သည် ရှေးမွန်လူမျိုးတို့နေထိုင်ရာ ဒေသဖြစ်ပါသည်။ “ဖျာပုံ” ဟူသော ဝေါဟာရသည် မြန်မာဝေါဟာရစကားမဟုတ်ဘဲ “ဖျာပုင်” ဟူသော မွန်ဘာသာစကားမှ ဆင်းသက်လာပြီး မြန်မာဝေါဟာရအားဖြင့် “ဖာ” ဆိုသည်မှာ “ဈေး”ဟု အဓိပ္ပာယ်ရကာ “ပင်” ဆိုသည်မှာ “ထမင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ် ရပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဖျာပုံဟူသည် “ထမင်းဈေး” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             မြို့၏တည်နေရာဒေသသည် ဖျာပုံမြစ်နှင့်အခြားချောင်းကြီးချောင်း ငယ်များဆုံရာ၌ တည်ရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် ရှေးအခါက ဖျာပုံမြို့ဖြစ်တည် လာမည့်နေရာ၌ မြစ်ရိုး၊ ချောင်းရိုး၏ အတွင်းပိုင်း အထက်ပိုင်းသို့ သွားရောက်လိုသဖြင့် လှေကြီးလှေငယ်တို့ဖြင့် လာရောက်ကြသော ခရီးသွား တို့သည် အနောက်ဘက်သို့စီးဝင်သောချောင်းဝတွင် ရေကျချိန်နှင့် ကြုံဆုံမိ သည့်အခါ ရေစောင့်ကြရပါသည်။ ထိုနေရာသည် ခရီးသွားများ ရေစောင့်ရင်း ထမင်းချက်ပြုတ်စားသောက်ကြရသော စခန်းဖြစ်၍ မွန်ဘာသာဖြင့် “ထမင်း ဈေး” ဟု ဥပစာတင်စားခေါ်ဝေါ်ကြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထမင်းရောင်းသော ဆိုင်လည်း မဟုတ်၊ ထမင်းဈေးလည်း မဟုတ်ပါ။ ရှေးမွန်လူမျိုးတို့သည် ထမင်းရောင်းသည့်ထုံးစံမရှိဟု သိရပါသည်။ ခရီးသွားများ၊ ဈေးသည်များ ခရီးတစ်ထောက်နားကြသည့် ချောင်းဝစခန်းမှ ဖျာပုံရွာ၊ ဖျာပုံမြို့ဟူ၍ တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်လာခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ယင်းမူလခရီးတစ်ထောက်နားရာ ချောင်းဝစခန်းနေရာသည် ယခုကာလ “အပြောင်ကျေးရွာ” တည်နေသော နေရာဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             ၁၆ ရာစုခေတ်ဦး အကြိုသမိုင်းကာလ ဖျာပုံ ဖျာပုံဖြစ်လာမည့်ဒေသသည် မြန်မာဘုရင် တောင်ငူမင်းဆက် တပင် ရွှေထီးမင်းခေတ်အထိ မထင်ရှားလှသော ဒေသတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပါသည်။ ထိုအချိန်က အောက်မြန်မာပြည် ရာမညတိုင်း၊ မွန်သုံးရပ်တွင်ပါဝင်သော ဒေသဖြစ်ခဲ့၍ ခရိုင်အတွင်း မြို့ရွာများစွာတို့၏အမည်များသည် မွန်အမည် များဖြစ်ကြပါသည်။ မွန်လူမျိုးတို့ အများဆုံးနေထိုင်ကြရာ ဒေသလည်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            မြန်မာသက္ကရာဇ် (၈၉၂) ခုနှစ်၊ ခရစ်သက္ကရာဇ် ၁၆ ရာစု (၁၅၃၀) ပြည့်နှစ်၊ တောင်ငူမင်းဆက်၊ တပင်ရွှေထီးမင်းနန်းတက်ကာလတွင် မွန် လူမျိုးတို့၏ အောက်မြန်မာပြည် ရာမညတိုင်း ဟံသာဝတီကို မြန်မာနှစ် (၈၉၇) ခရစ်နှစ် (၁၅၃၅) ၌ ချီတက်တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်သည့် အရေးတော်ပုံ အချိန်အခါလောက်မှစ၍ ဖျာပုံအမည်ခံမြစ်ကမ်းဆိပ်ချောင်းရှေ့၌ တစ်စ တစ်စ ကျွန်းနုမြေပေါ်လာခဲ့ပါသည်။ အနောက်ဘက်မှ အရှေ့ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်းပေါ်လာသည့် ကျွန်းနုမြေပေါ်တွင် လယ်လုပ်ယာခုတ်ကြသော မွန်လူမျိုးတို့အနည်းငယ် နေထိုင်လာသည်မှ ကျွန်းနုမြေကျယ်ဝန်းသလောက် အိမ်ခြေတိုးပွားလာခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ထိုသို့ ကာလအတော်ကြာ နေထိုင်လာကြရာမှ “ရွာ” ဟူ၍ခေါ်ရ လောက်အောင် အိမ်ရာစည်ကားလာသော်လည်း “ရွာ” ဟူသော အမှတ်နှင့် အုပ်ချုပ်သောမင်း၊ အစိုးရတို့က အသိအမှတ် မပြုကြရသေးပါ။ အိမ်ခြေ စုမျှလောက်သာ ရှိပါသေးသည်။ မထင်ရှားသေးသော ဒေသတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပါသည်။ ထိုကာလကို “ဖျာပုံရွာ” ဟူ၍ပင် စတင်တည်ထောင်နိုင်ခြင်းမရှိ သေးသည့် မှတ်တမ်းမရှိသော “အကြိုသမိုင်း” ကာလဟု ခေါ်ရပါမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e \u003cstrong\u003eရာဇဝင်ထဲက အစပထမ ဖျာပုံ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တွင်းသင်းတိုက်ဝန် မဟာစည်သူ ဦးထွန်းညိုရေးသားပြုစုသော “မဟာရာဇဝင်သစ် (တောင်ငူခေတ်)” ပေမူတွင် မွန်တို့ဌာနေ ပဲကူး (ပဲခူး) ကို တပင်ရွှေထီးမင်းနှင့် ဘုရင့်နောင်ကျော်ထင်နော်ရထာတို့ စစ်ချီတက် တိုက်ခိုက်သည့်နှစ်ကို မြန်မာနှစ် (၈၉၇)၊ ခရစ်နှစ် (၁၅၃၅) ဟု ဖော်ပြပါ သည်။ ထိုအချိန်လောက်တွင် စစ်ပြေးမွန်ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်သည့် ဟံသာဝတီ မွန်မင်းဆက် (၁၁) ဆက်မြောက်ဖြစ်သော သုရှင်တကာရွတ်ပိ၏ မိဖုရားကြီး တလဗရော်သမီး (တလ-ဗြဲဆွီ) သည် ဖျာပုံနယ်ဘက်သို့ ထွက်ပြေး တိမ်းရှောင်ခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               မိဖုရားကြီးသည် ဖျာပုံအရှေ့ဘက်ကမ်း (ယခု ဒေးဒရဲမြို့နယ်) မရမ်း ကုန်းနေရာတွင် စခန်းပြု၍ ပုန်းအောင်းနေစဉ် မြန်မာနှစ် (၈၉၉) ခရစ်နှစ် (၁၅၃၇) ၌ မရမ်းကုန်းတွင် “ကျိုက်ဟန်ပရော်” (အသက်ကယ်ဘုရား) ဟု အမည်ရသော “မရမ်းဘုရား” ကို တည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           သက်လွတ်ချမ်းသာ စေတီတော်တည်ရာ ဖျာပုံ “မရမ်းဘုရား” (ကျိုက်ဟန်ပရော်) တည်ထားကိုးကွယ်သောခုနှစ်တွင် ပဲခူးကို တပင်ရွှေထီးမင်းသိမ်းပိုက်မိသဖြင့် ဖျာပုံအရှေ့ဘက်ကမ်း မရမ်းကုန်း နေရာတွင် စခန်းပြု၍ ပုန်းအောင်းနေသော မွန်မိဖုရားကြီးသည် ဖျာပုံမြစ်ကို ဖြတ်ကူးခဲ့ပြီး နေရာသစ်ပြောင်းယူခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဖျာပုံဘက်ကမ်းအရောက်တွင် မိဖုရားကြီးသည် ဖျာပုံမြစ်ကမ်းထိပ် အငူတွင် “ကျိုက်ဂချွမ် (ကျိုက္ကမွမ်)”(သက်လွတ်ချမ်းသာ) အမည်ရှိ စေတီတော်ကို တည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့သည်ဟု ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခြင်းမပြုရသေးသော ဖျာပုံရာဇဝင်မှတ်တမ်း လက်ရေးစာမူတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ယခုအခါ ဖျာပုံမြို့၏ အထင်ကရ သမိုင်းဝင်စေတီတစ်ဆူဖြစ်သော လိပ်ဥကုန်း ကျိုက္ကမွမ်သက်လွတ်ချမ်းသာစေတီတော်မြတ်သည် ဖော်ပြပါ သမိုင်းအထောက်အထားများအရ မြန်မာနှစ် (၉ဝဝ)၊ ခရစ်နှစ် (၁၅၃၈) ဝန်းကျင်တွင် ဖျာပုံ၌ ပထမဆုံး တည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့သော စေတီတော်ဖြစ် သည်ဟု ဆိုရပါမည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45565571596437,"sku":"","price":3800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_26a1f268-0ba4-4165-83ea-706968f1902c.jpg?v=1730207233"},{"product_id":"ဖျာပုံနီလုံဦး-အပြာထဲကအနီ","title":"အပြာထဲကအနီ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eအပြာထဲက အနီ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမူလနာမည်ဖြစ်ပါသည်။ ယနေ့ TV သတင်း Reader Channel တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖော်ပြနေသော စာပေစကားဝိုင်းကို မြင်ရတော့ ကျွန်တော် အတော့်ကို အံ့သြမိပါသည်။ နာမည်က တူနေတာကိုး။ ထားပါတော့။ စကားဝိုင်းရဲ့ အနှစ်သာရကသာ အရေးကြီးပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e              ဆရာနှင့် စာပေလောကတွင် သိရှိပြီးနောက် ၁၉၈၈ ဒီမိုကရေစီ လူထုအရေးတော်ပုံ ကျောင်းသားလူထုလှုပ်ရှားမှု၌ ဆရာတို့ ဖွဲ့စည်းသော စာရေးဆရာသမဂ္ဂအသင်းတွင် လက်မှတ်ရေးထိုးပါဝင်ခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၉၈၈ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၂၇ ရက်တွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သော NLD အဖွဲ့ ချုပ်တွင် ဆရာသည် ဗဟိုအလုပ်အမှုဆောင်ကော်မတီဖြင့် ပါဝင်ခဲ့ သလို ကျွန်တော်လည်း ၁၉၈၈ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် ဗဟန်းမြို့နယ် မှ NLD အဖွဲ့ဝင် စုဆောင်းရေး တာဝန်ဖြင့် ပါဝင်လှုပ်ရှားခွင့်ကို ဒေါ်အောင် ဆန်းစုကြည်က တာဝန်ပေး၍ ဆောင်ရွက်နေခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဆရာသည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၄ ရက်တွင် မတရား ဖမ်းဆီးခံ ခဲ့ရပြီး အင်းစိန်ထောင်၌ နှစ်ရှည်ထောင်ဒဏ်များ ကျခံနေရစဉ် ၁၉၉၇ ခုနှစ်၊ မတ်လတွင် ကျွန်တော်လည်း ထောင်ဒဏ် နှစ်နှစ်ခွဲနှင့် အင်းစိန် အကျဉ်းထောင်တွင်းသို့ ရောက်ခဲ့ပါသည်။ အင်းစိန်ထောင်တွင်းဆေးရုံတွင် ဆေးခန်းသွားပြချိန်များ၌ ဆရာနှင့် မကြာမကြာတွေ့ရပါသည်။ အစောင့် များ အလစ်တွင် စကားတစ်ခွန်း၊ နှစ်ခွန်းစလောက်သာ ခိုးကြောင် ခိုးဝှက် စကားပြောခွင့်ရပါသည်။ ထိုအချိန်က နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားများအပေါ် အလွန်စည်းကမ်းတင်းကျပ်သော အချိန်ဖြစ်ပါသည်။ ဆရာက ကျန်းမာရေး ဂရုစိုက်ရန်နှင့် လေ့ကျင့်ခန်းမှန်မှန်လုပ်ရန် အမြဲပြောပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            ၁၉၉၈ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလတွင် ကျွန်တော် လွတ်လာပြီး NLD ၌ မိမိ၏ မူလတာဝန်ဖြစ်သော ဗဟန်းမြို့နယ် ဥက္ကဋ္ဌတာဝန်ကို ပြန်လည် တာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်ခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ် သြဂုတ်လတွင် NLDအတွင်းရေးမှူး ဒေါ်အောင် ဆန်းစုကြည်၊ ဦးတင်ဦး၊ သခင်စိုးမြင့် (ကွယ်လွန်)၊ ဒေါက်တာမျိုးအောင် (ယခု၊ နေပြည်တော်ကောင်စီဥက္ကဋ္ဌ)တို့ ဒလ၊ ကွမ်းခြံကုန်းခရီးစဉ်တွင် အတားအဆီးခံရပါသည်။ လမ်းခရီးအထွက် တစ်ပတ်ခန့် ပိတ်ပင်တားဆီးခြင်းခံနေသဖြင့် စားရေး၊ သောက်ရေး၊ နေထိုင်ရေးကို ဒလဘက်ကမ်းမှ NLD အဖွဲ့ဝင်များက ကူညီကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဖွဲ့ချုပ်ရုံးကလည်း မြို့နယ်ပေါင်းစုံက လာပေးကြသော အစား အသောက်၊ ရေသန့်၊ ဆေးလိပ်၊ မုန့်များကအစ စုဆောင်းပြီး သခင်အုန်း မြင့်(ကွယ်လွန်)၊ ဦးထင်ကျော် (သမ္မတဟောင်း)၊ ကျွန်တော်နှင့် လူငယ်များ က ဦးထင်ကျော်ကားနှင့် သယ်ယူကာ ပန်းဆိုးတန်းဆိပ်ကမ်းမှ စက်တပ် သမွန်များဖြင့် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            ထို့နောက် NLDဗဟိုအလုပ်အမှုဆောင်များမှာ အိမ်တွင် အကျယ် ချုပ် ခံထားရပြီး အဖွဲ့ချုပ်ရုံးလည်း ချိပ်ပိတ်ခံထားရပါသည်။ ကျွန်တော် (ဗဟန်းဥက္ကဋ္ဌ)၊ မုံရွာအောင်ရှင် (စစ်ကိုင်းတိုင်း ဒု-ဥက္ကဋ္ဌ)၊ ဦးနိုင်းနိုင်း (ပုဇွန်တောင် လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ် ၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်)၊ ဦးစိုးဟန် (သန်လျင်မြို့နယ်၊ ဥက္ကဋ္ဌ)၊ ဦးထွန်းမြင့် (ဗဟိုရုံးအဖွဲ့မှူး)၊ ဦးစိန်ထွန်းကျော် (ဧရာဝတီတိုင်း ဒု-ဥက္ကဋ္ဌ) တို့က NLDရုံး အမြန်ဆုံးပြန်ဖွင့်ပေးရန်၊ နေအိမ် အကျယ်ချုပ်မှ ခေါင်းဆောင်များအား အမြန်ဆုံးပြန်လွှတ်ပေးရန်နှင့် တိုင်း ရင်းသားအဖွဲ့တို့ သုံးပွင့်ဆိုင် အမြန်ဆုံးတွေ့ဆုံဆွေးနွေးရန် စာတစ်စောင် ရေးပြီး နဝတဥက္ကဋ္ဌ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေထံ ပေးပို့ခဲ့ပါသည်။ ယင်းစာ နှင့်ပတ်သက်ပြီး ဦးစိန်ထွန်းကျော်မှအပ ကျန်ငါးဦးတို့မှာ ပုဒ်မ ၅\/ ည၊ ၁၇\/ ၂ဝ ဖြင့် ၂ဝဝဝ ပြည့်နှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလတွင် ထောင်ဒဏ် ၂၁ နှစ် ကျခံခဲ့ရ ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               ထောင်ထဲရောက်တော့လည်း ဆရာကြီးဦးဝင်းတင်နှင့် ကျွန်တော် ပြင်ပဆေးရုံများသို့ ထွက်ကုသခွင့်၌ ပြန်လည်တွေ့ဆုံခဲ့ရပါသည်။ ထောင် ကားပေါ်တွင် လွတ်လပ်စွာ စကားပြောဆိုခွင့် ရသော်လည်း လူမှုရေး၊ စီးပွားရေး၊ ကျန်းမာရေးနှင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စများသာ ပြောဖြစ်ကြ ပါသည်။ ကျွန်တော် ပထမအကြိမ်ထောင်ကျပြီး သုံးလအကြာ၌ ကျွန်တော့် ဇနီးမှာ အစိုးရအလုပ်မှ ပင်စင်ပေး အလုပ်ဖြုတ်ခံခဲ့ရကြောင်း ပြောပြရာ ဆရာက စိတ်မကောင်းကြောင်း ပြောပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               နောက် ကျွန်တော့်သားကြီးမှာလည်း အစိုးရတာဝန် ထမ်းဆောင် နေတာ ရာထူးမတက်ဘဲ အမြဲ ဆိုင်းငံ့ခံထားရသည့်အကြောင်းနှင့် ရန်ကုန် မှ ဝေးလံသည့် ရှမ်းပြည်နယ်မြောက်ပိုင်း၊ နမ္မတူမြို့သို့ အပို့ခံရကြောင်းပါ ပြောပြခဲ့ပါသည်။ ကျွန်တော် နိုင်ငံရေးလုပ်သည့် အကျိုးကျေးဇူးကား တစ်နွယ်ငင် တစ်စင်ပါ ဇနီးနှင့် သားသမီးများပါ ထိခိုက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ၂၀၀၅ ခုနှစ် လွတ်လပ်ရေးနေ့မတိုင်မီ ဇန်နဝါရီ ၃ ရက်တွင် လွတ် လပ်ရေးနေ့ အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ကျွန်တော် လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်နှင့် လွတ်လာပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မလွတ်မီ တစ်ပတ်လောက်သာ တာဝန်ရှိသူ အာဏာပိုင်များက ကျွန်တော့်အား “အန်ကယ် အသက်လည်း ကြီးပါပြီ။ အေးအေးဆေးဆေး နားနေပါတော့။ နိုင်ငံရေး မလုပ်ပါနဲ့တော့”ဟု အကြံပေးသလိုလိုနှင့် လာ ဆွေးနွေးခဲ့ပါသည်။ ကျွန်တော်က “ယုံကြည်ချက်ဆိုတာ သေကာမှ မာန် လျှော့မယ်။ နိုင်ငံရေးကတော့ ပြန်လုပ်မှာပဲ”ဟု ပြန်ပြောခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပြောသည့်အတိုင်းပင် ဇန်နဝါရီ ၃ ရက်လွတ်ပြီး ၅ ရက်နေ့ အဖွဲ့ ချုပ်ရုံး သွားပြီး Duty Report\u003cspan\u003eလုပ်ကာ မိမိ၏ မူလ ဥက္ကဋ္ဌတာဝန်ကို ပြန် လည်နေရာယူခဲ့ပါသည်။ ပါတီတာဝန်က ရှိသော်လည်း အလုပ်က မရှိ။ စီးပွားရေးကလည်း ပျက်၊ ယခင်ရနေသော ပင်စင်လစာကလည်း ဖြတ်တောက် ပိတ်ထားခံခဲ့ရတော့ ညပိုင်း ပုံနှိပ်တိုက်တွေမှာ နာမည်မခံဘဲ အယ်ဒီတာ အလုပ်ရှာရသည်။ နောက်တော့ အမေရိကန်\u003c\/span\u003e Pen \u003cspan\u003eကလပ်မှာ ရွှေကလောင်ဆုရသော ဒေါ်လာတစ်သောင်းကို အဖွဲ့ချုပ်က ထုတ်ပေးသဖြင့် အသက်ရှူချောင်ကာ စီးပွားရေးလုပ်ဖြစ်၍ မိသားစု၊ သား၊ သမီးများ အသက်ရှူချောင်ကာ အဆင်ပြေခဲ့ရသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒီလိုနှင့် ၂၀၀၈ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၂၃ ရက်တွင် ဆရာ ဦးဝင်းတင် လွတ်လာသည်။ ဆရာဦးဝင်းတင် နေထိုင်ရာ အင်းစိန်အကျဉ်းထောင်ရှေ့ရှိ ပေါက်တောရပ်ကွက်နေ ဦးမောင်မောင်ခင်အိမ်သို့ သွားတွေ့သည်။ လူထု ဦးစိန်ဝင်း၊ မောင်မိုးသူ၊ မောင်ဝံသ၊ ဦးသာဘန်း၊ ဟန်ဂေရီ ဦးကိုကိုကြီး၊ လျှပ်တစ်ပြက် အယ်ဒီတာချုပ် ကိုမြတ်ခိုင်တို့အပြင် ပြည်တွင်း၊ ပြည်ပ နိုင်ငံခြားသတင်းထောက်များ၊ အခြားစာရေးဆရာများနှင့် နိုင်ငံရေးသမား များကို တွေ့နေရသည်။ DVB, BBC, RFA, VOA \u003cspan\u003eသတင်းထောက်များ က အလုအယက်မေးနေကြသည်။ ဆရာက တစ်ဦးချင်းစီ တိုတိုမေး၊ တိုတိုဖြေနေရသည်။ အဓိကကတော့\u003c\/span\u003e DVB \u003cspan\u003eမှ သတင်းထောက် ညိုသက်မာ (ယခင်က\u003c\/span\u003e NLD\u003cspan\u003eလူငယ် ဝင်းပပ) နှင့် အင်္ဂလိပ်လို အင်တာဗျူးအရှည်ကြီး ပြောနေသည်ကို တွေ့ရသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               အတော်ကြာမှ စာပေဧည့်သည်များ၊ နိုင်ငံရေး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် များနှင့် စကားပြောခွင့်ရသည်။ ဆရာမောင်ဝံသနှင့် ဦးမောင်မောင်ခင်တို့က ဆရာပင်ပန်းနေပြီဖြစ်၍ ခဏတွေ့ကြပြီး အနားယူဖို့ တောင်းပန်ကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကျွန်တော်တို့လည်း အလိုက်သိစွာနှင့် ဆရာ့အား လက်ဆွဲ နှုတ် ဆက်ပြီး နောက်နေ့မှ အေးအေးဆေးဆေးလာခဲ့ရန်ပြောပြီး ပြန်ခဲ့ကြသည်။ ဆရာကား ထောင်ပုဆိုး၊ ထောင်အင်္ကျီမချွတ်ဘဲ လက်ပြနှုတ်ဆက်ရင်း ပြုံးလျက် ကျန်ခဲ့ပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ထိုနေ့က ဆရာနေသောအိမ်တွင် နိုင်ငံရေးသမားများ၊ စာနယ်ဇင်း သမားများ၊ ဆရာ့အား လေးစားချစ်ခင်ကြသောလူများ၊ ပရိသတ်များ ပျားပန်းခပ်မျှ စည်ကားစွာ ဝင်ထွက်သွားလာနေကြသည်ကို အံ့သြစွာ တွေ့ နေရပါသည်။ သော်... ပြည်သူချစ်သော နိုင်ငံရေးသမားကောင်းဟု ခံစား မိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             နောက်နေ့တွင် အဖွဲ့ချုပ်ဥက္ကဋ္ဌ အန်ကယ်ဦးအောင်ရွှေနှင့် လူငယ် များ ရောက်လာကြောင်းနှင့် ဆရာ့အား အနားယူပြီးလျှင် ရုံးချုပ်သို့ လာ ရောက်ရန် ဖိတ်ကြားခဲ့ကြောင်း သိရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            သို့သော် ဆရာဦးဝင်းတင်မှာ ချက်ချင်း ရုံးချုပ်သို့ မတက်ရောက်နိုင် သေး။ အိမ်တွင် ကျန်းမာရေး ဆေးစစ်၍ သောက်ဆေး၊ စားဆေးများဖြင့် အနားယူကာ အားမွေးနေရပါသည်။ အားလပ်သည့် အချိန်များတွင် နိုင်ငံ ခြား သတင်းဌာနများနှင့် တစ်ခုချင်းစီ အင်တာဗျူးများ လုပ်နေရသော\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က အဖွဲ့ ချုပ်ကြီးမှာ ဆိုင်းဘုတ်နှင့် အလံ မပြုတ်ရုံတစ်မည်သာ တိတ်ဆိတ်ရပ်တည်နေရသည်။ ဘာမှ လှုပ်လှုပ်ရှား ရှား မဆောင်ရွက်နိုင်ကြ။ ဆရာဦးဝင်းတင်၏ ပြည်ပသတင်းမီဒီယာများနှင့် အင်တာဗျူး အမေး၊ အဖြေများကလည်း ထိုအချိန်က ပြည်တွင်းရေဒီယို များတွင်လည်းကောင်း၊ DVB \u003cspan\u003eရုပ်မြင်သံကြားတွင်လည်းကောင်း အရှိန် အဟုန်ကြီးမားစွာ လွှင့်ထုတ်နေခဲ့ရာ အားလုံးသော ကျောင်းသား၊ ပြည်သူများနှင့် နိုင်ငံရေးသမားများ၊\u003c\/span\u003e NLD \u003cspan\u003eအဖွဲ့ဝင် လူငယ်များသည် စိတ်ဓာတ် တက်ကြွကာ ပါတီအတွင်းလှုပ်ရှားမှု၊ စည်းရုံးမှုများ ယခင်ကထက် ညီညွတ် မှု၊ ရဲရင့်မှု ရှိလာသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ တိုင်းနှင့်ပြည်နယ်နှင့် မြို့နယ် အသီးသီးမှ အဖွဲ့ဝင်အင်အားများလည်း ပြန်လည်နိုးကြားတက်ကြွလှုပ်ရှား လာကြသည်ကို ကြားသိခဲ့ရပါသည်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             ကျွန်တော့်အမြင်အယူအဆကတော့ ဆရာဦးဝင်းတင်၏ ရဲရင့်ပြတ် သားသော ပြည်ပအင်တာဗျူးမှ စကားလုံးများသည် နဝတ၊ နအဖ၏ အရှိုက်ကိုလည်းကောင်း၊ အသည်းနှလုံးကိုလည်းကောင်း ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက် လိုက်ပြီး တဖုတ်ဖုတ်နှင့် ငြိမ်သက်စွာဖြစ်နေသော NLD \u003cspan\u003eအဖွဲ့ ချုပ်ကိုလည်း ပြန်လည်၍ အသက်သွင်းပေးကာ ရဲဆေးရဲမာန် တိုက်ကျွေးလိုက်ပြီဟု ထင် မြင်မိပါသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဆရာဦးဝင်းတင်၏အင်တာဗျူး နားထောင်ကြသော ပရိသတ်များ ထံမှလည်း ဒါမှ နိုင်ငံရေးသမား ပီသတာ။ ဒါမှ သူရဲကောင်းကွ” ဟု ချီးကျူးစကားများ ကြားမိနေပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအချိန်က ဆရာဦးဝင်းတင်၏ အင်တာဗျူးများသည် မြန်မာပြည် အနှံ့ မြို့ပြမှ ကျေးရွာအဆုံး ကျယ်ပြန့်စွာထိုးဖောက်၍ တစ်တိုင်းပြည်လုံး သို့ လှည်းနေလှေအောင်း မြင်းဇောင်းမကျန် ဒီမိုကရေစီလှိုင်းသံများ၊ အာဏာရှင်ဖြုတ်ချရေး ဂယက်သံများ ကျယ်လောင်ပြင်းထန်စွာ မြည်ဟည်း တုန်ခါ နေပါတော့သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e\u003cem\u003e၂၄-၁၂-၂၀၁၈ ၊ စံတော်ချိန်နေ့စဉ်။\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45565562749077,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_1ab592e7-1dc1-4c62-a955-26788c3f7818.jpg?v=1730207985"},{"product_id":"ပုသိမ်ကိုလေး-သူရဲကောင်း","title":"သူရဲကောင်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eအခန်း - ၁ \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eထောင်တွင်းအချစ်ဇာတ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e(၁၇၉၂ ခုနှစ် မှ ၁၈၂၉ ခုနှစ်)\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e              “ကျွန်ုပ်တို့သည် စိုးရိမ်ကြောင့်ကြခံ၍ မလွတ်လပ် သောဘဝတွင် အညံ့ခံကာ အလဟဿ အချိန်ဖြုန်းနေမည့် အစား ရည်မှန်းချက်တစ်ခုထား၍ ကိုယ်ထိလက်ရောက် ပြုလုပ်ကြရန် လိုပေသည်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\"\u003eကားလ်မာခ်(စ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ခရစ်နှစ် ၁၇၈၉ ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာကျော် ပြင်သစ်အရေးတော်ပုံ ကြီး ဖြစ်ပေါ်ခဲ့၏။ ထိုအချိန်တွင် ပြင်သစ်ပြည် အရှေ့တောင်ဘက် နယ်စပ်ရှိ မြေထဲပင်လယ် ကမ်းခြေပေါ်၌ နစ်(စ်)ခေါ် မြို့တစ်မြို့ရှိ၏။ ၁၇၂၉ ခုနှစ်သို့ ရောက်သောအခါ ၎င်းမြို့သို့ ပြင်သစ်ပြည်မှ သမ္မတနိုင်ငံ အစိုးရကို ကြောက်ရွံ့၍ ထွက်ပြေးလာကြသော မင်းဆွေမင်းမျိုးမှူးမတ် များစွာ လာရောက်ခိုလှုံသဖြင့် နစ်(စ်)မြို့သည် အထူးပင် စည်စည်ကားကားဖြစ်နေ၏။ အဆိုပါ လာရောက်ခိုလှုံသူများသည် တစ်နေ့နေ့တွင် ပြင်သစ်ပြည်တွင်းသို့ နိုင်ငံခြားစစ်တပ်များအကူအညီနှင့် ပြန်လည်ဝင် ရောက်စိုးမိုးရန် ကျိတ်၍ ကြံစည်နေကြ၏။ နစ်(စ်)မြို့ရှိ သမ္မတနိုင်ငံ လိုလားသူများကလည်း အဆိုပါမင်းဆွေမင်းမျိုးများနှင့် မိမိတို့မြို့ခံ အထက်တန်းစားများ၏ အကဲကို သတိနှင့် စောင့်ကြည့်ရင်း ပြင်သစ် သမ္မတနိုင်ငံ စစ်တပ်များ ချီတက်လာမည့်လမ်းကို မျှော်မှန်းနေကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               မကြာမီပင် ပြင်သစ် သမ္မတနိုင်ငံစစ်တပ်တစ်တပ်သည် နစ်(စ်) မြို့သို့ ချီတက်လာလေရာ နစ်(စ်) မြို့သူမြို့သားများက အားရဝမ်းသာစွာ ကြိုဆိုလေ၏။ ထိုသို့ဖြစ်ပျက်ပြီး တစ်နှစ်ခန့်ကြာ၍ စစ်မက်ရေးရာများ ပြီးစီးသွားသောအခါ နစ်(စ်)မြို့သူမြို့သားများ၏ ဆန္ဒအတိုင်း နစ်(စ်)မြို့ သည် ပြင်သစ်သမ္မတနိုင်ငံထဲပါဝင်သွားရာ ထုံးစံအတိုင်း ပဲရစ်မြို့ ကွန် ဗင်းရှင်းအစည်းအဝေးကြီးသို့ နစ်(စ်)မြို့မှ ကိုယ်စားလှယ်အမတ်နှစ်ဦး စေလွှတ်ရလေ၏။ ၎င်းကိုယ်စားလှယ် အမတ်နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးမှာ ဂျင်ဒိုမိနစ်ဘလင်ကီဖြစ်လေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဂျင်ဒိုမိနစ်ဘလင်ကီမှာ ချောင်ချောင်လည်လည်ရှိသော သားရေ နယ်သမားတစ်ဦး၏သား ဖြစ်လေသည်။ ပညာကောင်းမွန်စွာ သင်ကြား ခဲ့ရ၏။ ၁၇၈၉ ခုနှစ်တွင် ပြင်သစ်ပြည် ဆူပူမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်နေစဉ် ဂျင် ဘလင်ကီသည် နစ်(စ်)မြို့သိပ္ပံကျောင်း၌ အမ်အေဘွဲ့ထူးကို ဆွတ်ခူးနေ ၏။ ဂျင်ဘလင်ကီ၏ မိဘများကလည်း အလယ်တန်းစားထဲက ဖြစ် သည့်ပြင် သူ့စိတ်ကလည်း အလယ်တန်းစား စိတ်နေသဘောထား ဖြစ် သဖြင့် သူသည် အလယ်အလတ် သမ္မတနိုင်ငံရေးသမား ဖြစ်ခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ၁၇၉၃ ခုနှစ်တွင် နစ်(စ်)မြို့ကိုယ်စားလှယ်အမတ်အဖြစ်ဖြင့် ပဲရစ်မြို့ ကွန်ဗင်းရှင်းအစည်းအဝေးကြီးသို့ တက်ရောက်သောအခါ ဂျင် ဘလင်ကီသည် သူနှင့် ဝါဒချင်းတူသော ဂီရွန်းဒစ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                ဂီရွန်းဒစ်ဂိုဏ်းသားများကား အလယ်အလတ်မျှသော စက်မှုလက်မှု လုပ်ငန်းပိုင်ရှင်များနှင့် ကုန်သွယ်ရေးသမားများ(အလယ်တန်းစား)၏ ကိုယ်စားလှယ်အမတ်များ ဖြစ်ကြ၏။ ဂျင်ဘလင်ကီ ပဲရစ်မြို့သို့ ရောက်၍မှ ရက်မလည်မီ ဂီရွန်းဒစ်နှင့် ဂျက်ကိုဘင်ခေါ် ပဲရစ်မြို့မှ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးကို လိုလားသော လက်မှုပညာသည်ကလေးများ၊ ဓနရှင် ကလေးများ၏ ကိုယ်စားလှယ်အမတ်များ ပါဝင်သော နိုင်ငံရေးအာဏာ လုပွဲကြီး ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             ဂျက်ကိုဘင်ဂိုဏ်းသားများသည် ပြင်သစ်ဘုရင်ကို သုတ်သင် ပစ်ရန် အတင်းအကျပ်ပြုခဲ့ရုံမက ဂျင်ဘလင်ကီ ပဲရစ်မြို့သို့ ရောက် လာသောအချိန်၌ မြေပိုင်ရှင်ကြီးများ၏ အခွင့်အရေး (Feudal Rights) \u003cspan\u003eများနှင့် ဆင်းရဲသားများက မြေပိုင်ရှင်ကြီးများကို ပေးရန်ရှိသော ကြွေးမြီး များကို ဖျက်သိမ်းပစ်ရန်၊ လူအများသုံး အစားအစာများအပေါ်တွင် အမြတ်များစွာတင်၍ ရောင်းချသူများကို တရားစွဲဆို၍ နှိပ်ကွပ်ရန်၊ စစ် စရိတ်အတွက် လူချမ်းသာများထံမှ အခွန်တော်ငွေကောက်ရန် စသည်တို့ ကို ဂီရွန်းဒစ်များ ဆောင်ရွက်ရန် လေမာမာနှင့် တောင်းဆိုနေလေ၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             ထိုစဉ်အခါ၌ ဂီရွန်းဒစ်တို့ စီမံအုပ်ချုပ်ပုံမှာ များစွာညံ့ဖျင်း ကြောင်းကို ထင်ရှားစေသော သက်သေခံအထောက်အထားများ ဖြစ် ပေါ်နေ၍ ဂီရွန်းဒစ်တို့ခန့်ခွဲသော ပြင်သစ်သမ္မတနိုင်ငံစစ်တပ်များသည် ပွဲတိုင်းလိုလို ရှုံးနေ၏ ။ ဂီရွန်းဒစ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် စစ်ဗိုလ်တစ်ယောက် သည် ရန်သူဘက်သို့ ဝင်သွားလေ၏။ ထို့ပြင် ဂီရွန်းဒစ်များသည် ပြင် သစ်ဆူပူမှုကြီးကို ရှေ့သို့တိုး၍ ခရီးရောက်အောင် မဆောင်ရွက်နိုင်သော် လည်း ပုဂ္ဂိုလ်စွဲအားဖြင့် ဥစ္စာပစ္စည်းပိုင်ဆိုင်ခြင်းကို ကန့်သတ်ထားရေးဟူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသော လူတို့ လိုလားချက်ကို အပြင်းအထန် ကန့်ကွက်နေ၏။ နိုင်ငံခြား က ရန်သူစစ်တပ်များ၊ ပဲရစ်မြို့တော်သို့ ချီတက်၍လာနေသည့်အချိန်တွင် ဂျက်ကိုဘင်ဂိုဏ်းသားများက တရားမဲ့သော ငွေကြေးရှင် သူဌေးကြီး များနှင့် အမြတ်ရှာသမားများကို အပြစ်ဖော်ပြောဆိုသည်ကို ဂီရွန်းဒစ် များက ကြားဝင်ကာ ခုခံကာကွယ်ပေးနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               ထို့ကြောင့်ပင် ဂျင်ဘလင်ကီ ပဲရစ်မြို့သို့ ရောက်၍ ခုနစ်ရက်မှ မလည်ခင် ကွန်ဗင်းရှင်း လွှတ်တော်ကြီးထဲ၌ အတွင်းမီးထတောက်လေ ရာ ၁၇၉၃ ခုနှစ် မေလ ၃၁ ရက်နေ့တွင် ဂီရွန်းဒစ်တို့ အာဏာတန်ခိုး လက်လွတ်ဖြစ်ကြကုန်လေ၏။ ထိုသို့ဖြစ်သည်နှင့် ဂီရွန်းဒစ်ဂိုဏ်းသား များထဲမှ အဖမ်းခံရသူခံရ၍ လွတ်ပြေးသူများကလည်း နယ်ထွက်ပြီး ဂျက်ကိုဘင်တို့ သြဇာပျက်စီးအောင် ပြုပြင်ရေးကို လှုံ့ဆော်ပေးလေ၏။ ဂျင်ဘလင်ကီသည် ကန့်ကွက်စာတစ်စောင်တင်သွင်းပြီး အစည်းအဝေး ကို ဆက်၍မတက်ဘဲ နေလိုက်လေ၏။ ဂျက်ကိုဘင်တို့ နိုင်ငံရေးအာ ဏာပိုင်ဖြစ်လာသောအခါ သူတို့သည် မြေပိုင်ရှင်စနစ်ကို အစအနမကျန် အောင် ပြုပြင်ပစ်လိုက်ပြီးလျှင် ဂီရွန်းဒစ်များစနက်ကြောင့် နယ်က ဆူပူ ခြင်းကိုလည်း အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းလေ၏။ ၎င်းနှစ် အောက်တိုဘာလထဲ တွင် ဂီရွန်းဒစ်ဂိုဏ်းသားများကို ထပ်မံဖမ်းဆီးလေရာ ဂျင်ဘလင်ကီ လည်း ပါသွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                ဂျက်ကိုဘင်တို့ ကြိုးစားဆောင်ရွက်ခြင်းကြောင့် ၁၇၉၄ ခုနှစ်တွင် ပြင်သစ် အဓိကရုဏ်းကြီးမှာ တည်တံ့ခိုင်မြဲသွားလေ၏။ သူတို့သည် နိုင်ငံတွင်း နိုင်ငံပ ရန်သူများကို နှိမ်နင်းအောင်မြင်သော်လည်း ဂိုဏ်း အတွင်းရေးသည် တစ်နေ့တခြား ရှုပ်ထွေးလာလေ၏။ ၁၇၉၂ ခုနှစ်ခန့် က အစပြု၍ ဂျက်ကိုဘင်ဂိုဏ်းထဲ၌ “ရိုးဘို့စပါး” ဆိုသူ ခေါင်းဆောင်သော အလွန်ပင် အင်အားကောင်းသည့်လူတစ်စုရှိ၏။ ထိုလူစုသည် လူတို့ ပုဂ္ဂိုလ်စွဲနှင့် ဥစ္စာပစ္စည်းထားခြင်းရှိမှ ဖြစ်မည်ဟု အယူရှိသည့် “စိတ်ကူးအလွန်ယဉ်” သူများဖြစ်ပေသည်။ သူတို့သည် ငွေကြေးရှင်များ၊မြေပိုင်ရှင်ကြီးများကိုလည်းကောင်း၊ ဆင်းရဲသူဆင်းရဲသား ဓနမဲ့များ၏ အရေးကို ဆောင်ရွက်သူများကိုလည်းကောင်း ဖယ်ရှားပစ်လိုကြ၏။ ထို့ကြောင့်ပင် ဂျက်ကိုဘင်ဂိုဏ်း အာဏာရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူ တိုင်း အစစအရာရာ ညီမျှရမည်ဟူသော စနစ်မရှိသည့် ဘုံဝါဒသမား “ရူး” ဆိုသူကို ဝိုင်းပယ်ပစ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ၁၇၉၄ ခုနှစ်ထဲတွင် ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒဆန်ဆန်ကလေး ပုဂ္ဂိုလ်စွဲအားဖြင့် ဥစ္စာပစ္စည်းများ ပိုင် ဆိုင်ခြင်းကို ကန့်သတ်ရမည်ဟု ပြောသော “ဟီးဘား”နှင့် လူတစ်စု ကို ခေါင်းဖြတ်စက်နှင့် အသက်ထွက်စေလေ၏။ ရှင်ဘုရင်ကို လိုလားသောဂိုဏ်းနှင့် အဆက်အသွယ်ပြု၍ ငွေရေးကြေးရေး အမြတ်ရှာရေးတွင် ပါဝင်သော ဂီရွန်းဒစ်လေသံပါသူ “ဒွန်တွန်” တို့ လူစုကိုလည်း ခေါင်း ဖြတ်၍ သတ်ပစ်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             ထိုသို့ အတိုက်အခံမှန်သမျှ သုတ်သင်ပစ်လိုက်သော်လည်း ၁၇၉၄ ခုနှစ်တွင် “ရိုးတဲ့စပါး” ကြီးမှူးသော ဂျက်ကိုဘင်ဂိုဏ်း၏ သြဇာ မှာ ဆုတ်သောလပမာ ရှိနေ၏။ ဂီရွန်းဒစ်ဂိုဏ်းလက်ထဲမှ နိုင်ငံရေး အာဏာကို ရယူပြီးနောက် “ရိုးဘို့စပါး” သည် သူ၏ စီးပွားရေးနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးစနစ်ကို လက်တွေ့ လုပ်ရန် ကြံစည်လေ၏။ အထက်ပါစနစ်အရ ဥစ္စာပစ္စည်းများကို ပုဂ္ဂိုလ်စွဲပိုင်ဆိုင်ခြင်းကို လုံးဝ မဖျက်သိမ်းသော်လည်း ကန့်သတ်ထားမည်ဖြစ်၏။ ထို့နောက် အမြတ် ရှာသမားများကို နှိပ်ကွပ်မည့်အပြင် ကိုယ်တွင်းရေး၌လည်းကောင်း၊ အများနှင့်ဆက်ဆံရေးတွင်လည်းကောင်း၊ စာရိတ္တကောင်းပုံမရသူများကို အများနှင့်ပတ်သက်ဆက်ဆံသော လုပ်ငန်းများထဲက ထုတ်ပယ်ပစ်မည် ဖြစ်၏။ ရိုးတဲ့စပါးသည် “ယူတိုးပီးယား” ခေါ် စိတ်ကူး၍ အလွန် ကောင်းသော်လည်း စနစ်မရှိသဖြင့် တကယ်တမ်း လက်တွေ့ မဖြစ်နိုင် သော “ပဒေသာပင်” နိုင်ငံတစ်မျိုး တည်ထောင်ချင်၏။ သူတည်ထောင်မည့်နိုင်ငံတွင် လူအားလုံးသည် ညီတူညီမျှနေရမည့်အပြင် လယ်ယာစိုက် ပျိုးခြင်းသာလျှင် လူများ၏ အဓိကအလုပ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               ဤသို့ “ရိုးဘို့စပါး” ကြံရွယ်ရုံဖြင့် အလယ်တန်းစားများက မကျေ မနပ်ဖြစ်လာပြီး “ရိုးဘို့စပါး” ပျက်စီးရာပျက်စီးကြောင်းကို ကြံစည်ကြ လေ၏။ ၎င်းအလယ်တန်းစားတို့က ကမ္ဘာကျော် ပြင်သစ်ဆူပူမှုကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေသော စက်ကြီး၏ အရင်းခံသံပတ်ကြီးနှင့်တူ၏။ ထို့ကြောင့် ၎င်းအလယ်တန်းစားများအကျိုးနှင့် ဆန့်ကျင်ကာ ဆောင်ရွက်လုပ်ကိုင် ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ပြင် တောသူတောင်သားများ၊ ဈေးဆိုင်များနှင့် ကုန် သည်ကလေးများ “ချို့တဲ့သော အလယ်တန်းစား” သည် ရှင်ဘုရင် အုပ်စိုးခြင်းနှင့် မှူးမျိုးမတ်နွယ်များ လူတွင်ကျယ်လုပ်ခြင်းကို သုတ်သင် ရှင်းလင်းပြီးပြီဖြစ်သဖြင့် ကျေနပ်ကာ ပြောင်းလဲပြုပြင်ရေးကို စွန့်ပစ်ကြလေ ပြီ။ သူတို့ အေးအေးဆေးဆေး ငြိမ်းချမ်းစွာ တိုးတက်ကြီးပွားကြောင်းကို လုပ်ကိုင်နိုင်ရန်လည်းကောင်း၊ ဓနရှင်ကြီးများက တိုင်းပြည်ကို ကြီးစိုးရန် အကြံကိုလည်းကောင်း၊ နှိမ်နင်းဖျက်ဆီးပစ်မည့် ခိုင်မြဲတောင့်တင်းသော အစိုးရကိုသာ အလိုရှိနေ၏။ ထို့ကြောင့်ပင် “ရိုးဘို့စပါး” ကြီးမှူးသော ဂျက်ကိုဘင်ဂိုဏ်းသည် တိုင်းပြည်က လူထုကြီးနှင့် အကွဲကြီး ကွဲသွား လေရာ ၁၇၉၅ ခုနှစ်တွင် “ရိုးတဲ့စပါး” မှာ ခေါင်းဖြတ်၍ အသတ်ခံရလေ ၏။ ထို့နောက်တွင် ဂီရွန်းဒစ်ဂိုဏ်းသားများ ထောင်က လွတ်ကြလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                ထောင်ကလွတ်သောအခါ ဂျင်ဘလင်ကီသည် ကွန်ဗင်းရှင်း အစည်းအဝေးကြီးကို ဆက်လက်တက်ရောက်သော်လည်း အများမဲဆန္ဒ ပေးရာ မဲလိုက်၍ပေးခြင်းနှင့် လခထုတ်ယူရုံကလွဲ၍ အခြားကိစ္စများကို ရှေ့ဆောင်ခေါင်းရွက် မလုပ်တော့ပေ။ ထိုသို့ အေးအေးနေရင်း သူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထောင်ထဲ နေထိုင်ခဲ့ရပုံကို “ထောင်တွင်းဆယ်လ၊ ဝဋ်ဒုက္ခ” အမည်ရှိ သော စာအုပ်တစ်အုပ် ရေးသားလေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45565601939605,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_4df7aa16-c176-4e13-af44-37db4dbcca75.jpg?v=1730208087"},{"product_id":"ပီမိုးနင်း-နိုင်ငံရေးအခြေပြုကျမ်း","title":"နိုင်ငံရေးအခြေပြုကျမ်း","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e  \u003cstrong\u003eပီမိုးနင်း၏ နိုင်ငံရေးအခြေပြုကျမ်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ၁၉၅၄ ခုနှစ်က စာရေးသူသည် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၌ ဂုဏ်ထူးတန်း တက်နေစဉ် တစ်နေ့တွင် အင်းဝဆောင်ရှေ့ စကြံအောက်၌ ဗယာကြော်ရောင်းနေသော ကုလားထံ ဗယာကြော် ဝယ်စားပါသည်။ ကုလားက ထုပ်ပေး ရန် စက္ကူလွတ်ကုန်သွားသဖြင့် စာအုပ်ဟောင်းမှ ဆုတ်ရန် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ကတ်ထူဖုံး အစိမ်းရောင်နှင့် အတော်ဟောင်းနေသော “နိုင်ငံရေးအခြေပြုကျမ်း”ကို တွေ့လိုက်ပါသည်။ မဆုတ်ရန် အချိန်မီတား လိုက်ပြီး ယူကြည့်ရာ ၁၉၂၃ ခုနှစ်က ပီမိုးနင်းရေးသော စာအုပ်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရ၏။ ငါးမူးပေး၍ စာအုပ်ကို ဝယ်လိုက်ပါသည်။ ဗယာကြော်ထုပ်ရန် စာရေးသူကိုင်လာသော ဗလာစာအုပ်မှ ဆုတ်သုံးလိုက်ပါသည်။ ငါးမူး ရ၍ ဝမ်းသာသော ကုလားသည် နောင်စာအုပ်ဟောင်းပါလာတိုင်း စာရေးသူအား ပြသော်လည်း အကြိုက်မတွေ့တော့ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e              ယင်းစာအုပ်ကို တစေ့တစောင်းကြည့်ပြီး စာအုပ်သေတ္တာတွင် ထည့် ထားလိုက်ပါသည်။ လက်ဝယ်ရောက်လာသည်မှာ (၁၈) နှစ်ပင်ရှိပြီ။ တစ်ခါ က လုပ်သားပြည်သူ့နေ့စဉ် သတင်းစာတွင် ဆရာတက်တိုး၏ဆောင်းပါး တစ်ပုဒ်က ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်မှုပညာကို နှိုးဆော်ထားသည်ကို ဖတ်လိုက်ရတော့ မှ နိုင်ငံရေးအခြေပြုကျမ်းကို သတိရမိပါသည်။ စာအုပ်သေတ္တာများ၌ ရှာဖွေ ခဲ့ရာ ယခုမှပြန်တွေ့ပါသည်။ ၁၉၂၃ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၅ ရက်နေ့တွင် ရေးပြီးသော ၎င်းစာအုပ် ဗန္ဓုလစာပုံနှိပ်တိုက် ၃ဝ၊ မောင်ဂိုမာရီလမ်း ရန်ကုန်မြို့က ပုံနှိပ်သည်။ ဝံသာနု ဦးဗျိုင်း ၁၈၊ မောင်သိမ်း ပိဋကတ်တော် အစုံနှင့် သင်္ကန်း ပရိက္ခရာ ရောင်းသောဆိုင်၊ နံပါတ် (၉၆) ရွှေတိဂုံဘုရား ကြီးဈေး ရန်ကုန်မြို့ က ရောင်းချသည်ဟု စာအုပ်တွင် ဖော်ပြထား၏။ စာအုပ်သက်တမ်းသည် (၇၉) နှစ်ပင်ရှိပြီး ဆွေးမြည့်စပြုလာပြီ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၅၀ နီးပါး ခန့်ကလည်း မြန်မာတို့နိုင်ငံရေးနှင့် ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်မှု ပညာကို နားလည်စေ ရန် စေတနာနှင့်ရေးခဲ့သော ဆရာကြီးပီမိုးနင်းအား ကျေးဇူးပြုသောအနေနှင့် လည်းကောင်း၊ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်မှုအကြောင်းကို လူထုတစ်ရပ်လုံးက အာရုံပြု လေ့လာနေသော အချိန်လည်းဖြစ်သောကြောင့်လည်းကောင်း စာအုပ်ပါ အကြောင်းအရာများကို ကောက်နုတ်တင်ပြလိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e              ပီမိုးနင်းက သူ့စေတနာကို နိဒါန်းတွင် ဖော်ပြထားပုံမှာ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         “ပညာရှိကြီးတို့ ရေးပြုစီရင်ကြကုန်သောကျမ်းများ။ ဘီအေ၊ အမ်အေ အတန်းများနှင့်ဆိုင်သော ကျောင်းသုံးစာအုပ်များမှ ဤကျမ်းငယ်ကို ပေါင်းစု စီရင်ရခြင်း၌ စီရင်သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် အခြားမဟုတ်၊ အရေးကြီးသော နိုင်ငံရေးခေတ်ကြီးတွင် အမျိုးသားနှင့်တိုင်းပြည် သာသနာတော်အကျိုးစီးပွားကို ဆောင်ရွက်လိုကြသော ရဟန်းရှင်လူ အပေါင်းတို့၏လက်သို့ နိုင်ငံရေး လက်နက်ကောင်းတစ်ခုကို အပ်ရန် ဖြစ်လေသည်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e  ဟု ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             အလျား ၈ လက်မခွဲ၊ အနံ ၅ လက်မ တစ်စိတ် အရွယ်ရှိ စာအုပ်တွင် စာမျက်နှာပေါင်း ၁၆၀၊ အခန်းပေါင်း ၁၂ ခန်းနှင့် နောက်ဆက်တွဲနှစ်တွဲပါ သည်။ ပထမအခန်းတွင် နိုင်ငံရေးအကြောင်း ရှင်းပြပြီး ရောမကြူတန်တို့ ၏ နိုင်ငံရေးအယူဝါဒများ၊ တိုင်းနိုင်ငံတို့၏ မူလပေါ်ပေါက်လာခြင်း အကြောင်းများကို အလွယ်ဆုံး ဖော်ပြထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            အောက်ပါ ကောက်နုတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            “နိုင်ငံရေးပညာဆိုသည်မှာ လူသတ္တဝါတို့ စုဝေးနေထိုင်သော တိုင်းပြည်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်သဖွယ်ဖြစ်သော အကြောင်းအရာများ နှင့် အုပ်ချုပ်ပုံ နည်းလမ်းစနစ်တို့ကို ညွှန်ပြသောပညာ ဖြစ်လေသည်” “၎င်းပညာသည် ရာဇဝင်နှင့် ပူးတွဲလျက်ရှိ၏။ နိုင်ငံကြီးပွားရေးစည်းကမ်းနည်းလမ်းပညာဟု ခေါ်ဆိုအပ်သော Political economy (\u003cspan\u003eမိုလီ တီကယ်အက်ကိုနော်မီ) ခေါ် အတတ်ပညာနှင့် ပေါင်းလျက်ရှိ၏။\u003c\/span\u003e Sociology(\u003cspan\u003eဆိုရှိအိုလိုဂျီ)ခေါ် လူသတ္တဝါတို့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံနေထိုင် အသက် မွေးခြင်းဆိုင်ရာပညာနှင့် ဆက်သွယ်လျက် ရှိ၏။\u003c\/span\u003e statistics(\u003cspan\u003eစတေးတစ်(စ်) တစ်) ခေါ် တိုင်းပြည်၏ အဖြစ်အပျက် အခြေအနေတို့ကို သင်္ချာဖြင့် အမှတ် အသားပြုသော ပညာနှင့်မကင်းသော ဆက်သွယ်ခြင်းရှိ၏”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမျိုးချစ်စိတ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပုံမှာ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အမျိုးသားအားလုံးတို့၏ စည်းလုံးသော စိတ်ဆန္ဒသည် တိုင်းပြည် ဟု ခေါ်ဆိုအပ်သော သတ္တဝါ အကောင်အထည်ကြီး၏ အသက်ဖြစ်၏။ ထိုအသက်သည် အခါခပ်သိမ်း ထင်ရှားခြင်းသို့ မရောက်သော်လည်း တိုင်းပြည်၏ ဘေးအန္တရာယ်ကြုံတွေ့သည့်အခါ ထိုအသက်သည် ထင်ရှားစွာ လှုပ်ရှားပေါ်ပေါက်လာတတ်သည်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဟု ဆိုထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတိုင်းနိုင်ငံတို့၏ မူလပေါ်ပေါက်ခြင်းအကြောင်းကို ဖော်ပြရာတွင် Gudļoso (Hobbes) coopé (Loeke) qe q:P: (Rouaseau) ovo : \u003cspan\u003eတို့၏ အယူအဆများကို ချုပ်ဖော်ပြပြီး နိုင်ငံရေးသိပ္ပံ ပါမောက္ခ ဘားဂက်စ် (\u003c\/span\u003eProfessor Burgges) şę Sem? (Leacock)oi en 27:wSąjodąp: \u003cspan\u003eကိုပါ ထည့်သွင်းတင်ပြထား၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအခန်း (၂) တွင် တရားဥပဒေအကြောင်းကို ရေးရာတွင် -\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             “ဥပဒေတို့သည် စုဝေးနေထိုင်သော လူသတ္တဝါတို့ လိုက်နာရန် အမိန့်အာဏာတစ်မျိုးဖြစ်လေရာ ထိုအမိန့်အာဏာတို့ကို လိုက်နာရမည်ဟူ၍ အကြီးဆုံးသော နိုင်ငံအစိုးရမင်းတို့က အကျပ်အတည်း အခိုင်အမာပြုရ လေသည်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟူ၍ ဥပဒေထိရောက်ရေးအတွက် အစိုးရအာဏာ အရေးကြီးပုံကို ညွှန်ပြထား၏။ အစိုးရအကြောင်းကို လူပြိန်းနားလည်အောင် ရေးထားပုံမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“တိုင်းနိုင်ငံဟူသောအကြောင်းကို (ဆင်ခြင်စဉ်းစားရာ၌ အစိုးရသည် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ကြောင်းကို စိတ်ထဲ၌ ထင်မြင်သိရှိရလေသည်။ တိုင်းနိုင်ငံဟူသမျှတို့၌ အုပ်ချုပ်သောသူများနှင့် အုပ်ချုပ်ခြင်းခံရသောသူများ ရှိရလေသည်။ အုပ်ချုပ်သူ အစိုးရမရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်တည်း တိုင်းနိုင်ငံ၏ အဖြစ်သည် ရပ်စဲလျက် သောင်းကျန်းသော မင်းမဲ့အဖြစ်သည် ပေါ်ပေါက်၍ လာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e              “အစိုးရဆိုသည်မှာ အုပ်ချုပ်ခြင်းခံရသော သူတို့အား အမိန့်အာဏာ ပေးသော ဌာနဟူ၍ သိရှိရလေသည်။ ၎င်းအစိုးရမင်းတို့သည် တိုင်းနိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံးသော တန်ခိုးအာဏာတို့ကို ဆောင်ရွက်အသုံးပြုသော စက်ကိရိယာ လက်နက်မျိုးနှင့် တူလေသည်” (စာမျက်နှာ ၄၅)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟူ၍ အစိုးရဆိုသည်မှာ အုပ်ချုပ်ရေးတွင် အရေးကြီးကြောင်း၊ အစိုးရ မရှိလျှင် နိုင်ငံမရပ်တည်နိုင်ကြောင်း ဆိုထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             “ဆိုဘရင်းတီး (Sovereignty) \u003cspan\u003eခေါ် တိုင်းပြည်၌ အကြီးဆုံးသော အချုပ်အခြာ အာဏာအကြောင်းကို ဥပဒေဘက်မှလည်းကောင်း၊ နိုင်ငံရေး သိပ္ပံဘက်မှလည်းကောင်း၊ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်မှုဘက်မှလည်းကောင်း၊ သမိုင်းကြောင်းဘက်မှလည်းကောင်း ရှင်းပြ၏။ ပြည်သူလူထုသည် အချုပ်အခြာ အာဏာပိုင်ရှင်များဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် နိုင်ငံ၏အချုပ်အခြာ အာဏာဆိုသည်မှာ -\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e              “တရားဥပဒေနှင့်ပတ်သက်သော အဓိပ္ပာယ်လည်းမဟုတ်၊ နိုင်ငံရေး နှင့်ပတ်သက်သော အဓိပ္ပာယ်လည်း မဟုတ်၊ ကျွတ်ကျွတ်လွတ်လွတ် အကြီး ဆုံးသော တန်ခိုးသတ္တိ၏ တည်ရာဌာနကို ဆိုလိုသည်။ စတိတ် (state) \u003cspan\u003eခေါ် တိုင်းနိုင်ငံပင် ဖြစ်လေသတည်း။ ၎င်းတိုင်းနိုင်ငံ၏ အဆုံးမရှိ ကြီးမား သော တန်ခိုးအာဏာ၏အောက်၌ ပြည်သူအပေါင်းတို့သည် နေထိုင်ကြရ၏”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               ဟူ၍ သီးခြားရှင်းပြထားပြန်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အချုပ်အခြာ အာဏာကို ခွဲဝေ၍ မရ၊ စည်းကမ်းသတ်၍မရ၊ လွှဲပြောင်း၍မရ” ဟူသော ပညာရှင် ဘို့ဒင် (Bodin)\u003cspan\u003e၏ အဆိုကို တင်ပြထားသည်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             နိုင်ငံရှိ တိုင်းရင်းသားများအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ပီမိုးနင်း က သမိုင်းနောက်ခံနှင့်ဖော်ပြပြီး နိုင်ငံများစွာမှ ပုံစံများ ဆွဲယူရှင်းပြ၏။ တိုင်းရင်းသား ယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့ထုံးစံများတွင် ခေတ်နှင့်လျော်သော ထုံးစံများကို ပြုပြင်သင့်ကြောင်း သတိပေးထားပုံမှာ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                “အလေ့အကျင့် ထုံးစံတို့ မည်သည် အမျိုးသား၏ အခွင့်တရားဖြစ် သည်ဟု ဆိုသော်လည်း မှားယွင်းဖောက်ပြားဆိုးရွားသော အလေ့အကျင့်ရှိ ချေက ထိုအလေ့အကျင့်ကို ပျောက်အောင် အစိုးရမင်းတို့က ပြုရလေသည်။ ဥပမာ (အိန္ဒိယတိုင်း၌ လင်သေလျှင် မယားလိုက်သေရသော အကျင့်မျိုးကဲ့သို့ တည်း”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                 အခွင့်တရားနှင့်တာဝန်သည် နိုင်ငံသားတိုင်း နားလည်ပြီး လိုက်နာ ကျင့်သုံးရမည် ဖြစ်ကြောင်းကို ပီမိုးနင်းက တင်ပြထားပုံမှာ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               “အများအကျိုးကျေးဇူးအလို့ငှာ လူတို့အား အချို့သောအရာများကို အသုံးပြုရန် ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ပေး၍ ထားရလေသည်။ ထိုကဲ့သို့ ပေး၍ ထားရသောအရာကို အခွင့်တရားဟု ခေါ်ရလေသည်။ အခွင့်တရား ရှိက ထိုကဲ့သို့ ရရှိအပ်သော အခွင့်တရားတို့အတွက် တာဝန်ဝတ္တရား များလည်း ရှိရလေသည်။ အခွင့်တရားကိုသာ အလိုရှိကြလျက် တာဝန်ဝတ္တရားကို မခံယူလိုပါက အကျိုးရှိသော ပြည်သူမဖြစ်နိုင်ချေ” ဟူ၍ ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               နိုင်ငံဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ခြင်း စည်းကမ်းဥပဒေဟူသော ဝေါဟာရကို အောက်ပါအတိုင်း ဖွင့်ဆိုထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            “တိုင်းနိုင်ငံအုပ်ချုပ်ခြင်း၌ (Constitution) \u003cspan\u003eကွန်စတီကျူးရှင်းခေါ် အုပ်ချုပ်စီမံခြင်း၏ နည်းလမ်းရှိလေသည်။ ၎င်းနည်းလမ်းနှင့်ဆိုင်သော (\u003c\/span\u003eConstitutional law) \u003cspan\u003eကွန်စတီကျူးရှင်းနယ်လာခေါ် အုပ်ချုပ်စီမံခြင်း နည်းလမ်းဥပဒေလည်း ရှိရလေသည်။ ၎င်းဥပဒေ၌ ဥပဒေပြုဌာန၊ တရားစီ ရင်ရခြင်းဌာန၊ အုပ်ချုပ်စီမံခြင်းဌာန ၎င်းဌာနများ၏ ခြားနားခြင်းအကြောင်း ကို ဖော်ပြထားသည့်ပြင် ၎င်းအသီးသီးသောဌာနတို့၌ စီမံဆောင်ရွက်ရန် နည်းလမ်းများအကြောင်းကို သေချာစွာ ဖော်ပြထားသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                ထို့နောက် ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံများတွင် ပြင်ဆင်ရန် လွယ်သောအမျိုး အစား၊ ခက်ခဲသော အမျိုးအစား (Hnitary Government) \u003cspan\u003eယူနစ်ထရီ အုပ်ချုပ်နည်း (\u003c\/span\u003eFederal Government) \u003cspan\u003eဖယ်ဒရယ်အုပ်ချုပ်နည်း၊ တစ်ဦး တည်း အုပ်ချုပ်ပုံ၊ လူတစ်စုက အုပ်ချုပ်ပုံ၊ လူများစုအုပ်ချုပ်ပုံတို့ကို ရှေးခေတ် မျက်မှောက်ခေတ်မှ နမူနာများနှင့် ရှင်းပြထားသည်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45566347378837,"sku":"","price":7600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_7622880a-1410-4c23-b137-3b35748b3262.jpg?v=1730208572"},{"product_id":"ပီမိုးနင်း-တိုင်းရေးပြည်ရေးပေါက်နှင့်ကျေး","title":"တိုင်းရေးပြည်ရေးပေါက်နှင့်ကျေး","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e(၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eမာ့ခ်စ်နှင့် ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒဆိုသည်မှာ မြေနှင့်ငွေကို တစ်ဦးတစ်ယောက်စီ မပိုင်မူ၍ ဘုံပစ္စည်းဖြစ်အပ်သည်ဟူသော ဝါဒဖြစ်လေသည်။ ဘုံ ပစ္စည်း (Communal Ownership) ဆိုသည်မှာ ထိုငွေနှင့် မြေကို ဒီမိုကရေစီအစိုးရ ပိုင်ခြင်းဟူ၍လည်း ယူဆနိုင်လေသည်။ ဒီမိုကရေစီ အုပ်ချုပ်ခြင်းမရှိသော တိုင်းပြည်များမှာကား မဖြစ်နိုင်ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဘုံပစ္စည်းဆိုသည်မှာ တန်ခိုးအာဏာနှင့် မအုပ်မချုပ်သော မိန်းမ၊ ယောက်ျားတို့၏ အစုအဝေးပိုင်ပစ္စည်းလည်း ဖြစ်နိုင်လေ သည်။ ထိုအစုအဝေးများမှာ လွတ်လပ်သော အသင်းအဖွဲ့ များ ဖြစ် ကြလေသည်။ ထိုအယူကား အနာကစ် (Anarchist) အယူ ဖြစ်လေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         အချို့သော ဆိုရှယ်လစ်များက ထိုကဲ့သို့ သော ဘုံပစ္စည်း အခြေအနေကို တဖြည်းဖြည်းမှ ရရှိနိုင်သည်ဟု ယူဆကြ၏။ အချို့ ကား ချက်ချင်းသူပုန်ထခြင်းဖြင့် ရနိုင်သည်ဟု အယူရှိကြလေသည်။ တဖြည်းဖြည်းမှ ရနိုင်မည်ဟု ယူဆသူတို့၏နည်းကား အလုပ်အကိုင် တစ်မျိုးပြီးမှ တစ်မျိုး ဘုံပစ္စည်းအဖြစ်သို့ ရောက်နိုင်မည်ဟူသော နည်း ဖြစ်လေသည်။ အချို့သော ဆိုရှယ်လစ်များက ရှိသမျှမြေနှင့် ရှိသမျှငွေကို အကုန်အစင် ဆင်းရဲသားပြည်သူများ ပိုင်ရမည်ဟု သဘောရ ကြ၏။ အချို့ ကား အကုန်အစင် မပိုင်စေကာမူ တစ်ဦးတည်းပိုင် အလုပ်များ၊ တစ်ဦးတည်းပိုင် ပစ္စည်းများ မိမိတို့ လွှမ်းမိုးလောက်အောင် မကြီးမကျယ်က ထိုတစ်ဦးတည်းပိုင်ပစ္စည်း အချို့ အဝက် ကျန်ရှိခြင်းကြောင့် အရေးမကြီးဟု သဘောရကြလေသည်။ ဆိုရှယ် လစ်အားလုံး သဘောတူညီသော အချက်ကား တစ်ဦးတည်းပိုင်၊ ငွေရှင်ပိုင် ပစ္စည်းဟူသမျှနှင့် အလုပ်ဟူသမျှကို အကုန်အစင် ပပျောက် စေခြင်းနှင့် ဒီမိုကရေစီစနစ်ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            ဆိုရှယ်လစ်၊ အနာကစ်၊ ဆင်ဒီကယ်လစ် (Syndicalist) ခေါ် ဝါဒသမားများသည် စင်စစ်အားဖြင့် အားလုံးပင် ဆိုရှယ်လစ်များ ဖြစ်ကြ၏။ ၎င်းတို့လိုလားသော ဒီမိုကရေစီနည်းစနစ်မှာသာ ခြားနား ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            Orthodox Socialists အော်သောဒေါက် ဆိုရှယ်လစ်ခေါ်သူ များကား အစိုးရ၏ အုပ်ချုပ်ခြင်းအတွင်း ပါလီမန်ကို လက်ကိုင်ပြုကာ ဆင်းရဲသားတို့၏ အခွင့်အရေးကို တိုးတက်အောင် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သော A Parliamentary Democracy ပါလီမန် ဒီမိုကရေစီ နည်းဖြင့် တင်းတိမ်ကြ၏။ ပါလီမန်တရီ ဆိုရှယ်လစ် (Parliamentary Socialist) ဟု ၎င်းတို့ကို ခေါ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            ၎င်းတို့၏အယူမှာ ဤအုပ်ချုပ်ရေး၌ တွေ့ရှိရသော အပြစ်အနာ များသည် ငွေရှင်များ ပပျောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်တည်း ပပျောက်နိုင် မည်ဟု အယူရှိကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အနာကစ်နှင့် ဆင်ဒီကယ်လစ်များသည်ကား အစိုးရကို အား ကိုးသော နည်းလမ်းဟူသမျှကို အကုန်အစင် ပစ်ပယ်ကြ၏။ ၎င်းတို့ ၏ ဆန္ဒမှာ ပြည်သူအစုအဝေး၏ အခြေအနေကို တစ်နည်းတစ်ဖုံ ပြုပြင်ရန် ဆန္ဒဖြစ်လေသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အမြင့် အနိမ့်ရှိခြင်း၊ အနည်းငယ်မျှသော သူများမှာ အခွင့်တရားပိုမိုရရှိ၍ အများတို့မှာ အခွင့်တရား နည်းပါးခြင်း အခြေအနေတို့ကို ပပျောက်စေရန် လိုလားသူများချည်းသာ ဖြစ်ကြလေသည်။ ဤ အချက်၌ ၎င်းတို့အားလုံး သဘောချင်းတူ၍နေကြလေသည်။ ၎င်းတို့ သည် အခစားအလုပ်သမားများ ကောင်းစားဖို့ကိုသာ ရှာကြံကြသူ များ ဖြစ်ကြလေသည်။ ၎င်းတို့သည် ငွေပေး၍ ခိုင်းခြင်း၊ အခစား ငှားရမ်း စေခိုင်းခြင်း အလုပ်သည် ဆင်းရဲသူ အလုပ်သမားများကို အနိုင်ကျင့်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု အယူရှိကြလျက် ထို ဆိုးဝါးသော အခြေ အနေကို ပပျောက်အောင် အလုပ်အကိုင်ဟူသမျှ၊ မြေဟူသမျှ၊ ငွေ ဟူသမျှကို ဆင်းရဲသား အလုပ်သမား အများပိုင်ဖြစ်အောင် ကြိုးစား ကြသူများ ဖြစ်ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           သို့ သော်လည်း ၎င်းဝါဒအတွင်း၌ ကွဲပြားချက်တွေ များစွာ ရှိကြလေသည်။ ၎င်းဆိုရှယ်လစ်ဝါဒ၏ တန်ခိုးအရှိန်အဝါသည် မာ့ခ်စ် (Marx) ခေါ်သူက အစပြုသဖြင့် ပေါ်ပေါက်သော အရှိန်အဝါ ဖြစ်သည်ဟုဆိုလျှင် မှားမည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းပုဂ္ဂိုလ် မပေါ်ပေါက်မီ ရှေးအခါများ၌လည်း ဆိုရှယ်လစ်အယူများသည် အင်္ဂလန်နိုင်ငံ၌ လည်းကောင်း၊ ပြင်သစ်နိုင်ငံ၌လည်းကောင်း ရှိနှင့်ကြသည်ကား မှန် ၏။ ပြင်သစ်နိုင်ငံ(၁၈၄၈-ခုနှစ်)သူပုန်ထစဉ်အခါ၌လည်း ဆိုရှယ် လစ်ဝါဒသည် အတော်ကြီးသော အရှိန်အဝါနှင့် ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးလေ သည်။ ကြာမြင့်စွာကား မတည်ခဲ့ပေ။ ထိုအခါ၌ ဆိုရှယ်လစ်များ သည် မဖြစ်နိုင်သော အတွေး၊ အကြံ၊ အလုပ်များကိုသာ လုပ်ကြ၍ တည်တံ့ခိုင်လုံသော နိုင်ငံရေးပါတီအဖြစ်သို့ မရောက်ခဲ့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e              ယခု ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒသည် ဝါဒတစ်ခုအဖြစ်သို့ အခြေကျစွာ တည်ရှိခြင်းသည် မာ့ခ်စ်နှင့် အင်းဂျဲ (Engels) ဤပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး၏ အစွမ်းကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ ထိုဝါဒမှာ အများသဘောကျလောက်အောင် ယုတ္တိအာဂုံနှင့် ပြည့်စုံသဖြင့် ဥရောပ၊ အမေရိကတိုင်းဟူ သမျှသို့ ပျံ့နှံ့ကာ နိုင်ငံခြား ဆိုရှယ်လစ်အဖွဲ့ ကြီးအဖြစ်သို့ပင် ရောက်ခဲ့လေသည်။ (International Socialist Movement) အဖွဲ့ကြီး သည် နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်အတွင်း တိုးတက်၍ လာခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မာ့ခ်စ်၏ ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒကို သေချာစွာ နားလည်ရန်အတွက် မာ့ခ်စ်၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိ ဇာစ်မြစ်ကို သိဖို့လိုလေသည်။ ၎င်းသည် ၁၈၁၈ ခုနှစ်တွင် ရိုင်းနယ်၊ ထရီဗျက်မြို့၌ ဖွားမြင်၏။ ၎င်း၏ဖခင်မှာ ဥပဒေ ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိ ရဟူဒီလူမျိုးဖြစ်၍ နာမည်မျှသာ ခရစ်ယာန်ဖြစ်လေသည်။ မာ့ခ်စ်သည် ဥပဒေ၊ ဖီလော်ဆော်ဖီ၊ နိုင်ငံရေး၊ ရာဇဝင် စသည့် ပညာများကို ဂျာမန်သိပ္ပံအရပ်ရပ်မှာ သင်ကြားတတ်မြောက်ခဲ့ ၏။ ဖီလော်ဆော်ဖီ (Hegel) ဟီဂျယ်ခေါ် ထိုအခါ၌ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ပညာရှိကြီး၏ ဝါဒများကို အထူးနှစ်သက် လိုက်စားခဲ့ရာ ၎င်း၏ ယူဆပုံများ၌လည်း ထိုဝါဒများ၏ အငွေ့အသက်ပါဝင်၍နေလေသည်။ ကမ္ဘာပေါ်၌ ပြောင်းလဲခြင်းများသည် အကြောင်းတရား၊ အကျိုးတရား သဘောအတိုင်း တစ်မျိုးသော အခြေအနေမှ ဖီလာဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သောအခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲရသည်ဟူ၍ မာ့ခ်စ်အယူရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ထိုပြောင်း လဲခြင်းမှာ အီဗော်လူးရှင်း(Evolution)ခေါ် တစ်စတစ်စ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက် ပြောင်းလဲခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ လုံးလုံးလျားလျား တစ်ခါ တည်း ပြောင်းလဲခြင်းဖြစ်သော (Evolution) နည်း ဖြစ်လေသည်။ သို့သော်လည်း ဟီဂျယ်နှင့် မတူသော အချက်များလည်း ရှိလေသည်။ အထူးသဖြင့် အသက်ကြီးသောအခါ ဟီဂျယ်၏ အယူအချို့ကို စွန့်ပစ် လေသည်။ ၎င်းသည် ကျောင်း၌ ထူးချွန်၏။ ကြီးပွားချမ်းသာ ကြွယ်ဝ လိုက အရာရှိကြီးတစ်ယောက်သော်လည်း ကောင်း၊ သိပ္ပံပါမောက္ခ ကြီး တစ်ယောက်သော်လည်းကောင်း ဖြစ်နိုင်ဖို့ရှိ၏။ သို့သော်လည်း ၎င်း၏ နိုင်ငံရေးထင်မြင်ချက်များနှင့် နိုင်ငံရေးဝါသနာကြောင့် ပင်ပန်း ဆင်းရဲသော ဆိုရှယ်လစ်အလုပ်ကို လုပ်ခဲ့ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ၁၈၄၂ ခုနှစ်၌ သတင်းစာအယ်ဒီတာဖြစ်၏။ ၎င်း၏ သတင်း စာမှာ ထင်မြင်ချက်ကြောင့် ပရာရှန်အစိုးရ၏ ပိတ်ပင်ခြင်းကို ခံရလေသည်။ ထို့နောက် ပြင်သစ်သို့ ရောက်ရာ ဆိုရှယ်လစ်ဟူသော နာမည် ကို ရလေသည်။ မိမိ၏ အရင်ကျသော ပြင်သစ်ဆိုရှယ်လစ်များ၏ နည်းလမ်းများကိုလည်း ရရှိလေသည်။ ၁၈၄၅ ခုနှစ်၌ ပါရီမြို့မှ နှင်ထုတ်ခြင်းကို ခံရသဖြင့် အင်ဂျယ်နှင့်အတူ ဘရပ်ဆဲမြို့ကို သွား၍ နေရ၏။ အနာကစ်များ၊ ဆိုရှယ်လစ်များသည် ကိုယ်ကျိုးကို ရှာသူ များမဟုတ်။ ကမ္ဘာကြီး ကောင်းစေလိုသောစိတ်နှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကို ခံကြရသူများ ဖြစ်ကြလေသည်။ ၎င်းတို့၏ စာများမှာကား လူတွေ ကို မေတ္တာထားသော အသံထက် အမုန်းသန်သောအသံက ပို၍ ထင် ရှား၏။ သို့ဖြစ်ခြင်းမှာ ငါတို့က အမှန်ကို ဟောပါလျက် တမင် သက်သက် ခုခံငြင်းဆန်ကြသည်” ဟူသော ကရုဏာဒေါသကြောင့် ဖြစ်ရာ အမုန်းသံပါ၍နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။ အသိဉာဏ်ကြောင့် တက်ကြွသော မာနကား ကင်းကြမည်မဟုတ်ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဘရပ်ဆဲမြို့၌ ဂျာမန်အလုပ်သမားများ၏ အသင်းကို ဖွဲ့စည်း တည်ထောင်၍ အသင်းသတင်းစာတစ်စောင်ကို ထုတ်ဝေ၏။ ထို အလုပ်၏ အစွမ်းဖြင့် ပါရီမြို့ရှိ ဂျာမန်ကွန်မြူနစ်အသင်းကြီးသည် ၎င်း၏အကြောင်းကို ကြားသိလေသည်။ ၁၈၄၈ ခု၊ ဇန်နဝါရီလ၌ ၎င်းအသင်းကြီးက တောင်းပန်သဖြင့် ကွန်မြူနစ်ကြေညာစာတမ်း တစ်ခုကို အင်ဂျယ်နှင့်အတူ ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့၏။ ထိုစာတမ်းသည် မာ့ခ်စ်၏စနစ် ပထမ ထွက်ပေါ်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45566349869205,"sku":"","price":3800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_64b1de5a-87b5-44de-82c7-bee508b95988.jpg?v=1730208600"},{"product_id":"နေဇင်လတ်-အမေရိကန်အလွန်","title":"အမေရိကန်အလွန်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\n\u003cstrong\u003eအခန်း (၁)\u003c\/strong\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003eကျန်သူများအတက်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          အမေရိကား၏ကျဆုံးမှုကို ရေးသောစာအုပ် မဟုတ်ပါ။ သို့သော်လည်း ကျန်သောနိုင်ငံများ၏ တိုးတက်မှုကို ဖော်ပြသည့်စာအုပ်တော့ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာအနှံ့ ကြီးစွာသော အသွင်ကူးပြောင်းမှုများ နေရာယူလာကြခြင်းအကြောင်း မကြာခဏ ဆွေးနွေးဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤအပေါ်နားလည်ခြင်း အတော်အားနည်းလျက် ရှိကြသေးသည်။ သဘာဝတော့ဖြစ်ပါသည်။ “အပြောင်းအလဲ” များ နေရာအနှံ့ ဖြစ်ပေါ်နေပါသည်။ပင်လယ်ပြင်အနေအထားတောင်မှပုံမှန်ပြောင်းလဲမှုဖြစ်နေပါ၏။ခေတ်သစ်အကြောင်းပြောကြဆိုကြရာတွင် ကမ္ဘာအကြောင်းသည် ရင်းနှီးပြီးဖြစ်သော အကြောင်းအရာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း အခြားအပြောင်းအလဲများနှင့် ခြားနား စွာ ဖြစ်ပေါ်ပြောင်းလဲလျက် ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ မှစ၍ ကမ္ဘာ့မြေပြင်တွင် ကြီးမားသော အဓိက ပါဝါကြီး (၃) ခု အပြောင်းအလဲဖြစ်ခဲ့သည်။ နိုင်ငံတကာဘဝများကို အသစ်ပုံဖော် ပေးလိုက်သော အခြေခံကျသည့်လူတန်းစားအမျိုးမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်သော နိုင်ငံများ ၏ စုစုပေါင်းဓနသည် နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး နှင့် ယဉ်ကျေးမှု”ဟူသော ကမ္ဘာကြီး များတွင် အပြောင်းအလဲကြီးများ ဖြစ်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပထမအပြောင်းအလဲသည် အနောက်ကမ္ဘာ၏ ထွန်းသစ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၁၅ ရာစုတွင် အစပျိုးခဲ့ပြီး ၁၈ ရာစု နှစ်နောက်ပိုင်းကာလများတွင် အရှိန်တိုးတက် ကြီးမားလာခဲ့သည်။ ထိုအပြောင်းအလဲမှ “ခေတ်မီတိုးတက်မှု' ဟူသော ကျွန်တော် တို့သိထားကြသည့် သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာ” “ကုန်သွယ်ရေးနှင့် အရင်းရှင်ဝါဒ၊ “လက်ယာစိုက်ပျိုးရေးနှင့် စက်မှုလုပ်ငန်း တော်လှန်ရေးများ” ပါဝင်ခဲ့၏။ ၎င်းမှပင် အနောက်နိုင်ငံများ၏ ရှည်ကြာလှစွာသော နိုင်ငံရေးလွှမ်းမိုးမှုကို ထုတ်လုပ်၊ မွေးဖွားပေးခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒုတိယအရွေ့မှာ ၁၉ ရာစုနှစ်ကုန်ခါနီးတွင် စတင်ခဲ့ပြီး အမေရိကန်နိုင်ငံ၏ ‘အတက်ခရီး” ဖြစ်၏။ စက်မှုတော်လှန်ရေးဖြင့် စက်မှုနိုင်ငံတည်ထောင်ခဲ့သော အမေရိကန်သည် ရောမအင်ပါယာပြီးသည့်နောက် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အင်အားအကြီး ဆုံးသော နိုင်ငံတစ်ခုဖြစ်လာသည်။ အခြားသော ပေါင်းစပ်ထားသည့် နိုင်ငံများထက် လည်း ပို၍သန်စွမ်းခဲ့သည်။ (ဆိုဗီယက်ယူနီယမ်သည် နိုင်ငံပေါင်းများစွာ စုပေါင်း ထားသော နိုင်ငံကြီးဖြစ်သည် - စာရေးသူ) လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ်တစ်ခုလုံးနီးပါးတွင် အမေရိကန်သည် ကမ္ဘာ့စီးပွားရေး၊ နိုင်ငံရေး၊ သိပ္ပံ၊ ယဉ်ကျေးမှုစသော ကဏ္ဍများ တွင် အမေရိကန်၏အင်အားက လွှမ်းမိုးထားသည်။ ယှဉ်ပြိုင်ဘက်မရှိ လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့ ခြင်းဖြစ်သည်။ ခေတ်သစ်သမိုင်းတွင် ယခင်က မရှိဖူးသေးခဲ့သော အစဉ်အလာဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရေးပါခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခေတ်သစ်တွင် ကျွန်တော်တို့သည် ယခုအခါ ကမ္ဘာ့တတိယအရွေ့နှင့်အတူ ကျွန်တော်တို့ နေထိုင်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအရွေ့ကို “ကျန်သူများအတက်ခရီး” ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပါလိမ့်မည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်ခန့်က ကမ္ဘာ့နိုင်ငံ အသီးသီးတွင် “စီးပွားတိုးတက်နှုန်း” ဆိုသောအရာနှင့် လက်ပွန်းတတီး ရှိခဲ့ကြ သည်။ တစ်ချိန်က ဤအရာသည် မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့သောအရာ ဖြစ်ခဲ့၏။ စီးပွားရေး တစ်ခု တိုးတက်ခြင်း”ပေါက်ကွဲခြင်း” ဖြစ်သောအခါ ခပ်သိမ်းကုန်သောအရာတို့ သည် အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုးဖြင့် ရွေ့ လျားကုန်ကြသည်။ ဤသို့ သော တိုးတက်မှုမျိုးကို အာရှတွင် ထင်သာမြင်သာစွာတွေ့ရပြီး ယခုအခါ နယ်နမိတ်မရှိတော့ချေ။ ဤအရွေ့ ကို အာရှ၏စန်းပွင့်ချိန်” ဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း တိကျသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုမှု တစ်ရပ်တော့ မဟုတ်ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခရစ်နှစ် ၂၀၀၀ နှင့် ၂၀၀၇ တို့တွင် နိုင်ငံပေါင်း ၁၂၄ နိုင်ငံက (၄%) သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုသောနှုန်းများဖြင့် တိုးတက်ခဲ့ကြသည်။ အာဖရိကနိုင်ငံများမှ နိုင်ငံပေါင်း ၃ဝ ပါဝင်ပြီး အာဖရိကတိုက်ကြီး၏ သုံးပုံနှစ်ပုံ ဖြစ်သည်။ Antoine van Agtmaelဟူသော ရန်ပုံငွေတစ်ခု၏ မန်နေဂျာက “ထွန်းသစ်စ ဈေးကွက်များ” ဟု စတင်အသုံးပြုခဲ့ပြီး နောင်လာမည့် နိုင်ငံတကာ အကြီးကျယ်ဆုံးကုမ္ပဏီကြီး (၂၅) ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့ပါသည်။ သူရွေးချယ်ခဲ့သောစာရင်းထဲတွင် ဘရာဇီး၊ မက္ကဆီကို၊တောင်ကိုရီးယားနှင့် တရုတ်တိုင်ပေတို့မှ ကုမ္ပဏီ (၄) ခုစီပါဝင်ပြီး အိန္ဒိယမှ (၃) ခုနှင့် တရုတ်မှ ကုမ္ပဏီ (၂) ခု၊ အာဂျင်တီးနား၊ ချီလီ၊ မလေးရှားနှင့် တောင်အာဖရိက မှ ကုမ္ပဏီတစ်ခုစီ ပါဝင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်ပတ်လောက် ငဲ့ကြည့်လိုက်ပါ။ လောလောဆယ် ကမ္ဘာ့အမြင့်ဆုံး မိုးမျှော်အဆောက်အဦသည် တိုင်ပေတွင် ရှိသည်။ ဒူဘိုင်းတွင် ဆောက်လုပ်နေသော မိုးမျှော်အဆောက်အဦက မကြာမီမှာ ကမ္ဘာ့အမြင့်ဆုံး ဖြစ်လာပါလိမ့်မည်။ ကမ္ဘာ့ အချမ်းသာဆုံးသူက မက္ကဆီကန်လူမျိုးဖြစ်သည်။ သူ၏ အများနှင့်ဆိုင်ရာ ကုန်သွယ် ရေးကော်ပိုရေးရှင်းကြီးမှာ တရုတ်ကုမ္ပဏီ ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး လေယာဉ်ပျံ ကြီးကို ရုရှားနှင့် ယူကရိန်းတို့က တည်ဆောက်နေကြပြီး ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ရေနံချက် စက်ရုံကြီးကိုမူ အိန္ဒိယတွင် တည်ဆောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး စက်ရုံကြီး အများစုမှာလည်း တရုတ်နိုင်ငံတွင် တည်ရှိနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တိုင်းတာချက်အမျိုးမျိုးအရ လန်ဒန်သည် ကမ္ဘာ့ဦးဆောင်ဘဏ္ဍာရေး ဗဟို soqoslo: UAE (United Arab Emirates) was my saqd:205a9:2742: စုဝေးရာ စုပေါင်းရန်ပုံငွေ ထူထောင်ထားသည့်နိုင်ငံ ဖြစ်သည်။ အမေရိကန်တို့ ၏ တစ်ချိန်က စံချိန်များသည် ယခုအခါ အခြားနိုင်ငံများသို့ ဖြန့်ကျက်သွားပြီဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ခြားရဟတ်သည် ယခုအခါ စင်ကာပူနိုင်ငံတွင် ရှိနေလေပြီ၊ ယခင်က အမေရိကန်တို့၏ Las Vegasရှိ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးလောင်းကစားဝိုင်းသည် ယင်း၏ရာထူးကို မကာအိုသို့ လွှဲပေးလိုက်ရသည်။ စံချိန်တင် လောင်းကစားဝိုင်းမှ ရသော ဝင်ငွေသည်လည်း မကာအိုကိုမမီတော့။ ရုပ်ရှင်လုပ်ငန်းဘက် စေ့စောင်းလိုက်လျှင်လည်း ဇာတ်ကားအရေအတွက်ဖြင့်ကြည့်ကြည့်၊ လက်မှတ်အရောင်းဖြင့် ကြည့်ကြည့် အမေရိကန်တို့က နံပါတ် (၁) မဟုတ်တော့ပါ။ နောက်ပိုင်း တဟုန် ထိုးတက်လာသော အိန္ဒိယက ဘောလီးဝုဒ် (Bollywood) က နံပါတ် (၁) ဖြစ်သွား ချေပြီ။ Hollywooodက Bollywoodထံ ရာထူးလွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်မှာ (၂) နှစ်ခန့် ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဈေးဝယ်ခြင်းကိစ္စမှာပင်လျှင် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး မောလ် (Mall) ဆယ်ခုတွင် အမေရိကန်တို့ တစ်ခုသာ ပိုင်ဆိုင်တော့သည်။ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ဈေးဝယ်နေရာ (Shopping Mall) မှာ အမေရိကန်တွင် ရှိသည်မဟုတ်၊ တရုတ်က ဘေဂျင်းမှာသာဖြစ်သည်။ ဤစာရင်းဇယားများသည် ယေဘုယျကောက်ယူထားသော စာရင်း မျှသာဖြစ်ပြီး ကျန်သောအပိုင်းများတွင်လည်း အမေရိကန်တို့ ကမ္ဘာ့စံချိန်တော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတော်များများမှ နေရာဖယ်ပေးထားရလျက်ရှိသည်။ ဤအခြင်းအရာများ ဖြည်းဖြည်း မှန်မှန်နှင့် လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ်ခန့်ကတည်းက ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အချို့ လူသန်းရာပေါင်းများစွာမှာ လွန်စွာ ဆင်းရဲသော အနေအထားတွင် ရှိကြပြီး အလားအလာကောင်းများလည်း ရှိကြသည် မဟုတ်ပါ။ တချို့သောသူတို့သည် တစ်နေ့တစ်ဒေါ်လာဖြင့် အသက်ရှင်သန်နေကြသည်။ ထိုသို့လူများမှာ ၁၉၈၁ တွင် (၄၀%) ရှိနေရာမှ ၂၀၀၄ ခုနှစ်တွင် (၁၈%) သို့ တိုးတက်ကောင်းမွန် ကခဲ့ကြသည်။ ၂၀၁၅ ခုနှစ်ရောက်လျှင် (၁၂%) သို့ လျော့ကျသွားမည်ဟုလည်း ခန့်မှန်းထားသည်။ တရုတ်ပြည်၏ အစဉ်တစိုက် တိုးတက်မှုပြယုဂ် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တရုတ်တို့၏ စီးပွားရေးတိုးတက်မှုက လူသန်းပေါင်း (၄၀၀) ကို ဆင်းရဲတွင်း မှ ဆွဲထုတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဆင်းရဲတွင်းနက်မှု လျော့ပါးလာပြီး အလားအလာကောင်း များလည်း တွေ့ ရဆဲဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့အဆင်းရဲဆုံးလူများမှာ နိုင်ငံပေါင်း (၅၀) ၌ နေထိုင်ကြပြီး ကမ္ဘာက အာရုံပြုရန် အရေးတကြီးလိုအပ်လျက်ရှိသည်။ တရုတ်၊ အိန္ဒိယ၊ ဘရာဇီး၊ ရုရှား၊ အင်ဒိုနီးရှား၊ တူရကီ၊ ကင်ညာ၊ တောင်အာဖရိကနိုင်ငံများ အပါအဝင် နိုင်ငံပေါင်း (၁၄၂) နိုင်ငံမှာ ဆင်းရဲမှု တဖြည်းဖြည်းလျော့ပါးလာပြီး စီးပွားမှန်မှန်ဖွံ့ဖြိုးလာကာ ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းရည် မြင့်တက်လာကြသည်။ ကမ္ဘာ့ ပထမဦးဆုံးသော မျက်မြင်တိုးတက်မှုအမှန်ဖြစ်သည်။ ထိုနိုင်ငံများတွင် နိုင်ငံတကာ စနစ်တစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီးဖြစ်၍ လေ့လာသူများ၊ ရပ်ကြည့်သူများအဆင့် မဟုတ် ကြတော့ဘဲ ကမ္ဘာ့အရေးအရာတို့တွင် ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ကပြလာကြသူများ ဖြစ်လာ ကြသည်။ တကယ့်စစ်မှန်သော ကမ္ဘာ့အခင်းအကျင်းတစ်ရပ် မွေးဖွားလာခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခေတ်သစ်၏ ဆက်နွယ်သောသွင်ပြင်သည် အမေရိကန်မှ အခြားဆီသို့ ကူးပြောင်းရာတွင် ရောထွေးပါဝင်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကျန်သူများ” ဟုဆိုရာတွင် နိုင်ငံမဟုတ်သောသူများလည်း ပါဝင်သည်။ အဖွဲ့အစည်းများ၊ တစ်ဦးချင်းများလည်း ပါဝင်သည်။ အခန်းကဏ္ဍအတော်များများ ကို တစ်ချိန်က အစိုးရများကသာ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ အပြည် ပြည်ဆိုင်ရာအဖွဲ့ အစည်းများသို့ မျှဝေလာကြရသည်။ WTO(ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့အစည်း)၊ EU(ဥရောပယူနီယံ) ကဲ့သို့သော အဖွဲ့များဖြစ်သည်။ အစိုးရမဟုတ် သောအဖွဲ့ များ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပေါ်ထွက်လာကြပြီး နိုင်ငံတိုင်းအမျှနှင့် ဖြစ်သည်။ ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးများ၊ အရင်းအနှီးများသည် အချိန်နှင့်အမျှ တစ်နေရာမှ တစ် နေရာသို့ ရွေ့ပြောင်းစီးဆင်းကြသည်။ စီးပွားရေးလုပ်ငန်း ကောင်းသောနေရာများသို့ အလိုလို စီးဆင်းကြသည်။ အချို့နိုင်ငံများမှ အစိုးရများကလည်း ကြိုဆိုကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           Al Queda ကဲ့သို့ အကြမ်းဖက်သမားများ၊ မူးယစ်ရာဇာများ၊ စစ်သွေးကြွ များ စသည်တို့ကလည်း နိုင်ငံတကာစနစ်၏ လွတ်လပ်သောကြားနေရာများသို့ ရနိုင်သမျှ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားလျက်ရှိသည်။ ပါဝါဟူသော စွမ်းအားတစ်ရပ်သည်အမျိုးသားနိုင်ငံများမှသည် အပေါ်၊ အောက်၊ ဘေး အသီးသီးသို့ ဝေးရာ ရွေ့ လျား လာကြသည်။ ထိုသို့သော အာဝါသမျိုးတွင် အစဉ်အလာဖြစ်ခဲ့သော အမျိုးသား စွမ်းအား၊ ပါဝါသည် ထိရောက်မှု အနည်းဆုံးအဆင့်ထိ လျော့ကျသွားသည်။ စီးပွား ရေး၊ စစ်ရေးများအပါအဝင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထွန်းသစ်လာသော နိုင်ငံတကာစနစ်သည် ယခင်က ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သောစနစ် နှင့် လုံးဝခြားနားပါသည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ် (၁၀၀) ကျော်က ကမ္ဘာကြီးကို ဥရောပရှိ အစိုးရများနှင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဝင်ရိုးစုံဖြင့် မောင်းနှင်ခင်းကျင်းခဲ့သည်။ ဖြည်းဖြည်း မှန်မှန်ဖြင့် မဟာမိတ်အဖြစ်မှလည်းကောင်း၊ ယှဉ်ပြိုင်ဘက်များအဖြစ်မှ လည်းကောင်း၊ တွက်ချက်မှုမှားယွင်းခြင်းမှလည်းကောင်း၊ စစ်ပွဲများမှလည်းကောင်း အရွေ့ များ ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။ ထိုဝင်ရိုးစုံအရွေ့မှသည် နောက်ဆုံးဝင်ရိုးနှစ်ခု သို့မဟုတ် အင်အားကြီးအုပ်စုနှစ်စု၏ စစ်အေးကာလခေတ်သို့ ချဉ်းနင်းဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ (အမေရိကန်ဦးဆောင်သော နေတိုးအုပ်စု၊ ဆိုဗီယက်ယူနီယံ ဦးဆောင်သော ဝါဆောအုပ်စု - စာရေးသူ) မည်သို့ဆိုစေ နည်းလမ်းပေါင်းများစွာဖြင့် တည်ငြိမ်မှုကို အထိုက် အလျောက် ကမ္ဘာကြီး ရရှိခံစားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မဟာအင်အားကြီး နိုင်ငံနှစ်ခု မှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အရွေ့ အပြောင်းတိုင်း စောင့်ကြည့်ခြင်း၊ တုံ့ပြန်ခြင်းများကို အချိန်နှင့်အမျှ ဆောင်ရွက်မျက်ခြေပြတ် မခံခဲ့ကြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၉၉၁ မှစ၍ ကျွန်တော်တို့သည် အမေရိကန် အင်ပါယာအဝန်းအဝိုင်းထဲ နေထိုင်ခဲ့ရပြီး ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကိုလည်း ဝင်ရိုးတစ်ခုတည်းကသာ မောင်းနှင်ပါတော့သည်။ ထိုမှစ၍ ကမ္ဘာ့စီးပွားရေး ပိုမိုပွင့်လင်းလာပြီး အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ကိုလည်း ရရှိခဲ့ပါသည်။ ဤသို့သော ဖြန့်ကျက်မှု၊ ကျယ်ပြန့်လာမှုကပင် နိုင်ငံတကာအခင်းအကျင်းကို မောင်းနှင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နိုင်ငံရေးဦးဆောင် စစ်ရေးအဆင့်တွင် ကျွန်တော်တို့သည် ဧကဝင်ရိုး”စူပါပါဝါကမ္ဘာကြီးတွင် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အခြားသော ရှုထောင့် နယ်များဖြစ်ကြသော စက်မှုလုပ်ငန်း၊ ဘဏ္ဍာရေး၊ ပညာရေး၊ လူမှုရေး၊ ယဉ်ကျေး မှု စသည်များတွင်မူ ပါဝါသည် ရွေ့လျားနေပြီ ဖြစ်သည်။ အမေရိကန်လွှမ်းမိုးမှု၏ ဝေးရာသို့ ရွေ့လျားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဆိုခြင်းဖြင့် အမေရိကန်ဆန့်ကျင်မှုသို့ ရွေ့လျားခြင်းဟုကား မဆိုလိုပါ။ သို့သော်လည်း ထိုရွေ့လျားမှု၏ ဦးတည်ရာသည် “အမေရိကန်အလွန်”ခရီးသို့တော့ ဖြစ်ပါသည်။ အမေရိကန်ကမ္ဘာ”၏ ခရီးအလွန်ကို တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် နေရာပေါင်းများစွာမှ အဓိပ္ပာယ်ပေါင်းများစွာကို ဖွင့်ဆိုနိုင် ပါသည်။ လူပေါင်းများစွာကလည်း ကွဲပြားစွာ ရှုမြင်နိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45568202571925,"sku":"","price":6750.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_57cdc042-346c-4520-9ffb-9574491d7aee.jpg?v=1730210215"},{"product_id":"နေဇင်လတ်-ရွေးကောက်ပွဲများနှင့်နိုင်ငံရေးအသိအမြင်","title":"ရွေးကောက်ပွဲများနှင့်နိုင်ငံရေးအသိအမြင်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003eနိုင်ငံတော်၊ နိုင်ငံသားနှင့် အစိုးရ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e19th November 2009\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          A state is a government structure, usually sovereign and powerful enough to enforce its writ.