{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ် — ဖတ်စရာစာပဒေသာ","description":null,"products":[{"product_id":"ဖိုးကျော့-မျိုးပွါးပုံယူတူမတူ","title":"မျိုးပွါးပုံယူတူမတူ","description":"\u003cp\u003e          ဟိုဘက်ကမ်းကို မရောက်ဖြစ်သည်မှာ ၆ နှစ်ခန့် ရှိပြီ။ ဟိုဘက် ကမ်းဆိုသည်မှာ ယခု ဘင်္ဂလားဒေ့(ရှ်)နိုင်ငံပိုင် ဖလောင်းချိတ်၊ ပန်းဝါ (ရာမူး)၊ စစ်တကောင်းတောင်တန်းဒေသ (ဟီလီတရိုက်)၊ ရွာတော် (ဘင် ဒရာဘင်)၊ အဝကျွန်း (ဟီဂလီမြစ်ဝ) စသည်တို့ကို ဆိုလိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            စာရေးသူတို့ငယ်စဉ်ကမူ ဗီဇာတွေဘာတွေ ဘာမှမလို။ မောင်တော က နတ်မြစ်(မေယု)ကိုဖြတ်ပြီး မြစ်နားရွာဘက် ကူးသွားလိုက်ရုံသာ။ ထိုမှ သွားလိုရာကို ခရီးဆက်တော့။ ထိုစဉ်က ပါကစ္စတန်၊ ဘင်္ဂလားဒေ့(ရှ်) နိုင်ငံဟူ၍လည်း မရှိသေးဘဲ အိန္ဒိယတစ်ပြည်တည်းသာ။ ယခုနှစ်နိုင်ငံ ဥပဒေအရ ကန်သာချောင်းနားက စိန်မြှောင်ဘုရားပွဲကာလတွင် ၇ ရက် ဘုရားဖူး လည်ပတ်ခွင့်ရသည်။ သို့ သော် ထို ၇ ရက်နှင့် အဘိုးအဘွား၊ ဦးကြီး၊ ဦးလေး၊ ကြီးကြီး၊ ငယ်ငယ်တို့ ရှိသော ရာဇဌာနီ” စစ်တကောင်းတောင်တန်းဒေသကို မရောက်နိုင်။ ထို့ကြောင့် သီးသန့်နယ်ခြားဖြတ် သန်းသွားလာခွင့်ဗီဇာလုပ်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လွန်ခဲ့သော ၄ နှစ်ခန့်က ရွာတော်မှ ဦးပဉ္စင်းဦးပဏ္ဍိ ကြွလာ၍အဘိုး၊ အဘွားနှင့် အဖီးကြီးတို့အကြောင်းရေးထားသော ရာဇဌာနီ” စာအုပ် ၃ အုပ် ပို့ပေးလိုက်သည်။ ထိုစာအုပ်ကိုဖတ်ရသော အဘိုးဦးမြတ် ချမ်းအောင်က ခဏခဏမှာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           “ငါ့မြေး၊ ငါ့ မြစ် မသိသေးတဲ့အကြောင်းအရာတွေ ဘိုးဘိုးဆီမှာ အများကြီးရှိတယ်။ မှတ်တမ်းမှတ်ရာစာအုပ်တွေကို ငါ့မြေး စာရေးဆရာ ကိုပေးမယ်။ အဘိုးမသေမီ လာဖြစ်အောင်လာပါ။ အဘိုးက အသက် ၉ဝ ကျော်ပြီ။ ငါ့မြေးတို့ ဓညဝတီကို မရောက်နိုင်တော့ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စသည်ဖြင့် အဘိုးက လွမ်းလောက်အောင်မှာနေသဖြင့် ဤနှစ် တော့ သွားဖြစ်အောင်သွားခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             ရောက်ရောက်ချင်း အဘိုးက မိမိရေးသော “ရာဇဌာနီ” စာအုပ် အကြောင်းပြောသည်။ သူ့အဖေ မိမိ၏ အဖီးကြီး ဦးမြတ်သာထွန်းကို ဗျူရိုကရက်ကြီး၊ ယူဒိုဗီယံတိုက်ကြီးဟု ရေးထားသည်ကို အပြစ်မဆိုသော် လည်း သိပ်သဘောကျပုံတော့မရ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             “အမျိုးတွေအကြောင်း ငါ့မြေးရေးတာ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပါပါ့အကြောင်းရေးမယ်ဆို အများကြီးရှိသေးတယ်။ ပါပါ လူမှုရေး၊ နိုင်ငံ ရေးတွေမှာ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့တာ ငါ့မြေးတို့ မမီလိုက်တာတွေရှိသေး တယ်။ အဲဒါ ငါ့မြေးနောက်ရေးဖို့ ပါ မှတ်တမ်းတွေနဲ့ ဘိုးဘိုးမှတ်တမ်း တွေပါပေးလိုက်မယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဟု ပြောပြီး မှတ်တမ်းစာအုပ် ၆ အုပ် ထုတ်ပေးသည်။ ထိုစာအုပ် ၆ အုပ်တွင် မြန်မာစာနှင့်ရေးထားတာနှစ်အုပ်၊ ဘင်္ဂါလီစာနှင့်နှစ်အုပ်။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာနှင့်ရေးထားသည်က နှစ်အုပ် ပေါင်း(၆)အုပ် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            ဘင်္ဂါလီစာနှင့်ရေးထားသော စာအုပ်နှစ်အုပ်မှာ မိမိ မဖတ်တတ် သဖြင့် ရေးထားသော အကြောင်းအရာကိုသာမေးရသည်။ ထိုအခါ ယခု ကမ္ဘာ၌ခေတ်စားနေသော ပုံတူမျိုးပွားအကြောင်းကို ရေးထားသည်ဆိုသဖြင့် မိမိစိတ်ဝင်စားသွားသည်။ ထို့ကြောင့် အသေးစိတ်အကြောင်းအရာ များကို ပြောပြခိုင်း၍ ရေးမှတ်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဓိကအကြောင်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၆၀ ကျော် ဘိုးဘိုးကြီး ၁၄ နှစ်၊ ၁၅ နှစ်သားအရွယ် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ ဆင်းမလားမြို့၌ ကျောင်းနေခဲ့ စဉ်က အင်္ဂလန်ပြန် အိန္ဒိယသားဆရာဝန်နှစ်ယောက်နှင့် သိပ္ပံပညာရှင် လူငယ်တစ်ယောက်တို့ ပုံတူမျိုးပွားခဲ့ကြသည့်အကြောင်းကို မှတ်တမ်းရေး ထားခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ဘိုးဘိုး၏မှတ်တမ်းတွင် ဆင်းမလားမြို့၌ သူ,\u003cspan\u003eကျောင်းနေသည်က စ\u003c\/span\u003e,\u003cspan\u003eသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e- - - - - - -\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            “မြတ်ချမ်း၊ ဘာငေးနေတာလဲကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အခန်းထဲကို ဝင်လာသော ကျန်ဒရ (ကျန္ဒရ) က သူ့ကို လှည့် မကြည့်သဖြင့် “ဘာငေးနေတာလဲ” ဟု မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                “ဘာမှ မပါဘူးကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e              ကျန္ဒရကို မြတ်ချမ်းအောင်က ပြီးစလွယ်ဖြေလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျန္ဒရနှင့်မြတ်ချမ်းအောင်တို့မှာ ဆင်းမလားမြို့၌ ကျောင်းအတူ တက်နေကြသော ဘော်ဒါအတူနေ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             အမှန်က မြတ်ချမ်းအောင်မှာ သူ့အဖေဆီကပို့လိုက်သောစာကို ဖတ်ပြီး ဧဝရက်တောင်တန်းကြီးဆီ ခေါင်းရင်းပြတင်းပေါက်မှလှမ်းကြည့် ပြီး နေခြင်းဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             ယခင် အစဉ်အမြဲလိုလို နှင်းခမောက်ဆောင်းထားသော ဧဝရက် တောင်ကို လှမ်းမြင်ရလျှင် ရင်ထဲအေးမြသည်။ နံနက်နေထွက်စနှင့် ညနေ နေဝင်လုဆဲဆဲအချိန်၌ နှင်းခဲနှင်းတောင်များပေါ် နေရောင်ခြည် ထိုးဟပ်နေသည်မှာ ရွှေတောင်ရွှေထွတ်များပမာ တလက်လက် တဖိတ်ဖိတ် နှင့် အလွန်သာယာရှုမောဖွယ်ရာကောင်းသည်။ ညအချိန်ဆိုလျှင်လည်း လရောင်တလက်လက်နှင့် ဧဝရက်တောင်မင်းကြီးသည် ပကတိတည်ငြိမ် အေးချမ်းလျက်။ ဧဝရက်တောင်မင်းသည် ဘယ်အချိန်ကြည့်ကြည့် လှပ သာယာသည်။ ရှုချင့်စဖွယ်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ယခုမူ မြတ်ချမ်းအောင်သည် ဧဝရက်တောင်ဆီ လှမ်းကြည့်နေ သော်လည်း တောင်မင်းကြီးကို သူ့အမြင်မှာ မပီဝိုးတဝါးသာ။ ဤသည် မှာ သူသည် သူ့အဖေဆီကစာကိုဖတ်ပြီး မိမိအရပ်ကို လွမ်းတ,\u003cspan\u003eကာ ငေးနေမိခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            သူ့အဖေစာထဲမှာ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           သား၊ မြတ်ချမ်းအောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           မင်း ဆင်းမလားမှာပဲ ဒီနွေနေဦး။ အရပ်ပြန်လာဖို့ ဒီနှစ်စိတ်မကူး နဲ့။ တိုင်းရေးပြည်ရေးက လုံးဝ မကောင်းဘူး။ မြန်မာတစ်ပြည်လုံးကို လည်း ဂျပန်သိမ်းသွားပြီ။ အင်္ဂလိပ်အုပ်ချုပ်ရေးလည်း ပျက်သွားပြီ။ ဓညဝတီက ရခိုင်တွေကို ဒင်နာ့ျပူသို့ တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ပို့နေရပြီ။ နီလာပန်းတောင်ဘက်ကလူတွေတောင် အဝကျွန်းဘက် စစ်ပြေးလာသလိုကြားနေတယ်။ ဘူးသီးတောင်-မောင်တောဘက်က ရခိုင်တွေလည်း ဖလောင်းချိတ်က စစ်ပြေးစခန်းကို တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ဝင်လာနေကြ တယ်။ အမျိုးအချို့ကို ပါပါ သွားတွေ့ပြီးပြီ။ သူတို့က ဒင်နာ့()ကို မလိုက်လိုလို့ အမျိုးတွေရှိနေကြတဲ့ ဖလောင်းချိတ်၊ ဒါမဟုတ် ရာဇဌာနီ ဟီတီတရိုက်၊ ပန်းဝါ(ရာမူး) ဘက်မှာ စစ်ဘေးစစ်ဒဏ်ကိုခိုလှုံဖို့ ရောက် လာနေကြတယ်။ ပါပါတို့အရပ်က ဂျပန်စစ်နဲ့ မေယု(နတ်မြတ်) မြစ်ပဲ ခြားတာ။ ဂျပန်စစ်က အချိန်မရွေးရောက်လာနိုင်တယ်။ ဂျပန်တွေက ဒေလီကိုချီတက်ကြစို့လို့ ကြွေးကြော်နေကြသတဲ့။ အင်ဖာနဲ့ ကိုဟီးမားကိုတောင် ဂျပန်ထိုးစစ် စ,\u003cspan\u003eနေပြီလို့ ကြားနေရတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆင်းမလားမှာပဲနေဦး။ အိန္ဒိယအစိုးရ၊ မြန်မာပြည် အစိုးရလည်း ဆင်းမလားမှာ ရုံးစိုက်ထားတာပဲ။ အိန္ဒိယအုပ်ချုပ်ရေးရှိနေတော့ အနောက်ဘက်ကမ်းမှာနေတာ ကောင်းတယ်။ ကျောင်းပိတ်လို့ ဆင်းမလားမှာ မနေချင်လည်း ကာလကတ္တားမှာပဲဖြစ်ဖြစ်သွားနေလိုက်။ ပါပါတို့ ဟူဂျလီအုပ်ချုပ်ရေးဘက်ကလူတွေလည်း အာသံ၊ လီဒိုဘက် အလုပ်သမားတွေ အပူတပြင်း လိုက်ရှာဖို့ နေရတယ်။ အင်္ဂလိပ်တွေက တစ်နေ့လုပ်ခ တစ်မတ်ပဲရတဲ့ ကုလားကူလီတွေကို အခု တစ်နေ့ငါးကျပ် ပေးပြီး ကူလီစုခိုင်းနေတယ်။ ပါပါတို့အုပ်ချုပ်ရေးဘက်ကလူတွေလည်း နောက် အာသံဘက်ကိုများ လိုက်နေရဦးမလား မသိသေး။ ဆင်းမလား မနေချင်ရင် ဆွေမျိုးရှိတဲ့ တစ်နေရာရာသွားနေလိုက်။ ငွေလိုရင်မှာ၊ ဘဏ် (စာတိုက်) အဆက်အသွယ်ကတော့ ကယုချောင်းအထိ ရနေသေးတယ်။ ရောက်ရာအရပ်က စာပေး၊ စာတိုက်အဆက်အသွယ်ပျက်ရင် လိုငွေကို ဆွေမျိုးတွေဆီကခေတ္တယူသုံးထား။ ပါပါတို့အုပ်ချုပ်ရေးဘက်ကလူတွေ အာသံဘက်လိုက်ရရင် မင်းအမေနဲ့မိသားစုကို ဒိုဟာဇာရီကမင်းတို့ဘကြီး ဆီ,\u003cspan\u003eပို့လိုက်မယ်။ စာချင်းဆက်သွယ်ပြီး မင်းလိုက်ချင်လိုက်သွား။ တစ်ပတ် တစ်ခါ ရောက်ရာအရပ်ကစာပေး။ ပါပါ့ဆီ တစ်နေရာတည်း မထည့်နဲ့။ စစ်တကောင်း၊ ဖလောင်းချိတ်၊ ကာလကတ္တား၊ ဒိုဟာဇာရီက အမျိုးတွေ ဆီ စာမပြတ်ပို့။ ပါပါပြောတာ မမေ့နဲ့။ အခုမိသားစုအားလုံး ကျန်းကျန်း မာမာပဲ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\"\u003e\u003cem\u003eပါပါ - ဦးမြတ်သာထွန်း\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\"\u003e\u003cem\u003eဟူဂျလီမြို့။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45565574709397,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_cb5b24de-ce7e-40cd-b481-682e626a1907.jpg?v=1730207282"},{"product_id":"ဖိုးကျော့-ဆင်လုပ်သား","title":"ဆင်လုပ်သား","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e၁) ကမ္ဘာ့ဆင်အမျိုးမျိုး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           လူတို့သည်သမိုင်းမစတင်မီ ခေတ်အခါကပင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် များအား နည်းအမျိုးမျိုးဖြင့်ဖမ်းဆီး၍ မိမိတို့အကျိုးစီးပွားအတွက် စိုက်ပျိုးရေး၊ မွေးမြူရေး၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးတို့တွင် အသုံးပြုခဲ့ကြ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           လူသားတို့၏သမိုင်းသည် တစ်ခေတ်မှတစ်ခေတ်သို့ ပြောင်းလဲ ရွေ့လျားလာခဲ့သော်လည်း တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကိုဖမ်းဆီးပြီး စီးပွား ရေး၊ မွေးမြူရေး၊ စိုက်ပျိုးရေး၊ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးတို့တွင် အသုံးချ နေခြင်းမှာ ယခုခေတ်အထိပင် ဖြစ်လေသည်။ ထိုအထဲတွင် “ဆင်”သည် အရေးပါအရာရောက်ဆုံး တိရစ္ဆာန်သတ္တဝါ ဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ မငြင်း နိုင်ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ထို့ကြောင့် ဆင်ဆိုလျှင် ကမ္ဘာ့နိုင်ငံအားလုံးက သိရှိကြသည်။ ကုန်းတိရစ္ဆာန်များထဲတွင် ဆင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာအကြီးမားဆုံးနှင့် သက်ဆိုး အရှည်ဆုံး၊ အယဉ်ပါးဆုံးတိရစ္ဆာန် ဖြစ်သည်ဆိုက မှားမည်မဟုတ်ပေ။ ရှေးပဝေသဏီခေတ်မှ ကျန်ရှိခဲ့သော အံ့သြဖွယ်ရာ သတ္တဝါကြီးများထဲ တွင် ဆင်သည် ထိပ်ဆုံးကပါဝင်သော တိရစ္ဆာန်တစ်မျိုးဖြစ်၏။ ရှေးခေတ်မှ ယနေ့အထိ မျိုးဆက်မပြတ်ဘဲ အံ့သြဖွယ်ရာကျန်ရှိနေသော သတ္တဝါ ကြီးများမှာ ဆင်၊ ကြံ၊ ရေမြင်းနှင့် ကုလားအုတ်များဖြစ်ပေရာ ယင်းတို့ တွင် ဆင်နှင့်ကုလားအုတ်တို့မှာ အသိဉာဏ်အရှိဆုံးနှင့် လူတို့အား အကျိုး အပြုဆုံး သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသတ္တဝါတို့သည် သဘာဝ အလျောက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြပေရာ ယင်း သတ္တဝါကြီးများကို မလေ့လာလျှင် ဝေးလံမှုန့်မွှားလှသော ရှေးပဝေသဏီ က သတ္တဝါတို့အကြောင်းကို သဘောပေါက်နားလည်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းပေ လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သက်ရှိသတ္တဝါကြီးများသည် လူသားတို့၏ သမိုင်း ကိုပြုစုလေ့လာရာ၌ အရေးပါအရာရောက်သော သတ္တဝါကြီးများအဖြစ် ဆက်လက်တည်တံ့လျက် ရှိကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဤတိရစ္ဆာန်ကြီးများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လူဟူ၍ မပေါ်ပေါက်မီ ရှေးပဝေသဏီကပင် ဆင်သည် တိရစ္ဆာန်ထဲတွင်လည်း စိတ်ဝင်စားဖွယ် အကောင်းဆုံးသော တိရစ္ဆာန်တစ်မျိုးဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရပေမည်။ ရှေး အခါက ဆင်များသည် ကမ္ဘာအနှံ့အပြားတွင် ရှိခဲ့ကြသည်ကိုထောက် ၍ ရှေးဆင်ကြီးများသည် ရာသီဥတုမျိုးစုံတွင် ထိုက်သင့်သလို လှည့် လည်နေထိုင်ခဲ့ကြကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            လွန်လေပြီးသောအခါက “မမ္မတ်” ခေါ် ရှေးဆင်ကြီးမျိုးသည် အင်္ဂလန်မှ ဗယ်ရင်ရေလက်ကြားအထိ ကျက်စားရာမှ အမေရိကတိုက် သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုရှေးဆင်များသည် အမွေးအမှင် ထူ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုမမ္မတ်ဆင်များသည် အေးသောရာသီဥတုရှိ ဒေသ များ၌ နေထိုင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ မမ္မတ်ရှေးဆင်ကြီးများသည် ကမ္ဘာဦးသူ များနှင့် ခေတ်ပြိုင်ရှိခဲ့ကြရာ သူတို့၏အသားသည် လူများစားသောက် ရန် အစာဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အရေသည် လူတို့၏ အသုံးအဆောင်ဖြစ်ခဲ့၍ မတ်ဆင်၏ အစွယ်ကို လူတို့ပုံကူးခဲ့ကြသည်။ ဆင်စွယ်ပေါ်၌ ကမ္ဘာဦးသူတို့ရေးဆွဲခဲ့သော ပုံကြမ်းတို့ကို လေ့လာကြည့်ရှု၍ လူနှင့် မမ္မတ်ဆင် ကြီးတို့သည် ကမ္ဘာကြီးကိုစိုးမိုးရန် အပြိုင်အဆိုင်ကြိုးစားခဲ့ကြသည်ဟု ပညာရှင်များ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဘူမိဗေဒအရဆိုလျှင် မမ္မတ်ရှေးဆင်ကြီးများသည် နှစ်များမကြာ မီကမှ ကမ္ဘာပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်ဆုံးပါးသွားခဲ့ကြသည်။ ယင်းတို့၏ အသေကောင်များကို အလွန်အေးလှသော ဆိုက်ဘေးရီးယားပြည်နှင့် ရုရှားနိုင်ငံတို့တွင် ရေခဲရွံ့နွံများအောက်၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ နစ်မြုပ်ဖုံးကွယ် လျက်ရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            “ဒင်းဗတ်ကလန်” မည်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် နှစ်ပေါင်း ထောင်သောင်းများစွာက ညွန်ပျောင်းထဲ၌ နစ်မြုပ်နေခဲ့ပြီးမှ ပြန်လည် ဖော်ထုတ်ရရှိခဲ့သော မမ္မတ်ခေါ် ရှေးဆင်သားကို မိမိဧည့်သည်များအား ကျွေးမွေးခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာလောက်ကလည်း လယ်နမြစ်ဝအနီးတွင် မမ္မတ်ရှေးဆင်ကြီးတစ်ကောင်၏ အလောင်းကို တွေ့ခဲ့ရသေးသည်။ တွေ့စဉ်က ဆင်၏ဦးနှောက်သည် မပျက်စီးသေး ပေ။ မျက်စိတို့သည် ဦးခေါင်းမှ ပြူးထွက်လျက်ရှိသည်ကလွဲလျှင် အသား၊ အမွေး၊ အတွင်းပိုင်းကိုယ်အင်္ဂါတို့ကို မပျက်မယွင်းတွေ့ရသည်။ နောက်ဆုံးစား၍ အစာမကြေဘဲ ရှိနေသေးသည့် ထင်းရှူးပင်ပေါက် ကလေးများကိုပါ အစာအိမ်ထဲ၌တွေ့ခဲ့ရ၏။ ဆိုက်ဘေးရီးယားပြည် သည် မမ္မတ်ရှေးဆင်တို့၏ သင်္ချိုင်းဖြစ်ခဲ့ပေရာ ဆင်စွယ်များကို နိုင်ငံခြား သို့ပင် အမြောက်အမြား တင်ပို့ခဲ့ရသည်။ ဆိုက်ဘေးရီးယားပြည်၌ မမ္မတ်ဆင်များ မည်မျှပေါခဲ့သနည်းဟူမူ အချို့ ကျွန်းကလေးများသည် ထိုဆင်များ၏အရိုးပုံများပင် ဖြစ်ကြသည်ဟု ပညာရှင်များက ယုံကြည် ခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            ရှေးဆင်ကြီးများစာရင်းထဲတွင် မမ္မတ်ဆင်နှင့်အတူ မတ်စတိုဒန်နှင့် ဒိုင်နိုသာရိယမ်ဆင်တို့လည်း ပါဝင်သည်။ ယခုအခါ အာဖရိက ဆင်နှင့် အာရှဆင်တို့သာ ကမ္ဘာပေါ်၌ ကျန်ရှိတော့သည်။ ရှေးမမ္မတ် ဆင်ကြီးများသည် တစ်ဆယ့်သုံးပေထိ မြင့်သည်ဟု အဆိုရှိသည်။ သို့သော် ပျမ်းမျှအားဖြင့် ၁၀ ပေမျှဖြစ်၍ ယခုခေတ်ဆင်တို့ထက်ပင် နိမ့်သည်ဟုလည်း ဆိုကြပြန်သည်။ အိန္ဒိယပြည်မှ “နာဘ ́ \u003cspan\u003eခေါ် ဆင် တစ်မျိုးမှာမူ ၁၆ ပေထိ မြင့်သည်ဟု သိရသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ယခု ခေတ်အကြီးဆုံးဆိုသောဆင်ထက်ပင် ထိုနာဘဒ္ဓဆင်များက လေးပေ လောက်ပိုပြီး မြင့်နေပြန်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                ဆင်တို့၏ အကြီးအသေးမှာ အစားအသောက်နှင့် ရာသီဥတု ရေမြေပေါ်တွင် တည်သည်ဟု တိရစ္ဆာန် သုတေသနပုဂ္ဂိုလ်များက ဆိုကြသည်။ ပရိုဗိုဆစ်ဒီယမ် ဆင်မျိုးစဉ်တွင် အပါအဝင်ဖြစ်သော ဆင်တို့ ၏ အရွယ်မှာ နာဘဒ္ဓဆင်ကြီးများမှ ကျောက်ဆင်အထိ အစား စားရှိသည်။ ကျောက်ဆင်တို့သည် ရှတ်တလန်မြင်းပုလောက်သာကြီး ရာ ကမ္ဘာ့မြောက်လုံးခြမ်းကို ရေခဲလွှမ်းသည့်ခေတ်က ယင်းတို့သည် မော်လတာကျွန်းစု၊ ဆိုက်ပရပ်ကျွန်းနှင့် အနီးအနားမှကျွန်းအချို့သို့ အခါများစွာ သွားရောက်ကျက်စားခဲ့ကြ၏။ ထိုခေတ်ထိုအခါက မြောက်အမေရိက တိုက်တွင် မမ္မတ်ရှေးဆင်ကြီးများနှင့်အတူ မတ်စတို ဒန်ရှေးဆင်ကြီးများပါ ကျက်စားခဲ့ကြသည်။ ယင်းဆင်ကြီးတို့၏ အရိုးစုများကို အမေရိကန်ပြတိုက်တို့၌ ဆင်ယင်ပြသထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             ယခုအခါ ကမ္ဘာပေါ်၌ ဆင်ကို အာရှဆင်နှင့် အာဖရိကဆင်ဟု နှစ်မျိုးနှစ်စား ခွဲခြားထားသည်။ ဆပ်ကပ်ပွဲများနှင့် တိရစ္ဆာန်ရုံများတွင် တွေ့နေမြင်နေကြရသော ဆင်များမှာ များသောအားဖြင့် အာရှဆင်များ သာဖြစ်ကြသည်။ သစ်ဆွဲရာတွင် အသုံးပြုသောဆင်များမှာလည်း အာရှ ဆင်ပင်ဖြစ်၏။ များသောအားဖြင့် အာဖရိကဆင်များကိုမူ လူတို့ကဖမ်းဆီးပြီး ယဉ်ပါးအောင် သွန်သင်၍မရပေ။ ယင်းတို့မှာ လူတို့၏ စီးပွားရေး၊ စိုက်ပျိုးရေး၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးတို့တွင် အသုံးပြုနိုင် လောက်အောင် ယဉ်ကျေးလိမ္မာခြင်းမရှိပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            အာရှတွင် ဆင်လေးမျိုးရှိ၏။ အိန္ဒိယ (သို့မဟုတ်) မြန်မာဆင်၊ သီဟိုဠ်ဆင်၊ မလေးရှားဆင်နှင့် ဆုမတ္တရာဆင်တို့ ဖြစ်သည်။ ထိုလေးမျိုး စလုံးသည် နိုင်ငံ၏ အမည်ကိုလိုက်၍ ခွဲခြားခေါ်ကြသော်လည်း တစ်မျိုး နှင့်တစ်မျိုးမှာ အသွင်တူ၊ ရုပ်တူ၊ အလုံးအထည်၊ စရိုက်သဘာဝအတူ တူသာဖြစ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အာဖရိကဆင်နှင့် အာရှဆင်တို့၏ခြားနားချက်မှာ အာရှဆင် သည် အာဖရိကဆင်ထက် နားရွက်ငယ်သည်။ ကိုယ်ရေအသားချော မွတ်သည်။ နှာမောင်းများရှူး၍ သေးသေးသွယ်သွယ်ရှိသည်။ အာရှ ဆင်မမှာ အစွယ်မရှိပေ။ သီဟိုဠ်ကျွန်း၌မူ အထီးရော အမပါ အစွယ် မရှိဟု သိရသည်။ ဤသည်မှာ သီဟိုဠ်ကျွန်း၌ ဆင်များစားရသော အစားအစာကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သီဟိုဠ် ဆင်များသည် မြန်မာ၊ အိန္ဒိယ၊ မလေးရှား၊ ဆုမတ္တရာဆင်များကဲ့သို့ အလုပ်ကြမ်းမလုပ်နိုင်ကြပေ။ အနည်းအကျဉ်းသော ဝန်စည်စလယ် လောက်ကိုသာ သယ်ပိုးရွက်ဆောင်နိုင်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အာဖရိကဆင်မှာ အာရှဆင်ထက် အရပ်ပိုရှည်သည်။ နားရွက် ကြီးမားသည်။ နှာမောင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ရစ်ဝိုင်းပတ်လည်လျက် ရှိသော အဖုအထစ်များ ကြီးသည်။ အစွယ်များ ပိုမိုကြီးမားရှည်လျား သည်။ အာဖရိကဆင်များကို ယဉ်ပါးလာအောင် သွန်သင်ခြင်းမရှိသည် မှာ အာဖရိကတိုင်းရင်းသားတို့သည် ဆင်မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းကို ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ခြင်းမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် ဆင်များ နှင့် အလုပ်လုပ်သော မိရိုးဖလာအစဉ်အလာလည်း မရှိပေ။ အာဖရိကဆင်မှာ အာရှဆင်များကဲ့သို့ လေးလံသော ဝတ္ထုပစ္စည်းများကို ဆွဲငင်ရန် အတွက် ကိုယ်ခန္ဓာတည်ဆောက်ပုံ အချိုးအစားမကျသောကြောင့် ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            စစ်ပြီးစကမူ မြန်မာ၊ ကရင် ဆင်သမားအချို့ကို အာဖရိကအရှေ့ ပိုင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ပြီး အာဖရိကဆင်များကို ဖမ်းဆီးလေ့ကျင့်ခိုင်းရန် ဗြိတိသျှအစိုးရက စီမံခဲ့ပေရာ ထိုစီမံကိန်းသည် မည်မျှအောင်မြင်မှုရှိခဲ့ သည်ကို နောက်ပိုင်းတွင် လုံးဝမသိခဲ့ရပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဘီစီ ၂၁၈ ခုနှစ်က အာဖရိကမြောက်ပိုင်းမှ အီတလီပြည်၊ ရောမ မြို့တော်သို့ ချီတက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော ကာသေးလူမျိုး ဟန်နီဘယ် စစ်ဗိုလ်ကြီး၏ တပ်မကြီးတွင် ဆင် ၃၇ ကောင် ပါဝင်သည်ဟု အဆိုရှိ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e              ဟန်နီဘယ်သည် ထိုဆင်များကို မည်သည့်ကိစ္စအတွက် အသုံး ပြုခဲ့ကြောင်းကို မသိရပေ။ ဆင်အကြောင်းကို အတော်စေ့ငုသေချာစွာ လေ့လာခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကမူ “ထိုဆင်များသည် အာဖရိကဆင်များ မဟုတ်ဘဲ အာရှဆင်များသာ ဖြစ်ဟန်တူသည်။ အာဖရိကတိုက်၌ ဆင် များကို လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးသော အစဉ်အလာမရှိ၍ အိန္ဒိယနိုင်ငံမှ လေ့ကျင့်ယဉ်ပါးပြီးဆင်များကို ဟန်နီဘယ်က အသုံးပြုခြင်းဖြစ်တန်ရာ သည်” ဟုဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            ရှေးအိန္ဒိယမင်းများသည် ရှေးမြန်မာမင်းများကဲ့သို့ စစ်တိုက်ရာ တွင် ဆင်များကို ထောင်နှင့်ချီ၍ သုံးလေ့ရှိကြ၏။ ရန်သူမြို့များကို ဝန်းရံလုပ်ကြံရာ၌ ဆင်များမှာ မြို့တံတိုင်း အရံအတားများကို ဖြိုဖျက် ရန်အတွက် အလွန်အသုံးဝင်၏။ သို့သော်လည်း စစ်ပွဲ၌ဒဏ်ရာရသော ဆင်များမှာမူ အုပ်မနိုင်၊ ထိန်းမရဖြစ်၍ ကိုယ့်တပ်ကိုယ်ပြန်နင်းကာ အန္တရာယ်ပြုတတ်သည်လည်း ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            တရုတ်-မြန်မာ ငဆောင်ချမ်းတိုက်ပွဲ၌ ရန်သူတို့က မြားမိုးရွာချ ၍ ဒဏ်ရာရသွားသော ဆင်တို့ကြောင့် မြန်မာများမှာ ဗရုန်းသုန်းကား ဖြစ်ပြီး အရေးရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပုံကို မာကိုပိုလိုက သူ၏မှတ်တမ်း၌ ဖော်ပြခဲ့ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရှေးပဝေသဏီက မမ္မတ်ဆင်များ ကျက်စားခဲ့ကြသည်ဆိုသော အိန္ဒိယနိုင်ငံ၌ ယခုအခါ ဆင်များ တစ်စတစ်စ ပျောက်ကွယ်နေကြလေ ပြီ။ ကမ္ဘာပေါ်၌ ဆင်ကို လူတိုင်းအကျိုးစီးပွားအတွက် အများဆုံးအသုံး ပြုကြသောနိုင်ငံမှာ မြန်မာနိုင်ငံဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ထို့ကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံ၌ ဆင်များကို ယခင်ကသာမဟုတ် ယခုအထိ ရတနာ တစ်ပါးကဲ့သို့ မွေးမြူခြင်း၊ ရှာဖွေဖမ်းဆီးခြင်း၊ ယဉ်ပါးလာအောင် သွန်သင်ဆုံးမပြီး သစ်လုပ်ငန်းတွင် အဓိကထား၍ အသုံးချနေရခြင်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45565582672021,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_40a3f34f-a9b3-434c-a46a-5d8e45fb83a2.jpg?v=1730207298"},{"product_id":"ပေါ်သစ်-အလှရှာပုံတော်၂","title":"အလှရှာပုံတော်(၂)","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45565600399509,"sku":"","price":16250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_50d54a0f-1cc0-4d82-a761-df71c950f122.jpg?v=1730208042"},{"product_id":"နေဇင်လတ်-အမွေပေးသူဆိုရာမှာ","title":"အမွေပေးသူဆိုရာမှာ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003eနှိုင်းရအသာစီးမှ စွမ်းရည်အသာစီးသို့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e9th February 2007\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e           တစ်ချိန်တုန်းဆီက နိုင်ငံတွေချမ်းသာတယ်ဆိုတဲ့နေရာမှာ သဘာဝရင်းမြစ် တွေ ဘယ်လောက်ကြွယ်ဝတယ်ဆိုတာပေါ်မှာ တစ်နိုင်ငံနဲ့တစ်နိုင်ငံ နှိုင်းယှဉ်ပြောလေ့ ရှိကြပါတယ်။ Comparative Advantage ပါ။ နည်းပညာကို စွမ်းစွမ်းတမံ အသုံးမချနိုင်သေးတဲ့ကာလများလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ 1980s နှစ်များဆီမှာ Singapore, Taiwan, Hong စတဲ့နိုင်ငံတွေတိုးတက်လာကြတာမျက်၀ါး ထင်ထင်တွေ့လာကြပါတယ်။ တိုးတက်မှုအရင်းခံကို ပညာရှင်တွေလေ့လာကြတော့ သယံဇာတ ဘာမှမယ်မယ်ရရမရှိဘဲ လူတွေရဲ့ စွမ်းအား၊ နည်းပညာအကူအညီတွေနဲ့ တိုးတက်သွားကြတယ်ဆိုတာ တွေ့လာကြရပါတယ်။ အတွေးအခေါ် အယူအဆနဲ့ သီအိုရီတွေ ပြောင်းကြရပါတော့တယ်။ Competitive Advantage ဆိုတဲ့ခေတ်ကို ရောက်မှန်းမသိ ရောက်လာပါတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          1950s ကိုရီးယားစစ်ပွဲကြောင့် ပြာပုံဘဝကစခဲ့တဲ့ South Korea နဲ့ North Korea ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ကြပါတယ်။ အရင်းရှင်စနစ်ကိုကျင့်သုံးတဲ့တောင်ကိုရီးယားက တိုးတက်သွားပြီး ကွန်မြူနစ်စနစ်ကို ကျင့်သုံးတဲ့ မြောက်ကိုရီး ယားတိုးတက်မှု တုံ့နှေးနေတာက ထင်ရှားတဲ့သာဓကအဖြစ် တညီတညွတ်ထဲ တွေ့ လာကြပါတယ်။ စနစ်တစ်ခုရဲ့ ဖေးမကူညီမှုနဲ့ Institutional Building ဆိုတဲ့ ဥပဒေ၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း၊ အခွင့်အရေး အကာအကွယ်တွေကောင်းတဲ့ တောင်ကိုရီး ယားက ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးမျက်နှာစာမှာ နေ့ချင်းညချင်းကြီးထွားလာတဲ့ ကျားတစ် ကောင် ဖြစ်လာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်ချိန်က ဆိုဗီယက်ယူနီယံဆိုတဲ့ ရုရှားနိုင်ငံကြီးကလည်း စစ်ရေးတည် ဆောက်မှုဘက်မှာသာ အလေးထားပြီး အမေရိကန်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ကြိုးစားနေရတာနဲ့ ပုဂ္ဂလိကလုပ်ငန်းအပေါ် အားပေးမှုတွေ အတော်ကြီးလျော့ကျပြီး နောက်ဆုံးCompetitive Edge ဆိုတဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှုစွမ်းရည်တွေ ဆိတ်သုဉ်းသွားခဲ့ပါတယ်။ “အဖြစ်လုပ်”တာနဲ့ ‘အလုပ်ဖြစ်”တာ သည်နေရာမှာ သိသိသာသာကြီး ပေါ်ထွက် လာပါတယ်။ ရလဒ်ကတော့ နောက်ဆုံး ဆိုဗီယက်ယူနီယံကြီး ပြိုကွဲသွားပြီး Competitive Advantage ကို တန်ဖိုးထားတဲ့နိုင်ငံငယ်လေးတွေ အရင်းရှင်စနစ် ဘက် ကူးပြောင်းခြင်း ခံလိုက်ရတာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နှိုင်းရအသာစီး... ဒါမှမဟုတ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းအား” ဆိုတဲ့ ဥစ္စာ စောင့်မလေးရဲ့ အလှ”ကို မမြင်ဘူးသေးတဲ့ ကွန်မြူနစ်၊ ဆိုရှယ်လစ် နိုင်ငံတချို့က ဆက်ပြီးခေါင်းမာနေကြပေမယ့် အုပ်ချုပ်သူတွေ ပညာရှိလာကြတာနဲ့အမျှ တရုတ်၊ ဗီယက်နမ်စတဲ့ ကွန်မြူနစ်အရင့်အမာကြီးတွေတောင် မနေနိုင်ကြတော့ပါဘူး။ Institutional Building ကို ပြင်ဆင်ကြရပါတော့တယ်။ နိုင်ငံရေးအုပ်ချုပ်မှု ဆင့်ထက်ကဲစနစ်ကို မပြင်ကြပေမယ့် စီးပွားရေးကဏ္ဍကို သိသိသာသာခွဲထုတ်လိုက် ပြီး အရင်းရှင်အခြေခံစနစ်ကို ပြောင်းလဲကျင့်သုံးရင်း စွမ်းရည်အသာစီးခေတ်”ကို မွေးစားကြပါတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အရင်းရှင်” လို့ ပြောရင် တချို့က “ကုပ်သွေးစုပ်” “လက်ဝါးကြီးအုပ်” “ငွေအရင်းရှိသူတွေအတွက်”လို့သာ မြင်ကြပါတယ်။ တစ်ချိန်တုန်းက အရင်းအနှီး” ဆိုတာ “ငွေ” အဓိကဇာတ်ဆောင်ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် သည်နေ့ခေတ်ရဲ့ အရင်းအနှီး ́ဆိုရာ မှာ “ပညာ၊ နည်းပညာ၊ သတင်းအချက်အလက်၊ မဟာဗျူဟာ” စတာတွေ ပါဝင်လာ ပါပြီ။ အဲဒီကဏ္ဍစုံ အရင်းအနှီး” ကို အခြေခံပြီး၊ သူ့ထက်ငါ အပြိုင်အဆိုင်နဲ့ နှာတစ်ဖျားသာအောင် ကြိုးစားနေကြတဲ့ခေတ်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အရင်းရှင်' ဆိုတာ လူနည်းစုကောင်းစားရေးပါလို့ ကြွေးကြော်တတ်ကြတဲ့ ဆန့်ကျင် ဘက်နိုင်ငံရေးစနစ်ကို ယုံကြည်သူတွေက သူတို့လည်းဘာမှမလုပ်နိုင်၊ ရှိတဲ့ သယံဇာတတွေကိုလည်း အရမ်းကာရော ထုတ်ရောင်းစားရင်း မွဲသွားတဲ့ တိုင်းပြည်တွေ မနည်းလှပါ။ နောက်ဆုံး သူများနောက်လိုက်ဖြစ်ကျန်ခဲ့ပြီး “မှားသွား ပါတယ်” ဆိုတဲ့ ဖြောင့်ချက်နဲ့ စခန်းသိမ်းသွားကြပေမယ့် အဲဒီ “ရသဆိုး” ကို နောက်မျိုးဆက်တွေ အရေထူထူနဲ့ ခံလိုက်ကြရတာ ဝမ်းနည်းစရာဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၂၁) ရာစုကို နည်းပညာနဲ့ ဦးဆောင်သူလည်းဖြစ်၊ နှိုင်းရစွမ်းရည်အသာစီးရ သူလည်းဖြစ်၊ ကမ္ဘာ့စီးပွားရေး အတောင့်တင်းဆုံးလည်းဖြစ်တဲ့အမေရိကန်လိုနိုင်ငံကတောင် အရင်ထက်စာရင် ယှဉ်ပြိုင်မှုတွေ နှစ်ဆတိုးလာတယ်ဆိုပြီး သက်ပြင်းချခဲ့ဖူးပါ တယ်။ တစ်ချိန်က လျှမ်းလျှမ်းတောက် ကိုလိုနီနယ်ချဲ့ခဲ့တဲ့ ဗြိတိသျှ၊ ဂျာမနီ၊ ပြင်သစ်တို့ တစ်ခေတ်စီဖြစ်ခဲ့ဖူးတာ မှတ်မိကြပါလိမ့်မယ်။ မျက်မှောက်ခေတ်မှာ Competitive Edge ကျဆင်းသွားလို့ ကမ္ဘာ့မျက်နှာစာမှာ ခပ်လျှိုလျှို နေသွားကြရပါတယ်။ နောက်ပိုင်းတိုးတက်လာတဲ့ တရုတ်၊ အိန္ဒိယ၊ တိုးတက်ပြီးဖြစ်တဲ့ ဂျပန်၊ ကိုရီးယား၊ တရုတ်တိုင်ပေ၊ ဟောင်ကောင် စတဲ့နိုင်ငံတွေနဲ့ ပြည့်စုံတိုးတက်ပြီးဖြစ်တဲ့ အမေရိကန် ရဲ့ (၂၁) ရာစု စီးပွားရေးမဟာဗျူဟာအခင်းအကျင်းဟာ စွမ်းရည်အသာစီး”ဆိုတဲ့ Competitive Advantage အရယူရာမှာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းမယ့် ပွဲတစ်ပွဲဖြစ် ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တရုတ်တို့ရဲ့ ယွမ်ငွေကို ရှိသင့်တဲ့တန်ဖိုးထက် နှိမ့်ချထားပြီး ကုန်သွယ်ရေး အသာစီးယူနေတာကို ညှိနှိုင်းမှုနဲ့အဖြေရှာလို့မရရင် ဘဏ္ဍာရေးတိုက်ပွဲတစ်ခု အသွင်ပြောင်းဖို့ အမေရိကန်ရဲ့ သံတမန်ဆန်ဆန် အရိပ်အမြွက်အပြောက တွေးကြည့်ရင် တုန်လှုပ်စရာကောင်းပါတယ်။ ၁၉၉၇ ခုနှစ် အာရှငွေကြေးပြဿနာက ASEAN နိုင်ငံတွေကို အထိနာစေခဲ့တာ အမှတ်ရမိကြပါဦးမယ်။ စွမ်းရည်ပြိုင်ဆိုင်ပွဲတွေမှာ ငထွားတွေ ကြားက ခါးနာနိုင်ပါသေးတယ်။ တကယ်စွမ်းရည် ဘယ်သူပိုရှိသလဲ ဆိုတာ တစ်နှစ်လောက်ကြာရင် အဖြေတစ်ခုပေါ်လာလောက်တယ်လို့ သုံးသပ်ရ ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၂၁) ရာစုမှာ သယံဇာတ ဘယ်လောက်ကြွယ်ဝချမ်းသာတယ်ဆိုတာ သိပ် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ပုံပြင်တစ်ခုတော့ မဟုတ်လောက်တော့ပါဘူး၊ Competitive Edge ဘယ်လောက်ရှိတယ်ဆိုတာကသာ သူရဲကောင်း ဖြစ်နေပါတယ်။ ခေတ်က အပြောင်းအလဲအလွန်မြန်ဆန်နေပါတယ်။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အရှိန်၊ အလျင် ထက်ကို ပိုပြီးမြန်နေတာပါ။ Apple က iPhone ထုတ်လိုက်ပြီဆိုတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် Mobile စျေးကွက်မှာနေရာယူထာကြတဲ့ Nokia, Motorolla, Samsung, Sony Erricson စတဲ့ထုတ်လုပ်သူအထင်ကရကြီးတွေရဲ့ Shere စျေးကွက်ကိုမိနစ်ပိုင်းအတွင်း ထိခိုက်သွားခဲ့ပါတယ်။ Apple ရဲ့ နည်းပညာထက်မြက်တယ်ဆို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတာ စားသုံးသူတွေသိထားပြီးလို့ ဖြစ်ပါတယ်။ စွမ်းရည်ရှိသူဝင်လာပြီဆိုတဲ့အသံက ပြိုင်ဘက်တွေကို တုန်ခါသွားစေတာ၊ သည်ခေတ်ရဲ့ စွမ်းရည်အပေါ်အသိအမှတ်ပြုမှု ဘယ်လောက်အင်အားရှိတယ်ဆိုတာကို တိုက်ရိုက်ပြလိုက်တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တိုးတက်တဲ့နိုင်ငံတွေကလည်း ကိုယ့်အဆင့် ကျမသွားအောင် စွမ်းရည်တွေ ကို “ထပ်ဆောင်း” နိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေကြရင်း Competitiveness ပိုကောင်းလာ ပါတယ်။ အိပ်မောကျနေတဲ့နိုင်ငံတွေနဲ့ ကွာမှန်းမသိ ကွာ... ကွာလာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖွတ်မွဲပြာ စု၊ ခရုဆံကျွတ် ဖြစ်မှန်းမသိ ဖြစ်နေကြပါတယ်။ အာဖရိကနိုင်ငံတွေဆိုရင် ပိုဆိုးပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခေတ်ကရွေ့ လာရင်း နှိုင်းရအသာစီးမှ စွမ်းရည် အသာစီး” (From Comparative Advantage to Competitive Advantage) ဆီရှေးရှုမှု ပိုပြီးပီပြင်နေပါပြီ။ နည်းပညာအသာစီးရမှု၊ သတင်းအချက်အလက်အသာစီးရမှု၊ ဘဏ္ဍာရေးစနစ် ကောင်းမွန်မှု၊ အုပ်ချုပ်ရေးနဲ့ဥပဒေအကာအကွယ်တွေဟာ စွမ်းရည် ရဲ့အင်္ဂါရပ်အပိုင်းအစတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ သုတေသနလုပ်ငန်းနဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေ အတွက် အခြေခံပညာခိုင်ခံ့မှုက အရေးကြီးတဲ့ကဏ္ဍက ပါဝင်နေပါတယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နိုင်ငံအဆင့် Competitive Advantage of Nation ဆိုတဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင် စွမ်းအားဆိုတာလည်း တစ်ဦးချင်း၊ တစ်ဖွဲ့ချင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ တိုက်ရိုက်ဆက်စပ် Gșulosusil Capacity Building copuloso Capacity Building ဆိုတာ သိပ်ခက်လှတဲ့အရာတော့မဟုတ်ပါဘူး၊ သူ့ကိုအကာအကွယ်ပေးပြီး ထိန်းသိမ်း၊ လမ်းကြောင်းပေးမယ့် Institutional Building ရှိရင် ဖြစ်လာမယ့်အရာ ဖြစ်ပါ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး နေ့စဉ်ကွာခြားမှုက သိပ်မသိသာပါဘူး။ အိပ်မောကျနေသူနဲ့ ပုံမှန်တိုးတက်နေသူ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု၊ နှစ်ခုလောက်ကွာသွားရင် တော်တော်ကြီး သိသာသွားပါတယ်။ တချို့နေရာတွေမှာ လိုက်ယူလို့ရပေမယ့် တချို့နေရာတွေမှာ လိုက်ယူလို့မရတော့လောက်အောင် အချိန်ဆိုတာက မျက်နှာသာပေးမှာ မဟုတ်ပါ ဘူး။ “မိဘက ဘယ်လောက် ချမ်းသာတယ်” ဆိုတာထက် “ကိုယ်က ဘယ်လောက် လုပ်နိုင်တယ်” ဆိုတာက အရေးကြီးတာဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45568201949333,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_8d24ade2-77e6-413f-a92e-ce80fee9413a.jpg?v=1730210239"},{"product_id":"နေဇင်လတ်-လူတော်လားလူကောင်းလား","title":"လူတော်လားလူကောင်းလား","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eထားတတ်လျှင်တန်ဖိုး\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e10th Jan 2004\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          “ချင်းလက်ပတ္တမြားရောက်” ဟူသောဆိုရိုးသည် တစ်ချိန်က တောင်ပေါ်သား တို့ ရိုးသားလွန်းသောကြောင့် တန်ဖိုးမသိနိုင်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ရိုးဂုဏ်”ကို ဖော်ညွန်းသည်ဖြစ်၍ ဂုဏ်ယူဖွယ်ဖြစ်သော်လည်း၊ ယနေ့ရိုးသားမှုတွင် သံသယရှိပြီး တန်ဖိုးမထားတတ်သူများ အများအပြားတွေ့နိုင်ပြီဖြစ်သည်။ အရာ တိုင်းသည် သူ့တန်ဖိုးနှင့်သူရှိနေသည်ဟု မခံယူပါက မည်မျှ တန်ဖိုးရှိသည့်အရာဖြစ် ပါစေ “လူမိုက်လက်ငမောက်ရောက်”သကဲ့သို့သာ ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ အရာတိုင်း သည် တန်ဖိုးကိုယ်စီရှိသည်မှာ မှန်ပါ၏။ ယူတတ်ထားတတ်ဖို့သာ လိုသည်ဖြစ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတန်ဖိုးရှိကြသည်ဟူသော အရာတိုင်းတွင် ပစ္စည်းများသာမက အတွေ့အကြုံ၊ ဗဟုသုတ၊ အတွေးအခေါ်၊ အသိအမြင်၊ ဉာဏ်ပညာများပါဝင်သည်။ စီးပွားဖြစ်ရန် ငွေကြေးအရင်းအနှီးများများလိုသည်ဟု ညည်းတွားပြီး လမ်းဘေးလက်ဖက်ရည်ဆိုင် တွင် နေ့စဉ်ထိုင်၍ အချိန်ဖြုန်းနေသော လူငယ်ထုအတွက် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အချမ်းသာဆုံး Microsoft နှင့် Bill Gate အကြောင်းဖတ်စေချင်သည်။အရင်းအနှီးမများဘဲ မိမိ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် အတွေ့အကြုံကို ပေါင်းစပ်ကာ ညပေါင်းများစွာ မအိပ်မနေကြိုးစားခဲ့သော ဝီရိယကို တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ နေရာတိုင်းတွင် အရင်းအနှီး လိုအပ်ပါသည်။ ထိုအရင်းအနှီးသည် ငွေကြေးတစ်မျိုးတည်းမဟုတ်ပါ။ ကမ္ဘာကြီး သည် အပေးအယူဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အရင်းအနှီးတွင် ငွေကြေးအရင်းအနှီးသည် တစ်စွန်းတစ်ပိုင်းမျှသာပါနေပြီး ပိုပြီးချမ်းသာကြသူများအတွက် “ပညာ” နှင့် “အသိ” အရင်းအနှီး အဓိကဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဘဏ်”၏ ဝန်ဆောင်မှုများ ဖွံ့ဖြိုးမှုလုံလောက်စွာမရှိသေးဘဲ 'ဘဏ် ၏အထောက်အပံ့ကို တခြားတိုးတက်သော နိုင်ငံ တိုင်းတွင် လူတိုင်းရနိုင်ကြပြီ ဖြစ်သည် ။ အလကားပဲတင်း တောင်းသလောက် ရသည်တော့ မဟုတ်ချေ။ Project Proposal တင်ပြသည့်အခါ တာဝန်ရှိသူတို့က မည်မျှ ဖြစ်နိုင်ချေရှိ \/မရှိနှင့် မည်မျှတိုးတက်နိုင်ချေရှိ \/ မရှိကို သုံးသပ်ကြပါသည်။ လက်လုပ်လက်စားမှသည် ပညာအရင်းအနှီး အဓိကလုပ်ငန်းများ ဘဏ်၏ အထောက်အပံ့ရသော ပမာဏမတူကြချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပညာအဓိကမကျလျှင်၊ ပညာအရင်အနှီး အဓိကမလိုအပ်လျှင် ယနေ့ကမ္ဘာကို ပညာခေတ်ဟု မည်သူမျှ တင်စားကြမည်မဟုတ်ချေ။ ပညာဟုဆိုသည်နှင့် စာသင် ခန်းထဲကပညာများကို ပါရဂူအထိတတ်ရမှာလားဟု မေးရန်ရှိသည်။ မဟော်သဓာ တို့လက်ထက်က MBA မပေါ်ခဲ့သေးပါ။ Ph.D လည်းမရှိသေးပါ။ အဌာရသ (၁၈) ရပ်ကို အခြေခံသင်ကြားခဲ့ရပါသည်။ ထိုက်သင့်သော စာသင်ခန်းထဲမှ ပညာရပ်များ ကို သင်ကြားခြင်းဖြင့် ဘာသာစုံတို့အပေါ် စေ့ငုမိသော အတွေးအခေါ် အယူအဆ များကို အခြေခံအားဖြင့်ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ပညာတတ်မှတစ်ဆင့် ကူးသော ပညာရှိ တို့ပို၍ တောက်ပြောင်လေ့ရှိကြပါသည်။ Educated ဖြစ်ရန် Graduated ဖြစ်လျှင်ပို၍ “ကိုယ်လုံ”သည်ဟု ကောက်ချက်ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ပါရမီရှင် လူတော်များ အခြေခံ အတန်းပညာသင်ကြားခွင့်မရှိဘဲ Educated ဖြစ်လာသူတချို့ရှိသော်လည်း အများစု မှာ လူတော်၊ ပါရမီရှင်များမဟုတ်၍ Graduated ဖြစ်ရန် ဦးစွာ လိုအပ်ပါသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အတန်းပညာမှာပင်လျှင် ခေတ်နောက်ပြန်ဆွဲသော၊ အဆင့်အတန်းမမီသော ပညာကိုသင်ကြားခဲ့ရသူ Graduate များမှာ ပေမမီ ဒေါက်မမီ Graduate များနှင့် ယှဉ်လျှင် သိမ်ငယ်ကြရသည်ကို သတိထားသင့်ကြသည်။ အမေရိကန်တွင် သင်ရိုး များကို နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်တစ်ကြိမ်ပြောင်းလဲ၍ ခေတ်နှင့်ယှဉ်ကာ သင်ကြားမှု အတတ် ပညာများကိုတိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့၍ ထိပ်တန်းကမ္ဘာ့နိုင်ငံဖြစ်သွားသည်မှာ ပညာတန်ဖိုးကို ပြဆိုခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သင်ရိုးညွှန်းတမ်းတွင် မပါဝင်သော ပြင်ပစာပေသည်လည်း ထားတတ်လျှင် တန်ဖိုးကြီး၏။ အပျော်ဖတ်အနေဖြင့် ဖတ်ပြီးပြီးရော” သဘောထားလျှင် “မဖတ်သူ” နှင့် ဘာမှခြားနားမည်မဟုတ်၊ စာစုံတွင်တန်ဖိုးစုံ” ရှိ၏ ။ တချို့စာဖတ်ကြ၏ ။ တချို့ စာဖတ်အားနည်းကြသည်။ စာဖတ်သူများက အသိမကြေညက်ကြ၊ လက်တွေ့ အသုံးမချတတ်ကြ။ များသောအားဖြင့် တိုက်ရိုက်အသုံးချနိုင်မှုနည်းပါး၍ မိမိ အတွေ့အကြုံနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲကြရလေ့ရှိသည်။ Compromise လုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ “လျော်ညီစွာဆောင်ရွက်ရမည်”ဆိုသောအသိပင်“သိခြင်း” တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ရှုထောင့်စုံကမစဉ်းစားဘဲ၊ ဖြစ်လာမည် Consequences နောက်တွဲပြဿနာများကို မမျှော်လင့်ဘဲ သီအိုရီနှင့် စာပါအတိုင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆောင်ရွက်လျှင် အကယ်စင်စစ် အသိနည်း” သူသာဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ “တတ်သူ” သာဖြစ်၍ သိသူအဆင့်မဟုတ်ချေ။ တန်ဖိုးတစ်ခုကို ရယူနိုင်သူမဟုတ်ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အတွေ့အကြုံသည်လည်းထားတတ်လျှင် တန်ဖိုးကြီး၏ ။ အတွေ့အကြုံရ အောင် လက်တွေ့ လုပ်ကြည့်ခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော်လည်း ကျယ်ပြန့်များမြောင် သော အတွေ့အကြုံကို လက်တွေ့သာယူနေရလျှင် ဘဝပေါင်းများစွာ ရင်းနှီးလျှင်ပင် ကုန်နိုင်မည်မဟုတ်၊ အသက်ငါးဆယ်တန်း၏ “ကိုယ်တွေ့ ” အတွေ့ အကြုံများကို အသက် “သုံးဆယ်”က “ကိုယ်တွေ့”ဘယ်တော့မှ ရနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ ကြီးသူတို့၏ ဆုံးမ’စကားမှ ထုတ်နှုတ်မျှော်မှန်း၊ ပြင်ဆင်ခြင်းအားဖြင့် ယူတတ်လျှင် ငယ်ရွယ်စဉ် မှာပင်ရ၏ ။ ယူတတ်ဖို့သာလိုသည်။ ယူတတ်လျှင်တန်ဖိုးဖြစ်၏။ ကြီးသူတို့၏ “အတွေ့အကြုံ ” 'အတွေးအခေါ်”တို့ကို သက်ကြီးစကား သက်ငယ်” ဖြင့် ယူတတ်သူ အတွက် အချိန်ကို မရပ်တန့်နိုင်ဟူသော စကားပုံကို ပညာရှိစွာ ပြုပြင်နိုင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာပါလိမ့်မည်။ အချိန်ကိုရပ်တန့်နိုင်သည့်ပြင် အချိန်ကိုဆွဲဆန့်နိုင်သူများအဖြစ် စွမ်းရည်တိုးလာပါလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အတွေးအခေါ်အယူအဆများသည် မိမိတွေ့ကြုံခဲ့ရသော၊ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ဘဝနှင့်ယှဉ်၍ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကွဲပြားစွာဖြစ်ပေါ်ရရှိလေ့ရှိကြသည်။ တစ်ဖက်စွန်း ကျသူများမှတစ်ပါး လူတိုင်း၏ အသိဉာဏ်တွင် အမှန်နှင့်အမှားကို ခွဲခြားနိုင်သော စွမ်းရည်ထူးရှိနေပြီးဖြစ်သည်။ “ရင့်ကျက်မြင့်မားသော” အတွေးအခေါ် အယူအဆ များကိုလည်း 'ကြီးသူ”များနှင့် ဆွေးနွေးခြင်းဖြင့် ငယ်သူတို့က အချိန်ကုန်ခံပြီး ရှာနေစရာမလို၊ လက်ဆင့်ကမ်း၍စုဆောင်းနိုင်သည်။ လူတိုင်း အသက်ငါးဆယ် ရောက်လျှင် ထိုက်သင့်သော အသိ၊ အတွေး၊ အတွေ့အကြုံများရကြ၏။ ထိုအသက် အရွယ်ရောက်မှရလျှင် ဘာမှထူးခြားမည်မဟုတ်၊ ဆယ်နှစ်စော၍ရသူတစ်ဦးသည် ဆယ်နှစ်စာရှေ့ရောက်သည်ဟု ယူဆနိုင်ပြီး စွမ်းရည်ပိုသူဟု မှတ်ချက်ပေးနိုင်မည်ဖြစ် သည်။ အချိန်တန်ဖိုး၊ အသိတန်ဖိုး” များကို ပြည့်ဝစွာ ရသူတစ်ဦးဟုလည်း ချီးကျူး နိုင်မည်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပညာနှင့်အတွေ့အကြုံအတွက် ယနေ့လူငယ်များသင်တန်းတက်ကြခြင်းမှာ ကောင်းသောလက္ခဏာဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။ အလုပ်လျှောက်ထားရာတွင် သင်တန်း မျိုးစုံတို့မှ Certificates များတင်ပြနိုင်သည်ကို တွေ့ရသော်လည်း လက်တွေ့ပိုင်း ဆောင်ရွက်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်စွာအသုံးမချနိုင်ကြောင်း ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ တွေ့ရပိုးသာကုန် မောင်ပုံစောင်းမတတ်သကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး ငါးသိုင်းများသော ကြောင့်ဟင်းဟု” နေခြင်းလည်း ဖြစ်ပါသည်။ ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် အတွေ့အကြုံ မရှိသေး၍ Specialize ၊ ဘာသာရပ်အလိုက်ကျွမ်းကျင်သင့်ပြီး၊ အတွေ့အကြုံနှင့် အသက်အရွယ်ပေါင်းဖက်ကာ တဖြည်းဖြည်းဦးဆောင်သူ ဖြစ်သည့် အချိန်ကျမှ Generalize ဖြစ်သင့်ကြသည်။ Specialist များသည် တစ်ခုသောလုပ်ငန်းအတွက် သာ တာဝန်ရှိပြီး၊ Expertise ဟူသော ဆိုင်ရာပညာရပ် အသုံးချကျွမ်းကျင်မှု အတွက်သာ တာဝန်ရှိကြရသည်။ ဦးဆောင်သူဖြစ်သည့်အခါ လုပ်ငန်းတစ်ခုလုံးအောင်မြင်နိုင်ရေးအတွက် လုပ်ငန်းခွဲများကို သင့်လျော်သလို ပဲ့ထိန်းရင်း အောင်မြင် ရန် ဆောင်ရွက်ရာတွင် ရှုထောင့်စုံကို အမြင်ရှိရသည့်အပြင် အနာဂတ်အရေးကိုပါ ထည့်သွင်းတွက်ချက်ရသဖြင့် မဖြစ်မနေ Generalization ဘက်သွားရမည် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆက်သွယ်ရေး၊ ပို့ဆောင်ရေး၊ သတင်းအချက်အလက်များ ကူးလူး ဆက်ဆံ မှုမြန်ဆန်သဖြင့် ကမ္ဘာ့ရွာကြီး ဖြစ်မှန်းမသိဖြစ်လာသော ယနေ့ Globalization တွင် အမြင်သည်လည်းတန်ဖိုးကြီး၏။ အမြင်မရှိသူတစ်ယောက် ယနေ့ အောင်မြင်နေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသော်လည်း မနက်ဖြန်ဆက်လက်အောင်မြင်မည်ဟု အာမခံချက် မရှိနိုင်ချေ။ Computer များ၏အရေးပါမှု၊ ရုံးတိုင်းကွန်ပျူတာ မလွဲမသွေ အသုံးချရမည့် အခြေအနေကို ကြိုတင်မြင်နိုင်ခဲ့သော Bill Gate သည် စားပွဲတိုင်းပေါ် ကွန်ပျူတာ တစ်လုံးစီရှိရမည်ဟူသော Vision ဖြင့် Microsoft ကုမ္ပဏီကို တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ် သည်။ ထိုသို့ကြိုတင်မြင်နိုင်ခဲ့သော Bill Gate သည် ၎င်း၏အမြင်နှင့်ကြိုးစားမှုကပင် ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးသူဌေးအဖြစ် အမြင်စူးရှမှု၏ ပေးဆပ်မှုရလဒ်ကို ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အရာရာသည် ‘ထားတတ်လျှင်တန်ဖိုး” ဖြစ်သော်လည်း ကြည့်တတ်ဖို့လိုပေသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ချိန်က စာရေးဆရာ၊ သတင်းစာဆရာကြီးတစ်ဦးက 'ကြည့်သောသူမြင်၏”ဟု ရေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကြည့်ကား ကြည့်သော်လည်း မမြင်ကြသူ များ အများအပြားရှိပါသည်။ မျက်စိ၏ပသာဒအနေဖြင့်ကြည့်သူများ တန်ဖိုးအမှန်ကို သိနိုင်မည်မဟုတ်၊ မျက်လုံးမှတစ်ဆင့် အရာရာကိုစေခိုင်းသော ဦးနှောက်သို့ပို့နိုင်ပါမှ တန်ဖိုးအမှန်တို့ ရနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ မည်မျှဝီရိယရှိသည်၊ မည်မျှထိရောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဟူသောလုပ်ရပ်များက ထပ်ဆင့်တန်ဖိုးများကို ပေး၏။ အမြင်မရှိသူများ အနာဂတ် မသေချာသော်လည်း၊ အမြင်ရှိသူများ အနာဂတ်ရှိကြရ လေ့ရှိသည်။ အမြင်ရှိသူများ ကြီးကျယ်စွာ မဖြစ်ထွန်းသည့်တိုင် အခြေအနေမဲ့ မျိုးဖြင့်တော့ ရင်ဆိုင်ရတတ်လေ့မရှိနိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယနေ့ခေတ်သစ်သည် ရှေးရိုးအစဉ်အလာအတိုင်းတွေးခေါ်ပြီး ဘဝ တည် ဆောက်၍မရတော့ချေ။ ဘဝတစ်ခု၏ အရေးကြီးသော ပညာ၊ အမြင်၊ အတွေ့အကြုံ စသော တန်ဖိုးမြင့်များကို အသိဖြင့်ပေါင်းဖက်ကာ စွမ်းအားဖြည့် ထုတ်နှုတ် သုံးစွဲကာမှ တန်ရာကျသောခေတ်ဖြစ်ပေသည်။ တိမ်တိမ်တွေးသူတစ်ယောက်သည် တစ်ရက်နှစ်ရက် ဘာမှမထူးခြားသော်လည်း နက်နက်တွေးခေါ် ဘဝတည်ဆောက် သူများနှင့် နှစ်ဆယ်ဂဏန်းတစ်ခုရောက်လျှင် အဝေးကြီးနောက်မှာ ကျန်ခဲ့မည်ဖြစ် သည်။ အသိအမှန် ပြန်ရသည့်ခဏ ကြိုးစားသော်လည်း ခေတ်၏အခြေအနေကြောင့် ပြန်၍လိုက်မီရန် မဖြစ်နိုင်တော့သည့် ခေတ်မျိုးလည်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်ချိန်က မြန်မာ့သမိုင်းတွင် သာလွန်မင်းတရားကြီး တိုင်းခန်းလှည့်လည် ရာ၌ အခြေထိရောက်၍ ဆင်းရဲသူမ ထမင်းင့်သည်ကိုတွေ့ရာ ထိုဖြစ်ရပ်ကို မင်းတရားကြီးတန်ဖိုးထားခဲ့၏။ အချည်းအနှီးမဲ့ ထမင်းရည် မြေထဲဝင်သည်ထက် “ဝက်”ကျွေးလျှင် မထိရောက်ဖူးလားဟူသော အဆုံးအမသည် ဆင်းရဲသူတို့အပေါ် အမြင်လည်းဖွင့်ပေးရာ ရောက်ခဲ့သည်။ သာမန်ဖြစ်ရပ်ကိုပင် မင်းတရားကြီးတန်ဖိုး ထားခဲ့၍ ပြည်သူတို့ကို စနစ်တကျသုံးစွဲတတ်ရန် သွန်သင်နိုင်ခဲ့ခြင်းသည် တိုင်းပြည် စည်ပင်စေခဲ့သော အကြောင်းထဲမှတစ်ရပ်ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။ နေနိုင်သော “မင်း”ပင်လျှင် အကြောင်းခြင်းရာတို့အပေါ် တန်ဖိုးထားနိုင်ခဲ့သေးလျှင် ကိုယ့်ဘဝကိုယ် ပဲ့ကိုင် နေကြရသော ယနေ့သာမန်လူတို့ အရာရာကို တန်ဖိုးထားသင့်ကြသည်။ Seminar တစ်ခုတွင် ချမ်းသာသောသူများ ပိုအလုပ်လုပ်ကြသည်ဟု ဆွေးနွေးဖူး၏။ အလုပ် အပေါ်၊ အလုပ်လုပ်ခြင်းအပေါ် ပို၍တန်ဖိုးထားခြင်းဟု နားလည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်ချိန်က မိဖုရားတစ်ပါးသည် “ပေါင်တို” ကိုမြင်သည့်တစ်ခဏ နှစ်သက်၍ နန်းတော်မှဆင်းကာ အိမ်ထောင်ပြု၍ “ပေါင်တိုမယား” ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ မိဖုရားသည် ပြောင်းလဲမှုမရှိ၊ မင်းနှင့်ညား၍ မိဖုရားတန်ဖိုးမှ ပေါင်တိုမယား’ တန်ဖိုးသို့ တန်ဖိုးသာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ထင်ရှားရန် ဥပမာပေးခြင်းသာဖြစ်၍ အရာရာတိုင်းတွင် သူ့တန်ဖိုးရှိကြသော်လည်း ခံယူသူ ၊ ဆက်ခံသူတို့အပေါ်မူတည်၍ တန်ဖိုးခြားနား သွားနိုင်ခြင်းကိုသာ ထင်ရှားစေလိုခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ တန်ဖိုးကို ထားတတ်ရန်သာ လို၍ တန်ဖိုးအမှန်ကို အကဲဖြတ်ကြည့်တတ်ရန်သာ လိုပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45568204832917,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_9117888a-9a8e-46f3-a5b7-ebcc7bcb1b8e.jpg?v=1730210294"},{"product_id":"နေဇင်လတ်-ပညာမတတ်သောပညာရှိပညာမရှိသောပညာတတ်","title":"ပညာမတတ်သောပညာရှိပညာမရှိသောပညာတတ်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eအတိတ်သမိုင်းနှင့် အနာဂတ်ရနံ့သစ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျောက်ခေတ်က လူတို့အသိသည် ယနေ့ကလေးငယ်များ၏ ဉာဏ်ရည်မျှ ကိုပင် မမီသေး၊ ပညာရှင်တို့က လူသားတို့၏ အသိအဆင့်ကို ကာလဖြင့် ၃ ပိုင်း ခွဲခြားထားသည်။ BC ၆ ရာစုမတိုင်မီ လူတို့၏ အသိအဆင့်ကို ရင့်ကျက်မှု မရှိသေးသောခေတ်နှင့် BC ၆ ရာစုကို ဝိဇာရှုထောင့်၊ စရဏရှုထောင့်မှ အသိ ပေါက်ကွဲသောခေတ်၊ ယနေ့ လူသားများ ပိုင်ဆိုင်သော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးကို စတင်ရရှိသောခေတ်ဟု သတ်မှတ်သည်။ ၂၀ ရာစုကို သိပ္ပံအသိပေါက်ကွဲသော Age of Knowledge ပညာခေတ်ဟု တင်စားကြသည်။ BC ၆ ရာစုတွင် အတွေးအခေါ်ပညာရှင်ကြီးများ ထူးခြားစွာပေါ်ထွက်လာပြီး အထူးသဖြင့် အရှေ့ တိုင်းတွင် ထိုပညာရှိကြီးများကို တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်သော မင်းများက အထူး အလေးပေးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တရုတ်ပြည်၌ Lau Tzu နှင့် Confucius ၊ ဂရိ၌ Permerides နှင့် Empedocies၊ ပါးရှင်း၌ Zarathustra၊ အိန္ဒိယ၌ မဟာဝီရနှင့် ဗုဒ္ဓတို့သည် သိမ့်သိမ့်တုန် ထင်ရှားသော ပညာရှိကြီးများဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ ဗုဒ္ဓသည် ဉာဏ် ပညာအရာ၌ အတုမရှိသော ဘုရားတစ်ဆူဖြစ်ခဲ့သည်။ လောင်ဇူးနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်(စ်) တို့၏ အယူအဆများမှာ အလွန်တရာဩဇာကြီးမားပြီး ယနေ့ကမ္ဘာကို တစ်စိတ် တစ်ပိုင်း လွှမ်းမိုးထားဆဲဖြစ်သည်။ ရုပ်ဝတ္ထု ထက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလေးပေး ဝိဇ္ဇာပညာရပ် အသိပေါက်ကွဲခဲ့သောခေတ်သည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ၂၆ဝဝ ခန့်က ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         သိပ္ပံအသိကိုအခြေခံပြီး သမိုင်းပညာရှင်များက ခေတ် ၄ ခေတ် ခွဲခြားပြန် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခရစ်နှစ် ၄၇၆ မတိုင်မီကို ရှေးဟောင်းခေတ်၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၄၇၆ - ၁၄၅၃ ကို အလယ်ခေတ်၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၄၅၃ - ၁၉၈ဝ (ခန့်)ကို မျက်မှောက်ခေတ် (ထိုစဉ်က)၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၉၈၀ - နောက် ကို သိပ္ပံဆိုင်ရာ အသိပေါက်ကွဲသောခေတ် ဟူ၍ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           BC ၆ ရာစုသည် ဝိဇ္ဇာပညာအသိပေါက်ကွဲခဲ့သောခေတ်ဖြစ်ပြီး ယနေ့ ၂၁ ရာစုသည် သိပ္ပံအသိပေါက်ကွဲသောခေတ်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတန်ဖိုး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          Quality of Life သည်လက်လှမ်းမီသူတို့ရလိုသောတောင့်တမှုတတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အရည်အသွေးဟုအကြမ်းဖျင်း General Sense အရ သိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဝိဇ္ဇာပညာထွန်းကားသောခေတ်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရည်အသွေးကို ရှာဖွေ ခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည်။ ဆွန်ဇူး၊ လောင်ဇူး၊ ကွန်ဖြူးရှပ်(စ်)စသော တရုတ်ပညာရှိများက ဘဝတစ်ခု၏တန်ဖိုးရရှိရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရည်အသွေးမြင့်မားဖို့လိုကြောင်း လူနှင့်ပတ်ဝန်းကျင်တို့၏ Interactive ဖြစ်ပုံကို အညမညသဘောများဖြင့် အတွေးအခေါ်တစ်ရပ် ထူထောင်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်သော မဟာဝီရနှင့် သာကီဝင်မင်းမျိုး ဗုဒ္ဓတို့က ပို၍နက်နဲသော ဒဿနဖြင့် ဘဝဖြစ်ရခြင်း၏ အကြောင်း ရင်းနှင့် သံသရာမှလွတ်မြောက်ရာ လွတ်မြောက်ကြောင်းတို့ကို ရှာဖွေခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ဗုဒ္ဓတစ်ဦးတည်းသာလျှင် အဆုံးစွန်သောပညာကိုရရှိပြီး သစ္စာလေးပါး၊ မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးဖြင့် သံသရာမှ လွတ်မြောက်ရာလမ်းကို တွေ့ ရှိပြီး Quality of Life အပြည့်အဝရရှိရန် နေထိုင်ကျင့်ကြံနည်းများကို ဝါဒတစ်ရပ်ထူထောင်နိုင်သည်အထိ ဩဇာကြီးခဲ့ပါသည်။ ဗုဒ္ဓ၏ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၂၆ဝဝ ခန့်က အဆုံးအမ လမ်းကြောင်းနှင့်ကျင့်စဉ်၊ ဘဝတစ်ခုအပေါ် အမြင်ဒဿနများသည် အံ့မခန်း ထူးကဲလှပြီး ယနေ့ အသိပညာပေါက်ကွဲနေပါသည်ဆိုသော သိပ္ပံခေတ်၏ အတတ် ပညာရှင်၊ အသိပညာရှင်များပင် လိုက်မမီကြသေးပါ။ Quality of Life အမှန်ရ ရန်နှင့် တန်ဖိုးမြင့်ရန် မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကို အခြေခံအုတ်မြစ်ချပေးခဲ့ပါသည်။ ပညာ ဦးစီးသောအမြင်မှန်၊ အကြံမှန်ရန်လည်းကောင်း၊ သီလဦးစီးသော အပြောမှန်၊အလုပ်မှန်၊ အသက်မွေးမှန်ရန်လည်းကောင်း၊ သမာဓိဦးစီးသော ဝီရိယမှန်၊ သတိ မှန်၊ သမာဓိမှန်ရန် လည်းကောင်း ဘဝတစ်ခု၏အမြင့်ဆုံးတန်ဖိုးကို ရရှိရန် မဟာအလင်းရောင်ကို ထွန်းညှိခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယနေ့ပညာခေတ်ဟု အော်နေကြသောကမ္ဘာကြီးတွင် ဗုဒ္ဓလက်ထက် ကတည်းက မည်မျှပညာအခြေခံခဲ့သည်ကို အဂ္ဂသာဝကနှင့် မဟာသာဝကတို့၏ နေရာပေးပုံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။ ပဉ္စဝဂ္ဂီဝင်အရ ရှင်ကောဏ္ဍည သည် သာသနာတော်တွင် အစောဆုံးရဟန်းဖြစ်သော်လည်း ရဟန်းသက် ၁၅ ရက်မျှသာရသေးသော ပညာအရာ ဧတဒဂ်ရ ရှင်သာရိပုတ္တရာကို အဂ္ဂသာဝက ပေးခြင်း၊ တန်ခိုးအရာတွင် ဧတဒဂ်ရ ရှင်မောဂ္ဂလန်ကို မဟာသာဝကပေးခြင်းဖြင့် သိသာစေပါသည်။ ရဟန္တာများဖြစ်ကြ၍ အကျင့်သီလမြင့်မြတ်ပုံ တူကြသော် လည်း ဉာဏ်အရာကြီးသူကို တန်ခိုးအရာကြီးသူထက် ဦးစားပေးသည့်သဘော ဖြစ်သည်။ ယနေ့ လူတော်လူကောင်းနှင့် လူကောင်းလူတော်တို့ အတုယူနိုင် ဖွယ်ရာရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမြင့်ဆုံးတန်ဖိုးတစ်ခုရနိုင်စေရန် ဗုဒ္ဓက အရည်အချင်း ၄ ပါးနှင့် ပြည့်စုံရ မည်ဖြစ်ကြောင်း ဟောကြားခဲ့သည်။      \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၁) အချိန်အခါနှင့်ပြည့်စုံမှု(ကာလသမ္ပတ္တိ) \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၂) ဒေသ၏ပြည့်စုံမှု (ဂတိသမ္ပတ္တိ) \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၃) ပင်ကိုအရည်အသွေးပြည့်စုံမှု (ဥပဓိသမ္ပတ္တိ) \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၄) ဆောင်ရွက်ပုံထိရောက်မှု  (ပယောဂသမ္ပတ္တိ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထမင်းတစ်ပန်းကန်၏တန်ဖိုးသည် သူ့အနေဖြင့်သာရှိပြီး ဆာချိန်၌ တန်ဖိုး မြင့်၍ မဆာချိန်၌ ပကတိတန်ဖိုးမျှသာ ရှိခြင်းသည် အချိန်အခါ၏တန်ဖိုးကို ညွှန်းပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ပင်ကိုအရည်အသွေးပြည့်စုံရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရည်အချင်းနှင့် ရုပ်ပိုင်း ဆိုင်ရာအရည်အချင်းများ ပြည့်ဝစွာရှိရန်လိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဆောင်ရွက်ပုံထိရောက်မှုတွင် အဂ္ဂဗျူဟာ၊ မဟာဗျူဟာနှင့် နည်းဗျူဟာ များအချင်းချင်း လိုက်လျောညီထွေမှုဖြင့် သဟဇာတဖြစ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ခြင်းသည် လုပ်နည်းထိန်းညှိခြင်းသာဖြစ်၍ ရည်ရွယ်ချက် မှဖယ်ခွါခြင်းမဟုတ်ပေ။ ယခုခေတ် Grand Strategy, Strategy, Tactic တို့နှင့် သဘောတရားတူ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           Value of Life သည် Quality of Life ရှိမှဖြစ်သည်။ Quality ofLife ရရန် ပုဂ္ဂလိကအရည်အချင်းများဖြစ်သော All and Qualification ဖြစ်ရန်လိုသည်။ Quality of Life ကို မိမိကိုယ်တိုင်ကသာ သိရှိနိုင်ပြီး ကျေနပ်မှု၊ မကျေနပ်မှုကို ကာယကံရှင်က ဆုံးဖြတ်နိုင်သော်လည်း Value of Life ကိုမူ ပတ်ဝန်းကျင်က အဆုံးအဖြတ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကျောက်တစ်လုံးဈေးကောင်းရရန် ကျောက်အရည်အသွေးနှင့် အပြစ်အနာ အဆာ ကင်းရမည်ဖြစ်သည်။ အရည်အသွေးကောင်းခြင်း (Qualified) ဖြစ်ခြင်း နှင့် အပြစ်ကင်းခြင်း (Flawless) ဖြစ်ပါမှ ထို ကျောက်၏တန်ဖိုး (Value) ကို ရမည်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအသိပညာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ယနေ့ တွင်တွင်သုံးနေသော “ပညာ”ဟူသောဝေါဟာရကို ဗုဒ္ဓက “ပညာ အစစ်” ရနိုင်ရန် မှန်ကန်သောအသိရရာပမာဏများဖြင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပေးခဲ့၏။ အတတ်ကို အခြေခံသောပညာထက် အသိကိုအခြေခံသောပညာကို အလေး ထားခဲ့ကြောင်း သိသာနိုင်သည်။ ထိုစဉ်ကပင် Intellectual Quotient ခေါ် I.Q နှင့် E.Q ခေါ် Emotional Quotient တို၏တန်ဖိုးကို ဗုဒ္ဓက ထင်ရှားစွာ ခွဲခြားပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၁) ကိုယ်တွေ့သိနည်း (ပစ္စက္ခတ်ပမာဏ) \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၂) အဆင်အခြင်သိနည်း (အနုမာဏပမာဏ) \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၃) နှိုင်းယှဉ်သိနည်း (ဥပမာနပမာဏ) \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၄) စာပေသိနည်း (သပမာဏ) \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၅) ချင့်ချိန်သိနည်း (အတ္တာပတ္တိပမာဏ) \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၆) အာရုံပြုသိနည်း (အနုပလန္ဒိပမာဏ) \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၇) အလားတူအားဖြင့်သိနည်း (သမ္ဘဝပမာဏ) \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၈) ထုံးဓလေ့အစဉ်အလာအားဖြင့်သိနည်း (ဧတိတျပမာဏ) \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (၉) မျက်မှောက်ပြုသိနည်း (သစ္ဆိကရဏပမာဏ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အသိချွတ်ခြုံမကျစေရန် မယုံကြည်ရာ ၁၀ ပါးဖြင့် ယနေ့တိုင် ကျော် ကြားသော ကာလာမသုတ်ဖြင့် ဗုဒ္ဓက ထိန်းကွပ်ပေးခဲ့ပြန်သည်။ သဒ္ဒါအားများ၍ ပညာအားနည်းမှုကို Balance လုပ်ပေးခြင်းဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယနေ့ခေတ်တွင် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          Basic Education ဟူသောအခြေခံပညာရေး Higher Education\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟူသော အထက်တန်းပညာရေး၊ Vocational Education ဟူသော သက်မွေး ဝမ်းကျောင်းပညာရေးနှင့်၊ Non-Formal Education ဟူသော ပြင်ပ ပညာ ရေးဟု ပညာဆည်းပူးရာ ပမာဏ ၄ မျိုးကို ခွဲခြားထားသည်။ ၁၉၅၇ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်အပါအဝင် ဥရောပနိုင်ငံများမှာ First Educational Shock ရခဲ့ပေသည်။ ဆိုဗီယက်က ထိုနှစ်တွင်လူပါသောအာကာသယာဉ် လွှတ်တင်နိုင်ခဲ့၍ ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်မှစ၍ ပညာဇောင်းပေးအစီအစဉ်ကို ချမှတ်၍ Classroom Education ထက် Non-Formal Education ကိုဦးစားပေး၍ Brain Storming ဦးနှောက်အလုပ် ပေးခဲ့ကြရင်း ယနေ့ပြိုင်ဘက်ကင်း မဟာအင်အားကြီးနိုင်ငံ အမေ ရိကန်ဖြစ်လာရသည်။ BC ၆ ရာစုမတိုင်မီကို Pre-knowledge Society ဟု သတ်မှတ်သော် ယနေ့ လူမှုအဖွဲ့အစည်းကြီးသည် Knowledge Society သို့ နိုင်ငံအလိုက် တတ်စွမ်းသမျှ အလုအယက် ဝင်ရောက်နေရာယူကြသည်။ အမြင် ကျယ်အင်အားကြီးသောနိုင်ငံများက Post Knowledge Society ကို တက် လှမ်းရန်ပြင်ဆင်နေကြလေပြီ။ Post Knowledge Society တွင် ရနံ့သစ်များရှိ၏။ အလုံးစုံအတတ်ပညာပေါ်အခြေခံမည်လား၊ အသိပေါ် အခြေခံမည်လား၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကအဓိကလား၊ အနှစ်သာရရှိသော နာမ်ပိုင်း ဆိုင်ရာရော မပါဝင်ဘူးလား။ အမြင့်ဆုံးတန်ဖိုး ဘယ်မှာရှိသလဲဟူသော မေးခွန်း များက စောင့်ကြိုလျက်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eQuality \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003eနှင့် \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003eValue\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရုပ်ဝတ္ထုပေါ်အခြေခံသော အတတ်ပညာဆိုင်ရာများ အံ့မခန်းတိုးတက်လာ သော်လည်း ဘဝ၏တန်ဖိုးကို တွက်ချက်ရာတွင် ရှုထောင့်အမျိုးမျိုး၊ စံနှုန်းအသွယ် သွယ်ဖြစ်သည်။ ဘဝ၏ အရည်အသွေးက ဘာလဲ? ဘဝ၏တန်ဖိုးကိုရော ဘယ် လို ရှုမြင်မှာလဲ? သာမာန်အမြင်အရ အကောင်းစားအိမ်၊ အကောင်းစားကားစီး၍ အကောင်းဆုံးစည်းစိမ်ခံစားနေရ သူတစ်ဦး၏ဘဝကို အားကျကြမည်မှာ ဓမ္မတာ ဖြစ်သည်။ ကောင်းလိုက်တဲ့ဘဝ (Valued Life) ဟု အပေါ်ယံအမြင်ရှိနိုင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသော်လည်း ထိုသူ၏ နေ့စဉ်ဖြတ်သန်းနေရသော အရည်အသွေး Quality ကို မေ့ထား၍မရ။ မည်မျှစိတ်ချမ်းသာ၍ မိမိ ကိုယ်ကိုမည်မျှကျေနပ်ခြင်းသည် ၎င်း၏ Quality of Life ဖြစ်၏။ ရုပ်ဝတ္ထုပေါ်အခြေခံကျေနပ်မှုနှင့် အလုံးစုံကျေနပ်မှု Total Satisfaction ဟူ၍ ပြောစရာရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ ပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယနေ့ခေတ်စားနေသော Changes ဟူသော အပြောင်းအလဲ” သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45568702251157,"sku":"","price":1620.