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နိုင်ငံဆိုသည်မှာ အစိုးရအဖွဲ့ တစ်ခု၏ ဖွဲ့စည်းထားမှုနှင့် အချုပ်အခြာ အာဏာတည်ရှိကာ လိုက်နာဆောင်ရွက်ရန် အမိန့်စာတို့ကို ဥပဒေဖြင့် လိုက်နာစေ သည်။ နိုင်ငံတစ်ခုဟု သတ်မှတ်ရန် အရည်အချင်း (၄) ပါးနှင့် ညီညွတ်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၁)အစိုးရတစ်ရပ်ရှိခြင်း (Government)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၂) သတ်မှတ်နယ်မြေတစ်ခုရှိခြင်း  (Territory) \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၃)လူဦးရေ  (Population) \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၄)အချုပ်အခြာအာဏာတစ်ရပ်ရှိခြင်း   (Sovereignty)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤတွင် “နိုင်ငံ” ဟူသည်ကို တချို့က “State? ၊ တချို့က “Nation” ဟု သုံးနှုန်းကြသည်။ အမှန်အားဖြင့် “Nation” အဆင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသောအခါ “State” ဟူ၍ ဖြစ်လာသည်။ (Nations must have developed before states.) ။ အာဖရိကမှ “Zulus” များသည် “Tribe? ဟူသော မျိုးနွယ်စု အဆင့်မဟုတ်ဘဲ “Nation” ဟူသော လူမျိုးစုကြီး ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ရာစု နှစ်ခုက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စစ်သူရဲများဖြစ်သည့် “Shaka” စသော လူမျိုးစုများမှ ဆင်းသက်လာပြီး ယခုအခါ Zulu လူမျိုးအဖြစ်သာ အားလုံး ခံယူထားကြသည်။ ထို့နောက်မှ ဇူးလူးတို့၏ နိုင်ငံဖြစ်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ကိုလိုနီ (၁၃) ခုကို စုစည်း၍ ဖွဲ့စည်း ထားသည်။ ရွှေ့ပြောင်းလာကြသူများ၊ မတူညီသော ယဉ်ကျေးမှု၊ ဘာသာစကား များ ကွဲပြားသော်လည်း ပြည်နယ် (၅၀)အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ အမေရိကန်နိုင်ငံ ဟူ၍ ဖန်တီးဖြစ်ပေါ်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အရပ်စကားအားဖြင့် နိုင်ငံ (Country) ဟု အသုံးအနှုန်းများသည်။ Nation ဟူသော အသုံးအနှုန်းသည် ရာစုနှစ်များစွာကပင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော် လည်း ထိုစဉ်က “နိုင်ငံ”ဟူသော ယခု အသိ၊ နားလည်မှုမျိုးဖြင့် မဟုတ်ခဲ့ချေ။ နေရာဒေသတစ်ခုအတွင်း နေထိုင်ကြသော လူစု၊ အဖွဲ့များက သူတို့ကိုယ်သူတို့ “Nations” ဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြပြီး လူမျိုးစုများဟူသော အဓိပ္ပာယ်မျိုး သက်ရောက် ခဲ့သည်။ လက်တင်တို့၏အဓိပ္ပာယ်အရ “မွေးဖွားခြင်း” “မွေးရပ်” ဟု အဓိပ္ပာယ် ရပြန်သည်။ ဓလေ့ထုံးစံတစ်ခုကို လူမျိုးစုများစွာက မျှဝေကျင့်သုံးခြင်းဟူသော အယူအဆလည်း ရှိပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         (၁၇) ရာစုမှစ၍ ယနေ့ နားလည်ကြသော အဓိပ္ပာယ်မျိုးသို့ စတင် ကူးပြောင်းလာခဲ့ပါသည်။ Nation-State ဟူသည် လူထု (Nation) နှင့်အစိုးရဖွဲ့စည်းမှု (State) တို့၏ အစုအပေါင်းဖြစ်ပြီးအတိုအားဖြင့် Nation ဟူသော လူတိုင်းနားလည်သည့် နိုင်ငံအဖြစ် နှောင်းလူတို့ အသုံးပြုလာကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e“\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003eနိုင်ငံသား\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e”\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           နိုင်ငံတစ်ခုအတွင်း မှီတင်းနေထိုင်ကြသူများဟု ယေဘုယျ နားလည်နိုင် သည်။ ထိုနိုင်ငံ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုရရှိရန် လိုသည်။ လက်တင်ဘာသာမှ ဆင်းသက်လာပြီး ဦးစွာ မြို့ပြ (City) တွင်း နေထိုင်သူကို “Citizen” ဟူသော နိုင်ငံသားအဖြစ် ဆိုလိုသည်။ (၁၇၈၉) ပြင်သစ်တော်လှန်ရေးအပြီးတွင် အယူအဆ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲလာပြီး ယဉ်ကျေးမှု၊ သမိုင်းကြောင်း၊ ဒေသလက္ခဏာများ ပါဝင်သော အယူအဆသည် နိုင်ငံသားဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို ပို၍ လေးနက်လာစေ သည်။ ဤအယူအဆက အခြားနိုင်ငံနှင့် ကမ္ဘာသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် နိုင်ငံတစ်ခုအတွင်း နေထိုင်သောသူ သို့မဟုတ် ပြင်ပတွင် နေ ထိုင်သော်လည်း ထိုနိုင်ငံက အသိအမှတ်ပြုသူကို နိုင်ငံသားဟု သတ်မှတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နိုင်ငံရေးပညာရှင်များက နိုင်ငံသားများအနေဖြင့် အောက်ပါအချက် (၉) ချက်ကို အခြေခံအားဖြင့် ရရှိသင့်သည်ဟု တညီတညွတ်တည်း သဘောတူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရွေးကောက်ပွဲများနှင့်နိုင်ငံရေးအသိအမြင် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၁)      အဖွဲ့ အစည်းများကို လွတ်လပ်စွာ ဖွဲ့စည်း၊ ပါဝင်ခွင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          Freedom to form and join organizations \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၂)      လွတ်လပ်စွာထုတ်ဖော်ခွင့် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          Freedom of expression \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၃)     ဆန္ဒမဲပေးပိုင်ခွင့် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          Freedom to vote \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၄)     အများဆိုင်ရာ ရုံး၊ အဖွဲ့ အစည်းများနှင့် ဆက်ဆံနိုင်ခွင့် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          Eligibility for public offices\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၅)     ထောက်ခံမှုတစ်ရပ်အတွက် နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခွင့် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          Right of political leaders to compete for supports \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၆)     ဆန္ဒမဲအတွက် နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခွင့် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          Right of political leadersto compete for votes \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၇)     သတင်းအချက်အလက်များအတွက် အခြားအရင်းအမြစ်များ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          Alternative sources of information \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၈)     လွတ်လပ်၊ မျှတသော ရွေးကောက်ပွဲ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          Free and fair elections \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၉)     မဲဆန္ဒနှင့် ပြည်သူ့ဆန္ဒပေါ်အခြေခံသော အစိုးရ၏ မူဝါဒများချမှတ်နိုင်ရန် ဥပဒေများ၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          Insittutions for making government policies depend on votes and other expressions of prefercences.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eနိုင်ငံတော်တည်ဆောက်ခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နိုင်ငံတော်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရာတွင် လူမှုသိပ္ပံပညာရှင်များက အဆင့် (၅)ဆင့် လိုအပ်သည်ဟု ဆို၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e၁) စရိုက်လက္ခဏာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ စရိုက်လက္ခဏာ (Identity) သည် နိုင်ငံတစ်ခု တည် ဆောက်ရာတွင် ဦးစွာတွေ့ရမည့်အရေး ဖြစ်သည်။ ထိုနိုင်ငံတွင်း ယခင်က နေထိုင် ကြသော လူမျိုးများကို ကိုယ်စားပြုသင့်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက နောက်ပိုင်းတွင် အကျပ်အတည်းများ ရှိလာနိုင်သည်။ ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုကြီးခေတ်ကာလကစတာလင်၊ လီနင်တို့၏ နိုင်ငံရေးသြဇာကြီးမားမှုကြောင့် နိုင်ငံ၏ စရိုက်လက္ခဏာ (Identity) ထက် ကွန်မြူနစ်စနစ်၏သြဇာက ကြီးစိုးနေသည်။ ကွန်မြူနစ် တန်ခိုး သြဇာ လက်သီးဆုပ်သည်နှင့် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုတွင်း ပါဝင်သော နိုင်ငံ ငယ်များမှာ သူတို့ကို ကိုယ်စားမပြုဟူသောပေါက်ကွဲမှုဖြင့် ခွဲထွက်ခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဗြိတိသျှအင်ပါယာတွင်းမှ အမေရိကန်တို့ ခွဲထွက်ခဲ့ကြရခြင်းမှာလည်း ဤသို့သော ခံစားချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတွင်း နေထိုင်ကြသော လူမျိုးများကို သာတူညီမျှရှိစေခြင်းသည် ထိုနိုင်ငံ၏ သွင်ပြင်လက္ခဏာတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပို၍ထင်ရှားသော သာဓကတစ်ခုမှာ ယူဂိုဆလားဗီးယား ဖြစ်သည်။ ထို နိုင်ငံတွင်း နေထိုင်ကြသော ဆော့ဗ်၊ ခရိုအက်၊ ဆလိုဗင်၊ ဘော့စနီးယားစသည်တို့ကို ကိုယ်စားမပြုခဲ့။ နိုင်ငံရေးမငြိမ်မသက်မှု၊ ခွဲထွက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရသည်။ ဤ သည်ကို “Identity Crisis” ဟုဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e၂)\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e      \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003eတရားဝင်မှု\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          Legitimacy ဖြစ်သည်။ ဥပဒေအရ တရားဝင်မှု ပါဝင်သကဲ့သို့ ထိုနိုင်ငံ တွင်း နေထိုင်ကြသော ပြည်သူအများစု၏ လက်ခံနိုင်မှုလည်း ဖြစ်သည်။ အစိုးရ တစ်ရပ်သည် နိုင်ငံသားတို့၏ လေးစားမှု၊ လိုက်ပါဆောင်ရွက်မှုတို့ကို ရရှိရန်ကောင်းစွာ ပျိုးထောင်နိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ အစိုးရက ချမှတ်ကျင့်သုံးသော ဥပဒေ တို့သည် မှန်ကန်သည်၊ အများက လိုက်နာကျင့်သုံးနိုင်သည်ဟု ပြည်သူများက ယုံကြည်ရမည်။ တရားဝင်မှု၊ အများ၏လက်ခံနိုင်မှုမရှိလျှင် နိုင်ငံမရှိဟု ဆို၏။ (No legitimacy means no nation.)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e၃)\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e      \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003eပျံ့နှံ့၊ တစ်ပြေးညီ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နိုင်ငံတစ်ခု၏ စရိုက်လက္ခဏာ၊ တရားဝင်မှုတို့နှင့် ဆက်စပ်ပြီး အစိုးရ တစ်ရပ်သည် ပြည်သူအများစုအပေါ် သာတူညီမျှမှု ရှိရမည်။ ဥပဒေတစ်ရပ်ကို လိုက်နာကျင့်သုံးရာ၌ ယဉ်ကျေးမှု၊ ဒေသကွာခြားသည်မှလွဲ၍ အားလုံး တူညီသင့် သည်။ ဥပမာအားဖြင့် နိုင်ငံတစ်ခုတွင်းရှိ ဒေသများကွဲပြား၍ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့် ရစေကာမူ ပြည်သူအားလုံး အခွန်ထမ်းဆောင်ရသည့်ပုံစံမျိုး၊ နိုင်ငံတော် ပြဋ္ဌာန်း သည့် ရုံးပိတ်ရက်များကိုလည်း ဒေသအားလုံးမှ ခံစားစေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အစိုးရများသည် မြို့တော်များတွင် ဦးစွာ ဥပဒေကျင့်ထုံးများကို ချမှတ် လိုက်နာ စေသည်။ ထို့နောက် တဖြည်းဖြည်း ချဲ့ထွင်၍ အခြားမြို့၊ ရွာ၊ ဒေသများကိုပါ အကျိုးသက်ရောက်စေ၏။ ဤသည်ကို Penetration ဟု ခေါ်သည်။ ဥပဒေတစ်ရပ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ မလိုက်နာစေနိုင်မှု (Lack of Penetration) ဆိုသည်မှာ အချို့ အစိုးရများသည် ဥပဒေကို စာအုပ်ထဲတွင်သာ ရေးသားကြပြီး လက်တွေ့တွင် ပြည့်ဝစွာ မလိုက်နာခြင်း၊ ခြွင်းချက်များထားခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e၄)\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e     \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003eပါဝင်ခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          Participation ဟုဆိုသည်။ ပြည်သူများသည် အစိုးရတစ်ရပ်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်ဟူသော အသိရှိရန်ဖြစ်သကဲ့သို့ ၊ အစိုးရအပေါ် တွင်လည်း တောင်းဆိုခွင့်၊ ပြောဆိုခွင့်ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့သော နိုင်ငံများဝင်များ အခွန်ကင်းလွတ်နေခြင်းမျိုးသည် အားလုံး ပါဝင်မှုမရှိ” ခြင်းကို ပြသရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရောက်သည်။ အသက်ပြည့်သူအားလုံး စစ်မှုထမ်းရခြင်း၊ ဆန္ဒမဲပေးခွင့်ရှိခြင်း စသည်တို့ကို အားလုံး သီးခြားကင်းလွတ်ခွင့်မရှိဘဲ ပါဝင်ဆောင်ရွက်ရခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူဖြူလူနည်းစုအုပ်စိုးသော အာဖရိကနိုင်ငံတချို့တွင် အခွင့်အရေးရရှိမှုနှင့် ဥပဒေသက်ရောက်မှုများ တူညီမှုမရှိကြချေ။ ဤသည်ကို “ParticipationCrisis? ဟုဆိုသည်။ ဤအကျပ်အတည်းမျိုးကို မှန်မှန်ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆောင်ရွက်ရ သည်။ (၁၉) ရာစုတွင် ပြန်လည်ပြုပြင်ရေး ဥပဒေများကို (Reform Acts) တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် မှန်မှန် ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရွေးကောက်ပွဲများ၊ မဲဆန္ဒပေးပိုင်ခွင့်နှင့်ပတ်သက်၍ ဗြိတိသျှတို့ထက် စပိန် လူမျိုးတို့က များစွာ ရှေ့တန်းရောက်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့ သော်လည်း ရွေးကောက်ပွဲ ရလဒ်များကို ဒေသဆိုင်ရာ အကြီးအမှူးများက ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ကြ၏။ ဤသို့ဖြင့် အားလုံး ညီမျှစွာပါဝင်မှုကို စပိန်တို့ မရခဲ့ကြတော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e၅)\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e      \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003eဖြန့်ဝေခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဘယ်သူ ဘာရသလဲ? ဟူသော (Who gets what) ပေါ် အခြေခံ သည်။ Crisis of Distribution ကို ပုံသေဖြေရှင်း၍ မရချေ။ ရွေးကောက်ပွဲများ တွင် နိုင်ငံသားတို့ ညီမျှစွာ ပါဝင်မဲပေးခဲ့ကြသော်လည်း အရွေးချယ်ခံတို့ အာဏာ ရလာသောအခါ ညီမျှသော အခွင့်အရေးများကို နိုင်ငံသားတိုင်းအား မပေးကြချေ။ ညီမျှစွာ ဖြန့်ဝေခြင်း မဟုတ်ဟု ဆိုသည်။ ဗြိတိန်မှ လေဘာပါတီ၊ နော်ဝေ၊ ဆွီဒင်နှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45568700514453,"sku":"","price":5400.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_df693582-bb5b-427b-9f01-844acf81b6d0.jpg?v=1730210327"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-အမိန့်တော်ထဲကသမိုင်း","title":"အမိန့်တော်ထဲကသမိုင်း","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eအမိန့်တော်ထဲကသမိုင်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆင်ဖြူရှင်၁၅၅၄-၁၅၈၁ က အင်းဝကို ၂၂ ဇန်နဝါရီ ၁၅၅၅ မှာ သိမ်းယူပေ မယ့် အင်းဝကို နန်းစိုက်ရာ မြို့တော်ကြီးအဖြစ်နဲ့ မသုံးတော့ပါ။ ဟံသာဝတီ ဆင်ဖြူရှင်ရဲ့ ပိုင်နက်ဟာ ၁၅၉၃ မှာ အောက်စာရင်း (စာရင်း ၂၀၈၄က၊ ၄-၇)အတိုင်း သတ်မှတ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကလေး၊ ကသည်း၊ ကမ္ဗောဇ၊ ခန်တီ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မေမာဝရ၊ ခွေလုံ၊ စန္ဒာ၊ စိန့် ၊ ဇင်ရုံ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ညောင်ရွှေ၊ တမလိတ္တိ၊ တမ္ပဒီပ၊ ပတ်ကျိပ်၊ ဗန်းမော်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မဟာနာဂရ)၊ မိုင်းခွင်၊ မိုင်းစည်၊ မိုင်းဦး၊ မိုင်းပင်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မိုးကောင်း၊ မိုးညှင်း၊ မိုးနား၊ မိုးနဲ၊ မိုးမိတ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မိုးဝန်း၊ သီပေါ၊ သုနာပရမ်၊ သိန်းဝီနဲ့ ၊ အယုဒ္ဓယ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အစုစု နှစ်ဆယ့်လေးနေရာဖြစ်တယ်။ ဒီစာရင်းကို ကောက်ယူချိန် ဟာ ဟံသာဝတီဆင်ဖြူရှင်ရဲ့ တန်ခိုးသြဇာကျဆင်းချိန်၊ လက်နက်နိုင်ငံ ပြိုခါနီးအချိန်ဖြစ်တယ်။ မင်းကြီးရဲ့ ညီတော် မင်းရဲရန္တမိတ်က အပိုင်းစားရတဲ့ညောင်ရမ်းကို ၁၅၉၆ မှာ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်ပြီး မြို့ရိုးမြို့တာကို ခိုင်လုံအောင် (မှန်နန်း ၃၊ ၁၉၆၇၊ ၉၉)လုပ်တယ်ဆိုတာ လက်နက်နိုင်ငံကြီးပျက်လို့ သူ တစ်လူငါတစ်မင်းလုပ်ကြပြီဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်။ ဝန်းကျင်ကို သိမ်းယူ ရာက အင်းဝကို ၂၇ ဇူလိုင် ၁၅၉၇ မှာ သိမ်းယူနိုင်တယ်။ အင်းဝကို နိုင်ငံ အုပ်ချုပ်ရေးအတွက် ဗဟိုဌာန မင်းနေပြည်လို့ ၁၂ ဇူလိုင် ၁၅၉၈ မှာ အမိန့်တော်ထုတ်ပြန်တယ်။ အဲဒီနေ့ဟာ အင်းဝဒုတိယခေတ်စတယ်လို့ မှတ်ယူရပါ တယ်။ အင်းဝမှာ မင်းအဖြစ်ကို ၁၃ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၆ဝဝ မှာ ခံယူတယ်။ ပြီးတော့မှ ရှမ်းနယ်တွေကို အောက်မှာပါတဲ့ အစဉ်အတိုင်း သိမ်းသွင်းတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မိုးကောင်း၊ မိုးညှင်း၊ ညောင်ရွှေ၊ ဗန်းမော်၊ မိုးနဲ၊ မိုးဗြဲ၊ စကား၊ ရောက် စောက်၊ နောင်မွန်၊ မိုင်းပတ်၊ မိုင်းကိုင်၊ တီကြစ်၊ မိုးမိတ်နဲ့ သိန္နီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အနောက်ဘက်လွန် ၁၆၀၆-၁၆၂၈ လက်ထက်မှာ နောက်ထပ် သိမ်း ပိုက်နိုင်တဲ့ နေရာတွေက\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပြည်(၂ ဇူလိုင် ၁၆၀၈) ရက်စွဲတွေက အမိန့်တော်ရက်စွဲတွေဖြစ်တယ်။ တောင်ငူ(၂၄ ဩဂုတ် ၁၆၁ဝ)၊ သန်လျင် (၁၈ မတ် ၁၆၁၃)၊ ဟံသာဝတီ (၃ မေ ၁၆၁၃)၊ မုတ္တမ(၇ နိုဝင်ဘာ ၁၆၁၃)၊ ထားဝယ် (၁၅ ဒီဇင်ဘာ ၁၆၁၃)၊ တနင်္သာရီ (၂၆ ဒီဇင်ဘာ၊ ၁၆၁၃)၊ ဇင်းမယ် (၂၅ နိုဝင်ဘာ ၁၆၁၄)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလင်းဇင်း(၂၆ နိုဝင်ဘာ ၁၆၁၄)၊ သင်းတွဲ(စက်တင်ဘာ ၁၆၁၅) အင်းဝနိုင်ငံ တော်ကို နောင်ခါတိုင်းဆယ်တိုင်း ခွဲတယ်လို့ သိရတယ်။ (စာရင်း ၁၁၀၅ က၊ ၆၆-၇၁)။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၁) ကမ္ဘောဇတိုင်း၊ ညောင်ရွှေ၊ မိုးနဲ၊ သီပေါ၊ (၂) ခေမာဝရ၊ ကျိုင်း တုံ၊ (၃) ဇေယဝနုကာတိုင်း၊ ကေတုမတီ၊ ဇေယဝတီ၊ (၄) ဇိန်တိုင်း၊ ခွေလုံ၊ ခန္ဒာ၊ ဗန်းမော်၊ (၅) တံပဒီပတိုင်း၊ ပုဂံ၊ ပင်းယ၊ မြင်စိုင်း၊ အင်းဝ၊ (၆) မဟာနာဂရတိုင်း၊ ကျိုင်းရုံ၊ မိုင်းစည်၊ (၇) ရာမညတိုင်း၊ ကုသိမ်၊ ဒဂုံ၊ ဒလ၊ မုတ္တိမ၊ ရောင်မြ၊ ဟံသာဝတီ၊ (၈) သုနာပရန္တတိုင်း၊ ကလေး၊ စကု၊ စလင်း၊ဖောင်းလင်း၊ လယ်ကိုင်း၊ သောင်သွပ်၊ (၉) သီရိခေတ္တရာတိုင်း၊ ပန်းတောင်း၊ သရေခေတ္တရာ၊ ဥဒေတရစ်၊ (၁၀) ဟရိပုဉ္စတိုင်း၊ ကျိုင်းသည်၊ ဇင်းမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နိုင်ငံတော်ကျယ်ပြန့်လွန်းလို့ အမိန့်တော်ထုတ်ရင် မွန်၊ မြန်မာ၊ ယွန်း ဘာသာသုံးမျိုးနဲ့ ထုတ်ပြန်ရတယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ဘာသာစကားမျိုးစုံ လူမျိုးပေါင်းစုံရှိနေလို့ ကြားစကား ဘာသာသုံးခုထဲက တစ်ခုခုကိုသုံးမှ အပြန်အလှန် နားလည်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နိုင်ငံကို တိုင်းရှစ်တိုင်း၊ တိုင်းတစ်ဆယ့်ခြောက်တိုင်းခွဲတယ်ဆိုတာ အိန္ဒိယအလေ့ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ (တင်၊ ၂၊ ၁၉၃၂၊ ၉၃) အိန္ဒိယသြဇာ မသက်ရောက်ခင်က ဆည်ရေသောက်လယ်စိုက်ခင်း စတင်ဖြစ်ထွန်းတဲ့ နေရာကို ခရိုန်(ခရိုင်)လို့ခေါ်ပြီး နောက်မှ ချဲ့ထွင်ပြီး လယ်တည်တဲ့နေရာ တွေကို တိုက်တာကို တွေ့ပါတယ်။ ဒီဝေါဟာရတွေကို အခုထိ သုံးစွဲနေဆဲ ပါပဲ။ နာမည်အခေါ် အပြောင်းအလဲကတော့ ရှိစမြဲဖြစ်တယ်။ မြို့ပျက်တယ်၊ မြို့သစ်တည်တယ်။ သူ့ခေတ်သူ့အခါ အကြောင်းပြချက်အမျိုးမျိုး ရှိကြပါ တယ်။ ဥပမာ အင်းဝကို တည်လိုက် ပျက်လိုက် လေးကြိမ်ရှိခဲ့တယ်။ အင်းဝ ကို ရွှေ (၃၀ သြဂုတ် ၁၅၉၈ အမည်ပြောင်းတယ်။ ရငုံကို အခုရွာပုံခေါ် တယ်။ တမုတ်၊ သင်တောင်၊ ပွက်သာ၊ ခံမှုတွေ ရွာဆိုကုန်းဖြစ်နေပြီ။ လယ်တွင်းကလည်း စောစောက တစ်ဆယ့်တစ်ရွာဟာ ခုတော့ လယ်ကွင်း ကိုးခရိုင်ဖြစ်နေပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စောလှ၏၊ ပင်လယ်၊ မြစ်သား၊ ပျဉ်းမနား၊ မြောင်လှ”၊ မြင်းခုန်တိုင်၊ ပနန်၊ မက္ခရာ၊ မြင်စိုင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကြယ်မှတ်က အသစ်ဝင်လာတဲ့ နာမည်။ အဟောင်းတစ်ဆယ့်တစ်က စောစောကပြောသလို တမုတ်၊ သင်တောင်၊ ပက်သာ၊ ခံမှုလေးနေရာ ပျက်သွားပြီ။ ရငုံက စာရင်းမဝင်တော့ဘူး။ တိုက်စာရင်း မှာလည်း ပြောင်း တယ်။ တိုးတယ်။ ဆိုလိုတာက လယ်မြေကျယ်ပြန့်လာတာကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပါ တယ်။ မင်းအာဏာ ကြီးထွားလေ စစ်သည် အင်အားလိုလေဖြစ်ပါတယ်။ စစ်မတိုက်ရတဲ့အခါ တိုးလာတဲ့လက်နက်ကိုင်တွေဟာ စိုက်ပျိုးရေးဘက်မှာ ဝင်ရောက်ထမ်းရွက်ကြရပြန်ပါတယ်။ အဲဒီလိုဖြစ်လာတော့ တိုက်စာရင်းကို အမိန့်တော်ရက်စွဲနဲ့တွဲပြီး ဖော်ပြနိုင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အရှေ့ဘက်တိုက်(ကျောက်စဉ်တိုက်)၊ ဧရာဝတီ အရှေ့ဘက်စဉ့်ကူး က မြစ်ငယ်ထိ (၃၁ မေ ၁၆၇၉၊ ၂ ဇွန် ၁၆၇၉၊ ၂၉ နိုဝင်ဘာ ၁၇၈၇၊ ၂၄ ဒီဇင်ဘာ ၁၇၈၇၊ ၄ မေ ၁၇၉၅၊ ၁၂ ဩဂုတ် ၁၇၉၅၊ ၂၅ မေ ၁၈၀၁၊ ၆ ဇူလိုင် ၁၈၀၁၊ ၉ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၈ဝ၆၊ ၂၂ ဇွန် ၁၈ဝ၆) (ကျွန်တော်တည်း ဖြတ်ပြီး အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်တဲ့ အမိန့်တော်ပေါင်းချုပ် ၁၀ တွဲမှာ ဖော်ပြပါ ရက်စွဲနဲ့ အမိန့်တော်ကို ရှာကြည့်ရင် ပတ်သက်ရာပတ်သက်ကြောင်း အခြေ အနေကိုပါ သိနိုင်မယ်။ ခရစ်နှစ်လရက်ကို သုံးတာကတော့ ကမ္ဘာ့သမိုင်းနဲ့ ယှဉ်သာအောင်တမင်သုံးတာ ဖြစ်ပါတယ်)။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အနောက်ဘက်တိုက်နေရာကတော့ အရှေ့ဘက်တိုက်ရဲ့ ပြောင်းပြန် ဖြစ်တဲ့အပြင် အင်းဝရဲ့ တောင်ဘက် ရမည်းသင်းအထိ နယ်မြေကိုလည်း အနောက်ဘက်တိုက်အဝင်ဖြစ်တယ်လို့ သိရပါတယ်။(၃၁ မေ ၁၆၇၉၊ ၂ ဇွန် ၁၉၇၉၊ ၂၈ နိုဝင်ဘာ ၁၇၈၃၊ ၂၈ နိုဝင်ဘာ ၁၇၈၄၊ ၂၉ ဒီဇင်ဘာ ၁၇၈၄၊ ၂၅ နိုဝင်ဘာ ၁၇၈၆၊ ၁၁ ဇူလိုင် ၁၇၈၇၊ ၁၇ ဒီဇင်ဘာ ၁၇၈၇၊ ၂၆ မေ ၁၇၉၅၊ ၇ ဇန် ၁၈ဝ၁)။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တောင်ဘက်တိုက် နေရာကတော့ ချင်းတွင်း အနောက်ဘက် ကနီက ပုခန်းကြီးထိဖြစ်တယ်။ (၃၁ မေ ၁၆၇၉၊ ၂ ဇွန် ၁၆၇၉၊ ၁၆ ဒီဇင်ဘာ ၁၇၈၃၊ ၁၅ မေ ၁၇၈၄၊ ၂ အောက်တိုဘာ ၁၇၈၅၊ ၂၉ စက်တင်ဘာ ၁၇၈၇၊ ၉ အောက်တိုဘာ ၁၇၈၇၊ ၁၅ အောက်တိုဘာ ၁၇၈၇၊ ၂၉ နိုဝင်ဘာ ၁၇၈၇၊ ၁ ဧပြီ ၁၇၈၈၊ ၂ ဧပြီ ၁၇၈၈၊ ၁၀ ဇူလိုင် ၁၇၉၅၊ ၇ ဇွန် ၁၈ဝ၁၊ ၂၂ ဇွန် ၁၈၀၆)။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြောက်ဘက်တိုက်နေရာကတော့ မုဆိုးဖို မြောက်ဘက်မှာရှိတယ်။ (၁ မတ် ၁၅၆၉၊ ၃၁ မေ ၁၆၇၉၊ ၂ ဇွန် ၁၆၇၉၊ ၁၆ သြဂုတ် ၁၇၈၃၊ ၁၉\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569216118933,"sku":"","price":4500.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_9fe26346-cfe2-425a-aea0-b3511a325c26.jpg?v=1730212240"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-ဟာဗေ-စာတမ်းသုံးစောင်","title":"ဟာဗေ၏စာတမ်းသုံးစောင်","description":"\u003cp\u003eမုနီ၏ ဖခင်ထံ၌ အိန္ဒိယတပ်သား (စီဗွိုင်) တစ်ဦး၏ မန္တလေးသိမ်းပွဲအ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြောင်း စာတန်းတစ်ခုရှိရာ ထိုစာတန်းအရ အဆိုပါတပ်သား စီးနင်းလိုက်ပါ။ ရသောသင်္ဘောဦးတွင် သစ်သားပန်းပုရုပ်တစ်ခုရှိ၍ ထိုရုပ်ထုတွင် မင်းသား တို့ အဝတ်တန်ဆာအဆောင်အယောင် စုံလင်စွာ ဆင်ယင်ထားကြောင်း ဖော်ပြ ထားသည်ဟုသိရပါသည်။ ဟာဗေကလည်း မြန်မာနယ်တွင်းသို့ ခုတ်မောင်း ဝင်ရောက်လာသည့် သင်္ဘောအဖွဲ့၏ရှေ့ဆောင် သင်္ဘောဦး၌ မင်းသားအတု တစ်ပါးရပ်လျက်လိုက်စေကြောင်း ဦးဖေအောင်ပြောသဖြင့် သူကြားဖူးကြောင်း ရေးပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အဆိုပါစာတို့ကို ၁၉၅၃ တွင် ရေးသော်လည်း ဦးဖေအောင်မှာ ၁၉၂၆ တွင် သေဆုံးသူဖြစ်သဖြင့် ရှေးမဆွကပင် ဟာဗေသည် “မင်းသားတု” ဇာတ် ကြောင်းကို ကြားဖူးမည်ဟု ဆိုရပါမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ရုဒယကစ်ပလင်” သည် အဆိုပါ “ငြိမ်းချမ်းသာယာရှိရန်ဆောင်ရွက် ချက်” ကာလနှင့် ပတ်သက်သည့် အဖြစ်အပျက်အချို့ကို ကဗျာများစွာ စပ်ခဲ့ ရာ အသေးစိတ်ဖော်ပြချက်များစွာသည် ငြိမ်းချမ်းသာယာအောင်ဆောင်ရွက် သူ ဗြိတိသျှစစ်သားများကပင် သတင်းပေးခြင်းဖြစ်ရကား မှန်ကန်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။ “ရာခေါင်းကျရာ” ကဗျာတွင် ကစ်ပလင်၏ အတွေ့အကြုံ ဖော်ပြချက်မှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဆိတ်ငြိမ်ရာ ချက်စတာနေ့ မုဆိုးမ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတစ်ဦးတည်းသားအတွက် ငိုနေရ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eပေပင်မြစ်ကမ်းမှာ သင်္ချိုင်းဂူ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဗမာမှန်သမျှ ရှောင်ရှားကြ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတပ်ကြပ် ပရပ်တေဝါရိ” ပြောတော့မှ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအဖြစ်စုံကို သိကြရ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတောချုံထဲက ပေါက်ကွဲသံ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eရယ်သံ ပြေးသံ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eပထမ ခြေရာကောက်တပ်သားတွေ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဗိုလ်ကလေးအလောင်းကို ကောက်နေပြီ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသူ့နဖူးပေါ်မှာ မဲပြာနေတဲ့ ဒဏ်ရာကြီး \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eနောက်စေ့ဘက်ကတော့ ဟင်းလင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတပ်ကြပ်ကြီး “ပရပ်တေဝါရိ” နဲ့ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတပ်ကြပ်ငယ် “ဟိရလား” တို့\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသေနတ်ကိုင် နှစ်ဆယ်ပါတဲ့ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတပ်ကို ကွပ်ကဲလာတယ်။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eနေညိုစပြုပြီမို့ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eချောင်းရိုးကို စုန်ပြီးလျှောက်ခဲ့ကြတယ်။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတပ်ကြပ်ကြီး ပရပ်တေဝါရိ” \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသူ့အမိန့်နဲ့ သေနတ်ယမ်းထိုးကြပြီ။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတပ်သားတစ်ဒါဇင် ရွာခြံစည်းရိုးဒီဘက်ကနေ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတပ်ကြပ်ငယ် “ဟိရလား” က \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eကျန်တပ်သားခေါ်ပြီး \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eရွာကို တစ်ဘက်ကပန်းဝင် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eပထမခြေရာကောက် တပ်သားတွေ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဟစ်အော် ခုတ်သတ် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဆူညံနေတဲ့လူအုပ်ထဲ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e“စိန်ငယ်” ကို ဟိုလှဲဒီထဲ့ပစ် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတစ်ဘက်ရွာပေါက်က ပြေးထွက်လာသူတွေကို\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e တပ်ကြပ်ငယ်အဖွဲ့က ဆီးသတ် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတစ်မနက်လုံး မပြီးနိုင်အောင်သတ် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသေစာရင်းကလည်း မဆုံးနိုင်အောင်ရှည် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဖြတ်ရတဲ့ခေါင်းက တစ်ရာ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eခေါင်းဆယ်ကျိပ်၊ ပြီးတော့ နှစ်ခေါင်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသူတို့ဗိုလ်ရဲ့ သင်္ချိုင်းကို ပြန်သွားကြပြီ။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eပထမခြေရာကောက် တပ်သားတွေ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတပ်သားတိုင်း တောင်းကိုသယ်လို့။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eလက်တွေလည်း နီရဲရဲ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eရွာမှာလည်း မီးတောက်နီရဲရဲ။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e “ပေပင်မော်” ရွာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတောင်းက တစက်စက် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eလမ်းတစ်လျှောက်မြက်နီနီ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအမှတ်ရစရာ ယူခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းအပုံ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eခပ်မြင့်မြင့် လူတစ်ရပ်လောက် ရှိမယ်။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတစ်ခေါင်းပေါ် တစ်ခေါင်းထပ် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသွားကြဲကြဲ မျက်စေ့ကြောင်တောင် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဒေါသဝေဒနာ အထိတ်တလန့် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eမီးလောင်မှိုင်းစွဲတဲ့ အသားပေါ်မှာပဲ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eမြင်သာတယ်။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတပ်ကြပ်ကြီး “ပရပ်တေဝါရေ”\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအောင်ပွဲခေါင်းပုံကြီးပေါ်မှာ သူ့ဗိုလ်ခေါင်းကိုတင် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသူ့သားခေါင်းကို အောက်ကခံ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဓားတစ်လက် ဒေါင်းလံတစ်ခုကိုလည်း ချထား\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဘယ်သူ့ပွဲလည်း ကမ္ဘာသိစေ မြင်စေ။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤမျှ ကြောက်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ကဗျာကို အပြည့်အစုံကိုးကား ရသည်ကို စိတ်မကောင်းလှပါ။ သို့သော် မြန်မာအင်္ဂလိပ်ဆက်ဆံရေးသမိုင်း၏ အဆိုးဝါးဆုံးကာလဟု ခေါ်ရမည့် ၁၈၈၆ မှ ၁၈၉ဝ ကာလနှင့် ပတ်သက်သော အသေးစိတ်ကိစ္စတို့ကို ဟာဗေသည် တမင်သက်သက်ထိန်ချန်ထားကြောင်း ထင်ရှားစေလို၍သာ ဖော်ပြရခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ပုသိမ်အရေးပိုင်ထံသို့ ၇ နိုဝင်ဘာ ၁၉၂၆ ရက်စွဲနှင့် ဟာဗေရေးသောစာတွင် အိန္ဒိယမြေတိုင်းဌာနမှ ဗိုလ်ကြီး ‘လဲရောက်”၏ အကူအညီဖြင့် ကဗျာထဲက ရွာကို ရှာ၍တွေ့ကြောင်း သိရပါသည်။ ကံဆိုးလှသောရွာမှာ ငဝန်မြစ်တွင်းသို့ ပေပင်ချောင်းစီးဝင် ရာ မြစ်ဆုံတွင်ရှိသော ပေပင်မော်ရွာဖြစ်၍ ထိုရွာမှ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦး ၏ ကျမ်းကျိန်၍ ထွက်ဆိုချက်မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           \u003cstrong\u003eဘုရားပျက်နဲ့ သစ်အုပ်နေရာမှာ ရွာငယ်တစ်ရွာရှိဖူးပါတယ်။ ကုလား ကြီးတက်တော့ ဗမာတပ်က အဲဒီက ခံတိုက်ဖူးတယ်။ ဒီစီဗွိုင်” တွေကို ကွပ်ကဲ ရင်း ရွာကို အတိုက်မှာ အင်္ဂလိပ်စစ်ဗိုလ်ကျဆုံးသွားပါတယ်။ အဲဒီအခါမှာ စီဗွိုင်တွေဟာ အမျက်ဒေါသ မထိန်းနိုင်ဘဲ ရွာကို ဗုံး၊ သေနတ်တွေနဲ့ တရစပ်ပစ်ခတ်ပါတယ်။ ရွာတစ်ဖက်ပေါက်က ပြေးထွက်လာတဲ့ ရွာသားတွေကို ရှိုထဲက ချုံခိုစောင့်နေတဲ့ စီဗွိုင်တွေက မိန်းမနဲ့ကလေးသာ ချန်ပြီး အားလုံး ကို သတ်ပစ်ပါတယ်။ ဗိုလ်ရဲ့ သင်္ချိုင်းမြေပုံပေါ်မှာ သေသူတွေရဲ့ ခေါင်းတွေကိုဖြတ်ပြီး တင်ပစ် ခဲ့ကြပါတယ်။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟာဗေ၏ ကျောင်းသုံး မြန်မာသမိုင်းစာအုပ်သည် သူရည်မှန်းသည့် အတိုင်း (၁၉၂၀\/၃၄) အတွင်း ပညာရေးအစီရင်ခံစာများ၌ သုံးစွဲသည့် ဝေါဟာရ အတိုင်း အင်ပါယာစွဲကို ဖြန့်ရန်” အလွန်အသုံးဝင်အောင်မြင်လျက် ရှိပါသည်။ ယခင်ပညာဝန်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော “အက်စ်ဒဗလျူ ဘောက်” ရေးသည့် ကျောင်း သုံးသမိုင်းစာအုပ်တွင် နယ်ချဲ့ဝါဒဖြန့်ပုံ မကျစ်လစ်သဖြင့် ရှစ်တန်းကျောင်း သားလောက်ကပင်မဟုတ် မတရားတစ်ဖက်စွန်း ပုတ်ခတ် ရေးသားမှန်း သိသာလွန်းသဖြင့် ယင်းကို ပယ်၍ ဟာဗေ၏စာအုပ်ကို အစား ထိုးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ဟာဗေ၏ စာအုပ်မှာ ရေးသားပုံစေ့စပ်ခြင်း၊ ပညာရှင်လက်ရာပုံပေါ် ခြင်း၊ ကြည့်ချင်စဖွယ် ရုပ်ပုံမြေပုံဓာတ်ပုံများ ပါခြင်းကြောင့် တက္ကသိုလ် ဝင်အဆင့်သို့ ရောက်လာသော ကျောင်းသားများ လက်ဝယ်သို့ ခြံတွင်းဝံပုလွေ သွင်းပေးလိုက်ဘိသကဲ့သို့ ရှိပါတော့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံအနှံ့ကျောင်းများတွင် အနှစ်အစိတ်ပြန့်အောင်ပင် ထိုစာအုပ်ကို သုံးစွဲခဲ့ကြရာ၊ ကျောင်းသားတစ် သုတ်ပြီး တစ်သုတ် မြန်မာသမိုင်းနှင့်ဆိုင်သမျှကို ထိုစာအုပ်ဖြင့် နယ်ချဲ့ အကြိုက်ပုံစံသွင်းပေးခြင်း ခံခဲ့ကြရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဦးဖိုးကျားနှင့် ဦးဘသန်းတို့က ရဲဝံ့စွာ မြန်မာသမိုင်းကျောင်းသုံး စာအုပ်များကို ရေးသား၍ ပုံမှန်မြင်ကြစေရန် ကြိုးစားဖော်ထုတ်သော်လည်း သူတို့ကိုယ်တိုင် နေရာများစွာ၌ ဟာဗေ၏ အမှောင့်ပယောဂဝင်နေသည်ကို တွေ့ရ၍ ထိုစာအုပ်များမှာ မြန်မာဘာသာဖြင့် ရေးသားလျက် အမျိုးသားကျောင်းများ၌သာ သုံးကြရသောကြောင့် (ဟာဗေ၏ စာအုပ်ကဲ့သို့ ဖတ်ဖူးသူ မများနိုင်သဖြင့်) မြန်မာပညာတတ် လူငယ်တို့ အတွေးသန္တာန်၌ ငါတို့ တယ်ဖျင်းခဲ့ပါကလားဟူသော အစွဲမှာ ကြီးထွားနေမည်သာ ဖြစ်ပါသည်။ “ဟော” နှင့် “ကေဒီ” တို့ကမူ ယင်းကိုပင် အကျယ်ချဲ့ပြန်လျက် သီပေါမင်းနှင့် သနားဖွယ်ဖြစ်သော မွန်စီယာဟတ်စ်”တို့ကိုပင် ရင့်သီးသော စကားလုံးတို့ ဖြင့် ထုကြထောင်းကြပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569217790101,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_0f906ab2-1cf6-45c5-a4b4-b95b035120cc.jpg?v=1730212322"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-လူတွေအကျိုးကိုရှေးရှုပြီးရေးတဲ့မြန်မာသမိုင်း၂၀၀၃စာစု","title":"လူတွေအကျိုးကိုရှေးရှုပြီးရေးတဲ့မြန်မာသမိုင်း ၂၀၀၃ စာစု","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eညောင်ရမ်းနောက်ဆုံးမင်း နှစ်ဆက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တနင်္ဂနွေမင်း သီရိပဝရ မဟာဓမ္မရာဇာဓိပတိ (၁၇၁၄-၁၇၃၃)နဲ့ စဉ့်ကူးမင်း မဟာဓမ္မရာဇာဓိပတိ (၁၇၃၃-၁၇၅၂)တို့ လက်ထက်တွေမှာ မဏိပူရအရေး၊ ဟံသာဝတီအရေးနဲ့ ကွေ့အရေးဆိုပြီး ဖြေရှင်းမနိုင်တဲ့ အရေးသုံးပါးကို ကြုံတွေ့ကြရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြည်တွင်းမှာ မင်းရဲ့ သြဇာ ကျဆင်းပြီး အုပ်ချုပ်ရေးပျက်ပြားတာက အခြေခံအကြောင်းရင်း ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တနင်္ဂနွေမင်း နန်းရတဲ့အခါ ဘထွေးတော်တွေဖြစ်တဲ့ ပုဂံမင်းနဲ့ တောင်ငူမင်းတို့က ပုန်ကန်ပါတယ်။ သူပုန်ကို နှိမ်နင်းဖို့ တပ်ပေါင်း ၄၀၊ ဆင် ၁ဝဝ၊ မြင်း ၁ဝဝဝ၊ စစ်သည် ၄ဝဝဝဝ လွှတ်တယ်။ ပုဂံမင်း ထွက်ပြေး ပြီး တောင်ငူမင်းက အညံ့ခံတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         တနင်္ဂနွေမင်းလက်ထက် ထင်ရှားတဲ့အကြောင်းအရာတစ်ခုက ရာဇ ဝင်ကြီးကို စဉ့်ကိုင်သူဌေးသား မောင်ကုလားက ပြုစုတယ်။ မြန်မာစကား ပြေ အရေးအသားကောင်းတယ်လို့ ချီးကျူးကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ရှင်ဘုရင်ရဲ့ ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေက\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁။           ခမည်းတော် စနေမင်း (၁၆၉၈-၁၇၁၄) ပလဲပ အရပ်မှာ တည်ခဲ့တဲ့စေတီကို ရွှေလုံးတော်ပြည့်ကပ်လှူပြီး ရွှေထီးတင်လှူတယ်။ ပြီးတော့လောကမာန်အောင်လို့ ဘွဲ့ အမည်ပေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂။          ၁၇၁၇ မှာ မှန်စီကျောင်း ဆောက်ပြီး ချင်းတွင်းရွာ၊ ဆရာတော် ဂုဏဝိန္ဒ ရာဇဂုရုကို တင်လှူတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၃။         ၁၇၁၈ မှာ ဦးနက်ချောင်းနားစေတီနဲ့ကျောင်း၊ စစ်ကိုင်း ရှင်လှ ပဉ္စ မာလိန်ဘုရားနဲ့ စောင်းတန်းသုံးသွယ်၊ လောကဒုဿမာရ်အောင် စေတီ၊ တောင်လေးလုံး သာထွန်းဦးဘုရား၊ ဂန္ဓမာဒနတောင် ဇောတိရသ မာန်အောင်ဘုရားတွေကို တည်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၄။          ၁၇၂၀ ပြည့်နှစ်မှာ မိုးထိကျောင်းဆောက်ပြီး ရှင်အနန္တဓဇ ဆရာတော်ကို တင်လှူတယ်။ ရှင်ဖြူရှင်လှရင်ပြင်တော်ပေါ်မှာ မှန်စီ ရွှေချ ဇရပ်ကြီး ဆောက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၅။         ၁၇၂၅ မှာ စစ်ကိုင်းမြစ်ဆိပ် သောတာပန်အရပ်မှာ ကျောက်ဖြူ ဆင်းတုကြီး ထုလုပ်ပြီး လောကမာရ်အောင်လို့ ဘွဲ့တပ်တော်မူတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၆။          ၁၇၂၆ မှာ အမြင့်မြို့ မံဘုရားကြီးကို ထီးတင်တော်မူတယ်။ လောကသရဖူဘုရားကို တည်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၇။          ၁၇၃၁ မှာ စကျင်တောင်က သလင်းကျောက်ဖြူကြီးကို ဆင်းတုတော်လုပ်ပြီး အုတ်ပြဿဒ်နဲ့ ထားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၈။          ၁၇၃၂ နန်းတော်သစ်တောင်ဘက်မှာ ဝင်္ကဘာတောင်လေးလုံးစေတီနဲ့ မှန်စီကျောင်း ဆောက်တယ်။ ပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၉။          နယုန်လရောက်တိုင်း စာမေးသဘင်ပြုတော်မူတယ်။ သဒ္ဒါ၊သဂြိုဟ်၊ ယမိုက်၊ ပဌာန်း၊ ဉာ်၊ ဋီကာတိုင်အောင် ပြန်ဆိုနိုင်ရင် ပထမကျော် သမုတ်တယ်။ ဘွဲ့ ရပဉ္စင်းသာမဏေရဲ့ ဆွေမျိုးတွေကိုမြင်းသွေးသောက်စုမှာ ထည့်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၀။          ပိဋကသုံးပုံကို မင်အက္ခရာရေးစေပြီး ပိဋကတိုက်တော်မှာ ထားပြီးကိုးကွယ်တယ်။ -ကသည်းဘုရင် ဂါရပ်နာဝါစ်က ၁၇၂၃ မှာ သမီးကညာ ဆက်မယ် လို့ သံစေပြီး လျှောက်ထားတယ်။ သမီးကညာကို ကြိုယူဖို့ လူ ၃ဝဝ ခန့် ကို ဖောင်ပန်းလှေတက်တွေနဲ့ ရူးဝကို လွှတ်လိုက်တယ်။  \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e       ကသည်းဘုရင်က အကြိုလာသူတို့ကို ဖမ်းဆီးသတ်ဖြတ်တယ်။ သောင်းသွပ်မြို့ကိုလည်းသိမ်းယူတယ်။ တနင်္ဂနွေမင်းက ၁၈ နိုဝင်ဘာ၊ ၁၇၂၄ မှာ ပဌနဂိုရ်စား မင်းရဲသီဟကျော်ကို ဗိုလ်မှူးခန့်ထားပြီး ဆင် ၅ဝ၊ မြင်း ၃ဝဝဝ၊ စစ်သည်သူရဲ ၃ဝဝဝဝ ကို စေလွှတ်တယ်။ မင်းရဲသီဟကျော်တို့ ချင်းတွင်းမြစ်ကို ကူးမိပြီ ဆိုတဲ့အခါ ကသည်းတွေက ခံစစ်မလုပ်ဘဲ မြို့ရွာက ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင် နေကြတယ်။ လမ်းခရီးကြမ်းလို့ စစ်သည်တော်တွေ ကျောက်ဝက်သက် အဖျားအနာ နှိပ်စက်လို့ မင်းရဲသီဟကျော် တပ်ခေါက်ပြီး ပြန်ခဲ့တယ်။ ဘုရင် က စစ်အပြီးမသတ်နိုင်ဟု အမျက်ထွက်၍ မင်းရဲသီဟကျော် အပြစ်ပေးခံ ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         တနင်္ဂနွေမင်းလက်ထက် ဇင်းမယ်က ပုန်ကန်တယ်။ ၁၇၂၂ ခုနှစ် ဇင်းမယ်မြို့ဝန်ဖြစ်တဲ့ မင်းရဲနော်ရထာ၊ ၎င်းကိုဆက်ခံတဲ့ မြေနဲမြင်းမှူး၊ ၎င်းနောက် နန္ဒပတေ့ စတဲ့လူတွေက “ငွေကြေးစားယူကာ ဇင်းမယ်သူ ဇင်းမယ်သားတို့ကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းသဖြင့်” သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ခန ဒိဗ္ဗကို မင်းမြှောက်ကြတယ်။ ဇင်းမယ်ပုန်ကန်တာကို တနင်္ဂနွေမင်း ကြားတဲ့ အခါ ၃ဝ စက်တင်ဘာ၊ ၁၇၃ဝ မှာ မြို့သစ်စား မင်းရဲရန္တသူကို ဗိုလ်မှူးခန့် ပြီး တပ် ၁၇၊ ဆင် ၅ဝ၊ မြင်း ၁ဝဝဝ၊ စစ်သည် ၁ဝဝဝဝ တို့ကို စေလွှတ် တယ်။ ဇင်းမယ်သားတို့ မြို့ကို အခိုင်အလုံ ပြုလုပ်ခံတဲ့အတွက် မအောင် မြင်။ ၁၇၃၁ တွင် တပ်သစ်တွေ စေလွှတ်ပေမဲ့ မအောင်မြင်။ အဲဒီအချိန် ကစပြီး ကုန်းဘောင်ခေတ်ဦးတိုင်အောင် လွတ်လပ်တဲ့ နိုင်ငံအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့တယ်။ တနင်္ဂနွေမင်းဟာ ၃ နိုဝင်ဘာ၊ ၁၇၃၃ မှာ နတ်ရွာစံတယ်။ သားတော် မဟာဓမ္မရာဇာဓိပတိ အရိုက်အရာကို ဆက်ခံတယ်။ အရည် အချင်း ညံ့တဲ့ ငယ်ဆရာ ရာဇနန္ဒကို အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာ အပ်နှင်းမိသဖြင့် တိုင်းရေးပြည်မှု အစီအမံလျော့ကျ ညံ့ဖျင်းရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         မှူးကြီးမတ်ကြီး အနီးအဝေး ပေးတော်မူသည်မှာလည်း အရည် အချင်း အရင်းအမြစ် စိစစ်တော်မူလေ့မရှိ (အုပ်၊ ၂၊ ၁၂ဝ)လို့ မှတ်ချက်ချ တာ ခံရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ပြည်ထဲအရေး၌ ကိုယ်တော်တိုင် စိစိစစ်စစ် မြစ်မြစ်ခြေခြေ ဝေဖန် ခွဲခြမ်းတော်မူလေ့မရှိ။ အပျော်အရွင် သဘင်မှုနှင့်သာ အလျော့အမေ့ နေလေ့ ရှိတော်မူသည် (ကုန်း ၁၊ ၂၁)။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ပွဲသဘင်များမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         တန်ခူးလတွင် ရေဖြန်းသဘင်နှင့် နှစ်သစ် ကန်တော့ဇာတ်သဘင်၊ ကဆုန်လတွင် ညောင်ရေသွန်းပွဲ၊ နယုန်လတွင် စာမေးသဘင်၊ ဝါဆိုတွင် ပဉ္စင်းခံရှင်ပြု၊ ဝါခေါင်တွင် စာရေးတံသဘင်၊ တော်သလင်းတွင် လှေပွဲ သဘင်၊ သီတင်းကျွတ်လတွင် ဆီးမီးမြင်းမိုရ်သဘင်နှင့် ဝါကျွတ်ကန်တော့ လက်ဆောင်တော် ဆက်ပွဲ၊ တန်ဆောင်မုန်းလတွင် ကထိန်သင်္ကန်း အလှူတော်၊ ကြာသင်္ကန်း၊ တန်ဆောင်တိုင်နှင့် နက္ခတ်သဘင်၊ နတ်တော်လတွင် ဆင်ပွဲသဘင်၊ မြင်းဖမ်းသဘင်၊ ပြာသိုလတွင် မြင်းခင်းသဘင်၊ တပို့တွဲ လတွင် ယာဂုနှင့် မီးပုံသဘင်၊ တပေါင်းလတွင် ဘုရားပွဲတော်သဘင်များ ကို ပြုလုပ်စေတယ်။ အလှည့်ကျ ပျော်ပါးခါသာ စံနေတော်မူတယ်။ (ရီရိ ၁၉၇၅၊ ၂၂)။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ပြည်တွင်း၌ ရာသီဥတု ဖောက်ပြားလို့ လယ်ယာကိုင်းကျွန်း အလုပ် အဆောင် ပျက်ကွက်တယ်။ ဆန်ရေစပါး ရှားပါးတယ်။ ၁၇၅၂ မှာ အခြေ အနေ အဆိုးဆုံး ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e၂၀၀၃၊ ဇန်နဝါရီ၊ ကလျာမဂ္ဂဇင်း။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569220804757,"sku":"","price":5225.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_2f12fda6-6c30-446b-a37d-dd25e61035b0.jpg?v=1730212384"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-လူကြီးမရှင်းသာတဲ့လူငယ်ပြဿနာ","title":"လူကြီးမရှင်းသာတဲ့လူငယ်ပြဿနာ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eအင်းဝ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ( ၁ ) \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟံသာဝတီဆင်ဖြူရှင် (ဘုရင့်နောင် ၁၅ ဇန်နဝါရီ ၁၅၁၆ -၁၀ အောက်တိုဘာ ၁၅၁၈)တွင် မိဖုရားသုံးပါး၊ သားတော်သုံးပါး၊ ကိုယ်လုပ် တော် သုံးဆယ့်လေးပါး၊ သားတော်သုံးဆယ်ငါးပါး၊ သမီးတော် ငါးဆယ့် ခြောက်ပါး၊ ပေါင်းကိုးဆယ့်တစ် (နှာ ၈၃၊ ပေါင်း ၃၃၅) လည်း ပါတယ်။ ပဒေသရာဇ် (ရှမ်းစော်ဘွား) သမီးခင်ပြည့်စုံနဲ့ လက်ဆက်တဲ့အခါ သားကြီး ညောင်ရမ်းစား ရှင်ဦးပုတ် ၁၊ သားကြီးသေဆုံးလို့ သားငယ်ရှင်သစ္စာကညောင်ရမ်းကိုပဲ ဆက်ခံပြီး ညောင်ရမ်းစားလို့ တွင်သွားတဲ့ မင်းသားတစ်ပါး ရှိတယ်။ အဲဒီမင်းသားကို မောင်သစ္စာခေါ်တယ်။ နောင်အခါ အဝကို မင်းနေ ပြည်တော်ဖြစ်အောင် ပြန်ပြီးတည်ထောင်တဲ့ ညောင်ရမ်းမင်း ဖြစ်လာပါ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်းသားကို မောင်သစ္စာလို့ ဘာပြုလို့ခေါ်ရတယ်ဆိုတာကို ရှင်းပြ တဲ့ ပုံပြင်တစ်ခုရှိပါတယ်။ ရှင်ဘုရင်တွေဟာ ရောက်ရာနေရာက မိန်းမငယ် တွေကို သိမ်းယူလေ့ရှိတာကို ငါးရာ့ငါးဆယ် ဇာတ်တော်တွေထဲမှာလည်း တွေ့ရတယ်။ (ကဋ္ဌဝါဟနဇာတ် အမှတ် - ၇)။ မြန်မာ့သမိုင်း ရာဇဝင်ထဲ မှာလည်း ကျန်စစ်သားနဲ့ ဟံသာဝတီဆင်ဖြူရှင် (ဘုရင့်နောင်) တို့ကို ဒီလိုသားငယ်နဲ့မိန်းမလိုက်လာပုံကို ခိုင်းနှိုင်းပြီး ပြောလေ့ရှိကြပါတယ်။ နှမကောင်းစားရင် မောင်အိမ်ဦးခန်း၊ မောင်ကောင်းစားရင် နှမ မီးဖိုချောင်ဆိုတဲ့ မြန်မာတွေရဲ့ ပကတိဓလေ့ကိုမေ့ပြီး ကုလား၊ တရုတ်တွေရဲ့ အထီးမွေးမှ တန်ဖိုးထားတယ်ဆိုတဲ့ဓလေ့ လွှမ်းမိုးလာပုံကိုလည်း တွေ့ရတာဖြစ်ပါတယ်။ ဆင်ဖြူရှင်နဲ့ မိန်းမငယ်အကြောင်းကို ရာဇဝင်ကျမ်းဆိုတာမှာ ဒီလို တွေ့ တယ်လို့ ရေးထားတာကို မြန်မာတရားဥပဒေထုံးဖြစ်ပုံ ဓလေ့တစ်ခုနဲ့ ပတ် သက်နေလို့ အောက်မှာ ကူးယူဖော်ပြလိုက်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ညောင်ရမ်းမင်းတရားကြီး ခမည်းတော် ဆင်ဖြူရှင်မင်းတရား သည် ရှမ်းပြည်တစ်ခွင်ကို သုတ်သင် ရှင်းလင်းလိုသောကြောင့် ချီတော်မူရာ ညောင်ရမ်းအရပ်တွင် သတို့သမီးတစ်ယောက်ကို မြင်တော်မူ၍ တိမ်းမတ် တော်မူသည်နှင့် အပါးတော်တွင် စေပါးတော် မူရာ အမြတ် အစွန်းရှိသည် ကို သိ၍ သမီးမွေးမြင်မှု သည်လက်စွပ်ကိုရောင်းချ စားသောက် မွေးမြူ လေတော့။ သားမွေးမြူလျှင် သားငယ်ကို ယူ၍လာခဲ့၊ မိန့်မှာတော်မူသည့် အတိုင်း မယ်တော် နေ့လစေ့၍ ဖွားမြင်လျှင် သားငယ် ယောက်ျားဖြစ်၍ ဟံသာဝတီမြို့ကိုသားတော် နှင့် မယ်တော်ရောက်လာ သည်နှင့် အကြောင်း ရှိမဲ့ကို ပြန်လည် လျှောက်တင်ကြား၍ သိတော်မူလျှင် ရှက်စနိုး၍ ကွယ်ဝှက်တော်မူသော်လည်း အထက်ကတိရှိတော်မူရင်း ဖြစ်သည်ကို သိ၍ အမတ် ကြီးဗညားဒလအား စွပ်ခြင်းတရား၌မည်သို့ ဖြစ်သင့်သည်၊ စိစစ်တော် မူလျှင် အရှင်နှင့် ကျွန်ဖြစ်၍ ဆင်းရဲသားကဲ့သို့ ဝှက်ကွယ်ဆိုနိုင်ခဲ့ သည့်အမှု ဖြစ်သည်။ ရေပြိုင်စေ စီရင်ရန်ရှိသည်တွင် ယခုအမှုမှာ ထိုသူငယ်မလည်၌ စာခွေ စွပ်၍ နှာကိုရေမှာ နစ်စေသင့်သည်၊ နန်းထက်တွင်ပင် သည်အစီရင် အတိုင်း ပြီးပြေအောင်စီရင်၍ ခြေထောက်ကို ရွှေအင်တုံနှိုက် ရေနစ်စေရ သည်။ သူငယ်မကိုလည်း ၎င်းရွှေအင်တုံ၌ နာနစ်စေရသည်။ ထိုအခါ ငါးခုကိုက်သကဲ့သို့ ထင်တော်မူ၍ခြေမတော် ကို နှုတ်သိမ်းလျှင် သူငယ်မ အား နှာနစ်စေရာမှ ဖော်စေ၍ တရားအနိုင်ပေးရလေသည်။ မိန်းမငယ်ကို နန်းတင်တော်မူ၍ သားတော်အကြီးကို ရှင်ဦးပုတ် အငယ်ကို သစ္စာမူရင်း အကြောင်းနိမိတ်ကိုစွဲ၍ မောင်သစ္စာဟူသော အမည်ကို မှည့်ခေါ်လေသည်။ မောင်သစ္စာ အရွယ်ရောက်သည့်အခါ ညောင်ရမ်းမြို့စားသနားတော်မူသည်။ထိုမင်းသား ရှင်ဘုရင်ဖြစ်သည့်အခါ ညောင်ရမ်းမင်းတရားဟု ထင်ရှားကျော်စောသည်။ အဝမြို့ကို ထပ်မံတိုးချဲ့ တည်ထောင်ပြီးလျှင် ရတနာပူရမြို့ သမုတ်၍ ထီးနန်းစံသည်။ (ရာဇဝင်ကျမ်းမှ ထုတ်နုတ်ချက်၊ တင်၊ ၄၊ ၁၉၇၆ ပြန်ပုံနှိပ်၊ ၂၇၆-၇)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စောစောက ပြောပြီးတာနဲ့ အခုကောက်နုတ်ချက်ကို ပြန်ဆက်ပြီး ဇာတ်လမ်းဖော်ရရင် ရှင်ဘုရင်ကို သူ့ကလေးအဖေပါလို့ စွပ်စွဲတဲ့သူငယ်မညောင်ရမ်းက ခင်ပြည့်စုံဖြစ်တယ်။ ပထမအိမ်ထောင်နဲ့ သား (ရှင်ဥပုတ်) တစ်ယောက်ရှိပြီး ရှင်ဘုရင်နဲ့ရတဲ့ သားကအငယ်၊မောင်သစ္စာလို့ ဟံသာ ဝတီနန်းတော်ရောက်မှ မှည့်ခေါ်တာဖြစ်မယ်။ အဲဒီမောင်သစ္စာ အပကို ပြန်လည်ထူထောင်ပြီး ရတနာပူရလို့ သမုတ်တက်လို့ ၂၇၊ သြဂုတ် ၁၅၄၇ ကစပြီး နန်းစံပါတယ်။ သတိုးမင်းဖျား (၁၃၆၄-၇) က အဝကို ၁ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၃၆၅(မှန်၁၊၁၉၆၃ နှိပ်-၃၉၄)မှာ ဧရာဝတီ၊ဒုဋ္ဌာဝတီ (မြစ်ငယ်) မြစ်ဆုံအရပ် ကို ရွေးပြီး မြို့တည်ခဲ့တယ်။ မြို့နေရာ ကျယ်နိုင်သမျှကျယ်အောင် ငကျည်း အင်း၊ ကျောက်မော်အင်း၊ အင်းဘူးနဲ့ ဥနဲအင်းတွေကို မြေဖို့ပြီး မြို့ကွက်ချ တယ်။ ဒါကိုလုပ်ရတာရဲ့ ပဓာနရည်ရွယ်ချက်ကတော့ လုံခြုံရေး ကာကွယ် ရေးကိစ္စ ဖြစ်ပါတယ်။ မြောက်ဘက်က ရှမ်းတွေက (အများသိတဲ့အတိုင်း) ၁၃၆၄ မှာ တောင်ဘက်ဆင်းလာပြီး မြို့တော်နှစ်မြို့ဖြစ်တဲ့ ပင်းယနဲ့စစ်ကိုင်း ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပါတယ်။ အခု မြို့တော်သစ်ဆောက်ဖို့ ရွေးထားတဲ့နေရာက ပင်းယ စစ်ကိုင်းတည်ရာ အရပ်တွေထက် အများကြီးသာပါတယ်။ မိုးအခါ ရေပတ်လည်ဝိုင်းပြီး ကျွန်းဖြစ်နေလို့ ရန်သူတွေကို အလိုလိုဟန့်တားပြီး ဖြစ်နေပါတယ်။ (မှန် ၁၊ ၁၉၆၃နှိပ်၊ ၃၉၆)။ ဒီနေရာကို “အခွဆုံ”လို့လည်း ခေါ်ပါတယ်။ (မှန် ၁၊ ၁၉၆၃ နှိပ်၊ ၃၆၄)။ အရင်က “တမ္ပဒီပါလို့လည်း ခေါ်တယ် ၂၀၊ အောက်တိုဘာ ၁၃၀၉မှာ နန်းတက်တဲ့ (သန်းထွန်း ၁၉၅၉၊ ၁၂၂) တစီးရှင် သီဟသူ (၁၃၀၉-၂၅) လက်ထက်ရောက်တဲ့အခါကစပြီး အင်းဝလို့ခေါ်တယ်။ (မှန်၁၊ ၁၉၆၃နှိပ်၊ ၃၉၈)။ ၁၅၉၈ ရောက်တဲ့အခါညောင်ရမ်းမင်း (၁၅၉၈- ၁၆၀၆)က ရွှေဝလို့ခေါ်ရတယ် (မိန့်ချုပ် ၃ဝ ဩဂုတ် ၁၅၉၈)။ ၁၃၆၅ နန်းတော်တည်တဲ့အခါကပဲ မြို့ကို ရတနာပူရ ရွှေဝလို့ သမုတ်ခဲ့ပါတယ်။ (မှန် ၁၊ ၁၉၆၃ နှိပ်၊၃၉၆)။ မြို့တည်စကမြို့တည်မင်းပါ သိပ်ပြီး ဘုန်းလက်ရုံးအာဏာနဲ့ ပြည့်စုံလှတယ်လို့ မဆိုနိုင် ပါ။ ပင်လယ်ဒေသတွေနဲ့ သုံးနှစ်ကြာအောင် တိုက်ခိုက်သိမ်းသွင်းပြီးတဲ့အခါ အဝနိုင်ငံဟာ တစ်ဆယ့်ကိုးမြို့ ဖြစ်လာပါတယ်။ အဲဒီတစ်ဆယ့်ကိုးမြို့ ရွာ နယ်ပယ်တွေက စကု၊ စစ်ကိုင်း၊ ညောင်ရမ်း၊ တကောင်း၊ တပယင်း၊ တလုပ်၊တောင်ငူ၊ တောင်တွင်းကြီး၊ တောင်ပြုံးကြီး၊ ပခန်းကြီး၊ ပုဂံ၊ ပေါက်မြိုင်၊ ပြည်၊ မက္ခရာ၊ မြေဒူး၊ ရမည်းသင်း၊ ရေလွှဲငါးခရိုင် (ရမည်းသင်း၊ ပက်ပိုင်၊ မြကောင်း၊ တောင်ညိုနဲ့ တမြင်ဆန်း)နဲ့ ဝတီးဝရင်းတုတ်ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်ဆက်ခံကြတဲ့ တတိယတျာဖျာ (ခင်းကြီးစွာ စော်ကဲ ၁၃၆၇၁၄၀၀)က ၃ စက်တင်ဘာ ၁၃၇၅ (သန်းထွန်း ၁၉၅၉ခ၊၁၂၈)မှာ နန်းတင် ပါတယ်။ မှတ်တမ်းတစ်ခု (စာရင်း ၆၈၂)အရရှမ်းတို့ဖျက်ဆီးလို့လုံးဝပျက်စီးနေတဲ့ မြန်မာဒေသမှာ (ရွှေကျောင်း ကြီး ဆောက်လုပ်ပြီးစီးလို့) ၇ဖေဖော်ဝါရီ ၁၃၇၅မှာ ကျောင်း တင်ရေစက်ချ ပွဲလုပ်ပါတယ်။ (ရွှေကျောင်းတော်ကြီး ဒါယကာ) သိရီတိရီ ဖဝနာ ဒီတာ ပရေပဏ္ဍိတ ဓမ္မရာဇာရဲ့ လက်ရုံးရည် နှလုံးရည်ကြောင့် သာသနာပွင့်လင်း ပြန်တယ်၊ ရဟန်း ပုဏ္ဏားနဲ့ ရပ်သူ ရွာသား ယောက်ျား မိန်းမတွေလည်း ဒါနသီလတို့ကို ဆောက်တည်ကျင့်သုံးနိုင်လို့ မြန်မာ မင်းနေပြည်ဖြစ်တဲ့ အဝလဲ ကြီးပွားစည်ပင်လာလို့ တာဝတိသာတမျှ သာယာလျက်ရှိပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ၁၄ ရာစု အကုန်ပိုင်းကို ရောက်တဲ့အခါ အဝဘုရင်ဟာ ပြန်လည် သာယာဖို့ ပြည်သူတွေကို စိုက်ပျိုးရေးမှာ အထူးအလေးထားပြီး ဆောင်ရွက် စေပါတယ်။ တောကျောင်းဘုန်းကြီး၊ တောမြတ်ကြီးတွေက စစ်ပြီးနှစ်တွေ မှာ ဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းကို ဦးဆောင်ပေးကြပါတယ်။ မြေရိုင်းနဲ့တောတွေကို စိုက်ပျိုးနိုင်အောင် လယ်ယာတည်တဲ့အလုပ်မှာ “တေနေသံဃာ”တွေက ခေါင်းဆောင်တယ်။ ဒါ့ကြောင့်လည်း နေရာဒေသအများမှာ ထွက်ကုန် သီးနှံနဲ့ အများကြီးဝေဆာလာတာကို တွေ့ရတယ်။ (သန်းထွန်း ၁၉၅၉က)။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ၁၄ ရာစုနှစ် ကုန်ဆုံးတဲ့အခါ အဝနိုင်ငံကို (ရန်အောင်မြင် ကျောက် စာမျက်နှာဘက် စာကြောင်း ၇-၉၊ သက္ကရာဇ် ၇၆၂၊ ခရစ်နှစ်၁၄၀၀) မှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖော်ပြရေးသားထားတာကို တွေ့နိုင်ပါတယ်။ (တင်လှ သော် ၁၉၅၉)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဘုရင်အနော်ရထာ မင်းခေါင် ၁၄၀၀-၂၂ ဟာ ၂၅ နိုဝင်ဘာ ၁၄ဝဝ က သူပိုင်တဲ့ မြန်မာပြည်ဟာ တနု၊ ပေါင်းလောင်အမြီးရောက်တို့ နေရာ ကို လွန်ပြီး ခံတီ၊ မုန်နဲ့ ကျိုင်ခြား (လွန်ပြီး) ဝတ်စားမရှိ၊ လူကိုသတ်ပြီး ယဇ်ပူဇော်တဲ့ နဂါ(လွန်ပြီး) တိမ္မသာလ (အထက်အာသမ်ရှိ ဒိမသကဆရိ ယ) အထိ၊ဒါ့အပြင် တစ်ကုန် တလကစပြီး (ဘယ်)အထိရောက်ပါတယ်။ ( အဝပိုင်နက်ကို ဖော်ပြပုံက ဒီကောက်နုတ်ချက်မှာ သိပ်မရှင်းပါ။ ခရစ် ၁၄၀၀ က စာရင်းကိုကြည့်ပါ။ (မှန်၁၊ ၁၉၆၃၊ ၄၅၂)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကန်းနီ၊ ကျောက်ပန်းတောင်း၊ ခွင်းထောင်း၊ စကု၊ စကိုင်း၊ စလေ၊ စံလင်း၊စဉ့်ကူး၊စည်ပုတ္တရာ၊စည်သာ၊ငစဉ့်ကူး၊ရေနံ၊ညောင်ရမ်း၊ တကောင်း၊ တပယင်း၊ တလုပ်၊ တောင်ငူ၊ တောင်တွင်း၊ ထီးလင်း၊နတ်မောက်၊ ပဒုံ၊ ပထနဂိုရ်၊ ပုခန်းကြီး၊ ပုခန်းငယ်၊ ပုဂံ၊ ပင်လယ်၊ ပင်းတလဲ၊ ပြည်၊ ပြင်စည်၊ ဗန့်ကျီဆယ်တိုက်၊ မက္ခရာ၊ မင်းတပ်၊ မင်းတုန်း၊ မြအောင်၊ မြေထဲ၊ မြေဒူး၊ မြင်စိုင်း၊ ယော၊ ယင်းတော်၊ ရမည်းသင်း၊ ရေနံချောင်း၊ ရွာသာ၊ လယ်ကိုင်း၊ လောင်ရှေ၊ လှိုင်းတက်၊ ဝတီး၊ သရက်၊ သာဂရ၊ သာယာဝတီ၊ အမြင့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အဝနဲ့ ဟံသာဝတီစစ်က ၁၃၈၆ က စတယ်။ ၁၄၂၂ ထိ တိုက်ကြ တယ်။ ကြားမှာ ၁၄၀၅ က ခေတ္တရပ်နားပြီး ရန်သူဘုရင်နှစ်ပါးဟာ ပြည် ဆံတော်ရှင် ဘုရားမှာတွေ့ကြပြီး နှစ်နိုင်ငံနယ်နမိတ်က ဒီလိုသတ်မှတ်ပါ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အထက်အညာ မြန်မာဒေသနဲ့ အောက်ပိုင်း (မွန်)အရပ်ကို ပိုင်းခြားဖို့ နယ်နမိတ်တိုင်ကို (အရှေ့အနောက်တန်းလျက်) အရှေ့ဆပကာ၊ အနောက် တပင်တရောင်းမှာ စိုက်ထူရမယ် (တင်လှသော် ၁၉၅၉၊ ၁၄၆)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဒီနှစ်နေရာစလုံးဟာ (တပင်တရောင်းက) အနောက်ပြည်အောက် ကပ်ရက်၊ ဆပကာက အရှေ့တောင်ငူ အောက်ကပ်လျက် တည်ရှိနေကြပါ တယ်။ မြန်မာနဲ့ မွန် တိုက်ခိုက်ကြရာမှာ နှစ်ဖက်စလုံး လယ်ယာမြေတွေ အများကြီး ပျက်စီးထိခိုက်နစ်နာတယ်။ အဲဒါအပြင် တစ်ချိန်တည်းမှာပဲမြောက်ရှမ်းတွေက တောင်ဘက်ကို ဆင်းလာလုယက်တိုက်ခိုက်မယ့် အန္တရာယ်က အမြဲရှိနေပါတယ်။ အဝနန်းကို ၁၂ ဧပြီ ၁၅၀၁ က စပြီးစိုးစံတဲ့ ဘုရင် နရပတိ (ရွှေနန်းကြော့ရှင် ၁၅၀၁-၁၅၂၇)ဟာ အဝ ပထမခေတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e ၁၃၆၅-၁၅၂၈ က အဝရဲ့ တန်ခိုးကြီးအရေးပါတဲ့ မင်းတွေထဲမှာ နောက်ဆုံး မင်း ဖြစ်ပါတယ်။ တိုက်ပွဲမှာ ဒီမင်းက သေနတ်မှန်လို့ ၉ မတ်၊ ၁၅၂၇ မှာ ကျဆုံးသွားပါတယ်။ (မှန့် ၂၊ ၁၉၆၇ နှိပ်၊ ၁၃၆)။ သူ အဝထီးနန်းကို စိုးဆံဆဲမှာပဲ ၁၅၂၄ (မှန် ၂၊ ၁၉၆၇ နှိပ်၊ ၁၃၄) လောက်ကစပြီး တောင်ငူဟာ နိုင်ငံရေး အင်အားကြီးနိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်။ တောင်သူရဲ့ ပထမ ရှင်ဘုရင် မဟာသီရိဇေယျသူ ၁၅၃၀မှာ နတ်ရွာစံ (မှန် ၂၊ ၁၉၆၃ နှိပ်၊ ၁၃၉)တော့ သားတော် တပင်ရွှေထီး (၁၉၃၀-၅၁)က တောင်ငူက ဟံသဝတီကို ၁၅၃၈ (မှန်၂၊ ၁၉၆၃နှိပ်၊ ၁၄၁) မှာ ထီးနန်းပြောင်းပြီးတဲ့ အခါ အဲဒီအချိန်ကစတင်ပြီး အဝထက် ဟံသာဝတီက နိုင်ငံရေးမှာ အရေး ပါတဲ့နေရာဖြစ်လာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           မွန်ကျောက်စာတွေ (ချစ်သိမ်း ၁၉၆၅၊ သန်းထွန်း၊ ၁၉၆၉) အရ ဟံသာဝတီက မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံရေးမှာ တွင်ကျယ်ပုံကို အောက်ပါဇယား အင်းဆောက်လုပ်ပြီး ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003cstrong\u003e၁၁            ဇန်နဝါရီ            ၁၅၅၁            ဟံသာဝတီဆင်ဖြူရှင်(သီရိပဝရမဟာဓမ္မရာဇဓိရာ                                 \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e                                                                 ဇ တောင်ငူသိမ်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၃၀            သြဂုတ်            ၁၅၅၁              ဆင်ဖြူရှင် ပြေသိမ်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၁၂            မတ်လ            ၁၅၅၂                 ဆင်ဖြူရှင် ဟံသာဝတီသိမ်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၁၂           ဇန်နဝါရီ            ၁၅၅၄                ဆင်ဖြူရှင် ဘိသိက်ခံ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၂၂            ဇန်နဝါရီ            ၁၅၅၄                 ဆင်ဖြူရှင် ဟံသာဝတီကထွက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e                                                                  (မြောက်ဘက်တစ်ခွင်သျှမ်းကိုသိမ်းရန်) \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၈           ဇန်နဝါရီ            ၁၅၅၇                  ဆင်ဖြူရှင် အဝကိုမြောက်ကြောင်းချီ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၁၀          ဇန်နဝါရီ           ၁၅၅၇                   ဆင်ဖြူရှင် မိုးမိတ်၊သီပေါ၊ပတ္တာမြားမြေသိမ်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၂၀            ဖေဖော်ဝါရီ      ၁၅၅၇                   ဆင်ဖြူရှင် ထီးချိုင့်ရောက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၆            မတ်                  ၁၅၅၇                   ဆင်ဖြူရှင် မိုးညှင်းသိမ်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၂၆           မတ်                  ၁၅၅၇                  ဆင်ဖြူရှင် မိုးကောင်းသိမ်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၂            ဧပြီ                     ၁၅၇၇                 ဆင်ဖြူရှင်က စော်ဘွားသေရင် လူကိုသတ်ပြီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e                                                                     ယဇ်ပူဇော်ပွဲ ဆက်မလုပ်ရလို့ အမိန့်တော်ပြန်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၉          ဧပြီ                       ၁၅၇၇                  ဆင်ဖြူရှင် မိုးကောင်းက ဟံသာဝတီပြန်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟံသဝတီဆင်ဖြူရှင် ၁၇၊ နိုဝင်ဘာ ၁၅၈၁မှာ နတ်ရွာစံတဲ့အခါ သားတော်ငါးဆူ ဒါယကာ (၁၅၈၁- ၁၆ဝဝ) က ထီးမွေဆက်ခံပါတယ်။ သူ့လက်ထက်မှာ စစ်ပွဲရပ်စဲတယ်မရှိ။ ဆက်ခါဆက်ခါ တိုက်ခိုက်နေရပါ တယ်။ ခမည်းတော်ရဲ့ နိုင်ငံတော်ဟာ ကျယ်ပြန့်လှလို့ နိုင်အောင် မအုပ်စီး နိုင်ပါ။ သူ့လက်အောက်က လွတ်ထွက်သွားကြတာကို သူကပြန်သိမ်းသွင်း ဖို့ အမြဲကြိုးစားနေပေမဲ့ နောက်ဆုံး မထိန်းနိုင်တော့တာကို တွေ့ပါတယ်။ သူ့လက်အောက်မှာ ၂၉ နယ်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။ (စာရင်း ၁၀၄၈က)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကလေး၊ ကသည်း၊ ကံပေါက်၊ ခမ်းတီ၊ ခေမာဝရ၊ ခွေလုံ၊ စန္ဒာ၊ စိန့်၊ ဇင်ရုံ၊ ညောင်ရွှေ၊ တမလိတ္တိ၊ တမ္ပဒီပ၊ ပတ်ကျိုဝ်၊ ဗန်းမော်၊ မဟာနဝရ၊ မိုင်ခွန်၊ မိုင်စင်၊ မိုင်တီ၊ မိုင်ပေည်၊ မိုးကောင်း၊ မိုးညှင်း၊ မိုးနာ၊ မိုးနယ်၊ မိုးမတ်၊ မိုးဝန်၊သီပေါ၊ သုနာပရန္တ၊ သေဉ်ဝီ၊ အယုဒယတို့ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒီစာရင်းက ဟံသာဝတီ မပျောက်မီက လုပ်တယ်လို့ သိရပါတယ်။ စာရင်းလုပ်ပြီး မကြာမီ အဝ ပျက်တယ်။ အဝကို ပြန်ပြီး ထူထောင်မယ့် ပုဂ္ဂိုလ်ကတော့ ညောင်ရမ်းမင်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူအပိုင်စားရတဲ့ ညောင်ရမ်း ကိုပဲ ပထမရန်သူအပေါင်းရဲ့ အတိုက်အခိုက်ကို ခံနိုင်အောင် ၁၅၉၆ က စပြီး ပြင်ဆင်ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: right;\"\u003e\u003cem\u003eကလျာ၊ အမှတ် (၂၀၂)၊\u003c\/em\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: right;\"\u003e\u003cem\u003eဒီဇင်ဘာ၊ ၂၀၀၁။\u003c\/em\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: right;\"\u003e(ဒီအပုဒ်က ၂၀၀၁ ထဲကပေမယ့် ၂၀၀၂ နဲ့ တွဲနေတာမို့ ဒီအတွဲမှာပဲ တစ်ပေါင်းတည်း ဖော်ပြပေးပါတယ်။)\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569222115477,"sku":"","price":6300.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_5bd6c123-d489-4eb6-96a5-28340a9a730c.jpg?v=1730212421"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-မှိုင်ဋီကာအရပ်ရပ်ကနိုင်ငံတကာသဘောထားအထွေထွေ","title":"မှိုင်းဋီကာအရပ်ရပ်ကနိုင်ငံတကာသဘောထားအထွေထွေ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eမှိုင်းဋီကာအရပ်ရပ်က \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eနိုင်ငံရေးသဘောထားအထွေထွေ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          ပြည်ရွှေတောင်အနားက ဝါးလည်ရွာ ဦးစံဒွန်း၊ ဒေါ်အုံး တို့မှ ၂၃၊ မတ်၊ ၁၈၇၆ နေ့က သားငယ်တစ်ယောက်ကို မွေး ဖွားပါတယ်။ အဲဒီသားငယ်ဟာ နောင်အခါ သခင်ကိုယ်တော် မှိုင်းအမည်နဲ့ မြန်မာသိ ကမ္ဘာသိ ပုဂ္ဂိုလ်ကျော်တစ်ဦး ဖြစ်လာ ခဲ့တယ်။ အင်္ဂလိပ်မြန်မာနိုင်ငံခေါ်တဲ့ အောက်ပြည်အောက်ရွာ မှာမွေးလို့ မွေးကတည်းက အင်္ဂလိပ်ကျေးတော်မျိုး ကျွန်တော် မျိုးအဖြစ်နဲ့ မွေးတယ်လို့ ပထမ ကျွန်တော်တို့ နားလည်ထား ကြပါတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေလိုက်ပြီး အင်္ဂလိပ်စာ တတ်တစ်ဦး ဖြစ်မယ်၊ ခေတ်အခါလိုက်ပြီး ငါးထောင်စားရာထူး မှန်းတဲ့လူ ဖြစ်မယ်ဆိုတဲ့ အန္တရာယ်တွေရှိတယ်။ ဆိုလိုတာက သူသာ မြို့တက်ပြီး တန်းကျောင်းနေ အင်္ဂလိပ်စာသင်ဆိုရင် တစ်နည်းနည်းနဲ့ ထင်ရှားကျော်ကြားတဲ့လူ ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်။ ခု လို သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်းတော့ ဖြစ်မလာဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်မိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဘာပြုလို့လဲဆိုတော့ အင်္ဂလိပ်စာတတ်တဲ့သူနဲ့ ရွယ်တူလောက်ရှိတဲ့ အောက်သားတွေကိုကြည့်ပါ။ စပယ်ပင်ဦးလတ် နဲ့ ၁ နဲ့ ဂျိမ်းစ်လှကျော် ဟာ သူ့ထက်ဆယ်နှစ်ကြီးတယ်။ ဆာ ဂျေအေမောင်ကြီး က ငါးနှစ်ကြီး တယ်။ သမ္မတ ဦးချစ်လှိုင် ဆိုရင် သူ့ထက် သုံးနှစ်ငယ်တယ်။ ဦးမေ အောင်၅ က လေးနှစ် ငယ်တယ်။ ဆာမောင်ကြီး၆ က ဆယ်နှစ်ငယ်တယ်။ ဦးဖေမောင် တင်က တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ငယ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အင်္ဂလိပ်စာတတ်ရင် အင်္ဂလိပ်ဘက်ပါသွားဖို့ နီးစပ်ပါ တယ်။ အင်္ဂလိပ်ဘက်သားစစ်စစ် မဖြစ်သွားတောင် ယိမ်းယိုင် တွေဝေနေဖို့ များတယ်။ အခုလို မြန်မာဘက်က တစ်သမတ် တည်း ရပ်တည်နေနိုင်မယ်မဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုလိုပါတယ်။ ဟို ခေတ်က လက်တွေ့မျက်မြင်ပြောရရင် အင်္ဂလိပ်စာတတ် လူငယ် တွေဟာ ဝိုင်အမ်ဘီအေ၊ ဂျီစီဘီအေတွေမှာ ဥက္ကဌတွေ၊ အတွင်း ရေးမှူးတွေ ဖြစ်လာကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           သို့ ကြည်ဖြူမြတ်နိုးပြီး ကိုးစားလောက် သည်၊ အားထားလောက်သည်ဟု တိုင်းပြည် ခေါင်းဆောင်အရာတွင် တင်မြှောက်လိုက်သော အခါ အချို့ခေါင်းဆောင်တို့မှာ ငါသည်ကား သာမညမဟုတ်၊ ဥက္ကဌတည်းဟူသော သတင်း ဟိတ်နှင့် အင်္ဂလိပ်စာတတ် ပုဂ္ဂိုလ်မြတ်၊ ပုဂ္ဂိုလ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁။ စပယ်ပင်ဦးလတ်၊ ၁၈၆၆ ဇွန် ၁၉၂၁ တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂။ ဂျိမ်းစ်လှကျော်၊ ၂ဝ ဂျွန် ၁၈၆၆-၁၇ နိုဝင်ဘာ ၁၉၁၉ တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၃။ ဆာဂျေအေမောင်ကြီး၊ ၁၂ ဒီဇင်ဘာ ၁၈၇၁ ၉ မတ် ၁၉၅၅\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၄။ သမ္မတ ဦးချစ်လှိုင်၊ ၉ ဂျွန် ၁၈၇၉-၃၁ အောက်တိုဘာ ၁၉၅၂\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၅။ ဦးမေအောင်၊ ၁၈၈၀-၁၉၂၆\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၆။ ဆာမောင်ကြီး၊ ၁၀၈၆-၁၉၂၆\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၇။ ဦးဖေမောင်တင်၊ ၂၄ ဧပြီ ၁၈၈၈-၂၇ မတ် ၁၉၇၃\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e  ထူးဟု နတ်ရူးကို ဗုံနှင့်မြှောက်သကဲ့သို့ ဂုဏ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမောက်လိုသော ယင်းစိတ်ဖြင့် အမျိုးသားချင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတို့အပေါ်မှာပင် နင်းနှိမ်ချိုးဖဲ့၍ အကျိုးမဲ့ ပြော\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆို ရေးသား ဆဲရေးတိုင်းထွာ၍ မေတ္တာဓာတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြီးဖြင့် ပတ်စည်းနှောင်ဖွဲ့ခြင်းမပြု၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကရုဏာ ( ကင်းဝေး၍ မလေးမစား ပြုကြကုန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လို့ ဆရာကြီးကိုယ်တိုင် ရေးဖူးပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်စာ တတ်ရင် အမျိုးသားစိတ် ခေါင်းပါးသွားတတ်တယ်လို့ ဆရာကြီး ကိုယ် တိုင်က ဒီလို ခွေးဋီကာ (၁၉၂၅) မှာ ရေးတာဟာ ယေဘုယျ အနေနဲ့ တော်တော်မှန်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ တစ်ဖက်က ပြန် ကြည့်တဲ့အခါ အမျိုးသားမြန်မာနိုင်ငံတော်ဖြစ်တဲ့ မန္တလေး မြတောင်တိုက်ကို အသက်ကိုးနှစ်သားအရွယ်လောက်ကပဲ သူရောက်နေတာထောက်ရင် သူ့မိဘအသိုင်းအဝန်းက သူ့ကို မြန်မာပညာနဲ့ပဲ မင်းခယောက်ျား မှူးကြီးမတ်ကြီး ဖြစ်စေလိုတဲ့ ဆန္ဒရှိမှာ သေချာသလောက်ပါပဲ။ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း မျောက် ဋီကာJ (\u003cspan\u003e၁၉၂၂) ထဲမှာ “တို့ဘုရင်သာရှိရင် ငါလည်း ရာကြီး ထူးကြီးနဲ့ ပေါ့”ဆိုတဲ့ သဘောမျိုး ရေးခဲ့ဖူးပါတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခုပြောတဲ့ အခြေခံအကြောင်းကြီးတစ်ရပ်ကို ခေါင်းထဲမှာ စွဲမှတ်ထားပြီးတော့မှ သူရေးတဲ့စာတွေကို စစ်ဆေးပြီး ကောက် ချက်ယူနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော် ဆရာကြီးရဲ့ ဋီကာတွေ အကုန်ဖတ်ဖို့ ကြိုးစား ပါတယ်။ စာရင်းအရတော့ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁။ ခွေးဋီကာ၊ ရန်ကုန်၊ နေစိုးရှိန်စာပေ၊ ၁၉၆၉၊ ဒုတိယပုံနှိပ်၊စာမျက်နှာ ၁၀၆\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂။ မျောက်ဋီကာ၊ ရန်ကုန်၊ ဒဂုန်မဂ္ဂဇင်းတိုက်၊ ၁၉၂၂၊စာမျက်နှာ ၂၀၃\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြာဋီကာ                              (၁ သြဂုတ် ၁၉၁၂)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခွေးဋီကာ                                ( ၁၉၂၅ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဂဠုန်ပျံဋီကာ                           (၄ ဒီဇင်ဘာ ၁၉၃၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစုံနံ့သာမြိုင်ဋီကာ                     (မေ ၁၉၂၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆယ်ကုဋေကျော်ဋီကာ           (ဒီဇင်ဘာ ၁၉၂၆)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ်ဆူဋီကာ                            (၉ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၉၂၆)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆွာရတ်ဋီကာ                         (၂၄ ဩဂုတ် ၁၉၂၀)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဒေါင်းဋီကာသစ်                         (၃၀ မတ် ၁၉၂၀)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဗိုလ်ဋီကာ                                 (၁၈ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၉၁၃)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပရမတ္ထဝိဘာဓနီဋီကာ                (သြဂုတ် ၁၉၃၃)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘွိုင်းကောက်ဋီကာ                   (၃၁ ဇန်နဝါရီ ၁၉၂၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမော်ဓောရှင်ဘွဲ့ဗျာဋီကာ              (၁၉၁၇)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမျောက်ဋီကာ                               (၉ ဇွန် ၁၉၂၂)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြင်းဋီကာ                                   ( ၂၇ ဇူလှိုင် ၁၉၂၅ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလက်မှုပညာဋီကာ                         ( ၁၉၂၃ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသခင်ဋီကာ                                    (သြဂုတ် ၁၉၃၅)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသာသနာ့လင်္ကာရဋီကာ                   (၉ သြဂုတ် ၁၉၂၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဦးထွန်းရှိန်ရုပ်ခွဲဋီကာ                     (၂၅ ဇွန် ၁၉၂၀)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆိုပြီး အားလုံးတစ်ဆယ့်ရှစ်မျိုး တွေ့ပါတယ်။ ဒီတစ် ဆယ့်ရှစ်မျိုးထဲက အချို့ အကြောင်းကို အခုရှာတွေ့တဲ့ ဋီကာ တချို့နဲ့ လေးချိုးပေါင်းချုပ်တို့၊ ဆောင်းပါးပေါင်းချုပ်တို့မှာကောက်နုတ်ချက်တွေပါလို့ ဘာကိုရေးတယ်လို့ မှန်းနိုင်ပါတယ်။ အခု ကျွန်တော်ရေးတဲ့စာတမ်းက နိုင်ငံရေးအတွေးအခေါ်နဲ့ ဆိုင် လေတော့ အချို့ဋီကာတွေ ရှာမရလို့ မဖတ်ရပေမဲ့ ကျွန်တော်သို့ ချင်တာတွေ ပြောချင်တာတွေ ပြောနိုင်ပါတယ်လို့ ကျွန်တော်\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569224966293,"sku":"","price":665.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_33968c7b-67f4-4743-9ec6-083e55e98f82.jpg?v=1730212456"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-မြန်မာ့လူငယ်အသံ","title":"မြန်မာ့လူငယ်အသံ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eတက္ကသိုလ် အက်ဥပဒေ စုံစမ်းရေး ဖြဘူးကော်မတီ၏\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eအစီရင်ခံစာနှင့် ပတ်သက်၍ \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eမြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားများ သမဂ္ဂအသင်းမှ ခန့်ထားအပ်သော\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eတက္ကသိုလ်ပြင်ဆင်ရေးကော်မတီ၏မှတ်တမ်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e၁။ ဆာမြဘူးကြီးမှူးသည့် တက္ကသိုလ်အက်ဥပဒေ ပြင်ဆင်ရေးကော်မတီ၏ အစီရင်ခံစာမှာ မေလ ပထမသတ္တပတ်တွင် ထွက်ပေါ်လာ၏။ မန္တလေး မြို့၌ မေလ ၉ ရက်နှင့် ၁၀ ရက်နေ့တို့တွင် ကျင်းပသော ဒုတိယမြန်မာ နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားများ ကွန်ဖရင့်ဝယ် ဤတက္ကသိုလ် ပြင်ဆင် ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ ဆောင်ရွက်ရန်အတွက် တက္ကသိုလ်အက်ဥပဒေ ပြင်ဆင်ရေးကော်မတီတစ်ခု ဖွဲ့စည်းရန် ဤကျောင်းသားအဖွဲ့ချုပ် အလုပ် အမှုဆောင်သို့ လွှဲအပ်လိုက်၏။ ကျောင်းသားအဖွဲ့ချုပ် အလုပ်အမှုဆောင်မှာ ကျောင်းပိတ်နေသဖြင့် ဇွန်လ အလယ်လောက်မှသာလျှင် ဤအဆိုပါ တက္ကသိုလ်ပြင်ဆင်ရေးကော်မတီကို ခန့်ထားရန် စည်းဝေး တွေ့ဆုံနိုင်၏။ သို့ခန့်အပ်သော ကျွန်ုပ်တို့ တက္ကသိုလ်အက်ဥပဒေ ပြင်ဆင် ရေး ကော်မတီအဖွဲ့သည် ခန့်ပြီး၍ မကြာမီ တွေ့ဆုံနှီးနှောတိုင်ပင်ကြ၏။ မြဘူး ကော်မတီနှင့်ပတ်သက်၍ တက္ကသိုလ်ကောင်စီကိုလည်း ဇူလိုင်လ တွင် ကျင်းပမည်ဖြစ်၍ ထိုကောင်စီအတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်အဆိုများ ပေးပို့ ကြရန် ဇွန်လ သုံးဆယ်ရက်နေ့အထိ တောင်းထား၏။ အစိုးရကလည်း မြဘူးကော်မတီနှင့် ပတ်သက်၍ အကြံဉာဏ်များကို ဇွန်လ ၃၀ ရက်နေ့အထိ လက်ခံမည်ဟု ကြေညာထား၏။ သို့ဖြစ်ရကား ကျွန်ုပ်တို့ကော်မတီ သည် နေ့တိုင်းထိုင်၍ စဉ်းစားဆွေးနွေးကြရ၏။ မြဘူးကော်မတီ အစီရင် ခံစာအချက်တို့ကို ကျွန်ုပ်တို့ အားရပါးရ မစစ်ဆေးနိုင်သော်လည်း အဓိက စည်းမျဉ်းများတွင်ကား ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး တစ်သဘောတည်းဖြစ်၏။ ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားရသမျှမှာ အားလုံးသဘောတူညီချက် ရသမျှချည်းဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မြဘူးကော်မတီ အစီရင်ခံစာနှင့်ပတ်သက်၍ အရေးကြီးအရာပါသော အချက်များစွာတို့တွင် ၎င်းကော်မတီနှင့် သဘောမကိုက်ညီ သည်ကို တွေ့ရှိရ၏။ သို့ရာတွင် မြဘူးကော်မတီအစီရင်ခံစာ ပါရှိသမျှ အသေးအဖွဲပါ အပြစ်တင်ရေးသားရန် မလိုရကား အရေးကြီး အရာ ပါသော ထောက်ခံချက်များနှင့်စပ်လျဉ်း၍ သာ စဉ်းစားပါကြောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၃။ ဤမြဘူးကော်မတီအစီရင်ခံစာနှင့် ပတ်သက်၍ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားများသည် အထူးမကျေနပ်ဖြစ်နေကြ၏။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ ထင်မြင် ချက်များကို အထူးသဖြင့် တက္ကသိုလ်ကောင်စီတွင် အပြင်အပမှ တက္ကသိုလ်အရာရှိနှင့် အစိုးရအရာရှိမဟုတ်သောသူ အများအပြား ပါဝင် ရန် အရေးနှင့် တက္ကသိုလ်နှင့်ကောလိပ်ကျောင်းများ ဆက်သွယ်ရေး ၂ ရပ် နှင့် စပ်လျဉ်း၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ ထင်မြင်ချက်များကို အသစ်တက္ကသိုလ် အက်ဥပဒေတွင် ထည့်သွင်းပါက တိုင်းပြည်နှင့်တကွ ကျောင်းသားများအား လက်ခံဖွယ်ရာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ယူဆပါကြောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၄။ မြဘူးကော်မတီ အစီရင်ခံစာတွင် စာပိုဒ်များနှင့် ထောက်ခံချက်များကိုနံပါတ်တပ်မထားသဖြင့် စာညွှန်းရန် ခက်ခဲသည့်အတွက် ဝမ်းနည်းဖွယ်တစ်ရပ် ဖြစ်ပါကြောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၅။ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်သည် စာစစ်တက္ကသိုလ်အဖြစ်သာ ရှိသင့်သည် သို့မဟုတ်ကျောင်းအိပ်ကျောင်းစား စာသင်တက္ကသိုလ်အဖြစ်သာ ရှိသင့်သည်ဟူသော ပြဿနာကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြာရှည်လေးမြင့်စွာ စဉ်းစားကြပါကြောင်း။ ကျွန်ုပ် တို့ အဖို့မူကား နာမည်ပညတ်လောက်ကို ဂရုမထားလို၊ မည်သည့် တက္ကသိုလ်မဆို ၎င်းတည်ရှိရာ တိုင်းပြည်၏ အခြေအနေကိုလိုက်၍ ဖြစ်စမြဲပင် ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ထိုတက္ကသိုလ်ကို အသစ်စီမံအုပ်ချုပ်နည်း စဉ်းစားရာ၌ ၎င်းလက်ရှိ အခြေအနေကိုလည်း ပေယျာလကန်၍ မဖြစ်ပေ။ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ပါမူကား ယခု ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်သည် စာသင် ကျောင်းလည်း မမည်၊ ကျောင်းအိပ် ကျောင်းစားကျောင်းဟုလည်း မဆိုသာ၊ ကျောင်းသားများကို စာသင်ရာတွင် ကောလိပ်ကျောင်းများတွင်သာ လုံးဝသင်ကြသည်ကို တွေ့ရ၏။ ရံဖန်ရံခါ ကောလိပ်ကျောင်း အချို့တို့မှကျောင်းသားများကို ချွေတာရေး၊ သက်သောင့်သက်သာရေးအတွက်သာ ပူးပေါင်းသင်ကြားပြသကြ၏။ ၎င်းပြင် များစွာသော ကျောင်းသားများမှာ လည်း အိမ်ပြန်အိမ်စား ဖြစ်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ဆိုခဲ့ပြီးသည့်အတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့သည် အမည်ပညတ်ကို မလိုက်လို၊ ယခုလက်ရှိ အခြေအနေအရ တက္ကသိုလ်ကို ရှေ့သို့မည်သို့ပြုပြင် သင့်သည်ကိုသာ စဉ်းစားသွားမည်ဖြစ်ပါကြောင်း။ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၆။ ယေဘုယျလိုက်လျှင်မူကား ယခုလက်ရှိအတိုင်း ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ရှိစေလို၏။ တတ်အားနိုင်သော ကျောင်းသားများသည် ကျောင်းအိပ် ကျောင်းစား နေလိုသည်ဟု မြဘူးကော်မတီ၏ ရေးသားချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့ သဘောတူ ပါ၏။ ထိုသို့ မနေနိုင်သော ကျောင်းသားများအတွက် ဆင်းရဲ၍ သင့်လျော် သော ကျောင်းသားများအား စကောလားရှစ်များ ပိုမိုပေးရန်နှင့် ထိုက်သင့် သော ကျောင်းဆရာများကို ပညာရေးဌာနက စတိုင်ပင်ထောက်ပံ့ရန် ဆိုသောအချက်ကိုလည်း သဘောတူပါ၏။ ၎င်းပြင် အပြင်အပ တစ်သီး တခြား ဆင်းရဲနွမ်းပါး ထိုက်တန်သော ကျောင်းသားများအား ကူညီရန် ရန်ပုံငွေ စုဆောင်းရန်လည်း ကျွန်ုပ်တို့က အထူးတိုက်တွန်းကူညီလိုပါ၏။ သို့ရာတွင် ယခုကဲ့သို့ ပြုလုပ်သော်ငြားလည်း ထိုက်သင့်သော ဆင်းရဲသောကျောင်းသားများအားလုံးအတွက် လုံလောက်မည်ဟု မထင်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၇။ သို့ဖြစ်ရကား အားလုံးဆင်းရဲသော ကျောင်းသားများအား တက္ကသိုလ် ပညာ ရရန်အတွက် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဟု ကျွန်ုပ်တို့အထူး ယုံကြည်သော အရာကား နောက်ဆုံးတက္ကသိုလ် စာမေးပွဲအောင်ပြီး၍ ကောလိပ် များတွင် နေသော စာသင်ကျောင်းသားများ သင်ကြားအပ်သော အချိန်စေ့ ပြီးသော အခါမျိုး၌ အခြားအလွတ်ကျောင်းသားများကို ရိုးရိုးတက္ကသိုလ် စာမေးပွဲအားလုံးကို ဝင်ရောက်ဖြေနိုင်ရန် ခွင့်ပြုခြင်းပင်ဖြစ်ပါကြောင်း။ ထို့ကြောင့် ဤဆိုခဲ့ပြီးသောနည်းအရလည်းကောင်း၊ ဆိုလတ္တံ့သော စည်းကမ်းများအရလည်းကောင်း။ ၁။ တက္ကသိုလ်သို့ ဝင်ခွင့်ရသော ကျောင်းသားတိုင်း ဥပစာတန်း စာမေးပွဲကို အလွတ်ဝင်ခွင့်ရ၍၊ တစ်ဖန် ဒီဂရီစာမေးပွဲကန့်သတ်သော အချိန် ပြီးနောက် ဝင်ခွင့်ရရန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂။ အစိုးရဆေးကျောင်းမှလည်းကောင်း၊ အစိုးရလက်မှုစက်မှု ပညာသင်ကျောင်းမှလည်းကောင်း၊ ဘီအိုစီကောလိပ်မှလည်းကောင်း၊ လိုင်စင် လက်မှတ်ရသော ဥပစာတန်းလည်းအောင်သောသူတိုင်း ၃ နှစ်မျှ ဆရာဝန် သို့မဟုတ် စက်ဆရာ အင်ဂျင်နီယာအဖြစ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် အမ်ဘီဘီအက်စ် စာမေးပွဲကိုလည်းကောင်း၊ အင်ဂျင်နီယာ ဘီအက်စ်စီ စာမေးပွဲကိုလည်းကောင်း၊ ဝင်ခွင့်ပေးရန် (အကယ်၍ ဤကဲ့သို့ အမ်ဘီဘီအက်စ်အောင်သော ကျောင်းသားများ ဗြိတိသျှဆေးဘက် ဆိုင်ရာ ကောင်စီက အသိအမှတ်မပြုလျှင် `ဘယ်ကဲ့သို့ ပြုလုပ်လျှင်အသိအမှတ်ပြုမည်ဖြစ်ကြောင်း စုံစမ်းပြောပေးစေလိုပါကြောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၈။ အဆိုပါ စည်းကမ်းချက်များအပြင် အားလုံးအလွတ်ဝင်ကျောင်းသားများအတွက်ဖြစ်စေ၊ အချို့အတွက်ဖြစ်စေလိုသည်အလျောက် အောက်ပါ စည်းကမ်းချက်များကို ထားနိုင်ပါကြောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁။ လောကဓာတ် ဒီဂရီဘွဲ့ထူး သို့မဟုတ် ဒီပလိုမာလက်မှတ်အတွက်အတန်းအစားအရ လိုအပ်သော လက်တွေ့အလုပ်ကို အသိအမှတ် ပြုအပ်သော ဓာတ်ခွဲရုံတွင် လုပ်ဖူးကြောင်း သက်သေခံစာတင်ပြရန် သို့မဟုတ် ထိုလက်တွေ့အလုပ် သင်ကြားရန်အတွက် တက္ကသိုလ်ကျောင်းတွင် အခြားကျောင်းနေ ကျောင်းသားများနေရသော ကာလ အပိုင်းအခြား တစ်ဝက်မျှနေရမည်ဟု စည်းကမ်းထားရန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂။ ကောလိပ်ကျောင်းသားမဟုတ် အလွတ်ဖြေသူများအတွက် ရီဂျစ် စတာ မှတ်ပုံတင်စာရင်း တစ်ခုထား၍ စာမေးပွဲမဖြေမီ သုံးလကကြိုတင်၍ ၎င်းတို့၏ နာမည်များကို မှတ်ပုံစာရင်းသွင်းထားစေရန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤကဲ့သို့ စည်းကမ်းထားလျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏ အထက်ပါအလွတ်ပညာသင် တို့အတွက် ထင်မြင်ချက်တို့မှာ မလုပ်နိုင်ဖွယ်မရှိဟု ယူဆပါကြောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၉။ ၎င်းပြင် တက္ကသိုလ်အက်ဥပဒေတွင် ရက်ဂူလေးရှင်း နံပါတ် ၉ အခန်း၆ နှင့် အလားတူသတ်မှတ်ချက်များကို ထုတ်ပယ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ တိုက်တွန်း ပါကြောင်း၊ မည်သည့်ကောလိပ်ကျောင်းသားမဆို ၎င်းသင်အပ်သော စာကို အချိန်စေ့အောင် သင်ယူပြီးသည့်နောက် ၂ နှစ် ကျဖူးသည်ဖြစ်စေ၊ ၁ နှစ်ကျဖူးသည်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် လုံးဝစာမေးပွဲ မဖြေဘူးသည်ဖြစ်စေ၊ အလွတ်စာမေးပွဲ ဝင်သင့်ပါကြောင်း။ ဤအရေးနှင့်ပတ်သက်၍ မြဘူး၊ ကော်မတီက တစ်နှစ်ကျဖူးသော ကျောင်းသားများကို အလွတ်စာမေးပွဲဝင်ခွင့်ပေးသင့်သည်ဟု ထောက်ခံချက်မှာ လုံလောက်သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ မယူဆကြောင်း။ ကျောင်းသားတစ်ဦးသည် မိမိဖြေဆိုအံ့သော စာမေးပွဲ အတွက် အချိန်စေ့အောင် သင်ပြီးသမျှကာလပတ်လုံး အလွတ်စာမေးပွဲဖြေနိုင်အောင် တစ်နှစ်ကျရဦးမည်ဆိုသည်မှာ ယုတ္တိ အထူးမတန်လှပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၀။ အလွတ်ဖြေဆိုသော ကျောင်းသားများကို ခွင့်မပြုလိုသည့် အကြောင်းများမှာ ၂ ရပ်ဟု တွေးဆစရာရှိပါကြောင်း။ ပထမ အကြောင်းကား ဤကဲ့သို့ အခွင့်အရေးသည် တက္ကသိုလ်ပညာ၏ အတန်းအစား လျော့ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်ဟူသော အရာပင်ဖြစ်လေသည်။ ဤတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤကဲ့ သို့ ထင်မြင်ချက်မှာ အထူးမှားသည်ဟု ယူဆပါကြောင်း။ တက္ကသိုလ် သည် မိမိ၏အတန်းအစားကို မိမိအလိုရှိသလို သတ်မှတ်နိုင်ကြောင်း။ ထိုအတန်းအစားကို မည်သူမဆို အလွတ်ဖြေဆိုသူဖြစ်စေ ကောလိပ် ကျောင်းသားအဖြစ်ဖြင့် ဖြေဆိုသူဖြစ်စေ ရရှိရမည်ဖြစ်ကြောင်း။ ထို့ ကြောင့် ဤကဲ့သို့ အတန်းအစားမီသော အလွတ်ဖြေဆိုသူများသည် ဒီဂရီ ဘွဲ့ထူးကို ရသင့်ရထိုက်သည်မှာ အထူးထင်ရှားလှပေကြောင်း။ ထိုကဲ့သို့ တက္ကသိုလ်စာမေးပွဲများ၏ အတန်းအစားများမှာ မြင့်နေသမျှ ကာလပတ် လုံး အလွတ်ဖြေဆိုသူများအား ခွင့်ပြုသဖြင့် တက္ကသိုလ်ဘွဲ့များမှာ ဘယ်နည်းနှင့်မျှ အတန်းအစားလျော့၍ ဈေးပေါသွားမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ တက္ကသိုလ်ဆရာများသည် အလွတ်ဖြေဆိုသူများအား စာဖြင့် ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့ အားလပ်ချိန်တွင်ဖြစ်စေ စာသင်ကြားပါက ၎င်းတို့ သင်ကြားအပ်သော တက္ကသိုလ် အလုပ်ဝတ္တရား ပေါ့ပျက်စရာအကြောင်း ရှိပါကြောင်း၊ ထိုသို့ သင်ကြားခြင်းကို အထူးတားမြစ်ပါက အလွတ်ဖြေဆို သူများကို ခွင့်ပြုသဖြင့် ဘယ်ပုံဘယ်နည်း တက္ကသိုလ်ပညာ၏ အတန်း အစား လျော့သွားစရာရှိကြောင်း တွေးတောရန် ခဲယဉ်းလှပေကြောင်း။ ဤသို့ ထင်မြင်ယူဆသောသူများအား စကားပိုမပါ ရှင်းရှင်းတိုတိုနှင့် အကြောင်းပြပါရန် ကျွန်ုပ်တို့က မေးမြန်းလိုကြောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၁။ ကျွန်ုပ်တို့ ယခုအကြံပေးရာတွင် ကျောင်းသားအများ ကောလိပ်ကျောင်းသို့ မလာမှာလည်း စိုးရိမ်ဖွယ်ရာမရှိပေ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် တခမ်း တနား ဆန်းပြားကြီးကျယ်သော ကျောင်းတော်အဆောက်အအုံများ ပျော် စရာ၊ ပါးစရာ၊ ကစားစရာ၊ နေစရာ၊ သင်စရာ အခမ်းအနားများကားကျောင်းသားတိုင်းနှင့် ကျောင်းသားတိုင်း၏ မိဘတို့ကို အထူး စိတ်သန်းထွန်း ဆွဲဆောင်သဖြင့် တတ်နိုင်သောသူတိုင်း ကောလိပ်ကျောင်းသို့ လာမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲဟု ဆိုနိုင်ကြောင်း။ ဤသို့ဖြစ်ရကား တက္ကသိုလ်မှာ အလွတ်ဆိုသူများအား ခွင့်ပြုသဖြင့် ဘယ်နည်းနှင့်မျှ ဆုံးရှုံးစရာမမြင်ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၂။ ဤအကြောင်းမှအပ ဤကဲ့သို့ အလွတ်ဖြေဆိုသူများအား ခွင့်ပြုခြင်းသည်အလုပ်အကိုင်ရှိ၍ ထောက်ပံ့စရာလူများသော အစိုးရဘက်တွင်ဖြစ်စေ၊ အခြားဘက်များတွင်ဖြစ်စေ ရှေ့သို့ တိုးတက်ချင်သောသူ များစွာအား အထက်တန်းပညာကို သင်လိုသော စိတ်ဖြစ်ဖွယ်ရာ ရှိပါကြောင်း။ ဤ ကဲ့သို့ ငွေအားမတတ်နိုင်၍ အထက်တန်းပညာရလိုသော သူများသာလျှင် အလွတ်ဖြေဆိုသူများဖြစ်မည်ဖြစ်ကြောင်း၊ တက္ကသိုလ်စာမေးပွဲ အတန်း အစားသည် မြင့်မြင့်ရှိနေလျှင် ထိုစာမေးပွဲအောင်နိုင်သည့် အလွတ်ဖြေဆို သူမှာ သာမညလူများထက် အရည်အချင်းရှိသူပင်ဖြစ်လေသည်။ ဤ အကြံဉာဏ်များကို စဉ်းစားရာတွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် တစ်ခုတည်းသာမြန်မာပြည်တွင် ရှိသည်ဟူသည့် အချက်ကို အထူးသတိပြုသင့်ပါကြောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၃။ အထက်ကပြဆိုခဲ့ပြီးသည့်အတိုင်း တခမ်းတနားတက္ကသိုလ်တွင် နေရ ထိုင် ရသည်ကိုထောက်၍ တတ်နိုင်သော ကျောင်းသားများသည် ကျောင်းအိပ်ကျောင်းစား ဖြစ်ကြမည်ဖြစ်ကြောင်း။ စင်စစ်အားဖြင့် ရန်ကုန်မြို့တွင် မိဘရှိသော များစွာသော ကျောင်းသားများပင် ကျောင်းအိပ်ကျောင်းစား အဖြစ် နေလိုကြကြောင်း။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့ မနေလိုသော ကျောင်းသား များအတွက် အဘယ်ကဲ့သို့ ထားမည်နည်း။ ရန်ကုန်မြို့တွင် မိဘများနှင့် နေထိုင်သော ကျောင်းသားများအား အိမ်ပြန်အိမ်စားအဖြစ် လက်ခံသည် မှန်သော်လည်း ဆွေမျိုးသားချင်းများနှင့် နေထိုင်သော ကျောင်းသားများ အားကား ရံဖန်ရံခါ ကျောင်းအိပ်ကျောင်းစားအဖြစ် နေရမည်ဟု အတင်း အကျပ်တိုက်တွန်းသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိရပါကြောင်း၊ မြို့ထဲတွင် နေခြင်းသည် စရိတ်သက်သာချောင်ချိ၍ စားရေးသောက်ရေးမှာလည်း ကောလိပ်ကျောင်းများထက် မချို့ယွင်းဟု ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်ကြောင်း။ သို့ဖြစ်ရကား ရန်ကုန်မြို့တွင် မိဘများနှင့်နေထိုင်ကြသော ကျောင်းသား များအပြင် ဘီအေ၊ ဘီအက်စ်စီအတန်းများကို သင်ကြားကြသောကျောင်းသားအားလုံးအား ၎င်းတို့၏ မိဘ သို့မဟုတ် အုပ်ထိန်းသူများက စာဖြင့် အကြောင်းကြားက မြို့ထဲတွင်နေရန် အခွင့်ပြုထိုက်ကြောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၄။ တက္ကသိုလ်သည် ၎င်းကောင်စီက ၎င်းကောင်စီလူကြီးများထဲကဖြစ်စေသို့မဟုတ် ပြင်ပတိုင်းပြည်ဘက်တွင်လည်းကောင်း၊ ပညာရေးဘက်တွင် လည်းကောင်း၊ ဆောင်ရွက်နေသော ပုဂ္ဂိုလ်များထဲကဖြစ်စေ ၎င်းအဓိ ပတိချန်ဆယ်လာလူကြီးကို ရွေးကောက်တင်မြှောက်ရန် အခွင့်အရေးရရှိ ထိုက်ပြီဟု ကျွန်ုပ်တို့ လေးလေးနက်နက်ယူဆကြောင်း၊ တက္ကသိုလ်သည် ကိုယ်ပိုင် အုပ်ချုပ်လုပ်ကိုင်ရသော အဆောက်အအုံဖြစ်သည့်အတိုင်း ၎င်း၏ အကြီးအမှူးနာယကအဖြစ်ဖြင့် တင်မြှောက်လိုသူအား တင် မြှောက်နိုင်ရန်မှာ အထူးလျော်ကန် သင့်မြတ်လှပေကြောင်း၊ ထိုသို့ ရွေးကောက် တင်မြှောက်ခံရသော ချန်ဆယ်လာ အဓိပတိသည် ဘုရင်ခံထက် တက္ကသိုလ် အရေးများကို ပိုမိုနီးစပ်စွာ သိ၍ စိတ်ဝင်စားလိုက်စားဖွယ်ရာ ရှိကြောင်း။ ၎င်းပြင် မည်သည့်အချိန်မဆို တက္ကသိုလ်နှင့် လက်ရှိအစိုးရ တို့ အငြင်းပွားကြပါက ထိုကဲ့သို့ ရွေးကောက်သော အဓိပတိသည် တက္ကသိုလ်ဘက်မှ အထူးပြောပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း။ ဘုရင်ခံသာ အဓိပတိ ဖြစ်နေပါက ကြားမှလည်းကောင်း၊ လက်ရှိအမတ်ချုပ် အစိုးရဘက်မှလည်းကောင်း နေရန် အကြောင်းရှိပေကြောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၅။ မြဘူးကော်မတီသည် တက္ကသိုလ်နှင့် ကောလိပ်ကျောင်းများ ဆက်ဆံရေးနှင့်ပတ်သက်၍ တက္ကသိုလ်ကောင်စီတွင် အာဏာရှိ\/မရှိ ဟူသောအချက် ကို အစီရင်ခံစာ နံပါတ် ၁၃ နှင့် ၁၄ ၎င်းနောက် ၂၆ မှ ၂၈ တို့တွင် စဉ်းစား ဆွေးနွေးကြကြောင်း။ သို့ဆွေးနွေးရာ မြဘူးကော်မတီက တက္ကသိုလ်ကောင်စီတွင် အာဏာမရှိဆိုသောစကားမှာ အခြေအမြစ် ကျကျနနမရှိဟု ဆိုကြောင်း၊ ဤစကားကို ထောက်ခြင်းအားဖြင့် မြဘူးကော်မတီဝင် လူကြီးတို့ တက္ကသိုလ်အတွင်းရေးကို ကောင်းစွာမသိကြောင်း ထင်ရှားလှ ပေသည်။ တက္ကသိုလ်ကောင်စီသည် အာဏာမရှိဟူသည့် အချက်မှာ အထင်မျှသာမဟုတ်၊ တကယ်အစစ်အမှန်ပင်ဖြစ်ကြောင်း။ ယခုလက်ရှိ ဒုတိယအဓိပတိ၏ ကောက်ချက်တစ်ခုအရဆိုသော် တက္ကသိုလ်ကောင်စီ အစည်းအဝေးများတွင် ၎င်းမင်းဘားလူကြီးများသည် မေးခွန်းများ မမေး နိုင်ဆိုကြောင်း။ တစ်ဖန်အခြား ၎င်းကောက်ချက်အရကား တက္ကသိုလ်ကောင်စီ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် ဆီနိတ်အဖွဲ့နှင့် ကောလိပ်ကျောင်း အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့များသို့ “ထောက်ခံချက်” အနေမျိုးသာဖြစ်သဖြင့် ဆီနိတ်နှင့် ကောလိပ်အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့တို့အပေါ် မည်သို့မျှ တာဝန်မတည်\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569228439701,"sku":"","price":8550.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e590a1ef-446a-40a2-8a97-793c202e4408.jpg?v=1730212594"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-မန္တလေးဖြစ်အမျိုးသားစိတ်ဓတ်","title":"မန္တလေးဖြစ်အမျိုးသားစိတ်ဓတ်","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eမန္တလေးဖြစ်အမျိုးသားစိတ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဒေါက်တာသန်းထွန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အိမ်တိုင်းလိုလိုမှာ ဘယ်သူမှ ဂရုတစိုက်မသိမ်း ပေမဲ့ လုံခြုံနေတဲ့စာရွက်ဟောင်းတွေ အပုံလိုက်အထပ် လိုက် ရှိတတ်တယ်။ မသေလို့ရှိမယ်ဆိုရင် အခုနေ အသက် ၇၀ ကျော်ရှိမယ့် ဘိုးဘိုးတို့ လူလားမြောက်စ အရွယ်၊ ဂျီစီဘီအေတို့ နှစ်ဆယ်ပြည့် သပိတ်တို့ခေတ် က စာရွက်စာတမ်းနဲ့ သတင်းစာ ဂျာနယ်တွေဖြစ် တယ်။ ဝါပြီးကြွေကျတော့မယ့် အဆင့်ကိုရောက်နေ ပြီ။ ဘုရားစင်နားမှာ ရှိတတ်တယ်။ ဘယ်သူကမှ ဒါတွေကို သိပ်အရေးကြီးတယ်လို့ မယူဆဘူး။ ဒါပေမဲ့ လုံးဝစွန့်ပစ်တဲ့ အဆင့်ကိုတော့ မပို့ကြသေးဘူးပေါ့။ အဲဒီပစ္စည်းတွေဟာ တကယ်တော့ အဘိုးသိမ်းခဲ့တဲ့ ပစ္စည်း မှန်ပါတယ်။ အဖေက ယူမဆော့နဲ့လို့ တားဖူးပါတယ်။ အခုသားတို့ လူကြီးဖြစ်တဲ့အခါ ရှိလေတယ် လို့အမှတ်မရဘဲ မေ့နေတဲ့ စာရွက်ဟောင်းတွေပေါ့။ တစ်မျိုးပြောရရင် မူလစုဆောင်းသူရဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်း၊ အမွေဆက်ခံတဲ့ သားရဲ့ အဖေ့အတွက်” အထိမ်းအမှတ်၊ တစ်ဆင့် ဆက်ခံတဲ့မြေးကတော့ အမှိုက်။ ကျွန်တော် mGossê:coxş saoêço: (Permanent Loan) \u003cspan\u003eသဘောယူသွားလို့ ပေးလိုက်တယ်။ သူ့ပစ္စည်းကို ကျွန်တော်က သိမ်းပေးထားဖို့ပါပဲ။ အဲဒီနည်းနဲ့ သမိုင်း မှတ်တမ်း အတော်များများဟာ ကျွန်တော့်လက်ထဲကို ရောက်လာတယ်။ အခု စာတမ်းအတွက်သုံးမယ့် စာအုပ်တွေဟာ ဒီနည်းနဲ့ပဲရတယ်။ အဲဒီစာအုပ်တွေ\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eက....\u003c\/p\u003e\n\u003cul\u003e\n\u003cli\u003e၁။ မြန်မာအသင်းအတ္ထုပ္ပတ္တိ ၊ မန္တလေး ၈၄ လမ်း | \u003cspan\u003eကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးစာပုံနှိပ်တိုက်၊ ၁၉၂၁ ခုစက်တင်ဘာလ(စုပေါင်းပုံနှိပ်သူ စီပီခင်မောင်)။\u003c\/span\u003e\n\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003e၂။ မြန်မာပြည် လုံးဆိုင် ရာ နဝမမြောက်ကွန်ဖရင့် အစည်းအဝေးကြီး၏ ဆုံးဖြတ် ချက်များနှင့် သူကောင်းဖြစ်(အေတီအမ်) ဘွဲ့ တံဆိပ်ကို မြန်မာပြည်တွင် ပထမဦးစွာ အစိုးရထံသို့ ပြန်အပ်သော ပညာရှိမင်း ဦးကျော်ရန်၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိစာတမ်း၊ မန္တလေး၊တိုင်းချစ်မြန်မာသတင်းစာ ပုံနှိပ်တိုက်။ ၁၉၂၁ ဒီဇင်ဘာ။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003e၃။ The Voice of young Burma (The reproduction of the articles published by the Publicity Bureau of the University Boycotters), Rangoon, New Burma Press, \u003cspan\u003e142\u003c\/span\u003e, Montgomery Street, January\u003cspan\u003e \u003c\/span\u003e\n\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003e၄။ ဘဦး၊ ဦး။ ၁၂၈၂ ခုနှစ် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ဥပဒေသပိတ်မှောက် ခြင်းနှင့် မြန် မာ အမျိုးသားနေ့ ဖြစ်ပေါ်လာပုံ ရာဇဝင် အကျဉ်းချုပ်။ ရန်ကုန်၊ အောင်သီရိစာပုံနှိပ်တိုက်၊ ၂၁ဝ စီ၊ လွစ္စလမ်း။ ၁၉၀၅ နိုဝင်ဘာ။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003e၅။ မန္တလေးဗဟိုရ်စည်ဂျာနယ် ၁-၁-၁၉၂၁ မှ၂၁-၅-၁၉၂၁ထိဖြစ်တယ်။ ဒီစာအုပ်တွေကို သုံး ပြီး အရင်အနှစ်ငါးဆယ်က မန္တလေးသမိုင်းကို တစ်ထောင့်တစ်ကွက်ကနေပြီး ဖော်ထုတ်လို့ရပါ တယ်။ အဲဒီအကွက်ကလေးကို အမှိုက်ထဲက သမိုင်း” လို့ ခေါ်ရင်တောင် ပိုပြီးမှန်မယ်။ဂျီစီဘီအေ (General Council of Buddhist Associations) a guioacalcomo odos \u003cspan\u003eနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ မြန်မာအသင်းချုပ်ကြီးက ကိုးကြိမ် မြောက် နှစ်လည်အစည်းအဝေးကို မန္တလေးမှာ ၂၁ အောက်တိုဘာ ၁၉၂၁ စပြီး ကျင်းပမယ်လို့သိတော့ စီပီဦးခင်မောင်က မြန်မာအသင်းများ၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိ စာတမ်းအမည်နဲ့ စာတစ်အုပ်ကို စုဆောင်းပြီး မန္တလေးမှာပုံနှိပ်တယ်။ ကွန်ဖရင့်လို့ခေါ်တဲ့ နှစ်လည် အစည်းအဝေးကြီးလုပ်ချိန်မှာ အသင့်ဝယ်ယူဖတ်ရှုနိုင် ကြပြီလို့ မှန်းဆနိုင်ပါတယ်။\u003c\/span\u003e\n\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ul\u003e\n\u003cp\u003e          ဒီစာအုပ်ထဲမှာပါတဲ့အတိုင်း သိရတာက\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁။ ပထမပွဲကို ရန်ကုန်မှာ ၁၉၁၁ ခုက ကျင်းပခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂။ ဒုတိယပွဲကို ရန်ကုန်မှာပဲ နောက်သုံးနှစ်လွန်ပြီး ၁၉၁၄ ခု ကျမှကျင်းပဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒီနောက် နှစ်စဉ်ကျင်းပဖြစ်လို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၃။ ၁၉၁၅ - မန္တလေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၄။ ၁၉၁၆ - ဟင်္သာတ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၅။ ၁၉၁၇ - ပျဉ်းမနား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e ၆။ ၁၉၁၈ - မော်လမြိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၇။ ၁၉၁၉ - ပုသိမ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e ၈။ ၁၉၂၀ - ပြည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မှာမှန်မှန်ကျင်းပခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့် စီပီ ဦးခင်မောင် စုပြီးတင်ပြတဲ့ စာတမ်းဟာ တစ်နည်းပြော ရရင် ၁၉၁၁ က ၁၉၂၂ ထိ ဂျီစီဘီအေရဲ့ ဆယ်နှစ် စစ်တမ်းပဲဖြစ်ပါတယ်။ အသင်းချုပ်ဟာ ဘာကိုရည် ရွယ်တယ်၊ ဘယ်လိုအချက်တွေကို ဆုံးဖြတ်တယ်၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဘယ်လိုဖြစ်အောင်လုပ်တယ်၊ ဘယ်လောက်အောင်မြင်ပြီး ဘယ်လောက် ကျန်သေးတယ် ဆိုတာသိရပြီး အကျိုးကျေးဇူးကို မြင်သာမယ်လို့ စီပီ ဦးခင်မောင်က ထင်တယ်။ သူက “နိုင်ငံရေးပညာသင်ကျောင်း” အမည်နဲ့ ကျောင်းတစ်ကျောင်းကို ဖွင့်ထား နှင့်ပြီးဖြစ်တယ်။ ကျောင်းကြော်ငြာကို စာအုပ်ဖုံးမှာအသင်းဖွဲ့စည်းတည်ထောင်နည်း၊ အသင်း တရားဟောနည်း ပြောနည်း၊ ရွက်ဆောင်နည်းများနှင့် တကွ၊ ဟုမ္မရူးဒိုင်အာခီစသော နိုင်ငံရေးပညာအမျိုးမျိုး ကို တတ်သိနားလည်လိုပါလျှင် စာတိုက်ခေါင်း သုံးပဲ ဖိုး တင်ပို့မှာယူပါက အကြောင်းစုံသိရပါလိမ့်မည်။ အမြန်မှာ ယူကြည့်ရှုတော်မူပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစီပီခင်မောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးစာပုံနှိပ်တိုက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၈၄၊ ဓာတ်ရထားလမ်း၊ မန္တလေးမြို့၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလို့တွေ့ရတယ်။ သူ့ကျောင်းမှာ သုံးမယ်လို့ထင်ရတဲ့\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569234370709,"sku":"","price":450.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_997112af-c348-47ce-bb44-f41ade150e3a.jpg?v=1730212631"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-ပုဂံလက်သစ်နှင့်ပုဂံအနုပညာတန်ဖိုးထိန်းရန်","title":"ပုဂံလက်သစ်နှင့်ပုဂံအနုပညာတန်ဖိုးထိန်းရန်","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအလယ်ဂူ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၄၇၈\/ ၂၇၈ ခ) မင်းနန်သူ ဘုရားသုံးဆူထဲက အလယ်ဂူမှာ ပလ္လင် တော်ပျက်နေလို့ အမည်မသိသူတစ်ဦးက (၂၈ မတ်) ၁၄၃၄ မှာ ပြင်ဆင်ပါ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအပယ်ရတနာ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၁၂၀၃\/၅၄၉) မြင်းကပါ အရှေ့မဏ္ဍပတောင်ဘက် နံရံကို ထုံးသုတ်ပြီး ဘုရားခြေတော်ရာ တစ်စုံကို (၁၄ ဇန်နဝါရီ ၁၅၇၅)မှာ ရေးဆွဲ သွားပါတယ်။ အဲဒီအချိန်လောက်မှာပဲ အရှေ့မဏ္ဍပ မြောက်နံရံကို ထုံးသုတ် ပြီး ပန်းခွေလိပ်တွေကို ရောင်စုံ ရေးဆွဲသွားပါတယ်။ မြောက်မဏ္ဍပ အရှေ့ နံရံမှာလည်း ထုံးသုတ်ပြီး ပန်းခွေလိပ်တွေကို နှစ်ကြိမ် ရေးဆွဲခဲ့တယ်။တောင် မဏ္ဍပ အနောက်နံရံမှာ ပန်းပုံမျိုးစုံကို ရောင်စုံ ရေးဆွဲခဲ့တယ်။ ဂရ်ဘင်္ဂြိုဟ (အလယ်တိုက်) အဝင်ခုံ ဘယ်ဘက်နံရံမုခ်ကပ်ကာ ဆင်းတုကို သိုက်ဆရာတွေက ဖျက်ဆီးပြီး နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဌာပနာရာလို့ အဲဒီဆင်းတု ကို နှစ်ကြိမ်ပြင်ရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ အဲဒီလို ဇွဲကောင်းကောင်းနဲ့ အပျက်ကို စောင့်ပြင်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က မင်းရန်အောင် ဖြစ်တယ်။ အပယ်ရတနာဂူအထဲမှာ ၁၆ ရာစုနှစ်အဝက်ကျော်က ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်ပြီး ဆေးရောင်စုံခြယ်သမျှ သူ့တာဝန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဦးဆောက်ပန်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           (၂၀၇\/၁၃၇၄) တောင်ဘ၆၊ ဘုရားဆင်းတု တစ်ဆူကို ၉ မေ ၁၇၃၃ မှာ ဆေးရေးပြီး အပေါ်က ပိတာန်(မျက်နှာကြက်) ဆွဲတယ်။ နောက် တစ်ဆူကို ၂၉ မေ ၁၇၃၃ မှာ “မွမ်းမံ”တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဥပါလိသိမ် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၂၁၂၁\/၁၄၁၆) နံရံတွေကို ထုံးသုတ်ပြီး ပန်းချီဆေး အသစ်ရေး ရတာက ပဒုံမင်း ၁၇၈၂-၁၈၁၉ လက်ထက် မင်းမိန့်နဲ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ငွေတစ်ပိဿာ ကျပ်နှစ်ဆယ် ကုန်တယ်လို့လည်း သိရပါတယ်။ ဆေးစရေးတဲ့ ရက်စွဲက ၄ မတ် ၁၇၉၄ ဖြစ်တယ်။ တစ်နှစ်အတွင်း ပြီးစီးအောင်မြင်တယ်လို့ ဥပါလိသိမ် အပြင်ဘက် မြောက်ဂူဝမှာ နံရံမင်စာ ရှိတယ်။ အဲဒီစာကို ဦးထွန်းလှိုင် (ကွယ်လွန်သူ စာရေးဆရာ ရွှေကိုင်းသားအမည်ခံ ဦးသောဘိတ) က သူ့မှတ်စုထဲမှာ ရေးထားခဲ့ပါတယ်။ ဂူနံရံ အင်္ဂတေရပေါ်မှာ အခုလို နောက်ထပ်ရေးတဲ့ ပန်းချီနဲ့ မင်စာတွေပါ အားလုံး ၈ ဇူလိုင် ၁၉၇၅ ငလျင် မှာ ကွာကျပြီး ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eကျဆင်းဂူ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၁၂၁၉\/ ၅၅၅) မြင်းကပါကို သင်တြအိုလ်က ၁၅ ဒီဇင်ဘာ ၁၂၂၃ မှာ အားလုံး မွမ်းမံလို့ ဂူကို သင်တြအိုလ် ဘုရားလို့လည်း ခေါ်ကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \u003cstrong\u003eခေမာဝရဂူ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၃၆၇\/ ၂၄၄) ဝက်ကြီးအင်းကို ၁၇ ဧပြီ ၁၇၅၉ က မဟာထေရ ခေမာဝရက အားလုံး အသစ်ဖြစ်အောင် မွမ်းမံလိုက်လို့ ဒီဂူကိုလည်း ခေမာဝရဘုရားလို့ တွင်လာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဂူ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (တာမဏိ ၁၁၂၉၊ ၄၇၈က၊ သရိရွာ)ရှိ ဆင်းတုတော်ကို ၂၅ မတ် ၁၂၁၂ က ပင့်သကူထေရက “မျက်နှာတော်သစ်”တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဂူ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         (မုခ်ပေါက် အနောက်လှည့်တဲ့) သက်စိုးတောင် အနားမှာရှိတဲ့ ဆင်းတုတော်သုံးဆူကို အမည်မသိ ဒါယကာတစ်ဦးက ၁၅ ဇူလိုင် ၁၄၂၉ က ပြင်ခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဂူ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (တောထွက်ကြီး ၁၄၉၆\/ ၈၁၉) ပုဂံရှိ ဆင်းတုတော်ကို ပိဋကစိုး တောထွက် သိရီဉာဏက (၁၈ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၆၂၆) မှာ မွမ်းမံခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဂူ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၁၈၉၅\/ ၁၁၉၂) တောင်ဘီ၊ ငါးမျက်နှာဘုရား (၁၈၃၁\/၁၁၂၉) အနောက်ဘက် ဘုရားသုံးဆူထဲက တစ်ဆူကို ပင့်သကူထေရက (၂၅ မတ် ၁၂၁၂)မှာ မွမ်းမံပြင်ဆင်ခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဂူပြောက်ကြီး \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၂၉၈\/၁၉၇က) ဝက်ကြီးအင်း၊ ငါးရာ့ငါးဆယ် ဇာတ်ကွက်တချို့ ကို ထောမန် (TH. H. Thomann) \u003cspan\u003eနှင့် အပေါင်းပါ ၅ ယောက်က ဂျာမနီ ပြတိုက်တစ်ခုအတွက် အင်္ဂတေကို အကွက်ချပြီး လွှနှင့် တိုက်စိတ် ခွာယူ တယ်။ ခွာယူတဲ့အခါ အင်္ဂတေ အတွဲလိုက်ရှိနေအောင် အပေါ်က သတင်းစာ\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟောင်းကို ကော်နဲ့ကပ်ရတယ်။ ဆက်မလုပ်ရန် တားမြစ်တုန်းက ခွာယူဖို့ သတင်းစာကပ်ပြီး အသင့်ဖြစ်နေတဲ့ အကွက်မှာ ညနေသတင်း ဂလပ်စဂို (Evening Time Glasgow) \u003cspan\u003eစနေနေ့ ၁၈ မတ် ၁၈၉၉ လို့ တွေ့တယ်။ သတင်းစာက ဒါ့အရင် သီတင်းပတ် အတော်ကြာက ထွက်ခဲ့မှာ ဖြစ်ပါ တယ်။ ဒါပေမဲ့ အပြောရလွယ်အောင် ဂျာမန်တွေ ခိုးမှု ကျူးလွန်တဲ့ရက် ကို ၁၈ မတ် ၁၈၉၉ လို့ မှတ်ထားပါတယ်။ ဒီအကြောင်းကို မင်စာ တဲ့ ဦးငြိမ်းမောင်က ၂၄ ဇွန် ၁၉၅၈ အစီရင်ခံစာမှာ ထည့်ရေးထားပါ\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဂေါတမဘုရား\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           (၁၇၆\/ ၁၃၆) ငှက်ပစ်တောင်ကျောင်းတိုက် ညောင်ဦးဘုရား ဆင်းတုတွေကို (၁၃ ဧပြီ) ၁၈၉၁ က ဦးထွန်းလင်း၊ ဦးအောင်သာနဲ့ မောင်ဌေး တို့က မွမ်းမံပြင်ဆင်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၇ ငါးမျက်နှာဂူ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၅၆၆) မင်းနန်သူ (တောင်ဘက်)၊ အရှေ့တောင်မုခ်အဝင်ခုံး အရှေ့ နံရံရှိမုခ်ကပ် ဆင်းတုကို တောင်ကူ တောင်တွင်း မင်းဆရာက (၃၁ အောက် တိုဘာ ၁၄၄၂) မှာ မွမ်းမံတယ်။ နောက်တစ်ဆူကိုတော့ မင်းဂင်္ဂသူဆရာက ၂၀ ဩဂုတ် ၁၆၂၃ မှာ မွမ်းမံတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eငှက်ပစ်တောင်ဘုရား \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၁၇၆\/၁၃၆) သိုက်ဆရာတွေ ဖျက်လို့ ဆင်းတုတော်တွေ ပျက်စီး နေတာကို ငှက်ပစ်တောင် မဟာထေရက အလှူခံပြီး ၁၂ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၄၀၁ ခုက စတင်မွမ်းမံ ပြင်ဆင်ကာ ၂၇ ဧပြီ ၁၄ဝ၁ ခုမှာ ပြီးတယ်။ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမ တစ်ဆယ့်နှစ်ဦးကို တစ်ယောက်တစ်ဆူ တာဝန်ပေးပြီး ပြင်ခိုင်း တယ်။ နာမည်တွေက ငအောင်မြင့်၊ ငကဝ်တု၊ မဲဆ၊ အိုသလတ်၊ ငဆတ်၊ ငစု၊ စုဠာမဏိ မဟာထေရ၊ ငဆွေနှစ်၊ အိုဆွေမင်၊ ဉာဏ်အုံ၊ အိုညယ်မနဲ့ အိုညယ်လတ်တို့ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eစူဠာမုဏိ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         (၇၄၈\/ ၃၆၄ က) အထပ်ထပ် ဂရ်ဘင်္ဂြိုဟ (ဘုရားကျောင်း)ရှိ ဆင်းတုတော်ကို ရွှေကျောင်း သင်္ဘောထေရက (၈ ဒီဇင်ဘာ ၁၂၉၉) မှာ မွမ်းမံ ပြင်ဆင်တယ်။ မြေညီထပ် မြောက်စင်္ကြံ အနောက်နံရံက ရှိပြီးပန်းချီ ကားတွေကို ထုံးသုတ်ဖျက်ဆီးပြီး ဓမ္မရာဇကစေတီပုံ စတ္တုရင်္ဂဗလက ၂ သြဂုတ် ၁၃၁၇ မှာ ရေးတယ်။ ဒီစေတီပုံတော်ကို ရအောင်ရှာနိုင်ရင် ဦးဘတင့် (၂၃ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၉၉၅)က ပြောသလို ပုဂံ ခေတ်နှောင်း ပန်းချီပညာ သည်တွေဟာ ပုံဆွဲတဲ့အခါ ဝေးနီးမှန်အောင် ရေးတတ်တယ်ဆိုတာ ဟုတ် မဟုတ် စစ်ဆေးနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ လူသူတော် နန္ဒသီလက စူဠာမုဏိမြောက်စင်္ကြံနံရံမှာ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် သုံးဆူကို သက်ဆိုင်ရာ ဗောဓိပင်နဲ့ တစ်ပါတည်း ၁၇ အောက်တိုဘာ ၁၇၇၈ က ရေးဆွဲတယ်။ ကိုးကျောင်းတိုက် ဝရဓမ္မ တပည့်တစ်ဦးကလည်း မြောက်စကြံအောက်ဘက် ပစ္စယနံရံမှာ (၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569236598933,"sku":"","price":7125.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_0f5c3eb8-cf47-4aba-8ebd-40e413094e29.jpg?v=1770807510"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-နှစ်ဆယ့်တစ်ရာစုနှစ်မြန်မာ့အလားအလာ၂၀၀ပြည့်နှစ်စာစု","title":"နှစ်ဆယ့်တစ်ရာစုနှစ်မြန်မာ့အလားအလာ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်စာစု","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eနှစ်ဆယ့်တစ်ရာစုနှစ် မြန်မာ့အလားအလာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သက္ကရာဇ် ၆၄၇ (၂၇ မတ်၊ ၁၂၈၆ ခု)၊ မြက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသိုဝ်နှစ်။ ပြည် အနောက်ဖက် လှည်ဂျာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနှိုက် မင်ကြိ နိယ်တဝ်မူ၏။ အနန္တ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပိစည် မဟာပိုင် ကိုဝ် နင်တိုင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတရုတ်၏ အလာ အလာကို သိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဩင်မူလိယ်ဟု စိယ်တ်မူ၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအနန္တပိစည် မဟာပိုင် ဆိုဝ်၏။ ဤ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမှုကား ကြီးစွာ။ တုမ်ဘပဲလေ လွှတ်ရ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသည် မဟိ။ သုဝဏ္ဏလိပ် အံသည် သူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသ ည် လေ မဟိ။ သျှင်ဒိသာပြာမုတ်တေ ပါမူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဝက်အတွင်းကာ အမှုဆောင်နိုင်အံ့။ ဤသိုဝ်ဟု ပန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရကာ။ ငါ ကိုဝ် ခဝ်ရုယ် မင်ကြီ ဤအမှု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနှင်၏။ (ပုံ ၂၇၁ ၁-၆၊ ငြိမ်း ၃၊ ၁၉၈၃၊ ၁၄၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မွန်ဂိုကျူးကျော်စစ် ရောက်တဲ့အခါ တရုတ်ပြေးမင်းက ပုဂံက ထွက် လာပြီး ပြေမြို့ (ပြည်) (သရေခေတ္တရာ) အနောက်ဘက် လှည်းကျမှာ ရှောင် တိမ်းနေရတဲ့အခါ အမတ်ကြီး အနန္တပိစည်နဲ့ မဟာဖိုဝ်ကိုခေါ်ပြီး တရုတ် အလားအလာကို သွားကြည့်စမ်းလို့ ခိုင်းတယ်။ သူတို့က မသွား။ ရှင်ဘုရင်အမျက်တော်မရှအောင် အချက်လေးချက် တင်ပြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁။ ဒီကိစ္စက သိပ်ကြီးကျယ်တဲ့ကိစ္စ ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂။ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ကျေနပ်အောင် ကြားက အောင်သွယ်လုပ်ပေးမယ့် ပုဂ္ဂိုလ်လည်း မရှိဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၃။ ကူဗလိုင်ခန်မင်းကြီး ကျေနပ်လက်ခံနိုင်အောင် ရွှေပေမှာ ရွှေစာ ရေးသားစီကုံးနိုင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လည်းမရှိဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၄။ ရှင်ဒိသာပါမောက္ခကိုခိုင်းရင် ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူတို့က ဒီလိုချောက်တွန်းလို့ ရှင်ဘုရင်ခေါ်ပြီး ခိုင်းပါတယ်။ အလားအလာဆိုတာကို ဘာလဲမေးရင် -\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁။ ရန်သူအင်အား ဘယ်လောက်ရှိသလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂။ ခန့်ညား ရိုသေလောက်တဲ့ လက်နက်ဘာပါသလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၃။ ဘာကိုလိုချင်လို့ သူတို့က တပ်ကြီးချီပြီး လာတာလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၄။ လိုချင်တာပေးရင် ပြန်မှာလား၊ ဆက်နေချင်တာလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၅။ ငါ့ကိုဖမ်းဖို့ ပြေ (ပြည်)ထိအောင် လိုက်လာမလား။ ငါလည်း (ပြည့်)အောက် ပင်လယ်ဝတော့ မသွားရဲဘူး။ အနောက်ရိုးမကိုပဲ တက်ရ မယ်။ တောင်ပေါ်ထိအောင် လိုက်မှာလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၆။ ဒီမှာရောက်နေတဲ့ စစ်သူကြီးနဲ့ မပြီးဘူး။ ဧကရာဇ်ထိအောင် တက်ရမှာလား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၇။ ဧကရာဇ်ကို ကျအောင်ပြောနိုင်ပါ့မလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e ပြီးပြီ၊ ဒါတွေကို မဆက်နဲ့တော့ ရှေ့ကိုပဲပြောကြစို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခရစ်နှစ် ၂၀၀၄ အခြေအနေကို (၁) ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း မြင် အောင်၊ (၂) အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်ပြီးပြောတာ ဖြစ်နိုင်စရာရှိတယ် လို့ ထင်အောင်၊ (၃) အပျင်းလည်းပြေအောင် ရေးပြသွားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က ဝဲလ် (HG Well)\u003cspan\u003eဖြစ်ပါတယ်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ် မဖြစ်မီက မြန်မာနိုင်ငံကို အလည်လာရင်း မန္တလေးကိုရောက်တော့ မန္တလေးစာရေးဆရာတွေနဲ့ ဆုံ တယ်။ သူက စာရေးသူဖြစ်တယ်။ ကြိုးစားရေးလို့ စာအုပ်သုံးဆယ်ကျော်လောက် ရေးဖြစ်ပါတယ်ပြောတော့ မြမျိုးလွင်က သူရေးတာ သုံးရာကျော် နေပြီလို့ အပြတ်ပြောပြီး အနိုင်ယူလိုက်တာကို ခံရတဲ့လူပါ။ ငါတို့က ဗိုလ်အောင်ကျော် (၂၂ ဒီဇင်ဘာ၊ ၁၉၃၈ ကွယ်လွန်) ကျဆုံးပြီး နောက် တစ်နှစ် သြဂုတ် ၁၉၃၉ မှ တက္ကသိုလ်ရောက်တော့ အင်္ဂလိပ်သင်တန်းမှာ ဝဲလ် (\u003c\/span\u003eWell)\u003cspan\u003eရေးတဲ့ အချိန်ယန္တရား (\u003c\/span\u003eTime Machine)\u003cspan\u003eဝတ္ထုကို သင်ရ တယ်။ သူ ရေးပုံရေးနည်း ကောင်းလွန်းလို့ ရေးတဲ့စာအုပ် အကုန်ဖတ်မယ်။ ဘာများလို့လဲ သုံးဆယ်ကျော်ပဲရှိတာ။ ဖတ်မိတော့ သူ့ကို အံ့သြတယ်။ မြမျိုးလွင်ကိုလည်း အံ့သြတယ်။ သူရေးတဲ့စာအုပ်တွေလည်း ဝယ်ပြီးသိမ်း တယ်။ အနှစ်ခြောက်ဆယ်ဆိုတော့ ဝါပြီး၊ ဆွေးစပြုပြီ။ ခရစ်နှစ် ၂၀၀၄ မှာ စာအုပ်စင်က စာအုပ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရင် တစ်အုပ်လုံးဆွေးပြီး ကြွေ ကျလေမလား စိုးရိမ်ရတယ်။ အနာဂတ်အကြောင်း သူပြောပုံကိုတော့ မှတ်မိတယ်ထင်တယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁။ သွေးစုပ်တဲ့လူတန်းစားနဲ့ သွေးစုပ်ခံ လူတန်းစား သိသိသာသာ ကြီး ကွဲသွားပြီး သွေးစုပ်တွေက မြေပေါ်မှာ တိုက်မြင့်၊ လမ်းကျယ်နဲ့ သာယာဥယျာဉ်မှာ နေတယ်။ သွေးစုပ်ခံတွေက စက်တွေနဲ့ မြေအောက်မှာ နေရတယ်။ ခိုင်းတာပဲလုပ်တတ်တယ်။ မည်းမည်းကွကွ၊ မျက်လုံးပြူးပြူး ဇီးကွက်လို ညမြင်တဲ့ သတ္တဝါဖြစ်သွားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၂။ မြေပေါ်မှာလည်း မီးမထွန်း၊ မြေအောက်မှာလည်း မီးမထွန်း၊ မြေပေါ်သားတွေက မှောင်ရင် သိပ်ကြောက်လို့ အုပ်စုလိုက်ဖွဲ့ နေရတယ်။ ဘာပြုလို့လဲဆိုတော့ မြေအောက်သားတွေက တက်လာပြီး သူတို့တွေကို လစ်ရင်လစ်သလို ဖမ်းပြီးစားပစ်လို့ ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၃။ မြေပေါ်မှာ ဧရာမတိုက်ကြီးတွေ၊ ခန်းမကြီးတွေ၊ တံခါးပေါက် ကြီးတွေ များများနဲ့ စာကြည့်တိုက်၊ ပြတိုက်၊ စာသင်ဆောင်၊ ဟောပြော ဆွေးနွေးခန်း၊ ဓာတ်စမ်းရုံ၊ စာအုပ် စာတမ်း ပစ္စည်းကိရိယာအပြည့်၊ ဘာ တစ်ခုမှ သုံးမရ။ ပြုတ်ပြတ်ကြေမွ၊ မနှမြောတတ်၊ လူတွေ ပေါသလောက် အရည်အသွေးလည်း ညံ့တယ်။ ဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၄။ မြေပေါ်လူတွေ ဘယ်ဘဝရောက်နေသလဲ။ သိပ္ပံပညာ သိပ်ထွန်း ကား အောင်မြင်လို့ လူတွေ ညံ့သွားတာ။ Rice Cooker \u003cspan\u003eထမင်းချက်အိုး ပေါ်လာတော့ လူတွေ မီးမမွှေးတတ်တော့ဘူး။ ချုံစပ်တိုးပြီး တောမထိုင် တတ်တော့ဘူး။ ဒီကမ္ဘာမှာ စက္ကူပျော့ (\u003c\/span\u003eTissue Paper)\u003cspan\u003eမရှိရင် ဘဝရပ် တည်ရေး မခိုင်တော့ဘူးထင်တယ်။ အားလုံး ကလေးတွေလိုပဲ ဘာမျှ မလုပ်တတ်၊ မကိုင်တတ်။ ရယ်ကြမယ်၊ ပျော်ကြမယ်၊ အဖို၊ အမ တွဲမယ်။ အိပ်မယ်၊ စားမယ် ဘာမျှလေးလေးနက်နက် မစဉ်းစား။ စားစရာ အသင့်။ ဘာမှ အားမစိုက်ဘဲ နေ့တွေ၊ ရက်တွေ အဆုံးခံတယ်။ ဆေးဝါးမလို။ ဒီကောင်တွေ မဖျင်းရင် ဘယ်ကောင်မျိုးဖျင်းမလဲ။ ဘာမျှမလုပ်ရတော့ အထီး၊ အမတောင် ခွဲမရဘူး။ ပျော့ပျော့နွဲ့ နွဲ့ ၊ ခုန်ပေါက်ပြေးလွှားလိုက်၊ ရယ်မောလိုက်၊ နောက်လိုက်တွေ တရုံးရုံး၊ ခေါင်းဆောင် မရှိ၊ မြင်ပြီမဟုတ်လား။ အခု ကောင်ငယ်၊ ကောင်မငယ်တွေ နည်းမမီ စံမရ ဝံပုလွေနဲ့တွေ့ ရင် သိုးတွေပါ သေဖို့ပဲ။ ပြောရင် လေကုန်တယ်။ တစ်မျိုးလုံး၊ တစ်မြို့လုံးသေရုံကလွဲလို့ ဘာမှမလုပ်တတ်။ င် တော်ပါပြီ။ ဝဲလ် (၁၈၆၆-၁၉၄၆)က ၁၉ဝ၄ ခုမှာ ၂၀၀၄ ခုထိ နှစ်တစ်ရာကြိုပြီး ဟောကိန်းကို မြင်ကြ၊ ကြားကြ၊ ဖတ်ရပြီမဟုတ်လား။ ဘယ်လောက်မှန်လို့ ဘယ်လောက်မှားသလဲ၊ အံ့သြစရာကောင်းတာက မှန်တာများတယ်။ အင်္ဂလိပ်က စောစောက သွေးစုပ်တယ်။ နောက်သိပ်ကျ ပြီး အင်ပါယာကြီး ပြိုကွဲတော့မယ့် အခြေအနေရောက်တော့တောင်\u003c\/span\u003e 'British Empire hastily becomes a Commonwealth when England has nothing to share.' saiagoas: gos@tmp\/cop \u003cspan\u003eအင်ပါယာဟာ ဓနသဟာရကို ကမန်းကတန်း ကြေညာပါရော”ဆိုတဲ့ စကား လို အင်္ဂလန်ငုတ်သွားတာ အနှစ်ငါးဆယ်ရှိပြီ။ နောက်ထပ် နလံထူဦးမလား၊ ဝေးသေးတယ်။ သူများအကြောင်း တော်ပါပြီ။ မြန်မာအကြောင်း ဆက်ကြစို့။ သသ နောက်ခြေကို အားပြုပြီး ရှေ့ခြေလှမ်းတာ ဒါလူတိုင်းသိတယ် မဟုတ်လား။ တို့နောက်ခြေကို ကြည့်ပါ။ “ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ မရှိရာ”။ ပြည်ရေးပြည်ရာကို ပြောတဲ့အခါ လေးပိုင်းခွဲပြောရင် ကောင်းမယ်။ ပထမ လူမှုရေးကို ပြောရမယ်။ လူတွေ ကိုယ်ကျင့်တရား သိပ်ပျက်လာရင် “အလားအလာ” ဘယ်ကောင်းမလဲ။ ဆိုလိုတာက လူတိုင်း သတိထားပြီး မခိုးနဲ့၊ မသတ်နဲ့၊ ကာမ မကျူးနဲ့၊ မလိမ်နဲ့၊ မမူးနဲ့ ။ ဒါတွေကို မလေးစားဘဲ သင့်သလိုပြောပြီး ကိုယ့်အတွက် အမြတ်ရှာ။ သတ်စရာရှိလည်း သတ်မယ်။ ခိုးစရာအကွက် လိုက်ရှာပြီး ခိုးမယ်ဆိုတဲ့လူပဲ များနေရင်၊ အခြေခံတရားသိပ်ပျက်နေရင် ရှေ့ဆက်ပြီး ဘယ်လိုကောင်းမလဲ။ စီးပွားရေးကို ကြည့်ပါ။ ပြောစရာလိုသေးသလား။ ဂျော့အော်ဝဲလ်\u003c\/span\u003e George Orwell \u003cspan\u003eနဲ့ ၁၉၈၄ ကို ဆန့်ထုတ်။ ၁၉၉၄ ဘယ်လိုလဲ၊ ၂၀၀၄ ဘယ်လိုလဲဆိုတာ စစ်ကြည့် ပေါ့ ။ နောက်ဓလေ့သမိုင်းကို ကြည့်ပါဦး။ လူ၊ ဘုန်းကြီး ဟိရီဩတ္တပ္ပကို ဘယ်လိုနားလည်ကြသလဲ၊ မကောင်းမှုကို လုပ်ဖို့ ရှက်တယ်၊ ကြောက် တယ်ဆိုမှ မှန်တယ်။ တလွဲသွားရှက်နေရင်၊ ကြောက်နေရင် ရလဒ်က မှားမှာပဲ။ ရိုးရိုးလွယ်လွယ် စဉ်းစားရင် ဆုတံဆိပ်ဆိုတာ ဘာလဲလို့ အဖြေ ထွက်မယ်။ အားလုံးကောင်းပါခင်ဗျား ဆိုတိုင်း ကောင်းရမှာလား။ လူငယ့် အရေးကိုလည်း အသေးစိတ် စစ်ဆေးပြီး အဖြေရှာရမယ်။ အဲဒီလို လုပ်နိုင် ဖို့ စာရင်းဇယားလိုတယ်။ ဂျပန်ခေတ်ကလူငယ်တွေက “ခုလူငယ်ဟာ နောင် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်မယ်”လို့ သီချင်းအော်ဆိုခဲ့ကြတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၉ဝဝ ကမွေးတဲ့ လူဟာ ၁၉၄ဝ မှာ အကြီးအကဲဖြစ်ပြီ၊ ၁၉၂၀ မှာ မွေးတဲ့လူဟာ ၁၉၆၀ မှာ အကြီးအကဲဖြစ်ပြီ။ သူတို့တွေကိုပဲ လမ်းခရီး မှတ်တိုင် (Milestone)\u003cspan\u003eထားပြီး တိုးတက်သလား၊ ဆုတ်ယုတ်သလား ဆိုတာကို အကဲဖြတ်ပါ။ ရှေ့အလားအလာကို တွက်ပါ။ လူတစ်ဦးချင်း ချွန်ထွက်တာထက် ပတ်လည်မြင့်တက်ဖို့ ပိုအရေးကြီးတယ်။ အဲဒီလို စစ်ဆေးပြီး ရလဒ်ကို တင်ပြချင်ပါတယ်။ သမိုင်းနည်း (\u003c\/span\u003eHistorical Method) \u003cspan\u003eနဲ့ ၂၀ ရာစုကို ဆယ်နှစ်စီ ၁၉၀၀-၁၉၀၉၊ ၁၉၁၀-၁၉၁၉၊ ၁၉၂၀-၁၉၂၉ ဆိုသလို ဆယ်စု (\u003c\/span\u003eDecade)\u003cspan\u003eစီ စုပြီး ဒီဆယ်စုနှစ်အတွင်းမှာ နိုင်ငံရေး၊ လူမှုရေး၊ စီးပွားရေးဓလေ့ဆိုတာတွေကို ချပြီး ရေးကြည့်။ အဲဒီမှာ ရတဲ့အချက်အလက်ဟာ အကြောင်း (\u003c\/span\u003eCause)\u003cspan\u003eပဲ။ နောက် ဒါကို အမှီပြုပြီး ဖြစ်လာမှာက ရလဒ် (\u003c\/span\u003eResult)\u003cspan\u003eဖြစ်တယ်။ ဒါဆိုရင် ရှေ့ကို ဘာဖြစ်မယ် ဆိုတာ ပြောလို့ရပြီပေါ့ ။ တမင် များ\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဇန်နဝါရီ၊ ၂၀၀၀၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတေးကဗျာ\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569238171797,"sku":"","price":5700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_28197307-7d24-44df-be1d-2a5b3a15fc2f.jpg?v=1730212672"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-ဂျပန်မှုထပ်တစ်ရာ","title":"ဂျပန်မှုထပ်တစ်ရာ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eအမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂျပန်နဲ့ ပတ်သက်ရာ ပတ်သက်ကြောင်းတွေကို စုပြီး စာတစ်အုပ်လုပ်ပြီးတဲ့ အခါ ၁၉၇၅ ခုနှစ်ကပဲ ရေးလို့မကုန်နိုင်ပါလားလို့ သဘောထားတဲ့အပြင် ဒုတိယတွဲ ထုတ်ရင်လည်း ပရိသတ်က ဝမ်းသာအားရ လက်ခံမှာပဲလို့ ထင်မိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပြောစရာတွေက ဝတ္ထုပစ္စည်းအပြင် အတွေးအခေါ်တွေလည်း ပါဝင်ရမှာ ဖြစ်တော့ အဲဒါတွေ ပေါင်းစပ်ပြတဲ့အခါ ဂျပန်ကို အသစ်အဆန်း မြင်လာကြမှာ ဖြစ် ပါတယ်။ တို့ထင်တာက ဒီလို၊ တကယ်က ဟိုလိုပါလားဆိုတဲ့ အံ့သြတာတွေကတော့ နည်းနည်းလျော့သွားမယ် ထင်ပါတယ်။ ဖုဂျီဆန်ကို ဂေရှားအကမယ်တွေ၊ ချယ်ရီပန်းပွင့်တွေနဲ့ ရောပြီးတွေ့မယ်။ မာတိကာကို ပြန်ကြည့်ပါ။ (နည်းနည်းတွေး ကြည့်ရင်လည်း သဘောပေါက်မယ်။) အကြောင်းအရာတွေကို တွဲပြီးဖော်ပြတဲ့အခါ ဘုရားပွဲနဲ့ ရေကြည်စမ်းချောင်းဟာ ခွဲမရဘူးလို့ မြင်လာမှာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒီစာအုပ်မှာ အကြောင်းအရာတွေကို စီစဉ်ပေးထားပုံဟာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆင် သလိုလိုနဲ့ တစ်မျိုးစီကွဲပေမဲ့ အဲဒါတွေဟာ တစ်ဆက်တည်း၊ တစ်နွယ်တည်း ဖြစ်နေပါ တယ်။ ရလဒ်ကတော့ အခုလို လုပ်လိုက်တဲ့အခါမှာ အဟောင်းသာ အသစ်ဖြစ်သွား တာကို တွေ့မယ်။ နိုင်ငံခြားသားတွေကလည်း သူတို့နဲ့သာဆိုင်တဲ့ “ဓလေ့” တွေကို သဘောအသစ်နဲ့ မြင်လာမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အရင်စာအုပ်မှာလိုပဲ ဂျပန်အကြောင်းကို နိုင်ငံခြားသားတွေကိုပဲ ရေးခိုင်း တယ်။ လိုချင်တာက အမြင်သစ်နဲ့ မြင်စေချင်လို့ ဖြစ်ပါတယ်။ နိုင်ငံခြားသားကို တို့လုပ်ပုံတွေကြည့်စမ်း၊ ဘယ်လိုထင်သလဲ ပြောစမ်းလို့ ခိုင်းတဲ့အခါ ဒီလူတွေ ခေတ်ဟောင်းက ဆွေးမြည့်နေတဲ့ဟန်တွေ၊ အမြင်တွေထဲမှာ နစ်မွန်းနေတုန်းပဲလို့ ပြောမယ် ထင်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ တထစ်ချ ဟိုလိုသာဖြစ်ရမယ်၊ ဒီလိုသာဖြစ်ရမယ်ဆိုတာတွေ မရှိပါ။ နိုင်ငံခြားသား စာဖတ်သူနဲ့ တစ်တွဲတည်းဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပထမတွဲမှာ ပြောခဲ့တာက အမြဲတိုးတက်နေတဲ့နိုင်ငံကို ကြည့်ရင် မှန် အနီ၊ အဝါ၊ အပြာတွေနဲ့ မှန်စီရွှေချလုပ်ထားသလို ဝင်းလက်တောက်ပြောင်ပြီး ဆန်းလိုက် တာ၊ လက်တွေ့မှ ဟုတ်နိုင်ပါ့မလားလို့ ထင်စရာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တက်ကြွ တယ်၊ ဆင့်ကဲဆင့်ကဲ ပြောင်းနေတယ်ဆိုတဲ့ လူမျိုးဓလေ့မှာ မထင်တာတွေ အများ ကြီး ပါမှာပါ။ အမြင်သစ်(ရှုထောင့်သစ်)နဲ့ အကြောင်းအချက်တချို့ကို ပါသင့်၊ မပါ သင့် ရွေးတဲ့အခါမှာလည်း တက်ကြွတာ၊ ရောထွေးတာကို မရှောင်နိုင်တော့ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဘယ်စာအုပ်ဖြစ်ဖြစ်၊ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားတာဖြစ်လို့ အခုစာအုပ်မှာမှ ဒီလို ဖြစ်ရတာမဟုတ်ပါ။ ဂျပန်ဓလေ့ လေ့လာရေးတိုက်ရဲ့ စာတည်းတွေကလည်း အများ က ဝိုင်းဝန်းအားပေးလို့သာ ဒီလိုစာအုပ်မျိုးကို စွန့်စားပြီးထုတ်ဝံ့တာ ဖြစ်တယ်လို့ ဝန်ခံပါတယ်။ အများရဲ့ အားပေးချက်ကို လေးစားပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရုပ်ပုံတွေအတွက် “ကလစ်တန်ကာဟု”၊ ဓာတ်ပုံတွေအတွက် လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ချင်းနဲ့ ဆက်သွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာန၊ ကာကွယ်ရေးအဖွဲ့ အစည်းများ၊ မြို့တော်ရဲ၊ အမျိုး သားဇာတ်ရုံ၊ ရှောဂကုကန်၊ ဂျပန်ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည်ရုံး၊ မအိနိချိသတင်းစာတိုက်၊ စန်က အိရှင်ဘွန်း၊ တီဗီအဆဟိ၊ ဆော်တောéန် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၊ ဖရန်နယ်ပြခန်း၊ မိန်ဂေအိ ဇာတ်ရုံနဲ့ ဆေးဗူး ကုန်ပဒေသာဆိုင်တို့ကို ကျေးဇူးဥပကာရ တင်ရှိပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eဂျပန်ဓလေ့ လေ့လာရေးတိုက်\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eဒီဇင်ဘာ ၁၉၇၉၊ တိုကျို\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e၁) ဖုဂျီဆန် (\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003eFujisan) \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e၊ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဖူဂျီတောင် \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e(Mount Fuji.) \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003eဆန်ဟာ ဒီမှာ “တောင်” ကို ဆိုလိုတယ်)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂျပန်လူမျိုးရဲ့ စရိုက်ကို အထင်ရှားဆုံး လေ့လာချင်ရင် ဘယ်သွားရမလဲ မေးတတ်ကြတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ “ဖု (Fuji) တောင်ကို သူတို့နဲ့အတူ တက်ကြည့်ပေါ့”လို့ ဖြေမိတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဆယ်ကြိမ်ထက်မနည်း တက်ပြီးပြီ။ တစ်ကြိမ်ထက်ပိုပြီး တက်တဲ့လူဟာ လူမိုက်လို့ ဂျပန်စကားပုံ ရှိသားပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဝီလီယမ်ဗလိက် (William Blake)ပြောတဲ့ “လူမိုက်ဟာ ထပ်ပြန်တလဲလဲ မိုက်ရင် လိမ္မာလာပါတယ်” ဆိုတဲ့စကားနဲ့ပဲ သူတို့ကို ပြန်လည်ချေပရပါမယ်။ ဖုဂျီဆန်က ကျွန်တော်တို့ကို ဂျပန်အကြောင်း အများကြီး ပြောပြနေပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eငါ အသက်ရှင်နေသမျှ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဒီတောင်မြတ်ကို \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eငါ ဆက်ပြီး ချီးမွမ်းနေမှာပဲလေ။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အထက်ဖော်ပြထားတဲ့ ရှစ်ရာစုနှစ် ကဗျာဆရာ ယမဗေ နို အကဟိတော (Yamabe no Akahito) csoms:uns oppgomul\u0026amp;: oj 986mpcu cope: မှန်တုန်းပဲ။ သူတို့က ဒီနာမည်ကို ရောင်းစားနေတာလည်း မှန်ပါတယ်။ အကြီးစားဘဏ်ကိုလည်း ဒီနာမည်၊ အိုက်စကရင်လည်း ဒီနာမည် ၊ စက်ကိရိယာ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုလုပ်တဲ့ စက်ကလေးကိုလည်း ဒီနာမည်၊ ကစားဝိုင်းလမ်းကြားလည်း ဒီနာမည်၊ ဒီလောက် ဖျက်ဖျက်ဆီးဆီးလုပ်တဲ့ကြားက ဒီနာမည်ဟာ သေးသိမ်မသွားဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတောင်ထွတ်ရဲ့ အမြင့်က တောင်ထိပ်က ရဒါ နှုတ်ခမ်းမွေး (radar antenna) ထည့်မတွက်ရင် ၃၇၇၆ မီတာ (၂၃၄၆.၈ မိုင်) ရှိတယ်။ ကျူ ရှု (Kyushu)ကျွန်းပေါ် ပထမဆုံး ဂျပန် ခြေစချချိန်ကပဲ ဒီတောင်က ရှိနေပြီးပြီ။ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ဆေးလိပ်ဖွားမြဲပါပဲ။ အိုင်နု (Ainu) ဘာသာစကားအရ “ပေါက်ကွဲတော့မယ်”ဆိုတဲ့ စကားက ဆင်းသက်လာတဲ့ နာမည်လို့လည်း သိရတယ်။ ဂျပန်ထက်စောပြီး ရောက်လာဖူးတဲ့လူတွေက ပေါက်ကွဲတာကို မြင်ခဲ့ဖူးကြမယ် ဆိုပါတော့။ အရင် အနှစ် ၂ဝဝဝဝ လောက်က သူတို့မျက်စိအောက်မှာ တောင်ဟာ (မြေကို စုန့်စုန့်ထွက်လာ) ပြီး သီတင်းတစ်ပတ်အတွင်းမှာပဲ မီးတောက်ကြီး မှုတ်ထုတ်လိုက်၊ ချော်ရည်တွေ အန်ချလိုက် လုပ်နေတာ အနောက်လေအထမှာ မီးတောက်နဲ့ ချော်ရည်ဟာ တစ်ဖက် လဲပြီး အခုလို ပင်လယ်ဘက်ကို တောင်တစ်ခြမ်း ယိမ်းသယောင်ယောင် ဖြစ်နေတာ မြင်ရပါတယ်။ ကျွန်းပေါ်ကို စရောက်တဲ့ ဂျပန်တွေက သူတို့နတ်သမီး ကိုနိုဟနစကုယ Sò (Konohanasakuyahime) Road 78: scossacz caTolosi osos သမီးက နေနတ် (SunGoddess) နဲ့ ဆွေမျိုးတော်လို့ ဂျပန်ဧကရာဇ်နဲ့ လည်း ဆွေမျိုး ပေါ့။ (မယုံရင် တောင်ပေါ်တက်ကြည့်ပါ။) နံနက် နေထွက်လာတာကို ကောင်းကောင်း ကြီး မြင်နိုင်ပါတယ်။ ဖုဆိုတဲ့ နာမည်ကြားရုံနဲ့ အားရှိတယ်၊ တည်ငြိမ်တယ်။ လှတယ်ဆိုတဲ့ ဂျပန်ကြိုက်တွေအကုန် ဖက်နဲ့ထုပ်ပေးသလို အကုန်ပါသွားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပြီးတော့ နိုင်ငံခြားသားနည်းနည်းပါတဲ့) ဂျပန်နှစ်သန်းဟာ နှစ်စဉ် ဒီတောင်ကို ထိပ်ထိမရောက်တောင် ရသလောက် တက်ကြတဲ့အထိ အခြေခံ လှုံ့ဆော်ချက်လည်း ပါတယ်။ နောက်ဆုံး ပေ ၅၀၀ လောက်ရောက်တော့ မီးလောင်ပြီး ကျန်ရစ်သမျှ ချော်ခြောက်တွေပဲ တွေ့မယ်။ သစ်တစ်ပင်၊ မြက်တစ်ရွက် မတွေ့နိုင်ပါ။ “ငါး”စခန်း ဆိုတာလည်း ကျောက်တုံးနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ တဲတွေပဲ။ မြက်ဖျာပေါ်မှာ ခဏ ခါးဆန့်နိုင်တယ်၊ လက်ဖက်ရည်သောက်နိုင်တယ်၊ ခေါက်ဆွဲပြုတ်သောက်နိုင်တယ်။ ဘာသောက်သောက် တောင်မြင့်ရောက်လေ ဈေးကြီးလေပဲ။ နေ့ညမရွေး လူတွေက ဖြင့် တန်းစီပြီး တက်ကြ၊ ဆင်းကြ၊ တောင်စောင့်နတ်ကို မေတ္တာပို့ကြ၊ နောက်ကြ၊ပြောင်ကြ၊ ခေတ်ပေါ်တေးကို ကျူးကြ။ ဒါပေမဲ့ အများဆုံး ကြားရတဲ့အသံကတော့ ဂန်ဗတ်တေ့ (ganbatte) တောင့်ထားဆိုတဲ့ အားပေးသံပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         အံ့သြစရာအချက်က နွေအခါလာသူတွေ တောင်ထိပ်အရောက် တက်မြဲ ဖြစ် တယ်။ အထိမ်းအမှတ် တိုလီမိုလီဝယ်စရာဆိုင်တွေလည်း တန်းစီလို့။ စာတိုက်ကလေးတောင် ရှိသေးတယ်။ သန်းနဲ့ချီပြီး ဆင်းတက်ကြတဲ့ ခြေရာတွေ၊ ဘာကောင်ကြီး လာလာ အိပ်စရာ မြက်ဖျာပဲပေးပုံတွေ၊ လာတဲ့လူတွေရဲ့ ဇွဲကောင်းပုံ၊ ရွှင်ပျပုံတွေ ဟာ ဟိရောရှိ (Hiroshige) ရဲ့ ခေတ်မတိမ်နိုင်တဲ့ သစ်ထွင်းပန်းချီလိုပဲ ရှင်သန် နေဆဲပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဖုဂျီတောင်တက်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို တကယ်တက်ကြည့်မှ သိမယ်။ ဂန်ဗတ်တေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eမာရေဆေလီ\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e(Murray Sayle)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569241645205,"sku":"","price":8100.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_238dfdee-e00d-4295-bb9a-a439ada4c413.jpg?v=1730212717"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-ခေတ်ဟောင်းရာဇ၀င်၂","title":"ခေတ်ဟောင်းရာဇဝင် (၂)","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eအခန်း (၁) \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eအယ်လီဇန်ဒါ၏ အမွေခံများ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\n\u003cstrong\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003eက) အယ်လီဇန်ဒါ၏ နိုင်ငံတော်ကို အမွေခွဲယူသူများ\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003eအယ်လီဇန်ဒါသေသဖြင့် ပေါ်လာသောပြဿနာများ\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          အယ်လီဇန်ဒါကို မဟာဘွဲ့ တပ်၍ မဟာအယ်လီဇန်ဒါဟု စင်စစ်ခေါ် သင့်ခေါ်ထိုက်လှပေသည်။ တိုတောင်းလှစွာသော ဘဝတာတွင် လူသားတို့ အတွက် အရေးပါလှသော ကိစ္စများစွာကို စွမ်းဆောင်ခဲ့သဖြင့် ကျေးဇူးတင် လျက် ချီးမွမ်းရချေမည်။ ယခင်က ဂရိတို့ ယဉ်ကျေးမှုအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ခဲ့ခြင်းတွင် ထပ်ဆင့်၍ နိုင်ငံရေးအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် အယ်လီဇန်ဒါက တိုက်ခိုက်သိမ်းသွင်းခြင်း ဖြစ်ရကား ယခုမှ ဂရိတို့တွင် အဘက်ဘက်မှ ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ပါသည်။ အယ်လီဇန်ဒါသည် ကြီး ကျယ်သော အစီအစဉ်များ ရှိသေးသော်လည်း ဖြစ်မြောက်အောင်မဆောင် ရွက်ရမီ ကွယ်လွန်သဖြင့် ဟယ်လင်တို့၏စည်းလုံးညီညွတ်မှုပျက်၍ နောက် ထပ်မတိုးပွားသည့်ပြင် တဖြည်းဖြည်း ပြိုကွဲပျက်စီးရလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မက်ဆီဒိုးနီးယားတွင် အယ်လီဇန်ဒါကို အမွေဆက်ခံနိုင်မည့် အဖေတူအမေကွဲညီတစ်ဦးလည်းရှိ၏။ အယ်လီဇန်ဒါ၏ မိဖုရားရိုဇာနားတွင်လည်း သားတော်တစ်ဦး ထွန်းကား၏။ သို့သော် အယ်လီဇန်ဒါ၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး များက မဟာမျိုးအားလုံးကိုပင် ထီးမွေဆက်ခံရေးမှ ပယ်ထုတ်ပစ်ခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \u003cstrong\u003eအမွေခံသုံးဦး ခွဲဝေယူခြင်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဘက်ဘီလွန်နီးယားတွင် အယ်လီဇန်ဒါလွန်သော် အပါးတော်ရှိ မက်ဆီ ဒိုးနီးယား စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများသည် အယ်လီဇန်ဒါ၏ အနောက်ဘက်စစ်ကြောင်း အစီအစဉ်ကို သိကြသည်မှန်သော်လည်း မည်သူမျှ ဆက်လက် ဆောင်ရွက်လိုစိတ်နှင့် ဆောင်ရွက်နိုင်သည့် အရည်အချင်းမရှိကြချေ။ အချင်း ချင်းသာလျှင် ဝေစုမတည့်၍ နှစ်ရှည်လများ အချင်းများလျက်ရှိကြသည်။ ကျန်ရစ်ခဲ့သော စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများအနက် အရည်အချင်းအကောင်းဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်မှာ အန်တီဂေါနပ်စ် ဖြစ်၏။ အယ်လီဇန်ဒါ၏ လက်နက်နိုင်ငံတော်ကို မပြိုမပျက်စုစည်း၍ ထိန်းသိမ်းရန်မျှော်မှန်းခဲ့သော်လည်း အခြားဗိုလ်များ တော်လှန်သည်ကို လိုက်၍နှိမ်နင်းဆဲတွင် တိုက်ပွဲ၌ကျဆုံးခဲ့ရသည်။ ထို့ ကြောင့် အယ်လီဇန်ဒါ၏နိုင်ငံတော်သည် ဥရောပတွင်တစ်စိတ်၊ အာရှတွင် တစ်စိတ် အာဖရိကတွင်တစ်စိတ်အားဖြင့် သုံးစိတ်သုံးပိုင်း ကွဲခဲ့လေသည်။ ဥရောပတွင် အန်တီဂေါနပ်စ်(၂) အုပ်ချုပ်လျက် အနောက်အာရှကို ပြေလျော့ ကပ်စ်အုပ်ချုပ်၍ အာဖရိက၌ တော်လေမီ အုပ်ချုပ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအီဂျစ်၏ တော်လေမီမင်းဆက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အီဂျစ်၌ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး တော်လေမီသည် ဘုရင်ဘွဲ့ ကိုယူ၍ တော်လေမီ မင်းဆက်ကို ထူထောင်သည်။ တော်လေမီသည် မိမိ၏စည်းစိမ်တည်မြဲရေး အတွက် ဂရိကြေးစားစစ်သည်များကို အမြဲအားကိုးနေရသဖြင့် ဂရိတပ်သား များကို အလွယ်နှင့်ခေါ်ယူနိုင်ရန် ရေတပ်တစ်ခုကိုလည်း ထူထောင်ထား ရသဖြင့် နောင်အခါတွင် တော်လေမီရေတပ်သည် မြေထဲပင်လယ်၌ တန်ခိုး အကြီးဆုံးဖြစ်လာသည်။ အီဂျစ်ကိုအုပ်ချုပ်ရာတွင် မြို့တော်အဖြစ်ဖြင့် အယ်လီဇန်ဒါမင်းကြီးတည်ခဲ့သော နိုင်းလ်မြစ်ဝကျွန်းပေါ်၏အနောက်ဘက် ရှိ အယ်လီဇန်ဒရီးယားမြို့ကိုအသုံးပြု၏။ ထို့ကြောင့် ယင်းမြို့တော်သစ်သည်မြေထဲပင်လယ်တွင် သုံးရာစုဘီစီအတွင်းက အလှဆုံးနှင့်ရောင်းဝယ်ရေး ထိပ်တန်းအကျဆုံး မြို့ကြီးဖြစ်ခဲ့ရပါသည်။ အာရှမှ ပြိုင်ဘက်များ၏ရန်ကို ကာကွယ်ရန် ပါလက်စတိုင်းနှင့် ဆီးရီးယားတောင်ပိုင်းတို့ကို သိမ်းယူ၍ ထားခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                                         \u003cstrong\u003eရှေးသက်ဦးဆံပိုင်ဘုရင်စနစ် ထွန်းကားခြင်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အီဂျစ်ပြည်ရှင်များသည် ဂရိလူမျိုးတို့ဖြစ်သော်လည်း အီဂျစ်တွင် ဂရိ၌ ထွန်းကားခဲ့သော အုပ်ချုပ်ရေးမျိုးကို မပေးချေ။ အရှေ့တိုင်းထုံးစံအတိုင်း သက်ဦးဆံပိုင်ဘုရင်စနစ်ဖြင့်သာ အုပ်ချုပ်ကြသည်။ ရှေးဖာရိုမင်းများ၏ အဆောင်အယောင်ဖြင့် နန်းစည်းစိမ်ကို ခံစားလျက် ဂရိများအတွက်တည်သော အယ်လီဇန်ဒရီးယားနှင့်တကွ အခြားမြို့နှစ်မြို့မှအပ ကျန်အီဂျစ် တစ် နိုင်ငံလုံးကို ရှေးခေတ်နည်းအတိုင်း အုပ်ချုပ်လေသည်။ ဂရိသုံးမြို့၌ကား ဂရိပင်မမြို့များမှာကဲ့သို့ပင် မြို့အုပ်ချုပ်ရေးကို မြို့သားများ ပါဝင်ဆောင်ရွက် ကြရ၏။ ဂရိမင်းများ၏အုပ်ချုပ်ရေးတွင် အရေးအကြီးဆုံးအချက်ကား ဂရိ ကြေးစားစစ်သားများ၏ လစာရိက္ခာနှင့်ရေတပ်အတွက် ကုန်ကျငွေကို ကာမိ ရန် အခွန်ကောက်ကို အရနိုင်ဆုံးမြှင့်၍ ကောက်ခံခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ အီဂျစ်၌ အီဂျစ်ယွန်းဒင်္ဂါးများ မရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် ပါရှဒင်္ဂါးများကိုပင် သုံးစွဲလျက်ရှိကြရာတော်လေမီက ပထမဦးဆုံး အီဂျစ်နိုင်ငံသုံးဒင်္ဂါးကို သွန်းလုပ်လေသည်။ အကောက်အခွန်ကို ပိုက်ဆံနှင့်သော် လည်းကောင်း၊ ထွက်ကုန်ပစ္စည်းနှင့်သော်လည်းကောင်း ကြိုက်ရာဖြင့် ပေးနိုင်၍ ဘဏ်တိုက်အားလုံးကို အစိုးရ ပိုင်လျက် နေ့စဉ်သုံးအရေးကြီးသော ကုန်ပစ္စည်းမှန်သမျှကို အစိုးရကလွဲ၍ အခြားကုန်သည်များ လက်ကားရောင်းဝယ်ခြင်း မပြုကြရချေ။ ဂရိနိုင်ငံများ တွင်မရှိဖူးသော အခွန်စည်းကြပ်ကောက်ခံရေးအရာရှိများ အီဂျစ်တွင် ရှေးက ပင်လျှင် စနစ်တကျရှိခဲ့သဖြင့် ယင်းအရာရှိများကိုပင် တော်လေမီက ဆက် လက်အသုံး ပြုခဲ့သည်။ ဤသို့ ရှေးသက်ဦးဆံပိုင်ဘုရင်စနစ်ကို ပြန်လည် အသုံးပြုခြင်းနမူနာကို များမကြာမီ ဥရောပတိုက်မှ ဂရိနှင့်ရောမတို့က အတု ယူကြပြန်သောကြောင့် ဒီမိုကရေစီအုပ်ချုပ်ရေးသည် ဥရောပ၌ တိမ်ကော ပပျောက်ခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအနောက်အာရှ၏ ဆေဈေးဆစ်မင်းဆက် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အနောက်အာရှတိုက်ရှိ အယ်လီဇန်ဒါ၏ လက်နက်နိုင်ငံတော်ကို စစ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး လျူကပ်စ်က ဆက်ခံသဖြင့် ယင်း၏အနွယ်တော်များကိုဆလျူဆစ်မင်းဆက်ဟု ခေါ်ဝေါ်သည်။ ယင်းမင်းဆက်သည် တော်လေမီ မင်းဆက်လောက် တန်ခိုးသတ္တိမကြီးသော်လည်း ပထမတွင် အိန္ဒိယအထိ သြဇာအာဏာပျံ့နှံ့လေသည်။ ဆေဈေးဆစ်နိုင်ငံတော်၏နယ်နိမိတ်ကို အထင် အရှားသတ်မှတ်၍ မရနိုင်သည့်ပြင် ကျယ်ပြန့်လွန်းသောကြောင့် စနစ်တကျ ထိန်းသိမ်းအုပ်ချုပ်၍လည်း မရနိုင်ချေ။ မြေထဲပင်လယ်၏အရှေ့ခြမ်းတွင် တော်လေမီ၏ရေတပ်လွှမ်းမိုးနေသောကြောင့် အရောင်းအဝယ်တွင် ထူးထူး ခြားခြားတိုးတက်အောင် ဆောလျူဆစ်တို့က မဆောင်ရွက်နိုင်ကြသည့်ပြင် ဂရိပင်မနိုင်ငံများနှင့်ပင် အဆက်အသွယ်ပြတ်မတတ် ဖြစ်ခဲ့ရ၏။ သို့သော် အယ်လီဇန်ဒရီးယားနှင့်ပြိုင်ရန် အန်တီအော့ခ်မြို့ကို ယင်းတို့ တည်ထောင်ခဲ့ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                                                      \u003cstrong\u003eဆေဈေးဆစ်များ၏ အုပ်ချုပ်ရေး \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အုပ်ချုပ်ရေးတွင် ဆေးလျူဆစ်များသည် တော်လေမီတို့နှင့် များစွာကွာ ခြား၏။ ယင်းတို့သည် အယ်လီဇန်ဒါ၏ဝါဒကို လေးစားလျက် ဂရိယဉ်ကျေးမှု ကို အာရှတွင် ကူးပြောင်းပေးရန် ရည်သန်၍ လူမျိုးရောနှောခြင်းကို အားပေး ခဲ့သည်။ ဆလျူ ကပ်စ်နှင့်သားတော် အန်တီအိုကပ်စ် ၁ တို့သည် အာရှမိုင်း နားဆီးရီးယား မြစ်နှစ်သွယ်တစ်လျှောက် ပါရှနှင့် အိန္ဒိယတို့တွင် ဂရိမြို့တော် သစ်များကို တည်စေ၍ ထိုမြို့များ၌ ဂရိထုံးစံအတိုင်း ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေးကို ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သေလျူ ဆစ် လက်နက်နိုင်ငံတွင် ဤသို့ လွတ်လပ်သော ပြည်ငယ်ကလေးပေါင်း မြောက်မြားစွာ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုပြည် ငယ်ကလေးများက ဆလျူ ဆစ်ဘုရင်များကို နှစ်စဉ်ဘဏ္ဍာတော်ပေးဆက် ကြရ၏။ ဘုရင်ကိုလည်း ဘုရားတစ်ဆူကဲ့သို့ပင် လေးစားရိုသေကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eမက်ဆီဒိုးနီးယားလက်နက်နိုင်ငံတော် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အီဂျစ်နှင့် အာရှနိုင်ငံတော်များနှင့်စာလျှင် မက်ဆီဒိုးနီးယား နိုင်ငံမှာ များစွာသေးငယ်လှသည်။ ဂရိပင်မနိုင်ငံများသည် လွတ်လပ်ရေးကို များစွာ စုံမက်ကြသဖြင့် ယင်းတို့ကို အကြာအရှည် ထိန်းသိမ်းထားရန် မလွယ်ချေ။ အယ်လီဇန်ဒါလွန်လျှင်ပင် ဂရိနိုင်ငံငယ်များစွာပင် ခြားနားပုန်ကန်ကြလေ သည်။ သို့သော် အန်တီဂေါနပ်စ်(၂) သည် ယင်းတို့ကို နှိမ်နင်းလျက် ဂရိ ပင်မနှင့် မက်ဆီဒိုးနီးယား၏ဘုရင်အဖြစ်ကို ခံယူခဲ့ ၏။ ဤအချိန်မှာပင် အနောက်နှင့်မြောက်အရပ်၌ အန္တရာယ်သစ် ပေါ်လာပြန်သည်။ ဥရောပ အတွင်းသို့ များစွာရိုင်းစိုင်းသေးသည့် ဆယ့်လ်သို့မဟုတ် ဂေါလ်ဟုခေါ်သော အင်ဒိုဥရောပအနွယ်ဝင်များ တိုးဝင်လာပြန်သဖြင့် ၄ဝဝ ဘီစီလောက်ကပင် လျှင် ယင်းတို့ အီတလီသို့ ရောက်လာကြလျက် ယခု ၂၀ဝ ဘီစီတွင် မက်ဆီဒိုးနီးယားနှင့် ဂရိပင်မသို့ ဝင်လာကြ၏။ ၂၇၇ ဘီစီတွင် အန်တီဂေါ နပ်စ် (၂)သည် ထိုအရိုင်းများကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့၏။ ဂေါလ်ရန်အေးသောအခါ၌ အန်တီဂေါလ်နပ်စ်သည် နိုင်ငံတော်ကို ပြန်လည်စည်းရုံးရန် အားထုတ်ပြန် သည်။ အီဂျစ်ရေတပ်၏နှောင့်ယှက်ခြင်းကို တွန်းလှန်ရန် အန်တီဂေါနပ်စ် (၂)နှင့် အန်တီအိုကပ်စ် (၁)တို့ မဟာမိတ်ပြုကြ၍ ရေတပ်တစ်ခုကို ထူထောင် ကြသည်။ ထို့နောက် နှစ်ပေါင်း ၁၅ နှစ်မျှ တော်လေမီများနှင့် စစ်ဖြစ်ကြ ရာ အန်တီဂေါနပ်စ်၏ရေတပ်က အီဂျစ်ရေတပ်ကို နှစ်ကြိမ်တိတိနိုင်လိုက်၍ အီဂျစ်ရေတပ်လည်း ပျက်စီးခဲ့ရသည်။ ဤသို့ အပရန်များကို နှိမ်ပြီးသော အခါတွင် ပြည်တွင်းပုန်ကန်မှုများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003eခ) ဂရိတို့ လျှောကျပျက်စီးခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                                                        ဂရိရောင်းဝယ်ရေး ဆုတ်ယုတ်ခြင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဂရိနိုင်ငံများသည် မြေထဲပင်လယ်ရောင်းဝယ်ရေးတွင် ယခင်ကလို ခေါင်းမဆောင်နိုင်တော့ချေ။ ရောင်းဝယ်ရေးကို အယ်လီဇန်ဒရီးယားနှင့် အန်တီအောခ်မြို့ကြီးတို့က ကြိုးကိုင်လျက်ရှိပေပြီ။ ထို့အတူ ဂရိများအစား ရုဒ်နှင့်အဖီစပ်စ်ပြည်သားတို့သည် ခေါင်းဆောင်ကုန်သည်ကြီးများ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ဂရိများသည် ယခင်ကကဲ့သို့ စီးပွားရေး မဖြစ်ထွန်းသောကြောင့် ကာကွယ်ရေးအတွက် ရေတပ်နှင့် ကြေးစားစစ်တပ်များကို မထားနိုင် တော့ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eမဟာမိတ်အဖွဲ့များ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကာကွယ်ရေးအလို့ငှာ ဂရိနိုင်ငံငယ်များသည် အချင်းချင်းမဟာမိတ် လုပ်ကြသည်။ ၃ဝဝ ဘီစီကျော်သောအခါကပင်လျှင် ကော်ရင့်ပင်လယ်ကွေ့ ကို ခြားလျက် မြောက်ဘက်တွင် အီတိုမီလီယန်မဟာမိတ်အဖွဲ့ နှင့် တောင် ဘက်တွင် အချေယန်မဟာမိတ်အဖွဲ့တို့ ပေါ်ခဲ့သည်။ အဖွဲ့ဝင်မြို့ အားလုံး ၏တပ်များကိုအုပ်ချုပ်ရန် တစ်နှစ်လျှင်တစ်ကြိမ်ကျ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ယောက်ကို ရွေးကောက်တင်မြှောက်ကြသည်။ ထို့ပြင် ထိုအဖွဲ့ဝင်အားလုံးအတွက် ကာ ကွယ်ရေးနှင့် နိုင်ငံခြားဆက်သွယ်ရေးတို့ကိုစီမံရန် အရာရှိများကိုလည်း စုပေါင်းခန့်ထားပြန်လေသည်။ မြို့တိုင်းသည် မိမိတို့၏ဒေသအလိုက် အုပ်ချုပ် ရေးတွင် လွတ်လပ်ခြင်းကိုရလျက် နိုင်ငံခြား ဆက်သွယ်ရေးတွင် အဖွဲ့ ၏ သဘောကို လိုက်နာရသည်။ ယင်းအဖွဲ့ နှစ်ဖွဲ့ သည်တစ်ဖွဲ့ နှင့်တစ်ဖွဲ့ မသင့် မြတ်ကြသဖြင့် မက်ဆီဒိုးနီးယား၏ အုပ်ချုပ်ရေးကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သော် လည်း ဂရိပြည်ထောင်စုကြီးကို မတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eစပါတာနှင့်အေသင် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂရိပြည်ထောင်စုကြီး မထူထောင်ခြင်း၏ အကြောင်းတစ်ခုမှာလည်း အေသင်နှင့်စပါတာတို့ကထိုအဖွဲ့များတွင် မပါဝင်သောကြောင့်လည်း ဖြစ် သည်။ အချေယန်အဖွဲ့ သည် စပါတာကို အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်လာရန် အကြမ်းနည်း ဖြင့် ကြိုးစားသော်လည်း စပါတာဘုရင်ကလီယွမ်မဲနက်ဇ်၏အစွမ်းကြောင့် စစ်ပွဲတိုင်းတွင် အဖွဲ့ ကသာရှုံးသဖြင့် အဖွဲ့ က မက်ဆီဒိုးနီးယားကို စစ်ကူတောင်းရတော့သည်။ ယင်းသို့တောင်း၍ အကူရသောအခါ စပါတာပျက်စီး သော်လည်း အဖွဲ့ မှာ မက်ဆီဒိုးနီးယား၏လက်အောက်ခံ ဖြစ်ခဲ့ရလေသည်။ ထို့ကြောင့် အီတိုလီယန်အဖွဲ့ မှလွဲ၍ ဂရိအားလုံးကို မက်ဆီဒိုးနီးယားတို့ ပြန်လည်ပိုင်ဆိုင်လာပြန်သည်။ အေသင်ကို ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေးပေးလျက်နိုင်ငံကြီးအားလုံးကပင် ကြားနိုင်ငံအဖြစ်ဖြင့် အသိအမှတ်ပြုကြသည်။ နိုင်ငံရေးအာဏာစက်ညံ့သော အေသင်သည် ယဉ်ကျေးမှုတွင်ကား အထက် တန်းကျမြဲကျလျက် ဆက်လက်၍ပင် ရှေ့ဆောင်နိုင်ငံဖြစ်ခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569243447445,"sku":"","price":3150.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e68716ee-676a-493c-a83a-8e4ea9127bd5.jpg?v=1730212771"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-ခေတ်ဆန်းစာ၂၀၀၃-၂၀၀၄","title":"ခေတ်ဆန်းစာ၂၀၀၃-၂၀၀၄","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569246757013,"sku":"","price":6750.