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_3c00a65c-2c3a-497d-abe0-877fab5c4b2d.jpg?v=1730210386"},{"product_id":"နေဇင်လတ်-နိုင်ငံရေးအသိအမြင်နှင့်အပြောင်းအလဲကိုစီမံခန့်ခွဲခြင်း","title":"နိုင်ငံရေးအသိအမြင်နှင့်အပြောင်းအလဲကိုစီမံခန့်ခွဲခြင်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eနိုင်ငံတော်တည်ဆောက်ခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e14th April 2010\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          Nation Building ဟု ဆိုကြသည်။ ကွဲပြားသော အဓိပ္ပာယ်များစွာ အနက် တစ်ခုသောအဓိပ္ပာယ်မှာ ... နိုင်ငံ၏စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ အမျိုးသားရေး လက္ခဏာ တစ်ရပ်ရရှိရန် တည်ဆောက်မှု သို့မဟုတ် ဖွဲ့စည်းမှု၏နည်းစဉ်တစ်ရပ်ကို ဆိုသည်။ (Nation building refers to the process of constructing or structuring a national identity using the power of the state)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤလုပ်ငန်းစဉ်တွင် နိုင်ငံတွင်းရှိ ပြည်သူများကို တစ်သားတည်း ညီညွတ်မှု ဖြစ်စေခြင်းဖြင့် နိုင်ငံရေးအရ တည်ငြိမ်မှုရရှိကာ ရေရှည်အကျိုးစီးပွားကို ဖြစ်ထွန်းစေ သည်။ စီးပွားရေး တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးမှုနှင့် လူမှုရေးအရ ညီညွတ်မှုရှိစေခြင်းသည် နိုင်ငံ တည်ဆောက်ရေး၌ အရေးကြီးသောအချက်များ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဘာကြောင့်အရေးကြီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေး ဘာကြောင့်အရေးကြီးသည်ကို Anil Rajvanshi က သူ့အမြင်ဖြင့် ထောက်ပြထားသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cul\u003e\n\u003cli\u003eသက်ရှိလူအားလုံးသည် သက်သောင့်သက်သာရှိရှိ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဘဝကို ဖြတ်သန်းလိုကြသည်။ လူသားအားလုံးသည်အရေးကြီးသောအချက်နှစ်ချက်ကိုရလိုကြ၏။မိမိတို့ကိုယ်တိုင်ပျော်ရွှင်သောဘဝကိုပိုင်ဆိုင်လိုခြင်းနှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဝန်းကျင်ကို ရလိုခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eပျော်ရွှင်သော ကိုယ်ပိုင်ဘဝကို နည်းလမ်းများစွာမှ ရရှိနိုင်လိုကြသည်။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eအေးချမ်းသာယာသော ဝန်းကျင်ဖန်တီးနိုင်ခြင်းသည် နိုင်ငံတည်ဆောက် ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဝန်းကျင်ကောင်းတစ်ခု ရရှိပါမှ လူများ ကောင်းစွာ အလုပ်လုပ်နိုင်ကြမည်၊ စိတ်ချလက်ချ ဘဝကို ဖြတ်သန်းနိုင်ကြမည်။ ဝန်းကျင်ကောင်းသည်ပင်လျှင် လူသားတို့အတွက် ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ရပ်၊ဂုဏ်ယူမှုတစ်ရပ်ဟူသော အာရုံခံစားမှုကို ပေးအပ်နိုင်ပါသည်။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eမိမိတို့၏ဂုဏ်ယူမှုသည် စစ်မှန်မှုရှိသင့်ပြီး “မလုံခြုံမှု”မှ ကင်းဝေးသင့်သည်။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ ဝန်းကျင်ကောင်းနှင့် နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးတွင် လူငယ်\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ul\u003e\n\u003cp\u003eများသည် ကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍများမှ ပါဝင်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eလူငယ်များပါဝင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         နိုင်တော် တည်ဆောက်ရာတွင် နိုင်ငံတိုင်း၌ လူငယ်များသည် အဓိက အခန်းမှ ပါဝင်ကြရလေ့ရှိသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cul\u003e\n\u003cli\u003eမည်သို့ဆိုစေ လက်ရှိနိုင်ငံတော် အခြေအနေတစ်ရပ်ကို လက်ခံကြရမည်။ထိုမှ ပိုမိုကောင်းမွန်တိုးတက်ပြီး အနာဂတ် လူ့အဖွဲ့ အစည်းနှင့် ပို၍ သင့်လျော်မည့် နိုင်ငံတော်ကို တည်ဆောက်ကြရသည်။ ကျေးဇူးတရား သည် လူသားတို့၏ မရှိမဖြစ် အရေးကြီးသော အနှစ်သာရ ဖြစ်သည်။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eတစ်နေ့လျှင် အနည်းဆုံး နာရီဝက်ကျ၊ တစ်နှစ်လျှင် နာရီ (၂၀၀) မျှသော အချိန်ကို လူငယ်များသည် နိုင်ငံတော်တည်ဆောက်ရန် လူမှုအဖွဲ့ အစည်းများအတွက် အသုံးပြုသင့်သည်။ လူမှုအဖွဲ့ အစည်းဟူသော Civil Society သည် နိုင်ငံတော် တည်ဆောက်ရာတွင် မရှိမဖြစ် အရေးကြီးသော အဖွဲ့ အစည်းများ ဖြစ်သည်။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eမိမိတို့၏ စားဝတ်နေရေး၊ ပုဂ္ဂလိက ရည်မှန်းချက်များအပြင် လူမှုဝန်းကျင် များနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံရမည်ဖြစ်ပြီး မိမိနိုင်ငံ အမျိုးသားအတွက် လူမှုအဖွဲ့ အစည်းများ အကျိုးကို တတ်နိုင်သမျှ တာဝန်ယူထမ်းဆောင်ရ မည်။ရလာမည့် အဖြေရလဒ်ကို ပူပန်ရန် မလိုပါ။ အရာအားလုံး သူ့အချိန်နှင့် သူ ဖြစ်လာပါလိမ့်မည်။ လူမှုအဖွဲ့အစည်းအတွက် တစ်စုံတစ်ရာ လူမှု ရေးလုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ပေးနေခြင်းသည်ပင်လျှင် သင့်အကျိုး၊ သင် ၏ မျိုးဆက်သစ်တို့ အကျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ စည်းကမ်းစနစ်တစ်ခုအတွင်းမှ မှန်ကန်သော စေတနာဖြင့် ဆောင်ရွက်တတ်ရန် ဖြစ်သည်။ \u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eနိုင်ငံတော် တည်ဆောက်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဝန်းကျင်ကောင်းတစ်ခု ဖန်တီး ပေးခြင်းဖြစ်ပြီး မိမိအမျိုးသားရေးစရိုက် လက္ခဏာများ ပါဝင်ရမည် ဖြစ်သည်။ လူမှုအဖွဲ့ အစည်းများ တိုးတက်အောင် ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် နိုင်ငံတော် တည်ဆောက်ရေးဖြစ်၍ ဖြစ်နိုင်လျှင် ဉာဏအားကို သုံးပါ။ မတတ်နိုင်လျှင် ကာယအားဖြင့် ပါဝင်တည်ဆောက်ပါ။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eသင့်ပတ်ဝန်းကျင်၊ သင့်လူမှုအဖွဲ့အစည်း တိုးတက်မှုအတွက် အမြဲတမ်း တွေးတောကြံဆပါ။ တတ်နိုင်လျှင် ရေးသားပါ၊ အခြားသူများကိုပြောဆိုမျှဝေပါ။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eတက်ကြွစွာ ကူညီထမ်းဆောင်ပါ။ ဤလှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုသည် သင့်အတွက် စိတ်ဓာတ်ကောင်းများ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်စေပါလိမ့်မည်။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်း” သည်ဟူသော စိတ်ဓာတ်ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပါစေ၊ အတွေးအခေါ်ကောင်းများ ထုတ်လုပ်နိုင်ရန် ကြိုးစားပါ၊ အကောင်းဆုံးသော အကြံဉာဏ်များ ရရှိလာလျှင် လူမှုဝန်းကျင်ကို သင် အကောင်းဆုံး ကူညီနိုင်ပါလိမ့်မည်။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eအပြုသဘောဆောင် ချဉ်းကပ်မှုဖြင့်သာ ဆောင်ရွက်ပါ၊ အဖျက်သဘောဆောင် အရာအားလုံးကို ပယ်ဖျက်ပါ၊ စေတနာသန့်ရှင်းပါ၊ ရည်ရွယ် ချက်ကောင်းရန် လိုပါသည်။\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ul\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eမည်သို့ကူညီနိုင်သလဲ\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cul\u003e\n\u003cli\u003eလူဦးရေ၏ အများစုသည် ကျေးလက်နေများဖြစ်ပြီး သူတို့၏ဘဝအခြေအနေသည် ဖွံ့ဖြိုးမှုမရှိသေးသောအခြေဖြစ်သည်။ နေထိုင်စားသောက်မှု နှင့် လူမှုဘဝပုံစံသည် မြို့ပြယဉ်ကျေးမှုနှင့် အလှမ်းကွာနေကြသေးပါ သည်။ ခေတ်မီနည်းပညာများ ကောင်းစွာမရောက်ရှိနိုင်သေးပါ။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eထိုအများစုသော ကျေးလက်ပြည်သူများသည် အဓိက ရေစီးကြောင်းနှင့် လိုက်ပါနိုင်ခြင်း မရှိသေးခြင်းသည် လူမှုဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ဖွံ့ဖြိုးတိုး တက်မှုသို့ ရောက်သည်မမည်ပါ။ နိုင်ငံတော်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရာ တွင် လူတန်းစားအားလုံး ပါဝင်ရမည်ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတစ်ခုတွင် လူငယ်ထုဦးရေသည် အများဆုံးဖြစ်ပြီး တတိယနိုင်ငံများတွင် အများစုသည် ကောင်းစွာ ပညာသင်ကြား တတ်မြောက်ကြခြင်း မရှိကြချေ။ အာမခံချက်ရှိသော အလုပ်၊ အနာဂတ်အတွက် တိုးတက် ဖွံ့ဖြိုးစေနိုင်သော အလုပ်တို့ ကောင်းစွာမရရှိတတ်ကြသေး။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eကျေးလက်များတွင် အလုပ်အကိုင်သစ်များ ဖန်တီးခြင်း၊ နည်းပညာ ဖြန့်ဖြူးခြင်း၊ စီးပွားရေးအလုပ်အကိုင်များ ခွဲဖြန့်ထားနိုင်ခြင်း၊ ကျန်းမာ ရေး၊ ပညာရေးစောင့်ရှောက်မှုလုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ် နိုင်ပါသည်။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eသတင်းဖြန့်ချိခြင်း၊ အသိဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် လေ့ကျင့်ပေးခြင်း၊ လူမှု အသိုင်းအဝိုင်းသို့ ယဉ်ပါးထိတွေ့စေခြင်းကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်သည်။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eလိုအပ်သော ငွေကြေးအရင်းအနှီးများကို ထောက်ပံ့ခြင်း၊ အတိုးနှုန်းသက်သာစွာဖြင့် စီစဉ်ပေးခြင်း။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eရှိနေသော အရင်းအမြစ်များကို ကောင်းစွာအသုံးချနိုင်ရန် အသိပညာဖြန့် ဖြူးပေးခြင်း။ ။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eအတွေးအခေါ်များ၊ အတွေ့အကြုံများ ဖြန့်ဖြူးပေးခြင်း၊ အစိုးရမဟုတ်သော လူမှုအဖွဲ့အစည်းများဖြင့် မကြာခဏ သွားရောက်၍ စိတ်အင်အား မြှင့်တင်ပေးခြင်း၊ လိုအပ်သည်များ အကူအညီပေးခြင်း၊ ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေး၊ လူမှုရေးဆိုင်ရာ အသိရရှိစေရန် သင်တန်းများ ဖွင့်လှစ်ပေးခြင်း စသည်ဖြင့် ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ul\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eတစ်ကိုယ်ရည်ပျော်ရွှင်မှု\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နိုင်ငံတစ်ခု၏ တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးမှုကို တိုင်းတာရာတွင် ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ ဝင်ငွေ၊ ပျမ်းမျှအသက် စသည့်အချက်များကိုသာ ယခင်က စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် Personal Happiness ဟူသော တစ်ကိုယ်ရည် ပျော်ရွှင်မှုကိုပါ ထည့်သွင်း စဉ်းစားလာကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cul\u003e\n\u003cli\u003eပျော်ရွှင်မှုဟူသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သင့်ဘဝ လုံခြုံမှုရှိသည်ဟု ခံစားယုံကြည်သောအခါ ပျော်ရွှင်မှုကို ရရှိမည်ဖြစ် သည်။ ထိုမှ အနာဂတ်အာမခံချက်၊ ဝင်ငွေတိုးတက်ရရှိခြင်းများသည်လည်း ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးအပ်ပါသည်။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eလူမှုအဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်အနေဖြင့် တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်မှုကို ရရှိသည့်အခါ၊စိတ်ချလုံခြုံသည့်အခါ စိတ်အင်အားများ ရရှိလာသည်။ ဤ စိတ်အင် အားသည် တောင်ကြီးများကိုပင် ရွှေ့နိုင်စွမ်းပါသည်။ အနာဂတ်မဲ့နေ သည်၊ ကူညီမည့်သူမရှိဟု ခံစားနေရသူများ၏စိတ်ဓာတ်ကို အားပေးပါ။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eလုံခြုံသည်၊ အာမခံချက်ရှိသည်ဟု ယုံကြည်သောစိတ်သည် လောဘကို တစ်စုံတစ်ရာ လျော့ပါးစေသည်။ ရုပ်ဝတ္ထုများနှင့် ရင်းမြစ်များအပေါ် ခုံမင်မှု နည်းပါးစေသည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုတစ်ရပ်ကို ရရှိစေပါ။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eလောဘ၊ ဒေါသများ ပါးလျားခြင်းဖြင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဝန်းကျင် တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်လာပါလိမ့်မည်။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့မှုရှိသော လူတစ်ဦးချင်းက မိမိတို့၏ လူမှုဝန်းကျင်ကို သူတို့၏ သိမြင်မှု၊ ပညာ၊ အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည် မျှဝေပေးကြပါ လိမ့်မည်။ ဤသို့ ဆောင်ရွက်ခြင်းကပင် နိုင်ငံတည်ဆောက်ခြင်း၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ul\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eရှုထောင့်သစ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နိုင်ငံတော် တည်ဆောက်ရေးဟူသည် Nation Buildingကို Anvil Rajvanshi ကဲ့သို့ ရိုးစင်းစွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်သူများရှိသကဲ့သို့ ခြားနားသောရှုထောင့်မှ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များလည်း ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e( နိုင်ငံတော်တည်ဆောက်ခြင်းဆိုသည်မှာ အစိုးရတစ်ရပ်၏ နိုင်ငံတော်တစ်ခု ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲတည်ဆောက်ရာတွင် တွေ့ကြုံရသော အရေးအရာများကို ကိုင် တွယ်ဆောင်ရွက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတော်တည်ဆောက်မှုတွင် အင်စတီ ကျူး ရှင်းများကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် ဆောင်ရွက်ခြင်းလည်း ပါဝင်ပြီး ထိုအင်စတီကျူး ရှင်းများ၊ အဖွဲ့ အစည်းများက စီးပွားရေး တစ်စုံတစ်ရာ တိုးတက်မှုရအောင် ကူညီ အားပေးပြီး လူမှုညီမျှရေးအတွက် အထောက်အပံ့ကြီးစွာ ဖြစ်စေသည်။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအမေရိကန်ပုံစံ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         နိုင်ငံတော်တည်ဆောက်ခြင်းတွင် နိုင်ငံတိုင်း ထပ်တူထပ်မျှ မတူနိုင်ကြချေ။ ကွဲပြားခြားနားသော စီမံကိန်း၊ အခြေခံစံနှုန်းများနှင့် ရည်ရွယ်ချက်အမျိုးမျိုးတို့ ရှိနိုင် ကြသည်။ တိုးတက်သော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ နိုင်ငံတည်ဆောက်မှုပုံစံတွင် ထင်ရှားသောပုံစံမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cul\u003e\n\u003cli\u003eပြည်သူပြည်သားများကို ဒီမိုကရေစီ အခွင့်အရေးများ အများဆုံး ပေးအပ်ခြင်း၊ ဒီမိုကရေစီ အတွေးအခေါ်များ ထည့်သွင်းပေးခြင်း။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eအခြားသော နိုင်ငံများကိုလည်း ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံအဖြစ် (Democratization) အားပေးခြင်း။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eအမေရိကန်များ၏ အခြေခံအကျဆုံးသော ဆောင်ရွက်ချက်မှာ နိုင်ငံများ တွင် ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေနှင့် လျော်ညီသော အစိုးရများ စီမံအုပ်ချုပ်သည်ကို ထောက်ခံအားပေးခြင်း။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eတရားဥပဒေနှင့်အညီ လွတ်လပ်မျှတသော ရွေးကောက်ပွဲများမှတစ်ဆင့်တက်လာသော အစိုးရများကိုသာ အသိအမှတ်ပြု ထောက်ခံခြင်း။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eတရားဥပဒေစိုးမိုးရေး၊ ဥပဒေ၏အခြေခံစည်းမျဥ်း(Rule of Law),ဥပဒေနှင့် နိုင်ငံတော်အုပ်ချုပ်မှုအာဏာ သီးခြားဖြစ်တည်ရေး။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eအထက်ပါ အချင်းအရာများသည် ဒီမိုကရေစီအနှစ်သာရများဖြစ်၍ရေရှည်ကောင်းကျိုးအတွက် အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေသည်ကို ပြည်သူများသိမြင်စေသည်။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eဤဆောင်ရွက်မှုများသည်ပင်လျှင် အမျိုးသားရေး လုံခြုံမှုဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ အမျိုးသားရေးတာဝန်တစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည်ဟူသော အသိ ရရှိစေခြင်း။\u003c\/li\u003e\n\u003cli\u003eဤအခြင်းအရာများသည် ပြည်ဝသောဒီမိုကရေစီ (Full-fledged Democracy) မဟုတ်သေးစေကာမူ နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးတွင် ကြီးစွာ အထောက်အပံ့ဖြစ်စေသည်ကို အများကျယ်ပြန့်စွာ သိရှိနိုင်ရေး။\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ul\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45568709066901,"sku":"","price":6650.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_98b77b86-5b25-4e1a-84f2-b1035cd77017.jpg?v=1730210427"},{"product_id":"နုယဥ်-စန္ဒကိန္နရီနှင့်နိပါတ်တော်လာထင်ရှားသောဇတ်၀ထ္ထုများ","title":"စန္ဒကိန္နရီနှင့်နိပါတ်တော်လာထင်ရှားသောဇတ်ဝထ္ထုများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003eစန္ဒကိန္နရီ ထုတ်ဝေရခြင်းအကြောင်းရင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စန္ဒကိန္နရီနှင့် နိပါတ်တော်ဇာတ်လမ်းများ စာအုပ်သည် ယခု ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်ထုတ်ဝေခြင်း ဖြစ်လေသည်။ စာအုပ်မဖြစ်မီ နှစ်အတန်ကြာအချိန်က “ဓမ္မပဒေသာ” ဘာသာရေး မဂ္ဂဇင်း၊ န၀ဒေး” မဂ္ဂဇင်း၊ ရွက်နုဝေ” မဂ္ဂဇင်း ဘာသာရေးကဏ္ဍ တွင် လစဉ်ရေးသားခဲ့သော ဇာတ်ဝတ္ထုများ ဖြစ်ပါသည်။ စာမူ အများဆုံး ပါဝင်ရေးသားရာ ဓမ္မပဒေသာ မဂ္ဂဇင်း အယ်ဒီတာ ဖြစ်သူ ကဗျာဆရာ တက်လူက ရှိသမျှ စုစည်းပေးကာ ကျန်စာမူ တို့ကို ဖြည့်စွက်ရှာဖွေပြီး ယခုလို ပုဒ်ရေများစွာ ရှိလာရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စန္ဒကိန္နရီစာအုပ် ဖြစ်မြောက်ရေးတွင် အယ်ဒီတာဖြစ်သူ တက်လူနှင့် ရင်းနှီးခင်မင်သဖြင့် သူ၏ ကူညီမှုသည် အဓိက ဖြစ်ပေသည်။ မူလနိပါတ်တော်များ ပြုစုခဲ့သူ မဟာပညာဗလ၊ ပထမကျော် ဆရာကြီး ဦးကြီးဖေက သူပြုစုရာတွင် (၂၅) နှစ်ခန့်ရှိပြီး ထုတ်ဝေသူ မရှိရာမှ ဟံသာဝတီတိုက်ရှင် ဦးညွန့်က ယူကာ ထုတ်ဝေမှ အထမြောက်ရသည်ဟု သူ့အမှာ နိဒါန်းအရ သိရှိရပါသည်။ စာပေပြုစု ရေးသားသူက စေတနာ သန့်သန့်ဖြင့်ဗုဒ္ဓသာသနာပြုအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရာတွင် ကိုယ်တိုင် မထုတ်ဝေ နိုင်သဖြင့် (၂၅) နှစ်ကြာညောင်းခဲ့ရာတွင် ယခုအခါမှာ ပထမကျော် ဦးကြီးဖေနှင့် ဟံသာဝတီဦးညွန့်တို့၏ ကျေးဇူးကို စာဖတ်သူများ ကောင်းမှုခံစားနေကြရပြီ ဖြစ်သည်ကို သိရှိရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခေတ်ကာလ သားသမီးများသည် ရှေးခေတ်ကလို ဇာတ်သဘင်များ ကြည့်ရှုရခြင်း၊ ရုပ်ကြီးစင် ကပွဲများ မကြည့်ကြ ရဘဲ ကာလပေါ်ရုပ်ရှင်နှင့် ဇာတ်လမ်းအခွေများကြည့် ကာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖျော်ဖြေမှုများဖြင့်သာ နေကြရသည်ဖြစ်၍ ဗုဒ္ဓဘာသာရေး ဆိုင်ရာ အသိပညာများ ဝေးကွာနေကြရသည်ကို တွေ့ရှိနေရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရှေးခေတ်၊ ယခုခေတ် ဇာတ်သဘင်များမှာ မူလကတည်းက သုတ္တိဒေသနာတော်များမှ လူမှုရေးနှင့် ဘာသာရေးတွဲစပ်ရာ ဇာတ်လမ်းများကို ရွေးချယ်ကာ လောကလူမှုမှာ အကုသိုလ်ကင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအောင် ပမာပေး၍ ပြသလေ့ရှိပါသည်။ ယနေ့ခေတ်မှာ ရုပ်ရှင်မှ ရုပ်ရှင်၊ ရုပ်ရှင်မှ အိမ်တွင်း ရုပ်ရှင်အဖြစ် အခွေများငှားပြီး လွယ်လင့်တကူကြည့်ကာ ဖျော်ဖြေမှုအဆင့်တွင် ခံစားနေကြရသူ တို့မှာ လောက၊ ဓမ္မ ၊ ရာဇခြင်းရာ အကုသိုလ်ကင်းရာ လူနေမှု အကျင့်စရိုက်များ တိုးတက်ရာ ဗုဒ္ဓစာပေလိုအပ်နေသည်သာ ဖြစ်ပါသည်။ စာပေပြုစုသူတိုင်းမှာ တာဝန်ကိုယ်စီ ရှိကြရသည် သာ။ ပြည်သူ့အတွက်၊ အထူးသဖြင့် တိုးပွားနေသော လူငယ်၊ မိန်းမငယ်တို့အတွက် မိဘတို့၏ ဆုံးမပြုပြင်မှုနည်းပါး၍ အပြင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလောကမှာပင် ပေါ့ပျက်သော အပေါင်းအသင်းဆီမှာ မွေ့လျော်ကာ မိမိတို့၏ ဘဝရှေ့ရေးကို ထည့်၍ မစဉ်းစားဘဲ ဘဝရှေ့ရေး မျှော်လင့်ချက်ဝေးသော လူငယ်တို့အား ရှေ့ဆောင်ကာ လမ်းပြမှု ပေးရန် တာဝန်ရှိနေပါသည်။ ထိုတာဝန်မှာ သာသနာရေးမှ ဆင်းသက်လာသော တိုင်းပြည်ပြုတာဝန်သာ ဖြစ်ရာ စာရေးသူ ဆရာတို့မှာ သတိရှိကြဖို့ သင့်ပေသည်။ ဤသို့သော သတိအမြဲ ရှိခဲ့ရသည်မှာ မဆန်းပါ။ ကျွန်မတို့ငယ်စဉ်က ရတနာသုံးပါး ဦးထိပ်ထား၍ ဘာသာရေးကို ဦးစားပေးကာ သားသမီးတို့အားယဉ်ကျေးစေခဲ့သဖြင့် ထိုယဉ်ကျေးမှုကို ကျင့်သုံးလာရသော ကျွန်မ တို့ သားချင်းတစ်စုမှာ အိုမင်းလာသည်အထိ ပေါ့ပျက်ပျက် လူစား မဖြစ်ခဲ့ဘဲ၊ လေးနက်ခိုင်မာ၍ အကျင့်စာရိတ္တ မြင့်စွာသော လူကြီး လူကောင်းအဖြစ် သာမန်မျှသာမဟုတ်ဘဲ မိမိတို့၏ တိုင်းပြည်နှင့် လူမျိုးအတွက် ဗုဒ္ဓဘာသာရေးကို ရှေ့တန်းတင်ကာ နှောင်းလူ တို့သည်လည်း မိမိတို့ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လာစေလိုသော စေတနာရှင် လူကြီးလူကောင်းများသာ ဖြစ်ကြရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဗုဒ္ဓရှင်တော်မြတ်ဘုရား၏ အဆုံးအမ စကားမှတစ်ဆင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် မိဘတို့က သားသမီးတို့ အား ယဉ်ကျေးမှု လက်ဆင့်ကမ်းသည်ကို သားသမီးတို့က ကြိုဆိုလိုက်နာကြစေချင် ပါသည်။ ယခုခေတ်မှာ မြင်တွေ့နေရသော ပေါ့ပျက်ပျက် လူငယ် မိန်းမငယ်တို့အား ဗုဒ္ဓ၏ ယဉ်ကျေးမှု အဆုံးအမမှာ နားဝင်ကာ လိုက်နာသင့် စေကြပါသည်။ သက်ဆိုင်ရာ မိဘတို့သည် ခေတ်ပေါ် အသိပညာပေးရုံဖြင့်သာ မပြီးဘဲ ဘယ်ခေတ်မှာမဆို ရှိနေအပ်သော ဤယဉ်ကျေးမှုအသိပညာကို သားသမီးတို့အား ပညာအမွေ ပေးစေချင်ပါသည်။ လောကအကြောင်း ကောင်းဆိုး နှစ်တန် အသိပညာမှန်ကို မသိနိုင်ကြသေးသော လူမမည် သားသမီးလေးတွေမှအစ သူတို့အထက် အသက်ကြီးသူ မိသားစု တို့အား ရှေ့သွား လူကြီးမိဘတို့က လမ်းညွှန်ပြသ ပြုပြင်ကြစရာ ဤသုတ္တန်ဒေသနာတော်အရ ပေါ်ထွက်လာသော “စန္ဒကိန္နရီ” လို စာကောင်းပေမွန်ကို လက်ဝယ်ထားကာ ဖတ်ရှုစေဖို့ တိုက်တွန်း သင့်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သုတ္တန်ဒေသနာတော်မှ ရွေးချယ်ကာ ရေးသားခဲ့ရသော ဤစန္ဒကိန္နရီ စာအုပ်သည် ပထမဆုံး ထွက်ခဲ့ရာ စာအုပ်ဖြစ်သဖြင့် နောက်ထပ်ထွက်ခဲ့သော စာအုပ်များထက် ပုဒ်ရေများများ ပိုကာပို၍ ဖတ်စရာတွေ ပါရှိနေပါသည်။ သူ့နောက်မှာ ထွက်လာခဲ့ပြီးသော “ဥမ္မာဒန္တီ” နှင့် “အလှရှင်မ ပပဝတီ” စာအုပ်တို့မှာ ပုဒ်ရေ (၂၆) မျှသာ ပါရှိပါသည်။ စန္ဒကိန္နရီက ပုဒ်ရေ (၄၀) ရှိ၍ နှစ်အုပ်စာနီးပါး ရှိနေပါသည်။ ထွက်လာသမျှသော သုတ္တန်ဒေသနာတော် ဇာတ်ဝတ္ထုများမှာ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာတွေချည်းသာဖြစ်၍ မြတ်စွာ ဘုရား အလောင်းတော်ဘဝများစွာက ခံယူကျင့်သုံးခဲ့ရသော ဘုရားဟော တကယ့်ဖြစ်ရပ်များသာဖြစ်၍ စိတ်ချလက်ချ အားရ ပါးရ ဖတ်ရှုကာ ရသ+သုတစာပေ အကျိုးရရှိရုံမျှမက မြတ်စွာ ဘုရား၏ ခန္တီပါရမီ ဖြည့်ဆည်းခဲ့ရပုံများကို သိရှိရသဖြင့် လက်အုပ် ချီကာ ဘုရားကန်တော့စဉ်မှာပင် ဘုရားရှင်၏ ပါရမီဖြည့်ချက် များကို မြင်ယောင်ထင်ယောင်ဖြစ်ကာ ပို၍ ယုံကြည်အားထားရာ ဗုဒ္ဓတစ်ဆူအဖြစ် အာရုံစွဲလာကြရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဗုဒ္ဓဘာသာ မြန်မာတိုင်းပြည်ဖြစ်၍ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်မှန်သမျှ၊ ကလေးငယ်ဘဝမှစ၍ ဘုရားကို လက်အုပ်ချီကာ ကန်တော့ပုံ သင်ပြပေးရုံမျှမကဘဲ ကလေးများ ငယ်ဘဝကပင် ရတနာသုံးပါး သက်ဝင်ယုံကြည်မှု စွဲနေကြစေရန် ဤသို့သော သုတ္တိဒေသနာ အရ မြတ်စွာဘုရား ဟောကြားခဲ့ရာ ဇာတ်ဝတ္ထုများမှ ကလေးတို့ နှင့် သင့်လျော်ရာ ဉာဏ်မီရာ ဇာတ်ဝတ္ထုလေးများကို ရွေးချယ်ကာ ပုံပြောသလို ပြောပြ နားဝင်ကြစေချင်ပါသည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာ မြန်မာ မိဘတို့သည် သားသမီး လိမ္မာယဉ်ကျေးစေချင်ပါက ငယ်ဘဝမှ စတင်၍ ဘာသာရေး ယဉ်ကျေးမှုပေးကြရန် ဤ စန္ဒကိန္နရီလို ဇာတ်ပေါင်းစု စာအုပ်များ ရှိနေပြီပဲ။ ဗုဒ္ဓဘာသာပီပီသသ ဖြစ်စေလို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသော စာရေးသူတို့၏ စေတနာအရာ ဖြစ်မြောက်အောင် တစ်ဆင့် သယ်ယူကာ ဒုတိယအကြိမ် ထုတ်ဝေပေးသူ နိဒါန်းသစ်စာပေ” နှင့် အဖွဲ့ အားလည်းကောင်း၊ မူလပထမ ဇာတ်တော်များ စုစည်း စီမံပေးခဲ့သူ ဓမ္မပဒေသာ အယ်ဒီတာ၊ ကဗျာဆရာတတ်လူအား လည်းကောင်း၊ ဖြန့်ချိပေးသူ အသီးသီးအား လည်းကောင်း ကျေးဇူးတင်လျက်ရှိနေပါကြောင်း အစီရင်ခံအပ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနုယဉ် ၂၀၀၄ ခုနှစ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45568711393429,"sku":"","price":7125.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_d2545e94-0f91-4378-af28-cecc5e5d88bb.jpg?v=1730210578"},{"product_id":"နန်းစမ်းစမ်းအေး-ပျော်ရွှင်ပေါ့ပါးချက်စရာများ","title":"ပျော်ရွှင်ပေါ့ပါးချက်စရာများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003eမှိုထမင်းသုပ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မိညီမ၊ မနက်ဖြန် ငါ့မွေးနေ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ‘နှင့်မွေးနေ့ ငါဘာလုပ်ရမှာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နှစ်နှစ်ကြီးတဲ့ အစ်ကိုနဲ့ နှစ်နှစ်ငယ်တဲ့ ညီမနဲ့ အပြန်အလှန် စကား ပြောသံက ငစိန်ဆန်ကို ရေမစိမ်ဘဲ အရေးတကြီးချက်ထားတဲ့ အသံမျိုး ကိုယ်စီနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မွေးနေ့မို့ သက်သတ်လွတ်စားတယ်လေဟာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “စားပေါ့၊ ဆီဆား၊ မြေပဲဆန်နဲ့ ထမင်းရောနယ်လိုက်၊ မနက် ပြီးရော၊ နေ့လယ်ကျရင် ကုလားလေး ဗယာကြော်လာလိမ့်မယ်၊ ငရုတ် သီးစိမ်းနဲ့ ကိုက်စားလိုက်၊ ညစာကတော့ ကန်စွန်း..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           “တော်တော့၊ အဲဒါတွေ နင်ပဲစား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဖြစ်တယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ခိုင်းမယ့်လူရဲ့ အသံက ချိုချိုသာသာဆိုရင်တော့လည်း ဖွယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖွယ်ရာရာ လုပ်ကျွေးရ ကောင်းသားပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒီလိုကြေးလား၊ ငါ့ မွေးနေ့ပြီးရင် နှင့်မွေးနေ့ ရောက်တော့မှာပဲ၊ ပေးနေကျ လက်ဆောင်အစား တစ်မျိုးတစ်ဖုံ စဉ်းစားရဦးမှာပေါ့လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အဲဒီလိုဆိုရင်တော့လည်း ဒီထက်ကောင်းတဲ့ အစပ်အဟပ်လေး ညီမလေးစိတ်ကူးထဲမှာ ရှိပါတယ်၊ ကဲ                   ကိုကြီးဘာစားချင်လဲပြော”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒီလို အမြင်မှန်လေးဘာလေး ရဦးမှပေါ့” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ပြောခါမှပဲ၊ မနက်စာ ဘာအရင်စားမလဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အသီးအရွက် ထမင်းကြော်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ပဲပြားချိုချဉ် ထမင်းပေါင်း” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ခေါက်ဆွဲ အခြောက်ကြော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မှိုထမင်းသုပ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်ပြီ၊ အဲဒီမှိုထမင်းသုပ် စားမယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အိုကေ၊ ကြိုက်ပြီပေါ့” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထမင်းကတော့ ချက်ပြီးသားရှိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကောက်ရိုးမှိုအလုံးတွေ တစ်ဆယ်သားကို ပြောင်နေအောင် ခြစ်၊ ရေစင်စင်ဆေး၊ နှစ်ခြမ်းစီခြမ်းပြီး ပြုတ်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မှိုထဲပါတဲ့ အရည်ခန်းရင် ပန်းကန်ထဲထည့်ပြီး အအေးခံထား မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြက်သွန်ဖြူငါးကျပ်သား အမှုန့်ဖြစ်အောင် ထောင်း၊ ပဲမှုန့်နှစ်ကျပ်ခွဲသား၊ သင်တန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခရမ်းချဉ်သီး သုံးလုံး ပါးပါးလှီးအဆင်သင့်ပြင်ထားတယ်။ စားမယ်ဆိုရင် ထမင်းတစ်ပန်းကန်စာထဲ မှိုလက်တစ်ဆုပ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         မြေပဲမှုန့် နှစ်ဇွန်း၊ ပဲမှုန့်တစ်ဇွန်း၊ ခရမ်းချဉ်သီး တစ်ဇွန်းစာ၊ ဆား အနေတော်ထည့်ပြီး စေးသွားအောင် ရောနယ်လိုက်ရင် မှိုထမင်းသုပ်ဖြစ်ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အလုံးလုံး၊ ကြက်သွန်ကြော်၊ မြေပဲဆန်လေးထပ်ဖြူးမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆီများများကြိုက်ရင် ဆီချက်ထပ်ဆမ်းလိုက်ရင် သက်သတ်လွတ် မှိုထမင်းသုပ် ရပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂျူးမြစ်၊ ကြက်သွန်မြိတ်၊ ကြက်သွန်ဖြူ အတက်၊ ငရုတ်သီးအတောင့် ကြော်ရွရွလေးနဲ့ဆို တစ်ပွဲနဲ့ မဝဘူးဖြစ်သွားမယ်။ နောက်တစ်ပွဲအတွက် တော့ ကိုကြီးဘာသာ နယ်စားပေတော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eမှိုထမင်းသုပ်အတွက် ပါဝင်သောပစ္စည်းများ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                             \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                                   ကောက်ရိုးမှို                                             တစ်ဆယ်သား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                                   ကြက်သွန်ဖြူ                                           ငါးကျပ်သား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                                   ပဲမှုန့်                                                       နှစ်ကျပ်ခွဲသား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                                   ခရမ်းချဉ်သီး                                            သုံးလုံး \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                                   မြေပဲ                                                      ငါးကျပ်သား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                                   ဆီ                                                          ငါးကျပ်သား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                                   ဂျူးမြစ်                                                   အနည်းငယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                                   ငရုတ်သီးတောင့်ကြော်                              ဆယ်တောင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45568767000725,"sku":"","price":1620.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_aaa33f1b-3657-4a4c-b76d-4188d56b9652.jpg?v=1730211366"},{"product_id":"နတ်နွယ်-သီတာခုနှစ်တန်တောင်စဥ်ခုနှစ်ထပ်","title":"သီတာခုနှစ်တန်တောင်စဥ်ခုနှစ်ထပ်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\n\u003cstrong\u003eမဲဇာမှ နမ့်လုံခသို့\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e \u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eတစ်တောင်ကျော် တစ်တောင်ဆင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003eလက်ယာဘက်ပြတင်းပေါက်မှ အနောက်ဘက်သို့ ပြန်စောင်းကြည့်လိုက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသောအခါ ဝါကျင်ကျင်၊ ပြာလဲ့လဲ့၊ စိမ်းဖန့်ဖန့် မီးရောင်များဖြင့် အနီး အဝေး အနိမ့်အမြင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော စစ်ကိုင်းတောင်ရိုးကို ကြည်နူးဖွယ်ရာ တွေ့မြင်ရသည်။ ဆွမ်းဦးပုညရှင်နှင့် ပတ္တမြားစေတီအကြား အမြင့်တစ်နေရာ တွင် ဝိုင်းစက်သော လဝန်းဝါဝါ ရှိနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တပေါင်းလပြည့်ကျော် တစ်ရက်နေ့ ဖြစ်ချေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရထားသည်ပို၍ မြန်လာ၏။ ပို၍ ဆူညံလာ၏။ အပြန့်ကျယ်သော လွင်ပြင်ကြီးကို ညအခါတွင် ဖြတ်သန်းနေသဖြင့် တွဲများကို လေရိုက်သံ၊ လေတိုးသံ၊ လေခိုသံတို့သည် တဝေါဝေါ မြည်နေ၏။ လေသံရပ်သွားသော အခါများတွင် ဘီးနှင့် သံလမ်းပွတ်တိုက်သံချည်းသက်သက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           လက်ဝဲဘက်ပြတင်းမှ ရှေ့ဘက်သို့ အမှတ်တမဲ့ကြည့်လိုက်သော အခါ ရုတ်တရက်မို့ သိမ့်ခနဲတုန်သွားသည်။ ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးအလယ်တွင် ဖြူဖွေးကြီးမားသော အရာတစ်ခုကို မြင်ရ၍ဖြစ်သည်။ လရောင်တွင် ဖွေးဖွေး ဖြူနေသည်။ အထုအထည်ကြီးမား၍ ရေခဲတောင်တစ်ခုပမာ မြင့်တက်နေ သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကောင်းမှုတော်စေတီတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         အထုအထည်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်အားဖြင့်လည်း ကောင်း၊ တည်ရာဒေသအားဖြင့်လည်းကောင်း ကြည့်မြင်သူတို့၏ စိတ်ကို ပကတိဖမ်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပြန့်အလယ်တွင် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ တည်ရှိနေသော ကောင်းမှုတော် စေတီကို ကျွန်တော်သည် အတန်ကြာမျှ ကြည်ညိုကြည်နူးနေမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကျွန်တော်တို့ အင်းတော်ကို ဘယ်အချိန်လောက် ရောက်မလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခရီးဖော် ကိုသန်းထွန်းဦး (ပုဂံ) ၏ အသံကြောင့် ကျွန်တော် လန့်သွား သည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကိုသန်းထွန်းဦးသည် သမ်းဝေလျက်ရှိပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို တွေ့ရသည်။ လက်မှနာရီကို ကြည့်သောအခါ ဆယ်နာရီ ထိုးတော့မည်။ ထုံးစံဆိုလျှင် မြစ်ကြီးနားရထားသည် မန္တလေးမှ ညရှစ်နာရီခွဲ တွင် ထွက်သည်။ သို့သော် ယနေ့ည နောက်ကျသည်။ ရန်ကုန်မှလာသော အမြန်ရထားကိုစောင့်နေ၍ ကိုးနာရီကျော်မှ ထွက်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           “မနက်မိုးလင်းလောက်မှရောက်မှာပါ၊ ဘာလဲ... ခင်ဗျား အိပ်ချင်ပြီ လား၊ အိပ်လေ.. ရပါတယ်၊ ကျွန်တော်လည်း ကနေ့ညတော့ အိပ်ရမယ်၊ အင်းတော်ကို လွန်ပြီးပါသွားရင်လည်း နိုးတဲ့ဘူတာကျမှ ဆင်းကြတာပေါ့၊ ကျွန်တော်တို့အဖို့တော့ ဘယ်ရောက်ရောက် အရှုံးမရှိပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကောင်းသားပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နေဦးလေ၊ စိတ်ချရအောင် ကျွန်တော်တို့ တွဲစောင့်ကို မေးကြည့်ကြ သေးတာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           မကြာမီတွင် တွဲစောင့်ရောက်လာသည်။ ခေါင်းအုံး၊ စောင်နှင့် အိပ်ရာခင်းများ လာပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဆရာတို့ စိတ်ချလက်ချ အိပ်ကြပါ၊ အင်းတော်ကို မနက်ငါးနာရီခွဲ ခြောက်နာရီလောက်မှ ရောက်မှာပါ၊ ဒါ့ထက် မစောပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           တွဲစောင့်က တာဝန်ခံသည်။ သို့ဖြင့် ကိုသန်းထွန်းဦးအိပ်လေတော့ သည်။ ကျွန်တော်လည်း ကက်ခအလွန်တွင် အိပ်ရာဝင်သည်။ သို့သော် ရုတ်ခြည်း အိပ်မပျော်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အိပ်ရာမှ ပထမအကြိမ် နိုးသောအခါတွင် ဆယ့်နှစ်နာရီခွဲ။ နာရီဝက်ခန့် မျက်လုံးကြောင်နေပြီးမှ ပြန်အိပ်ပျော်သွားသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် နိုးသောအခါတွင် လေးနာရီ။ ရထားရပ်နေသည်။ ကိုသန်းထွန်းဦး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ရှိနေသည်။ ပြတင်းပေါက်ဖွင့်၍ အပြင်သို့ ကြည့်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘာဘူတာလဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကောလင်း”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်တို့ ပြန်မအိပ်ရဲတော့ပါ။ ခရီးလမ်းညွှန်စာအုပ်ကို ကျွန်တော် ကြည့်သည်။ ကောလင်းနှင့် အင်းတော် မိုင်ငါးဆယ်ဝေးသည်။ ကြားတွင် ခုနစ်ဘူတာ ရှိသည်။ ဝန်းသို၊ ကင်း၊ ဗျိုင်းတောင်၊ နမ်းခမ်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟုတ်ပြီ... နမ်းခမ်း။ မန္တလေး-မြစ်ကြီးနား ရထားလမ်းခရီးတွင် ကျွန်တော် အနှစ်သက်ဆုံးအပိုင်းမှာ နမ်းခမ်းနှင့် အင်းတော်ကြားဖြစ်သည်။ သည်လမ်းတွင် တောင်များကို ဖြတ်ကျော်ခုတ်မောင်းရသည့်နေရာဟူ၍ သည်တစ်နေရာသာ ရှိလေသည်။ ကျန်ခရီးမှာ လွင်ပြင်နှင့်ကျွန်းပင်များကို ဖြတ်၍သာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဤအပိုင်းတွင်ကား ကျွန်တော်တို့သည် မင်းဝံတောင်တန်းကို ဖြတ် ကျော်ရသည်။ ဘုံချောင်းနှင့် မဲဇာချောင်းကို တွေ့ကြရသည်။ မြင့်မားသော တောင်ကမ်းပါးယံကြီးနှင့် နက်စောက်သော ချောက်ကြီးများကို မြင်ရသည်။ မိုးအခါဆိုလျှင် ရေသံတဝေါဝေါ ကြားနေရသည်။ ဘယ်နေရာ ကြည့်ကြည့် တောင်ကျစမ်းများ တသွင်သွင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဂျပန်ခေတ်က ကျွန်တော်တို့မိသားစု မြစ်ကြီးနားမှ စစ်ကိုင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ကြစဉ်က ဘုံချောင်းတံတားပျက်နေသဖြင့် ဝန်စည်စလယ်များကို နှစ်ဖာလုံခန့် သယ်ပိုး၍ ရထားပြောင်းခဲ့ရသည်။ တမြန်နှစ်က မြစ်ကြီးနားသို့ သွားစဉ်ကလည်း ရထားလမ်းပျက်နေသဖြင့် နမ်းခမ်းတွင် လေးနာရီခန့် သောင်တင်နေခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အပြင်ဘက်တွင် လရောင်ဝင်းလက်နေဆဲဖြစ်သည်။ လရောင်အောက် တွင် နေကြာခင်းများနှင့် ငှက်ပျောတောများသည် လန်းဆန်းလျက် ရှိကြ သည်။ အပွင့်များ၊ အရွက်များ ညင်သာစွာ လှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်တွေ့ရ သဖြင့် တပေါင်းလေ စိတ်ကောင်းဝင်နေကြောင်း တွေ့ရသည်။ လွန်ခဲ့သည့် တစ်ရက်နှစ်ရက်ကဆိုလျှင် မိုးနှင့်လေ အတော်ကြမ်းခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ယခုပင် ကျိုးပြတ်နေသော သစ်ကိုင်းများ၊ အိုင်ထွန်းနေသော ရေများကိုတွေ့ ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နမ်းခမ်း၊ ဘုံချောင်း၊ မဲဇာ၊ ဆယ်ရွာတို့ကိုလွန်သော် အင်းတော်ကို ရောက်သည်။ နံနက်ခြောက်နာရီအတိပင်ဖြစ်သည်။ မြို့သည် လွန့်နိုးစ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဘူတာတွင် မတင်ပု လာကြိုသည်။ လမ်းတစ်ဝက်လောက်ရောက်မှ ကိုမြင့်သိန်း လိုက်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။ လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံးပင် ကျွန်တော်နှင့် သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယောက်ျားက ကျန်းမာရေးမှူး၊ မန်ထုံတွင်။ မိန်းမက အထက်တန်းပြ ဆရာမ၊ အင်းတော်တွင်။ မန်းထုံနှင့် အင်းတော်သည် မိုင်ငါးဆယ်မျှ ကွာလှမ်း သည်။ ခရီးကြမ်းသဖြင့် တစ်နေ့ ပြင်းပြင်းသွားရသည်။ ကျွန်တော်တို့ လာမည်ဆို၍ အင်းတော်သို့ ကိုမြင့်သိန်း ခေတ္တရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အိမ်နှင့် ဘူတာက မဝေးလှ။ မြို့ကလည်း မကြီးလှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြန်မာပြည်မြောက်ပိုင်းတွင် အင်းကြီးနှစ်အင်း ရှိသည်။ တစ်ခုက ကချင်ပြည်နယ် ကျောက်စိမ်းတွင်းနယ်တွင် ရှိသည်။ နောက်တစ်ခုက ဤအင်းတော်လေး။ ကသာခရိုင်တွင် ပါဝင်သည်။ သို့သော် အင်းတော်လေး ဟု မခေါ်ကြ။ အင်းတော်ဟုပင် ခေါ်ကြသည်။ အင်းတော်ကြီးနှင့် အင်းတော် လေးသမိုင်းတို့သည် မြန်မာပြည်အထက်ဖျား၏ သမိုင်းတစ်စိတ်တစ်ဒေသ ပင် ဖြစ်သည်။ ဤအင်းနှစ်အင်းသည် ပူတာအိုခရိုင် ခမ္မတီးလုံဒေသနှင့်လည်း ဆက်သွယ်လျက်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျောတွင် ကလေးငယ်များကို ပိုးနှောင်လျက် ဈေးရောင်းဈေးဝယ် သွားကြသော ရှမ်းအမျိုးသမီးများကို လမ်းတွင်တွေ့ရသည်။ ဈေးဝယ်မည့် သူများက လက်တွင်ကြိမ်ခြင်းဆွဲလျက်။ ဈေးရောင်းမည့်သူများက နပန်း ကွင်းတောင်းနှစ်ခုကို ထမ်းပိုးဖြင့်လျှိုထမ်းလျက်။ ခုနစ်နာရီလောက်ဆိုလျှင် ဈေးကွဲမည်ဖြစ်၍ သူတို့သည် သုတ်သီးသုတ်ပျား သွားနေကြသည်။ “ဗမာစော ရှမ်းတောကပြန်” ဆိုသည်မှာ ဤသူများပင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အိမ်သို့ရောက်သောအခါ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း၊ မုန့်စားရင်းနှင့် ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်နှင့် ခရီးအစီအစဉ်များပြောကြသည်။ ကျွန်တော်တို့ သည် ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်များ အတန်ငယ်ပြောဆိုပြီးနောက် ခရီးစဉ် တိုင်ပင်ကြသည်။ ထိုနေ့သည် တော်လှန်ရေးနေ့ဖြစ်သည်။ ကသာတွင်မနောပွဲရှိသည်။ အင်းတော်မှလူများ ကသာသို့ အစုအဝေးနှင့် ကားများဖြင့် ညချင်းပြန်သွားရန် စီစဉ်နေကြသည်။ ကျွန်တော်က မနောပွဲလည်း ကြည့်လို သည်။ လူစုလူဝေးနှင့် ညချင်းပြန်ခရီးလည်း သွားလိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့သော် ဗန်းမောက်သို့သွားရန်လည်း ယနေ့ကား အဆင်သင့်နေ သည်။ ကိုမြင့်သိန်းနှင့် မယားညီအစ်ကိုတော်သူ၏ကားသည် ယနေ့ ဗန်းမောက်သို့ထွက်ပြီး နက်ဖြန်မနက်တွင် အင်းတော်သို့ ပြန်လာမည်ဖြစ် သည်။ သို့ဖြင့် ကျွန်တော်သည် ဗန်းမောက်သို့ အရင်သွားမည်လား၊ ကသာ သို့ အရင်သွားမည်လားကို ရွေးချယ်ဆုံးဖြတ်ရတော့သည်။ ကသာသို့သွား ရန်လည်း လွယ်သည်။ ရောက်ဖြစ်ရန်လည်းလွယ်သည်။ ဗန်းမောက်သို့ သွားရန်မလွယ်။ လမ်းကြမ်းသည်။ အခြေအနေမသင့်လျှင် သွားဖြစ်ရန် မလွယ်ကူချေ။ ထို့ပြင် ကျွန်တော်သည် ကဒူးကနန်းတို့၏ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွား ရေး၊ လူမှုရေးအခြေအနေတို့ကို ပို၍သိလိုသည်။ ထို့ကြောင့် ဗန်းမောက်သို့ အရင်သွားရန် သဘောတူလိုက်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နံနက်ထမင်းစားပြီးချိန်တွင်မှ ကားထွက်မည်ဆိုသဖြင့် ကျွန်တော်တို့ မြို့ကိုလှည့်ကြည့်သည်။ ကျွန်တော်နှင့်အတူ စာပေသမားတစ်ဦးဖြစ်သူ ကိုအောင်မင်း လိုက်ပါလာသည်။ သူသည် စာအလွန်ဖတ်သည်။ စာရေး ဆရာများအကြောင်း၊ စာအကြောင်း အတော်သိသည်။ အတော်စိတ်ဝင်စား သည်။ စာဖတ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ထင်မြင်ချက်များ၊ ဝေဖန်ချက်များပေး သည်။ သူသာမက ဤဒေသမှ လူငယ်အများအပြား စာဖတ်ကြကြောင်း သိရသည်။ သူတို့၏ စာဖတ်အဆင့်အတန်းမြင့်မားကြောင်း သိမြင်ရသည်။ မိမိတို့ပိုင်နိုင်သော နယ်မြေနှင့် လုပ်ငန်းကိုအခြေခံ၍ စာရေးကြရန်သူတို့ကို ကျွန်တော် တိုက်တွန်းသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အင်းတော်မြို့သည် အင်းတော်ချောင်းနှင့် ရထားလမ်းအကြားတွင် အရှေ့အနောက်တန်းနေသည်။ ကျွန်တော်တို့သည် မြို့အရှေ့ဘက်ရှိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလောကမာရဇိန်ဘုရားသို့ လျှောက်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားကုန်းတော်သည် အတန်ငယ်မြင့်သည်။ ကုန်းတော်ထက်မှ ကြည့်သောအခါ အင်းတော် တစ်မြို့လုံးနှင့် အနီးဝန်းကျင်ရွာများကို မြင်ရသည်။ ချောင်းတစ်လျှောက်တွင် ရေချိုးနေသူများကို မြင်ရသည်။ ပြာလဲ့သော အင်းရေပြင်တစ်ခုလုံးကို တွေ့ရသည်။ အလျားသုံးမိုင်၊ အနံတစ်မိုင်ခန့်ရှိသည်။ သည်အင်းကိုမှီ၍ ဆည်ရွာ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဆည်ရွာနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် မန်လည်ဆရာတော်ဘုရား ကြီး၏ ဇာတိရွာဖြစ်သော မန်လည်ရွာရှိသည်။ မန်လည်ပိဋကတ်တိုက်သည် သုတေသီများ ပျော်ပိုက်ရာ ဖြစ်သည်။ တစ်လောကပင် မန်လည်ပိဋကတ် တိုက်မှ ရရှိသော ပေမူတစ်ခုကို ရန်ကုန်မှ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေကြသည်။ မန်လည် တွင် ပုံမနှိပ်ရသေးသော ပေမူ အမြောက်အမြားရှိသည်ဟု သိရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အနောက်ယွန်းယွန်းတွင် လှပသော တောင်ထွတ်တစ်ခုကို မြင်ရ သည်။ သူများထက်လည်း မြင့်သည်။ သူများထက်လည်း ပုံသဏ္ဌာန် ထူးခြားသည်။ ဂျပန်ပြည်မှ ဖူဂျီယာမာနှင့် ဆင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         “အဲဒါ ဘာကောင်လဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         “မိုင်းသုံ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         “အတော်မြင့်တာပဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         “အမြင့်ပေ ငါးထောင့်ငါးရာလောက် ရှိတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ကျွန်တော်တို့သည် ဘုရားကုန်းတော်ပေါ်တွင် ပေရည်သောက်ပြီး နောက် မြို့တွင်းသို့ ပြန်ခဲ့ကြသည်။ တည်းအိမ်သို့ ရောက်သောအခါ ဆယ်နာရီထိုးပြီဖြစ်၍ ကမန်းကတန်း ရေချိုးကြသည်။ ထိုအချိန်ထိ အအေး ဓာတ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ နံနက် ရှစ်နာရီလောက်ကဆိုလျှင် နှင်းများကျနေ သဖြင့် အတော်အေးသည်။ အနွေးထည်များ ထပ်ဝတ်ထားကြရသည်။ ဤအချိန်မျိုး တွင် မန္တလေးနှင့် ရန်ကုန်တွင် အဘယ်မျှပူလိုက်ချေမည်နည်းဟု မှန်းဆ ကြည့်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရေချိုး၍ မပြီးတတ်မီမှာပင် ကားထွက်တော့မည်ဟု ခေါ်လာသည်။ သို့ဖြင့် ကျွန်တော်တို့သည် ထမင်းကို ကသုတ်ကရုတ် စားကြရသည်။ သည်အထဲတွင် ထမင်းကစား၍ကောင်းနေသည်။ တော်တော်နှင့် လက်စ မသတ်ချင်ဘဲရှိနေသည်။ ကိုမြင့်သိန်း မန်ထုံမှယူလာသော တောဝက်သား သည် ကောင်းမွန်လှသည်။ တောဝက်ခေါက်သည် ပါးလှပ်၍ကြွပ်ဆတ် သည်။ စားရသည်မှာ တထုတ်ထုတ်ရှိသည်။ ယင်းအပြင် ဟင်းရွက်သုပ် တစ်ခုမှာ နူးညံ့လှသည်။ ကျွန်တော်သည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်အစားများသော ကချင်ပြည်နယ်မှာလည်း နေဖူးသည်။ မြန်မာပြည်အလယ်ပိုင်းမှာလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45568799277205,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_4ff67502-6be4-4954-90da-2940fd27ece1.jpg?v=1730211558"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-မြန်မာသူရဿတီ၂၀၀၁စာစု","title":"မြန်မာသူရဿတီ ၂၀၀၁ စာစု","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569229324437,"sku":"","price":6650.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_9c5a35a3-8441-4456-8012-b5ccc1aab892.jpg?v=1730212470"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-မြန်မာလောကွတ်၂၀၀၄စာစု","title":"မြန်မာလောကွတ် ၂၀၀၄ စာစု","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eမြန်မာနိုင်ငံသမိုင်း သုတေသန\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အာရှတိုက်က နိုင်ငံကြီးတွေဖြစ်တဲ့ အိန္ဒိယနဲ့ တရုတ်ကို ဥရောပတိုက်က လူမျိုးအသီးသီးဟာ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေးအရ ရောက်လာကြတဲ့အခါရောက်ရာဒေသရဲ့ ပထဝီဝင်နဲ့ ရာဇဝင်ကို သိဖို့လိုတယ်။ သူတို့ လာရတဲ့ အကြောင်းကတော့ ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၁) ခရစ်ယာန်သာသနာပြုဖို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၂) အာရှနိုင်ငံအသီးသီးက မင်းတွေဆီမှာ (ကြေးစားစစ်သားအဖြစ်နဲ့) အမှုထမ်းဖို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၃) ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားဖို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၄) နယ်မြေသိမ်းယူပြီး လက်နက်နိုင်ငံထူထောင်ဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နယ်မြေသိမ်းမိရင် အုပ်ချုပ်ရေးတာဝန်ကို ယူရတယ်။ အဲဒီတာဝန် ကို သူတို့ သိပ်ပြီးရှောင်ချင်တယ်။ လုပ်ငန်းသဘော ပြောရရင် အာရှတိုက် သားနဲ့ ဆက်သွယ်တဲ့အခါ အဲဒီလူတွေရဲ့ သမိုင်းနောက်ခံကို သိထားရင်၊ သူတို့ရဲ့ ဘာသာစကားကို တတ်ကျွမ်းရင်၊ ဆက်ဆံရေးအဝဝမှာ သိပ် အဆင်ပြေမယ်။ ဒါကြောင့် နိုင်ငံသမိုင်းကို လေ့လာကြတယ်။ သူတို့လို နောက်ရောက်လာပြီး သူတို့လုပ်ငန်းကို ဆက်ခံမယ့်လူတွေကို သူတို့ သိ သမျှကို တစ်ဆင့်ပြောချင်တယ်။ အဲဒါကြောင့် အာရှတိုက်သားတွေရဲ့နိုင်ငံရေး၊ လူမှုရေး၊ စီးပွားရေး၊ ဓလေ့နဲ့ ယုံကြည်မှုတွေကို တတ်နိုင်သလောက် စုံအောင် လေ့လာပြီး သိသမျှ မှတ်တမ်းထားခဲ့တယ်။ အဲဒီအခါ လုပ်နေကျနည်းကတော့ ကျမ်းပြုတာ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကျမ်းပြုပြီဆိုတဲ့အခါ ဒီကျမ်းဟာ ဘယ်သူ့အတွက် ရေးတာလဲလို့ သတ်မှတ်ဖို့လိုတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           (၁) ဗဟုသုတလိုလားလို့ အသင့်အတင့်သိရုံ ဖတ်ချင်တဲ့လူလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           (၂) သတ်မှတ်ပြီး ဒေသတစ်ခုကို စိတ်ဝင်စားပြီး အခြေခံအကြောင်း အချက်တွေကို သိပြီးဖြစ်ပေမဲ့ နည်းနည်း ထပ်သိချင်သေးတဲ့လူ အတွက်လား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           (၃) ဒေသတစ်ခုကို နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေးနဲ့ သာသနာရေး ဝင်ရောက်ပြီး မိမိကိစ္စကို အထူးအောင်မြင်ဖို့ လိုလားသူလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           (၄) အထူးပြုပြီး လေ့လာချင်တဲ့ ပညာရှင်လားဆိုတာ သိမှ အပေါ့ အလေး အကဲဖြတ်ပြီး ရေးသားရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အထူးပြု လေ့လာသူတွေအတွက် “သုတေသန လုပ်ပြီးမှ ရေးသင့်ပါ တယ်။ အရင်းအမြစ်ပေါ်အောင် ရှာဖွေလေ့လာပါဆိုတဲ့သဘော ဖြစ်ပါ တယ်။ ပုဂံခေတ် ကျောက်စာတွေထဲမှာ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို “သိစပ်မြင်နှံ့” လို့ မြန်မာပြန်တယ်။ အခုတော့ သိမြင်နှံ့စပ်လို့ အထားအသို နည်းနည်း ပြင်တယ်။ အခုလိုပြင်တော့ အဓိပ္ပာယ်နည်းနည်းပေါ့သွားတယ်လို့ ထင်မိ ပါတယ်။ သိတယ်ဆိုရာမှာ အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်သိရမယ်။ အဲဒါ အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေနဲ့ ဘယ်လိုဆက်သွယ်လို့ ဘယ်လို အကျိုး ဆက် ရှိနိုင်မလဲလို့လည်း ဆင်ခြင်ရမယ်။ အဲဒါလောက် မကြီးကျယ်ပေမဲ့ တတ်နိုင်သလောက် ပြည့်စုံရမယ်ဆိုတဲ့ နှိုးဆော်တိုက်တွန်းချက် ပါတယ်။ အဲဒါလို ပြည့်စုံအောင်ရှာဖွေတာကို RESEARCH \u003cspan\u003eလို့ ခပ်လွယ်လွယ် ဝေါဟာရတစ်ခုကို သုံးလိုက်တယ်။ ပြန်ရှာတယ်”လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။ အဲဒီဝေါဟာရကို နည်းနည်း ရှင်းရရင် ... ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           (၁) ဖြစ်ပျက်ပြီးသား အကြောင်းအရာကို (၂) နှစ်ကာလကြာလို့ မေ့ပြီ၊ (၃) ဒါကို ပြန်ပြီးဖော်ထုတ်တာ ဖြစ်ရမယ်။ (၄) ဒီလို ဖော်ထုတ်တဲ့ အခါ တတ်နိုင်သလောက် ပြည့်စုံစေရမယ်။ (၅) ဒါမှ အခုလူတွေ သိပြီးသားအပေါ်မှာ ပိုသိလာမယ်။ (၆) အခုလူတွေ သိသမျှမှာ မှားတာကိုပြင်မယ်။ (၇) လိုတာကိုဖြည့်မယ်၊ (၈) ဒီလိုပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်တဲ့ အသိဉာဏ်ကို ဘယ်လိုအကျိုးရှိအောင် လက်တွေ့ အသုံးချမယ်၊ (၉) ရှာဖွေတဲ့ လူတွေထဲမှာ ဘယ်သူက အရင်အဦးဆုံး ဒီအသိကို ဖော်ထုတ်တယ်ဆိုတာကို မှတ်သား မယ်၊ (၁၀) သူရတဲ့နည်းပညာကို သူ့မူပိုင်လို့ သတ်မှတ်ပြီး ငွေကြေး၊ ရာထူး၊ စည်းစိမ်တွေကို ထိုက်သင့်သလောက် ဆုအဖြစ် ခံစားခွင့်ရအောင် လုပ်ပေး တယ်၊ (၁၁) အသစ်တွေ့ရှိချက်ကို အများတကာ အကျိုးရှိအောင် စာတမ်း၊ စာစောင်၊ စာအုပ် ရေးသားပုံနှိပ်ဖြန့်ဝေစေတယ်။ ဒီလို အကြောင်းအချက်တွေကြောင့် လူတွေဟာ သုတေသနလုပ်ဖို့ အားရှိလာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ သုတေ သနလုပ်တာ ငါ့အတွက် အကျိုးအမြတ်ရှိရမယ်လို့ စိတ်ထားမရှိကြပါ။ ငါ့အလုပ် အောင်မြင်တယ်ဆိုပြီး ကျေနပ်နှစ်သက်မှုဟာ အမြတ်ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အင်္ဂလိပ်ဝေါဟာရ RESEARCH \u003cspan\u003eကို မြန်မာလို ဘယ်လိုရေးမလဲ လို့ ၁၉ဝဝ လောက်က စဉ်းစားကြတယ်။ မူလစကားမှာ ပြန်ရှာတယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရှိလေတော့၊\u003c\/span\u003e DISCOVERY \u003cspan\u003eပြန်တွေ့တယ်ဆိုတဲ့ သဘော မဟုတ်ပါ။ အသုံးချနည်းရှာတယ်၊ အရင်က အသုံးချပုံထက် ပိုပြီးအသုံးကျ တဲ့နည်းကို တွေ့အောင်ကြိုးစားတယ်ဆိုတဲ့ သဘော သက်ဝင်တယ်။ အဲဒါကြောင့် အကြောင်းခြင်းရာတစ်ခုကို အခြေတည်အသုံးချနည်းသစ်ကို ထွင် တယ်လို့ သဘောအဓိပ္ပာယ်ရအောင် ပေါင်းစပ်ပြီး တီထွင်တယ်လို့ ပြောရ မလား၊ စဉ်းစားကြည့်တယ်။ နောက်တစ်မျိုးပြောစရာက သိပြီးရှိပြီးကို တွင်တွင်ကျယ်ကျယ် အသုံးချနိုင်ဖို့ စီစဉ်ရမယ်။ သုတေသနလုပ်တဲ့သူဟာကျောင်းဆရာဖြစ်ရင် အသုံးချဖြစ်ဖို့ အလွယ်နဲ့ လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီအချက် တွေကို သိသာမြင်သာအောင် နမူနာနဲ့ ပြောပါရစေ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကျွန်တော် လန်ဒန်တက္ကသိုလ်၊ အရှေ့တိုင်းနဲ့ အာဖရိကမှာသွားပြီး မြန်မာနိုင်ငံ ပုဂံခေတ် ဗုဒ္ဓသာသနာဝင်ကို ရေးမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ၁။ ရာဇသင်္ကြံရေးတဲ့ “သာသနာလင်္ကာရ စာတမ်း ရှိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            ၂။ အဲဒီကျမ်းကို ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်မယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ၃။ ပုဂံခေတ် ကျောက်စာတွေကို သုံးပြီး အလိုအပို၊ အဖြတ် အတောက်၊ အဖြည့်အစွက် လုပ်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ၄။ လုပ်ချိန်နှစ်နှစ်၊ အကြောင်းပြချက်ခိုင်လုံရင် အချိန်ပိုရနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ နှစ်နှစ်ထက်ပိုပြီး မရနိုင်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ၅။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာနဲ့ ရေးမယ်၊ ကျမ်းဖြစ်အောင် အင်္ဂလိပ်ဘာသာ နဲ့ ရေးနိုင်ပါ့မလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ၆။ လမ်းညွှန်ဖို့ဆရာ ဘယ်မှာလဲ။ သင်ဆရာ၊ မြင်ဆရာ၊ ကြား ဆရာမှာ သင်ဆရာမရှိ။ မြင်ဆရာရှိနိုင်တယ်။ သီဟိုဠ် ဗုဒ္ဓသာသနာ၊ ထိုင်း ဗုဒ္ဓသာသနာ၊ မဇ္ဈိမဒေသ ဗုဒ္ဓသာသနာ၊ တရုတ်ဗုဒ္ဓသာသနာ၊ တိဗက် ဗုဒ္ဓသာသနာ၊ ဂျပန်ဗုဒ္ဓသာသနာ၊ ကောရေယ (ကိုရီးယား) ဗုဒ္ဓသာသနာ တွေကို ဖတ်၊ ရေးဟန်ကို အတုခိုး၊ ခရစ်သာသနာ၊ ဗုဒ္ဓအယူဝါဒ၊ မူဆလင် တွေအတွက် မိုဟာမက် ဆိုဆုံးမချက်၊ ဒါတွေကို စံထားပြီး သူတို့ရေးပုံ၊ သူတို့ ဆွေးနွေးပုံ၊ သူတို့အကြောင်းအရာ လေးနက်အောင် တင်ပြပုံကို အတုခိုးရပါတယ်။ ၁၉၅၂ ကုန်ခါနီး ၂၂ အောက်တိုဘာက စတယ်။ ၁၉၅၆ ဇန်နဝါရီ ၄ မှာ ကျမ်းပြီးလို့ စာစစ်အဖွဲ့က စစ်ဆေးပြီး ပါရဂူဘွဲ့ ပေးလိုက် ပါတယ်။ ဆိုလိုတာက သိပ်အကောင်းကြီးမဟုတ်တောင် ပါရဂူဘွဲ့ အတွက် လက်ခံနိုင်တဲ့အဆင့် ရှိတယ်လို့ အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပါတယ်။ စာစစ် အဖွဲ့က တင်သွင်းတဲ့အတိုင်း ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေဖို့ ထောက်ခံတယ်။ အဲဒီထောက် ခံချက်ဟာ အကောင်းဆုံးထောက်ခံချက်ဖြစ်လို့ မီရာမီးသင်္ဘောနဲ့ ရေလမ်း က မြန်မာနိုင်ငံကို ပြန်ခဲ့ပါတယ်။ သီဟိုဠ်မှာ ဗုဒ္ဓသာသနာ ၂၅ဝဝ ပြည့် ဗုဒ္ဓဇယန္တီပွဲနဲ့ကြုံလို့ သင်္ဘောကျင်းအလုပ်သမားတွေ အလုပ်မလုပ်ကြလို့ ဆယ်ရက်ကြန့်ကြာတယ်။ အစုစု တစ်လနဲ့ ဆယ်ရက်ကြာတဲ့အခါ မြန်မာ နိုင်ငံ ရန်ကုန်ဆိပ်ကို ဝင်တယ်။ ကိုယ်ရေးခဲ့တဲ့ကျမ်းကို ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ မြန်မာနိုင်ငံသုတေသနအသင်း ဂျာနယ်၊ ဒီဇင်ဘာ ၁၉၇၈၊ အတွဲ ၆၁၊ အတွဲ ၁ နဲ့ ၂၊ စာမျက်နှာ ၂၆၃ ရှိပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အခု ကျွန်တော့်အသက်ကလည်း ရှစ်ဆယ်ကျော်ပြီ။ သက်ကြီးပူဇော် ပွဲတွေလည်း ခေတ်ထနေလို့၊ စတိုင်တင်းတင်းနဲ့ တောင်ကြီးတက္ကသိုလ်၊ ဖွင့်စပင်လုံတက္ကသိုလ်၊ မကွေးတက္ကသိုလ်၊ မန္တလေးတက္ကသိုလ်၊ မိတ္ထီလာ တက္ကသိုလ်၊ မုံရွာတက္ကသိုလ်၊ အမျိုးသား မော်ကွန်းတိုက်ဆိုတာတွေကို ရောက်သွားတယ်။ ကျွန်တော်က စစ်ပြီးစ မဂိုလမ်း (ရွှေဘုံသာလမ်း) အရေးပေါ် တက္ကသိုလ်က သမိုင်းဝိဇ္ဇာဘွဲ့ ကို ၁၉၄၆၊ ဥပဒေ ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ ကို ၁၉၄၈၊ ၁၉၅ဝ မှာ သမိုင်း မဟာဝိဇ္ဇာဘွဲ့၊ ၁၉၅၆ မှာ လန်ဒန်တက္ကသိုလ်က Ph.D \u003cspan\u003eဘွဲ့၊ ၁၉၈၅ မှာ လန်ဒန်တက္ကသိုလ်ကပေးတဲ့\u003c\/span\u003e D.Lit\u003cspan\u003eဘွဲ့ ကို မြန်မာ့ခေတ်ဟောင်း သမိုင်းကို သုတေသနပြုရင်း၊ စာတမ်းရေးရင်း၊ ကျမ်းရေးရင်း မြန်မာ၊ ဂျပန်၊ အင်္ဂလိပ်၊ အမေရိက၊ ကနေဒါက မြန်မာရာဇဝင်ကို စိတ်ဝင်စားတဲ့ သူတွေကို မြန်မာကျောက်စာ သင်ပေးရင်း၊ မြန်မာသမိုင်းနဲ့ လုပ်ကိုင်စားတဲ့ လူလည် လူရှုပ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာပါတယ်။ အခုလည်း ကျောင်းဆရာ လုပ်ဆဲ၊ ခေတ်ဟောင်း မြန်မာသမိုင်းတွေ သုတေသနလုပ်ရင်း၊ အခု\u003c\/span\u003e Ph.D \u003cspan\u003eဘွဲ့ အတွက် ကျမ်းရေးဖို့ ဟန်ပြင်နေတဲ့လူတွေကို ဟန်မပျက် သုတေသန လုပ်နည်း သင်ပေးရင်း၊ ကိုယ့်လောက်မတတ်တဲ့လူတွေကို ဆရာလုပ်ရင်း၊ နှစ်အစုစု ငါးဆယ့်လေးနှစ်ရှိနေပြီဖြစ်တော့ “ဘယ်သူ့ကိုတွေ့တွေ့ ငါ့ တပည့်”လို့ပဲ ထင်တယ်။ ဒီကောင်တွေ လုပ်ပုံကိုင်ပုံ မဟန်လိုက်လို့ ဒေါသ လည်း ထွက်တယ်။ “ဆရာ နေကောင်းတယ်နော်”လို့ နှုတ်ဆက်တဲ့လူကို “လူကတော့ ကောင်းပါတယ်၊ စိတ်မကောင်းဘူး”လို့ပဲ ဖြေပါတယ်။ ဒါကို “ဒီလူကြီး ၈ဝ ကျော်ပြီဆိုတော့ သူငယ်ပြန်ပြီပေါ့” “ရူးပြီ” အဲဒီလို အဓိပ္ပာယ်ကောက်ချင် ကောက်နိုင်ပါတယ်။ ဂရုမစိုက်ပါ။ အော်ဟစ်ပြီး ဆဲချင်စိတ် ဖြစ်တာတော့ အမှန်ပါ။ ကျွန်တော့်အသက်နဲ့ သူတို့အသက်က အနည်းဆုံး ၂၅ နှစ် ကွာတာဆိုတော့ ကျွန်တော်ဆဲရင်လည်း သူတို့စိတ်ဆိုးမယ် မဟုတ် ပါ။ မဆဲတဲ့အပြင် ရှေးဟောင်းမြန်မာသမိုင်း သုတေသနလုပ်နည်းကိုတော့ အခွင့်သင့်ရင် ပြောလိုက်ချင်သေးတယ်။ ဆဲလို့အရာမရောက်ဘူး၊ သုတေ သနဆိုတာ ဘာရယ်လို့ နည်းနည်းသိလည်း အမြတ်ပဲ၊ ပြောလေဦးမှပဲလို့ သတိရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရေးတဲ့ စာမျိုးကို သုတေသနဂျာနယ်လိုမှာ ထည့်သင့်တာပေါ့ ။ သုတေသနဂျာနယ်ကလည်း မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ ရုပ်ရှင်တေးကဗျာလို စာအုပ်မှာပဲ ရေးပေးနေရတယ်။ ဉာဏ်ပူဇော်ခဆိုတာ လည်း အရင်က ငွေ ၅ ကျပ်၊ အခု ငွေနှစ်ထောင်၊ ထမင်းကောင်းကောင်း တစ်နပ်မစားလောက်ပါ။ အဲဒါက မရဏာနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်း။ မပြတ် သရဇ္ဈာယ်ရပါတယ်ပေါ့။ အခု မြန်မာရှေးဟောင်းသမိုင်း သုတေသန အကြောင်း ပြောပါတော့မယ်။ ခပ်ကျဉ်းကျဉ်းပြောမှာပါ။ ကျောင်းသားတွေကိုတော့ “ငါ့အသံ ငါပြန်ကြားရတာ စိတ်ညစ်လိုက်တာ”ဆိုတာမျိုးလည်း ပြောပါတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ၁။ ဘယ်သူမှမသိသေးတဲ့ အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ရွေးပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ၂။ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်တဲ့အထောက်အထားကို ရှာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ၃။ အထောက်အထားကို ကိုယ်သုံးနိုင်ဖို့ ကိုယ့်အရည်အချင်းကို တိုးတက်အောင် လုပ်ပါ။ ဆိုလိုတာက ပြင်သစ်စာတတ်မှ၊ တရုတ်စကား တတ်မှ၊ အင်္ဂလိပ်စကားတတ်မှ အထောက်အထားကို ဖတ်ပြီး မှတ်စုထုတ် နိုင်မယ်။ မှတ်စုတွေကို စီစဉ်ပြီး ဘာကို အရင်၊ ဘာကိုနောက် ရေးမယ်ဆို ပြီး စတင်ပေါ်ပေါက်ပုံ၊ ဖြစ်ပျက်ပုံနဲ့ အကျိုးအပြစ် ဘယ်ပုံဖြစ်တယ်ဆိုတာ ကို ရေးနိုင်ဖို့ ဆိုတာမျိုးတွေကို ပြောတာဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ၄။ သူများရေးပြီးသား အကြောင်းအရာဖြစ်ရင်လည်း သူ့စာကို အခြေခံပြီး သူမှားတာကိုပြင်၊ သူ့မှာလိုနေတာကို ဖြည့်၊ သူများထက် ကောင်းအောင် လုပ်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အဲဒီအချက်တွေကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ဖူးတာကို နမူနာထားပြီး ပြောချင် ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           Ph.D\u003cspan\u003eဘွဲ့ အတွက် လန်ဒန်တက္ကသိုလ်ကို မြန်မာနိုင်ငံကလွှတ်တဲ့ အစိုးရပညာတော်သင်အဖြစ်နဲ့ သွားရတယ်။ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်လိုက်ပေမဲ့ သိပ်မယုံပါ။ အင်္ဂလန်အရောက်မှာ ယူဂိုစလားဗီးယား ရောက်သွားပြီး မြန်မာနိုင်ငံကို ပြန်မလာတော့ဘူးဆိုတာမျိုးလည်း ရှေ့ကရှိနေလို့ ဖြစ်ပါ တယ်။ ကျွန်တော်ကလည်း မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားသမဂ္ဂမှာ ဥက္ကဋ္ဌလုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ သန်းထွန်း ကွန်မြူနစ်ပါတီမှာ ပါဖူးတယ်။ ဖဆပလ ဆန့်ကျင်ရေးတွေကို ကိုယ့်မြို့ကိုယ့်ရွာမှာလည်း လုပ်တယ်။ ဖက်ဆစ် ဆန့်ကျင်ရေးမှာ နယ်ခေါင်းဆောင် လုပ်ဖူးတယ်။ ဒီတော့ ကျွန်တော် ပညာ ရေးမှာ ခေတ္တအယောင်ဆောင် ဟန်ပြဝင်နေတာ၊ နိုင်ငံရေးက သူ့ဝါသနာ၊ သူ့စိတ်ကြိုက်ဖြစ်လို့ နိုင်ငံရေး ပြန်လုပ်မှာပဲလို့ တွက်ထားပြီးသား ဖြစ်ပါ တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မလုပ်ပါ။ ဒါတွေက ကျွန်တော် အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်က ကိစ္စတွေပါ။ အခု အသက်ရှစ်ဆယ်ကျော်မှာ နိုင်ငံရေးကို မလုပ်ပါ။ ငါပိုင်တဲ့ဘက်က တိုင်းပြည်အကျိုးကို လုပ်တာပဲဆိုရင်တော့ဟုတ်ပါတယ်။\u003c\/span\u003e Ph.D \u003cspan\u003eအတွက် ကျွန်တော်ရွေးတဲ့အကြောင်းအရာက “မြန်မာနိုင်ငံ ဗုဒ္ဓသာသနာဝင်”ဖြစ်ပါတယ်။ ရာဇသင်္ကြံရေးတဲ့ “သာသနာ လင်္ကာရကျမ်း”ရှိပြီး အင်္ဂလိပ်လို\u003c\/span\u003e Mabel Bode \u003cspan\u003eရေးတဲ့ \"\u003c\/span\u003ePali Literature of Burma\" \u003cspan\u003e16:1 \u003c\/span\u003esargscą Niharajam Ray 697:09 “\u003cspan\u003eမြန်မာနိုင်ငံ ပါဠိဗုဒ္ဓသာသနာ”၊ “သက္ကတ ဗုဒ္ဓသာသနာ”ရှိပြီး၊ မြန်မာ ရှေးဟောင်းသမိုင်းမှာ သိပ်နာမည်ထွက်ပြီး အကျော်အမော်ဖြစ်တဲ့ ဦးဖေမောင်တင်တို့၊ ဆရာဖေရဲ့ ယောက်ဖ\u003c\/span\u003e GH.Luce \u003cspan\u003eတို့ ရှိပြီး မင်းက သူတို့ထက် သာနိုင်ပါ့မလားလို့ မေးပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း ဒီမေးခွန်း မေးပါတယ်။ ဆရာ\u003c\/span\u003e Luce\u003cspan\u003eက လမ်းစဖွင့်ပေးပါတယ်။ မြန်မာရှေးဟောင်းကျောက်စာတွေ အရေအတွက်အားဖြင့် ခြောက်ရာ့တစ်ဆယ့်နီးပါး ရှိတယ်။ သူတို့ရေးတာတွေထဲမှာ မပါတဲ့အချက်ရေးတာ အခုပြောတဲ့ “တိုင်းရင်း မြန်မာကျောက်စာ”အတွဲငါးတွဲမှာ ပါတယ်။ အဲဒါတွေဖတ်ဖူးဖို့၊ နားလည် ဖို့ မလွယ်ပေမဲ့\u003c\/span\u003e C.\u003cspan\u003e0. \u003c\/span\u003eBlagdon \u003cspan\u003eလိုလူက ကြိုးစားပြီး ခရစ်တစ်ရာစုနှစ်လောက်က ရေးထိုးခဲ့တဲ့ ပျူအရိုးအိုးလေးလုံးက စာကို ဖတ်ပြီး အဓိပ္ပာယ် ဖော်တယ်။\u003c\/span\u003e Ray \u003cspan\u003eက ဗုဒ္ဓဝင်နှစ်အုပ်ရေးပြီး မြန်မာနိုင်ငံ ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာပွဲမှာ အကြံပေးအရာရှိအဖြစ်နဲ့ တစ်နှစ်ကျော်၊ နှစ်နှစ် လာပြီး အထက်ဆရာကြီး လုပ်သွားသေးတယ်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           H.L.Shorto \u003cspan\u003eက ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီးက မဟာမိတ်တပ်တွေနဲ့ ပါလာပြီး ခေတ်ဟောင်းမွန်၊ ခေတ်လယ်မွန် စာတွေကို လေ့လာပြီး မွန်အင်္ဂလိပ် အဘိဓာန်ကို လုပ်နေပြီ။\u003c\/span\u003e W.Dunn, H.F.Searl\u003cspan\u003eတို့က မြန်မာအင်္ဂလိပ် အဘိဓာန်ရေးနေပြီ။ မင်းက မြန်မာလူမျိုးပဲ။ သူတို့ထက် သာနိုင် တယ်။ သူတို့ရေးတဲ့ စာတမ်းတွေ၊ ကျမ်းတွေက ဒုတိယကမ္ဘာစစ် မဖြစ်မီနဲ့ စစ်ပြီး တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်က ရေးတာ။ မင်းက စစ်ကြီးပြီးလို့ ဆယ်နှစ်ကြာမှ ရေးတာ။ သူတို့မှားတာကို မင်း ပြင်နိုင်ရမယ်။ သူတို့ရေးတဲ့ ကျမ်းထဲမှာ မပါတာကို ဖြည့်နိုင်ရမယ်။ ကျမ်းကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာနဲ့ ရေးတာကလည်း သိပ်မကြီးကျယ်ပါဘူးကွာ။ သူတို့က မွေးကတည်းက အင်္ဂလိပ်စကား တတ်တယ်။ မင်းက ခြောက်နှစ်သားမှာ အင်္ဂလိပ်စကား စသင်တယ်။ ခြောက်နှစ်ပဲ ကွာတယ်။ အဲဒီ ခြောက်နှစ်ကွာဟချက်ကို မင်း တကယ်\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569231716501,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_42a0cdff-8db6-47b7-9934-80ab2a78ba61.jpg?v=1730212525"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-မြန်မာ့အိုးသမိုင်း","title":"မြန်မာ့အိုးသမိုင်း","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eမြန်မာ့အိုးသမိုင်း (၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (ဦးဝန် သဘာပတိမူတဲ့ ၁၀ စက်တင်ဘာ ၁၉၇၂ ကန်သာစိမ်းလဲ့ နှစ်လည်ပွဲမှာ ဒီစာတမ်းကို ဖတ်တယ်)။ | \u003cspan\u003eအိုးကို မီးမဖုတ်ရင် ရေထည့်လို့ မရဘူး။ ရေထည့်လို့ရအောင် တီထွင်ဖန် တီးတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကတော့ လူသားပဲ။ အဲဒါကြောင့် အိုးကို လူတွေ ဘယ်တုန်းကစပြီး ဖန်တီးခဲ့ကြတယ်ဆိုတာကို အရှေ့တောင်အာရှအခြေခံနဲ့ မြန်မာနိုင်ငံအခြေအနေကို တတ်နိုင်သလောက် ဖော်ထုတ်လေ့လာဖို့ လိုပါတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အနောက်အာရှနဲ့ အနီးအနားနိုင်ငံတွေမှာ ရှေးဟောင်းသုတေသနတူးဖော် ရေးက ဖော်ထုတ်ပေးတဲ့အတွက် သူတို့ဒေသတွေမှာ အိုးကို ဘယ်တုန်းက စသုံး တယ်ဆိုတာ သိပြီးပါပြီ။ ကျောက်သစ်ဓလေ့စပြီးမှ အိုးပေါ်တယ်လို့ အရင်က ထင်ကြတယ်။ အခုတော့ စိုက်ပျိုးရေးမပေါ်ခင်ကဘဲ အိုးသုံးတဲ့နေရာလည်း ရှိတယ်။ ဂျာရီကိုမှာတော့ အစားအစာကို ထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့ ခေတ်ဦးပိုင်းမှာ အိုးမရှိသေးဘူး။ အဲသည့်နေရာတွေမှာ အိုးကို အစောဆုံးသုံးတဲ့အချိန်ဟာ အရင်နှစ် ၈၈ဝဝ လောက် က ဖြစ်တယ်။ အိုးထိန်းစက်ကတော့ အရင်နှစ် ၅၂၅ဝ ထက် မစောဘူး။ စဉ့်သုတ် အိုးတွေကတော့ အရင်နှစ် ၂၉ဝဝ လောက်ကမှ ပေါ်တယ်။ အဲဒီရက်စွဲတွေက အနောက်အာရှအတွက် ဖြစ်တယ်။ အရှေ့တောင်အာရှမှာ အခုတစ်လော တူးဖော် ရှာဖွေကြတော့ အဖြစ်အပျက်ပုံစံတစ်မျိုးကို တွေ့ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အစားအစာကို လိုက်ရှာရတဲ့အဆင့်က အစားအစာကို ထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့အဆင့်ထိအောင် တိုးတက်လာပုံမှာ အနောက်အာရှပုံစံနဲ့ အရှေ့တောင်အာရှပုံစံ ဟာ တစ်ထပ်တည်းမကျဘူး။ ဒါကြောင့် အနောက်အာရှ လူမှုတိုးတက်ရေးနဲ့ ဆိုင်တဲ့ ကျောက်ခေတ်ဟောင်း၊ ကျောက်ခေတ်လယ်၊ ကျောက်ခေတ်သစ်ဆိုတဲ့ ဝေါဟာရတွေကိုလည်း မသုံးသင့်ဘူးလို့ အရှေ့တောင်အာရှဒေသတစ်ခုတည်း ကွက်ပြီး လေ့လာတဲ့ ပညာရှင်အချို့က ယူဆတယ်။ အဲဒီလူတွေက အရှေ့တောင် အာရှအတွက် လူမှုတိုးတက်ရေးမှာ ခေတ်ပိုင်းပုံတစ်မျိုးကို နာမည်သစ်တွေပါ တစ်ခါတည်း ထည့်ပြီး တင်ပြတယ်။ ရှေးရှေးကစပြီး အရင်နှစ် ၄၂ဝဝဝ ထိ ကာလ ကို ကျောက်ကာလ (Lithic) \u003cspan\u003eကျောက်ကာလလို့ ခေါ်မယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျောက်လက်နက် ရိုးရိုးလွယ်လွယ်ကလေးတွေကိုပဲ လုပ်ပြီး သုံးစွဲကြတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်တစ်ခါ အရင်နှစ် ၄၂၀၀၀ က ၂၂ဝဝဝ ထိကို သစ်သားကာလ (Lignic) \u003cspan\u003eလို့ ခေါ်မယ်။ အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ လူတွေဟာ သစ်သားနဲ့ လုပ်တဲ့ လက်နက်ကိုပဲ သုံးကြတယ်။ သစ်သားဆိုတာမှာ ဝါးကိုလုပ်တဲ့ လက်နက်လည်း အများကြီးပါမယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဲဒီနောက် အရင်နှစ် ၂၂ဝဝဝ က ၁ဝဝဝဝ ထိကို ဒေသခွဲကာလ (Crystallitic) \u003cspan\u003eလို့ ခေါ်မယ်။ ဘာပြုလို့လဲဆိုတော့ အရှေ့တောင်အာရှမှာရှိတဲ့ လူတွေဟာ အုပ်စုတစ်ခုနဲ့တစ်ခု အဆက်အသွယ်ပြတ်စဲပြီး ကိုယ့်နေရာနဲ့ ကိုယ် ဓလေ့ထုံးစံ အမျိုးမျိုးအဖုံဖုံ ပေါ်လာလို့ပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒီကာလအတွင်းမှာ အရင်နှစ် ၂၂၀၀၀ က စလို့ပဲ သူ့နေရာနဲ့သူ ဖြစ်ထွန်းမယ့် သီးပင်ပွင့်ပင်တွေကို ရွေးချယ်ပြီး စိုက်ကြ တယ်။ မွေးမြူလို့ လွယ်ကူမယ့် သတ္တဝါကိုလည်း ယဉ်အောင် မွေးလာကြတယ်။ သစ်သားလက်နက်အပြင် အသင့်အတင့်ချောအောင် သွေးထားတဲ့ ကျောက်လက် နက်တွေကိုလည်း သုံးကြတယ်။ အရင်နှစ် ၁၅ဝဝဝ ရောက်တဲ့အခါကျ အိုးလုပ်ပြီး သုံးစွဲလာကြတယ်။ အရင်နှစ် ၁၂ဝဝဝ ရောက်တဲ့အခါကျတော့ စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေး ကို နေရာတကာမှာ လုပ်တတ်ပြီလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒေသခွဲကာလလွန်ပြန်တော့ ချဲ့ထွင်ရေးကာလ (Extensionistic) \u003cspan\u003eရယ်လို့ ပေါ်ပြန်တယ်။ အရင်နှစ် ၁ဝဝဝဝ က ၂၀ဝဝ အထိပါပဲ။ အဲဒီအချိန်ရောက်မှပဲ လူတွေဟ ဂူအောင်းရာက အပြင်ကို ထွက်လာနိုင်ကြတယ်။ စောစောက ပြင်းထန် တဲ့ ရာသီဥတုတွေဟာ တဖြည်းဖြည်း သင့်တင့်ညီညွတ်ပြီး အခုခေတ် ရာသီဥတု မျိုးလည်း ဖြစ်လာပြီ။ ဒါကြောင့်မို့ ဂူအောင်းစရာ မလိုတော့ဘူး။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အိုးလုပ်တဲ့ပညာကို အရင်နှစ် ၁၅ဝဝဝ က တတ်တယ်ဆိုပေမဲ့ ပန်းရိုက်တဲ့ အိုးချောချောကတော့ အရင်နှစ် ၉ဝဝဝ လောက်ကမှ စပေါ်တယ်။ ဒီလို အဆင့် တစ်ဆင့်က နောက်တစ်ဆင့်ကိုတက်ဖို့ အချိန်ကာလ သိပ်ကြာတဲ့အကြောင်းကတော့ မြန်မာနိုင်ငံလို နေရာမျိုးဟာ အိုးမရှိဘဲ နေလို့ ဖြစ်တဲ့ အတွက်ကြောင့်ပါပဲ။ မြန်မာ့သစ်တောတွေမှာ ဝါးပိုးဝါးကြီးတွေ ပေါတယ်။ ဘူးခါးလည်း လွယ်လွယ်ကူ ကူရတယ်။ ဝါးကျည်တောက်နဲ့ ဘူးတောင်းကို ရေသယ်ရာမှာရော ရေလှောင်ရာမှာ ရော သုံးလို့ဖြစ်တယ်။ အဲဒါကြောင့် အရင်အနှစ် ၈၀၀၀ လောက်က စပါးစိုက်ပျိုး ရေးတတ်လာတဲ့ အချိန်အထိတောင် ထမင်းချက်ချင်ရင် ဝါးကျည်တောက်နဲ့ပဲ ချက် မယ်လို့ တွေးနိုင်တယ်။ အခုထိအောင် ကောက်ညှင်းကိုချက်ရင် ဝါးကျည်တောက် ကိုပဲ သုံးနေကြသေးတယ်။ ကြေးအိုးကို အရင် အနှစ် ၇၆ဝဝ လောက်က စသုံးခဲ့ ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီသတ္တုက ဖောဖောသီသီမရနိုင်လို့ ကြေးအိုးကို နေရာတကာမှာ များများ မသုံးနိုင်ဘူး။ မြေအိုးကိုပဲ ဒန်အိုးပေါ်တဲ့အထိ ဆက်သုံးကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အရှေ့တောင်အာရှတစ်ခုလုံးမှာပဲ အခုပြောတဲ့ ချဲ့ထွင်ရေးကာလမှာ အင်မတန်စည်ကားတဲ့ မြို့ကြီးရယ်လို့လည်း မရှိဘူး။ အင်အား သိပ်ကြီးမားတဲ့ မင်းဧကရာဇ်ရယ်လို့လည်း မပေါ်ဘူး။ အရင်နှစ် ၄ဝဝဝ က ၃ဝဝဝ အထိရောက်တဲ့ ကာလတိုင်အောင် ကြီးမားခိုင်ခံ့တဲ့ ခံတပ်ရယ်လို့လည်း ဘယ်မှာမှ မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် အရှေ့တောင်အာရှမှာ အဲဒီအချိန်က ကြီးကျယ်တဲ့ စစ်မက်အရေးအခင်း လည်း မပေါ်ခဲ့ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခရစ်နှစ် စပေါ်တဲ့အချိန်မှာ အားပြိုင်ပွဲကာလ (Conflicting Empires) \u003cspan\u003eပေါ်ပေါက်လာပါတယ်။ နိုင်ငံရေးအရ အိန္ဒိယ၊ တရုတ်နဲ့ ဥရောပနိုင်ငံအချို့ဟာ အရှေ့တောင်အာရှကို ကျူးကျော်လာကြတယ်။ သူတို့ဆီက ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေ လည်း ကျူးကျော်လာကြတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီကာလကို အားပြိုင်ပွဲကာလလို့ ခေါ်ရတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ နိုင်ငံခြားကယူလာတဲ့ ပညာတစ်ရပ်အနေနဲ့ အိုးကို စဉ့်သုတ်တဲ့ပညာ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ပေါ်လာပါတယ်။ အမှန်ကတော့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ခရစ်နှစ် ၁၁ ရာစုကို ရောက်တဲ့အခါမှ စဉ့်သုတ်တဲ့ပစ္စည်းတွေကို ဖောဖောသီသီသုံး တာကို တွေ့ရပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ သတိပေးစကားတစ်ခု ပြောလိုပါတယ်။ အခု ပြောပြီးခဲ့တဲ့ ခေတ်ကာလ ပိုင်းခြားချက်တွေ ပညာရပ်စတင်တဲ့နှစ် ဖော်ပြချက်တွေ ဟာ ယာယီဆုံးဖြတ်ချက်တွေပဲ ရှိသေးတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အိုးကို ဘာကြောင့်သုံးသလဲလို့ စဉ်းစားလိုက်ရင် အိုးကို ဘယ်တုန်းက စသုံးတယ်ဆိုတာကို မှန်းလို့ ရနိုင်ပါတယ်။ ပထမဦးဆုံး ကုန်ပစ္စည်းထုတ်လုပ်တဲ့ လက်နက်ကိရိယာတွေကောင်းလို့ ကုန်အထွက်ပိုလာတဲ့အခါကျတော့ သိုလှောင် ထားဖို့ ပစ္စည်းရှိလာမယ်။ လူကိုလူချင်း ခေါင်းပုံဖြတ်တဲ့စနစ်ကြောင့် ပစ္စည်းတွေအလျှံပယ်ပေါတဲ့လူ ရှိလာတယ်။ အဲဒီလူက သိုလှောင်ဖို့ အားထုတ်တယ်ဆိုပါတော့။ ဒုတိယစဉ်းစားစရာက လူတွေဟာ ရာသီဥတု သိပ်မဆိုးတော့လို့ တောင်ပေါ် မှာ ဂူအောင်းရာကနေပြီး မြေပြန့်ကို ဆင်းလာကြပြီလေ။ တောင်ပေါ်နေတုန်းကတော့ ရေသယ်တဲ့အခါ ဝါးကျည်တောက်ဟာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ပေမဲ့ မြစ်ရိုးမှာ ရွာတည်ပြီးနေတော့ ကွဲလွယ်တယ်ဆိုပေမဲ့လည်း မြေအိုးသုံးချင်လာမယ်။ တတိယ ပြောစရာက အဲဒီအစောပိုင်းကပဲ အတော် လှပပြေပြစ်တဲ့ အိုးတွေတွေ့ရလို့ အိုး ထိန်းသည်ဆိုတဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အလုပ်အကိုင်ရှိပြီလို့ ဆိုနိုင်တယ်။ အိုးကို ပဲ သီးသန့်လုပ်ကိုင်တဲ့သူ ရှိလို့သာ ဒီလို လက်ရာကောင်းကောင်းဖြစ်တယ်လို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ နောက်ဆုံး တင်ပြချင်တာကတော့ ဒီအိုးထိန်းသည်ဟာ ရွှံ့စေးကောင်းကောင်းရတဲ့ မြစ်ဝှမ်းဒေသမှာပဲ နေမယ်။ မြစ်ရိုးမှာ ရွာတွေတည်တယ်။ အဲဒါက အရင် အနှစ် ၉ဝဝဝ က ဖြစ်မယ်လို့ မှန်းဆပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အိုးကို နေလှန်းရုံသက်သက်နဲ့ ရေထည့်လို့ မရဘူး။ စင်တီဂရိတ် ၅ဝဝ ဒီဂရီအထိ မီးအပူနဲ့ ဖုတ်တဲ့အခါ ရေထည့်လို့ရပြီ။ ဒါပေမဲ့ စင်တီဂရိတ် ၁၁၅ဝ ဒီဂရီအထိ အပူပေးလည်း နည်းနည်းတော့ ရေစိမ့်ဦးမှာပါပဲ။ စဉ့်သုတ်လိုက်မှပဲ ရေ ကောင်းကောင်း လုံပေမယ်။ အနောက်အာရှမှာတော့ စဉ့်သုတ်ပညာကို အရင် အနှစ် ၂၉ဝဝ ကပဲ တတ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူတွေအကြိုက် ပြောရရင်တော့ သောက်ရေအိုးကို စဉ့်မသုတ်ပါဘူး။ သောက်ရေအိုးဟာ အပြင်မှာစိုပြီး ရေစက်ကလေးတွေ အောက်ကို တပေါက်ပေါက် ကျနေရင် သိပ်ကျေနပ်တယ်။ ရေပိုအေးတယ် ထင်မိတယ်။ သောက်ရေကိုလည်း တစ်နေ့တစ်ခါဖြည့်ပြီး သုံးလေ့ရှိလို့ စိမ့်ယိုပြီး ကုန်ဆုံးတာကို မမှုဘူး။ ဆီလှောင် မယ်၊ အသီးအရွက်ကို ဆားစိမ်မယ်ဆိုရင် ဒီလို ယိုစိမ့်တာကို ဘယ်လိုမှ သည်းမခံ နိုင်ဘူး။ စဉ့်အိုးကိုပဲ သုံးရတော့မယ်။ ဒါကြောင့် မြန်မာ့မြေမှာ စဉ့်သုတ်ပညာ ဘယ်အချိန်ကစပြီး တတ်ကျွမ်းတယ်ဆိုတာ သိဖို့ အရေးကြီးတယ်။ အင်မတန် နောက်ကျခါမှ ဒီပညာကို တတ်ပါတယ်။ စောစောကပြောသလို ခရစ်နှစ် ၁၁ ရာစု ရောက်မှ စဉ့်လုပ်ငန်း ပေါ်တယ်။ ပြီးရှေးဟောင်းသုတေသနဌာနက တူးဖော်ပေးလို့ရတဲ့ အရင်အနှစ် ၂ဝဝဝ ကျော် က အိုးကို စပြီး လေ့လာရပေမယ်။ ချောအောင်သွေးထားတဲ့ ကျောက်လက်နက် တွေနဲ့ တွဲပြီးတွေ့လို့ ဒီလို နှစ်ကာလ ပိုင်းခြား ခန့်မှန်းနိုင်တာ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တူးဖော်တဲ့နေရာက အမရပူရ တောင်သမန်အင်းစောင်း၊ အာခြင်းရှစ်ပါး ကျောင်းနဲ့ မဟာဂန္ဓာရုံ ကျောင်းတိုက်တစ်ဝိုက်မှာ ဖြစ်တယ်။ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၉၇၁ အိုးပုံစံလည်းလှတယ်။ ဒီဇိုင်းလည်း အဆင့်မြင့်တယ်။ ဒီတော့ တောင်သမန် ကလူတွေရဲ့ ဓလေ့ဟာလည်း မြင့်တယ်လို့ မှန်းဆနိုင်ပါတယ်။ ဘယ်အချိန် ဘယ် ကာလက ဒီလူတွေ ထွန်းကားခဲ့သလဲလို့ အတိအကျ ပြောနိုင်ဖို့ကတော့ ကာဗွန် (၁၄) ရဲ့ ရက်စွဲအဖြေကို စောင့်ဖို့ပဲရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သဲလွန်စရနိုင်စရာကတော့ သင်္ချိုင်းမှာတွေ့တဲ့ ဒီအိုးတချို့ထဲမှာ သံဓားသွားလိုဟာမျိုးလည်း ပါနေပြီလို့ သိရ တယ်။ ပိဿနိုးဟာ သင်္ချိုင်းအိုးမှာလည်း ဒီလိုပဲသံတိုသံစတွေ့တယ်။ ပိဿနိုးကို ခရစ်နှစ် ၁ မှ ၅ ရာစုလို့ ယူဆလျှင် တောင်သမန်က ဒါထက် နည်းနည်းစောမယ်။ ၁ ရာစု ဘီစီ (ခရစ်မတိုင်မီ) လို့ မှန်းရမယ်ထင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569225752725,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_8bda5bff-4ef5-4c28-b402-5364311391fc.jpg?v=1730212560"},{"product_id":"ဒေါက်တာသန်းထွန်း-တတိယမျက်လုံး","title":"တတိယမျက်လုံး","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eငယ်ငယ်အရွယ် မိဘအိမ်မှာနေစဉ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေးဟေး၊ လေးနှစ်သားတဲ့ကွ၊ မြင်းပေါ်မှာ ငြိမ်အောင် မထိုင်နိုင်ဘူး။ မင်းတော့လား၊ ဘယ်တော့မှ ဇွဲမယ့်ကောင် မဟုတ်ဘူး \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီလိုပြောရင်း တံတွေး ပစ်ခနဲထွေးပြီး တဇ အဘိုးအိုဟာ ကျွန်တော်စီးထားတဲ့ မြင်းပုရဲ့တင်ကို အားပါးတရ ရိုက်လွှတ်လိုက်တယ်။ မြင်းလန့်လေ ကျွန်တော် ဒုက္ခ ရောက်လေပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွှေရောင်ဝင်းတဲ့ ပေါတလဌာနီရဲ့ ကုန်းမိုး၊ ချွန်းမိုးတွေဟာ နေရောင်တောက် တောက်မှာ ဝင်းဝင်းထိန်နေတယ်။ နဂါးရာဇ်ကျောင်း ရေကန်သာက အပြာရောင် ရေဟာလည်း တောဘဲတွေကြောင့် လှိုင်းငယ်များ ထနေတယ်။ ခပ်လှမ်းလှမ်းကကျောက်လမ်းတစ်လျှောက်မှာ လာဆာက ထွက်လာတဲ့ ယက်ဝန်တင်နွားတွေ အသွား နှေးလို့ အော်ဟစ်မောင်းနေသံကိုလည်း ကြားရတယ်။ အနားမှာတော့ တူရိယာဆက် ရဟန်းတွေ လေ့ကျင့်တဲ့ ကြေးခရာသံပါ ရင်တုန်လောက်အောင် မြည်နေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ဒီလိုနေ့စဉ် ဗာဟီရ အသေးအဖွဲ့ တွေအတွက် အချိန်ကုန် မခံနိုင်ဘူး။ လောလောဆယ် မြင်းပေါ်က လိမ့်မကျအောင် အများကြီး ကြိုးစားနေရ လို့ပေါ့။ နက်ကိမ်လို့ခေါ်တဲ့ ကျွန်တော့်မြင်းကလည်း ခပ်ကတ်ကတ်ပဲ။ သူ့အပေါ်က တက်ခွပြီး စီးနေတဲ့လူကို နည်းနည်းမျှ မလို၊ ခွာချထားခဲ့ပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် မြက်စားနေချင်တယ်။ ဖုန်းထဲမှာ လူး,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကန်နေချင်တယ်ပေါ့။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တဇု အဘိုးအိုကတော့ စကားနည်းပြီး စည်းကမ်းတကြီးနဲ့ တစ်ဖက်သားကို နည်းနည်းမျှ မညှာဘဲ ခိုင်းတတ်တဲ့ လူကြီးပဲ။ တစ်သက်လုံး ခပ်ကြမ်းကြမ်း နေလာခဲ့ တယ်။ လေးနှစ်ရွယ် လူမမည်ကို ထိန်းရတယ်။ မြင်းစီးသင်ပေးရတယ်။ ဒါမျိုးကို လုပ်ဖို့ သူအရွံ့ဆုံးဖြစ်မှာပါပဲ။ ခမ်နယ်သား အစစ်ပေါ့။ လူလုံးလူဖန် ကြီးမားထွား ကျိုင်း သန်စွမ်းလို့ သူတို့နယ်သားတွေကို အမှုထမ်းရွေးလေ့ရှိတယ်။ အရပ်က ခုနစ်ပေလောက်မြင့်မယ်။ အရပ်နဲ့ညီအောင်လည်း ကိုယ်လုံးကြီးတယ်။ ဂွမ်းကပ်ထူထူ အင်္ကျီပွပွနဲ့ဆိုတော့ တကယ်ကြီးတာထက် အဆ, \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆပိုပြီး ကြီးနေမယ်ပေါ့။ သူတို့ရဲ့ ဇာတိနယ်ဟာ တိဗက်အရှေ့ပိုင်းက ဖြစ်တယ်။ ဒီနယ်သားတွေဟာ ဒီလိုပဲ မြင့်မား သန်စွမ်းတယ်။ လားမားကျောင်းတွေမှာ သူတို့ကို တမင်ရွေးပြီး ဘုန်းကြီးရဲ့ (အစောင့် အထိန်း) ခန့်လေ့ရှိတယ်။ သူတို့ဝတ်ရုံမှာ ပခုံးနေရာက ဂွမ်းကပ်ထူထူ တင်ထားပြန် တော့ ပိုပြီးကြီးတယ်လို့ ထင်ရတယ်။ နို့ပြီး မျက်နှာမှာ အမည်းဆိုးထားပြန်တော့ ကြောက်စရာကြီးပါပဲ။ တောင်ဝှေးရှည်က သူတို့စွဲကိုင်တဲ့ လက်နက်ပေါ့။ ဒါနဲ့များ အရိုက်ခံရတဲ့လူဟာ မသက်မသာ ခံရမယ်။ ရိုက်ပစ်လိုက်ဖို့လည်း တယ်ပြီး လက်နှေး တဲ့လူတွေ မဟုတ်ဘူး။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရင်က တဇု အဘိုးအိုလည်း ဘုန်းကြီးရဲအဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့တယ်။ အင်္ဂလိပ် တွေ ၁၉ဝ၄ ခုတုန်းက တိဗက်ကို ကျူးကျော်စော်ကားဖူးတယ်။ ယန်းဂ်ာ့စဘင်း ဗိုလ်မှူးကြီး ကွပ်ကဲပြီး ချီလာတဲ့စစ်တပ်က အမြောက်တွေ ပစ်လွှတ်ပြီး လူအများကြီး သတ်လိုက်တယ်။ ဒီလိုလုပ်မှ တိဗက်နဲ့သူတို့ ဆက်ဆံရေး ပြေပြစ်မယ်လို့ ယူဆတယ် နဲ့ တူတယ်။ ဒီတုန်းက ကာကွယ်ရေးတပ်သားတွေထဲမှာ တဇအဘိုးအိုလည်း ပါတယ်လေ။ သူ့တင်ပါးသား နည်းနည်းပဲ့သွားတာကြောင့် သူ့ဘယ်ခြေတစ်ဖက် မသန်တော့ ဘူး။ ဒီတော့ လက်နက်ကိုင် အမှုထမ်းဘဝက လျှောကျပြီး မင်းသားငယ်ရဲ့ အထိန်း အယ ဖြစ်လာရရှာတယ်။ သူ ကလေးထိန်းအလုပ်ကို မုန်းမှာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိဗက်အစိုးရအဖွဲ့မှာ ကျွန်တော့်အဖေက အရေးပါတဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပါ တယ်။ ကျွန်တော်အမေမျိုးကဆိုရင် တိဗက်နိုင်ငံရဲ့ ထိပ်တန်း ဆယ်အိမ်ထောင်မှာပါ တဲ့ အမျိုးပေါ့။ ဒီတော့ ကျွန်တော့်မိဘများဟာ ဩဇာရှိတယ်။ ပြည်ရေးပြည်ရာမှာသူတို့ပါတယ်။ နောက်စကားကြုံရင် တိဗက်အစိုးရ အုပ်ချုပ်ပုံကို ပြောပါဦးမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဖေကလည်း အလုံးအထည်ကြီးတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ။ သူ့အရပ်က ခြောက်ပေလောက် မြင့်မယ်။ အင်အားသန်စွမ်းတယ်လို့ ကျော်ကြားဖူးတယ်လေ။ ငယ်ငယ်ကဆိုရင် မြင်းတစ်ကောင်ကို မြေက မ,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသွားအောင် ချီနိုင်တယ်။ စောစောက ကျွန်တော်ပြောတဲ့ ခမ်နမ်သား လူသန်တစ်ယောက်ကို အနိုင်သတ်ခဲ့ဖူးတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိဗက်နိုင်ငံသားအများဟာ ဆံပင်နက်ပြီး မျက်လုံးညိုတယ်။ အဖေက သူများ နဲ့မတူဘူး။ ဆံပင်ညိုပြီး မျက်လုံးက မီးခိုးရောင်သမ်းတယ်။ တစ်ခါတစ်ခါ ကျွန်တော့် အမြင်နဲ့၊ ဒေါသဖြစ်စရာမဟုတ်ဘဲ ဒေါသကြီးနေတတ်တာကိုလည်း တွေ့ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဖေနဲ့လည်း ရင်းရင်းနှီးနှီး မနေရပါ။ နေ့စဉ် မြင်တွေ့နေရတာလည်း မဟုတ် ဘူး။ တိဗက်နိုင်ငံနဲ့အဝှမ်း ဒုက္ခတွေ့တဲ့အခါ အဖေတို့ အနားမရရှာဘူး။ အင်္ဂလိပ်က ၁၉ဝ၄ ခုမှာ ဝင်တိုက်တော့ ဒလိုင်းလားမားခေါ်တဲ့ ရဟန်းမင်းဟာ မောင်ဂိုလျားကို ပြေးဝင်ခိုအောင်းရတယ်။ ဒီအခါမှာ အဖေတို့က ကိုယ်စား နိုင်ငံတော်ကို ထိန်းသိမ်း အုပ်ချုပ်ရတယ်။ ဒလိုင်းလားမားဟာ ဒီတုန်းက ပီကင်းကိုလည်း ရောက်တယ်။ နောက် ၁၉ဝ၉ ခုမှာ နေပြည်တော်ကို ပြန်လာတယ်။ တရုတ်ကလည်း အင်္ဂလိပ်ကို အားကျပြီး ၁၉၁ဝ ခုမှာ လာဆာကို တိုက်ပြန်တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ဒလိုင်းလားမား ဟာ အိန္ဒိယကိုဝင်ပြီး တိမ်းရှောင်နေရတယ်။ တရုတ်နိုင်ငံတွင်းမှာ သူပုန်ထတဲ့ ၁၉၁၁ ခုရောက်တော့မှ တရုတ်ဟာ ကျွန်တော်တို့ဆီက တပ်ခေါက်ပြီး ပြန်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒလိုင်းလားမားဟာ လာဆာနေပြည်တော်ကို ၁၉၁၂ ခုနှစ်မှာ ပြန်ရောက်တယ်။ ရဟန်းမင်း မရှိခိုက်မှာ အုပ်ချုပ်ရေးကို အဖေတို့ကပဲ ဆောင်ရွက်နေရတော့ ပင်ပန်း တယ်။ အမေက အဖေဟာ အရင်က ခုလို စိတ်မတိုပါဘူးတဲ့။ သား၊ သမီးနဲ့ အေးအေး လူလူနေရဖို့ အချိန်မရနိုင်ဘူး။ ဖခင်ရဲ့ အယုအယဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ မသိဖူးဘူးပေါ့။ အဖေကလည်း အထူးသဖြင့် ကျွန်တော့်ကို ကြည့်မရဘူး။ ဒီတော့ အဖေပြောလေ့ရှိ တဲ့အတိုင်း ကောင်းချင်ကောင်း၊ မကောင်းချင်နေ တဇုအဘိုးအို ပြုချင်သလို ပြုပေ တော့လို့ လက်လွှတ်ထားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြင်းစီးညံ့တာကို တဇုက နည်းနည်းမျှ ခွင့်မလွှတ်ဘူး။ တိဗက်မှာ အထက်တန်း လွှာက သားသမီးတွေဟာ လမ်းမလျှောက်တတ်ခင်က မြင်းစီးသင်ပေးထားတယ်။ ဘီးနဲ့ ယာဉ်ရထား မရှိတဲ့နိုင်ငံဖြစ်တော့ မြင်းစီးကျွမ်းကျင်ဖို့ သိပ်လိုတယ်။ ဘယ်ခရီး ပဲဖြစ်ဖြစ် ခြေကျင်နဲ့ မြင်းစီး၊ ဒီနှစ်မျိုးပဲ သွားလို့ရတယ်။ ဒီတော့ တိဗက်သူကောင်းတွေဟာ နေ့ရှိသမျှ မြင်းစီးကျင့်ရတယ်။ ကဆုန်ချနေတဲ့ မြင်းပေါ်က သစ်သားကုန်း နှီးငယ်ပေါ်မှာ မတ်တတ်ရပ်နိုင်တယ်။ မြင်းစီးရင်း သေနတ်ပစ်တယ်။ လေးမြားလည်း သုံးတတ်တယ်။ အုပ်လိုက် မြင်းစီးလာရင်းက ခုန်ကူးပြီး မြင်း လဲလှယ်စီးနိုင်တယ်။ ကျွန်တော်က လေးနှစ်သားဖြစ်ပေမဲ့ မြင်းကုန်းနှီးပေါ်မှာ မြဲမြဲမထိုင်နိုင်သေးဘူး။ စိတ်ပျက်တဲ့လူကို အဆိုးမဆိုသာပေဘူးပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်မြင်း နက်ကိမ်ဟာ အမွေးဖွားဖွား၊ အမြီးရှည်ရှည်၊ ခေါင်းလျားရှည် သော်လည်း အသိဉာဏ်ထက်မြက်တယ်။ ကုန်းနှီးပေါ်က လူညံ့ကို ကျွမ်းထိုးမှောက် ခုန် ကျဆင်းအောင် နည်းမျိုးစုံတတ်တယ်။ ရှေ့ကို သွက်သွက်ပြေးပြီး ခေါင်းအဲ့လိုက် မှာ ချက်ချင်းရပ်တယ်။ သူ့ခေါင်းပေါ်က လွင့်ထွက်ပြီး ကျွမ်းတစ်ပတ်လည်ပြီးမှ ကျွန်တော် မြေမှာ ဖုတ်ဖုတ်ကျတယ်။ ပြီးတော့မှ ငါ ဘာမှ မသိရပါလားကွယ်ဆိုတဲ့ အကြည့်မျိုးနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်လေ့ရှိတယ်။ သ တိဗက်နိုင်ငံသားဟာ မြင်းကို အရမ်းနှင်ပြီး စီးလေ့မရှိဘူး။ လေ့ကျင့်ခန်းလို တဲ့အခါမှာ ကဆုန်စိုင်းတယ်။ မှန်မှန်သွားရင်လည်း မြန်လှပြီလို့ ယူဆတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိဗက်ဟာ သာသနာ့နိုင်ငံ ဖြစ်တယ်။ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာရှိတဲ့ တခြားနိုင်ငံတွေ လို “တိုးတက်” လိုစိတ် မရှိကြဘူး။ တရားနဲ့ဆန်းစစ်ပြီး လူ့လောဘကို ချိုးနှိမ်ရန်ပဲ အာသီသရှိတယ်။ နိုင်ငံတွင်းရှိ ပညာရှိပုဂ္ဂိုလ်တွေက တို့နိုင်ငံရဲ့ သယံဇာတကြွယ်ဝ ပုံကို အနောက်တိုင်းသားတွေ မျက်စိကျနေပြီလို့ သိတာ ကြာပါပြီ။ သူတို့ဝင်လာရင် ငြိမ်းချမ်းသာယာမှုဟာလည်း ပြိုလဲပျက်စီးမယ်လို့ တထစ်ချ တွက်ပြီးသားပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က လာဆာဇာတိပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့နည်းနဲ့ ခေတ်မီပြီး အထက်တန်း ကျတဲ့ လင်ခေါ်ရပ်မှာနေတယ်။ လာဆာမြို့တော်ကို ပတ်တဲ့လမ်းမကြီးဟာ ကျွန်တော် တို့အရပ်ကို ဖြတ်သွားတယ်။ ထောင်ထပ်ရဲ့ အရိပ်ခိုရတဲ့အရပ်လည်း ဖြစ်တယ်။ ဘုရားဖူးတွေဟာ ဒီအရပ်က ဖြတ်ပြီး သုံးရစ်ဝိုင်းတဲ့ လမ်းအတိုင်း တက်လေ့ရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နှစ်ထပ်တိုက်ဟာ အဲဒီလမ်းကို မျက်နှာပြုပြီး ဆောက်ထားတယ်။ အားလုံးအိမ်တွေဟာ နှစ်ထပ်ထက် မပိုရဘူး။ ဒလိုင်းလားမားကိုယ်တော်မြတ်ကို အထက်စီး မဖူးရစေလိုလို့ ဒီလို ကန့်သတ်ရတယ်။ တစ်နှစ်တစ်ကြိမ်သာ ကိုယ်တော် မြတ်က သဘင်ပွဲ စီရင်ခင်းကျင်းပြီး ထွက်တော်မူတာကြောင့် အိမ်တိုင်းလိုလိုမှာပဲ အိမ်ရဲ့ အမိုးပြန့်ပေါ်မှာ ယာယီသစ်သားတဲ ထိုးထားလေ့ရှိကြတယ်။ အနည်းဆုံး တစ်ဆယ့်တစ်လ သုံးရတာပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့အိမ်က ကျောက်အုတ်နဲ့ ဆောက်ထားတယ်။ ဘိုးစဉ်ဘောင်ဆက် နေခဲ့တဲ့အိမ်ပါပဲ။ အိမ်က လေးထောင့်အလယ်မှာ မြေကွက်လပ်ရှိတယ်။ အိမ်လယ်မှာ ပန်းခြံကြီးကြီး ရှိတယ်ဆိုပါတော့။ အိမ်မှာ သုံးဖို့လိုတဲ့ မြင်းစတဲ့ သတ္တဝါတွေက မြေပြင်အထပ်မှာပဲ ထားတယ်။ လူတွေက အပေါ်ထပ်မှာပေါ့။ အထက်၊ အောက်ဆင်း ဖို့ ကျောက်လှေကားထစ်တွေရှိလို့ အတော်ပဲ ဟန်ကျတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အခြားအိမ်တွေမှာ သစ်သားလှေကား စောက်စောက် ထားရင်ထား၊ သို့မဟုတ် သစ် တန်တန် တိုင်လုံးမှာ ကြိုးဖုတွေ တပ်ထားတာကို နင်းပြီးတက်ရတယ်။ တက်ကျင့်မရှိ ရင် ခြေသလုံး ပွန်းပဲ့ကုန်မယ်ပေါ့။ ယက်နွားနို့နဲ့လုပ်တဲ့ ထောပတ်ပါတဲ့ စားစရာတွေ ကို စားလေ့ရှိကြတော့ လက်မှာ ထောပတ်ပေပေနဲ့ အဲဒီတိုင်ကို ဖက်ဆင်းကြ၊ တက် ကြမို့ ပြောင်ချောနေတယ်။ သတိမရှိရင် အမြန်ဆုံး မြေပြင်ကို ရောက်သွားမယ်ပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တရုတ်တွေ ၁၉၁၀ ပြည့်နှစ်ကလာပြီး တိုက်တဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့အိမ်ဟာ တစ်ပိုင်းပျက်သွားတယ်။ အတွင်းနံရံလည်း ပြိုတယ်။ ပြင်တဲ့အခါ အဖေက လေးထပ် တိုက် လုပ်လိုက်တယ်။ ဒလိုင်းလားမား ကြွချီမြဲလမ်းပေါ်ကို တိုက်ရိုက်မိုးမနေလို့ လေးထပ်လုပ်တာကို ကန့်ကွက်မယ့်သူ မရှိပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗဟိုအဝင်တံခါးမကြီးကဖြင့် ခေတ်အဆက်ဆက် ကျပ်ခိုးနဲ့မည်းပြီး နေတော့ တယ်။ တရုတ်လူလွန်တွေဟာ ဒီတံခါးရက်မကို ချိုးမရတော့ နံရံကိုဖြိုပြီး အိမ်ထဲ ဝင်တယ်။ အဝင်ဝနားမှာ ဘဏ္ဍာထိန်းရဲ့ ရုံးခန်းရှိတယ်။ ဝင်သူ၊ ထွက်သူအားလုံးကို သူမြင်နိုင်တယ်။ အိမ်မှုကိစ္စလုပ်သူများကို သူက စီမံတယ်။ အလုပ်သွင်း၊ အလုပ်ဖြုတ် သူ့မှာ အာဏာရတယ်။ နိုင်နင်းအောင်လည်း ထိန်းသိမ်းနိုင်တယ်။ ညနေ နေဝင်ချိန် မှာ လားမားကျောင်းတော်တွေက တံပိုးမှုတ်ပြီဆိုရင် အိမ်မှာ တစ်နပ်စာတောင်းစား တဲ့ သူတောင်းစားတွေ ရောက်လာလေ့ရှိတယ်။ နိုင်ငံခေါင်းဆောင် သူကောင်းတွေဟာ နယ်ပယ်အတွင်းမှာရှိတဲ့ သူဆင်းရဲတွေကို အစားအစာပေးဝေမြဲ ဖြစ်လို့ပါပဲ။ ဒီလိုတောင်းရအောင် လာတဲ့အထဲမှာ တစ်ခါတစ်ရံ သံကြိုးတွဲလောင်းပါတဲ့ ထောင်ကျအကျဉ်း သမားများလည်း ပါတယ်။ တိဗက်မှာ ထောင်များများ မရှိပါဘူး။ ထောင်ကျတွေ ဟာ ကိုယ့်အစာကို တောင်းစားရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထောင်ကျကိုလည်း ရှုတ်ချလေ့မရှိဘူးလေ။ သူတို့ခမျာ ကံမကောင်းလို့ အပြစ် ခံရတယ်။ သူသူ ငါငါ အပြစ်နဲ့ မကင်းကြပါဘူး။ သူတို့က အမိခံရလို့ အခုလို ဒုက္ခ ရောက်ရတာမို့ ညှာညှာတာတာပဲ ဆက်ဆံကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘဏ္ဍာထိန်းအခန်းနဲ့ ကပ်လျက် ညာဘက်မှာ အိမ်နေဘုန်းကြီးနှစ်ပါးရဲ့ အခန်း တွေလည်း ရှိတယ်။ အိမ်သားတွေကိုယ်စား ဘုရားဝတ်ပြုဖို့နဲ့ အိမ်သားတွေ ဘာလုပ် လုပ် ဘေးကင်းအောင် ကောင်းချီးပေးရဖို့၊ ဘုန်းကြီးကျောင်းက ရဟန်းနှစ်ပါးကို အလှည့်ကျ လွှတ်ပေးထားရတယ်။ သူတို့က အိမ်မှာ အမြဲရှိနေရတယ်။ နည်းနည်း ရာထူးအဆင့်ငယ်သွားရင် အိမ်နေရဟန်းတစ်ပါးပဲ ရတယ်။ ဘာလုပ်လုပ် သူတို့ဆီ မှာ အခါတောင်းရတယ်။ အကြံဉာဏ်ယူရတယ်။ သူတို့က ဆုတောင်းဆုယူ ပြုပေး တယ်။ သုံးနှစ်ကြာရင် ရဟန်းဟောင်းဟာ သက်ဆိုင်ရာကျောင်းကို ပြန်ကြွသွားပြီး ရဟန်းသစ် အစားလာတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်လေးဖက်မှာ တစ်ဖက်ကို ဘုရားရှိခိုးခန်းတစ်ခုစီ ရှိတယ်။ သစ်သားပန်းပု လက်ရာအပြည့်နဲ့ ဘုရားစင်မှာ မီးမပြတ်ပူဇော်ရတယ်။ သောက်တော်ရေချမ်း ခုနစ် ခွက်ကို နေ့စဉ် ကြိမ်ဖန်များစွာ ဆေးကြောပြီး ရေသစ်ဖြည့်ရတယ်။ သုံးတော်သောက်တော်ရေမို့ အထူးသန့်စင်ဖို့လိုပါတယ်။ အိမ်က ဘုန်းကြီးတွေဟာ အိမ်သားနဲ့မခြား စားသောက်ရတယ်။ ကောင်းကောင်းစားရမှ ကောင်းကောင်းဆုတောင်းနိုင်မယ်။ ပြီးတော့ ဒီအိမ်မှာ ဝပြောသာယာရှိပါတယ်လို့ သူတို့က ဘုရားတွေကို လျှောက်ထား နိုင်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘဏ္ဍာထိန်းရဲ့ ဘယ်ဘက်မှာတော့ ဥပဒေတိုင်ပင်ခံရဲ့အခန်း ရှိတယ်။ အိမ်တွင်း ကိစ္စမှန်သမျှကို ဥပဒေဘက်က သူက အကြံဉာဏ်ပေးရတယ်။ တရားဥပဒေကို ကျွန်တော်တို့လူမျိုးဟာ အများကြီးလေးစားတယ်။ အဖေလိုလူက ဥပဒေကို ရိုသေတဲ့ နေရာမှာ စံပြဖြစ်ရမယ်ပေါ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစ်ကို ပါလဇောရယ်၊ အစ်မ ယသော်ဓရာရယ်၊ ကျွန်တော်ပါ မွေးချင်းသုံး ယောက်ကတော့ လမ်းနဲ့အဝေးဆုံး အိမ်တန်းတစ်ဖက်မှာ နေရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အဆောင်ရဲ့ ဘယ်ဘက်မှာ ဘုရားခန်းရှိတယ်။ ညာဘက်မှာတော့ ကျောင်းစာသင်ခန်း ရှိတယ်။ အစေခံရဲ့ သားမြေးများလည်း ဒီအခန်းကိုလာပြီး စာသင်ကြရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သင်ခန်းစာတွေဟာ အမျိုးအမည်လည်း များတယ်။ အတောမသတ်နိုင်အောင်လည်း သင်ရတယ်။ သင်လို့ပဲ မဆုံးနိုင်သလောက်ပဲ။ အစ်ကို ပါလောက ဒီဘဝ ဒီခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကြာကြာမနေရရှာ။ အစကတည်းက အားနည်းတယ်ဆိုတော့ မိဘက ခပ်ကြမ်းကြမ်းထားတဲ့အခါ မြန်မြန်သေသွားတာပေါ့။ အသက် ခုနစ်နှစ်မပြည့် ခင်ဘဲ ကျောင်းတော်များနိုင်ငံကို ပြန်သွားရှာတယ်။ ယသော်က ခြောက်နှစ်ရှိပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က အဲဒီတုန်းက လေးနှစ်သားပါ။ သူ့အလောင်းကို လာသယ်သွားကြပုံကို မြင်ယောင်ပါသေးတယ်။ စဏ္ဍာလတွေက သူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပြီး ထုံးစံအတိုင်း ကျီးငှက်ကျွေးကြရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ထောင်မှာ အခု ကျွန်တော်ဟာ အမွေခံသားကြီး ဖြစ်လာလို့ အရင်ကထက် ပိုပြီး ပညာသင်ရတယ်။ အမွေခံသားနဲ့ ထိုက်တန်အောင် ပညာရှိဖို့လိုမယ်။ မြင်းစီး ပညာမှာတော့ မျှော်လင့်ချက်မရှိပါဘူး။ အဖေကလည်း စည်းကမ်းကြီးတယ်။ ပြီးတော့ကျောင်းတော်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မင်းသားကြီးတစ်ပါးမို့ သူ့သားကို စံပြဖြစ်အောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကွပ်ညှပ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံမှာ မင်းသားငယ်ဟာ ဂုဏ်အဆင့်အတန်းမြင့်လေ ကြိုးစား ရလေပဲ။ အချို့သူကောင်းများကတော့ ကလေးဟာ ကလေးပဲ။ ကလေးနဲ့ တန်သလောက်ပဲ ခိုင်းရမယ်လို့ လျှော့ပေါ့ပါတယ်။ အဖေက ဒီစာရင်းထဲမှာမပါဘူး။ အဖေ က သူဆင်းရဲ သားသမီးဟာ ဘဝတစ်လျှောက်မှာ ဆင်းရဲမှာမို့ ငယ်တုန်းကို ညှာတာ ထောက်ထား ယုယသင့်တယ်။ လူချမ်းသာရဲ့ သားသမီးကတော့ စီးပွားဥစ္စာအမွေခံ ဖြစ်တဲ့အတွက် ငယ်ငယ်က နွံနာမှ ကြီးတော့ သူတစ်ပါးအပေါ်မှာ ညှာတာစိတ်၊ ကိုယ်ချင်းစာစိတ် ရှိနိုင်မယ်လို့ ယူဆတယ်။ အစိုးရရဲ့ ဝါဒကလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ ဒီလိုဆိုတော့ ချည့်ချည့်နဲ့နဲ့ ကလေးဟာ သေတာပါပဲ။ မသေတဲ့ ကလေးကတော့ ပစ်တိုင်းထောင် ဖြစ်လာမယ်။ လောကမှာ ဘယ်လောက်အခြေအနေဆိုးနဲ့ပဲ တွေ့တွေ့ သူကတော့ အလေ့အကျင့်ရပြီးမို့ သေမှာ တယ်ပြီး မစိုးရိမ်ရတော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တဇုက အောက်ထပ်အဝင်ဝနားမှာ နေတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဘုန်းကြီးရဲ အဖြစ်နဲ့ အမှုထမ်းခဲ့လို့ လူသူအများနဲ့ ဆက်ဆံခဲ့ရတယ်။ အခုမှ လူနဲ့ သူနဲ့ဝေးပြီးတော့ နေတတ်မယ်မဟုတ်ဘူး။ သူ့နေရာနဲ့ မြင်းဇောင်းနဲ့လည်း နီးတယ်။ အဖေ့မြင်းတွေနဲ့ အိမ်ကိစ္စလုပ်ရတဲ့ တခြားသတ္တဝါတွေ အားလုံးလည်း သူ့ပတ်လည်မှာပဲ ရှိတယ်။ မြင်းထိန်းတွေက တဇုကို မုန်းတယ်။ သူက ဝင်ပြီး စီမံလေ့ရှိတာကို သူတို့တွေက မကြိုက်ပါ။ အဖေ အပြင်ထွက်ရင် ယူနီဖောင်းဝတ် စစ်သည်ခြောက်ယောက်က အစောင့်လိုက်ရတယ်။ အဲဒီစစ်သည်တွေဝတ်တဲ့ ယူနီဖောင်းကို တဇုက စစ်ဆေးပြီး ဝေဖန်တယ်။ အားလုံး အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြင်ဆင်ပေးတယ်။ အဲဒါမျိုးကိုလည်း စစ်သည်တွေက မနှစ်သက်လှပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီစစ်သည်ခြောက်ဦးဟာ မြင်းပေါ်မှာ အသင့်နေပြီးမှ နံရံနဲ့ကပ်ပြီး တန်းစီ\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46922811932821,"sku":null,"price":9025.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_478f4b13-eb90-496e-af1c-1e5546ee6644.jpg?v=1730212694"},{"product_id":"ဒေါက်တာချမ်းမြေ့သူ-အရွယ်ရောက်စမါန်ခလေးတို့အတွက်ခေါင်းခါးခြေလက်အကြံပေးချက်များ","title":"အရွယ်ရောက်စမိန်းကလေးတို့အတွက်ခေါင်းခါးခြေလက်အကြံပေးချက်များ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eမင်းတို့အတွက် မှာချင်တယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မင်းတို့လေးတွေ ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ မင်းတို့မိဘတွေက မင်းတို့ကို ကျွေးမွေးပြုစု ဂရုစိုက်ခဲ့ကြပါတယ်။ အခုတော့ မင်းတို့ အရွယ်ရောက်လာပြီဖြစ်တဲ့အတွက် မင်းတို့ကိုယ်ကို မင်းတို့ ဂရုစိုက်ရမယ့် တာဝန်ရှိလာပြီလေ။ ဒါပေမဲ့ ဘာတွေလုပ်ရမယ်၊ ဘယ်သူ့ဆီက အကူ အညီရနိုင်မယ်ဆိုတာတွေကိုတော့ မင်းတို့သိထားဖို့ လိုအပ်တာပေါ့။ မှန်ကန်တဲ့နည်းလမ်းတွေ ဘယ်လိုရွေးချယ်ရမယ်ဆိုတာ ရှက်စိတ်တွေကို ခဏဘေးဖယ်ပြီး နားလည်တဲ့သူတွေကို မေးမြန်းရလိမ့်မယ်။ ဒါက အရွယ်ရောက်စ မိန်းကလေးတိုင်း မဖြစ်မနေ ကျော်လွှားရမယ့် အခက်အခဲတစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒါဆို ဘာလုပ်ကြမလဲ။ ပထမဆုံး လိုအပ်တဲ့အချက်အလက်တွေရဖို့ အရေးကြီးတယ်။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အကြောင်း မင်းသိရလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို သိလာလေလေ ဖြေရှင်းရ ပိုမိုလွယ်ကူ လာလေလေ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါမှလည်း ရှက်စိတ်တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး မေးခွန်းတွေကို မေးရဲလာမှာဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒီစာအုပ်ထဲမှာ ခေါင်းကနေ ခြေအဆုံး မင်းခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲလာမှုတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာတွေလုပ်ရမလဲဆိုတာ အကြံပေးထားပါတယ်။ ဒီစာအုပ်ကိုဖတ်ပြီး မင်းတို့ရဲ့ မိဘ၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ယုံကြည်ရတဲ့ လူကြီးတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တိုင်ပင်ကြည့်ပါ။ မင်းတို့ရဲ့ မိဘတွေဟာ မင်းတို့ငယ်ငယ်တုန်းက စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသလို အခုထိလည်း မင်း တို့ဘက်က ရပ်တည်နေဆဲပါပဲ။ မင်းအတွက် နည်းနည်းအနေခက်ရပေမယ့် သူတို့နဲ့ စကားပြောကြည့်တဲ့အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုမိုယုံကြည်လာမယ်ဆိုတာ ပြောရဲပါတယ်။ ဒါမှလည်း စိတ်ချမ်းသာပြီး ကိုယ်ကျန်းမာ အလှဝေဖြာတဲ့ဘဝကို မင်းတို့လေးတွေ ပိုင်ဆိုင် ရရှိနိုင်မှာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\"\u003e\u003cstrong\u003e\u003cem\u003eမင်းတို့ ကိုခင်တဲ့\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\"\u003e\u003cstrong\u003e\u003cem\u003eစာရေးသူ\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569299480725,"sku":"","price":3780.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_d7542c39-83b8-478b-8267-f46ebb467e61.jpg?v=1730213116"},{"product_id":"ထွန်းထက်-သမီးအတွက်စာအုပ်ကလေး","title":"သမီးအတွက်စာအုပ်ကလေး","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eကျွန်မ တစ်ခါမှမသိခဲ့ဖူးတဲ့ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           လူ့လောကထဲရောက်လာတဲ့အချိန်က စလို့ ကျွန်မ သမီးလေးက ကျွန်မဆီကနေ ကျွန်မပိုင် ဆိုင်တယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ သိမထားခဲ့တဲ့ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု၊ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လိုစိတ်နဲ့ တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်တို့ကို ဆွဲယူသွားခဲ့ပါတယ်။ သမီးမွေးတဲ့နေ့မှာ ကျွန်မဟာ ကမ္ဘာကြီးကို နေ့ချင်းညချင်း ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ချင်တဲ့ဆန္ဒ တွေ ပေါ်ထွက်လာခဲ့တယ်။ ဟောဒီ မိန်းကလေးပိစိကွေးတွေအတွက်၊ ကျွန်မရဲ့ အိပ်မက်တွေ အာသာဆန္ဒတွေအားလုံး ကိန်းဝပ်နေတဲ့ ဟောဒီ အရာကလေးအတွက် ပိုပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့၊ ပိုပြီး လွယ်ကူတဲ့၊ ပိုပြီးကောင်းမွန်တဲ့နေရာတစ်ခု ဖြစ်သွားအောင် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ချင်တာလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\"\u003e\u003cstrong\u003eမီရှဲလ်ဂွင်းနက်စ် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\"\u003e\u003cstrong\u003e( အသံများ၏ ရောင်စုံချည်ထိုးပန်းချီကား” စာအုပ်မှ)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571043328149,"sku":"","price":810.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_be37dfd7-60e7-4725-be5d-967a4e707dd8.jpg?v=1730214848"},{"product_id":"တင့်တယ်-လွပ်လပ်ရေးမော်ကွန်း","title":"လွပ်လပ်ရေးမော်ကွန်း","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွတ်လပ်ရေးရနိုင်စေရန် ဖန်တီးခဲ့သော အကြောင်း တို့မှာကား... ၁၂၄၇ ခုနှစ်၊ တန်ဆောင်မုန်းလဆုတ် ၈ ရက်နေ့တွင် သီပေါအရှင် ပါတော်မူသည်မှစ၍ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ပါတော်မူပြီး သည့်နောက် ၅ နှစ်အတွင်းတွင် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ၏ အဘိုး ဗိုလ်မင်းရောင် အစရှိသော မျိုးချစ်မြန်မာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတို့သည် နယ်ချဲ့လာသော ဗြိတိသျှတို့အား လက်ရုံးအားပြိုင်ကာ အနိုင်အထက် ခုခံတိုက်ခိုက်ခဲ့ ကြသည်။ ထို့နောက်မူ လက်လွတ်ရလေပြီးသော လွတ်လပ်ရေးအတွက် အုပ်ချုပ်ရေး ဥပဒေစည်းမျဉ်း များ၏ အတွင်းမှနေ၍ အနုနည်းဖြင့် နိုင်ငံရေး အသင်း အပင်းများကို ဖွဲ့စည်းကာ ကြိုးပမ်းခဲ့ကြပြန်သည်။ အကြမ်းနည်းကို မစွန့်လွှတ်နိုင်သော မင်းလောင်း အမည်ခံသူ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတို့သည်လည်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူး သေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ဖန် အကြမ်းနည်းကိုစွန့်၍ အနုနည်းသက် သက်ဖြင့် ဘိလပ်အထိ မြန်မာ့ကိုယ်စားလှယ်တော် ကြီးများကို စေလွှတ်ကာ မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေးကို ပြန် ၍ရရန် အရေးဆိုခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက်တွင်ကား ပထမတက္ကသိုလ်သပိတ်အရေးတော်ပုံ၊ ဆရာစံအရေး တော်ပုံ၊ ၁၉၃၆ ခုနှစ်၊ ၁၉၃၈ ခုနှစ် ကျောင်းသားတို့သွေးမြေကျအရေးတော်ပုံကြီးများ၊ ရေနံမြေသပိတ် အရေးတော်ပုံကြီး၊ ရဲဘော်သုံးကျိပ်ဦးစီးသော အရေးတော်ပုံ၊ ဂျပန်တော်လှန်ရေးအရေးတော်ပုံ၊ ဖ-ဆ-ပလ နှင့် ဗြိတိသျှတို့၏ လွန်ပွဲ အစရှိသည်ဖြင့် အရေးတော်ပုံ မီးတောက်ကြီးများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထ၍ ထ၍သာ တောက်ခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှုမဝ ပရိသတ်ကြီးအထဲ၌ အများအားဖြင့် အဆိုပါအရေးတော်ပုံကြီးများကို ကိုယ်တွေ့ကြုံခဲ့ရသူ ချည်းသာ ဖြစ်ကြပါပေသည်။ ထိုအရေးတော်ပုံကြီး များကြောင့် နေမှုထိုင်မှုများမှာ လှုပ်ရှားသင့်သလောက် လှုပ်ရှားသည်ကိုလည်း ကြုံတွေ့ခံစားခဲ့ကြသည်။ ဤ အရေးတော်ပုံကြီးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကား အဘယ် နည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအရေးတော်ပုံကြီးများသည် မြန်မာတစ်မျိုးလုံး ကို တစ်စထက်တစ်စ သွေးစည်းညီညွတ်စေသော အရေးတော်ပုံကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ မြန်မာတို့၏ နိုင်ငံ ရေးမျက်စိကို ဖွင့်၍ပေးသော အရေးတော်ပုံကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ နိုင်ငံနှင့်အဝန်း လှုပ်ရှားစေသော ထို အရေးတော်ပုံကြီးများသည်ကား စင်စစ်အားဖြင့်ဆိုရ လျှင် အခြားအဓိပ္ပာယ်မရှိ မြန်မာလူမျိုးတို့သည် ကမ္ဘာ နှင့် ရင်ပေါင်တန်းလိုက်နိုင်သော ခေတ်မီလူမျိုးကြီးတစ်မျိုးအဖြစ်သို့ ရောက်ရန် အားယူလှုပ်ရှားနေခြင်း များသာ ဖြစ်ပေသည်။ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေးစသော တင်းကျပ်စွာ တုပ်နှောင်ထားသည့် နှောင်ကြိုးကြီးများ ၏အတွင်းမှ လွတ်မြောက်ရေးအတွက် မြန်မာတို့ အပြင်းအထန် ရုန်းကန်အုံကြွခဲ့ကြသည်မှာကား ဤ အရေးတော်ပုံကြီးများပင် ဖြစ်လေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျက်ဆုံထင်းတုံးကို ပုဆိန်ချက်ပေါင်း များလှ သောအခါတွင် ထင်းတုံးမခံမရပ်နိုင်ဘဲ ကွဲရဘိသကဲ့ သို့ မြန်မာတို့ အကြိမ်ကြိမ် အထပ်ထပ် မရပ်မနား ကြိုးစားအားထုတ်၍ လွတ်လပ်ရေးကို မရအရ ကြိုး ပမ်းမှုအားလုံးတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ယခု ကျွန်တော်တို့ လက်ဆုပ်လက်ကိုင် အပိုင်ရပြီဖြစ်သော လွတ်လပ်ရေးကြီးတွင် လာ၍ အကျိုးကျေးဇူးထင်လေ တော့သည်။ ကမ္ဘာဦးမှစ၍ လွတ်လပ်နေခဲ့သော မြန်မာတို့တွင် သူတစ်ပါးလက်အောက်သို့ ကျရောက် ကြရသော်လည်း လွတ်လပ်ရေးမျိုးစေ့ကား မမြုံခဲ့။ အရေးတော်ပုံကြီးများအတွင်း၌ မြန်မာတို့၏သွေးဖြင့် သွန်းလောင်း၍ ပြုစုခဲ့ရာတွင် လွတ်လပ်ရေးမျိုးစေ့မှ အစို့အညှောက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ နယ်ချဲ့စနစ် မုန်တိုင်းကြီးသည် လွတ်လပ်ရေးပဒေသာပင်ပျိုကို ဖျက်ရန် အတန်တန် ဖိနှိပ်ကြိုးစားခဲ့၏။ သို့ သော်လည်း မြန်မာတို့သည် လွတ်လပ်ရေး ပဒေသာပင်ပျို ကို ဆတက်ထမ်းပိုး တိုးတက်၍ သွေးဖြင့်သွန်းလောင်း ကာ ပျိုးထောင်ပေးခဲ့ကြရာ ယခုမူ လွတ်လပ်ရေးပဒေ သာပင်ကြီးမှာ သီးပွင့်ဝေဆာ ဆွတ်ခူးသုံးဆောင်ဖွယ် ရာ အသင့်ရှိ၍နေလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ဤလွတ်လပ်ရေးကြီးကို မရလျှင် ရအောင် စီမံဖန်တီးခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းများ ဖြစ် ကြသော ထိုထိုသော အရေးတော်ပုံကြီးများကို ဤ လွတ်လပ်ရေးစာစောင်ကြီးတွင် မော်ကွန်းတင်အပ်ပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eတင့်တယ် \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e(ရှုမဝစာတည်းအဖွဲ့ ကိုယ်စား\u003c\/em\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958510297237,"sku":"","price":630.