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_1a8dc085-30ba-4c6e-b61d-eabb5c4282ff.jpg?v=1730212791"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-ကူမာအောင်ကလူစားကျား","title":"ကူမာအောင်ကလူစားကျား","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eချမ်ပဝတ် လူစားကျား\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e[ ၁ ]\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e           နောက်တော့ “ချမ်ပဝတ်လူစားကျား” လို့နာမည်နဲ့ မှတ်တမ်းတင်ခံရမယ့် ကျား အကြောင်းကို မလနီမှာ ကျွန်တော်နဲ့ အယ်ဒီနိုးလက်တို့ အမဲလိုက်နေတုန်းကပဲ စပြီး သတင်းကြားရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အယ်ဒီဆိုတဲ့လူက သည်နယ်တစ်ကြောမှာ အတော်ဆုံးမုဆိုးလို့ အကြာအရှည် မော်ကွန်းတွင်ရစ်မယ့်သူဖြစ်လေတော့ တောလိုက်အတွေ့အကြုံတွေကို အဆုံးအဆ မရှိလောက်အောင် ပြောနိုင်စွမ်းတဲ့လူပါပဲ။ လူ့လောကမှာ အဘက်ဘက်က ပြည့်စုံတဲ့ လူဆိုတာ သိပ်မများဘူး။ ဒီလူနည်းစုထဲမှာ သူလည်းပါတယ်။ သူသုံးတဲ့ ရိုင်ဖယ်ဟာ လက်ဖြောင့်ပုံ၊ အားကြီးပုံတို့မှာ အတူမရှိ။ သူ့ရဲ့ ညီအစ်ကိုသားချင်းတစ်ယောက်က အိန္ဒိယမှာ သေနတ်လက်အဖြောင့်ဆုံး။ နောက်တစ်ယောက်က အိန္ဒိယတပ်မတော်မှာ တင်းနစ်အတော်ဆုံး။ ကျုပ်ယောက်ဖကို အစိုးရက ချမ်ပဝတ်လူစားကျားကို ပစ်ခိုင်း သဗျလို့ အယ်ဒီ ပြောလာတဲ့အခါ ဒီယောက်ဖဆိုတဲ့လူဟာလည်း မုဆိုးအကျော်အမော် မို့ လူစားကျားတော့ တယ်မကြာဘူး၊ ဘဝနိဂုံးချုပ်တော့မယ်လို့ စိတ်ချလက်ချ တွက်မိ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဘာ့ကြောင့်ရယ်လို့တော့ ပိုင်းခြားပြီး မပြောတတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျားမသေ။ နောက်လေးနှစ်ကြာလို့ ကျွန်တော် နိုင်နီတာကို အလည်ရောက်တဲ့အခါ ပြည်ပိုင်အစိုးရ ဟာ ဒီကျားအတွက် သိပ်စိုးရိမ်ကြောင့်ကြဖြစ်နေရတယ်လို့ သိရပါတယ်။ ဆုပေးမယ် လို့လည်း ကြေညာထားသတဲ့။ မုဆိုးကျော်တွေကို ငှားတယ်။ အာလောရစခန်းကဂေါ်ရခါးတပ်သားတွေကို တစ်ဖွဲ့ပြီးတစ်ဖွဲ့ လွှတ်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျားစားလို့သေတဲ့ လူစာရင်းဟာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် အရေအတွက် များများပြီးလာပါ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အခု ကူမာအောင်မှာ သောင်းကျန်းနေတဲ့ လူစားကျားက ကျားမဖြစ်တယ်လို့ သိရပြီး အရင်နီပေါမှာနေတုန်းကလည်း လူနှစ်ရာကျော် စားခဲ့ပြီးပြီလို့ဆိုတယ်။ နီပေါ လက်နက်ကိုင်တွေ ဝိုင်းဝန်းပြီး မောင်းထုတ်လိုက်လို့ နယ်ပြောင်းလာတာဖြစ်တယ်တဲ့။ အခု ကူမာအောင်မှာ လေးနှစ်လေးမိုးနေပြီးတဲ့အခါမှာ သူစားလို့ နောက်ထပ် လူနှစ်ရာ သုံးဆယ့်လေးယောက် သေပြီးပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အခြေအနေက ဒီလိုဖြစ်နေတုန်းမှာ ကျွန်တော် နိုင်နီတာကို ရောက်သွားတယ်။ ရောက်ပြီး တယ်မကြာဘူး၊ ကျွန်တော့်ဆီကို ဗာသုတ်ဆိုတဲ့လူ ပေါက်လာပါတော့ တယ်။ အဲဒီတုန်းက နိုင်နီတာအရေးပိုင်က ဗာသုတ်ပဲဖြစ်တယ်။ သူ အသေဆိုးသေရ ရှာပြီးနောက် အလောင်းကို ဟာလဒွန်နီမှာပဲ မထင်မရှား မြှုပ်နှံထားလိုက်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို တွေ့ ဖူးသူတိုင်း သူ့ကို ချစ်ခင်ကြည်ညိုလေးစားကြတယ်။ သူ့နယ် တစ်ဝိုက်မှာ ဂြိုဟ်ကောင်မွှေနေလို့ နယ်သားတွေ ဒုက္ခရောက်ပုံကို သူပြောပြတာ ကြားပြီးနောက် သူတောင်းပန်တဲ့ အကူအညီကို ကျွန်တော် ဘယ်မှာ ငြင်းရက်တော့မှာ လဲ။ နောက်လူတစ်ယောက်ကို ကျားစားတယ်လို့ သတင်းကြားတာနဲ့ တစ်ခါတည်း ချမ်ပဝတ်ကိုအရောက် ကျွန်တော် သွားပါမယ်လို့ ကတိပေးလိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အစိုးရဆုငွေတွေကို ရုပ်သိမ်းပါ။ ပြီးတော့ အထူးမုဆိုးနဲ့ အာလောရတပ် သားတွေကိုလည်း ပြန်ခေါ်သွားပါလို့ ကျွန်တော်က အစိုးရကို တောင်းပန်ရပါတယ်။ ဘာပြုလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်ဟာ ကြေးစားအခေါ်မခံချင်ဘူး။ အဲဒါအပြင် တခြား မုဆိုးက ကိုယ့်ကို မှားပစ်သွားမှာလည်း ကြောက်တယ်။ ကျွန်တော်တောင်းသမျှကို အစိုးရကလည်း လိုက်လျောပါတယ်။ သတင်းတစ်ပတ်ကြာတဲ့ တစ်နေ့ မနက်စောစော မှာပဲ ဗာသုတ် ပေါက်လာပြန်တယ်။ ဒဗိဠာရနဲ့ နဂတ်ခြားက ပါလိရွာမှာ မိန်းမတစ် ယောက်ကို ကျားချီတယ်လို့ ညက ခြေမြန်လုလင်လာပြီး သတင်းပို့သွားတယ်တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           သတင်းရလျှင်ရချင်း ထွက်နိုင်အောင် ကြိုပြီး ရွက်ထည်တဲကအစ တောလိုက် ကိရိယာတန်ဆာပလာအစုံကို သယ်ယူဖို့ လူခြောက်ယောက်ငှားပြီး ဖြစ်တယ်။ မနက် စာစားပြီး ဓရီအရောက် တစ်ဆယ့်ခုနစ်မိုင် လမ်းလျှောက်ရတယ်။ နောက်တစ်နေ့ မော်ရစော်မှာ မနက်စာစားပြီး ဒဗိဓုရမှာ ညသွားအိပ်တယ်။ နောက်တစ်နေ့ညနေကျမှပါလိကိုရောက်တော့ ကျားဆွဲလို့ လူသေပြီးတာ ငါးရက်တောင် ရသွားပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ရွာသားကြီးငယ် ကျား၊ မ ငါးဆယ်လောက်ဟာ အဆမတန် တုန်လှုပ်ချောက် ချားနေပါတယ်။ ရွာကို ကျွန်တော်တို့ရောက်ချိန်က နေဝင်ဖို့ အများကြီးလိုသေးပေမဲ့ အိမ်စေ့အပေါက်မှန်သမျှ ပိတ်ဆို့ပြီးသား၊ ပုန်းအောင်းပြီးသား ဖြစ်နေပါပြီ။ ခြံဝင်း တစ်ခုမှာဝင်ပြီး တပည့်တွေက နေရာယူပြီး ခင်းကျင်းတယ်၊ မီးဖိုတယ်၊ ရေနွေး ထပ်တည်လို့ ဖျော်ပေးတဲ့ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကို ကျွန်တော် ထိုင်ပြီးသောက်ချိန် ရောက်ခါမှ သတိနဲ့ တံခါးလှုပ်ပြီး ရွာသားတချို့ ပေါက်လာပါတယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အိမ်တံစက်မြိတ်ကိုကျော်ပြီး ဘယ်သူမှ အပြင်မထွက်ဝံ့တာ ငါးရက်ရှိပြီလို့ ပြောကြပါတယ်။ အနီးအနားမှာပဲ စွန့်ထားရတဲ့ အညစ်အကြေးအနံ့တွေက ဒီအဖြစ်ကို သက်သေခံနေပါတယ်။ ရိက္ခာလည်း ပြတ်မတတ်ဘဲတဲ့။ ကျားကို သတ်ပေးရင်ပေး ဒါမှမဟုတ်လည်း အဝေးရောက်အောင် နှင်ရင်နှင်၊ ဒီလိုမလုပ်ရင်တော့ သူတို့အားလုံး ငတ်ပြီး သေတော့မယ်တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဟာ အနီးဝန်းကျင်မှာပဲ ရှိသေးတာက ထင်ရှားတယ်။ လမ်းပေါ်မှာ လျှောက်ပြီး ဟိန်းတဲ့အသံကို သုံးညဆက်တိုက် ကြားရတယ်။ အသံလာတဲ့အရပ်ဟာ အိမ်တန်းနဲ့ ကိုက်တစ်ရာလောက်တောင် မဝေးဘူးတဲ့။ ကနေ့မနက်ကပဲ ရွာအောက် ပိုင်းအစွန်းက လယ်ကွက်မှာ မြင်လိုက်ကြရသေးတယ်ဆိုပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ရွာလူကြီးက လောကွတ်ကောင်းကောင်းနဲ့ အခန်းရှင်းပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခန်းထဲမှာ လူရှစ်ယောက်နေရမယ့်အပြင် မကောင်းနဲ့ အခန်းထဲ လှောင်ထားသလို ဖြစ်နေတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါအပြင်မှာအိပ်မယ်လို့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ညစာကိုတော့ ဖြစ်သလို နည်းနည်းစားလိုက်ပါတယ်။ တပည့်တွေကို အခန်း ထဲမှာသွင်းပြီး အလုံဆို့ပိတ်ထားလိုက်ပြီး လမ်းဘေးသစ်ပင်တစ်ပင်ကိုမှီပြီး ထိုင်နေ လိုက်တယ်။ ရွာသားတွေပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင် အဲဒီလမ်းဟာ ကျား လမ်းသလားမြဲ ဖြစ်တဲ့လမ်း။ ကျွန်တော်ကသာ သူ့ကို အရင်မြင်ရရင်တော့ လကလည်းသာသာမို့ လက်ဦးကောင်းပါရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           သားကောင်ကိုချောင်းရင်း တောထဲမှာ ညလုံးပေါက် ခဏခဏ နေဖူးပါတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ပထမဆုံးအကြိမ် လူစားကျားကို စောင့်ရတာပဲပေါ့။ သိပ်မကြာဘူး။ လရောင်ဖွေးဖွေးနဲ့ ကျွန်တော့်ရှေ့တည့်တည့်က လမ်းမကြီးဟာ အထင်းသားရှိနေပါ တယ်။ လမ်းရဲ့ ဝဲယာတစ်လျှောက်မှာက သစ်ပင်တွေအုပ်ဆိုင်းနေလို့ မှောင်ကွက်တွေရှိပြီး လေတိုးတိုင်း အရိပ်တွေလှုပ်တော့ ကျားတစ်ကျိပ်ကိုးကောင် ဟိုကဒီက ထွက် လာကြတယ်လို့ပဲ မြင်မိပြီး ကျားသနားမှ နွားချမ်းသာမည်ဆိုတဲ့အသိမျိုး ဝင်လာတယ်။ အဲဒီတော့မှ အပြင်မှာနေတော့မယ်လို့ စောစောက ဆုံးဖြတ်ပြီးတာကိုပဲ နောင်တရနေမိ ပါတယ်။ ရွာကို ပြန်ပြေးဖို့တောင် သတ္တိမကျန်တော့ဘူး။ ငါ ဒီတာဝန်ကိုယူမယ်လို့ ပြောပြီးမှ မလုပ်ရဲတော့ဘူးဟေ့လို့ ဝန်ခံရမှာကိုလည်း ရှက်တယ်။ ရာသီဥတုကလည်း အေးတဲ့အခါမို့ အကြောက်အအေးရောပြီး သွားခိုက်ခိုက်တုန်လာတယ်ပေါ့။ ညတာက ပိုလို့ပဲ ရှည်တယ်ထင်မိတယ်။ မျက်နှာမူထားတဲ့ဘက်က နှင်းဖုံးတောင်တန်းကို ရောင်ခြည်ဦးလာလို့ မြင်ရပြီးတဲ့နောက် ကွေးထားတဲ့ ဒူးပေါ်မှာပဲ ခေါင်းတင်ပြီး အိပ် ပျော်သွားလိုက်တာ နောက်တစ်နာရီကြာလို့ တပည့်တွေရောက်လာတော့ ဒီပုံစံအတိုင်းပဲ ကျွန်တော် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေတာကို တွေ့ကြတယ်တဲ့။ အဲဒီညက ကျားကို ကြားလည်းမကြား၊ မြင်လည်းမမြင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           မသေမပျောက် ပြန်ရောက်လာတာကို မြင်ကြတော့ ရွာသားတွေ အံ့သြလို့ မဆုံးဘူး။ လူကို ကျားဆွဲလေ့ရှိတဲ့နေရာကို လိုက်ပို့ပါခိုင်းတော့ ညှိထားသလိုပဲ အားလုံး ငြင်းကြတယ်။ လက်ညှိုးညွှန်ဖော်သာ ရကြတယ်။ နောက်ဆုံး ဆွဲသွားတဲ့ နေရာက ရွာအနောက်တောင်တန်းအစွန်းရဲ့ ကွေ့တစ်နေရာမှာတဲ့။ နွားကျွေးဖို့ သစ်ရွက် ထွက်ခုတ်ကြတုန်းက အတူပါတယ်ဆိုတဲ့ မိန်းမကြီးငယ် နှစ်ဆယ်ကျော်က ဖြစ်ပျက်ပုံ အသေးစိတ်ကို အလုအယက် ပြောကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အပြောက မနက်ဆယ်နာရီလောက်မှာ ရွာနဲ့ မိုင်ဝက်ကွာတဲ့နေရာကိုသွားပြီး သစ်ကိုင်းတွေ တက်ချိုင်ကြတယ်။ ကျားဆွဲခံရမယ့် မိန်းမနဲ့ အဖော်နှစ်ယောက်တက်တဲ့ သစ်ပင်က လျှိုတစ်ခုရဲ့ နှုတ်ခမ်းမှာ ရှိတယ်။ နောက် သွားကြည့်တဲ့အခါ အဲဒီလျှိုက ဇောက်လေးပေ၊ အကျယ် ဆယ်ပေ၊ ဆယ့်နှစ်ပေရှိမယ်။ လိုသလောက် သစ်ရွက်ကို ရပြီးတဲ့အခါ သစ်ပင်ကအဆင်းမှာ ကျားက ချောင်းပြီးကပ်လာတယ်။ ပတတ်ရပ် ပြီးတော့ သူ့ကို ခြေကနေဆွဲချလိုက်လို့ သစ်ကိုင်းကိုတွယ်ထားရာက ပြုတ်ပါသွား တယ်။ လျှိုထဲကိုရောက်ခါမှ ကျားက ခြေကိုလွှတ်ပြီး အတင်းထပြေးဖို့ အားယူဆဲမှာပဲ လည်မျိုကို ဝင်ပြီးခဲတယ်။ သေတော့မှ အကောင်ကိုကောက်ပြီး၊ လျှိုပေါ်ခုန်တက်ပြီး လာပြန်တယ်။ ချုံတွေ သိပ်ထူထပ်တဲ့အထဲကို ဝင်သွားလို့ နောက်ထပ် မမြင်ရတော့ ဘူးတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဒီအဖြစ်အပျက်ကို သစ်ပင်ပေါ်မှာကျန်ရစ်တဲ့ အဖော်မိန်းမနှစ်ယောက်အပြင်တခြား သိပ်မကွာတဲ့နေရာတွေက တခြားအဖော်အားလုံးလည်း အသေအချာ မြင်လိုက် ကြတယ်။ ကျားနဲ့ ကျားစာမိန်းမ ကွယ်ပျောက်သွားတဲ့အခါကျမှ ကြောက်အား လန့်အားနဲ့ ရွာကို ပြေးလွှားပြန်လာကြတယ်။ ယောက်ျားတစ်သိုက်လည်း နေ့လယ်စာ စားဖို့ အိမ်အသီးသီးကို ပြန်ရောက်ချိန်ဖြစ်လို့ အားလုံးစုပြီး ဆူဆူညံညံ အသံထွက်အောင်လို့ ကြေးအိုးကအစ စည်တိုတွေပါယူပြီး ရှေ့ကသွားတဲ့ ယောက်ျားတွေနဲ့ အတူတူ မိန်းမတွေပါလိုက်ပြီး တောင်းကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           လျှိုအထဲ လူကို ကိုက်သတ်တဲ့နေရာကိုရောက်လျှင် `ဘာဆက်လုပ်မလဲ”လို့ ဆွေးနွေးကြတုန်း ကိုက်သုံးဆယ်အကွာ ချုံထဲက ကျားဟိန်းသံကြီး ပေါ်လာပါတယ်။ အားလုံးလှည့်ပြီး ရွာအရောက်ပြန်ပြေးဖို့ကိုတော့ ထူးပြီး မတိုင်ပင်ရပါ။ အမောပြေ မတတ်ရှိလျှင် သူကစပြီးပြေးလို့ ငါက လိုက်ရတယ်ဆိုတဲ့လေနဲ့ တစ်ယောက်က နောက်တစ်ယောက်ကို အပြစ်ဖို့တယ်။ အတော်ကြာမှ အပြောအတိုင်း အားလုံး သူရဲကောင်းချည်းဖြစ်ရင် တစ်ခေါက်ပြန်ပြီး အချိန်မလင့်မီ ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ကြဦးစို့လို့ သဘောတူကြလို့ သွားကြပြန်တယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ လျှိုကို သုံးခေါက်တိတိ ရောက်ကြ တယ်။ တတိယအကြိမ်မှာ သေနတ်ပါသူက သေနတ်တစ်ချက်ပစ်ဖောက်တော့ ချုံ အတွင်းက ကျားဟိန်းပြီးထွက်လာလို့ ဆက်မရှာဝံ့ကြတော့ဘူး။ ဆက်မရှာဖြစ်တာ လည်း ကောင်းကောင်းပဲ။ သေနတ်ဆရာကို ချုံထဲပစ်ထည့်လိုက်ရောပေါ့ ဗျာလို့ ပြောတော့ ကျားကြီးက စိတ်ဆိုးလှပြီဗျ၊ ခင်ဗျားပြောသလို ပစ်ထည့်မိလို့ ထိသွားရင် တစ်ခါ တည်း ထွက်လာပြီး ကျုပ်ကို ချီသွားမှာဗျလို့ ဖြေပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အဲဒီနေ့မနက်က ရွာကိုပတ်ပြီး သုံးနာရီလောက်ကြာအောင် ကျားခြေရာနဲ့ ကျားကို တွေ့လိုတွေ့ငြား ရှာမိပါတယ်။ စိတ်ထဲကလည်း မတော် တွေ့မှဖြင့်လို့ ရွံ့ မိသေးတယ်။ သစ်အုပ်ကောင်းလို့ မှောင်နေတဲ့ လျှိုတစ်ခုကိုအရောက် ချုံတစ်ခုကိုကွေ့ အရှောင်မှာ ရစ်တစ်အုပ် အော်မြည်ပြီး ပျံထွက်သွားလို့ ကြောက်အားလန့်အားနဲ့ နှလုံးသွေးအခုန် တစ်ခါတည်းရပ်သွားပြီလို့ ထင်မိလိုက်သေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           တပည့်တွေက သစ်ကြားပင်ရင်းမှာ ရှင်းပြီး စားစရာပြင်တယ်။ မနက်စာစား အပြီးမှာ သူကြီးက “ဂျုံရိတ်လိုပါတယ်။ သေနတ်ထမ်းပြီး စောင့်ပေးပါ”လို့ တောင်းပန် လာတယ်။ မစောင့်ပေးရင် မရိတ်သိမ်းဝံ့လို့ အဆုံးခံကြရတော့မယ် ဖြစ်နေတော့ အားလုံး ငတ်ကြတော့မယ်ဆိုပဲ။ နာရီဝက်အတွင်းမှာပဲ တစ်ရွာလုံးထွက်ပြီး ကျွန်တော့် တပည့်တွေပါ ကောက်ရိတ်တာကို ကျွန်တော်က သေနတ်မောင်းတင်ပြီး စောင့်ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ညနေစောင်းရင် ကွင်းကြီးငါးကွင်းက ကောက်လှိုင်းတွေအားလုံး စုမိတယ်။ နေအိမ်နဲ့ နီးတဲ့ အကွက်နှစ်ကွက်ပဲကျန်တယ်။ နောက်တစ်နေ့ လက်စသတ်ဖို့ မခက်ခဲတော့ပါ ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကျေးလက်သန့်ရှင်းရေး အခြေအနေလည်း တိုးတက်လာပါပြီ။ ကျွန်တော့် အတွက် သီးသန့်အိပ်စရာနေရာရလို့ လေသစ်ဝင်နိုင်အောင် တံခါးပေါက်ကိုမပိတ်ဘဲ ဆူးဆို့ခိုင်းပြီး မနေ့ညက အိပ်ပျက်သမျှ အတိုးချအိပ်လိုက်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကျွန်တော်ရှိနေတုန်း ရွာသားတွေ အားတက်ပြီး သွားရဲလာရဲရှိလာကြပေမဲ့ တောကို ပတ်ကြည့်ရမှဖြစ်မယ်၊ လိုက်ပြီး လမ်းပြပါလို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုတာကို လိုက်လျောနိုင်လောက်အောင် မရဲကြသေးဘူး။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသေးစိတ်သိထားသူတွေဖြစ်လို့ ပြရဲမယ်ဆိုရင် ကျားအောင်းမယ့်နေရာ အရောက် ပို့နိုင်ကြမယ်လို့ ယုံတယ်။ အနည်းဆုံး ကျားခြေရာကောက်မိအောင် ပို့နိုင်ကြမယ်ပေါ့။ လူဆွဲတဲ့သတ္တဝါကတော့ ကျားမှန်ပြီ။ ကြီးတယ်ငယ်တယ်၊ အထီးအမလို့ ခွဲခြား သိနိုင်ဖို့ ခြေရာကို မြင်ချင်တယ်။ မသိရရင် မိအောင်ဖမ်းဖို့ ပိုပြီးခက်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အဲဒီနေ့မနက် လက်ဖက်ရည်ကို သောက်အပြီးမှာ တပည့်တွေအတွက် သား စိမ်းရအောင် တောင်ဆိတ်ပစ်ချင်တယ်လို့ စကားစလိုက်တယ်။ အရှေ့အနောက်တန်း တဲ့ တောင်ရိုးရှည်ရဲ့ ထိပ်မှာရှိတဲ့ရွာဖြစ်လို့ အရင်ညက အိပ်ရေးပျက်ခံပြီး စောင့်ခဲ့တဲ့ လမ်းရဲ့ အောက်နားမှာ မြောက်ကို ခပ်စောက်စောက် နိမ့်ဆင်းသွားတဲ့ မြက်သောသောနဲ့ ကုန်းလျှောတွေရှိတယ်။ ဒီကုန်းလျှောတွေမှာ တောင်ဆိတ်ပေါတယ်လို့ သိထားပါ တယ်။ လူအတော်များများပဲ လမ်းပြလိုက်မယ်လို့ ထွက်လာပါတယ်။ ကျွန်တော်က ထူးပြီး ဝမ်းသာသွားပုံကို မသိစေရအောင် ဟန်လုပ်ပြီး လူသုံးယောက် ရွေးလိုက်တယ်။ သူကြီးကိုလည်း ပြောတဲ့အတိုင်း ဆိတ်များများတွေ့ရင် ရွာအတွက် နှစ်ကောင်၊ တပည့် တွေအတွက် တစ်ကောင် ပစ်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           လမ်းကိုဖြတ်ပြီးတဲ့အခါ အင်မတန်မတ်စောက်တဲ့ တောင်ရိုးကုန်းတန်းတစ်ခု က ဘယ်ညာကို မျက်ခြည်မပြတ်ကြည့်ပြီး အောက်ကိုဆင်းကြတယ်။ ဘာမှမတွေ့။ ကုန်းဆင်း မိုင်ဝက်သွားမိရင် လျှိုတွေ ဖြာထွက်တဲ့နေရာကိုရောက်တယ်။ အဲဒီကမှ ဘယ်ဘက်ကိုမျှော်ကြည့်ရင် ကျောက်တုံးကျောက်ခဲပေါ်ပြီး မြက်လည်းထူတဲ့ ကုန်းလျှာကို မြင်ရပါတယ်။ ခဏကလေးရပ်ပြီး တစ်ပင်တည်း ထီးတည်းပေါက်နေတဲ့ ထင်းရှူးပင်ကို ကျောခိုင်းပြီး အဲဒီကုန်းလျှာကိုကြည့်နေတုန်း တောင်ပေါ် အမြင့်\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569247281301,"sku":"","price":7020.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_ccfc6f37-4bd9-44f0-89d7-7e31bb564c80.jpg?v=1730212838"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-ကိုးကွယ်ရာအပင်နှင့်ပုံပြင်","title":"ကိုးကွယ်ရာအပင်နှင့်ပုံပြင်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eဆီးဖြူ \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eEMBELICA MYROBALAN \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003eဟိန္ဒီနဲ့ သက္ကတလို စတြိ၊ စတြိစ၊ အမလက်၊ အမလကိ၊ အနဝလ၊ အမည်ငါးမျိုး ခေါ်တယ်။ အင်္ဂလိပ်က Indian Gooseberry ခေါ်တယ်။ သိဝ(Siva) ၊ ဗိဿနိုး (Visnu) တို့နဲ့ဆိုင်တယ်။ သိဝကြင်ရာတော် ပရ်ဝတိ (Pravati) ၊ ဗိဿနိုး ကြင်ရာတော် လက်သာမိ (Laksami) တို့ကို အကြောင်းပြုပြီး ဒီအပင်ဟာ မြတ် တယ်လို့ ယူဆကြပါတယ်။ ပုံပြင်အတိုင်း ပြောရရင် နတ်မင်းကြီး တွေရဲ့ ကြင်ရာတော်နှစ်ဦးဟာ မွန်မြတ်တဲ့ မြေအရပ်ဖြစ်တဲ့ ပြဘသ ကို သွားပြီး ပရိဝတီက ဗိဿနိုးကို၊ လက်သျှမိက သိဝကို ဝတ္ထု ပစ္စည်း အသစ်အဆန်းတွေနဲ့ ပူဇော်လိုတယ်လို့ အပြန်အလှန် ပြော ပြီး မျက်ရည်ကျလာကြတဲ့အခါ စတြိခေါ်တဲ့ အလင်္ကပင် ပေါက်လာ ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သိဝကို ပူဇော်တဲ့ပွဲ၊ ဗိဿနိုးကို ပူဇော်တဲ့ပွဲ နှစ်မျိုးစလုံးမှာ ဒီအပင်က အရွက်တွေမပါရင် မပြီးဘူးလို့ ယူဆနေ ကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သိဝရဗြာနေ့မှာ ဒီအပင်ကို ပူဇော်ကြရတယ်။ အပင်ကို ကြိုး အနီအဝါတွေနဲ့ ရစ်ပြီး နတ်မင်းတစ်ပါးပါးကို ပူဇော်တဲ့အတိုင်းသစ်ပင်ကို ပူဇော်ကြတယ်။ ဂူဂျရတ်မှာ သိပ်မြတ်တဲ့ အပင်စာရင်းထဲ မှာ ဒီအပင်လည်း ပါတယ်။ ကရ်တိက်(အောက်တိုဘာ၊ နိုဝင်ဘာ)လ ၉ ရက် ရောက်ရင် အမျိုးသမီးတွေက ဒီအပင်ကို ပန်းပွင့်နံ့သာ၊ အမွှေးအကြိုင်တွေနဲ့ သားယောက်ျားရလိုကြောင်း ဆုတောင်းပူဇော် ကြတယ်။ အပင်ကို ငါးခေါက် (ပဒက္ခိဏ လက်ယာရစ်) လှည့်ပြီး လျှောက်ရင်း ကြိုးနဲ့ပတ်ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဝရိန္ဒကို စွဲလမ်းနေတဲ့ ဗိဿနိုးကို တခြားအာရုံပြောင်းအောင် အမလကိပင်က မိန်းမလှယောင် အသွင်ပြောင်းဖူးတယ်လို့လည်း ပြောကြပါတယ်။ ဆေးဖက်ဝင်တယ်၊ အိမ်နဲ့ ကျောင်း တောင်ဘက် စိုက်ရတယ်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569250197653,"sku":"","price":9500.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_ff4e5ada-19bf-4246-b497-9318f0e48ffc.jpg?v=1730212856"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-လွတ်လပ်ရေး-နိုင်ငံရေး-ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့်ဒီမိုကရေစီ","title":"လွတ်လပ်ရေး၊နိုင်ငံရေး၊ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့်ဒီမိုကရေစီ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလွတ်လပ်ရေး နောက်ခံကား\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(က)\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်ဝင်စကာလက ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်ကို နိုင်ငံရေးအဖွဲ့ အစည်း ဟု မြင်နေမိသည်မှာ ကျွန်တော်၏ခံစားမှုဖြစ်သည်။ အကြောင်းရှိပါသည်။ ဗမာ့ လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်ကို စတင်တည်ထောင် ဖွဲ့စည်းသူများမှာ ကျောင်းသားသမဂ္ဂ မှ၊ ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးမှ ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်များလည်းပါသည်။ ဂျပန်ပြည်သို့ သွားရောက်၍ စစ်ပညာသင်ကြားခဲ့သော ရဲဘော်သုံးကျိပ်ကို နောင် အခါ သမိုင်းဝင်ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် သုံးနှုန်းကြသည်ကိုတော့ ကျွန်တော်သိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အားလုံးသိသည်တော့မဟုတ်၊ ကျွန်တော်သိသည်မှာ သမဂ္ဂလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် များနှင့် ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးမှ မိတ်ဆွေများကို ကျွန်တော်သိသည်။ ကျောင်းသား သမဂ္ဂဆိုသည်ကတော့ ကျောင်းသားအဖွဲ့ အစည်း၊ ဒို့ဗမာအစည်းအရုံး ဆိုသည် ကတော့ နိုင်ငံရေးအဖွဲ့ အစည်း၊ ဆရာစံလယ်သမားအရေးတော်ပုံကြီး ပေါ်ပေါက်ပြီး နောက် နိုးကြားတက်ကြွနေသော ပညာတတ် လူငယ်တစ်စုတို့ ခေါင်းဆောင်၍ ဖွဲ့စည်း သော နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။ ရည်မှန်းချက်မှာ အမျိုးသားလွတ်လပ်ရေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ဆိုသည်က ကျောင်းသားအဖွဲ့ အစည်း၊ ဒို့ဗမာအစည်း အရုံးဆိုသည်က နိုင်ငံရေးအဖွဲ့ အစည်း၊ ထိုအခါက ကျောင်းသားသမဂ္ဂ အမှုဆောင်များ သည် ကျောင်းမှထွက်သောအခါ ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်ကို အထင်အရှား တွေ့နိုင်ပေသည်။ တချို့လည်း ကျောင်းတက်နေစဉ်ပင် ဒို့ဗမာ အစည်းအရုံးသို့ ဝင်ကြသည်ဟုထင်သည်။ ကျွန်တော်မှတ်မိသလောက် ကိုအောင်ဆန်း နှင့် ကိုဘဟိန်းတို့သည် ကျောင်းသားဘဝကပင် ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ဝင်ကာ သခင် ဆိုသည့် စကားလုံးကို နာမည်ရှေ့ကတပ်ကြသည်။ သခင်အောင်ဆန်းကတော့ ဥပဒေတန်းတက်နေစဉ်ပင် ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ ဝင်သွားသည်။ သူသည် ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်မှ နုတ်ထွက်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဥပဒေတန်းတက်သည်ကိုတော့ ကျွန်တော်တွေ့လိုက်သည်။ အပြီးတက် မတက် ကောင်းစွာမမှတ်မိတော့။ သို့သော် အပြီးမတက်ဘဲရှိနေသည် ထင်သည်။ သခင်နု၊ သခင်စိုး၊ သခင်သန်းထွန်းတို့သည်လည်း ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ ပြိုင်တူ လောက် ဝင်သွားကြသည်ထင်သည်။ သူတို့သည် နဂါးနီစာအုပ်အသင်းကို တည် ထောင်ကြသည်။ နဂါးနီစာအုပ်အသင်းဆိုသည်မှာ ၁၉၃၇ က တည်ထောင်၍ နောက် လွတ်လပ်ရေးရသောအခါနှင့် လွတ်လပ်ရေးမရမီ မြန်မာနိုင်ငံတွင် လူငယ်အသိုင်း အဝိုင်းတွင် ခေတ်စားသော လက်ဝဲဝါဒမျိုးစေ့ကို ချပေးလိုက်သော အသင်းဖြစ်သည် ဟု ကျွန်တော်နားလည်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သခင်စိုး၏ ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒဟူသော နဂါးနီတိုက်မှ ထုတ်ဝေသော စာအုပ် သည် ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒ၊ မတ်ဝါဒအစောဆုံး မြန်မာကျမ်းတစ်စောင်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ရုရှားတော်လှန်ရေးသမိုင်းကို ဘာသာပြန်ထားသော သခင်နု၏ လူမွဲ တို့၏ ထွက်ရပ်လမ်း စာအုပ်သည်လည်း နဂါးနီတိုက်ထုတ်ဖြစ်သည်။ ကိုဘဟိန်း ၏ ဓနရှင်လောကစာအုပ်ကိုတော့ ထွန်းအေး စာအုပ်ဖြန့်ချိရေးဌာနမှ ထုတ်ဝေသည် ကို ကောင်းစွာမှတ်မိနေသေးသည်။ ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒ လက်ဝဲဝါဒဆိုသည်မှာ နောင် အခါ လွတ်လပ်ရေးရပြီးသောအခါ ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်သော နိုင်ငံတော်၏ ဝါဒ တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူ့ပုံစံနှင့် သူရေးသားထားသော ဆိုရှယ်လစ်ဆန်ဆန် သဘော များပါသည်။ ၄၇ နိုင်ငံတော် ဖွဲ့စည်းပုံဥပဒေသည်ပင် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု ဖွဲ့စည်းပုံမှ ဟိုနည်းနည်း၊ သည်နည်းနည်း ကူးယူထားသော ဖွဲ့စည်းပုံဖြစ်သည်ဟု ကျွန်တော် နောင်အခါ သုံးသပ်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၂ဝ ပတ်ဝန်းကျင်က ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ဝံသာနု(ဝါ) အမျိုးသားလွတ်လပ် ရေးလှုပ်ရှားမှုကိုတော့ ကျွန်တော်မမီ။ ကျွန်တော်မွေးစ၊ သို့သော် ၁၉၃၆ ဒုတိယ ကျောင်းသားသပိတ်ကိုတော့ ကျွန်တော်မီသည်။ ထိုအခါက ကျွန်တော်က ဆယ်တန်း ကျောင်းသား၊ ပထမဦးဆုံးကျင်းပသော နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားများ ညီလာခံသို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ကိုအောင်ဆန်းကို ထိုညီလာခံတွင် စတင်တွေ့ ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနောက် ရန်ကုန်ကောလိပ်သို့ ရောက်သွားသောအခါ ကျောင်းသားသမဂ္ဂ အသိုင်း အဝိုင်း၊ ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးမှလူများနှင့် ထိတွေ့ ကာ သူတို့နှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ဆယ်တန်းသို့မရောက်ခင်က ကျိုက်လတ်မြို့ အမျိုးသားကျောင်း တွင် နေခဲ့သည်။ အမျိုးသားရေးဟူသော စကားများကို ကောင်းစွာကြားနေရသည်။ ခံစားမှုက ရှိနေသည်။ လွတ်လပ်ရေးဟူသော စကား၏အဓိပ္ပာယ်ကို အကုန်အစင်မသိ သည့်တိုင်အောင် ခပ်မှုန်မှုန်ဝါးဝါးတော့ သိနေသည်။ လူမျိုးခြားအစိုးရ(ဝါ) အင်္ဂလိပ် အစိုးရက မိမိတို့အား အုပ်ချုပ်သည်ကိုကား မကြိုက်။ မည်သည့် လှုံ့ဆော်ချက်များမှ မပါဘဲ မကြိုက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ၉ တန်းတွင်လားမသိ၊ ကျောင်းကဖွဲ့သော ရဲတပ်တွင် မဝင်မနေ ရသဖြင့် ပါဝင်ခဲ့ရသည်။ အမျိုးသားနေ့ လှည့်လည်ရာတွင် ကျောင်းသားရဲတပ်ကြီး ရှေ့မှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် စိတ်မပါဘဲ လေ့ကျင့်ရေးကို တက်ရောက်ခဲ့သည် ကိုတော့ ကျွန်တော်မှတ်မိနေသည်။ သို့သော် စစ်ချီသီချင်းကိုတော့ ကျွန်တော် ကြိုက် သည်။ ဘင်ခရာဖြင့်တီးသော ရှေးဂန္ထဝင်သီချင်း။ မြို့သူမြို့သားများက လှည့်လည် ကြသော လူများကိုကြည့်ကာ အားပေးကြသည်။ လိမ္မော်သီးများကမ်း၍ ရဲတပ်သား များကို အားပေးကြသည်။ နေမဝင်သော ဗြိတိသျှအင်ပါယာကြီးမှာ လက်နက် အင်အား ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်ဟု ကျွန်တော်တို့ နားလည်ထားကြသည်။ ထိုအခါ ရဲတပ်သည် လက်နက်မရှိသော်လည်း စစ်တပ်လေ့ကျင့်ခန်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသဖြင့် အင်္ဂလိပ်အစိုးရကို ဖက်ပြိုင်သည့်သဘော ဖြစ်မည်။ ပြည်သူတို့က ဤသို့ဖြင့် ရဲတပ် ကိုအားပေးကြသည်ဟု ကျွန်တော်နားလည်နေခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က အနုသမား။ ကိုယ်လက်လေ့ကျင့်ခန်း ကစားကွင်းနှင့် ကင်းဝေး သူဖြစ်သဖြင့် ရဲတပ်လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ရမည်ကို အင်မတန်ဝန်လေးမိခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၃၆ ကျောင်းသားသပိတ်ပြီးသည့်နောက် ရန်ကုန် မက်သဒစ်ကျောင်းသို့ရောက်လာသည်။ ယင်းကျောင်းမှာပင် ဆယ်တန်းအောင်သည်။ ထို့နောက် ကောလိပ် သို့ ရောက်သွားသည်။ သည်တော့မှ ရဲတပ်ဝဋ်မှ ကျွတ်သွားရသည်။ ၁၉၃၆ ကျောင်း သားသပိတ်မှ နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ပေါ်ထွန်းပြီးနောက် နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာကျောင်းသားသမဂ္ဂမှ သံမဏိကျောင်းသားတပ် ဖွဲ့ သည်။ ယင်းတပ်ကတော့ မဝင်မနေ ရတော့မဟုတ်။ ဝင်ချင်သူဝင်၊ မဝင်ချင်လည်း နေနိုင်သည်။ တစ်ပြည်လုံး ကျောင်းသား သံမဏိတပ်များဖွဲ့ သည်။ ကျွန်တော်သည် တက္ကသိုလ်သမဂ္ဂတွင် အမှုဆောင်အဖွဲ့ဝင် အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e( ဂ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ၁၉၃၈-၃၉ တွင် ပေါ်ထွန်းခဲ့သော ၁၃ဝဝ ပြည့်အရေးတော်ပုံဟု ထင်ရှားသော အထွေထွေသပိတ်ကြီးမှာ မြန်မာနိုင်ငံ၏ နိုင်ငံရေးဘဝတွင် အရေးအကြီးဆုံးသော မှတ်တိုင်တစ်တိုင်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားသည်။ ပညာတတ် ကျောင်းသားလူငယ်များ နှင့် အလုပ်သမား၊ လယ်သမား စသော လူတန်းစားများနှင့် ပေါင်းစည်းကာ အင်္ဂလိပ် အစိုးရကို ဆန့်ကျင်သော ဒီမိုကရေစီ လူထုလှုပ်ရှားမှုကြီး ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသည် အမျိုးသားလွတ်လပ်ရေး လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဒီမိုကရေစီပန်းတိုင်သို့ ချီတက်ရာ၌ အင်အားကြီးတစ်ရပ် မွေးဖွားရာဖြစ်ပေသည်။ ယင်း ၁၃၀၀ ပြည့်အရေးတော်ပုံမှ အတွေ့အကြုံများစွာ ရရှိခဲ့သည်။ ၁၃ဝဝ ပြည့်အရေးတော်ပုံ ပြီးသောအခါ ကျွန်တော်တို့ကျောင်းသားသမဂ္ဂ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည် ဟိုနေရာသည်နေရာ ဆွေးနွေးပွဲကလေးများ လုပ်ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ချိန်းထားသောနေရာ၊ တစ်ခါ တစ်ရံလည်း မချိန်းဘဲနှင့် ဆုံဖြစ်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်က ယင်းဆွေးနွေးပွဲတိုင်းကို တက်သည်မဟုတ်၊ တက်သည့်အခါ တက်သည်။ ဆုံသည့် အခါတက်သည်။ မတက်သည်က များသည်လားမသိ။ ထို့နောက် စုဝေးပြီး စကားပြောကြသောအခါ လက်နက်အင်အား ကြီးမားလှသော ဗြိတိသျှအင်ပါယာကြီးကို ဒီမိုကရေစီ လူထုလှုပ်ရှားမှုကြီးဖြင့် လွတ်လပ်ရေးယူရန်ဆောင်ရွက်ဖို့မလွယ်ဟူသော အတွေးအခေါ်ဝင်လာသည်။ သည်တော့ လွတ်လပ်ရေး ရရန် ဘာလုပ်မည်လဲ။ လူထု လှုပ်ရှားမှုသက်သက်ဖြင့်တော့ ရနိုင်မည်မထင်ဟု အချို့ က ယုံကြည်စပြုလာပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်နက်ဖြင့် ပြန်လည်ခုခံ တိုက်ခိုက်မှသာလျှင် လွတ်လပ်ရေးရမည်ဟု ဆိုသူကဆိုသည်။ သည်တော့ လက်နက် ဘယ်ကရမည်နည်း။ နိုင်ငံခြား အကူအညီဖြင့် သာရနိုင်သည်ဟု အတွေးတစ်ကွက်ဝင်လာသည်ကို ဆွေးနွေးကြသည်။ သည်အခါ တွင် ကျွန်တော်က ကျွန်တော်မပါဟု ပြောလိုက်သည်။ လက်နက်ကိုင်ခြင်းကိုတော့ ယုံကြည်သည်လည်းမဟုတ်၊ ဝါသနာလည်းမရှိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ကျွန်တော့်ကို အရေးသမား၊ အသမား၊ အတွေးသမားဟု ဆိုကြသည်။ ကျွန်တော်က အနုသမား။ ထိုအခါ ကျွန်တော်က အသက်၂၂ အရွယ်။ သူတို့က ကျွန်တော့်ထက် ၄-၅-၆ နှစ်ခန့် ကြီးကြသည်။ ကိုအောင်ဆန်းက ကျွန်တော့် ထက် ၄ နှစ်ကြီးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရေးတော်ပုံပြီးသောအခါ သူနှင့်တွေ့သည်။ သူက ရေကျော်လမ်းရှိ ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးဌာနချုပ်ရုံးသို့ ပြောင်းသွားသည်။ ၁၃ဝဝ ပြည့်အရေးတော်ပုံ ပြီးသောအခါ ဦးပုအစိုးရနှင့် သဘောတူညီချက်တစ်ခုရသည်။ သမဂ္ဂကို အစိုးရက အသိအမှတ်ပြု လိုက်သည်။ တက္ကသိုလ် အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ထဲတွင် သမဂ္ဂမှကိုယ်စား လှယ်တစ်ယောက် ပါဝင်ခွင့်ရသည်။ ပထမဆုံး သမဂ္ဂကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် သခင်အောင်ဆန်း ပါဝင်ခွင့်ရသည်။ အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ပါဝင်နိုင်သူမှာ ဘွဲ့ ရသူသာ ဖြစ်ရမည်။ ရွေးချယ်ခံရမည်ဟု သတ်မှတ်ချက်တော့ ရှိသည်။ ကိုအောင်ဆန်းက ဘီအေဘွဲ့ရရှိပြီးဖြစ်သည်။ သူ့ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သူ့ကို ရွေးချယ်လိုက်သော အခါ မောင်မယ်သစ်လွင် ကြိုဆိုပွဲတွင် သူ့ကိုစကားပြောရန် တက္ကသိုလ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အဖွဲ့က ဖိတ်ကြားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူက အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့တွင် ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သော်လည်း ဘီအေဘွဲ့ မှတ်ပုံ မတင်ရသေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုဗဟိန်းနှင့် ကျွန်တော်တို့ အဓိပတိလမ်းတွင် စကားရပ်ပြောနေစဉ် ကိုအောင်ဆန်း ရောက်လာသည်။ ငွေတစ်ဆယ်လောက်ပါလားဟု လှမ်းမေးသည်။ ဘာလုပ်ဖို့လဲဟု ကိုဗဟိန်းက လှမ်းမေးသည်။ မှတ်ပုံတင်ခ လိုချင်တယ်ဗျာ။ ငွေတစ် ဆယ်ပေးရမယ်။ ကျွန်တော်အိတ်ထဲမှရှိနေသော ငွေတစ်ဆယ်ကို လှမ်းပေးသည်။ (ထိုအခါက ငွေတစ်ဆယ်ဆိုသည်မှာ အနည်းငယ်မဟုတ်။) “ကျွန်တော့် မောင်မယ် သစ်လွင် အစည်းအဝေးလည်း လာအားပေးဦးဗျာ” ဟု ပြောပြီး ထွက်သွားသည်။ စိုက်စိုက်စိုက်စိုက်နှင့် ငွေတစ်ဆယ်ကိုင်သွားသည်။ ကိုဗဟိန်းနှင့် ကျွန်တော်တို့ ပြုံးကြည့်နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ထိုနေ့နံနက်က ကိုဘဟိန်းနှင့်ကျွန်တော် စကားကောင်းနေ၍ အစည်း အဝေးသို့ပင် အားမပေးဖြစ်လိုက်။ သူကပြန်လာပြီး ခင်ဗျားတို့ တော်တော်ဆိုးတဲ့ လူတွေ၊ အစည်းအဝေးလည်း လာမတက်ဘူး၊ ကျွန်တော့်ကိုလည်း အားမပေးကြဘူး” ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်က ပြုံးနေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁၉-၁၀-၉၄)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရတနာသစ်မဂ္ဂဇင်း၊ မတ် ၁၉၉၅။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46916585980053,"sku":null,"price":10000.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_2c0b13ff-9fcb-417b-a8db-0f72872b1895.jpg?v=1730214013"},{"product_id":"ထွဋ်၀င်းထွဋ်-သမိုင်းစာမျက်နှာပေါ်ကကမ္ဘာကျော်ပြိုင်ဘက်ကြီးများ","title":"သမိုင်းစာမျက်နှာပေါ်ကကမ္ဘာကျော်ပြိုင်ဘက်ကြီးများ","description":"\u003cp\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958490865813,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_dae0a70a-4ccd-4402-b7e1-7a625ff034ec.jpg?v=1730214962"},{"product_id":"ထက်မြတ်-သံတိုင်ကြားကဘ၀များ","title":"သံတိုင်ကြားကဘဝများ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eစာရေးသူ၏ အမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eထောင်ဘဝ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e           ထောင်အကြောင်း ရေးသော စာရေးဆရာများနှင့် စာအုပ်များတွင် လူထု ဦးလှ၏ “လှောင်ချိုင့်တွင်းမှ ငှက်ငယ်များ”၊ “ထောင်နှင့် လူသား”၊ “စစ်၊ အချစ်နှင့်ထောင်” စသော စာအုပ်အများအပြားမှာ အလွန် ထင်ရှားခဲ့ပါသည်။ ပုဒ်မ ၅ ဖြင့် ပါလီမန် ဒီမိုကရေစီခေတ် က အထိန်းသိမ်းခံရစဉ် နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသား တစ်ယောက် အဖြစ် ရရှိသည့် နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသား အခွင့်အရေးအရ ထောင်ထဲ တွင် ထောင်ကျများ၏ အကြောင်းကို ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသား (Political Prisoner) ကို စာနယ်ဇင်းများ က တင်စားသောအနေဖြင့် PrisonerofConscience ယုံကြည်ချက် အတွက် အကျဉ်းကျခံရသူဟု ရေးသားတတ်ကြပါသည်။ မည်သို့ ပင်ဖြစ်စေ နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသား ဆိုသည်မှာ နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသား ပင် ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ယုံကြည်ချက်အတွက် အကျဉ်းကျခံရသူဟု နာမည်ပြောင်း ခေါ်ခြင်းမဟုတ်၊ ပါလီမန်ဒီမိုကရေစီခေတ် စတင်ကတည်းက ထို ဝေါဟာရ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ နိုင်ငံရေးအရ မတူ၊ သဘောထားကွဲပြားခြင်း၊ အာဏာရ နိုင်ငံရေး ခေါင်းဆောင် တစ်ဦး (သို့မဟုတ်) နိုင်ငံရေးပါတီတစ်ရပ် (သို့မဟုတ်) အာဏာသိမ်းအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု (သို့မဟုတ်) အာဏာသိမ်း စစ်တပ်တို့ကို ဆန့်ကျင်သော တစ်နည်းအားဖြင့် ထိုအာဏာသိမ်း အစိုးရကို ပြုတ်ကျရန် ဖယ်ရှားရန် ဆန့်ကျင်မှုပြုသူကို နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ သည်မှာ ရာစုနှစ်နှင့်ချီ၍ ရှိလာခဲ့ပါပြီ။ ပဒေသရာဇ်ခေတ်က မင်း တစ်မင်းကို ပုန်ကန်ပြီး နန်းရယူစဉ်ကလည်း နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသား ဟု ဝေါဟာရ မရှိခဲ့သော်လည်း ပုန်ကန်သူ၊ သူပုန်ဟု အမည်ပေး ခဲ့သည်။ ထိုသည်မှာလည်း အာဏာလွန်ဆွဲပွဲ ပြဿနာနှင့် နိုင်ငံရေး အရ တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်ခဲ့ခြင်းမှ စတင်ခဲ့ပါသည်။ ဖြုတ်ချခံရပြီးထောင်သွင်းအကျဉ်းချခံရသူ ဘုရင်နှင့် (သို့မဟုတ်) မင်းသားနှင့် သူ၏ နောက်လိုက်နောက်ပါများမှာ နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားများပင် ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           လူထုဦးလှ၏ ထောင်အကြောင်း စာအုပ်များ ထွက်ပေါ်လာ ပြီးနောက် ပုဒ်မ ၅ ဖြင့် အဖမ်းခံရသော စာရေးဆရာများမှာ အနည်း နှင့်အများဆိုသလို ထောင်ကျများ၏ ဘဝအဖြစ်မှန်များကို ဝတ္ထု များ၊ ဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့ပါသည်။ ဆရာမြသန်းတင့်၏ “ဆယ်ကြိမ်မြောက် အလည်ရောက်ခြင်း”၊ “အမှောင်ရိပ်ဝယ်” စသည့် ဝတ္ထုများမှာ တကယ့် ဖြစ်ရပ်မှန် ထောင်ကျများအကြောင်း ရေးသားခဲ့သော ဝတ္ထုများ ဖြစ်သည်။ အလွန်လည်း ထင်ရှားပါ သည်။ ထိုအချိန်က ပုဒ်မ ၅ နှင့် ရာဇဝတ်ပြစ်မှု ထောင်ကျများမှာ တစ်သီးတခြား နေရသော်လည်း တွေ့ဆုံစကားပြောကြရ၏။ ထိုသို့ ပြောရင်း ရင်နာစရာကောင်းသော ထောင်ကျများ၏ ဘဝကို စာများ ရေးသားခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           သူတို့၏ အကြောင်းများမှာ စာဖတ်ပရိသတ်ကြားထဲ ရောက် လာရသည်။ လူထုဦးလှ၏ “လေနှင့်အတူ” ထောင်အကြောင်း ဝတ္ထုနှင့် “လှောင်ချိုင့်ထဲမှ ငှက်ငယ်များ” စာအုပ်မှာ ယူနက်စကို ဆုပင် ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရ၏။ ထိုအချိန်က လွတ်လပ်စွာ ရေးသားခွင့် ရှိသောကြောင့် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ အာဏာရှင် စစ်အစိုးရ ခေတ်တွင် ထိုသို့ လွတ်လပ်စွာ ရေးသားခွင့်များ ဆုံးရှုံးပြီး ထောင်အကြောင်းမှာ မဖတ်ရ၊ နားမထောင်ရသော ဇာတ်လမ်းများ ဖြစ် လာလေသည်။ ထောင်ထဲတွင် လူပေါင်းစုံ ရှိ၏ ။ အလုပ်သမား၊ လယ်သမား၊ စာရေးစာချီ လူတန်းစားကအစ လယ်ပိုင်ရှင်များ လည်း ရှိသလို အလုပ်ရှင်များလည်း ရှိတတ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အများစုမှာမူ လက်လုပ်လက်စားများ ဖြစ်၏ ။ စီးပွားရေး ကြောင့် ထောင်ကျရသည်မှာ အများတကာ့အများဆုံး ဖြစ်သည်။ ဓားပြတိုက်ရသည်မှာလည်း စားရမဲ့သောက်ရမဲများကြောင့် ဖြစ်ပြီး ငတ်ပြတ်လွန်း၍ ခိုးရသည်၊ လုရသည်။ တချို့မှာ မတရား သွေးစုပ်သော မြေပိုင်ရှင်များကြောင့် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ပြီး လူသတ်မှု များ ဖြစ်လာသည်။ ထိုထဲတွင် ကြေကွဲစရာ အချစ်ဇာတ်လမ်းများ လည်း ပါလာ၏။ မြေရှင်သမီးနှင့် စာရင်းငှားတို့၏ ဇာတ်လမ်း၊ အိမ်ရှင် ခြေတော်တင်ခံရသော အိမ်စေမိန်းကလေး ဇာတ်လမ်း၊ လင်ငယ်၊ မယားငယ်နေ၍ လူသတ်မှုဖြစ်သော ဇာတ်လမ်းများ လည်း ရှိပါသည်။ ထောင်ထဲ လူများနေသည်မှာ လူနေမှုစနစ်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ အမေရိကန်လိုနိုင်ငံမျိုးတွင် ထောင်ထဲ လူများ ကျပ်သိပ်နေ၏။ ထောင်ကျဦးရေ အများဆုံးနိုင်ငံ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ စီးပွားရေး တောင့်တင်းသော နိုင်ငံ၊ ချို့တဲ့သော နိုင်ငံ ဆိုသည်ထက် လူနေမှုစနစ်ကြောင့် အကျဉ်းထောင် တံခါးများမှာ အမြဲ ပွင့်နေရ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ပညာရှိများက “အကျဉ်းထောင် တံခါးများကို ပိတ်ထားပါ။ စာကြည့်တိုက် တံခါးများကို ဖွင့်ထားပါ” ဟု ပြောဆိုကြသော်လည်း နိုင်ငံတိုင်းလိုလို အကျဉ်းထောင်တံခါးများမှာ ပွင့်နေရလေသည်။ စီးပွားရေး ကျပ်တည်းလွန်းခြင်း၊ လူတန်းစားကွာဟခြင်း၊ အလုပ်ရှင် က အလုပ်သမားကို သွေးစုပ်လွန်းခြင်း၊ မြေရှင်က အလုပ်သမား ကို အဓမ္မ အနိုင်ထက် ပြုလုပ်လွန်းခြင်း စသော မတရား ဖိနှိပ်မှု များကြောင့် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ ထောင်တံခါးများမှာ အမြဲ ပွင့်နေရ ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကျွန်တော် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် ထောင်တွင်းဘဝမှာလည်း ထိုကဲ့သို့ လူပေါင်းစုံ၊ ဘဝပေါင်းစုံထဲ ဖြတ်သန်းရင်း အကျဉ်းသားများအကြောင်း သိရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့ခေတ်တွင် ၁၉၇၄ အခြေခံဥပဒေအရ နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသား ဆိုသည်ကို ပယ်ဖျက်ခဲ့သည်။ မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ် လမ်းစဉ်အောက်တွင် ဆိုရှယ်လစ် စနစ်နှင့် မကိုက်ညီဟု ဆိုကာ နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားဆိုသည်ကို ပယ်ဖျက်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် တစ်နိုင်ငံလုံး၌ နိုင်ငံရေး လှုပ်ရှားမှု များ အကြီးအကျယ် ဖြစ်ပွားနေသည်။ ဦးသန့် အရေးအခင်း၊ အလုပ်သမားသပိတ်၊ မှိုင်းရာပြည့် အရေးအခင်း စသည်ဖြင့် နှစ်စဉ် လူထုတိုက်ပွဲများ၊ လူထုဆန္ဒပြပွဲများ၊ မဆလအစိုးရကို ဆန့်ကျင်သော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန် အဖမ်းခံရသော နိုင်ငံရေးပြစ်မှုနှင့် အကျဉ်းသားများ၊ နိုင်ငံရေး လှုပ်ရှားမှုကြောင့်ထောင်ထဲရောက်လာသူ အားလုံးကို ကျန်ရာဇဝတ်သားများနှင့် အတူ ထားရှိခဲ့၏။ ကျွေးသော အစားအစာ၊ နေရာထိုင်ခင်းများမှာ အတူတူ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ယခင် နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားများ ရပိုင်ခွင့်ဆိုသည်မှာ ဘာမျှမရှိတော့။ သပိတ်တိုက်ပွဲ၊ လျှို့ဝှက်စာစောင် ကမ်း၍ ထောင်ထဲ ရောက်လာသူများမှာလည်း ကျန်ရာဇဝတ်သားများကဲ့သို့ အင်းစိန်ထောင် အလုပ်ကြီးဌာနတွင် အလုပ်လုပ်ရ၏။ သူတို့အတွက် ရဲဘက် မလိုက်ရခြင်းသာ ကွာခြားပါသည်။ နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသား ဟု မသတ်မှတ်သော ခေတ်၌ နိုင်ငံရေးသမား၊ စာရေးဆရာများမှာ လူထုဦးလှတို့ခေတ်၊ ဗန်းမော်တင်အောင်တို့ခေတ်၊ သခင်မြသန်း တို့၊ မြသန်းတင့်တို့၊ ကျော်မြသန်းတို့ခေတ်နှင့် မတူတော့ပေ။ ကျွန်တော်က ပုဒ်မ ၅ ခေတ်ဟု ခေါ်သော နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသား များ ခေတ်ကိုလည်း ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသည်။ ဘီကလပ် အကျဉ်းသား အဖြစ် အခွင့်အရေး မရခဲ့သော်လည်း ပုဒ်မ ၅ အဖြစ် အခွင့်အရေး ရခဲ့ဖူး၏။ နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသမားဟု မသတ်မှတ်သော ခေတ်၌ လည်း၊ စားရမဲ့၊ သောက်ရမဲ့ အခြေအနေမျိုးကို မရောက်ခဲ့သော် လည်း မနက်တွင် ပဲဟင်းကျဲကျဲ၊ ငါးပိဖုတ်နှင့် စားရသော ဘဝ၊ ကန်စွန်းရွက် ရေလုံပြုတ်၊ ငါးပိဖုတ်နှင့် ဆန်ကြမ်းကြမ်း စားရသောဘဝမျိုးကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရ၏။ တစ်ပတ်တစ်ရက် အသားစားရသော် လည်း ငါးရွှေလို ငါးမျိုးကို ကြော်ကျွေးပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်တုံး စားရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ငါးသလောက်ကြော် စားရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ဝက်သားပြုတ် စားရ၏။ ဝက်သားပြုတ် မစားသူကို ဘဲဥပြုတ် လေးလုံး ကျွေး၏။ အမှန်တကယ်ရသည်မှာ ဘဲဥပြုတ် နှစ်လုံးသာ ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ထောင်ဝင်စာမရှိသော အကျဉ်းသားများအဖို့ အသားကျွေး သည့်နေ့မှာ ပါးစပ်ဆီဆူသောနေ့ ဖြစ်သည်။ အကျဉ်းသား အများစု မှာ ထောင်ဝင်စာ မရှိသူများပင်။ ထိုအခြေအနေမျိုးတွင် ထောင်ကျ တို့၏ ဘဝကို မေးမြန်းစူးစမ်းရသည်မှာ ညဘက် အားလပ်ချိန် လေးသာ ရှိပါသည်။ ကျွန်တော်တို့တွင် စာရေးခွင့် မရှိပါ။ စာရွက် စာတမ်း၊ စာအုပ်၊ ခဲတံ၊ ဘောလ်ပင် ကိုင်ဆောင်ခွင့် မရှိပါ။ ထို့ကြောင့် ခေါင်းဖြင့်သာ မှတ်သားရ၏။ တချို့ကို မမှတ်မိတော့ပါ။ မှတ်မိသမျှကို နောင်အခါ ချရေးကြသည်။ ရေးခွင့်ရှိသည်ကိုသာ ရေးကြ၍ နောင် နှစ်ပေါင်း ငါးနှစ်အကြာလောက်မှ ရေးရ၏။ တချို့အဖြစ်များမှာ နှစ်သုံးဆယ်လောက်ကြာပြီ ဖြစ်သဖြင့် ထူးခြား သည့် အဖြစ်များကို မှတ်မိသလောက် ချရေး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကျွန်တော်တို့သည် တိုက်ခန်းမှ အဆောင်သို့ ပြောင်းရ သည့်အချိန်မှသာ ထောင်ကျ အကျဉ်းသားများနှင့် တွေ့ရ သည်။ ကြာကြာမနေရပါ။ တိုက်ခန်းထဲ ပြန်ပြောင်းရသည်။ ရာဇဝတ်သား များနှင့် နိုင်ငံရေး အကျဉ်းသားများကို အာဏာပိုင်များက ကြာရှည် စွာ အတူထားခြင်း မရှိပါ။ ရာဇဝတ်သားများကို နိုင်ငံရေး အကျဉ်း သားများက စည်းရုံးပြီး ထောင်တွင်း သပိတ်တိုက်ပွဲများ၊ ဆန္ဒပြပွဲ များ ဖြစ်မှာ စိုးကြပါသည်။ ဖဆပလ၏ ပါလီမန် အစိုးရခေတ်ကထောင်တွင်း၌ ဝက်သားပုပ် သပိတ်တိုက်ပွဲများဖြစ်ပြီး အခြေအနေ ဆိုးရွားသောကြောင့် ပစ်ခတ်နှိမ်နင်းရသည်အထိ ထောင်သမိုင်း တွင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အဆောင်တွင် နိုင်ငံရေးသမားများကို ခဏသာထားပြီး တချို့ကို တိုက်သို့ ပြန်ရွှေ့ ထားသည်။ ထောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571374612629,"sku":"","price":2070.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_d8affd64-dedc-403e-933b-b4359879e330.jpg?v=1730215058"},{"product_id":"တင်မောင်သန်း-သခင်တွေရဲ့နိုင်ငံ","title":"သခင်တွေရဲ့နိုင်ငံ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eသခင်စိတ်ဓာတ်၊ သခင်အကျင့်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eသင့်ဘဝစီစဉ်သူထံမှ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          သမိုင်းတစ်ခေတ်မှာ မြန်မာတွေ ကျွန်ဖြစ်တာ မေ့နေကြတယ် လို့ပြောရင် သင့်ဘဝမဂ္ဂဇင်းကို နိုင်ငံရေးစကားပြောတယ်လို့ ပရိသတ် က ထင်ကြလေမလား စိုးရိမ်မိတာကတော့ အမှန်ပါ။ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ သင့်ဘဝမဂ္ဂဇင်းဆိုတာက စိတ်ဓာတ်ရေးရာမဂ္ဂဇင်း၊ အထက် တန်းကျတဲ့စိတ်ဓာတ်၊ အထက်တန်းကျတဲ့ တွေးမြင်ပုံတွေသာပြောတဲ့ မဂ္ဂဇင်းဖြစ်လို့ တိုင်းရေးပြည်ရာကိစ္စတွေကို ဝင်ပြောဖို့ စိတ်ကူးလည်း မရှိခဲ့၊ စိတ်လည်းမကူးခဲ့တာ ပရိသတ်ကလည်း သိပါတယ်။ သင့်ဘဝ ရဲ့ မူကိုက လူ့တန်ဖိုးများနှင့် နိုင်ငံကြီးသားစိတ်ဓာတ် ထွန်းကားရေး မဟုတ်လား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုစိတ်ဓာတ်ရေးရာ ဆိုင်ရာကိစ္စတွေဟာလည်း သမိုင်းနဲ့ ဆက်စပ်နေတတ်တယ်ဆိုတာ သင့်ဘဝက သတိထားမိပါ တယ်။ သမိုင်းဆိုတာ လွန်လေပြီးသောကိစ္စ ဆိုပေမဲ့လို့ စီးနေတဲ့ရေ အလျဉ်လို ဘယ်နေရာမှာ ပိုင်းဖြတ်မယ်ဆိုပြီး တိခနဲဖြတ်လို့ရတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပေဘူး။ အတိတ်ဟာ ပစ္စုပ္ပန်ရဲ့ သမိုင်းဖြစ်သလို ပစ္စုပ္ပန်ဆိုတာလည်း အနာဂတ်ရဲ့ သမိုင်းပေပဲကိုး။ ပြီးခဲ့တာဆိုပေမဲ့ မမေ့ကောင်း မမေ့အပ်တဲ့ကိစ္စတွေဆိုတာ လူတစ်ဦးချင်းစီရဲ့ဘဝမှာလည်း ရှိတတ်စမြဲပေပဲ။ ဒါထက်ပိုပြီး နေ့စဉ်နှလုံးသွင်းအပ်တဲ့ ကိစ္စ လေးတွေလည်း ရှိတတ်တာပဲမဟုတ်လား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဲဒီလိုနဲ့ ပလက်ဖောင်းပေါ်လျှောက်တဲ့အခါ၊ဘတ်စ်ကားတွေ ထဲမှာ ကျပ်သိပ်ယိမ်း ထိုးစီးသွားတဲ့အခါ၊ ခွေးခြေပုလေးတွေမှာ ထိုင် ရင်း လက်ဖက်ရည်ဆိုင် မုန်တိုင်းထန်တဲ့အခါ၊ ရုံးပြင်ကနားစားပွဲရှေ့မှာ မတ်တတ်ရပ်နေတဲ့အခါ၊ အလျဉ်းသင့်လို့ စားသောက်ဆိုင်မှာ အမြည်း တစ်ဖတ်ဝါးရင်း တေးသီအပျိုမလေးတစ်ဦးကို ငေးကြည့်မိတဲ့အခါ၊ သမိုင်းတစ်ကွက်ထဲကလင်းလက်တောက်ပခဲ့တဲ့ စိတ်ဓာတ်တစ်ရပ်ဟာ ဖျတ်ခနဲ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်ပေါ်နေခဲ့တာလည်း နှစ်ချီခဲ့ပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ခေါင်းငိုက်စိုက်ချ ငေါင်နေမိတဲ့အခါ ကိုယ့်ခေါင်းကိုရုတ်တရက် ဆွဲမတ်ထူလိုက်တာခံရပြီး မော့ကြည့်လိုက်တော့ '\u003cspan\u003eငါ... သမိုင်း”လို့ ရင့်ကျူးသံကို ကြားနေခဲ့ရတာလည်း အကြိမ် ကြိမ်ရှိခဲ့ပါပြီ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ”လို့ မေးကြည့်တော့ ပုံတစ်ပုံကိုဆွဲပြတာ မျက်လုံးထဲ ထင်းခနဲပါပဲ။ သျှောင်နောက်တွဲ၊ ပုဆိုးခါးတောင်း ကျိုက်ထားတဲ့ မြန်မာအမျိုးသားကြီးတစ်ဦးက မီးတုတ်ကြီးကို ထမ်း လို့။ “မင်းရဲ့ ခေါင်းကို ထူမတ်လိုက်တဲ့သူပေါ့ ကွာ”တဲ့။ အဲဒါ ငါပဲ။ ငါဆိုတာ လူပုဂ္ဂိုလ်မဟုတ်ဘူး။ ငါဆိုတာ အဲဒီမီးတုတ်ကြီးက မီးတောက်ပဲကွ။ ငါ့နာမည် “သခင်စိတ်ဓာတ်၊ သခင်အကျင့်”တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒါနဲ့ အဲဒီ သခင်စိတ်ဓာတ်၊ သခင်အကျင့်ကို သိချင်တာနဲ့ သင့်ဘဝမဂ္ဂဇင်းက စာတွေနောက်၊ လူပုဂ္ဂိုလ်တွေနောက် ခြေရာကောက် လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီလို ခြေရာခံရာက တွေ့မိသမျှလေးတွေကို သင့် ဘဝက ပြန်ပြောတာပါပဲ။ နိုင်ငံရေးမဟုတ်သလို သမိုင်းလည်း မဟုတ်ပါဘူးရယ်လို့ ကြိုပြောထားပါရစေ။ သင့်ဘဝရဲ့ မူအတိုင်း စိတ်ဓာတ်ရေးရာ အကြောင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသခင်ဆိုသည်မှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “သခင်ဆိုသည်မှာ လူတိုင်းလူတိုင်း၏ အခွင့်အရေးကို ပိုင်ဆိုင်ရန်အတွက် ဆောင်ရွက်လုပ်ကိုင်သူများနှင့် လူတိုင်းလူတိုင်း၏ လူတန်းစေ့ နေရေးထိုင်ရေးတို့ကိုကြံစည်အားထုတ်သူတိုင်း သခင်ဟုခေါ်သည်။ လူတိုင်းလူတိုင်း အခွင့်အရေးတူညီသည့် သခင်ဖြစ်ရန် လိုသည်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e          ဗမာ့စိတ်ထား\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မှတ်မိပါသေးတော့သည်။ လတစ်ခြမ်းပဲ့ကလေးသည် အနောက်ဘက် ကောင်းကင်ပြင်ဝယ် ရှိနေကာ တောင်ကုန်းကလေးများဆီဝယ် လျှပ်စီးရောင် များ ဝင်းခနဲ ဝင်းခနဲလက်နေသည်။ လယ်ကွင်းပြင်များထက်ဝယ် ဘော်သာခွာ ငွေအဆင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသောနှင်းမှုန်များက အံ့မှိုင်းလျက်ရှိနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်ုပ်တို့နှင့် (ကျွန်ုပ်တို့ဆိုသည်မှာ အင်္ဂလိပ်အရာရှိ စာရေးသူ (HFielding Hall\u003cspan\u003eဖြစ်သည်။) ရှေ့တည့်တည့်တွင် ချောင်းငယ်တစ်ခုရှိလျက် ဟိုမှာဘက်ကမ်း တွင်မူ တောင်တန်းကြီးတစ်ခုက ရေနှင့်နီးကပ်စွာ တည်ရှိနေသည်။ ထိုတောင်တန်း ကြီးအနီးတွင် သစ်တောများရှိပြီး တောင်ထိပ်အနီးတစ်ဝိုက်တွင် ကောင်းကင်ပြင်နှင့် ဟပ်၍ ငွေဖြူရောင် တောက်နေလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုနေရာမှာ ကျွန်ုပ်တို့နေရာနှင့် ဝေးကွာ၍ မြန်မာတို့၏ မီးကျိုးမောင်းပျက် သေနတ်တို့ဖြင့် ပစ်ခတ်သော်လည်း မရောက်ရှိနိုင်ချေ။ ကျွန်ုပ်တို့ စခန်းတစ်ဖက် တစ်ချက်တွင် လယ်ကွင်းပြင်များရှိပြီး ထိုလယ်ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီး အဆုံးတွင် သစ်တောကြီးများက ညိုညိုမှိုင်းမှိုင်း မြင်နေရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောလင်းမြို့စား၏သား (ကျွန်ုပ်တို့ လာခါးရွာသွားစဉ်က လမ်းပြ) နှင့် နောင်ရေးကိစ္စများကို ပြောဆိုတိုင်ပင်နေသည်။ စကားထဲတွင် လာခါးရွာတွင် ရောက်ရှိနေသော ဝန်းသိုမင်းသား (စော်ဘွား) ၏ လှုပ်ရှားပုံများ လည်း ပါဝင်သည်။ ကျွန်ုပ်က ဝန်းသိုစော်ဘွား၏ နောက်လိုက်များက သူ့ (ကောလင်းမြို့စား၏ သား) အား အလွန်မုန်းတီး၍ ဆဲဆိုခဲ့ကြပုံကို ပြန်ပြောပြ နေရာ သူကလည်း ထိုအတိုင်း အမုန်းခံနေရကြောင်း ဝန်ခံလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်ုပ်မိတ်ဆွေကလွဲရင် အားလုံးက ကျွန်ုပ်ကို မုန်းကြတာပဲ။ ကျွန်ုပ် ဘာတွေ လုပ်ခဲ့လို့လဲ။ ကျွန်ုပ်က ကျွန်ုပ်အဖေ သူ့ရာထူးသူ ပြန်ရအောင် ကူညီခဲ့တာပဲ။ ကျွန်ုပ်တို့ကို သူတို့ကစပြီး တိုက်တယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းတော့ သူတို့မေ့ကုန်ပြီလေဟု သူက ပြောလေသည်။ သူက ဆက်၍ ခင်ဗျားတို့နှင့် ပေါင်းမိတာကြောင့် အသတ်ခံ ရမှာပဲ။ တစ်နေ့တစ်ချိန်တော့ ကျုပ်ကို သူတို့က သတ်တော့မှာပဲဟု ဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤသို့ဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စကားပြောကြသည်။ လဆုတ်ရက်ဖြစ်၍ အနီးရှိမီးဖိုမှ မီးရောင်ဖြင့် ဤသို့ စကားပြော၍ အားရသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် အိပ်ရာသို့ဝင်တော့မည်အပြုတွင် ချောင်းတစ်ဖက်ကမ်းမှ ကျွန်ုပ် တို့ဘက်ဆီသို့ လှမ်းအော်သံ ကြားရသည်။ ထိုအသံမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e          “ကောင်းကောင်း အိပ်ထားလိုက်ဦးကွယ့်နော်။ ကောင်းကောင်းအိပ်လိုက် ကောင်း... ကောင်း... အိပ်... အိပ်.. ထား... လိုက်..”\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံး အံ့ဩစွာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။ မြန်မာလို နားမလည်သူတို့မှာ ဘာပြောရမှန်းမသိ၍ ထိုစကားအဓိပ္ပာယ်ကို သိရ၍ ပိုမိုအံ့သြ ကြသည်။ စန္ဒရီအစောင့်တို့က အကင်းပါးစွာဖြင့် ခေါင်းပြူကာ နားစွင့်လျက် ရှိနေလေသည်။ နောက်တစ်ခါ အော်ပြန်သည်။ ။ “ကောင်းကောင်းအိပ်ထားလိုက်၊ ထမင်းကောင်းကောင်းစားထားလိုက်ဦး ကွယ့်နော်... သိပ်မကြာတော့ဘူး...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခဏကြာသောအခါ ကောလင်းမြို့စား၏သားအမည်ကို ခေါ်၍ သစ္စာဖောက်၊ သစ္စာဖောက်”ဟု သံကုန်ဟစ်၍ တောင်ကုန်းတစ်ဝိုက်တွင် ပဲ့တင်သံများ ထပ်သွား သည်။ ထိုအော်ဟစ်သော မြန်မာလည်း အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e“ဗမာ့စိတ်ထား\"\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eမိုးနတ်သျှင်(မြန်မာပြန်)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e The Soul of A People by H Fielding Hallo\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသမိုင်းနောက်ခံအကျဉ်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ၁၈၈၅ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၂၉ ရက်မှာ သီပေါမင်းကို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးခေါ် ဆောင်သွားခဲ့တဲ့နောက် မြန်မာတစ်ပြည်လုံး ကျွန်ဖြစ်ခဲ့ကြရတော့တာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဲဒီနောက် ခဏတစ်ဖြုတ် ငြိမ်သက်နေကြပြီး မြန်မာပြည် အနှံ့အပြားမှာ အင်္ဂလိပ် နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး ထကြွလှုပ်ရှားမှုတွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။ အဲဒီအထဲမှာ ဝန်းသိုစော်ဘွား လည်း အပါအဝင်ပါ။ ဝန်းသိုစော်ဘွားက ကောလင်းမြို့စားကို ဖြုတ်ချခဲ့ဖူးတာမို့ အဲဒီ ကောလင်းမြို့စားရဲ့ သားက မာစတာအသစ် အင်္ဂလိပ်နဲ့ပေါင်းပါတယ်။ သူ့အဆိုအရ သူ့အဖေကို မြို့စားပြန်ဖြစ်အောင် လုပ်တာပါတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်တို့တွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ပုံပြင်လေးက အဲဒီကတည်းက စခဲ့တာပါပဲ။ အင်္ဂလိပ်အုပ်ချုပ်သူတွေက သူတို့ထက်နိမ့်ကျတဲ့သူတွေလိုကြည့်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကျ\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571415867541,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_de5c20ff-381b-4533-8892-0e882b80aeae.jpg?v=1730216009"},{"product_id":"တင်ဘုန်းကြီးသခင်သိန်းဖေ-လက်ငင်းတို့တာ၀န်","title":"လက်ငင်းတို့တာဝန်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလက်ငင်းတို့တာဝန်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၄၀ ခု)\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တက်ဘုန်းကြီး သခင်သိန်းဖေအမည်နဲ့ ဆရာသိန်းဖေ မြင့် ရေးသားတဲ့စာအုပ်ဖြစ်ပါတယ်။ အသင်းသားတွေကို အလကားဝေငှပြီး အပြင်လူ ၂ ပြားနဲ့ ရောင်းချပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စိတ်တွင်ရိုးတိုးရွတဖြစ်အောင်၊ လူတစ်စုက ဆိုင်းတီး ပေးသောကြောင့် ကြားရသူ လူတစ်စုသည် ဆိုင်းရှေ့သို့လာ ရောက်၍ ကကြကုန်၏။ ဘာပြီး ဘာက၊ ဘယ်လိုကပြီးလျှင် ဘယ်လိုဆို၊ ဘယ်ဇာတ် ဘယ်သို့ စီကာပတ်ကုံးပြဟူ၍ သွန် သင်ညွှန်ပြမည့်သူတို့ကားမရှိသဖြင့်ပြောက်သောက်ထင်သလို က,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြလေ၏။ အားလုံး မကြာမီ က\u003c\/span\u003e,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရင်း၊ ကရင်း မောကြ၊ လက်ပန်းကျကြကုန်၏။ ဇာတ်ကွက် အရည်မလည်၊ အဆုံး မသတ်ဘဲရပ်လိုက်ရလေ၏။ ယနေ့လက်ရှိနိုင်ငံရေးကိုစဉ်းစားကြည့်လိုက်လျှင် ကြားရသူတို့ထ၍ ကလိုက်ချင်အောင် တီးနိုင် သူ ခေါင်းဆောင်ကား များပေ၏။ဇာတ်ကွက်အရေလည်လည် နှင့် အဆုံးကောင်းအောင် က\u003c\/span\u003e,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိုင်၊ ပြနိုင်ရန် စီစဉ်ပေးနိုင်သည့် ခေါင်းဆောင်ကား ရှားလှသည်”ဆိုတဲ့ ဦးညာဏရဲ့ စာလေးနဲ့ စတင်ရေးသားတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လယ်သမားတွေလယ်မြေကိုသပိတ်မှောက်ပြီး လိုလား ချက်တွေ တောင်းဆိုဖို့ မြို့ကို ချီတက်လာကြတယ်။ အလုပ် သမားတွေလည်း အလုပ်ခွင်ကိုသပိတ်မှောက်ပြီး တောင်းဆိုနေ ကြတယ်။ ရေနံမြေသပိတ်ဆိုရင် မိုင်လေးရာကျော်ခြေလျင်ချီ တက်လာပြီး ရန်ကုန်မြို့ကို ရောက်နေပြီ။ ကျောင်းသားတွေ လည်း သပိတ်မှောက်ပြီး သူတို့တောင်းဆိုချက် မရရအောင် လုပ်ငန်းတွေ လုပ်နေကြတယ်။ အဲဒီအရေးတွေဘယ်လိုအဆုံး သတ်မလဲ...။ အဆုံးတစ်နေ့မှာတောင်ထိပ်ရောက်မည်လော...။ ချောက်ထဲကျမည်လော...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီဖြစ်ရပ်တွေဟာဓနရှင်ကြီးတွေနဲ့ ဓနရှင်ကြီးတွေကို ကာကွယ်ပေးထားတဲ့ကိုလိုနီအစိုးရကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ရတာဖြစ် တယ်။ ဒီတော့ဓနရှင်ဝါဒနဲ့ ကိုလိုနီအစိုးရကိုတိုက်ဖျက်တော် လှန်နိုင်မှ အဲဒီအရေးကိစ္စတွေ ငြိမ်းအေးဖွယ်ရာ ဖြစ်သွားပေလိမ့် မယ်။ အဘယ်ပုံအဘယ်နည်း တော်လှန်တိုက်ဖျက်ကြမလဲ..။ ဓနရှင်ဇာဘုရင်စနစ်ကိုတော်လှန်ခဲ့တဲ့ လီနင်၊ စတာလင်တို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ သိရှိနေဖို့လိုတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံနဲ့ လူဦးရေ တူညီတဲ့အီဂျစ်ပြည် အင်္ဂလိပ်လက်အောက်မှလွတ်မြောက်လာ တဲ့အရေးကို သိရှိနေဖို့ လိုအပ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပြင့် ဓနရှင်၊ ကိုလိုနီနယ်ချဲ့ကို တော်လှန်တိုက်ဖျက်ပြီး ဘယ်စနစ်နဲ့ နိုင်ငံကို ထူထောင်ကြမလဲဆိုတာလည်း လေ့လာဆန်းစစ်ထားဖို့ လိုတယ်။ မာ့က်စ်ရဲ့ ဘုံဝါဒသဘော တရားတွေကိုနားလည်ကျေညက်အောင်လေ့လာထားကြရမယ်။ လီနင်ရဲ့ အလုပ်သဘောလုပ်ဆောင်ချက်တွေကို လေ့လာမှတ် သားကြဖို့ လိုအပ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီတော့နိုင်ငံရေးသမားတွေရဲ့ လက်ငင်းလုပ်ကိုင်ကြရ မယ့်တာဝန်တွေကတော့ “စာဖတ်ဖို့ပင် ဖြစ်၏။ စာဖတ်သူပါ များအောင် တိုက်တွန်းဖို့ဖြစ်၏။ စာဖတ်သည်ဆိုရာ၌ သာမန် အမြန်ဖတ်သွားသည်ကို မဆိုလို။ စာကို လေ့လာဆည်းပူးမှုကို ဆိုလိုသည်။ စာဖတ်သည်ကို ထမင်းစားသည်နှင့် နှိုင်းရမည်။ ထမင်းစား၍ အစာမကြေလျှင် လူကို ဥပါဒ်ရောက်စေသည်။ စာကို ကျေလည်အောင် မဖတ်တတ်လျှင် အစာမကြေသူနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပါသည်။ အစာစားရာ၌လည်း အားဖြစ်စေသည်။ Vitaminသြဇာဓာတ်များသောအစာကိုစားမှ အရေးရောက် သကဲ့သို့ စာဖတ်သောအခါ၌လည်း ဓနရှင်စနစ်ကို ဖျက်နိုင် သော စာကိုဖတ်မှ ငါတို့ အရေးတော်ပုံ အောင်မည်ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာဖတ်ရုံနှင့်မပြီးသေး ဖတ်ပြီး ကြံကြ၊ ကြံပြီး ဆွေးနွေး ကြ၊ ဝိုင်းဖွဲ့၍ စာအုပ်ပါ အကြောင်းများကို ဆွေးနွေးခြင်းသည် အကြံဉာဏ်ပွားပြီး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အထင်လွဲမှု ပျောက်၍ ရဲဘော်ချင်း ခင်စိတ်မင်စိတ် ပေါက်လာမည်။ ဤ လက်ငင်းတို့တာဝန်ကို ဆောင်ရွက်ပြီး အဓိကလုပ်ငန်းကြီးကို ငါတို့သည် အပြီးအပြတ်လုပ်ကြကုန်အံ့သတည်း”လို့ တင်ပြ ရေးသားထားပါတယ်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958506037397,"sku":"","price":450.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a8661083-777a-4790-83a0-d20f50d70570.jpg?v=1730216218"},{"product_id":"တင့်တယ်-လွပ်လပ်ရေးမော်ကွန်း","title":"လွပ်လပ်ရေးမော်ကွန်း","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွတ်လပ်ရေးရနိုင်စေရန် ဖန်တီးခဲ့သော အကြောင်း တို့မှာကား... ၁၂၄၇ ခုနှစ်၊ တန်ဆောင်မုန်းလဆုတ် ၈ ရက်နေ့တွင် သီပေါအရှင် ပါတော်မူသည်မှစ၍ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ပါတော်မူပြီး သည့်နောက် ၅ နှစ်အတွင်းတွင် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ၏ အဘိုး ဗိုလ်မင်းရောင် အစရှိသော မျိုးချစ်မြန်မာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတို့သည် နယ်ချဲ့လာသော ဗြိတိသျှတို့အား လက်ရုံးအားပြိုင်ကာ အနိုင်အထက် ခုခံတိုက်ခိုက်ခဲ့ ကြသည်။ ထို့နောက်မူ လက်လွတ်ရလေပြီးသော လွတ်လပ်ရေးအတွက် အုပ်ချုပ်ရေး ဥပဒေစည်းမျဉ်း များ၏ အတွင်းမှနေ၍ အနုနည်းဖြင့် နိုင်ငံရေး အသင်း အပင်းများကို ဖွဲ့စည်းကာ ကြိုးပမ်းခဲ့ကြပြန်သည်။ အကြမ်းနည်းကို မစွန့်လွှတ်နိုင်သော မင်းလောင်း အမည်ခံသူ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတို့သည်လည်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူး သေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ဖန် အကြမ်းနည်းကိုစွန့်၍ အနုနည်းသက် သက်ဖြင့် ဘိလပ်အထိ မြန်မာ့ကိုယ်စားလှယ်တော် ကြီးများကို စေလွှတ်ကာ မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေးကို ပြန် ၍ရရန် အရေးဆိုခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက်တွင်ကား ပထမတက္ကသိုလ်သပိတ်အရေးတော်ပုံ၊ ဆရာစံအရေး တော်ပုံ၊ ၁၉၃၆ ခုနှစ်၊ ၁၉၃၈ ခုနှစ် ကျောင်းသားတို့သွေးမြေကျအရေးတော်ပုံကြီးများ၊ ရေနံမြေသပိတ် အရေးတော်ပုံကြီး၊ ရဲဘော်သုံးကျိပ်ဦးစီးသော အရေးတော်ပုံ၊ ဂျပန်တော်လှန်ရေးအရေးတော်ပုံ၊ ဖ-ဆ-ပလ နှင့် ဗြိတိသျှတို့၏ လွန်ပွဲ အစရှိသည်ဖြင့် အရေးတော်ပုံ မီးတောက်ကြီးများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထ၍ ထ၍သာ တောက်ခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှုမဝ ပရိသတ်ကြီးအထဲ၌ အများအားဖြင့် အဆိုပါအရေးတော်ပုံကြီးများကို ကိုယ်တွေ့ကြုံခဲ့ရသူ ချည်းသာ ဖြစ်ကြပါပေသည်။ ထိုအရေးတော်ပုံကြီး များကြောင့် နေမှုထိုင်မှုများမှာ လှုပ်ရှားသင့်သလောက် လှုပ်ရှားသည်ကိုလည်း ကြုံတွေ့ခံစားခဲ့ကြသည်။ ဤ အရေးတော်ပုံကြီးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကား အဘယ် နည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအရေးတော်ပုံကြီးများသည် မြန်မာတစ်မျိုးလုံး ကို တစ်စထက်တစ်စ သွေးစည်းညီညွတ်စေသော အရေးတော်ပုံကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ မြန်မာတို့၏ နိုင်ငံ ရေးမျက်စိကို ဖွင့်၍ပေးသော အရေးတော်ပုံကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ နိုင်ငံနှင့်အဝန်း လှုပ်ရှားစေသော ထို အရေးတော်ပုံကြီးများသည်ကား စင်စစ်အားဖြင့်ဆိုရ လျှင် အခြားအဓိပ္ပာယ်မရှိ မြန်မာလူမျိုးတို့သည် ကမ္ဘာ နှင့် ရင်ပေါင်တန်းလိုက်နိုင်သော ခေတ်မီလူမျိုးကြီးတစ်မျိုးအဖြစ်သို့ ရောက်ရန် အားယူလှုပ်ရှားနေခြင်း များသာ ဖြစ်ပေသည်။ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေးစသော တင်းကျပ်စွာ တုပ်နှောင်ထားသည့် နှောင်ကြိုးကြီးများ ၏အတွင်းမှ လွတ်မြောက်ရေးအတွက် မြန်မာတို့ အပြင်းအထန် ရုန်းကန်အုံကြွခဲ့ကြသည်မှာကား ဤ အရေးတော်ပုံကြီးများပင် ဖြစ်လေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျက်ဆုံထင်းတုံးကို ပုဆိန်ချက်ပေါင်း များလှ သောအခါတွင် ထင်းတုံးမခံမရပ်နိုင်ဘဲ ကွဲရဘိသကဲ့ သို့ မြန်မာတို့ အကြိမ်ကြိမ် အထပ်ထပ် မရပ်မနား ကြိုးစားအားထုတ်၍ လွတ်လပ်ရေးကို မရအရ ကြိုး ပမ်းမှုအားလုံးတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ယခု ကျွန်တော်တို့ လက်ဆုပ်လက်ကိုင် အပိုင်ရပြီဖြစ်သော လွတ်လပ်ရေးကြီးတွင် လာ၍ အကျိုးကျေးဇူးထင်လေ တော့သည်။ ကမ္ဘာဦးမှစ၍ လွတ်လပ်နေခဲ့သော မြန်မာတို့တွင် သူတစ်ပါးလက်အောက်သို့ ကျရောက် ကြရသော်လည်း လွတ်လပ်ရေးမျိုးစေ့ကား မမြုံခဲ့။ အရေးတော်ပုံကြီးများအတွင်း၌ မြန်မာတို့၏သွေးဖြင့် သွန်းလောင်း၍ ပြုစုခဲ့ရာတွင် လွတ်လပ်ရေးမျိုးစေ့မှ အစို့အညှောက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ နယ်ချဲ့စနစ် မုန်တိုင်းကြီးသည် လွတ်လပ်ရေးပဒေသာပင်ပျိုကို ဖျက်ရန် အတန်တန် ဖိနှိပ်ကြိုးစားခဲ့၏။ သို့ သော်လည်း မြန်မာတို့သည် လွတ်လပ်ရေး ပဒေသာပင်ပျို ကို ဆတက်ထမ်းပိုး တိုးတက်၍ သွေးဖြင့်သွန်းလောင်း ကာ ပျိုးထောင်ပေးခဲ့ကြရာ ယခုမူ လွတ်လပ်ရေးပဒေ သာပင်ကြီးမှာ သီးပွင့်ဝေဆာ ဆွတ်ခူးသုံးဆောင်ဖွယ် ရာ အသင့်ရှိ၍နေလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ဤလွတ်လပ်ရေးကြီးကို မရလျှင် ရအောင် စီမံဖန်တီးခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းများ ဖြစ် ကြသော ထိုထိုသော အရေးတော်ပုံကြီးများကို ဤ လွတ်လပ်ရေးစာစောင်ကြီးတွင် မော်ကွန်းတင်အပ်ပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eတင့်တယ် \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e(ရှုမဝစာတည်းအဖွဲ့ ကိုယ်စား\u003c\/em\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958510297237,"sku":"","price":630.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_8c700d34-3b43-4177-a879-f34d20c51c71.jpg?v=1730216404"},{"product_id":"ဂျာနယ်ကျော်ဦးချစ်မောင်-ဂျာနယ်ကျော်တော်လှန်ရေးစာစောင်နှင့်နိုင်ငံတော်သစ်ဆီသို့","title":"ဂျာနယ်ကျော်တော်လှန်ရေးစာစောင်နှင့်နိုင်ငံတော်သစ်ဆီသို့","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eယမန်နှစ်က ဤအချိန်တွင် ဘာတွေဖြစ်နေကြသနည်း။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယမန်နှစ်က ဤလ ဤအချိန်တွင် မြန်မာပြည်မှာ ဘာတွေဖြစ်၍ နေသနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယမန်နှစ် ဤလ ဤအချိန်တွင် ဘာတွေဖြစ်၍နေသည်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားမိသော တိုင်းသူပြည်သားတိုင်းပင် ကျောချမ်းသူချမ်း၍ အံကြိတ်သူကြိတ်ကာ၊ လက်သီးဆုပ်သူ ဆုပ်ပြီး၊ ယောင်ယမ်း ဓားဆွဲ၊ သေနတ် ကိုင်သူ ကိုင်မိမည်သာဖြစ်၏။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာမဖြစ်ဘဲ ယမန်နှစ်က .... သို့မဟုတ် ယမန်နှစ်အရင် ၂ နှစ်အတွင်းကအကြောင်းများ ကို ပြန်လည်စဉ်းစား၍ မရနိုင်ရှိရမည်သာဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်တို့သည် နေရာတကာတွင် အမျိုးမျိုး ဆိုးသွမ်း မင်းမူ၍နေ ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်ကုန်သည်များသည် မြန်မာတိုင်းရင်းသားများ၏ လက်ထဲ တွင်ရှိသော ကုန်စည်များကို အတင်းအကျပ် သေနတ်ပြ၍ အဖိုးမတန်သော ငွေစက္ကူများဖြင့် အတင်း လဲလှယ်ယူငင်လျက်ရှိကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်စစ်သားများသည် မြန်မာတိုင်းရင်းသားများထံမှ လိုချင်ရာကို အတင်းဆွဲငင်လျက်ရှိကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျာနယ်ကျော် ဦးချစ်မောင် ဂျပန် ကင်ပေတိုင်ခေါ် စစ်ပုလိပ်အဖွဲ့သည် မြန်မာတစ်ပြည်လုံး မလှုပ်နိုင်အောင်၊ မလှုပ်ရှားဝံ့အောင် ဖမ်းစားဖိစီး နှိပ်စက်မင်းမူလျက်ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤစာမျက်နှာများတွင် ဖော်ပြပါရှိသော ပုံများတွင် တွေ့မြင်ရသော အဖြစ်အပျက်တို့မှာ နေရာတကာတိုင်း နေ့စဉ် နေ့တိုင်းလိုပင် ဖြစ်နေခဲ့၏။ မြန်မာများသည် ဂျပန်တို့၏လက်အောက်၌ အလွန့်အလွန် အနေအထိုင်၊ အစားအသောက်၊ အပြုအမူ ကျဉ်းမြောင်းကျပ်တည်းကာ ဂျပန်တို့လက်အောက် မှ လွတ်မြောက်ရုန်းကန်ရန်အတွက် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့် ဗမာ့တပ်မတော် ကြီး၏ ခြေလှမ်းကိုသာ ကြည့်ရှုမျှော်ကိုးနေကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ပြည်လုံး၏မျက်စိသည် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၏ အပေါ်တွင် သာ စူးစိုက်ကျရောက်လျက်ရှိ၏။ တစ်ပြည်လုံး၏နားသည် ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်း၏ စကားများ အစွန်းနိမိတ်တွင် တွဲလဲခိုမှီလျက်ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၏ ဗမာ့တပ်မတော်ကြီးသည် ၁၉၄၂ ခုနှစ်က အင်္ဂလိပ် နယ်ချဲ့စနစ်ကို တိုက်၍ ထုတ်ခဲ့ဖူးသလို ယခုလည်း ဂျပန်ဖက်ဆစ် ဝါဒဆိုးကြီးကို တိုက်ထုတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု အစဉ်မပြတ် ယုံကြည်ကိုးစားခဲ့ ပြီးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၏အရိပ်အခြည်ကိုသာမပြတ် ကြည့်ရှုအကဲခတ်လျက်ရှိနေခဲ့ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအတွင်းတွင် ဂျပန်တို့ကား လိုချင်ရာကို ယူချင်သလို အဆီး အတားမရှိ ယူငင်နေကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗမာ့တပ်မတော်၏ ခြေလှမ်းကို လိုက်၍ ကြိုကြိုကြားကြား မကျန် စုံစမ်းထောက်လှမ်းနေကြ၏။ တော်လှန်ရေးအတွက် ပြင်ဆင်နေသည်ဟူ၍ သတင်း အစအန ရသော ကွန်မြူနစ်ပါတီကို သဲလွန်စလိုက်၍ ကောက်နေ ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မိလျှင် အသတ်” ဟု ဆိုခြင်းကို လူတိုင်းသိကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် အနည်းငယ်မျှလောက်သော လူတစ်စုမှတစ်ပါး အများသော တိုင်းသူပြည်သားတို့ကမူ မမိစေရအောင်၊ တောရွာကျေးလက်များမှ မကျန် စေရဘဲ ထူးကဲထက်သန်အောင်သောစိတ်ဖြင့် မည်သည့်အရိပ်အခြည်မှ မပေါ်ထွက် မပေါက်ကြားရအောင် ကူညီဖုံးဖိပေးလျက် ရှိနေကြပေ၏။ တော်လှန်ရေးလုပ်ငန်းကြီးသည် အောက်ခြေမှစ၍ ခိုင်မြဲစွာ တစ်ချိန်တည်းဂျာနယ်ကျော်တော်လှန်ရေးစာစောင်နှင့် နိုင်ငံတော်သစ်သို့ ထိုးထွက်ဖောက်ထွင်းလာရန် အားယူလျက် စီစဉ်လျက်ရှိခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်တို့သည် မြန်မာလူမျိုးဟုဆိုက စားတော့မတတ်၊ ဝါးတော့ မတတ် ကြည့်ရှု အကဲခတ်နေသောအချိန်ဖြစ်ခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ မပြတ်မလပ် ကြည့်ရှုစောင့်ကြပ် အကဲခတ်နေသည့် အကြား မှပင် ဗမာ့တပ်မတော် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏ အမိန့်အရဖြင့် မတ်လ ၂၇ ရက်နေ့ ညတွင် ဂျပန်တို့ကို တွေ့ရာနေရာ၌ ဗမာ့တပ်မတော်သားများ၊ ပြောက်ကျား တပ်သားများ၊ ဆက်သားများသည် ရှိရာလက်နက်နှင့် တစ်ချိန်တည်း ထကြွ တော်လှန်ပစ်ခတ်ခြင်းဖြင့် မြန်မာပြည်၏ မြို့ရွာများ၊ မြစ်ချောင်း တောတောင် များ၊ လယ်ယာသစ်တောများကို ဖက်ဆစ်ဂျပန်သချိုင်းများအဖြစ်သို့ တစ်ရှိန် ချင်းရောက်စေလျက်ရှိခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၄၄ ခုနှစ်၊ အကုန်တွင် ရခိုင်ပြည်၌ ဦးပညာသီဟ ခေါင်းဆောင် လျက် ဖက်ဆစ်ဂျပန်ကို တော်လှန်ခြားနားခဲ့ပြီးသည့်နောက်၊ ၁၉၄၅ ခုနှစ် မတ်လ ၈ ရက်နေ့တွင် တစ်ဖန် မြန်မာပြည်အတွင်း မန္တလေးမြို့ကြီးမှနေ၍ ဗိုလ်မှူးကြီး ဗိုလ်ဗထူးက ဦးဦးဖျားဖျား ခြားနားတော်လှန်လိုက်သည်က စ၍ ကျန်နေရာ၊ ဒေသများ၌ ခြားနားထကြွရန် တရွရွဖြစ်နေကြသော တိုင်း ချစ်ပြည်ချစ် ရဲဘော် ရဲခေါင် ပြောက်ကျားများသည် ဤမတ်လ ၂၇ ရက်နေ့ ည ၇ နာရီအချိန်မှစပြီး ဂျပန်တို့ကို စိတ်ရှိသလို ဖိနှိမ်ပစ်ခတ်ခွင့်ရသော အခါ ဆင်းရဲဒုက္ခကို မဆိုထားဘိ အသက်ကိုပင် ပမာမထားဘဲ တိုင်းသား ပြည်သူတို့ ဖက်ဆစ်မင်းမူခြင်းမှ ကင်းလွတ်အောင် အသေခံ အရဲစွန့် သဲသဲ မဲမဲကြီး တိုက်ခိုက်ခြင်းပြုနေခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်က လက်ဦးသွားသဖြင့် သေဆုံးသွားရှာသော ရဲဘော်များလည်း အများပင်ရှိ၏။ ဂျပန်တို့က အင်အားကြီးမားသည်ကို သိလျက်နှင့်ပင် ရင်ဆိုင် ရှေ့တိုး အတင်းဝင် အတင်းတိုက်စစ်ထိုး၍ ဂျပန်တို့က ရန်ငြိုးကြီးစွာဖြင့် ပစ်ခတ် သတ်ဖြတ် ကျဆုံးသော ရဲဘော်များလည်း အများပင် ရှိနေခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်စစ်တပ်တို့သည် မြန်မာလူငယ် တော်လှန်ရေးသမားများအား တွေ့ရာမဆိုင်း ပစ်ခတ်နေကြသည့်နည်းတူ ဂျပန်ကင်ပေများသည် အချို့သော သစ္စာဖျက် မြန်မာများ၏ သတင်းပေးမှုဖြင့် တော်လှန်ရေးနှင့် အဆက် အသွယ်ရှိသူများကို လိုက်လံဖမ်းဆီး သတ်ဖြတ်ညှဉ်းဆဲလျက်ရှိခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် တပ်မတော်နှင့် ပြောက်ကျားတပ်တို့က တပ်ဦးက၊ ရွာသား ရွာသူ၊ မြို့သားမြို့သူတို့က နောက်ပိုင်းကနေပြီး ဖက်ဆစ်ဂျပန်ကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ကြလျက်ရှိသဖြင့် တစ်ပြည်လုံးပင် အုန်းအုန်းကျွက်ညံ သေနတ်သံ မစ် တိုက်ပွဲကြီး တရစပ်ဖြစ်ပွားလျက်ရှိခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖက်ဆစ်ဂျပန်တို့ကို တွေ့ရာနေရာမှာ သတ်ဖြတ် သုတ်သင်လျက် ရှိ၏။ ဂျပန်ရှိသည်ဟုဆိုလျှင် တစ်ခါတည်း စွတ်၍လိုက်ပြီး အတင်းတိုက်၊ အတင်းပစ်၊ အတင်းသတ်လျက်ရှိ၏။ ဂျပန်တို့ကလည်း တတ်နိုင်သမျှ ပြန်လည်ခုခံသတ်ဖြတ်နေခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယမန်နှစ်က ဤလ ဤအချိန်တွင် ဂျပန်တပ်ကြီးများသည် မြန်မာ တော်လှန်ရေးသမားများရှိသည်ဟု သတင်းကြားရာနေရာကို ရှောင်ကွင်း ချီတက်လျက်သွားနေကြ၏။ တော်လှန်ရေးသမားများကလည်း ရွာသူရွာ သားများထံမှ ရသမျှသော သတင်းအစအနဖြင့် ခြေရာကောက် တောက်လျှောက် လိုက်ကာ ပစ်ခတ်ဖိနှိမ်လျက်ရှိရာ ဤတော်လှန်ရေး လူငယ်များ၏လက်ချက် ဖြင့် ဂျပန်ပေါင်း ၂ဝဝဝဝ ကျော် ကျဆုံးခဲ့ကြောင်း မဟာမိတ်တို့ကပင် ဝန်ခံ ကြရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရဲခေါင်ပြောက်ကျား ရဲဘော်များသည်ကား ဂျပန်တော်လှန်ရေး တိုက်ပွဲကို အပျော်အပါး ကစားစရာသဖွယ် မတွန့်မဆုတ်၊ သဲသဲမဲမဲကြီး လုပ်နေကြသည့်အဖြစ်ကိုလည်း မဟာမိတ်ထဲကပင် ဝန်ခံခဲ့ရ၏။ မဟာမိတ် တို့ အလလတိုက်ရမည့်စစ်ပွဲကို တော်လှန်ရေး တပ်သားများသည် မြန်မာ ပြည်သူပြည်သားများ အကျိုးငှာ နာရီပိုင်း ရက်ပိုင်းဖြင့် အပြီးပိုင်ပိုင် ဖြိုလှန် နိုင်ခဲ့ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤနည်းအားဖြင့် ဖက်ဆစ်ဂျပန်တို့၏ ရန်မီးကိုသာ မြန်မြန်ကြီး ငြိမ်းစေသည်မဟုတ်၊ ဂျပန်နှင့် ရင်မဆိုင်လို၍ ကောင်းကင်မှ အရမ်း ဗုံးကြဲ ချနေသော မဟာမိတ်တို့၏ တိုက်စစ်ပရိယာယ်ကြောင့် ပျက်စီးရမည့် ဘေးရန်ကိုလည်း နည်းပါးယုတ်လျော့စေခဲ့ကြသေး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စစ်သား ဂျပန်၊ ကုန်သည်ဂျပန်၊ ကင်ပေတိုင်ဂျပန်၊ နွားဆွဲဂျပန်၊ ချွေးတပ်ဆွဲ ဂျပန်၊ ပစ္စည်းဆွဲဂျပန်၊ လှည်းဆွဲ ကားယူဂျပန်၊ စပါးသိမ်းဂျပန်၊ လူပျိုလှည့်ဂျပန်၊အနုကြမ်းဂျပန်၊ အကြမ်းကြမ်း ဂျပန်၊ ဘာ ဂျပန်၊ ညာဂျပန်မကျန် ဂျပန်အားလုံး တွေ့သမျှ ဆီး၍ သိမ်းကျုံးပစ်ခတ် သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် မြန်မာပြည်အား ဖက်ဆစ်ဝါဒကြီး ကပ်မှီဝင့်ကျယ်နေမှုကို တစုတဝေး တညီ တညာတည်း ဖြိုလှဲတိုက်ဖျက်ခဲ့ကြလျက်ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖက်ဆစ်ဂျပန်တို့ ဝင့်ကျယ်သွားသော ၃ နှစ်သည် မြန်မာပြည် အား မိုးမှောင်ကြီးချထားသကဲ့သို့ဖြစ်စေရာ ယမန်နှစ် ဤအချိန်တွင် တစ်ခါ နက် မည်းနက်သော မိုးမှောင်ကြီးကို တပ်မတော်သားများ၊ ရဲခေါင်ပြောက်ကျား များသည် လက်နက်ပြောင်းများမှထွက်သော အလင်းရောင်ကလေးများဖြင့် တစ်ခါတည်း ဖြိုခွင်းဖယ်ရှားလျက်ရှိကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်တို့၏ မြန်မာ့ အိုးခြေ အိမ်ခြေ၊ ရွာခြေမြို့ခြေနှင့် အသက်စည်း စိမ်ကို ဖြိုဖျက်ဖို့ နောက်ဆုံးအားထုတ်မှုကို တော်လှန်ရေး လူငယ်များက တွေ့ရာမဆိုင်း ခုတ်ပိုင်းပယ်ဖျက် သူ့အသက်ကို မပျက်နုတ်ယူလိုက်လျက်ရှိ နေခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခု ... ဖက်ဆစ်ဂျပန့် ဝဋ်မှ ကျွတ်လွတ်သွားပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရဲဘော်တို့၏ စွန့်စားပုံကို မြင်ရတွေ့ရကြားရသူတို့သည် အဘယ် မှာ ရဲဘော်တို့၏လုပ်ငန်းကို အထင်သေးနိုင်ကြပါတော့အံ့နည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရဲဘော်တို့ခေါင်းဆောင်၍ တိုင်းပြည်က တစ်ခဲနက် လိုက်ပါကူညီ သဖြင့် သက်သာခွင့်ရသော လုံးပန်းမှုကြီးကို အဘယ်သူသည် အထင်သေး ရှုတ်ချဝံ့သနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရဲဘော်တို့ခေါင်းဆောင်၍ တိုင်းပြည်က တစ်ခဲနက်လိုလားသည့် အားလျော်စွာ သေတွင်းသို့ ဝင်၍ အတူတကွ တော်လှန်လာခဲ့ကြသောသွေးစည်းမှုကြီးကို အဘယ်ပရိယာယ်ရှင် နိုင်ငံရေးသမားသည် အဘယ် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်ဖြင့် ဖြိုခွဲနိုင်အံ့နည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရဲဘော်များ၊ ပြောက်ကျားများသည် တိုင်းသူပြည်သားတို့နှင့် တစ် စိတ်တည်း တစ်ဝမ်းတည်း၊ တစ်ကျိတ်တည်း တစ်ဉာဏ်တည်း သေတွင်း ကြီးထဲသို့ဝင်၍ သေတွင်းကြီးထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြရာ ထိုမျှလောက် ကြီးမား ခိုင်မာသော သွေးစပ်မှုကြီးကို အဘယ်စက္ကူဖြူ၊ ရှေ့ နေသည် ချေဖျက်နိုင်အံ့ နည်း။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585219158165,"sku":"","price":1080.