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_8c700d34-3b43-4177-a879-f34d20c51c71.jpg?v=1730216404"},{"product_id":"တက်တိုး-ကံယုံသည်ဆိုရာ၀ယ်","title":"ကံယုံသည်ဆိုရာဝယ်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျှော်လင့်မှုနှစ်သွယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မျှော်လင့်မှုမရှိသောဘဝသည် အချည်းအနှီးတည်းဟု အဆိုရှိ သည်။ မျှော်လင့်မှု၌ နှစ်မျိုးရှိ၏။ “မျှော်လင့်တောင့်တမှု”နှင့် “မျှော်လင့်စောင့်စားမှု”ဟူ၍ ခွဲခြားအပ်ပေသည်။ မဖြစ်သေးသည်၊ မရသေးသည်။ မရောက်သေးသည်တို့ကို ဖြစ်မည်၊ ရမည်။ ရောက်လာမည်ဟု ထင် သည့်အလျောက် အဖြစ်၊ အရ၊ အလာတို့ကို စောင့်စား၏။ ယင်းစောင့် စားရာ၌ ယုံကြည်မှုအားသည် ဝင်လျက်ရှိ၏။ ယုံကြည်မှု အားပျော့ ခြင်း၊ အားရှိခြင်းတို့ကို မူတည်၍ ခွဲခြားနိုင်သည်။ “မျှော်လင့်တောင့် တမှု”၌ ယုံကြည်မှု အားပျော့သည်၊ မယုံရဲသလို ဖြစ်လာသည်မှာ ဖြစ် လာ၊ ရလာ၊ ရောက်လာမှုတို့အပေါ်တွင် မသေချာသော ပျော့ကွက်ရှိ နေသည်။ (အင်္ဂလိပ်လို “မျှော်လင့်တောင့်တမှုပြုသည်”ကို Hope ဟု ခေါ်ဆိုသည်။) မျှော်လင့်ရာတွင် တောင့်တမှုထက် ဖြစ်လာ၊ ရလာ၊ ရောက်လာမှုတို့အတွက် သေချာသည် သို့တည်းမဟုတ် သေချာသလောက် ဖြစ်သည် သို့တည်းမဟုတ် သေချာသည်ဟု ထင်သည်ဆိုလျှင် မျှော်လင့် စောင့်စားမှုပြုသည်။ (အင်္ဂလိပ် Expect ဟုဆိုသည်။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မျှော်လင့်တောင့်တသည်ဟူရာ၌ ဖြစ်လာပါစေ၊ ရလာပါစေ၊ ရောက်လာပါစေ ဟူ၍ ဆုတောင်းမှု ပါဝင်သည်။ ကင်ဆာရောဂါ ကျွမ်း နေပြီဖြစ်သော လူနာကို မိတ်ဆွေက “မသေနိုင်ပါဘူး” “သေမှာ မဟုတ် ပါဘူး”ဟု အားပေးစကားပြောရာတွင် ရောဂါရှင်က အားပေးသူကို မျက်လွှာလှန်ကြည့်ပြီး အင်္ဂလိပ်လို Thope soဟု ပြောလိုက်လေသည်။ သူ့ခမျာ နေရတော့မည် မထင်သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မ၍ သေကံမကြုံသေးသည့် အဖြစ်မျိုးကို ရောက်ပါစေဟု ဆုတောင်းသံသည် ထိုစကားလုံး သုံးလုံးထဲတွင် သဲ့သဲ့ကလေးဝင်နေလေသည်။ မျှော်လင့် ချက်မရှိမှန်း သိပါလျက်နှင့် ဘဝကို ခုံမင်ရှာလွန်း၍၊ သံယောဇဉ်ကြီး လွန်း ၍ မျှော်လင့်ချက်မရှိခြင်းကို အတိုက်အခံပြုကာ တောင့်တခြင်းဖြင့် မျှော်လင့်လေတော့သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူ့ဘဝသည် ဒုက္ခတွေ ဝေဝေဆာလျက် ရှိ၏။ မဖြစ်လိုသည်တို့ ဖြစ်လာသည်။ ရလိုရာတွေ မရဖြစ်ရသည်။ ရောက်လာစေချင်သော ချစ်သောသူတို့ မရောက်လာ ဖြစ်ရသည်။ ယင်းသို့ မလိုလားရာတွေ ဖြစ်သဖြင့် စိတ်ဆင်းရဲခြင်း ဖြစ်လျက်ရှိရာ မည်းမှောင်လျက်ရှိသော တိမ်တောင်ကြီး နှုတ်ခမ်းသား၌ တောက်ပြောင်နေသော အလင်းရောင် ကို ကြည့်ပြီး ဖြေသိမ့်ရသလို ဆန္ဒမပြည့်သည့် မျှော်လင့်ချက်ကို နောက် ထပ်မျှော်လင့်ချက် တစ်ခုဖြင့် ကျနေသော စိတ်ဓာတ်ကို ဆွဲတင်ရန် ကြိုးစားကြသည်။ လူသားတို့သည် မျှော်လင့်ချက်ရှိနေမှသာ ဘဝ၌ နေသာချေသည်။ လင် မျှော်လင့်ချက်ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ မျှော်လင့်ချက်ထား ကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မျှော်လင့်ချက် မရှိမှန်းသိသည့်တိုင်အောင် ကံကို အားကိုး၍ မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်လာနိုင်ကောင်း၏ဟု သဘောထားကာ မျှော်လင့်ချက် ကို ခပ်ယိုယ့်ကလေး ရင်ထဲမှာ ထားကြရသည်။ မျှော်လင့်ချက်ထား၍မရနိုင်လောက်အောင် အခြေအနေ ဆိုးနေစေကာမူ လူတို့၏ ဖြစ်ရာ ဘဝကို ခုံမင်၍ နီးစပ်ရာတို့အပေါ် သံယောဇဉ်ကြီးသော သဘာဝ၏ တိုက်တွန်းသောကြောင့် မရေရာသော လူ့ဘဝ၌ မျှော်လင့်ချက် ဟူသော မှုန်မှေးသော အလင်းရောင်ကလေးကို လှမ်းကြည့်ပြီး အားကိုးမှုပြုကြရ သည်။ မျှော်လင့်ချက်သည် မရေရာသော ဘဝအခြေအနေကို ရေရာလေ ဟန်ဖြင့် ဒုက္ခတွေ စုဝေးသည့် အထဲမှာ ရေနစ်နေခိုက် မျောလာသော ကောက်ရိုးဖုတ်ကလေးသဖွယ် ဖြစ်လာတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မနက်ဖြန်သည် ယနေ့ထက် ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်” ဟူသော စကားရပ်သည် မျှော်လင့်ချက်ထားရှိခြင်းကို သရုပ်ဖော်သော စကား ဖြစ်ပေသည်။ လူတို့သည် မျှော်လင့်ချက်ကို ရှေ့မှာထားပြီး လုပ်ကြ ကိုင်ကြရသည်။ လှော်ရင်းနစ်နိုင်သည်။ ပြေးရင်း လဲနိုင်သည်။ လုပ်ရင်း ပျက်နိုင်သည်။ ခွက်ထဲမှ အရည်ကိုသောက်ရန် ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက် အောင် လက်ဖြင့်ကိုင်၍ မရာ၌ နှုတ်ခမ်းနှင့်ခွက်တို့ကြားတွင် ချော်ကျနိုင် သော အခွင့်အလမ်းတို့သည် တစ်ထောင်ရှိ၏ဟူသော အဆိုရှိ၏။ ယင်း အဆိုသည် သင်္ခါရဓမ္မကို ဖော်ညွှန်းသောစကား ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသို့သော မသေချာ၊ မရေရာသော အဖြစ်တို့ဖြင့် ပြည့်လျှမ်း နေသော ဘဝ၌ မျှော်လင့်ချက်မထားရှိလျှင် နေနိုင်ဖွယ်ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် မျှော်လင့်ချက်သည် သင်္ခါရဓမ္မ၏ အပျက်တရား ကို လက်ခံရမည်ဖြစ်သည့်အလျောက် ကံစီမံမှုကို လှမ်းမျှော်ရင်း အလုပ် ဆက်လုပ်နိုင်ရန် ထိန်းကျောင်းပေးသော ဆန္ဒနှောသော စိတ်ကလေး ဖြစ်သည်။ လောကီရေးရာကို လောကီဘောင်သားတို့ ရှောင်လွှဲသွေဖည် ၍ မရချေ။ မသေသေးမီအခိုက်တွင် လှုပ်ရှားနေရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လောကီအလုပ်ကို လုပ်ခိုက်တွင် “မပျက်စီးနိုင်သေး”ဟူသော အတွေးကို မိမိနှင့် သင်္ခါရတရားတို့ကြားတွင် ခုထားရပေမည်။ လောကုတ္တရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45572831051925,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_5fdecc04-0926-4f28-8d6e-b53e18fe8b0e.jpg?v=1730217150"},{"product_id":"တက်တိုး-နုယဥ်-သမီးအပျိုစင်သို့","title":"သမီးအပျိုစင်သို့","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်္ဂလာပါ အပျိုစင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၉၃ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလတွင် “အပျိုစင်”အမည်ဖြင့် အမျိုး သမီးမဂ္ဂဇင်း ထုတ်ဝေတော့မည်ဖြစ်၍ အယ်ဒီတာအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက ကျွန်မတို့ထံလာ၍ အပျိုစင်မဂ္ဂဇင်းအတွက် မိန်းမပျိုလေးများ အသိ ဉာဏ်တိုး၍ အနာဂတ်အကျိုးရှိစေမည့် ဆောင်းပါးမျိုး ပါဝင်ကူညီ ရေးပေးပါရန် တောင်းဆိုလာပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသမီးမဂ္ဂဇင်း ရှားပါးနေသောအခါဖြစ်၍ ကျွန်မတို့ အားရ ဝမ်းသာ ရှိကြသည်။ အမျိုးသမီးမဂ္ဂဇင်းစစ်စစ် သီးသန့်ထွက်စေချင်သော ဆန္ဒ ကျွန်မတို့ရင်ထဲမှာ အမြဲရှိနေခဲ့ကြသည်။ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးငယ်ဖြစ်သော “အပျိုစင်လေး”များအတွက် ကိုယ်ကျင့်တရား နှင့် မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှု မပျက်ပြားစေဖို့နှင့် မြန်မာအမျိုးသမီးတို့၏ အမျိုးမာန်၊ အမျိုးဟန်များ မပျက်ပြားစေလိုသော စေတနာကို မြန်မာ အမျိုးသမီး အပျိုစင်ကလေးများ ခံယူတတ်ကြစေဖို့ရာ စဉ်းစားမိ၍ “အပျိုစင်မဂ္ဂဇင်းမှာ ကျွန်မတို့ လွတ်လပ်စွာရေးသား၍ ဖြစ်ပါ့မလား၊ ချုပ်ချယ်သောမူမျိုး ချထားခြင်းများ ရှိပါသလား”ဟု မေးရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောင်းဆိုသူက “အပျိုစင်လေးများအတွက် အကျိုးရှိရာ ရှိကြောင်း ရေးသားပေးပါရန်နှင့် လွတ်လပ်ခွင့် ရှိ၊ မရှိကို ပြောစရာပင် မလိုပါ။ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရေးနိုင်ပါသည်”ဟု လွတ်လပ်စွာပင် ပြောဆိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် မဂ္ဂဇင်းတစ်စောင်က စာရေးဆရာအား ယုံကြည်စွာ လွတ်လပ်ခွင့်ပေး၍ နှင်းအပ်လာသော စာပေတာဝန်တစ်ရပ်ကို ကျွန်မ တို့က ဝမ်းသာစွာလက်ခံပြီးလျှင် မြန်မာမိန်းကလေး မိန်းမငယ်တို့၏ လူ့ဘဝ စတင်ချိန်မှစ၍ အမျိုး၊ ဘာသာ၊ ပညာနှင့် သက်ဆိုင်ရာ ဗဟု သုတ အထွေထွေကို သင့်လျော်အောင် ညွှန်းဆိုပြောပြရမည့် အကြောင်းအရာများကို စတင်စဉ်းစားနေခဲ့ကြရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာပေဟူသည် လွတ်လပ်ခွင့် ရှိမှသာလျှင် တိုးတက်မှုရှိနိုင် သည်။ လွတ်လပ်စွာ တွေးတောကာ လွတ်လပ်စွာရေးသားနိုင်သည့် ခံယူချက်ရှိနေသော အပျိုစင်မဂ္ဂဇင်းတွင် ကျွန်မတို့ လွတ်လပ်စွာ၊ မှန် ကန်စွာ တွေးတောလျက် ယုံကြည်ချက်စေတနာဖြင့် စတင်ရေးသားခဲ့ ရာတွင် ယနေ့ သုံးနှစ်ကျော်လာခဲ့သည့်တိုင်အောင် ကျွန်မတို့ ၏ ရေးသားပေးပို့သမျှ စာများကို စာလုံးလေးတစ်လုံးမျှ ဖြတ်တောက်ပယ် ချခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ အရှိကိုအရှိအတိုင်းသာ ထည့်သွင်းခဲ့သည်ကို သိရှိရပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာရေးဆရာနှင့် ထုတ်ဝေသူတို့ ယုံကြည်မှုအရင်းခံလျက် ဆက်ဆံလာကြရာတွင် ရရှိသော အကျိုးအမြတ်သည်ကား ထိုစာပေ များ အစဉ်အမြဲတိုးတက်ကာ စာဖတ်သူတို့ကလည်း ယုံကြည်မြဲ၊ နှစ် သက်မြဲ၊ စွဲလမ်းတောင့်တမြဲရှိနေကာ စာပေမှ အလိမ္မာစိတ် ရရှိနေသော အကြောင်းကို သိရှိလာရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မတို့သည် အပျိုစင်လေးများ၏ ငယ်ဘဝကို ဦးတည်ချက် ထားပြီး စဉ်းစားမိသောအခါ တရွေ့ရွေ့ အသက်ရကာ ကြီးပြင်းလာကြ ရဦးမည့် သူတို့၏ မိန်းမသားဘဝကို လှမ်းမျှော်၍ တွေးမိလာပါသည်။လိမ္မာသော အပျိုစင်သည် အရွယ်ရ၍ မိန်းမဘဝ ပီပီသသ ဖြစ်လာရသောအခါ ငယ်ဘဝမှာထက်ပို၍ တန်ဖိုးရှိကာ လူ့လောကမှာ နေပျော် ထိုင်ပျော်ရှိသော အခြေအနေမျိုး ရရှိနိုင်တော့မည်မှာ မလွဲသာဟု ဆက် လက်၍ စဉ်းစားမိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် အပျိုစင်များအတွက်သာဟု သီးသန့်မရှိတော့ဘဲ အပျိုစင်မှ အရွယ်ရမိန်းမဘဝ အမျိုးမျိုးကို လေ့လာတွေးတော သုံးသပ် ဝေဖန်ကာ မိမိကြုံခဲ့ရ၊ ကြုံခဲ့ပြီး၊ ကြုံရဆဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိန်းမဘဝ ဖြစ်ထွေများကို အလျဉ်းသင့်သလို တင်ပြရခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။ မိန်းမတို့၏ ဘဝဖြစ်ထွေကို တင်ပြရာ၌ ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ဖြင့်သာ မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်ချက်ရှိထားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ပွင့်လင်းလွတ်လပ်စွာ ရေး သားရ၍လည်း စာရေးသူမှာ ကျေနပ်မှုရရှိနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပျိုစင်လေးများအဖို့ အဆုံးအမကဏ္ဍအဖြစ် သီးသန့်နာမည် ထည့်သွင်းထားသည်ကို ဘဝင်မကျစရာ ရှိခဲ့ရပါသည်။ အကြောင်းမှာ ကျွန်မတို့လူကြီးများအနေဖြင့် မိုက်မဲသူကို တွေ့ရလျှင်သာ ဆုံးမရမည် ဖြစ်ရာ အပျိုစင်တို့မှာ မိုက်မဲသူများ မဟုတ်ကြ။ အသိအလိမ္မာနည်း၍ မလိမ်မိုးမလိမ္မာကလေးတွေသာ ဖြစ်ကြရာ သူတို့ကို စိတ်ထားတတ် ပြီး အစစအရာရာမှာ ယဉ်ကျေးစွာ မြော်မြင်မှု ရှုတတ်ကြစေဖို့ လမ်းညွှန်သင်ပြရမည်သာ ဖြစ်ပါသည်။ အမေက မသွန်သင်တတ် လျှင် သမီး မိုက်မဲသွားတတ်သည်သာပင်။ မလိမ်မိုး မလိမ္မာ အပျိုဖြစ် စ စင်ကြယ်သော အပျိုစင်ကလေးများသည် ပင်ကိုက မိုက်မဲလာကြ ရခြင်း မရှိပါ။ ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့်သာ အတွေးမှား ခံယူချက်မှားတို့ကြောင့် လမ်းမှားရောက်ဖို့ မိုက်မဲသွားကြခြင်းသာဟု ထင်မြင်တွေး တောမိပါသည်။ ယခု ကျွန်မတို့ လေ့လာသုံးသပ်မိလေသမျှသော အပျိုစင်တို့မှာ မမိုက်ကြပါ။ သူတို့ကို ဆုံးမဖို့ပင် မလိုပါ။ သို့ရာတွင် အမှားနှင့်အမှန်ကို သိနိုင် တွေးတောနိုင်ကြဖို့ကိုတော့ လူကြီးများကလမ်းပြသွန်သင်ဖို့ ရှိနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချက်အလက်များကို စဉ်းစားမိရာတွင် စာပေသည် လူကြီး မိဘတို့၏ နှုတ်ဖြင့်သွန်သင်ကြရခြင်းထက် အစွမ်းထက် အရာရောက် ပါသည်။ အမေက တစ်ခွန်းပြော၊ နှစ်ခွန်းပြော ပြောသည်ကို နားညည်းလာနိုင်သော်လည်း စာဖတ်၍နေရသော အပျိုစင်တို့မှာ ဖတ်၍မဝနိုင်၊ ခံစား၍မဝနိုင်၊ မှတ်သား၍မဝနိုင်သော အခြေအနေကို ရရှိစေပါသည်။ စာပေ၏အနုပညာအလှသည် မည်မျှထိအောင် ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ကို စာဖတ်နေသူကိုယ်တိုင် သိချင်မှသိပေမည်။ သို့ရာတွင် သူ ဖတ်နေရသော စာပေကို သူ စွဲလမ်းနှစ်ခြိုက်လျက်ရှိကာ ထိုစာပေကို အပြတ်မခံနိုင်လောက်အောင် သူ့စိတ်ထဲမှာ ခံစားနေလျက် ရှိပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာဖတ်သူ အပျိုစင်သည် တွေးတောမြော်မြင်တတ်သော အသိ ဉာဏ် ရင့်သန်နေကာ မိုက်မဲမည်မဟုတ်ပါ။ သူဖတ်နေသောစာထဲမှ အသိဉာဏ်ပေး အနုပညာက သူ့ကို မမိုက်ဖို့ရာ အမြဲသတိပေးလျက် ရှိနေပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အပျိုစင်မဂ္ဂဇင်းတွင် ကျွန်မတို့ လူကြီးများအနေဖြင့် လူငယ်များအတွက် ရေးသားရသော စာတို့မှာ ဖျော်ဖြေမှုမပါဘဲ အသိဉာဏ်များ ပွင့်လင်းကြရန်ကိုသာ ဦးစားပေးကာ ဖွဲ့ဆိုရသော “စာလေးများ”ဖြစ်ပါသည်။ ထို “စာလေး”များကို စာပေ အရသာ ခံယူတတ်သော စာဖတ်သူတို့မှာ အပျိုစင်လေးများသာ ဖြစ်နေ ပေသည်။ စာဖတ်ရာတွင် ဖျော်ဖြေမှုအတွက်သာ မဖတ်ဘဲ ပညာရဖို့ ကိုသာ ရည်ရွယ်၍ ထိုစာလေးများကို ဖတ်ကာ မှတ်ကာ မွေ့လျော်နေ ကြသော အပျိုစင်တို့မှာ စာထဲမှာ အလိမ္မာရှာတတ်သူများသာ ဖြစ်နေ တတ်ကြောင်း သိရှိရပါသည်။ အလိမ္မာစာမှာရှာဆဲ၊ နောက်လည်း ဆက်လက်၍ ရှာယူဆည်းပူးလိုကြသော အပျိုစင်တို့က မှတ်၍နေချင် လျက် ရှိကြောင်းကို အလျဉ်းသင့်၍ သူတို့ထံမှ ကျွန်မတို့ထံ အပျိုစင် မဂ္ဂဇင်းမှတစ်ဆင့် ပြောကြသည်များကို မှတ်မိသမျှ အောက်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45572851433621,"sku":"","price":5400.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_5cefb240-4108-4859-aaa6-d604f40327f4.jpg?v=1730217189"},{"product_id":"ငြိမ်းမင်း-အနုပညာနှင့်မာယာ","title":"အနုပညာနှင့်မာယာ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေဆိုတာ တစ်ခါတုန်းက သမီးတစ်ယောက်ပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အနုပညာရှင်ဆိုတာ တစ်ခါတုန်းက ပရိသတ်တစ်ယောက်ပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အနုပညာခံစားသူ” ဘဝကနေ “အနုပညာဖန်တီးသူ” ဘဝကို ကူးပြောင်းပြီ ဆိုတာနဲ့ အမြင်တွေ၊ ခံယူချက်တွေ၊ ကိုယ်ကျင့်တရားတွေ၊ တာဝန်ဝတ္တရားတွေဟာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပြောင်းလဲသွားရပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုပ်ရှင်ကျမ်းစာအုပ်တွေ စဖတ်စအချိန်တုန်းကတော့ ရုပ်ရှင်ဆိုတာ သတ္တမ မြောက် အနုပညာလို့ ဖော်ပြပြောဆိုတာ တွေ့ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁) ဇာတ်သဘင် DRAMA\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၂) ဂီတ MUSIC\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၃) ဝတ္ထု NOVEL (STORY)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၄) ပန်းချီ PAINTING\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၅) ကဗျာ POETRY\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၆) ပန်းပု SCULPTURE\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုတဲ့ အနုပညာ(၆)မျိုးနောက်မှာ ပေါ်ပေါက်လာလို့ပါတဲ့။ တချို့ကတော့ အထက်ကအနုပညာ(၆)မျိုးကို ဓာတ်ပုံပညာနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး သတ္တမမြောက်အနုပညာ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတယ်လို့ ဆိုတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခုအချိန်မှာ ပရိသတ်တစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ရုပ်ရှင်ဆိုတာဘာလဲလို့ တရားဝင် မေးလာရင် ကျွန်တော်ကတော့ ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုပ်ရှင်ဆိုတာ ရုပ်ပုံများနဲ့ ဇာတ်လမ်းပြောပြတဲ့ အနုပညာတစ်ရပ် Film (movie) is an Art of Story telling in pictures. လို့ဖြေပေးရမှာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဖြေမှာ အပိုင်း ၃ ပိုင်း ပါပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁) Art \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုတဲ့ အနုပညာ\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e (၂) Story Telling \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုတဲ့ ဇာတ်လမ်းပြောခြင်း \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၃) Picture \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုတဲ့ ရုပ်ပုံတွေ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပိုင်းတစ်ပိုင်းဆီမှာ ကျယ်ပြောလေးနက်တဲ့ ပညာတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          Picture \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုတဲ့ ရုပ်ပုံဆိုပါစို့။ ရုပ်ပုံမှာ အရွယ်ရှိတယ်။ အရွယ်ဆိုတာက ရုပ်ရှင်အခြေခံ အားဖြင့်တော့ (၃)မျိုးပေါ့။\u003c\/span\u003e Close Up \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုတဲ့ အနီးကပ်မျက်နှာပြည့် ရိုက်ချက်\u003c\/span\u003e  Medium Shot dood \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုတဲ့ အလယ်အလတ် ခါးတစ်ပိုင်း ရိုက်ချက်\u003c\/span\u003e Long Shot Full shot \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေါ်တဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးပေါ်တဲ့ ရိုက်ချက်ဆိုတာ အများသိပါ။ ရိုက်ချက်(ရုပ်ပုံ) အရွယ်အစားတွေဟာ ကင်မရာဆရာက လက်ဆော့နေတာ မဟုတ်ဘူး။ ပရိသတ် မပျင်းမရိရအောင် ဖျတ်ခနဲ ဖျတ်ခနဲ လျှောက်ပြောင်းနေတာမဟုတ်ဘူး။ အရွယ်တွေမှာ လေးနက်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်တွေ ရှိနေတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အတိုင်းအဆမဲ့၊ အကန့်အသတ်မဲ့ မြင်နေရတဲ့ သဘာဝလောကကြီးကို ကင်မရာနဲ့ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာ Croping \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို့ခေါ်တဲ့ အဖြတ်အတောက်နဲ့ မြင်ရတယ်။ ကင်မရာဘောင်ထဲကနေ ပန်းချီကားတစ်ချပ်လို မြင်ရတဲ့မြင်ကွင်း၊ အဲ့ဒီမြင်ကွင်းကို ကင်မရာဆရာရဲ့ အနုပညာနဲ့ ရွှေ့၊ ပြောင်း၊ နှိမ့်၊ မြင့်၊ နီး၊ ဝေး လုပ်ရာကနေ အမြင်တွေ ပြောင်းလာတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တော့ အလင်းရောင်ပေးမှု\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြီးတော့ မှန်ဘီလူး အသုံးချမှု\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တကယ်တော့ ဒါတွေအားလုံးဟာရုပ်ပုံ(Picture)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခုကို နိမိတ်ပုံ(\u003c\/span\u003eImage) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖြစ်လာအောင် ဖန်တီးဖွဲ့စည်းနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ရုပ်ပုံ (\u003c\/span\u003ePicture) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုတာ ကြီးကျယ် ခမ်းနားတဲ့ ပညာတစ်ရပ်ပါ။ ရုပ်ပုံတွေကို အနုပညာမြောက်စွာ တင်ပြနိုင်ဖို့အတွက်\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eCroping \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဖြတ်အတောက် \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eComposition \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအထားအသို \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eLighting \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလင်းအမှောင် \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eColour Tone scopësəşgəqe Size\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကြီးအသေး၊ အနီးအဝေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eFocus \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအပြတ်အသား၊ အကြည်အဝါး \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နည်းတဲ့ နည်းပညာတွေ မဟုတ်ပါဘူး၊ အမေရိကန်ဓာတ်ပုံပညာရှင် Alfred\/Wagg \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eက ဓာတ်ပုံပညာရဲ့ မာယာကို အခြေခံအချက် (၇)ချက်နဲ့ ဖော်ပြထားခဲ့ဖူးတယ်။ ၁၉၅၇ ကတည်းကဆိုတော့ ကြာတော့ကြာခဲ့ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ခိုင်တုန်း မှန်တုန်းဖြစ်နေ တဲ့“စံ”တွေပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \"\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eEvery Face to Every Mood\" \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁။ မျက်နှာတိုင်းမှာ ဘေးဘက်(၂)ခုနဲ့ အထက်အောက် အဆင့်(၃)ခုရှိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၂။ ရှုထောင့်တိုင်းမှာ အာရုံညွှတ်နူးစေတဲ့ အခြေခံအကျိုးသက်ရောက်ပုံချင်းမတူနိုင်ကြဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၃။ အနီးအဝေး ပြောင်းလဲလိုက်တာနဲ့ (ကြည့်သူရဲ့ စိတ်အပေါ် ဩဇာသက်ရောက်ပုံလည်း ပြောင်းလဲသွားတတ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၄။ ရိုက်ကူးတဲ့ ဝတ္ထုပစ္စည်းရဲ့ ပြုပြင်စီရင်မှု (ထားသိုဖွဲ့စည်းတဲ့ ရှုထောင့်) ကြောင့်စိတ်ခံစားမှုတွေ ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ် စေနိုင်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၅။ စိတ်ခံစားမှုကို လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော်ပြဖို့ ကွက်လပ်(ဟင်းလင်းပြင်) တွေလိုအပ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၆။ စိတ်နေစိတ်ထားကို သိသာထင်ရှားစေတဲ့ အနုစိတ် ပုံဖော်မှုတိုင်းဟာ ကွက်လပ်(ဟင်းလင်းပြင်)နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ သိမှတ်ထားရမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၇။ စိတ်ခံစားမှုတိုင်းအတွက် တိကျတဲ့၊ သေချာတဲ့၊ ကွက်တိ လိုအပ်တဲ့ အလင်းရောင် အချိုးအဆရှိတယ်။ (ပိုလို့၊ လျော့လို့မရဘူး) ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲ့ဒီအချက်(၇)ချက်လောက်ကို စိတ်ထဲရောက်အောင် ထည့်ကြည့်ရင် ဓာတ်ပုံပညာရဲ့ လေးနက်မှုကို ချိန်ဆသိနိုင်ပါပြီ။ သေသေချာချာ စူးစိုက်ပြီး မှတ်ကြည့် မယ်ဆိုရင် “ခံစားမှုကို ပုံဖော်နိုင်ဖို့ တိကျသေချာတဲ့ နည်းပညာလိုအပ်တယ်ဆိုတာ တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒါတွေဟာ ကင်မရာရဲ့ မာယာတွေဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ အနုပညာနဲ့ မာယာ အကြောင်းကို အထူးပြုပြောကြားမှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ကင်မရာရဲ့မာယာတွေကို ချန်လှပ်ထားခဲ့ပါရစေ။ အရေးမပါ အရာမရောက်လို့ ချန်လှပ်ထားတာမဟုတ်ပါဘူး။ ပြောရမည့်ခေါင်းစဉ်က လမ်းလွဲထွက်သွားမှာ စိုးရိမ်လို့ပါ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45580503023765,"sku":"","price":2185.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_17d32af7-4c42-41d6-8da8-8da8fb71bc25.jpg?v=1730220037"},{"product_id":"ငြိမ်းမင်း-ရသစိုက်ပျိုးရေး","title":"ရသစိုက်ပျိုးရေး","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရသဥယျာဉ်မှူး၏ အမြော်အမြင်နှင့် စေတနာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောင်ခင်မင်(ဓနုဖြူ)၏ အမှာစာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီနေ့ စာသင်ခန်းတွေထဲမှာ ရသပျောက်နေပြီ” ဟု မြန်မာစာဆရာ တစ်ယောက်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူစိုးရိမ်မည်ဆိုလျှင်လည်း စိုးရိမ်လောက်သည်။ မြန်မာစာ သင်ကြားရာတွင် ဆရာ၊ ဆရာမများက တပည့်တွေ သူတို့သင်ရသည့် စာကို နှစ်သက်သဘောကျလာအောင်၊ ရင်ထဲမှာ အရသာပေါ်လာအောင်၊ စာအရသာကို တစိမ့်စိမ့်ခံစားမိအောင် သင်ဖို့ထက် စာထဲက အကြောင်းအရာ အချက်အလက်တွေကို ဦးနှောက်ထဲမှာ စွဲထင် မှတ်မိ သွားအောင်သင်ဖို့ကို ပိုအလေးထားနေကြသည်ကို တော်တော်များများ တွေ့နေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်က အချက်အလက်တွေကို မှတ်မိအောင် အလွတ်ကျက်လာကာ စာမှန် သမျှ အလွတ်ကျက်သည့် အကျင့်ဆိုးကြီးစွဲလာခြင်းဖြစ်သည်။ အလွတ် ကျက်သည့် အကျင့်စွဲတော့ ကျက်ထားသည့်စာကိုမှ ပြန်ရေးတတ် သည့်အကျင့်ပါ စွဲလာသည်။ ဆရာ၊ ဆရာမက အချက်အလက်ကို ပဓာနထားပြီး မှတ်စုပေးသည်။ ကျောင်းသားက မှတ်စုကို အလွတ် ကျက်ပြီးစာမေးပွဲဖြေသည်။ မှတ်စုရှိလျှင် လုံလောက်ပြီဆိုပြီး ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်တွေ မကိုင်တော့။ ဆရာကလည်း ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်ကို ကိုင်မသင်တော့။ ဖတ်မပြတော့။ စာအရသာပေါ်အောင် ရှင်းလင်းပြောပြတာ မျိုးမလုပ်တော့။ သည်တော့ ကျောင်းသားကလည်း စာထဲကအရသာကို မခံစားတတ်တော့။ ဤသို့ဖြင့် ကျောင်းသားများမှာ ရသနှင့် မယဉ်ပါးတော့ဘဲ ရသကိုးပါးသည် အလွတ်ကျက်စရာ အချက်အလက်ကိုးမျိုး ဖြစ်သွားပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့သောအခြေအနေတွင် ဆရာငြိမ်းမင်း၏ “ရသစိုက်ပျိုး ရေး” ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ နောက်မကျသေးပါ။ အချိန်မီပါသေးသည်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရသသည် စိတ်ထဲမှာ ခံစားရသော အရသာဖြစ်သည့်အတွက် သိမ်မွေ့သည်။ ဒိဋ္ဌလောက (အပြင်လောက)တွင် မရနိုင်သော အရသာ မျိုးဖြစ်သည့်အတွက် ထူးခြားသည်။ ဒိဋ္ဌလောကတွင် စိတ်ထဲမှာ သာယာသောအာရုံ (ဣဋ္ဌာရုံ)ကို ခံစားရာမှ နှစ်သက်သည့်အရသာ ပေါ်သည်။ စိတ်ထဲမှာ မသာယာသောအာရုံ (အနိဋ္ဌာရုံ) ကို ခံစားရ လျှင်မူ နှစ်သက်သည့်အရသာ မပေါ်ပေါက်နိုင်သည်ကို အားလုံးသိကြ ပါသည်။ စာပေအနုပညာကပေးသော အရသာမှာမူ မသာယာသော အနိဋ္ဌာရုံကိုလည်း နှစ်သက်သည့်အရသာ ပေါ်ပေါက်ပါသည်။ သာဓကဆောင်ရလျှင် ဝတ္ထုဖတ်ပြီး ဝတ္ထုထဲက သနားစရာမိန်းကလေး ကို သနားသည့်အတွက် မျက်ရည်ကျရသည်နှင့်အတူ ထိုမျက်ရည်ကျ သည့်အဖြစ်ကို စိတ်ထဲမှာနှစ်သက်ပြီး အရသာခံစားနေရတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြောက်စရာကောင်းသော သရဲတစ္ဆေ၀တ္ထုကိုဖတ်ရင်း ကြက်သီး ထကာ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ သော ခံစားမှုပေါ်သည်နှင့်အတူ ထိုသို့ ထိတ်လန့်ရသည့် အရသာကိုပင် နှစ်သက်သာယာနေတတ်သည်။ ရုပ်ရှင်ထဲက မုန်းစရာကောင်းသော လူကြမ်းဇာတ်ဆောင်ကို မုန်းစိတ် ပေါ်ရင်းပင် သူ့သရုပ်ဆောင်မှုကို နှစ်သက်သဘောကျနေတတ်သည်။ သိုင်းဝတ္ထုတွေထဲက အကြမ်းပတမ်း တိုက်ကြခိုက်ကြပုံများကိုဖတ်ရင်း ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သောစိတ် ပေါ်ပေါက်သည်နှင့်အတူ ထိုအရသာကိုနှစ်သက်နေတတ်သည်။ ထိုခံစားမှုများသည် ဒိဋ္ဌလောကတွင် မရနိုင်သော ထူးခြားသည့်အရသာများ ဖြစ်သည်။ ရသကိုးပါးတွင် ကရုဏာ ရသ(သနားခြင်း၊ ကြေကွဲခြင်း)၊ ဘယာနကရသ (ကြောက်ရွံ့ ထိတ် လန့်ခြင်း)၊ ဝိဘစ္ဆရသ (စက်ဆုပ်မုန်းတီးခြင်း)၊ ရုဒ္ဒရသ (ကြမ်းကြုတ် ခက်ထန်ခြင်း) ဟူသော အနိဋ္ဌာရုံနှင့်ယှဉ်သော ရသလေးပါး ပါဝင်နေ ခြင်းမှာ ထိုအကြောင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ဆိုလျှင် စာသင်ခန်းထဲတွင် ကျောင်းသားများသင်ရသော ကဗျာ၊ ဝတ္ထုတို၊ ဝတ္ထုရှည်၊ ပြဇာတ်၊ အက်ဆေး (ရသစာတမ်း)ဆိုသည့် ရသစာပေများ၏ အရသာကို တကယ်ခံစားမိအောင် သင်ကြားပေးဖို့ လိုပါလိမ့်မည်။ ကျက်စရာမှတ်စရာများကို ဦးနှောက်ထဲ ထည့်ပေးရုံ ဖြင့် ရသမပေါ်နိုင်ပါ။ ရင်ထဲ နှလုံးထဲသို့ ရောက်အောင် ပို့ပေးနိုင်မှ ရသပေါ်ပါလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e၃\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယနေ့ခေတ်သည် အိုင်တီခေတ်ဖြစ်သည်နှင့်အညီ သိစရာ မှတ်စရာ သုတမျိုးစုံကို လေ့လာဆည်းပူးနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းများစွာ ရှိပါသည်။ လူငယ်များ အသိပညာဗဟုသုတကြွယ်ဝပြီး ဦးနှောက်ဖွံ့ဖြိုးအောင် လုပ်နိုင်သည့် အခြေအနေများစွာရှိပါသည်။ တစ်ဖက်က ဦးနှောက်ဖွံ့ဖြိုးအောင်လုပ်သလို တစ်ဖက်ကလည်း လူငယ်များ၏ ရင်ထဲနှလုံးထဲမှာ ဝတ္ထု၊ ကဗျာ၊ ပြဇာတ်၊ အက်ဆေး စသည့် စာကောင်း ပေမွန်များ၏ စာပေအရသာ ခံစားရသည်နှင့်အတူ နှလုံးသားဖွံ့ဖြိုး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်လုပ်ဖို့လည်း လိုပါသည်။ နှလုံးသားထဲမှာ ချစ်စိတ်၊ သနားစိတ်၊ စာနာစိတ်၊ မတရားမှုကို မလိုလားစိတ်၊ တရားမှုကိုသာ လိုလားစိတ်၊ မမှန်သည်ကို မလိုလားစိတ်၊ မှန်သည်ကိုသာလိုလားစိတ်၊ အများ အကျိုး ဆောင်ရွက်လိုစိတ် စသည့် စိတ်စေတနာကောင်းများ ကိန်းအောင်းပြီး ဖွံ့ဖြိုးလာအောင် စာပေအနုပညာအရသာကို နှစ်နှစ်သက် သက် ခံစားတတ်သည့် အလေ့တစ်နည်းဆိုရလျှင် ရသခံစားမှုနှင့် ယဉ်ပါးသည့်အလေ့ စွဲမြဲဖို့လိုအပ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e၄\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယနေ့လူငယ်အများစုမှာ သိစရာမှတ်စရာ သုတနောက်သို့ ကောက်ကောက်ပါအောင် လိုက်နေကြသော်လည်း ရသနှင့် တော်တော် များများ စိမ်းနေကြသည်။ ဝတ္ထုတွေ ကဗျာတွေကို ငယ်ငယ်ကတည်း က ထမင်းမေ့ဟင်းမေ့ မက်မက်မောမော အရသာခံဖတ်သည့် အလေ့ အကျင့်မျိုး မရှိခဲ့ကြသည့်အတွက် နှလုံးသားကလေးများ ကြမ်းတမ်း လာကြသည်။ ရိုင်းလာကြသည်။ ချစ်စရာတွေ့၍မှ ချစ်ရကောင်းမှန်း မသိ။ ရိုသေလေးစားရမည့်သူကို ရိုသေရမှန်းမသိ။ သနားစရာကို ဟားတိုက်ရယ်ခြင်းမျိုး၊ မတရားမှု၊ မမှန်ကန်မှုနောက်ကို စိတ်လိုလိုက် ၍ပါသွားခြင်းမျိုး၊ အများအကျိုး အများကိစ္စထက် ကိုယ့်အကျိုးကိုယ့် ကိစ္စကိုသာ ဦးစားပေးခြင်းမျိုးများ ဖြစ်လာကြသည်။ ထိုသို့သောခံစား ချက်ဖြင့် ကြီးပြင်းလာကြသောအခါ ယနေ့မကြာခဏ ကြားမြင်နေရသော သတ်ဖြတ်မှု၊ လုယက်မှု၊ ဗလက္ကာရပြုမှုစသည့် အမှုအခင်းများ တွင် ပါဝင်ပတ်သက်သည်အထိ အခြေအနေဆိုးဝါးလာပါသည်။ ဆရာတစ်ယောက် စိုးရိမ်သလို ရသသည် စာသင်ခန်းထဲမှာ ပျောက်ဆုံး ရုံသာမကတော့ပဲ ထို့ထက်ပိုဆိုးလာပြီး ဆရာငြိမ်းမင်း စိုးရိမ်သလို ပြည်သူများ၏ ရင်ထဲမှာပင် ရသပျောက်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက် နေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e၅\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာငြိမ်းမင်းသည် စာသင်ခန်းထဲမှာသာမက ပြည်သူများ၏ ရင်ထဲမှာပင် ပျောက်ဆုံးလုနီးပါးဖြစ်နေသော ရသပန်းများ ပြန်လည်ဖူး ပွင့်လာစေရန် “ရသစိုက်ပျိုးရေး” ဟူသော ကြွေးကြော်သံဖြင့် ဤ စာတမ်းတွင် တပ်လှန့်နှိုးဆော်ထားသည်။ ဆရာ၊ ဆရာမများက ရှေ့ဆောင်လမ်းပြလုပ်၍ ကျောင်းသား ကျောင်းသူများ၏ နုနယ်သော နှလုံးသားများတွင် ရသဟူသော နှစ်သက်ခံစားမှုနှင့်အတူ စိတ်စေတနာကောင်းများ ကိန်းအောင်းလာစေရန် ဆောင်စရာ၊ ရှောင်စရာ နည်းလမ်း များကို ကိုယ်တွေ့စာတွေ့ အတွေ့အကြုံများနှင့်ယှဉ်၍ ဆွေးနွေးထားသည်။ ရသပန်းများ ပွင့်လန်းဝေဆာစေချင်သော ရသပန်းများဖြင့် လောကကို အလှဆင်ချင်သော ရသဥယျာဉ်မှူးကောင်းတစ်ယောက် ၏ အမြော်အမြင်နှင့် စေတနာကို ဤစာတမ်းကကောင်းစွာ ‘ထွန်းပြ” နေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပုဂံခေတ်တွင် တရုတ်ပြည်သို့ သံတမန်အဖြစ်သွားရောက်သော ရဟန်းတော် အရှင်ဒိသာပါမောက္ခက မွန်ဂိုဧကရာဇ် ကူဗလိုင်ခန်ကို ဥယျာဉ်မှူးနှင့် ခိုင်းနှိုင်းပုံဆောင် မိန့်ကြားသော စကားတစ်ခွန်းကို သတိရမိပါသည်။ ဥယျာဉ်စိုက်သော ယောက်ျားကား ရေသွင်း၍ သစ်ပင်ကို ကြီးစေ၏။ အညွန့်မဆိတ်တကား” ဟူ၍ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရသစိုက်ပျိုးသော ဥယျာဉ်မှူးဖြစ်သည့် ဆရာငြိမ်းမင်းသည် လည်း ရသပန်းများ ဆတက်ထမ်းပိုးတိုး၍ ဖူးပွင့်လာမည့် ရသဥယျာဉ် ကြီး ဝေဝေဆာဆာပေါ်ထွန်းလာအောင် အညွန့်မဆိတ် အခက်မချိုးဘဲ အမြော်အမြင်နှင့် စေတနာတည်းဟူသော ရေစင်ရေသန့်ကို ဆက်လက် သွန်းလောင်းနိုင်ပါစေဟု ဆန္ဒပြုပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောင်ခင်မင် (ဓနုဖြူ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၄-၇-၂၀၁၈\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45580503908501,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_f7ba79fc-0611-4f3e-a8cf-ccb4d03d4389.jpg?v=1730220090"},{"product_id":"ဂျာနယ်ကျော်မမလေး-သုခုမအနုပညာရှင်","title":"သုခုမအနုပညာရှင်","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585230135445,"sku":"","price":3600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_686cf276-9f2e-400a-bc50-e536671ae9b2.jpg?v=1730220583"},{"product_id":"ဂျာနယ်ကျော်မမလေး-ပုဂ္ဂလပညတ်သုံးစောင်တွဲ","title":"ပုဂ္ဂလပညတ်(သုံးစောင်တွဲ)","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပထမအကြိမ် ထုတ်ဝေစဉ်က\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဂျာနယ်ကျော်မမလေး၏ အမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မသည် ဗမာ့ဓာတ်ပညာကို သင်ကြားဆည်းပူး စဉ်အခါကာလ ကျွန်မ သင်ယူလေ့လာနေသော ဓာတ်ပညာ နှင့် ပတ်သက်သည့် ဓာတ်ကျမ်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဓာတ် ဆရာကြီး ဆရာသန့် ရေးသား ကျမ်းပြုထားခဲ့ကြောင်း သတင်းအစအန သိရလေသည်။ ကျမ်းစာအုပ်၏အမည်မှာ ပုဂ္ဂလပညတ်ဓာတ်ကျမ်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မမှာ ပုဂ္ဂလပညတ် ဓာတ်ကျမ်းစာအုပ်ကို ဖတ်ရှု ချင်ဇော ပြင်းပြနေကာ မြုပ်ကွယ်နေသော ကျမ်းစာအုပ်ကို ထောက်လှမ်းရှာဖွေရင်းသာလျှင် အချိန်ကုန်ခဲ့ရလေသည်။ ကျွန်မ သင်အံလေ့လာရသော ဓာတ်ပညာမှာ ၎င်းပုဂ္ဂလ ပညတ်ကျမ်းထဲမှ တစ်ပိုင်းတစ်စ၊ အပိုဒ်တို ကောက်နုတ် ချက်ကလေးလောက်သာ ရရှိကာ ထိုကူးယူရရှိချက်ကို အားထားပြုလျက် နာယူမှတ်သား လေ့လာအားထုတ်ခဲ့ရပြီး စာအုပ်ကိုမူ မတွေ့မမြင်ရဖူးပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(ခ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မ နေ့စဉ် မျှော်မှန်းတောင့်တ လိုလားချက်မှာ ပုဂ္ဂလပညတ်ဓာတ်ကျမ်းစာအုပ်ကို ဖတ်ရှုလိုခြင်း ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဓာတ်ပညာကို သင်ယူ၍ ငါးနှစ်၊ ခြောက်နှစ်ခန့် ကြာမြင့်လာမှပင် ကျွန်မ သင်ယူသော ဓာတ်ပညာ၏ မူရင်း ဖြစ်သည့် ပုဂ္ဂလပညတ် ဓာတ်ကျမ်းစာအုပ်ကို ကျွန်မထံသို့ ကိုကြည်မွန်က ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် လာပို့ပေးလေခြင်းကြောင့် နေ့ရက်ရှည်ကြာစွာ တောင့်တလိုလားချက်ကြီးမှာ ပြည့်စုံ၍ သွားရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှုမဝမဂ္ဂဇင်းတွင်ပါရှိသော ကျွန်မ၏ လမ်းနှစ်ခွ ဆောင်းပါးတွင် ဖော်ပြရေးသားခဲ့သည့်အတိုင်း ကျွန်မမှာ ဓာတ်ပညာဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလုပ်မျိုး မလုပ် ချင်၍ စွန့်လွှတ်ကာ ကုသိုလ်ဖြစ်လုပ်ရန် အဓိဋ္ဌာန်ပြုမည် ကြံတော့မှပင် ဤပုဂ္ဂလပညတ် ဓာတ်ကျမ်းစာအုပ်နှင့်တကွ ပုဂ္ဂလပညတ်ဓာတ်ကျမ်းကို ကျေကျေလည်လည် ဖတ်ရှု နားလည်နိုင်ရန် ပြန်လည်ရှင်းလင်းသင်ကြားပေးသည့် အသက် ၈၅ နှစ်ရှိ အိုင်ကလောင်ဓာတ်ဆရာကြီး ဆရာလှိုင် နှင့် ထပ်မံ ဆုံစည်းရလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မူလ ပုဂ္ဂလပညတ် ဓာတ်ကျမ်းကို ရေးသားကျမ်းပြု သွားသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ပုဇွန်တောင် ပေတောကုန်းရပ် မန္တလေးမှ ဓာတ်ဆရာကြီး ဆရာသန့်ဆိုသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဓာတ်ဆရာကြီး ဆရာသန့်သည် ပုဂ္ဂလပညတ်ကျမ်း ကို ရေးသားပြုစုသောအချိန်၌ နေ၊ လ၊ ဓာတ်ပညာဂိုဏ်းအဖွဲ့ ဓာတ်ဆရာကြီးများဖြစ်သော ဆရာဆောင်၊ နိုင်ငံကျော် စာရေး ဆရာကြီး ပီမိုးနင်း၏ဖခင် ဆရာဖြိုးတို့၏ အကူအညီ ပါရှိကြောင်းကို အဘ ဓာတ်ဆရာကြီး ဆရာလှိုင် မိန့်မြွက်၍ သိရှိရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပုဂ္ဂလပညတ် ဓာတ်ကျမ်းမှာ ဓာတ်ပညာအရာ၌ အဓိပ္ပာယ် အယူအကောက် မျက်စိလည်အောင်၊ စ မ ပညတ်နှင့်သော်လည်းကောင်း၊ သင်္ချာဂဏန်းနှင့်သော် လည်းကောင်း၊ နေ့ ပညတ်နှင့်သော်လည်းကောင်း သိုသိပ် ပိရိစွာ ပညာ၏လမ်းစကို လှစ်ဖော်ပြရေးသွားလေရာ တော်ရုံ ဉာဏ်ပါရမီနှင့် ရိပ်ဖမ်းမိနိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှလေသည်။ ရှေးက ပညာရှင်များ၏ ခြေရာစဉ်လိုက် အန္တရာယ်မဖြစ်ရန် ရည်စူး လျက် ပညာပိုင်းကို မြှုပ်ထား၍ ကြံဆနိုင်မှ ပေါ်နိုင်မည် ဖြစ်သော အခန်းများလည်း ပါ၏။ | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာအုပ်ကို မိမိတစ်ကိုယ်တည်း ထိုင်၍ ဖတ်ရှုခြင်း ထက် ထိုစာအုပ်ကို ကျေကျေလည်လည် ဖတ်ရှု နားလည် ပြီးစီးသူတစ်ဦးက နှုတ်ဖြင့် ပြန်လည် ရှင်းလင်းသင်ပြခြင်းက နားထောင်ရသူတွင် ပို၍ သဘောပေါက်လွယ်၊ နားလည် လွယ်နိုင်လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာအုပ် အချက်အလက်များကို နှီးနှောခြင်း၊ ဆွေးနွေး ခြင်း၊ အယူအဆ အတွေ့အမြင် တစ်ထိုင်တည်း ရှင်းလင်း သဘောပေါက်လွယ်ရန် အဘ ဓာတ်ဆရာကြီး ဆရာလှိုင်က အချိန်ပေး၍ လူသူပါးသည့် ကမာရွတ် လှည်းတန်း ခြံမြေထဲ တွင် ကျွန်မအား ရှင်းလင်းဟောပြော ပို့ချသင်ကြားပေးနေ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပထမ ကိုကြည်မွန်မှတစ်ဆင့် ဖတ်ရှုရသော ပုဂ္ဂလ ပညတ်ကျမ်းစာအုပ်ထဲတွင် ပထမကျော် ဆရာတစ်ဦးကပညာရှိများ မလေးစားသောကျမ်းဟု စာအုပ်အဆုံး စာ မျက်နှာ၌ ရေးသား မှတ်ချက်ချထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအကြောင်းကို အိုင်ကလောင် ဓာတ်ဆရာကြီးအား ပြောပြရာ မျက်ရည်များကျအောင်ပင် ရယ်မော၍ “ဒီပညာ က ရှုပ်ရှုပ်ရေးမှဟေ့၊ တဲ့တိုးရေးရင် ခက်မကုန်ဘူးလား”ဟု ပြောလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာ့ဓာတ်ပညာ ဆေးပညာကို လျှို့ဝှက်သည်ဟု အယူအဆ ရှိနေကြပါသည်။ အမှန်လည်း လျှို့ဝှက်ပါသည်။ သူတော်စင် ပညာရှင်တို့ လျှို့ဝှက်၍ ထားခဲ့ရခြင်းမှာ လူ အပေါင်းတို့ မတတ်မြောက်စေရန်၊ အကျိုးခံစားခွင့် မရှိစေ ရန် ကျဉ်းမြောင်းသော တစ်ကိုယ်ကောင်းစိတ်နှင့် လျှို့ဝှက် ရခြင်း မဟုတ်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤပညာ တတ်မြောက်ကြလျှင် ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုး၊ ရန်ဓာတ် မိတ်ဓာတ် နားလည် သိရှိနိုင်ပါသည်။ ဓာတ်ပညာ တတ်မြောက်သောသူသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ သစ္စာမရှိသူ၊လောဘကြီးသူ၊ ဤပညာဖြင့် စီးပွားရှာစားချင်သူ၊ ဤ ပညာဖြင့် သူတစ်ပါးအား အကျိုးစီးပွား ပျက်ပြားအောင် ပြုချင်သူဖြစ်ပါက အန္တရာယ် များမည်ဖြစ်၍ ပညာရှင်တို့ ဆင်ခြင်ကာ ပညာရှိလျှင် ယူလော့ဟု လျှို့ဝှက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ် သည်။ တဲ့တိုးရေးရင် ခက်မကုန်ဘူးလားဟု အမိန့်ရှိရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤပညာတတ်တိုင်းလည်း ပေါက်မြောက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ သီလ၊ သမာဓိ၊ သစ္စာရှိ၍ ဤဓာတ်ပညာဖြင့် စီးပွားမရှာကာ ဓာတ်ပညာဖြင့် မချမ်းသာချင်သော သူထံမှသာ ဤပညာသည် တည်မည်၊ မပျက်မည်၊ ပေါက်မြောက် မည်၊ ထက်မြက်မည် ဖြစ်ပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာအုပ်ထဲတွင်ပါသော လင်္ကာကဗျာများမှာ မူလ ကျမ်းရိုက်စဉ်က မှားယွင်းရိုက်နှိပ်ခဲ့သည်လား မသိ။ တချို့ နေရာများတွင် ကဗျာအစပ် မှားနေခြင်းကို တွေ့ရှိရသော် လည်း စာအုပ်မူအတိုင်းပင် ရိုက်သည်။ စာပြင် မစင်ကြယ် သော ပုံနှိပ်တိုက်၏ အမှားများကိုလည်း တွေ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပုဂ္ဂလပညတ် ကျမ်းစာအုပ်မှာ အလွန်တရာ ရှားပါး သောမူဖြစ်၍ အများအကျိုးပွားစေရန် ရည်စူးလျက် အိုင် ကလောင်ဓာတ်ဆရာကြီးက ရိုက်ခွင့်ပြုခြင်းသာ ဖြစ်လေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မမှာ ပုဂ္ဂလပညတ်ဓာတ်ကျမ်းကို အဘထံ၌ ဆည်းပူးသင်ကြားနေရင်း အများပြည်သူတို့၏ ကျန်းမာရေး အကျိုးစီးပွားအလို့ငှာ အဓိက စေတနာ ရှေးရှုလျက် ဤ ကျမ်း၏အဖွင့်ကို ရေးသားကာ စာအုပ်တစ်အုပ် ထုတ်ဝေ လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဘထံ၌ ပုဂ္ဂလပညတ် ဓာတ်ကျမ်းအဖွင့် သို့မဟုတ် ဋီကာစာအုပ်ရေးရန် ခွင့်ပန်ကြားသည့်အခါ အဘက ပုဂ္ဂလ ပညတ်ဓာတ်ကျမ်းကို အဖွင့်ရေးချင်လျှင် ဤပညာ၏ အခြေ အမြစ် မူလဖြစ်သော ပုဂ္ဂလပညတ်ကျမ်း၊ ဓာတုပစ္စယကျမ်း၊ ဓာတုသကျမ်းတို့ကို ပေါင်း၍ ပုဂ္ဂလပညတ် သုံးစောင်တွဲ ဟု ပထမထုတ်ဝေရိုက်နှိပ်ပြီးမှ ပုဂ္ဂလပညတ် သုံးစောင်တွဲ အဖွင့်ဟု စာအုပ်ရေးရန် မိန့်ကြားသဖြင့် အိုင်ကလောင် ဓာတ်ဆရာကြီး ဆရာလှိုင်၏ သြဝါဒအတိုင်း ပုဂ္ဂလ ပညတ်သုံးစောင်တွဲကို ရိုက်နှိပ်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤစာအုပ်ကို အဘ ဓာတ်ဆရာကြီး အမိန့်အတိုင်း တန်ဖိုး (၁၀ ကျပ်) ထားရပါသည်။ စာအုပ်ရောင်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ ပညာတန်ဖိုးထားတာဟု မိန့်ဆိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗမာ့ဓာတ်ပညာကို ဖော်ထုတ်သော ယခု ပုံနှိပ် ထုတ်ဝေလိုက်သည့် ပုဂ္ဂလပညတ် သုံးစောင်တွဲ စာအုပ်သည် နေ လ ဓာတ်ပညာ ဆေးဝါးဓာတ်စာ မှီဝဲနေသော ပရိသတ် က အလွန်ဆာလောင်လျက်ရှိသော စာအုပ်တစ်အုပ်ဖြစ် သည့်အတိုင်း ဓာတ်ပညာကို ယုံကြည်အားထားသူများအဖို့ ဖတ်ရှုလေ့လာ အားထုတ်ကြလျက် ဓာတ်ပညာကို အပတ် တကုတ် လေ့လာဆည်းပူး ဖတ်ရှုရသည်နှင့်အမျှ အကျိုး ကျေးဇူးပွားများနိုင်ကြပေလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်မျှော်လင့်ရ ပေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46533878448277,"sku":null,"price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_1487e74c-b612-48de-8a81-38857a0c5c56.jpg?v=1759730536"},{"product_id":"ဂျာနယ်ကျော်မမလေး-ပြည်သူ့ဆုတောင်းနှင့်အခြားစာများ","title":"ပြည်သူ့ဆုတောင်းနှင့်အခြားစာများ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြည်သူ့ဆုတောင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမာရွတ် လှည်းတန်းရှိ ခြံကလေးဆီက မြို့ထဲသို့ အပြန်လမ်း တွင် ခရီးကြုံသဖြင့် ရွှေတိဂုံဘုရားခြေရင်းတွင် ကားရပ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရားကြီးကို ပတ်ကာလှည့်ကာသာ သွားလာနေခဲ့သည်။ ဘုရား ကုန်းတော်ပေါ်သို့ မရောက်မိ။ ယနေ့ညနေခင်းမှ ကုန်းတော်ပေါ်တက် ကာ ဘုရားဖူးချင်စိတ် ပေါက်လာရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညနေခင်း ဘုရားလာသူများ ရှင်းနေသည်။ အေးအေးဆေးဆေး ဘုရားဖူးဦးမှပဲဟု ရည်ရွယ်ရင်းအတိုင်း ကုန်းတော်ပေါ်သို့ ဖြည်းဖြည်းနှေး နှေးကလေး တက်လာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မ၏ ဝဲယာရှိ ပန်းသည်တို့သည် ပန်းဝယ်သွားရန် ဆူညံစွာ အလုအယက် ဟစ်ခေါ်နေကြလေသည်။ ပန်းသည်တို့၏ အသံများမှာ တစ်နေ့လုံး အော်ရဟစ်ရသည့် အသံမပေါက်။ လူမလာ၍ ခြောက်ကပ် နေရာတွင် လူမြင်မှ ခုမှ ဝဝအော်ကြ အာကြသည့် အသံမျိုး၊ တက်ကြွ သွက်ညံလှသည်။ “ပန်းဝယ်ပါဦးရှင်”'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝင်ပါဦးရှင်”ဆိုသော မစဲနိုင်သည့် အသံဗလံများ စီညံပြည့်လွှမ်းကာ အဆက်မပြတ် ကြားနေရလျက် ပန်း ဝယ်ရန် အာရုံမရောက်မိဘဲ ကျွန်မနှင့် ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် တက်လာကြ သော မြေးအဘွားနှစ်ယောက်ကိုသာလျှင် အာရုံပြုတက်လာခဲ့သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိုမင်းမစွမ်းအရွယ် အဘွားအို၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ဟောင်းနွမ်း သော အဝတ်အထည်များ ဖုံးအုပ်ထားခြင်းဖြင့် ဆင်းရဲတွင်းနက်ပုံ ပေါက် ၏။ မျက်နှာသုတ်ပဝါလား၊ စောင်လား မဖော်ပြနိုင်အောင် ညစ်မည်းနေသော အဝတ်တစ်ခုကို ခေါင်းပေါ်၌ တင်ထားသည်။ ဂျပန်ခေတ်၌ ဝတ်ကြရသော ဗမာရက်ချည်ကြမ်း ထူထူကျဲကျဲ ထဘီတွင် ဖုန်ကွက် ကြေကွက်များ ဗရဗျစ်နှင့် ဘုတ်ပွပွကြီး ဝတ်ထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ဖျား၊ ကုပ်နားတစ်ဝိုက် ကြေးသီးနေသော ပင်နီအင်္ကျီမှာ ပိန်သေးသော ကိုယ်လုံးနှင့်လည်း မတော်၊ မြင့်မားသော အရပ်အမောင်း နှင့်လည်း မတန်၊ ပွကာ တိုတက်နေလျက် လက်သုံးလုံးခန့် နောက်ကျော ပေါ်နေပေ၏။ အောက်ခံမရှိဘဲ ပေါ်နေသော ကျောသားမှာ ညိုမည်း တွန့်ရှုံ့ လျက် ပပ်ကြားအက်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသွင်အားဖြင့် မရှိရှားပါးပုံ ပေါ်သလောက် တစ်နေရာတွင် စု၍ ပေါများ ပိုလျှံနေသော အခြင်းအရာမှာ ခေါင်းနောက်တွင် ထုံးရစ် ထားသော ဧရာမ ဆံထုံးကြီးဖြစ်၍ ဆံပင်ကောင်းကြောင်း ထင်ရှားနေ ၏။ ခေါင်းကို သပ်ရပ်စွာပင် ပြီးထုံးလာသည်။ ဆံထုံးကို အခွေလိုက် အခွေလိုက် ပတ်ရစ်ထားသော ဆံခွေလိပ်ကြီးမှာ ကွက်တိကွက်ကျား ဖြူနက်နေသည်။ အဘွားအိုမှာ အထူးသဖြင့် အားအင်ဆုတ်ယုတ်နေပုံရှိ ကာ မောဟိုက်စွာဖြင့် တုံ့နှေးတုံ့နှေး တက်နေရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မမှာ အဘွားကြီး၏ နောက်မှ လှေကားထစ် နှစ်ထစ်ခြား လောက် ကပ်လျက် တဖြည်းဖြည်း လှမ်းတက်နေသော အဘွားကြီး၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်လိုက်၊ လက်တွဲဆွဲထားသော ကလေးမလေးကို ကြည့်လိုက်ဖြင့် ပန်းဝယ်ရန်ပင် မေ့နေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကလေးမလေး၏ အရွယ်ကို ၆ နှစ်၊ ၇ နှစ်ဟုသာ ခန့်မှန်းရ သည်။ သည်ထက် ကြီးလျှင်လည်း ကြီးမည်၊ သည်ထက် ငယ်လျှင်လည်း ငယ်ပေမည်။ ပိန်ညှက်ညှက်နှင့် မနိမ့်မမြင့် အရပ်အမောင်း ရှိ သည်။ ဂါဝန်အင်္ကျီလေး ဝတ်ထား၍သာ မိန်းကလေးနှင့် တူကာ ခေါင်း မှာ ခေါင်းတုံးဆံတောက်ညှပ်လျက် ဗိုလ်ကေခွဲထားလေသည်။ ဂါဝန် အကျီလေး၏ အထက်ပိုင်းမှာ အပြာရောင် ပြောင်ပိတ်စ တစ်စဖြစ်လျက် အောက်ပိုင်းမှာ အနီရောင် ပြောင်ပိတ်စ တစ်မျိုးဖြင့် စပ်ချုပ် ဝတ်ထား၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဘွားအိုက လက်ဆွဲတက်နေခြင်းကို မကြိုက်ဟန် တစ်ချက် တစ်ချက် အဘွားအိုလက်မှ လွတ်လိုလွတ်ငြား ရုန်းရင်း လှမ်းတက်နေ ၏။ အဘွားအိုသည် မရုန်းနိုင်အောင် မြဲမြဲဆုပ်ထားလျက် မြည်တွန် တောက်တီးလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တယ်လေ.. ခက်လိုက်တာ ဖြည်းဖြည်းတဲ့” “ဘာမှတ်လို့လဲ၊ နင့်ကို ဖမ်းသွားကြလိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ မောသံကြီးဖြင့် ငေါက်ငမ်းပြောရင်း လက်ကလေးကို ဆောင့်ဆွဲထားလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကလေးမလေးမှာ တုံ့နှေးနှေး တက်နေရခြင်းကြောင့် စိတ်မရှည် ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ အဘွားအိုနှင့် ယှဉ်တူမတက်ဘဲ တစ်ထစ်ကျော် ရောက် သာသွားသည်။ အဘွားအိုမှာ ကလေးမလေး၏ လက်ကို မလွတ်အောင် လှမ်းဆွဲဆုပ်ရကာ မီအောင်လည်း ကြိုးစားပမ်းစား လိုက်တက်နေရ သည်။ ကလေးမလေးသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ပန်းဝယ်ရန် တစာစာ ဖိတ်ခေါ်နေကြသော ပန်းသည်များဘက်သို့ တစ်ချက်မှ လှည့်မကြည့် ချေ။ သူ တက်ရမည့် အမြင့်ကြီးသို့သာ မော့ကြည့်တက်ရင်း တက်နေရာ မှ ရပ်တန့်လိုက်ကာ အဘွားအိုဘက်သို့ လှည့်လျက် သူ့လက်ကလေး လွတ်ရန် အတင်းရုန်းပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခက်လိုက်တာနော်၊ ဟဲ.. ကောင်းကောင်းသွားစမ်း”ဤအသံ ဖြင့် အဘွားအိုက ငေါက်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မမှာ ကျွန်မဘက်သို့ လှည့်ထားသော ကလေးမလေး၏ သနရုပ်ပ မျက်နှာကလေးကို ငေးကြည့်မိသည်။ အသားညိုချောလေး ဖြစ်၏။ အံကြိတ်လျက် ရုန်းနေခိုက် ခက်ထန်တင်းမာနေသော မျက်နှာ မှာ အရွယ်နှင့်မမျှ စိတ်ကြီး ထင်ရှားပေါ်လွင်လှသည်။ သူ၏ မကျေနပ် ချက်ကို ဖော်ပြနေသော သူ့မျက်လုံးမှာ ထွင်းဖောက်သွားမလောက် အဘွားအိုအား စိန်းစိန်းကြီးကြည့်လျက် ဒေါသအရောင်မှာ ပြောင်တောက်နေသည်။ သူ့နားက ဖြတ်တက်သွားသော ကျွန်မမျက်နှာကို ထိုမျက်လုံးဖြင့်ပင် စေ့စေ့ကြည့်လိုက်သေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မမှာ သူတို့ မြေးအဘွားကို ကျော်တက်လာရသော်လည်း လမ်းခုလတ်၌ ရုန်းကန်ရပ်နေသော ကလေးလေးကို ပြန်လှည့်ကြည့်ရင်း လှည့်ကြည့်လှည့်ကြည့်နှင့် တက်လာရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မမလေးရေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပန်းဆိုင် တစ်ဆိုင်ထဲရှိ ခုံတန်းလျားပေါ်၌ ထိုင်နေကြသော ကျွန်မ ၏ ငယ်ပေါင်း ချစ်ဖော်ချစ်ဖက်များကို မမျှော်လင့်ဘဲ ပက်ပင်း သွား တွေ့ရသည်။ အေးတို့ သန်းတို့ ညီအစ်မနှင့် ကွဲကွာနေသည်မှာ ဆယ် နှစ်ခန့် ရှိရော့မည်။ တခြားနေရာမျိုးသာ တွေ့လျှင် သူတို့ ညီအစ်မကို ဝမ်းသာအားရ တစ်အားပြေးဖက်လိုက်မိပေမည်။ ယခုသော် မြင်ရတွေ့ရ ၍ ဝမ်းသာရွှင်လန်းသွားသော မျက်နှာသာလျှင်ဖြစ်ကာ သူတို့အနားသို့ ပြေးမသွားနိုင်၊ အဘွားအိုလက်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့၍ ကျွန်မ ဘေးမှ လွတ် ကာ တစ်အားကျုံးပြေးတက်သွားသော ကလေးမလေးကို ရင်တဖိုဖိုဖြင့် လှမ်းမျှော်ငိုင်ကြည့်နေမိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စောင်းတန်း အုတ်လှေကားကြီး မျက်စိတစ်ဆုံး တစ်ချက်မှ မနား လိုက်ဘဲ ကျစ်မာတောင့်တင်းနေသော သူ၏ ခြေသလုံးလေးကို အသုံးပြု ကာ ကဆုန်ပေါက် ဒုန်းရိုက်တက်သွားပုံမှာ အံ့သြစရာပင်။ နောက်က သံကုန်ဟစ်လျက် တဟဲ ဟဲဟဲ အော်တက်လာသော အဘွားအို၏ခြေလှမ်းမှာ ကျွန်မပန်းဆိုင်ထဲသို့ မဝင်မီပင် သူ့မြေးကလေးကို မျက် ခြည်ပြတ်ရပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မမှာ ဘာဖြစ်မှန်းမသိ ရင်ထဲ တစ်မျိုးတစ်မည်ကြီး ဖြစ်သွား လျက် ပန်းဆိုင်ထဲဝင်လာကာ ညီအစ်မကို လှမ်းဖက်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကလေးလေးရယ်၊ အဘွားကြီး လက်က လွတ်သွားတယ်။ ပြေး တက်သွားတာပဲ။ အဘွားကြီးတော့ မီမှာ မဟုတ်ပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညီအစ်မကို သည်စကား အရင်ပြောပြီးမှ အားရပါးရ နှုတ်ဆက် စကား ပြောရတော့သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပန်းဆိုင်ထဲတွင် အေးတို့ သန်းတို့နှင့် စကားပြောနေသည်မှာ နာရီဝက်ခန့်လောက် အချိန်ကုန်သွားသည်။ ပန်းဆိုင်ထဲမှ ထွက်ကြသည့် အခါ သူတို့က ဘုရားဖူးပြီး၍ အောက်သို့ ဆင်းသည်။ ကျွန်မက ပန်း စည်းကိုင်လျက် အပေါ်သို့ တက်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရားရင်ပြင်တော်ပေါ်သို့ ရောက်သည်အထိ ကလေးမလေး မြေးအဘွားကို အာရုံပျောက်ကာ အေးနှင့်သန်းအကြောင်းသာ စဉ်းစား တွေးတောလာသည်။ ဆယ်နှစ်အတွင်း သူတို့ ညီအစ်မသည် တစ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယောက်နှင့် တစ်ယောက် လင်ညီအစ်မလည်း တော်လိုက်ကြ၏။ အေးက အိမ်ထောင်ပျက်၍ နောက်အိမ်ထောင်ဆက်သည့်အခါ အဒေါ်နှင့် တူမ တော်နေကြပြန်သည်။ အေးနှင့် နောက်ထပ် လက်ထပ်ရသော အေးတို့ သန်းတို့ ယောက်ျားဘက်က ဦးလေးမှ ပါလာသော သားနှင့် သန်း၏ သမီးလေး လိုက်ပြေးကြ၍ ပြန်ခေါ်ပြီး လက်ထပ်ပေးရန်အတွက် ရန်ကုန် တွင် ခန်းဝင်ပစ္စည်းများ လာဝယ်ကြရာ ညီအစ်မချင်း အဒေါ်တူမဘဝမှ ခမည်းခမက် တော်ရတော့ဦးတော့မလိုလို။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူ့ဘုံကြီးတွင် ဖြစ်ပျက်ဆုံတွေ့ ကျင်လည်နေကြသော ဘဝ ဇာတ်ခုံကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းများကို မြင်မိမောလျက် ငြီးငွေ့သော သံဝေဂစိတ်ကလေး တဒင်္ဂဖြစ်ပေါ်လာသည်ပင်လျှင် တစ်မျိုးတစ်ဖုံ စိတ်ပျော့ ပျောင်းသွားလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူသူရှင်းသောနေရာ ရွေးရှာကာ ချောင်ကျကျမှနေ၍ ဘုရား ကြည်ညို နေချင်သောစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကိလေသာကို ခုတ်ဖြတ် ပယ်ရှားသွားနိုင်သော ဘုရားရှင်၏ ဂုဏ်တော်ကို အောက်မေ့ကြည်ညို ရမည့် နေရာသည် လွတ်လပ်ဆိတ်ငြိမ်သော နေရာမျိုး ဖြစ်စေချင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရားကြီးကို လက်ယာရစ်ပတ်လာရင်း လူသူရှင်းပြီး ဘုရားနှင့် ခပ်လှမ်းလှမ်းဖြစ်မည့်နေရာကို ရှာလေရာ ခေါင်းလောင်းကြီးထားရာ နေရာတစ်ဝိုက်၌ လူသူရှင်းနေလေ၏။ ထိုနေရာနှင့် နီးသော ဂြိုဟ်တိုင်အောက်ရှိ ပန်းအိုးထဲတွင် ပဒုမ္မာကြာပန်းများ သွားထိုးစိုက်လိုက်ကာ ဘုရားနှင့် တည့်နေသည့် ထောင့်ကျကျ၊ ချောင်ကျကျ နေရာ၌ ထိုင်ချ လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးမချမီ စေတီကြီးကို မော့၍ ကြည့်လိုက်သည်။ အဆုပ်လိုက် အုပ်ဖွဲ့ လျက် ပိတ်ဆီးနေသော တိမ်ဖြူတိမ်အုပ်နောက်မှ ပြာလဲ့လဲ့ ခံ ထားသော ကောင်းကင်တစ်ခွင်ဆီသို့ လွင့်နေလေသော ဘုရားငှက်မြတ် နားမှာ ချိုဖျော့သော နေရောင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ကာ လက်လက်ပပ တောက် ကြူးနေပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြောက်ဆီမှ ဝေ့လာသော ဆောင်းလေနုမှာ မထိတထိ ဆော့ပါး ကစားနေရာ အေးအေးမြမြ ရှိလှသည်။ ကြေးစည်ထုသံ၊ ဘုရားရှိခိုးသံ များ ကြားသာ ကြားရ၏။ ဘယ်ဆီကမှန်း မမြင်ရ၊ ကျွန်မနေရာတွင် ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းသာလျှင် ရှိကာ ဆိတ်ငြိမ်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးသုံးကြိမ်ချပြီး ကိုယ်ကို မတ်ကာ မျက်စိများ မှိတ်လျက် ဘုရား သာလျှင် အာရုံပြုထားသည့် တစ်ချောင်းတည်းသော စိတ်ဖြင့် စိတ်ထဲက ငါးပါးသီလ ခံယူရွတ်ဆို ရှိခိုးမိလေသည်။ ငါးပါးသီလခံနေခိုက် နှာခေါင်း ထဲတွင် ညှီစို့စို့ အနံ့တစ်နံ့ ထောင်းခနဲ ရောက်လာသည်နှင့်အတူအရာဝတ္ထုတစ်ခုသည် မရှေးမနှောင်း ကျွန်မမျက်နှာနှင့် နီးနီးကပ်ကပ် လာကွယ် ကပ်လိုက်သလိုပင် စိတ်ထဲက ထင်လိုက်ရသည်။ ကျွန်မသည် ဆတ်ခနဲ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ ကြက်သေကြီး သေသွားကာ နဖူးပေါ် တွင် ယှက်မိုးလျက် ရှိခိုးဦးတင်ထားသော လက်များမှာ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေ၏။ အုတ်လှေကားကြီးကို ဒုန်းစိုင်းတက်ပြေးသွားသော ကလေးမလေးသည် ကျွန်မ မျက်နှာကို မိုးလျက် စိန်းစိန်းစားစား စိုက် ကပ်ကြည့်နေ၏။ မျက်တောင်လည်း မခတ်၊ မျက်နှာမှာ ရဲတင်းလှသည်။ ဘုရားရှိခိုးနေရာတွင် လူနားထိလုမတတ် လာကပ်ရပ်လျက် ရှေ့တည့် တည့်မှ ပိတ်ဆို့စိုက်ကြည့်နေသော ကလေးမလေးကို ဘယ်လို ကလေးမ လေးများပါလိမ့်ဟု ပထမဦးဆုံး အံ့ဩသွားလျက် ကြက်သေသေသွားမိ သည်။ ထို့နောက် နေရာမရွေ့ ကြည့်မြဲတိုင်းပင် စိန်းစိန်းကြီး ကြည့် လျက်၊ ရှေ့ဆက်၍လည်း ကြည့်နေဦးမည့် ပုံပမာမှာ ရုတ်တရက် စိတ်ထဲ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အံ့ဩလှစွာပင် “ဟဲ့... ကလေး မင်း အဘွားကော ဖယ်လေ” ဟု ပြောပြောဆိုဆို သူ့ပခုံးကို လှမ်းကိုင်လိုက်ရာ သူ့အသား မထိမီ သူက ကျွန်မ လက်ကို ဦးအောင် ပုတ်ရိုက်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မ၏ ကိုယ်မှာ နောက်သို့ ယိုင်သွားကာ သူ့မျက်နှာလေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တစ်ဝိုက် သူ့အဘွားကို ကျီးကန်းတောင်းမှောက် ရှာကြည့်လိုက်သည်။ အဘွားအို၏ အရိပ် အယောင်ကိုပင် မမြင်ရ၊ သူ ဘယ်ကပေါ်လာ၍ ဘယ်လိုကြောင့် ရှေ့ကလာရပ်ကြည့်နေမှန်းလည်း မသိ၊ ဖယ်ခိုင်း၍လည်း မရ၊ ရဲရဲတင်းတင်း ရှိလှသော အသွင်တွင် ရိုင်းစိုင်းခြင်းပါ ရောဖက်လျက် သူ့အသားအထိ မခံ၊ ခက်ထန်ပုံပြလိုက်ခြင်းမှာ ကျွန်မအဖို့ ထူးထူးဆန်းဆန်းကြီး ကြုံ နေရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟဲ့... ကလေး၊ ပြောစမ်း။ မင်းအဘွားရော”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မက နှစ်ခါ ထပ်မေးသည်။ အဖြေမပေး၊ ခက်ထန်လျက် တင်းနေသော မျက်နှာထားသာ လျော့သွားကာ အရုပ်လိုပင် ကျွန်မအား စိုက်ကြည့်မြဲ ကြည့်နေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြောလေ၊ မင်း အဘွားရော” ဟု သုံးခါမေးမှ သူ့ခေါင်းလေးကို တောင်မြောက် လှည့်ယမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျွန်မကို ပြန်ကြည့်ရင်း “မသိဘူး” ဟု ခပ်ဆတ်ဆတ်ပင် ပြောလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မမှာ အဘွားကြီးနှင့် ကလေးမလေး ကွဲနေကြမှန်းကို အကဲ ခတ်မိသည်။ အဘွားကြီးတော့ သူ့မြေးကို လိုက်ရှာနေမှာပဲဟု ပူပန်လိုက် သည်။ သူ့ကိုခေါ်ပြီး အဘွားအိုကို လိုက်ရှာပေးမှပဲ ဖြစ်မည်ဟု စိတ်အိုက် အိုက်ဖြင့် နေရာမှ ထရပ်လိုက်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လာ... ကလေး၊ အဘွားဆီ သွားမယ်နော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကလေး၏ ပုံပန်းခက်ထန်လွန်း၍ ချော့မော့လျက် ချိုသာစွာ ပြောရကာ သူ့လက်ကလေးကို လှမ်းဆွဲသည့်အခါ အဆွဲမခံနောက်သို့ လှမ်းဆုတ်သွားလျက် ကျွန်မ ခြေရင်းသို့ လက်ညှိုးထိုးပြနေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြေပေါ်၌ ချထားသော ကျွန်မ လက်ကိုင်အိတ်ကို လက်ညှိုးထိုး ပြနေခြင်းဖြစ်၍ သူ့မျက်စိ စူးရှပုံကို သဘောကျသွားမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မက ပြုံးလျက် “အေးအေး” ဟု ပြောကာ ကုန်းကောက်ယူ လိုက်ပြီးနောက် “လာ သွားစို့” ဟု ပြောရင်း သူ့လက်ကလေးကို လှမ်း ဆွဲလိုက်မိပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့လက်ကို ဆွဲကိုင်မှာ နည်းနည်းမှ မကြိုက်တာ ပြလျက် လက် ရုပ်သွားကာ ကျွန်မနှင့်အတူ လိုက်မည့်ပုံတော့ ပြနေ၏။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585247797397,"sku":"","price":1620.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_d077c8f1-b8bd-421a-8880-8928133658eb.jpg?v=1730220798"},{"product_id":"ခင်မေကြည်စိတ်ပညာ-ပျော်ရွှင်မှုရဲ့အတွင်းသား","title":"ပျော်ရွှင်မှုရဲ့အတွင်းသား","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိတ်ဆက်စကား\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစက်တင်ဘာ ၁၁၊ ၂၀၁၃ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမနက် ၁၀း၄၅ နာရီ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eThe commodore\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟိုတယ်၊ နက်ရှ်ဗီလီ၊ တန်နက်ဆီပြည် နယ်။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်ဟာ နက်ရှ်ဗီလီမြို့လယ်က The commodore ဟိုတယ်မှာ လူကိုးယောက်နဲ့အတူ ရှိနေခဲ့ပါ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်ဟာ သမိုင်းဝင် Commodore ဟိုတယ် ရဲ့ မဟော်ဂနီပင်တွေ စီတန်းစိုက်ပျိုးထားတဲ့ ဘုတ်အဖွဲ့ အစည်းအဝေးခန်းထဲမှာ အထက်ပါ လူ ကိုးယောက်နဲ့အတူ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးမှုတစ်ခုကို လုပ်နေခဲ့တာ ဖြစ် ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုးယောက်သော လူတွေက သူတို့ ဘဝတွေ အတွက် ဘုရားသခင်ရဲ့ အလိုဆန္ဒကို ရှာဖွေခြင်းနဲ့ ပတ် သက်ပြီး အပြင်းအထန် အလေးအနက်ထား ဆွေးနွေးကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်ကတော့ ဘဝရည်မှန်းချက်တွေနဲ့ ပတ် သက်ပြီး လွယ်ကူချောမွေ့အောင် ဘုရားသခင်ရဲ့ အလိုတော်အတိုင်း ဘာတွေလုပ်ရမယ် ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ၁၅ မိနစ်ကြာ ဆွေးနွေးလိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုစဉ်ခဏမှာပဲ ဖဘုရားသခင်နဲ့ သားတော် သခင် ယေရှုအကြားမှာရှိတဲ့ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် (Holy spirit) က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲက တစ်စုံတစ်ခုကို (ဒေါင်းလုတ်ဒ်) download လုပ်နေတယ်လို့ ခံစားမိလိုက် တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်ဇာတ်လမ်းကို နောက်ကြောင်းပြန် စဉ်း စားမယ်ဆိုရင် ပြီးခဲ့တဲ့ နွေရာသီကာလ တစ်လျှောက်လုံး ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း “ပေါလ်မက်ဂျင်းနစ် နဲ့ ကျွန်တော် ဟာ တစ်သက်တာ ဝမ်းသာပျော်ရွှင် ကျေနပ်မှုတွေရစေ မယ့် အတွေးအမြင်၊ သဘောထားတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆွေး နွေးမှုတွေ အပြင်းအထန် လုပ်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပေါလ်ဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ မိတ်ဆွေလည်း ဖြစ်၊ ကျွန်တော့်ကို ပညာရပ်ဆိုင်ရာ တစ်ခုအတွက် လေ့ကျင့် သင်ကြားပေးတဲ့ နည်းပြဆရာ တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ပါ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ရှိအချိန် မှာ ပေါလ်ဟာ 'Halftime Institute' မှာ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ အထောက်အကူပြုပေးသူ တစ် ယောက်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်လျက် ရှိပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်ရဲ့ နည်းပြဆရာလည်းဖြစ်၊ ဈေးကွက် ရှာဖွေရေးနှင့် အရောင်းမြှင့်တင်ရေး ဌာနရဲ့ အကြီးအကဲလည်းဖြစ်တဲ့ ပေါလ်ဟာ ကျွန်တော်နဲ့အတူ လက်တွဲပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယောက်ျား မိန်းမဆိုသော လူသားတိုင်းအတွက် ဘဝ ရည်မှန်းချက်တွေကို ဘုရားသခင်ရဲ့ အလိုတော်အတိုင်း ပြည့်ဝအောင် ဘယ်လို ဖြည့်စွမ်းရမယ် ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက် ပြီး ကိုယ်တိုင် လေ့လာမှုတွေကို အများသိအောင် မျှဝေပေး ခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူတွေဟာ အများအားဖြင့် ကိုယ်ကျိုးစွန့် အနစ်နာ ခံ ပေးဆပ်ရမယ့် ကိစ္စတွေအတွက် အားနည်းတတ်တာ တွေ့ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်က ဘဝတစ်သက်တာ ဝမ်းသာပျော်ရွှင် ကျေနပ် မှုတွေ ရစေချင်တယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီး ဘဝင်မြင့်ခြင်းတွေ၊ မာန်မာနထားရှိခြင်းတွေ မိမိထက် နိမ့် ကျသူတွေအပေါ် အထက်စီးက မောက်မာစွာ ဆက်ဆံခြင်း တွေကို အတတ်နိုင်ဆုံး လျှော့ချပြီး ကိုယ်ချင်းစာစိတ် မွေး မြူပေးပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်၊ အတ္တကြီးချင်းတွေကို လျှော့ ချပြီး အများကောင်းကျိုးအတွက် ပေးဆပ်နိုင်အောင် ကြိုး စားပေးပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်က အထက်ပါ ပြုမူဆောင်ရွက်မှုတွေကို အနည်း ငယ်မျှတောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ဘဝတစ်သက်တာအတွင်း စိတ်ပျော်ရွှင်ကျေနပ်မှုတွေ ရရှိနိုင်တဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေ ပျောက်ဆုံးနေမှာဖြစ်ပြီး ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားလို့ အောင်မြင်မှုတွေ ရနေသည်ဖြစ်စေ စိတ်၏ ပျော်ရွှင်ကျေနပ် မှုကိုတော့ ဘယ်တော့မှ မရနိုင်တာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လေ့လာတွေ့ရှိမှုတွေအရ လောကလူသားတွေ အကြားမှာ မေတ္တာလိုအပ်သူဟာ မိမိဘက်က ဦးစွာ မေတ္တာ ပေးရမှာဖြစ်ပြီး သူတစ်ပါးထံမှ စေတနာ၊ သနားကရုဏာ တွေကို လိုလားတယ်ဆိုရင်လည်း မိမိဘက်က စေတနာကောင်းနဲ့ သနားကြင်နာ ကရုဏာပွားခြင်းတွေ ဦးစွာ ပေး စွမ်းဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်က ဘဝတစ်သက်တာ ဝမ်းသာပျော်ရွှင် ကျေနပ် မှုတွေ ရယူချင်တယ် ဆိုရင်လည်း သင့်ဘက်က အခြား လူတွေ ဝမ်းသာပျော်ရွှင် စိတ်ချမ်းသာပြီး ကျေနပ်မှုတွေ ရရှိအောင် ဖြည့်စွမ်းပေးရပါမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မိမိဘက်က စတင်ပေးစွမ်းမှု တစ်စုံတစ်ရာ မလုပ် နိုင်သေးသမျှ မိမိဘက်ကို ဘယ်လိုကောင်းသော အရာတွေ မှ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို ဦးစွာနားလည် ထားမယ်ဆိုရင် မိမိဘက်က ဘာတွေ ဦးစွာ လုပ်ဆောင်ရ မယ် ဆိုတာကို နားလည်လာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူအများစုရဲ့ စိတ်ပျော်ရွှင်ကျေနပ်မှုမရခြင်းနဲ့ ပတ် သက်ပြီး အထူးတလည် ရှင်းပြပြောဆိုပေးနိုင်ဖို့ ကျွန်တော် နဲ့ ပေါလ်က Commodore ဟိုတယ်မှာရှိနေစဉ်အတွင်း ပုံစံငယ် ကြိုတင်စီစဉ်မှုတွေ လုပ်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤစာအုပ်မှာ ဘဝတစ်သက်တာ ဝမ်းသာပျော်ရွှင် ကျေနပ်မှုတွေရရှိစေဖို့ ဘယ်လိုပြုမူ ဆောင်ရွက်ရမယ် ဆိုတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ပြည့်စုံစွာ ထည့်သွင်းဖော်ပြပေးထား ပါတယ်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585498112149,"sku":"","price":3800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_205b8f33-bfd8-42d8-830b-79e82cee8859.jpg?v=1730223820"},{"product_id":"ခင်မျိုးချစ်-ကမ္ဘာကျော်ကြားစာနှင့်စကား","title":"ကမ္ဘာကျော်ကြားစာနှင့်စကား","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလွတ်လပ်မှု \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂျော့ဝါးနတ်ရှောအသံလွှင့်ဟောပြောချက် \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စာရေးဆရာကြီး ဂျော့ဗားနတ်ရှောသည် လွန်ခဲ့သည့် အနှစ် ၅၀ လောက်ကစ၍ ကမ္ဘာ့စာကြည့် ပရိသတ်တို့အား နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားစရာ များကို ဖော်ထုတ်ပေးခဲ့သည်။ သူ၏ ဟာသဉာဏ်ကွန့်မြူးထားသော အငြင်းအခုံ ပေါ်စရာအချက်များပါသည့် ပြဇာတ်ထူးများကိုလည်း ကမ္ဘာ ကြီး၏ တစ်ဝက်ခန့်မျှသော ဒေသများတွင် ရုံတင် ကပြဖတ်ရှုခဲ့ကြရလေ ပြီ။ အသက် ရှစ်ဆယ်ကျော်အထိ အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ် အဖြစ် အပျက်မှန်သမျှကို အတိအကျ အတိုက်အခံ ဝေဖန်ခံသူ ဖြစ်၏။ ယခုဖော်ပြ မည့် အသံလွှင့်ဟောပြောချက်မှာ ဗားနတ်ရှော၏ ဘယ်အခါမှ မပြောင်းခဲ့သော ကိုယ်ပိုင်အာဘော်အစစ်ဖြစ်၍ သူ့စကားများကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် စဉ်းစားစရာ စောဒကတက်စရာများ ပေါ်ပေါက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           (စာရေးဆရာကြီး ဂျော့ဗားနတ်ရှော၏ ၁၉၃၅ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁၇ ရက်နေ့က အသံလွှင့် ပြောဆိုချက်ဖြစ်သည်။ ဂ္ဂသမားကြီးဟု ကမ္ဘာတွင်ကျော်ကြားသော ပညာရှိကြီး ဖြစ်သည်။ သူ့စကားလုံး အာဝဇ္ဇန်းများမှာ သူမတူအောင် ပြောင်ရွှန်းလှပေသည်။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သောတရှင် မင်းမိန်းမ မင်းယောက်ျားများ ခင်ဗျား။ ဒီညဉ့်အဖို့မှာ ဖြင့် အများပြောနေကျ ဖြစ်ပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ လွတ်လပ်မှု အကြောင်းကို ပြောဖို့ ကျုပ်မှာ အချိန်မရှိပါဘူး။ လိုရင်းကို တိုက်ရိုက်ပြောရရင် တကယ် လွတ်လပ်ရေးရတဲ့ လူဆိုတာ ဘယ်လိုလူမျိုးကို ခေါ်ပါသလဲ။ အမှန်မှာတော့ အချိန်ကာလ နေရာမရွေး ကိုယ်ထင်တာကိုယ်လုပ်နိုင်တဲ့လူ ဘာမှ မလုပ်ချင်ရင်လည်း မလုပ်ဘဲ နေနိုင်တဲ့လူကို တကယ်လွတ်လပ်တဲ့ လူလို့ ခေါ်ရမှာပါပဲ။ သို့သော် အဲဒီလူမျိုး ဘယ်မှာမှ မရှိပါဘူး။ ရှိလည်း မရှိနိုင် ပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်တို့တစ်တွေမှာ ကြိုက်သည်ဖြစ်စေ မကြိုက် သည်ဖြစ်စေ၊ ကျုပ်တို့ တစ်သက်တာလုံးရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံအချိန်ကို အိပ်ပစ် ရမယ်။ ရေချိုးမယ်၊ အဝတ်ဝတ်လိုက် ချွတ်လိုက်လည်း လုပ်ရဦးမယ်။ တစ်နာရီ နှစ်နာရီလောက် စားရသောက်ရဦးမယ်။ တစ်နေရာက တစ်နေရာ သွားဖို့လည်း အချိန်ယူရမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျုပ်တို့ဟာ ကျေးကျွန်ပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင်ရှိတဲ့ ရှင် ဘုရင်ကြီးပဲဖြစ်ဖြစ် သို့တည်းမဟုတ် ကျွန်ရယ်လို့ မရှိနိုင်ဘဲ ကိုယ့်ဇနီးကိုပဲ စေခိုင်းနေရတဲ့ ဆင်းရဲသားပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်နေ့တစ်နေ့မှာ အချိန်တစ်ဝက် လောက်ဟာ မလွန်ဆန်နိုင်တဲ့ ဓမ္မတာသဘာဝကိစ္စတွေရဲ့ ကျွန်ဖြစ် နေရပါ တယ်။ ဇနီးမယား သက်လယ်များမှာ ဆိုရင်လည်း ကမ္ဘာကြီးရဲ့ လူဦးရေ တည်တံ့မှုအတွက် ကလေးမွေးရတဲ့ အလုပ်ဝန်ထုပ်ကြီးကို အပို ထမ်း ဆောင်ရသေးတယ်။ ဒီလို သဘာဝကပေးတဲ့ ဓမ္မတာတာဝန်တွေကို ရှောင်လို့ မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတာဝန်တွေနှင့် တွဲပါလာတဲ့ အခြားအလုပ် ပိုတွေက ရှိသေးတယ်။ အဲဒီအလုပ်မျိုးတွေက အချောင်ခိုလို့ရတယ်။ ကျုပ် တို့ဟာ အစားစားရမှ နေနိုင်မယ်ဆိုတော့ အစားရှာဖို့ လိုလာတယ်။ အိပ်ရမှ ဖြစ်မယ်ဆိုတော့ အိပ်ရာအိပ်ခင်းရှိမှ ဖြစ်ပြန်တယ်။ လမ်းပေါ်ထွက်လျှောက်ရဦးမယ်ဆိုတော့ ကျုပ်တို့ရဲ့ ဗလာချည်းစည်းကိုယ်ခန္ဓာကို ဖုံးလွှမ်း ဖို့ အဝတ်အထည် လိုပြန်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သည်တော့ အစားအသောက် အိမ်၊ အဝတ်အထည်ဆိုတာ လူ့ လက်နှင့် လုပ်လို့လည်းရတာပဲ။ သူများလုပ်ပြီးသားကို အသာလေး အချောင်ခိုးယူလည်း ဖြစ်တာပဲ။ ဥပမာ ပျားရည်လိုချင်ရင် ပျားတွေ ပင်ပန်းခံပြီး စုဆောင်းထားတာကို အရန်သင့်ကလေး သွားခိုးယူလို့ ရတာ ပဲ။ တစ်နေရာက တစ်နေရာကို သွားဖို့ ကိုယ့်ခြေထောက်နှင့် သွားရမှာ ပျင်းရင် မြင်းကို ကျွန်လုပ်ခိုင်းနိုင်တာပဲ၊ အဲဒီလို ပျားတွေ မြင်းတွေအပေါ် မှာ အနိုင်ကျင့်တာမျိုးကို လူအချင်းချင်း ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ ကလေးမကျန် အားလုံးအပေါ်မှာလည်း အပေါ်စီးအနိုင်ကျင့်နိုင်တယ်။ အဲဒီလို အနိုင်ကျင့် နိုင်အောင် ကိုယ်က သူတို့အပေါ်မှာ အာဏာသုံးလို့ ဖြစ်စေ လိမ်လည်ဖြားယောင်းလို့ ဖြစ်စေ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်တွေ သုံးလို့ဖြစ်စေ နောက်ဆုံး ကုန် ကုန်ပြောရရင် ဒီလိုသူတို့ ကျွန်ခံလုပ်ကျွေးသမှု ပြုတာဟာ နတ်လူ သာဓု ခေါ်တယ်၊ ကုသိုလ်ရတယ်လို့ တရားဟောလို့ဖြစ်ဖြစ် ဖြစ်တဲ့နည်းနဲ့ ငြင်း နိုင်သေးတာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီတော့ ခင်ဗျားတို့ သတိသာ ထားကြပေတော့။ လူတစ်ဦးတစ် ယောက်ဖြစ်ဖြစ် လူတန်းစား တစ်စုကဖြစ်ဖြစ် အာဏာရသွားရင် ခုတင် ကပြောတဲ့ သဘာဝကိစ္စ တာဝန်တွေထဲ ရောပေါင်းပြီး အဲဒီတာဝန်တွေကို သူများလွှဲချလို့ဖြစ်တဲ့ တာဝန်ဟူသမျှကို ခင်ဗျားတို့ ခေါင်းပေါ်၊ ပခုံးပေါ် ပုံချမှာ ဧကန်ပဲ။ အဲဒီလိုအခါမျိုး ကျလာရင် ခင်ဗျားတို့ဟာ တစ်နေ့ ၂၄ နာရီရှိတဲ့အနက် ရှစ်နာရီက ဆယ့်လေးနာရီအထိ အလုပ်ကုန်းလုပ်ရတဲ့ ဘဝမျိုး ရောက်ကြရလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တကယ်ဆိုတော့ ခင်ဗျားရဲ့ တစ်အိမ်ထောင်အတွက်ချည်း စားရေး၊နေရေးဆိုရင် ဒီလောက် အချိန်တွေ များများ အလုပ်လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒီတစ်ဝက်လောက် လုပ်ရင်ပဲ နေနိုင်လောက်ပါပြီ။ အဲဒါဟာ တကယ် ရိုးသားဖြောင့်မတ်တဲ့ အစိုးရဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ကို ဒီလို သက်သက် လူတစ် ဦးက သို့မဟုတ် လူတန်းစား တစ်ဦးဦးက ကြောပြီး ခိုင်းတာကို တားမြစ် ပေးဖို့ တာဝန်ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အများအားဖြင့် အစိုးရတွေရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် က အဲဒီလို ကာကွယ်ပေးဖို့နှင့်တော့ တစ်ဖက်တစ်လမ်းစီ ဖြစ်နေတာကို ကျုပ်ပြောရတာ အများကြီး ဝမ်းနည်းပါရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အစိုးရတွေဟာ ခင်ဗျားတို့ကို ကျွန်လုပ်ခိုင်းပြီး လွတ်လပ်တယ်လို့ ပြောလိုက်ကြသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခု သူတို့ လုပ်တတ်တာ ရှိပါသေး တယ်။ ကျွန်စနစ်ကို နည်းနည်းပါးပါး စည်းကမ်းကလေး ဘာလေးလုပ် ပေးပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သခင်တွေရဲ့ လောဘကို ကန့်သတ်ပေးတယ်။ ကပ္ပ လီတွေ ကိုယ်ပိုင်ကျွန်လုပ်ခိုင်းတာဟာ အခပေးခိုင်းတာလောက် တွက်ခြေ မကိုက်တော့ ကိုယ်ပိုင်ကျွန်စနစ်ကို ဖျက်ပစ်ပြီး မင်းတို့တွေ ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ အလုပ်ကိုလုပ် ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ သခင်ကိုရှာကြရော့လို့ လွတ်လပ်ရေးပေး လိုက်တယ်။ အဲဒါကို သူတို့က မဟာအဓိပတိ လွတ်လပ်ရေးအောင်ပွဲကြီး ဆိုပြီး ကြွေးကြော်ကြတယ်။ ခင်ဗျားတို့အဖို့မှာတော့ ဘာများထူးသလဲ။ ခါတိုင်း လမ်းကလွဲပြီး တခြားလမ်းသွားနိုင်တာမှ မဟုတ်ဘဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ခင်ဗျားတို့က ထပ်ပြီး ဆူပူတောင်းဆိုကြတော့ နောင်ခါ ကိုယ့်တိုင်း ပြည် ကိုယ်အုပ်ချုပ်ခွင့်ပေးမယ်လို့ ပြောတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီကတိကို တစ်ခါ မလိမ့်တစ်ပတ်လုပ်၊ ခင်ဗျားတို့ကို မဲဆန္ဒပေးနိုင်ခွင့်ပေး။ ငါးနှစ် တစ်ကြိမ် ရွေးကောက်ပွဲ လုပ်စေတယ်။ ရွေးကောက်ပွဲကျတော့ သူတို့၏ ပိုက်ဆံရှိတဲ့ အလိုတော်ရိ နှစ်ယောက်ထဲက ကြိုက်ရာရွေးခိုင်းတာဘဲ။ ကိုယ် မကြိုက်တဲ့ လူကိုပယ်ပြီး ကိုယ်ကြိုက်တဲ့လူကို လွတ်လွတ်လပ် လပ် ရွေးနိုင်ပါရဲ့။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585322115221,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_d930791a-af7b-4643-999d-05e07e10ae0a.jpg?v=1730223842"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-မင်းလက်၀ဲနော်ရထာ","title":"မင်းလက်၀ဲနော်ရထာ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိဒါန်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းသည် စာဆိုတော်အထိမ်းအမှတ် ပွဲကြီးများကို နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်းပင် ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အထိမ်းအမှတ် အခမ်းအနား ကျင်းပရုံသာမဟုတ်၊ စာဆိုတော်အထိမ်းအမှတ် ဂုဏ်ပြု စာအုပ်လည်း ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ဤသို့ သော စာဆိုတော်ပူဇော်ပွဲကို စာပေလောကတစ်ခုလုံးတွင် မည်သည့်စာပေအသင်းအဖွဲ့ ကမျှ မလုပ် နိုင်ခဲ့ချေ။ ဤ မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းတစ်ခုတည်းက သာလျှင် နှစ်စဉ်မပြတ် ကျင်းပပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတွင် မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်း၏ အထိမ်း အမှတ်များကို စာရင်းတိုးချဲ့ ဖော်ပြသင့်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းကို ၁၃၂ဝ ပြည့်နှစ်၊ နတ်တော်လဆန်း ၁ ရက်နေ့တွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့ရာ ယခုအခါ ၁၅ နှစ်တိုင် ပေါက်ရောက်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၃၂၂ ခုနှစ်၊ တော်သလင်းလတွင် အနုပညာလောက အမှတ်(၁)ကို ထုတ်ဝေသည်။ ၁၃၂၃ ခုနှစ်၊ တော်သလင်းလတွင် အနုပညာလောက အမှတ်(၂)ကို ထုတ်ဝေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၃၂၄ ခုနှစ်၊ တော်သလင်းလတွင် ဝတို့ဌာနီကို ထုတ်ဝေ သည်။ ၁၃၂၆ ခုနှစ်၊ နတ်တော်လတွင် လယ်တီပဏ္ဍိတစာအုပ်ကို ထုတ်ဝေသည်။ လယ်တီပဏ္ဍိတ ဆရာဦးမောင်ကြီး ကွယ်လွန်သည့် ၂၅ နှစ်မြောက် အထိမ်းအမှတ် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၃၃၀ ပြည့်နှစ်၊ နတ်တော်လတွင် အနုပညာလောက အမှတ်(၃)ကို ထုတ်ဝေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ( ၁၃၂၄ ခုနှစ်တွင် စာဆိုတော် ဦးပုည နှစ် ၁၅၀ မြောက် အထိမ်းအမှတ်ကို ကျင်းပ၍ စာအုပ်ထုတ်ဝေရန်စီမံနေဆဲ မြန်မာနိုင်ငံ ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေး ကွန်ဂရက်က ပူးပေါင်းကျင်းပရန် ဆွေးနွေးကြ သဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံစာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းက သီးခြား မပြုလုပ် တော့ဘဲ ပူးပေါင်းကျင်းပသည်။ စာအုပ်ထုတ်ဝေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ၁၃၂၈ ခုနှစ်၊ သီတင်းကျွတ်လတွင် မြဝတီမင်းကြီးဦးစ မွေးနေ့ နှစ် ၂ဝဝ ပြည့် အထိမ်းအမှတ်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ ကျင်းပ သည်။ '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြဝတီမင်းကြီး စာအုပ်ကို ထုတ်ဝေသည်။ အီနောင်ဇာတ်ကွက် မန္နက်ကဏ္ဍဂလံ သန်လျက်စိုက်ခန်းကို ပြဇာတ်ကပြသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၃၃ဝ ပြည့်နှစ် စာဆိုလတွင် စာဆိုအကျော် ရှင်မဟာရဋ္ဌ သာရ မွေးနေ့နှစ် ၅ဝဝ ပြည့် အထိမ်းအမှတ်ဟောပြောပွဲ၊ ကဗျာရွတ်ပွဲ ကျင်းပသည်။ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ” စာအုပ်ထုတ်ဝေသည်။ ထိုနှစ်မှာ ပင် စာဆိုတော်နေ့ ၂၅ နှစ်မြောက် ငွေရတုသဘင် အခမ်းအနားကို ကျင်းပသည်။ စာပေသမိုင်းတစ်လျှောက် ကျော်ကြားသော ကဗျာ၊ လင်္ကာ၊ စကားပြေ များစွာတို့ကို ရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ အင်းဝ၊ ကုန်းဘောင် ခေတ် စာပေပြန့်ပွားမှု၊ တိုးတက်မှုအကြောင်းတို့ကို ဟောပြောသည်။ အထိမ်းအမှတ်ကတ်များ ထုတ်ဝေဖြန့်ချိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၃၃၂ ခုနှစ် နတ်တော်လတွင်မူကား ပုဂ္ဂိုလ်ကို မဟုတ်မူ၍ ကျမ်းသက်အရ ကျော်အောင်စံထား ဆရာတော်ဘုရားကြီးမူ၏ “ဝေါဟာရတ္ထပကာသနီ” ကျမ်းသက် နှစ် ၂၀၀ ပြည့် အထိမ်းအမှတ် ဟောပြောပွဲ ကျင်းပသည်။ “ကျော်အောင်စံထား စာအုပ် ထုတ်ဝေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၃၃၃ ခုနှစ် နတ်တော်လတွင် စာဆိုတော် စိန္တကျော်သူ ကွယ်လွန်သည့် နှစ် ၂၀၀ ပြည့် အထိမ်းအမှတ်ဟောပြောပွဲ၊ ကဗျာ ရွတ်ပွဲ ကျင်းပသည်။ စိန္တကျော်သူစာအုပ် ထုတ်ဝေသည်။ ထိုနှစ်မှာပင် ကင်းဝန်မင်းကြီး၏ နှစ် ၁၅ဝ ပြည့်အထိမ်းအမှတ် ဟောပြောပွဲ၊ ကဗျာ ရွတ်ပွဲ ကျင်းပသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၃၃၅ ခုနှစ်တွင် မွန်အမတ်ကြီး ဗညားဒလ နှစ် ၄ဝဝ ပြည့် အထိမ်းအမှတ် ဟောပြောပွဲ အခမ်းအနား ကျင်းပသည်။ မွန်-မြန်မာနှစ်ဘာသာ ရာဇဓိရာဇ်အရေးတော်ပုံကျမ်းထွက် တဘောင်သီချင်း များကို သီဆိုဖော်ထုတ်သည်။ “ဗညားဒလ စာအုပ် ထုတ်ဝေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ၁၃၃၅ ခုနှစ်တွင်ကား မင်းလက်ဝဲနော်ရထာ နှစ် ၂၅၀ မြောက် မွေးနေ့သည် လည်းကောင်း၊ အနန္တသူရိယအမတ်ကြီး နှစ် ၈၀၀ မြောက် ကွယ်လွန်သည့်နေ့သည်လည်းကောင်း ကြုံကြိုက် တိုက်ဆိုင်လှလေသည်။ မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းသည် “မင်းလက်ဝဲနော်ရထာကို အခမ်းအနားလည်း ကျင်းပမည်၊ စာအုပ် လည်း ထုတ်ဝေမည်ဟု ဆုံးဖြတ်သည်။ စာအုပ်ထုတ်ဝေရာတွင်လည်း ယခင် ထုတ်ဝေခဲ့ပြီးသော အထိမ်းအမှတ်စာအုပ်များကဲ့သို့ စာရေး ဆရာများ စုပေါင်းရေးသား ထုတ်ဝေသည့် ထုံးကို စွန့်လွှတ်၍ နှစ်ဦး သုံးဦးမျှဖြင့် စာအုပ် ပြီးမြောက်စေရန် ရေးသားထုတ်ဝေမည်ဟု အမှု ဆောင် အစည်းအဝေးက ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ စာအုပ်ရေးရန်အတွက် မောင်ကျောက်တိုင်၊ ရှေးဟောင်း စာပေသုတေသီတစ်ဦး၊ နန်းညွန့်ဆွေ နှင့် မောင်ကြည်ရှင်တို့အား အပြီးအပြတ် လွှဲအပ် တာဝန်ပေးအပ်လိုက် ပေသည်။ လိုအပ်သော ပေပုရပိုက်စာအုပ်စာတမ်းများကို အသင်း၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌစာရေးဆရာ နန်းညွန့်ဆွေက ကြိုးစားပမ်းစား ရှာဖွေ စုဆောင်းပေးသဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းက အထူး ပင် ကျေးဇူးတင်ရှိရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းလက်ဝဲနော်ရထာကား အလောင်းမင်းတရားကြီး၏ ခြောက်ကျိပ်ကိုးယောက်မြောက်သော သူရဲကောင်းပေတည်း။ အမည်နေ ဆိုသည်နှင့်ပင် အလောင်းမင်းတရားကြီး ဦးအောင်ဇေယျသည် နိမိတ်ကောင်းယူကာ အပါးတော်တွင် ထား၍ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယင်း သည့် ဦးနေမှာ လက်ဝဲသုန္ဒရဘွဲ့ကို ဦးစွာရသည်။ နောက်မှ လက်ဝဲ နော်ရထာဘွဲ့ကို ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးနေ လက်ဝဲနော်ရထာဘွဲ့ကို ရချိန်တွင်မှ ဦးမြတ်စံသည် လက်ဝဲသုန္ဒရဘွဲ့ကို ရသည်။ မန်ကျည်းတုံ လက်ဝဲသုန္ဒရပေတည်း။ မုံရွေးလက်ဝဲသုန္ဒရ ဦးနေ၏ စာပေများနှင့် မန်ကျည်းတုံ လက်ဝဲသုန္ဒရ ဦးမြတ်စံ၏စာပေများသည် အရောရော အနှောနှောဖြစ်ခဲ့သည်။ မဲဇာ တောင်ခြေ၏ ကျော်ကြားမှုသည် လက်ဝဲနော်ရထာ၏ တန်ခိုးဂုဏ်သတ္တိကို ဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။ လက်ဝဲနော်ရထာသည်ပင် မန်ကျည်းတုံရွာသား ဦးမြတ်စံ ဖြစ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဦးမြတ်စံ သည်ပင် မုံရွေးဇာတိ ဦးမြတ်နေ (ဦးမြတ်သာနေ) ဖြစ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း အမျိုးမျိုး ပြောဆိုယူဆရေးသားလာကြသည်မှာ နှစ်နှင့် ခေတ် နှင့်ချီ၍ ကြာခဲ့ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခု မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းသည် မင်းလက်ဝဲ နော်ရထာ နှစ် ၂၅၀ မြောက် မွေးနေ့ အထိမ်းအမှတ် အခမ်းအနား ကျင်းပပြုလုပ်၍ စာအုပ်ရေးသား ထုတ်ဝေလိုက်ပေပြီ။ နှစ်ကိုယ့်တစ် စိတ်ကဲ့သို့ဖြစ်နေသော ရင်ချင်းဆက် စာဆိုညီနောင်နှစ်ဦးကို မြန်မာ နိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းသည် ခွဲစိတ်ကုသလိုက်လေပြီ။ တစ်ဦး ချင်း တစ်ကိုယ်စီ ခြားနားလင်းရှင်းသွားပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            အနန္တသူရိယ အမတ်ကြီးအတွက်မှာကား၊ နှစ် ၈ဝဝ ပြည့် အထိမ်းအမှတ် အခမ်းအနား ဟောပြောပွဲနှင့် ကဗျာရွတ်ပွဲကို အသင်း က ကျင်းပသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အနန္တသူရိယ နှစ် ၈ဝဝ ပြည့် အထိမ်းအမှတ်ဟောပြောပွဲနှင့် ကဗျာရွတ်ပွဲ ကျင်းပရန်အတွက် ဆရာဦးမာဃသည် မြန်မာနိုင်ငံ စာပေ ပြန့်ပွားရေးအသင်းသို့ အလှူငွေ ကျပ် နှစ်ရာ့ငါးဆယ်တိတိ ထည့်ဝင် လှူဒါန်းသည်ကို ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း အလျဉ်းသင့်၍ ဖော်ပြအပ် ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းသည် “မင်းလက်ဝဲ သုန္ဒရ နှစ် ၂၅၀ မြောက် အထိမ်းအမှတ် အခမ်းအနား ကျင်းပခြင်း၊ စာအုပ်ထုတ်ဝေခြင်းဖြင့် စာပေ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ထုတ်ဖော်ပေးဆပ် မည် ဖြစ်ပါကြောင်း ကြိုတင်၍ အစီရင်ခံ တင်ပြအပ်ပါသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e      \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောင်ကြည်ရှင် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအထွေထွေအတွင်းရေးမှူး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e မြန်မာနိုင်ငံစာပေပြန့်ပွားရေးအသင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၁၃၃၅ ခုနှစ်၊ တပေါင်းလပြည့်နေ့။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540421861525,"sku":"","price":5400.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_07f03f0a-7a89-4888-ab4e-48890a180b96.jpg?v=1730225585"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-ဗညားဒလ","title":"ဗညားဒလ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိဒါန်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းကို ၁၃၂၁ ခုနှစ်၊ နတ်တော် လဆန်း ၁ ရက်၊ စာဆိုတော်နေ့တွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့ရာ ယခုအခါ ၁၄-နှစ်တိုင်ခဲ့လေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုတစ်ဆယ့်လေးနှစ်သော နှစ်ပရိစ္ဆေဒအတွင်း မြန်စာပြန့် သည် စာပေယဉ်ကျေးမှု အနုပညာဆိုင်ရာ အထိမ်းအမှတ် အခမ်း အနားကျင်းပခြင်း၊ စာအုပ်ထုတ်ဝေခြင်း၊ ဟောပြောပွဲများ ပြုလုပ်ခြင်း တို့ကို နှစ်စဉ်မပြတ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသင်းစာစဉ်တစ်ခုဖြစ်သော အနုပညာလောကစာစဉ်ကို အမှတ် ၃ အထိ ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ လယ်တီပဏ္ဍိတ၊ ဝတို့ဌာနီ၊ မြဝတီ မင်းကြီး၊ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ၊ ကျော်အောင်စံထား၊ စိန္တကျော်သူ ဟူသော စာပေကျမ်းတို့ကို ထုတ်ဝေခဲ့ပေသည်။ ယခုအခါ “ဗညားဒလ”မည် သော ဤကျမ်းကို ထုတ်ဝေနိုင်ပြန်ပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထိမ်းအမှတ် အခမ်းအနားနှင့် ဟောပြောပွဲတို့တွင် လယ်တီ ပဏ္ဍိတ ကွယ်လွန်သည့် ၂၅-နှစ်မြောက်၊ စိန်ဗေဒါ ကွယ်လွန်သည့် ၂၅-နှစ်မြောက်၊ အင်းဝမြို့တည် နှစ် ၆ဝဝ-ပြည့်၊ နန်းတော်ရှေ့ ဆရာတင်နှင့် ရွှေတိုင်ညွန့် ဂီတသရုပ်ဖော် ဟောပြောပွဲ၊ ဇာတ်သဘင် ဆွေးနွေးပွဲ၊ ဂီတဆွေးနွေးပွဲ၊ ပါရဂူ၏ ညီတော်မင်းနန် ဝတ္ထုဖတ်ပွဲ၊ ဆရာကြီး သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း၏ ဗျတ်ဝိဗျတ္တ ပြဇာတ်ဖတ်ပွဲ၊ ဘိုးဝဇီရအနှစ် ၁၂ဝ-မြောက်၊ မြဝတီမင်းကြီး အနှစ် ၂၀၀-မြောက်၊ ရှင်မဟာ ရဋ္ဌသာရ အနှစ် ၅ဝဝ မြောက်၊ ၂၅-နှစ်မြောက် စာဆိုတော်နေ့ ငွေရတု သဘင်၊ ဝေါဟာရတ္ထပကာသနီကျမ်းသက် နှစ် ၂၀၀- မြောက်၊ ကင်းဝန်မင်းကြီး နှစ် ၁၅၀-မြောက်ဟူသော အထိမ်းအမှတ် ဟော ပြောပွဲနှင့် ကဗျာရွတ်ပွဲများကို ပြုလုပ်ကျင်းပခဲ့၏။ မြဝတီမင်းကြီးပွဲ ကား အီနောင်အလံသန်လျက် စိုက်ခန်းကို စာရေးဆရာနန်းညွန့်ဆွေ က ဇာတ်ညွှန်းရေးသား၍ အလင်္ကာကျော်စွာ စာရေးဆရာ ဒါရိုက်တာ ဦးသုခ၏ သင်ကြားပြသမှုဖြင့် ရွာစားစိန်စတင်းဆိုင်းနှင့် တွဲဖက် ခင်းကျင်း ကပြခဲ့၏။ အီနောင်ဇာတ်တွင် မဟာဂီတများကို အလင်္ကာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျော်စွာ ဒေါ်စောမြဧကြည်၊ အလင်္ကာကျော်စွာ ဆရာကြီးဦးဘမောင်၊ ဝဏ္ဏကျော်ထင် ဒေါ်အောင်ကြည် စသော အကျော်ဒေယျ မဟာဂီတ ပညာရှင်ကြီးများက သီကျူး၍ မြဝတီမင်းကြီးအား ပူဇော်ခဲ့ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤနှစ်အဖို့ကား မွန်အမတ်ကြီး ဗညားဒလကို ထုတ်ဖော် ကျေးဇူးဆပ်ခွင့် ကြုံလေသည်။ မွန်အမျိုးသားပညာရှိကြီးဖြစ်၍ ထူးထူးကဲကဲ နှစ်လိုစွာ ချီးကျူးဂုဏ်ပြုရပေ၏။ စင်စစ် ၉၃၄-ခုနှစ်တွင် အမတ်ကြီး ကွယ်လွန်ရာ ၁၃၃၄-ခုနှစ်တွင် အနှစ် ၄ဝဝ ပြည့်မြောက်၍ ထိုနှစ်အတွင်း ပွဲလမ်းကျင်းပ စာအုပ်ထုတ်ဝေရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လည်း ဒီးဒုတ်ဦးဘချို အတ္ထုပ္ပတ္တိစာတမ်းဖတ်ပွဲ၊ သတင်းစာဆရာ ဦးသိမ်းမောင် အတ္ထုပ္ပတ္တိ စာတမ်းဖတ်ပွဲများ ကျင်းပပြုလုပ်ရသည်နှင့် ၁၃၃၅ ခုနှစ်တွင် ချဉ်းနင်းကာ လအနည်းငယ် စွန်းခဲ့ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗညားဒလ နှစ် ၄ဝဝ ပြည့် အထိမ်းအမှတ်ဟောပြောပွဲနှင့် ကဗျာရွတ်ပွဲကို ၁၃၃၅ ခုနှစ် ဝါဆိုလပြည့်ကျော် ၇ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၊ ဗိုလ်တထောင်ဘုရားလမ်း၊ ရာမာကရစ်ရှနာအသင်းတိုက် ခန်းမဆောင်တွင် ကျင်းပလျက် မွန်ယဉ်ကျေးမှုနှင့် စာပေပညာရှင် ဆရာ နိုင်ပန်းလှက ဗညားဒလနှင့် ရာဇာဓိရာဇ်အရေးတော်ပုံကျမ်း အကြောင်းကို ဟောပြောလေသည်။ မွန်ယဉ်ကျေးမှု ဂီတပညာရှင်များ က မွန်ဂီတတို့ဖြင့် မွန်အမတ်ကြီး ဗညားဒလအား အလေးအမြတ်ပြုခဲ့ ကြလေသည်။ ဆရာရန်နိုင်ဆွေက ဗညားဒလ ဂုဏ်ပြုသီချင်းကို ရေး သား၍ မင်းထာပိုင်က မွန်ဘာသာ ပြန်ဆိုလေသည်။ ထိုထိုပုဂ္ဂိုလ်များအားလည်း လွန်စွာပင် ကျေးဇူးတင်ရှိရပေကြောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤ “ဗညားဒလ” စာပေကျမ်းထွက်ပေါ်နိုင်ရေးအတွက် မေတ္တာ စေတနာရှေ့ထား၍ စာမူများ ရေးသားချီးမြှင့်ကြကုန်သော စာရေးဆရာကြီးများအားလည်းကောင်း၊ စာမူ မှသည် စာအုပ်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိရေးနှင့် ပြည်လုံးကျွတ်ဖြန့်ချိရေး စာအုပ်လုပ်ငန်းအဝဝကို တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ပေးသော တွင်းသင်းတိုက်အားလည်းကောင်း၊ မြန်စာပြန့်က အထူးတလည် ကျေးဇူးဥပကာရ တင်ရှိပါကြောင်း မမေ့ မလျော့ ဖော်ပြမှတ်တမ်းတင်ရပါသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာအုပ်ထုတ်ဝေရေးအဖွဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြနိုင်ခဲ့ကြခြင်း မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာဇာဓိရာဇ်မှ မင်းကြီးစွာသို့\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်တို့ ဟံသာဝတီပြည့်ရှင် ရာဇာဓိရာဇ်သည် နှစ်ဖက်သော ဗိုလ်ပါ တို့ ၏ ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းကိုမြင်သဖြင့် အတိတ် အနာဂတ် ပစ္စုပ္ပန် သုံးတန်စလုံး ဆင်ခြင်ပါသည်။ အကယ်၍ ဧကရာဇ်မင်းနှစ်ပါးစလုံး က ဘဝင်မြင့်၍ မာနထောင်လွှားပြီး အရှုံးအနိုင်ကို အပြိုင်အဆိုင် လုနေကြလျှင် ဗိုလ်ပါနှစ်ဖက်စလုံး ပျက်စီးကြမည်။ မြို့သူမြို့သား၊ ရွာသူရွာသား၊ ရဟန်းသံဃာများသည် ဒါန သီလ ဘာဝနာတရား တို့နှင့် ကင်းကွာကြရမည်။ သည်အပြစ်အားလုံးတို့သည် ဧကရာဇ် နှစ်ပါးတို့၌သာ တည်ရှိပါတကားဟု ရာဇာဓိရာဇ် မြင်ပါသည်။ သို့ မြင်မိ၍ သဗ္ဗညုတဉာဏ်အတွက် ပါရမီဖြည့်နေသော မင်း ယောက်ျား ဗညားနွဲ့ သည် အပြစ်ကိုကြောက်ရွံ့သဖြင့် မာနကို ပျော့ အောင်ဖျော့၍ မာန်ကို နိမ့်အောင် နှိမ့်ချ၍ သည်စစ်အရေးအခင်းတို့ ကို နှုတ်ရေးဖြင့် ဖြေရှင်းရန် ကျွန်ုပ်တို့အမတ်ကြီး လေးပါးအား အာဏာအပ်နှင်း၍ တာဝန်ပေးထားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(ဗညားဒလ-၁၀၈)\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540407246997,"sku":"","price":1620.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_729ec25a-11f6-4bb7-8a45-bd434d88abba.jpg?v=1730225686"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-ဇော်ဂျီရာပြည့်","title":"ဇော်ဂျီရာပြည့်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆရာသုခ ဟောပြောချက် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ ဗုဒ္ဓဘာသာ မြန်မာလူမျိုးပီပီ ဘယ်နေရာ ဘယ်ဌာန ဘယ်ကိစ္စပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရတနာသုံးပါးကို ဦးထိပ်ထားခြင်းဟာ ကျွန်တော်တို့အတွက် ကိုယ်ရာ အစစ်အမှန်ပါ။ မိရိုးဖလာ မျိုးရိုးဗီဇက သူများတွေနဲ့ မတူကြတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုအစစ် သရဏဂုံရိပ် ခိုလှုံရတဲ့အတွက် ကျေနပ်အပ်တဲ့ အေးချမ်းရာ ကျွန်တော်တို့ ဗုဒ္ဓဘာသာမှာပဲ ရှိတယ်။ အခု ကျွန်တော် မြန်မာလိုပြောရရင် မြတ်စွာဘုရား ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် ကျွန်တော်တို့အတွက်၊ ကျွန်တော်တို့မတိုင်မီ သတ္တဝါ တွေအတွက် အခုခေတ် နောက်ခေတ်အထိ အဆုံး သာသနာတော် တည်ရှိနေ သမျှ ကာလပတ်လုံးမှာ ကျွန်တော်တို့အတွက်သာ ပွင့်တော်မူတာဖြစ်ပါတယ်တဲ့။ ကျွန်တော်တို့ အကျိုးကျေးဇူးငှာအတွက်သာ ပွင့်တော်မူတာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကို ချဲ့ရင် ဗုဒ္ဓဝင်တစ်အုပ် ဖြစ်မှာပေါ့ဗျာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြတ်စွာဘုရား ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးဖြစ်မယ့် သုမေဓာရှင်ရသေ့အလောင်း ဟာ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားရှေ့မှောက်ရောက်တော့ ပရဗိုဇ်ရဟန်းပဲ။ ဒီပင်္ကရာ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ ခြေတော်ရင်းမှာ ဝပ်ဆင်းပြီးတော့ သာဝကအဖြစ်ကို ခံယူလိုက်ပြီး မြန်မာလိုပြောကြပါစို့၊ ဒီပင်္ကရာဘုရားရဲ့ နောက်ပါရဟန်းအဖြစ်နဲ့ လိုက်သွား ပြီး ကျင့်ကြံလိုက်ရင် (၇) ရက်အတွင်းမှာ ကိစ္စအကုန်ပြတ်တဲ့ နိဗ္ဗာန်မြတ်ကို ရောက်သွားနိုင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီလို ရောက်သွားနိုင်တာကို မြတ်စွာဘုရားအလောင်းတော်က သူ့တစ် ကိုယ်ကောင်းမဆန်ဘဲ ပရဟိတလုပ်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ဆိုတော့ကာ “ငါတစ်ယောက်တည်း နိဗ္ဗာန်ဆိုတာကို ရောက်မယ့် သစ္စာ ၄ ပါးသိရင် ဘယ်တော်မလဲ။ ငါတစ်ယောက်တည်းသိလို့ ဘယ်ကောင်းမလဲ။ သတ္တဝါအများသိအောင် ငါလုပ်မယ်၊ ပြန်မယ်၊ ငါပြန်ပြီး ငါလုပ်မှ၊ ငါလုပ်ပြီး ငါသိမှ သတ္တဝါအများ သိစေရမယ်”တဲ့။ ကြည့်စမ်း တစ်ကိုယ်ကောင်း မဆန်ဘူး။ “ဗုဒ္ဓါဗောဓိယံ သစ္စာ ၄ ပါးကို ငါ ကိုယ်တိုင် သိအောင်ကြိုးစားမယ်” တဲ့။ ကြည့်စမ်း ကျွန်တော်တို့အတွက်ကို သူ လုပ်ချင်တာနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့အတွက်ကိုပါ သူ ကယ်တင်ချင်တာနဲ့ သူ ပိုပြီး ကြိုးစားမယ်တဲ့။ သူကိုယ်တိုင်ကြိုးစားပြီး သူကိုယ်တိုင်သိတဲ့ အသိကို ကျွန် တော်တို့ကို ဟောမယ်တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ ဗုဒ္ဓါဗောဓိယံ ဗုဒ္ဓေါ ဗောဓိယံ သံသရာဝဋ်က လွတ်သွားအောင် ငါကြိုးစားမယ်။ ငါ ကြိုးစားပြီးမှ သတ္တဝါတွေ ငါ့လိုလွတ်အောင် ငါဆောင်ရွက် ပေးမယ်။ ငါ အဲဒီအထိအောင်လုပ်မယ်။ လွတ်မြောက်ပြီးစီးပြီဆိုတဲ့ လောကုတ္တရာ အရသာကို ငါတစ်ယောက်တည်း မခံစားသေးဘူး၊ သတ္တဝါတွေအတွက်လည်း ငါပြန်ခေါ်မယ်”၊ အဲဒါဟာ ပေါ့ပေါ့ဆဆ လွယ်လွယ်ကူကူလေး မဟုတ်ပါဘူး နော်။ လေးသင်္ချေနဲ့ ကမ္ဘာတစ်သိန်း ပါရမီ ၁၀ ပါးဆိုတာကို ဖြည့်ဆည်းရတာ ဟာ သိပ်ပြီးတော့ ကြားရဖန်များနေတော့ ပေါ့ပေါ့လေးထင်ကြတယ်။ ခက်ခဲတဲ့ ပါရမီပါ။ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ နားမျက်စိ နှာ စွန့်ရတဲ့ ပါရမီ၊ အသက်ကိုပင် စွန့်ရတဲ့ပါရမီ၊ ပါရမီအပြား ၃၀၊ အဲဒီဟာတွေနဲ့ လေးသင်္ချေနဲ့ ကမ္ဘာတစ်သိန်း ကာလပတ်လုံး အဆင်းရဲခံပြီး သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်အထိ ရပါစေဆိုပြီး ဖြည့် ခဲ့တဲ့ ဇွဲနဘဲဟာ ကျွန်တော်တို့အတွက် ဖြည့်ကျင့်ခဲ့တာပါ။ ဒီစိတ်ထားမျိုးနဲ့ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ဟာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ ဂုဏ်ကို ပြောရ မယ်ဆိုရင် “တောင်ကြီးတစ်တောင်လုံးမှာ သန်လျက် ဓားတွေ အများပြည့်ယှဉ် ပြီး ထောင်ထားပါ၊ အဲဒီတောင်ပေါ်ကို မင်းတက်နိုင်မှ အဲဒီတောင်ထိပ်ရောက်မှ ဘုရားဖြစ်မယ်ဆိုရင် အဲဒီသန်လျက် ဓားတွေ ထောင်ထားတဲ့ တောင်ပေါ်ကို ငါတက်မယ်တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တစ်ခါ တစ်ဖက်ကမ်းမမြင်နိုင်တဲ့ ပင်လယ်အဏ္ဏဝါ ကြီးမှာ လှိုင်းတွေဟာ မီးတဟုန်းဟုန်း ထတောက်နေပါတယ်။ တစ်ဖက်ကမ်းကို မမြင် ရသေးဘူး။ လှိုင်းတွေကလည်း မီးဟုန်းဟုန်းထတောက်နေပါတယ်။ အဲဒီ ပင်လယ် ထဲကို ဖြတ်ပြီး တစ်ဖက်ကမ်းကို ရောက်အောင်ကူးနိုင်မှ မင်း ဘုရား ဖြစ်မယ်လို့ ဆိုရင် “အဲဒီမီးပင်လယ်ကို ငါဖြတ်မယ်”တဲ့။ ဒါကြောင့် ဓားတောင်ကို ကျော်၍ မီးပင်လယ်ကို ဖြတ်မယ်။ ဒီစကားပေါ်လာပါတယ်။ ဒါ ဘယ်သူ့အတွက်လဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှတ်တရဟောပြောချက်များ သဗ္ဗပါဏိနံ လုံးစုံများစွာ သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ ဟိတာယ စီးပွားအလို့ငှာ (ဝါ) ကိုးကွယ်အလို့ငှာ။ ကျွန်တော်တို့အတွက် သတ္တဝါတွေအတွက် အဲဒီလောက် ကို ဆောင်ရွက်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဘုရား ဘုရားနဲ့ ကျွန်တော်တို့ တမ်းတနေရလောက်အောင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီစကားမှန်ရင် မြတ်စွာဘုရားသည် ကျွန်တော်တို့အတွက် ပရဟိတစစ်စစ်ကြီး၊ သတ္တဝါတွေအတွက် နိဗ္ဗာန်ကိုလိုချင် လို့ ဘုရားဖြစ်ရန် ကျင့်ပါတယ်။ ကျင့်ခဲ့ပါတယ်။ ကျင့်တော်မူသွားပါတယ်ဆို တဲ့ စကားမှန်ရင် များစွာထောင်သောင်း သူတော်ကောင်းတို့၌ (ဝါ) စိတ်နှလုံး ပျော့ပျောင်း သူတောင်ကောင်းတို့၌ ဝိရုံဠာ ရောဂါအန္တရာယ် ကင်းစင်ကြသည်ဖြစ် ၍ ဟောန္တ၊ စင်စစ်မသွေ ဖြစ်ကြပါစေကုန်သတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် သစ္စာဆိုတာပါဗျာ၊ သစ္စာဆိုပြီးတော့ ဖျာပုံကို ဘယ်လို ရောက် သွားတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းလေး ပြောပါမယ်။ ဆရာဇော်ဂျီဟာ ကျွန်တော့်ထက် အသက်သိပ်မကြီးပါဘူး။ ဆရာဇော်ဂျီနဲ့ ကျွန်တော်တို့က တစ်ရေတည်း၊ တစ် မြေတည်း ဆက်စပ်နေပါတယ်။ ကျွန်တော်က ကျိုက်လတ်သားပါ။ ပုဂ္ဂိုလ်အနေ နဲ့ သံယောဇဉ်၊ ပညာအနေနဲ့ သံယောဇဉ်ရှိတဲ့သူတွေထက် ရေဆက်၊ မြေဆက်မို့ ပို၍ နီးစပ်တယ်လို့ ပြောရပါမယ်။ ကျွန်တော့်ဆရာအရင်း မဟုတ်လေတော့ ကျွန်တော် ဝမ်းနည်းစွာနဲ့ ကျွန်တော့်ကံ မကောင်းတာလေး ကျွန်တော် ဖော်ပြ ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် သူ့လက်အောက်တပည့်ရင်း ဖြစ်လောက်အောင်ထိ က်မကောင်းခဲ့ပါဘူး။ သို့သော် ကျွန်တော်ဟာ ကဗျာကို ချစ်ပါတယ်။ ဂီတကို ချစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျိုက်လတ် ဖျာပုံ ဘိုကလေး ဒေးဒရဲဆိုတာ ဂီတသမားတွေ ကဗျာသမား တွေရဲ့ ဂီတနက်သန်ပါ။ ကဗျာကို ကျွန်တော် ချစ်ရကောင်းမှန်း သိပါတယ်။ ကျွန်တော် မစွမ်းသာလို့ မရေးတတ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ သို့သော် ကဗျာသော်လည် ကောင်း၊ ဂီတသော်လည်းကောင်းကိုတော့ ကျွန်တော် အများကြီးချစ်ခဲ့ပါတယ်။ ကဲ ကောင်းပြီ။ ဆရာဇော်ဂျီနဲ့ ကျွန်တော် ရင်းရင်းနှီးနှီး တစ်နှစ်လောက်ရှိပြီး တဲ့အခါကျတော့ အရင်ခေတ်က မကြာသေးခင်ခေတ်ကပေါ့လေ နိုင်ငံတော်အစိုးရ ပြဇာတ်အခမ်းအနားပွဲမှာ သူနဲ့ကျွန်တော် အတူတွဲပြီးတော့ စေတနာ့ဝန်ထမ်း ပြဇာတ်မှာ ဒါရိုက်တာဖြစ်ခဲ့ကြရပါတယ်။ အဲဒီမှာ ဆရာနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ်နေခဲ့ရလေတော့ ဆရာ့ရဲ့ အတွင်းသဘော နူးညံ့ခြင်း၊ သိမ်မွေ့ခြင်း၊ သည်းခံစွမ်း ရှိခြင်း၊ အောက်ကျိုခံ၍ အနိုင်ယူခြင်း၊ အဲဒီဥပဒေသတွေ ကျွန်တော် သူ့ဆီက အများကြီးရခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ကျိုက်လတ်သားများဟာ တော်တော် မိုက်တိမိုက်ကန်းနိုင်ပါတယ်။ မာန်လေးတွေလည်း ရှိပါတယ်။ ရာဇဝင်နဲ့ပါ။ ကျိုက်လတ်သားက။ သို့သော်လည်း ဆရာရဲ့ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းမှုဟာ ကျွန်တော့် ကို သတိသံဝေဂတရား ရစေပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဆရာဇော်ဂျီနဲ့ အင်မတန်နီးခဲ့ပါတယ်။ အခု ကျွန်တော် ပြောချင်တယ် “ဆရာ ပျံတော်မူသွားပြီ”လို့ ကျွန်တော် ဒီလို သုံး နှုန်းတာ မလွန်ဘူးလို့ပြောရဲတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ... ဆရာက လူ့ဘုန်းကြီးပါ။ လူ့ဘုန်းကြီး။ ကျွန်တော်တို့မှာ မာန် ရှိသေးတယ်၊ အခုထက်ထိ မာန်ရှိသေးတယ်၊ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ဝန်ခံပါတယ်။ အဲဒီမာန် ဘာလဲ။ အနုပညာမာန်။ ဒီပြင်မာန် မဟုတ်ပါဘူး။ ပိုက်ဆံလည်း မရှိပါဘူး။ အာဏာလည်း မရှိပါဘူး။ သြဇာလည်း မရှိပါဘူး။ သို့သော် အနုပညာနဲ့ပတ်သက်လို့တော့ အခုထက်ထိ မာန် ရှိပါသေးတယ်။ အဲဒီမာန်တော့ ဦးကို ချိုးချိုးပေးတာတောင် ချိုးတဲ့ထဲကထောင်ထောင် ထနေတယ်။ အဲဒါကို ဆရာဇော်ဂျီက နမူနာ ပြသွားတာက အဲဒီ မာန်ကို နှိမ်ချပြီးတော့ သူက အနိုင်ယူယူသွားတယ်။ ကိစ္စတစ်ခုမှာ သူက ရေအေးနဲ့ လောင်းချင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့က ကိစ္စတစ်ခုမှာ ရေနွေးနဲ့ လောင်း ချင်တယ်။ ဒါလေးတွေ ကွာတယ်။ ရာမနဲ့ လက္ခဏာလို့ပြောလို့ရတဲ့ ကျွန်တော့် ဆရာတစ်ဦးနဲ့ တခြားစီပါ။ ကျွန်တော်က တစ်ရက်၊ ဆရာရယ် ကျွန်တော့်မှာ အခုထက်ထိ မာန်ကတော့ ရှိသေးတယ်။ သိရဲ့သားနဲ့ ထိန်းလို့မရပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အနုပညာဆိုတာက ရှိမှန်းသိရက်သားနဲ့ သတိက လစ်လစ်သွားတယ်။ ဒီတော့ ဘာပြောလဲ “ကိုသုခတဲ့ လောကမှာ မာန်မရှိရင် ခင်ဗျားလဲ သွားမှာပေါ့တဲ့၊ မာန်ဆိုတာ ရှိရမတဲ့” ဟော သူကျတော့ တစ်မျိုး၊ ကဲ ဒီတော့ “ဆရာဇော်ဂျီ” နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်တွေ့ရကြုံရတဲ့ ကျွန်တော့် ရသယူတာက တစ်မျိုး။ ကျွန်တော့်ရသယူတာက ကဗျာထက် စောစောကပြောတဲ့ ပညာရှိ သူတော်ကောင်းဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ရယူတာပဲ။ မတူနိုင်တာတွေက ကျွန်တော် သိခဲ့ပါတယ်။ သူ့ကိုလည်း မတူနိုင်သေးပါဘူး။ သို့သော်လည်း တူအောင်တော့ တတသွားပါမယ်။ အခု ကျွန်တော် ၈၃ နှစ် ရှိပါပြီ။ ဆရာက ၈၆ ဖြစ်ပါ လိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ မာန်လုပ်ချင်လို့ “မာန်မလုပ်ချင်ဘု၊ မာန်လုပ်ရင်လွယ်သည်သာပ၊ ငယ်မည်မှာ နငယ်သတ်ရုံပဲ၊ နေရပ် မန်ရွှေလည်နှင့် မာန် နှစ်လီ မာန်စုံကွန့်နိုင်ငံ့”ဆိုတဲ့ မန်လည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး လေးချိုးတွေ။ ကျွန်တော်တို့ သိပ်ကြိုက်ခဲ့တာပေါ့။ ဘာလို့ကြိုက်လဲ။ မာန်သမားချင်းတူတာ ကိုး။ သူကျတော့မဟုတ်ဘူး။ သူက ရေစီးရေနဲ့ လိုက်ပြီးတော့ မျောပါသွားမယ့် ဗေဒါလေး၊ ကျွန်တော်တို့က မဟုတ်ဘူး၊ ရေဆန်တက်ချင်တယ်။ ရေဆန်တက်ရင် ဒုက္ခရောက်မှာပေါ့တဲ့။ ဒါ ဆရာ့ဆီက သဘောတရားလေးတွေ။ ဆရာက ဒဿနဆရာကြီး၊ အဲဒီ ဘွဲ့ထူးမျိုးကို ဆရာက လက်မခံဘူးတဲ့။ ကျွန်တော်တို့က အတင်းပေးမှာပဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ကြည့်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုကရေးတီး၊ ပလေတို၊ ဒီဝါဒနဲ့ ဒီကျမ်းစာကြီးကို ကိုင်ထားနိုင်တဲ့၊ ကိုင်ပြီးတော့သာ ပြန်နိုင်တဲ့ ဘာသာပြန်နိုင်တဲ့အပြင်မှာ ဘာသာပြန်တာ ရိုးရိုး မဟုတ်ဘဲ အဲဒီခေတ်က ဗုဒ္ဓကိုလည်း မမှီငြမ်းဘဲနဲ့၊ ဗုဒ္ဓရဲ့ အခြေခံလည်း မမှီ ငြမ်းဘဲနဲ့၊ ခရစ်တော်လည်း မပေါ်သေးဘဲနဲ့ ၊ သုံးသွားတဲ့ မြန်မာလိုစကားလုံး တွေဟာ အင်္ဂလိပ်စာ သိပ်တတ်တဲ့လူတွေက သိပ်ချီးမွမ်းတယ်။ မတတ်တတတ်နဲ့ ကျွန်တော်တို့လိုလူတွေကတောင်မှပဲ Heaven ဆိုတဲ့ စကားလုံးမျိုးကို အဂ္ဂ `လောကလို့ ပြန်သွားတဲ့စကားလုံးကျတော့ ပြောတော့ လွယ်လွယ်လေးနော်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီ အဂ္ဂလောကဆိုတဲ့ အဂ္ဂစကားလုံးမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ဉာဏ်ထဲဝင်သွား `ပါလိမ့်မလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် စဉ်းစားလို့မရဘူး။ နိဗ္ဗာန်လည်း မဟုတ်ဘူး၊ ခေတ်စကားနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံလည်း မဟုတ်ဘူး။ အဂ္ဂဆိုတဲ့ ပါဠိကို မှန်အောင် စဉ်းစားတော့ အဂ္ဂမြတ်သော၊ လောက-လောက။ လောက မြတ်တာ၊ ထာဝရ ဘုရားသခင်ပြောတဲ့ ကောင်းကင်မဟုတ်ဘူး။ ဗုဒ္ဓဂေါတမ ပြောသွားတဲ့ နိဗ္ဗာန် လည်း မဟုတ်ဘူး။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540395253909,"sku":"","price":810.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_0efbb2ca-4ba9-46f2-91bc-82f3a70da728.jpg?v=1730206732"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-ဂျာနယ်ကျော်စီးဆင်းမှု","title":"ဂျာနယ်ကျော်စီးဆင်းမှု","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂျာနယ်ကျော်စီးဆင်းမှု \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမြိတ်မှ တစ်ခါတည်း အဝေးသို့ ဖယ်ထုတ်ဖိနှင် လွင့်စဉ်စေပြီးလျှင် နိုင်ငံတော်တွင် မြန်မာတို့ပေးအပ်သော သစ္စာကိုခံယူထိန်းသိမ်းမည်ဆိုက နိုင်ငံ ခြားသားပင်ဖြစ်စေကာ မြန်မာ၏ ကြည့်ရှုမ,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစခြင်းကို ခံယူရရှိနိုင်ကြောင်း အထင်အရှားပြသခဲ့ရလေသည်။ မြန်မာ့သစ္စာကိုဖောက်ဖျက်က ချမ်းသာ ခွင့်လုံးဝမရနိုင်ကြောင်းကိုလည်း တစ်ခါတည်းဖြင့်မှတ်အောင် ပြတ်ပြတ်သား သား အရေးယူခဲ့လေသည် မြန်မာနိုင်ငံတော်ထဲတွင်ပင် တိုင်းရင်းသား များအဖို့ မြန်မာ့စာပေမှအပ အခြားစာပေစကားများ ကွဲပြားခြားနားရှိနေခဲ့လျှင် တိုင်းရင်းသားအချင်းချင်း အယူမတူ အနေအထိုင်မတူဘဲ ကွဲပြားသဖြင့် နိုင်ငံတော်အင်အားသာလျှင် ဆုတ်ယုတ်ဖွယ်ရာရှိချေသောကြောင့် စာပြိုင် စကားပြိုင် အယူပြိုင်တို့ကို အနိုင်ဖြိုခွင်း သုတ်သင်ပယ်ရှားခြင်း ပြုခဲ့ရလေ သည်။ နိုင်ငံလည်းမြန်မာ နိုင်ငံအတွင်းလူမျိုးရှိရှိသမျှလည်း မြန်မာစာလည်း တစ်စာ၊ လူလည်းတစ်မျိုး၊ မူလည်းတစ်မူတည်းသာဖြစ်အောင် ကျပ်တည်း ထိရောက်စွာ အဘက်ဘက်က ကြိုးပမ်းထူထောင်ခဲ့လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အလောင်းမင်းတရားကြီး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ယခု ကျွန်ုပ်တို့မျက် မှောက်၌ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ကိုယ့်ဝါဒသာ အနိုင်ရရာရကြောင်း တိုက် ဖျက်စစ်ထိုးနေကြသည့် ဥဿုံစစ် သို့မဟုတ် လုံးလုံးလျားလျားစစ်မျိုး၏ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း ဖြစ်မြောက်အောင်ပြုလုပ်ရာဝယ် အဘယ်မျှ တိုက်ခိုက်ရသည်၊ အဘယ်မျှ ဖိနင်းရသည်၊ အဘယ်မျှစုစည်းရသည်။ အဘယ်မျှအသစ်အခိုင် အမာပြုစုပျိုးထောင်ရသည် တို့ ကို ရာဇဝင်က သက်သေခံနေလေသည်။ အလောင်းမင်းတရားကြီး၏ လုပ်ငန်းရည်ရွယ်ချက် မှာလွန်စွာကြီးမားခြင်းရှိခဲ့ရာ ထိုရည်ရွယ်ချက်များကို တစ်နိုင်ငံလုံးကထောက်ခံအားထုတ် လုပ်ကိုင်ကြသောအခါ တတိယနိုင်ငံတော်ကြီးမှာ ကျွန် ဘဝမှ တစ်ခဲနက် ကျော်လွန်ဖောက်ထွက်၍ မြန်မာ့ကျက်သရေ တက်နေ ဝင်းဝင်းထွန်းလင်းတောက်ပြောင်ခဲ့ရလေသည်။ ထိုစဉ်က မြန်မာ့ကျက်သရေ ထွန်းလင်းတောက်ပြောင်ခဲ့ခြင်းထက် ကျွန်ုပ်တို့အဖို့ အဖိုးတန်ပြီး အရေးကြီးသော အခြင်းအရာကား မြန်မာဟူ၍တစ်ပြည်တည်း-တစ်မျိုးတည်း-တစည်း တလုံးတည်း ပြန်လည်ထွက်ပေါ်ကာ ဆက်လက်တည်တံ့နေနိုင်လာခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုတစ်ဖန် ကျွန်ုပ်တို့၏ရှေ့မှောက်တွင် နိုင်ငံတော်ကြီးမှာ ပျက်စီး ကြေမွလျက် စတုတ္ထအကြိမ် ဆွဲယူထူထောင်ခြင်းခံရဖို့ကို စောင့်လင့်မျှော့််နေ ပြန်လေပြီ။ အောက်မြန်မာပြည်ကို ၁၁၈၇ ခု တပေါင်းလပြည့်ကျော် ၄ ရက်။ အထက်မြန်မာပြည်ကို ၁၂၄၇ ခု တန်ဆောင်မုန်းလဆုတ် (၈) ရက်နေ့ တွင် သိမ်းပိုက်ယူငင်သည်ကစ၍ အင်္ဂလိပ်တို့ ပစ်ခွာစွန့်လွှတ် သွားသည့် ၁၃၀၃-၄ ခုနှစ်အထိ အချိန်ကာလအတွင်း ကျွန်ုပ်တို့နိုင်ငံတော်မှာ ဗြိတိသျှအင်ပါယာတည်းဟူသော အင်္ဂလိပ်လက်ဝါးကြီးအုပ်ရာ ပြည်ထောင်စု ကြီးထဲတွင် အဆီစား အသားမျိုခြင်းခံရဖို့အတွက်သော်လည်းကောင်း၊ လူ အရာမဝင် အညွန့်တုံးဖို့အတွက်သော်လည်းကောင်း ပါဝင်နေခဲ့ရလေသည်။ နိုင်ငံတော်မှာ ရှေးရှေးသောဘုရင်များလက်ထက်ကထက် အဆထောင်သောင်းမက တိုးတက်ကြွယ်ဝချမ်းသာလာသော်လည်း နိုင်ငံတော်သားများမှာ အပင်အောက်တွင် အသီးရှား၍မစားရသည့် ဝဋ်ဆင်းရဲမျိုးကို ဖြစ်စေသော စနစ်ကြီး၏ လှိမ့်ကန်နှိပ်စက်ခြင်းကိုခံရကာ လူတန်းစေ့မနေနိုင်-မထိုင်နိုင်-\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁) ရန္တပိုစာချုပ် ချုပ်ဆို၍ အင်္ဂလိပ်တို့အား အာသံ- ရခိုင်နှင့်တနင်္သာရီကို ပေးအပ်လိုက်ရသော နေ့ရက်။ \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၂) သီပေါမင်းတရားအား နန်းမှချပြီး နန်းတော်ကို သိမ်းယူသောရက်။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           - မဝတ်နိုင်-မစားနိုင်ဖြင့် ဆင်းရဲကြီးစွာနေထိုင်လာခဲ့ရလေသည်။ ရေမြင်ပြီး မသောက်ရသောကြောင့်ရောက်ရသော ရေငတ်ဆင်းရဲသည်၊ ရေမမြင်၍ မသောက်ရသောကြောင့် ရောက်ရသော ရေငတ်ဆင်းရဲထက် အဆပေါင်း များစွာ ပိုမိုဆိုးဝါးနှိပ်စက်လေရာ ထိုဆိုးဝါးစွာနှိပ်စက်သောဒဏ်ကို နိုင်ငံတော်သားများသည် အင်္ဂလိပ်တစ်ခေတ်လုံး အနည်းနှင့်အများခံစားလာကြ ရလေသည်။ ထိုအတွင်း ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ကျွန်ုပ်တို့နိုင်ငံတော်သို့ ဦးတိုက်ရောက်ရှိလာသောအခါ စစ်ဦးစစ်တလင်းပီပီ စစ်၏ဒဏ်ကို လုံးဝခံယူနေကြ ရသည့်အပြင် မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်ခံစားထိုက်သော သဘာဝဝတ္ထုပစ္စည်းအစုစုတို့ ကိုလည်း ထိုစစ်ကြီးအတွက် နေ့နှင့်အမျှ ပူဇော်နေကြရသေးလေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540385357973,"sku":"","price":7125.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a33cfb2c-ee6b-4936-be99-f4ad75adbb24.jpg?v=1730225859"},{"product_id":"ဗိုလ်တာရာရဲဘော်သုံးချိပ်-ခေါင်းဖြတ်တောင်ခရီး","title":"ခေါင်းဖြတ်တောင်ခရီး","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအပြန်လမ်းဝယ် အလုပ်က အသင့်ကြိုနေခြင်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားသည် တစ်နာရီသုံးဆယ်နှုန်းဖြင့် ပျဉ်းမနား-တောင်ညို ကတ္တရာ စေး လမ်းပေါ်ဝယ် ပြေးနေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်၏ အတွေးအာရုံများက မြို့သို့ အင်မတန် စိတ်စောနေမိ သည်။ စိတ်စောစေရန် အကြောင်းတွေကလည်း ရှိခဲ့ပေသည်။ ပျဉ်းမနားမြို့ သို့ပြန်ရောက်ရန် ရက်ပိုင်းထက် နှစ်ရက်ပိုလွန်ခဲ့သောကြောင့် ကျွန်တော်၏ ဇနီး သက်လယ်ဧကရီနှင့် သမီးငယ်နှစ်ဦးတို့က စိုးရိမ်ကြီးစွာဖြင့် မျှော်နေကြ မည့်အရေးကလည်း တစ်ကြောင်းပါခဲ့သည်။ စာပေရေးရာဆိုင်ရာအလုပ်တွေ ကလည်း တထွေးကြီးတသီကြီး စောင့်ကြိုနေကြပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ပျဉ်းမနားမြို့ဒေသတစ်ဝိုက်၌ ကျွန်တော်၏ တော်လှန်ရေးနှစ်ကြိမ်တိုင် ဦးဆောင်ခဲ့ခြင်းကိုအကြောင်းပြု၍ ကျွန်တော့်အား ယုံကြည်လေးစားနေကြ သည့် တောသူတောင်သားလယ်သမားကြီးတွေ သခင်ဟောင်းကြီးတွေက လည်း သူတို့၏ ပြဿနာများကို တင်ပြဆွေးနွေး အကူအညီဦးဆောင်မှုတောင်းရန်အတွက် ကျွန်တော်၏နေအိမ်မှ အဆင်သင့် စောင့်ကြိုနေကြပေ လိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်အဖို့ အလုပ်သမား၊ လယ်သမားပြဿနာများကို ခါတိုင်း အချိန်အခါနှင့် အစိုးရခေတ်ကလို ပူပန်စရာ အပိုဒုက္ခရောက်စရာ အချိန်ကုန် စရာမလိုတော့ပြီ။ အလုပ်သမား၊ လယ်သမားများ၏ ပြဿနာအရပ်ရပ်ကို ထိပ်ဆုံးတန်းတင်ကာ ကိုယ်ဖိရင်ဖိ ဦးဆောင်ပေးနေသည့် မြို့နယ်ပါတီရုံး သည်လည်းကောင်း၊ မြို့နယ်လအကသည်လည်းကောင်း၊ နောင်တိုင်တန်းပေးဖို့ ကားလမ်းပွင့်နေတော့၏။ လယ်သမား၊ ယာသမား၊ အလုပ်သမားတွေ ပြဿနာကား စဉ်းစားရင်း ကျွန်တော်၏ ဦးနှောက်ထဲမှ အခန်းတစ်ခန်း ရှင်းလင်းပေါ့ပါးသွားပြန်တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးဘိုးဟန်ကြီးသည်လည်းကောင်း၊ သစ်တောရုံးစာရေး ဦးထွန်းဝင်း ခေါ် ဦးအောင်သည်လည်းကောင်း၊ သေနတ်တစ်လက်စီ ပခုံးတွင်ဆောင်ရင်း ဆေးပေါ့လိပ်ကြီးများ တထောင်းထောင်းဖာလျက် ပစ်ခတ်ခဲ့ရသည့် အရေး အခင်းတို့ကို ပြန်လှန်၍ စားမြုံ့ပြန်နေကြသလို ရဲဘော်သန်းညွန့်၊ ကံလှတို့ နှစ်ယောက်ကလည်း ကားလမ်းဘေးတစ်လျှောက် လယ်ကွင်းများ၌ထွက်၍ စားသောက်သည့် တောကြက်အုပ်ကို အိမ်အပြန်တွင် ဟင်းစားရရန် ပစ်ခတ် ရေးအတွက် ကျီးကန်းမျက်စိတွေလို လမ်းဟိုဘက်ဒီဘက် မျက်လုံးကစား အလုပ်များနေခိုက်ပင် ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဗိုလ်မှူးရဲ့ အိမ်အပြန်တော့လှပါတယ်ဗျ၊ ဝက်ကနှစ်ကောင်၊ ဆတ် ကတစ်ကောင်ဆိုတော့ အသားခြောက်ရိက္ခာ တစ်လတင်းတင်း ဖူလုံနေပြီပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးအောင်သည် ဦးဘိုဟန်နှင့် စကားပြောရင်း ကျွန်တော့်ဆီသို့ စကား လှမ်း၍ ပြောလိုက်သည်တွင် ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျုပ်ပစ်ချင်တဲ့အကောင်တွေ မပစ်ခဲ့ရတာ၊ မတွေ့ရတာ သိပ်နာ တယ်ဗျာ၊ ခါတိုင်း ဒီတောဒီတောင်တွေမှာ တွေ့နေကျမို့” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က ပြောကြားလိုက်ရာ ဦးဘိုးဟန်ကြီးသည် ပါးစပ်မှ ဆေး ပေါ့လိပ်ကို ချွတ်လိုက်ရင်း .....။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တောကောင်နဲ့ ဝက်တွေက အနေအထိုင် သိပ်ကျစ်လျစ်တယ်ဗျာ၊ ဒီတောတွေမှာ တောကောင်ကြီးတွေခြေရာ တွေ့ရမယ်လို့ထင်တာ၊ တကယ် ရှာတဲ့အခါမှာ ထွက်လာဖို့ သိပ်ကောင်းတာပဲဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးဘိုးဟန်သည် မကျေမနပ်အသံဖြင့် ပြောလိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားသည် ဘူးကွဲရွာကိုဖြတ်ကျော်ကာ လွင်သာသို့ ကြက်ပြေးတစ် လျှောက်သို့ဆင်းလာခဲ့ပေပြီ။ ကျယ်ပြန့်သောလယ်ကွင်းများမှ လေအေးသည် တရှဲရှဲကားဆီသို့ တိုက်ခတ်စပြုလာပါပြီ။ အိမ်သို့ရောက်ရန် မိနစ်ပိုင်းမျှသာ လိုတော့သည့်အတွက် သန်းညွန့်နှင့် ကံလှတို့သည် ပိုမို၍ စကားကျယ် လောင်စွာ ပြောဆိုနေကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် ပင်ပင်ပန်းပန်းနှင့် တောလည်ကအပြန်တွင် ညောင်းနေအောင်ထိုင်၍ နောက်လအတွက် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်နှင့် မြဝတီ၊ ငွေတာရီ၊ ရှုမဝ၊ စုံထောက်စသည့် မဂ္ဂဇင်းများသို့ ဝတ္ထုတိုများ ရေးရပေဦးမည်ကို ထင်မြင် လာပြန်တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ ကားသည် ပြန်ကပြေးနှင့် တောင်ညိုလမ်းဆုံသို့ ပြေးဝင် ခဲ့သည်။ မြို့သို့ လှမ်း၍ မျှော်နိုင်ပေပြီတကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီတစ်ခါတော့ သန်းညွန့်မိန်းမအိမ်လာပြီး သန်းညွန့် ဘယ်သွား သတုံးလို့ မေးများနေဦးမှာလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်က သတိရကာ သန်းညွန့်ဆီသို့ လှည့်၍ မေးလိုက်ရာ ကျွန်တော်တို့ မုဆိုးအဖွဲ့ဝင်များသည် ဝါးခနဲပွဲကျကာ ရယ်မောသွားတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်၏သူငယ်ချင်း သန်းညွန့်သည် အင်မတန် အမဲလိုက် ဝါသနာကြီးသူဖြစ်၍ အမဲပစ်လိုက်ရန်ခွင့်ကြုံလျှင် အလုပ်လုပ်ရာ ပန်းထိမ် ဆိုင်ကဖြစ်ဖြစ် အိမ်သို့ တစ်စုံတစ်ရာ အကြောင်းမကြားတမ်း ထ၍လိုက် တတ်သူဖြစ်သည်။ တစ်ည၊ နှစ်ည အိမ်ပြန်မလာလျှင် သူ၏ဇနီးက အင် မတန်ရင်းနှီးသော ကျွန်တော့်နေအိမ်သို့တန်းလာပြီး လင်ပျောက်ရှာလေ့ ရှိတတ်၏။ သန်းညွန့်ကား အင်မတန် တောလိုက်ဝါသနာကြီးသလို သားကောင်အဖျက်တွင် အရေခွာရာ၌ အင်မတန် ကျွမ်းဝင်သလောက် ချက်ရေး ပြုတ်ရေးတွင် စိတ်ရှည်သူဖြစ်ပေသည်။ အအိပ်ပျက်ခံရမည့်လုပ်ငန်းတွင် သူသည် ရှေ့ဆုံးမှထွက်ကာ လမ်းစီးခြင်း၊ ကျားချောင်းခြင်းလုပ်ငန်းတွင် စိတ်ချရသောမုဆိုး၏ “အတွဲ” လူလည်း ဖြစ်ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းကတော့ နောက်စရာ ရွတ်စရာမရှိရင် ကြံဖန်ပြီး နောက်တော့ မယ်။ ငါပြောထားခဲ့ပါပြီကွ သူငယ်ချင်းရ ...၊ ဒီတစ်ခါ ငါ့မိန်းမ ငါ့ကို လိုက်မရှာတော့ပါဘူး။ ဇလောင်းဘက်သွားပြီး အမဲပစ်မယ်လို့ ငါသေသေ ချာချာ ပြောထားခဲ့ပါပြီ .....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သွားများကျိုးပြီဖြစ်သော်လည်း အမဲပစ်ဝါသနာကြီးလှသည့် သူငယ် ချင်းသန်းညွန့်က ကျွန်တော်၏ ပြက်လုံးကို ဖြေရှင်းလိုက်ရှာပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှန်မှာ ဇလောင်း မင်းကန် ပေါင်းလောင်းဘက်သို့ အမဲပစ်ထွက်ခဲ့တိုင်း ကျွန်တော်တို့လူစုသည် မြိုင်ဆိုင်လှပေသည်။ ဇလောင်းနယ်က အလွန် တောခေါင် သစ်ပင်မျိုးစုံပေါက်ရောက်ရုံမျှမက သစ်ကြီးဝါးကြီး များစွာ ပေါက်ရောက်နေသည့် တောစို့ ၊ တောခေါ်မြိုင်ဆိုင်လှသော တောမျိုးဖြစ်၍ ယနေ့တိုင်အောင် ဆတ်၊ တောဝက်များနှင့် တစ်ခါတစ်ရံ နယ်လှည့်ဆင်းလာ သည့် စိုင်ထီးခေါင်ကြီးများပင် ပစ်ခတ်နိုင်သည်။ အခြေခံကောင်းသော တောတစ်တောသာဖြစ်ပေသည်။ ဂျပန်ခေတ်အခါကဆိုလျှင် ဇင်းနှင့် ပေါင်းလောင်းတစ်ကြောဝယ် တောဆင်များကိုပင် တွေ့ရှိနိုင်အောင် တော ကောင်းသော ဖောင်းတော၊ ကိုင်းတော ထူထပ်သောဒေသပင် ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားသည် ပျဉ်းမနားမြို့ ရှမ်းကန်အနောက်ဘက်မှလှည့်ကာ မကြီး တောဘက်သို့ ဖြတ်ဝင်ခဲ့သည်။ ကျွန်တော်၏ အိမ်ရှေ့သို့ ကားထိုးရပ်လိုက် သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချစ်သမီးနှစ်ဦး၊ နီနီဦး၊ နိုင်နိုင်ဦးတို့သည် ခုန်ပေါက် ကာ ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဖေဖေပြန်လာပြီ ...၊ ဖေဖေပြန်လာပြီ ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မပီကလာ ပီကလာအသံများဖြင့် အော်ဟစ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက် တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်၏သက်ထားစောဧကရီကလည်း ကျွန်တော့်အတွက် အမောပြေဆေးတစ်ခွက်ပမာ အပြုံးစိုက်ကာ ကားပေါ်မှပစ္စည်းများ သေနတ် များကို ယူငင်ကူညီလိုက်ရှာပါသည်။ ကျွန်တော်၏ အိမ်မှာ အိမ်စောင့်ထား ခဲ့သည့် တပည့်ကျော်ဦးစိုးရင်နှင့် ကျွန်တော့်နှမနှစ်ဦးတို့ကလည်း ရဲဘော် ကံလှတို့နှင့်အတူ ကားပေါ်မှပစ္စည်းများ၊ အိပ်ရာလိပ်များ၊ အသားခြောက်၊ အသားစို ထည့်လာကြသည့်ခြင်းများကို သယ်ယူလိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စိတ်ကြိုက်မပစ်ရလို့ မောင်နှစ်ရက်တိတိတောင်ကြာအောင် ဖိလိုက် နေတယ်ထင်တယ်။ မောင့်သမီးနှစ်ယောက်ကတော့ လည်ပင်းတရှည်ရှည်နဲ့၊ ဖေဖေပြန်မလာသေးဘူးလားလို့ တမေးတည်းမေး၊ ကားသံကြား အိမ်ရှေ့က ထွက်မျှော်နေကြရှာတယ် ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စောဧကရီသည် ကျွန်တော့်၏ရင်ခွင်မှ ပိုက်ထွေးထားသည့် အသက် လေးနှစ်နှင့် နှစ်နှစ်သမီးငယ်နှစ်ဦးကိုကြည့်ကာ သမီးများ သူတို့၏ဖေဖေကို လွမ်းတနေပုံများကို ပြောပြရှာပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ... ။ “ဟုတ်လား ...၊ ဖေဖေသမီးတွေ ဖေဖေ့ကို သိပ်လွမ်းနေသလားကွယ် ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချော့မြူကာမေးလိုက်ရာ သမီးနှစ်ယောက်ကလည်း ပြုံးရယ်ကာ ကျွန်တော်၏ရင်ဘတ်ကိုမှီလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်သူတွေလာကြသေးသလဲ၊ ဘယ်ကစာတွေ ရောက်သေးသလဲ” စသည်ဖြင့် ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော် အမဲပစ်ထွက်ခိုက်တွင် အိမ်သို့ ရောက်ရှိတတ်သည့် မိတ်ဆွေများအကြောင်းကို မေးလိုက်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စုံလို့ပဲ မောင်ရေ ..