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_45356d01-515a-491d-8ad3-727fbbc9ee93.jpg?v=1730220475"},{"product_id":"ဂျာနယ်ကျော်ဦးချစ်မောင်-ကမ္ဘာကြီးပျက်စီးလုနီးပြီလော","title":"ကမ္ဘာကြီးပျက်စီးလုနီးပြီလော","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁) \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစစ်ရေးတပြင်ပြင် စစ်အင်တပြုပြဤကာလ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eသားကောင်ကိုမြင်သော ကျားသည် သား ကောင်ကို မဝါးမျိုသေးဘဲ လှည့်လည်ကာ ကခုန် မြူးထူးခြင်း ပြုဘိသကဲ့သို့ ဤကမ္ဘာကြီးတစ်ခု လုံးပင် မိမိတစ်ဦးတည်းပိုင် သုသာန်တစ်စပြင် ကြီးဖြစ်မည့် အခြင်းအရာကို မြင်သော သေမင်း သည်လည်း၊ မြူးထူးရွှင်ပျော် သီချင်းတကြော်ကြော် နှင့် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ...\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘာသာတရားတို့သည် လူတို့၏စိတ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ဤ လောက၌ အရာဌာနကိုလိုက်ကာ တည်တံ့နေရ၏။ ဘာသာတရား သာမရှိက လူတို့သည် အလွန်ရိုင်းစိုင်း ညစ်ညမ်းဆိုးသွမ်း ယုတ်မာ လှစွာသော အပြုအမူတို့ကို ပြုကြမည်သာ ဖြစ်၏။ ဗုဒ္ဓဘာသာ တရားသည် ဤကမ္ဘာလောက၌ ဂေါတမ မြတ်စွာဘုရား ထင်ရှား ပွင့်တော်မူသည်ကစ၍ ပြန်လည် ပြန့်ပွားလာခဲ့ပြီးလျှင် ယေရှုခရစ်၏ခရစ်ယာန် သာသနာ၊ မဟာမက်၏ မဟာမေဒင် သာသနာတို့သည် လည်း ထိုနည်းနှင်နှင် နေရာနှင့် နေရာတွင် ပေါ်လွင်ထင်ရှား ထွန်း ကား၍နေကြပြီ ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကဲ့သို့ ဘာသာတရားတို့၏ အမြိုက်အရသာကို နှစ်ပေါင်း များစွာ ခံစားသုံးဆောင်လာခဲ့ရသည်ဖြစ်လျက်နှင့်လည်း ဤခေတ် ဤအခါ ဤကမ္ဘာကား ရှေးအခါ ရှေးကာလတို့မှာထက်ပင် ပိုမို၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ ထူပြွမ်း၊ လူသရမ်းတို့ ဆိုးသွမ်းရာ စားကျက် ကြီးသဖွယ် ဖြစ်သည်မှာလည်း စိုးလန့်ဖွယ်ပင် ဖြစ်လေတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eက) နိုင်ငံရေး သုခမိန်များ၏အဆို\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းကဲ့သို့ ဘာသာတရားများသည် ကာလရှည်ကြာစွာပင် လူတို့၏စိတ်ကို ထိန်းသိမ်းလာလျက်နှင့် ဤကမ္ဘာ ဤလောက၌ ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်ခြင်း၊ လောဘရမ္မက်ကြီးခြင်း၊ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မညှာမတာ ပုတ်ခတ်သတ်ဖြတ်ခြင်း စသည်တို့ ထူပြောခြင်းမလှ ထူပြောနေသည့်အတွက် ထိုပြဿနာကြီးကို ပြေလည်အောင် ဖြေရှင်း ခြင်းအလို့ငှာ စာရေးဆရာတို့သည် လည်းကောင်း၊ တရားဟော ဆရာ၊ နိုင်ငံရေးသမားတို့သည် လည်းကောင်း ရေးခဲ့၊ သားခဲ့။ ပြောခဲ့၊ ဟောခဲ့ကြလှလေပြီ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှစ၍ ယနေ့သို့ တိုင်အောင် ဤကမ္ဘာကြီးကို ခြယ်လှယ်ဖန်သ စိုးမိုးနေကြသော မင်းစိုးရာဇာ တဖြာပဏ္ဍိတ် ပုရောဟိတ် သုခမိန်တို့က ဤခေတ်၊ ဤအချိန်နှင့် စပ်လျဉ်းပြီးလျှင် တရားမဲ့သောခေတ်၊ ရူးသွပ်သောခေတ်၊ ကလိမ်ချုံတမျှ ရှုပ်ပွေသောခေတ်၊ ပျက်တော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်သော ခေတ်၊ အရည်ပျော်ဆဲ ပျော်လတ္တံ့ သောခေတ်၊ မီးခိုးမီးလျှံများ တလူလူထွက်၍ ပျက်ခြင်းမလှ ပျက်ရတော့မည့်ခေတ် စသည်ဖြင့်ခေတ်၏ အခြေအနေတို့ကို ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိစေရန် အတန်တန် ဖော်ပြပြောဆိုခြင်း ပြုကြလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေရိကန်ပြည် သမ္မတဟောင်း ဟားဘတ်ဟူးဗားက ဤ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးသည် မည်သည့်ခေတ် မည်သည့်အခါကာလမှ မကြုံဖူး၊ မကြားဖူးသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်တွေ့နေရ ချေပြီ။ ဤဘေးအန္တရာယ်ကြီးကိုလည်း မည်သူမျှ တွန်းလှန်ဖြိုဖျက် နိုင်မည် မဟုတ်ချေတကားဟူ၍ ဖွင့်ဟပြောဆိုခြင်း ပြုခဲ့လေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သမ္မတဟောင်းမှာ သတ္တိနည်း၍ ထိုကဲ့သို့ ဆိုသည်ဟု တွေးထင်ရမည်ကလည်း သမ္မတဟောင်း၏ ပြောဆိုချက်ကို ထက်မြက် ပေ့ဆိုသော ဉာဏ်ကြီးရှင် အမျိုးမျိုးတို့က တိုး၍ပင် ထောက်ခံ နေခဲ့ကြပြန်သောကြောင့် သမ္မတဟောင်းသည် ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ် ရာ၌ တစ်ဦးတည်းမဟုတ်ကြောင်း ပိုမို သိလွယ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာကျော် သတင်းစာဆရာကြီး ဟယ်ရိုဝိုင်းယက်က ကျွန်ုပ် တို့၏ အနာဂတ်ကား အမိုက်မှောင်ကြီးအတိ ဖြစ်ချေပြီတကားဟု ညည်းတွားကာ သက်ပြင်းကြီးချခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အလိုလိုမှ ကြောက်စိတ်နှင့် ယိမ်းယိုင်ချည့်နဲ့နေပြီဖြစ်သော ကျွန်ုပ်တို့ ကမ္ဘာကြီးသည် လွန်စွာ ဆိုးဝါးကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အန္တရာယ်ဆိုးကြီးနှင့် တေ့တေ့ဆိုင်ဆိုင် မရှောင်သာ မတိမ်းသာ တွေ့ဆုံနေရပြီဖြစ်သောကြောင့် သွေးရူးသွေးတန်းဖြစ်ကာ တုန်လှုပ်ချောက်ချား ပျက်ပြားဖွယ်ရာ ရှိ တော့ကြောင်းနှင့် အင်္ဂလန် ပြည် စာရေးဆရာကြီး ဂျွန်အိုဇင်ဟန်ဆိုသူက ရေးသားရလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကမ္ဘာလောကကြီး အစည်းမပြေစေရန် ရှေးက သေသပ် စွာ ရစ်ပတ်ထားခဲ့သော အနှောင်အဖွဲ့ တို့သည် ယခုအခါ ပြတ်ခြင်း မလှ ပြတ်ကြကုန်လျက် ဤကမ္ဘာကြီး၏ မြေမျက်နှာပြင်ကို သုသာန်ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးလုနီးပြီလော သချိုင်း လုပ်တိုင်းကြီးတစ်ခုဖြစ်အောင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် တော်လှန် ကြလေပြီဟု အလွန်နာမည်ကျော်ကြားသော ဝတ်လုံတော်ရပြီး မစ္စတာ ဒေးဗစ်ဂျင်ဟီးဆိုသူက ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း ပြုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၎င်း၏ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်ကို ထောက်ခံသောအားဖြင့် အယ်ဒီတာကြီး ဖရက်ဒရစ်ဟယ်ရီဆင်ကလည်း ဤအခါကာလကား ကမ္ဘာ့ရာဇဝင်တွင် မယှဉ်သာအောင် ရှုပ်ထွေးပွေလီ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မယုံကြည်ဘဲ ပျက်ရာပျက်ကြောင်း ကြံစည်ခြင်းဖြင့်သာ အချိန်ကို ကုန်စေသော အခါကာလဖြစ်ကြောင်းနှင့် ရေးသားလျက် ဆန်ဖရန် စစ္စကို ကရွန်နီကယ်ခေါ် သတင်းစာမှ အယ်ဒီတာကလည်း ယခု ခေတ်၌ လူတို့၏စိတ်သည် အလွန် ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းနေပြီ။ မိမိ တို့ အား ချုပ်တည်းထားအပ်သော အနှောင်အဖွဲ့တို့ကို မလွတ် လွတ်အောင် ဖြတ်လျက် ရုန်းကန်ထွက်ကြလေပြီ။ ၎င်းတို့၏စိတ်၌ လက်စားချေရန်သာ အလိုရှိနေလေပြီ စသဖြင့် ထောက်ခံရေးသားခြင်း ပြုခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာကျော် မော်တော်ကားသူဌေးကြီး မစ္စတာ ဟင်နရီဖို့က ယခုခေတ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်၌ လွှမ်းမိုး၍လာသော စိတ်ဓာတ်မှာကြောက်ရွံ့စိုးရိမ်ခြင်းမကင်းဘဲ အတင်း ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းလိုသော စိတ်ဓာတ်ပင်ဖြစ်ကြောင်း၊ ယခု မိမိတို့ နေကြထိုင်ကြရသည့် အခြေ အနေမျိုးကို မည်သည့်အခါကာလတွင်မှ မကြုံဖူး၊ မကြားဖူးကြောင်း၊ ယခု ချောက်ချား၍နေသော အခြင်းအရာမှာ နိုင်ငံရေးသတ်သတ်လည်း မဟုတ်၊ စီးပွားရေးသတ်သတ်လည်း မဆိုသာ၊ လူတို့၏ နဂိုစိတ်ရင်း မှာပင် ကြမ်းချင် တမ်းချင် စားချင် ဝါးချင် တိုက်ချင် ခိုက်ချင်သော စိတ်တို့ ဖိစီးလွှမ်းမိုးနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရကြောင်း၊ လူတို့သည် ယခင် မိမိတို့ သိရှိပေါင်းသင်းခဲ့ရသော လူတို့ မဟုတ်တော့ဘဲပြောင်းလဲကုန်ကြပြီဖြစ်ရာ ထိုပြောင်းလဲခြင်းတွင် လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့သည် ၎င်းတို့ အားလုံးကို ဖမ်းစားကြချေပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ဤကမ္ဘာကြီးမှာ ငန်းဖမ်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း၊ သွေးလေချောက်ချား ခြင်း၏ ရှေ့ပြေးနိမိတ်တို့သည် မဖုံးသာ မကွယ်သာအောင် ပေါ်ပေါက် လာပြီဖြစ်ရာ ရောဂါမှာ တစ်နေ့တခြား ဆိုးဝါးသည်ထက် ဆိုးဝါး လာခဲ့လေပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ထက် ဆိုးဝါးသည်ကား ထိုရောဂါကို ပျောက်အောင် ကုသနိုင်သော ဆေးသမားများ မရှိခြင်းပင်ဖြစ်ကြောင်း နှင့် ရေးသားဖော်ပြခြင်း ပြုထားချေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်္ဂလန်ပြည်နှင့်တကွ ဗြိတိသျှ အင်ပါယာ နိုင်ငံကြီးတစ်ခု လုံးကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဘေးအန္တရာယ်တို့မှ ဆယ်တင်ခဲ့သူ ဖြစ်သော အင်္ဂလန်ပြည်မှ နိုင်ငံရေး သုခမိန်ကြီး မစ္စတာ လွိုက်ဂျော့ သည် ဤကမ္ဘာကို သတိကြီးစွာ ပေးသူတို့အနက် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်၏။ ယခုကဲ့သို့ ဘေးအန္တရာယ်အတိ ပြည့်နှက်နေသည့် အခါ ကာလတွင် မစ္စတာ လွိုက်ဂူပြောသမျှ စကားတို့မှာ သတိပေး ချက်မပါဘဲ မဖြစ်နိုင်အောင်ရှိရာ ဤကမ္ဘာ၏အကြောင်းကို ၎င်း ကိုယ်တိုင် ထင်မြင်သည့် အချက်အလက်တို့ကို အောက်တွင် အမြွက်မျှ ဖော်ပြလိုက်ရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မစ္စတာ လွိုက်ဂျော့က ဤကမ္ဘာသည် အလွန်မောပန်း နွမ်းရိ မချိတင်ကဲ၊ အမွဲဗလချာ၊ ဆိုးဝါးစွာသော ကမ္ဘာဖြစ်၏။ ဤကမ္ဘာသည် အလွန်တုန်လှုပ် ချောက်ချားနေ၍ သွေးရူးသွေးတန်းနှင့် အရမ်းမဲ့ တစ်ရှိန်တည်း အစစ အရာရာကို ဖျက်ဆီးမည့် အခါကြီးနှင့် ကြိမ်ကြိုက်နေလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤခေတ်ကား လွန်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောခေတ်၊ လွန်စွာ စိတ်မချရသောခေတ်၊ လွန်စွာ အသက်ရှူကျပ်လှသောခေတ်၊မောဟဖုံးလွှမ်းသောခေတ် ဖြစ်ချေသည်။ ယခုလက်ရှိ အခြေ အနေသည် လွန်စွာ ဆိုးသွမ်းနေပြီဖြစ်ရာ မိမိတို့ပင် ယခုအခြေ အနေမှ ဆယ်တင်ခြင်းငှာ မတတ်နိုင်တော့ပြီ။ ဤကမ္ဘာကား ဓာတ်ဆီ ပုံများကို လူတိုင်းပင် ကိုယ်ပေါ်တွင်တင်ဆောင်ပြီးနောက် မီးပုံကြီး ရှိရာသို့ အဆင်အခြင်မရှိ တစ်ဟုန်တည်း ပြေးလွှားနေကြသော ကမ္ဘာကြီးဖြစ်လေပြီ အစရှိသဖြင့် ကြိမ်ဖန်များစွာ ကမ္ဘာ၏ အခြေ အနေကို ဖွင့်ဟပြောဆို ဝန်ခံရပြီတကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုပြောဆိုချက်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၌ ယူဆပြီးဖြစ်သော အချက်တို့ကို ပိုမိုခိုင်လုံစေရန် အသီးသီး ထောက်ခံနေကြလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကမ္ဘာမှာ ယောင်မှားခြင်း၊ ရှုပ်ထွေးခြင်းတို့ အတိ ပြည့်လျက် နေ့ညမရွေး ဘေးဥပါဒ်ဆိုက်ကပ်မည့် ကမ္ဘာကြီးဖြစ်လျက် သားကောင်ကိုမြင်သောကျားသည် သားကောင်ကို မဝါးမမျိုသေးဘဲ လှည့်လည်ကာ ကခုန်မြူးထူးခြင်း ပြုဘိသကဲ့သို့ ဤကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးပင် မိမိတစ်ဦးတည်းပိုင် သုသာန်တစ်စပြင်ကြီးဖြစ်မည့် အချင်းအရာကို မြင်သော သေမင်းသည်လည်း မြူးထူးရွှင်ပျော် သီချင်းတကြော်ကြော်နှင့် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းသေမင်း၏ ငင်သံကို လေယာဉ်ပျံ၊ မီးသင်္ဘော၊ မော်တော်ကားတို့ သွားသံ၊ လာသံများ၌ သော်လည်းကောင်း၊ ထိုထိုသော တိုင်းပြည်တို့မှ အာဏာရှင်များ၏ ကြွေးကြော်သံ၌သော်လည်းကောင်း၊ စစ်သားတို့သည် သေနတ်ကို ချီတုံချတုံပြုကာ ဒရိမ်းပြရာ၌သော်လည်းကောင်း၊ ဘယ်ညာဟူ၍ ညီညာစွာ ချကြသော ခြေသံများ၌သော်လည်းကောင်း ကောင်းစွာ ကြားသိနိုင်ကြပြီ ဖြစ်ပေသတည်း။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585220698261,"sku":"","price":9000.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_33185875-2ff3-4250-bff0-91c81f696db5.jpg?v=1730220506"},{"product_id":"ခင်နှင်းဦး-အငြင်းပွါးစရာသမိုင်းပြဿနာများနှင့်တခြားဆောင်းပါးများ","title":"အငြင်းပွါးစရာသမိုင်းပြဿနာများနှင့်တခြားဆောင်းပါးများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာဇကုမာရ်နှင့် ကျန်စစ်သား\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီကနေ့ ‘သမိုင်း” လို့ ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုနေကြတဲ့ ဘာသာရပ်ကို ရှေးတုန်းက ရာဇဝင်လို့ ရေးခဲ့ကြတာပါ။ ရာဇဝင်ဆိုတာ ရာဇဝံသ ဆိုတဲ့ ပါဠိစကားက ဆင်းသက်လာတာပါ။ မင်းဆက်မင်းနွယ်၊ မင်းတို့အကြောင်း လို့ အဓိပ္ပာယ်ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ရှိ ကျွန်မတို့ရဲ့ မျက်မှောက်ခေတ်မှာတောင် အုပ်ချုပ်သူနဲ့ အုပ်ချုပ်ခံပြည်သူတွေကြားက တချို့အကြောင်းအရာတွေက အငြင်းပွား စရာပါ။ ဥပမာ ၁၉၆၂ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၈ ရက်နေ့က တက္ကသိုလ် သမဂ္ဂ အဆောက်အအုံ ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးခံရတဲ့ကိစ္စဆိုရင် တော်လှန်ရေး ကောင်စီ အစိုးရနဲ့ ဒီအစိုးရရဲ့ နေရာကို ပခုံးပြောင်း တာဝန်ယူ အုပ်ချုပ်ခဲ့တဲ့ တပ်မတော်အစိုးရ အဆက်ဆက် လက်ထက် ဘာကြောင့် ဖောက်ခွဲခဲ့တယ်။ ဘယ်သူက ဖောက်ခွဲဖို့ အမိန့်ပေးတယ်၊ ဘယ်သူတွေက လက်တွေ့ ဖောက် ခွဲတယ် ဆိုတဲ့ တိကျတဲ့ ပြောဆို ဝန်ခံမှု မရှိပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီအချိန်က တော်လှန်ရေးကောင်စီအစိုးရထဲမှာ ပါဝင်ခဲ့သူတွေ၊ တစ်ဦးကို တစ်ဦး လွှဲချနေတာကိုပဲ နားထောင်ရ၊ ဖတ်ရတာပါ။ ရေးသား သူတွေကလည်း ကိုယ့်ထင်မြင်ယူဆချက်နဲ့ ကိုယ်ရေးသားကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒါက အားလုံး လက်လှမ်းမီနေသေးတဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ကာလမှာတောင် နိုင်ငံသမိုင်း တစ်ခုကို ယတိပြတ် ပြောဆိုရေးသားနိုင်ခြင်း မရှိတာမို့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ရာထောင်ချီတဲ့ကာလက ရေးသားခဲ့ကြတဲ့ ရာဇဝင်ပါ အကြောင်း အချက်တွေဟာ ဘယ်ဘက်က တိကျမှန်ကန်ပြီး ဘယ်လောက် ယုံကြည် စိတ်ချရတယ်ဆိုတာ ပြောဖို့ ခက်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ဒါကြောင့် သမိုင်းဆရာတွေနဲ့ တခြား ပညာရှင်တွေက သုတေသန တွေ လုပ်ပြီး ရှေးက ရေးခဲ့တဲ့ ရာဇဝင်ကို ပြန်ဆန်းစစ်ကြတာပါ။ ကျွန်မတို့ မြန်မာတွေ ယေဘုယျ သိထားတဲ့ ရာဇဝင်ကြောင်းတွေက ပညာရှင်တွေ သုတေသနလုပ်ပြီး တွေ့ရှိချက်တွေနဲ့ ကွဲလွဲနေပြီဆိုရင် ရှေးရိုးစွဲတွေနဲ့ နောက်ထပ်တွေ့တဲ့ သုတေသနကို လက်ခံသူတွေကြား ဝိရောဓိ ဖြစ်တော့တာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လတ်တလော နိဂုံးချုပ်သွားတဲ့ ဓမ္မစေတီ ခေါင်းလောင်းဆယ်ယူမှု ကို အကြောင်းပြုပြီး ရှေးရာဇဝင်တွေထဲက အချက်အလက်တွေ မှားနေရင်၊ မခိုင်လုံရင် သုတေသီပညာရှင်တွေသာမကဘဲ သာမန်ပြည်သူတွေလည်း ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သိဖို့လိုတယ် ဆိုတဲ့ အတွေး ဝင်လာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျောင်းသင်ရိုးတွေမှာ သင်ရိုးသင်စဉ် သင်ကြားပေးနေတဲ့ ရာဇ ဝင်ကို သုတေသနလုပ်လို့ နောက်ထပ် တွေ့ရှိလာတဲ့ ကွဲလွဲချက်တွေကိုပါ ထည့်သင်ပေးသင့်တယ် ဆိုတဲ့ အတွေးလည်း ဝင်လာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီကနေ့ နည်းပညာခေတ်၊ ဒီမိုကရေစီခေတ်လို့ ပြောနေကြတဲ့ ကာလမှာတောင် ဖြစ်ရပ်မှန်တွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားကြသေးတော့ ရှေး မင်းတွေရဲ့ ရာဇဝင်ကို ရေးသားရတဲ့ကာလ သက်ဦးဆံပိုင်ဘုရင်ခေတ်မှာ ရေးခဲ့တဲ့ ရာဇဝင်ထဲမှာ အမှားတွေ ပါနေမှာ မုချပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာ အများစုက ကျန်စစ်သားနဲ့ ရာဇကုမာရ်ကို သားအဖလို့ သတ်မှတ်ကြပါတယ်။ ကျန်စစ်သားက သားတော် ရာဇကုမာရ်ကို ထီးနန်း မလွှဲဘဲ မြေးတော် အလောင်းစည်သူကို ထီးနန်းအရိုက်အရာ လွှဲပေးတယ်။ ဒါကို သဘောထားကြီးပြီး ကျေးဇူးသိတတ်တဲ့ ရာဇကုမာရ်က စိတ်မကွက် ဘဲ ခမည်းတော် ကျန်စစ်သားမင်းကြီး သေအံ့မူးမူးဖြစ်ချိန်မှာ ရွှေဆင်းတုကို ခမည်းတော် ရေစက်သွန်းချ လှူနိုင်အောင် ပြုလုပ်ပေးပြီး ဖခမည်းတော်ကိုကျေးဇူးဆပ်တယ်လို့ မြန်မာတွေ လက်ခံခဲ့ကြပါတယ်။ ရာဇဝင်တွေက လည်း ဒီလိုပဲ ရေးသားကြတာကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျန်စစ်သားနဲ့ ရာဇကုမာရ်ဇာတ်လမ်းကို ရေးခဲ့တာ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၇၂၉ (ဦးကုလား မဟာရာဇဝင်)၊ ၁၈၂၉ (မှန်နန်းရာဇဝင်)။ ရာဇ ကုမာရ် ကျောက်စာ (မြစေတီကျောက်စာ) ကို ရေးထိုးတဲ့ ခုနှစ်က ၁၁၁၃။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၇၂၉ နဲ့ ၁၈၂၉ မှာ ရေးတဲ့ ရာဇဝင်တွေက ကိုးကားစရာ ကျောက် စာ (ရာဇကုမာရ်ကျောက်စာ ၁၁၁၃) ရှိနေပါလျက်နဲ့ ဘာ့ကြောင့် ဒီဇာတ် လမ်းကို မတို့ထိရဲတာလဲလို့ သမိုင်းပါမောက္ခ ဦးနီတွတ်က “ပုဂံ နန်းတွင်း ရေးနဲ့ ရာဇကုမာရ်” စာအုပ်မှာ ထောက်ပြထားပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၈၈၆ ခုနှစ်လောက်ကစပြီး သမိုင်းပညာရှင်တွေ၊ ရှေးဟောင်း သုတေသနပညာရှင်တွေက ရာဇကုမာရ်ကျောက်စာကို အနက်ဖွင့်ပြန်ဆို လေ့လာတာတွေ လုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ၁၉၆၆ မှာ ပါဠိပညာရှင် ဦးတင့်လွင် က ရာဇကုမာရ်ကျောက်စာနိဒါန်း၊ ၁၉၆၈ မှာ “ရာဇကုမာရ်ပါဠိကျောက်စာ လေ့လာချက်” တို့ကို ရေးသားခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၇ဝ ပြည့်နှစ်မှာတော့ ပါဠိလက်ထောက် ကထိက ဦးကျော်ရှိန်က “ရာဇကုမာရ်ပြဿနာ” ကို ရေးသားခဲ့ပါတယ်။ ၁၉၆၆ မှာ ပါဠိပညာရှင် ဦးတင့်လွင်က “ရာဇကုမာရ် ပါဠိ ကျောက်စာ လေ့လာချက်” နဲ့ ၁၉၆၈ မှာ ရာဇကုမာရ်ကျောက်စာ နိဒါန်းတို့ကို ရေးသားခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၇၀ ပြည့်နှစ်မှာ ပါဠိလက်ထောက် ကထိက ဦးကျော်ရှိန်က “ရာဇကုမာရ် ပြဿနာ”ကို ရေးသားခဲ့ပါတယ်။ ရာဇကုမာရ် ကျောက်စာကို ပျူ၊ မွန်၊ မြန်မာ၊ ပါဠိ (၄) ဘာသာနဲ့ ရေးသားထားကို ပညာရှင်တွေက အသေးစိတ် လေ့လာပြီး ကျန်စစ်သားနဲ့ ရာဇကုမာရ်ဟာ သားအဖ မတော် ဘူး။ ဘုရင်နဲ့ အမတ်သာ ဖြစ်တယ်လို့ ကောက်ချက်ချကြတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၂၀၀၃ မှာ မောင်ဖေငယ်က သမိုင်းနှင့် ဝိရောဓိဖြစ်ခြင်း” ဆိုတဲ့ စာအုပ်ကို ရေးသားပြီး ရာဇကုမာရ်ဟာ ကျန်စစ်သားမင်းကြီးရဲ့ အမတ်သာ ဖြစ်ကြောင်း ရေးသားခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ သိရိုးသိစဉ် သိထားတဲ့ ကျန်စစ် သားက မွန်-မြန်မာ ချစ်ကြည်ရေးအတွက် သားတော် ရာဇကုမာရ်ကို နန်းမပေးဘဲ မြေးတော် အလောင်းစည်သူကို ထီးနန်းလွှဲခဲ့တယ်။ သမီးတော် ရွှေအိမ်စည်ကို မနူဟာမင်း၏ မြစ်တော် နာဂသမန်းနဲ့ လက်ဆက် ပေးခဲ့တယ်။ အလောင်းစည်သူဟာ ရွှေအိမ်သည်ရဲ့ သားတော် ဖြစ်တယ် ဆိုတဲ့ ရေးသားချက်များလည်း ရှိခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်ဖေငယ်က စောလူး၏သားတော် စောယွန်းနှင့် လက်ဆက်ရ သည့် ရွှေအိမ်သည်က ကျန်စစ်သား၏ သမီးတော်ဖြစ်ပြီး နာဂသမန်းနှင့် လက်ဆက်ရသည့် ရွှေအိမ်သည်က နရပတိစည်သူ၏ သမီးတော် ဖြစ် ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေါက်တာသန်းထွန်းကလည်း သက္ကရာဇ်များကို စဉ်ပြပြီး ကျန်စစ် သားထံ ရာဇကုမာရ် ရောက်လာချိန်က အလောင်းစည်သူ မမွေးဖွားသေး ကြောင်း ထောက်ပြခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဆရာဦးနီတွတ်က ရာဂျ်ကူးမားဆိုတဲ့ မူရင်း မဇ္ဈိမဘာသာစကားကို မြန်မာသံနဲ့ ရာဇကုမာရ် ဖြစ်လာကြောင်း ရှင်းပြထားပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်ဖေငယ်ကလည်း ကျန်စစ်သားမင်းဟာ ဝေသာလီမင်းသမီး က အဖေမပေါ်ဘဲ မွေးတဲ့သား ဖြစ်ကြောင်း သက်သေသက္ကာယနဲ့ ထောက် ပြထားပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျန်စစ်သားနဲ့ ကျေးဇူးသိတတ်တဲ့ သားတော် ရာဇကုမာရ်ဇာတ်လမ်းကလေးဟာ သမိုင်းသုတေသနတွေကြောင့် မူလ ဇာတ်ပျက်သွားတော့ လက်မခံနိုင်သူတွေ ပေါ်လာပါတယ်။ ဒါသဘာဝပါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာမောင်ခင်မင် (ဓနုဖြူ) က ချစ်သူများကို အဆုံးစီရင်ခြင်း” ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ ရာဇကုမာရ်က ကျန်စစ်သားရဲ့ သား မဟုတ်ကြောင်း ရေးသားတာကို နာကြတဲ့၊ လက်မခံနိုင်တဲ့သူတွေ ပေါ်လာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက ရေးခဲ့တဲ့ သမိုင်းတွေကို ဆန်းစစ်တဲ့ မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်ရမှာက ဒီနေ့ခေတ်က လူတွေရဲ့ တာဝန်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီလှိုင်းဂျာနယ်၊ တွဲ ၃၊ အမှတ် ၄၀\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁၃-၁၀-၂၀၁၄)\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585498833045,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a3422c3b-defb-4dfc-82e2-4b0ab878bbba.jpg?v=1730223864"},{"product_id":"ဘဝင်း-သဲတစ်ပွင့်အုပ်တစ်ချပ်နှင့်လွပ်လပ်ရေးရပြီ","title":"သဲတစ်ပွင့်အုပ်တစ်ချပ်နှင့်လွပ်လပ်ရေးရပြီ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤရွာ၏အမည်မှာ “ရွှေသန်း” ဖြစ်သည်။ ဤအမည်ကို စာရေးသူက ကဗျာ ဆန်ဆန် ဘောဂဗေဒဆန်ဆန် ကင်ပွန်းတပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမည်ရင်းမှာ “ကိုးသန်း” ဖြစ်သည် ဟူ၍လည်း ဆိုကြ၏။ သူတို့၏ အကြောင်းပြချက်ကား ဤသို့ တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၉ဝဝ လောက်က ပုဂံပြည်တွင် အနော်ရထာမင်းကြီး ထီးနန်းအုပ်ချုပ်၍ မင်းလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ဤရွာ၏ မြောက်ဘက် လေးငါးမိုင်ခန့် ကွာဝေးသောနေရာတွင် အိန္ဒိယပြည်မှ ကုလားကုန်သည်တစ်ယောက်သည် ရောက်ရှိလာပြီး ရောင်းဝယ်ရေးစခန်းချဖူး၏။ ထိုကုလားကုန်သည်အား ထိုစဉ် မြန်မာလူမျိုးများက “ဘသူကြွယ်”ဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုကုလားကုန်သည်မှာ မိမိ၏ ကုန်သွယ်ရေးစခန်း ကို အခိုင်အမာ ပြုလိုသဖြင့် အနော်ရထာဘုရင်ထံ တည်းခိုစခန်း နန်းဆောက်ရန် အမိန့် ကို တောင်းခံခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ အနော်ရထာ ဘုရင်က ကုန်သွယ်ရေးစခန်း၏ နန်းတော်ကို တည်ဆောက် ရာ၌ နန်းတိုင်သည် ဒူးကွေးခန့်ပမာဏရှိ၍ စရွေးမှာ ခြေမလောက်သော ပမာဏရှိရမည်ဟု အမိန့်တော်မြတ် ချမှတ်ပေးလိုက်သည်။ ဤမျှ အတိုင်းအတာဖြင့်သာ ဆောက်လျှင် တဲပုတ်ငယ်ကလေးမျှသာ ရှိမည်။ ထိုကြောင့် ဘသူကြွယ်က အကြံထုတ်ရသည်။ နန်းတိုင် ဒူးကွေး ဟူသော စကားအရ ဒူးကွေး အရွယ်အစားမျှသာရှိသော နွားသားရေကလေးကို လှီးလိုက်၏။ စရွေးအတွက် ခြေမမျှ အရွယ်အစားရှိသော နွားသားရေကလေးကို လှီး လိုက်သည်။ ထိုသားရေကို တစ်ဖန်လှီး၍ မိမိလိုချင်သောပမာဏအထိ သားရေနန်းကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ ထိုသားရေ နန်းကြိုးအတိုင်း နန်းတိုင်ကို ရှာဖွေစိုက်ထူ၍ စရွေးတိုင်များကိုလည်း ထိုနည်းအတိုင်း ပြုလုပ်လိုက်သည်။ နန်းတော်ကြီးမှာ ခမ်းနားလှပသော ဧရာမ နန်းတော်ကြီး ဖြစ်သွား၏။ ဤနည်းဖြင့် သူ့အား “ကုလားဉာဏ်ကျယ် ဘသူကြွယ် ဟု ထိုနယ်ရှိ မြန်မာတို့က ခေါ်စမှတ်ပြုခဲ့ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသတင်းမှာ ပုဂံပြည်အထိ ဘုရင့် ရွှေနားတော်အရောက် ပေါက်ကြားသွားလေရာ အနော်ရထာဘုရင်သည် ဒေါသအမျက် ခြောင်းခြောင်းထွက်ပြီး တပ်တောင်တာ ဗိုလ်ထုဖြင့် လူစုကာ ဘသူကြွယ်ကို ဆုံးမရန် ချီတက်လာလေသည်။ စစ်သားဦးရေ ၉ သန်း ပါသော တပ်မတော်သည် ဤရွာနေရာတွင် စခန်းချသဖြင့် “ကိုးသန်း”ဟု အမည်တွင်ခြင်း ဖြစ်လေ သည်။ အနော်ရထာ စခန်းချသောတပ်တွင် စစ်သားဦးရေ ၉ သန်း ပါမပါတော့ စာရေးသူ မသိပေ။ သို့ရာတွင် ရွာ၏ အရှေ့နားတွင် ဗိုလ်များ စခန်းချခဲ့သဖြင့် ဗိုလ်ကုန်းဟု အမည်တွင် သည်။ အနောက်မြောက်နားတွင် အနော်ရထာဘုရင် စခန်းချသောနေရာဖြစ်သဖြင့် မင်းတဲ ဟု အမည်တွင်သော ရွာတစ်ရွာ ရှိလေသည်။ ဤသည်ကား “ကိုးသန်း” ဟူသော အမည်နှင့်ပတ်သက်၍ သုတေသနပြုချက် ဖြစ်သည်။ သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တစ်နည်းအားဖြင့် အရှေ့ဘက် တောင်ရိုးပေါ်မှ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် အခိုးတွေ သမ်းနေသဖြင့် “ခိုးသမ်း” ဟူ၍ ခေါ်တွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟူ၍လည်း ယူဆနိုင် လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေမြေ အနေအထား \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နန်း အရှေ့ဘက် တောင်ရိုးတောင်တန်းကြီးသည် တဖြည်းဖြည်း တစ်စတစ်စအားဖြင့် အနောက်ဘက်သို့ နိမ့်ဆင်းလာသည်။ အချို့နေရာများတွင် မြေပြန့်လွင်ပြင်ကလေးများ အဖြစ် တည်ရှိသည်။ တစ်ဖန် နိမ့်ဆင်းလာပြန်ရာ မြေပြန့်လွင်ပြင်ကလေးတစ်ခု တည်ရှိလာ ပြန်သည်။ ထိုလွင်ပြင်ကလေးများတွင် ယာတောများလုပ်၍ အသီးအနှံများ စိုက်ပျိုးကြ သည်။ ရွှေသန်းရွာ တည်ရှိသောနေရာမှာ နောက်ဆုံး ကမူကလေး ဖြစ်သည်။ ထိုကမှ ကလေးမှ အနောက်ဘက်သို့ ဆင်းသက်သွားရာ ကုန်းမြေမြင့်ဟူ၍ မရှိတော့ပေ။ ထို လွင်ပြင်၏ အနောက်ဘက်ဖျားတွင် ပေါက်ချောင်းဟုခေါ်သော နက်စောက်၍ ရေစီးသန်သော ချောင်းငယ်တစ်ခု ရှိလေသည်။ ထိုချောင်းမှာ မြောက်ဘက် ရေဦးနယ်အတွင်းရှိ အုတ်ဖိုတောင်ရွာအနီးမှဖြတ်၍ ချင်းတွင်းမြစ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွှေသန်းရွာ၏ မြောက်ဘက် မိုင်ဝက်ခန့်အကွာတွင် သာစည်တောင်ရိုးမှ စီးဆင်း လာသော ယမားချောင်းကြီးတစ်ခုလည်း ရှိလေသည်။ ထိုချောင်းကို သာစည်ချောင်းဟုခေါ်ကြလေသည်။ သာစည် အရှေ့ဘက်မှ စီးဆင်းလာသောကြောင့်တည်း။ သို့ရာတွင် ခိုးသမ်းချောင်းဟုခေါ်လျှင် ပို၍ ယထာဘူတကျပေမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခိုးသမ်း ရွာ၏ အသက်သွေးကြော ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ထိုချောင်းသည် အရှေ့ဘက်မှ မိုးညို ညိ ရှိလာပြီးနောက်မှ အတန်ကြာလျှင် သဲပြင်တွင် ဒလဟောစီးဆင်းလာ၍ ခိုးသမ်းရွာ၏ အနောက်မြောက်တွင်ကွေ့ပြီး တောင်ဘက်သို့စီးဆင်းကာ ဖြာထွက်၍ ချောင်း၏အဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မြောက်ပိုင်းတွင် နုန်းနုသဲနုများတင်၍ တောင်ဘက်၌ မြေနက်ထဲသို့ ပျံ့နှံ့စီးဆင်းသွားလေသည်။ နုန်းနုသဲနုများတင်သော မြောက်ပိုင်းကို မြေဇာ တောဟုခေါ်၍ ထိုမြေဇာတောတွင် ပြောင်းဖူးခင်းများ၊ ကုလားပဲခင်းများ၊ ပဲကြီး ပဲကြားခင်း များ၊ ဆေးလိပ်လိပ်ရာတွင် အသုံးပြုသော ဆေးခင်းများကို စိမ်းလန်းဝေဆာစွာ စိုက်ပျိုး၍တောင်ပိုင်း ဟင်းငွေရင်းဟုခေါ်သော မြေနက်တောတွင် ဂျုံခင်းများ၊ ကုလားပဲခင်းများ၊ ကြက်သွန်ခင်းများ စိုက်ပျိုးကြလေသည်။ ဤတောတစ်ဝိုက်မှနေ၍ အရှေ့ဘက်သို့ ရှုမျှော် ကြည့်လိုက်လျှင် တောင်ကမူထက်တွင် တည်ရှိသော ခိုးသမ်းရွာ၏ ရွာဦးကျောင်းတွင် တည်ထားကိုးကွယ်သည့် ကြည်ညိုဖွယ်ရာ သပ္ပာယ်လှသော အုတ်ပြာသာဒ်ကြီးကို ဖူးမြော် ရလေသည်။ ထုပိကာမှန်ကင်းမှ မှန်ရောင်များ တဝင်းဝင်းဖြင့် ပြုံးရွှင်စွာ စံပယ်တော် မူလေသည်။ ဤရွာသူရွာသားတို့၏ဘဝမှာ ဤရေ၊ ဤမြေ စိုပြည်သော ဤအနေအထား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြောင့် ဆင်းရဲခြင်းမရှိနိုင်ဟု ဗျာဒိတ်ပေးဟန် ရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e- - ----\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eညီညွတ်သော ရွာကြီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤရွာကြီးမှာ လွန်စွာပင် စည်းလုံးညီညွတ်သော ရွာကြီးတစ်ရွာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤရွာကြီး၏ ညီညွတ်မှုကို ရွာနီးချင်းရွာများကပင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ ရွာသား များမှာ သတ္တိရှိရာတွင်သာ ညီညွတ်ရုံမကသေးပေ၊ အကြောင်းကိစ္စရှိ၍ ရုံးနှင့်ဂါတ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသော အချိန်တွင်လည်း ညီညွတ်စွာ ငွေကြေးများကို သူ့ထက်ငါ အသာမခံဘဲ ရက်ရက်ရောရော ထည့်ဝင်ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခါက မုံရွာမြို့မှ လယ်တီဆရာတော်ဘုရားသည် ဤရွာသို့ ကြွရောက်တော် မူလာသည်။ ဆရာတော်၏ တပည့်ရင်းဖြစ်သူ ဦးဝိစိတ္တကျောင်းတိုက်တွင် သီတင်းသုံးတော် မူသည်။ ဤရွာ၏ အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိသော ကန်ပြားရွာမှ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမများ က သူတို့ရွာသို့ ကြွရောက်၍ တရားချီးမြှင့်ပါရန် ပင့်ဖိတ်လေသည်။ ပင့်ဖိတ်သည့်အတိုင်း လယ်တီဆရာတော်ဘုရားသည် ထိုရွာသို့ကြွ၍ တရားဒေသနာများကို ဟောကြားတော်မူ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာတော် ဤရွာကြီးမှ ပြန်အကြွတွင် တရားနာရသဖြင့် လွန်စွာကြည်ညိုကြသော ရွာသူရွာသားများက ဆရာတော်ကြီးကို ပြန်ပို့ရန် အထူးအစီအစဉ်တစ်ရပ်ကို ပြုလုပ်ကြ သည်။ ပြုလုပ်ပုံကား- ဤသို့-နွားလှည်းနှစ်စီးကို ဘီးများချွတ်၍ ဝင်ရိုးလေးခုတပ်ထားသော ယာဉ်တွင် ဘီးများကို တပ်ဆင်လိုက်၏။ လှည်းကို ရှေ့မှ ဖျင်အုပ်များ ပိတ်အုပ်များကို ဖြန့်၍ ကြိုးအဖြစ် တပ်ဆင်လိုက်သည်။ ထိုကြိုးများကို ကြည်ညိုသူ ဒါယကာများက ဆွဲယူကြသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ဆရာတော်လည်း လူများဆွဲသော ယာဉ်ပေါ်တွင် တငြိမ့် ငြိမ့် ပါလာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျောက်ပြုတ်ကန်နှင့် ဗိုလ်ကုန်းကန် နှစ်ကန်အကြားတွင် ခိုးသမ်းသားများက မိမိတို့၏နယ်အတွင်းတွင် ရောက်ပြီဖြစ်၍ လှည်းကိုအပ်ရန် တောင်းဆိုကြ၏။ ဆွဲလာသော ကန်ပြားရွာသားများကလည်း လှည်းကိုမပေးနိုင်၊ မိမိတို့အနေနှင့် ကျောင်းရောက်အောင် ဆွဲပို့မည်ဟု ငြင်းဆန်ကြ၏။ ဤနည်းအားဖြင့် လှည်းလုရင်း ရိုက်ကြပုတ်ကြရာ ကန်ပြား ရွာသားတွေ ဒဏ်ရာအနာတရရပြီး ထွက်ပြေးကြလေသည်။ ထိုကိစ္စအတွက် အမှုဆိုင်ရန် ခိုးသမ်းရွာသားများက ငွေစုကြသည်။ ငွေကြေး အမြောက်အမြားရသဖြင့် ဗြိတိသျှ ကိုလိုနီ ဖြစ်ခဲ့သော ထိုခေတ်တွင် အမှုမှာ ပပျောက်သွားလေသည်။ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ မောင်းထောင်ရွာမှ သံချိုဆရာကြီး ဦးကျော်လှသည် သံချိုတစ်ပုဒ်ရေး၍ ခိုးသမ်းရွာကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့သည်။ သူ၏သံချိုကို အောက်ပါအတိုင်း အဆုံးသတ်ထား၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လယ်တီဆရာ ဘယ်ဆီမှာ ပုန်းရှာလိမ့်၊ ဗိုလ်ကုန်းဆိုတဲ့ ကျောက်မှာလ၊ ဟို အနောက်ရွာ ကြောက်စရာငနဲတွေက မောဂ္ဂလာန်အသွင်၊ နောက်ဆံနားထင်က ခွဲမလိုပါ့၊ ခဲတုတ်နှင့်ဝိုင်း”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှင်မောဂ္ဂလာန်ကို ခိုးသားငါးရာက ရိုက်နှက်သလို ခိုးသမ်းရွာသားများက ကန်ပြား ရွာသားများကို ခဲတုတ်နှင့် ဝိုင်းထုသည်၊ ဝိုင်းရိုက်သည်ဟု သူက ဆိုလိုပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရိုးရာသူကြီးမှ မဲခွဲသူကြီးသို့\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤရွာတွင် ရွာ၏ အကြီးအကဲလုပ်၍ အုပ်ချုပ်သူများအနေနှင့် ရိုးရာအစဉ်အလာ ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ သူကြီး ဦးကျောက်လုံးတိုင်အောင် ဖြစ်၏။ နောက်ဆုံး ရိုးရာသူကြီး ဦးကျောက်လုံးမှာ လွန်စွာ သဘောထား တည်ကြည်သည်၊ ခန့်ညားသည်၊ အဂတိတရား လေးပါးကို မလိုက်စားသဖြင့် ရွာသူရွာသားများက ကြည်ညိုလေးစားကြသည်။ ရပ်ရွာမှ တောင်သူကြီးများ ရက်ကန်းထောင်များကဲ့သို့ ပစ္စည်းဥစ္စာ ချမ်းသာကြွယ်ဝခြင်း မရှိခဲ့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သာမန် ရွာသားတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ရိုးရိုးကုပ်ကုပ်သာ နေထိုင်ခဲ့ရှာသည်။ ဦးရွှေရှန်နှင့် ဦးနီကြီးတို့က ရပ်ရွာတွင် အမှုကိစ္စများပေါ်လာသောအခါ သူတို့က ခုံသမာဓိလူကြီးများ လုပ်၍ တရားမျှတစွာ စစ်ဆေးပြီး ဖျန်ဖြေပေးခဲ့လေသည်။ ဒါကိုလည်း သူကြီး ဦးကျောက်လုံး က သူလုပ်မယ့်အလုပ်ကို ဝင်ရှုပ်ရမလားဟု ဗွေယူခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဗွေမယူရုံမက မိမိ၏ အလုပ်ကိုပင် ကူညီလုပ်ကိုင်ပေးသည်ဟု ကျေးဇူးပင်တင်လိုက်သေး၏။ ဤမျှအထိပင် ဤရွာမှာ ညီညွတ်စည်းလုံးမှု ရှိခဲ့ပေသည်။ ရိုးရာဆိုသည်မှာ ဖခင်သူကြီး ကွယ်လွန်လျှင် သားက ဆက်ခံရစမြဲ ဖြစ်သည်။ သမက်ကလည်း ဆက်ခံရတတ်၏။ ထိုကြောင့် သူကြီးနှင့် ရွာသားအဆင်မပြေမှုမှာ မရှိသလောက်ပင် ရှားပါးခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရိုးရာသူကြီး ဦးကျောက်လုံး ကွယ်လွန်ချိန်တွင် သူ့မြေးဖြစ်သူ ကိုဒေါင်းစိန်က ဆက်ခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း ဗြိတိသျှကိုလိုနီအစိုးရက ထိုစနစ်ကို လက်ခံခြင်း မပြုတော့ ပေ။ မဲဆန္ဒဖြင့် သူကြီး ရွေးကောက်တင်မြှောက်ရမည်ဟု အမိန့်ကျလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့အားဖြင့် ထိုရွာတွင် သူကြီးလောင်းလေးဦး ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့တွင် ရိုးရာအရဆိုလျှင် ဆက်ခံရမည်ဖြစ်သော (၁) ကိုဒေါင်းစိန်၊ (၂) ကိုပေါ၊ (၃) ကိုဘမောင်၊ (၄) ကိုဘဖေတို့ ဖြစ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူကြီးလောင်းများက ကျေးရွာတွင် မဲဆွယ်ကြ၏။ မဲဆန္ဒရှင်များကလည်း ဘယ်သူ က ကောင်း၊ ဘယ်သူက မကောင်းဟု ဝေဖန်လာကြသည်။ အရွေးခံမည့်သူများသာမက မဲဆန္ဒရှင်တို့၏အတွင်းမှာပါ ပဋိပက္ခ ဖြစ်လာသည်။ ရာစုနှစ်များနှင့်ချီ၍ ခိုင်မာလာသော ညီညွတ်မှုမှာ ပျက်ပြားလာသည်။ ဝါးအစည်းပြေသကဲ့သို့ ပြေးလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွေးကောက်ပွဲတွင် မုံရွာမြို့မှ အင်္ဂလိပ်လူမျိုး မြို့အုပ်တစ်ဦးသည် နောက်ပါ စာရေး သုံးလေးယောက်နှင့် ခိုးသမ်းရွာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ပထမသူကြီးလောင်း သုံးဦးက အင်္ဂလိပ်ကျောင်းထွက်များနှင့် မြေတိုင်းစာရေးလူထွက်များ ဖြစ်ကြ၏။ သို့ဖြင့် သူတို့သည် တောသားလူလည်များ ဖြစ်ကြသည်။ စတုတ္ထလူမှာ ဘုန်းကြီးကျောင်းထွက် ဖြစ်၏။ သူ ကိုးကွယ်သော ကျောင်းက ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမများ၏ ဝိုင်းဝန်းအားပေးမှုကြောင့် ၎င်းစတုတ္ထလူသည် သူကြီးအဖြစ်သို့ ရှောက်ရှိသွားလေသည်။ ရိုးရာစနစ်အရဆိုလျှင် သူသာလျှင် ဆက်ဆံရမည်ဖြစ်သော ဝက်စလီယန်ကျောင်းထွက် ကိုဒေါင်းစိန်မှာ သူကြီး ရွေးကောက်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် လူထဲသူထဲ မထွက်ရဲတော့ပေ။ အရှက်ရနေ၏။ ရှေး ခေတ် ခုနစ်တန်းအောင်သည်အထိ ပညာသင်ခဲ့သော တတိယ ကိုဘမောင်သည်လည်း ထိုနည်းနှင်နှင်ပင် အရှက်ရနေ၏။ သူ့အား မဲဆန္ဒပေးသူများနှင့် မပေးသူများကို ချင့်ချိန်၍ စဉ်းစားနေမိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤရွာသည် သူတို့အတွက် မသာယာတော့ပေ။ ကိုဒေါင်းစိန်သည် လည်းကောင်း၊ ကိုဘမောင်သည်လည်းကောင်း သားပစ် မယားပစ်၍ အရပ်တစ်ပါးသို့ လွင့်ပါးသွားကြလေ၏။ တရားခံလက်သည်မှာ ဗြိတိသျှကိုလိုနီစနစ် ဖြစ်လေသည်။ ရွာ၏ ညီညွတ်မှုကို ၎င်းကပင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။ ကိုပေါနှင့် သူကြီးဖြစ်သွားသော ကိုဘဖေတို့နှစ်ယောက် သာလျှင် ကျေးရွာ၌ ကျန်ရှိတော့၏။ ပဒေသရာဇ် လူနေမှုစနစ်ရှိနေသော ကျေးရွာတွင် ဗြိတိသျှကိုလိုနီဝါဒီများက မဲစနစ်ဖြင့် အုပ်ချုပ်လိုက်ခြင်းသည် စတုဂံကွက်ထဲ၌ တြိဂံကို ချလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ကျေးရွာ၏ တန်ဖိုးရှိလှသော ညီညွတ်ရေး သည် ပျက်ပြားသွားရလေသည်။ ပြေးသူကပြေး၍ မှိုင်ကျန်ရစ်သူက ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီးလျှင် အာဏာရသူက မာနတံခွန် လွှင့်ထူလာခဲ့လေသည်။ သူ့အား မဲမပေးသူများကို ပထမ ရန်လိုလာ၍ သူ့အား မဲပေးသူများကိုလည်း ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူ့ကို ခန့်စာပေးလိုက်သော အင်္ဂလိပ်လူမျိုး မြို့အုပ်မင်းသည်သာလျှင် အရှင်သခင်ဟူ၍ ယူဆလာလေသည်။ သူ့အား မဲပေးခြင်းမပြုသော ဘုန်းကြီးကျောင်းက ဘုရားပွဲတွင် ပွဲမိန့်အတွက် ငွေငါးကျပ်ပေးရသလို သူ့အား မဲပေးသော ဘုန်းကြီးကျောင်းမှ ဘုရားပွဲတွင်လည်း ပွဲမိန့်အတွက်ပင် ထပ်တူထပ်မျှ ငွေငါးကျပ် ပေးရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်ပြီး အထည်ရက်လုပ်သော ရက်ကန်းထောင်ကြီးအဖြစ် စီးပွားရှာလာပြန် သည်။ တိုက်တည်လာရ၏။ ကစားဝိုင်းထောင်သူများထံမှလည်း ပိုက်ဆံရရှိ၏။ အရက် ချက်သူများထံမှလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်း၊ နွားသား အမဲသားရောင်းသူများ ရွာထဲ ဝင်လာလျှင် သူကြီးကတော်က အမဲသားကို အကောက်အဖြစ် တောင်းယူ၏။ ကပ်စေး လည်း အလွန်နည်းလှ၏။ ဘုရားပွဲဖြစ်လျှင် ပိုက်ဆံချမ်းသာသူများက အသီးသီး တစ်ဦးစီ တစ်ဦးစီ တာဝန်ယူ၍ သံဃာတစ်ရာလောက်ကို ဆွမ်းကျွေးရ၏ ။ သူက တစ်ခါမျှ ဆွမ်း မကျွေးဖူးသဖြင့် သူ့ဖခင်၏ အပြစ်တင်ခြင်းကိုပင် ခံရ၏။ “မင်းက အဟောင်းစား နေတာ ပါကွာ” ဟူသတည်း။ အသစ်ဒါနပြုခြင်းမရှိ၊ အတိတ်က ဒါနကံကို အမှီပြု၍ ချမ်းသာ နေခြင်းဟု ဆိုလိုရင်းဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သားပစ် မယားပစ် ထွက်ခွာမသွားသော သူကြီးအဖြစ် အရွေးမခံရသူ ကျန်တစ်ဦး ကိုပေါမှာလည်း ရွာတွင် အလှူပွဲတစ်ခုမှ ညပွဲကနေစဉ် အိမ်ဝင်းထဲ၌ အိပ်ပျော်နေ၏။ သူသည်လည်း အိပ်ပျော်နေစဉ် အရိုက်ခံရသဖြင့် ဆေးရုံတက်၍ ကုသလေရာ ဒဏ်ရာပျောက်သော်လည်း ထိုဒဏ်ရာမှာ မျက်လုံးနားတွင်ဖြစ်သဖြင့် မျက်စိနှစ်ဖက်ကို ထိခိုက်၍ စုံလုံးကန်းလေ၏။ ဤဒုက္ခများအတွက် မည်သူမျှ တရားခံ မဟုတ်ပေ။ တရားခံအစစ်မှာ\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45562487242901,"sku":"","price":6480.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_6aa31390-35af-4e3d-bb4c-d32952bbfc01.jpg?v=1730226325"},{"product_id":"မင်းယု၀ေ-အနော်ရထာနှင့်ဘိုးဘွားများ","title":"အနော်ရထာနှင့်ဘိုးဘွားများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနော်ရထာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ချိန်းဆိုသောနေ့သို့ ရောက်လျှင် စုက္ကတေးနှင့် အနော်ရထာတို့သည် သမထီးချောင်းဘေး တွင် တွေ့ဆုံကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စုက္ကတေးက ပုဂံဘုရင်။ အနော်ရထာ၏ ဝမ်းကွဲနောင်တော်။ အနော်ရထာက ပုဂံနန်းကျဘုရင် ကွမ်းဆော်၏ သားတော်။ စုက္ကတေး၏ ဝမ်းကွဲညီတော်။ သူတို့နှစ်ဦး သည် မြင်းစီးချင်း တိုက်ကြပေတော့မည်။ သည်ပွဲကား သာမန်တိုက်ပွဲမဟုတ်။ သူသေ ကိုယ်သေ အနိုင်တိုက်ရမည့် တိုက်ပွဲဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အနိုင်ရသူသည် ပုဂံထီးနန်းကို လည်း စိုးစံရမည် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထို့ကြောင့် ထိုတိုက်ပွဲကို ပုဂံပြည်သူအားလုံး စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။ ရင်တမမ ရှိနေကြသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မကြာမီ သူတို့ညီနောင် ယှဉ်မိကြသည်။ အနော်ရထာက စုက္ကတေးကို ဦးစားပေး သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “နောင်တော် ငါ့ထက်ကြီးသူ ဖြစ်သည်။ အရင်ထိုးလော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စုက္ကတေးသည် အနော်ရထာကို လှံဖြင့် သေချာစွာ ချိန်ရွယ်သည်။ ထို့နောက် မြင်းကို ဒုန်းစိုင်းစီးကာ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ အနီးသို့ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အားကုန် ထိုးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အနော်ရထာက ခမည်းတော်ပေးလိုက်သော အရိန္ဒမာလှံဖြင့် လျင်မြန်စွာ ကာလိုက် သည်။ ကိုယ်ကို မထိုးမိ။ မြင်းကဦးကိုသာ ထိုးမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စုက္ကတေးသည် မိမိလှံချက် လွဲချော်သည်ကို မြင်တွေ့သောအခါ အလွန်ကြောက်ရွံ့ သွားသည်။ တုန်တုန်ခိုက်ခိုက် ရှိနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုစဉ် အနော်ရထာက မဆုတ်မဆိုင်း။ စုက္ကတေးထံပါးသို့ မြင်းကို ဒုန်းစိုင်းစီးသွား သည်။ အနီးသို့ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အရိန္ဒမာလှံဖြင့် ကျွမ်းကျင်စွာ ပစ်ထိုးလိုက် သည်။ စုက္ကတေး မကာကွယ်နိုင်။ မတိမ်းမရှောင်နိုင်။ ချက်ကောင်းကို ထိုးမိသည်။ လှံသည် စုက္ကတေး၏ကိုယ်ရှေ့မှ နောက်သို့ပေါက်ထွက်သည်။ စုက္ကတေးသည် ချက်ချင်း မြေပေါ်သို့ကျမသွား။ ချောင်းနားတိုင်အောင် မြင်းကုန်းပေါ်တွင် ပါသွား၍ အနိစ္စရောက် လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သည်တိုက်ပွဲသည် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ဖွယ် ဖြစ်သည်နှင့်အမျှ သမိုင်းတွင်ရစ် သော တိုက်ပွဲလည်းဖြစ်သည်။ သည်တိုက်ပွဲသည် မည်သို့သောအကြောင်းကြောင့် ဖြစ် ပေါ်လာရပါသနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ပုဂံမင်း ၃၉ ဆက်မြောက်ဖြစ်သော ကွမ်းဆော်(ကြောင်ဖြူမင်း)သည် ခရစ်နှစ် ၉၆၄ ခုနှစ်တွင် ပုဂံထီးနန်းကို စိုးစံသည်။ ထိုအခါ သူသည် တောင်ပြင်သည်၊ အလယ် ပြင်သည်၊ မြောက်ပြင်သည် အမည်ရှိ ညီအစ်မသုံးပါးကို မိဖုရားမြှောက်သည်။ ထိုညီအစ်မ မိဖုရားသုံးပါးမှာ နတ်ရွာစံဘုရင် တောင်သူကြီးမင်း(ညောင်ဦးစောရဟန်း) ၏ မိဖုရား များဖြစ်သည်။ ကွမ်းဆော်သည် နန်းတက်သောအခါ ထိုမိဖုရားများကိုပင် ဆက်လက် မိဖုရားမြှောက်သည်။ ထိုအချိန်၌ အစ်မတော် တောင်ပြင်သည်တွင် တောင်သူကြီးမင်း နှင့်ရသော ကျည်စိုး ပဋိသန္ဓေ ကိုးလပါလာသည်။ အစ်မတော်လတ် အလယ်ပြင်သည် တွင် စုက္ကတေး ပဋိသန္ဓေ ခြောက်လပါလာသည်။ ညီမငယ် မြောက်ပြင်သည်တွင်သာ ပဋိသန္ဓေ ပါမလာခဲ့။ ကွမ်းဆော်နှင့် သင့်မြတ်သောအခါတွင်မှ မြောက်ပြင်သည်သည် အနော်ရထာကို ဖွားမြင်လေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျည်စိုးနှင့် စုက္ကတေးတို့သည် တောင်သူကြီးမင်း၏ သားများဖြစ်သော်လည်း ကွမ်းဆော်သည် ရန်မပြု။ မရှုတ်မချ။ မိမိ၏သားတော်ရင်း အနော်ရထာနည်းတူပင် ကောင်းစွာ ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သို့ရာတွင် ကျည်စိုးနှင့် စုက္ကတေးတို့ကား ကွမ်းဆော်၏ကျေးဇူးကို မထောက် ထားကြ။ ပုဂံထီးနန်းကို ရယူရန် ကြံစည်ကြသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကွမ်းဆော် မင်းဖြစ်၍ ၂၂ နှစ်အကြာတွင် ကျည်စိုးနှင့် စုက္ကတေးတို့ညီနောင် သည် သူတို့၏ အကြံအစည်ကို အကောင်အထည်ဖော်ကြသည်။ ပုဂံမြို့ပြင်တစ်နေရာ တွင် ကျောင်းတစ်ဆောင် ကောင်းမွန်စွာဆောက်လုပ်သည်။ ပြီးသော် ကွမ်းဆော်မင်းအား “ခမည်းတော်၊ သားတော်တို့ ကျောင်းအလှူအတွက် သာဓုခေါ်ကြွပါ”ဟု လှည့်ဖြားလျှောက်ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကွမ်းဆော်မင်းသည် မစူးစမ်း၊ မဆင်ခြင်၊ ယုံကြည်စွာဖြင့် လိုက်သွားသည်။ သည် တွင် အကြံသမားညီနောင်က ကွမ်းဆော်ကိုဖမ်း၍ ခြိမ်းခြောက်ကာ အတင်းအကျပ် ရဟန်းပြု စေသည်။ ပုဂံပြည်သူတို့ကိုမူ “ခမည်းတော် ကွမ်းဆော်မင်းသည် တရားသံဝေဂ ရသဖြင့် ရဟန်းပြုသွားပြီ”ဟု လိမ်ညာသတင်းဖြန့်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထို့နောက် ကျည်စိုးက ပုဂံထီးနန်းကို တက်ရောက်သိမ်းပိုက်သည်။ ထိုအခါ အနော်ရထာနှင့် မယ်တော်မြောက်ပြင်သည်တို့သည် ကွမ်းဆော်ရဟန်းပြုရာကျောင်းသို့ပြောင်းရွှေ့ နေထိုင်ရလေ၏။ အနော်ရထာသည် ဘုရင့်သားတော်ဘဝမှ နန်းကျဘုရင် သားတော်ဘဝသို့ရောက်ကာ ညှိုးငယ်စွာ နေထိုင်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျည်စိုးသည် ခြောက်နှစ်မင်းပြုပြီး အနိစ္စရောက်သွားသည်။ စုက္ကတေး မင်းဖြစ် လာသည်။ အနော်ရထာလည်း စုက္ကတေးမင်းထံ အမှုထမ်း၍ ခစားရသည်။ တစ်နေ့သ၌ ခစားဝင်စဉ် စုက္ကတေးက အနော်ရထာအား “ညီသားနောင်မယ်”ဟု ခေါ်လိုက်သည်။ ယခု ဝမ်းကွဲညီနောင် တော်စပ်နေသည်။ အနော်ရထာ၏မယ်တော်ကို သိမ်းပိုက်လျှင် သားတော်စပ်မည်။ ထို့အတွက် “ညီသားနောင်မယ်”ဟု စကားရိပ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုစကားကို အနော်ရထာက မရိပ်မိ။ ရဟန်းပြုနေသော ခမည်းတော်အား လျှောက် ထားသည်။ ထိုအခါ ခမည်းတော်က “အမောင့်အမိကို ယူလို၍ “ညီသားနောင်မယ်” ခေါ်ပေသည်”ဟု ရှင်းလင်းမိန့်ဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သည်တွင် အနော်ရထာ အမျက်ပြင်းစွာ ထွက်လေတော့သည်။ စုက္ကတေးသည် အဖကိုလည်း နန်းချခဲ့သည်။ ယခု အမိကိုလည်း သိမ်းပိုက်ဦးမည်။ စင်စစ် သူ၏မယ်တော် မှာ စုက္ကတေး၏ မိထွေးတော်ဖြစ်သည်။ စုက္ကတေး ဆိုးသွမ်းလှသည်။ မိမိ သည်းမခံနိုင်ပြီ ဆိုကာ စုက္ကတေးကို တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ခမည်းတော်ထံ လက်စွဲတော် အရိန္ဒမာလှံ၊ ဓား စသည်တို့ကို တောင်းသည်။ ခမည်းတော်က လက်နက်များကို ပေးအပ် လိုက်သည်။ “အမောင် ပုပ္ပားအရပ်သို့သွား၍ ဦးစွာ လူသူအင်အား စုရုံးပါ။ ပြည့်စုံမှ တိုက်ခိုက်လေ”ဟူ၍ မှာကြားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အနော်ရထာလည်း ခမည်းတော်မှာကြားသည့်အတိုင်းပင် ပုပ္ပားအရပ်သို့ သွား သည်။ အင်အားစုသည်။ ထိုအတွင်း စုက္ကတေးက အနော်ရထာ၏မယ်တော် မြောက်ပြင် သည်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အနော်ရထာသည် အင်အားပြည့်စုံလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပုဂံသို့ ချီလာသည်။ “နန်းကိုတည်းပေးမည်လော၊ စစ်ကိုတည်းပြုမည်လော”ဟူ၍ စုက္ကတေးမင်းထံ စေလိုက် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စုက္ကတေးလည်း အမျက်ပြင်းစွာ ထွက်သည်။ “သင်သည် ခံတွင်းတွင် နို့ဖတ်မျှ မစင်သေး၊ ငါ့ကို အန်တု၍ တိုက်မည်ဆိုသည်။ ငါ့ကို နိုင်မည်လော။ ဗိုလ်ပါဆင်မြင်း အားဖြင့် နိုင်သည်ကို ငါ အလိုမရှိ။ မှူးမတ်ဗိုလ်ပါတို့ ကြည့်၍သာ နေကြပါစေ၊ သင်နှင့် ငါ နှစ်ပါးချင်း မြင်းစီးချင်းတိုက်မည်”ဟု ချိန်းဆိုလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သို့ဖြင့် အနော်ရထာသည် စုက္ကတေးနှင့် မြင်းစီးချင်းတိုက်ခဲ့သည်။ အနိုင်ရလိုက် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အနော်ရထာသည် စုက္ကတေး ကျဆုံးသောအခါ မှူးမတ်ဗိုလ်ပါအပေါင်းခြံရံလျက် ခမည်းတော်ထံ သွားသည်။ “ခမည်းတော် မင်းပြုတော်မူပါ”ဟု တောင်းပန် လျှောက်ထား သည်။ | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခမည်းတော်က လက်မခံ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ငါ အသက်အရွယ်ကြီးပြီ၊ မောင်သာ တရားနှင့်ညီစွာ မင်းပြုပါလေ”ဟူ၍ မိန့် တော်မူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သည်တွင်မှ အနော်ရထာသည် ပုဂံပြည်ကို မင်းပြုလေသည်။ ခမည်းတော်ကို လည်း ရဟန်းပြုစေသည်။ အနော်ရထာသည် “မဟာရာဇသီရိ အနိရုဒ္ဓါဒေဝ”ဘွဲ့ အမည် ခံယူသည်။ အချို့က “အနိရုဒ္ဓါ”ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။ အနော်ရထာသည် ၄၂ ဆက်မြောက်ပုဂံမင်းဆက် ဖြစ်သည်။ ခရစ်နှစ် ၁၀၄၄ ခုမှ ၁၀၇၇ ခုနှစ်အထိ သုံးဆယ့်သုံးနှစ်တိုင် နိုင်ငံကိုအုပ်ချုပ်သည်။ ထိုသုံးဆယ့်သုံးနှစ်အတွင်း နိုင်ငံကို တိုးတက်အောင်၊ ကျယ်ပြန့်အောင်၊ စည်းရုံးအောင်၊ သာယာအောင်၊ ဝပြောအောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓသာသနာ ထွန်းကားအောင်၊ ယဉ်ကျေးမှုတိုးတက်အောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           နိုင်ငံတွင် စီးပွားရေး၏ အဓိကသော့ချက်မှာ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းဖြစ်သည်။ စိုက်ပျိုး ရေးလုပ်ငန်း အောင်မြင်ရန်မှာလည်း ရေသည် အဓိကဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အနော်ရထာ မင်းသည် မိတ္ထီလာကန်ကို ပြုပြင်ခဲ့သည်။ မိုးနည်းသောဒေသများတွင် ဆည်၊ မြောင်း၊ ကန်၊ ချောင်းများ ဖောက်လုပ်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သူသည် နိုင်ငံအနှံ့ လှည့်လည်ကြည့်ရှုရာမှ ကျောက်ဆည်နယ်သို့ ရောက်သော အခါ သာလျောင်းတောင်ပေါ်သို့ တက်ကြည့်သည်။ ထိုအခါ ကယွတ်တောင်ထက်က ကျသော ရေကိုမြင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “သည်ရေကို အတန့်တန့်ဆည်၍ လယ်လုပ်ရသော် သာသနာငါးထောင် ပတ်လုံး ခပ်သိမ်းသော သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ စီးပွားများလတ္တံ့” ဟု ဆင်ခြင်မိသည်။ သို့ဖြင့် ပန်းလောင်မြစ်မှာ ကင်းတားဆည်၊ ငနိုင်းသင်ဆည်၊ ပြောင်းပြောဆည်၊ ကူးမည်းဆည်တို့ကိုဆည်ဖို့သည်။ ဇော်ဂျီ(မက္ခရာ)မြစ်မှာ နားတက်ဆည်၊ ကွမ်းဆေးဆည်၊ ကူတော်ဆည် တို့ကို ဆည်ဖို့သည်။ ထို့ပြင် လယ်တွင်း ၁၁ ရွာကိုလည်း ပြုစုတော်မူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လယ်တွင်း ၁၁ ရွာကား ပင်လယ်၊ မြစ်မနား၊ မြစ်သား၊ မြင်းခုံတိုင်၊ ယမုံး(ရုန်)၊ ဖနံ(ပနန်)၊ မက္ခရာ၊ တပြက်သာ၊ သင်တောင်၊ တမုတ်ဆိုး၊ ခံလူး(ခံမှု)တို့ ဖြစ်သည်။ ယင်းတို့ကို မြစ်သား ၁၁ ရွာဟုလည်း ခေါ်သည်။ မြစ်သား ၁၁ ခရိုင်ဟုလည်း ခေါ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အနော်ရထာမင်းစောသည် ဆည်များ အကြာအရှည်ခံအောင် ထိန်းသိမ်းရေး အတွက် ဆည်ကြပ်၊ ဆည်ကဲများကိုလည်း ခန့်ထားသည်။ ဆည်ကြပ်၊ ဆည်ကဲများ လက်အောက်တွင် ပင်သားဟုခေါ်သော ဆည်လုပ်သားများကိုလည်း ခန့်ထားသည်။ ထိုသူတို့ သည် ဆည်မပျက်စီးရအောင် စောင့်ရှောက်ပြုပြင်နေကြရသည်။ ဆည်မြောင်း ရေသုံးစွဲ သောလယ်ကို ဆည်ရေသောက်လယ်ဟု ခေါ်သည်။ ဆည်ရေသောက်လယ်ရှင်များသည် ဆည်ထိန်းသိမ်းရေးအတွက် အခွန်ပေးဆောင်ကြရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ဆည်ပြုပြင်ရန် အရေးပေါ်လိုအပ်လာပါက ထိုလယ်ရှင်များသည် ဆည်ကြပ်၊ ဆည်ကဲနှင့် ပင်သားတို့ကို ဝိုင်းဝန်းကူညီ လုပ်ဆောင်ပေးကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဤသို့ဖြင့် ပုဂံပြည်သားတို့သည် လယ်၊ ယာ၊ ကိုင်း၊ ဥယျာဉ်တို့ လုပ်ကြသည်။ စပါးစသော သီးနှံမျိုးစုံ အမြောက်အမြားထွက်အောင် ရာသီအလိုက် စိုက်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အောင်မြင်သဖြင့် စားစရာ၊ သောက်စရာ၊ ချိုချဉ်ရသာမျိုးစုံ ဖောဖောသီသီ ရကြလေသည်။ စီးပွားရေး အထူးကောင်းမွန်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အနော်ရထာမင်းစောသည် ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံသည်သာမက စွမ်းရည်သတ္တိနှင့် လည်း ပြည့်စုံသည်။ မိမိနည်းတူ စွမ်းရည်သတ္တိနှင့် ပြည့်စုံသော သူရဲကောင်းများကို ချစ်မြတ်နိုးသည်။ ချီးမြှင့်မြှောက်စားသည်။ ထိုသူတို့အထဲတွင် ကျန်စစ်သား၊ ငထွေးရူး၊ ငလုံးလက်ဖယ်၊ ညောင်ဦးဖီး စသူတို့သည် အထင်ရှားဆုံးဖြစ်သည်။ ကျန်စစ်သားက လက်ရုံသာမက နှလုံးရည်ပါ အထူးပြည့်စုံသူ ဖြစ်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အနော်ရထာသည် ထိုသူတို့ကို အကြီးအကဲအမတ်၊ စစ်သူကြီးများခန့်အပ်ကာ အင်အားခိုင်မာ တောင့်တင်းသော၊ တိုင်းရင်းသားလူမျိုးပေါင်းစုံ ပါဝင်သော ပုဂံတပ်မတော် ကို ဖွဲ့စည်းသည်။ ဖွဲ့စည်းရာ၌ လက်အောက်ခံ ရွာ၊ မြို့၊ ခရိုင်တို့၏ အင်အားကိုလိုက်၍ စစ်သည်အင်အား အချိုးကျပါဝင်စေသည်။ အရေးကြုံသောအခါ ခေါ်ယူသည်။ ထို အင်အားဖြင့် တကွဲတပြားစီဖြစ်နေသော နယ်ပယ်များကို သိမ်းသွင်းသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အနော်ရထာနန်းတက်စက ပုဂံပြည်၏အကျယ်အဝန်းသည် မြန်မာနိုင်ငံ အလယ် ပိုင်းဒေသတစ်ဝိုက်လောက်သာ ဖြစ်သည်။ အနော်ရထာ၏ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် မကြာမီပင်နယ်ပယ်ပေါင်းများစွာကို စုစည်းနိုင်ခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံအောက်ပိုင်းကိုသာမက သထုံ၊ တနင်္သာရီ၊ ရခိုင်၊ ဗန်းမော်၊ မြစ်ကြီးနား ဒေသတစ်ဝိုက်အထိ သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဥဿာပဲခူးကို လာရောက်တိုက်ခိုက်သည့် ဂျွမ်းစစ်သည်တို့ကိုလည်း ကျန်စစ်သား ဦးဆောင်သော အနော်ရထာ၏စစ်သည်တို့က အောင်မြင်စွာ တိုက်ခိုက်တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သည်။ (ဂျွမ်းစစ်သည်ဆိုသည်မှာ ယခု ကမ်ပူးချားနိုင်ငံဖြစ်သောနိုင်ငံမှ သိဝဟိန္ဒူဝါဒကို သက်ဝင် ယုံကြည်သူ ရှေးခမာများဖြစ်သည်။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အနော်ရထာသည် မြောက်ဘက်ရှိ သက်ကဒူး(ကန်ဘူ)တို့ကိုသိမ်းလျက် နန်းစော တို့၏အန္တရာယ်ကို ဟန့်တားနိုင်ရန် အောင်မြင်စွာ စစ်အင်အားပြခဲ့သည်။ နန်းစောနှင့် အခြားပြည်ပရန်များကို ကာကွယ်နိုင်ရန် ခံတပ်မြို့ပေါင်း ၄၃ မြို့ကိုလည်း တည်ထောင် ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သို့ဖြင့် အနော်ရထာလက်ထက်တွင် ပထမဦးဆုံးစည်းရုံးမိသော အင်အား ခိုင်မာ တောင့်တင်းသော “ပထမမြန်မာနိုင်ငံတော်”ကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့သည်။ တိုင်းရင်းသား ပေါင်းစုံတို့သည် အနော်ရထာ၏ဦးဆောင်မှုကို မြတ်နိုးစွာခံယူကာ နိုင်ငံတည်ဆောက် မှုတွင် တက်ကြွစွာ ပါဝင်ခဲ့ကြပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ယင်းတို့အပြင် အနော်ရထာမင်းစောသည် ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓသာသနာတော်နှင့် သန့်ရှင်းသောယဉ်ကျေးမှု ထွန်းကားအောင်လည်း ဆောင်ရွက်သည်။ ထိုသာသနာ ထိုယဉ်ကျေးမှုဖြင့် နိုင်ငံအထက်အောက် စည်းလုံးခြင်းရှိအောင်လည်း ဆောင်ရွက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ပုဂံတွင် ရှေးဟောင်း ပျူခေတ်များကတည်းက ထွန်းကားလျက်ရှိသော ထေရဝါဒ ဂိုဏ်း၊ မဟာယနဂိုဏ်း၊ ဗိဿနိုးနတ်ကိုးကွယ်သောဂိုဏ်း၊ နဂါးကိုးကွယ်သော ဂိုဏ်း၊ ဂဝံပတိကိုးကွယ်သောဂိုဏ်း စသည်တို့ ရှိခဲ့သည်။ တန္တရဂိုဏ်းဝင် သဘောမျိုးတစ်မျိုးကို ကျင့်သုံးသော အရည်းကြီးများလည်း သြဇာကြီးမားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အရည်းကြီးတို့သည် ဘုရားရှင်ဟောတော်မူသော တရားတော်ကို ပယ်သည်။ မိမိတို့အယူဖြင့် မိမိတို့အသီးသီး ယူကြသည်။ မိမိဆန္ဒနှင့်လျော်စွာ ကျမ်းဂန်ပြု၍ လူတို့ အား လှည့်ပတ်ဖြားယောင်းသည်။ သူ့အသက်ကိုသတ်မိသောသူသည် ဤပရိတ်ကိုရွတ်သော် အပြစ်မှလွတ်သည်။ မိဘကိုသတ်မိသောသူသည် ထိုပရိတ်ကိုရွတ်သော် အပြစ်မှ လွတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ မည်သည့် မကောင်းမှုကိုပြုသော်လည်း ပြုမိသမျှကိုပြန်ပြော၍ အရည်းကြီးတို့ထံ တောင်းပန်ရသည်။ အရည်းကြီးတို့က ခွင့်ပြုလျှင် ငရဲမှလွတ်၍ နတ်ပြည် သို့ ရောက်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် မင်းအစရှိသော အမှူး၊ အမတ်၊ ကလန်၊ သံပျင်၊ သူဌေး၊ သူကြွယ်၊ ပြည်သူတို့၏သားသမီးကို ထိမ်းမြားမင်္ဂလာပြုသောအခါမပြုမီ ဆရာသို့ ပန်းဦးလွှတ်သည်ဆိုကာ ညဉ့်ဦးက အရည်းကြီးတို့ထံ ပို့ရသည်။ မိုးသောက်၍ ပြန်လွှတ်လိုက်မှ ထိမ်းမြားရသည်။ ဆရာသို့ ပန်းဦးမလွှတ်ဘဲ ထိမ်းမြားမိ ချေသော် အစဉ်အလာကိုဖျက်သည်ဟု ကြီးစွာသော မင်းပြစ်ကို ခံရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အနော်ရထာသည် ထိုအပြုအမူတို့ကို မနှစ်မသက်ရှိခဲ့သည်။ ထိုစဉ် မွန်ရဟန်း တော် ဓမ္မဒဿီဘွဲ့ခံ ရှင်အရဟံမထေရ်မြတ်သည် သထုံပြည်မှ ပုဂံသို့ ကြွလာတော်မူ သည်။ အနော်ရထာမင်းအား ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓတရားတော်ကို ဟောပြတော်မူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အနော်ရထာမင်း ကြားနာရသော် နှစ်သက်ယုံကြည် မြတ်နိုးသွားသည်။ အတိုင်း ထက်အလွန် သဒ္ဓါခြင်းပြင်းစွာ ဖြစ်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “တပည့်တော်အဖို့ အရှင်မှတစ်ပါးအခြား ကိုးကွယ်ရာမရှိပြီ။ ဤနေ့မှစ၍ တပည့် တော်၏ ကိုယ်၊ အသက်နှစ်ပါးကို အရှင်အား ဆောင်နှင်းတော့သည်။ အရှင်၏ အဆုံးအမ ကိုလည်း တပည့်တော် ခံတော့သည်”ဟူ၍ လျှောက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထို့နောက် တောရဆောက်တည်နိုင်သောအရပ်၌ သာယာလှစွာသော ကျောင်း ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းသည်။ ရှင်အရဟံကို ကိုးကွယ်သည်။ အဆုံးအမကို နာယူသည်။ အနော်ရထာမင်းကိုယ်တိုင် ရေထမ်း၍ မိဖုရားကဆွမ်းရွက်ကာ နေ့တိုင်းမပြတ် လုပ်ကျွေး ကုသိုလ်ပြုသည်။ အရည်းကြီးတို့၏ အယူကိုလည်း ပယ်တော်မူသည်။ ပြည်သူအပေါင်း တို့ကိုလည်း ပယ်စေတော်မူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အရည်းကြီးတို့သည် လာဘ်သပ်ပကာ မရွှင်တော့သဖြင့် ရှင်အရဟံကို ရန်ငြိုး ကြီးစွာ ထားကြသည်။ မင်းကြီးစိုးရိမ်သဖြင့် အရည်းကြီးတို့ကို နိုင်လောက်အောင် အစောင့် အနေ ထားစေရသည်။ အရည်းကြီးသုံးကျိပ်နှင့် တပည့်လက်သား ခြောက်သောင်းတို့ကို လူဝတ်လဲစေသည်။ အဲမောင်းကိုင်၊ လှံကိုင်၊ ဆင်ချေးကျုံး၊ မြင်းချေးကျုံး ထည့်တော်မူ သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရှင်အရဟံလည်း ပြည်သူတို့အား ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓတရားတော်ကို ဟောပြောသည်။ သာသနာတော်၌ ကြည်ညိုသောသူတို့ကို ရဟန်းပြုပေးတော်မူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရှင်အရဟံ၏မိန့်တော်မူချက်အရ သထုံပြည် မနူဟာ(မကုတ)မင်း၌ ပိဋကတ်တော် အစုံ ၃ဝ ရှိကြောင်း အနော်ရထာမင်း သိရှိရသည်။ သည်တွင် လိမ္မာသော အမတ်တစ်ယောက်ကို သထုံပြည်သို့ လွှတ်သည်။ ပိဋကတ်တော်များကို တောင်းစေသည်။ မနူဟာက ပိဋကတ်တော်များကို မပေး။ မဆင်မခြင်ဘဲ မချေငံသောစကားကို ဆိုလိုက်သည်။ အနော် ရထာမင်းသည် ၁ဝ၅၇ ခုနှစ်တွင် စစ်သည်ဗိုလ်ပါ အလုံးအရင်းဖြင့် သထုံကို ချီတက် တိုက်ခိုက်သည်။ ပိဋကတ်တော် အစုံ ၃၀ ကို ပင့်ဆောင်သည်။ \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eမနူဟာမင်းနှင့်တကွ\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45562265600149,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_4180c56c-2444-424b-ad27-241bd2fc13b0.jpg?v=1730227072"},{"product_id":"မြသန်းတင့်-သမိုင်းကြေးမုံ","title":"သမိုင်းကြေးမုံ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂျေရုစလင်မှ ခရစ်တော်၏ ကားတိုင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအေဒီ ၁၂၁၇ -၁၂၂၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သမိုင်း အဖြစ်အပျက်များသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အကြောင်းအရာတူပြီး အသံ ကွဲနေတတ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်လည်း အသံတူပြီး အကြောင်းအရာ ကွဲနေ တတ်သည်။ သမိုင်းတွင် ထိုသို့ သံတူကြောင်းကွဲ ဖြစ်ရပ်များနှင့် ကြောင်းတူ သံကွဲ ဖြစ်ရပ်များကို ကြည့်ပြီး သမိုင်း ဆိုသည်မှာ တစ်ပတ်ပြန်၍ လည်သည်ဟု ပြောစမှတ် ပြုကြခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပဒေသရာဇ် ဘုရင်တစ်ပါးသည် မိမိ တိုင်းပြည်ကို လက်လွှတ် ဆုံးရှုံးကာ တခြား တိုင်းပြည်သို့ ထွက်ပြေးလာခဲ့ရသည်။ ပြည်ပသို့ ရောက်သည့်အခါတွင် မိမိအား ဝိုင်းဝန်း ကူညီရန် အနောက်နိုင်ငံများကို မေတ္တာရပ်ခံသည်။ အနောက် နိုင်ငံများက ငွေကုန်ကြေးကျခံကာ နိုင်ငံတကာ တပ်ဖွဲ့ များကို စုစည်းသည်။ အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ စစ်တပ်ကြီးတွေ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ထို စစ်တပ်များတွင် တိကျသည့် ဦးစီးကွပ်ကဲမှု မရှိ။ ထိုအတောအတွင်းတွင်မူ အသိမ်းပိုက်ခံ နယ်မြေတို့တွင် ရန်သူတို့က ပစ္စည်းများကို သိမ်းယူပြီးလေပြီ။ ထိုအချိန်အထိ အနောက်နိုင်ငံများမှ ကယ်တင်ရေးတပ်များအဖို့ ရန်သူတို့ကို အင်အားအသုံးပြု၍ မောင်းထုတ်မည်လော၊ သို့မဟုတ် ဆွေးနွေးစေ့စပ် ဖြေရှင်း မည်လော ဆိုသည်ကို ငြင်းခုံ၍ မပြီးကြသေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းဖြစ်ရပ်သည် ယခုလက်ရှိ ပါရှား ပင်လယ်ကွေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေ သော အရေးအခင်းနှင့် ခပ်ဆင်ဆင် တူပါသည်။ သို့ရာတွင် ယခု အရေးအခင်း မဟုတ်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၂၁၇ ခုနှစ်မှ ၁၂၂၁ ခုနှစ် ပါလက်စတိုင်းတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ငါးကြိမ် မြောက် ကရူးဆိတ် စစ်ပွဲ ဖြစ်ပါသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၈ဝဝ ခန့်က ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ထိုစစ်ပွဲတွင် ခရစ်ယာန် နိုင်ငံများသည် အရေးနိမ့်ခဲ့ကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ရာတွင် ပါလက်စတိုင်းတွင် တိုက်ခဲ့သည့် ငါးကြိမ်မြောက် ကရူးဆိတ် စစ်ပွဲနှင့် ယခု ဖြစ်ပွားလျက်ရှိသော ပင်လယ်ကွေ့ စစ်ပွဲတို့သည် အသံတူသော်လည်း အကြောင်းအရာ ကွဲပြားပါသည်။ ယေဘုယျ တူညီကြသော်လည်း အသေးစိတ် များတွင် ကွဲပြား ခြားနားကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခု စစ်ဖြစ်သည့် နေရာသည် ကူဝိတ်။ ထိုစဉ်က စစ်ဖြစ်သည့် နေရာ သည် ဂျေရုစလင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခု အနောက်နိုင်ငံများက တိုက်ခိုက်နေသည့် ရန်သူသည် အီရတ်နှင့် ဆက်ဒမ်ဟူစိန်။ ထိုစဉ်က အနောက်နိုင်ငံများက တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် ရန်သူမှာ အီဂျစ် ပြည်နှင့် ဘုရင် စူလ်တန်ဆာလာဒင်ကို ဆက်ခံသည့် ဆာရာဆင်မင်းဆက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခု စစ်ပွဲသည် လအနည်းငယ်ကြာမည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုစဉ်က ကရူးဆိတ် စစ်ပွဲမှာ လေးနှစ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခု စစ်ပွဲကို ခေါင်းဆောင်သူမှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသမ္မတ။ ထိုစဉ်က စစ်ပွဲကို ခေါင်းဆောင်သူမှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချိန်က ခရစ်တော်၏ ဇာတိမြေ ဖြစ်သည့် ဂျေရုစလင်သည် မူဆလင် အုပ်စိုးမှုအောက်သို့ ရောက်နေသည်မှာ မျိုးဆက်တစ်ဆက် သက်တမ်းရှိပြီ။ ယခင် ကရူးဆိတ် စစ်ပွဲများအတွင်းတုန်းက ဖရင့်ဘုရင်များနှင့် ဥရောပ မှူးမတ်များသည် ၁၁၈၇ ခုနှစ် ဟက်တင်း စစ်ပွဲ ရှုံးပြီးသည့်နောက်တွင် ဂျေရုစလင်မြို့ကို စူလ်တန် ဆာလာဒင် လက်တွင် စွန့်ပစ် ဆုတ်ခွာလာခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက်မှ စ၍ ဂျေရုစလင်သည် မူဆလင် ဘုရင်များ၏ အုပ်စိုးမှု အောက်သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ဂျေရုစလင်ကို ပြန်သိမ်းရန် နောက်ထပ် စစ်ပွဲ နှစ်ပွဲကို ဆက်၍ တိုက်ခဲ့ကြသည်။ သို့ရာတွင် အောင်မြင်ခြင်း မရှိခဲ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခု ငါးကြိမ်မြောက် ကရူးဆိတ် စစ်ပွဲကို တိုက်ရန် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး အင်နိုးဆင့် ၃ က စည်းရုံး ဆော်သြခဲ့သည်။ ထို ကရူးဆိတ် စစ်ပွဲတွင် အင်္ဂလန်နှင့် ပြင်သစ်တို့ ပါဝင်တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိသော်လည်း ဟန်ဂေရီပြည် ဒုတိယမြောက် အင်ဒရူးဘုရင်၊ သြစထရီးယား နယ်စားကြီး ဆဋ္ဌမမြောက် လီယိုပိုး၊ ဂျာမနီနှင့် ဥရောပ အလယ်ပိုင်းမှ မှူးမတ်များ၊ မြင့်မြတ်သော ရောမ ဧကရာဇ် ဒုတိယ အကြိမ်မြောက် ဖရက်ဒရစ် ဘုရင် (ယင်းမှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးနှင့် သင့်မြတ်ခြင်း မရှိ) တို့က ကရူးဆိတ် စစ်ပွဲတွင် ပါဝင် တိုက်ခိုက်မည်ဟု အကြောင်းပြန် ကြသည်။ ထိုစဉ်က မြေထဲပင်လယ်ကို စိုးမိုးထားသည့် အီတလီ ရေတပ် သင်္ဘောများက နိုင်ငံပေါင်းစုံ တပ်များကို ပါလက်စတိုင်း ကမ်းခြေသို့ ပို့ဆောင်ပေးကြသည်။ နိုင်ငံပေါင်းစုံ တပ်များမှာ အင်အားကောင်းလှသဖြင့် ထိုတပ်များတွင် စစ်သည် သူရဲ ၂၀,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝ၀ဝ နှင့် ခြေလျင်တပ်သား ၂၀၀\u003c\/span\u003e,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၀၀၀ တို့ ပါဝင်ကြသည်ဟု ထိုစဉ်က သမိုင်းဆရာတစ်ဦးက မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။ (အမှန်အားဖြင့် ၁၀၀\u003c\/span\u003e,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝ၀ဝ သာ ရှိသည်။)\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကရူးဆိတ် တပ်သားများသည် ကမ်းပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် ခရစ်ယာန်တို့ သိမ်းပိုက်ထားသည့် အေကာမြို့ တစ်ဝိုက်ကို ခံတပ်များ တည်ဆောက်၍ ကာကွယ်ကြသည်။ သို့ရာတွင် နိုင်ငံပေါင်းစုံက ကရူးဆိတ် တပ်သားများမှာ စည်းကမ်း သေဝပ်ခြင်း မရှိ။ သေနင်္ဂဗျူဟာ ကျွမ်းကျင်ခြင်း မရှိ။ စည်းလုံးမှု မရှိ။ သူတို့ ရောက်သွားသည့်အခါတွင် ပါလက်စတိုင်း၌ အငတ်ဘေး ဆိုက် နေသည်။ ဂျေရုစလင်မြို့ကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ဒမတ်စကတ် မြို့နှင့် မူဆလင်တို့ သိမ်းပိုက်ထားသည့် အခြားသော မြို့ငယ်များကို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်နိုင်ရုံသာ ရှိခဲ့သည်။ မည်သည့် မြို့ကိုမျှ မသိမ်းပိုက်နိုင်။ ကရူးဆိတ် စစ်ပွဲ စ၍ ခြောက်လ အကြာတွင် ဟန်ဂေရီဘုရင် အင်ဒရူးသည် သူ့တပ်များကို ပြန်စုကာ ဟန်ဂေရီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ အခြားသော မဟာမိတ်များက တား သည့်တိုင် မရ။ ရောမ ဧကရာဇ်နှင့် သူ့တပ်များမှာလည်း ကြက်ပျောက် ငှက် ပျောက် ပျောက်ကုန်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါတွင်မှ ကျန် ကရူးဆိတ် တပ်သားများသည် ပြန်၍ တာစူကာ ဂျေရုစလင်ကို မတိုက်တော့ဘဲ အီဂျစ်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။ အီဂျစ် ဆိပ်ကမ်းမြို့ တစ်မြို့ကို သိမ်းကာ ဂျေရုစလင်မြို့နှင့် မြို့ချင်း လဲလှယ်ပေးရန် စူလ်တန်ဘုရင်ကို အကျပ်ကိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဖရင့်တပ်များက နိုင်းမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ရှိ မြို့တစ်မြို့ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။ ကိုင်ရိုမြို့အနီးရှိ ဆိပ်ကမ်းမြို့ကြီးတစ်မြို့ ကျဆုံးသွားသည့်အခါတွင် ဆာရာဆင် မင်းဆက်များသည် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်ကာ ငြိမ်းချမ်းရေး စေ့စပ် ဆွေးနွေးလာကြသည်။ ဂျေရုစလင်မြို့နှင့် ခရစ်တော် ကားစင်တင် အသတ်ခံရသည့် ကားတိုင် အစစ်ကို ပေးမည်ဟု အလဲအလှယ် ပြုလုပ်ကြသည်။ ထို ကမ်းလှမ်းချက်ကို ကရူးဆိတ်တပ်များ၏ ဦးစီး ဖရင့် စစ်ဗိုလ်ချုပ် ဂျွန်ဗရိုင်းယန်းက လက်ခံလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတွင် ခရစ်ယာန် အုပ်စုများ၊ ကရူးဆိတ် စစ်သည်များကြားတွင် သဘောကွဲလွဲမှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ ကိုယ်စားလှယ် ဂိုဏ်းချုပ် ပီလားဂျီးစယတ်စ်က ဗိုလ်ချုပ်ဂျွန် လက်ခံထားသည့် သဘောတူညီချက်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်သည်။ သူက ဂျေရုစလင်မြို့ကို အပ်ခြင်းမှာ မိမိတို့အား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထောင်ဖမ်းရန် ပရိယာယ်ဆင်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ဂျေရုစလင်ကို ရရုံမျှဖြင့် မကျေနပ်ဘဲ အီဂျစ်တစ်ပြည်လုံးကို သိမ်းရမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောကာ ကရူးဆိတ် တပ်များသည် ကိုင်ရိုမြို့ကို သိမ်းရန် တောင်ဘက်သို့ ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသည်မှာ ကရူးဆိတ် စစ်သည်တို့၏ အမှား ဖြစ်သည်။ ကရူးဆိတ် စစ်သည်များသည် ကိုင်ရိုကို ဝင်တိုက်သည့်အခါတွင် အီဂျစ်တို့ဘက်မှ စစ်ကူ များ ရောက်လာပြီး သူတို့ကို ညှပ်တိုက်သဖြင့် မရှုမလှ ဆုတ်ခွာခဲ့ကြရသည်။ ဂျေရုစလင်ကို သိမ်းပိုက်ထားသည့် မူဆလင်များက ခရစ်တော်၏ ကားတိုင် အစစ်ကို ရှာတွေ့လျှင် ယူပါဟု ဆိုကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကရူးဆိတ် စစ်သည်များသည် ဂျေရုစလင်တွင် ခရစ်တော်၏ ကားတိုင် အစစ်ကို လိုက်ရှာကြသည်။ သို့ရာတွင် မတွေ့တော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ဖြင့် ငါးကြိမ်မြောက် ကရူးဆိတ် စစ်ပွဲကို တိုက်ခဲ့သည့် နိုင်ငံ ပေါင်းစုံ တပ်များသည် အရေးနိမ့်ခဲ့ကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပင်လယ်ကွေ့တွင် ဖြစ်ပွားလျက်ရှိသည့် လက်ရှိ ပဋိပက္ခကို သုံးသပ်နိုင်ရန် အတိတ်က ရှိခဲ့သည့် သမိုင်း၏ မှန်ကြေးမုံ တစ်ချပ်ဟု ဆိုနိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e[\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eနွယ်နီမဂ္ဂဇင်း၊ ၁၉၉၁၊ မတ် \u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e]\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45547187732629,"sku":"","price":8075.