၊ ဧည့်သည်တွေထွက်ပြီး ဧည့်ခံနေရတာထက် စောဖြင့် ထမင်းစားဖို့ အချိန်တောင် မနည်းလုစားရတယ်။ စာတွေလည်း တစ်ထပ်ကြီးပါပဲ။ မောင့်စာရေးစားပွဲပေါ် အဆင်သင့်တင်ထားပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စောဧကရီသည် ကျွန်တော့်အတွက် ကော်ဖီပူပူတစ်ပန်းကန် တရို တသေပေးရင်း စဉ်းစားနေရာမှ ရုတ်တရက် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကိုပင့်ကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ ... ဒါထက်၊ မောင့်မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းဖြစ်တဲ့ ဗိုလ်အောင် ယိုတာ ကားနဲ့ မနေ့က ဝေလီဝေလင်းရောက်လာပြီး မောင့်ကို အရေးတကြီး တွေ့ချင်လို့ မေးရှာပါတယ်။ မောင့်ကို မတွေ့ရလို့ တဖျစ်တောက်တောက် ဖြစ်ပြီး သူ့သားရေအိတ်ကြီးထဲက စာအိတ်တစ်အိတ်နဲ့ စာတစ်စောင်ရယ်။ ပြီးတော့ သမီးနှစ်ယောက်အတွက် အမှတ်တရလက်ဆောင်ဆိုပြီး စက္ကူနဲ့ထုပ် ထားတဲ့ အထုပ်သေးသေးတစ်ထုပ်ပေးသွားတယ်။ မောင် မနက်ဖြန် သန် ဘက်ခါဆို ပြန်လာပါလိမ့်မယ်၊ ခဏစောင့်နေပါဆိုပြီး တားတာတောင် မရဘူး။ မန္တလေးမှာ သူ့ကို တမင်သက်သက်စောင့်နေတဲ့ မိတ်ဆွေတွေရှိနေ တယ်လို့ဆိုပြီး တောင်းပန်ပြီး ထွက်သွားတာပဲ။ သူ့ကားပေါ်မှာ မောင့်လိုပဲ အမဲပစ်သေနတ်သုံးလေးလက်နဲ့ လူနှစ်ယောက်လည်း တွေ့လိုက်မိတယ်.....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်လား ... ဗိုလ်ဖေအောင် ..” ဟူ၍ ကျွန်တော် ဝမ်းသာစွာဖြင့် ကျွန်တော်၏ဇနီးကို ပြန်၍မေးလိုက်မိပါသည်။ ကျွန်တော့်အနေနှင့် သူငယ် ချင်း ရဲဘော်ဗိုလ်ဖေအောင်အကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ထိတ်ခနဲ ဝမ်းသာသွားမိကာ ဤကဲ့သို့ အရေးတကြီး အလောတကြီးမေးလိုက်မိ ခြင်းသာဖြစ်ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗိုလ်တာရာ (ရဲဘော်သုံးကျိပ်) ဗိုလ်ကြီးအောင် သို့မဟုတ် ကိုဖေအောင် ဘီအက်စီ(ဘူမိဗေဒ) သို့မဟုတ် လေလွင့်ချင်ရာလေလွင့်ပြီး ကျွန်တော်ကဲ့သို့ပင် တောကောင်း ကောင်း တောင်ထူရာဒေသတို့တွင် သတ္တုရှာရင်း၊ အမဲပစ်ရင်း သူ့ဘာသာ လောကနိဗ္ဗာန်ထူထောင်နေသည့် လူလွတ်ဘဝလွတ်နေခဲ့သော လူပျိုကြီး ဖေအောင်၏သတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အတွက် အင်မတန်သိချင် ကြား ချင်သည့်ဆန္ဒများအလျဉ်ဖြင့် သမီးနှစ်ယောက်ကို ပွေ့ချီထားရင်း ချစ်သက် လယ်စောသို့ ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တယ်မောင်၊ ရုတ်တရက် သူ့ကိုတွေ့လိုက်ရတော့ ရှမ်းလိုလို၊ ကချင်လိုလို၊ ဖြူဖြူ ခန့်ခန့်၊ ဗလကောင်းကောင်းနဲ့မို့ ဗမာတစ်ယောက်တောင် စောမထင်မိခဲ့ဘူး။ ပြီးမှ ဗိုလ်ဖေအောင်က သူ ဗမာစစ်စစ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကချင်ပြည်နယ်နဲ့ ရှမ်းပြည်နယ်တစ်လျှောက်မှာ အနေအထိုင်များခဲ့ကြောင်းပြောမှ စော သူ့ အခြေအနေမှန်ကို သိရတယ်။ ကချင်စကား၊ ရှမ်းစကား၊ တရုတ်စကားတွေလည်း မွှတ်နေအောင်ပြောတတ်တယ် မောင်။ လေယူ လေသိမ်းကစပြီး တောင်ပေါ်သားတွေ အသံအတိုင်းပဲ။ သူလေ မောင့်ကို သိပ်တွေ့ချင်ပုံပဲ။ မတွေ့တာတောင်ကြာပြီ၊ တွေ့လိုက်ရရင် အင်မတန်ချစ်ကြ တဲ့ တော်လှန်ရေးရဲဘော်သူငယ်ချင်းတွေပီပီ အားရပါးရပွေ့ညှစ်ပြီး နှုတ် ဆက်လိုက်ချင်တယ်ဗျာလို့တောင် ပြောသွားရှာတယ် ....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူမ သိရှိသရွေ့ကို ပြန်လည်၍ ကျွန်တော့်ဇနီးက ပြောပြရှာပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗိုလ်ဖေအောင်သည် သစ်တောဝန်ထောက်တစ်ဦး၏ သားအကြီးဆုံး ဖြစ်ခဲ့ပြီး အင်္ဂလိပ်ခေတ်တစ်ချိန်က ပျဉ်းမနားနယ်သို့ ရွှေ့ပြောင်းလာပြီး ပျဉ်းမနားမြို့၏ကျက်သရေဆောင် ဗုဒ္ဓဘာသာအထက်တန်းကျောင်းတွင် ကျွန်တော်နှင့် ၇ တန်းမှ ၉ တန်းအထိ ပညာသင်ကြားခဲ့ရင်း ချစ်ကျွမ်းတဝင် ဖြစ်ရုံမကဘဲ ကျွန်တော်တို့ယုံကြည်ခဲ့သည့် ဗြိတိသျှလက်အောက်မှ မြန်မာ ပြည်လွတ်မြောက်ရေးလမ်းစဉ်ကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ထောက်ခံဆန္ဒပြင်းပြခဲ့သူ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ ၉ တန်းအောင်သောနှစ်ဝယ် သူ၏ဖခင်မှာ မြစ်ကြီးနားသို့ ရာထူး တိုးကာ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရပြီး လူချင်းကွဲခဲ့ကြသည်။ သို့ရာတွင် မကြာမီ သူ့ဆီမှ ကျွန်တော်တို့ လွတ်လပ်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဆက်လုပ်နေကြောင်း အကြောင်းကြားစာရရှိပြီး သူနှင့်ကျွန်တော် ဆယ်တန်းစာမေးပွဲကို ဖြေဆိုခဲ့ကြပြီး ကျွန်တော်က ပညာပိုင်းကိုကျောပေးကာ နိုင်ငံရေးနယ်ပယ်ထဲသို့ ခြေစုံပစ် ဝင်ခဲ့သည်။ ဖေအောင့်အနေနှင့် တက္ကသိုလ်ပညာရေးကို ဆက်လက်သင်ခဲ့ရင်း နောက် ၃ နှစ်ခန့်အကြာတွင် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး အကြောင်း ပြု၍ ခေတ်ပျက်ကာ ကျွန်တော်လည်း ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးကို ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့်အတူ ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် ရဲဘော်သုံးကျိပ်ဝင်တစ်ဦး အဖြစ်တာဝန်ယူ၍ ဗမာပြည်အလယ်ပိုင်းတွင် တာဝန်ကျေပွန်စွာဖြင့် ဆောင် ရွက်ခဲ့သလို အောင်တစ်ယောက်လည်း မန္တလေးတိုင်းတွင် ဗိုလ်ကြီးအဆင့် အတန်းဖြင့် ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်တွင် ပါဝင်အမှုထမ်းခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်မှ ဗမာ့ကာကွယ်ရေးတပ်မတော် ခေတ်တွင် ဖေအောင်သည် ပျဉ်းမနားတွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည့် စစ်ဌာနချုပ်တွင် ဒုဗိုလ်အဖြစ် ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ခဲ့သောကြောင့် သူနှင့်ကျွန်တော် ကျောင်း နေစဉ်ကဲ့သို့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုရှိခဲ့ကြသည်။ တနင်္ဂနွေတိုင်း၊ အားလပ်ခွင့်ရတိုင်း ပျဉ်းမနား အနောက်နယ်တစ်ကြော အိုင်ကျယ်မုံနှင့် ဘိုးစောင့်တောင်စသည့် အမဲကြီးပေါရာဒေသတို့တွင် အမဲပစ်ထွက်လေ့ရှိကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်္ဂလိပ်အစိုးရ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည့်အခါတွင်မူ သူသည် အသစ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသည့် ဘားမားရိုင်ဖယ်တပ်တွင် အမှုဆက်လက်၍ မထမ်းတော့ဘဲ သူ၏လက်ငုတ်ပညာရင်းဖြစ်သည့် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၌ ပြန်လည် ၍ သိပ္ပံပညာကို ဆက်လက်သင်ကြားခဲ့ရင်း ဘူမိဗေဒပညာဘက်တွင် စိတ်ပါ ဝင်စား သင်ကြားခဲ့ရင်း ဘူမိဗေဒပညာဘက်တွင် စိတ်ပါဝင်စားသူပီပီ သိပ္ပံ ဘွဲ့ထူးကို အောင်မြင်စွာ ဆွတ်ခူးရရှိသွားကြောင်း သတင်းကြားရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် ဖေအောင်သည် သူ့ဝါသနာအတိုင်း ရှမ်းပြည်နယ်၊ ကချင် ပြည်နယ်နှင့် တရုတ်နယ်စပ်တစ်လျှောက်တွင် သူ့ဝါသနာအရ အမဲပစ်ရင်း ဘူမိဗေဒလုပ်ငန်းကိုပါတွဲဖက်၍ သတ္တုရှာဖွေခြင်းများကို ပြုလုပ်နေကြောင်း ကို အထက်ဗမာပြည်မှ ရဲဘော်ဟောင်းများဆီက သတင်းသဲ့သဲ့ကြားရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ရာတွင် များမကြာမီက သူနှင့်အဖွဲ့ဝင်များကို တရုတ်တောပုန်း ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းက တောတွင်း၌ ချောင်းမြောင်းသတ်ဖြတ်လိုက်သည့် သတင်း ဆိုးကြောင့် ကျွန်တော့်အနေနှင့် ရဲဘော်ရဲဘက်သံယောဇဉ် မကင်းနိုင်သူပီပီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45562674643093,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_c66b2d5f-2981-424c-8a1e-66262f38e65a.jpg?v=1730226242"},{"product_id":"ဘသက်ဆွေ-ဆောင်ကြာမြိုင်ဇတ်လမ်းများ","title":"ဆောင်ကြာမြိုင်ဇတ်လမ်းများ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e( ၁ ) \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာဗိဒတ္တ၏ ကျဆုံးခန်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eFall of Rairdatta\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါဟရ (Dhara) မင်းနေပြည်တော်တွင် မာရာဂျာ ဒါဟီရဂျ ပရမီဘေဒ ဆရီ ဗဟိုဂျဒီဗ ထီးနန်းစံနေချိန်ဖြစ်၏။ သူသည် ကြီး ကျယ်မြင့်မြတ်၍ ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့်ပြည့်စုံသော မင်းဖြစ်သလို ပညာလည်း တတ်၏။ သို့သော် ထိုဘုရင်မင်းမြတ်၌ ပြဿနာဖြစ်နေရသည်မှာ ဒဟမ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗဟိုဂျဒီမ၏ နန်းတော်တွင် ပြည့်တန်ဆာဟု ဆိုနိုင်သော ကြေးစားအထက်တန်းစား ဆရင်ဂရာမန်ဂျရီ နေထိုင်၏။ အလွန် လှပချောမောလွန်းသဖြင့် ယောက်ျားသားအားလုံး၏ ချစ်ခင်မြတ်နိုး တပ်မက်ခြင်း ခံရ၏။ သူမ၏အလှသည် အခြားသော လုံမငယ်များ၏ အလှကို လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့လေသည်။ ဗဟိုဂျဒီဗဘုရင်၏ တိုင်းပြည်အတွင်း ရှိ အခြားအခြားသော ပြည့်တန်ဆာများသာမက အိမ်နီးချင်း တိုင်းပြည် များရှိ ပြည့်တန်ဆာများကပါ သူ့ကို အားကျကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူမ၏မိခင်မှာ ဗီဆမဆီလာ ဖြစ်သည်။ အနားယူသွားသော နန်းတွင်းပြည့်တန်ဆာလည်း ဖြစ်၏။ သူမကိုလည်း အားလုံးက လေးစားကြ၏။ သို့သော် သူမအနေဖြင့်မူ သမီးအား လက်ရှိအခြေ အနေကို ထိန်းထားနိုင်ဖို့ အမြဲစိုးရိမ်ကြောင့်ကျနေရှာ၏။ မိန်းမတို့၏ ရမ္မက်စွမ်းရည် အတတ်ပညာများကို ပိုမိုပြည့်စုံစေချင်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နွေရာသီ တစ်ညနေခင်းတွင် သမီးနှင့်ယှဉ်ထိုင်နေစဉ် သူမက ပြောပြခဲ့သည်။ “သမီး ... ညည်းရဲ့ အလှအပကြောင့်သာ ဒီလို စည်းစိမ် ချမ်းသာကို ရနေတာဖြစ်တယ်။ အများအားဖြင့် ပြည့်တန်ဆာတွေဟာ ဒါတပ်စ်ရဲ့ လှည့်ဖြားမှုကြောင့် ပျက်စီးကြရတာ များတယ်။ တစ်ပါးသော သူတွေကို ပျော်ရွှင်ကျေနပ်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် အနုပညာကို အတတ်ပညာလို သဘောထားပြီး အောင်မြင်စွာ အသုံးချရမယ်။ အဲဒါ ကတော့ ယောက်ျားသားတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးထားတဲ့ ရာဂစိတ်ကို လေ့လာပြီး နားလည်ဖို့လိုတယ်။ အောင်မြင်ရဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ အနုပညာတွေကို အသုံးချခဲ့တဲ့ တခြားပြည့်တန်ဆာတွေ အကြောင်း အမေပြောပြမယ်။ သူတို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို ကြားရရင် ညည်း .. ခုထက်ပိုပြီး အသိဉာဏ်ရှိလာလိမ့်မယ်။ ကဲ ... နား ထောင်ပေတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခန္တီပူရမြို့မှာ ပညာရှိပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့ ဆိုမဒတ္တ အမည် ရှိတဲ့ ဗြဟ္မဏတစ်ယောက်ရှိတယ်၊ သူဟာ ကျော်ကြားတဲ့ ပညာရှိ တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်၊ ဗီဒနဲ့ဆစကြာဂါထာတွေကိုတောင် ကောင်းကောင်း ရွတ်ဆိုနိုင်တယ်။ သူဟာ ကျော်ကြားလာသလို ပိုပြီးတော့ လည်း ချမ်းသာလာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကလေး မရှိဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူဟာ ဗီဂျယခပတန်ဂါထာကို လေ့လာပြီးတော့ လိုရာဆန္ဒ ကို ပေးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ နေမင်းထံမှာ ဆုတောင်းတယ်၊ အဲဒါကြောင့် ရဗီဒတ္တ ဆိုတဲ့ သားတစ်ယောက် ရခဲ့တယ် ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေးခေတ်အိန္ဒိယနန်းတော်တွင်းမှ ဆောင်ကြာမြိုင်အတွင်းရေး ရဗီဒတ္တ အသက် (၁၆) နှစ်ရှိလာတဲ့အခါမှာ အထွတ်အမြတ် ဖြစ်တဲ့ အပ်ချည်ကြိုးကို ပေးခဲ့တယ်။ ဗီဒနဲ့ ယိင်္ဂကျမ်းတွေကိုတောင် လေ့လာစေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရဗီဒတ္တဟာ ဗီဒကျမ်းတွေကို ကြိုးစားလေ့လာခဲ့တဲ့အတွက် သူ့ဖခင်လောက်နီးနီး အသိပညာရှိလာခဲ့တယ်။ ဖခင်ကြီးဟာ သူ့သား အမွေရမယ့် စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေအတွက် စိတ်ပူခဲ့တယ်။ အနာဂတ် မှာ သူ့သားတစ်ယောက် ပျက်စီးသွားမှာကို ကြိုစိုးရိမ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ပညာအားလုံးကို သင်ကြားပေးခဲ့တယ်။ ဒတ္တနဲ့ အခြားပညာရှိတွေ ရေးခဲ့တဲ့ ပြည့်တန်ဆာတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကိုတောင် သင်ကြား ပေးခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့မှာ သားကိုခေါ်ပြီး ပြောတယ်၊ “သား ... ငယ်ရွယ်မှု ဟာ သိပ်သည်းတဲ့ အမှောင်ဖြစ်တယ်၊ ငယ်ရွယ်မှုကို ဘယ်သူမဆို ဖြတ် သန်းရမှာတော့ အမှန်ပဲ၊ မဒနဟာ ကောက်ကျစ်တယ်၊ ပစ္စည်း ဥစ္စာဟာ ယစ်မူးစေတယ်၊ စိတ်ဟာ သဘာဝအားဖြင့် ကြာရွက်ပေါ်က ရေစက် လိုမမြဲဘူး၊ အာရုံဟာ ဆင်ရိုင်းတစ်ကောင်လိုပဲ ထိန်းသိမ်းဖို့ ခဲယဉ်းတယ်၊ ငယ်ရွယ်နုပျိုတဲ့ မိန်းကလေးတွေဟာ သဘာဝအားဖြင့် စွဲလမ်းတပ်မက် တိမ်းမူးဖွယ်ဖြစ်တယ်၊ မိုးဥတု၊ ဆောင်းဥတုနဲ့ အခြားရာသီတွေရဲ့ အစတိုင်း အစတိုင်းဟာ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတယ်။ အချစ်ဆိုတဲ့ ကိစ္စကို ဘယ်သူမှ ကြံ့ကြံ့မခံနိုင်ကြဘူး၊ ငါ့သားဖြစ်တဲ့ မင်းဟာ ရန်သူ ခြောက်ယောက်ကို နိုင်ရမယ်၊ အာရုံခံစားမှုတွေ ကိုပဲပေါ့။ ကောက်ကျစ် သူတွေဟာ အာရုံခံစားမှုကို သဘောကျတယ်။ အရှက်မဲ့တဲ့ မိန်းမတွေနဲ့ ဆက်ဆံကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီမှာ ငါ့သား ... လူကြီးသူမတွေရဲ့ ဆုံးမစကားကို ပျော့ညံ့တဲ့ စိတ်ထားရှိသူတွေဟာ လက်မခံနိုင်ကြရှာဘူး၊ သျှတ္တရကို လေ့လာရုံနဲ့အသုံးမဝင်ဘူး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တန်ဖိုးထားတတ်စေတဲ့ စာပေ တတ်မြောက်မှုအတွက် ဂုဏ်ယူမှုကို မင်းပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေက ဖျက်ဆီး ကြလိမ့်မည်။ မင်းရဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိတွေလည်း ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတွေဟာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံး မင်းဟာ အကျင့်စာရိတ္တပျက်ပြီး လုံးဝ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ ဒါဟာ အာရုံခံစားမှုတွေကို မပယ်ဖြတ်နိုင်လို့ မင်း ရမယ့်ဆိုးကျိုးတွေပဲ ဖြစ် တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါကြောင့် ... ငါ့သား ကြပ်ကြပ်သတိထားပါ၊ မင်းရဲ့ အဆင့် အတန်းနဲ့ လျော်ညီအောင် နေထိုင်ပြုမူပါ။ မကောင်းတဲ့ အပေါင်း အသင်းတွေကို ရှောင်ပါ။ ဂီတနားထောင်ခြင်း၊ သီဆိုခြင်း၊ ကခုန်ခြင်း မပြုပါနဲ့။ မိန်းမပျိုတွေရဲ့ ဖျားယောင်းမြူဆွယ်တဲ့ အကြည့်တွေကို မသိဟန်၊ မမြင်ဟန်ဆောင်ပါ။ ကပွဲရုံနဲ့ လောင်းကစားဝိုင်းတွေကို မသွားပါနဲ့။ ကိုယ့်အဆင့်အတန်းနဲ့ညီအောင် မနေတဲ့လူဟာ လူတွေရဲ့ ကဲ့ရဲ့ခြင်းခံရမယ်ဆိုတာကို စွဲစွဲမြဲမြဲ မှတ်ထားပါ။ ပရူရဗလို တန်ခိုးကြီး တဲ့ ဘုရင်တောင် ပြည့်တန်ဆာ ဥရဗဆီ ရဲ့ လက်အောက်ခံဖြစ်ရတဲ့ ဥပမာ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရဗိဒတ္တသည်လည်း သူ့ဖခင်၏ ဆုံးမစကားကို လိုက်နာခဲ့ ၏။ ထို့ကြောင့် လူအများ၏ လေးစားမှုကို ခံရ၏။ ဖခင်ဖြစ်သူ ဆိုဗဒတ္တ မှာလည်း သူ့သားအတွက် ဂုဏ်ယူကျေနပ်နေခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါမှ နောက်နှစ်ပေါင်းအတော်ကြာတွင် သူ့ဖခင်နှင့် မိခင် တို့ ကွယ်လွန်သွားကြကုန်၏။ ဤသို့ဖြင့် ရဗီဒတ္တမှာ လောကကြီးတွင် တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်သလို ဖြစ်ခဲ့ရ၏။ ပထမတွင် ဝမ်းနည်း ပူဆွေးမှုကို ဝေဒနာတစ်ခုလို ခံစားနေရ၏။ ထို့နောက်တွင်တော့ ပူဆွေးမှုများ အချိန်ကာလအလျောက် လျော့နည်းသွားခဲ့၏။ သူ့ သူငယ်ချင်းများနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ တပူးတွဲတွဲ နေထိုင်နိုင်ခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နွေရာသီတွင် ကရုမာကရပန်းခြံတွင် လူငယ်ပွဲတော် ကျင်းပ တတ်သော်လည်း ရဗီဒတ္တသည် ပန်းခြံသို့ တစ်ခေါက်တစ်ခါဖူးမျှ မသွား ခဲ့ပေ။ သူသည် အရွယ်ရောက်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေလေပြီ ဖြစ်သဖြင့် လူငယ်ပီပီ ဘဝ၏ဆန္ဒများ ပေါ်ပေါက်နေချေပြီ။ သို့သော် ဖခင်၏ စကားကို နားထောင်သောအနေအားဖြင့် အပျော်အပါးနှင့် ပွဲလမ်း သဘင်ရှိသော နေရာများကို မသွားဘဲ နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငယ်ရွယ်သူဖြစ်သော သူသည် အဘယ်မျှကြာအောင် သူ့ ရင်ထဲမှဆန္ဒနှင့် အာရုံခံစားလိုမှုများကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်မည်နည်း။ သူ သည် ကျန်းမာသန်စွမ်းသော လူငယ်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ရဗီဒတ္တမှာ သဘာဝ၏တောင်းဆိုချက်ကို မလွန်ဆန်နိုင် ခဲ့ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချိန်က နွေဦးရာသီဖြစ်၍ ပန်းခြံထဲမှ လေပြည်တွင် ပန်း မျိုးစုံတို့၏ မွှေးရနံ့များ ထုံသင်းနေသည်။ သရက်ပင်များတွင် အပွင့်များ ဝေနေကြ၏။ သစ်ပင်များအပေါ်တွင် ဥဩငှက်သည် နွေဦး ရောက် လာပြီဖြစ်ကြောင်း တေးသီဆိုနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လူငယ်များသည် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ လျှောက်သွားနေကြ ၏။ အားရပါးရ ရယ်နေကြ၏။ ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေကြ၏။ ကရုမာကရပန်းခြံတွင် လူငယ်ပွဲတော် ကျင်းပနေ၏။ လူငယ်တိုင်း သည် ပန်းခြံဆီသို့ ဦးတည်သွားနေကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုကာလမှာပင် ရဗီဒတ္တထံသို့ သူငယ်ချင်းများ ရောက်လာ ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သူငယ်ချင်း ..... ဒီနေ့ ဖစ်ချ်ဘင်နား ဘုရားပွဲနေ့ဖြစ်တယ်။ အဲဒီပွဲကိုမသွားဘဲနေရင် မင်းဘဝဟာ ဘာအသုံးကျမှာတဲ့လဲ၊ ဒီလို\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45562480361621,"sku":"","price":1620.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_cf864cee-4d64-439f-96e4-8d09a3e01675.jpg?v=1730226633"},{"product_id":"ဘုန်းမြင့်-ယုံရခက်သောဇတ်လမ်းတစ်ခု","title":"ယုံရခက်သောဇတ်လမ်းတစ်ခု","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e[\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e] \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ဖက်အိမ်တွင် လူတစ်စု စကားဝိုင်းဖွဲ့ နေကြပေသည်။ ဘာတွေ ပြောနေကြသည်ကား မသိ။ လူဆိုတာ...လူဆိုတာ..ဟူသော စကားလုံးကို မကြာခဏကြားရသဖြင့် လူတွေအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြတာကိုးဟု သိလိုက်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွှေလသာသောညမို့ အစစ အရာရာသည် လှပနေသည်။ တစ်ရံ တစ်ခါ တိုးဝင်လာသော လေပြည်ကလေးကလည်း အေးမြလှသည်။ ကျွန်တော်သည် ပက်လက်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ဆေးတံခဲရင်းက ည၏ အလှအပဝယ် ယစ်မူးနေမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုယ်ကကောင်းမှ သူကကောင်းတယ် ဆိုတဲ့ စကားတော့ ကျွန်တော် လက်မခံဘူးဗျာ၊ ကိုယ်ကကောင်းပေမဲ့ သူက ကောင်းချင်မှကောင်းတာ၊ ကိုယ်ကမကောင်းပေမဲ့လည်း သူက ကောင်းချင်ကောင်းတတ် တယ်၊ လောကကြီးမှာ ပုံသေကားကျရယ်လို့ ဘယ်ဟာမှ မရှိပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စကားဝိုင်းမှ အသံတစ်ခုသည် ကျွန်တော့်နားတွင်းသို့ တိုးဝင်လာ လေသည်။ ချက်ချင်းပင် ည၏ အလှထဲ၌ ကျရောက်နေသော ကျွန်တော့် အာရုံလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ သည်စကားမျိုး ငါကြားဖူးပါ တယ်”ဟု ကျွန်တော် စဉ်းစားနေမိသည်။ ဘယ်မှာပါလိမ့်၊ ဘယ်တုန်းကပါ လိမ့်၊ ဘယ်သူပြောခဲ့တာပါလိမ့် ..... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ...သတိရပြီ၊ တင်မောင်..တင်မောင် ဒီကောင်ပြောခဲ့တာ၊ အဲလေ... ပြောခဲ့တာမဟုတ်ဘူး ရေးခဲ့တာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် နှစ်ပေါင်းအတန်ကြာက အဖြစ်အပျက်တစ်ရပ်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရလာမိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e[၂]\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်နှင့် အလွန်ခင်မင်ရင်းနှီးသော ငယ်သူငယ်ချင်းများတွင် တင်မောင်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ သူနှင့်ကျွန်တော်သည် ဆော့ဖက်၊ ထိုးဖက်၊ တေဖက်၊ ပေဖက်များ ဖြစ်ကြသည်။ သည်အကောင်သည် သတ္တိကောင်းချင် လျှင် အလွန်ကောင်းတတ်၍ ကြောက်မိလျှင်လည်း အီးအီးပင်ပါတတ် သည်။ အရွှတ်အပြောင်လည်း အလွန်ပြောတတ်သည်။ သို့ရာတွင် '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမနှင့် ပတ်သက်လျှင်တော့ အလွန်ညံ့သည်။ တစ်ခါက ဘယ်သူမှ မစရဲသော ကလေးမတစ်ဦးနောက် ဇွတ်လိုက်၍ စာပေးရာ ကလေးမက ဖိနပ်ကုန်းချွတ် သဖြင့် တစ်မျိုးတည်း လစ်ခဲ့ရဖူးလေသည်။ သည်ကတည်းက မိန်းမဆိုလျှင် သူကြောက်တတ်လာခဲ့သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆယ်တန်းအောင်ပြီးသည့်နောက်တွင် တင်မောင်နှင့်ကျွန်တော် ကွဲခဲ့ကြသည်။ ကျွန်တော်က ရန်ကုန်ပြောင်းလာ၍ သူက သူ့မိဘ ဆေးလိပ်ရုံ အတွက် ရှမ်းပြည်တက်ကာ သနပ်ဖက် အဝယ်တော်လုပ်ရသည်။ သူ့မိဘ များကလည်း သားသမီးငါးယောက်တွင် တစ်ဦးတည်းသော သားယောက်ျား လည်းဖြစ်၊ သားကြီးသြရသလည်းဖြစ်သဖြင့် အလွန်ချစ် အလွန်အားကိုးကြ သည်။ အားကိုးကြသည့်အတိုင်း သူကလည်း အသက် ၃၀ အထိ အိမ်ထောင် မပြုဘဲ စီးပွားရေးကိုသာ ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်နေ့တွင်တော့ သူ့သတင်းကို ဝမ်းနည်းစရာကြီး သိရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆိုစမ်းပါဦး...ဘယ်သူနဲ့လဲကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အလည်ရောက်လာသော သူငယ်ချင်းလှအောင်က မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရုံးစာရေးကြီး ကိုသန်းမောင်မိန်းမနဲ့ကွ” “ဟာ...သူများမယားနဲ့ ဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုသန်းမောင်က သေသွားပြီလေကွာ၊ မင်း မသိသေးဘူးလား၊ တစ်နှစ်ကျော်ကျော်လောက် ရှိသွားပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုန်းမြင့် “ဖြစ်မှဖြစ်ရလေ...လှအောင်ရာ၊ အပျိုရှားလို့တဲ့လား၊ တောက်.. ဒီကောင်ကို ငါတွေ့ လိုက်စမ်းချင်တယ်”ကရုဏာဒေါသဖြင့် ကျွန်တော်၏ ကိုယ်သည် တုန်၍ပင်လာ သည်။ တင်မောင်သာ အနားမှာရှိလျှင် ဆွဲထိုးမိမည် ထင်သည်။ လှအောင် ကမူ ကျွန်တော့်ကိုကြည့်၍ ပြုံးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မခင်ကြည်ကို မင်းမြင်ဖူးတယ် မဟုတ်လား” “မမှတ်မိတော့ဘူးကွ၊ မြင်တော့ မြင်ဖူးမှာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အသားညိုညို ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် တောင့်တောင့် စံပယ်တင်မှုနဲ့ လေကွာ၊ ရုပ်ကတော့ သိပ်မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သိပ်ခေတ်ဆန်တယ်၊ ညှို့ဓာတ် ကလည်း သိပ်ကောင်းတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဒါကြောင့် ဒီကောင် စွဲသွားတယ် ဆိုပါတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အေးပေါ့.....မင်းကောင်ကို ငါပြချင်တယ်၊ အရူး အမဲသားကျွေး ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ၊ မိဘတွေ နှမတွေလည်း ရှက်ရှာလွန်းလို့ အိမ်တောင် အကပ်မခံတော့ဘူး၊ ဒီကောင်မကို စွန့်ရင်စွန့် မစွန့်ရင် အမွေပြတ်ပဲလို့ ပြောနေကြတယ်၊ ဒါလည်း သူက မမှုဘူးကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ...တင်မောင်တင်မောင် ဖြစ်မှဖြစ်ရပလေကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်ပင်လျှင် တင်မောင့်အတွက် ရင်နာကာ ညည်းညူမိလိုက် သည်။ သည့်နောက်တော့ ကျွန်တော်သည် သူ့ကို မေ့ပစ်လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e( ၃ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နှစ်နှစ်ခန့်ကြာသောအခါ တင်မောင် ကျွန်တော့်ထံ ပေါက်လာ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ရုပ်သည် အတော်ကျချေပြီ။ ငယ်ငယ်တုန်းကလို ရှိုးတွေ ဘာ တွေလည်း မရှိတော့။ သို့သော် ပြုံးဖြဲဖြဲအကျင့်ကမူ မပျောက်သေးဘဲ ရှိနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟဲ...ဟဲ...မင်း သူငယ်ချင်းတော်တော်ပီသတဲ့ကောင်ကွာ၊ မယား ယူတာ ငါ့ ကိုတောင် မဖိတ်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းကလည်းကွာ ဖိတ်စာကမ်းပြီး ယူခဲ့ရတာ မဟုတ်ဘူးကွ၊ မင်းလူကိုမလေ့လာသောအခါ လည်း ကြားပြီးရောပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ...ထားပါတော့လေ၊ အခု အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ၊ မင်း ဒူးမနာသမီးကလေးလည်း ကြီးလှရောပေါ့ ဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က ခနဲ့ပြန်သည်။ ထိသွားသောကြောင့်လား မပြော တတ်။ သူ့မျက်နှာသည် ကွက်ခနဲ ပျက်သွားသည်။ သည်တော့လည်း အလွန်ခင်သော သူငယ်ချင်းမို့ အသနားဖက်သွားမိပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေး...ဆိုပါတော့ကွာ၊ ဒါတွေ ထားပါဦး၊ ခု မင်းဆီလာတာက အကူအညီလိုချင်လို့ကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာလဲ မင်း ဖားသားကြီးကို ပြောပေးဖို့လား ဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေးကွာ၊ အဖေတို့ အမေတို့က အဆက်ဖြတ်ထားတော့ ငါလည်း ဘိုင်တွန်နေပြီကွ၊ မိန်းမကလည်း ပူညံပူညံလုပ်လာပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းကို အမွေတောင်းခိုင်းပြီ ဆိုပါတော့” “ဟာ...မင်း တယ်တော်တဲ့ကောင်ပါလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟဲ...ဟဲ ငါ့ဝမ်းထဲမှာက ပုဏ္ဏားကလေးရှိတယ်ကွ၊ မင်းအမွေ တောင်းရင်တောင်း မတောင်းရင်၊ တောင်းလို့လည်းမရရင် မင်းကို မပေါင်း နိုင်ဘူး၊ ကျောင်းတော့ ဒီလိုမဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လက်စသတ်တော့ မင်းက ကြားပြီးနေပြီကိုး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မကြားပါဘူး တင်မောင်ရာ၊ ပညာရှိအတွေးနဲ့ ပြေးမကြည့်ဘဲ သိတာပါ၊ မခင်ကြည် ဘယ်လိုမိန်းမစားလည်းဆိုတာ မင်းကလွဲရင် အားလုံး သိနေကြတာ၊ မင်းကို လူပျိုကလေးရယ်လို့ မက်ပြီးယူတာ မဟုတ်ဘူး ငအရဲ့၊ အမွေကိုမက်ပြီး ယူတာ၊ ခုတော့ မင်းသိပြီ မဟုတ်လား၊ အေး...သုံးတုံး ကုန်မှ ချေးမှန်းသိတယ်ဆိုတာ မင်းပဲ...မင်းပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြောကွာ...ပြော...ပြော၊ မင်းပြောချင်သလိုပြော၊ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ သူမှ သူပဲကွ၊ အမွေမရချင် နေပေ့စေ၊ သူ့ကိုတော့ ငါမစွန့်နိုင်ဘူး၊ သူက စွန့်တာလည်း ငါမခံဘူး၊ သူ့ကိုလည်း ငါသတ်မယ်၊ ငါ့ကိုယ်လည်း ငါသတ်မယ်၊ ဒါပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တင်မောင်သည် စောစောက တင်မောင် မဟုတ်တော့။ သူ့ရုပ်၊ သူ့အသံ၊ သူ့ဟန် အားလုံး ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့အသားများသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုန်းမြင့် နီတက်လာသည်။ သူ့လက်များသည် တဆတ်ဆတ် တုန်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ...တင်မောင်...တင်မောင်”ဟုဆိုကာ ကျွန်တော်သည် သက် ပြင်းကြီးတစ်လုံး ချလိုက်မိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းကွာ...ပညာတွေလည်း သင်ထားတဲ့ကောင်ပါ၊ မိန်းမ တစ်ယောက်ကို ဒီလောက်ပဲ ရူးရူးမူးမူး စွဲရသလားကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါတွေ ပြောမနေပါနဲ့တော့ သူငယ်ချင်း၊ လူဆိုတာ ကိုယ့် အကြိုက်နဲ့ ကိုယ်ပါ၊ တမာခါးပေမဲ့ ကြိုက်တဲ့လူ ရှိတာပဲ၊ ငရုတ်သီး ဘယ်လောက်စပ်စပ် အတောင့်လိုက် ဝါးစားတဲ့သူလည်း ရှိတာပဲ၊ အဲ...ငါ မင်းဆီ လာတာက အကူအညီတောင်းဖို့ပဲ၊ မင်းက အဖေတို့ အမေတို့နဲ့ သိပ်ခင် တယ်မှုတ်လား၊ မင်းပြောရင် ရမယ်လို့ထင်တယ်၊ နောက်ဆုံးကွာ သောင်း လေးငါးထောင်လောက်ရရင် တော်ပါပြီ၊ နောက် ငါကြီးပွားရင်လည်း ပြန် ပေးမှာပါ၊ ငါငွေမမက်ပါဘူး၊ အခက်တွေ့နေလို့သာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မ” စိတ်သည် ဆိုးလှချေသည်။ သည်အဆိပ်မိလိုက်လျှင် ဘယ်သူမျှ ခံနိုင်စွမ်းမရှိ။ ကိုယ့်အကြိုက်နှင့်ကိုယ် ဆိုသောစကားကလည်း မှန်လိုက်ပါဘိခြင်း။ သည်တော့ကာ တင်မောင်ခများသည် ရယ်စရာ၊ လှောင် စရာသတ္တဝါ မဟုတ်တော့။ သနားစရာသာ ဖြစ်လာသည်။ ကျွန်တော်သည် သူ့ကို သနားလာသည်။ ထို့ကြောင့် “ငါ ကြိုးစားကြည့်မယ်ကွာ”ဟု ကတိ ပေးလိုက်မိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e( ၄ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် ခွင့်တစ်ရက်ယူ၍ ခရီးထွက်ခဲ့လေသည်။ ရှေးဦး စွာ တင်မောင်၏အိမ်သို့ ဝင်သည်။ မခင်ကြည်ကို လေ့လာအကဲခတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တင်မောင်ထက် နှစ်နှစ်လောက် ကြီးသော်လည်း မခင်ကြည်သည် တင်မောင့်ထက်ပင် နုပျိုပေသည်။ စွဲမက်စရာလည်း ကောင်းလှသည်။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်၊ အဆင်အပြင်၊ အပြောအဆို၊ အလှုပ်အရှား အားလုံးကောင်းသည်။ တခြား ကောင်းတာတွေလည်း ရှိဦးမည်။ သူ့သမီးကလေး ကလည်း ချစ်စရာ။ တင်မောင်ခများကလည်း ချစ်ရှာပါဘိခြင်း။ မယားပါမို့ သာ တော်တော့သည်။ သူနှင့်သာ မွေးခဲ့ပါလျှင် ငုံထားမည်လား မပြောတတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူတွေကတော့ ကျွန်မ မြှောက်ပေးတယ် ပြောကြမှာပါပဲ၊ တကယ် ကတော့ လင်မယားဆိုတာ ချစ်နေကြရုံနဲ့ ပြီးတာမဟုတ်ဘူး၊ စားဖို့ ဝတ်ဖို့နဲ့ လူတန်းစေ့နေနိုင်ဖို့က အလွန်အရေးကြီးပါတယ်၊ ခုဆိုရင် နှစ်နှစ်ကျော်တော့ မယ်၊ သူ ဘာအလုပ်မှ မည်မည်ရရ မလုပ်ဘူး၊ ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုနဲ့ ရှိတာ ကလေးတွေ ထိုင်စားလာကြတာ မပြောင်ရုံတမည်ပဲ ရှိတော့တယ်၊ အစိုးရ အလုပ်ဝင်လုပ်ပါဆိုတော့လည်း ဝင်ငွေနည်းလို့ မလုပ်ချင်ဘူးတဲ့၊ ကုန်သည်ပဲ လုပ်ချင်သတဲ့၊ ဒီတော့ ငွေရှိမှ ဖြစ်တာမဟုတ်လား၊ ဒါကြောင့် အမွေရယ်လို့ မရရင်လည်းနေပါစေ၊ အရင်းအနှီးကလေးလောက်ရရင် ကျွန်မ ကျေနပ်ပါ တယ်”ဟု မခင်ကြည်က ဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်သည်။ သူ့အကြောင်းပြချက်သည် မဆိုးလှ။ လမ်းကျပေ သည်။ သို့သော် တစ်ခုတော့ ကျွန်တော် သတိပြုမိသည်။ သူ့ကိုယ်တွင် လက်ဝတ်လက်စားတွေကတော့ အပြည့်အစုံရှိနေသည်။အချိန်သိပ်မရသဖြင့် ဆွေမျိုးသားချင်းများထံ ခေတ္တသာ ဝင်ရောက် နှုတ်ဆက်နိုင်သည်။ ကျွန်တော်သည် တင်မောင့်မိဘများအိမ်သို့ ခရီးသွား ဟန်လွှဲသဘော ဝင်ရောက်ခဲ့ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\" .....ဦးလေးတို့ သားအကြောင်း ဦးလေးတို့ အသိပဲမဟုတ်လား၊ ဒီကောင်က စိတ်ညစ်ရင် ထင်တာ စွတ်လုပ်မဲ့အကောင်၊ ကျွန်တော်တောင် စိတ်မကောင်းဘူး၊ နောက်ဆုံးကွာ ငါ့မိဘက ငါ့ကို ဒီလောက်ရက်စက်ရင် ငါ့ကိုယ်ငါ သတ်သေလိုက်မယ်တဲ့၊ ဒီတော့ တင်းလွန်းရင် မကောင်းဘူးလို့ ထင်ပါတယ်၊ သူလည်း ဒီလောက်မိုက်တဲ့ကောင် မဟုတ်ပါဘူး၊ မိဘကို ခြေစုံကန်တာလည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ ရသင့်ရထိုက်လို့ တောင်းတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ အရင်းအနှီးလောက်သာ လိုချင်တာပါလို့ ကျွန်တော့်ကိုပြောပါတယ်၊ ငွေ သောင်း လေးငါးထောင်လောက်တော့ ဦးလေးတို့အဖို့ အကြောင်းလည်း မဟုတ်ပါဘူး ဦးရယ်၊ နောက် ခရီးလွန်တော့မှ အမယ်လေး ဒီလိုဖြစ်မယ်မှန်း မသိလို့ပါ သားရယ်လို့ ဆိုပြီး မျက်ရည်ကျတာမျိုး မဖြစ်စေ ချင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကြုံတုန်းကြုံခိုက် ကျွန်တော် ဝင်ပြီးအကြံပေးတာပါ။ ကဲ.....ကျွန်တော်သွားမယ်၊ ဝင်စရာတွေရှိသေးလို့ အချိန်က သိပ်မရဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e      လုံးစေ့ပတ်စေ့ကား ကျွန်တော် မမှတ်မိတော့။ တတ်သလောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45562474594453,"sku":"","price":3510.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_887b4a37-8bda-4775-8003-49f079a70129.jpg?v=1730226661"},{"product_id":"မင်းသုဝဏ်-မြန်မာမှုမြန်မာရေးရာ","title":"မြန်မာမှုမြန်မာရေးရာ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဈာန်ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် ဂျပန်ယဉ်ကျေးမှု \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နိပွန်တို့၏သတ္တိထူးကို ဖန်ဆင်းရာ၌ ဈာန်ဗုဒ္ဓဘာသာ မည်မျှအရေး ရောက်ပုံကို ပညာရှိအများ ပြောဟောရေးသားခဲ့ကြပြီ။ ဈာန်သာသနာ၏ သြဇာကား နိပွန်တို့၏ယဉ်ကျေးမှုအသီးသီးတွင် ပျံ့နှံ့လျက် ရှိလေသည်။ ပန်းချီအတတ်၊ ဗိသုကာအတတ်၊ ကဗျာအတတ် စသော အနုပညာများ၌ လည်းကောင်း၊ လှံရေး၊ ဓားရေး၊ လွှားရေး၊ ကာရေး စသော သူရဲကောင်း အတတ်များ၌လည်းကောင်း၊ လက်ဖက်ရည်ပွဲတည်ခင်းခြင်းတည်းဟူသော လောကဝတ်အရာ၌လည်းကောင်း ဈာန်၏ ဩဇာ၊ ဈာန်၏အရသာကို ကောင်းစွာ တွေ့ထိခံစားရသည်။ ဈာန်သာသနာသည် ယခုအခါ ကမ္ဘာ့ လက်ရုံးကြီးတစ်ခုဖြစ်နေသော နိပွန်လူမျိုးတို့၏ ရေသောက်မြစ်ကြီး ဖြစ်လေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဈာန်ဗုဒ္ဓသာသနာ၏အကြောင်းကို အနည်းငယ် ဆိုပါဦးအံ့။ ဈာန် သာသနာကား အသိရခက်သော သာသနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဈာန်အခြေကို မရသောသူတို့ နားလည်နိုင်ခဲသောသာသနာဟု ပညာရှိများ မိန့်မြွက်သည်။ နိမိတ်လက္ခဏာများကို ကြည့်၍သာလျှင် (ဈာန်ကား ဤသို့ ထင်ရဲ့) ဟုမှန်းဆ တွေးထင်ရသည်။ ဤနိမိတ်လက္ခဏာများကို ဆက်လက်၍ ရေးသား ထင်ရှားစေပါအံ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဈာန်ဗုဒ္ဓသာသနာသည် မဟာယာနခေါ် မြောက်ပိုင်းဗုဒ္ဓသာသနာ ၏ ဝါဒကွဲတစ်ခုဖြစ်သည်။ ခရစ်နှစ် ၆ဝဝ တွင် အိန္ဒိယတိုင်းမှ ဗုဒ္ဓဓမ္မ ဘွဲ့မည်တော်ရှိ ရဟန်းတော်သည် တရုတ်ပြည်ကြီးသို့ သာသနာပြုကြွလာ ၍ ဈာန်သာသနာကို စထွင်တည်ထောင်ခဲ့လေသည်။ ခရစ်နှစ် ၈ဝဝ လောက် တွင် အဆိုပါဝါဒသည် တရုတ်ပြည်၌ များစွာကြီးပွားထွန်းကားလာရာ တပည့် တပန်းများစွာနှင့် တန်ခိုးအတော်ပျံ့နှံ့သည်။ တရုတ်ပြည်ကမှတစ်ဆင့် နိပွန် ကျွန်းများသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိပွန်ပညာရှိတစ်ဦး၏ အဆိုအတိုင်းဆိုလျှင် ဈာန်ဝါဒသည် အိန္ဒိယ၌ လည်းကောင်း၊ အာရှတိုက်အလယ်ပိုင်း၌လည်းကောင်း၊ တရုတ်ပြည်၌ လည်းကောင်း ဘုရားသခင်၏တပည့်သားသံဃာများက ဖြည့်စွက်ထပ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလောင်းဟောကြားသော အရံအတားများကိုပယ်၍ ဘုရားသခင်၏မူလ ဖြစ်သော အခြေခံတရားကို တိုက်ရိုက်ညွှန်ကြားသင်ပြသောဝါဒ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဈာန်ဝါဒနှင့်ပတ်သက်၍ တရုတ်ပညာရှိ ဖာယင်(ဂိုဆိုဟိုယင်) မိန့်မြွက်ချက်တစ်ခုမှာ မှတ်ဖွယ်ဖြစ်၍ အောက်တွင် အကျယ်ဖော်ပြပါအံ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဈာန်ဝါဒသည် မည်သည့်ဥပမာနှင့်တူပါသနည်းဟု ငါ့အား မေးအံ့။ ဈာန်ဝါဒသည် သူခိုးအတတ်ကိုသင်ခြင်းနှင့်တူသည်ဟု ငါဆိုလတ္တံ့။ ရှေးက သူခိုးကြီးတစ်ဦး၏သားသည် မိမိဖခင် အိုမင်း မစွမ်းဖြစ်သည်ကိုမြင်၍ အဖေအိုကြီး ခိုးမကျွေးနိုင်လျှင် ငါတို့မိသား တစ်စု ငတ်မွတ်ရတော့မည်။ သူခိုးအတတ်ကို ငါ သင်ယူမှ ဖြစ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတော့မည်ဟု တွေးကာ ဖခင်အား အကြောင်းကြားလေ၏။ ထို အခါ ဖခင်သည် သားကို အိမ်တစ်အိမ်သို့ ခေါ်သွား။ ခြံကို ချိုး ဖောက်။ အိမ်တွင်းသို့ဝင်ရောက်ပြီးလျှင် သေတ္တာကြီးတစ်လုံးကို ဖွင့်၍ သားအား သေတ္တာတွင်းသို့ဝင်ရောက် ပစ္စည်းကိုခိုးယူရန် ခိုင်းလေသည်။ သားလုပ်သူ သေတ္တာတွင်းသို့ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူခိုးကြီးသည် သေတ္တာကိုပိတ် သော့ကိုခတ်ကာ အိမ်သူအိမ်သားများနိုးအောင် ဆူညီတီးခေါက်ပြီးနောက် လာလမ်းဖြင့် ဝင်းပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ အိမ်တွင်းသားတို့ ထိတ်လန့်တကြားထကာ မီးတိုင်ထွန်းညှိရှာဖွေကြသော်လည်း သူခိုးကို မတွေ့ကြချေ။ သေတ္တာတွင်း၌ အပိတ်ခံရသောသူခိုးသား မှာ ရက်စက်သော ဖခင်အကြောင်းကို စဉ်းစားဝမ်းနည်းနေခိုက် ရုတ်ခြည်းအကြံရကာ သေတ္တာတွင်းမှ ကြွက်ကိုက်သံကိုတုလျက် အသံပြုလေသည်။ ထိုအခါ အစေခံမလေးတစ်ဦးသည် မီးတိုင်ကို ကိုင်၍ သေတ္တာကို လာဖွင့်လေရာ သူခိုးသားလည်း သေတ္တာတွင်းမှ ရုတ်ခြည်းထွက်၍ မီးတိုင်ကိုမှုတ်ငြိမ်းပြီးလျှင် ထွက်ပြေးလေသည်။ အိမ်သားတို့လည်း နောက်ကလိုက်လေသည်။ ထိုအခါ သူခိုးသား သည် ရေတွင်းတစ်ခုကိုမြင်၍ ကျောက်တုံးကြီးတစ်လုံးကို မကာ ရေတွင်းထဲသို့ ပစ်ချပြီးလျှင် လွတ်ရာသို့ပြေးပြန်သည်။ သူခိုးလိုက် သူတစ်စုလည်း သူခိုးသား ရေတွင်းထဲသို့ကျ၍ နှစ်မွန်းနေသည် ထင်သောကြောင့် ရေတွင်းဝသို့ စုဝေးလာရောက်ကြည့်ရှုကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် သူခိုးသားသည် ရန်သူ့ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့၍ အိမ်သို့ ချောမောစွာ ပြန်ရောက်သောအခါ ဖခင်ကို များစွာ အပြစ်တင်၏။ ထိုအခါ ဖခင်က စိတ်မဆိုးရန် တောင်းပန်၍ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းစုံကို ပြောပြပါဟုဆိုသောကြောင့် ပြောပြသောအခါ သာဓု၊ သာဓု၊ ငါ့သား သူခိုးအတတ်ကို အဆုံးတိုင် တတ်မြောက် ပေပြီဟု ပြန်ပြောလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤထူးခြားသောနည်းမျိုးကား ဈာန်ဝါဒအသင်း နည်းစနစ်ဖြစ်လေ သည်။ ဈာန်ဆရာသည် တပည့်ဖြစ်သူအား အရှည်အလျား စကားပရိယာယ် ကြွယ်ဝစွာနှင့် အကျိုးအကြောင်းဆက်စပ်ကာ သင်ကြားပေးရိုးမရှိ။ ပညာ ရောင်အလင်းကို ရုတ်ခြည်းမြင်အောင်၊ သစ္စာတရားကို ရုတ်ခြည်းထင်အောင် တိုက်ရိုက်တဲ့တိုး သင်ကြားပေးတတ်လေသည်။ ဤမျှဖြင့် အသိရခက်သော ဈာန်ဝါဒအကြောင်းကို အမြွက်မျှပြောပြပြီးနောက် ဈာန်ဝါဒ၏ နိမိတ် လက္ခဏာများကို ပြောပြပါအံ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဈာန်နှင့် ဆာမူရဲ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တင်ဒေ” သည် တော်သုံးဂိုဏ်း၊ “ရှင်ဂို” သည် မှူးမတ်သုံးဂိုဏ်း၊ “ဈာန်” သည် သူရဲကောင်းသုံးဂိုဏ်း၊ “ဒို” သည် အရပ်သုံးဂိုဏ်းဟု သာသနာ ရေးဂိုဏ်းတို့နှင့်ပတ်သက်၍ နိပွန်စကားအစဉ်ရှိသည့်အတိုင်း ဆာမူရဲခေါ် နိပွန်သူရဲကောင်းမျိုးတို့သည် ဈာန်ဂိုဏ်းဝင်တပည့်တော်များ ဖြစ်ကြသည်။ မဟာကရုဏာတော်ဖြင့် ပြည့်ဝသော ဘုရားသခင်၏တရားတော်သည် သူရဲကောင်းတို့၏ သွေးထွက်သံယို တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်မှုနှင့် ဖီလာကန့်လန့် ဖြစ်နေသော်လည်း ဈာန်ဝါဒတွင် သူရဲကောင်းတို့အကြိုက် တရားသဘောများ ပါဝင်လျက် ရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဈာန်ဝါဒသည် နောက်မဆုတ်သောဝါဒ ဖြစ်သည်။ ကိစ္စတစ်ခုကို စမိလျှင် ရှေ့သို့သာတိုးရသည်။ နောက်သို့လည်းကောင်း၊ ဘေးသို့ လည်းကောင်း စောင်းငဲ့၍မျှမကြည့်၊ စိတ်တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ရှေ့သို့သာ တိုးဆင့် ချီတက်ရသည်။ ဈာန်ဂိုဏ်း၏အမိန့်သံကား “ချီ-တက်” ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၎င်းပြင် ဈာန်ဂိုဏ်းစည်းကမ်းဥပဒေတို့သည် အထွေအလာအဆန်း အပြားမဟုတ်၊ အလွန်ရှင်းလင်း ရိုးဖြောင့်သည်။ တိုက်ရိုက်တဲ့တိုး ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ထူကိုယ်ထ၊ ကိုယ့်အားကိုယ့်ကိုး၊ ကိုယ်ထူးကိုယ်ချွန် ဖြစ်သည်။ ကိုယ် မင့်၊ ရန်သူမကြောက်၊ ဆင်းရဲမမှု ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထက်အဆိုပါဈာန်ဝါဒ၏ အခြေခံတရားအသီးသီးသည် သူရဲ ကောင်းစစ်သားတို့ လိုလားအပ်သော အရည်အချင်းဂုဏ်ကျေးဇူးများ ဖြစ် သည်။ ရွက်အုပ်သီး (ဟာဂါကူရေ) ခေါ် နိပွန်စာတမ်းတစ်စောင်တွင် ဖော်ပြ သည်ကား ဆာမူရဲ သူရဲကောင်းသည် ကိုယ့်ဂုဏ်ကိုယ်မဖော်ရ။ အကြော့ အမော့ ဟန်ခင်းကာ မကြွားဝါရ။ အကျော်အစောကိုရှောင်ကာ သတ္တဝါများ အတွက် ကောင်းကျိုးတစ်ခုခုကို ကုပ်ကုပ်ဆောင်ရွက်နေရမည်ဟု ဖြစ်သည်။ ဤအချက်၌လည်း ဈာန်ဝါဒနှင့် သူရဲကောင်းဝါဒတို့ သဘောကြိုက်ညီကြ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၎င်းပြင် ဆာမူရဲသူရဲကောင်းမျိုးတို့၏ဝိနည်းဟု ခေါ်ထိုက်သော ဗူရှီဒိုသဘောအကြောင်းကို နိပွန်ပညာရှိများ တခမ်းတနား ရေးသားထားခဲ့ သည်လည်း အများရှိသည်။ သေခြင်းတရားသည် လူတိုင်းအတွက် အရေးကြီးသော ပြဿနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဆာမူရဲသူရဲကောင်း စစ်သည်တော် တို့အတွက်ကား အထူးအရေးကြီးလေသည်။ ဆာမူရဲ၏ဘဝသည် စစ်တိုက် ရသောဘဝ ဖြစ်သည်။ စစ်တိုက်ခြင်းသည် သေခြင်းတရား၏အကြောင်း ဖြစ်၍ ကိုယ်မသေလျှင် သူသေမည် အမှန်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ကမသတ်လျှင် သူကသတ်မည် အမှန်ဖြစ်၏။ ဤသို့ သေခြင်းတရားကို မိတ်ဖွဲ့ နေရသော ဆာမူရဲတို့အတွက် ဗူရှီဒိုမူလသင်ခန်းစာခေါ် စာအုပ်တွင် ရေးသားထားသည် မှာ ဆာမူရဲသူရဲကောင်းအတွက် အရေးအကြီးဆုံး လိုလားအပ်ဆုံးတရားသည် သေခြင်းပင်ဖြစ်၏။ ဆာမူရဲသူရဲကောင်းသည် နေ့ရောညပါ၊ ညရောနေ့ပါ နှစ်ဦးအစ အရုဏ်တက်သည်မှ နှစ်ကုန်ဆုံးသည့်တိုင်အောင် သေခြင်း တရားကို စိတ်စောလျက်ရှိရမည်။ ဤသေခြင်းတရားကို သဘောပေါက် သိမြင်သော သူရဲကောင်းသည် မိမိ၏တာဝန်ဝတ္တရားများကို အဆုံးတိုင်ဆောင်ရွက်နိုင်လိမ့်မည်။ သူသည် မိမိအရှင်၏ ကျေးဇူးသစ္စာတော်ကို စောင့်သိရိုသေလိမ့်မည်။ မိဘတို့အား ပြုရမည့်ဝတ်ကိုလည်း ကျေပွန်အောင် ဆောင်ကြဉ်းလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ထိုသူသည် ဆင်းရဲဒုက္ခအမျိုးမျိုးကို အောင် မြင်လိမ့်မည်။ ဤနည်းဖြင့် သူ၏သက်တမ်းသာလျှင် ရှည်မည်မဟုတ်။ သူ၏ဂုဏ်သည်လည်း တိုးတက်ပေအံ့။ လူ့အသက်သည် အလွန်နုနဲ့၏။ အထူးသဖြင့် ဆာမူရဲ၏အသက်သည် နုနဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ဆာမူရဲသူရဲကောင်း သည် အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ မိမိ၏တာဝန်ကျေမှုကိုသာ ဂရုပြုရမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသင်ခန်းစာသည် ဈာန်ဝါဒီဂိုဏ်းသားတို့၏ နောက်မဆုတ်တမ်း သင်ခန်းစာနှင့် ညီညွတ်သည်ဖြစ်၍ ဆာမူရဲသူရဲကောင်းမျိုးသည် ဈာန်ဂိုဏ်း ကို နှစ်သက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွက်အုပ်သီး (ဟာဂါကူရေ) စာအုပ်တွင် ဖော်ပြထားပြန်သည်မှာ လည်း ဗူရှီဒိုဆိုသည်မှာ သေဖို့ရန် စိတ်ဆုံးဖြတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ လမ်းခွ ဆုံသို့ရောက်နေသောအခါ ဆာမူရဲသူရဲကောင်းသည် သေလမ်းကိုလိုက်ရန် ဦးမလေးရ။ ပန်းတိုင်သို့မရောက်ဘဲ ဤကဲ့သို့သေရခြင်းကို အချည်းနှီး သေရ ခြင်း၊ ခွေးကဲ့သို့ သေရခြင်းဟု အချို့က အပြစ်ဆိုပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ခရီးဆုံးသို့ ရောက်နေသောအခါ ပန်းဆွတ်ဖို့ရန်ကို မကြိုးစားနှင့်တော့။ လူတိုင်းသည် သေရမှာကြောက်၍ အသက်ရှင်နေလိုသည်မှာ မှန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသက်ရှင်နေ၍ ပန်းကိုမဆွတ်နိုင်လျှင် ထိုသူသည် လူကြောက်ဖြစ်လေ သည်။ သို့သော်လည်း သူရဲကောင်းသည် ပန်းကို မဆွတ်နိုင်။ သေကားသေရဲ၏။ ဤသို့သေရခြင်းသည် ခွေးသေ၊ အရူးသေ သေရခြင်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်ပေမည်။ သို့သော် မိမိ၏ ဂုဏ်ကိုစွန်းထင်းမည့် ရှက်ဖွယ်ကိစ္စကား မရှိလေ။ ဗူရှီဒိုဝါဒတွင် ဂုဏ်သည် အရေးကြီး၏။ အရှက်သည် အရေးကြီး၏။ ထို့ကြောင့် သူရဲကောင်းသည် သေခြင်းတရားကို အမြဲစိတ်စေရမည်။ သေဖို့ရန် စိတ်ဆုံးဖြတ်ပြီးသူသည် ဗူရှီဒိုဝါဒတွင် ကောင်းစွာ ထမြောက် အောင်မြင်သူ ဖြစ်လေသည်။ ထိုသူ၏ဘဝသည် အပြစ်လုံးဝကင်း၍ ထို သူ၏တာဝန်တို့သည် ကောင်းစွာကျေပွန်လေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကဲ့သို့ ဆာမူရဲသူရဲကောင်းတို့၏ ဗူရှီဒိုဝါဒနှင့် ဈာန်ဝါဒမှာ သေခြင်းကို မကြောက်၊ နောက်သို့မသုတ်၊ ကုပ်ကုပ်နှင့် လောကအကျိုးကို ဆောင်ရွက်ရမည့်ကိစ္စများတွင် တစ်နေ့တည်း ညီညွတ်ကြလေသောကြောင့် ဆာမူရဲသူရဲကောင်းမျိုးတို့သည် ဈာန်ဝါဒကိုနှစ်သက်ကာ ဈာန်ဝါဒီဆရာကြီး များ၏ခြေရင်းတွင် ဝပ်စင်း၍ အဆုံးအမကို ခံယူကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဈာန်နှင့် ဓားရေး \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဓားသည် ဆာမူရဲ၏အသက်ဖြစ်သည်။ ဆာမူရဲအကြောင်းကို စဉ်း စားလျှင် အကြောင်းကို ချန်လှပ်ထား၍မဖြစ်။ ဆာမူရဲသူရဲကောင်းသည် မိမိ၏ သူရဲကောင်းတာဝန်ကို ကျေပွန်အောင်ထမ်းဆောင်လိုလျှင် ဇာတိ တရား၊ မရဏတရားတို့ကို ဂရုမပြုဘဲ ကျော်လွန်နိုင်စွမ်းရှိရမည်။ လျစ်လျူရှု နိုင်စွမ်းရှိရမည်။ အခါအခွင့်ရောက်သောအခါ၌ သူရဲကောင်းသည် မတွန့် မဆုတ်အသက်ကို စွန့်ရမည်။ အသက်ကိုစွန့်ရမည်ဆိုသည်မှာ မိမိကိုယ်ကို ရန်သူ့ဓားအောက်တွင် စင်း၍ခံရန် သို့မဟုတ် မိမိ၏ဓားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို စီရင်ရန် ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းပြောရမည်ဆိုက ရန်သူကိုနိုင်မည်ထင်လျှင် ရန်သူကိုစီရင်၊ ရန်သူကနိုင်မည်ထင်လျှင် မိမိကိုယ်ကို ပြန်စီရင်ရန်ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် ဓားသည် ဆာမူရဲသူရဲကောင်းဘဝနှင့် များစွာ ဆက်သွယ်နေရုံ မျှမက ကျေးဇူးသစ္စာ စောင့်သိရိုသေမှု၊ ကိုယ်ကျိုးမငဲ့ဘဲ ကိုယ်စွန့်မှုတို့၏ မှတ်ကြောင်းလက္ခဏာ ဖြစ်လေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဓား၏ ကိစ္စမှာ နှစ်ခုဖြစ်သည်။ ပထမကိစ္စမှာ ပိုင်ရှင်၏ခရီး လမ်းတွင် ပိတ်ဆို့ ကာကွယ်နေသော ခလုတ်တံသင်းတို့ကို ရှင်းလင်း သုတ်သင်ရန် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယကိစ္စမှာ သက္ကာယတရား ကိုယ်ကျိုးအတွက် ငဲ့ကွက် ခင်တွယ်မှုတို့ကို ရှင်းလင်းသုတ်သင်ရန်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပထမ ကိစ္စသည် မျိုးချစ်ဝါဒ၊ စစ်တိုက်ဝါဒနှင့်သက်ဆိုင်၍ ဒုတိယကိစ္စမှာ ကျေးဇူး သစ္စာစောင့်သိရိုသေမှုနှင့် ကိုယ်စွန့်မှုတည်းဟူသောအနက်မျိုးကို ဖော်ပြ လျက်ရှိလေသည်။ ပထမကိစ္စတွင် ဓားသည် ဖျက်ဆီးမှုလက်နက်သက်သက် ဖြစ်၍ ခွန်အားဗလ၏ နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်လေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အလွန် ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သော အခြေသို့ပင် ဆိုက်ရောက်နိုင်သည်။ သို့သော် ပထမကိစ္စကို ဒုတိယကိစ္စနှင့် မဲတင်းထိန်းစောင့်ပေးလျှင် မြင့်မြတ်သော အခြေသို့ရောက်ရပြန်သည်။ အကြောင်းသော်ကား ထိုသို့ မဲတင်းပေးသော အခါ ဖျက်ဆီးခြင်းသည် မကောင်းမှုတို့ကိုသာ ဖျက်ဆီးခြင်းအဖြစ်သို့ ရောက် လေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ဓားသည် လောက၏ ငြိမ်းချမ်းမှု၊ တရားမှု၊ တိုးတက်မှု၊ ခင်မင်ကြင်နာမှုတို့ကို နှောင့်ယှက်သောအရာတို့ကို နှိမ်နင်းအောင်မြင်ရန် တန်ခိုးလက်နက် ဖြစ်လေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နိပွန်တို့၏နတ်ကွန်းတွင် တစ်ပါးအပါအဝင်ဖြစ်သော မသီရိ နတ်မင်းသည် ယာလက်တွင် ဓားကိုဆွဲ၍ ဝဲလက်တွင် သုတ်ကျမ်းကိုစွဲ လျက် ရှိသည်။ ဤနတ်မင်း၏ဓားသည် အသက်ကိုသတ်ရန် မဟုတ်။ ရှင်ဥတ္တမကျော် တောလားတွင်ပါသော သန်လျက်ကဲ့သို့ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတည်းဟူသော တရားဆိုးသုံးပါးကို သုတ်သင်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ဈာန်ဝါဒတွင် အကျုံးဝင်သောဓားနှင့် သူရဲကောင်းတို့၏ဓားသည် တစ်စိတ်တစ်ဝက် သဘောတူညီကြ၍ လွတ်မြောက်ရေး ခရီးသို့သွားရာလမ်း တွင် ပေါ်ပေါက်တတ်သော ဆူးညှောင့်ခလုတ်တို့ကို သုတ်သင်ရှင်းလင်း ရန်အတွက်ချည်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ဓားလက်နက်ကို နိပွန်တို့သည် များစွာ အရေးပေး အရိုအသေပြုကြလေသည်။ ဓားလုပ်သော အစီအရင်မှာလည်း တခမ်း တနားပင် ဖြစ်သည်။ ဓားလုပ်မည်ရှိသောအခါ ပန်းပဲဆရာသည် ပထမဦးစွာ အစောင့်နတ်ကို ပန်းပဲဖိုသို့ ပသပင့်ခေါ်သည်။ ၎င်းနောက် ပန်းပဲဖိုကို ပရိတ်ချည်ဖြင့် ရံတား၍ နတ်ဆိုးများ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ခြင်းမှကင်းအောင်ဆောင်ရွက်သည်။ ထို့နောက် ပန်းပဲဆရာသည် ရေမိုးချိုး၍ ဝတ်ကောင်းစား လှဆင်ပြီးလျှင် ဓားလုပ်လေသည်။ နတ်မင်းက စောင့်ရှောက်ကူညီ မှိုင်းမ နေသည်ဟူသော အယုံအကြည်ဖြင့် ပန်းပဲဆရာသည် စိတ်ရောကိုယ်ပါ ဓားသံကို မီးတွင်ဖုတ်၊ ပေတွင်ထု၊ ရေတွင်ချ၊ ကျောက်တွင် သွေးကာ သူရဲကောင်းတို့အဖို့ မွန်မြတ်သော ဓားလက်နက်ရတနာကို လုပ်လေသည်။ ဤသို့ နတ်ကန္နားပေးကာ အယုံအကြည်ကြီးစွာနှင့် စိတ်ရောကိုယ်ပါ လုပ်အပ်သော ဓားဖြစ်သဖြင့် နိပွန်အမျိုးသားတို့သည် ဓားကို များစွာ မြတ်နိုးကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဓားရေးကစားမှုနှင့် ဈာန်ဝါဒတို့၏ ဆက်သွယ်နီးစပ်နေပုံအကြောင်း ကို တာကွန်အမည်ရှိ ဈာန်ဝါဒဆရာကြီးတစ်ဦး ပြောဆိုမိန့်မြွက်ချက်မှာ အလွန်မှတ်သားဖွယ်ဖြစ်ပါ၍ အောက်တွင် အကျဉ်းမျှ ဖော်ပြပါအံ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗုဒ္ဓဝါဒတွင် ပညာရင့်သန်မှုအတွက် ဆောင်ရွက်ကျင့်ကြံရန် ၅၂ စခန်းရှိရာ တစ်ခုသောစခန်းကို ငြိတွယ်ရပ်ဆိုင်းခြင်းစခန်းဟု ခေါ်သည်။ ဤစခန်းသို့ရောက်သောအခါ တရားကျင့်သောပုဂ္ဂိုလ် သည် ငြိတွယ် ရပ်ဆိုင်းနေတော့သည်ဖြစ်၍ ရှေ့သို့မတိုးမတက် မရွေ့မလျားနိုင် ဖြစ်တတ်သည်။ ဤငြိတွယ်ရပ်ဆိုင်းခြင်းစခန်းနှင့် အလားတူသဘောမျိုးသည် ဓားရေးတွင်လည်းရှိသည်။ ဓားရေးပြ ရာ၌ ရန်သူက ခုတ်မည်ရွယ်လျှင် သင်၏စိတ်ကို ရန်သူ့ဓားတွင် စူးစိုက်ထားလိုက်ပါ။ ထိုအခါ သင်သည် ရန်သူ၏ တန်ခိုးအောက် သို့ ကျရောက်သွားသည်ဖြစ်၍ မိမိကိုယ်ကို မထိန်းမချုပ်နိုင်ဘဲ မလွတ်မလပ်ဖြစ်လေမည်။ ဤသို့ အာရုံစူးစိုက်မှုမျိုးကို ငြိတွယ် ရပ်ဆိုင်းခြင်းဟု ငါဆိုသည်။ ဤသို့မဟုတ်ဘဲ သင့်ထံသို့ ရှေးရှု လာလင့်သောဓားကို သင်သည် မြင်ကားမြင်၏။ ဂရုမမူ၊ ဤဓားကို မည်သို့စီရင်ရမည်နည်းဟုလည်း မတွေးတော။ ဝိတက် ဝိစာရကင်း စွာ ရန်သူ့ဓားကိုလုယူ၍ ရန်သူ့ကိုပြန်ခုတ်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် သာလျှင် ရန်သူကို ရန်သူ့လက်နက်နှင့်ပင် နိုင်နင်းရသော ရန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်ကြောင်းတရား ဖြစ်သည်။ ဈာန်ဝါဒတွင် အဆိုတစ်ခုရှိ သည်မှာ ရန်သူ၏ဓားကို လုယူ၍ သူ့ဓားဖြင့်ပင် သူ့ကို ပြန်၍စီရင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ရန်သူ့လက်ရှိဓားကို ဂရုပြုမိလျှင်လည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကောင်း၊ မိမိလက်တွင်ရှိသောဓားကို ဂရုပြုမိလျှင်လည်းကောင်း၊ ကာလ၊ ဒေသ၊ ပယောဂတို့ကို ဂရုပြုမိလျှင်လည်းကောင်း သင်၏ အာရုံသည် ငြိတွယ်ရပ်ဆိုင်းသည်ဖြစ်လေသောကြောင့် ရန်သူကို အခွင့်ကောင်း အချက်ကောင်းပေးသည်နှင့် တူလေတော့သည်။ ဤကပ်ငြိရပ်ဆိုင်းမှုမျိုးကို ဗုဒ္ဓဝါဒ၌လည်းကောင်း၊ ဓားရေး ကစား မှု၌လည်းကောင်း ကောင်းစွာ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ဤသို့ တာကွန် ခေါ် ဈာန်ဆရာကြီးက ဈာန်ဝါဒနှင့် ဓားရေးနီးစပ်ပုံကို ရေးသား မိန့်မြွက်ခဲ့ဖူးလေသည်။ ဤကပ်ငြိရပ်ဆိုင်းမှုမျိုးကို နိပွန်ဘာသာ တွင် ဘွန်နိုဟုခေါ်၍ ပါဠိဘာသာတွင် ကိလေသာနှင့်အတူတူ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလေသည်။ မဟာယာနကျမ်းဂန်တွင် ပါဝင်သော ပညာပါရမီသုတ်ခေါ် ကျမ်းတွင်လည်း သင်၏စိတ်ကို မည်သည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနေရာတွင်မျှ ငြိတွယ်ရပ်ဆိုင်းမရှိပါစေနှင့်၊ အမြဲနိုးကြားထကြွနေ ပါစေဟု ဆုံးမထားချက်ရှိလေသည်။ ၎င်းပြင် ဓားရေးအတတ် သင်ရာတွင် ဓားရေးဆရာကို ဥပဇ္ဈာယ် (အိုရှို) ဟုခေါ်၍ သင်ရာ အခန်းကို ဗောဓိမဏ္ဍလ (ဒိုဇို)ဟု ခေါ်ထားသည်ကို ထောက်သော် ဓားရေးသမားတို့သည် ဈာန်ဝါဒမှ အစစအရာရာကို သင်ယူ အမွေ ခံထားသည်မှာ ထင်ရှားနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဓားနှင့်ပတ်သက်၍ အစလဝိဇ္ဇာခေါ် မလှုပ်ဝိဇ္ဇာ။ မုရှင်ခေါ် စိတ်မဲ့အခြေ စသောကိစ္စများရှိလေသေးသော်လည်း ဤမျှ နှင့်ပင် ဤအခန်းကို ရပ်ပါဦးမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဈာန်နှင့် လက်ဖက်ရည်ပွဲ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ဖက်အကြောင်းကို ဦးပုည၏ မေတ္တာစာ၌ ကောင်းစွာဖတ်နိုင် သည်။ လက်ဖက်ရည်အကြောင်းကို ဥတုဘောဇနကျမ်း၌ အတော်အသင့် တွေ့နိုင်သည်။ ဥတုဘောဇနဆရာ ယောမင်းကြီးက လက်ဖက်ရည်အကြောင်း ကို အကောင်းရော အဆိုပါ ရေးခဲ့လေသောကြောင့် လက်ဖက်ရည်ကို အထူးမြတ်နိုးသူ နှောင်းဆရာတစ်ဦးက\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45562244268181,"sku":"","price":5400.