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_78f69073-c92a-40ed-b139-a44916dca22f.jpg?v=1730231462"},{"product_id":"မြို့မဆရာဟိန်-အိုင်းရစ်အရေးတော်ပုံ","title":"အိုင်းရစ်အရေးတော်ပုံ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁) \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျိုးချစ်စိတ် စတင်ပေါ်ပေါက်ခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တောရွာကလေး၌ မွေးဖွားသော အိုင်ရစ်အမျိုးသားတိုင်း တွေ့ကြုံ သိမြင်ရသည့်နည်းတူ နိုင်ငံခြားသားတို့၏ အုပ်ချုပ်စိုးမိုးခြင်းလက် အောက်တွင် အကျွန်ုပ်တို့၏ အမျိုးသားများမှာ မရှိဆင်းရဲ ငတ်မွတ်မွဲ၍ နေရသောအခြေအနေကို အကလေးအရွယ် ငယ်စဉ်ကပင် ကျွန်ုပ်သည် တွေ့ကြုံသိမြင်ခဲ့ရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဘရော့စနားရွာကလေးတွင် နေထိုင်ကြသော ရွာသူရွာသားတို့၏ မျိုးချစ်စိတ်သည် အတန်ထက်သန်ခိုင်မာပေသည်။ အခွန်အတုတ် မပေး နိုင်ရှာသော ရွာသူရွာသားများအား ဘိလစ်စာရေးကြီးများသည် နေအိမ်မှ နှင်ချခြင်း၊ အိမ်ထောင်ပစ္စည်းများကို ဝရမ်းဖမ်းခြင်း၊ ရွာသူရွာသားတို့၏ ကျွဲနွားများကို ဖမ်းဆီးခြင်း စသော ဗလက္ကာရအမှုများလည်း မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်၏။ ရွာသူရွာသားများကလည်း ထိုသို့ သော မတရားမှုတို့ကို သပိတ်မှောက်ခြင်း၊ ခုခံခြင်းတို့ဖြင့် မကြာခဏ လက်စားချေကြ၏။ ဘိလစ်စာရေးတစ်ယောက်မှာ တရားခံတစ်ဦးအတွက် သက်သေခံရန် ရုံးသို့လာရာ၌ “စ ကောက်ဂရေး” ခေါ် မြင်းတပ်ဖြင့် ဝိုင်းရံ၍ လာရသည်ကို ကျွန်ုပ်သည် မှတ်မိသေး၏။ တစ်ခါတွင်လည်း မိန်းကလေးတစ် ယောက်သည် မိမိအားထားမှီခိုရာဖြစ်သော လယ်သမားကြီး၏ ပစ္စည်း များကို ဘိလစ်စာရေးသည် ဝရမ်းဖမ်းရာ သည်းမခံနိုင်သဖြင့် အဆိုပါ ဘိလစ်စာရေးအား ခုခံရိုက်နှက်မိသောကြောင့် ထောင်ဒဏ်အပြစ်ပေးခြင်း ခံရဖူးလေသည်။ တစ်ကြိမ်တွင်လည်း လယ်သမားကြီးတစ်ယောက်မှာ လယ်သမားများအသင်း၏ စည်းမျဉ်းကို လိုက်နာမိသဖြင့် ထောင်ချခြင်း ကို ခံရပေရာ သူ၏ အိမ်နီးပါးချင်းတို့မှာ မနေသာဘဲနေ၏။ သားမယား များအတွက် ကောက်ပဲသီးနှံများကို စိုက်ပျိုးပေးရခြင်း၊ ရိတ်သိမ်းပေးရ ခြင်းဖြင့် ဝိုင်းဝန်းကူညီကြရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်ုပ်တို့ ဒိစတြိတ်မြို့နယ်မှ တခြားနိုင်ငံများသို့ ထွက်ခွာသွားကြ ရရှာသူများမှ အဆက်မပြတ်လှပေ။ ကျား-မမဟူ လူငယ်လူရွယ်ကလေး တို့မှာ ကြေကွဲသောနှလုံး စိုရွှဲသောမျက်ရည်ဖြင့် မိဘမောင်ဘွား ဆွေမျိုး များနှင့်ခွဲခွာကာ အမေရိကတိုက်သို့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလို့ငှာ သွားရောက်ကြရလျက် တစ်ကျွန်းစီနေ တစ်ပြည်စီခြားရာမှ ငွေကြေးဖြင့်ထောက်ပံ့ကြရသည်ကိုလည်း ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် ကိုယ်တွေ့ကြုံခဲ့ရပေ သည်။ ကျွန်ုပ်မှာလည်း ထိုလူငယ်များနည်းတူ အမေရိကန်နိုင်ငံသို့ ထွက်ခွာသွားရသည်ဖြစ်ရာ ထိုစဉ်အခါက ကျွန်ုပ်တို့အမျိုးသားတစ်စု၏ အဖြစ်အပျက်ကို ကျွန်ုပ်၏ စိတ်နှလုံးတွင် ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးထားဘိသကဲ့သို့ ထင်ရှားစွာ တည်မြဲခဲ့ပေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အိုင်ယာလန်ပြည်မှ ထွက်ခွာသွားရခြင်းသည် အိုင်ယာလန်ပြည် အား ပိုမိုချစ်ခင်ခြင်းကို မဖြစ်စေသော်လည်း တိုင်းချစ်စိတ် ပိုမိုရင့်သန် လာခြင်းကိုမူကား အားပေးလာသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အိုင်ယာလန်ပြည် ၌ နေထိုင်ရစဉ်အခါ၌ မိမိတို့ပြည်ကြီးသည် မိမိတို့ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ် အပိုင်းတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ပေသည်။ အိုင်ယာလန်ပြည်ကြီး၏ သာယာသော ရှုမျှော်ခင်းများကို ကြည့်ရှုရခြင်းသည် မိဘတို့၏ မျက်နှာကို ဖူးမြော်ရဘိသကဲ့သို့ ကျေနပ်ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြစ်ဘိ၏။ သို့ဖြစ်လင့်ကစား မိမိတို့ပြည်ကြီးကို မြတ်နိုးသောစိတ်ဓာတ်သည် ထိုမျှ ခိုင်မာတည်မြဲလျက်ရှိသည်ကို အဦးအစ၌ ကောင်းစွာ သတိမပြုမိခဲ့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မိဘဆွေမျိုးတို့၏ အသိုက်အဝန်းမှ ခွဲခွာလာခဲ့ကြပြီးနောက် တခြားတစ်နိုင်ငံသို့ ရောက်သောအခါ ထိုနိုင်ငံရှိ အခြေအနေတို့သည် မည်မျှပင် ကြည်သာရွှင်မြူးဖွယ် ဖြစ်လင့်ကစား ကျွန်ုပ်တို့၏ မွေးဖွားရာ ဒေသမဟုတ်သည်ကို သတိရမိ၏။ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရန် အသင်း အဖွဲ့ များလည်းမရှိပေ။ ကျွန်ုပ်မှာ အမေရိကန်နိုင်ငံ၌နေထိုင်စဉ် မိမိ နေ့ စဉ်ကြုံတွေ့ရသော ရှုမျှော်ခင်းများကို ကြည့်ရှုရင်း ပျင်းရိထိုင်းမှိုင်းလာတော့၏။ ငယ်စဉ်က ပြေးလွှားရွှင်မြူး အပျော်ကြူးခဲ့ရသော နေရာဒေသ များကို တရေးရေး ထင်ယောင်မြင်ယောင်မိ၏။ အိုင်ယာလန်ပြည်မှာ နေစဉ်အခါက သုံးလေ့သုံးထရှိသော နေ့စဉ်သုံးစကားမျိုးတို့ကိုပင် ပြော ကြားရမည်မှာ ရှက်ကြောက်စဖွယ်ကဲ့သို့ဖြစ်ရကား အလျှင်း မကြားရ တော့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကလေးဘဝက အိုင်ယာလန်ပြည်ရှိ စိမ်းစိုသော မြက်ခင်းတို့ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခိုက်လာသော လေပြည်လေအေးကို ရှူရှိုက်ရခြင်း၊ ကြည်လင်အေးမြသော ထူးတွင်း စမ်းအိုင်တို့တွင် ငါးမျှားခဲ့ရခြင်း၊ ကျေး ငှက်တို့သည် ချုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းအတွင်း၌ အသိုက်အအုံပြုကာ နေကြ သည်ကို ရှာဖွေခဲ့ရခြင်း စသော ငယ်စဉ်က အဖြစ်အပျက်တို့ကိုလည်း တရေးရေးမြင်ယောင်လျက်ရှိရကား ဤ မိမိတို့နေရင်းဌာနတို့ကို ပြန် လည်ကြည့်ရှုလိုသောဆန္ဒသည် ဖြစ်ပေါ်လာပြန်၏။ ကျွန်ုပ်မွေးဖွားရာ အိမ်ဟောင်းကလေးနှင့်ပတ်သက်၍ စာမဖွဲ့လောက်သော ရှေးဟောင်း နှောင်းဖြစ်ကလေးများကိုပင် ပြန်လည်သတိရလေတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အမေရိကန်တိုက်တွင် နှစ်နှစ်မျှကြာသောအခါ ရုတ်ကျွန်းတွင် ဆင်ယင်ကျင်းပသော စိန့်ပက်ထရစ်နေ့ပွဲတော်ကြီးနှင့် ကြုံကြိုက်ရပေရာ ကျွန်ုပ်သည်လည်း အဆိုပါ ပွဲနေ့လှည့်လည်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်နွှဲပျော်ခဲ့၏။ ထိုသို့ ပွဲလှည့်ရာတွင် တစ်တိုင်းတစ်နိုင်ငံသို့ လွင့်လာကြသော အိုင်ရစ် လူမျိုးတစ်စုတို့သည် မိမိတို့အမျိုးသားဆိုင်ရာ ပွဲတော်ကြီးကို နွှဲဆင်နေဘိ သကဲ့သို့ ထင်မြင်အောက်မေ့မိရကား ထိုနေ့ကစ၍ ကျွန်ုပ်၏ တိုင်းချစ် စိတ်သည် နိုးကြားထကြွလာပေသည်။ ထိုသို့ နိုးကြားလာသော တိုင်းချစ် စိတ်ပင် ကျွန်ုပ်အား အိုင်ယာလန်ပြည်သို့ပြန်ရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အိုင်ယာလန်ပြည်သို့ ပြန်လည်ဆိုက်ရောက်ပြီးနောက် နှစ်နှစ်မျှ ကြာသောအခါ အိုင်ယာလန်ဘာသာစကားကို ပြန့်ပွားစေရန် ဖွဲ့စည်း ထားသော “ဂဲလစ်လိ” ခေါ် အသင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပေသည်။ နောင်သောအခါ ဝုဖ်တုံအမည်ရှိသော မျိုးချစ်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ မြေပုံအနီးတွင် အိုင်ရစ်သမ္မတအဖွဲ့ (Irish Republican Brotherhood)၏သစ္စာကို ခံယူကာ မျိုးချစ်အသင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်လာတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အိုင်ယာလန်ပြည်သို့ ပြန်လည်ဆိုက်ရောက်စက ကျွန်ုပ်တို့၏ အမျိုးသားများသည် အိုင်ယာလန်ပြည်လွတ်လပ်ရေးအတွက် မည်သို့ သဘောထားကြသည်ကို မသိရသေးသဖြင့် အထူးစိတ်ပျက်မိ၏။ စင်စစ် အားဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် အပြင်အပ အခြေအနေကိုသာကြည့်ရှုလျက် အတွင်းရေးသဘောထားတို့ကို ဆင်ခြင်စူးစမ်းခြင်း မပြုမိသဖြင့် စိတ်ပျက် ခြင်းဖြစ်မိပေသည်။ အကြောင်းအားလျော်စွာ ဖြစ်ပျက်လာသော ကိစ္စ အဝဝတို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် အလင်းရောင်ကို ရရှိလာ၏။ လွတ်လပ် ရေးတိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ အိုင်ယာလန် ပြည်သူပြည်သားတို့ သည် နှောင့်နှေးဆုတ်ဆိုင်းခြင်းမရှိ။ ထထကြွကြွဖြစ်လာသည်ကို သိရပေ တော့သည်။ အနည်းငယ်မျှသော အိုင်ယာလန်ပြည်သား အာဇာနည်ခံယူနိုင်ယာလန်ယာလန်ပြည်သို့ အထူးစိတ်ပျက်လျက်ယောက်ျားတို့၏ စွန့်စားဆောင်ရွက်သွားပုံများကို အားကျကာ မိမိတို့ အိုးအိမ် အသက်စည်းစိမ်တို့ကို စွန့်လွှတ်၍ အရေးတော်ပုံအတွင်း မိမိတို့ ဆိုင်ရာတာဝန်ကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်ကြကုန်သော အိုင်ရစ်အမျိုး သားအမျိုးသမီးများ ထောင်သောင်းမက များပြားသည်ကိုလည်း တွေ့ရ ပေသည်။ အမေရိကန်တိုက်တွင်ရှိနေသော အိုင်ရစ်အမျိုးသားများက လည်း လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲကြီး အောင်မြင်စေခြင်းငှာ ငွေကြေးများကို ရက်ရောစွာ ပေးလှူစွန့်ကြဲကြလေသည်။ သို့သော် မိုက်ကယ်ကောလင်း က “ကျွန်ုပ်သည် အဆွေတို့ ရက်ရောစွာပေးပို့ကြသော အလှူငွေကို များစွာအလိုမရှိ၊ အဆွေတို့ထံမှ တိုက်ခိုက်မည့်သူ တစ်ထောင်လောက်ပို့ လျှင် များစွာ ကျေနပ်ပေလိမ့်မည်” ဟုပြောသောအခါ အနည်းငယ်သော မျိုးချစ်တစ်စုတို့သာ မိုက်ကယ်ကောလင်း၏အလိုသို့ လိုက်ပါနိုင်ကြရှာ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ပြည်နှင်ဒဏ်သင့်ခဲ့သော အိုင်ရစ်အမျိုးသားများမှာ အမေရိကန် တိုက်၌ မိမိတို့ အမျိုးသားအလံများကိုလွှင့်ထူကာ တိုင်းချစ်စိတ် ထက် သန်စေသော အမျိုးသားသီချင်းတို့ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် သီဆိုအော် ဟစ်နိုင်ကြပေသည်။ ကျွန်ုပ်အထက်က ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း စိန့်ပက် ထရစ်နေ့ အထိမ်းအမှတ်ပွဲတွင် နွှဲဆင်ခဲ့ရာ၌ ကျွန်ုပ်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အိုင်ရစ်အမျိုးသားကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် နိုင်ငံခြားသားတို့၏အလယ်တွင် ထည်ထည်ခံ့ခံ့ကြီး ပါဝင်နွှဲဆင်ခဲ့ရသည်ကို ကျေနပ်ခြင်းဖြစ်မိ၏။ အမေ ရိကန်တိုက်၌ ကျွန်ုပ်တို့မှာ လှလှဝတ်၍ ဝဝစားကာ အေးချမ်းစွာ နေထိုင် အသက်မွေးခဲ့ရပေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့မှာ လွတ်လပ်သော နိုင်ငံ၏အရသာ ကို ကောင်းစွာ ခံစားခဲ့ရပေ၏။ ကျွန်ုပ်တို့အမျိုးသား၏ အောင်လံတံခွန် ကိုလွှင့်ထူကာ အိုင်ရစ်လူမျိုးအသင်းအဖွဲ့တို့အား ငွေကြေးတတ်အားသမျှ ထည့်ဝင်လှူဒါန်းနိုင်ခြင်းကိုပင် မိမိတို့တိုင်းပြည်အတွက် အကျိုးဆောင်ခြင်းဟူ၍ယူဆကာ အထူးကျေနပ် ဝမ်းမြောက်ခဲ့ပေ၏။ အိုင်ယာလန် ပြည်၌မူ ထိုသို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့မှာ ရှိသမျှအချိန်ကို ဝမ်းရေးအတွက် လုံးပန်းလုပ်ကိုင်နေကြရကုန်၏။ အိုင်ယာလန်ပြည်ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ့်မင်းကိုယ့်ချင်းနှင့် လွတ်လပ်စွာ နေခဲ့ရခြင်းတို့ကိုလည်းကောင်း၊ သတိရစေရန် ကျင်းပအပ်သော လှည့်လည်ပွဲများကိုလည်း ဝင်ရောက်နွှဲ ပျော်ခြင်းမပြုနိုင်ကြပေ။ အနည်းငယ်သော လူတစ်စုသာလျှင် အိုင်ယာ လန်ပြည်၏လွတ်လပ်ရေး လုပ်ငန်းဟောင်းကို တွေးတောနိုင်ရန် အချိန်ရ ကြ၏။ ထိုလူတစ်စုပင်လျှင် လွတ်လပ်ရေးအတွက် အနစ်နာခံကာ ခုခံ တိုက်ခိုက်ရမည်ကို လေးလေးနက်နက် ဆင်ခြင်စဉ်းစားမိကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အိုင်ရစ်အမျိုးသားတို့သည် တိုင်းရေးပြည်ရေးတွင် အမှုမဲ့နေ ထိုင်ကြခြင်းမှာလည်း အခြားအကြောင်းတစ်ခုရှိသေး၏။ ထိုအခါက အိုင်ရစ်ပါလီမန်ထရီပါတီခေါ် အင်္ဂလိပ်တို့ဖွဲ့စည်းထားသော ပါလီမန် လွှတ်တော်သို့ဝင်ရောက်၍ အားပေးနေကြသော အဖွဲ့တစ်ခုက တိုင်းပြည် တွင် အာဏာလွှမ်းမိုးကာ အုပ်ချုပ်နေ၏။ ထိုအဖွဲ့၏ဝါဒမှာ အစစအရာ ရာ၌ အင်္ဂလိပ်တို့၏မျက်နှာကို ထောက်ရှု၍ အလုပ်လုပ်နေကြခြင်းဖြင့် အိုင်ရစ်လူမျိုးတို့၏ ဇာတိမာန်ကို ချိုးနှိမ်ဖျက်ဆီးရာရောက်နေ၏။ အိုင် ရစ်လူမျိုးတို့မှာ မိမိတို့နိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးအတွက် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ သူတို့၏ ကိုယ်စားလှယ် လူကြီးများသည်လည်း အင်္ဂလိပ်အစိုးရထံအောက်ကျိုကာ မိမိတို့ကိုယ်ကျိုးအတွက်သာ တောင်းခံဆောင်ရွက်နေ ကြကုန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အိုင်ရစ်အမျိုးသားတို့မှာ ဇာတိမာန် ကင်းပျောက်သလောက်ရှိချေ ပြီ။ ဒဗ္ဗလင်မြို့တော်ကြီးရှိ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပါလီမန်လွှတ်တော်ကြီးကို ဖျက် သိမ်းခြင်းခံရပြီးနောက် တိုင်းပြည်၏ ကိုယ်စားလှယ်အမတ်တို့သည် အင်္ဂလန်ပြည်ရှိ အောက်ပါလီမန်လွှတ်တော်သို့ သွားကြရရှာ၏။ ထို\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45547184783509,"sku":"","price":1980.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_75ca30fd-49db-4e78-8b55-60a8e3b8239a.jpg?v=1730231606"},{"product_id":"မိုးဇက်ပိုင်-၂၀ရာစုအစောပိုင်းသမိုင်း","title":"၂၀ရာစုအစောပိုင်းသမိုင်း","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557442609301,"sku":"","price":4759.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_8b3c5daf-bffe-46aa-b7b3-92d9a90d0510.jpg?v=1730232030"},{"product_id":"လီနင်-ဆင်းရဲသားတို-ဘက်တော်သားတစ်ဦး","title":"ဆင်းရဲသားတို၏ဘက်တော်သားတစ်ဦး","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆင်းရဲသားခေါင်းဆောင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၈၇ဝ ပြည့်နှစ်၊ ဧပြီလ ၂၂ရက်နေ့တွင် ရုရှားနိုင်ငံ၊ ဘိုလဂါး မြစ်ကမ်းခြေရှိ ဆင်ဘတ်မြို့၌ လီနင်ကို ဖွားမြင်လေသည်။ “လီနင်” ဆိုသောနာမည်မှာ လူလားမြောက်၍ နိုင်ငံရေးကိုစတင်ဆောင်ရွက်လာ သည့်အချိန်၌ မှည့်ခေါ်သောနာမည်ဖြစ်၏။ နာမည်ရင်းမှာကား “ဘလာ ဒီမာအီလရစ်ယူလယာနော့” ဖြစ်၏။ လီနင်၏မိဘတို့မှာ အထက်တန်း လည်းမရောက်၊ အောက်တန်းလည်းမကျ၊ အလယ်အလတ်တန်းမှ ဖြစ်ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖခင်ဖြစ်သူသည် ဆင်ဘတ်မြို့၌ ပညာရေးဌာနအရာရှိကလေး တစ်ယောက်ဖြစ်၍ မိခင်မှာမူ ကားဇံနယ်မှ မြေပိုင်ရှင်ကလေးတစ်ဦး၏သမီး ဖြစ်၏။ ဖခင်မှာ ပညာရေးဌာန အရာရှိကလေးဖြစ်သည့်အတိုင်း နိုင်ငံရေး နှင့်ပတ်သက်၍ ဆောင်ရွက်ခွင့်မရှိသော်လည်း ၎င်းမှ ပေါက်ဖွားလာသော သားသမီးများကို ထောက်ရှုသဖြင့် နိုင်ငံရေးစိတ်ရှိခဲ့ပုံပေါ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လီနင်မှာ ညီအစ်ကိုမောင်နှမပေါင်း ခြောက်ယောက်ရှိ၍ အစ်ကို အကြီးဆုံး အလက်ဇန္ဒားယူလယာနော့” ဆိုသူမှာ (တတိယမြောက် အလက်ဇန္ဒား) ဇာဘုရင်ကို လုပ်ကြံရာတွင် ပါဝင်သည်ဆိုပြီးလျှင်ကြိုးဒဏ်စီရင်ခြင်း ခံရ၏။ နှမကလေးတစ်ယောက်မှာကား စာသင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားနေစဉ် ကျောင်းသူကလေးဘဝကပင် သေဆုံးရှာလေသည်။ “လီနင် နှင့်တကွ ကျန်ညီအစ်ကိုမောင်နှမတစ်စုတို့ အားလုံးပင် ကြီးပြင်းလာကြသည့်ကာလ ရုရှားနိုင်ငံတော်လှန်ပုန်ကန် ရေးတွင် ပါဝင်လာသည့်အတိုင်း မိခင်ဖြစ်သူကလည်း ဟန့်တားခြင်း မပြုဘဲ မျက်နှာလွှဲ၍ နေခဲ့၏။ ဖခင်မှာ ၁၈၈၆ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်အနိစ္စ ရောက်လေရာ မိခင်တစ်ဦးတည်းသာလျှင် သားသမီးများ၏ နောင် တွေ့ကြုံလာသော ဘေးဒုက္ခတွင် ပါဝင်ပူဆွေးခြင်း ဖြစ်လာရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၈၈၇ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၈ရက်နေ့ အလွန်အေးမြသော နံနက်ခင်း အချိန်တွင် ပီတာစဘတ်မြို့တော်၌ လူအများအိပ်ရာမှ မထမီ လီနင်၏ အစ်ကိုအလက်ဇန္ဒားယူလယာနော့နှင့်တကွ လူငယ်ကလေး ငါးယောက် တို့အား စစ်ပုလိပ်များကြပ်မတ်ပြီးလျှင် မြစ်ဆိပ်သို့ ဆောင်ယူသွားကြလေ ၏။ ထိုလူငယ်လေးငါးယောက်တို့မှာ ဘုရင်၏ အသက်ကို လုပ်ကြံရာ တွင် ပါဝင်သည်ဆိုပြီးလျှင် ကြိုးဒဏ်ပေးရန် စီရင်ခြင်းခံရသူတို့ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြစ်ဆိပ်သို့ရောက်သောအခါ ထိုလူငယ်ကလေး ငါးယောက်တို့ အား သင်္ဘောကလေးတွင် တစ်ဖန် တင်၍ ကြိုးပေးရန်ဌာနဖြစ်သော ရဲတိုက်ဟောင်းကြီးသို့ ယူဆောင်သွားပြန်လေ၏။ ထိုရဲတိုက်ဟောင်းကြီး ၌လည်း နိုင်ငံရေးဖြင့် ကျခံနေရသူ နှစ်ဆယ်ကျော်ခန့်ရှိနေလေရာ ထိုလူတို့က ကြိုးပေးရန်ဆောင်လာသော လူငယ်လေး ငါးယောက်တို့ အား မြင်ကြသောအခါ ရင်ထုမနာ ဖြစ်ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၈၈၄ ခုနှစ် ကျော်လွန်သည့်နောက်၌ ရုရှားနိုင်ငံတွင် လူငယ် လေးတို့သည် ပုန်ကန်ထကြွရေးအတွက် စိတ်အပျက်ကြီးပျက်ပြီးလျှင် ထိုပုန်ကန်ထကြွရေးအလုပ်ကို စွန့်ပယ်လာခဲ့ကြ၏။ ရုရှားနိုင်ငံ (ဒုတိယ မြောက် အလက်ဇန္ဒားဘွဲ့တော်ရှိ ဇာဘုရင်) ၏ အသက်ကို လုပ်ကြံပြီးသည့်နောက် ပုန်ကန်ထကြွရေးတွင် ဦးစီးခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သူ ‘တိုင်ကီမီရော့”ဆိုသူ ကိုယ်တိုင်ကလည်း ပုန်ကန်ထကြွရေး အတွက် စိတ်ပျက်ပြီးသော် “ငါသည် အဘယ်ကြောင့် ပုန်ကန်ထကြွရေး ကို စိတ်ပျက်လာရပါသနည်း ဆိုသော စာတမ်းတစ်ခုကို ထုတ်ဝေလေ သည်။ ဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း ရုရှားနိုင်ငံတွင် ပုန်ကန်ထကြွရေးအတွက် လူငယ်ကလေးများ စိတ်ပျက်လာကြသည်တွင် ဇာဘုရင်နှင့်တကွ မှူးမတ်၊ အရာရှိတို့အား သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် လျှို့ဝှက်ကြံစည်သူ လူငယ်လေးအချို့ လည်း ကျန်ရှိကြသေး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၎င်းတို့၏သဘောမှာ ရုရှားနိုင်ငံတွင် ပုန်ကန်ထကြွရေးမှာ အေးစက် စက်ဖြစ်နေသည်ကို တစ်ဖန်ပြန်၍ မီးမွှေးပေးရန်ကြံရွယ်ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့ဖြစ်သည့်အတိုင်း လီနင်၏အစ်ကို အလက်ဇန္ဒားယူလယာနော့ အမှူးရှိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသော လူငယ်ကလေးတစ်စုတို့သည် (တတိယမြောက် အလက်ဇန္ဒား ဘွဲ့တော်ရှိ ဇာဘုရင်) ၏အသက်ကို လုပ်ကြံရန် စီမံလာကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စီမံပုံမှာ တတိယမြောက် အလက်ဇန္ဒားဇာဘုရင်သည် ဒုတိယ မြောက် အလက်ဇန္ဒားဇာဘုရင်၏ သင်္ချိုင်းတော်သို့ တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် ကျ ထွက်စံလေ့ရှိရာ ထိုသို့ ထွက်စံတော်မူရာ၌ ဗုံးဖြင့်ပစ်ရန် စီမံခြင်း ဖြစ်၏။ ဤကဲ့သို့ အသင့်စီမံ၍ပြီးစီးသည်တွင် အစိုးရစုံထောက်ဘက်မှ သတင်းရရှိသည့်အတိုင်း အလက်ဇန္ဒားယူလယာနော့အမှူးရှိသော လူငယ်လေးတစ်စုတို့အား စုံထောက်တို့က အမြဲစောင့်ကြပ်နေခဲ့လေ၏။ သို့ရာတွင် စုံထောက်တို့ စောင့်ကြပ်နေသည်ကို မသိဘဲ မိမိတို့ စီစဉ်ချက် အတိုင်း ဗုံးပစ်မည့်ဆဲဆဲတွင် ဖမ်းဆီးခြင်းခံလာရလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် ဖမ်းဆီးခြင်းခံရသူ လီနင်၏အစ်ကို အလက်ဇန္ဒာ လယာနော့ အမှူးရှိသော လူငယ်လေး ငါးယောက်တို့အား ဇာဘုရင် ၏အသက်ကို လုပ်ကြံရာတွင်ပါဝင်သည်ဆိုပြီးလျှင် ရုံးတော်သို့တင်ပို့စစ်ဆေးလေ၏ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ လီနင်၏အစ်ကို အလက်ဇန္ဒာ ယူလယာနော့က ယခုကဲ့သို့ လုပ်ကြံရခြင်းမှာ ရုရှားနိုင်ငံ၏ လွတ်မြောက် ချမ်းသာရေးအတွက်ဖြစ်ကြောင်း၊ ရုရှားနိုင်ငံ ပြည်သူဆင်းရဲသားအများ တို့မှာ ဇာဘုရင်၏ အုပ်စိုးခြင်းမကောင်းသောကြောင့် အကြီးအကျယ် အတိဒုက္ခရောက်နေကြရကြောင်း၊ ထိုပြည်သူ ဆင်းရဲသားအများတို့၏ လွတ်မြောက်ချမ်းသာရေးအတွက် မိမိအသက်ကို မနှမြောကြောင်း၊ အကယ်၍ မိမိတို့မှာ ကြိုးဒဏ်စီရင်ခြင်း ခံရစေကာမူ ရုရှားနိုင်ငံအတွက် မိမိတို့နိုင်ရာက ဆောင်ရွက်ခဲ့ရသဖြင့် စိတ်ကျေနပ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ မိမိတို့မရှိသည့်နောက်၌လည်း ဆက်လက်၍ ဆောင်ရွက်သွားမည့်သူတို့ ကျန်ရှိသေးကြောင်း စသဖြင့် ရဲရဲရင့်ရင့် ထုတ်ဖော် ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကဲ့သို့ မိမိတို့၏ အကြံအစည်ကို ရဲရင့်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆို သည့်အတိုင်း ရုံးတော်ကလည်း ကြိုးပေး၍ သတ်ဖြတ်ရန် စီရင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လီနင်သည် ငယ်စဉ်ကပင် ဆင်ဘတ်မြို့၊ ဟိုက်စကူးကျောင်းတွင် ဝင်ရောက်၍ စာပေသင်ကြားခဲ့၏။ ထိုအခါက ထိုစာသင်ကျောင်း၏ ဆရာကြီးမှာ ကရင်စကီဆိုသူ၏ ဖခင်ဖြစ်လေသည်။ ကရင်စကီမှာ ရုရှားနိုင်ငံတွင် တော်လှန်ပုန်ကန်လာကြသည့်နောက် ဇာဘုရင်ကို နန်းမှချ ပြီး ခေတ္တ အစိုးရဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ရာတွင် အမတ်ချုပ်ကြီးအဖြစ် ဆောင်ရွက် လာသူဖြစ်၍ ၎င်း၏လက်မှ တစ်ဖန် လီနင်အမှူးရှိသော ဗိုလ်ရှီဗျစ်တို့က ရုရှားနိုင်ငံအုပ်ချုပ်ရေးကို လုယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လီနင်သည် ဆင်ဘတ်မြို့၊ ဟိုက်စကူးကျောင်း၌ အတန်းကုန် သင်ကြား၍ စာမေးပွဲဖြေဆိုရာတွင် ထိပ်ဆုံးကအောင်မြင်သည့်အတိုင်း ၎င်း၏ထက်မြက်သော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးမှာ ထိုအခါကပင် ထင်ရှား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလာခဲ့၏။ အသက် ၁၇ နှစ်သားအရွယ်ကစ၍လည်း ကမ္ဘာကျော် ဂျာမန် ပညာရှိကြီးကားလ်မတ်ဆိုသူ၏ ဘုံဝါဒအကြောင်းစာအုပ်များကို အထူး သဖြင့် လေ့လာဖတ်ရှုခဲ့သေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစ်ကိုဖြစ်သူ အလက်ဇန္ဒားယူလနော့မှာ ဇာဘုရင်၏ အသက်ကို လုပ်ကြံရာတွင် ပါဝင်သည်ဆိုပြီးလျှင် ကြိုးဒဏ်စီရင်ခြင်းခံ ခဲ့ရသည့်နေ့ကစ၍ လီနင်နှင့်တကွ ကျန်ညီအစ်ကိုမောင်နှမတစ်စုတို့မှာ နာမည်ပျက်လာကြသည့်အတိုင်း လီနင်မှာ ဆင်ဘတ်မြို့ ဟိုက်စကူး စာမေးပွဲတွင် ဝင်ရမည့်ဆဲဆဲ၌ ထုတ်ပစ်ခြင်းကိုပင် ခံခဲ့ရ၏။ သို့ရာတွင်ကျောင်းဆရာကြီးနှင့်တကွ သြဇာတိက္ခမရှိသူအချို့တို့၏ ထောက်ခံ ပြောဆိုချက်ဖြင့် ထိုစာမေးပွဲကို ဝင်ရောက်ဖြေဆိုခဲ့ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လီနင်၏စိတ်၌လည်း မိမိအစ်ကို ကြိုးဒဏ်စီရင်ခြင်းခံရသည့် နေ့ကစ၍ ဇာဘုရင်အပေါ်တွင် အနာကြီးနာလာခဲ့၏။ သို့သော် လီနင်မှာ ဇာဘုရင်နှင့် ၎င်း၏မှူးမတ်၊ အရာရှိတို့အား တိတ်တဆိတ်လျှို့ဝှက်၍ သတ်ဖြတ်ခြောက်လှန့်ခြင်းနည်းကို သဘောမကျဖြစ်၏။ ရုရှားနိုင်ငံတွင် ဇာဘုရင်ကိုဖြစ်စေ၊ မှူးမတ်၊ အရာရှိတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုဖြစ်စေ သတ်ဖြတ်ရုံမျှဖြင့် မကောင်းသောအုပ်ချုပ်ရေးကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲစေနိုင် မည်မဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံရှိပြည်သူဆင်းရဲသားအများတို့ ကိုယ်တိုင်က တညီ တညွတ်တည်း နိုးကြားထကြွ ပုန်ကန်လာကြသည့်အခါမှ အလိုရှိသော အုပ်ချုပ်ရေးကို ရရှိနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်စွဲမြဲခြင်းရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်ဘတ်မြို့မှာ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ဖြစ်၍ ထိုမြို့လေးတွင် လီနင် သည် ရုရှားလူမျိုးအလုပ်သမား၊ ဆင်းရဲသား၊ တောင်သူအများတို့နှင့် တွေ့ဆုံရသည့်အပြင် ၎င်းတို့၏စားသောက်နေထိုင်ရေး အခြေအနေများ ကိုလည်း မျက်ဝါးထင်ထင် ကြည့်ရှုသိမြင်နိုင်ခွင့်ရရှိလာခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45544428863637,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_40d17773-c4e4-4158-89d3-86049e789b65.jpg?v=1730240728"},{"product_id":"သံတွဲမောင်-အိုင်းရစ်အာဇာနည်","title":"အိုင်းရစ်အာဇာနည်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁)\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကွန်ဂိုနယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၈၈၄ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာ ၁၅ ရက်နေ့တွင် ဥရောပတိုက် လက်နက် နိုင်ငံကြီးတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်လူကြီးများ အစည်းအဝေးကို ဂျာမနီနိုင်ငံ ဘာလင်မြို့တော်၌ ကျင်းပပြုလုပ်လေသည်။ ထိုအစည်းအဝေးကြီးတွင် စတန်လေဆိုသူ အင်္ဂလိပ်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရှာဖွေတွေ့ရှိသော အာဖရိက တိုက် ကွန်ဂိုမြစ်ကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ခြင်း ပြုလုပ်ကြ ၏။ အတိုင်းတိုင်းအနိုင်နိုင်ငံတို့မှ ကုန်သည်ကြီးများကလည်း ဆိုခဲ့သော ကွန်ဂိုနယ်တွင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအမျိုးမျိုး ဖွင့်လှစ်လုပ်ကိုင်ရန် ကြံစည် ကြိုးစားလာကြလေ၏။ ယခုအစည်းအဝေးကြီးမှာ အာဖရိကတိုက်ကွန်ဂိုနယ်၏ကြွယ်ဝချမ်းသာသောတိုင်းထွက်ပြည်ထွက်ပစ္စည်းများကို တိုင်းနိုင်ငံကြီး အသီးသီးတို့မှ ရှာဖွေလုပ်ကိုင်ယူငင်ကြရန် မူလအရင်းခံ ကြံရွယ်ချက်ဖြင့် ကျင်းပပြုလုပ်သော အစည်းအဝေးကြီးဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဘစ်စမတ်ဆိုသူ ဂျာမန်မင်းသားကြီးက အစည်းအဝေး နာယကအဖြစ် ဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုခဲ့သည်အတိုင်း အာဖရိကတိုက် ကွန်ဂိုနယ်၌ တိုင်းနိုင်ငံကြီးအသီးသီးတို့ကပစ္စည်းဥစ္စာရှာဖွေလုပ်ကိုင်၍ ယူငင်နိုင်ကြရန် ကြံစည်ကြိုးစားလာကြသည့်အတွင်းတွင်အိုင်ယာလန်ပြည်အားလ်စတားနယ်သား၊အရပ်မြင့်မြင့် ဆံပင်နက်နက်နှင့် အသက် ၂၁ နှစ်ခန့်ရှိ ရိုဂျာကိတ်စမင့်ဆိုသော သူငယ်တစ်ယောက်သည် အဲလဒါဒမ်စတား ကုမ္ပဏီပိုင် ကုန်သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း၌ ဘဏ္ဍာစိုးအလုပ်ဖြင့် အနောက် အာဖရိကနယ်သို့ လိုက်ပါသွားလေ၏။ ထိုသို့လိုက်ပါသွားပြီးသည့်နောက်အိုင်ယာလန်ပြည်သို့ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါထိုသူငယ်မှာအနောက်အာဖရိကနယ်၌တွေ့ခဲ့ရသောတောတောင်ရေမြေစသည်တို့ကိုလွမ်းဆွတ်အောက်မေ့သည့်အတိုင်း ထိုအာဖရိကတိုက်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်သွားရောက်လိုသောစိတ် ပေါ်ပေါက်လျက်ရှိလေ၏။ ထိုအခါ ဂျင်နရယ်ဆန်ဖိုးဆိုသူအမေရိကန်စစ်ဗိုလ်ကြီးတစ်ဦးသည်အာဖရိကတိုက်ကွန်ဂိုနယ်ရှိကွန်ဂိုမြစ်ကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ နောက်ထပ် ရှာဖွေ စူးစမ်းခြင်းပြုရန် လူစုဆောင်းလျက်ရှိသည်တွင် ရိုဂျာကိတ်စမင့် ဆိုသူ လည်း လိုက်ပါသွားပြန်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုခဲ့သော အာဖရိကတိုက် ကွန်ဂိုနယ်နှင့်ပတ်သက်၍ တိုင်းနိုင်ငံ ကြီး အသီးသီးတို့က ပစ္စည်းဥစ္စာ ရှာဖွေလုပ်ကိုင်ရန် ကြံစည်ကြိုးစား လာကြသည့်အတွင်းတွင် ဥရောပတိုက် ဘယ်လ်ဂျီယန်ပြည်၏ ဒုတိယ မြောက် လီအိုပိုဘုရင်တစ်ပါးသည် ပေါ်ထွက်လာပြန်လေ၏။ ထိုဘုရင် မှာ အင်္ဂလန်နိုင်ငံ ဝိတိုရိယဘုရင်မကြီး၏ ဦးရီးတော် ဘယ်လ်ဂျီယန်ပြည် ဘုရင်ကြီး၏ သားတော်ဖြစ်သည့်အပြင် ကြံရည်ဖန်ရည်လည်း အလွန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကောင်းသော ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်သောကြောင့် ကွန်ဂိုနယ်၏ စီမံစောင့် ရှောက်သူအဖြစ်ဖြင့် တိုင်းနိုင်ငံကြီးတို့မှ လွှဲအပ်ခြင်းခံလာရ၏။ ဤကဲ့သို့ ကွန်ဂိုနယ်၏ စီမံစောင့်ရှောက်သူအဖြစ် ယုံမှတ်လွှဲအပ်ခြင်း ခံလာရသည့် အတိုင်းလည်း ဘယ်လ်ဂျီယန်ပြည် ဒုတိယမြောက် လီအိုပိုဘုရင်သည် ကွန်ဂိုမြစ်ကြောင်းတစ်လျှောက်၌ ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားခြင်း ပြုလုပ်ကြရန်လည်းကောင်း၊ တိုင်းထွက်ပြည်ထွက် ပစ္စည်းအရပ်ရပ်တို့ကို ရှာဖွေလုပ်ကိုင်ကြရန်လည်းကောင်း၊ အတိုင်းတိုင်း အနိုင်နိုင်ငံတို့သို့ တိုက်တွန်း နှိုးဆော်ခြင်း ပြုလုပ်လေ၏။ ၎င်းအပြင် ကွန်ဂိုမြစ်ကြောင်းကို မူလအစ ရှာဖွေတွေ့ရှိသော စတန်လေဆိုသူ အင်္ဂလိပ်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကိုလည်း ကွန်ဂို နယ်တွင် အရပ်ရပ် စီမံခန့်ခွဲရန်အလို့ငှာ ကိုယ်စားလှယ်တော်အဖြစ်ဖြင့် ခန့်ထားစေလွှတ်ခြင်းပြုလေ၏။ ထို့နောက် မကြာမီ ၁၈၈၄ ခုနှစ်ထဲ၌ ပင် ပေါ်တူဂီအစိုးရပိုင် ကွန်ဂိုမြစ်ဝကျွန်းပေါ်နယ်တွင် ကုန်စည်ပစ္စည်း များအပေါ် သင့်တော်သော အကောက်နှုန်းထားမျှကိုသာလျှင် ခွဲခန့်ကောက်ခံစေရန်အချက်နှင့် ပတ်သက်၍ အင်္ဂလန်နိုင်ငံအစိုးရတို့နှင့် ပေါ်တူဂီနိုင်ငံအစိုးရတို့သည် နှစ်ဦးသဘောတူ စာချုပ်တစ်ခုကို ချုပ်ဆို ပြီးစီးလာခဲ့လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေရိကန်စစ်ဗိုလ်ကြီး ဂျင်နရယ်ဆန်ဖိုးမှာလည်း အာဖရိက တိုက် ကွန်ဂိုမြစ်ကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ နောက်ထပ် ရှာဖွေစူးစမ်းသည့် အတိုင်း တွေ့ရှိသမျှတို့ကို အမေရိကန်အစိုးရတို့ထံ အစီရင်ခံစာ တင်သွင်းသည်တွင် အမေရိကန်အစိုးရတို့ကိုယ်တိုင်က စိတ်ဝင်စားကာ အရေးတယူ ပြုလုပ်လာပြန်လေ၏။ ဂျင်နရယ်ဆန်ဖိုး၏သဘောမှာ ဆိုခဲ့သော ကွန်ဂိုမြစ်ကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ရှာဖွေစူးစမ်းခြင်းအလုပ်တွင် အမေရိကန်နိုင်ငံက အခြားတိုင်းနိုင်ငံတို့ထက် နောက်မကျခြင်းကို ပြသ ရန် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုအခါ အာဖရိကတိုက် ကွန်ဂိုနယ်မှာ တစ်သီးပုဂ္ဂလ တိုင်းပြည် တစ်ပြည်ဖြစ်လာ၍ ထိုကွန်ဂိုပြည် အုပ်ချုပ်ရေးဥပဒေတစ်ရပ်ကို လက် နက်နိုင်ငံကြီးတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်လူကြီးများ အစည်းအဝေးက စီမံ ပြဋ္ဌာန်းလာခဲ့လေရာ ထိုအုပ်ချုပ်ရေးဥပဒေအရ ဘယ်လ်ဂျီယန်ပြည် ဒုတိယမြောက် လီအိုပိုဘုရင်သည် အကြီးအမှူး အခွင့်အာဏာပိုင်ဖြစ်လာသည့်အတိုင်း ဧရိယာအကျယ်အဝန်း စတုရန်းမိုင်ပေါင်း တစ်သန်းကျော်နှင့် လူဦးရေသန်းပေါင်း နှစ်ဆယ်ခန့်ရှိ ကွန်ဂိုပြည်ကို စီမံအုပ်ချုပ် နိုင်ခွင့် ရလာလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကဲ့သို့ ဘယ်လ်ဂျီယန်ပြည် ဒုတိယမြောက် လီအိုပိုဘုရင်က အာဖရိကတိုက် ကွန်ဂိုပြည်ကို စီမံစောင့်ရှောက်သူအဖြစ်ဖြင့် အုပ်စိုးလျက် ရှိလာသည့်အတွင်းတွင် ရိုဂျာကိတ်စမင့်မှာလည်း ဂျင်နရယ်ဆန်ဖိုးဆိုသူ အမေရိကန်စစ်ဗိုလ်ကြီးအမှူးရှိသော လူတစ်စုတို့နှင့်အတူ ကွန်ဂိုပြည်၌ ရောက်ရှိနေရာ ထိုကွန်ဂိုပြည်၏ တိုင်းရင်းသားများမှာ ယခင်ကနှင့်မခြား ဆင်းရဲဒုက္ခဖြစ်လျက် ရှိနေကြသေးသည်ကို တွေ့ရလေ၏။ သို့ရာတွင် ထိုကွန်ဂိုပြည်သို့ စီးပွားရှာရောက်လာကြသော မျက်နှာဖြူလူမျိုးတို့ မှာကား တစ်နေ့တခြား စီးပွားလမ်းဖြောင့်တန်းလျက် ရှိနေကြလေ၏။ အချို့ မျက်နှာဖြူ လူမျိုးတို့သည် ဥရောပတိုက် အောက်တန်းစက်ရုံများမှ ထွက်သော အထည်အလိပ်တို့နှင့် ဖန်ပုတီး၊ ဖန်လက်ကောက် စသည်တို့ ကို ကွန်ဂိုပြည်သို့ တင်ဆောင်ယူလာခဲ့ပြီးလျှင် ထိုအပေါစား၊ အညံ့စား ပစ္စည်းများနှင့် ကွန်ဂိုပြည် တိုင်းရင်းသားတို့၏ အဖိုးတန်ဆင်စွယ်များ၊ ကြက်ပေါင်စေးများကို လဲလှယ်၍ ယူကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောဘဇောတိုက်လွန်းသော ထိုမျက်နှာဖြူ လူမျိုးတို့အနက် အချို့ မှာလည်း ကွန်ဂိုပြည်၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာသော ပစ္စည်းဥစ္စာတို့ကို ရှာဖွေ ယူငင်ရင်း ငှက်ဖျားမိ၍လည်းကောင်း၊ သားရဲတိရစ္ဆာန်တို့ကိုက်ခဲ၍လည်းကောင်း သေကျေပျက်စီးကြလေ၏။ ရိုဂျာကိတ်စမင့်သည် အာဖရိက တိုက် ကွန်ဂိုပြည်မှ အင်္ဂလန်နိုင်ငံသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီးနောက် အမေရိကန်နိုင်ငံသို့ တစ်ဖန် သွားရောက်ပြန်လေသည်။ အမေရိကန်နိုင်ငံ သို့ ရောက်သောအခါ ဂျင်နရယ်ဆန်ဖိုးဆိုသူ အမေရိကန် စစ်ဗိုလ်ကြီးနှင့် အတူ အာဖရိကတိုက် ကွန်ဂိုမြစ်ကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ နောက်ထပ်ရှာဖွေစူးစမ်း တွေ့ရှိပုံတို့ကို လှည့်လည်၍ ဟောပြောကြလေရာ ထောင် ပေါင်းများစွာသော အမေရိကန်လူမျိုးတို့မှာ စိတ်အားထက်သန်လာကြ လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရိုဂျာကိတ်စမင့်က ယခု အာဖရိကတိုက် ကွန်ဂိုနယ်၌ ပြုပြင် ပြောင်းလဲ၍ စီမံအုပ်ချုပ်နေပုံသည် မျက်နှာဖြူ လူမျိုးတို့၏ အကျိုးစီးပွား ရေးအလို့ငှာ ဖြစ်သည့်အပြင် ထိုကွန်ဂိုပြည် တိုင်းရင်းသားအများတို့၏ ယဉ်ကျေးခြင်းအလို့ငှာလည်း ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သာယာနာပျော်ဖွယ်ရာ ဟောပြောခြင်း ပြုလေသည်။ ထိုသို့ အမေရိကန်နိုင်ငံ၌ လှည့်လည်၍ ဟောပြောပြီးသည့်နောက် ၁၈၉၁ ခုနှစ်တွင် ရိုဂျာကိတ်စမင့်သည် အာဖရိကတိုက် ကွန်ဂိုပြည်သို့ ပြန်၍လာခဲ့လေ၏။ ကွန်ဂိုပြည်မှာလည်း ဘယ်လ်ဂျီယန်ပြည် ဒုတိယမြောက် လီအိုပိုဘုရင်လက်အောက်တွင် ငါးနှစ်ခန့် စီမံအုပ်ချုပ်ခြင်း ခံရပြီးသည့်နောက် တိုင်းပြည်နှင့်တကွ တိုင်းရင်းသားတို့၏ အခြေအနေပါ များစွာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲလာခဲ့ရာ အတွင်းကျသော နယ်ပယ်ဒေသတို့ရှိ တိုင်းရင်းသားတို့၌ပင် အုပ်ချုပ်ရေး ပြောင်းလဲလာခြင်း အရှိန်အဝါကို တွေ့ထိလာကြလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကွန်ဂိုပြည်တွင် ရှေးအစဉ်အလာကပင် ပြုလုပ်လာခဲ့ကြသော ကျွန်ရောင်းဝယ်ရေးအလုပ်မှာလည်း ဥပဒေအမျိုးမျိုးတို့ဖြင့် ဖိစီးနှိပ်ကွပ် ခြင်းပြုသည့်အတိုင်း ပပျောက်သလောက် ပပျောက်လာခဲ့လေ၏။ ၎င်း အပြင်ကွန်ဂိုပြည်တွင်ဘယ်လ်ဂျီယန်ပြည်ဒုတိယမြောက်လီအိုပိုဘုရင်ကစစ်တပ်များဖွဲ့စည်းလာသောကြောင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလည်း စစ်သားပေါင်း တစ်သောင်းခန့် ရှိလာခဲ့၏။ ဤကဲ့သို့ စစ်တပ်များ ဖွဲ့စည်းခြင်းကြောင့် လည်း စရိတ်ကြေးငွေ မြောက်မြားစွာ ကုန်ကျလာခဲ့လေရာ ကွန်ဂိုပြည် တိုင်းရင်းသားများအပေါ်တွင် အခွန်ဘဏ္ဍာများစွာ စည်းကြပ်ခန့်ခွဲရန် ဖြစ်လာလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရိုဂျာကိတ်စမင့်မှာလည်း မျက်နှာဖြူလူမျိုးတို့အထဲတွင် ကွန်ဂို ပြည်နယ်နှင့်ပတ်သက်၍ အကျွမ်းကျင်ဆုံးလူတစ်ယောက် ဖြစ်လာသည့် အတိုင်း ဗြိတိသျှကိုလိုနီရုံးတော်မှ ၎င်းအား နိုက်ဂျီးရီးယားနယ် နယ် လှည့်အရာရှိအဖြစ်ဖြင့် ခန့်ထားလိုက်လေ၏။ နိုင်ဂျီးရီးယားနယ်မှာ အာဖရိကတိုက်တွင် အင်္ဂလိပ်အစိုးရတို့က ကိုလိုနီချဲ့ထွင် စီမံထားသော နယ်ဖြစ်သည့်အပြင် ထိုနယ်၏ အကျိုးကျေးဇူးခံစားရာ ခံစားကြောင်း လမ်းမှာလည်း မရှိသေးသည့်အတိုင်း ရိုဂျာကိတ်စမင့်ဆိုသူအား ဗြိသိသျှ ကိုလိုနီရုံးတော်မှ ခန့်ထားလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရိုဂျာကိတ်စမင့်မှာ ထိုစဉ်က အသက်နှစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ် ရှိသည့်အပြင် အာဖရိကတိုက်အခြေအနေနှင့် တိုင်းရင်းသားတို့၏ သဘာဝကို အထူးကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ရကား သုံးနှစ်ခန့် အတွင်း၌ပင် အမှုတော်ထမ်းကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဆာကလတ်မက္က ဒေါ်နယ်ဆိုသူ နိုက်ဂျီးရီးယားပြည် မဟာဝန်ရှင်တော်မင်းကြီး၏ ချီးမွမ်း ခြင်းကို ခံလာရလေ၏။ ၁၈၉၅ ခုနှစ်သို့ ရောက်သောအခါ ရိုဂျာကိတ်စမင့် မှာ အသက် သုံးဆယ့်နှစ်နှစ်အရွယ်တွင် ပေါ်တူဂီအစိုးရပိုင် အာဖရိက တိုက် အရှေ့ပိုင်းနယ် လိုရင်ကိုမာကီးခေါ် ဆိပ်ကမ်းမြို့၌ ဗြိတိသျှအစိုးရ တို့၏ ကောင်စစ်ဝန်ရာထူးဖြင့် တိုးတက်ခန့်ထားခြင်း ခံလာရပြန်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် ရိုဂျာကိတ်စမင့်မှာ ပေါ်တူဂီအစိုးရပိုင် အနောက် အာဖရိကနယ်သို့တစ်ဖန် ဗြိတိသျှအစိုးရတို့၏ ကောင်စစ်ဝန်ရာထူးဖြင့် ၁၈၉၈ ခုနှစ်တွင် ရွှေ့ပြောင်းခန့်ထားခြင်း ခံလာရပြန်လေ၏။ ဤကဲ့သို့ ရွှေ့ပြောင်းခန့်ထားခြင်းခံရသည့်နောက် မကြာမီ ဗြိတိသျှအစိုးရတို့သည်တောင်အာဖရိကတိုက် ထရန်စဗယ်နယ်တွင် ဘိုဝါလူမျိုးတို့နှင့် စစ်မက် ဖြစ်ပွားလာခဲ့လေရာ ထိုအာဖရိတိုက် နယ်ပယ်ဒေသတို့ကို များစွာ ကျွမ်းကျင်နားလည်သော ရိုဂျာကိတ်စမင့်မှာ ဗြိတိသျှအစိုးရတို့၌ များစွာအသုံးဝင်လာလေသည်။ ဤကဲ့သို့ အသုံးဝင်သောသူတစ်ယောက် ဖြစ် သည့်အတိုင်းလည်း ထိုစစ်မက်အတွင်းတွင် ရိုဂျာကိတ်စမင့်မှာ အထူး အလုပ်ဝတ္တရားဖြင့် နောက်ထပ် ခန့်ထားခြင်းခံလာရသည့်အတိုင်း အင်္ဂလန်နိုင်ငံ ဝိတိုရိယဘုရင်မကြီး၏ တောင်အာဖရိကတိုက်တံဆိပ်ကို ခံယူရရှိလာခဲ့လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း ရိုဂျာကိတ်စမင့်သည် တောင်အာဖရိကတိုက် ထရန်စဗယ်နယ်တွင် စစ်မက်အတွင်း ဗြိတိသျှအစိုးရတို့၏ အမှုတော်ကို သက်စွန့်ကြိုးပမ်း ထမ်းရွက်ရပြီးသည့်နောက် စစ်မက်ပြီးစီးသောအခါ ကွန်ဂိုပြည်သို့ ဗြိတိသျှအစိုးရတို့၏ ကောင်စစ်ဝန်ကြီးရာထူးဖြင့် ချီးမြှင့် ခန့်ထားခြင်း ခံလာရလေသည်။ ထို့နောက် ၁၉၀၁ ခုနှစ် သြဂုတ်လတွင် ရိုဂျာကိတ်စမင့်မှာ ပြင်သစ်အစိုးရပိုင် ကွန်ဂိုမြစ်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ကွန်ဂို ကိုလိုနီနယ်သို့ ဗြိတိသျှအစိုးရတို့၏ ကောင်စစ်ဝန်ကြီးရာထူးဖြင့် နောက် ထပ်ခန့်ထားခြင်း ခံရပြန်လေ၏။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုအခါ ရိုဂျာကိတ်စမင့်မှာ အာဖရိကတိုက် ဗဟိုကျသော ပြည်နယ်ဒေသတို့တွင် အကျွမ်းကျင်ဆုံး တိုင်းရင်းသားတို့၏ သဘာဝကို နားအလည်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်ဟု ထင်ပေါ်ကျော်စောလာ ခဲ့၏။ ၎င်းအပြင် ကွန်ဂိုပြည်မှာလည်း ဘယ်လ်ဂျီယန်ပြည် ဒုတိယ မြောက် လီအိုပိုဘုရင်၏လက်အောက်၌ တိုင်းရင်းသားတို့သည် ယဉ် ကျေးခြင်း မဖြစ်သည့်အပြင် အခွန်ဘဏ္ဍာလေးလံ၍ အတိဒုက္ခကျရောက် လာသည့်အတိုင်း များစွာ ညည်းတွားလာကြလေ၏။ ထိုအခါ ရိုဂျာ ကိတ်စမင့်မှာ မိမိ၏ တာဝန်ဝတ္တရားရှိသည့်အတိုင်း ကွန်ဂိုပြည်၏ ဖြစ်ပျက်လာပုံအခြေအနေတို့ကို အင်္ဂလန်နိုင်ငံခြားရုံးတော်သို့ အစီရင်ခံ စာ တင်သွင်းလေရာ အင်္ဂလန်နိုင်ငံအစိုးရအဖွဲ့မှာ အရေးတယူပြုလုပ်ရန် အကြောင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လေသည်။ အင်္ဂလန် နိုင်ငံခြားရေးဆိုင်ရာအတွင်းဝန်ကြီးဖြစ်သူ လော့လင်းစတုန်းသည် ကွန်ဂိုပြည်၏ ဖြစ်ပျက် လာပုံ အခြေအနေနှင့်ပတ်သက်၍ အခြားသော လက်နက်နိုင်ငံကြီးတို့၏ အစိုးရများထံ အကြောင်းစကား ပြောဆိုခြင်း ပြုလုပ်သည့်အပြင် ဘယ်လ် ဂျီယန်ပြည် ဒုတိယမြောက် လီအိုပိုဘုရင်ထံသို့လည်း ဟုတ်၊ မဟုတ် မှန်၊ မမှန်ကို အကြောင်းစကားပြန်ကြားရန် တောင်းဆိုခြင်းပြုလေ၏။ ဤကဲ့သို့ အင်္ဂလန်နိုင်ငံခြားရုံးမှ တောင်းဆိုချက်ကို ရရှိသည့်ကာလ။ ဘယ်လ်ဂျီယန်ပြည် ဒုတိယမြောက် လီအိုပိုဘုရင်မှာ စိတ်မကျေမနပ် ဖြစ်ပြီးလျှင် အာဖရိကတိုက် ကွန်ဂိုပြည်တွင် မိမိ၏အစိုးရ စီမံအုပ်ချုပ်ပုံ နှင့် ပတ်သက်၍ စွပ်စွဲပြောဆိုချက်သည် အခြေအမြစ် မရှိကြောင်းနှင့် ငြင်းပယ်ခြင်းပြုလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ အင်္ဂလန်နိုင်ငံခြားရေးဆိုင်ရာ အတွင်းဝန်ကြီး လော့လင်း စတုန်းမှာ ကွန်ဂိုပြည်နှင့်ပတ်သက်၍ သေသေချာချာ သက်သေသာဓက နှင့် နောက်ထပ်စုံစမ်းစစ်ဆေး၍ အစီရင်ခံစာ တင်သွင်းစေရမည်ဟု ရိုဂျာကိတ်စမင့်ထံ ဆင့်ဆိုခြင်းပြုလေ၏။ ရိုဂျာကိတ်စမင့်သည် အင်္ဂလန် နိုင်ငံခြားရေးဆိုင်ရာ အတွင်းဝန်ကြီးထံမှ ဆင့်ဆိုချက်ကို ရရှိသောအခါ ကွန်ဂိုပြည် မြို့ရွာနယ်ပယ်များသို့ ကိုယ်တိုင် လှည့်လည်သွားပြီးလျှင် ရောက်ရာအရပ်တိုင်း၌ တိုင်းရင်းသားတို့အား စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း ပြုလေ၏။ တိုင်းရင်းသားတို့မှာလည်း မိမိတို့အပေါ် ဘယ်လ်ဂျီယန် အစိုးရတို့က အခွန်ဘဏ္ဍာကြီးလေးစွာ စီမံခန့်ခွဲပုံ၊ မျက်နှာဖြူ ကုန်သည် ကြီးတို့က အမျိုးမျိုး ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပုံ၊ စစ်သားများက သေနတ်ဖြင့် ရက်ရက်စက်စက် ပစ်သတ်ပုံ စသည်တို့ကို ပြောပြသည်မှာ များစွာ ဝမ်းနည်းကြေကွဲစရာ ကောင်းလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကွန်ဂိုပြည် တိုင်းရင်းသားတို့သည် မိမိတို့၏ပြည်နယ်သို့ မျက်နှာ ဖြူလူမျိုးတို့ လက်ဦးအစ ရောက်လာစဉ်အခါက မိမိတို့တိုင်းရင်းသားများအပေါ် ကောင်းကျိုးချမ်းသာပေးကြမည့် မိုးကျနတ်သားများသဖွယ် ထင်မြင်အောက်မေ့ပြီးလျှင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြိုဆိုခြင်း ပြုခဲ့ကြလေ သည်။ သို့ရာတွင် ထိုမျက်နှာဖြူ လူမျိုးတို့မှာ မိမိတို့ ယုံကြည်ကိုးစားသည့် အတိုင်းမဟုတ်ဘဲ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းကြသဖြင့် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်လာသော် ငြားလည်း သူ့လက်တွင်းမှ ပြေးမလွတ်ဘဲ နေကြရလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရိုဂျာကိတ်စမင့်သည် တိုင်းရင်းသားတို့၏ သနားဖွယ်ရာ ပြောပြ ချက်အရပ်ရပ်တို့ကို ရေးတင် မှတ်သားခြင်းပြုသည့်အပြင် အမေရိကန် သာသနာပြုဆရာကြီး တချို့တို့နှင့်တွေ့၍ ၎င်းတို့က ပြောပြချက်စကား တို့မှာလည်း တိုး၍ ဝမ်းနည်းကြေကွဲစရာကောင်းသည်ကို တွေ့ရလေ သည်။ ဤကဲ့သို့ စုံစမ်းစစ်ဆေး သိရပြီးနောက် ရိုဂျာကိတ်စမင့်သည် စတန်လေပူးမြို့သို့ ပြန်လည်ဆိုက်ရောက်သောအခါ အင်္ဂလန်နိုင်ငံခြားရုံး မှ မိမိအား စုံစမ်းစစ်ဆေးချက် အရပ်ရပ်နှင့်တကွ လန်ဒန်မြို့တော်သို့ လာစေလိုကြောင်း စာတစ်စောင်ကို ရရှိလေရာ ရိုဂျာကိတ်စမင့်မှာ ၁၉၀၄ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလထဲတွင် မီရာသင်္ဘောဖြင့် လန်ဒန် မြို့တော်သို့ လိုက်ပါ သွားရလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541829935253,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b195c6b5-cff3-437c-be3f-9bfd31fa597c.jpg?v=1730241461"},{"product_id":"သခင်တင်မြ-ဗမာပြည်ကွန်မြူနှစ်ပါတီ","title":"ဗမာပြည်ကွန်မြူနှစ်ပါတီ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e[ ၁ ]\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီ အကွဲဇာတ်လမ်း \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eSplit Story of B.C.P (1946 - February)\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ရန်ကုန်မှ - အိန္ဒိယသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကွယ်လွန်သူ အလံနီ ကွန်မြူနစ်ခေါင်းဆောင် သခင်စိုး (၁၉၁၀-၁၉၈၉မေလ)သည် သူကိုယ်ရေးအတ္ထုပ္ပတ္တိ ရေးသားခဲ့ ပါသည်။ ဤသို့ ရေးသားရာတွင် သူပါဝင်ဆောင်ရွက်ခဲ့ ဦးဆောင်ခဲ့သော အမျိုးသားရေးလှုပ်ရှားမှုနှင့် ကွန်မြူနစ်လှုပ်ရှားမှုများကို စနစ် တကျ အစူအစီအစဉ်အတိုင်း ရေးသားခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူအားသန်ရာ နိုင်ငံရေးသဘောတရားရေး အယူအဆများနှင့် ကိုယ်တိုင်ပါဝင်လှုပ် ရှားမှုများကို သင့်သလို မှတ်တမ်းတင်ရေးသားထားသည်ကို လေ့လာ ဖတ်ရှုရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သခင်စိုးသည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီး ၁၉၄၅ ခုနှစ်၊ စက်တင် ဘာလ ၁၇ ရက် (ဦးသိန်းဖေမြင့်က သူ၏ စစ်အတွင်းခရီးသည် ၂ တွင် ၁၉၄၅ နှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၆ ရက်နေ့တွင် သခင်စိုး ကာလ ကတ္တား သူရှိရာသို့ရောက်လာကြောင်း ရေးထားပါသည်။ ဦးသိန်းဖေ မြင့်သည် နေ့စဉ် ဒိုင်ယာရီရေးသူဖြစ်၍ မှန်နိုင်ပါသည်။) သခင်စိုးကအိန္ဒိယသို့ သွားရောက်ခြင်းနှင့် ၁၉၄၅ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလကုန်လောက် တွင် အိန္ဒိယမှ ရန်ကုန်သို့ ပြန်ရောက်လာပုံတို့ကို သူ၏ ကိုယ်ရေး အတ္ထုပ္ပတ္တိတွင် အောက်ပါ အတိုင်း ရေးသားထားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အဲဒီဂျပန်အုပ်စိုးနေတဲ့ ကာလအတွင်းနဲ့ ဂျပန် ဆုတ်ခွာသွား ပြီးတဲ့ ဗမာပြည်အကြောင်းတွေကို သေသေချာချာ၊ ဂဃနဏ သိတဲ့ ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီ အတွင်းရေးမှူးချုပ်ဖြစ်တဲ့ သခင်စိုးနဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ့ချင်တယ်ဆိုပြီး အိန္ဒိယကွန်မြူနစ်ပါတီ အတွင်းရေးမှူးချုပ် ဖြစ်တဲ့ ပီ-စီ-ဂျိုရှီကနေပြီး စာရေးသူကို အိန္ဒိယကိုလာဖို့ ဖိတ်ခေါ်တယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက အိန္ဒိယကွန်မြူနစ်ပါတီတွင် ပေါလစ်ဗျူရိုဝင်သုံးဦး ရှိနေပါတယ်။ အတွင်းရေးမှူးချုပ်ဖြစ်တဲ့ ပီစီ-ဂျိုရှိရယ်၊ ရန်နာဒီဗေး ရယ် နောက်တစ်ဦးက အဲယ်ဒီကာရီဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ပိုင်းက အိန္ဒိယကိုသွားဖို့ ကိစ္စမှာ အခက်အခဲရှိနေပြန်တယ်။ အကြောင်းက စာရေးသူတို့အနေနဲ့ ဂျပန်တော်လှန်ရေးနဲ့ ကွန်မြူ နှစ်ပါတီဝင်တွေဆိုပြီး အင်္ဂလိပ်တွေက သိပ်မယုံကြည်ကြဘူး။ ဂျပန် ကို တော်လှန်တာတစ်ပိုင်း၊ ကိုသိန်းဖေတို့ကို အကူပေးတာက တစ်ပိုင်း ဖြစ်ပြီး စာရေးသူတို့ကို ဂျပန်တိုက်ဖို့ လောက်သာ အသုံးချပြီးတော့ အခွင့်အရေးကျတော့ သိပ်မပေးချင်ကြဘူး။ ဒီအိန္ဒိယကို သွားဖို့ ပြဿနာကို ဘယ်လိုရှင်းရမလဲဆိုတဲ့ ကိစ္စကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် အခွင့်ကောင်းတစ်ခု တွေ့ရှိလိုက်ရပါသည်။ ဒါကဘာလဲဆိုလို့ ရှိရင် အင်္ဂလိပ်တပ်တွေထဲမှာ ဗြိတိသျှကွန်မြူနစ်ပါတီဝင်တွေ ပါလာတယ်။ အဲဒီပါတီဝင်တစ်ယောက်က ဘယ်သူလဲဆိုတော့ လက်ဖတင်နင် (လက်ဖတင်နင်မဟုတ်ပါ။ ကပ္ပတိန်ဖြစ်ပါသည်။ ကပ္ပတိန်အဲန်ဂါး မှာလည်း မေဂျာဖြစ်ပါသည်။ သခင်တင်မြ။) မက္ကင်ဇီလို့ ခေါ်တဲ့ စစ်ဗိုလ်တစ်ဦးပါပဲ။ သူ့တပ်ကို အုပ်ချုပ်သူကတော့ ကပ္ပတိန်တစ်ယောက်ရှိတယ်။ အဲဒီကပ္ပတိန်က ကပ္ပတိန်အဲန်ဂါလို့ခေါ်တဲ့ စစ်ဗိုလ် တစ်ဦးပဲ။ သူက မက္ကင်ဇီထက် ရာထူးကြီးပေမယ့်လို့ ပါတီဝင်အဆင့်ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီ မှာတော့ မက္ကင်ဇီလောက်အဆင့်မမြင့်သူ ဖြစ်နေတဲ့အတွက်ကြောင့် စာရေးသူကို ကိုသိန်းဖေတို့ရှိရာ အိန္ဒိယပြည် ကာလကတ္တားကို ပါတီတာဝန်နှင့် ပို့ပေးစမ်းပါလို့ လက်ဖတင်နင် မက္ကင်ဇီကခိုင်းရင် သူက ပါတီအဆင့်နိမ့်သူမို့ သူပို့ပေးရမယ်ဖြစ်တယ်။ ဒါ့အပြင် ကပ္ပတိန် အဲန်ဂါးဆိုတဲ့ စစ်ဗိုလ်ကလည်း သူကလူလည်၊ သူ့မှာ ကားတွေအမျိုး မျိုးကို ခိုးနိုင်တဲ့ သော့တူတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ဒီတော့ ကာလ ကတ္တားကို စာရေးသူသွားဖို့ တာဝန်ကို မက္ကင်ဇီက လျှို့ဝှက်ပြီး မင်းသွားပို့ရမယ်ဆိုတော့ ကပ္ပတိန်အဲန်ဂါးအနေနဲ့ အကြံထုတ်ရတယ်။ ဒီမှာ ဘယ်လိုအကြံရသလဲဆိုတော့ ဒပ်ချ်ပိုင်တဲ့ အင်ဒိုနီးရှား၊ ဒပ်ခ်ျ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေဖမ်းထားတဲ့ အင်ဒိုနီးရှားသို့ပန်းတွေရှိနေတော့၊ ဒီသုံ့ပန်းတွေကို ကပ္ပတိန် အဲန်ဂါးက ပို့ရမယ့်တာဝန်ကလည်း ရှိနေတော့ စာရေးသူ ကို အင်ဒိုနီးရှားက စစ်သုံ့ပန်းအနေနဲ့ ဆိုပြီးတော့ နာမည်တပ်တယ်။ စာရေးသူကိုတော့ အဲဒီတုန်းကမေးရင် ဂျွန်-မိုက်ကယ်လောရိန်း John Michael Lorraineလို့ပြောပါဆိုပြီးနာမည်ပါတပ်ပေးလိုက်တယ်။တစ်ယောက်တလေကနေပြီး မင်းကို လေယာဉ်ပေါ်မှာ မှတ်မိသွားရင်တော့တို့တော့သွားပြီတာမှတ်ပေတော့ If some one recognises you on the plane, we are gone for လို့ဆိုပြီးသတိပေးစကားလည်း ဆိုလိုက်တယ်။ ဒါနဲ့ လေယာဉ်ပေါ်ကိုခေါ်သွားတယ်။ လေယာဉ်ပေါ် ကိုရောက်တော့ ခရီးသွားလူ့စာရင်းမှတ်တာ ခရီးသည်စာရင်းပေါ့။ စာရေးသူရဲ့ နာမည်ကိုခေါ်ပေမယ့် ကိုယ့်အမည်ကို ကောင်းကောင်း မမှတ်မိဘူး။ လေယာဉ်ပျံပေါ်ရောက်တော့ စာရေးသူနာမည်ဖြစ်တဲ့ “ဂျွန်မိုက်ကယ်လောရိန်း”လို့ခေါ်တာ မထူးမိဘူး။ ခေါ်တဲ့လူကလည်း မြန်လွန်းပြီး လုံးထွေးပြီး ခေါ်တော့မထူးမိဘူး။ ကပ္ပတိန်အဲန်ဂါးက စာရေးသူကို ဒူးနဲ့တိုက်ပြီး “ရက်စ်”လို့ သူကိုယ်တိုင်ထူးမှ ကိစ္စပြီး သွားတယ်။ ဒါက ချီတက်ရေးနဲ့ မဆိုင်တဲ့ကိစ္စပါ။ စာရေးသူကလည်း ဒါနဲ့ လေယာဉ်ပျံစီးပြီးတော့ ကိုသိန်းဖေတို့ရှိရာ ကာလကတ္တားကိုရောက်ခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းက ၁၉၄၅ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁၇ ရက် နေ့၊ အပြန်ကျတော့ ၁၉၄၅ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလကုန် ဇန်နဝါရီလအကူး မှာဖြစ်တယ်။ ပထမ ကာလကတ္တားမှာနေတယ်။ ကာလကတ္တားကနေ ပြီး မီးရထားစီးတယ်။ မီးရထားကလည်း ကာလကတ္တားကနေ ဘုံဘေ ကို မိုင် ၁၈၀၀ လောက်ရှိတယ်။ ဘုံဘေနားရောက်ခါနီး မိုင် ၃၀၀ လောက်မှာ လျှပ်စစ်မီးရထားစီးသွားရတယ်။ လျှပ်စစ်မီးရထားက လေတိုက်သလိုပဲ။ တရှီရှီနဲ့ မီးသွေးနဲ့ မောင်းတဲ့ မီးရထားလို ဂျုံးဂျုံး ဂျိုင်းဂျိုင်း မမြည်ဘူး။ အိန္ဒိယပြည်မှာ မီးရထားစီးရတာ မြန်မာပြည်မှာ ထက်ဆိုးတယ်။ မီးရထားစီးတဲ့လူတွေ အကုန်လုံးမည်းနေတယ်။ ဒီလျှပ်စစ်မီးရထားနဲ့ ကျမှ အဲဒါတွေမတွေ့ရဘဲ ရှိတော့တယ်။ ဟိုမှာ လည်း မြို့ပတ်ရထားရှိတယ်။ လျှပ်စစ်နဲ့ပဲ မောင်းတာပဲ။ အင်မတန် ညင်သာတယ်။ ဘူတာရုံထဲ မီးရထားဝင်လာရင် အသံကျယ်ကျယ် မမြည်ဘူး၊ လေတိုက်သလို တရှီရှီရှဲရှဲပဲမြည်တယ်။ မီးရထားသံလမ်း တွေက ကျယ်တော့ မီးရထားကြီးတွေလည်း ကြီးတယ်။ အဲဒီဘုံဘေ မှာလည်းပဲ စာရေးသူတို့ နိုင်ငံရေးကိစ္စတွေကိုပဲ ဆွေးနွေးကြတယ်။ မြန်မာပြည်လွတ်မြောက်ရေး၊ သူ့ကျွန်ဘဝလွတ်မြောက်ရေးတွေပဲ။ ဒါနဲ့ ဒီဇင်ဘာလကုန်တော့ စာရေးသူပြန်ရတော့မယ်။ အပြန်ကျတော့ ဘုံဘေကနေပြီးတော့ မီးရထားစီးရတယ်။ ကာလကတ္တားကနေ နည်း နည်းလေး သင်္ဘောစီးပြီးတော့ ဒက္ကား (ယခု ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံမြို့တော်)ဒက္ကားကနေ ဗမာပြည်ကို ကုန်းကြောင်းပြန်ခဲ့တယ်။ ပါတီအနေ နဲ့ (အိန္ဒိယပါတီ) ဒီကိစ္စကို မတတ်နိုင်ဘူး။ ဘာအကူအညီပေးသလဲ ဆိုရင် လမ်းသိတဲ့ အိန္ဒိယ ဘင်ဂလီ ကိုရီးယား (ဆက်သားလေး) တစ်ယောက်ကို ထည့်ပေးလိုက်တယ်။ ဒီနယ်မြေတွေ ဖြတ်ဖြတ်လာ တာ တစ်ခါ တက္ကနက် (နတ်မြစ်)ကိုရောက်၊ နတ်မြစ်ကနေ မောင်း တော၊ ဘူးသီးတောင် (မော်တော်ကားရတဲ့အခါရတယ်) ဘူးသီး တောင်ကနေ မြို့ဟောင်း (ယခုအခေါ် မြောက်ဦး)မြို့ဟောင်းကနေစစ်တွေပြန်၊ စစ်တွေကျတော့ တစ်ခါ ပါတီက ရခိုင်ထွန်းကျော် (ဗိုလ်မှူးစံသာကျော်)ဗိုလ်စံသာကျော်နဲ့တွေ့ရန်တို့ ရှိတယ်။ သူတို့က ကုန်သည်၊ ကုန်သည်ဆိုတော့ ကုန်ဈေးနှုန်းတွေကို သိနေတယ်။ ဟိုမှာ ဆိုရင် ဘင်္ဂလားပလေကပ်ဆိုတဲ့ လုံချည်ဟာ ၃ ကျပ်၊ ၅၀ ပြား ကျတယ်။ ရန်ကုန်သိမ်ကြီးဈေးရောက်ရင် ၃၅ ကျပ်ဖြစ်တယ်။ အဲဒီ ကုန်သည်တွေနဲ့ ရောပြီး စစ်ကားတွေနဲ့ ရောပြီး လိုက်လာကြတာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင်ကုတ်ကို ရောက်ခဲ့တယ်။ တောင်ကုတ်ကနေပြီးတော့ တစ်ခါ ကုန်းကြောင်းတစ်တန်၊ မော်တော်ကားတစ်တန်စီးလို့ (ရန်ကုန်)ရောက် လာကြတယ်။*\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုစဉ်က အိန္ဒိယသို့ သခင်စိုးခရီးထွက်ဖြစ်ခဲ့ခြင်းမှာ ကွန်မြူနစ် ပါတီ ဌာနချုပ်ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြသော သခင်သန်းထွန်း၊ ကိုဗဟိန်း၊ သခင်ဗသိန်းတင်၊ သခင်မြသွင်တို့၏ အစီအစဉ်ဖြင့် သွား ရောက်ရခြင်းဖြစ်ပါသည်။ အိန္ဒိယပြည်သို့ လာရောက်ရန် သခင်စိုးကို အိန္ဒိယပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီက ဖိတ်ကြားခဲ့ပါသည်။ ဤသို့ဖိတ်ကြား ပါရန် ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ်ပါတီက အိန္ဒိယကွန်မြူနစ်ပါတီသို့ ဆက် သွယ်အကြံပြုခဲ့သဖြင့် အိန္ဒိယကွန်မြူနစ်ပါတီက သခင်စိုးကို ဖိတ်ကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ၁၉၄၅ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လတွင် ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ ဒုတိယအကြိမ် ကွန်ဂရက်ကျင်းပပြီး ယင်းကွန်ဂရက်က ပါတီအထွေထွေအတွင်းရေးမှူးဖြစ်သော သခင်စိုးကို လက်ရှိဇနီးသည်နှင့် တရား ဝင် ပြတ်စဲခြင်းမပြုသေးဘဲ ပါတီကေဒါအမျိုးသမီး၊ မနှင်းမေကို တိတ်တဆိတ် အိမ်ထောင်ပြုခဲ့သဖြင့် ပါတီစည်းကမ်းအရ မဲအများ ဖြင့် ဆုံးဖြတ်ပြီး ပါတီဝင်အဖြစ်မှ နှစ်နှစ်ရပ်စဲရန် အပြစ်ပေးခဲ့ပါသည်။ ဤသို့ အပြစ်ပေးခံရခြင်းကြောင့် သခင်စိုးသည် စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့ပါသည်။ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော သခင်စိုးအား စောင့်ကြည့်အကူအညီ ပေးရန် ပါတီပေါ်လစ်ဗျူရိုက သခင်စိုးနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသူ ကျွန်တော့် ကို တာဝန်ပေးထားပါသည်။ ကျွန်တော်သည် ပါတီဌာနချုပ် စည်းရုံး ရေးဗျူရို၏ တာဝန်ခံလည်းဖြစ်သဖြင့် ပါတီကေဒါများအား ထိန်း သိမ်းရန် တိုက်ရိုက်တာဝန်ရှိသူဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဩဂုတ်လလယ်လောက်တွင် ကျွန်တော်သည် သခင်စိုး၏ နေအိမ်သို့ ရောက်သွားပါသည်။ သူ ခေတ္တတည်းခိုနေသော အိမ် (ဗားကရာ-ဈေးကလေးရပ်ကွက်မှ သဘာဝဓမ္မ၊ အသင်းအဆောက် အဦ) အောက်ထပ်တွင် သတင်းစာစက္ကူလိပ်ကြီးနှစ်လိပ်ကို တွေ့ရပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဒီစက္ကူလိပ်တွေက ဘာလုပ်ဖို့လဲ သခင်စိုး”ဟု ကျွန်တော်က မေးမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သခင်စိုးက “ဒီမှာ သခင်တင်မြ ခင်ဗျားပါတီက ထွက်လိုက် တော့၊ ကျွန်တော်တို့ သတင်းစာထုတ်ကြမယ်။ သတင်းစာနဲ့ ဆိုရှယ် လစ်ဝါဒ ပြန့်ပွားလာအောင် လုပ်နိုင်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒီစက္ကူလိပ်တွေ ကို ကျုပ်ဝယ်ထားတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် အံ့သြထိတ်လန့်သွားသည်။ သခင်စိုးသည် စိတ်ဓာတ်ကျနေရာမှ သူစိတ်ထင်ရာကို လုပ်ရန်ဆုံးဖြတ်ပြီး ဖြစ်ဟန် တူပါသည်။ ကျွန်တော်သည် သခင်စိုး၏အကြံအစည်ကို လက်မခံ နိုင်ပါ။ “ကျွန်တော် ပါတီက မထွက်နိုင်ပါ သခင်စိုး။ သခင်စိုး အခု ပါတီက နှစ်နှစ် ရပ်စဲခံရတာ၊ မကြာခင်မှာ ပါတီဗဟိုကော်မတီကို အယူခံရင် သခင်စိုးပါတီဝင် ပြန်ဖြစ်မှာပါ။ အခုပ် ပါတီဝင်အများစုက သခင်စိုးကို အပြစ်ပေးတာများလွန်းတယ်။ ခြောက်လလောက်သာ ဖြစ်သင့်တယ်။ သခင်စိုးပဲ ပါတီကို ပြန်ခေါင်းဆောင်သင့်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောထားတွေ ပေးလာကြတယ်။ ဒီအခြေအနေကို ထည့်မစဉ်းစား ဘဲ သခင်စိုးက သတင်းစာထုတ်မယ်။ ကျွန်တော်လည်း သခင်စိုး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45543619428501,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_9f49bcf8-be53-49ed-9ae2-3554c941e29d.jpg?v=1730241645"},{"product_id":"သခင်ဗစိန်-ကျွန်တကာ့ကျွန်ခေါ်လယ်သမားအရေး","title":"ကျွန်တကာ့ကျွန်ခေါ်လယ်သမားအရေး","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအချီးစကား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁) လယ်သမားအရေး၏ သဘော\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            လယ်သမားအရေးဆိုရာ၌ လယ်ယာကိုင်းကျွန်းနှင့် ပတ်သက်၍ လုပ်ကိုင်စားသောက်ကြသော မြန်မာပြည်ရှိ လူများစု၊ ဆင်းရဲသား လူထု ကြီး၏ အရေးကို ဆိုလိုသည်။ လယ်သမားအရေးတွင် လယ်ယာ လုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်သော ပြဿနာများနှင့် လယ်ယာကို လုပ်ကိုင်ကြ သော အလုပ်သမားများ၏ အခက်အခဲ ဖြေဆိုချက်များ ပါရှိရပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာပြည်တွင် တောနှင့်မြို့ ရှိရာ များစွာသော မြန်မာတို့သည် တောရွာများတွင်သာ နေထိုင်ကြ၏။ မြို့ရွာများတွင် နေထိုင်ကြသော မြန်မာဦးရေတို့မှာ တောရွာရှိ မြန်မာများနှင့် နှိုင်းစာက မပြောပလောက် အောင် နည်းပါးပေ၏။ တောရွာများတွင်နေကြသော မြန်မာတို့၌ လယ်ယာ ကိုင်းကျွန်းအလုပ်သာ မည်မည်ရရ ရှိကြ၏။ လယ်ယာများတွင် အငှား ကူလီအဖြစ် လည်းကောင်း၊ လယ်ငှားလုပ်သူအဖြစ် လည်းကောင်း၊ မိမိတို့ပိုင် လယ်မြေကလေးများကို လုပ်ကိုင်ကြရသူများအဖြစ် လည်းကောင်း တို့မြန်မာတို့သည် တောရွာများတွင် အများအားဖြင့် နေထိုင် စားသောက်ကြကုန်၏။ ထို့ကြောင့် အထက်ဖော်ပြရာပါ အလုပ်များအရလုပ်ကိုင်စားသောက်ကြသူများမှာ တောင်သူလယ်သမားများသာ ဖြစ်ကြ၏။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၂) လယ်သမားများ၏ဝန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တိုက်အိမ်ဆောက်ရာတွင် အောက်ဆုံးရှိ အုတ်ချပ်သည် အထက် အုတ်ချပ်များ၏ အလေးဝန်ကို တစ်ဆင့်တစ်ဆင့် အဖိခံရသကဲ့သို့၊ မြန်မာပြည်ရှိ တောင်သူလယ်သမားတို့သည်လည်း အောက်ဆုံးရှိ အုတ် ချပ်ကဲ့သို့ မြန်မာရှိ အထက်တန်းစားအမျိုးမျိုးတို့၏ ဝန်လေးများကို အဖိအနှိပ်အခံရဆုံး ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာပြည်ရှိ တောင်သူလယ်သမားတို့၏ လက်ရှိအခြေမှာ သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ဆိုးရွားလျက်ရှိနေကြ၏။ ၎င်းတို့၏ အခက် အခဲ၊ ဒုက္ခများနှင့် အတွေ့အကြုံများကို စိစစ်ရှာဖွေက ထင်ရှားမည် ဖြစ်ကြောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရာသီဥတုအလိုက် လယ်ယာများကို တစ်သီးသာ လုပ်ကိုင်ကြရ သဖြင့်၊ တစ်နှစ်တွင် အလုပ်မလုပ်ရသော ကျန်ခြောက်လတွင် လယ် သမားတို့သည် အလုပ်လက်မဲ့များသာ ဖြစ်ကြရ၏။ တစ်သီးမှ နှစ်သီး ဖြစ်ရန်ကိုလည်း အစစ ချို့တဲ့နေသဖြင့် မြန်မာတောင်သူလယ်သမားတို့ သည် ထမြောက်အောင်မြင်စွာ မဆောင်ရွက်နိုင်ကြချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လယ်ခွန်၊ လူခွန်၊ သဿမေဒခွန်၊ သီးစားခခွန်၊ စပါးတိုးခွန်၊ ကုလား ချစ်တီးငွေတိုးခွန်၊ မြန်မာငွေချေးသမား အတိုးခွန်တို့ကို တောင် သူလယ်သမားတို့သည် တိုက်ရိုက်ပေးဆောင်နေရသည့်အပြင်၊ လူ အလျောက် လူအသက်ရှင်နေခြင်းငှာ ဆန်စပါးတစ်ခုတည်းနှင့် မပြီးမြောက်သဖြင့် အဝတ်အစား၊ အဆောက်အအုံနှင့် လူ၏ အသုံးအဆောင် များအတွက် သွယ်ဝိုက်သော အခွန်တို့ကိုလည်းပေးဆောင်ကြရသေး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၃) လယ်သမားများ၏ အခြေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မြန်မာလယ်သမားများသည် လူပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ လူကဲ့သို့ သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ နေထိုင်စားသောက်ခြင်းငှာ မတတ်စွမ်းနိုင်ပေ။ အနည်းဆုံး ဝမ်းဝရန်နှင့် ခါးလှရန်ကိုပင် မဖူလုံနိုင် ဖြစ်နေကြ၏။ လယ်အလုပ်အတွက်၊ နံနက်စောစော အိပ်ရာကထပြီး၊ မိုးရွာ၊ နေပူ ကျဲကျဲတွင် ကျွဲ၊ နွားနှင့်ဖက်၍ ထွန်တုံးနှင့် အသက်မွေးကြရ၏။ နံနက်စာ ကို လယ်ကန်သင်းတွင် ထိုင်၍ လယ်ပုစွန်လုံးကို အခွံမချွတ်ဘဲ ပွဲတော် တည်ကြရ၏။ ညနေအိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ သက်ငယ်ခုနစ်ပျစ်၊ ကြမ်းခုနစ်ချောင်းရှိသော တဲကုပ်တွင် ကြယ်မြင်၊ လမြင် အိပ်စက်ကြရ ပြန်သည်။ လယ်သမားများ၏ သားသမီးများမှာ ခေတ်ပညာကို မသင် ကြရ၊ အနည်းဆုံး ဘုန်းကြီး ဦးသုမန၏ တက္ကသိုလ်တွင် ဧဝံမေသုတံ အထိ အချို့ သင်ကြားရပြီး၊ အချို့မှာ အကျိုးအကြောင်း မညီညွတ်သဖြင့် ဧဝံမေသုတံအထိပင် မသင်အံနိုင်ရာ။ ကကြီးရေ ကသတ်ကက်နှင့်ပင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျောင်းထွက်လက်မှတ်ယူကြရတော့၏။ ကျန်းမာရေးနှင့် ပတ်သက်ပြန် လည်း ဘုန်းကြီး ဦးသုမနပင် ဆေးမင်းကြီးသဖွယ် ပြုမူရပြန်သည်။ ကလေးခေါင်းကိုက်က တစ္ဆေမှင်စာပစ်ရခြင်း၊ နတ်အိုးပန်းလဲရခြင်းတို့ကို လုပ်ရသည့်အပြင် စပါးအထွက်များရန်၊ စီးပွားလာဘ်လာဘ တိုးတက် ရန် ဦးရှင်ကြီးတင်ခြင်းနှင့် လယ်စတင်ထွန်ရန် နေ့ကောင်းရက်သာများ ရွေးကြရပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာ့ဗဟုသုတနှင့်ပတ်သက်၍ မြန်မာလယ်သမားတို့ သိရှိချက် တို့မှာ အလွန်နည်းပါးလေသည်။ လေ၊ မြေ၊ မိုး၊ ရေ၊ ကောင်းကင်နှင့် အနီးအနားရှိ လယ်ကန်သင်းများ၊ ကိုင်းပင်များမှ ကျော်လွန်၍ သိရှိရန် အထူးခဲယဉ်းနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာလယ်သမားများမှာ ကျေးရွာတွင် နေထိုင်ကြရာ၊ ကျေးရွာ သူကြီးကို ဘုရင်ခံအဖြစ် အသိအမှတ်ပြု နေကြရပြီး ကာကီဘောင်းဘီနှင့်ပုလိပ်ကိုမြင်က၊ ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်သော ကျား တိရစ္ဆာန်တို့ကို တွေ့ မြင်သောအခါတို့၌ သော်လည်းကောင်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော သရဲသဘက်တို့ကို တွေ့ သည်ဟု ထင်မြင်သောအခါတို့၌သော် လည်း ကောင်း၊ ပြုမူသကဲ့သို့ အနီးဆုံး ကောက်ရိုးပုံသို့ ထွက်ပြေး ပုန်းအောင်း လေ့ ရှိကြခြင်းမှာ များစွာသော လယ်သမား ကျေးတောသားတို့၏ မကြာမီ နှစ်များက အတွေ့အကြုံများပင် ဖြစ်၏။ နိုင်ငံရေးလုပ်ငန်းများ အကျိုးကျေးဇူးအတွက် ပုလိပ်ကိုကြောက်ရခြင်း၊ သူကြီးကို လိုသည် ထက် ပို၍ အသိအမှတ်ပြုရခြင်းတို့မှာ တစ်နှစ်ထက် တစ်နှစ် ပပျောက်စ ပြုလျက်လာပြီ ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသို့ဖြစ်ရာ၊ မြန်မာတောင်သူလယ်သမားတို့၏ နေရေး၊ ထိုင် ရေး၊ စားရေး၊ သောက်ရေး၊ ပျော်ရွှင်ရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ ပညာ သင်ကြား ရေးတို့မှာ လူ၏ စံချိန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်က မရှိသလောက် နည်းပါး လျက်ရှိခြင်းမှာ အမှန်ဖြစ်၏။ မည်သည့်အတွက် ယခုကဲ့သို့ ဆိုးရွား အောက်ကျသော အခြေသို့ ကျရောက်နေရခြင်း အကြောင်းရင်း အမှန်တို့ ကို၊ တို့မြန်မာ တောင်သူလယ်သမားတို့ ကွင်းကွင်းကွက်ကွက် သိရှိ ထင်မြင် သဘောပေါက်လိုက်ကြပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၄) ကံ ဉာဏ် ဝီရိယ မကောင်းလို့ ဆင်းရဲရခြင်းလော \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာများ၊ အထူးသဖြင့် မြန်မာဆင်းရဲသားလူထုကြီးဖြစ်သော မြန်မာတောင်သူလယ်သမားတို့ ယခုကဲ့သို့ သည်းမခံနိုင်လောက်အောင်အောက်ကျသောအခြေသို့ ကျရောက်နေကြရခြင်းကို ကံမကောင်း၍သော် လည်းကောင်း၊ ဝီရိယမရှိ၍ သော်လည်းကောင်း၊ ဉာဏ်မကောင်း၍သော်လည်းကောင်း၊ အသုံးအဖြုန်းများ၍ သော်လည်းကောင်း၊ အပျော် အပါး အားကြီး၍ သော်လည်းကောင်း၊ သတ္တိမရှိ၍ သော်လည်းကောင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခြေအမြစ်ကို မစူးစမ်းသူတို့နှင့် မြန်မာတို့၏ ရန်သူ၊ သွေးစုပ်သမားများ က ဆင်းရဲရသည်ဟု စွပ်စွဲပြောဆိုကြ၏။ အမှန်မှာ ထိုစွပ်စွဲချက်တို့မှာ အခြေအမြစ်မရှိသည့်အပြင် လုံးဝ မှားယွင်းကြောင်းကို လယ်သမား အရေးကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းအားဖြင့် တွေ့ရှိရမည် ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ဗုဒ္ဓဘာသာ စာပေကျမ်းဂန်တို့တွင် အထူးပါရဂူမြောက် တတ် ကျွမ်းသော ရဟန်းပုဂ္ဂိုလ်တို့၊ လူပုဂ္ဂိုလ်တို့အဆိုမှာ၊ ဗြဟ္မာပြည်က အပ် တစ်ချောင်းနှင့် လူ့ပြည်က အပ်တစ်ချောင်းတို့သည် အပ်သွားချင်းသာ ထိဖွယ်ရာရှိ၏။ လောကတွင် လူဖြစ်ရန် ခဲယဉ်း၏ဟု ဆိုကြောင်း၊ မြန်မာတောင်သူလယ်သမားများသည် လူသားစင်စစ်များ ဖြစ်ကြသည့် အပြင်၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အခြားသော အမေရိကန်၊ အင်္ဂလိပ်၊ ရုရှား အစရှိသော လူသားများကဲ့သို့ ပခုံးနှစ်ဖက်ကြားက ခေါင်းပေါက်ကြ၍ မျက်စိနှစ်လုံး၊ နှာခေါင်းနှစ်ပေါက်နှင့် ပါးစပ်ကန့်လန့်များရှိကြခြင်းကို မည်သူမျှ ငြင်းနိုင် ကြမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းပြင် လူဖြစ်ပြန်လည်း ဗုဒ္ဓသာသနာအတွင်း လူဖြစ်ရန် အလွန်ခဲယဉ်း၏ဟုဆိုရာ၊ ဤအချက်တွင်လည်း မြန်မာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင်သူလယ်သမားတို့ အထူးကံကောင်းကြကြောင်းကို ဝန်ခံကြရမည် ဖြစ်၏။ ထိုကောင်းသောကံတို့အပြင် ရာသီဥတုအားဖြင့် လည်းကောင်း၊ မြေဩဇာအားဖြင့် လည်းကောင်း၊ သဘာဝဓမ္မအားဖြင့် လည်းကောင်း၊ ဆန်စပါး၊ ကျွန်းသစ်၊ ရေနံ၊ ဓာတ်သတ္တုတို့နှင့် ပြည့်စုံပေါများသော မြန်မာပြည်တွင် လူဖြစ်ရခြင်းမှာ ပထမတန်း ကံကောင်းသည့်အတွက်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်၏။ သဘာဝဓမ္မအားဖြင့် သာယာဝပြော ပေါများသော တိုင်းပြည်တွင် လူဖြစ်ရခြင်းထက် ကောင်းသောကံရှိမည် မဟုတ်ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝီရိယတည်း ဟူသော ထကြွလုံ့လအရာတွင်၊ အခြားလူမျိုးများ ထက် မသာလျှင်သာ မသာပေမည်၊ ယုတ်လျော့သည်ဟု မဆိုနိုင် မြန်မာလယ်သမားသည် မြန်မာပြည်ကို အုပ်ချုပ်သော မျက်နှာဖြူဘုရင်ခံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထက် ထကြွလုံ့လအရာတွင် ယုတ်လျော့သည်ဟု ငါတို့ မဆိုနိုင်ချေ။ နဖူးကချွေး၊ ခြေမ ဒုတ်ဒုတ်ထိ ကျဆင်းလောက်အောင်၊ ထွန်တုံးကိုင် ရသော မြန်မာလယ်သမား၏ ဝီရိယမှာ မြန်မာပြည် ဟိုက်ကုတ် တရား ဝန်ကြီးချုပ်၏ ပင်ပန်းခြင်းထက် ယုတ်လျော့သည်ဟု လူမှန်က ဆိုနိုင်ရန် ခဲယဉ်း၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဉာဏ်အရာတွင်မူ မြန်မာတို့သည် တစ်ထွာပြက တစ်တောင် မြင်တတ်လေ့ရှိကြ၏။ ကမ္ဘာတွင် တိုးတက်ထွန်းကားနေသော လောက ဓာတ်ပညာ၊ လက်မှုစက်မှုပညာတို့သည် သင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးရှိက တတ်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးရှိကြ၏။ အင်္ဂလိပ်တတ်က မြန်မာတတ်နိုင်၏။ ဂျပန်တတ်က မြန်မာတတ်နိုင်၏။ လောကဓာတ်ပညာ၊ စက်မှုလက်မှု ပညာတို့ကို အင်္ဂလိပ်တစ်ဦးသာ တတ်ရမည် မဟုတ်၊ ထိုပညာတို့သည် အင်္ဂလိပ်တို့၏ ဘိုးဘွားပိုင်ပစ္စည်း၊ အမွေအနှစ်များလည်း မဟုတ်၊ ထာဝရ ဘုရားသခင်ကလည်း အင်္ဂလိပ်တို့သာ ထိုပညာအရပ်ရပ်တို့ကို တတ်ရမည်၊ မြန်မာတောင်သူလယ်သမားတို့ မတတ်ရဟု ဗျာဒိတ်ထားခဲ့ သည်ကို မတွေ့ရ။ ရှေးအခါက ရုရှားကျေးတောသားများကို ကျောက် တုံးကျောက်ခဲ၊ လူအလူနကြီးများဟု ရာဇဝင်များတွင် တွေ့ရှိရ၏။ ယခု အခါမှာမူ၊ ထိုလူအ၊ လူနကြီးတို့သည် လောကဓာတ်ပညာ၊ စက်မှုလက်မှု ပညာအရပ်ရပ်တို့ကို တတ်ကျွမ်းသည့်အပြင် မြန်မာတို့ထက် အထူး သဖြင့် မြန်မာတောင်သူလယ်သမားတို့ထက် အစစအရာရာတွင် သာ လျက် ရှိကြသည်။ လောကတွင် လူအလျောက်လူ၊ သာယာဝပြောလျက် ရှိကြ၏။ အဘယ့်ကြောင့်နည်း၊ မြန်မာတောင်သူတို့ထက် ဉာဏ်ကောင်း ၍လော၊ ကျောက်တိုင် ကျောက်ခဲဟု စွပ်စွဲလောက်အောင် (အ-န) နေသောသူတို့က လျင်သည်၊ ပါးသည်၊ ဖြတ်သည်၊ ဉာဏ်ထက်သည် ဟု အသိအမှတ်ပြုခြင်းခံရသော မြန်မာလယ်သမားများထက် အဆင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45543619231893,"sku":"","price":2070.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b48ae979-4dca-43f5-9ac4-64d8a508c454.jpg?v=1730241702"},{"product_id":"သခင်လှဖေ-ကမ္ဘာ့နိုင်ငံရေးမြေပုံ","title":"ကမ္ဘာ့နိုင်ငံရေးမြေပုံ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိဒါန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခု ဤစာအုပ်ကို ရေးနေသောအချိန်၌ ပိုလန်ပြည်ကလေးကို ဂျာမနီနာဇီတို့က ဝင်လုသည့်ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ဂျာမနီကတစ်ဖက်၊ ပိုလန်၊ အင်္ဂလိပ်၊ ပြင်သစ်တို့ကတစ်ဖက် စစ်ကြေညာပြီး တိုက်ခိုက်လျက် ရှိလေသည်။ အဘယ့်ကြောင့် ဤသို့စစ်ဖြစ်ရသည်ကို အကြောင်းရှာကြစို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကျဉ်းအားဖြင့်ဆိုသော် ဆင်းရဲသားခေါင်းဆောင် လီနင်က တိုင်းပြည်တစ်ခု၌ ဓနရှင်များ၏ စီးပွားရေးအလွန်အမင်း ကြီးကျယ်လာ ပြီး လက်ဝါးကြီးအုပ်၍လုပ်သည့် ကုမ္ပဏီကြီးများ၊ အစုစပ်ဘဏ်များ စသောအဖွဲ့တို့ စုပေါင်းမိလာကြသောအခါ (ဝါ) အင်အားကြီးလာသော အခါ နိုင်ငံချဲ့ထွင်ရေး ဝါဒဖြစ်ပေါ်လာရသည်ဟု ဆိုလေသည်။ ထိုအခါ နိုင်ငံသစ်များကို အပူတပြင်း သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားကြလေသည်။ သို့မှ ပင် ကျွန်နိုင်ငံများတွင် ၎င်းတို့နှင့်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့် ဓနရှင်များ နည်းပါး ခြင်း၊ မြေယာလတ်အမြောက်အမြားရခြင်း၊ ကုန်ချောများ တွင်ကျယ်စွာ ရောင်းရခြင်း၊ ကုန်ကြမ်းကုန်ရိုင်းများကို ဈေးပေါပေါ စရိတ်ကျဉ်း ကျဉ်းနှင့်ရခြင်း၊ တိုင်းရင်းသားအလုပ်သမားများကို အခကြေးငွေ ပေါပေါနှင့် ခိုင်းရခြင်း စသည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို ခံစားနိုင်ပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ခရစ်သက္ကရာဇ် ၁၉၀၀ လောက်အထိ နိုင်ငံကြီးအချင်းချင်း ပဋိပက္ခ အဖြစ်နည်းသော်လည်း စက်မှုလက်မှုလုပ်ငန်းများ တဖြည်း ဖြည်း တိုးတက်လာသောအခါ အရောင်းအဝယ်များလည်း ဖွံ့ဖြိုးလာပြီး တစ်နိုင်ငံနှင့်တစ်နိုင်ငံ ၎င်းတို့၏ကုန်များထွင်ရန် အလုအယက်ရောင်းထုတ်လာကြသဖြင့် အင်္ဂလန်၊ ဂျာမနီ၊ ပြင်သစ်၊ ပေါ်တူဂီ စသော နိုင်ငံများအချင်းချင်း ပဋိပက္ခ ဖြစ်လာရလေသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ၁၉၁၄ ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာစစ်ကြီး အကြီးအကျယ်ဖြစ် ပေါ်လာခဲ့သည်။ အကြောင်းကိုကြည့်ကြစို့ ။ “၁၉၁၄ ခုနှစ် မတိုင်မီ ဂျာမနီပြည်သည် နယ်ချဲ့ရန် လိုလာသည်။ ထိုအခါ အရှေ့ဘက်နိုင်ငံ များကို ချိန်ရွယ်၍ နော့(သ)ပင်လယ်နှင့် ပါရှားပင်လယ်ကွေ့ ကို ဆက်နိုင် ရန် မီးရထားလမ်းဖောက်ဖို့ ကြိုးစားလာသည်။ ၎င်းတို့အကြံအတိုင်း ဖြစ်မြောက်သွားလျှင် အင်္ဂလိပ်တို့ တန်ခိုးအာဏာများ ပါရှားနှင့် အိန္ဒိယ ပြည်တွင် ယုတ်လျော့သွားမည်ဖြစ်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြင်သစ်ပြည်ကလည်း ၁၈၇၀-၇၁ ခုနှစ်တွင် ဂျာမနီနှင့် အချင်း များပြီး အော(လ်)ဆေးလိုရိမ်းနယ်ကို ဂျာမန်တို့အား အပ်ခဲ့ရသည်။ အခွင့်အခါကောင်းလျှင် အော(လ်)ဆေးလိုရိမ်းနယ်ကို ပြင်သစ်တို့က ပြန်လည်ယူလိုသည့် ဆန္ဒများ ပြင်းထန်နေခိုက် အာဖရိကတိုက် မိုရကို နယ်သို့ ဂျာမန်များ ဝင်ရောက်လာခြင်းကြောင့် ၁၉ဝ၄ ခုနှစ်တွင် ပြင်သစ် နှင့် အင်္ဂလန်တို့ မဟာမိတ်စာချုပ် တိတ်တိတ်ပုန်း ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ဖန် ရုရှားကလည်း ဂျပန်နှင့်စစ်ဖြစ်ပြီး အရေးရှုံးသည့် အတွက် အင်္ဂလန်နှင့် မဟာမိတ်စာချုပ် လောလောဆယ် ချုပ်ဆိုလိုက်ပြန် သဖြင့် ၁၉ဝ၇ ခုနှစ်တွင် အင်္ဂလန်၊ ပြင်သစ်၊ ရုရှား စသော သုံးပွင့်ဆိုင် မဟာမိတ်နိုင်ငံများ ဖြစ်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျာမနီပြည်ကမူ သြစတြီးယား၊ ဟန်ဂေရီပြည်၊ ဘူဂေးရီးယားပြည်၊ တူရကီပြည်တို့နှင့်ပေါင်းစပ်၍ မဟာမိတ်စာချုပ် ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဆိုဗီယက်ရုရှားပြည် ကွန်မြူနစ်အသင်း၏ ရာဇဝင်မှတ်တမ်း၌ ကမ္ဘာစစ်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်းအကြောင်းမှာ..ဂျာမနီသည် ပြင်သစ်နှင့် အင်္ဂလန်တို့၏ ကိုလိုနီနိုင်ငံများနှင့် ယူကရိန်း၊ ပိုလန်၊ ဘော(လ်)တစ် နယ်တို့ကို ရုရှားဆီမှ တိုက်ခိုက်လိုခြင်းကြောင့် နယ်ချဲ့ရန် စိုင်းပြင်း သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုရှားပြည်၏ ဇာဘုရင်အစိုးရတို့ကလည်း တူရကီပြည်ကို ခွဲခြမ်း ယူလိုခြင်းအပြင် ရေနက်ပင်လယ်မှ မယ်ဒီတာရေးနီးယန်း ခေါ် မြေထဲ ပင်လယ်သို့ ဆင်းလာသည့် ဒါဒန်နေကမ်းရိုးတန်းကို သိမ်းပိုက်လိုသည့် ပြင် သြစတြီးယား ဟန်ဂေရီပြည်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သော ဂလီရှား နယ်ကိုပါ ယူလိုပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အင်္ဂလန်ပြည်ကလည်း တူရကီပိုင်နယ်များဖြစ်သော ပက်လက်(စ) တိုင်းပြည်မက်ဆိုပိုတေးမီးယားနယ်များကို သိမ်းလိုပြန်သည့်ပြင် ၎င်းတို့ ၏ ကုန်များထက် တွင်ကျယ်စွာရောင်းနေရသည့် ဂျာမန်တို့၏ ကုန်များ ကိုလည်း ပပျောက်သွားရန် လုပ်လိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ပြင်သစ်ပြည်ကလည်း ကျောက်မီးသွေးနှင့် သံ အမြောက်အမြား ထွက်ရှိသည့် ဆားနယ်နှင့် အော်(လ)ဆေးလိုရိန်းနယ်များကို ပိုင်လိုပြန် သည်။ သို့ကြောင့် ဓနရှင်နိုင်ငံများ နှစ်စုကွဲကာ ၁၉၁၄ ခုနှစ်တွင် နယ်များ လုရန် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြရသည်” ဟု ဖော်ပြရေးသားထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ထို့ကြောင့် ဓနရှင်စနစ်အရ တည်ဆောက်ထားသည့် နိုင်ငံတိုင်း တို့မှာ မကြာမကြာ နယ်ချဲ့စစ်များနှင့် ရင်ဆိုင်တိုးနေမည်မှာ မုချပင်။ ၁၉၁၈ ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာစစ်ကြီးအပြီးသတ်သောအခါ လူပေါင်း ၁၀ သန်း ခန့်သေ၍ သန်း ၂၀ကျော်မှာ ဒဏ်ရာအကြီးအကျယ် ရခဲ့ခြင်းကြောင့်စစ်ဖြစ်ပွားရသော နိုင်ငံကြီးများမှာ များစွာ နောင်တရပြီး ကမ္ဘာ့ ငြိမ်းချမ်း ရေးအတွက် နောင်စစ်မဖြစ်ရန် ၁၉၁၈ ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံကြီးများ စုပေါင်း၍ ငြိမ်းချမ်းရေးစာချုပ် ချုပ်ဆိုခဲ့လေသည်။ သို့သော် နယ်ချဲ့ဝါဒနှင့် စစ်မှာ လူသွားရာ အရိပ်ပါသကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ငြိမ်းချမ်းရေးစာချုပ်သော်လည်း ဘာမှအကြောင်းမထူးချေ။ ၎င်းစာချုပ်ပေါ်သည့်နေ့မှစ၍ ယခုအထိ စစ်များ မကြာမကြာ ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ ယခု ဖြစ်ပေါ်နေသည့် စစ်ပါဆိုလျှင် ၁၈ ကြိမ် ရှိလေပြီ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တစ်ကြိမ်ကား။ ။ ၁၉၁၈ ခုနှစ် မှ ၁၉၁၉ ခုနှစ်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                 ပို(လ်)နှင့် ယူကရိန်းလူမျိုးတို့သည် အရှေ့ဘက် ဂလီရှားနယ်ကို \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                 သိမ်းရန် တိုက်လေသည်။ ပို(လ်)တို့ ကနိုင်သဖြင့် ဂလီများကို \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                 ပိုလန်နယ်သို့ သွတ်သွင်းခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ၂ ကြိမ်မြောက်ကား။ ။ ၁၉၁၉ မှ ၁၉၂၁ ခုနှစ်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                  အိုင်ယာလန်ပြည်၌ အိုင်းရစ်လူမျိုးတို့၏ လွတ်လပ်ရေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                  စစ်ပွဲကြီး ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ၃ ကြိမ်မြောက်ကား။  ၁၉၁၉ ခုနှစ်တွင် ရုရှားပြည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                 ဆိုက်ဘေးရီးယားနယ်တွင် ရေကြောင်းဗိုလ်ချုပ်ကြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                  ကော(လ်)ကတ်၊ ရုရှားပြည် တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                  စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဒင်နီကင်း၊ အက်စတိုနီယားနယ်                    \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                  တွင် စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ယူဒီနစ်(ခ)တို့ ခေါင်းဆောင်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                  ဆင်းရဲသားအစိုးရအဖွဲ့ အား ပုန်ကန်ခြင်းကြောင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                  ရုရှားရှပ်နီတပ်သားက တရကြမ်း နှိမ်နင်းခဲ့သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၄ ကြိမ်မြောက်ကား။ ။ ၁၉၁၉-၂၂တွင် မိုရကိုနိုင်ငံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                  ရစ်(ဖ)နယ် ကို စပိန်က တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e              ၅ ကြိမ်မြောက်ကား။ ။ ၁၉၁၉-၂၆ ခုတွင် အာရေးဘီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                     ယားပြည်တွင် အစ်(ဘ)ဆော့နှင့် ဟူစိန်ဘုရင်တို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                     စစ်ဖြစ်ကြပြီး ဟူစိန်ဘုရင် နန်းကျသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e              ၆ ကြိမ်မြောက်ကား။ ။ ၁၉၂၀ ပြည့်နှစ်တွင် ရုရှားပြည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                     က ပိုလန်ပြည်အား တိုက်ခဲ့သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e              ၇ ကြိမ်မြောက်။ ။ ၁၉၂၀ ပြည့်နှစ်တွင် တူရကီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                      ပြည်က အမေနီးယားသမ္မတနိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်ပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                      ရုရှားနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်သည့်လမ်းကြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                     ဖောက်လုပ်ခဲ့သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e              ၈ ကြိမ်မြောက်ကား။ ။ ၁၉၂၀-၂၆ ခုနှစ်တွင် တရုတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                     ပြည်၌ ပြည်တွင်းစစ် အကြီးအကျယ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e              ၉ ကြိမ်မြောက်ကား။ ။ ၁၉၂၁-၂၂ ခုနှစ်တွင် အေရှား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                     မိုင်းနားပြည်ကို ဂရိ(ခ)လူမျိုးတို့က တိုက်ခိုက်လေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                     သို့သော် တူရကီတို့က တစ်လအကြာတွင် နှိမ်နင်းလိုက်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                     ထိုအခါ အေရှားမိုင်းနားတွင် ပျက်စီးဆုံးပါးသည့် တန်ဖိုးငွေစုစုပေါင်းမှာ ရွှေဒင်္ဂါး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                     ပေါင်း ၅၀,ဝ၀ဝ,ဝဝဝ ရှိသည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ၁၀ ကြိမ်မြောက်ကား။ ။ ၁၉၂၅ ခုနှစ်တွင် ဆီးရီးပြည်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                      ပြင်သစ်တို့အား ပုန်ကန်မှုကြီး ပေါ်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ၁၁ ကြိမ်မြောက်ကား။ ။ ၁၉၂၅ - ၃၅ နှစ်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                     တောင်အမေရိကတိုက်တွင် ဂရင်ဂချာကို နယ် အတွက် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    ဘိုလီဗီယားနယ်နှင့် ပရာ့ရေနယ်တို့စစ်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ၁၂ ကြိမ်မြောက်ကား။ ။ ၁၉၂၆-၂၈ ခုနှစ်တွင် တရုတ်ပြည်  \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    ၌ ပြည်တွင်းစစ် အကြီးအကျယ်ဖြစ်ပြီး တရုတ်သမ္မတ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    နိုင်ငံကြီးအဖြစ် တည်ထောင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ၁၃ ကြိမ်မြောက်ကား။ ။ ၁၉၃၁-၃၂ ခုနှစ်တွင် မန်ချူးရီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    ယားပြည်ကို ဂျပန်တို့ အတင်းဝင်ရောက် တိုက်ခိုက် ပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    တရုတ်ဘုရင်ချန်ဆီ ဘိုလင်ကို နန်းချ၍ ၎င်းတို့ သဘောကျ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    ဘုရင်ကို နန်းတင်ပြီး မန်ချူးနယ်ကိုဂျပန်လက်အောက် သွင်းခဲ့သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၄ ကြိမ်မြောက်ကား။ ။ ၁၉၃၂ ခုနှစ်တွင် တရုတ်ပြည်ရှန်ဟဲမြို့၌ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                   တရုတ်စစ်တပ်နှင့် ဂျပန်စစ်တပ်တို့ အချင်းဖြစ်ပွားခဲ့သဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                   ရှန်ဟဲမြို့မှာ ရွှေဒင်္ဂါးပေါင်ပေါင်း ၇ဝ,ဝဝဝ,ဝဝဝမျှ နစ်နာဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၅ ကြိမ်မြောက်ကား။ ။ ၁၉၃၅-၃၆ခုနှစ်တွင် အဘီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                   ဆီနီးယားပြည်အား အီတလီတို့က တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ၁၆ ကြိမ်မြောက်ကား။ ။ ၁၉၃၆ ခုနှစ်တွင် စပိန်ပြည်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                  အီတလီ၊ ဂျာမနီတို့က အားပေးသည့် ပြည်တွင်းစစ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ၁၇ ကြိမ်မြောက်ကား။ ။ ၁၉၃၇ ခုနှစ်တွင် တရုတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                   တစ်ပြည်လုံးကို သိမ်းပိုက်ရန် ဂျပန်တို့ ဝင်ရောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                   တိုက်ခိုက်နေသည်မှာ ယခုတိုင်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ၁၈ ကြိမ်မြောက်ကား။ ။ အနောက်ဘက်ကမ္ဘာခြမ်းတွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    ပိုလန်ပြည်ကို အကြောင်းပြု၍ အင်္ဂလန်၊ ပြင်သစ်၊ ပိုလန်ကတစ်ဖက်၊  \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    ဂျာမနီကတစ်ဖက် စစ်ဖြစ်နေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ယင်းသို့ ဓနရှင်လောကတွင် စစ်ကြီးများ ပွက်ပွက်ရိုက်အောင် မကြာမကြာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့လေပြီ။ နောင်လည်း ဓနရှင်စနစ်တည်နေသ၍ စစ်များ ထပ်တလဲလဲ ပေါ်ပေါက်လာရပေဦးမည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာပေါ်၌ ဓနရှင်စနစ်ကို အမြစ်ပါမကျန်အောင် သုတ်သင် ရှင်းလင်းပစ်နိုင်မှ ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေး ဧကန်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် လျှင် ပွဲပြီး မီးသေဆိုသကဲ့သို့ ယာယီငြိမ်းချမ်းရေးမျှသာ ရပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ကြောင့် ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးကို တကယ်လိုလားသူတိုင်း ကမ္ဘာ့ အရေးအရာကို ဆည်းပူးရပေမည်။ ထိုသို့ဆည်းပူးရာ၌လည်း ကမ္ဘာ့ နိုင်ငံရေး၏ အခြေခံသဘောတရားများကို ဉာဏ်ငုံမိထားရပေမည်။ သို့မှသာ မိနစ်အတွင်း နာရီအတွင်း ပြောင်းလဲနေသည့် ကမ္ဘာ့အရေးများ ကို နားလည်ရန် လွယ်ကူမည်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထို့ကြောင့် ဤစာအုပ်တွင် အရေးကြီးသည့် နိုင်ငံကြီးများ အကြောင်းကို အကျဉ်းချုံး၍ မြေပုံများနှင့် ယှဉ်ပြရေးသား ဖော်ပြလိုက် ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                                                                             သခင်လှဖေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45543618642069,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e49f6ae9-5e61-44a5-a735-e105cfcbf7b2.jpg?v=1730241813"},{"product_id":"သစ္စာနီ-ကပြားဒီမိုကရေစီနှင့်အရပ်ဘက်စစ်ဘက်ဆက်ဆံရေး","title":"ကပြားဒီမိုကရေစီနှင့်အရပ်ဘက်စစ်ဘက်ဆက်ဆံရေး","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကပြားဒီမိုကရေစီနှင့် အရပ်ဘက်စစ်ဘက် ဆက်ဆံရေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဇူလိုင်လ ၉ ရက်နေ့က ဆီဒိုးနား ဟိုတယ်တွင် ကျင်းပခဲ့သော အလုပ်ရုံ ဆွေးနွေးပွဲ တစ်ခုတွင် ရန်ကုန်တိုင်းဝန်ကြီးချုပ် ဦးဖြိုးမင်းသိန်းက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အရပ်သား အုပ်ချုပ်ရေးစနစ် တက်လာပေမယ့် အရပ်ဘက်၊ စစ် ဘက်ဆက်ဆံရေး ဆိုတာ ဒီမိုကရေစီခေတ်မှာ မရှိပါဘူး။ ကာကွယ်ရေး ဦးစီးချုပ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ Protocol အရဆိုရင် ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် Level ပဲ ဖြစ်ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြောကြားခဲ့ရာမှာ အငြင်းပွားဖွယ် ပြဿနာတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာ ကာ နိုင်ငံရေးနှင့် သက်ဆိုင်သော အသိုက်အဝန်း၌ စိတ်ဝင်စားမှု မြင့်တက်သော အကြောင်းအရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ တပ်မတော်ကလည်း ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အစိုးရက လိုအပ်သလို စိစစ်အရေးယူပေးရန် (ဇူလိုင်လ ၁၁ ရက်နေ့) တင်ပြခဲ့ကြောင်း သတင်းထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ တစ်ဖန် ဇူလိုင်လ ၁၂ ရက်တွင် သဘောထား ကြေညာချက် တစ်ရပ်ကို ထပ်မံထုတ်ပြန် ပြန်သည်။ ထိုထုတ်ပြန်ချက်အရ - (၁) ဝန်ကြီးချုပ် ဦးဖြိုးမင်းသိန်း၏ လက်လွတ်စပယ်နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုပုံစံ ပြောကြားချက်သည်၊ (၂) နိုင်ငံတော်အစိုးရ၏ အမျိုးသား ရင်ကြားစေ့ရေး ဦးတည်ချက်ကို ထိ ခိုက်စေသည့် (အပြင်)၊ (၃) စဉ်ဆက်မပြတ် တည်ဆောက်သွားရမည် ဖြစ်သော ရေရှည်ဆက်ဆံရေး လုပ်ငန်းစဉ်များအတွက်လည်း အခက်အခဲ ဖြစ် လာစေနိုင်သူ (ဖြစ်ကြောင်းသုံးသပ်)၊ (၄) (ထို့ကြောင့်) တပ်မတော်အနေဖြင့် အပြုသဘောဖြင့် ရေရှည်ဆက်ဆံရေး မသင့်လျော်သောကြောင့် ရန်ကုန် တိုင်း ဝန်ကြီးချုပ် ဦးဖြိုးမင်းသိန်းအား လိုအပ်သလို စိစစ်အရေးယူပေးရန် အရပ်စကားဖြင့် တိုတိုရှင်းရှင်းပြောရလျှင် ဦးဖြိုးမင်းသိန်းအား ဖယ်ရှားပေးဖို့ ပြောခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဦးဖြိုးမင်းသိန်းကို ဆက်ထားရှိလျှင် တပ်မတော်နှင့် ရေရှည် (အပြုသဘော) ဆက်ဆံသွားရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း အတိအလင်း ဖွင့်ဟပြောဆိုထားတာ တွေ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ရှိအစိုးရအတွက် အကျပ်အတည်းတစ်ရပ်ဖြစ်ကာ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုချဖို့ အခက်အခဲ ကြုံစေရသည်။ တကယ်တော့ ဤပြဿနာ ဖြစ်ရသည်မှာ နဂိုကပင် ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံ၌ ကျင့်သုံးဆောက်တည်နေသော ကပြားဒီမိုကရေစီ (Hybrid Democracy) စနစ်က အရင်းအမြစ် ကျနေလေ သည်။ အတိုက်အခံ NLD ပါတီသည် သောင်ပြို ကမ်းပြိုနိုင်သော်လည်း ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံဥပဒေအရသာ အစိုးရအဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းခွင့်ရှိလေရာ အနောက်ဥရောပနိုင်ငံများကဲ့သို့ တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့် လွတ်လပ်သော ဒီမိုကရေစီအစိုးရပုံစံ မည်သို့မျှ အသွင်မဆောင်နိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။ ဒုသမ္မတ တစ်ယောက်က တပ်မတော်ဘက်က ဖြစ်သည်။ အရေးပါသော ဝန်ကြီး သုံးနေရာ (ပြည်ထဲရေး၊ ကာကွယ်ရေးနှင့် နယ်စပ်လုံခြုံရေး) ဝန်ကြီးများက ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် (အမည်တင်သွင်း) ခန့်အပ်သူများ ဖြစ်သည်။ လွှတ် တော်ထဲတွင် ၂၅ ရာခိုင်နှုန်းသော တပ်မတော်သား ကိုယ်စားလှယ်တွေက အဓိကကျသော ဥပဒေများကို (ဥပမာ ၄၃၆ ပြင်ဆင်ရေး) ချုပ်ကိုင်၍ ထား သည်။ အရပ်တစ်ပိုင်း၊ စစ်တစ်ပိုင်းအုပ်ချုပ်ရေး၊ အရပ်ဘက်၊ စစ်ဘက်တွဲစပ် နေသော အုပ်ချုပ်ရေး ပုံစံ၊ဒါကြောင့်လည်း ဒီမိုကရေစီက ကပြားဒီမိုကရေစီ ဟု ဆိုရခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးဖြိုးမင်းသိန်း စကားများက စစ်မှန်သော ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံများတွင် ကျင့်သုံးနေသော စနစ်ကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ (ဒီမိုကရေစီ ခေတ် ဟူသော စကားအစား စစ်မှန်သော ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံများတွင်ဟု သုံးစွဲ သင့်သည်)။ ယခု အသုံးအနှုန်းကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံကို ရည်ရွယ်ပြောဆို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသလို ဖြစ်သွားသည်။ စစ်မှန်သော ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံများတွင် ကာကွယ်ရေး ဦးစီးချုပ်ဟူသည်မှာ ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီး လက်အောက်တွင်သာရှိရသည့် ဝန်ထမ်း အကြီးအကဲသာ ဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ ဖဆပလ ပါလီမန်ခေတ် အစိုးရအဖွဲ့တွင် ဦးဗဆွေသည် ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဖြစ်ကာ ဗိုလ်ချုပ်နေဝင်း သည် တပ်မတော်ကာကွယ်ရေး ဦးစီးချုပ်အနေဖြင့် ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီး၏ အမိန့်ကို နာခံရသည်။ အစိုးရအဖွဲ့ (ကက်ဘိနက်) နှင့် အစိုးရဝန်ထမ်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကွဲကွဲပြားပြားရှိသည်။ သမ္မတ၊ ဝန်ကြီးချုပ်နှင့် ဝန်ကြီး များသည် အစိုးရအဖွဲ့ ဝင်များဖြစ်၍ ကာကွယ်ရေး ဦးစီးချုပ် အပါအဝင် ကျန်သူများမှာ အစိုးရ ဝန်ထမ်းများသာ ဖြစ်သည်။ ဝန်ကြီးလက်အောက်တွင် အတွင်းဝန် (ယခု အမြဲတမ်းအတွင်းဝန်များ) ညွှန်ချုပ်များ ရှိရသည်။ ဒါကို ရည်စူး၍ ဦးဖြိုးမင်းသိန်းက Protocol(အင်္ဂါစဉ်အရ) တပ်မတော် ကာကွယ် ရေး ဦးစီးချုပ်ဆိုတာ ညွှန်ချုပ်အဆင့် Level ဟု ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ အခြေအနေမှာမူ ထိုသို့မဟုတ်၊ ၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၃ ရက်နေ့က ထုတ်ပြန်ခဲ့သော သမ္မတရုံး၏ အမိန့်ကြော်ငြာစာအမှတ် (၃၂\/ ၂၀၁၆) အရ ပြည်ထောင်စုအင်္ဂါစဉ်တွင် တပ်မတော် ကာကွယ်ရေး ဦးစီးချုပ် ၏ အင်္ဂါစဉ်သည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်အရ အဆင့် (၈) ဖြစ်သည်။ မူလက အဆင့် (၇) ဖြစ်ကာ နိုင်ငံတော်၏ အတိုင်ပင်ခံရာထူး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသဖြင့် နောက်တစ်ဆင့် ဆုတ်ပေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် ဦးဖြိုးမင်းသိန်း ပြောသလို တပ်မတော် ကာကွယ်ရေး ဦးစီးချုပ်အဆင့်သည် (မြန်မာနိုင်ငံ၌) ညွှန်ချုပ်အဆင့်မကပါ။ သို့သော် အနောက်တိုင်း ဒီမိုကရေစီ နိုင်ငံများတွင်မူ ညွှန်ချုပ်အဆင့်သာ ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် ယခု ငြင်းခုံနေကြ သူများ နှစ်ဖက်စလုံး မမှားကြပါ။ မှားနေတာက ကျွန်တော်တို့ လက်ရှိကျင့် သုံးနေသော ကပြားဒီမိုကရေစီ စနစ်သာ ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                                    \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                                                 သူရိယအလင်း ဂျာနယ်၊ ၁၉-၇-၂၀၁၇။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအစိုးရ၊ အရပ်ဘက် အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ပြည်သူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် (PACE) ဟု အတိုကောက် ခေါ်ဝေါ်သော ရွေး ကောက်ပွဲဆိုင်ရာ ပြည်သူ့ လှုပ်ရှားမှုအဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ထိုအဖွဲ့ ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ အသွင်ကူးပြောင်းရေးကာလ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ပြည် သူလူထု၏ ဒီမိုကရေစီရေး မျှော်မှန်းချက်များကို သိရှိကာ ဦးဆောင်သူများ အနေဖြင့် လိုက်အောင် ကိုက်ညီသလို ဆောင်ရွက်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ ထို အကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်၍ ကောက်ယူထားသည့် စစ်တမ်းကို ဇန်နဝါရီ လ ၂၅ ရက် (၂၀၁၈) က ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။ ၂၀၁၇ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ လ ၅ ရက်မှ ၁၁ ရက်အထိ အချိန်အတွင်း မြန်မာနိုင်ငံ တိုင်းဒေသကြီးနှင့် ပြည်နယ် ၁၄ ခုရှိ မြို့နယ်ပေါင်း (၂၅၄) မြို့နယ်မှ လူများ (စုစုပေါင်း ၂၈၀၈ ယောက်) ကို တွေ့ဆုံမေးမြန်းကာ သတင်းအချက်အလက် ရယူ ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစစ်တမ်းအရဆိုရင်တော့ အားရစရာ မကောင်းလှ။ (၁) အချင်း ချင်း လူ့အဖွဲ့ အစည်းအတွင်း အပြန်အလှန် ယုံကြည်မှုမှာ သုံးနှစ်အတွင်း အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ (၂) နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများ၌ ပြည်သူများ ပါဝင်မှုမှာလည်း အလွန်နည်းပါးသည်ဟု ဆို သည်။ (ဥပမာ-အလုပ်သမား၊ လယ်သမား အရေးကိစ္စများတွင် သက်ဆိုင် ရာ အဖွဲ့ အစည်းကသာ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်နေကြတာ တွေ့ရသည်။) ပြည်သူလူထုသည် မိမိတို့ဒေသနှင့်ဆိုင်သော ကိစ္စရပ်များ (လှုပ်ရှားမှုများ) ကိုသာ စိတ်ဝင်စားကြသည်။ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို မိမိအနေဖြင့် သုံးသပ်တင် ပြရလျှင် ၁၉၈၈ ခုနှစ်ကစ၍ စစ်အာဏာရှင်အစိုးရ ပြုတ်ကျခဲ့သော အရေး အခင်း တစ်လျှောက် လှုပ်ရှားခဲ့ရသဖြင့် ပြည်သူလူထုသည် နိုင်ငံရေး ခြေကုန် လက်ပန်းကျနေ၍လည်း ဖြစ်သည်။ ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို ကူးပြောင်းနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် မိမိတို့ ဆက်လက်ပါဝင်စရာ မလိုတော့ဟု တက်ထောင်လိုက်ခြင်း (စိတ်လျှော့လိုက်ခြင်း) လည်း ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ချက် ကျပ်တည်း ဆင်းရဲလွန်းသဖြင့် ထမင်းနပ်မှန်အောင်၊ လူတန်းစေ့နေနိုင်အောင် ကြိုးပမ်း နေရသဖြင့် နိုင်ငံရေးဘက် လှည့်မကြည့်နိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ မှန်မှန် ကန်ကန် သုံးသပ်ရန် လိုပါသည်။ ပြည်သူလူထု နိုင်ငံရေးနိုးကြားမှု ဇီးရိုးဟု အကဲဖြတ် တာမျိုး မဖြစ်စေချင်။ (၃) အခြေခံဥပဒေ ပြင်ဆင်ရေးနှင့် သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ ကိစ္စများတွင် ဖြေဆိုမှု မရှိသလောက်ပင်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည့် ဤကိစ္စ (၂) ရပ်စလုံးမှာ သာမန်ပြည်သူများနှင့် နီးစပ်သော၊ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်သော ကိစ္စများ မဟုတ်။ တကယ်တော့ ယေ ဘုယျ ပြည်သူအများစုဆိုသည်မှာ ဦးဆောင်မှုပေးနိုင်သော ခေါင်းဆောင် နောက်လိုက်ပါရန် အသင့်ရှိသည့် နောက်လိုက်ကောင်းများသာ ဖြစ်လေ သည်။ ဤကိစ္စများ ကို သူတို့ စိတ်မဝင်စားလှဆိုသဖြင့် စိတ်ပျက်ရန် မရှိ ပါချေ။ (၄) အစိုးရနှင့် ရွေးကောက်ခံ ကိုယ်စားလှယ်များ၏ စွမ်းဆောင် ရည်နှင့် ပတ်သက်၍ မေးရာတွင်မူ ဖြေဆိုသူ သုံးပုံတစ်ပုံကမူ ကျေနပ်မှု ရှိ သည်ဟု ဆိုကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဤအချက်က အခြားသူများအတွက် မဟုတ်ဘဲ NLDပါတီ (အစိုး ရ) အတွက် ပြဿနာ ဖြစ်သည်။ ထောက်ခံမှုကျဆင်းနေတာ သိသာသည်။ ၂၀၂၀ ရွေးကောက်ပွဲမတိုင်မီ အချိန်မီ ပြင်ဆင်နိုင်ရန် အရေးကြီးသည်။ NLD ပါတီ ပထမဗဟိုကော်မတီ အဋ္ဌမအကြိမ် အစည်းအဝေးတွင် သဘာ ပတိအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည့် ဗဟိုကော်မတီဝင် မွန်ပြည်နယ် ဝန်ကြီးချုပ် ဒေါက်တာအေးဇံက “မိမိတို့ရာထူး၊ ဂုဏ်သိက္ခာ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမှုတို့ကို အလေးမထားဘဲ ပြည်သူလူထု ဝမ်းဝဝနှင့် ဘဝလှလှတွင် နေနိုင်ရေး အဓိက ထားရန်” ပြောကြားသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဤပြည်သူတွေ ဝမ်းဝဖို့ပြောသော ပုဂ္ဂိုလ်ပင် သိပ်မကြာခင် ကုန် ဈေးနှုန်း ကျဆင်းအောင် ပြည်သူတွေ ဟင်းတစ်မည်တည်း ချက်စားဖို့ တိုက်တွန်းပြန်သည်။ အဓိကကတော့ ပြည်သူနှင့် ကင်းကွာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖေဖော်ဝါရီလ ၃ ရက်နေ့က Orchid Hotel တွင် DVB သတင်းဌာနက “ဒီမိုကရေစီအတွက် အရပ်ဘက် အဖွဲ့ အစည်း (CSO) တွေက အထောက် အကူပြုရဲ့ လား” ခေါင်းစဉ်ဖြင့် Debate လုပ်ရာတွင် ဤအချက်ကို ပါဝင် ဆွေးနွေးသူများက ထောက်ပြခဲ့ကြတာ တွေ့ရသည်။ ဤအစိုးရသည် တက်လာစက “ပွင့်လင်းမြင်သာမှု” ကို ဦးစားပေး ပြောဆိုခဲ့သည်။ ဒေါ်စုက သူအာဏာရသည်နှင့် မြစ်ဆုံရေကာတာ တည်ဆောက်ရေး စာချုပ်ကို ပြည်သူ လူထုကို ဖွင့်ထုတ်ချပြမည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်အထိ သူကိုယ် တိုင်ပင် (ဤစာချုပ်ကို) မြင်ရ ကြည့်ရဦးမည် မထင်ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုပွဲတွင် ဆွေးနွေးသူများက ဒီမိုကရေစီ ပီပီပြင်ပြင် ဖော်ဆောင်နိုင် သော အနေအထား မဟုတ်သဖြင့် အစိုးရ၏  ဆောင်ရွက်နေရသော အကျပ် အတည်းများကို နားလည်သဘောပေါက်ကြောင်း၊ သို့သော် ထိုသို့သော အခက်အခဲများကို အစိုးရက ပြည်သူကို အသေအချာ ပွင့်လင်းမြင်သာစွာ ချပြဖို့ လိုကြောင်း၊ သို့မှသာ တကယ့်အစိုးရက အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော အခြေအနေတွင် ပြည်သူလူထုက နည်းမှန်လမ်းမှန် ရပ်တည်ကူညီ နိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ လက်ရှိ အခြေအနေတွင် ငြိမ်းချမ်း ရေးက ဝေလာဝေး၊ ဒီမိုကရေစီက ပီပီပြင်ပြင်မရသေး။ ဆင်းရဲမွဲတေမှု၊ ဘဝ မလုံခြုံမှု၊ အလုပ်လက်မဲ့၊ ကျူးကျော်၊ ရာဇဝတ်မှုထူပြော၊ အထွေထွေ ဒုက္ခအကျပ်အတည်း ဝန်းရံနေသော ပြည်သူတွေက ဘာကြောင့်ဆိုတာ အစိုးရက ချပြတာ သူတို့ သိသင့်သလောက် သိချင်သည်။ လှော်ရင်း နစ်နေတယ်ဆိုရင် လှေဝမ်းပေါက်နေလို့ပဲ။ ဘယ်နေရာက ပေါက်သလဲ။ ထိုအပေါက်ကို ဘယ်လိုဖာမလဲ။ ထိုပွဲကို တက်ရောက်ကာ ပါဝင်ဆွေးနွေး သူတစ်ဦးဖြစ်သည့် NLD ပါတီ ဗဟိုပြန်ကြားရေး ကော်မတီဝင် မုံရွာ အောင်ရှင်ကတော့ NLD သည် CSO များနှင့် ကျောချင်းကပ်လျက် ဖြစ် ကြောင်း၊ NLD အားကိုးသည့် အဖွဲ့ အစည်းများ ဖြစ်ကြောင်း ပြန်လည် ဆွေးနွေးသွားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တကယ် တိုးတက်ချင်တယ် ဆိုရင်တော့ အစိုးရ (ပါတီလွှတ်တော် အပါအဝင်) သည် ပြည်သူလူထုနှင့်သော် လည်းကောင်း၊ ပြည်သူလူထု၏ ပေါင်းကူးတံတား ဖြစ်သော အရပ်ဘက် အဖွဲ့ အစည်းများနှင့်သော် လည်းကောင်း အဆက်မပြတ် ကောင်းမြတ်သော ထိတွေ့မှု ရှိနေဖို့ လိုအပ်လှပေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                                                     သူရိယအလင်း ဂျာနယ်၊ ၁၄-၂-၂၀၁၈။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45543612678293,"sku":"","price":1980.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_372a3b99-03cb-418d-8c71-6cace5a1dbff.jpg?v=1730242215"},{"product_id":"သိန်းဖေမြင့်-၁၉၃၀တစ်၀ိုက်မြန်မာနိုင်ငံရေးသမိုင်း","title":"၁၉၃၀တစ်၀ိုက်မြန်မာနိုင်ငံရေးသမိုင်း","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၃၀ တစ်ဝိုက်က ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးကပ်ကြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၃ဝ တစ်ဝိုက်က တစ်ကမ္ဘာလုံးရှိ အရင်းရှင်နိုင်ငံတိုင်းမှာ စီးပွားရေး၊ ကပ်သင့်ခဲ့တယ်။ အရင်းရှင်နိုင်ငံကြီးများ တိုက်ရိုက်အုပ်စိုးသော ကိုလိုနီ နိုင်ငံများတွင်သော်လည်းကောင်း၊ သွယ်ဝိုက် သြဇာပျံ့နှံ့ရာ ကိုလိုနီတစ်ပိုင်း နိုင်ငံများတွင်သော်လည်းကောင်း စီးပွားရေးကပ် ကူးစက်ပျံ့နှံ့ခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တချို့နိုင်ငံများမှာ ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်ထက် အနည်းငယ်စောပြီး၊ တချို့နိုင်ငံများမှာတော့ ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်ထက် အနည်းငယ် နောက်ကျကာ စီးပွားရေးကပ် ဖြစ်ကြတယ်။ အချို့နိုင်ငံများမှာတော့ ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်မှ စပြီး ၁၉၃၃ ခုကျမှ ဆုံးသွားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုဗီယက်ယူနီယံမှတစ်ပါး ကမ္ဘာရှိ နိုင်ငံတိုင်းသို့ စီးပွားရေးကပ် ကြီး ဆိုက်ရောက်ခဲ့တယ်။ ဆိုရှယ်လစ်စနစ် ထွန်းကားနေတဲ့ ဆိုဗီယက် ယူနီယံရဲ့ အကျယ်အဝန်းဟာ ကမ္ဘာမြေပြင်ရဲ့ ၆ ပိုင်း ၁ ပိုင်း ရှိတဲ့အတွက် ကမ္ဘာမြေပြင်ရဲ့ ၆ ပိုင်း ၅ ပိုင်းဟာ စီးပွားရေးကပ်ကြီးရဲ့ ဒဏ်ကို ခံလိုက်ရ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ဒီစီးပွားရေးကပ်ကြီး ဘာ့ကြောင့်ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းများနှင့် ပတ်သက်လို့ အငြင်းပွားနိုင်တယ်။ သို့သော် ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်တစ်ဝိုက်မှာ အရင်းရှင်စီးပွားရေးကပ်ကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ဖြစ်ရပ်နှင့်ပတ်သက် လို့တော့ မငြင်းနိုင်ကြတော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးကပ်ကြီးဖြစ်တဲ့အတွက် အထင်ရှားဆုံးရလဒ်က ဘာလဲ။ စက်မှုလုပ်ငန်းမှာ ကုန်ထုတ်လုပ်မှု ကျဆင်းခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်အား အတောင့်တင်းဆုံးနှင့် အကြီးကျယ်ဆုံး အရင်းရှင်နိုင်ငံ ဖြစ်တဲ့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှာ အဆိုးရွားဆုံးဖြစ်ခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၂၉ ခုနှစ်က စက်မှုလုပ်ငန်း ကုန်ထုတ်လုပ်မှုပမာဏကို ၁ဝဝ ထားလျှင် ကပ်ဆိုက်သောနှစ်များမှာ တစ်ဖက်ပါအတိုင်း တွေ့ရမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂရိတ်-ဗြိတိန်အနေနှင့်ကြည့်လျှင် ဒီစီးပွားရေးကပ်ကြီး အတော အတွင်းမှာ   အခြားအရင်းရှင်နိုင်ငံကြီးများလောက် မဆိုးရွားဘူးလို့ ထင်ရ သော်လည်း ၁၉၁၃ ခုနှင့်စာလျှင် ကုန်ထုတ်လုပ်မှုဟာ များစွာကျဆင်းနေကြောင်း တွေ့ရတယ်။ (၁၉၁၃ ခု ဆိုတာကတော့ ပထမကမ္ဘာစစ်ကြီး မဖြစ်ခင် ကမ္ဘာမှာ ဗြိတိန် ဗိုလ်စွဲနေစဉ်ကာလဖြစ်ပါတယ်။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၁၃ ခုနှစ်မှာ ဗြိတိန်ရဲ့ စက်မှုလုပ်ငန်း ကုန်ထုတ်လုပ်မှု ပမာဏ ဟာ ၁ဝဝ ဖြစ်ခဲ့လို့ရှိရင် ၁၉၃၂ ခုနှစ်မှာ ၈၂ ဒသမ ၅ သာလျှင် ဖြစ်နေ တယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကမ္ဘာ့စီးပွားရေး ကပ်ကြီးအတွင်းမှာ စက်မှုလုပ်ငန်း ကုန်ထုတ် လုပ်မှု ကျဆင်းရုံမက စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်း ကုန်ထုတ်လုပ်မှုလည်း ကျဆင်းခဲ့တာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စီးပွားရေး အဆောက်အအုံကြီးရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအနေနှင့် တစ်ပိုင်းကကျလျှင် အခြားတစ်ပိုင်းကလိုက်ပြီး ရိုးရိုးကျဆင်းရုံ မကဘူးဗျ။ အရင်းရှင်စနစ်လက်အောက်မှာ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်း ကုန်ထုတ်လုပ်မှုဟာစက်မှုလုပ်ငန်းကုန်ထုတ်လုပ်မှုရဲ့ လက်အောက်ခံဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်း ကုန်ထုတ်လုပ်မှု ကျဆင်းရုံမက စိုက်ပျိုးရေး ထွက်ကုန်ပစ္စည်း ဈေးနှုန်းတွေကလည်း ဒလဟော ကျဆင်းသွားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရင်းရှင်လောကမှာ တန်ခိုးအကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ လက်ဝါးကြီးအုပ် အရင်းရှင်ကြီးများနှင့် ဘဏ္ဍာအရင်းရှင်ကြီးများဟာ စီးပွားရေးကပ်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါမှာ “ကမ္ဘာမီးလောင် သားကောင်ချနင်း” ဆိုတဲ့ စကား အတိုင်း ကျင့်သုံးကြတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုယ့်ထက်အားနည်းသူများကို ချနင်းပြီး စီးပွားရေးကပ်ကြီးရဲ့ လောင်မြိုက်မှုမှ ရှောင်ကွင်းရန် ကြိုးစားကြတယ်။ ကိုယ့်ထက်အားနည်း သော စက်မှုကုန်ထုတ်လုပ်ငန်းများ၊ ကုန်ထုတ်လုပ်မှု အသေးစားများ၊ ငွေရေးကြေးရေးလုပ်ငန်း အသေးစားများ စသည်တို့ကို ဝါးမျိုကြတယ်။ ကိုယ့်ထက်အားငယ်သော ပြိုင်ဘက်များကို သတ်ကြတယ်။ တွက်ကိန်း မမိသော လုပ်ငန်းများကို ပိတ်ပစ်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါကြောင့် အရင်းရှင်အငယ်စားများ၊ ကုန်ထုတ်လုပ်သူ အငယ်စား များ စသည်ဖြင့် အများအပြား ပျက်စီးကြတယ်။ သူတို့ထံမှာ အလုပ်လုပ် သောအလုပ်သမား အများအပြား အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ဝါးကြီးအုပ် အရင်းရှင်ကြီးများဟာ စီးပွားရေးကပ်ကြီးရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို အလုပ်သမားများပခုံးပေါ်သို့ လွှဲပြောင်းတင်ပို့လိုက် တယ်။ အလုပ်သမားတွေရဲ့ အခကြေးငွေကို လျှော့လိုလျှော့၊ သတ်မှတ် ထားသောအချိန်တွင်း ပိုခိုင်းလိုခိုင်းနှင့် ခေါင်းပုံဖြတ်သွေးစုပ်မှုကို ပိုပြင်း ပြင်းလုပ်လိုက်တယ်။ သည်မျှနှင့်မလုံလောက်သေးလျှင် အလုပ်သမား တွေကို ထုတ်ပစ်လိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ဝါးကြီးအုပ် အရင်းရှင်ကြီးများဟာ စီးပွားရေးကပ်ကြီးရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို တောင်သူလယ်သမားတွေရဲ့ ပခုံးပေါ်သို့လည်းလွှဲပြောင်းပေးလိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောင်သူလယ်သမားတွေ ထုတ်လုပ်တဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေကို ဈေးနှိမ်လိုက်တယ်။ သူတို့ဟာ စီးပွားရေးကပ်ကြီးရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေ ကို ကိုလိုနီနှင့် ကိုလိုနီတစ်ပိုင်းနိုင်ငံများမှ ပြည်သူလူထု ပခုံးပေါ်သို့လည်း လွှဲပြောင်းတင်ပို့လိုက်တယ်ဗျာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထက်မှာ ရှင်းပြခဲ့တဲ့အတိုင်း လက်ဝါးကြီးအုပ်အရင်းရှင်များ (ဝါ) အားအကြီးဆုံးသော ငွေကြေးရှင်ကြီးများက “ဘယ်သူသေသေ ငတေမာ ပြီးရော” ဆိုတဲ့ သဘောမျိုးနှင့် စီးပွားရေးကပ်ကြီးမှ ဆင်းသက် လာတဲ့ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းဖို့ ကြိုးစားလေတော့ အလုပ်သမား အများအပြားဟာ အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်ကုန်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စီးပွားရေးကပ်ကြီးရဲ့ ပထမဆုံးသော ရလဒ်ဟာ အလုပ်လက်မဲ့ ပြဿနာဖြစ်တယ်။ တစ်ဖက်မှာ မရောင်းရတဲ့ကုန်ပစ္စည်းတွေက ပုံနေ တယ်။ စက်ရုံအလုပ်ရုံများစွာ ပိတ်ထားရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခြားတစ်ဖက်မှာ စားရမဲ့သောက်ရမဲ့ အလုပ်လုပ်ချင်လျက် မလုပ်ရသော အလုပ်လက်မဲ့လူဦးရေက သန်းချီပြီး ရှိနေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂရိတ်ဗြိတိန်မှာ အလုပ်လက်မဲ့ဦးရေဟာ ၃ သန်း၊ ဂျာမနီမှာ ၅ သန်းနှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှာ ၁၀ သန်း စသည်ဖြင့် ဖြစ်ခဲ့တယ်။ သည်မျှမက ရက်ပိုင်းလောက် သို့မဟုတ် နာရီပိုင်းလောက် အလုပ်လုပ်ရပြီး ကျန်အချိန်တွေမှာ အလုပ်မရှိတဲ့ အချိန်ပိုင်းအလုပ်လက်မဲ့တွေက ၁ဝ သန်းကျော် ရှိသေးတယ်။     သန်းပေါင်းများစွာသော တောင်သူလယ်သမား များဟာလည်း ဆင်းရဲကျပ်တည်းကုန်ကြတယ်။ အလုပ်အကိုင် ပျက်ကုန် ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာမြေပြင်ရဲ့ ၆ ပိုင်း ၅ ပိုင်းပေါ်မှာ တည်ရှိတဲ့ အရင်းရှင်နိုင်ငံ များ၊ အရင်းရှင်ဩဇာအောက် ကျရောက်နေသော    နိုင်ငံများ၊ ကိုလိုနီနှင့်ကိုလိုနီတစ်ပိုင်း နိုင်ငံများ၊ ရှိသမျှသော နိုင်ငံများမှာ လုပ်သားပြည်သူတွေ ရဲ့ ဘဝကံကြမ္မာဟာ ဆိုးရွားလှပါတယ်။ သည်အထဲမှာ အိန္ဒိယပြည်၊ မြန်မာပြည်တို့လို နယ်ချဲ့လက်အောက်ခံ ကိုလိုနီနိုင်ငံများမှ လုပ်သားပြည် သူတွေရဲ့ ဘဝကံကြမ္မာက အဆိုးဆုံးဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ဝါးကြီးအုပ် အရင်းရှင်ကြီးများဟာ စီးပွားရေးကပ်ကြီး ဆိုက် ရောက်လာတော့ ကြီးနိုင်ငယ်ညှဉ်းလုပ်ကြရုံမက အချင်းချင်းလည်း ပြိုင်ကြ ဆိုင်ကြ၊ တိုက်ကြခိုက်ကြနှင့် ပဋိပက္ခတွေ ပြင်းထန်လာတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာနှင့်တစ်ဝန်း စီးပွားရေးအခြေအနေကျဆင်းပြီး လုပ်သားပြည် သူတွေရဲ့ ဝယ်အား နည်းပါးလာသည်နှင့်အမျှ လက်ဝါးကြီးအုပ် အရင်း ရှင်ကြီးတွေရဲ့ ဈေးကွက်က ကျုံ့လာတယ်။ နိုင်ငံတကာ ကူးသန်းရောင်း ဝယ်ရေး များစွာကျဆင်းလာတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဈေးကွက် ကျုံ့လာလေလေ၊ ပြိုင်ဆိုင်မှုများလေလေ၊ ဈေးကွက် လုကြလေ ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချင်းချင်း ဈေးကွက်လုရင်း ကုန်ဈေးနှုန်းတွေ အဆမတန် ကျဆင်းကုန်ရင် အရင်းရှင်    အမြတ်ကြီးစားစနစ်တစ်ခုလုံး ယိမ်းယိုင် ထိပါးမှာ စိုးတာကြောင့် ကုန်ပစ္စည်းများစွာကို ဖျက်ဆီးပစ်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုယ့်နိုင်ငံကိုဖြစ်စေ၊ ကိုယ့်သြဇာ စူးရှရာ နိုင်ငံကိုဖြစ်စေ အခြား နယ်ချဲ့အရင်းရှင်များက ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ဈေးကွက်မလာနိုင်အောင် အခွန်အကောက်တွေကို မြှင့်တင်ပြီး တံတိုင်းကာဆီးကြတယ်။ အခွန်အကောက်စစ်ပွဲတွေ၊ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးစစ်ပွဲတွေ အကြီး အကျယ်ဖြစ်လာခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗြိတိသျှနယ်ချဲ့အရင်းရှင်ကြီးများက ဂျပန်၊ ဂျာမန်၊ အမေရိကန် စတဲ့ အခြားနယ်ချဲ့အရင်းရှင်ကြီးများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်သော ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေးစစ်ပွဲ၊ အခွန်အကောက်တော်စစ်ပွဲ စသည်များမှာ လက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောက်ခံဖြစ်တဲ့ မြန်မာနိုင်ငံက ကန့်ကွက်ပိုင်ခွင့်မရှိဘဲ ပါသွားရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စီးပွားရေးကပ်ကြီးအတွင်း ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးစစ်၊ အခွန် အကောက်တော်စစ် ဆင်နွှဲကြရာမှာ လက်အောက်ခံနယ်ပယ် သြဇာနယ် ပယ် ကျယ်သူက အခွင့်အရေးသာတယ်။ ဒါကြောင့် လက်အောက်ခံ နယ်ပယ်ကျယ်သူတို့က ကမ္ဘာကြီးကို ပြန်လည်ခွဲဝေဖို့ စကားပြောလာ ကြတယ်။ လက်ရှိကလည်း လက်လွတ်မခံနိုင်၊ လက်မဲ့ကလည်း လုယူချင် ဖြစ်လေတော့ တကယ့်လက်နက်ကိုင် စစ်စကားကို ပြောလာကြတယ်။ စစ်မက် ပြင်ဆင်လာကြတယ်။ လက်စားချေရေး၊ စစ်ပြုရေးနှင့် လူမျိုးရေး သွေးခွဲရေး အမျိုးသားရေးတို့ကို အားပေးသော နိုင်ငံရေးပါတီများ အားကောင်းလာကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စီးပွားရေးကပ်ကြီးကြောင့် အများဆုံး ဒုက္ခရောက်ရသော သွေးစုပ် ခြယ်လှယ်မှုကို ခါတိုင်းထက် တိုးခံကြရသော လုပ်သားပြည်သူတို့က လက်ဝါးကြီးအုပ် အရင်းရှင်ကြီးများကို ပြန်လည်ခုခံတိုက်ခိုက်လာကြ တယ်။ လူတန်းစားတိုက်ပွဲတွေ များစွာပြင်းထန်လာတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ဝါးကြီးအုပ် အရင်းရှင်များဟာ လူတန်းစားတိုက်ပွဲ၊ လူတန်း စားနိုင်ငံရေးနှင့် လူတန်းစား သဘောတရားများကို လူမျိုးရေး သွေးခွဲရေး အမျိုးသားရေးဝါဒနှင့် စစ်ဝါဒတို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းချေဖျက်ပစ်ရန် ကြိုးစားကြ တယ်။ သည်မျှမကသေး၊ အကြမ်းဖက်နှိမ်နင်းကြတယ်။ ဒီမိုကရေစီ အခွင့်အရေးများကို ရုပ်သိမ်းကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စီးပွားရေးကပ်ကြီးနှင့်ရင်ဆိုင်ရတဲ့ လက်ဝါးကြီးအုပ် အရင်းရှင်များ ဟာ အရင်းရှင် ပါလီမန်ဒီမိုကရေစီကိုပင် စိတ်မချတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် ဖက်ဆစ်ဝါဒနှင့် ဖက်ဆစ်ပါတီများ အားကောင်းလာတယ်။ တချို့နိုင်ငံ တွေမှာ ဖက်ဆစ်တို့ အာဏာသိမ်းပိုက်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်တစ်ဝိုက်မတိုင်မီ နှစ်များတုန်းက လက်နက်ဖျက်သိမ်းရေးစကား တော်တော်ပြောခဲ့ကြသော်လည်း ၁၉၃ဝ တစ်ဝိုက် ရောက်လာတော့ လက်နက်ပြန်လည်တပ်ဆင်ရေးကိုသာ ပြောလာကြ တော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တကယ်ကတော့ လက်ဝါးကြီးအုပ်အရင်းရှင်များအဖို့ လက်နက် ခဲယမ်း ထုတ်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းဟာ အမြတ်များတဲ့ လုပ်ငန်းဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စီးပွားရေးကပ်ကြီးမှ ထွက်ပေါက်တစ်ခုအနေနှင့် စစ်မက်လက် နက် ထုတ်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းကို အားကိုးကြပါတယ်။ သူတို့ဟာ စောစော က လက်နက်ဖျက်သိမ်းရေးကို ဟန်ဆောင်အော်ခဲ့သော်လည်း လက်နက် ပြန်လည်တပ်ဆင်ရေးသာ သူတို့ရဲ့ သည်းခြေကြိုက် ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးမှာ လမ်းနှစ်သွယ် ထင်းခနဲမြင်သာလာတယ်။ လက်ဝါးကြီးအုပ် အရင်းရှင်များရဲ့ ကမ္ဘာကို ပြန်လည်ခွဲဝေရေး၊ အရင်းရှင် စနစ် သက်ဆိုးရှည်ပြီး ဆက်လက်သွေးစုပ်ခြယ်လှယ်ရေး၊ စစ်မက်ပြုရေး က လမ်းတစ်သွယ်ဖြစ်ပြီး၊ လုပ်သားပြည်သူတို့ရဲ့ နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး၊ အမျိုးသားရေးလွတ်လပ်ရေးနှင့် လူတန်းစားဘဝ လွတ်မြောက်ရေး တော်လှန်ရေးက လမ်းတစ်သွယ်ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၃၀ တစ်ဝိုက် မြန်မာနိုင်ငံရေးသမိုင်းကို ထိုလမ်းနှစ်သွယ်က အများကြီး သြဇာပေးခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45542185631893,"sku":"","price":1170.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_5e842a49-3b86-4fc4-a87a-a613a1220b61.jpg?v=1730242995"},{"product_id":"သိန်းဖေမြင့်-ဘုံ၀ါဒနှင့့်ဗမာ","title":"ဘုံ၀ါဒနှင့်တို့ဗမာ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိဒါန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဤ “ဘုံဝါဒနှင့် တို့ဗမာ” စာအုပ်ဖြစ်ပေါ်လာပုံကား အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်၏။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်တော်သည် မြဝတီမဂ္ဂဇင်း၌ “အရှေ့က နေဝန်း ထွက်သည့်ပမာ” ဝတ္ထုရှည်ကြီးကို အပတ်စဉ်ရေးရာ ၁၃ဝဝ ပြည့်နှစ် အရေးတော်ပုံနှင့် ပတ်သက်သော စာအုပ်စာတမ်း စာနယ်ဇင်းများကို ဖတ်ရှုလေ့လာရလေသည်။ ၎င်းထဲတွင် နဂါးနီစာစောင်များပါ၏။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၃ဝဝ ပြည့်နှစ် အရေးတော်ပုံ မတိုင်မီကလေးနှင့် အရေးတော်ပုံအတွင်း မာ့က်စ်ဝါဒသည် ဗမာ့လွတ်လပ်ရေး  အံ့ကြွဖွဲ့စည်းမှုအတွင်းသို့ သြဇာပျံ့နှံ့လာလေသည်။ တို့ ဗမာအစည်းအရုံးကြီးသည်လျှင် လူမျိုးရေးဝါဒကိုသာမက ဘဲ ဘုံဝါဒ (ဝါ) မာ့က်စ်ဝါဒကို ခံယူစပြုလာလေသည်။ လူမျိုးရေးဝါဒသမားသက်သက်ဖြစ်သူတို့သည် တို့ဗမာ ခေါင်းဆောင်မှုနေရာမှ တဖြည်းဖြည်း ရွေ့ လျောကျဆင်း လျက် မာ့က်စ်ဝါဒသမားတို့သည် တို့ဗမာခေါင်းဆောင်မှု နေရာသို့ တက်ရောက်လာကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထင်ရှားဆုံးမှာ မြင်းခြံတွင်ကျင်းပသော ဗမာနိုင်ငံ လုံးဆိုင်ရာ တို့ဗမာအစည်းအရုံး ညီလာခံတွင် ဥက္ကဋ္ဌဖြစ် လာသူ သခင်လေးမောင်၏ ဥက္ကဋ္ဌမိန့်ခွန်းဖြစ်လေသည်။ ၎င်းနောက် တို့ဗမာအစည်းအရုံး နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကော်မတီ က ၁၉၃၈ အကုန် ၃၉ အစတွင် ဘုံဝါဒကို တို့ဗမာ လက်သုံး တရားဝင်ဝါဒအဖြစ်ဖြင့် ကြေညာလေတော့သည်။ “ယင်း ကြေညာချက်ကို စာအုပ်အစတွင် တွေ့နိုင်ပေသည်။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ကလို တို့ဗမာနိုင်ငံရေးလုပ်ငန်း၌ ဝင်ရောက်လာ ခြင်းသည် နဂါးနီစာစောင်များ၌ ထင်ဟပ်လာခဲ့လေ၏။ ထို့ကြောင့် ဘုံဝါဒသဘောနှင့်ပတ်သက်သော ဆောင်းပါး များ ဘုံဝါဒအရင်းခံ၍ ဗမာ့အရေး၊ ကမ္ဘာ့အရေးတို့ကို ဝေဖန် ပိုင်းခြားကြသော ဆောင်းပါးများ။ ကမ္ဘာ့ဘုံဝါဒ (ဝါ) မာ့က်စ် ဝါဒဆောင်းပါးများနှင့် ပါတီများအကြောင်း ဆောင်းပါးများ တို့ကို ဖတ်ရှုရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၃ဝဝ ပြည့်နှစ် အရေးတော်ပုံကို သတ္တုချကြည့် လျှင် ရေနံမြေအလုပ်သမားသပိတ် ခေါင်းဆောင်သော ဗမာ့လွတ်လပ်ရေး အုံကြွလှုပ်ရှားမှု လက်တွေ့ လုပ်ငန်းနှင့် မာ့က်စ်ဝါဒ သဘောတရားတို့ ဗမာ့သမိုင်းတွင် ပထမဆုံး အကြိမ် ပေါင်းစပ်သဟဇာတ်ဖြစ်ခြင်းပင်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရ ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နဂါးနီစာစောင်များတွင် ဖော်ပြပါ ဆောင်းပါးများကို ဖတ်ရကတည်းက “ဘုံဝါဒနှင့်တို့ဗမာ” ဟူ၍ စာတစ်အုပ် အဖြစ်ဖြင့် ဆောင်းပါးအချို့ကို ရွေးချယ်ထုတ်ဝေအပ်သည်ဟု ကျွန်တော် ထင်မြင်နေခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုအခိုက် “ပြည်တော်စိုး” စာအုပ်တိုက်မှ ကျွန်တော့် ထံ ချဉ်းကပ်ကာ စာမူတောင်းလာပေ၏။ ကျွန်တော့်မှာ လက်တွေ့ နိုင်ငံရေး ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှု လုပ်ငန်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ အပတ်စဉ် ဆောင်းပါးများ ရေးရခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း ကြားမညှပ်နိုင်အောင် မအား မလပ်ဖြစ်နေရကား စာတစ်အုပ်ဖြစ်လောက်အောင် စာမူရေး ပေးနိုင်ခွင့် မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် “ဘုံဝါဒနှင့် တို့ဗမာ” စာအုပ် ကို ထုတ်ဝေရန်သာ တိုက်တွန်းရပေတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေသူတို့ကလည်း ကျွန်တော့် အကြံပေး ချက်ကို ချက်ချင်းလက်ခံလေရာ နဂါးနီစာမူများကို အမွေခံ ထားသော မြန်မာနိုင်ငံ ဘာသာပြန်စာပေအသင်း “စာပေ ဗိမာန်”သို့ ခွင့်ပြုရန် စာရေးတောင်းဆိုခဲ့ပေသည်။ ဘာသာ ပြန်စာပေအသင်းကလည်း ချက်ချင်းပင် ကျေနပ်စွာ ခွင့်ပြု သဖြင့် နဂါးနီစာစောင်မှ ဆောင်းပါးများကို ရွေးချယ်၍ ထုတ်ဝေသူများအား ပေးခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဤ “ဘုံဝါဒနှင့် တို့ဗမာ” ပါ ဆောင်းပါးတို့သည် တို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ ဘုံဝါဒပျံ့နှံ့လာပုံကို ပြည့်စုံစွာ အကောင်းဆုံးထင်ဟပ်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ထိုစဉ်က အခြား ရေးသားချက်တို့လည်း ရှိပေလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် လွယ်လင့် တကူ ရှာဖွေမရသဖြင့် နဂါးနီစာစောင်မှ ရသမျှလောက်ကို သာ အဓိကပင်ရင်းထား၍ ထည့်သွင်းရပေသည်။ ဥပမာ... အခြားသူများရေးသော စာများကို မဆိုနှင့်၊ ကျွန်တော့် ရေး သားချက်များပင်လျှင် လွယ်လင့်တကူ ရှာမရ၍ မထည့်နိုင်။ နဂါးနီမှထုတ်ဝေ၍ ဗြိတိသျှအစိုးရတို့က ပိတ်ပစ်ခဲ့သောကျွန်တော်၏ “ယနေ့လက်ငင်း တို့တာဝန်” ဆိုသော စာအုပ် ငယ်သည် မာ့က်စ်ဝါဒကို လေ့လာရန် အရေးကြီးပုံ၊ ဘယ်သို့ လေ့လာရမည် စသည်တို့ကို ရေးထား၏။ ထိုစာအုပ်ငယ်ကို ထည့်သွင်းပုံနှိပ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့၏။ သို့သော် စာမူရှာမတွေ့ သဖြင့် မထည့်သွင်းနိုင် ဖြစ်ရလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၎င်းပြင် ဤစာအုပ်ပါ ဆောင်းပါးတို့သည် မာ့က်စ် ဝါဒစစ်စစ် မှန်မှန်ချည်း ဖြစ်သည်ဟုလည်း မဆိုဝံ့ချေ။ မာ့က်စ်ဝါဒ (ဝါ) ဘုံဝါဒသည် နေ့ချင်းညချင်း ရင့်ကျက်စွာ ပေါ်လာနိုင်သည် မဟုတ်။ “မြေစမ်း ခရမ်းပျိုး” သဘောဖြင့် ဝင်ရောက်လာခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။ ပေါက်ခါစ ဖွားခါစ ဖြစ်သည့်အတိုင်း ချို့ယွင်းချက် အားနည်းချက်များလည်း ပါပေလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် စာဖတ်သူသည် ထိုချို့ယွင်းချက်အားနည်းချက်များကို နှလုံးသွင်းကာ ဝေဖန်ဖတ်ရှုပါလျှင် ဗမာနိုင်ငံရေးသမိုင်းကို လေ့လာနိုင်၍ ဗဟုသုတ တိုးပွားရုံ မက ချို့ယွင်းချက်များကို ဖယ်၊ အားနည်းချက်များကို အားရှိအောင်လုပ်၍ ရင့်ကျက်ပြည့်စုံမှုကို ရယူနိုင်ခွင့် ရှိပါလိမ့်မည်။ ထိုစဉ်က မာ့က်စ်ဝါဒမျိုးစေ့ ချခဲ့ကြပြီး ယနေ့ ဗမာ့ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်နေသူတို့၏အတိတ်ခရီးကို ကောင်းစွာ မြင်ကာ ပစ္စုပ္ပန်မှားမှန်တို့ကို ဝေဖန်ပေးနိုင်ကြပြီးလျှင် မှန် ကန်သော ခေါင်းဆောင်မှုအဖြစ်သို့ ပို့ပေးနိုင်ကြလိမ့်မည် ဟုလည်း မျှော်လင့်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                                                                သိန်းဖေမြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                                                                          ၁၅-၁၂-၁၉၅၃။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း ကြီးမှူးသော \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗဟို တို့ဗမာအစည်းအရုံးကြီး၏ တို့ဗမာ ဝါဒ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တို့ဗမာဝါဒဆိုသည်မှာ တို့ဗမာ အစည်းအရုံးကြီး၏ ရည်ရွယ် ချက်၊ ယုံကြည်ယူဆချက် သဘောထားတို့ကို ဆိုလိုသည်။ တို့ဗမာ အစည်းအရုံးကြီး၏ ဝါဒသည် အကျဉ်းအားဖြင့် တို့ဗမာဝါဒ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (၁) တို့ဗမာဆိုသည်မှာ ဗမာပြည်တွင်းရှိ တိုင်းရင်းသားများနှင့် ဗမာ့သွေးပါသူ ဗမာပြည်ကြီး၏ အကျိုးတို့ကို တို့ဗမာဝါဒအတိုင်း ဆောင် ရွက်မည့်သူများကို တဖြည်းဖြည်း တစ်ပြေးတည်း သွေးစည်း၍ ညီညွတ် စည်းလုံးရန်ကို ဆိုလိုသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (၂) သခင်ဆိုသည်မှာ လူတိုင်းလူတိုင်း၏ အခွင့်အရေးကို ရရှိ ပိုင်ဆိုင်ရန်အတွက် ဆောင်ရွက်လုပ်ကိုင်သူများနှင့် လူတိုင်း လူတိုင်း တို့၏ လူတန်းစေ့ နေရေးထိုင်ရေးတို့ကို ကြံစည်လုပ်ကိုင်နေသူများကို ဆိုလိုသည်။ သို့အတွက် လူတိုင်းလူတိုင်း လူ့အလျောက် လူလိုနေထိုင်ရန် ကြံစည်အားထုတ်သူတိုင်း သခင်ဟု ခေါ်သည်။ လူတိုင်းလူတိုင်း တစ်တန်းတည်း သခင်ဖြစ်ရန် လိုသည်။ ယခုအခါ တို့ဗမာတို့သည် နိုင်ငံရေးအရသော်လည်းကောင်း၊ စီးပွားရေးအရသော်လည်းကောင်း၊ လွှမ်းမိုးချုပ်ချယ်ခြင်း ခံရလျက် အလွန်အောက်ကျနောက်ကျသော အခြေ သို့ ရောက်၍နေ၏။ တစ်နည်းအားဖြင့် နေရေးထိုင်ရေးတို့ကို မရရှိကြဘဲ လူတန်းမစေ့ကြ။ သို့အတွက် တို့ဗမာတိုင်း တို့ဗမာတိုင်း လူတန်းစေ့ နေနိုင်ရန် တို့ဗမာအစည်းအရုံးကြီးက ရှေ့ဆောင်ဦးစီးနေကြသဖြင့် တို့ ဗမာအစည်းအရုံးဝင်တိုင်းသည် သခင်၊ သခင်မများ ဖြစ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (၃) တို့ဗမာအစည်းအရုံးကြီးသည် တို့ဗမာအလုပ်သမား လယ် သမား၊ ဆင်းရဲသား၊ ဈေးရောင်း ခေါင်းရွက်၊ လုပ်စားကိုင်စားတို့ အများ ဆုံး ပါဝင်သည့်အစည်းအရုံးကြီး ဖြစ်သဖြင့် မူလအခြေခံကစ၍ အခြား အဖွဲ့ အစည်းများနှင့် မတူ အထူးကွဲပြား ခြားနားသည့်အပြင် ပြောင်းလဲ လျက်ရှိသော ကမ္ဘာလောကကြီး၏အတွင်းရှိ ဆင်းရဲသားပိုက်ဆံမဲ့ လုပ်စားကိုင်စား တောင်သူလယ်သမားများ၏ အရေးကိစ္စတို့ကို ဦးစီး ရှေ့ဆောင်ကာ လုပ်ကိုင်နေသော ကမ္ဘာ့အစည်းအရုံးကြီးများကဲ့သို့ တို့ဗမာ အစည်းအရုံးကြီးသည်လည်း ဗမာတစ်ပြည်လုံးနှင့် ပတ်သက် သော အစည်းအရုံးကြီးဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (၄) ပစ္စည်းရှိသူ၊ အရင်းရှိသူ၊ ဓနရှင်သူဌေး အစရှိသည်တို့၏ အကျိုးများကို အဓိကထား၍ အုပ်စိုးချုပ်ချယ်သော အရင်းအနှီးစနစ် ကြီး တည်ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ပစ္စည်းရှိသူနှင့် ပစ္စည်းမဲ့သူ၊ ပိုက်ဆံ ရှိသူနှင့် ပိုက်ဆံမရှိသူ ကွဲပြားခြားနားခြင်း။ သူဌေးနှင့် ဆင်းရဲသား၊ အထက်တန်းစားနှင့် အောက်တန်းစား၊ သွေးစုပ်သူနှင့် သွေးစုပ်ခံရသူတို့ ၏ အဆင့်အတန်းများ မတူခြင်း... အစရှိသော အတန်းအစားကွဲပြားမှု ရှိသည်ဟူ၍ ယုံကြည်ကြောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (၅) လူနည်းစုဖြစ်သော သူဌေး၊ ဓနရှင်၊ ကိုယ်ကျိုးရှာအရင်း အနှီးအားဖြင့် အမြတ်ယူသူတို့၏လက်ထဲတွင် ပစ္စည်းဥစ္စာပိုမိုတိုးပွား လေလေ.. လူများစုဖြစ်သော ဆင်းရဲသားပစ္စည်းမဲ့ အောက်တန်းစား တို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကျပ်တည်းခြင်းတို့သည် တစ်နေ့တခြား ပိုမို၍ များလေ လေ ဖြစ်လေသည်ကို ယုံကြည်ကြောင်း။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (၆) ဗမာပြည်နှင့်တကွ အခြားလက်အောက်ခံနိုင်ငံတို့၏ လွတ် လပ်ရေး၊ လူနည်းစု ဓနရှင်သူဌေးတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်အစိုးရကင်းမဲ့ ရေး၊ အရင်းအနှီးစနစ်အရ တည်ထောင်ထားသော အာဏာရှင် အုပ်ချုပ် နည်း ပပျောက်ရေး၊ လူတိုင်းချမ်းသာစေ၍ လူတို့၏အခွင့်အရေးကို အားလုံးညီတူညီမျှ ခံစားပိုင်ဆိုင်သော စနစ်အခြေခံဖြင့် အုပ်ချုပ်သော တိုင်းသစ်ပြည်သစ် အစိုးရသစ်များ အလျင်အမြန် ထူထောင်ရန် အလိုရှိ ကြောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (၇) ဗမာပြည်နှင့်တကွ ကမ္ဘာကြီး၏ စီးပွားချမ်းသာရေး အုတ်မြစ် တည်နေရန်မှာ လူများစုဖြစ်သော အောက်တန်းစား ဆင်းရဲသားပိုက်ဆံမဲ့တောသူတောင်သား၊ လယ်သမား၊ အလုပ်သမားတို့ကိုယ်တိုင် အစိုးရ မဖြစ်သမျှ ကာလပတ်လုံး မအောင်မြင်နိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့အတွက်.. တို့ဗမာအစည်းအရုံးကြီးက \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခြေခံထားသော အချက်များမှာ……..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (က) အောက်ဆုံးတန်းရှိ ပိုက်ဆံမဲ့တောသူတောင်သား \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                 လုပ်စားကိုင်စား အလုပ်သမား၊ လယ်သမား ဆင်းရဲသား \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                 နင်းပြား တို့သည် အရာရာတွင် ရှေ့ဆောင်ရန်။ (ရှေ့ဆောင်ခြင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                 ဆိုသည်မှာ ဝါဒလွှမ်းမိုးမှုကို ဆိုလိုသည်)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (ခ) နောက်ဆုံးရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သော လူတိုင်းလူတိုင်းတို့၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45542188351637,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_d3f7e0e1-e13b-4289-94f2-9c77cb9575eb.jpg?v=1730243230"},{"product_id":"သိန်းဖေ-ဟစ်တာနှင့်ချိန်ဘာလိန်ဘယ်သူမှားသလဲ","title":"ဟစ်တလာနှင့်ချိန်ဘာလိန်ဘယ်သူမှားသလဲ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁)\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eချိန်ဘာလိန်က စစ်မတိုက်လို\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ယနေ့သည် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးအဖို့ ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော နေ့ ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်အဖို့ထက် မည်သူ့အဖို့မျှပို၍ ဝမ်းနည်းဖွယ် မဖြစ် နိုင်ပါ။ ကျွန်ုပ်လုပ်ခဲ့သော အလုပ်တိုင်း၊ ကျွန်ုပ်မျှော်လင့်ခဲ့သော အရာ တိုင်း၊ အများအကျိုးကို ဆောင်ရွက်ရာ၌ ကျွန်ုပ်၏ယုံကြည်ချက်တိုင်း တို့သည် ဖရိုဖရဲ ပြိုလဲကုန်လေပြီ။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ငြိမ်းချမ်းရေးရပါမည့်အကြောင်း ကြာရှည်လေးမြင့် ကြိုးစား လာခဲ့သော ကျွန်ုပ်အတွက် ဤအချက်သည် မည်မျှအသည်းနာစေမည် ကို သင် စဉ်းစားပင် စဉ်းစားနိုင်မည်မထင်ပါ။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ယခုမူ ကျွန်ုပ်အတွက် သက်သာရာတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ အင်အားရှိသမျှ၊ တန်ခိုးရှိသမျှဖြင့် အောင်မြင်အောင် တိုက်ခိုက် ပြီးလျှင် ကျွန်ုပ်တို့ဇွဲမျိုးခံ၍ လုံးပန်းခဲ့သော ငြိမ်းချမ်းရေးကို ရလိမ့်မည် ဟု မျှော်လင့်မိသည်။ ယခုစစ်ပွဲတွင် ကျွန်ုပ် ဘယ်အခန်းက ကပြနိုင် မည်ကို ကျွန်ုပ်မပြောနိုင်ပါ။ ဥရောပတိုက်တွင် လွတ်လပ်ရေး ပြန်လည် ရရှိရန် ဟစ်တလာဝါဒကို ဖြိုဖျက်ပြီးသောနေ့ရက်ကို မီလိမ့်ဦးမည်ဟုကျွန်ုပ် အားထားယုံကြည်လျက် ရှိပါသည်။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စသည်ဖြင့် စက်တင်ဘာလ ၃ ရက်နေ့တွင် အင်္ဂလန်က ဂျာမနီကို စစ်တိုက်ပြီဟု ကြေညာရင်း အင်္ဂလန်နန်းရင်းဝန်ကြီး ချိန်ဘာလိန်က မိန့်မြွက်ခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်ပေသည်။ ချိန်ဘာလိန် (ဝါ) ဗြိတိသျှအစိုးရကား တကယ် ပင် စစ်မတိုက်လိုခဲ့ပေ။ စစ်မတိုက်ရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့လေ သည်။ ယခု စစ်ဖြစ်ခါနီးတဲတဲတွင်ပင် ချိန်ဘာလိန်သည် ဂျာမနီပြည်ရှိ ဗြိတိသျှ သံအမတ်ကြီး ဆာဟင်ဒါဆင်ကို ဟစ်တလာထံသို့ အကြိမ်ကြိမ် အခေါက်ခေါက်စေလွှတ်ကာစေ့စပ်ခဲ့လေသည်။ (သြဂုတ်လ ၂၄ ရက် နေ့ကစ၍ စက်တင်ဘာလ ၂ ရက်နေ့တိုင်)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချိန်ဘာလိန်တို့သည် ဘာကြောင့်စစ်မဖြစ်ချင်သနည်း။ ဟစ် တလာကို ကြောက်၍လော။ ဗြိတိသျှတို့မှာ အားအင်ကုန်ခန်းနေ၍ပင်လော။ လက်အောက်ခံနိုင်ငံတွေ “တောမီးလောင် တောကြောင်လက်ခ မောင်းခတ်” ကြမည်ကို စိုးရိမ်၍ပေလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၁၄-၁၈ ခုနှစ်၊ ကမ္ဘာစစ်ကြီး၏ အဖြစ်အပျက်များသည် ချိန်ဘာလိန် စသော ဗြိတိသျှအစိုးရများ၊ ကမ္ဘာသူကမ္ဘာသားများ၏ မှတ်သားဉာဏ်တွင် စိမ်းလန်းလတ်ဆတ်စွာ ရှိနေသေးသည်။ ထိုအဖြစ် အပျက်များကို သေသည့်တိုင်အောင်လည်း မေ့နိုင်ကြမည်မဟုတ်ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို ပထမစစ်ပွဲကြီးအတွင်းက စစ်ဘေးကြောင့် သေကျေပျက် စီးသော စစ်သား၊ အရပ်သား အားလုံးပေါင်း၏ အရေအတွက်မှာ ၄၁,၄၃၅,ဝဝဝ ဖြစ်လေသည်။ အကြမ်းအားဖြင့်ဆိုသော် ကမ္ဘာရှိသမျှ လူများ၏ အပုံလေးဆယ်ပုံ တစ်ပုံ ဖြစ်လေသည်။ (International Parliamentary Union of Inquiry 1931.)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသေသူကား ဤမျှများလှသည်။ မသေဘဲ ကျိုးရုံကန်းရုံ၊ လူစဉ်မမီရုံခံနေရသူတို့ကား သန်းပေါင်းများစွာ ရှိသေး၏။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗုံးကြဲချလိုက်သဖြင့် တိုက်ပျက်ကြီးတစ်ခုကို စဉ်းစားကြည့်ကြစို့။ ထောင့်တစ်ထောင့်တွင် ဆယ်ပေမျှမြင့်သော အုတ်ထရံသည် မပြိုဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ ထိုအပေါ်တွင် တံခါးကြီးများက အုပ်ထားလိုက်၏။ အကျိုးအပဲ့၊ သံတိုင်၊ အုတ်ကွပ်အားလုံးကို ထိုအပေါ်တွင် ဖိနေကြ၏။ အထဲတွင် တိုက်ကလေးဖြစ်နေ၏။ အပေါက်မရှိ၊ လေဝင်စရာမရှိ၊ တိုက်ထဲတွင် သားအမိတစ်စုသည် ပိနေ၏။ သူတို့သည် ထွက်ပေါက်ရှာ ရင်း မောဟိုက်၍ လဲကုန်၏။ အကူအညီအော်၍ ခေါ်ပါသော်လည်း ဘယ်ကမျှမကြား၊ အနီးအနားတွင် ကူညီမည့်သူမရှိ။ လူတို့သည် ဗုံးကြောက်သဖြင့် ထွက်ပြေးကြလေပြီ။ သားအမိတစ်စုသည် လေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကောင်းစွာမရသဖြင့် တစ်ယောက်လည်ပင်း တစ်ယောက်ဖက်၍ မေ့လဲ သွားကြတော့၏။ အုတ်တိုက်ထောင့်နံရံကလေးသည် တိုက်ရှင်ကို အရှင်လတ်လတ် မြေမြှုပ်သောဂူ ဖြစ်သွားတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပျက်အစီးတို့ကြားမှ တဆန့်ငင်ငင် လှုပ်ရှားနေသော လက် နှစ်ချောင်းကိုလည်း သင် မြင်ရမည်။ ကွေးချည်ဆန်ချည်ဖြစ်နေသော ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကိုလည်း သင် မြင်ရမည်။ လူသေတွေ၊ အလောင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကောင်တွေကို မြေမမြှုပ်နိုင်တော့သဖြင့် လင်းတစာ၊ ဝက်စာ ကျွေးထား ရသည်ကိုလည်း တောင်ပုံယာပုံတွေ့ရမည်။ လမ်းပေါ်တွင် လူသေကောင်တွေ များလှရာ ဖယ်ရှား၍ မနိုင်တော့သဖြင့် စစ်လက်နက်တင် ကားကြီး များသည် အလောင်းတွေပေါ်ကို လမ်းလုပ်လျက် မောင်းသွားသည်ကို လည်း ကြုံရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်သည် ယင်ထောင်သောစက္ကူကို မြင်ဖူးသည်မဟုတ်လော။ စက္ကူပေါ်တွင် ယင်သေတို့သည် မည်းနေ၏။ ထို့အတူ ခေါင်းပြတ်များ သည် စစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် မည်းနေ၏။ ဤကား ကျွန်ုပ်က စိတ်ကူးဉာဏ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖြင့် ထင်ရာတွေးနေသည်မဟုတ်။ တစ်ခါက ရွိုက်တာသတင်းထောက် တစ်ယောက်က ကိုယ်တွေ့ ဖော်ပြထားသော ကြေးနန်းသတင်းတစ်ခုကို မှတ်မိသဖြင့် ရေးခြင်းဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ကိုယ်လုံး အရေတွေ စုတ်ပြတ်နေသဖြင့် အရေဆုတ်ထားသော ဆိတ်ကောင်ကြီးနှင့် တူနေသူတွေလည်း အများရှိ၏။ သေသွားလျှင်ကားတော်သေး၏။ ယခုသော် အသက်ကား ရှင်နေ၍ သွေးတစိုစိုနှင့် ခံစားနေရ၏။ ထိုသူတို့ကို ဆေးကုသဖြင့် ပျောက်ကင်းပါသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး အမာရွတ်ဖြင့် မည်းနေခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခြေပြတ်လက်ပြတ်တွေ များလှ၏။ အဆိုးဆုံးမှာ နှာခေါင်း၊ နားရွက် မရှိတော့သောသူများ ဖြစ်လေသည်။ အချို့ကား ဒါ့ အကန်း သွားကြလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စစ်ဖြစ်သောအခါ၌ လက်ရှိဆေးရုံများ မလောက်သဖြင့် များစွာ သော အကျပ်အတည်းတို့နှင့် တွေ့ရလေသည်။ များသောအားဖြင့် စစ်ဖြစ်သောအခါ စာသင်ကျောင်းများကို ပိတ်ထားလိုက်ရပြီး ဆေးရုံ လုပ်ကြရလေသည်။ ထိုမျှသော်လည်း မလောက်မင ဖြစ်ရသေး၏။ တစ်ခါတစ်ခါ နေရာမလောက်သဖြင့် လက်ရှိလူနာများမှ မုချသေလိမ့် မည်ဟု ထင်ရသော အသက်မကုန်သေးသော လူနာများကို သုသာန်သို့ ပို့ရလေသည်။ လက်လျှော့ရပြီဟု ဆုံးဖြတ်သူမှာလည်း များသောအား ဖြင့် ကျွမ်းကျင်သော ဆရာဝန်ကြီးများ မဟုတ်ပေ။ ဆရာဝန်ဖြစ်ခါစ လူမျိုး၊ ကွန်ပေါင်ဒါလို လက်ထောက်မျိုးသာ ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စစ်မြေပြင်ရှိ စစ်သားများမှာလည်း အစားအသောက် ရှားပါး သဖြင့်ရက်ပေါင်းများစွာငတ်နေကြသေး၏။ အချို့မှာငတ်၍သေကြ၏။ တစ်ခါတစ်ခါ လေးငါးည မအိပ်ဘဲနေပြီး တစ်ညလောက်အိပ်၍သာ ကျေနပ်ရှာကြရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စစ်မြေပြင်တွင် ၁၈ နှစ်၊ ၁၉ နှစ်သားကလေးများ အများအပြား ပါဝင်၏။ ကျွန်ုပ်တို့ပြည်၌ မိဘများက တစ်ရပ်တစ်ကျေးသို့ မလွှတ်ရက် သေးသော လူငယ်ကလေးများမှာ စစ်ခွင်သို့ ဝင်ကြရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရေငုပ်သင်္ဘောချင်း တိုက်ခိုက်ရင်း ပင်လယ်အောက်တွင် သေ ကျေပျက်စီးကြသည်မှာလည်း မရေမတွက်နိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ် ပေ၏။ ရေငုပ်သင်္ဘော လေပေါက်ပိတ်သဖြင့် သင်္ဘောသမားအားလုံး မွန်းပြီး သေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သင်္ဘောမြုပ်လေရာ အထွက်ပေါက် တွင် သူ့ထက်ငါ အလုအယက်တိုးထွက်ရင်း တစ်၍သေကြသည်ကို လည်းကောင်း ကြားရလှလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စစ်အတောအတွင်းတွင် အသက်ကိုပင် ရဲဝံ့စွာ မရှူဝံ့။ အကြောင်း သော်ကား လူသတ်ဓာတ်ငွေ့ က လေထဲတွင် ပါလာတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်သည် မြေကြီးအောက်၌ ရှိသည်ဆိုသော အဝီစိငရဲကို ခဏ ခဏပြော၏။ ယခု လောလောဆယ် ငရဲကို သင်မြင်ပြီမဟုတ်လော၊ ကမ္ဘာစစ်ကြီးသည် ငရဲကို လူ့ပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့လေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုခေတ်ကမ္ဘာမှာတစ်ပြည်နှင့်တစ်ပြည်ဆက်နေ၏။တစ်ပြည့်တစ်ပြည်အညမညအားကိုးကြရ၏။ဘိလပ်တွင် နေ့စဉ်စားနေသော ပေါင်မုန့်အတွက် ကနေဒါက ဂျုံကို သင်္ဘောများဖြင့် ယူလာရ သည်။ ဂျာမနီတွင် စား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြသောအမဲသားများ၊ဆိတ်သားများကိုမိုင်တစ်သောင်းမျှကွာဝေးသောသြစတြေးလျမှယူဆောင်လာရသည်။ စစ်ဖြစ်သောအခါ သင်္ဘောများ အသွားအလာ ပျက်ကွက်ကုန်ကြ၏။ တိုင်းပြည်များတွင် အစာရေစာ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများ ကျပ်ကုန်ကြ လေ၏။ လူတို့သည် အစာရေစာ ငတ်ကုန်ကြလေ၏။ အစာဝေငှသော နေရာများတွင် ဘုန်းကြီးများ ဆွမ်းကြီးလောင်းတွင် ဆွမ်းခံသလို လူတို့သည် စီတန်း၍ စောင့်နေကြသည်ကို မြင်နိုင်၏။ တချို့နောက်ပိုင်းက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစောင့်သူတို့မှာ သုံးရက်လုံးလုံးပင် ရလိုဇောနှင့် စောင့်နေ၏။ သူ့အလှည့် ကျသောအခါအစာကုန်သွာ၏။ (See Civil War in U.S.S.R) ပထမကမ္ဘာစစ်ကြီးမဖြစ်မီက ရုရှားပြည်တွင် အဖြစ်အပျက်)ကုလားဗမာ အဓိကရုဏ်းလို တိုင်းပြည်တွင် အစားအသောက်အဓိကရုဏ်းများ ဖြစ် လေကုန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိုင် ၇ဝဝဝ ကျော်ဝေးသော ဂျာမနီဆီ၌ စစ်ဖြစ်လေရာ ကျွန်ုပ်တို့ အား ယခုလာ၍ “ထိ”နေသည်ကို တွေးကြည့်လျှင် စစ်၏အညစ်အကြေး များကို ကောင်းစွာ ခံစားမိကြပေလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ခြေတိုက်တာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှပေသော ပြတိုက်ကြီးများ တက္ကသိုလ်ကျောင်းကြီးများ၊ ရုပ်ရှင်ရုံကြီးများ၊ လွှတ်တော်အဆောက် အအုံကြီးများ ပျက်စီးပြိုလဲကြသည်ကိုကား အထူးပြောဖို့မလိုပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစိုးရလုပ်သူတို့မှာလည်း စစ်လက်နက်များ၊ စစ်သား၊ ရိက္ခာ များ၊ ခဲယမ်းမီးကျောက်များအတွက် နင့်နေအောင် ကုန်လေသည်။ ၁၉၁၄ ခုနှစ် ပထမစစ်ကြီးတွင် ဗြိတိသျှအစိုးရတစ်ခုတည်းသည် အစိုးရတွင် ရှိသမျှငွေတွေ ကုန်သည့်အပြင် ရွှေဒင်္ဂါး ၈၁၁၀,ဝဝဝ,ဝဝဝ ကြွေးတင် လေသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချိန်ဘာလိန်သည် ဤသို့သော စစ်၏ မကောင်းမှုများကို သိလေ သည်။ သူကား ဘီလူးမဟုတ်၊ လူစင်စစ်ဖြစ်၏။ လူကောင်းကြီး၊ သနားတတ်သော အဘိုးကြီးဖြစ်၏။ သူ့တစ်ယောက်တည်း နန်းရင်းဝန် မဟုတ်ဘဲ ချိန်ဘာလိန်ဆိုသော လူသာမန်တစ်ယောက်အနေဖြင့်သာ ဆိုလျှင် သူသည် ဤမကောင်းမှုများအတွက် အရှက်ပင်ကွဲကွဲ၊ အသက် ပင်သေသေ စစ်ကို တိုက်မည်မဟုတ်ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့ပင်သာမက ဘော်လ်ဒွင် (နန်းရင်းဝန်ဟောင်း) နှင့် ကလီမင်ကို (ပြင်သစ်နန်းရင်းဝန်ကြီးဟောင်း) တို့လည်း သို့ကလိုပင် စစ်ကို မလိုလားကြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကမ္ဘာစစ် နောက်တစ်ကြိမ်ဖြစ်လျှင် အခေတ်ခေတ်အခါ ခါက စုဆောင်းဆောက်တည်လာခဲ့ကြသော လူတို့၏ကြီးပွား၊ ယဉ်ကျေးမှုသည် ရောမအင်ပါယာကြီးကဲ့သို့ ပျက်ပြားကြွေမွ ကုန်မည်ဖြစ်သည်။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘော်လ်ဒွင်။ ၈.၁.၂၆။ ( ယခု ဖြစ်ပွားလာခဲ့သော ဒုတိယစစ်ကြီးသည် မည်မျှကြောက်မက် ဖွယ်ကောင်းမည်ကို လူဒင်ဒေါ့ဖ်ခေါ် ဂျာမန်စစ်ဗိုလ်ကြီးတစ်ဦးက အောက်ပါအတိုင်း ကြိုတင်၍ပြောခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နောက်လာမည့်စစ်သည် လူအမျိုးအားလုံးကို သုတ်သင်ပစ် မည့်စစ်ဖြစ်ရကား ယောက်ျားတိုင်း၊ မိန်းမတိုင်း၊ ကလေးတိုင်း၏ မအိပ်သောအချိန်တွင် လုပ်သမျှလုပ်ငန်းအားလုံးသည် ဤ အတွက် ကြိုတင်၍ ပြင်ထားကြမှုဖြစ်ရမည်။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ဆိုလျှင် စစ်ကို သူတို့မလိုလားကြသည်မှာ အံ့သြဖွယ်မရှိ ပေ။ သို့သော် သူတို့ကား စစ်ကို မကွင်းနိုင်ကြပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီက ရေကြီးသောအခါ မြန်မာပြည်တွင်ရှိသော တောသူ တောင်သားတို့သည် ရေကို မကာကွယ်နိုင်သကဲ့သို့ သူတို့သည် စစ်ကို မကာကွယ်နိုင်ကြချေ။ အချို့ သော မြင်းတို့သည် ရှိကုန်၏။ ၎င်းတို့ကျော ပေါ်သို့ရောက်လျှင် ဒုန်းစိုင်းမှ ကြိုက်၏။ ဒုန်းမပြောင်းဘဲ ဇက်ဆွဲထားလျှင် စီးသူကို ခါ၍ချ၏။ ထို့အတူ ချိန်ဘာလိန်တို့ကဲ့သို့ ဓနရှင်လောကကြီးကို ဦးစီးသူတို့သည် စစ်မြင်းကို ဒုန်းစိုင်း၍ စီးရမည်သာ။ မရဲသောကြောင့် ဇက်ကိုဆွဲထားလျှင် မြင်းပေါ်မှ လိမ့်ကျမည်ဖြစ်ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45543597834389,"sku":"","price":1170.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_22164063-7811-4273-9f59-d2321b3aaee1.jpg?v=1730243423"},{"product_id":"သိပ္ပံစိုးရင်-မြန်မာယဥ်ကျေးမှုသမိုင်း","title":"မြန်မာယဥ်ကျေးမှုသမိုင်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁)\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eယဉ်ကျေးမှု၏ အဓိပ္ပာယ်နှင့် သဘောတရား\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုသမိုင်းကို စူးစမ်းလေ့လာ သုံးသပ်နိုင်ရန်အတွက် ဦးစွာပထမ ယဉ်ကျေးမှု၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်နှင့် သဘောတရားများကို တိကျစွာ သိရှိနားလည်ထားရန် လိုအပ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယဉ်ကျေးမှုဟူသော ဝေါဟာရကိုပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အနက် အဓိပ္ပာယ် အမျိုးမျိုးဖြင့် သုံးစွဲဖော်ပြနေသည်ကို တွေ့ရသည်မှာ မြန်မာ ဘာသာ၌သာ မဟုတ်၊ အနောက်နိုင်ငံများ၌ပင် “culture” ဟူသော ဝေါဟာရကို အယူအဆအမျိုးမျိုးနှင့် သုံးစွဲနားလည်နေကြသေးသည်ကို တွေ့ရပေသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ရာတွင် အနောက်နိုင်ငံ၌ ယဉ်ကျေးမှုအကြောင်းကို စနစ်တကျ သိပ္ပံနည်းကျကျ လေ့လာစူးစမ်းနေကြသူ သုတေသီများအတွက်မူ ယဉ်ကျေးမှုဝေါဟာရ၏ အဓိပ္ပာယ်သည် အနည်းနှင့်အများ တိကျလာခဲ့ပြီး ကွဲပြားခြားနားမှု ပြောပလောက်အောင် မရှိတော့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာနိုင်ငံ၌ Culture ဟူသော ဝေါဟာရကို မြန်မာဘာသာဖြင့် ယဉ်ကျေးမှုဟု ပြန်ဆိုသုံးနှုန်းကြ၏။ သို့ရာတွင် ဤယဉ်ကျေးမှု ဟူသော ဝေါဟာရအဓိပ္ပာယ်ကို တိကျစွာ နားလည်ထားမှု မရှိသဖြင့် တစ်ဦးလျှင်တစ်မျိုး အဓိပ္ပာယ်ဖော်ထုတ်၍ မိမိတို့သန်ရာဘက်သို့ ဆွဲကာ ရေးသားနေကြပါသည်။ စင်စစ်အားဖြင့် ယဉ်ကျေးမှုဟူသော ဝေါဟာရ အနက်သည် ဝိုးတိုးဝါးတား ဖြစ်နေသေးသည်။ ယဉ်ကျေးမှု၏အနက် နှင့် သဘောတရားကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ မဖော်ထုတ်ဘဲ ယဉ်ကျေးမှု အကြောင်း၊ ယဉ်ကျေးမှုသဘော၊ ယဉ်ကျေးမှုပုံစံ၊ ယဉ်ကျေးမှု၏အနာဂတ် ကို တွေးတောမြွေခေါ်နေကြသည်မှာ မှောင်ထဲ၌ စမ်း၍ လမ်းလျှောက် နေသည်နှင့်သာ တူပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် အနက်အဓိပ္ပာယ် မရှင်းသေးသော ကိစ္စတစ်ခုအကြောင်းကို ပြောဆိုရေးသား အငြင်းပွားနေကြလျှင် ခရီးမရောက်၊ တိုးတက်မှုမရဘဲ အချိန်ကုန်ရုံမျှသာ ရှိပေလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုနှင့် စပ်လျဉ်း၍ အခြေခံအားဖြင့် မှန်ကန်သော ယူဆချက် အနက်အဓိပ္ပာယ်အပေါ်၌ မှီငြမ်းပြု၍ ဆွေးနွေးတွေးခေါ်ကြမှ သာလျှင် နောင် အနာဂတ်အတွက် သင့်မြတ်လျော်ကန်သော တိုးတက်မှု များကို ကြံစည်ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။ သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထူးသဖြင့် အနာဂတ်ကို ကြီးစိုးမည့် လူငယ်များအတွက် ယထာ ဘူတကျစွာ မိမိတို့ခေတ်တွင် ပြုစုပျိုးထောင်ရမည့် ယဉ်ကျေးမှုအဆောက် အဦကို တွေးတော၊ ကြံဆ၊ တီထွင်၊ ဖန်တီးနိုင်ရန် မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုကို သိပ္ပံနည်းကျစွာ စူးစမ်းလေ့လာတင်ပြချက်များ အလွန်လိုအပ်နေသော အချိန်ဖြစ်ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၂)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယဉ်ကျေးမှု၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ပြရာ၌ ပထမဦးစွာ ယဉ် ကျေးမှုဟူသော ဝေါဟာရသည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာ Culture ဟူသောဝေါဟာရကို ဘာသာပြန်ထားခြင်းဖြစ်သည်ကို သတိပြုရန် လိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အင်္ဂလိပ်ဘာသာ၌ (Culture) နှင့် (Civilisation)ဟူ၍ အဓိပ္ပာယ် ဆင်တူ ဝေါဟာရများ ရှိကြရာတွင် မြန်မာတို့က Cultureနှင့် Civilisation ဟူသော ဝေါဟာရများကိုပါ ယဉ်ကျေးမှုဟူ၍ သိမ်းကျုံးပြီး အနက်ပြန်ဆိုထားကြပါသည်။ သို့အတွက်ကြောင့် Culture၏ အဓိပ္ပာယ် ပြန်ဆိုချက်ဖြစ်သည့် ယဉ်ကျေးမှုဟူသော ဝေါဟာရကို သုံးစွဲရာတွင် Civilisation နှင့် ရောထွေးလျက် အနက်အဓိပ္ပာယ်အမျိုးမျိုး ကောက် ယူကြပြီး Culture၏ အဓိပ္ပာယ်အနက်သည် မထင်မရှား ဝိုးတိုးဝါးတား ဖြစ်နေတတ်ပေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စင်စစ်အားဖြင့် အင်္ဂလိပ်ဘာသာ၌ပင် သာမန်အားဖြင့် Culture နှင့် Civilisation တို့ကို အဓိပ္ပာယ်တူ လဲလှယ်သုံးစွဲနေခဲ့ကြပါသည်။ သို့ရာတွင် လူ့သမိုင်းကို လေ့လာရာတွင်ပင် ထိုဝေါဟာရနှစ်ခုကို တိကျ စွာ ပြန်လည်ကွဲပြားခြားနားရန် အဓိပ္ပာယ်ပြန်ထားကြပေသည်။ တိုတို ပြောရပါမူ Civilisation သည် Culture ၏ နောက်တဆင့် ပိုမို အထက်တန်းကျသော အခြေအနေကို ဆိုလိုပေသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် Civilisation ဆိုသည်မှာ Culture ယဥ်ကျေးမှု၏ နောက်တစ်ဆင့် တက်၍ တိုးတက်နေသော အထူးကဏ္ဍ ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယဉ်ကျေးမှုဆိုသည်မှာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်မှ လူတို့ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးယူသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယဉ်ကျေးမှုဆိုသည်မှာ လူတစ်မျိုး၏ ဘဝတည်ဆောက်ပျိုးထောင်ပုံ နည်းနာများသာ ဖြစ်၏။ လူ့ဘောင်အဖွဲ့ အစည်းတွင်း၌ လူတို့ ဆက်ဆံနေထိုင် စားသောက် လှုပ် ရှားသည့် ပုံစံသည် လူတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုစနစ်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူသည် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လူမှုရေးရာ ပတ်ဝန်းကျင် အတွင်း၌ နေထိုင်အသက်ရှင်နေကြသူတွေ ဖြစ်၏။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် လူသည် အသင်းအဖွဲ့ အတွင်း၌ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပေါင်းသင်း ဆက်ဆံ၍ နေတတ်သူဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အဖွဲ့အစည်း အတွင်း၌ ကူးလူးဆက်ဆံမှုပြုလုပ်၍ အသက်မွေးနေကြရာတွင် မိမိတို့ အချင်းချင်း ဆက်ဆံရေးကိစ္စများအတွက် လူ့စည်းလူ့ကမ်း သတ်မှတ် ချက်များ လိုအပ်လာပေသည်။ ထိုစည်းမျဉ်းဥပဒေထုံးတမ်းများကို အများသဘောတူ သတ်မှတ်ထားကြပြီး ထိုစည်းမျဉ်းဥပဒေထုံးတမ်းတို့ ကို လူ့ဘောင်အဖွဲ့အစည်းအတွင်းသို့ ရောက်လာသည့်သူတိုင်း သင်ကြား လိုက်နာကျင့်သုံးရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကဲ့သို့စည်းကမ်းထုံးတမ်းဥပဒေများဖွဲ့၍တည်ထောင်ထားရသည့်အတွက်ကြောင့် လူတို့ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသည့်လူမှုရေးပတ်ဝန်းကျင်သည်ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်းဖြစ်လေသည်။ဤသို့လူတို့ဖန်တီးထားသည့်လူမှုရေးပတ်ဝန်းကျင်နှင့်ထိုပတ်ဝန်းကျင်အတွင်း၌နေထိုင်လှုပ်ရှားခဲ့ကြသူတွေက စုဆောင်းထားရစ် ခဲ့သည့် အသိဉာဏ်၊ ဗဟုသုတ၊ လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်နည်းများအပြင် ရုပ်ပိုင်း၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တွေးခေါ် ကြံဆ၊ ဖန်တီးချက်များကို လူ့ဘောင် အဖွဲ့အစည်းကြီးက အဆင့်ဆင့် သိုမှီးစုဆောင်းထားခဲ့သည့် အချက်အဝဝ အားလုံး ယဉ်ကျေးမှုဟု ခေါ်ရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုယဉ်ကျေးမှုတွင် နှစ်ကဏ္ဍ ရှိလေသည်။ တစ်ကဏ္ဍသည် ရုပ် ပိုင်းနှင့် သက်ဆိုင်၍ အခြားကဏ္ဍသည် စိတ်ပိုင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုပ်ပိုင်းယဉ်ကျေးမှုကဏ္ဍတွင် ရုပ်ဝတ္ထုများဖြစ်သည့် အဆောက် အဦ၊ ဝတ်စားမှု ပစ္စည်းများ၊ အသုံးအဆောင်၊ ကိရိယာ တန်ဆာပလာ များ (ဥပမာအားဖြင့် ပုဆိန်၊ မြား၊ လေး) စသည်တို့ပါဝင်ပြီး စိတ်ပိုင်း ဆိုင်ရာ ယဉ်ကျေးမှုကဏ္ဍတွင်မူ စိတ်ကူးစိတ်သန်း၊ အတွေးအခေါ်၊ တွေးတောကြံဆပုံ နည်းလမ်းများ၊ အမူအကျင့်များ၊ တန်ဖိုးထားမှုများနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတို့၏ ဖန်တီးမှုများဖြစ်သည့် အက္ခရာနှင့် စာပေအရေးအသား၊ သိပ္ပံပညာ၊ လူမှုရေးစနစ်၊ ဥပဒေစည်းမျဉ်းနှင့် ယုံကြည်ကိုးကွယ် မှုဘာသာ စသည်တို့ ပါဝင်ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ဖြစ်သောကြောင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုသည်မှာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ကို ပြုပြင်လျက် ထိုသဘာဝပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီစွာ မိမိတို့ ဘဝကို တည်ဆောက်ဖန်တီးလျက် အသင်းအပင်း ဖွဲ့စည်း၍ နေထိုင် ဆက်ဆံကြရာတွင် လူအချင်းချင်း သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ နေထိုင်ကြ ရေးအတွက် မိမိတို့သဘောအလျောက် ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော စည်း ကမ်း၊ ဥပဒေ၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာ၊ အမူအကျင့်များနှင့်တကွ ထိုလူ့ဘောင် အဖွဲ့အစည်းအတွင်း၌ အဆင့်ဆင့် ထိန်းသိမ်းလက်ခံ စုဆောင်းသိုမှီးခဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသော အသိဉာဏ်၊ ဗဟုသုတ၊ လုပ်နည်း၊ ကိုင်နည်း နိဿယ၊ အတွေ့ အကြုံ၊ အတွေးအခေါ်၊ အယူအဆ၊ ကြံစည်ဖန်တီးချက်များသာ ဖြစ်ပေ သည်။ အတိုချုပ်အားဖြင့် ယဉ်ကျေးမှုသည် လူတစ်မျိုး၏ ဘဝပုံစံဟုပင် ခေါ်ဆိုရပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၃)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကျမ်းငယ်မှာ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုသမိုင်းသာဖြစ်၍ ယဉ်ကျေးမှု သဘောတရားများကို အကျယ်ဝိတ္ထာရချဲ့၍ ရှင်းလင်းပြရမည့် နေရာ မဟုတ်ပေ။ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုကို သမိုင်းအမြင်ဖြင့် ကြည့်ရှုလေ့လာရာ တွင် နားလည်သဘောပေါက်စေရုံမျှသာ ရှင်းလင်းတင်ပြရန် ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူမျိုးတစ်မျိုး၏ ယဉ်ကျေးမှုသည် ထိုလူမျိုး၏ ရှေးအတိတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန်ကာလများ၌ ပြုစုပျိုးထောင်လာခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံများသာ ဖြစ်၏။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် ရှေးထုံးစဉ်လာ ယဉ်ကျေးမှုမှန်သမျှ သည် ၎င်းတို့ အတိတ်ကာလ၌ လက်ခံကျင့်သုံးနေသော အမူအကျင့် များ၏ အပေါင်းအစည်းများ ဖြစ်လေသည်။ သို့ဖြစ်၍ ယဉ်ကျေးမှုတစ်ရပ်ကို မှန်ကန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ရန်မှာ ထိုလူမျိုး၏ အတိတ် ကာလမှ အဖြစ်အပျက်မှန်သမျှကို တတ်စွမ်းသမျှ ပြည့်စုံလုံလောက် အောင် ပြန်လည် လေ့လာကြည့်ရှု စစ်ဆေးမှုသာ ဖြစ်နိုင်သည်။ အတိတ် ကို ချန်လှပ်၍ ယဉ်ကျေးမှုတစ်ရပ်ကို ပီပြင်စွာ မည်သို့မျှ မမြင်နိုင်။ တစ်နည်းဆိုရသော် ယဉ်ကျေးမှု၏ ရုပ်သွင်လက္ခဏာ အတိုးအဆုတ်၊ ရှင်သန်မှု၊ နုန့်နဲ့မှု စသည်တို့သည် သမိုင်းကြောင်းပေါ်တွင် တင်၍ ကြည့်ရှုမှသာ နည်းမှန်လမ်းမှန် ရောက်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယဉ်ကျေးမှုကို အများက ရိုးရာဓလေ့ထုံးစံမျှအဖြစ်သာ ရှုမြင်၍ ထိုရိုးရာယဉ်ကျေးမှုကို အမြတ်တနိုး ရင်ဝယ်ပိုက်၍ အမြဲ မူမပျက် ထိန်း သိမ်းထားလိုကြသည်။ ယဉ်ကျေးမှုသည် အတိတ်မှ ပစ္စုပ္ပန်၊ ပစ္စုပ္ပန်မှ အနာဂတ်သို့ ရွေ့ လျားရင်းက အသွင်လက္ခဏာတို့ အမြဲတစေ ရုပ်ပိုင်း ဆန်သည့် အနေခံပြောင်းလဲမှုအရ ပြောင်းလဲနေသည်ကို သတိမမူကြ ပေ။ ထိုကဲ့သို့ မမြင်နိုင်ခြင်းသည် ယဉ်ကျေးမှုကို သမိုင်းအမြင်ဖြင့် မမြင် စွမ်းသောကြောင့်သာ ဖြစ်ရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယဉ်ကျေးမှုသည် ရေစီးကြောင်းပမာ အမြဲ ရွေ့လျားပြောင်းလဲနေ သည်။ အသစ်အသစ်တို့သည် ဖြစ်ပေါ်လျက် အဟောင်းအဟောင်းတို့ သည် ချုပ်ငြိမ်းပျောက်ကွယ်နေတတ်သည်။ ရေစီးကြောင်းသည် ပုံစံအား ဖြင့် များစွာ မပြောင်းလဲသော်လည်း ချောင်းအတွင်းရှိ ရေတို့သည်ကား ပြောင်းလဲနေသကဲ့သို့တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယဉ်ကျေးမှု၏ အခြေခံသည် ရုပ်ဝတ္ထုပိုင်းဖြစ်သော လူတို့၏ စားဝတ်နေရေးဖြစ်သည့် စီးပွားရေးပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လူတို့သည် ဘဝရပ်တည်မှုအတွက် ကုန်ထုတ်လုပ်ပုံစနစ်သည် ယဉ်ကျေးမှု ၏ ပုံပန်းသွင်ပြင် လက္ခဏာကို ပြုပြင်သတ်မှတ်ပေးမြဲသာ ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45542185140373,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_84a25b12-fa42-4ade-9d15-dbd68b72e7c5.jpg?v=1730243459"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-ပုဂံသူရဲကောင်းများ","title":"ပုဂံသူရဲကောင်းများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနော်ရထာနှင့် စုက္ကတေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “စုက္ကတေးဘုရင် နတ်ရွာစံပြီ။ အနော်ရထာမင်း နန်းတက်ပြီ ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဤသတင်းသည် တောမီးပမာ တစ်မုဟုတ်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားလေရာ တိုင်းသူ ပြည်သားတို့သည် များစွာ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်ကြလေ၏။ အကြောင်းမှာ ထိုခေတ် ထိုကာလတွင်အပြစ်ကြီးဟု အများလူထုက ယုံကြည်နေကြသည်။ ထို့အပြင် စုက္ကတေးဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်သူမှာ သူစိမ်းတရံဆံမဟုတ်၊ ဖအေတူ မအေကွဲဖြစ်သော ညီတော် အနော်ရထာ မင်းသား ဖြစ်နေရကား ပို၍ပင် အပြစ်ကြီးဖွယ်ရှိနေလေရာ တိုင်းပြည်မှာ နေ့လားညလား အန္တရာယ်ဆိုးကြီးဖြင့် ဧကန်ဆိုက်ရောက်တော့မှာပဲဟု ကြောက်ရွံ့ စိုးရိမ်ကြကုန်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအခြေအနေတွင် အနော်ရထာဘုရင်လည်း အောင်နိုင်သူ ဖြစ်ဘိငြား အများ လူထုစိတ်ချောက်ချားရသည့်အတွက် ရွှေစိတ်တော် မချမ်းမြေ့ရှာပေ။ သူကိုယ်တိုင်ပင် စုက္ကတေးဘုရင် နန်းတက်စဉ်က ဦးနှိမ်၍ သစ္စာတော်ခံခဲ့ပါ၏။ သို့ရာတွင် စုက္ကတေးမင်း၏ နိုင်ငံအုပ်ချုပ်ပုံမှာ တိုးတက်မှု မရှိ။ ပြည်ထောင်စုကြီးကို စည်းရုံးရမှန်းမသိ။ တိုင်းပြည် သည် ဟိုး ရှေးယခင်ခေတ်တုန်းကနှင့်မတူ။ နိုင်ငံခြားသားများ ဝင်ထွက်သွားလာနေပြီကို သတိမထား၊ မင်းစည်းစိမ်ကိုသာ ခံစားနေခဲ့သည်။ ယင်းသို့ တိုင်းရေးပြည်ရာတွင် မကျေနပ်မှုရှိနေစဉ်မှာပင် စုက္ကတေးဘုရင်သည် အနော်ရထာ၏ မိခင်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောက် ပရိသတ် ဗိုလ်ပုံလယ်၌ အနော်ရထာအား “သင်သည် ငါ၏ ညီသားနောင်မယ် ဖြစ်ပြီ” ဟု ပြက်ရယ်ပြုလေရာ အနော်ရထာသည် အရှက်တော်ရ၍ ဒေါသအမျက်ခြောင်းခြောင်းထွက်လျက် ချက်ချင်းပင် စုက္ကတေးအား စီးချင်းတိုက်ရန် အရေးဆိုသည်။ စုက္ကတေး က လွယ်ကူစွာ လက်ခံလေ၍ ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း အနော်ရထာ၏ ပြန်လည်ပြက်ရယ် ကြုံးဝါးသံနှင့်အတူ ကျဆုံးရခြင်း ဖြစ်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအဖြစ်အပျက်များ၏ နောက်တွင်ကား အနော်ရထာအား အိပ်မပျော်သော ညများကသာ လွှမ်းမိုးကြီးစိုးခဲ့သည်။ စက်ခန်းဆောင်တွင် စက်မပျော်လေတိုင်း ဘယ်လူး ညာလှိမ့်ဖြင့်သာ အရုဏ်တက်၍ မနက်လင်းရသည့် ညများကလည်း မရေတွက်နိုင်။ တစ်ခါတစ်ရံ မှေးကနဲတစ်ချက်မျှ စက်ပျော်မည် ကြံကာရှိသေး၊ နောင်တော် စုက္ကတေး၏ အလောင်း သွေးသံရဲရဲနှင့် ရေပေါ်ပေါလောမျောသွားသည့် ပုံသဏ္ဌာန်။ ။ လျင်မြန်စွာ ဒုန်းစိုင်းလာသော မြင်းခွာသံတို့နှင့်အတူ မိန်းမသားတစ်ယောက်၏ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ် သောအသံ ခြောက်အိပ်မက်တို့က သူ့အား တဖျပ်ဖျပ် လန့်နိုးစေ၏။ ဤသို့ နိုးရသည့်အခါတိုင်း ရွှေရင်တော် တဒိတ်ဒိတ်ခုန်လျက် ချွေးစေးချွေးအေးများ ပြန်သည်အထိ တုန်လှုပ်ချောက်ချားရရှာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခင်ပွန်းအရာ ရောက်ပြီဖြစ်သော စုက္ကတေးမင်းနှင့် သားတော် အနော်ရထာတို့ စီးချင်းတိုက်ကြသည့် အဖြစ်ကိုသိရှိတော်မူသောအခါမယ်တော်မိဖုရားကြီးသည်သားတော်၏အသက်အန္တရာယ်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ကံကြီးထိုက်မည်ကိုသော်လည်းကောင်း စိုးရိမ်တော်မူလေ၍ မြင်းစီးဗိုလ်ပါ ခြွေရံသင်းပင်းနှင့် အမြန်လိုက်ကာ တားဆီး ပါသော်လည်း အချိန်က နှောင်းခဲ့သည်။ ဤအခါတွင် မယ်တော်၏ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ် ခဲ့သော အသံသည် အနော်ရထာ၏ နား၌ သံမယ်နနှက်သကဲ့သို့ စွဲခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ယင်းသို့ ဆိုးရွားလှသည့် ညများကို တစ်ကိုယ်တည်း ခံစားစဉ်၊ အနော်ရထာသည် ရှေးယခင်က စိတ်လက်ပျော်ပါးစွာ နေခဲ့ရသည့် ရက်များကို ပြန်ပြောင်းတွေးတော တသမိ လျက်၊ ယခုလိုညများ၌ ဆင်းရဲလှသည် ဖြစ်သော်လည်း နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေကြ မည်ဖြစ်သော တိုင်းသူ ပြည်သားများနှင့် နိုင်ငံတော်တွင် အကောင်းဆုံး အခမ်းနားဆုံး ဖြစ်သော စက်ဆောင်ခန်းမဝယ် စက်ပါသော်လည်း မပျော်နိုင်အားသည့် မိမိအဖြစ်ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မိကာ ကြိတ်မနိုင်ခဲမရ ဖြစ်ရရှာသည်။ ထို့နောက်တွင်ကား အိပ်မပျော်တော့ သည့်အတူတူ သလွန်တော်ပေါ် လဲလျောင်းနေရာမှ ထခဲ့ကာ ပြတင်းပေါက်ရှိရာသို့ လှမ်းခဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတော်မူသည်။ လရောင်သာသာတွင် နန်းလုံးကြိုင်ပန်းရနံ့သည် တညင်းညင်း တိုက်ခတ်လာသော လေပြည်နှင့်အတူ သင်းပျံ့လာသည်။ ဤမျှ သုတိသာယာရှိလှသော သတ္တလောကကြီးကို ပြတင်းပေါက်မှ စီး၍ ကြည့်ရပြန်တော့ အနော်ရထာသည် လူသား တစ်ယောက်၏ လွတ်လပ်မှုလိုရာကို သွားလာလည်ပတ်ချင်သော ဆန္ဒတော် ပေါ်လာ သည်။ သို့သော် မိမိသည် သာမန်လူသား တစ်ယောက်မဟုတ်၊ ဘုရင်။ ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်နေရကား ဘုရင်၏ တာဝန်တည်းဟူသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးကို စဉ်းစားမိပြန်တော့ သက်ပြင်းခါခါ ချမိပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုမှတစ်ဖန် အနော်ရထာသည် ပြတင်းပေါက်မှ ခွာခဲ့ပြန်၍ မျှော်စင်ရှိရာ စမုတ် ဆောင်လှေကားကို တက်ခဲ့သည်။ မျှော်စင်ပေါ် ရောက်သည်၌ ထင်းထင်းသာသော လရောင်အောက်ဝယ် ရွှေရောင်ငွေရောင် တလျှပ်လျှပ် တောက်ပြောင်နေသော မြစ်ဧရာ၏ အလှအပကို ရှုစားတော်မူပြန်သည်။ ယင်းအချိန်ဝယ် ဥယျာဉ်တော်အတွင်းရှိ ပန်းမန် သစ်ပင် ချုံနွယ်တို့မှ နံနက်ဦးမြည်ကျူးတတ်သော ငှက်ငယ်တို့၏ သံသာချိုတေးကို ကြားရခြင်းဖြင့် အရုဏ်တော့မည်ကို သိသာပေသည်။ ဤမှ မကြာမီ မြစ်မင်းဧရာကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလှမ်းမျှော်ကြည့်နေသော ဘုရင်အနော်ရထာ၏ ရှုကွင်းဝယ်လှည်းဘီးကြိတ်သံ၊ နွား ခလောက်သံ၊ ခြူသံ၊ ဆူညံသည့် ဝန်တင်နွားလှည်းတစ်စု ဝင်လာသည်။ ထိုမှ နောက်က လိုက်လာသော ဝန်တင်လားတစ်အုပ်၊ မြင်းစီးသမားများနှင့် တွေ့ဆုံကြ၍ သူတို့ချင်း ရင်းနှီးခင်မင်ပြီးကြသော အသံမျိုးတို့ဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။ အချို့ နောက်ပြောင်ကြသည်။ တစ်ဖန် ၎င်းအုပ်စုတို့သည် မြစ်ကမ်းပါးလမ်းမပေါ် နှင်းဝေဝေ မှုန်ဝါးဝါး လရောင်အောက်ဝယ် ပျောက်ကွယ်သွားကြပြန်သောအခါ မြစ်ပြင်ဧရာမှ လှော်ခတ်လာ ကြသော ကုန်သည်လှေများကို မြင်ရပြန်သည်။ ယင်းလှေတို့သည် အကြီးအငယ်၊ အနှေးနှင့် အမြန်တစ်စင်းနှင့် တစ်စင်း တွေ့ဆုံကြခိုက် လှေသားအချင်းချင်း လှမ်း၍ နှုတ်ဆက်သံများ၊ ကုန်ဈေးမေးခေါ်သံများကြားရသည်။ ဤအသံများသည် မြန်မာမပီဝဲကြသည်ဖြစ်၍ တောင်ဘက် ပင်လယ်ကမ်းခြေအနီးမှ ရာမည တိုင်းသားများ ဖြစ်ကြောင်း သိသာပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုဂံဈေး\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နေထွက်တüရှိနေသောအခါ အနော်ရထာသည် မျှော်စင်ပေါ်မှ ဆင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဝန်တင်လှည်းနွား လားမြင်းများဖြင့် လူသံသူသံစီစီညံလျက်ရှိသော ပုဂံမြို့တော် ဈေးသို့ အမှတ်မထင် လျှောက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤ ဈေးတွင် မြန်မာတိုင်းရင်းသားများသာမက တရုတ်ကုန်သည်ကြီးများလည်း ရှိကြသည်။ သူတို့သည် ဂန္ဓာလရာဇ်ပြည်ကြီးဖြစ်၊ ပိုးဖဲကတ္တီပါများနှင့် ပယင်းကျောက်စိမ်း စသည့် ရတနာများ ရောင်းချကြသည်။ စားကုန်များလည်း ကြာရှည်စွာ သိုမှီး၍ ရသော ဝက်ပေါင်ခြောက်၊ ဝမ်းဘဲခြောက်၊ ဝက်အူချောင်း။ ဝမ်းဘဲဥဆားစိမ်၊ ပျားရည်စိမ်မျိုးတို့ လည်း ပါ၏။ သူတို့ဆိုင်များသည် ဖွင့်စကပင် အမျိုးသမီးများနှင့် စည်ကားလေသည်။ ငွေရောင်မုတ်ဆိတ်ဖားဖားနှင့် တရုတ်ကုန်သည်ကြီးများသည် ခေါင်းခါခါ၊ လည်ခါခါဖြင့် သူတို့ တတ်သော ဗမာစကားကို တရုတ်ဘာသာနှင့်ရော၍ လည်းကောင်း၊ ဈေးဝယ်သူ များကလည်း ကိုယ့်ဗမာစကားထဲတွင် မိမိတတ်သမျှ တရုတ်စကားကိုရော၍ လည်း ကောင်း၊ ခြေပြလက်ဖြင့် အရောင်းအဝယ်ပြုလျက် ရှိကြပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစားကောင်းစုံမက်ပုံပေါ်သော မြန်မာလူကြီးတစ်ယောက်သည် ပိုးဖဲကတ္တီပါ ဆိုင်၌ ရှိသော ဇနီးကို ချန်ခဲ့ကာ ဝက်ပေါင်ခြောက်သွား၍ဝယ်ရာ၊ ရောင်းသူ တရုတ်နှင့် တစ်ဦးကို တစ်ဦးစကားမပေါက်ဘဲ ရှိလေသည်။ ဤစဉ် ဇနီးသည် လိုက်လာပြီး တတ်သမျှ မှတ်သမျှ တရုတ်စကားညှပ်၍ ပြောလိုက်တော့မှ အရောင်းအဝယ် အဆင်ပြေသွား လေ၏။ ယင်း၌ ယောက်ျားကြီး၏ စိတ်ဝယ် “အိမ်း ... မိန်းမများ သူများ ဘာသာစကား အတတ်လွယ်လိုက်ပုံကလည်း ပန်းများကောက်ယူသလိုပါပဲလားဟ၊ ကိုယ့်ဗမာစကား တစ်ခုတည်းနဲ့ပဲ ငါနားပူလှပြီဟာ၊ သည့်ပြင် ဘာသာစကားတွေပါ တစ်နေ့ ဒင်းများများ တတ်ပြီဆိုမှဖြင့် ငါတော့ ဒုက္ခပါပဲလား” ဟု ညည်းညူမိသည်ဟူသတတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုမှ နေထန်းတဖျားခန့်ရှိသောအခါ ဈေးကွဲစပြုသည်။ ဤအချိန် အထက်ဗမာ ပြည် နေသည် ပူပြီဖြစ်ရာ၊ ဈေးဝယ်သူတို့သည် သစ်ပင်အရိပ်အာဝါသတို့၌ ထိုင်၍ အပန်းဖြေကြသည်။ နံနက်မိုးမလင်းမီမှ လာခဲ့ရသူများသည် ဝမ်းဟာကြပြီဖြစ်၍ ပါလာသော ထမင်းထုပ် ဟင်းထုပ်များကို ဖြေ၍ စားကြသည်။ အချို့က ဈေးဆိုင်များ တွင် စားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းနှစ်ပါးတွေ့ဆုံခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သည်ဈေးအခင်းနှင့် ခပ်လှမ်းလှမ်းတစ်နေရာ၊ အရိပ်ကောင်းလှသော မန်ကျည်းပင် ကြီးတစ်ပင်အောက်တွင် လူတစ်စု ရှိသည်။ သူတို့နှင့် မနီးမဝေး မြက်ခင်းပြင်မှာ သူတို့ မြင်းများကို လှန်ထားသည်။ ထိုလူသိုက်ထဲမှ သစ်မြစ်ဆုံပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လုလင် တစ်ယောက်သည် သဲမြေပြင်၌ ၎င်းဆွဲထားသော မြေပုံကို စူးစိုက်ကြည့်ရာက တစ်ချက် တစ်ချက် မျက်လုံးကို လှန်၍ သူ့ဘေးပရိသတ်ကို ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံဖြင့် စကားပြောသည်။ သူ့လူများကလည်း သူ့စကားကို စိတ်ပါဝင်စားစွာ နားထောင်လျက်ရှိ ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လုလင်သည် ဆွဲထားသော မြေပုံပေါ်မှာ သူ့ဖျားကို ဝေ့ကာ ထောက်ကာဖြင့် ဧရာဝတီမြစ်၏ အရှေ့ဘက် ကမ်းခြေတွင်တည်ရှိသည့် ပုဂံမြို့တော်နှင့် တစ်ဖက်ကမ်းမှ တန့်ကြည့်တောင်၊ ထိုမှ တူရွင်းတောင်နှင့် အရှေ့တောင်ဘက်မှာရှိသော ပုပ္ပါးတောင်စသည် တို့ကို ရေးဆွဲညွှန်ပြလျက်၊ မိမိတို့ ဘိုးဘွားအဆက်အနွယ်များသည် မြန်မာပြည် အထက် ဖျား မြောက်ဘက်အရပ်ဒေသများမှ တရွေ့ရွေ့ ဆင်းသက်လာကြကာ ရေကြည်ရာ မြက်နု ရာ တို့၌ ဓားမဦးချလယ်ယာမြေများကို လုပ်ကိုင်ကြ၍ ကျေးရွာ မြို့ပြများ တည်ထောင် လာခဲ့ကြကြောင်း၊ ထိုမှ ပုဂံကို မင်းနေမြို့တော်ပြု၍ စည်ပင်သာယာခဲ့ကြောင်း၊ သို့သော် ယခုအချိန်မှာ တိုင်းပြည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကြောင်း၊ တိုင်းရင်းသားများလည်း စည်းစည်းရုံးရုံးမရှိကြဘဲ အစိတ်စိတ်ကွဲနေလျက် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သော နယ်ခြားခံတပ်မှလည်း မရှိ၊ လူမျိုးခြားတွေ ဝင်ချင်သလိုဝင် ထွက်ချင်သလို ထွက်နှင့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီအတိုင်းဆိုရင်ဖြင့် တစ်နေ့နေ့မှာ ကျုပ်တို့ တိုင်းပြည်ကို လူမျိုးခြားတွေ စစ်တပ် အင်အား အလုံးအရင်းနဲ့ ဝင်မလာဘူးလို့ ဘယ်သူပြောနိုင်မှာလဲ။ အဲသည်အခါမှာ ကျုပ်တို့ တိုင်းပြည်က ခုခံကာကွယ်ခြင်း မပြုနိုင်ဘူးဆိုရင် ကျုပ်တို့လူမျိုးတွေ ဘာဖြစ်ကုန်မလဲ” ဟုဆိုရင်း ထိုလုလင်၏ အသံသည်တုန်ယင်လာပြီးမှ တစ်ဖန်ပြန်လည် ထိန်းချုပ်၍ “အဲသည်တော့ ကျုပ်တို့ လူမျိုးတွေ တိုင်းရင်းသားအချင်းချင်း စည်းစည်းလုံးလုံး ညီညီ ညာညာဖြစ်အောင် ကြိုးစားကြရမယ်။ ဒီအရေးမှာ ဘယ်သူက ဦးဆောင်မယ်ဆိုတာကတော့ ကျုပ်တို့ မပြောနိုင်သေးဘူး။ အမှန်ကတော့ ဒီဝတ္တရားဟာ တိုင်းပြည် အုပ်ချုပ်မင်းလုပ်တဲ့ ဘုရင့်တာဝန်ပဲ။ ဒီကိစ္စကို သူက ဦးဆောင်ဦးရွက်ပြုမယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့တစ်တွေက သူ့ကို အတတ်နိုင်ဆုံး အစွမ်းရှိသမျှ ကူညီရမှာဘဲ။ ဘာကြောင့်လည်းဆိုရင် ဒီကိစ္စမျိုးဟာ တိုင်းပြည်ကြီး တစ်ပြည်လုံးရဲ့ တာဝန်ဟာ တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းနဲ့ စွမ်းဆောင်နိုင်တာ မျိုး မဟုတ်ဘူး။ အဲ ... တကယ်လို့ ဘုရင်မလုပ်ချင်ရင်သော် လည်းကောင်း၊ မလုပ်နိုင် ရင်သော် လည်းကောင်း ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုတ်တရက်ဆိုသလို အရိပ်တစ်ခုသည် ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာ၍ လုလင်ရေးဆွဲထား သော မြေပုံပေါ်က ပုဂံမြို့တော်တည့်တည့် နေရာသို့ လှံဖျားတစ်ခု ဒုတ်ခနဲ လာထောက် လျက် အောင်မြင်ခံ့ညားသော အသံတစ်ခုက ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီကိစ္စကို ဘုရင်က မလုပ်ချင်ဘူး၊ မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူက ပြောရဲသလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိုင်ပင်နေကြသူ လူစုသည် ထိုအသံရှင် လူစိမ်းကို အံ့အားသင့်ကာ မော်ကြည့် ကြသည်။ အသံရှင်သည် လှံတံကို မြဲမြဲကိုင်၍ ခံ့ညားစွာ မတ်မတ်ရပ်လျက် အခြားသူများကို အရေးမထားဘဲ ခေါင်းဆောင် လုလင်မျက်နှာကိုသာ စေ့စေ့ကြည့်ကာ ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းက ဘယ်သူလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လုလင်ပျိုသည် ထိုင်ရာမှ ထ၍ ထိုလူစိမ်းအား တစ်ချက်မျှ စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး လျှင် လေးစားသော အမူအရာဖြင့် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ကာ ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော်က ထီးလှိုင်ရှင်ပါ၊ အများကတော့ ကျန်စစ်သားလို့ ခေါ်ကြပါတယ်။ အသင်ကော ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် မသိရဘူးလား ခင်ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူစိမ်းသည် တည်ငြိမ်ခံ့ညားသောအသံဖြင့် “ကျုပ်တို့သည့်ပြင်တစ်နေရာသွား ပြီး တစ်ယောက်ချင်း စကားပြောရရင် ကောင်းမယ်” ဟု ဆိုပြီး လက်ခုပ်တစ်ချက်တီးလိုက်ရာ ချောမောလှပသော မြင်းတစ်စီး အပြေးကလေး ဆိုက်ရောက်လာသည်၌ ကျန်စစ်သား ကိုလည်း “သင့်မြင်းကို ခေါ်ပြီး ကျုပ်နဲ့ သင် တစ်ယောက်တည်း လိုက်ခဲ့” ဟု တစ်ဦးတည်း ခွဲခြားခေါ်သည်တွင် ကျန်စစ်သား၏ လူများက လူစိမ်းအား မာန်ဖီသော မျက်လုံးများဖြင့် စူးစူးကြည့်ကြ၍ လှံရိုးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကြရာ ကျန်စစ်သားက ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုယ့်လူတို့ ငြိမ်ငြိမ်နေကြ၊ ကျုပ်ပြန်မလာမချင်း ဒီနေရာက မရွေ့ကြနဲ့” ဟု ဆိုပြီး သူ့မြင်းကို လက်ခုပ်သံတစ်ချက်ဖြင့် ခေါ်လိုက်ရာ တွေ့ကနဲ ခုန်တက်ကာ မြင်းပေါ်သို့ ရောက်နှင့်နေပြီ ဖြစ်သော လူစိမ်းအား အနားကပ်၍ တီးတိုးသံဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကြွတော်မူပါအရှင်၊ ကျွန်တော်မျိုး နောက်တော်ပါးက ခစားလျက်ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက်တွင် ဘုရင် နော်ရထာနှင့် ကျန်စစ်သားသည် မြင်းများကို လေးဘက် ကျဲကျဲ စီးနင်းထွက်ခွာသွားကြလေသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြစ်မင်းဧရာကို အောင်နိုင်သူ\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဧရာဝတီမြစ်သည် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ခံ့ခံ့ညားညား ရှိပါဘိသည်။ နှစ်ဖက်သော မြစ်ကမ်းတစ်လျှောက်ဝယ် စိမ်းညိုအုပ်ဆိုင်းသော တောင်တန်းများ ခြံရံ ကာဆီးလျက် မတ်စောက်မြင့်မားသော ကမ်းပါးစောက်အောက်တွင် သဲသောင်ပြင်ဖြူလွလွတို့ဖြင့် လှပသော ရှုမျှော်ခင်းကို ဖန်တီးလျက်ရှိပေ၏။ ဤမှ မြစ်ကမ်းနှင့် ခပ်လှမ်းလှမ်းရှိ မြင့်မား ထင်ရှားသော မှိုင်းပျပျ တန့်ကြည့်တောင်တန်းနှင့် တောင်ပခုံး တောင်လဘို့တို့ အပေါ်မှာ တရွေ့ရွေ့ လှုပ်ရှားနေကြသော တိမ်တိုက်တိမ်သားတို့သည် မြစ်ဧရာ၏ ရေအလျင် ကြေးမုံ ပြင်မှာ အရိပ်လာ၍ ထင်ကြကုန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သည်အရိပ်တစ်နေရာတွင် သေးငယ်သော အမည်းစက်ကလေး တစ်ခု ရေထဲမှာ မြုပ်ချည် ပေါ်ချည်နှင့်။ ပထမသော် သက်မဲ့အရာဝတ္ထုဟု ထင်စရာ ရှိသော်လည်း ရေစီး အလိုက် မျောပါသွားသည်မဟုတ်ဘဲ အနောက်ဘက်မှ အရှေ့ဘက်ကမ်းဆီသို့ တလှုပ်လှုပ် နှင့် ရွေ့ လျားနေသည်ကို ထောက်ခြင်းအားဖြင့် သက်ရှိသတ္တဝါတစ်ဦး။ ထိုမှတစ်ဆင့် သေချာစွာ ကြည့်မည်ဆိုပါက မြစ်ကို ဖြတ်ကူးနေသော လူသားတစ်ယောက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘဇာကြောင့် ဤမျှ ကျယ်ပြောသော မြစ်ကို ဖြတ်ကူးနေပါသနည်း။ ရေစီးသန် သန်တွင် လှိုင်းလုံး လေလုံးများနှင့် တဝေါဝေါ မြည်သံကလည်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပါဘိတော့။ သို့သော် ဤလူသားကား ကြောက်ဖို့ဝေးစွ။ တစ်ချက်ကလေးမျှစိုးရွံ့ဟန် မပေါ်ဘဲ မရောက်မနေဟူသော ဇွဲသတ္တိဖြင့် ကူးခပ်လျက် ရှိချေသည်။ စင်စစ် မြစ်ဧရာနှင့် သည်လူသားသည် ခွန်အားနှင့် စွမ်းပကားပြိုင်လျက်ရှိကြသည်။ ဧရာ၏ ပြင်းထန်သော လှိုင်းတံပိုးတို့သည် လူသားအား သူ၏ ဝဲကတော့ရှိရာသို့ အတင်းတွန်းပို့ နေသည်။ လူသား၏ သန်မာသော လက်ရုံးတို့က ရေစီးအဟုန်နှင့် လှိုင်းတံပိုးတို့ကို ထိုးခတ်တွန်းဖယ်ကာ တိုက်ပွဲဆင်လျက်ရှိသည်။ တစ်ခါတစ်ရံမှာ မြစ်ဧရာက အရေးသာ လျက် လူသားခမျာမှာ ရေအောက်သို့ စုံစုံမြုပ်သွားလေသည်။ ပြန်ပေါ်မလာတော့ဘူးဟု ထင်မှတ်ဖွယ် ရှိ၏။ သို့သော် မကြာမီတွင် တစ်ခုအလား မြုပ်နေရာမှ ငုတ်ကနဲ ပေါ်လာပြန်တော့ကာ ဧရာရေပြင်အား အပေါ်စီးနှင့် တိုက်ပွဲဆင်ပြန်တော့သည်။ ဤသို့လျှင် သူတစ်ခါ ငါတစ်လှည့်ဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် လူသားက အောင်ပွဲရ၍ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ကောင်းစွာ ရောက်လေတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သို့သော် သူ၏ တိုက်ပွဲကား မပြီးဆုံးသေး၊ သူ့ရှေ့တွင် မားမားကြီး မြင့်စောက် သော ညောင်ဦးကမ်းပါးကြီး။ ဒါကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ကာ သူသည် လက်ခမောင်း နှစ်ချက်၊ သုံးချက်ခတ်လိုက်၏။ နောက်တစ်ခဏတွင် ပြေး၍ တက်လေသည်။ သို့သော် မြင့်စောက်ရကား လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် တက်မရ။ ခြေချော်လဲလိုက်၊ ပြန်ကျလိုက်၊ လက်နှင့် ကုတ်တွယ်၍ ပြန်ထ၊ ပြန်တက်လိုက် ယင်းသို့ဖြင့် သူသည် နောက်ဆုံး၌ ညောင်ဦးကမ်းပါး ထိပ်သို့ ရောက်သွားလေ၏။ ထိုအခါ အမြင့်ဆုံး ကမ်းဦးထိပ်၌ ရပ်လျက်      \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အောင်ပြီအောင်ပြီ” ဟု ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ ပြီးလျှင် မြစ်ခြေသို့ အပြေးပြန်ဆင်းလာခဲ့ကာ ရေစပ်တွင် သူ့ကိုယ်မှာ ပေကျံနေသော ရွှံ့ညွန်တို့ကို ဆေးကြော သုတ်သင်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုစဉ် မြစ်ကမ်းပါးထိပ် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အနော်ရထာ ဘုရင်သည် ထိုလူ လုပ်ပုံတို့ကို အထက်မှ စီး၍ အားလုံးမြင်ရ ကြားရသည်။ ဤရေကူး သမား သူ့ကိုယ်ကို ဆေးကြောသုတ်သင်နေစဉ်၌ အနော်ရထာသည် ကျန်စစ်သား ပြောခဲ့ သော စကားများကို ပြန်လည် ကြားယောင်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုယ်တော်၊ ကျွန်တော်မျိုးတို့ဟာ လူ့အဆင့်အတန်းမခွဲ ဆင်းရဲချမ်းသာမရွေး လူတန်းစားအားလုံးတို့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရယူဖို့လိုပါတယ်။ သည်လိုရအောင်ဟာက လူထု ဆီကို ချဉ်းကပ်လေ့လာဖို့ လိုပါတယ်။ သည်တော့မှသူတို့ရဲ့သဘောဆန္ဒကိုနားလည်ပြီးလူထုရဲ့ယုံကြည်ထောက်ခံမှုရအောင်ဘယ်သို့ဆောင်ရွက်ရမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်မျိုးတို့ သဘောပေါက် နားလည်ပါမယ်။ နို့ပြီး ကျွန်တော်မျိုးတို့ဟာ လူထုထဲက လက်ရုံးရည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541900976277,"sku":"","price":14250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_4a38c810-dc8c-4231-96dd-f851c885c698.jpg?v=1730244827"},{"product_id":"မင်းနွယ်-ဖာနိုင်ငံ","title":"ဖာနိုင်ငံ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖာဘဝမကောင်းကြောင်း ကမ္ဘာအဝှမ်းက သဘောတူညီကြပါလိမ့်မည်။ ဘယ်သူမဆို ဘယ်လောက်ပင် ကမြင်းထလှသည့် မိန်းမဖြစ်စေ ဖာတော့ ဖြစ်ချင်မည်မဟုတ်ပါ။ သူသည် လူတကာနှင့် ဆက်ဆံရပါသည်။ အလို တူသည်ဖြစ်စေ၊ မတူသည်ဖြစ်စေ လူတကာ၏ အလိုကို ဖြည့်ရပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ကျွန်ုပ်တို့၏ နိုင်ငံကြီးကို ကျဆုံးခဲ့သည့် ဗိုလ်ချုပ်က စိုးရိမ်ကြီး စွာဖြင့် ဖာနိုင်ငံဖြစ်လိမ့်ဟု ကြိုတင်ကာ သတိပေးသွားရှာပါသည်။ ယနေ့ ဖြစ်ပုံပျက်ပုံ အလုံးစုံကို ခြုံ၍ ကြည့်လိုက်လျှင် သူပြောသောစကား အတိုင်းပင် မှန်လှပါသည်။ မှန်ရုံတွင်သာမက သူပြောသည့် ဘဝထက် ပင် ပိုမိုဆိုးဝါးသည့်အခြေ ရောက်နေပါသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖာသည် လူတကာနှင့် ဆက်ဆံရာ၌ အလိုတူသည်ဖြစ်စေ၊ မတူသည်ဖြစ်စေ ဆက်ဆံရသည်။ သို့သော် ဆက်ဆံတိုင်း၊ ဆက်ဆံတိုင်း သူ၏စီးပွားရေး ဝမ်းရေးပြဿနာကို ထိုလုပ်ငန်းက ဖြေရှင်းခြင်းခံရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ယခု ကျွန်ုပ်တို့ တိုင်းပြည်ရှိ လူထုကား ဤမည်သော လွတ်လပ် ပြီးသည့် အချိန်ကစ၍ စိုးမိုးသူ လူပေါင်းစုံနှင့် ဆက်ဆံခဲ့ကြရသည်။ သို့ဆက်ဆံတိုင်း ဆက်ဆံတိုင်း ကာလတို့တွင် သူတို့ကသာ ကျွေးရ မွေးရ၊ ပေးရ ကမ်းရ ကြလေသည်။ သူတို့ကား ဖာနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဖာထက်ဆိုးသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရန်ကုန်တည်းဟူသော မင်းနေပြည်မှတစ်ပါး မြန်မာတစ်ပြည်လုံးကား ဤအရသာကို ခံစားကြရဖူးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာပြည်ရှိ မြို့ကြီးပြကြီး အသီးသီးတို့ကား စစ်မြေပြင် နှစ်ကြိမ်ဖြစ်မှုကြောင့် များပြားလှသော အဆောက်အဦ ဗိမာန်တို့ကား ပျက်စီးခဲ့ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် ကြွင်းကျန်သော အဆောက်အဦများနှင့် လမ်းပန်း စသည်တို့သည်လည်း ယခု ပြည်တွင်း မညီညွတ်မှု၊ ဆူပူမှုတို့ကြောင့် လက်စသိမ်း ပျက်စီးကြရပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျေးလက်ရှိ ထန်းလက်မိုးကာ ကျူဖျာဖြင့် ဆောက်လုပ်မွမ်းမံ ကာ နေကြသည့် အဆောက်အဦးများ၊ ဝါး၊ ဓနိ၊ သက်ငယ်၊ ပျဉ် စသော အဆောက်အဦများမှာလည်း ဤမည်သော ပြည်တွင်းဆူပူမှုများကြောင့် ထပ်မံ ပျက်စီးကြ၊ ဆုံးရှုံးကြရလေပြန်တော့ရကား ဤအပျက်အစီးများကို နာလန်ထူရန် မည်မျှ အချိန်ကုန်၊ ငွေကုန်၊ လူပန်း ဖြစ်ကြရဦးမည့် အရေးကိုတွေးလျှင် အဘယ်မှာ စိတ်အေးနိုင်ပါအံ့နည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သိန်းသန်းထိုက်တန်သော အဆောက်အဦကြီးမှစ၍ ရာတန် ဆယ်တန် အဆောက်အဦများတိုင် ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ခြင်းကား ကျွန်ုပ်တို့ တိုင်းပြည်တွင် နာလှ၏။ ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်ခဲ့ရ၏။ သို့သော် ငွေကြေးဖြင့် တန်ဖိုးဖြတ်၍ရသော အဆောက်အဦး။ ပစ္စည်းဥစ္စာတို့ ဆုံးရှုံးမှုကား ဆုံးပါစေ၊ ရှုံးပါစေ၊ ပျက်စီးပါစေ။ တကယ်တွေးလျှင် ဝန်လေးလှသည်ဟု မဆိုသာပါ။ ယနေ့ ထူထောင်၍မဖြစ်လျှင် နက်ဖြန်ထူထောင်နိုင်မည်။ ရက်ပိုင်းဖြင့် ထူထောင်၍မရလျှင် လပိုင်း နှစ်ပိုင်းဖြင့် ထူထောင်က ရနိုင်သည်။ မခက်ခဲလှဟု ဆိုချင်ဆိုပါတော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပျက်စီးမှုကို အပြုအပြင်ခက်သော အရာတစ်ခုကား ရှိ၍နေ သည်။ ထိုအရာကား တိုင်းသူပြည်သားတို့၏ အနေ၊ အကျင့်၊ စိတ် သဘော၊ ပျက်စီးမှုကိုကား ထိုအဆောက်အဦ၊ ဥစ္စာပစ္စည်းတို့ကဲ့သို့ ပြုပြင်ရန် မလွယ်ကူလှပါ။ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် စိတ်ထားဓာတ်ပျက်သူ များကား သက်ဆုံးတိုင်ပင် ပြုပြင်ရေး ခက်လှပါတော့သည်။ တိုင်းပြည် နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံတွင် ကိုယ်ကျင့်ပျက်သူ များလေတိုင်း ထို တိုင်းပြည်၏ ဘဝကား ဘယ်သို့ပင် ပြုပြင်လိုစေကာမူ ကျင့်ပျက်စိတ်ပျက်လူများဖြင့် ပြုပြင်အောင်မြင်ထမြောက်ရန်ကား နားနှင့် မျက်စိ ဝေးသကဲ့သို့ နီးလျက် နှင့် ဝေးတတ်လေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e*            *            *\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရ-မ-ဖ-တ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချိန်ကား ညနေဆည်းဆာ နေလုံးကွယ်ပျောက် အနောက်ဘက်ဒေသ တွင် တိမ်ရည်တွေတောက်ခါနေချိန်ဖြစ်၍ နီဝါပြာယှက် ရောင်စုံဖက်ကာကောင်းကင်ပြင်သည် ဤမည်သောအချိန်၌ သဘာဝ ဝတ်ကောင်းစားလှ အသစ်အလွင်တို့ကို ဆင်မြန်း၍ ဤမည်သော ဩကာသလောကကို လူပျိုလှည့်နေဘိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်တော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျေးရွာ၏ဓလေ့ထုံးစံအရ ထိုကဲ့သို့သော ကာလများတွင် ရွာ လုလင်ကလေးတို့၏ ပလွေသံ၊ လုံမငယ်တို့၏ ညနေချမ်းချိန်ခါ တိမ် ရည်သာချိန်တွင် ရေခပ်လမ်းတစ်လျှောက် သနပ်ခါးပန်းမန် လိမ်းကျံ ဝတ်စား အလှအားပြိုင်ကြလျက် သူ့ထက်ငါ ထိုအချိန်အခါကလေး၏ သာယာမှုကို ဝန်းဝိုင်းကူညီကြဘိသကဲ့သို့ ဖြစ်တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခြား အခြားသော ကျေးရွာကလေးများကမူ ဤသို့ပင် အလေ့အထ ရှိငြားသော်လည်း ရှားခဲရွာကလေးမှာမူ ညနေခင်း သာယာ သည့်အချိန်ကလေးကို ဤသို့သောနည်းဖြင့် ကူညီဖြည့်စွက်လေ့ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွာ၏ မြောက်ဘက် ထန်းတောတွင် ကာလသား၊ မြီးကောင် ပေါက်၊ ကာလသား အငယ် အလတ် အကြီးတို့သည်လည်းကောင်း၊အိမ်ထောင်ရှင် ယောက်ျားကြီးငယ်မှ စ၍ အရွယ်လွန်ပြီး စိပ်ပုတီး လည်တွင် ဆွဲဆင်သင့်သော ဇရာ ဒုဗ္ဗလ ချိန်ရွယ်ကျသည့် အဘိုးအိုတို့ သည်လည်းကောင်း၊ ညနေ နေခြည်ကလေး စောင်းစပြုသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်တောဝင်ဝင် တစ်ပင်လျှိုလျှိုး မြူအိုးကိုယ်စီ ထန်းဆစ် ဖြင့် စစ်အပ်သော နီလာရောင်ပြ ငှက်ခါးတောင်ထနေသည့် ပင်ကျရည် များကို သုံးဆောင်ကြလေသည်။ ပင်ကျရည် တန်ခိုးရှိန်စော် အာနုဘော် အရ ဆက်ရက်မင်း စည်းစိမ်ခံစားချိန်တွင် တစ်ဦးအပေါ်တစ်ဦး ပြောလို ရာ ပြော၊ ဆိုလိုရာ ဆို မြည်တွန်တောက်တီးကြရာမှ ကျားမင်းဘဝသို့ ပြောင်းကြကာ လက်ဝှေ့ရေးလည်းပြကြသည်။ တုတ်ရေးဓားရေးလည်း ပြကြရသည်။ ထိုထန်းတော၏ အဝင်မှာ ဦးထိပ်ထက်တွင် မည်သည့် ဝတ်ကောင်းစားလှ ထူးထွေသည့် တန်ဆာမဆင်မြန်းကြစေကာမူ နေ့စဉ် အမျှ အနည်းနှင့်အများ ဆိုဘိသကဲ့သို့ ထန်းတောမှ အပြန်ထွက်တွင် “လောဟိ-မာလာ”တည်းဟူသော ပတ္တမြားရောင် ယှက်ဖြာသည့်သွေးပန်းမာယာတို့ကို ဦးထိပ်ထက်တွင် လှပအောင်ဆင်ကာ ထွက်ကြရ သူများ တွေ့နိုင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းကြောင့် မြောက်ထန်းတောကလေးကား ရွာရှိ ယောက်ျား တစ်စု၏ ပျော်မွေ့ရာ သွေးအနီပြိုင်ရာ ရာဇဝတ်မှု ဥပဒေပုဒ်မ ၃၂၅ မှ ၃၀၂ ထိ ဥပဒေစည်းမျဉ်းဝါဒကို ရွာသားတို့ လက်တွေ့ဆည်းပူး လေ့လာနိုင်ဖို့ရာ မွန်မြတ်လှသည့် ဒေသတစ်ခုဟု ယူမှတ်ဖွယ်ဖြစ်တော့ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွာလယ်တွင်လည်း ညနေဆည်းဆာနှင့် လိုက်လျောကိုက်ညီ အောင် ရွာသူတို့က ဤသို့ ကျင့်သုံးလျက်နေကြသည်။ ဖေသံ၊ မောင်သံ။ ဦးလေးမကျန်အောင် သွေးရင်းသားရင်းချင်း အထပ်ထပ် အလည်လည် ဃရာဝါသပြုကြစေသောအသံ။ ထဘီစွန်တောင်ဆွဲ၍ ရွာထဲတွင် လည်ကာ ကြိမ်းသံမောင်းသံ၊ ဆဲသံဆိုသံ၊ ငိုသံရယ်သံ၊ သတ်ကြပုတ်ကြသံ များကား ရွာတွင်းရှိ မိန်းမတစ်စု၏ ညနေခင်း အားလပ်ချိန်တွင် သူတို့၏ ရွာကလေးအား သာယာငြိမ့်ညောင်း၊ ပျော်ဖွယ်ကောင်းအောင် ဖန်တီး ကြသည့် နေဝင်ဆည်းဆာ လုပ်ငန်းတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်လေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နွေ မိုး ဆောင်းတည်းဟူသော ဥတုသုံးလီစလုံးပင် ရွာမှ မြို့သို့ အမြဲတစေ ကူးလူးဆက်သွယ်ရသော ကိစ္စရပ်များမှာ ရိုက်မှု၊ နှက်မှု၊ သတ်ဖြတ်မှု၊ လုပ်ကြံမှု၊ ရန်ဖြစ်မှု၊ ဖျက်ဆီးမှု၊ မီးရှို့မှု၊ ရာဇဝတ်မှုကြောင်း နှင့်ပတ်သက်သော ဂါတ်၊ ရုံး၊ ထောင်တို့နှင့်သာ ထိုက်တန်သည့် အရေး ကိစ္စတို့အား နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ရွာကလေး၏ Exportခေါ် ထွက်ကုန်အရပ် အဖြစ်ဖြင့် သတ်မှတ်စရာဖြစ်၍ ရွာသူရွာသားအားလုံးလိုပင် ရာဇဝတ်ကြောင်းဥပဒေကို ပုဒ်ထီးပုဒ်မ ဤ-၍-မျှ မကျန်အောင် နှုတ်တက်အာဂုံ ရကြသူများပင် ဖြစ်ပေတော့သတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျေးလက်တောရွာများတွင် နေသူများအနက် မြန်မာပြည်၏ မြို့ကြီးများသို့ ရောက်ဖူး လည်ပတ်ဖူးသူများက မြို့ကြီးပြကြီးများသို့ မရောက်ဖူးသူများကို လူအ လူနုံဟူသော အထင်အမြင် ပြုခြင်းခံရသကဲ့ သို့ ရှားခဲရွာသူရွာသားများတွင်လည်း ထောင်မကျဖူးသူ၊ အချုပ်မရောက် ဖူးသူ၊ ဒဏ်တပ်မခံရဖူးသူများကား ရွာမှုရေးရာတွင် လူရာမဝင်သူများ ဟူသော အထင်အမြင်ကို ခံရလေခြင်းကြောင့် ရန်ကုန် ရွှေတိဂုံဘုရားကို သွားရောက်ဖူးမျှော်ရန် ကြိုးစားအားခဲသည့်သဖွယ် ထောင်တန်း၊ အချုပ် တို့သို့ အနည်းဆုံး တစ်ခါတစ်ခေါက်ရောက်ရန် သူ့ထက်ငါပင် နဖူးမှ သွေး မြေသို့ကျအောင် အချင်းချင်း ကြိုးစားကြလေသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းကြောင့် ဤသည့် ရွာကလေးကား “အပုပ်ချိန် ကိုယ်တော် ကျပြီမို့ဆိုသော စာအသွားကဲ့သို့ နေဝင်လုနီး အပုပ်ချိန်ဖြစ်သည့် တိမ် ရောင်ကလေးများ တောက်၊ နေလုံးကလေးများ မပျောက်တပျောက်အခါတွင် အထက်ဖော်ပြပါသော နည်းမျိုးစုံဖြင့် ဤမည်သော သြကာသ လောကကြီးကို သာတောင့်သာယာဖြစ်အောင် ကြိုးပမ်းကြရှာသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေ့ နေစောင်းချိန်ကလေးတွင် ရွာ၏ ထန်းတောတစ်ဖက် ထနောင်းပင်ရိပ်သာ၌ ဦးအောင်ဘသည် ဝိုင်းတစ်ဝိုင်းဖွဲ့ကာ နေသည်။ သူ့ဘေးတွင် ရွာခေါင်း ဦးလှနှင့် ကျွန်းဝန် ဘထွန်းတို့က ထိုင်လျက် ရွာကလေး၏ ဘဝဖြစ်စဉ်ကို ဝေဖန်သုံးသပ် ဆွေးနွေးနေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မကောင်းပါဘူးကွယ် ...၊ ငါ တစ်နေ့က ရွာသာယာကို ရောက်တော့မှ တို့ရွာရဲ့ မကောင်းတာတွေဟာ အကုန်သိတော့တာပဲ။ ရွာသာရွာဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့လိုက်အောင် သာယာပါပေ့ကွယ်။ ခုလို ညနေ ချိန်မှာ ကာလသားကလေးတွေဟာ ခြင်းဝိုင်းကလေးနဲ့ ပျော်လို့၊ တချို့ ကလည်း ပလွေ၊ ဒိုးပတ်၊ အိုးစည်တွေ တီးပြီး ပျော်ပျော်ပါးပါးနဲ့ နေကြ တယ်။ ရွာသူကလေးတွေလည်း လှလှပပ ဝတ်စားပြီး ရေခပ်တဲ့လူခပ်၊ ဗိုင်းငင် ချည်ချ၊ ရက်ကန်းရက် စတဲ့ လုပ်ငန်းကလေးတွေလုပ်ရင်း သီချင်း တကြော်ကြော်နဲ့ လူကြီးပိုင်းကလည်း တစ်ယောက်အိမ် တစ်ယောက် သွား၊ စားလိုက် သောက်လိုက် စကားစမြည်ပြောလိုက်၊ ရယ်လိုက် မောလိုက်နဲ့ အတော်ပဲ သာယာတဲ့ရွာကလေးပေါ့။ တို့ဆီလို တစ်ယောက် က သူရဲစိတ်ဝင် တစ်ယောက်က ဘီလူးစိတ်ပေါက်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် သတ်ဖို့ ဖြတ်ဖို့ ဆူဖို့ ဆဲဖို့ ဆိုတဲ့ကိစ္စတွေဟာ အဲဒီရွာမှာ မတွေ့ရဘူး။ ငါတော့ ငါ့ဇာတိကလေး မစွန့်လွှတ်နိုင်လို့သာ စွန့်နိုင်ရင် ဒီရွာကလေး သွားနေချင်စိတ်ပေါက်သား'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု မိမိ၏ ရွာအမှားကို သုံးသပ် ရင်း ပြောလိုက်သည်တွင် -\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျုပ်လည်း စိတ်တော့ပျက်ပျက်ပါပဲ၊ ရွာက ရာဇဝတ်မှုတွေ ဖြစ်တိုင်း ... ကျုပ်အိမ်ကို ရဲသားတွေလာပြီး တည်းကြ ခိုကြနဲ့ ဧည့်ခံ ရတာ ကျုပ်အိမ်အတွက် ဝမ်းစာဟာ တစ်နှစ် စပါးငါးဆယ် ကောင်း\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45562275430549,"sku":"","price":1980.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_23149403-70f6-4559-8d76-84aaae8d9c9c.jpg?v=1730246025"},{"product_id":"မျိုးမင်ရန်အောင်-ရွေးကောက်ပွဲအနိုင်ယူနည်းနိဿရည်း","title":"ရွေးကောက်ပွဲအနိုင်ယူနည်းနိဿရည်း","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁)\u003c\/strong\u003e နိုင်ငံရေးသမားတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့အတွက် သင့် မှာ သဘာဝအရလည်း ဗီဇပါရမီရှိတယ်၊ စွမ်းဆောင် ရည်လည်းရှိတယ်၊ အတွေ့အကြုံ အတွေးအမြင်လည်း ရှိတယ်၊ ကြိုးလည်း ကြိုးစားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင့်မှာ ဒါတွေအားလုံး ပြည့်စုံပြီ။ ဒါပေမဲ့ လာမယ့်ရွေးကောက်ပွဲမှာ အနိုင်ရဖို့အတွက် ဒီအချက် အလက်တွေ၊ ဒီအရည်အချင်းတွေ ပြည့်စုံရုံနဲ့တင် လုံလောက်ပြီးမြောက်ပြီလား။ မလုံလောက်သေးပါဘူး။ ဒါ့ကြောင့် ရွေးကောက်ပွဲအနိုင်ရဖို့ ဘာတွေ ဘာတွေ လုပ်ရဦးမယ်၊ ဘယ်အချက်တွေ ဘယ်အချက်တွေ လို အပ်တယ်ဆိုတာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုရှိရှိနဲ့ အစီ အစဉ်တကျ တင်ပြလိုက်ပါတယ်။ လိုတာယူပြီး မလို တာ ပယ်ပါလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (၂) \u003c\/strong\u003eသင် သတိပြုရမှာက (သတိပြုအမိဆုံးဖြစ်ရမှာ က) သင်နေတဲ့နိုင်ငံဟာ ဘာနိုင်ငံလဲ၊ သင်နေတဲ့မြို့ဟာ ဘာမြို့လဲ၊ သင် ဘယ်နေရာအတွက် (ဥပမာ- ပြည်သူ့ လွှတ်တော်လား၊ တိုင်းဒေသကြီးလွှတ်တော်လား) ရွေး ကောက်ပွဲဝင်မှာလဲ၊ အဲဒါကို ပြတ်ပြတ်ထင်ထင် သတိ ထားရမယ်။ ပြတ်ပြတ်ထင်ထင် လေ့လာထားရမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွေးကောက်ပွဲဝင်တော့မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးကတည်းက သင် ဘယ်သူနဲ့တွေ့တွေ့၊ ဘယ် အုပ်စုနဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ထိုင်စကားပြောပြော “ငါဟာ လေ့လာစရာတွေရှိသေးတယ်၊ ငါဟာ ဒီလူ ဒီလူတွေရဲ့ ထောက်ခံအားပေးမှုနဲ့ လွှတ်တော်ကိုယ်စား လှယ်ဖြစ်ချင်တယ်။ ဒါဟာ ရန်ကုန်ဖြစ်တယ် (သို့) မန္တလေးဖြစ်တယ်” လို့ စိတ်ထဲမှာ ဆီမန်းမန်းသလို နှလုံးသွင်းထားပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘယ်သူနဲ့တွေ့တွေ့၊ ဘယ်အုပ်စုနဲ့ လက်ဖက် ရည်ဆိုင်ထိုင်ထိုင်ဆိုတာက လူထုလူတန်းစားအလွှာ မရွေးကို ဆိုလိုတာပါ။ အမေရိကန်သမ္မတ ဂျွန်အက်ဖ် ကနေ ဒီဟာ မက်ဆာချူးဆက်၊ ကိန်းဘရစ်ချ်မြို့တော် ကနေ ကွန်ဂရက်အမတ်နေရာအတွက် ဝင်ရောက် အရွေးခံတော့ မဲဆန္ဒနယ်မြေများရဲ့ အောက်ခြေအထိ ဆင်းပြီး ပြည်သူကို မျက်နှာမူဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပါ။ဒီလို အောက်ခြေအထိ ဆင်းခဲ့တဲ့အတွေ့အကြုံဟာ ဂျွန်အက်ဖ်ကနေ ဒီကို ကွန်ဂရက်လွှတ်တော်ရွေးကောက်ပွဲမှာ အနိုင်ရရှိစေရုံသာမက နောင် သူ အမေ ရိကန်သမ္မတကြီးဖြစ်လာတဲ့အခါမှာလည်း အလွန် အသုံးဝင်ခဲ့ပါတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တစ်ချက်က စကားပြောဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ရှေးရောမခေတ်ကတော့ ဖိုရမ်တွေမှာ စကားပြောဆို ဆွေးနွေးကြတာပါ။ လူနှစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် လေး ငါးယောက်ပေါ့လေ။ အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ပြော ကြဆိုကြ၊ အချေအတင် ဆွေးနွေးကြနဲ့ပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခု ၂၁ ရာစုမှာလည်း ဖိုရမ်တွေရှိပါတယ်။ ဖိုရမ်တွေ၊ ဒီဘိတ်တွေမှာ ပင်တိုင်ဆွေးနွေးသူ မဟုတ်တောင်မှ ထပြီး မေးခွန်းမေးတာ၊ ထောက်ပြတာ စတာ မျိုးတွေလည်း ပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်။ နိုင်ငံရေးသမား ဖြစ်ချင်မှတော့ စကားမပြောချင်လို့ ၊ စကားပြော မကောင်းလို့ မရပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွေးကောက်ပွဲကို သင်တစ်ယောက်တည်း ဝင် မှာမဟုတ်ပါ။ တစ်ယောက်တည်း ပြိုင်ဘက်မရှိ ရွေးကောက်ပွဲဝင်တယ်ဆိုတာ တစ်ပါတီအာဏာရှင်စနစ် နဲ့ ခေတ်မှာသာ ရှိတာပါ။ အဲဒီခေတ်ကုန်သွားပါပြီ။ အနည်းဆုံးတော့ ဒါ အနည်းဆုံးပြောတာနော်... သင့် မဲဆန္ဒနယ်မှာ သင်နဲ့ ပြိုင်ရမယ့် နောက်တစ်ယောက်တော့ ရှိနေမှာ အသေအချာပါ။ အဲဒီတစ်ယောက်နဲ့ သင်နဲ့ ရွေးကောက်ပွဲအတွက် မဲဆွယ်စည်းရုံးရင် အပြိုင်ပြောကြရမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင် နိဂုံးချုပ် ရမယ်ဆိုရင် စကားပြောမကောင်းရင်၊ စကားပြောကောင်းဖို့ လေ့ကျင့်မထားဘူးဆိုရင် နိုင်ငံရေးသမား လုပ်ကို မလုပ်ချင်ပါနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၃)\u003c\/strong\u003e ခရစ်မပေါ်မီ ဘီစီ ၆၄ တုန်းက ရောမနိုင်ငံ ရေးကဝိကြီး Quintus Tullius Cicero ရေးသားခဲ့တဲ့ How To Win An Election ဆိုတဲ့စာအုပ်မှာ ဂရိပညာရှိကြီး Demetrius ရေးသားတဲ့ Demosthenes စာအုပ်ကို ဖတ်ဖြစ်အောင် ဖတ်ဖို့ ရွေးကောက်ပွဲဝင်မယ့် သူ့အစ်ကိုကို မှာပါတယ်။ အဲဒါကတော့ ခရစ်မပေါ်မီ က ဖတ်ရမယ့်စာအုပ်ပါ။ ဒီနေ့ခေတ် နိုင်ငံရေးသမား တွေအတွက်ကတော့ ဘာစာအုပ်ဖတ်ရမလဲ မမေးနဲ့၊ အကုန်ဖတ်ကြလို့ တိုက်တွန်းရမှာပါ။ အထက်မှာ ရေး ခဲ့သလို နိုင်ငံရေးသမားတစ်ယောက်ဟာ စကားပြောကောင်းဖို့ လိုသလို စာဖတ်အားကောင်းဖို့လည်း လိုပါ တယ်။ စာပေဝမ်းစာရှိရပါမယ်။ ၂၁ ရာစုမှာ တန်းမီတဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့အတွက် ဖတ်စရာစာအုပ်တွေ အလွယ်တကူရနိုင်ပါတယ်။ အင်တာနက် က ဆွဲချလို့ရပါတယ်။ ဒီလောက် ပညာဉာဏ်ဗဟု သုတ သိုက်ကြီးကို လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ တူးဖော်လို့ရချိန် မှာ မဆည်းပူး၊ မလေ့လာ၊ မသင်အံ၊ မကျက်မှတ်ဘူးဆို ရင်တော့ သင့်ဒေါသနဲ့ သင်”လို့သာ ဆိုရပါလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တစ်ခုက ကိုယ့်ကို အခိုင်အမာထောက် ခံမယ့်အုပ်စုကို ရွေးတတ်ဖို့လိုပါတယ်။ ပညာတတ် လူလတ်တန်းလွှာအုပ်စုလား၊ အခြေခံလူတန်းစားတွေ လား၊ စက်ရုံအလုပ်သမားတွေလား၊ ရွေးကောက်ပွဲ ဝင်ပြိုင်မယ့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ အားလုံးရဲ့ထောက်ခံမှုကို ရဖို့လိုပေမဲ့ အထူးအုပ်စုများ (Special Interest Groups) ဆိုတာကတော့ ရှိပါတယ်။လူမှုရေး တက်ကြွလှုပ်ရှားသူဆိုရင် ဒီလိုအုပ်စုမျိုးတွေ သင့်မှာ သေချာပေါက်ရှိပါလိမ့်မယ်။ သူတို့ရဲ့ ထောက် ခံမှုကို ခိုင်မာသထက် ခိုင်မာအောင်၊ သိပ်သိပ်သည်။ သည်းနဲ့ ကျကျနန ဖြစ်နိုင်သမျှ ဖြစ်အောင် စည်းရုံး ထားရပါလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တစ်ချက်က လူငယ်အင်အားစုပါ။ လူငယ်တွေဆိုတာ တက်ကြွတယ်၊ ရဲရင့်တယ်၊ သူရဲ ကောင်း ကိုးကွယ်တတ်တယ်၊ စံပြုထားရမယ့်လူကိုရှာဖွေချင်တယ်၊ အားကိုးချင်တယ်၊ အဲဒီလူဆီက သင် ယူချင်တယ်။ ဒါ့ကြောင့် အရည်အချင်းရှိပြီး ထက်မြက် တဲ့ လူငယ်လေးများကို မွေးမြူထားပါ။ ဒီနေရာမှာ မွေးဆိုတဲ့ ဝေါဟာရစကားလုံး ပါဝင်လာတာကြောင့် “ဆရာမွေး၊ တပည့်မွေး” ဆိုတဲ့ အင်မတန်ဆိုးဝါး အကျည်းတန်တဲ့ စရိုက်နဲ့ ရောထွေးမပစ်စေချင်ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီမှာလည်း ကြုံတုန်း သတိပေးရရင် လူငယ် တွေထဲမှာ အမျိုးသားလည်း ပါဝင်သလို အမျိုးသမီး လည်း ပါဝင်နိုင်ပါတယ်။ အမျိုးသမီးလေးတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးကတော့ လုံးဝစောင့်ထိန်းရမှာပါ။ နိုင်ငံ ရေးသမားတစ်ယောက်အတွက် အဓိကအကျဆုံးနဲ့ အရေးအကြီးဆုံး စောင့်ထိန်းရမှာက အမျိုးသမီးကိစ္စ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သင် မမေ့မလျော့ နှလုံးသွင်းထား ရပါလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တစ်ခုက မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းအပေါင်း အသင်းများဖြစ်ပါတယ်။ သာမန်မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်း အပေါင်းအသင်းများမဟုတ်ဘဲ ဆရာကြီးရွှေဥဒေါင်း စကား ငှားသုံးရမယ်ဆိုရင် “ရင်ဘတ်မိတ်ဆွေများ” ဖြစ်ပါတယ်။ မိသားစုပြီးရင် သင်နဲ့ နိစ္စဓူဝကြုံဆုံနေ ရမှာ အဲဒီသူငယ်ချင်းမိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့ နဲ့လည်း အဆင်ပြေပြေ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံပြီး သူတို့အားကို ယူရပါလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (၄)\u003c\/strong\u003e အထူးအုပ်စုများ (Special Interest Groups) သင့်ကို ချစ်ခင်ကြည်ညိုလေးစားတဲ့ လူငယ်လုံမငယ် များ၊ သင့်ရဲ့ ရင်ဘတ်မိတ်ဆွေများ... သင် တတ်နိုင် သမျှ သူတို့အားလုံးရဲ့ အကျိုးကို ဆောင်ရွက်ပေးပါ၊ အကြံကောင်း ဉာဏ်ကောင်းပေးပါ၊ ကူညီပါ၊ သူတို့ အခက်အခဲတွေကို တတ်နိုင်သမျှ ဖြေရှင်းပေးပါ။ တစ်ဖက်မှာလည်း သူတို့ ပြောဆိုတင်ပြသမျှကို လေး လေးစားစားနဲ့ နားထောင်ပါ၊ မှတ်သားပါ။ မလောက် လေး မလောက်စား လက်တောက်လောက်ကောင်လေး မို့လို့၊ ဘာမှမတတ်တဲ့ အခြေခံလူတန်းစားကမို့လို့... စသည်ဖြင့် အထင်သေးစိတ်မထားဘဲ သူတို့ ပြောဆို တင်ပြသမျှ၊ သူတို့အခက်အခဲမှန်သမျှကို လေးလေး စားစားနဲ့ နားစိုက်ပါ၊ ဂရုပြုမှတ်သားပါ။ တတ်နိုင်တာ ဆောင်ရွက်ပေးပါ။ ရှင်းရှင်းနဲ့ တဲ့တိုးရေးရမယ်ဆိုရင် တော့ သင့်ကျေးဇူး သူတို့အပေါ်မှာ ရှိနေပါစေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုယ့်ကျေးဇူး သူတို့အပေါ်မှာ ရှိဖို့မလိုတဲ့ သူ များအတွက်ကတော့ လွယ်ပါတယ်၊ သူတို့ကျေးဇူး သင့်အပေါ်မှာ ရှိနေပါစေ။ သူတို့ကျေးဇူး သင့်အပေါ် မှာ ရှိနေကြောင်းကိုလည်း မကြာမကြာ နှုတ်က ထုတ်\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45547358388373,"sku":"","price":1080.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b9e5b4c6-f886-4d3f-ad40-f4f48eebc02e.jpg?v=1730246660"},{"product_id":"မျိုးအံ့-ပြည်သူလူထုအင်္ဂါကြီးငါးရပ်နှင့်မှတ်သားဖွယ်ရာမှတ်စုပဒေသာ","title":"ပြည်သူလူထုအင်္ဂါကြီးငါးရပ်နှင့်မှတ်သားဖွယ်ရာမှတ်စုပဒေသာ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြည်သူလူထုရဲ့ အင်္ဂါကြီးငါးရပ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (က) ပြည်သူလူထုမရှိရင် တိုင်းပြည် မဖြစ်နိုင်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (ခ) အာဏာပိုင်တွေ လက်ကိုင်ထားကြတဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာ၊ တရားစီရင်ရေးအာဏာ၊ ဥပဒေ ပြုလုပ်ရေးအာဏာဆိုတဲ့ အချုပ်အခြာအာဏာ ကြီး ၃ ရပ်ဟာ မိုးပေါ်က ကျလာတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ မြေကြီးထဲက ပေါက်ပြီးထွက်လာ တာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ပြည်သူလူထုကြီးတစ်ရပ်လုံးက ပေးအပ်ထားတဲ့ အာဏာဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (ဂ) နိုင်ငံတော်သမ္မတကအစ အောက်ဆုံးပိတ် အမှုထမ်းတွေအထိ ရနေကြတဲ့ လစာငွေ တွေ ၊ထောက်ပံ့ကြေးငွေတွေဟာ ပြည်သူလူထုကြီးက အခွန်တော်ငွေအဖြစ်နဲ့ ပေးထားတဲ့ အစိုးရဘဏ္ဍာငွေထဲက ထုတ်ပေးရတဲ့ငွေဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (ဃ) အာဏာပိုင်တွေ စားသုံးနေကြတဲ့ ဆန်ရေစပါးတွေဆိုတာ ပြည်သူလူထုကြီးတစ်ရပ်လုံးက နဖူးကချွေး ခြေမအကျခံပြီး စိုက်ပျိုးလုပ်ကိုင်ပေးခဲ့ရတဲ့ ဆန်ရေစပါးတွေဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (င) အုပ်ချုပ်ရေးဘက်မှာရော၊ ရဲဘက်မှာရော၊ ကာကွယ်ရေးဘက်မှာရော၊ အစိုးရဌာနအသီးသီးမှာ ထိပ်ကလူတစ်စုနဲ့သာ အလုပ်လုပ်လို့ မဖြစ်ပါ ဘူး။ သူ့နေရာနဲ့ နေရာကိုလိုက်ပြီး ပြည်သူ့ဝန် ထမ်းအသီးသီးကို ခန့်ကြရပါလိမ့်ဦးမယ်။ ဒီပြည် သူ့ဝန်ထမ်းအသီးသီးဟာ ပြည်သူလူထုက မွေး ဖွားပေးလိုက်တဲ့ သားတွေ၊ သမီးတွေ ဖြစ်ပါ တယ်။ဒီအင်္ဂါကြီးငါးရပ်ကြောင့် ပြည်သူလူထုကို သူတို့ နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့နေရာမှာ ထားရမယ်။ အဲဒီလိုထားပြီး အာဏာပိုင်တွေက ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး လေးလေး စားစား ဆက်ဆံကြရမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၂၄-၇-၁၉၆ဝ ညက နိုင်ငံတော်ဝန်ကြီးချုပ် ဦးနု၏ ပြည်သူ့ဝန်ထမ်းတို့အား အသံလွှင့်ပြောကြားသော မိန့်ခွန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45547356487829,"sku":"","price":1530.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_d1074aab-5426-46cb-bae4-3cfc3ae1dfd1.jpg?v=1730246682"},{"product_id":"မြမျိုးလွင်-ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်များ","title":"ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်များ","description":"\u003cp\u003eဆောင်းပါးအမှတ်(၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e“\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003eယှဉ်တိုင်းကွာ မတုပကြနဲ့၊ နုသမျှ ဆန်းကြယ်၊ ရှုမဝ နန်းအလယ်မှာ၊ ပန်းစံပယ်တော်ဝင့်”\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခေတ်သည် တစ်ခေတ် တစ်ခေတ်အဖြစ်၊ အသစ်သစ် ပြောင်းလဲရွေ့ လျား ရှေ့သို့ တစ်အားတိုးနေချိန်..။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြစ်ကြီးငါးသွယ် မြစ်ငယ်ငါးရာတို့လည်း မြန်မာပြည် မြန်မာ့မြေ မြန်မာ့ နယ်အတွင်း သူတို့ပိုင် ရေစီးကြောင်းများမှ ပင်လယ် သမုဒ္ဒရာအရောက် မိုးရွာမရှောင် နေပူမနား တစ်အားပြင်ပြင် တသွင်သွင် စီးဆင်းနေခိုက်...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယနေ့မှစ၍ ပြန်လည်ရေတွက်သော် မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၉၅ ခု၊ နှစ်ပေါင်း ၃၅ နှစ်ခန့် ကာလပတ်ဝန်းကျင်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ်ချိန်ချိန်သော သက္ကရာဇ်၊ တစ်နေ့နေ့သော အခါကာလ၊ တစ်ခေတ်ခေတ် သော ပြောင်းလဲတိုးတက်မှု၌ ရန်ကုန်မြို့တွင် မြပိုးထည်တိုက်၊ သီတာအေး ပုံနှိပ်စက်၊ ရှုမဝရုပ်စုံမဂ္ဂဇင်း၊ ယင်းသည့်နောက် ရှုမဝရုပ်ရှင်တို့ကို ကြီးမှူးအုပ်ချုပ် ပိုင်ရှင်လုပ်ရအံ့ သော မောင်ကျော်...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုမောင်ကျော်၊ အကြင် ရွှေတောင်မြို့လျှင် ဖွားရာဇာတိဖြစ်သော မောင်ကျော်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအသက် ၂၀ မှ ပြည့်ပုံမပေါ်သေးသော မောင်ကျော်သည် ရွှေဖူးစာကံ စီမံဖန်တီးချက် အရ ချစ်စ၊ ခင်စ၊ ကြင်နာစ၊ ကြားလေသွေးသည်ပင် ဝေးလေစွထင်ရသော ဇနီးအလှ ဘဝကြင်ဖော်နှင့်အတူ မောင်ကျော်မြအမည်ရှိ ကျောင်းသားအရွယ် လူမမည် ညီငယ်ကိုပါခေါ်ကာ ရေကြည်ရာ မြက်နုရာအဖြစ် အခြေစိုက်သင့်က စိုက်ရန်ဟူသော ရည်ရွယ်ချက်နှင့် မန္တလေးမြို့သို့ ရောက်အလာ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဗြိတိသျှလူမျိုးတို့ အုပ်စိုးခိုက်ဖြစ်၍ မြန်မာစာပေဆိုလျှင် ဖုတ်လေတဲ့ ငါးပိ ရှိတယ်လို့မှ သဘောမထား၊ ထောင်ဆု၊ ရာဆု၊ သိန်းဆု၊ သောင်းဆု၊ ဘာဆု၊ ညာဆု၊ ဟိုဆု၊ သည်ဆု စသည်တို့ကို နားမှလေသံ ကြားဖူးသည်ပင် မရှိ..။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာပေဝန်ထမ်း လူငယ်စာရေးဆရာမှန်သမျှ ဒုတိယကမ္ဘာစစ် မဖြစ်ခင်ကလေး၊ စစ်ကြိုခေတ်ခေါ်ရချိန် မြမျိုးလွင်တို့ ညီနောင်စုတွင် ညီငယ်အဖြစ် ပါဝင်ကာ စာရေး ဆရာဘဝကို ဒုက္ခနှင့် အရင်းတည်ရင်း နေရိပ်လာမှာကို နေပူကစောင့်သူ စာရေးဆရာ သင်္ခ၏ အသည်းနှလုံးရော၊ ရိုးတွင်းခြင်ဆီကပါ စပ်ဆိုလိုက်သော…\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမွဲသကို တဲအိုစုတ်မှလ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆန်ကွဲကို ထမနဲကျိုလို့ တုတ်ပါရ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမွဲဗိုလ်ချုပ်ပါဗျ ကျွန်တော့်မှာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆိုသော ညည်းချင်းကလေးကဲ့သို့ ၀၀ မဝဝ၊ ဆင်းရဲ ဆင်းရဲ၊ မဆင်းရဲ မဆင်းရဲ စာရေးဆရာဘဝကိုသာ နှစ်ခြိုက်ပျော်ပိုက်နေကြခိုက် အုပ်စိုးသူတို့အမြင်တွင် '\u003cspan\u003eစာရေးဆရာ \u003c\/span\u003éဆိုသည်မှာ လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲဆင်ရန် တာစူနေကြသူများဟု မျက်မာန်တော်ရှခြင်းကြောင့် ပုဒ်မ ၁၂၄ (က) ကို ပြကာ ပြကာ သုန်သုန်မှုန်မှုန်နှင့် ရွှေမျက်နှာညို အလိုတော်မကျတော် မူရှာကြသောခေတ်.....။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသို့သော်..... သို့သော်... သို့သော်... စာရေးဆရာဆိုသော သတ္တဝါတွေသည် ခြောက်၍လည်း မကြောက်၊ မြှောက်၍လည်း မမြောက်..။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဝိပ္ပတ္တိခါသမယမို့ ကာလနှင့် ခေတ်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘာကမှ ပြစ်မဆိုပေါင် ဖြစ်သလိုနေဖို့.....၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟူသော စာရေးဆရာကြီး ဒဂုန်နတ်သျှင်၏ မာန်ဝင့်တေးထပ်ကို အားလုံး ဝိုင်းဝန်းထောက်ခံကြရင်း..\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိုးထိအောင်၊ လှေကားထောင်ဟေ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအပျို့ပေါင် ဇီးကွက်ရုပ်ကြီး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟိုအပျိုကြီး မိုးပေါ်ပျံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမပျံလေနဲ့ ခြေထောက်ဆွဲချ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလုံချည်ကျွတ်လို့ လွှတ်လိုက်တယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနိုင်တယ်လို့ မထင်ကြနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစသော သံချပ်တို့ကို ထိုးကာ ထိုးကာ ဘဝကို ဣန္ဒြေမပျက် သာယာကြ လျက်...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမောင်ကျော်နှင့် မြမျိုးလွင်တို့လည်း မန္တလေးမြို့၊ မလွန်ဈေးဟောင်း၊ နီပါးတန်း ရပ်ရှိ ကမ္ဘာ့ထိပ်တင် စာပုံနှိပ်တိုက်တွင် နေ့စဉ် နံနက်တိုင်း လက်ဖက်ရည်အကြမ်းဝိုင်း ဖွဲ့ ကာ အရိပ်အာဝါသကောင်းကောင်း၊ အသီးအပွင့်အရွက်အခက်တွေ ဝေဆာသော စာပေခေတ်သစ်ထူထောင်ရေး နည်းကောင်းလမ်းကောင်း၊ ဘုရားအလောင်း ဇနက မင်းသား သင်္ဘောပျက်သောအခါ မေခလာနတ်သမီး ကယ်ချိန်အရောက် ဇွဲ လုံ့လ ဝီရိယမျိုးတို့ကို အားကိုးအားကျ နည်းယူကြရင်း အမျိုးမျိုး ဆွေးနွေးတိုင်ပင် အကြံဉာဏ် ထုတ်နေကြစဉ်...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရန်ကုန်မြို့ မြန်မာအဆွေကုမ္ပဏီက ထုတ်ဝေသော လစဉ်ထုတ် ရုပ်စုံဒဂုန် မဂ္ဂဇင်းကြီးကလည်း စာပေခေတ်ကို ဦးဆောင်၍ မီးရှူးတန်ဆောင်သဖွယ် ဝင်းပြောင် ထွန်းတောက်နေချိန်.....။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရန်ကုန်နှင့်မန္တလေးမှ ထုတ်ဝေသူ ဆယ်ဦးလောက်အား နိုင်အောင်ရေးပေးနေ သဖြင့် ၅ ရက် တစ်အုပ်၊ ၁ဝ ရက် တစ်အုပ် မြမျိုးလွင်၏ လေးပဲတန် ဝတ္ထုသစ်တွေ မှိုပေါက်သလို ပလူပျံသလို ထွက်ပေါ်နေစဉ်..။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမောင်ကျော်သည် ဝတ္ထုစာအုပ်ထုတ်လိုသော ဆန္ဒပြင်းပြလာ၏။ မြမျိုးလွင်၏ ဝတ္ထုများကိုသာ တစ်လတစ်ကြိမ် ထုတ်ဝေရလျှင် ငါ့ဘဝ သာယာမှာပဲဟု စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက် ဝင်လာ၏။ သို့သော် ပရိကံက အကျိုးပေးမင့်၊ ဝမ်းရေးက မတောင့်၊ အာယုက နည်းပါး၊ ဘိုင်ကြီးဘိုင်- ဘိုင်၏ မြေး ဘိုင်ကျနေချိန်မျိုး ဖြစ်နေ၍ မြမျိုးလွင်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ကမ္ဘာ့ထိပ်တင် စာပုံနှိပ်တိုက်ရှင် ဦးဘတင်ကိုသော် လည်းကောင်း (ရောင်းပြီး ငွေချေစနစ်) လုပ်ပေးရန် ကိုယ့်လိပ်ပြာ ကိုယ်မလုံသည့် အတွက် ဖွင့်ဟ၍ မပြောရဲ မဆိုရဲတိုင်း မြမျိုးလွင်ရေးသမျှ ဝတ္ထုများကိုသာ တွင်တွင် သာ ဖတ်နေရာ ဝတ္ထု ၁၀ ပုဒ်လျှင် ၉ ပုဒ်လောက် နှုတ်တိုက် အာဂုံဆောင်နိုင်သော စွမ်းရည်ပြည့်ဝသူ ဖြစ်မှန်းမသိ ဖြစ်လာလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြမျိုးလွင်ကလည်း မောင်ကျော်ကို ချစ်၏။ စာပေရေးရာ ဆွေးနွေးဖော် ဆွေးနွေးဖက်အဖြစ်သာမက ညီငယ်တစ်ယောက်အနေလည်း သဘောထားကာ မောင်ကျော်အတွက် ရေကြည်ထွက်၍ မြက်နုများ အမြဲပေါက်နေအောင် မည်သို့ ဆောင်ရွက်ကူညီရမည်ကို စဉ်းစားရင်း အချိန်ကုန်နေခဲ့လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနှစ်ယောက်စလုံး “ကျော်တေးရှင်း” သော အချက်မှာ စာရေးဆရာက ဝတ္ထု ထုတ်ပါလားဗျဟု မပြောမိခြင်းနှင့် ညီငယ်လို ဖြစ်နေသူက ဝတ္ထုထုတ်လိုသည်ဟု “မပွင့်” ခြင်းပင် ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ကမ္ဘာ့ထိပ်တင်” မှာ စာပုံနှိပ်တိုက်ဖြစ်၏။ အလုပ်အပ်လာသူတို့ အကြွေးခံမည် စိုး၍ မြမျိုးလွင်က လူစုံသော လက်ဖက်ရည် အကြမ်းဝိုင်းတွင် ပုံနှိပ်တိုက်ရှင် ဦးဘတင် အား ကာကွယ်ပေးသော သဘောမျိုးနှင့် “အကြွေး.. နိမ်း။ အတေး.. နိမ်း။ အကျွေး ဆိုရင် ဆွမ်းကျွေးတောင် မလိုက်တဲ့ အဖွဲ့” ဟု ပြောလေ့ရှိရာ၊ မောင်ကျော်က ထိုစကားကို အတည်ကြီးထင်လျက်၊ သူ ဝတ္ထုထုတ်လိုခြင်းကို မပြောရဲဘဲ နေခဲ့သည့် အတွက် ကုန်တဲ့ရက်တွေကောကာ နှမြောစရာကြီး ဖြစ်ခဲ့ကြဖူး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမောင်ကျော်သည် အကြံကြီးကြံသူ ဖြစ်စေကာမူ စိတ်တွင်သာ ကြံနေခြင်း ကြောင့် စကားနည်း၏။ ရိုးရိုးနေ၏။ သဘောကောင်း၏။ မျက်နှာပေးလှလှနှင့် မျက်နှာထားချို၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြမျိုးလွင်က မန္တလေး၏ လူကျော် လူမော် လူထင်ပေါ်များနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ် အောင်၊ နာမည်ကြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များသို့ ခေါ်သွားကာ မောင်ကျော်မှန်းသိအောင် မိတ်ဖွဲ့ ပေး၏။ ဒုမင်္ဂလ-သုမင်္ဂလ စသော အလှူအတန်း၊ မင်္ဂလာအခမ်းအနား၊ အသုဘပို့ဆောင်ရာပါမကျန် အတူပါစေခြင်းဖြင့်လည်း လူမသိ သူမသိ မောင်ကျော် အဖြစ်မှ မြမျိုးလွင်နှင့် အလွန်ချစ်ကြသည့် ကိုကျော်အဖြစ် မြို့သိ၊ နယ်သိ၊ ရပ်သိ၊ ရွာသိ၊ မန္တလေးက အသိအမှတ်ပြုလာကြလေ၏။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသို့သော်လည်း ထိုအချိန်ထိုအခါ ထိုအခြေထိုအနေသို့ ရောက်သည်အထိ စာအုပ်ထုတ်ဝေရေးလုပ်ငန်းကို စကားမစပ်မိကြသေးခြင်းမှာ အလွန်ရှော်လျက် ရှိနေကြခြင်းပင်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာရေးဆရာဆိုလျှင် ဇာတ်အငြိမ့် ရုပ်သေးအတွက် သီချင်းအမျိုးမျိုးသော် လည်းကောင်း၊ မင်းသားကြီး လူရွှင်တော်နှင့် ဘိသိက်ဆရာများအတွက် တစ်နာရီ၊ တစ်နာရီခွဲခန့် ရွတ်ရသော လင်္ကာပတ်တမ်း အရှည်ကြီးသော်လည်းကောင်း၊ စာပုံနှိပ်တိုက်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင်လည်း ဘုရားအနေကဇာတင်၊ ကျောင်းရေစက်ချ၊ ရဟန်းခံ၊ ရှင်ပြုနားသမင်္ဂလာ၊ ပရိတ်တော် တရားတော်နာ...။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ရှိန်ဝေဖြာ နဝရတ်ပတ္တမြားပလ္လင်မှ၊ စိန္တယာ မြတ်ဘုရားသခင်သည် မရပ် မနား တမင်ဒေသစာရီ အလှည့်တွင် ထေရ်မဟာ အမည်ရှိ ညီအာနန္ဒာအား ဤဌာ နန္တရာ ရွှေလက်ညွှန်း၍” စသော အလှူဒကာ အလှူ အမ နေထိုင်သည့် ရပ်ရွာဒေသ ကိုပင် ဘုရားဗျာဒိတ်တော် မှတ်ခဲ့သော ဌာနဒေသအဖြစ် မြှောက်ပင့် စတင်ဖွဲ့ နွဲ့ ရေးသားရသော ဖိတ်ကြားစာမျိုးနှင့် တေးထပ်၊ ဒွေးချိုး၊ လေးချိုးကအစ လိမ်ရောင်းဖို့ သိကြားမင်း အိပ်မက်ဆိုသည့် ရွှေပေလွှာမျိုးပါမကျန် ရေးတတ်သည်ဟု မန္တလေးသူ မန္တလေးသားများက ယုံကြည်ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထို့ကြောင့် ဘာကိစ္စမဆို လာအရေးခိုင်းလျှင် ရေးပေးနိုင်ပါမှ စာရေးဆရာပီ၏။ ယုတ်စွအဆုံး လူပျို၊ အပျိုတို့အား သမီးရည်းစားပေးစာ ပြန်စာကအစ ရေးပေးပါမှ လာဘ်လာဘရွှင်ပျကာ '\u003cspan\u003eဆရာ... ဆရာ...”နှင့် သူသူငါငါ လေးစားလျက် မော်ကွန်းဝင် စာရေးဆရာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ခံရ၏။ ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြမျိုးလွင်မှာ စကားပြေသက်သက်နှင့် ကာလပေါ်ဝတ္ထုများကိုသာ ရေးနေ သူဖြစ်ရာ စာရေးဆရာဆိုသည်ကို ကိုယ်ရော စိတ်ပါ အလေးထား၍ အသိအမှတ် မပြုလိုကြ။ နေရာပေးရန်ကိုပင် ဝန်လေးသယောင်ယောင် “ဘာပင်က ဖြစ်တဲ့ ပိုးလို့ သတ်မှတ်ကြမလဲ”.. “ဟိုဆရာကြီးက ဦးပုညဆိုတော့ သူက ဦးပုန်ညောက်ပေါ့” စသည်... စသည်ဖြင့် မကြားတကြား လေမှုတ်သူများလည်း ရှိကြပါလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုရောအခါ မြမျိုးလွင်၏စိတ်တွင် ကဗျာကလေးအစ ဘာကလေးအစ ရေးတတ်လိုသော ဆန္ဒပေါ်လာ၏။ မည်သူ့ထံ ချဉ်းကပ်ရလျှင် မြန်မြန်တတ်လေမည် လဲဟု ဆရာရှာစ ပြုလာရ၏။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရန်ကုန်မြို့ မြန်မာအဆွေကုမ္ပဏီက ထုတ်ဝေသော ရုပ်စုံဒဂုန်မဂ္ဂဇင်းကြီးမှာ ပညာရွှေအိုးကြီးဟု ခေါ်ရလောက်အောင် ဗဟုသုတ အလွန်စုံလင်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂၀ ရာစု နှစ်ဦးပိုင်းမှသည် မဂ္ဂဇင်းထုတ်ဝေခြင်း ရပ်စဲသွားချိန် နှစ်ပေါင်း ၅၀ ခန့်အတွင်း မြန်မာစာပေခေတ် လေးခေတ်လောက် အပြောင်းအလဲ ရှိခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ်ခေတ်မှ တစ်ခေတ်သို့ပြောင်းတိုင်း အယူအဆ အတွေးအခေါ် ရေးဟန် သားဟန်ပါမကျန် တစ်မျိုးတစ်ဖုံ သိသိသာသာကြီး ပြောင်းလဲကုန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအခြား စာမျိုးစုံ ပြောင်းလဲပုံကိုထားဘိဦး၊ ဝတ္ထုဒဏ္ဍာရီအရေးအသား ပြောင်းလဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45547191206037,"sku":"","price":3330.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_79efb395-1a2a-4943-b05f-50f677757fe6.jpg?v=1730247101"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/print-books-history-politics.oembed?page=9","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}