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_3e5f2444-655e-4d69-99d5-1727404f7d13.jpg?v=1730227483"},{"product_id":"မင်းသုဝဏ်-ဖိုးသူတော်ဦးမင်း-သဘာဝပြက္ခဒိန်နှင့်အခြားစာများ","title":"ဖိုးသူတော်ဦးမင်း၏သဘာဝပြက္ခဒိန်နှင့်အခြားစာများ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟောင်းရွက်ညှာ ခါလှစ်လို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတာသစ်ကယ်တဲ့ နံ့ကြိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသုတ်ဖြူးလေဆော်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပန်းကံ့ကော်ဝတ်မှုန်ကျင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင်းပျံ့လို့လှိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြယ်နှစ်ပြိုင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသွယ်ဆိုင် ပဝင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိတြငယ်နှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငွေလသော်တာတို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယုဂန်ချာတောင်တော်စွန်းမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထွန်းထိန်လို့လင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခါလှစ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟောင်းရွက်ညှာခါလှစ်လို့ \u003c\/strong\u003e- ဆိုသည်ကို အရပ်စကားနှင့် သာမန် ပြန်ပြောရမည်ဆိုလျှင် ရွက်ဟောင်းများ အညှာမှ ကြွေကျကြကုန်ပြီ ဟု ဖြစ်လေသည်။ ခါလှစ်ကို ကြွေသည်ဟု ပြန်ရလေသည်။ ခါသည်ကို လှုပ် သည်၊ လှစ်သည်ကို ဖွင့်သည်ဟူ၍သာ ကြားဖူးပါသည်။ ကြွေသည်ဟု မကြားဖူးပါဟူငြားအံ့၊ ဟုတ်ပါသည်ဟု ဝန်ခံရပေမည်။ သို့သော်လည်း အရပ်သားတွေးပုံမြင်ပုံနှင့် ကဗျာဆရာတွေးပုံမြင်ပုံမှာ မတူပါ။ အရပ်သားပြောပုံဆိုပုံနှင့် ကဗျာဆရာပြောပုံဆိုပုံမှာ မတူပါ။ ဤတွင် အရပ်သားက ရွက်ဟောင်းတွေ ကြွေလို့ဟေ့ ဟု ပြောမည်ကို ကဗျာဆရာက ဟောင်းရွက် ညှာခါလှစ်လို့ဟု ဖွဲ့ ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eဦးမင်းသည် ခါလှစ် ဟု ဘာအကြောင်းကြောင့် ရေးပါသလဲ။ အကြောင်းအမျိုးမျိုးရှိပေမည်။ ရုတ်တရက် တွေးမိသမျှကို ကောက်ယူဖော်ပြ ပါအံ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e(၁) လာလတ္တံ့သော တာသစ်ကို ငဲ့မျှော်၍ ကိုယ်တွင်းပြည့်ကာရန်ခါလှစ်ကိုသုံးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e(၂) စကားလုံးလှ၍ အသံသာပြီးလျှင် အသွင်သစ်သောကြောင့်ဖိုးသူတော်ဦးမင်း၏ သဘာဝပြက္ခဒိန်နှင့် အခြားစာများခါလှစ်ကိုသုံးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e(၃) ယင်းစကားနှစ်လုံးတွင် ကိန်းအောင်းနေသော အနက်အဓိပ္ပာယ်တို့ ကြွယ်ဝမှုကိုနှစ်သက်၍ ခါလှစ်ကိုသုံးသည်။ ။ ဤအကြောင်းသုံးပါးအပြင် အခြားအကြောင်းတို့လည်း ရှိပေဦးမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eဤအကြောင်းတို့ကို ဦးမင်းသည် တမင်တကာ သတိမူတွေးတော လက်ချိုး ရေတွက်ကာ ဤသို့ ဖွဲ့ ဆိုလိုက်သည်ဟူ၍ကား မယူမှတ်ရာ။ ကဗျာဆရာ တို့၏ ကွန့်မြူးသောဉာဏ်သည် ဆန်းကြယ်သည်။ မိမိတို့၏ရင်ထဲတွင် သိုဝှက်မထားနိုင်လောက်အောင် အကြောင်းတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာပါက ထိုအကြောင်းကို လူတစ်ဖက်သား သဘောကျအောင်၊ သင့်လျော်သော စကားတန်ဆာဖြင့်ဆင်၍ ဖော်ပြနိုင်သည်။ ထိုစကားတန်ဆာကို သူတို့ ဘယ်က ရှာလာသည်ဟူ၍ကား မပြောတတ်ပေ။ ဖွဲ့ဖို့ရန်ကိစ္စပေါ်လာလျှင် ဖွဲ့ဖို့ရန်စကားလည်း စိမ့်ယိုထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ သားသူငယ်ကိုမြင် လျှင် မိခင်၏ရင်သားမှ နို့ရည်ချို စီးယိုထွက်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရမည်ထင်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eအထက်ပါအကြောင်းသုံးချက်တွင် တတိယအကြောင်းကို အနည်း ငယ် ချဲ့ထွင်ပြောပြလိုသည်။ ။ခါသည် ဆိုသော ကြိယာတွင် လှုပ်သည် ဆိုသောအနက်မှတစ်ပါး သက်ဆိုင်ရာ အခြားအဓိပ္ပာယ်တို့ ကိန်းအောင်းလျက်ရှိသေးသည်။ လျှော် ပြီး ဆံပင်ကို ခါလိုက်လျှင် ရေမှုန် ရေမြူတို့သည် လေထဲတွင် လွင့်ပျံ့ သွားသည်ကို မြင်ရမည်။ လဲမှို့ဝါဂွမ်းထည့်သောအိတ်ကို ခါလိုက်လျှင် လဲ မှုန့်ဝါမှုန့်တို့ လွင့်ပျံ့သွားသည်ကို မြင်ရမည်။ တစ်စုံတစ်ခုကိုခါလိုက်လျှင် တစ်စုံတစ်ခုသောအရာ လွင့်ပျံ့သည်ကို တွေ့ရမည်။ ထို့ကြောင့် ခါသည် နှင့် လွင့်ပျံ့သည် ဆိုသော အကြောင်းကြိယာ အကျိုးကြိယာတို့သည် တွဲ ဖက်လျက်ရှိလေရကား နွေရာသီ လေရူးထဲတွင် ရွက်ညောင်း ရွက်ဟောင်း တို့ အညှာနဲ့နဲ့နှင့် ခါပုံကိုလည်းကောင်း၊ သို့ခါရာမှ ကြွေကျကာ လွင့်ပျံ့ ပျံဝဲသည်ကိုလည်းကောင်း အလိုအလျောက် သဘောပေါက်နေသော ဦးမင်း သည် သစ်ရွက်ကြွေသည်ကို သစ်ရွက်ခါသည်ဟု ဆန်းဆန်းကြယ်ကြယ် ဖွဲ့လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအဖွဲ့ မျိုးကို ဦးမင်းတစ်ဦးတည်းသာ သုံးပါသလား။ မဟုတ်ပါ။ တွင်းသင်းမင်းကြီးလည်း မဟာဇနကပျို့အပိုဒ် ၁၉၈ တွင် သုံးခဲ့ပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eတောခြေမြိုင်စိုး၊ သစ်အမျိုးတွင် မြတ်နိုးစရာ၊ သြဇာပြည့်နှက်ညောင်းသစ်ရွက်လည်း၊ ဆောင်းရက်မွေရှင် ဘယ်ခါတွင်မျှ၊ စင်စင်မခါ ကျလာမစဲ၊ ခိုတောင်လဲဖြင့်ကြွေမြဲဓလေ့၊ တိမ်ညိုေ နှင့် အရွေ့လိုက်ဘက်၊ ဥယျာဉ်ထက်တွင် သရက်နှစ်ပင်တို့ပေတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eသရက်ပင်တို့သည် ဆောင်းရော နွေပါ ရွက်ဟောင်းရွက်ညောင်းတို့ အကုန်အစင် မကြွေတတ်ပုံကို စင်စင်မခါ ဟူ၍ မင်းကြီး ဖွဲ့ဆိုခဲ့ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eလှစ်သည် ဆိုသောကြိယာတွင်လည်း ဖွင့်သည် ဆိုသောအနက်မှ တစ်ပါး သက်ဆိုင်ရာ အခြားအဓိပ္ပာယ်တို့ ကိန်းအောင်းနေသေးသည်။ ပိတ်ထားသောတံခါးကို လှစ်လိုက်လျှင် အလင်းရောင်ဝင်လာ၍ လင်းသွား သည်။ ပိတ်ထားသော စလောင်းဖုံးကို လှစ်လိုက်လျှင် အိုးအတွင်းရှိ ပစ္စည်း တို့ကို ထင်ရှားစွာ မြင်ရသည်။ ထို့ကြောင့် လှစ်သည်ဆိုသောစကားနှင့် လင်းသွားသည်၊ ရှင်းသွားသည်၊ ထင်ရှားစွာ မြင်ရသည်ဆိုသော အနက် တို့သည် နှီးနွယ်ဆက်ဆံလျက်ရှိသည်။ ဤတွင် နွေပေါက်၍ ရွက်ခြောက် များ ကြွေသောအခါ တောချုံပိတ်ပေါင်းတို့မှာ အရိုးကျဲကျဲနှင့် ရှင်းနေ လင်း နေ၍ အခါတိုင်း မမြင်နိုင်အောင် ရွက်အုပ်ကြားတွင် ဖုံးကွယ်နေသော အရာ တို့ကို ထင်ရှားစွာ မြင်နိုင်သောအဖြစ်ကို ပေါ်လွင် သိမြင်နိုင်ကြရအောင် ဦးမင်းက ရွက်ညောင်းရွက်ဟောင်းတို့ လှစ်ကြသည်ဟု ဆိုလိုက်ခြင်းဖြစ် သည်။ ဦးကြင်ဥကလည်း တပို့တွဲလရာသီတွင် ပေါ်သစ်စ အညွန့်အကိုက် အဖူးပုရစ်တို့ကို လေပြည်လေရူးကလေးက တိုက်ခတ်ဖွင့်လှစ်ပြသနေပုံကို ဤသို့ ဖွဲ့ဆိုထားချက်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟေမန်အဆုံး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုက်ဖူးပုရစ်၊ ရွှေချပ်စစ်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလေလှစ်တုန်းမို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eနွေရာသီအခါ သစ်ရွက်များ ညှိုးခြောက် ကြွေကျ၍ တောတောင် အတွင်း၌ လင်းလင်းချင်းချင်းရှိပုံကို ရှင်ဥတ္တမကျော်သည် တောလားကြီး၌ ဤသို့ဖွဲ့ထားသည်ကိုလည်း တွေ့နိုင်ပေသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသဘင်ဂိမှာန်၊ တာသင်္ကြန်ဟု\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလေပြန်လွှင့်ကူ၊ ဘုံသစ်ထူ၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဥဏှဂူနတ်၊ ဖန်ရဟတ်လည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e သဟဿရောင်၊ ခြည်တထောင်ဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြောင်ပြောင်ဝင်းထိန်၊ အာဏာနှိမ်လျက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြင်းရှိန်အန္တ၊ ကုန်စွမ်းပြသော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလေခမြေသက်၊ ဈာန်ဝိတက်သို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသစ်ရွက်ရော်ရီ၊ ဣန္ဒနီဝယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသိဂီတစ်ဝက်၊ ဖက်၍ဆေးစုံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခြယ်သောပုံသို့၊ ရဂုံမြိုင်တွင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောလုံးလင်းသား၊ သီးကင်းနုစ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eအတာသင်္ကြန်ကျသည့် တန်ခူးလတွင် နေမင်းပူပြင်း၍ လေပြန်က တိုက်ခတ်သောအခါ သစ်ရွက်တို့သည် မြစိမ်းရောင်မှ ရွှေဝါရောင်သို့ ပြောင်း ကူး ခြောက်သွေ့ကြပြီးလျှင် ရသေ့ရဟန်းတို့ ဈာန်ပျံရာမှ ဈာန်လျှောကာ ငြိမ်ငြိမ်သက်သက် မြေသို့ ကျဆင်းသကဲ့သို့ ကြွေကျသောကြောင့် တောကြီး တစ်ခုလုံးသည် လင်းလျက်ရှိလေတော့သည်ဟု အကျဉ်းအားဖြင့် ဆိုလိုပေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eထို့ကြောင့် ခါလှစ် ဆိုသော စကားနှစ်လုံးကို သာမန်အားဖြင့် ကြွေ ကျ သည်ဟု ပြန်ဆိုရသော်လည်း ထိုစကားတို့အထဲတွင် အနက်အဓိပ္ပာယ်အမျိုးစုံတို့ကို ဦးမင်းသည် ထည့်သွင်းပေါင်းစပ်ကာ အမြူတေခဲ လုပ်ထား သည်ကို နွားပိန်အသားထိုးကြည့်နည်းဖြင့် သိနားလည်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eကဗျာဆရာတို့ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာစွာ ဖွဲ့ဆိုထားသော အသုံးအနှုန်းတို့ သည်ကား အလွန်ဆန်းကြယ်ကြပေသည်။ ကောင်းကင်က မိုးတိမ်နှင့် တူကြ ပေသည်။ မိုးရာသီအခါ မုတ်သုံလေနှင့်ရော၍ ကောင်းကင်သို့တက်လာသော မိုးတိမ်တို့ကို မျှော်စောင့်ကြည့်ပါလျှင် ခုနီ၊ ခုပြာ၊ ခုဝါ၊ ခုမှိုင်းနှင့် အသွေးအရောင် ဖမ်းရခက်ဘိတောင်း။ ခုနဂါးရုပ်၊ ခုဂဠုန်ရုပ်၊ ခုသစ်သီး၊ ခုပန်းပွင့်နှင့် အဆင်းသဏ္ဌာန်ဖမ်းရခက်ဘိတောင်း။ သို့ပင်တစ်မျိုးပြီးတစ်မျိုး ပြောင်းလဲနေလင့်ကစား မိုးတိမ်မိုးသား၏ အခြေခံသဘောကား မပျောက် ပေ။ ထိုနည်းတူစွာ ကဗျာဆရာ၏စကားအနက်ကို ဖမ်းရခက်ဘိတောင်း။ အသွေးအမျိုးမျိုး၊ အဆင်းအမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေတတ်သည်။ သို့သော် အခြေခံအနက်ကား မရွေ့မလျား မပျောက်မပျက်ပေ။ ဤတွင် မိုးသားတိမ်တောင်တို့ အသွေးပြောင်းပုံ၊ အဆင်းပြောင်းပုံကို ရှင်ဥတ္တမကျော် ဖွဲ့ဆိုခဲ့ သည်မှာ သတိပြုဖွယ်တစ်ရပ်ဖြစ်သဖြင့် အောက်တွင် ဖော်ပြပါအံ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတိမ်ညိုမိလ္လာ၊ တိမ်စူကာနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e တိမ်ပြာရောယှက်၊ မရမ်းဖက်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတိမ်သက်တံ့ရောင်၊ အဝါဘောင်ဝယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှောင်ခဲ့တခါ၊ ပြာခဲ့တချို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညိုခဲ့တလီ၊ ရီခဲ့တဖုံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှုန်ခဲ့တချက်၊ ယုဂန်ထက်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလေးဘက်လုံးခြုံ၊ တိမ်ဂဠုန်လည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနဂါးရုံကွေ့၊ ရန်ချင်းတွေ့သော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ခိုးငွေ့လွှတ်ပြိုင်၊ ဂုဏ်ချင်းဆိုင်ခဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eထိုတိမ်တောင်တိမ်လိပ်တို့နည်းတူ ခါလှစ် ဆိုသောစကားသည် လည်း အနက်အမျိုးမျိုး ပြောင်းလျက်ရှိပေသည်။ သစ်ရွက်ခြောက်များ လေပြည်လေရူးတွင် လှုပ်ခါနေကြသည်။ ကြွေကျဝဲပျံနေကြသည်။ သစ်ရွက်\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45562242334869,"sku":"","price":2070.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_fddaedc0-499c-4fc3-8057-0ab0b547ff7f.jpg?v=1730227640"},{"product_id":"မြင့်ကြိုင်-ကြာငါးခိုင်သို့ကန်တော့ပန်း","title":"ကြာငါးခိုင်သို့ စာကန်တော့ပန်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသိပ္ပံမောင်ဝ၏ \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘဝနှင့် စာပေ အမှတ်တရဖြစ်စဉ်များ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခေတ်စမ်းစာရေးဆရာကြီး သိပ္ပံမောင်ဝ (ဦးစိန်တင်၊ ဘီအေ-မြန်မာ စာဂုဏ်ထူးတန်း ပထမအဆင့်၊ အိုင်စီအက်စ်၊ အရေးပိုင်၊ အတွင်းဝန်)၏ စာစုစာရင်း ပြုစုခဲ့စဉ် (၁၉၇၃-၁၉၇၅) မှတစ်ဆင့် သိပ္ပံမောင်ဝ ရာပြည့် ကာလ (၁၉၉၈-၉၉) အထိ သိပ္ပံမောင်ဝ၏ စာစုအဖြစ် အောက်ဖော်ပြပါ အတိုင်း စာရင်းပြနိုင်ခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၁။ လုံးချင်းစာအုပ်ပေါင်း          ၁၃ အုပ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၂။ မောင်လူအေး ဇာတ်ဆောင်ပါဝတ္ထုဆောင်းပါး (Sketch) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eများ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၃။ မောင်လူအေး ဇာတ်ဆောင်အမည်မပါဝတ္ထုဆောင်းပါးများ       ၁၃ ပုဒ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၄။ ခရီးသွားဆောင်းပါးရှည်ပေါင်း          ၃ ပုဒ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၅။ စာပေဆောင်းပါးများ          ၁၀၆ ပုဒ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၆။ ပေးစာဆောင်းပါးများ          ၅၆ ပုဒ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၇။ ပြဇာတ်များ                        ၂၅ ပုဒ်     \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၈။ အထွေထွေရေးသားချက်စာများ          ၄၇ ပုဒ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာရေးဆရာကြီး သိပ္ပံမောင်ဝတွင် ထူးခြားစရာအဖြစ် ကလောင် အမည်ကွဲပေါင်းမှာ စာစုစာရင်းပြုစုစဉ်က ၅၂ ခု၊ သိပ္ပံမောင်ဝ ရာပြည့် ကာလတွင် ၅၇ ခု ရှိခဲ့ရာမှ ယနေ့ယခုသော် ကလောင်အမည်ပေါင်း ၆၀ အထိ တိကျစွာသော သက်သေသာဓက စာအထောက်အထား (အထူး သဖြင့်သိပ္ပံမောင်ဝ၏ ပုံနှိပ်မူ မဖြစ်သေးသော လက်ရေးစာမူ) များမှ လေ့လာ စူးစမ်းနိုင်မှုဟု ဆိုချင်ပါသည်။ မည်သို့ဖြစ်စေ သိပ္ပံမောင်ဝ စာစုများကို နှစ်ပေါင်းလေးဆယ့်ငါးနှစ်ကျော် (၁၉၇၃-၂၀၁၉) မျှ ထဲထဲဝင်ဝင် လေ့လာ စူးစမ်းချင်စိတ်သည် ယခုတော့ မှတ်ချက်ချနိုင်စရာတွေ တွေ့ လာရပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သိပ္ပံမောင်ဝ၏စာစုတို့ကို လေ့လာစူးစမ်းရင်း သိပ္ပံမောင်ဝ၏ဘဝ နှင့် စာပေသဘောကိုပါ တွဲလျက် မြင်လာမိသဖြင့် မှတ်ချက်ချနိုင်စရာအထိ ဖြစ်လာမိပါသည်။ သိပ္ပံမောင်ဝ စာစတင်ရေး ပုံနှိပ်စာအသွင်အရ ၁၉၁၉ ခုနှစ်ကာလ ထိုခေတ်သတင်းစာ (သူရိယ၊ မြန်မာ့အလင်း)တွင် ဝဇီရာတင့် ကလောင်အမည် (ဝဇီရာဟူသည်မှာ စိန်ကို ဆိုလို၍ စိန်တင့်ဟု သူ၏ အမည်ကွဲကို ယူခြင်း)ဖြင့် ရေးသားခဲ့ခြင်း ဟူပါ၏။ သို့သော် သိပ္ပံမောင်ဝ ၏ ပထမဦးဆုံး ပုံနှိပ်စာ အထောက်အထားမှာ ၁၉၂၅၊ စက်တင်ဘာလ ထုတ် စာမူနှစ်ပုဒ် (အင်္ဂလိပ်စာမူ တစ်ပုဒ် + မြန်မာဘာသာစာမူ တစ်ပုဒ်) ကိုသာ မှတ်ယူထားရသဖြင့် သိပ္ပံမောင်ဝ၏ စာရေးသက်ကို ၁၉၂၅-၄၁ ဟုသာ မှတ်ရပါသည်။ သို့ဖြစ်၍ စာရေးသက် ၁၆ နှစ်အတွင်း စာရေးဆရာ သိပ္ပံမောင်ဝသည် စာမူပုဒ်ရေပေါင်း ၄၉၈ ပုဒ် ရေးထုတ်ခဲ့ပြီး သူ သက်ရှိ ထင်ရှားရှိစဉ်က လုံးချင်းစာအုပ် ၄ အုပ်ကို စီစဉ်ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့၍ စာအုပ် တစ်အုပ်ကို စီမံတည်းဖြတ်ပေးပြီး အခြားစာအုပ်နှစ်အုပ်တွင် သီးသန့် အမှာ စာနှစ်ပုဒ်ကို ရေးထုတ် ပုံနှိပ် ဖြန့်ချိဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ ယနေ့ယခုသော် သူ့ သီးသန့်လုံးချင်း စာအုပ်ပေါင်းမှာ ၄၃ အုပ် ရှိလာပြီ ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စာရေးဆရာကြီး သိပ္ပံမောင်ဝ၏ စာစုတို့ကို လေ့လာစူးစမ်းရင်း သူ စာရေးသက် ၁၆ နှစ်အတွင်း သူ့ဘဝ၊ သူ့စာပေ၊ ရေးစွမ်းနိုင်မှုကိုပါ မှတ်ချက် ချပြနိုင်စရာတို့လည်း ရှိလာပါသည်။ ဆိုလိုရင်းမှာ ဆရာ သိပ္ပံမောင်ဝသည် ၁၉၃၅ ခုနှစ်တွင် စာအများဆုံးရေးခဲ့၍ ၁၉၂၇ ခုနှစ်တွင်မူ စာတစ်ပုဒ်တည်း ကိုသာ ရေးပြုပုံနှိပ်မူ ရှိခဲ့ရ၍ ဖြစ်ပါသည်။ သိပ္ပံမောင်ဝ၏ ဘဝဖြစ်စဉ်၊ စာပေသမားဘဝကိုပါ သတိထား နှိုင်းယှဉ်လေ့လာပါက အခြားမှတ်ချက် များကိုပါ ရှာတွေ့နိုင်စရာများလည်း ရှိလာပါလိမ့်မည်ထင်သည်။ ဥပမာ ပထမဦးဆုံး ရေးစာများကို ၁၉၁၉ ခုနှစ် (ဝဇီရာတင့် ကလောင် အစပြုရာ) ကုန်အထိ လုံးဝ(လုံးဝ) ရှာဖွေ၍ မတွေ့၊ ပုံနှိပ်မူ အထောက် အထားများလည်း လုံးဝမရှိခဲ့လေရော့သလား။ (ရှားပါး မြန်မာစာနယ်ဇင်းတွေလည်း အပါအဝင် သိပ္ပံမောင်ဝကိုယ်တိုင် စာမရေးနိုင်သော ၁၉၂၁ နေရှင်နယ် အမျိုးသားကျောင်းဆရာလေးဘဝ၊ ၁၉၂၄ အိုင်အေဆုရ သာဒိုးအောင်ဆု တံဆိပ်ရနှင့် စာကြိုးစားပါသော တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘဝ မဟုတ်လား။ စကားချပ်)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ၁၉၂၅-၁၉၂၇ ဘွဲ့ရ (ဘီအေ၊ ပထမတန်းဂုဏ်ထူး) ကာလတွင် စာတစ်ပုဒ်စ၊ နှစ်ပုဒ်စ စတင်ရေးချပါလေပြီ။ အထူးသဖြင့် ကောလိပ်မဂ္ဂဇင်း၊ ကဝိမျက်မှန် မဂ္ဂဇင်းတို့မှသည် အင်္ဂလန်ပြည် အောက်စဖို့ဒ်တက္ကသိုလ်မှ နေ၍ ရန်ကုန် သူရိယသတင်းစာသို့ စာပေအကြောင်း ဆောင်းပါးပုဒ်ရေ ၇၀ မျှ ရေးပို့ဖော်ပြခဲ့ခြင်း အထောက်အထားတို့သည် ၁၉၂၇-၁၉၂၉ အတွင်း သိပ္ပံမောင်ဝ စာရေးခြင်း သက်သေတွေပင် မဟုတ်လော။ မှတ်မှတ်ရရအား ဖြင့် စာအရေးနိုင်ဆုံး၊ ပုဒ်ရေအများဆုံးကာလမှာ ၁၉၃၄-၃၅ နှစ်များဟု ဆိုရပါမည်။ အထူးသဖြင့် ၁၉၃၅ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် စာမူ ပုဒ်ရေ ပေါင်း ၁၆ ပုဒ် ရေးထုတ် သက်သေရှိထားခဲ့၍ အံ့ဖွယ်အတိ စာရေးဆရာတဲ့ လား။ အထူးသဖြင့် ကြီးပွားရေးမဂ္ဂဇင်း၊ အတွဲ ၄၊ အမှတ် ၁ (၁၉၃၅၊ အောက်တိုဘာလထုတ်)တွင် ကလောင်ကွဲ (ခွဲ) ၁၃ ခုဖြင့် စာမူ ၁၃ ပုဒ်ကို သက်သေပြနိုင်စရာအထိ ရေးခဲ့သည်။ သက်သေမပြနိုင်စရာ လျှိုကလောင် ကွဲ သုံးလေးခုပင် ရှိသော်ငြားလည်း သက်သေမရှိသေး၍ ကလောင်အမည် အရ သိပ္ပံမောင်ဝ ရေးစာဖြစ်ကြောင်းတော့ သိထားခဲ့ဖူးပါသည်။ တကယ်မူ ၁၉၃၅၊ အောက်တိုဘာ၊ နိုဝင်ဘာ နှစ်လသည်ကား ဂန္တလောကမဂ္ဂဇင်း၏ အကျိုးဆောင်အယ်ဒီတာဘဝဖြစ်၍ ခေတ်စမ်းပုံပြင်စာအုပ် ပထမတွဲနှင့် အောက်စဖို့ဒ်တက္ကသိုလ်စာအုပ် ပထမအကြိမ်ထုတ် ဝေဖြန့်ချိနိုင်ခြင်းသာမက ထိုစဉ်က မြန်မာ့နေ့စဉ်သတင်းစာ၏ ခေတ်စမ်းစာပေတိုက်ပွဲတွင် ကလောင် ကွဲများဖြင့် ဦးဆောင်ရေးသား ပါဝင်လှုပ်ရှားနေချိန်ပင် မဟုတ်လား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ၁၉၃၄ ခုနှစ်တွင် သိပ္ပံမောင်ဝသည် စာမူပုဒ်ရေ ၄ဝ၊ ၁၉၃၅ စာမူ ပုဒ်ရေ ၇၂ ပုဒ်၊ ၁၉၃၆ ခုနှစ်တွင် စာမူပုဒ်ရေ ၅ဝ မျှ ရေးထုတ်ဖြစ်ခဲ့ပါ ကြောင်း သက်သေကောင်းရှိနေပါချေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မည်သို့ဖြစ်စေ ဇွန်လတွင် မွေး (၅-၆-၁၈၉၉ တနင်္လာနေ့) ဇွန်လတွင် ကွယ်လွန် (၆-၆-၁၉၄၂ စနေနေ့) ခဲ့ပါ သော စာရေးဆရာ သိပ္ပံမောင်ဝသည် ကွယ်လွန်သည့်တိုင် စာရေးသွားနိုင်ခဲ့သူဟု မှတ်ဖွယ် အထောက်အထားကောင်းမှာ သူ ၏နာမည်ကျော် စစ်အတွင်း နေ့စဉ် မှတ်တမ်းပါတည်း။ ၅-၁-၁၉၄၂ မှ ၅-၆-၁၉၄၂ အထိ ရေးသားမှတ်တမ်း တင်ထားခဲ့သော မြန်မာအရာရှိကြီးတစ်ဦး၏ သမိုင်းဝင်မှတ်တမ်းကို ၁၉၆၆ (ပုဂံစာအုပ်တိုက်ထုတ်)တွင် ပထမအကြိမ်၊ မြနန္ဒာစာအုပ်တိုက်သည် ၂၀၀၂ ခုနှစ်၌ ဒုတိယအကြိမ်၊ ၂၀၁၀ ခုနှစ်၌ (စိတ်ကူးချိုချို စာအုပ်တိုက်ထုတ်) အဖြစ် ဒုတိယအကြိမ် ရိုက်ပြထားသော်လည်း အမှန်မှာ တတိယအကြိမ် (သုံးကြိမ်)အဖြစ် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေသည်။ ထို့အပြင် အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့်ပင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၂၄ နှုန်းဖြင့် ဘာသာပြန်ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေ ရောင်းချထားခဲ့ သေးသည်။ အဓိက ရေးပြလိုခြင်းကား စာရေးဆရာ သိပ္ပံမောင်ဝသည် ၁၉၄၂ နှစ်အထိ ကလောင်အစွမ်းပြနိုင်ခဲ့သူ မဟုတ်လား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာရေးဆရာကြီး သိပ္ပံမောင်ဝ (ဦးစိန်တင်)၏ ဘဝဖြစ်စဉ်များတွင် အကြောင်းအချက် လွဲမှားစွာ ရေးသားဖော်ပြ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေထားခဲ့သော စာများနှင့်ပတ်သက်၍ နောက်ထပ်တွေ့ရှိလာသည့် အနေအထားများဖြင့်အောက်ပါအတိုင်း ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်ရင်း ဤသိပ္ပံမောင်ဝ စာဆောင်းပါးကို တစ်ဆက်တည်း တင်ပြဖော်ညွှန်းအပ်ပါသည်။ (ရုပ်ရှင်တေးကဗျာ၊ ၂၀၁၃ ဇူလိုင်လထုတ် ဆောင်းပါးကို ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်ထားပါသည်။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(က) ဘဝဖြစ်စဉ်အမှတ်တရများ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၈၉၉           - မော်လမြိုင်မြို့၊ မုပွန် နတ်ကျွန်းရပ်နေ ဖူးကားကုမ္ပဏီ စာရေးကြီး ဦးအုန်းရွှေ၊ ဒေါ်သစ် တို့မှ ဇွန်လ ၅ ရက် (တနင်္လာနေ့) တွင် မွေးဖွား။ သားသုံးယောက်အနက် ဒုတိယမြောက်သား(အလတ်)။ ငယ်နာမည် မောင်စိန်တင့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၀၅           (ခန့်) ၁၉၁၉ - မုပွန်ရပ်၊ ဆရာဦးချစ်လှကျောင်းတွင် ကျောင်းစတင်နေ။ ထို့နောက် မောင်ငံရပ်ရှိ စိန့်ဩဂတ်စတင်း samosÝ (St. Augustine's Society for the Propagation of the Gospel) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာသနာပြုကျောင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့၍ သတ္တမတန်း အောင်သည်အထိ အင်္ဂလိပ်-မြန်မာ နှစ်ဘာသာဖြင့် သင်ယူ။ ။ - အဋ္ဌမတန်းသို့ ရောက်သောအခါ မော်လမြိုင်မြို့ရှိ ရှင်မဟာ ဗုဒ္ဓဃောသကျောင်း (ယခု အ.ထ.က ၉) သို့ ပြောင်းရွှေ့ ပညာသင်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၂၀           - ဒသမတန်း (ဆယ်တန်း) စာမေးပွဲကို မြန်မာဘာသာနှင့်ပါဠိဘာသာတို့၌ အထူးအမှတ် (ဂုဏ်ထူး)ဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့။ ထို့နောက် ရန်ကုန်ကောလိပ်သိပ္ပံ၏ မောင်မယ်သစ်လွင်ကျောင်းသားဘဝ၊ ဥပစာ သိပ္ပံအောက်တန်းကျောင်းသား (အိုင်အက်စ်စီ ဂျူနီယာ)။ ပထမကျောင်းသားအရေးတော်ပုံပေါ်ပေါက်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၂၀-၂၃           - ဗဟန်းကြားတောရနှင့် သရက်တောကျောင်းတိုက်တို့ ရှိဗဟိုနေရှင်နယ် အမျိုးသားကျောင်းတို့၌ ကျောင်းဆရာအဖြစ်လုပ်ကိုင်ခဲ့သေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၂၃           - သပိတ်လှန်ပြီးသောအခါ ကောလိပ်သိပ္ပံကျောင်းတွင် ဥပစာဝိဇ္ဇာအောက်တန်းကျောင်းသား (အိုင်အေဂျူနီယာ)အဖြစ်ပညာသင် ကြားခဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၂၄-၂၅           - ပြည်ကျောင်းဆောင်၊ အခန်း အမှတ် ၂၂၊ ကျောင်းသားဘဝကာလများ..။ - အိုင်အေ အထက်တန်းစာမေးပွဲကို မြန်မာဘာသာအတွက် ပထမဆုရသူတို့ကို ချီးမြှင့်သည့် သာဒိုးအောင်ဆုတံဆိပ် နှင့် ပါဠိဘာသာ ပထမရသူအား ချီးမြှင့်သည့် ကောလိပ် ပါဠိဆုတံဆိပ် တို့ကို ထူးချွန်စွာ အောင်မြင်၍ ရရှိခဲ့။ ထို့အပြင် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ တစ်လ ၂၀ ကျပ်နှင့် နှစ်နှစ် ချီးမြှင့်သည့် ဆုငွေလည်း ရရှိ။ နှစ်နှစ်စေ့သောအခါ နောက်ထပ် တစ်လ ၂၅ ကျပ် ဖြင့် အစိုးရ၏ ထောက်ပံ့ငွေပါရရှိခဲ့သေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၂၆           - ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ကောလိပ်၏ ခြင်းလုံးလက်ရွေးစင်(တကောင်းကျောင်းဆောင်၊ အခန်းအမှတ် ၁၃၇၊ နေ့ကျောင်း သားဘ၀) ၆ ဦးအနက် အမှတ်စဉ်နံပါတ်တစ် မောင်စိန် တင်၊ မောင်ဘသိန်း၊ ဦး ကိုကြီး၊ မောင်လှခင်၊ မောင်ကလေး၊ မောင်ဘို၊ နည်းပြဆရာ ဦးကြင်။ အမှတ်စဉ်နံပါတ် ၆၊ မောင်ဘို (မောင်ဗိုလ်)မှာ မန္တလေးတက္ကသိုလ် ပါမောက္ခချုပ် အငြိမ်းစားဖြစ်သူ ဦးလူနီ၏ ဖခင်ဖြစ်ကြောင်း သိမှတ်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၂၇           - ဘီအေစာမေးပွဲတွင် မြန်မာဘာသာ၌ ပထမတန်းဂုဏ်ထူးဖြင့် အောင်မြင်၍ ဒယ်လီဂျန်ရှယ်ဂျီနယ် (The Dally Jamshedji Chinai Silver Medal) amosos G?bè: \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခံရပြန်။ ထို့နောက် ပါမောက္ခ ဦးဖေမောင်တင်၏ ကြိုးပမ်း ချက်ဖြင့် မြန်မာစာဂုဏ်ထူးတန်းသို့ ထိုနှစ်၏ တစ်ဦးတည်းသော စာသင်သားအဖြစ် စာသင်ကြားရင်း ပထမတန်းကို ပထမအဆင့်ဖြင့် အောင်မြင်။ ထို့ နောက် ယူနီဗာစီတီကောလိပ် သိပ္ပံကျောင်း၌ပင် မြန်မာဘာသာဘက်ဆိုင်ရာ ဆရာ (ကျူတာ)အဖြစ် စာသင်ပြရင်း အမ်အေတန်းကိုဆက်လက်တက်။           \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၂၇-၂၉           - ကျူတာဘဝဖြင့် ငါးလအကြာ(၂၂-၈-၁၉၂၇၊ တနင်္လာနေ့)တွင် ရန်ကုန်ဆိပ်ကမ်းမှ အင်္ဂလန်သို့ စစ်ကိုင်းသင်္ဘောဖြင့် စတင်ခရီး ထွက်ခွာ။ အိန္ဒိယဝန်ထမ်း အိုင်စီအက်စ်ရာထူး အတွက် အင်္ဂလန်နိုင်ငံ အောက်စဖို့ဒ်တက္ကသိုလ် ခရိုက်ချက်ချ(Christ Church) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကောလိပ် တွင် ပညာသင်ကြားခွင့် ရရှိ။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၂၉           - အင်္ဂလန်မှ မြန်မာနိုင်ငံ (ရန်ကုန်မြို့) သို့ ၃-၁၂-၁၉၂၉တွင်ပြန်လည်ရောက်ရှိ။ ၅-၁၂-၁၉၂၉ တွင် မွေးရပ်မြေ မော်လမြိုင်မြို့သို့ ခွင့် ၆ ရက်ရ၍ ခေတ္တပြန်။ - ၉-၁၂-၁၉၂၉ (တနင်္လာနေ့)တွင် စစ်ကိုင်း၌ အိုင်စီအက်စ်ဝန်ထမ်းဘဝ (အလုပ်သင်)အဖြစ် စတင်အမှုထမ်း။ လစာ ၄၅ဝ ကျပ် စတင်လက်ခံ ရရှိခြင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၃၀           - မော်လမြိုင်၊ ဒိုင်ဝန်းကွင်း၊ အမှတ် ၁၀၈၊ ဆီဆုံရပ်နေ ပညာဝန်ထောက် ဦးချစ်စု၊ ဒေါ်သိန်းရင်တို့၏ ဒုတိယသမီး မလှသန်းနှင့် ၁-၁၂-၁၉၃၀ (တနင်္လာနေ့)တွင် အိမ်ထောင် ပြု။ ၉ လလောက်သာ ပေါင်းသင်းပြီး မလှသန်း ကျန်းမာရေးမကောင်းသဖြင့် ကွယ်လွန်သွားခဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၃၂          - ကျိုက်လတ်မြို့နေ ဆန်စက်ပိုင်ရှင် ဦးစိုးကြီး၊ ဒေါ်ချစ်တို့၏သမီး မခင်မြင့် (ခင်ခင်မြင့် ခေါ် ဒေါ်ခင်သန်းမြင့်)နှင့် ၁၅၅-၁၉၃၂(တနင်္ဂနွေနေ့)တွင် အိမ်ထောင်ပြု။ သား တင်မောင် မြင့် (မောင်မွှေး ခေါ် မောင်လူမွှေး)၊ သမီး တင်မေမြင့်၊ တင်ဆွေမြင့်တို့ ထွန်းကား။ ဒေါ်ခင် ခင်မြင့်သည် ၂၇၉-၁၉၉၁ နေ့ အသက် ၇၇ နှစ်အရွယ်တွင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့။ သမီးငယ် ဒေါ်တင်ဆွေမြင့် (မယ်ကေး)သည် အသက် ၇၂နှစ်အရွယ်၊ ၂၄-၉-၂၀၁၂) တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၂၉-၄၂           - နိုင်ငံတော်ဝန်ထမ်း (အစိုးရလခစားဘဝ) အဖြစ် မြို့အုပ်၊နယ်ပိုင်ဝန်ထောက်၊ အရေးပိုင်၊ ဒုတိယအတွင်းဝန် စသည့် ရာထူး ဌာနန္တရအမျိုးမျိုးဖြင့် စစ်ကိုင်း၊ မိတ္ထီလာ၊ မင်းဘူး၊ ဟင်္သာတ၊ ဇလွန်၊ မြောင်းမြ၊ ညောင်တုန်း၊ ရန်ကုန်(အင်းစိန်)၊ စလင်း၊ ကျောက်ဆည်၊ ရွှေဘို၊ မန္တလေး ပေါင်း ၁၂ မြို့တို့၌အမှုထမ်းခဲ့။ - ၁၉၄၂ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၆ ရက်၊ စနေနေ့၌ ရွှေဘိုခရိုင်၊ ကန့်ဘလူ အရှေ့ဘက် ဆယ်မိုင်ခန့်အကွာရှိ ဂါထာရွာ ဗိုလ်တဲ၌ ဓားပြလူဆိုးတို့၏ အထင်မှားလက်လွန်မှုကြောင့် ကွယ်လွန်ခဲ့ရ။ (အတွေးအမြင်၊ အမှတ် ၈၀၊ ဇွန်-ဇူလိုင်၊ ၁၉၉၂ မှ ဆောင်းပါးကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်ပြီး ဖြည့်စွက်ရေးပါသည်။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(ခ) စာပေသမား အမှတ်တရဖြစ်စဉ်များ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၁၉           - ဆယ်တန်းမအောင်မီ ကျောင်းသားဘဝကတည်က “ဝဇီရာတင့်” ဟူသော ကလောင်အမည်ဖြင့် သတင်းစာများတွင်စာရေးပို့ခဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၂၅           - သူ ၏အစောဆုံးဖြစ်မည်ထင်သော အိပ်စ် (X) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှတ်အသားပါကလောင်အမည်ဖြင့် အင်္ဂလိပ်ဘာသာ ဆောင်းပါးစာတို့ကို ယူနီဗာစီတီကောလိပ်မဂ္ဂဇင်း၌ တွေ့ရှိရ။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၂၆-၂၇ - ခေတ်စမ်းသမားမဖြစ်မီ “မောင်စိန်တင်” ဟူသော အမည်ရင်းဖြင့် ယူနီဗာစီတီကောလိပ်မဂ္ဂဇင်း၊ ကဝိမျက်မှန် မဂ္ဂဇင်းတို့တွင် ဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၂၇-၂၉           - အင်္ဂလန်ပြည် အောက်စဖို့ဒ်တက္ကသိုလ်မှနေ၍ သိပ္ပံ ကျောင်းသား မောင်မြသွင်” ကလောင်အမည်ဖြင့် ရန်ကုန် သူရိယ နေ့စဉ်သတင်းစာသို့ မြန်မာစာပေအကြောင်း ဆောင်းပါးများပုဒ်ရေ ၇ဝ ကျော်မျှ ရေးပို့ခဲ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၃၃           - ခေတ်စမ်းစာပေကျမ်းစဉ်အဖြစ်ဖြင့် ဂန္ထလောကမဂ္ဂဇင်းတွင်အခန်းဆက်ဝတ္ထုအသွင် ရေးသားလာခဲ့သော လှအုံးမယ်” ဝတ္ထုကို လုံးချင်းအဖြစ် ထုတ်ဝေခဲ့။ “လှအုံးမယ်”ဝတ္ထုသည်သိပ္ပံမောင်ဝ တစ်အုပ်တည်းသော မြန်မာမှုပြု ဝတ္ထု။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၃၃-၃၈           - “ပုဂံဆောင်းပါးပေးစာများ” အမည်ရှိ ဆောင်းပါးကို ၁၉၃၃။ဇွန်လမှ စတင်၍ သူရိယရုပ်စုံသတင်းနှင့် သူရိယသတင်း စာ တို့တွင်လည်းကောင်း၊ “မောင်သံချောင်း၏ပေးစာများ” ကို ၁၉၃၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလထုတ် ကြီးပွားရေးမဂ္ဂဇင်း မှ နေ၍လည်းကောင်း၊ ၁၉၃၈ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလမှ စတင်၍သောင်းပြောင်းထွေလာ ပေးစာများအဖြစ် ဂန္ထလောက မဂ္ဂဇင်း၌လည်းကောင်း ပေးစာပုံစံများဖြင့် ဆောင်းပါးများ ရေးပို့ခဲ့။ ခရီးသွားမှတ်တမ်း ဆောင်းပါးအဖြစ်လည်း စေတုတ္တရာ၊ ရဲရမန်း၊ အောက်စဖို့ဒ်တက္ကသိုလ်မှတ်တမ်း စသော အကြောင်းရပ်တို့ကို ဂန္ထလောကမဂ္ဂဇင်း၌ ရေးသားခဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၃၄           - တင်တင့်အမည်ဖြင့် ပထမဦးဆုံး ရေးသားခဲ့သော “ဒို့ဘ”ပြဇာတ်စာမူကို ဖေဖော်ဝါရီလထုတ် ကြီးပွားရေးမဂ္ဂဇင်းထဲတွင် တွေ့ရှိရ။ တစ်ပုဒ်တည်းသော လေးလုံးစပ်ကဗျာဟု ခေါ်ဆိုရမည့် သိပ္ပံမောင်ဝ၏ ရေးခဲ တွေ့ခဲလှသော သင်္ကြန် လက်ဆောင်” လင်္ကာတစ်ပုဒ်ကို မေလထုတ် ဂန္ထလောက မဂ္ဂဇင်း၌ တွေ့ရှိရ။ မြန်မာနိုင်ငံသုတေသနအသင်းအတွက် ကျမ်းစဉ် ၃၅ အဖြစ် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေသော ရွှေတောင်သီဟသူ၏ “ရတနာ့ကြေးမုံ” ဝတ္ထုကို တည်းဖြတ် နိဒါန်းရေးသားခဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၃၅          - ခေတ်စမ်းစာပေကျမ်းစဉ် ၂ အဖြစ်ဖြင့် ဦးဖေမောင်တင် တည်းဖြတ်အုပ်ချုပ် ထုတ်ဝေခဲ့သော “ခေတ်စမ်းပုံပြင် ပထမ တွဲ” စာအုပ်၌ သိပ္ပံမောင်ဝ၏ စာမူ ၁၁ ပုဒ်ပါရှိခဲ့။ ကျောင်း သုံးစာအုပ်အဖြစ် ပြဋ္ဌာန်းခြင်းခံခဲ့ရသော သူ၏နာမည်ကျော် “အောက်စဖို့ဒ်တက္ကသိုလ် ခရီးသွားမှတ်တမ်း” ကို ပထမ အကြိမ်အဖြစ် ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့။ ခေတ်စမ်းစာပေတိုက်ပွဲဟု ခေါ်ဆိုရမည့် ရသေ့ဦးစိန္တာတို့နှင့် တိုက်ပွဲတွင် မြန်မာ့နေ့စဉ် သတင်းစာ၏ ကလောင်အမည်ကွဲ ၅ ခုဖြင့် ဦးဆောင် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့။ အောက်တိုဘာလနှင့် နိုဝင်ဘာလတို့တွင် ဂန္ထလောကမဂ္ဂဇင်း ၏ အကျိုးဆောင် အယ်ဒီတာအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့။အောက်တိုဘာလထုတ် ကြီးပွားရေးမဂ္ဂဇင်း၏ နှစ်လည် အထူး (အတွဲ ၄၊ အမှတ် ၁) တွင် ကလောင်အမည်ကွဲ အမျိုးမျိုးဖြင့် စာမူပေါင်း ၁၆ ပုဒ်ကို တစ်ဦးတည်း ဒိုင်ခံရေးသားခဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၃၈          - သူ၏သား ဦးတင်မောင်မြင့် (မောင်လူမွှေး)ကို အကြောင်း ပြု၍ ခေတ်စမ်းစာပေကျမ်းစဉ် ၅ အဖြစ်ဖြင့် သူတစ်ယောက် တည်း၏ စာမူ ၃၁ ပုဒ်ကို “ခေတ်စမ်းပုံပြင်” ဒုတိယတွဲ အသွင်ဖြင့် ထုတ်ဝေခဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၃၉          - သတင်းစာနှင့် ပြန်ကြားရေးလုပ်ငန်းများ ဆည်းပူးရန် အစိုးရပညာတော်သင်အဖြစ် အင်္ဂလန်သို့ စာရေးဆရာ ညိုမြ သွားခါနီးတွင် ထုတ်ဝေသော “အနောက်သွားညိုမြ နှုတ်ဆက်စာတမ်းငယ်” စာအုပ်တွင် “ညိုမြ” စာအမည်ရှိဆောင်းပါးကို ရေးသားပေးပို့ခဲ့။ ထို့အပြင် သိပ္ပံမောင်ဝ သည် ညိုမြ အမည်ရှိ စာအုပ်ငယ်တွင် (ညိုမြ၏ အင်္ဂလိပ်- မြန်မာ ဝတ္ထုဆောင်းပါးများကို စုစည်းထုတ်ဝေထားသည်)၁-၈-၃၉ ရက်စွဲဖြင့် မြန်မာဏ္ဍ၌ နိဒါန်းရေးသားခဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၃၉-၄၂           - ၁၉၄၂ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၆ ရက်နေ့ မကွယ်လွန်မီကာလအထိစစ်အတွင်းနေ့စဉ်မှတ်တမ်းကို ရေးလျက်တန်းလန်း အခြေ အနေမျိုးတွင် ကွယ်လွန်ခဲ့ရ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eချယ်ရီမဂ္ဂဇင်း၊ အမှတ် ၇၈၊ ဇွန်၊ ၁၉၉၂\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအထူးမှတ်ချက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သိပ္ပံမောင်ဝ ရေးသားခဲ့သော စာများကို သီးသန့်လုံးချင်းစာအုပ်များအဖြစ် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့ရာ ယနေ့ အထိ သက်သေရှိနှင့်ပြီး စာအုပ်ပေါင်းမှာ ၄၃ အုပ်တိတိ ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြင့်ကြိုင်(အောင်မိုးဆောင်း) - ရေးသားပြုစုသူ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           နှစ် ၁၂ဝ ပြည့် သိပ္ပံမောင်ဝနှင့် သူ၏ စာစု၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာပေခရီးသွားများစာအုပ်တိုက်၊ ၂၀၁၉၊ သြဂုတ်လ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထုတ်စာအုပ်မှ ဆောင်းပါးကို အနည်းငယ် ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်ထားပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြင့်ကြိုင် \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၆-၁၂-၂၀၁၉\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e*\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e*\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e*\/\/\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45547355504789,"sku":"","price":3600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_90691d9d-d0b4-4157-956e-6e842b5b56f0.jpg?v=1730229794"},{"product_id":"မြဒေါင်းညို-ကမ္ဘာ့လျှို့၀ှက်အသင်းများ","title":"ကမ္ဘာ့လျှို့၀ှက်အသင်းများ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e( က )\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိဒါန်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကြောင်လက်သည်းဝှက်” သည် ဗမာတို့၏ အစဉ်အလာစကားတစ်ရပ် ဖြစ်၏။ အရေးရှိမှ အရာပေါ်လျှင် အရေးတော်ပုံအောင်ရ၏။ “မပြီးခင် ဗမာ မမြင်စေနဲ့”ဟု စကားပုံခိုင်းချက်က လျှို့ဝှက်မှုအရသာ ဖော်ပေးပေ ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လျှို့ဝှက်မှုကြောင့် လူများစိတ်ဝင်စားတတ်လာကြ၏။ လူများသည် လျှို့ဝှက်မှုကို သိချင်၏။ လျှို့ဝှက်ချင်၏။ စိတ်ပညာရှင်များက ပဋိသန္ဓေ စိတ်ဟု ခေါ်ချင်ခေါ်ကြပေမည်။ လူတိုင်း လျှို့ဝှက်သော အရာကိစ္စ အတွင်း ဝင် “နှိုက်”လိုကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လျှို့ဝှက်မှ အဖိုးတန်သောအရေးများ ကြုံကြိုက်ကြပေသည်။ မျက်နှာ ကလေး ထီးနှင့်ဖုံးကာ လျှို့လျှို့ဝှက်ဝှက် မခို့တရို့ လမ်းလျှောက်သူ မိန်းမပျိုမျက်နှာကို ကာလသားများ စေ့စေ့စပ်စပ်တွေ့မြင်လိုကြ၏။ မျက်နှာဖော်ကာ မျက်နှာပြောင်လျှောက်သော မိန်းမပျိုအား လူဂရုမစိုက် ဘဲ လျစ်လျူထားလေ့ရှိ၏။ ဤကား လူမှုကိစ္စတစ်ရပ်နှင့် ဥပမာခိုင်း လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လျှို့ဝှက်မှုသည် လူသိရှင်ကြားမှု၏ “မျက်နှာချင်းဆိုင်” လုပ်ငန်း ဖြစ်၍ လျှို့ဝှက်မှုပြုလုပ်ရခြင်းတစ်ချက်မှာ မပြီးခင် လူမသိစေချင်ခြင်း ပင်တည်း။ သို့ကြောင့် လျှို့ဝှက်သောအသင်းများသည် ရည်ရွယ်ချက်အထမမြောက်ခင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောင်ပြောင်ကြီး မလုပ်ကြံကြချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လျှို့ဝှက်မှုကြောင့် ရဲရင့်မှု၊ စွန့်စားမှု၊ အနစ်နာခံမှုများ မွေးဖွားလာ သည်တစ်ချက်။ လျှို့ဝှက်သောအသင်းသည် လူတို့စိတ်ကို ဆွဲငင်လိုက် ၏။ အချိန်တိုတိုနှင့် ခရီးတွင်၏။ လျှို့ဝှက်မှု မရှိလျှင် အရေးဖျက်မှု၊ အပြိုင်အဆိုင်၊ တစ်ပိုင်းတန်းလန်းကြောင့် ကဲ့ရဲ့မှု၊ တာဝန်မဲ့မှု၊ ဝါးအစည်း ပြေမှု၊ စည်းမဲ့မှု၊ စိတ်ပျံ့မှုများ မွေးဖွားလာ၏။ “လျှို့ဝှက်သော အသင်း များသည် “ပေါ်လွင်”သော အသင်းများထက် အလုပ်သွက်လက်စွာ ပြုလုပ်နိုင်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူလျှိုအထောက်တော်အသင်းများကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်သင်းများသည် တိုင်းပြည်ကို ကြိုးဆွဲလေ့ရှိ၏။ မင်းပြုလုပ်သူတိုင်း လျှို့ဝှက်မှုနှင့်မကင်း၊ လျှို့ဝှက်သင်း၏ ထောက်ခံချက်ရ၏။ တရုတ်ပြည် စစ်ဘုရင်ကတော် မဒမ်ချန်ကေရှိတ်သည် ဟွန်းဂ် တရုတ်စည်းလုံးရေး လျှို့ဝှက်သင်း၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထောက်ခံချက်ရ၏။ တရုတ် ပထမသမ္မတဆွန်ရက်ဆင်ပင်လျှင် ဤ အသင်းဝင်ဖြစ်ခဲ့၏။ သမ္မတနိုင်ငံ ဖန်ဆင်းဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာရာဇဝင် စာတင်ကြည့်လော့၊ လျှို့ဝှက်သောအသင်းအပင်း အဖွဲ့ ကြောင့် မြန်မာ့ဦးစွန်း တလူလူလွင့်ခဲ့၏။ မင်းကြီးရန်နောင်၊ တပင် ရွှေထီး၊ ဘုရင့်နောင်၊ အလောင်းဘုရား၊ အမရပူရ ပထမမြို့နန်းတည် မင်းတရား၊ ရွှေဘိုမင်း စသော မင်းများသည် သွေးသောက်တပ် ရဲရည် ဖက်၊ အတွင်းလူယုံကိုယ်ရံတော်များဖြင့် တိုင်းပြည်လုပ်ကြံ တက်ရောက် ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော၊ အရေးကြီးလျှင် သွေးနီးကြသည်မဟုတ်ပါ လော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသည်ကိုရည်၍ “မြန်မာမင်းအုပ်ချုပ်ပုံစာတမ်း”တွင် သွေး သောက် (လျှို့ဝှက်သင်း)များနှင့် စပ်လျဉ်းလျက် အောက်ပါစာများဖတ်ရှုရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သွေးတူ၊ သွေးနီးသူ- လူနည်းပါးသည့်အခါ သွေးတူသွေးနီးသော ပေါက်ဖော်သားချင်းမှ တစ်ပါး အခြားလူစိမ်းပါသည့်အခါ တစ်ဦး၏ လက်မောင်းကသွေးကိုဖောက်၍ တစ်ဦးသောက်ခြင်းဖြင့် ပြုမူသော သွေး တူပြီဟူ၍ အယူရှိထိုက်သူ လူတစ်စုဖွဲ့စည်းပြီးလျှင် သွေးသောက်ပြီး လူထဲက အကြီးအကဲလုပ်နိုင်သူ လူကြီးကို (၁-မေတ္တာစိတ်နှင့် အသင်း အပင်း ငယ်သားများကို သိမ်းထားနိုင်ခြင်း။ ၂-အချမ်းအပူကို သည်းခံ နိုင်ခြင်း။ ၃-ကိုယ်ကျိုးကိုယ့်စီးပွားကို ပဓာနမထား၊ ငယ်သားများစီး ပွားထွန်းကားအောင် ဆောင်ရွက်နိုင်သော သတ္တိဗျတ္တိရှိခြင်းနှင့် ၄-နာယ ကဂုဏ် ၆ ပါးနှင့်ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို) သွေးကြီး သို့မဟုတ် သွေး သောက်ကြီးတင်မြှောက်လေ့ရှိကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သွေးသောက်ကြပြီးလျှင် စည်းလုံးညီညွတ်စွာ သွေးသောက်ကြီး စီမံရာ၊ နာခံကျင့်ကြံကြသူ လူစုကို သွေးသောက်စုတစ်စုခေါ်သည်။ သွေးသောက်ဆိုသောစကားကို သွေးတစ်လုံး သောက်တစ်လုံး ခွဲခြား၍ မရေးဘဲ “သွား”ဟု အတိုချုံး၍ ရေးလေ့ရှိသည်။ သွေးသောက်စုဟူသော ဝေါဟာရမှာ မြန်မာအမိန့်တော်များ၊ အမိန့်တော်ပြန်တမ်းများ၊ စော်ဘွားတင်စာတမ်း၊ စစ်တမ်းများတွင် ပါဝင်သုံးစွဲလေ့ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှင်ဘုရင်လုပ်ရန် အကြံရှိသူတို့မှာ ဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း သွေးသောက် သောအချက်ကိုပင် ရဲရည်ဖက်သည်ဟု ခေါ်သေးသည်။ ။ ဟံသာဝတီ ဆင်ဖြူများရှင် ရှင်ဘုရင်လုပ်ရန် အကြံပြုစ ၉၁၂-ခုမှာ သွေးသစ္စာ သောက်သူ လူပေါင်း ၂၈၊ အလောင်းမင်းတရား ရှင်ဘုရင်လုပ်ရန် အကြံ ပြုစ ၁၁၁၃ ခုမှာ သွေးသစ္စာသောက်သူ လူပေါင်း ၆၈၊ အမရပူရ ပထမမြို့နန်းတည်မင်းတရား ရှင်ဘုရင်လုပ်ရန် အကြံပြုစ ၁၁၄၃ ခုမှာ သွေးသစ္စာသောက်သူ လူပေါင်း ၁၂ အသီးသီးဖွဲ့စည်းကြသည်။ လူသက်သက်ဖြစ်လျှင် “ရဲရည်ဖက်ရသည်”ခေါ်ကြသည်။ မြင်းပါလျှင် “မြင်းရည်ဖက်သည်” ခေါ်ကြသည်။ သည်ကဲ့သို့ ရဲရည်ဖက်သူ၊ မြင်း ရည်ဖက်သူ လူစုအချင်းအရာကို လင်္ကာစီကုံးစပ်ဆိုထားသော ကဗျာ များလည်း များစွာရှိသည်။ “ရဲတင်းလင်္ကာ-ရဲတင်းမော်ကွန်း”ဟူ၍ ခေါ်လေ့ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခြောက်ကျိပ်ရှစ်လျှင်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သောင်းခွင်ဇမ္ဗူ။ ယူအံ့ကြံစည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သစ္စာချည်သည်” -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟူ၍ အလောင်းမင်းတရား ရဲတင်းလင်္ကာ၌ ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မြန်မာနိုင်ငံအထက်ပိုင်းကို အင်္ဂလိပ်မင်းပိုင်နယ်အတွင်း သွတ် သွင်းသိမ်းပိုက်စအခါကလည်း ဆိုခဲ့သည့်နည်းပင် အစည်းအရုံးဖွဲ့ ကာ ဖွဲ့ကာ၊ သွေးသစ္စာသောက်ကြသော မင်းလောင်းအသင်း၊ ဓားပြအသင်း များကလည်း အားကြီးပေါ်ထွက်သောအချက်လည်း မျက်မြင်လက်တွေ့ ဖြစ်တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တကယ့်အဟုတ် လက်မောင်းသွေးကို သောက်၍ သွေးသောက်ဖွဲ့ လေ့ရှိသည်မှာ မြန်မာလူမျိုးတို့သာမဟုတ် တလိုင်း၊ ရှမ်း၊ ယွန်း၊ ကရင်၊ ကချင်၊ ချင်း စသော လူမျိုးများမှာလည်း ဆိုခဲ့သည့်နည်းပင် သွေးကို ဖောက်၍ သွေးသောက်သော ဓလေ့ရှိကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အရေးကြီးသည့်အခါ သွေးနီးရာပါမြဲ” ဆိုသောစကားအတိုင်း တိုင်းရေးပြည်မှုပေါ်လာသည့်အခါ သွေးနီးရာလူစုခြင်း၊ တစ်နည်းအား ဖြင့် သဘောတူသူလူ ရွေးကောက်၍ သွေးသောက်ကြခြင်းများမှာ မြန်မာ သက္ကရာဇ် ၁၁၄၃ ခုနှစ်တိုင် အခိုင်အမာပေါ်လာသေးသတည်း။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း သွေးသောက်ဖွဲ့ခြင်းသည် ပေါ်လွင်သောလုပ်ငန်းမဟုတ်။ သွေးနီးရာ ကြိတ်ကြံသောအရေးတော်ပုံဖြစ်၍ လျှို့ဝှက် မှသာ သွေးသောက်ဖွဲ့ နိုင်၏။ လျှို့ဝှက်သော အလောင်းဘုရားမြင်းရည် ဖက် ၆၈ ယောက်ကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံ တတိယမြောက် ထင်ရှားထွက် ပေါ်လာသည် မဟုတ်ပါလော။ မြန်မာတွေ တလိုင်းလက်အောက်က လွတ်၍ ကိုယ့်မင်းကိုယ့်ချင်းနှင့် လူတန်းစေ့ နေထိုင်နိုင်သည်မဟုတ်ပါ လော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရာဇဝတ်မှုသက်သက်ကျူးလွန်သော လျှို့ဝှက်သင်းများမှအပ မြောက်မြားစွာသော လျှို့ဝှက်သင်းများ၌ လူကုံထံများ ပါဝင်ကြ၏။ လျှို့ဝှက်သင်းသည် အားကြီးသူအဓမ္မသမားတို့အား တော်လှန်ဖြိုဖျက် သော အားနည်းစုလက်နက်ကြီးဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရာဇဝင်အစောင်စောင်၌ လျှို့ဝှက်သင်းများ ပေါ်ပုံပါရှိ၏။ လူမျိုး တိုင်း၊ နိုင်ငံတိုင်း၊ ခေတ်တိုင်း၌ လျှို့ဝှက်သင်းများပေါ်ကြ၏။ တိုင်းနိုင်ငံ ၏ လောကဓံတရားအတိုင်း၊ ငုပ်ချည်ပေါ်ချည်နှင့်နေကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခေါမ၊ ရောမ၊ အီဂျစ် စသော အင်ပါယာနိုင်ငံဟောင်းကြီးများ၌ ဘာသာရေးနှင့် ပတ်သက်သော အရည်းကြီးလျှို့ဝှက်သင်းဂိုဏ်းများပေါ် ခဲ့၏။ ဗီလီနတ်ဖြင့် လှည့်စားကာ အသက်မွေးသော ရဟန်းတု၊ ရဟန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယောင် လျှို့ဝှက်သင်းများ ပေါ်ခဲ့၏။ မြန်မာပြည်ပုဂံခေတ်၌ အရည်းကြီး ရှစ်ကျိပ်ကျော်တို့သည် လျှို့ဝှက်စွာဖွဲ့စည်း၍ ပုဂံသူ-ပုဂံသားများအဆီ စား အမျိုးမျိုး အရိုးခဲလျက် ပန်းဦးလွှတ်ခိုင်း၊ နဂါးကိုးကွယ်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခိုင်းစေခဲ့သည်မဟုတ်ပါလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နတ်ထိန်း၊ နက္ခတ်ဗေဒင်ဆရာ၊ သမားဟူးရား ပုရောဟိတ် နိမိတ် ဖတ်သမား၊ အင်း အိုင် အောက်-ထက်လမ်းဆရာများသည် လျှို့ဝှက် စွာ ဂိုဏ်းထောင်၍ တရုတ်၊ ဂျပန်၊ မက္ကဆီကို၊ သိုးဆောင်းပြည်များ၌ ရှေးခေတ်မှ ယခုခေတ်တိုင် လှည့်ဖြား စားသောက်နေကြ၏။ ပါရှားပြည်က “မယ်ဂျီ” မှော်ဆရာဂိုဏ်း၊ ကုလားပြည်က ဗြဟ္မဏပုဏ္ဏားဂိုဏ်း၊ ရှေးခေတ်ဗြိတိန်က ဒရုတ်ဆဲ ရသေ့ကြီးများဂိုဏ်းတိုသည် လျှို့ဝှက်သော အစဉ်အလာသဏ္ဌာန် အဝတ်အစား အနေအထိုင်ဖြင့် သက်မွေးဝမ်းကျောင်းကြ၏။ ရှေးဟောင်းဘာသာကြီးများတိုင်း လျှို့ဝှက်စွာ သဘင် ခင်းကျင်းလေ့ရှိ၏။ သင်္ချိုင်းဟောင်း၊ အရိုးအိုး၊ ဂူအိုး၊ ချောင်ဆွေး၊တောင်ကမ်းပါးများ၌ ရှေးသရောအခါက ပေါ်ခဲ့သော လျှို့ဝှက်သင်းများ ၏ အစအန လက်ရာများကို ကျောက်စာ၊ သိုက်ဆရာတို့သည် တူးဖော် တွေ့ကြုံခဲ့ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခရစ်နှစ် ၁၁ဝဝ မှ ၁၄ဝဝ တိုင် ဥရောပတိုက် “ကြားခေတ်” ကြီး အတွင်း၌ ဘာသာရေးစစ်ပွဲများကျင်းပခဲ့၏။ ခရစ်ယာန်နှင့် မဟာ ဗေဒင်တို့ စစ်ထိုးခဲ့ကြ၏။ ဘာသာလဝါလျှို့ဝှက်သင်း “နိဗ္ဗာန်ပေါက်” သင်းများ ပေါ်ခဲ့၏။ ရောမရဟန်းမင်းအမိန့်ရ လျှို့ဝှက်သော “အင်ကွာ ဆင်ရှင်း” ရဟန်းခုံအဖွဲ့ များ ပေါ်ခဲ့၏။ ရိုမင်ကက်သလစ် ရေဖျန်းခံ မဟုတ်လျှင် ထိုခုံအဖွဲ့များက ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ရန် စီရင်ကြ၏။ ဥရောပတိုက်ရာဇဝင်၌ ထင်ရှားခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဂ္ဂိရတ်ထွက်ရပ်ပေါက် ဝိဇ္ဇာ၊ ဇော်ဂျီ၊ တပသီ၊ ရသေ့ဂိုဏ်းများ လည်း မှိုပွင့်ပမာ တိတ်တဆိတ် ကမ္ဘာအနှံ့အပြားပေါ်ခဲ့နေ၏။ ကိုယ့် အယူ ကိုယ့်အထက်ဆရာကြီးနှင့် ကိုယ့်ထင်တစ်လုံးဖြင့် အယူအဆ တူသူချင်း လျှို့ဝှက်စွာ ဂိုဏ်းထောင်ကြောင်း ကြားသိရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖရီမေဆင် “ပသျှူးခေါင်းဖြတ်” အသင်းသည် ပေါ်သည်မှာ နှစ်ပရိ စ္ဆေဒကြာခဲ့ပြီး ယနေ့တိုင် ထွန်းကားနေ၏။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အဖွဲ့ ပေါင်း ၂၅,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝဝဝ ရှိ၏။ အဖွဲ့ဝင် သုံးသန်းကျော်၏။ အစီအစဉ် လျှို့ဝှက်ထား၏။ သို့ရာတွင် အခမ်းအနား ခင်းကျင်းရာ၌ လျှို့ဝှက်ခြင်းကြောင့် လျှို့ဝှက် သင်းဖြစ်နေ၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45547196350613,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_2effa252-6431-4d16-91de-3242b1083d6a.jpg?v=1730231107"},{"product_id":"မြဒေါင်းညို-သင်းထိုက်နဲ့သင်းကံ","title":"သင်းထိုက်နဲ့သင်းကံ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁) \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမက်ဖီလစ်နှင့် လူမွဲရုံ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချိန်ကား    ၁၉၂....    မတ်လ    ၁၅ ရက်နေ့      ညနေ     ၆      နာရီ       ၃ မိနစ်...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖရန်စစ်ဂျိုဆက် မက်ဖီလစ်သည် ဒန်ဘွိုင် လူမွဲရုံ (သို့မဟုတ်) ဟိုတယ်ထဲသို့ ဝင်သွားလေ၏။ (အိုင်ယာလန်ပြည်) ဒဗ္ဗလင်မြို့တစ်မြို့ လုံးပင် ဒန်ဘွိုင်ဟိုတယ်သည် လူမွဲ အညွန့်တုံး သူခိုးသူဝှက် အသေး အမွှားတို့ ပျော်ပိုက်သော ဘုံနန်းကြီးဖြစ်ကြောင်း အကျယ်အကျယ် သိရှိ ပြီးသားဖြစ်၏။ ဟိုတယ်ရုံပတ်ဝန်းကျင်သည် လူမွဲရပ်ကွက်များ ဖြစ်ကြ ၏။ ညစ်ပတ်စုတ်ပဲ့နံစော်၏။ ဟိုတယ်ရုံထဲမှာပင် လူပေါင်းများစွာ ကျပ်တည်းစွာ အိပ်စားနေထိုင်သဖြင့် လူနံ့၊ အစားအသောက်အနံ့၊ အမှိုက် သရိုက်အနံ့များ၊ ထောင်းခနဲ၊ ဟောင်ညီစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။ လူမွဲလော ကနှင့် လျော်ညီစွာ အာဝါသမကောင်း ကျန်းမာရေးနှင့် ဆန့်ကျင်လှ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တဖြောက်ဖြောက်နှင့် မိုးရေပေါက်များ ကျဆင်းလာ၏။ ကောင်း ကင်ကြီး ညိုမှိုင်းမည်းနက်သွား၏။ လေထဲ၌ မိုးသီးကလေးများ လွင့်ပါ လာ၏။ လမ်းပေါ်မှာ မိုးသီးဖြင့် တင်းကျမ်းပြည့်ဖွေးနေ၏။ စိုစွတ်ထိုင်းမှိုင်းသော ဥတုပင်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မက်ဖီလစ်သည် ဟိုတယ်ရုံထဲ အပြေးအလွှားဝင်သွားပြီးနောက် တံခါးဝနားရှိ ချောင်များတွင် ဝင်ခိုနေ၏။ နောက်က ဘာသံမျှ မကြား သောအခါ တံခါးဝနားလာ၍ တံခါးအပြင် ဟိုဟိုဒီဒီ နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ် လှမ်းကြည့်လေ၏။ ဦးထုပ်ထိပ်ကို မျက်နှာပေါ်ဆွဲချ၏။ လည်ပင်းက အပေါ်အင်္ကျီ ဘလေဇာကော်လံကို အပေါ်ဆွဲတင်လိုက်၏။ တတ်အား သရွေ့ ရုပ်ဖျက်လေ၏။ မက်ဖီလစ်က သူ့နောက် ဘယ်သူဘယ်ဝါနောက်ယောင်ခံလိုက်ပါလိမ့်ဟု သိချင်လှ၏။ သူ ဟိုတယ်လူမွဲရုံထဲ ဝင်လာသည်ကို လူမသိစေချင်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မက်ဖီလစ် သည် ရာဇဝတ်ကောင်ဖြစ်၏။ ဝရမ်းပြေးဖြစ်၏။ သူသတ်ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွန်ခဲ့သော အောက်တိုဘာလက အမ်အရပ်၌ ယာအလုပ်သမား များ သပိတ်မှောက်မှုနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ယာရှင်အသင်းအတွင်းရေးမှူးကို မက်ဖီလစ်က သေနတ်ဖြင့် ပစ်သတ်ခဲ့၏။ လူသတ်မှုဖြစ်ကတည်းက ဝရမ်းထွက်ပြေးနေရ၏။ ဒဗ္ဗလင်တစ်ဝိုက်ရှိ တောင်တန်းများပေါ်သို့ တက်ကာ ပုန်းအောင်းနေရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နာရီဝက်လောက်က မက်ဖီလစ်သည် ဒဗ္ဗလင်မြို့ထဲသို့ ကုန်တင် မီးရထားခိုးစီးကာ ပြန်ဝင်လာခဲ့၏။ မီးရထားဂါတ်ဗိုလ်မှာ မက်ဖီလစ်ပါ ဝင်သော အိုင်ရစ် ကွန်မြူနစ်ပါတီ အစည်းအရုံးဝင်တစ်ဦးဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မက်ဖီလစ်မှာ နောက်ယောင်ခံလိုက်မှာစိုးသဖြင့် တံခါးပေါက်မှာ လမ်းထဲသို့ ဥဒဟိုလျှောက်၍ ကျီးကန်းကဲ့သို့ ဘယ်ညာပတ်ဝိုင်း အရပ် လေးမျက်နှာကြည့်၏။ အတွေ့အကြုံများသော စုံထောက်မျက်စိဖြင့် ကြည့်သဖြင့် မက်ဖီလစ် မျက်စိများမှာ ပုစွန်မျက်စိကဲ့သို့ ပြူးလိလိ ဖြစ်နေပေတော့၏။ လမ်းထဲမှာ နောက်ယောင်ခံလိုက်သူ အရိပ်အယောင် အစွန်းစမျှ မတွေ့မြင်ရမှ သက်ပြင်းကြီးမှုတ်ထုတ်ကာ စိတ်ချနိုင်ပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မက်ဖီလစ်သည် တံခါးပေါက်ကို ကျောပေးကာ ရုံအတွင်းသို့ ရပ်ကြည့် ပြန်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မက်ဖီလစ်မှာ အရပ်အမောင်း အလောတော်ထဲကပင် ဖြစ်သော် လည်း ကျယ်ဝန်းမောက်မားသောပခုံးနှင့် ရင်ဘတ်ကြီးများရှိ၏။ လမ်းလျှောက်လျှင် သားကောင်များ တောထဲမှာလျှောက်သလို လျှောက်တတ် ၏။ မျက်နှာမှာ သေးသွယ်၍ ဝါ၏။ ဆံပင်နက်သလောက် မျက်ခုံးမွေးကောင်း၏။ မျက်လွှာချထားသောအခါ မျက်လုံးပြာကြီးများမှာ အရောင် ထွက်၍ မျက်ခွံအပေါ်သို့ လှန်ထားသောအခါ မက်ဖီလစ်မှာ မျက်လုံးလှ သူတစ်ယောက်ဖြစ်၏။ မေးရိုးမှာ လေးထောင့်ဖြစ်ရုံမက အရိုးပေါ်အရေ တင်ကာ မပြည့်ဝချေ။ နှာတံဖြောင့်၏။ ပါးခွက်ချိုင့်၍ ပါးရိုးမြင့်မား၏။ ချောင်းခြောက်ဆိုးသောအခါများတွင် မက်ဖီလစ်မျက်နှာမှာ ရှုံ့တွသွား တတ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မက်ဖီလစ်မှာ ညစ်ပတ်စုတ်ပဲ့သော၊ သင်္ဘောသားဝတ် အပြာ ရောင်ဘောင်းဘီရှည်ကို ဝတ်ထား၏။ မိုးကာအင်္ကျီကို အပေါ်ထပ်ဝတ် ကာ လည်ပင်း၌ ကြယ်သီးအပြည့်အစုံ တပ်ထားလေသည်။ ဝတ်ထား သောဖိနပ်မှာ အစုတ်၊ အဟောင်းဖြစ်၏။ စီးသွားလျှင် မိုးရေဝင်သဖြင့် တကျိကျိနှင့်မြည်လေသည်။ ဝဲဘက်လက်မောင်းအောက်၌ သားရေအိတ် ဖြင့် ခြောက်လုံးပြူးသေနတ်ထည့်ထား၏။ ခြောက်လုံးပြူးအိတ်ကို လည်ပင်းမှ ကြိုးစလွယ်သိုင်းထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မက်ဖီလစ်မှာ ဟိုတယ်အခန်းမထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ လက် တစ်ဖက်က မိုးကာအင်္ကျီထဲနှိုက်ကာ ခြောက်လုံးပြူးကိုင်ထားလေသည်။ ဟိုတယ်စာရေးနှင့် ဆင်းရဲနွမ်းပါးရုပ်ပြသော အဘိုးအိုသုံးယောက်မှာ ဆူညံစွာ စကားပြောနေ၏။ စာရေးက အဘိုးကြီးတစ်ယောက်အား မောင်းထုတ်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမောင်းခံရသော အဘိုးကြီးသည် ဆိုးရွားသောမျက်နှာဖြင့် မက်ဖီလစ်ဆီ လှည့်ကြည့်ပြီးလျှင် မက်ဖီလစ်အနား ကပ်လျှောက်ကာ လမ်းထဲ ထွက်သွားလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သိပ်လူဝါးဝတာပဲ၊ သတ်ပစ်ဖို့ကောင်းတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေး... ဟုတ်တယ်၊ သိပ်ရှုပ်တဲ့အကောင်ကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ကျန်ရစ်ခဲ့သော အဘိုးကြီးနှစ်ယောက်က အချင်းချင်း ပြောနေကြကုန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟိုတယ်စာရေးထံ ကျန်ရစ်သူ အဘိုးကြီးနှစ်ဦးက အိပ်ရာလက် မှတ်တောင်းနေ၏။ စာရေးက မောင်းမဲသည်ကို တောင်းတောင်းပန်ပန် နှင့် တောင်းနေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မက်ဖီလစ်က ဟိုတယ် အော်ဖစ်လက်မှတ်ရုံနားက ဖြတ်၍ ဧည့် ခန်းကြီးထဲဝင်သွား၏။ ကုလားထိုင်များ ကျိုးတိုးကျဲတဲနှင့် ပြန့်ကျဲနေ၏။ တချို့မှာ မြင်မကောင်းအောင် ကျိုးပဲ့နေကြ၏။ ဟိုတစ်စု၊ သည်တစ်စုနှင့် လူစုများမှာ ထိုင်ချင်သလိုထိုင်၊ နေချင်သလိုနေကာ ဖြစ်ကတတ်ဆန်း နေကြပြောကြ၏။ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဝတ်စားသူမှာ တစ်ယောက်မျှမရှိ။ ကြမ်းပိုးတေလေ လူမွဲများဖြစ်ကြ၏။ တချို့မှာ အသက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် လူအိုမင်းနေ၏။ ထမင်းငတ်ခြင်း၊ ရောဂါ ဘယဖြစ်ခြင်းများ၏ အကျိုးကျေးဇူးများပင်တည်း။ တချို့မှာ လက် နောက်ပစ်ကာ ခေါင်မိုးကြည့်၍ စဉ်းစားနေကြ၏။ တချို့က မတ်တတ် ရပ်လိုက်၊ ထိုင်လိုက်နှင့် ခွေးနေရာမရသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စီးကရက်ကို ခပ်မှန်မှန်ကလေးဖာထုတ်ရင်း မက်ဖီလစ်က ဧည့် ခန်းဟော(လ်)ကြီးထဲက လူပေါင်းစုံမျက်နှာကို သေချာစွာ မြေခွေးကြည့် မျိုးနှင့် ကပ်ကြည့်ရင်း လျှောက်သွားလေ၏။ အကြည့်ခံရသူများက လည်း မက်ဖီလစ်အား ဂရုမစိုက်ကြ၊ မက်ဖီလစ်က ဧည့်ခန်းအဆုံး ညာဘက်ခန်းမကြီးတစ်ခုဆီကို လက်တွန်းထက်ဝက် တံခါးကို တွန်းဝင်သွားလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခန်းမှာ စာကြည့်ခန်း၊ ကစားဝိုင်းခန်း ဖြစ်ဟန်တူ၏။ တချို့ စားပွဲများပေါ်၌ သတင်းစာများ ပြန့်ကျဲ၍နေလေသည်။ တချို့က စားပွဲ ပေါ်မှာပင် ဝမ်းလျားမှောက် စစ်တုရင်ထိုးနေကြ၏။ တချို့က စာဖတ် ၏။ တချို့က ဖဲရိုက်ကြ၏။ သို့သော် များသောအားဖြင့် မိမိတို့ရှေ့တည့် တည့်အား စိုက်ကြည့်ကာ ကိုယ့်ဘဝအသီးသီး ကိုယ်ပြန်ကြည့်၍ ဆင်းရဲ လေလေ၊ သံဝေဂရလေလေ လူ့ပြည်ဟောင်းမုန်း၍ လူ့ပြည်သစ်တည်ရန် အကြံထုတ်နေကြ၏။ အညွန့်တုံးသွားသော ဘဝကြီးအား နှမြောစုံမက် နေကြသေး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မက်ဖီလစ်သည် လက်ဝဲလက်က စီးကရက်ကို လက်ကြားညှပ်၍ လက်ယာလက်က မိုးကာအင်္ကျီရင်ဘတ်ကြယ်သီးနှစ်လုံးကြားရှိ ခြောက် လုံးပြူးလက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ စားပွဲတစ်ခုပြီးတစ်ခု လျှောက် ကြည့်လေ၏။ မက်ဖီလစ်အား မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ချေ။ မက်ဖီလစ် ဝရမ်းပြေးမှန်း သိလင့်ကစား စိတ်ပန်းကိုယ်ကြေ၍ လူ့ပြည်ကို စိတ်နာနာသော ဤလူတစ်သိုက်မှာ ဗရုန်းဗရင်း ဖြစ်သွားကြမည် မဟုတ်ချေ။ အလုပ်ကြမ်းသမား၊ သူခိုး၊ သူဝှက်နှင့် ဇရာထောင်း၍ ကုပ်ချောင်းချောင်း ဖြစ်နေသော လူများမှာ အားအင်သေးသိမ်ကြသဖြင့် စည်းစိမ်ကြီးရှင် မိန်းမများကဲ့သို့ လူသတ်မှုတစ်မှုအတွက် ကျီးလန့်စာစား ဖြစ်ကြမည် မဟုတ်ချေ။ ရာဇဝတ်မှုကျူးလွန်သူများအဖို့မှာ လူသတ်မှုသည် အထူး အဆန်းမဟုတ်ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မက်ဖီလစ်မှာ စာကြည့်ခန်းထဲ၌ သူတွေ့လိုသူကို မတွေ့သဖြင့် ထမင်းစားခန်းဘက်သို့ ကူးသွားလေ၏။ ထမင်းစားခန်းမကြီးမှာ ကျယ် ဝန်း၍ စားပွဲခုံရှည်ကြီးများ ပြည့်နှက်လျက်ရှိလေသည်။ စားပွဲခုံအောက်၌ ထမင်းစားပြီး ထသွားသူတို့ လွှင့်ပစ်ခဲ့သော အရိုးအရင်းများ တင်းကျမ်းပြည့်နေ၏။ မက်ဖီလစ် ထမင်းစားခန်းထဲ ဝင်သွားသောအခါ တချို့ တလေမှာ ထမင်းစားကောင်းတုန်း အချိန်အခါပင်တည်း။ စားပွဲခုံပေါ်မှာ လက်တင်၍ ပလုတ်ပလောင်း ချွေးသံတရွှဲရွှဲနှင့် ထမင်းကြိတ်နေသူများမှာ မက်ဖီလစ်ဝင်လာမှန်း မသိကြ၊ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်သာ တွင်တွင်ကြီး စားနေကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မက်ဖီလစ်က ထမင်းစားခန်းထဲတွင် ထမင်းစားနေကြသော လူ များကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ရုံနှင့် သူရှာနေသောလူကို ရိပ်ခနဲ တွေ့ရလေ ၏။ သူရှာနေသောလူမှာ ထမင်းစားခန်း အရှေ့ဘက်အစွန်ဆုံး၊ ထောင့် ခပ်ကျကျမှာ ခေါင်းမဖော်ဘဲ ထမင်းစားနေလေ၏။ မက်ဖီလစ်က ထိုလူ ရှိရာသို့ စိုက်စိုက်၊ စိုက်စိုက်နှင့် ဘေးပတ်လည်မကြည့်ရှုဘဲ သွားလေ၏။ မက်ဖီလစ် ရှာတွေ့သောလူမှာ အသက် ၃၀ အရွယ်ရှိ၏။ ကြွေပန်းကန် ပြားပေါ်ပုံထားသော အာလူး၊ ဂေါ်ဖီနှင့် ဝက်ပေါင်ခြောက်များကို အားရ ပါးရ လွေနေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မက်ဖီလစ်ရှာတွေ့သူမှာ အပြာရောင်အဝတ်အစားဝတ်ထား၍ လည်ပင်း၌ လည်ပတ်အဖြူကို ပတ်ထားလေသည်။ မျက်ခုံးမွေးနက်၍ကြောင်မျက်လုံးရှိ၏။ မျက်နှာမှာ နီရဲ၍ ချွေးသီးများ သီးနေလေသည်။ မျက်နှာနီရုံမက အနားကပ်ကြည့်လျှင် လည်ပင်း၊ လက်မောင်း အသား များလည်းနီ၏။ နှာခေါင်းဖုတို၍ ပါးစပ်ကြီးကာ နှုတ်ခမ်းထူ၏။ ကိုယ် လုံးကိုယ်ထည်မှာ အလွန်ကြီးမားလှကြောင်း အရိုးအရင်းကပြ၏။ အဆစ်အမြစ်ကြီး၏။ ကြွက်သားကြီးများ၊ လက်မောင်းအိုးများမှာ ဖုထစ် ကာ လှုပ်နေ၏။ နွားတစ်ကောင်ကို လက်သီးနှင့်ထိုးရုံပင် နွားပုံလျက်လဲ မည့်အင်အားမျိုးရှိသည့် လူစားမျိုးဖြစ်လေသည်။ ထမင်းစားသောအခါ ကိုယ်ကို မတ်မတ်ထားထိုင်ကာ ရှေ့သို့ တည့်တည့်ကြည့်လေ့ရှိ၏။ ပါးစပ်က ပလုတ်ပလောင်းစားနေစဉ် လက်နှစ်ဖက်စလုံး စားပွဲပေါ် ဖြန်းခနဲချကာ တဝါးတည်းဝါးနေ၏။ သို့သော် မက်ဖီလစ်သဏ္ဌာန်ကို မြင် မြင်ချင်း အဝါးရပ်သွားကာ ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်၏။ ခက်ရင်းကိုင်ထားသောလက်ကို စားပွဲပေါ် အသံမကြားအောင် ဖြည်းညင်းစွာ ချလေ၏။ မျက်နှာပျက်သွားကာ ကြက်သေလည်း သေသွားလေသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မက်ဖီလစ်က ထိုသူရှေ့တည့်တည့် စားပွဲတစ်ဖက်တွင် ထိုင်ချ လိုက်လေ၏။ မက်ဖီလစ်က တုံဏှိဘာဝေလုပ်နေကာ သိကျွမ်းဟန် လက္ခဏာလည်းမပြချေ။ သို့သော် မက်ဖီလစ်က သူရှာဖွေနေသူသည် သူ့ရှေ့ကလူမှန်း တပ်အပ်သေချာစွာ သိရှိ၏။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်ချစ် လှသော ရဲဘော်ရဲဘက် မိတ်ဆွေကြီးများဖြစ်ကြ၏။ မက်ဖီလစ်ရှေ့မှာ ကြက်သေ သေနေသူမှာ ဂျီပိုနိုလင်ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျီပိုနိုလင်သည် ယာသမားများ သပိတ်မှောက်မှုကိစ္စ၌ မက်ဖီလစ် နှင့်အတူတူ ရွက်ဆောင်ခဲ့၏။ မက်ဖီလစ်က ယာရှင်အသင်းအတွင်းရေး မှူးကိုသတ်စဉ်က ဂျီပိုရှိလေသည်။ ဂျီပိုသည် ဒဗ္ဗလင်မြို့မှာ ပုလိပ်အလုပ် လုပ်ကိုင်ခဲ့၏။ သို့သော် တော်လှန်မှု အစည်းအရုံးဖြစ်သော အိုင်ရစ်ကွန် မြူနစ်ပါတီနှင့် ဆက်ဆံပေါင်းသင်းသည်ဟု ဒဗ္ဗလင်ပုလိပ် ဗဟိုဌာနက မယုံသင်္ကာဖြစ်လာကာ ဂျီပိုအား ပုလိပ်အဖွဲ့မှ ထုတ်ပစ်လိုက်၏။ ထို အခါမှစ၍ ပုလိပ်လူထွက် ဂျီပိုသည် တော်လှန်မှု အစည်းအရုံးဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သွားကာ မက်ဖီလစ်နှင့် အတူတူတွဲ၍ အစည်းအရုံးအလုပ်များ လုပ် ကိုင်ကြသဖြင့် အစည်းအရုံးပိုင်းမှာ “သူရဲညီအစ်ကို” ဟု နာမည်ကြီးခဲ့ ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ့်နှယ်လဲ ဂျီပို၊ မင်းတို့ လောကကြီးမှာ ဘာတွေဖြစ်နေကြ သလဲ” ဟု မက်ဖီလစ်ကပင် စကားစလိုက်လေ၏။ မက်ဖီလစ်မျက်လုံး ရှင်ကြီးများမှာ ဂျီပို ကြောင်မျက်လုံးကို ထိုးထွင်းကြည့်နေလေ၏။ မက်ဖီ လစ်အသံမှာ လူမှန်အသံဖြစ်သော်လည်း ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်၍ အသိုက်အခိုးခံရသော ငှက်ငယ်၏ တအားကုန် အသံမြည်ခြင်းနှင့်လည်း တူ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါပေးခိုင်းတဲ့စာတွေ လျှောက်ပေးပြီးပြီလား၊ ဟိုညနေ မင်းနဲ့ငါနဲ့ ခွဲပြီးတော့ ငါ တောင်ပေါ်တက်ပြေးကတည်းက ငါ့အိမ်အကြောင်း ငါ မပြောရတော့ဘူး။ ဘာထူးသေးသလဲ၊ မင်း ဘာလုပ်နေသေးသလဲ ဂျီပို” ဟု မက်ဖီလစ်က ဂျီပိုအား ပထမမေးခွန်း အဖြေမရသေးခင် အသက်ရှူ မှားလောက်အောင်ပင် နောက်ထပ် ထပ်ကာ မေးမြန်းလေသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျီပိုမှာ ကြက်သေသေရာမှ မျက်တောင်ခတ်မြန်လာကာ ပါးစပ် အနည်းငယ် လှုပ်လာလေ၏။ သို့ရာတွင် ဘာတစ်ခွန်းမျှမပြောချေ။ ထို့နောက် ဂျီပိုက စကားပြောချင်၍ ပါးစပ်က မထွက်သောကြောင့် သူ့လည်ချောင်းမှ တစ်ဆို့သံ အာဂလောက်သံကြီး မရေမရာပေါ်လာ၏။ အာလူးတစ်လုံး လေးစိတ်စိတ်ကာ တစ်စိတ်ကို ခက်ရင်းနှင့်ထိုး၍ ပါးစပ် ထဲထည့်သွင်းလိုက်၏။ ဒခလူးဝါးရင်း စကားစပြော၏။ မိုးခြိမ်းသံကဲ့ သို့ ကျယ်လောင်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်း.. ဘယ်က လာသလဲ.. ဖရင်ကီး” ဟုမေးလျှင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါ ဘယ်ကလာလာ မင်းနဲ့မဆိုင်ပါဘူး၊ ငါ့မှာ ဖွဲ့နွဲ့ ပြောဖို့ အချိန် မရှိဘူး။ ငါ မင်းလာရှာတာ၊           မင်းဆီက သတင်းရဖို့၊ မင်းသိသလောက် သတင်းထူးတွေပြောစမ်း၊ ပထမပြောစမ်း၊ နေဦး၊ ငါပေးခိုင်းလိုက်တဲ့ စာတွေကော မင်း ပေးပြီးပြီလား။ ထမင်းနောက်မှစားပါကွ၊ ဖြေစမ်းပါ။ ဟေ့လူ... မင်းဟာ တိရစ္ဆာန်လားကွယ့်၊ ဒီမှာ ငါဖြင့် ပုလိပ်လိုက်လို့ ထွက်ပြေးနေရတယ်။ မင်းကဖြင့် ထမင်းစားတောင်မပျက်ဘူး။ ခက်ရင်း ချထားစမ်းပါ၊ ငါ သေနတ်နဲ့ ပစ်သတ်ရမလား။ ငါ သွေးစွန်းနေပြီ။ ငါ့အသက်ဘေး ငါ ပမာဏမထားဘဲ မင်းဆီ ရှာလာရတာ၊ မင်းဆီက သတင်းထူးကြားချင်လို့ကွ။ ကိုင်း... ပြောလေ၊ ဖြေလေ” မက်ဖီလစ်မှာ ဒေါသထောင်းထကာ အံကြိတ်လေ၏။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45547195891861,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_85645843-c2f7-47a5-a930-f0e7ec9145d6.jpg?v=1730231136"},{"product_id":"မြဒေါင်းညို-အိုင်ယာလန်သူပုန်ဗုံးအဖွဲ့","title":"အိုင်ယာလန်သူပုန်ဗုံးအဖွဲ့","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း ၁ \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိုင်ရစ် ထွက်ရပ် အရေးတော်ပုံ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗြိတိသျှနှင့် အိုင်ရစ်တို့ ဆက်ဆံရေးများတွင် ၁၉၃၆ ခုနှစ် အိုင်ရစ် သူပုန်ကြီးသည် ရာဇဝင်တွင်သွားသော ထွက်ရပ်မဟာ အရေး က်ပုံ တစ်ရပ် ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာမီးလောင်စေသော ၁၉၁၄-၁၈ ခုနှစ် ဥရောပစစ်ကြီးသာ မဖြစ်ပွားပါက အိုင်ယာလန်ပြည် ဒပ်ဗလင်မြို့တော်၌ ၁၉၁၆ ခုနှစ်မှ စတင်၍ ထကြွသောင်းကျန်းမှုများက အင်္ဂလိပ်တစ်ကျွန်းလုံးနှင့် ဗြိတိသျှ အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိုင်ရစ် ထွက်ရပ် အရေးတော်ပုံသည် အိုင်ရစ်လူမျိုး တစ်မျိုးလုံး ကို ဖမ်းဆီးညှဉ်းဆဲ ချုပ်နှောင်ထားသော တန်ခိုးအာဏာများ၊ အင်္ဂလိပ် လက်မှ မရမက ပြန်လည် ရရှိရန် နောက်ဆုံးကြိုးပမ်းမှု ဖြစ်ခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယနေ့တိုင် အိုင်ရစ် ထွက်ရပ် ကြိုးပမ်းမှုသည် အနှစ် ၇ဝဝ ခရီးခန့် ကြာ၏။ ဒီရေကဲ့သို့ အတက်အကျများ တွေ့ခဲ့ရ၏။ ဘတစ်ပြန် ကျား တစ်ပြန် ဆိုသကဲ့သို့ အင်္ဂလိပ်နှင့် အိုင်ရစ်တို့မှာ အားချင်းပြိုင်နေသည်သာများ၏။ တစ်ခါတစ်ရံ သွေးထွက်သံယိုမှုဖြင့် ထွက်ရပ်ကြိုးပမ်း၏။ တစ်ခါတစ်ရံ ဥပဒေနည်းလမ်းစည်းကမ်းများဖြင့် အရေးဆို၏။ အိုင်ယာ လန်ပြည် အင်္ဂလိပ်လက်အောက် ရောက်ရှိသည်မှာ အနှစ် ၇ဝဝ ကြာတောင် ကြာပြီ။ လွတ်လပ်ရေးစစ်စစ် မရသေး။ ဒိုမီနီယံဆတေး တတ်(သ်)] ခေါ် လက်အောက်တစ်ဆင့်ခံ အပေါ်ယံရွှေမှုန်ကြဲ အထဲ နောက်ချေးခံ အုပ်ချုပ်ရေးကလေးသာ ရသေး၏။ လွတ်လပ်ရေးမရ သေးသမျှ အရေးတော်ပုံ ပြီးငြိမ်းမည် မဟုတ်ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သေသော်မှတည့် ဪ .. ကောင်း၏”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု စိတ်မထား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သေသေကျေကျေ၊ အရိုးစုတ် စုတ်၊ အရေခန်းခန်း တိုက်မည်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု အိုင်ရစ် မျိုးချစ်သူပုန် သမ္မတဂိုဏ်း သားများက တထစ်ချ ဆုံးဖြတ်ထားကြလေ၏။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ကြောင့် အိုင်ရစ် လွတ်လပ်ရေး ကြိုးပမ်းမှုသည် ဆင်ဖိန်း အရေးတော်ပုံ၌ တည်၏။ (ဆင်ဖိန်းဆိုသည်မှာ “ငါတို့” သို့မဟုတ် “တို့တစ်တွေ”ဟု အဓိပ္ပာယ်ရ၏။ “တို့အိုင်ရစ်”ဟုလည်း ခေါ်ဆိုနိုင် ၏။ တို့ဗမာ အစည်းအရုံးသည် “ဆင်ဖိန်း”ဝါဒ မှီး၍ ပေါ်သည် ဆိုကြ ၏။ ဆင်ဖိန်းဂိုဏ်း၏ အခြေခံ သဘောတရားမှာ အိုင်ယာလန်ပြည်ကို အိုင်ရစ်တို့ ကယ်ဆယ်ရမည်။ အိုင်ယာလန်ပြည်သည် အိုင်ရစ်ဖို့၊ အိုင် ယာလန်သည် အိုင်ရစ်အတွက် “တို့ပြည်၊ တို့မြေ၊ တို့အိမ်၊ တို့ယာ” ဖြစ်သည်)။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်ဖိန်းသည်သာလျှင် အိုင်ရစ်တို့အား အင်္ဂလိပ်ထမ်းပိုးကို တော် လှန်ကာ ထွက်ရပ်ပြမည့် အစည်းအရုံး ဖြစ်ခဲ့၏။ ဆင်ဖိန်းဂိုဏ်းကို အာသာဂရိဖစ်(သ်)ဆိုသူ အိုင်ရစ် အာဇာနည်ကြီး ဖန်ဆင်း တည်ထောင် လေသည်။ ရှေးဟောင်း ပါတီအို၊ ဂိုဏ်းဆွေးများ လက်လျှော့သွားရ သလောက် ဆင်ဖိန်းဂိုဏ်းအားတက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်ဖိန်းအရေးတော်ပုံသည် ၁၉ဝ၂ ခုနှစ်လောက်က စတင်ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ၁၇၈၂ ခုနှစ် အုပ်ချုပ်ရေးသစ်ကို “ဖော်”၍ အသစ်ထူထောင်ရန် အကြံရှိ၏ ။ ၁၇၈၂ ခုနှစ် အုပ်ချုပ်ရေးအရဆိုလျှင် အိုင်ယာ လန်ပြည်သည် ကိုယ့်မင်းကိုယ်ချင်းပြည် ဖြစ်၏။ ကိုယ်ပိုင် ပြည်သူ့ လွှတ်တော် ရှိ၏။ ထိုလွှတ်တော်သည် ဗြိတိသျှမင်းအား အင်္ဂလန်ပြည် ဘုရင်အဖြစ်ဖြင့် မဟုတ်၊ အိုင်ယာလန်ပြည် ဘုရင်အဖြစ်ဖြင့် ကျေးဇူး သစ္စာတော် စောင့်ထိန်းလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်ဖိန်းဂိုဏ်း စတင်သူ၊ အာသာဂရိဖစ်(ဒ်)သည် ဒေ(စ်) နှင့် လူဆွ(သ်)] စသော ဥရောပတိုက် ဟန်ဂေရီပြည် ထွက်ရပ်ခေါင်းဆောင် ကြီးများ ဝါဒစည်းမျဉ်းကို လိုက်၍ ဆင်ဖိန်းဝါဒကို ဖန်တီးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်ဖိန်း ဝါဒကို ဟန်ဂေရီပြည် ထွက်ရပ်လုပ်ကြံမှု အိုင်ယာလန် ပြည်၏ “စံနမူနာ”ခေါ် တိုင်းကျော်စာတမ်းဖြင့် ဂရိ ဖစ်(သ်)က ထုတ်ဖော် ဖြန့်ချိခဲ့လေသည်။ ကနဦးအစ၌ ဆင်ဖိန်း ဝါဒမှာ ပွဲမတိုး၊ နှစ်ပရိစ္ဆေဒ ဟူ၍ အချိန်ကလေး အတော်ကြာမှ အိုင်ရစ်လူမျိုး အသည်း၌ သံမှိုစွဲ သကဲ့သို့ တည်ရှိလေ၏။ ဆင်ဖိန်း ဝါဒသည် သမာသမတ်ဖြစ်လွန်း၊ နှေးကွေးလွန်း၊ အနုလွန်မှု၊ အမွှမ်းတင်လွန်း အရူးအနှမ်း စိတ်ကူးယဉ် ဝါဒ ဆန်လွန်းသည်ဆိုကာ ဗြုန်းဗြုန်းဒိုင်းဒိုင်းနှင့် ရုတ်တရက် ပရိသတ် ခံတွင်း မတွေ့ချေ။ ဗြိတိသျှ ပါလီမန်လွှတ်တော်ကို အိုင်ရစ်အမတ် ကိုယ်စားလှယ် မစေလွှတ်ဘဲ သပိတ်မှောက်မှု၊ အိုင်ယာလန်ပြည်၌ ဗြိတိသျှ အစိုးရ အခြေမတည်တံ့အောင် ပြုလုပ်မှုများပါသော ဆင်ဖိန်း ဝါဒသည် ထောက်ခံချက် ပေးစရာမကောင်းသော လေဖမ်း ဒန်းစီးမှု ဖြစ်သည်ဟု ယူဆခံရသေးသည်။ ပေါ်တော်မူ ဝါဒသစ်သည် “အနှစ် မကျ” သေးသမျှ ကမ္ဘာ့ဝါဒကြီးများ အစဉ်အလာအတိုင်း အတက်နှေး ၏။ ဆင်ဖိန်းအရေးတော်ပုံ “တန့်”သွားဖူး၏။ လက်ရုံးအားကိုး၊ သွေး ထွက်သံယိုမှု၊ အကြမ်းဖက်မှုများသည် အရေးတော်ပုံ၏ အညှာဖြစ်အောင် စတင်ဆောင်ရွက်သော သမ္မတ သူပုန်ဂိုဏ်းသားများ အရေးတော် ပုံ အုပ်စီးမိမှ ဆင်ဖိန်းဂိုဏ်းဝါဒနှင့် အရေးတော်ပုံကို လူကြိုက်များ၍ လူကြည်ညိုလာလေ၏။ လူငါးယောက်တစ်ပိုင်းနှင့် သဲသောင်ပြင်ပေါ် တိုက်တည်သော ဘဝမှ ကျောက်မြေပေါ် သံမဏိဖြင့် သွန်းလုပ်သော ရဲတိုက်ကြီး အခြေသို့ ဆိုက်ရောက်သွားလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၁၈ ခုနှစ် အိုင်ယာလန်ပြည် မဲဆန္ဒရွေးကောက်ပွဲကြီး၌ လုံးဝ သမ္မတနိုင်ငံ တစ်စင်ခွဲထူထောင်ရေးအစီအစဉ် ဆွဲပြသော ဆင်ဖိန်းဂိုဏ်း သည် အရေးသာ၍ ကိုယ်စားလှယ်နေရာ မြောက်မြားစွာ ရရှိလေ၏။ ကိုယ့်မင်းကိုယ့်ချင်း ဆန္ဒပြည့်ဝစွာ ပြနိုင်သဖြင့် အောင်မြေနင်းပွဲ ခံခဲ့၏။ သမ္မတနိုင်ငံနှင့် အနည်းငယ် သဏ္ဌာန်တူသော လက်အောက်ခံ အုပ်ချုပ် ရေး အမျိုးအစားကို ထူထောင်ဖြစ်လေ၏။ ဤကိစ္စကြောင့် မစ္စတာ ဂျွန်ရက်(ဒ်) မွန်၊ အင်္ဂလိပ်နှင့် ပူးပေါင်းလိုသူ အုပ်စီးခဲ့သော ၁၉၁၃ နှစ်တွင် တည်ထောင်သော အပျော်တမ်းတပ်ကြီးမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွား လေ၏။ တစ်ခြမ်းက အင်္ဂလိပ်နှင့် လုံးဝခွဲ၍ တစ်စင်ထူမှုကို လိုလား၏။ ကျန်တစ်ခြမ်းအား အင်္ဂလိပ်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သွားရန် လိုလား၏။ (အင်္ဂလိပ်နှင့်ပူးပေါင်း၍ ဗြိတိသျှအင်ပါယာမှ ခွဲမထွက်ဘဲ လက်ရှိအိုင်ရစ် အစိုးရ ဒီဗလဲယား အုပ်ချုပ်ရေးသည် ဤကျန်အခြမ်း လုံးပန်းချက်ဖြစ် သည် ဆိုကြ၏)။ ခွဲခွာရေးဘက်မှ အိုင်- အာရ်-အေ (အိုင်ရစ် သမ္မတ စစ်တပ် သို့မဟုတ် လွတ်လပ်ရေး တပ်မတော်) ခရိုင်အချုပ်အခြာ ပေါ် လာလေ၏ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနောက်တစ်ဖန် တတိယမြောက် ဂိုဏ်းအသစ်တစ်ခု ပေါ်နေ ၏။ ထိုဂိုဏ်းမှာ အိုင်-အာရ်-ဘီ (အိုင်ရစ်သမ္မတ သွေးသောက်စု) ဖြစ်၏။ အိုင်-အာရ်-ဘီသည် တစ်ကမ္ဘာလုံး ပျံ့နှံ့လျက်ရှိသော လျှို့ဝှက် သောအသင်း ဖြစ်၏။ နှစ်များမကြာမီက ချက်စတာရဲတိုက် အတင်းတိုက်သိမ်းရန် ကြံစည်သော အင်္ဂလန်ပြည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေသည့် ဖင်နီယံ သွေးသောက်စု သူရဲသူခက်များမှ အိုင်-အာရ်-ဘီ မွေးဖွား၏။ အိုင်-အာရ်-ဘီ၏ အမြွှာညီနောင်မှာ ကလင်နဂဲ(လ်)အသင်း ဖြစ်၏။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ ထွန်းကားသော အိုင်ရစ်အသင်း ဖြစ်၏။ အမေရိကန် အစိုးရဌာန၊ စစ်ဘက်ဌာန စသည်တို့၌ ထိုအသင်းသား တချို့မှာ အရာရှိကြီးများ ဖြစ်ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအထက်ပါ ဆင်ဖိန်းသမ္မတဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်သော လက်ရုံး တပ်ခေါ်သော အိုင်-အာရ်-အေ၊ အိုင်-အာရ်-ဘီ ကလင်နဂဲ(လ်) စသည်တို့မှာ အမျိုးသားအင်အားကြီးများ ဖြစ်ကြ၏။ အိုင်ရစ်လွတ်လပ် ရေး ကြိုးပမ်းမှုအတွက် တစ်စင်တရေး”တည်းပင် ထူထောင်ပူးပေါင်း ကာ ဆောင်ရွက်ကြ၏။ သို့လင့်ကစား ကမ္ဘာစစ်ကြီးပြီးခါစ၌ အိုင်အာရ်-ဘီသည် ဤအမျိုးသား အင်အားကြီးများ၏ “ချက်မကြီး” ဖြစ်ခဲ့ ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိုင်ယာလန်ပြည်၌ နိုင်ငံရေးကိစ္စ အရေးကြီးသလောက် အိုင် ယာလန် ပြည်ပ၊ အင်္ဂလန်ပြည်ရှိ အိုင်ရစ်အကျိုးသည်ပိုးသော ရပ်ကွက် များသည် “နေပြည်”မှာ မအေးသလောက် ဆူပူနေကြ၏။ ပြည်တွင်းရေး လှိုင်းမိသဖြင့် ထထကြွကြွ လှုပ်လှုပ်ရွရွ ရှိကြ၏။ အင်္ဂလန်ပြည်၌ အိုင်ရစ်ထွက်ရပ် အရေးတော်ပုံမှာ တဖွားဖွား၊ တဖွေးဖွေး လမ်းကြောင်း ဖြူးလျက် တက်နေလေ၏။ ထိုအခါ အင်္ဂလန်ပြည်၌ စခန်းသွားနေသော ဆင်ဖိန်းအရေးတော်ပုံအား ဒပ်ဗလင်မြို့ ဆင်ဖိန်းဌာနချုပ်မှ ကြိုးဆွဲ၏။ အင်္ဂလန် ဆင်ဖိန်းအရေးတော်ပုံသည် (အိုင်ယာလန်) အင်္ဂလိပ်လက်အောက်မှ လုံးဝ တစ်စင်ထူထောင်မှုကို လိုလား၏။ အိုင်ရစ်လူများစုက မဲဖြင့် ဆန္ဒပြခြင်းကြောင့် မဟုတ်။ ချီကတည်းက ပန္နက်သဲရိုက်ခဲ့သော “ပေါ်လစီဝါဒ”ကြောင့် ခွဲခွာရေး လိုလား၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်ဖိန်းဂိုဏ်းသို့ လူတိုင်း လွယ်လင့်တကူနှင့် ဝင်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆင်ဖိန်းဂိုဏ်း ဖွဲ့စည်းမှုသည် ပေါက်လွှတ်ပဲစားနိုင်လွန်း သည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုဆိုချက်မှာ လုံးဝမမှန်။ ထုံးစံအတိုင်း ပုံစံလျှောက် လွှာလက်မှတ်ရေးထိုး လျှောက်ခြင်းများကို စစ်ဆေးသည့်အပြင် ဂိုဏ်းဝင် သူ၏ မူလဇာစ်မြစ်ကို လိုက်လံစုံထောက်၍ သေချာပြီဟု ယုံကြည်လောက်ပြီဆိုမှ ဂိုဏ်းသားအဖြစ်ဖြင့် စာရင်းမှတ် ပုံသွင်း၏။ စာရင်းသွင်း ခံရစဉ်လည်း “အိုင်ယာလန်ပြည် ဆင်ဖိန်းဂိုဏ်းက ထူထောင်သော အိုင်ရစ် သမ္မတနိုင်ငံကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ စွမ်းဆောင်နိုင်သလောက်ထောက်ခံကူညီပါမည်။ ထိုသမ္မတနိုင်ငံကို ကမ္ဘာက အသိအမှတ်ပြုရန် ကြိုးစားပါမည်”ဟု ဂိုဏ်းဝင်သူက သစ္စာပြုရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45547195826325,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_bae3d812-fefb-4c80-bbf3-641294f5ae90.jpg?v=1730231159"},{"product_id":"မြသန်းစံ-ကျွန်တော်မကောင်းဘူး","title":"ကျွန်တော်မကောင်းဘူး","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော် မကောင်းဘူး \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီနေ့နံနက်စောစောဟာ ခါတိုင်းနေ့တွေနဲ့မတူဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားပေါ်က ဆင်းလာတာနဲ့ လေအတိုက်ကြမ်းနေတာကို သတိထားမိနေတယ်။ ဓာတ်လှေကားစီးပြီး အပေါ်ရောက်ပြန် တော့လည်း ဓာတ်လှေကား တံခါးဖွင့်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်တည်း လေတွေ ခပ်ကြမ်းကြမ်းတိုက်နေတာက တော်တော်သိသာနေ တယ်။ သစ်ပင်ကြီးတွေက ဓာတ်လှေကားစောင်းတန်းရဲ့ တစ် ဖက်တစ်ချက်မှာဆိုတော့ လေတိုးလို့ သစ်ရွက်အချင်းချင်း ရိုက်ခတ်သံတွေဟာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးနေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သစ်ရွက်လေတိုးသံတွေဟာ တရှူးရှူး၊ တရှဲရှဲနဲ့ အဆက် မပြတ်ဆိုတော့ မိုးရွာနေပြီလို့တောင် ထင်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ စောင်း တန်းထိပ်ဝရောက်လို့ ဘုရားရင်ပြင်တော်ပေါ်မှာ ခြေချမိမှပဲ မိုး မရွာပါလားဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စောင်းတန်းဘေးအကာ သံပန်းတွေကိုကျော်ပြီး ရန်ကုန်မြို့ ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အတော် အိပ်မောကျနေပုံပါပဲ။ နောက် ၃-၄ နာရီလောက်ကြာရင်တော့ နေရောင်တဝင်းဝင်း အောက်မှာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်းနဲ့ လူးလွန့် ရုန်းထလာကြဦး တော့မှာပါလားဆိုတာကိုလည်း တွေးလိုက်မိပါသေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချမ်းသာကြီးတန်ဆောင်းဘေးက ရင်ပြင်တော်သွားရာလမ်း အတိုင်း လျှောက်လာမိတဲ့အခါ အောင်မြေပရိဝုဏ်ကို ရောက်တာ နဲ့ ရွှေရောင်တဝင်းဝင်းနဲ့ ရွှေတိဂုံစေတီတော်မြတ်ကြီးဟာ တင့် တယ် သပ္ပာယ်စွာ ဆီးကြိုနေပါတယ်။ အေးချမ်းမှုကိုလည်း အယုတ်၊ အလတ်၊ အမြတ်မရွေး မျှဝေပေးနေပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နံနက် ၄ နာရီခွဲဆိုတော့ အောင်မြေပရိဝုဏ်ထဲမှာတောင် ဘုရားဖူးတွေ သိပ်မရောက်ကြသေးပါဘူး။ ပါဠိတော်တွေ ရွတ် ဆိုနေတဲ့ သံဃာတော်တစ်ပါးအပါအဝင် ဘုရားဖူးငါးယောက် လောက်ပဲ ရှိနေကြသေးတာ။ ကျယ်ပြန့်ပြောင်လက်နေတဲ့ အောင် မြေရင်ပြင်တော်ပေါ်မှာ ပုဆစ်တုပ်ထိုင်ရင်းက မှောင်ပိန်းနေတဲ့ မိုးသားပြင်နောက်ခံရဲ့ ရှေ့မှာ လင်းလင်းထင်းထင်း ဝင်းဝင်းပပရှိနေတဲ့ ရွှေတိဂုံစေတီတော်မြတ်ကြီးကို ကြည်ညိုသဒ္ဓါစိတ်အပြည့် နဲ့ ဝပ်တွားကန်တော့လိုက်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်အုပ်ချီပြီး ဘုရားစာတွေရွတ်နေမိတဲ့အခါ မျက်စိနဲ့မြင် နေရတဲ့ ရွှေတိဂုံစေတီဆိုတဲ့ အဆင်းရဲ့ နောက်ကွယ်တွင် သည် ကမ္ဘာမှာ ပွင့်တော်မူခဲ့ပြီးတဲ့ ဘုရားရှင်လေးဆူရဲ့ ဓာတ်တော်၊ မွေတော်တွေ ကိန်းဝပ်နေပါလားဆိုတာကိုလည်း နှလုံးသွင်းနေမိပါ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိတ်ထဲမှာ သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ရှင် ဘုရားရှင်လေးဆူရဲ့ ရှေ့တော်မှောက်မှာ ပုဆစ်တုပ်ထိုင်နေရသလိုပါပဲ။ ဘုရားရှင် လေးဆူက ကိုယ့်ကို မဟာကရုဏာ မျက်လုံးအစုံတွေနဲ့ ငုံ့ကြည့် တော်မူနေကြသလိုမျိုး ခံစားနေရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဪ ... ဂင်္ဂါဝါဠု သဲစုမက ဘုရားရှင်တွေ အဆူဆူ ပွင့် တော်မူခဲ့ကြပါလျက် ကိုယ်ဟာ ဘာဖြစ်လို့ သံသရာထဲမှာ ကျန် ရစ်ပြီး ဖြစ်နေခဲ့ရသလဲဆိုတာ တွေးကြည့်မိတော့ ကိုယ့်ရဲ့ မိုက်ကြွေ၊ မိုက်ပြစ်တွေ ဘယ်လောက်များခဲ့သလဲဆိုတဲ့ အဖြေဟာ အထင်းသားပေါ်နေပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါတောင်မှ အခုအချိန်အထိ စိတ်ဟာ မိုက်ချင်ချင်ဖြစ်နေ တုန်း၊ အကြွေးတွေ ထပ်ယူချင်နေတုန်း၊ အပြစ်တွေ ထပ်ယူချင် နေတုန်းပါပဲ။ ကိုယ့်သန္တာန်မှာ အဝိဇ္ဇာနဲ့တဏှာဓာတ်ကြီး သိသိ သာသာ အမြစ်တွယ်နေပါလျက်နဲ့ ပြတ်အောင် မဖြတ်နိုင်သေး တာကလည်း ကိုယ့်ရဲ့ ညံ့ဖျင်းချက်ပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စားဝတ်နေရေးအကြောင်းပြ၊ သားရေးသမီးရေး အကြောင်း ပြ၊ လူမှုရေး၊ စီးပွားရေးအကြောင်းပြုပြီး ဆင်ခြေဆင်လက်အမျိုး မျိုးနဲ့ ကိုယ့်စိတ်သန္တာန်ထဲမှာ နေရာယူမြဲ နေရာယူနေတတ်တဲ့ တဏှာရဲ့ သတ္တိဟာ အတော့်ကို ကြီးမားပါလားဆိုတာကိုလည်း ရိပ်မိနေပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အားထုတ်လက်စ သတိပဋ္ဌာန်တရားကလည်း အချိန်ပြည့် ခွန်အားမကောင်းသေးတော့ တဏှာရဲ့ ဗိုလ်ကျလွှမ်းမိုးတာကို ခံနေရဆဲပါပဲ။ “ကိုယ်နှင့်အသက်၊ မငဲ့ကွက်၊ ရက်စက်နိုင်ရမည်” ဆိုတဲ့ ဆောင်ပုဒ်အဓိဋ္ဌာန်ကို ပါးစပ်က ဆိုနေပေမဲ့ ရင်ထဲကို စည်းစည်းပိုင်ပိုင် ရောက်မလာသေးတာကတော့ သေချာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တဏှာနဲ့ အဝိဇ္ဇာကို ချော့သိပ်ပြီး နေခွင့်ပေးထားသရွေ့ သတ္တဝါအားလုံးရဲ့ စိတ်သန္တာန်မှန်သမျှ ငြိမ်းချမ်းမှုအဆုံးကို ရကြ မှာမဟုတ်ပါလားဆိုတာကိုလည်း ဆင်ခြင်နေမိပါတယ်။ ဘုရား ရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးတွေဟာ ကိုယ်တော်တိုင်ငြိမ်းအေးမှုအဆုံး ပန်းတိုင်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြသလို ဝေနေယျတွေကိုလည်း မဟာကရုဏာရှေ့ထားပြီး ငြိမ်းအေးမှုတွေ ပေးဝေခဲ့ကြတာချည်း ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဝေနေယျတွေခမျာ ကိလေသာထူပြောကြလွန်း တော့ ပေးကား ပေး၏၊ မရကြသူတွေ များလှပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါကြောင့်မို့လည်း အနီးဆုံးဘုရားရှင်ဖြစ်တဲ့ ဂေါတမဗုဒ္ဓ မြတ်စွာဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးဟာ ကိုယ်တော်တိုင် သယမ္ဘူ ဉာဏ်နဲ့ သိမြင်ခဲ့တဲ့ တရားတော်တွေရဲ့ လေးနက် နက်ရှိုင်းပုံတွေကိုဆင်ခြင်မိတဲ့အခါ တရားတော်ရဲ့ တန်ဖိုးကို အလေးထားလွန်းတဲ့ စိတ်ကြောင့် တရားမဟောချင်ဘူးဆိုတဲ့ စိတ်ကူးလေးတောင်မှ ဖြစ်မိခဲ့ကြောင်း ဗုဒ္ဓဝင်ထဲမှာ စာအဖြစ် တွေ့ခဲ့ရတာပေါ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တော့မှ သဟမ္ပတိဗြဟ္မာကြီးက လျှောက်ထား တောင်းပန်လို့ တရားဟောဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုပြီး စာထဲမှာ တွေ့ခဲ့ရ တာပါ။ ဒါကလည်း ဓမ္မနိယာမအပေါ်မှာ ကိုယ့်ဉာဏ်နဲ့ခန့်မှန်း လို့မရနိုင်တဲ့ အချိတ်အဆက်တွေ ရှိနေပါလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီနေရာမှာ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးတွေတောင်မှ အနည်းဆုံး လေးသင်္ချေနဲ့ ကမ္ဘာတစ်သိန်း ပါရမီတွေဖြည့်ပြီးမှ တိုက်ထုတ်အောင်နိုင်ခဲ့တဲ့ တဏှာရဲ့ သတ္တိဟာ ပေါ့သေးသေး မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သိစေချင်တာပါ။ ဘုရားအလောင်းတော် တွေခမျာ ဝေနေယျတွေအတွက် ဘုရားဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားရတာက တစ်ဖက်၊ တဏှာလက်သမားကိုမြင်အောင် ကြိုးစားရတာက တစ်ဖက်၊ အဝိဇ္ဇာနဲ့တဏှာကို တွန်းလှန်ဖြိုဖျက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာ ရတာကတစ်ဖက်၊ ပြီးရင် ကိုယ် အောင်မြင်ပေါက်မြောက် ခရီး ရောက်ခဲ့သလို ဝေနေယျတွေ အေးချမ်းစေဖို့ ကိုယ်တွေ့ခဲ့တဲ့ နည်း လမ်းကို မျှဝေပေးရတာကတစ်ဖက်နဲ့ တကယ့်ကို အလုပ်များလှ ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုယ့်မှာက ဘုရားအလောင်းတော်တွေလောက် မပင်ပန်း၊ မဆင်းရဲရပါဘဲ ဘုရားရှင် အမွေပေးခဲ့တဲ့ တစ်ခုတည်းသောလမ်း၊ တစ်ကြောင်းတည်းသော လမ်းမပေါ် လက်တင်ကလေး အဆင်သင့် လျှောက်နိုင်ပါလျက်နဲ့ ဘာကြောင့် တွန့်ဆုတ် တွန့်ဆုတ် ဖြစ်နေရသလဲဆိုတာ တော်တော့်ကို စဉ်းစားရခက်လှပါရဲ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တကယ်ဆိုရင် တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး ပရိနိဗ္ဗာန် စံဝင်တော်မူ သွားခဲ့ကြတဲ့ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးတွေရဲ့ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဓာတ်တော်မွေတော်တွေ ကိန်းအောင်းရာ စေတီတော်ကြီးရှေ့မှာ ပုဆစ်တုပ်၊ ဒူးတုပ်ပြီး လက်အုပ်ချီမိုး ရှိခိုးနေရတာကိုက ဘုရား ရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးတွေအပေါ် အားနာဖို့ကောင်းလှပါတယ်။ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးတွေရဲ့ အဆုံးအမစကား နား မထောင်ခဲ့လို့ သံသရာကျန်ရစ်ကြီးဘဝနဲ့ နေနေရတာကိုက ရှက် စရာကောင်းလှပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်း ဒီလိုပဲ... ဘုရားရှင်တွေရဲ့ ဓာတ်တော်၊ မွေတော်တွေ ဌာပနာထားတဲ့ စေတီတော်မြတ်တွေရှေ့မှာ နောက်ထပ် ဘဝ သံသရာတွေ ပွေ့ပိုက်ရင်း လက်အုပ်ချီမိုး ရှိခိုးပြီး ဆုတွေတောင်း နေဦးမှာလား။ ဘဝသံသရာ ရထားကြီးစီးပြီး ဘုရားအဆူဆူ နား ငြီးအောင် ဒုက္ခထဲက ဒုက္ခတွေရဖို့ ထပ်ပြီး ဆုတောင်းနေဦးမှာလား။ အခုအချိန်ထိ မင်းရဲ့ ဆုတောင်းနဲ့ အလိုဆန္ဒတွေက မပြည့် နိုင်သေးဘူးလား”ဘယ်ကဘယ်လို ထွက်လာတဲ့ စကားသံတွေလည်းမသိ။ ရင်ထဲမှာ တလိပ်လိပ်နဲ့ တက်လာလိုက်ကြတာ။ ဟော... ဟိုး အမြင့်က ထီးတော်အပေါ်မှာ ဆည်းလည်းလှုပ်ခတ်သံတွေ ခပ် ပြင်းပြင်း ပေါ်ထွက်လာရဲ့။ လေကြမ်းက မွှေးလာပြန်ပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တချွင်ချွင်၊ တချွမ်ချွမ် ဆည်းလည်းသံတွေဟာ တိတ်ဆိတ် နေတဲ့ ဘုရားရင်ပြင်တော်ပေါ်ကို လွှမ်းမိုးဖြန့်ကြက်လာတယ်။ လေ ဘယ်လောက်ကြမ်းသလဲမသိဘူး။ ဆည်းလည်းချင်းတိုက်ခတ်သံ တွေဟာ တော်တော့်ကို ကျယ်လောင်လာတယ်။ မရပ်မနားပါပဲ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဪ... လေဟာ ကိုယ်ပိုင်တာမှ မဟုတ်တာ။ ကြမ်းချင်တဲ့ အချိန် ကြမ်းမယ်။ ပြေချိန်တဲ့အချိန် ပြေမယ်။ ပြီးရင် လုံးဝမတိုက် ခတ်ပါဘဲ ရပ်ချင်လည်း ရပ်နေလိမ့်မယ်။ လေနုအေး၊လေနီကြမ်း၊ အခေါ်အဝေါ်တွေ ဘယ်လိုပြောင်းပြောင်း ဝါယောရဲ့ လှုပ်ရှားထောက်ကန်သတ္တိကတော့ အပြင်မှာလည်း ပြနေမှာပဲ။ ကိုယ် အတွင်းမှာလည်း ပြနေမှာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သည်ဝါယောကို အမှီပြုပြီးတော့ ထွက်လေ၊ ၀င်လေကစလို့ တရားရှုမှတ်တဲ့အလုပ်ကို လုပ်ရဦးမှာပါပဲ။ “ဘူတံ ဘူတတော ပဿတိ” ဆိုတဲ့အတိုင်း ထင်ရှားရာကစပြီး ရှုမှတ်ရင်းနဲ့ ရုပ်တရား ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဝါယောဓာတ်ကို ရှုမှတ်ရင်းက ဘယ်အရာမှ ကိုယ်မပိုင်ကြောင်း ဉာဏ်သွင်းရတော့မှာ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အတိတ်မှာ ရှူရှိုက်ခဲ့တဲ့ “လေ” ပစ္စုပ္ပန်မှာ ရှူရှိုက်နေဆဲ “လေ ။ အနာဂတ်မှာ ရှူရှိုက်လိုက်ဦးမယ့် ‘လေ။ ဒါတွေအားလုံး ကိုယ်မပိုင်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုယ်တွင်းမှာရှိနေတဲ့ “လေ” ကိုယ်ပမှာရှိနေတဲ့ ‘လေ။ ဒါ တွေအားလုံး ကိုယ်မပိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြမ်းတမ်းတဲ့ ‘လေ၊ နူးညံ့တဲ့ “လေ”၊ ဒါတွေလည်း ကိုယ်မဟုတ်။ ကိုယ်နဲ့မဆိုင်၊ ကိုယ်မပိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကောင်းတဲ့ ‘လေ၊ ဆိုးတဲ့ ‘လေ၊ ဒါတွေလည်း ကိုယ်က ကောင်းချင်၍မရ၊ ဆိုးချင်၍မရ။ သူ့သဘော သူ့သဘာဝ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အနီးမှာရှိတဲ့ ‘လေ” အဝေးမှာရှိတဲ့ ‘လေ။ ဒါတွေလည်း ကိုယ်နဲ့မဆိုင် ကိုယ်မပိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လေတစ်ခုတည်းလား၊ မဟုတ်။ မြေ၊ ရေ၊ မီး... ကျန်တဲ့ ဓာတ်ကြီးသုံးပါးလည်း ထို့အတူ၊ ကိုယ်နဲ့မဆိုင် ကိုယ်မပိုင်၊ ကိုယ် က လွှမ်းမိုး၍မရ။ ကိုယ်ဖြစ်ချင်သလို ဖြစ်၍မရ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပထဝီ၊ တေဇော၊ အာပေါ၊ ဝါယောရုပ်ဓာတ်ကြီးလေးပါး စလုံးဟာ ငါ ပိုင်ဆိုင်ခြင်းမဟုတ်၊ ငါမဟုတ်၊ ငါ၏ အတ္တမဟုတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုပ်တစ်ခုကို ဉာဏ်သက်ဝင်နိုင်ရင်ပဲ ရုပ်နဲ့ယှဉ်ဖော်ယှဉ်ဖက် လက်တွဲဖော်၊ လက်တွဲဖက်၊ ဖြစ်ဖော်ဖြစ်ဖက်၊ ပျက်ဖော်ပျက်ဖက်၊ နာမ်ဓာတ်ကိုလည်း သိမြင်ပြီး ရုပ်နာမ်ချုပ်ဆုံး နိဗ္ဗာန်ရောက်တဲ့ အထိ ခရီးတွင်ပေလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထီးတော်ထက်မှာ ချိတ်ဆွဲထားတဲ့ ဆည်းလည်းတွေကို ခပ် ကြမ်းကြမ်း တိုးဝှေ့နေတဲ့ အဝေးအမြင့်ဆီက လေကြမ်း၊ ကိုယ့် ကိုယ်ပက လေကြမ်းကို လှမ်းအာရုံပြုရင်းက ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးရဲ့ အနတ္တလက္ခဏသုတ်ထဲက ဟောမိန့်မှာကြား ချက်တွေဟာ ရင်ထဲကို စီးဝင်လာပါတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငါ ပိုင်မဟုတ်  (This does not belong to me)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငါ မဟုတ်  (This am I not)\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45547190648981,"sku":"","price":1170.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_1723bab3-7a6d-44a3-869d-e42c8eb6f86d.jpg?v=1730231207"},{"product_id":"မြို့မဆရာဟိန်-ကျွန်ုပ်-စွန့်စားခြင်း","title":"ကျွန်ုပ်၏စွန့်စားခြင်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁) \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတို့ရဲဘော်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တစ်ပါရေရီမြို့မှ ၄ မိုင်အကွာ ဒိုနိုဟီးရွာကလေးတွင် ကျွန်ုပ်သည် အိုင်းရစ်အပျော်တမ်းရဲတပ်သားတစ်ဦးအဖြစ် ပထမအကြိမ် စာရင်းသွင်း ခဲ့သည်မှာ ၁၉၁၄ ခုနှစ်ဖြစ်၏။ ထိုအခါတွင် ကျွန်ုပ်သည် အသက် ၂ဝ မျှသာရှိသေး၏။ မကြာမီ ပုလိပ်တို့က ကျွန်ုပ်အား “ဆင်ဖိန်းကလေး ဟု အမှတ်ပြုကြလေသည်။ နောင်သောအခါ၌လည်း ဤပုလိပ်များပင် ကျွန်ုပ်အား “လူသတ်မင်းသား” ဟူသော ဘွဲ့ထူးကို ချီးမြှင့်ကြပြန်၏။ ဤတွင် ခေတ္တရပ်နား၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုအခါက အိုင်ယာလန်ပြည်၏ တိုင်းရေးပြည်ရေးအခြေအနေကို ဖော်ပြပါဦးအံ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အင်္ဂလိပ်ပါလီမန်လွှတ်တော်က အိုင်ယာလန်ပြည်အား ဟုမ္မရူး ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ပြဋ္ဌာန်းလိုက်လေသည်။ ဟုမ္မရူးဥပဒေကြမ်းအရ ဒပ် ဗလင်မြို့တော်တွင် ပါလီမန်လွှတ်တော် ဖွင့်လှစ်ပါလျှင် ဆန့်ကျင်ကန့် ကွက်ကြမည်ဟု ကြေညာသူများမှာ အိုင်ယာလန်ပြည်မြောက်ပိုင်းရှိ ဩ ရိန်းနယ်သူနယ်သား လူနည်းစုတို့ပင်ဖြစ်၏။ သူတို့အား ငွေအားလူအား ဖြင့် ထောက်ခံအားပေးနေသူများမှာ အင်္ဂလိပ် “တိုရီ” အသင်းဝင် ချမ်းသာ ကြွယ်ဝသူများဖြစ်ပေသည်။ ဩရိန်းနယ်သားတို့သည် အသင်းများ ဖွဲ့စည်းပြီးလျှင် အင်္ဂလိပ်ပါလီမန်လွှတ်တော်အား တော်လှန်ရန် လက်နက်စွဲ ကိုင်၍ စစ်ရေးပြကာ လေ့ကျင့်နေကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုအချိန်တွင် အိုင်ယာလန်ပြည်သူပြည်သားတို့သည် ဆင်ဖိန်း အသင်းကြီး၏ တိုင်းရေးပြည်ရေးဝါဒကို ကောင်းစွာ မသိကြသေးပေ။ အိုင်းရစ်လူများစုတို့ကို ကြိုးကိုင်နေသူများသည်လည်း အများအားဖြင့် ဂျွန်ရက်ဒမွန်ကြီးမှူးသော '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပါလီမန်ထရီအဖွဲ့ ဝင်” အသင်းသားများဖြစ် ၏။ ပီရာဆီနှင့် မက္ကနီးအစရှိသော ဉာဏ်ထက်သည့် ခေါင်းဆောင်များ က ဩရိန်းနယ်မှ ရဲတပ်သားများကို အတုယူပြီးလျှင် ကျန် အိုင်ယာလန် ပြည်သူပြည်သားများအားလည်း ရဲတပ်သားများဖြစ်အောင် ဆောင်ရွက် ရန် ကြံစည်မိကြလေသည်။ ပီရာဆီနှင့် မက္ကနီးတို့သည် မျိုးချစ်ပုဂ္ဂိုလ်များ အား အပျော်တမ်းစစ်တပ်များသို့ ဝင်ကြရန် နှိုးဆော်တိုက်တွန်းခြင်းပြု ၏။ “ဖင်နီယံဝါဒ”(အကြမ်းဖက်သောဝါဒ)ကို ကြိုက်နှစ်သက်သူများ လည်းရှိသေး၏။ ဟုမ္မရူးဥပဒေကြမ်းကို မလိုလားသောလူများကလည်း မိမိတို့၏ အခွင့်အရေးကြုံပြီဟု ယူဆကြ၏ ။ ရဲတပ်များတည်ထောင်ရန် နှိုးဆော်သည့်အတိုင်း အိုင်းရစ်ရဲတပ်များ ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ကြကုန်၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ၁၉၁၄ ခုနှစ်၊ ကမ္ဘာစစ်ကြီး စတင်ဖြစ်ပွားလာသောအခါ အိုင်ယာ လန်ပြည်တွင် ရည်ရွယ်ချက်တစ်မျိုးစီနှင့် အဝတ်အစားတစ်မျိုးစီ ခြားနားသော စစ်တပ်အဖွဲ့ သုံးမျိုး ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ဤစစ်တပ်များမှာ အင်္ဂလိပ်စစ်တပ်၊ အိုင်ယာလန်မြောက်ပိုင်းရှိ ဩရိန်းနယ် အပျော်တမ်း တပ်နှင့် အိုင်းရစ်ရဲတပ်များဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကမ္ဘာစစ်ကြီး ဖြစ်ပွားသောအခါ ဂျွန်ရက်ဒမွန်နှင့် သူ၏နောက် လိုက်နောက်ပါတစ်စုသည် ဗြိတိသျှလူမျိုးတို့နှင့် ပူးပေါင်းကာ အင်္ဂလိပ် စစ်တပ်သို့၊ အိုင်ယာလန်ပြည်သားများ ဝင်ရောက်ကြရန် တိုက်တွန်းနှိုး ဆော်၏။ ဩရိန်းနယ် အပျော်တမ်းတပ်သားများကလည်း အင်္ဂလိပ်တို့အား ကူညီကြရန် အားတက်သရော ဆောင်ရွက်နေကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုအခါတွင် အိုင်းရစ်ရဲတပ်သားတို့လည်း အချင်းချင်း သဘော ကွဲလွဲလျက် ဝါးအစည်းပြေသကဲ့သို့ဖြစ်ရာ များစွာသော အိုင်းရစ်ရဲတပ် သားတို့သည် အင်္ဂလိပ်စစ်တပ်များသို့ ဝင်ကြကုန်၏။ သို့သော် ခေါင်းမာ သော လူငယ်တစ်စုသာလျှင် အိုင်ယာလန်ပြည်၏အကျိုးကိုသာကြည့်၍ ကြားနေကြ၏။ အင်္ဂလိပ်တို့က ‘တိုင်းငယ်ပြည်ငယ်များကို ကာကွယ်ရန် တိုက်ခိုက်ရခြင်း” သဘောတူစာချုပ်များ၏ဂုဏ်ကို ထိခိုက်သောကြောင့် တိုက်ခိုက်ရခြင်း” ဟူ၍ အကြောင်းပြသော ပရိယာယ်စကားတို့ကို မယုံ ကြည်သူတို့မှာ ဤမျိုးချစ်လူငယ်တစ်စုသာဖြစ်၏။ ဤလူငယ်တစ်စု သည် အိုင်ယာလန်ပြည် လုံးဝလွတ်လပ်မှုကိုသာ နှလုံးသွင်းကြ၏ ။ သူတို့အထဲမှ စကားပြောကောင်းသူတို့သည် ဆင်ဖိန်းအသင်း၏ စည်း မျဉ်းဝါဒကို ထောက်ခံအားပေးသူများဖြစ်၍ သူတို့အား ဆင်ဖိန်းရဲ တပ်သား” များဟု ခေါ်ဝေါ်ကြကုန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒိုနိုဟီးရွာရှိ ကျွန်ုပ်တို့ရဲတပ်ကလေးသည် အထက်ပါ လူနည်းစု မျိုးချစ်များ၏ အသင်းခွဲတစ်ခုပင်ဖြစ်၏။ အင်္ဂလိပ်စစ်တပ်သို့ဝင်ရန် တိုက်တွန်းသော ဂျွန်ရက်ဒမွန်၏စကားကို ကျွန်ုပ်တို့သည် အရေးစိုက်သူ များမဟုတ်ပေ။ အချိန်တန်လျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏ တစ်ဦးတည်းသောရန်သူဟု မှတ်ထားသော အင်္ဂလိပ်အား “ဆော်”ရန်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့သည် အတိ အလင်း စစ်ရေးပြခြင်း၊ လေ့ကျင့်ခြင်းကို ပြုကြကုန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကမ္ဘာစစ်ကြီးဖြစ်ပွားနေစဉ် ပုလိပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့အား အထူး စောင့်ကြည့်နေကြ၏။ ကျွန်ုပ်တို့အား “ဂျာမန်ဘက်သား” များဟု စွပ်စွဲကြ ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဤသို့ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲရေးသားသော သတင်းစာများကို ဖတ်ရှု ပြီးလျှင် များစွာသော အိုင်းရစ်လူမျိုးတို့သည် အင်္ဂလိပ်နှင့် ဂျာမန်စစ်ပွဲကြီးတွင် အင်္ဂလိပ်တို့ကို အားပေးကြလေသည်။ စစ်မြေပြင်ဝယ် မြေကတုတ် အတွင်း၌ နေကြရသော အင်္ဂလိပ်စစ်သားများ၊ သက်သာချောင်ချိရေး အတွက် ရန်ပုံငွေများ ကောက်ခံကြရာ အင်္ဂလိပ်အစိုးရအမှုထမ်းများ၊ အိုင်းရစ်ဓနရှင်များနှင့် မြေပိုင်ရှင်ကြီးများက အထူးအားပေး၍ ရန်ပုံငွေ များ ထည့်ဝင်လှူဒါန်းကြ၏။ ကျွန်ုပ်တို့ အိုင်းရစ်ရဲတပ်သားများသည် ဤလူစုထဲတွင် မပါဝင်ချေ။ ကျွန်ုပ်သည် ဤရန်ပုံငွေသို့ တစ်ပြား တစ်ချပ်မျှ ထည့်ဝင်လှူဒါန်းခြင်းမပြုသဖြင့် ပုလိပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်အား မျက်မုန်းကျိုးနေကြ၏။ ကျွန်ုပ်သည် “ဂရိတ်-ဆောက်သင်း-အင်ဝက် စတန်းရေးလေ” ခေါ် မီးရထားဘက်ဌာနတွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်နေသူ ဖြစ်ရာ ကျွန်ုပ်၏အထက်အရာရှိများအား ကျွန်ုပ်သည် သစ္စာဖောက်သူ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ပုလိပ်တို့က “ချောက်တွန်း” ထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဤပုလိပ်အဖွဲ့များအကြောင်းကို သိရှိရန် ရှင်းလင်းပါဦးအံ့။ ယခု အခါ သမိုင်း၌သာ အမည်တည်ရစ်သော ရွိုင်ရယ်အိုင်းရစ်ကွန် စတက် ဖြူလာရီ” ခေါ် ပုလိပ်အဖွဲ့သည် အခြားတိုင်းပြည်ရှိ ပုလိပ်အဖွဲ့များနှင့် အလျဉ်းမတူပေ။ ဤအဖွဲ့ ဝင် ပုလိပ်သားများအား လက်နက်များ စွဲကိုင် တတ်အောင် သင်ကြားပြသပေးပြီးနောက် ရိုင်ဖယ်သေနတ်များနှင့် ယမ်းတောင့်များ ပေးထားရကား စစ်အတတ်နှင့် ပုလိပ်အလုပ် တွဲထားသော “စစ်ပုလိပ်” များပင်ဖြစ်လေသည်။ (ဤသို့သော ပုလိပ်များ ကျွန်ုပ်တို့ မြန်မာပြည်၌လည်း ရှိ၏။ သူတို့အား (Military Police) စစ်ပုလိပ်” ဟူ၍ပင် ခေါ်နေကြ၏) စင်စစ်အားဖြင့် အိုင်ယာလန်ပြည်တွင် ရာဇဝတ် မှုများ မရှိသလောက် ကင်းရှင်းရကား ထိုစစ်ပုလိပ်တို့၏အလုပ်မှာ ကျွန်ုပ် တို့ အိုင်းရစ်ရဲတပ်သားများနှင့် အိုင်ယာလန်ပြည် လုံးဝလွတ်မြောက်ရေး အတွက် ကြိုးပမ်းအားထုတ်နေသူများကို ခြေရာခံ၍ လိုက်နေရခြင်းပင် ဖြစ်၏။ အိုင်းရစ်ဘုန်းကြီးများ ဟောသော တရားများကိုပင် အထက်အစိုးရထံ သူတို့ အစီရင်ခံရလေသည်။ နေရာဒေသ အကြီးအငယ်ကို လိုက်၍ တချို့ရွာကလေးတွင် နှစ်ယောက်၊ တချို့မြို့တွင် ဆယ်ယောက်၊ တချို့မြို့တွင် နှစ်ဆယ် စသည်ဖြင့် အဆိုပါ စစ်ပုလိပ်တို့ကို တစ်တိုင်း တစ်ပြည်လုံး အနှံ့အပြား နေရာချထားရာ စုစုပေါင်း တစ်သောင်းခန့် အရေအတွက်ရှိ၏။ ဤစစ်ပုလိပ်များကား အများအားဖြင့် အိုင်းရစ်အမျိုး သားများမှ ပေါက်ဖွားသူတို့ပင်ဖြစ်လျက် အိုင်ယာလန်ပြည်တွင်ရှိသော အင်္ဂလိပ်စစ်တပ်၏ ဦးနှောက်များဟူ၍ သူတို့အား ခေါ်ဆိုရပေမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အိုင်ယာလန်ပြည်၌နေရသော အင်္ဂလိပ်စစ်သား ၄ဝဝဝဝ ခန့်တို့သည် တိုင်းပြည်၏ အကြောင်း၊ တိုင်းရင်းသားတို့၏ အကြောင်းနှင့် သမိုင်းရာဇဝင်ကို နားလည်သူများ မဟုတ်ရကား ဤ ရွိုင်ရယ်အိုင်းရစ်စစ်ပုလိပ်အဖွဲ့ ဝင်များကသာ သူတို့အား အကူအညီမပေး ပါလျှင် သူတို့ ဘာမျှ ထိရောက်အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကမ္ဘာစစ်ကြီး စတင်ဖြစ်ပွားသောအခါ ကျွန်ုပ်သည် မိမိအလုပ်ကို နေ့စဉ်ပင် လုပ်ကိုင်မြဲလုပ်ကိုင်နေ၏။ ကျွန်ုပ်တို့မြို့ရှိ အိုင်းရစ်ရဲတပ်တွင် ရဲတပ်သား ရိုးရိုးထက် ပို၍ ဆောင်ရွက်ခြင်းမပြုပေ။ တနင်္ဂနွေတစ်ပတ် လျှင် တစ်ကြိမ်နှစ်ကြိမ်မျှ စစ်ရေးပြလေ့ရှိ၏။ ရိုင်ဖယ်သေနတ်ဖြစ်စေ၊ ခြောက်လုံးပြူးဖြစ်စေ ရသမျှလက်နက်ကို တွေ့ရာနေရာမှ အလစ်သုတ် ခြင်းကိုမူ မကြာခဏပြုရ၏။ ထိုအချိန်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရဲတပ်သားများ မှာ လက်နက်အနည်းငယ်သာရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်ုပ်တို့သည် အထက်ပါနည်းအတိုင်း ၁၉၁၅ ခုနှစ်မှ ၁၉၁၆ ခုနှစ်အထိ လက်နက်များ စုဆောင်းခဲ့ကြသည်။ ၁၉၁၆ ခုနှစ်၊ အီစတာပွဲ နေ့တွင် ဒပ်ဗလင်မြို့၌ လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲကြီး စတင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ရောက်သော အမိန့်များမှာ အမျိုးမျိုးဖြစ်နေသဖြင့် ကျွန်ုပ် တို့၏အစွမ်းသတ္တိကို မပြလိုက်ကြရပေ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45547185438869,"sku":"","price":4750.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_cbd9f9cb-344b-4456-9d05-2286158b695b.jpg?v=1730231495"},{"product_id":"မြို့မဆရာဟိန်-ကျွန်ုပ်နှင့်မိုက်ကယ်ကောလင်း","title":"ကျွန်ုပ်နှင့်မိုက်ကယ်ကောလင်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁) \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျိုးချစ်စိတ် စတင်ပေါ်ပေါက်ခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တောရွာကလေး၌ မွေးဖွားသော အိုင်ရစ်အမျိုးသားတိုင်း တွေ့ကြုံ သိမြင်ရသည့်နည်းတူ နိုင်ငံခြားသားတို့၏ အုပ်ချုပ်စိုးမိုးခြင်းလက် အောက်တွင် အကျွန်ုပ်တို့၏ အမျိုးသားများမှာ မရှိဆင်းရဲ ငတ်မွတ်မွဲ၍ နေရသောအခြေအနေကို အကလေးအရွယ် ငယ်စဉ်ကပင် ကျွန်ုပ်သည် တွေ့ကြုံသိမြင်ခဲ့ရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဘရော့စနားရွာကလေးတွင် နေထိုင်ကြသော ရွာသူရွာသားတို့၏ မျိုးချစ်စိတ်သည် အတန်ထက်သန်ခိုင်မာပေသည်။ အခွန်အတုတ် မပေး နိုင်ရှာသော ရွာသူရွာသားများအား ဘိလစ်စာရေးကြီးများသည် နေအိမ်မှ နှင်ချခြင်း၊ အိမ်ထောင်ပစ္စည်းများကို ဝရမ်းဖမ်းခြင်း၊ ရွာသူရွာသားတို့၏ ကျွဲနွားများကို ဖမ်းဆီးခြင်း စသော ဗလက္ကာရအမှုများလည်း မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်၏။ ရွာသူရွာသားများကလည်း ထိုသို့ သော မတရားမှုတို့ကို သပိတ်မှောက်ခြင်း၊ ခုခံခြင်းတို့ဖြင့် မကြာခဏ လက်စားချေကြ၏။ ဘိလစ်စာရေးတစ်ယောက်မှာ တရားခံတစ်ဦးအတွက် သက်သေခံရန် ရုံးသို့လာရာ၌ “စ ကောက်ဂရေး” ခေါ် မြင်းတပ်ဖြင့် ဝိုင်းရံ၍ လာရသည်ကို ကျွန်ုပ်သည် မှတ်မိသေး၏။ တစ်ခါတွင်လည်း မိန်းကလေးတစ် ယောက်သည် မိမိအားထားမှီခိုရာဖြစ်သော လယ်သမားကြီး၏ ပစ္စည်း များကို ဘိလစ်စာရေးသည် ဝရမ်းဖမ်းရာ သည်းမခံနိုင်သဖြင့် အဆိုပါ ဘိလစ်စာရေးအား ခုခံရိုက်နှက်မိသောကြောင့် ထောင်ဒဏ်အပြစ်ပေးခြင်း ခံရဖူးလေသည်။ တစ်ကြိမ်တွင်လည်း လယ်သမားကြီးတစ်ယောက်မှာ လယ်သမားများအသင်း၏ စည်းမျဉ်းကို လိုက်နာမိသဖြင့် ထောင်ချခြင်း ကို ခံရပေရာ သူ၏ အိမ်နီးပါးချင်းတို့မှာ မနေသာဘဲနေ၏။ သားမယား များအတွက် ကောက်ပဲသီးနှံများကို စိုက်ပျိုးပေးရခြင်း၊ ရိတ်သိမ်းပေးရ ခြင်းဖြင့် ဝိုင်းဝန်းကူညီကြရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်ုပ်တို့ ဒိစတြိတ်မြို့နယ်မှ တခြားနိုင်ငံများသို့ ထွက်ခွာသွားကြ ရရှာသူများမှ အဆက်မပြတ်လှပေ။ ကျား-မမဟူ လူငယ်လူရွယ်ကလေး တို့မှာ ကြေကွဲသောနှလုံး စိုရွှဲသောမျက်ရည်ဖြင့် မိဘမောင်ဘွား ဆွေမျိုး များနှင့်ခွဲခွာကာ အမေရိကတိုက်သို့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလို့ငှာ သွားရောက်ကြရလျက် တစ်ကျွန်းစီနေ တစ်ပြည်စီခြားရာမှ ငွေကြေးဖြင့်ထောက်ပံ့ကြရသည်ကိုလည်း ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် ကိုယ်တွေ့ကြုံခဲ့ရပေ သည်။ ကျွန်ုပ်မှာလည်း ထိုလူငယ်များနည်းတူ အမေရိကန်နိုင်ငံသို့ ထွက်ခွာသွားရသည်ဖြစ်ရာ ထိုစဉ်အခါက ကျွန်ုပ်တို့အမျိုးသားတစ်စု၏ အဖြစ်အပျက်ကို ကျွန်ုပ်၏ စိတ်နှလုံးတွင် ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးထားဘိသကဲ့သို့ ထင်ရှားစွာ တည်မြဲခဲ့ပေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အိုင်ယာလန်ပြည်မှ ထွက်ခွာသွားရခြင်းသည် အိုင်ယာလန်ပြည် အား ပိုမိုချစ်ခင်ခြင်းကို မဖြစ်စေသော်လည်း တိုင်းချစ်စိတ် ပိုမိုရင့်သန် လာခြင်းကိုမူကား အားပေးလာသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အိုင်ယာလန်ပြည် ၌ နေထိုင်ရစဉ်အခါ၌ မိမိတို့ပြည်ကြီးသည် မိမိတို့ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ် အပိုင်းတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ပေသည်။ အိုင်ယာလန်ပြည်ကြီး၏ သာယာသော ရှုမျှော်ခင်းများကို ကြည့်ရှုရခြင်းသည် မိဘတို့၏ မျက်နှာကို ဖူးမြော်ရဘိသကဲ့သို့ ကျေနပ်ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြစ်ဘိ၏။ သို့ဖြစ်လင့်ကစား မိမိတို့ပြည်ကြီးကို မြတ်နိုးသောစိတ်ဓာတ်သည် ထိုမျှ ခိုင်မာတည်မြဲလျက်ရှိသည်ကို အဦးအစ၌ ကောင်းစွာ သတိမပြုမိခဲ့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မိဘဆွေမျိုးတို့၏ အသိုက်အဝန်းမှ ခွဲခွာလာခဲ့ကြပြီးနောက် တခြားတစ်နိုင်ငံသို့ ရောက်သောအခါ ထိုနိုင်ငံရှိ အခြေအနေတို့သည် မည်မျှပင် ကြည်သာရွှင်မြူးဖွယ် ဖြစ်လင့်ကစား ကျွန်ုပ်တို့၏ မွေးဖွားရာ ဒေသမဟုတ်သည်ကို သတိရမိ၏။ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရန် အသင်း အဖွဲ့ များလည်းမရှိပေ။ ကျွန်ုပ်မှာ အမေရိကန်နိုင်ငံ၌နေထိုင်စဉ် မိမိ နေ့ စဉ်ကြုံတွေ့ရသော ရှုမျှော်ခင်းများကို ကြည့်ရှုရင်း ပျင်းရိထိုင်းမှိုင်းလာတော့၏။ ငယ်စဉ်က ပြေးလွှားရွှင်မြူး အပျော်ကြူးခဲ့ရသော နေရာဒေသ များကို တရေးရေး ထင်ယောင်မြင်ယောင်မိ၏။ အိုင်ယာလန်ပြည်မှာ နေစဉ်အခါက သုံးလေ့သုံးထရှိသော နေ့စဉ်သုံးစကားမျိုးတို့ကိုပင် ပြော ကြားရမည်မှာ ရှက်ကြောက်စဖွယ်ကဲ့သို့ဖြစ်ရကား အလျှင်း မကြားရ တော့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကလေးဘဝက အိုင်ယာလန်ပြည်ရှိ စိမ်းစိုသော မြက်ခင်းတို့ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခိုက်လာသော လေပြည်လေအေးကို ရှူရှိုက်ရခြင်း၊ ကြည်လင်အေးမြသော ထူးတွင်း စမ်းအိုင်တို့တွင် ငါးမျှားခဲ့ရခြင်း၊ ကျေး ငှက်တို့သည် ချုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းအတွင်း၌ အသိုက်အအုံပြုကာ နေကြ သည်ကို ရှာဖွေခဲ့ရခြင်း စသော ငယ်စဉ်က အဖြစ်အပျက်တို့ကိုလည်း တရေးရေးမြင်ယောင်လျက်ရှိရကား ဤ မိမိတို့နေရင်းဌာနတို့ကို ပြန် လည်ကြည့်ရှုလိုသောဆန္ဒသည် ဖြစ်ပေါ်လာပြန်၏။ ကျွန်ုပ်မွေးဖွားရာ အိမ်ဟောင်းကလေးနှင့်ပတ်သက်၍ စာမဖွဲ့လောက်သော ရှေးဟောင်း နှောင်းဖြစ်ကလေးများကိုပင် ပြန်လည်သတိရလေတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အမေရိကန်တိုက်တွင် နှစ်နှစ်မျှကြာသောအခါ ရုတ်ကျွန်းတွင် ဆင်ယင်ကျင်းပသော စိန့်ပက်ထရစ်နေ့ပွဲတော်ကြီးနှင့် ကြုံကြိုက်ရပေရာ ကျွန်ုပ်သည်လည်း အဆိုပါ ပွဲနေ့လှည့်လည်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်နွှဲပျော်ခဲ့၏။ ထိုသို့ ပွဲလှည့်ရာတွင် တစ်တိုင်းတစ်နိုင်ငံသို့ လွင့်လာကြသော အိုင်ရစ် လူမျိုးတစ်စုတို့သည် မိမိတို့အမျိုးသားဆိုင်ရာ ပွဲတော်ကြီးကို နွှဲဆင်နေဘိ သကဲ့သို့ ထင်မြင်အောက်မေ့မိရကား ထိုနေ့ကစ၍ ကျွန်ုပ်၏ တိုင်းချစ် စိတ်သည် နိုးကြားထကြွလာပေသည်။ ထိုသို့ နိုးကြားလာသော တိုင်းချစ် စိတ်ပင် ကျွန်ုပ်အား အိုင်ယာလန်ပြည်သို့ပြန်ရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အိုင်ယာလန်ပြည်သို့ ပြန်လည်ဆိုက်ရောက်ပြီးနောက် နှစ်နှစ်မျှ ကြာသောအခါ အိုင်ယာလန်ဘာသာစကားကို ပြန့်ပွားစေရန် ဖွဲ့စည်း ထားသော “ဂဲလစ်လိ” ခေါ် အသင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပေသည်။ နောင်သောအခါ ဝုဖ်တုံအမည်ရှိသော မျိုးချစ်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ မြေပုံအနီးတွင် အိုင်ရစ်သမ္မတအဖွဲ့ (Irish Republican Brotherhood)၏သစ္စာကို ခံယူကာ မျိုးချစ်အသင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်လာတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အိုင်ယာလန်ပြည်သို့ ပြန်လည်ဆိုက်ရောက်စက ကျွန်ုပ်တို့၏ အမျိုးသားများသည် အိုင်ယာလန်ပြည်လွတ်လပ်ရေးအတွက် မည်သို့ သဘောထားကြသည်ကို မသိရသေးသဖြင့် အထူးစိတ်ပျက်မိ၏။ စင်စစ် အားဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် အပြင်အပ အခြေအနေကိုသာကြည့်ရှုလျက် အတွင်းရေးသဘောထားတို့ကို ဆင်ခြင်စူးစမ်းခြင်း မပြုမိသဖြင့် စိတ်ပျက် ခြင်းဖြစ်မိပေသည်။ အကြောင်းအားလျော်စွာ ဖြစ်ပျက်လာသော ကိစ္စ အဝဝတို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် အလင်းရောင်ကို ရရှိလာ၏။ လွတ်လပ် ရေးတိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ အိုင်ယာလန် ပြည်သူပြည်သားတို့ သည် နှောင့်နှေးဆုတ်ဆိုင်းခြင်းမရှိ။ ထထကြွကြွဖြစ်လာသည်ကို သိရပေ တော့သည်။ အနည်းငယ်မျှသော အိုင်ယာလန်ပြည်သား အာဇာနည်ခံယူနိုင်ယာလန်ယာလန်ပြည်သို့ အထူးစိတ်ပျက်လျက်ယောက်ျားတို့၏ စွန့်စားဆောင်ရွက်သွားပုံများကို အားကျကာ မိမိတို့ အိုးအိမ် အသက်စည်းစိမ်တို့ကို စွန့်လွှတ်၍ အရေးတော်ပုံအတွင်း မိမိတို့ ဆိုင်ရာတာဝန်ကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်ကြကုန်သော အိုင်ရစ်အမျိုး သားအမျိုးသမီးများ ထောင်သောင်းမက များပြားသည်ကိုလည်း တွေ့ရ ပေသည်။ အမေရိကန်တိုက်တွင်ရှိနေသော အိုင်ရစ်အမျိုးသားများက လည်း လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲကြီး အောင်မြင်စေခြင်းငှာ ငွေကြေးများကို ရက်ရောစွာ ပေးလှူစွန့်ကြဲကြလေသည်။ သို့သော် မိုက်ကယ်ကောလင်း က “ကျွန်ုပ်သည် အဆွေတို့ ရက်ရောစွာပေးပို့ကြသော အလှူငွေကို များစွာအလိုမရှိ၊ အဆွေတို့ထံမှ တိုက်ခိုက်မည့်သူ တစ်ထောင်လောက်ပို့ လျှင် များစွာ ကျေနပ်ပေလိမ့်မည်” ဟုပြောသောအခါ အနည်းငယ်သော မျိုးချစ်တစ်စုတို့သာ မိုက်ကယ်ကောလင်း၏အလိုသို့ လိုက်ပါနိုင်ကြရှာ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ပြည်နှင်ဒဏ်သင့်ခဲ့သော အိုင်ရစ်အမျိုးသားများမှာ အမေရိကန် တိုက်၌ မိမိတို့ အမျိုးသားအလံများကိုလွှင့်ထူကာ တိုင်းချစ်စိတ် ထက် သန်စေသော အမျိုးသားသီချင်းတို့ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် သီဆိုအော် ဟစ်နိုင်ကြပေသည်။ ကျွန်ုပ်အထက်က ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း စိန့်ပက် ထရစ်နေ့ အထိမ်းအမှတ်ပွဲတွင် နွှဲဆင်ခဲ့ရာ၌ ကျွန်ုပ်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အိုင်ရစ်အမျိုးသားကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် နိုင်ငံခြားသားတို့၏အလယ်တွင် ထည်ထည်ခံ့ခံ့ကြီး ပါဝင်နွှဲဆင်ခဲ့ရသည်ကို ကျေနပ်ခြင်းဖြစ်မိ၏။ အမေ ရိကန်တိုက်၌ ကျွန်ုပ်တို့မှာ လှလှဝတ်၍ ဝဝစားကာ အေးချမ်းစွာ နေထိုင် အသက်မွေးခဲ့ရပေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့မှာ လွတ်လပ်သော နိုင်ငံ၏အရသာ ကို ကောင်းစွာ ခံစားခဲ့ရပေ၏။ ကျွန်ုပ်တို့အမျိုးသား၏ အောင်လံတံခွန် ကိုလွှင့်ထူကာ အိုင်ရစ်လူမျိုးအသင်းအဖွဲ့တို့အား ငွေကြေးတတ်အားသမျှ ထည့်ဝင်လှူဒါန်းနိုင်ခြင်းကိုပင် မိမိတို့တိုင်းပြည်အတွက် အကျိုးဆောင်ခြင်းဟူ၍ယူဆကာ အထူးကျေနပ် ဝမ်းမြောက်ခဲ့ပေ၏။ အိုင်ယာလန် ပြည်၌မူ ထိုသို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့မှာ ရှိသမျှအချိန်ကို ဝမ်းရေးအတွက် လုံးပန်းလုပ်ကိုင်နေကြရကုန်၏။ အိုင်ယာလန်ပြည်ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ့်မင်းကိုယ့်ချင်းနှင့် လွတ်လပ်စွာ နေခဲ့ရခြင်းတို့ကိုလည်းကောင်း၊ သတိရစေရန် ကျင်းပအပ်သော လှည့်လည်ပွဲများကိုလည်း ဝင်ရောက်နွှဲ ပျော်ခြင်းမပြုနိုင်ကြပေ။ အနည်းငယ်သော လူတစ်စုသာလျှင် အိုင်ယာ လန်ပြည်၏လွတ်လပ်ရေး လုပ်ငန်းဟောင်းကို တွေးတောနိုင်ရန် အချိန်ရ ကြ၏။ ထိုလူတစ်စုပင်လျှင် လွတ်လပ်ရေးအတွက် အနစ်နာခံကာ ခုခံ တိုက်ခိုက်ရမည်ကို လေးလေးနက်နက် ဆင်ခြင်စဉ်းစားမိကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အိုင်ရစ်အမျိုးသားတို့သည် တိုင်းရေးပြည်ရေးတွင် အမှုမဲ့နေ ထိုင်ကြခြင်းမှာလည်း အခြားအကြောင်းတစ်ခုရှိသေး၏။ ထိုအခါက အိုင်ရစ်ပါလီမန်ထရီပါတီခေါ် အင်္ဂလိပ်တို့ဖွဲ့စည်းထားသော ပါလီမန် လွှတ်တော်သို့ဝင်ရောက်၍ အားပေးနေကြသော အဖွဲ့တစ်ခုက တိုင်းပြည် တွင် အာဏာလွှမ်းမိုးကာ အုပ်ချုပ်နေ၏။ ထိုအဖွဲ့၏ဝါဒမှာ အစစအရာ ရာ၌ အင်္ဂလိပ်တို့၏မျက်နှာကို ထောက်ရှု၍ အလုပ်လုပ်နေကြခြင်းဖြင့် အိုင်ရစ်လူမျိုးတို့၏ ဇာတိမာန်ကို ချိုးနှိမ်ဖျက်ဆီးရာရောက်နေ၏။ အိုင် ရစ်လူမျိုးတို့မှာ မိမိတို့နိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးအတွက် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ သူတို့၏ ကိုယ်စားလှယ် လူကြီးများသည်လည်း အင်္ဂလိပ်အစိုးရထံအောက်ကျိုကာ မိမိတို့ကိုယ်ကျိုးအတွက်သာ တောင်းခံဆောင်ရွက်နေ ကြကုန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အိုင်ရစ်အမျိုးသားတို့မှာ ဇာတိမာန် ကင်းပျောက်သလောက်ရှိချေ ပြီ။ ဒဗ္ဗလင်မြို့တော်ကြီးရှိ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပါလီမန်လွှတ်တော်ကြီးကို ဖျက် သိမ်းခြင်းခံရပြီးနောက် တိုင်းပြည်၏ ကိုယ်စားလှယ်အမတ်တို့သည် အင်္ဂလန်ပြည်ရှိ အောက်ပါလီမန်လွှတ်တော်သို့ သွားကြရရှာ၏။ ထို\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45547185668245,"sku":"","price":4750.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_7ab08356-c732-421b-9efe-5ea28fa2b80c.jpg?v=1730231547"},{"product_id":"မဟာအသရေစည်သူဦးချမ်းသာ-မင်းပူဦးသြဘာသ-ဘ၀နှင့်စာပေ","title":"မင်းပူဦးသြဘာသ၏ဘဝနှင့်စာပေ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e“\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းပူး ဦးဩဘာသ နှစ် ၂၀၀ ပြည့် အထိမ်းအမှတ်”\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသီရိရတနာ “နမန္တာ”ရတု\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁။ နမန္တာလျှင်၊ ရိုးမခွင်မှ၊ ရေလျင်စီးထွေ၊ ရပ်ဝန်းခွေသား၊ ရေမြွှာနှစ်မန်း၊ ငဖဲမန်းနှင့်၊ ပန်းတိမ်းမန်းလှ၊ ပေါင်းဆုံကြလျက်၊ ထိုမှထွန်းသစ်၊ ဂုဏ်ရောင်လှစ်သော်၊ မန်းမြစ်ဂင်္ဂါ၊ နမန္တာတည့်၊ ခြောက်ဖြာဘုန်းရှင်၊ ကိုးဂုဏ်ရှင်လျှင်၊ ထက်ခွင် အာကာ၊ ဒေသစာဖြင့်၊ ငါးရာပြာသာဒ်၊ ပျံကြွလတ်သော်၊ ထွတ်မြတ်ဘုန်းခေါင်၊ မေတွေးနောင်၏မှတ်ဆောင် ကိုယ်စား၊ ကိုးကွယ်ထားဖို့၊ နဂါးနမန္တာ၊ တောင်းပန် ပါ၍ တစ်ရာ့ရှစ်ကွက်ပါဒစက်ကို၊ ကျောက်ထက်ပုံနှိပ်၊ ခတ်တံဆိပ်တည့်၊ တောင်ထိပ် သစ္စဗန်၊ ရှိတောင်းပန်၍t ငါးမာရ်ကုန်ခြွေ၊ မြတ်ဇိက၊ စက်ရွှေပါဒ၊ ခြေတော်ချ တည့်၊ နှစ်ပါးစုံရာ၊ မြသီလာကို သုံးခါဦးနှိမ်၊ သုံးကြိမ်ဦးခိုက်၊ သုံးစိုက်ရစ်ခွေ၊ ဦးညွှတ် ပေသား။ နေဝန်းထွက်ရာ၊ ရှေ့ပြုဗ္ဗာသို့ ၊ နမန္တာမောင်၊ ခရီးဆောင်သော်၊ အောင်ဖြူ ရှင်လှ၊ ဆည်အိုင်းမနှင့် နမန္တာအောင်မန်း၊ အံ့မခန်းတွင်၊ တောင်မန်းလက်ယာ၊ မြောင်း မဟာတည့်၊ တစ်ဖြာစကုမြို့၊ ဂုဏ်လျှံပျံ့လျက်၊ သာါနမန္တာ၊ မြစ်ဧရာနှင့်၊ နှစ်ဖြာယှက် ကူး၊ သာလှကြူးသော်၊ ဂုဏ်ထူးဆင်ကာ၊ နမန္တာလျှင်၊ ထက်ရွာနတ်ဆီ၊ မဏ္ဍကီသို့၊ တူညီနှိုင်းမျှ၊ ထူးမြတ်လှ၍၊ နမန္တာအောင်ပန်း၊ လှယဉ်ဆန်းသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမန်းနှင့်ဧရာ၊ ဆုံရင့်ကျူး၊ မြို့မန်းပူး။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆန်းတင့်တေဇာ၊ ပုံကာပွင့်ဖူး၊ ပျို့မန်းဦး။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနန်းမြင့်ဗွေချာ၊ ဘုံသာတင့်ထူး၊ ပျို့မန်းမှူး။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၂။ ပရန္တာတွင်၊ သုနာတင်သည့်၊ တိုင်းတွင်ဥသျှောင်၊ တိုင်းများနောင်သို့၊ ဘုန်းခေါင်ဇိနာ၊ ဒေသစာဖြင့်၊ အာကာခရီး၊ ကြွလာပြီးသော်၊ အံ့ချီး ဂုဏ်ဖြာ၊ကျောင်းမဟာဟု၊ တိသာဝေယန်၊ ဝိသုဖန်၍၊ ဗိမာန်လှကြူး၊ စန္ဒကူးကို၊ နတ်မှူး ဣန္ဒာ၊ ကူဆောက်ကာဖြင့်၊ နံ့သာကျောင်းတော်၊ ထုံနံ့ဆော်တွင်၊ စံတော်မူကာ၊ ရက်သတ္တာတည့်၊ မဟာမုနိ၊ သမ္ဗောဓိလျှင်၊ ဂီရိတောင်ထိပ်၊ သင်္ကန်းလိပ်၍၊ မြရိပ် လျှံစ်၊ စက္ကိန်းတဲတွင်၊ ထူးကဲလှမွန်၊ မြသလွန်ဟု၊ မိုးစွန်မာဃ၊ လှူ ဆက်သသည့်၊ မြသလွန်ပေါ်၊ ကျိန်းစက်ပျော်တည့်၊ သက်တော်ထင်ရှား၊ မြတ်ဘုရား၏ ထူးခြား သာသနာ၊ ပြုကြရာတွင်၊ သုနာပရန်၊ တိုင်းတံခွန်ကား၊ ရှေ့စွန်ဦးဖျား၊ အောင်လံ ကြားတည့်၊ ဘုရားမြတ်စွာ၊ သာသနာဝယ်၊ သုနာပရန္တ၊ တိုင်းရာဇတွင်၊ ထူပ+ထူပါ၊ စေတိယာနှင့်၊ ကန်သာကျောင်းပေါင်း၊ များလှတောင်းတည့်၊ မှတ်ကောင်းချိုသာ၊ နိဒါန်းဖြာသော်၊ ရာဝင်ထူးဘိ၊ သိရီဓမ္မာ၊ နော်ရထာ စည်သူ၊ မိုးညှင်းကူလျက်၊ နောက်မူကုန်းဘောင်၊ မင်း...မင်းခေါင်တို့၊ တည်ထောင်ကိုးကွယ်၊ ဆူဆူကြွယ်တည့်၊ မြန်လယ်ဘုံနန်း၊ သာတင့် ဆန်းတွင်၊ ဘုန်းတန်းရောင်ပြီး၊ ချမ်းသာကြီးနှင့်။ ထီးကြီးစေတိယ၊ ထူးမြတ်လှတည့်၊ နမမော်ကွန်း၊ သာဝင်ထွန်းသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆန်းတင့်တေဇာ၊ ပုံကာပွင့်ဖူး၊ ပျို့မန်းဦး။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနန်းမြင့်ဗွေချာ၊ ဘုံသာတင့်ထူး၊ မြို့မန်းမှူး။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမန်းနှင့်ဧရာ၊ ဆုံကာရင့်ကျူး၊ မြို့မန်းပူး။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၃။ ဇယန္တာရှင်၊ ဝေယံခွင်မှ၊ မြတ်ရှင်သာသနာ၊ စောင့်ရှောက်ရာတွင်၊ သုနာ ပရန်၊ တိုင်းတံခွန်မှ၊ နမန္တာမြစ်၊ ဘုန်းရောင်သစ်သည့်၊ သက္ကရာဇ် တစ်ထောင်၊ သုံးရာဆောင်၍၊ ရွှန်းပြောင်လေးဆယ်၊ ခုနစ်ကြွယ်သော်၊ သောင်းနယ်ထွန်းလင်း၊ ပြိုင်စံ ကင်းသည့်၊ မည်ရင်းဆောင်လာ၊ နမန္တာကို၊ သာသနာဘာသာ၊ မြန်+မြန်မာ၏။ အကျိုးငှာဖြည့်တင်း၊ ထမ်းဆောင်ခြင်းကြောင့်၊ နတ်မင်းဣန္ဒာ၊ ကူညီညာတည့်၊ နှစ်ရာပြည့်မြောက်၊ ရတုရောက်သော်၊ ထွန်းတောက်တနေ၊ စကားပြေတွင်၊ စာပေ နယ်တွင်း၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း၍၊ ထွန်းလင်းလျှံပ၊ သြဘာသတည့်၊ ပေါက်ပြစံခေါင်၊ လေသာဆောင်မှ၊ ရှစ်စောင်ဇာတ်ဖော်၊ “စာမဟော်” လျှင်၊ ဆေးဖျော်ခြယ်စီ၊ စာပန်းချီသို့၊ တစ်လီရုပ်တု၊ စာပန်းပုသို့၊ စာနုပန်းလိမ်၊ စာပန်းထိမ်သို့၊ ကြိမ်ခါသံရွှင်၊ စာသဘင်သို့ ၊ ပန်းတွင် ၁၀ မျိုး၊ စာ ၁၀ မျိုးသို့ ၊ ၁၀ မျိုး ဂုဏ်ဖြာ၊ အလင်္ကာနှင့်၊ ကိုးဖြာရသ၊ ပြည့်ကြွယ် ဝလျက်၊ အနုဂုဏ်ရည် ခြောက်၊ ပညာမြောက်၍၊ မိုးအောက် စံပြ၊ သြဘာသတည့်၊ ကြုံရခုခါ၊ နှစ်နှစ် ရာတွင်၊ ပညာတောက်ပ၊ “သြဘာသာ၏ ဘဝစာပေ” စာမြုတေကို၊ ထုတ်ဝေထိမ်းမှတ်၊ ပူဇော်လတ်၍၊ ထုပ္ပတ်ဂုဏ်ဖြာ၊ ရွှန်းဝေဆာတည့်၊ ပြုဗ္ဗာရှေ့စွန်း၊ ဧရာသွန်းလျက်၊ နောက် မန်းရွှေစက်၊ ရာ့ရှစ်ကွက် နှင့်၊ မြောက်ဘက်စလင်း၊ မုန်းမန်းဆင်း၍၊ လျှံဝင်းကျောင်းတော်၊ ထုံနံ့ဆော်လျက်၊ တောင်သော်ဆားပွတ်၊ ဘူမိနက်၏၊ ဗွေချက်အောင်မန်း၊ ဘုန်းဆင့်တန်းသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနန်းမြင့်ဗွေချာ၊ ဘုံသာတင့်ထူး၊ မြို့မန်းမှူး။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e မန်းနှင့်ဧရာ၊ ဆုံကာရင့်ကျူး၊ မြို့မန်းပူး။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဆန်းတင့်တေဇာ၊ ပုံကာပွင့်ဖူး၊ ပျို့မန်းဦး။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eက) စကားလက်မွန် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းပူး ဦးသြဘာသ၏ ဘဝနှင့်စာပေကို ဦးသြဘာသ၏ နှစ် ၂၀၀ ပြည့် အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် စက်တင်ပုံနှိပ်ရန် ရန်ကုန်မြို့ရှိ မင်းပူးအသင်းက အစည်း အဝေးတွင် တညီတညွတ်တည်း ဆုံးဖြတ်၍ စာပြုသူအား ‘ရေးသားပြုစုပေးရန် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့ပါသည်။ ဝမ်းသာအားရ ဂုဏ်ယူကာ ထိုတာဝန်ကို လက်ခံ၍ ရေးသားပြုစုရန် ပဋိညာဉ်ပေးခဲ့ပါသည်။ တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း၊ တာဝန်ကို လက်ခံ ယူရခြင်းအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် ရှေးဦးစွာ တင်ပြလိုပါသည်။ စာပြုသူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၈၀ ခန့်က ယခင် မင်းပူးဦးသြဘာသ၏ မွေးဖွားရာဖြစ်သော မင်းပူးရွာနေရာမှာပင် မွေးဖွား၍ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသည့် အလျောက် မင်းပူးဦးသြဘာသ၏ အနီးကပ်ပတ်ဝန်းကျင်များဖြစ်သော လေညှာကုန်း၊ လေသာကျောင်း၊ လေသာကန်နှင့် ပတ်သက်၍ နှစ်ပေါင်းများစွာ တွေ့ထိပြီး အသေးစိတ် သိရှိမှတ်သားထား၍ ကိုယ်တွေ့ဗဟုသုတရှိသူ ဖြစ်သောကြောင့် တစ်ကြောင်း၊ မင်းပူး ဦးသြဘာသ၏ စကားပြေဖြင့် ရေးသားပြုစုသော ဇာတ်တော်ကြီးများသည် စကားပြေအရေးအသားတွင် အကောင်းဆုံးဟု ရှေးခေတ်အစိုးရအနေဖြင့် ရွေးချယ်ကာ အသိ အမှတ်ပြုသောအားဖြင့် ကျောင်းသုံးအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သော မဟာဇနက၊ ဝေဿန္တရာ၊ မဟောသဓာ၊ တေမိယ ဇာတ်တော်ကြီးလေးဆူ ကို မြန်မာဘာသာ သင်ပြခဲ့သူ ဆရာဦးထွန်းမြိုင်နှင့် ဆရာဦးဇင်တို့၏ သင်ပြမှု ကျေးဇူးကြောင့် အခေါက်ခေါက် အခါခါ ကျေကျေလည်လည် အပြန်ပြန် အာဂုံနီးပါး လေ့လာဆည်းပူးခဲ့ဖူးသူဖြစ်၍ တစ်ကြောင်း၊ ဘီအေ(ဂုဏ်ထူး)တွင် ရာဇဝင်ဘာသာ ရှစ်မျိုးကို ဖြေဆိုအောင်မြင်ခဲ့ သူဖြစ်၍ သုတေသနလုပ်ငန်းနှင့် သင့်လျော်သူဖြစ်၍ တစ်ကြောင်း၊ မင်းပူးဦးသြဘာသ သည် စာပေသမိုင်းတွင် လွန်စွာထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်ထူးဖြစ်၍ စာပြုသူမှာ စာပေ နှင့် ရင်းနှီးသူဖြစ်သောကြောင့် ဦးသြဘာသ၏ စကားနှင့် ရတုများကို ဝေဖန်သုံးသပ် နိုင်စွမ်းရှိသူဟု ယူဆကြ၍တစ်ကြောင်း ထိုအကြောင်းလေးကြောင်းကြောင့် မင်းပူး အသင်းက တညီတညွတ်တည်း စာပြုသူအား ဤတာဝန်ကိုပေး၍ စာပြုသူကလည်း ဤဂုဏ်ကြီးလှသော တာဝန်ကို ဝမ်းသာစွာ လက်ခံရယူခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထက်၌ ဖော်ပြခဲ့သော ပထမအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် ထပ်လောင်း တင်ပြလိုပါသည်။ စာပြုသူသည် ရှေးအခေါ် လေသာကုန်း၊ အင်္ဂလိပ် လက်ထက်တွင် ဓာတ်တော်များတွေ့ရ၍ ဓာတ်တော်ကုန်းဟု အမည်တွင်သော ကုန်းတော်ပေါ်တွင်ရှိသော မြေစိုက်စေတီကြီးငယ် လိုဏ်ဂူပါသော ဘုရားများ၊ တဝဂူများ၊ စုစုပေါင်း တစ်ရာကျော်ကိုလည်းကောင်း၊ ကျောက်ဆင်းတုများ၊ မံဘုရား များ၊ သစ်သားရုပ်တုတော်များ၊ ကြေးဆင်းတုများ၊ အုတ်အင်္ဂတေဖြင့် ပြုလုပ်သော ရုပ်တုတော်များကို လည်းကောင်း၊ ခြေလက်မောင်းတော်များ ကျိုးပြတ်နေသော ရုပ်တု တော်များ၊ ကျောက်ထီး၊ သံထီးကောင်းများ၊ ထီးကျိုး ထီးပျက်များမှစ၍ ခေါင်းလောင်း များ၊ သင်ပုတ်ပလ္လင်များ၊ လိုဏ်ဂူများ၏ နံရံနှင့် မျက်နှာကြက်များတွင် ရေးဆွဲထားသော မြင်းမိုရ်တောင် နေလနက္ခတ်တာရာ အာလိန်ငါးဆင့် သတ္တရဘန်တောင်စဉ် ခုနစ်ထပ်၊ မြစ်ခုနစ်ထွေ၊ နတ်ပြည်ခြောက်ထပ် စသော နံရံပန်းချီများကိုလည်းကောင်း၊ ဦးသြဘာသ၏ ပိဋကတ်တိုက် လိုဏ်ဂူအုတ်ကျောင်းနှင့် သိမ်တော်တွင် ဆေးရေးပန်းချီ များသာမက တံခါးဘောင်နှင့် တံခါးရွက်များတွင် ဟင်္သပြဒါးဆေးခံ ရွှေပြောက် ရွှေရေးများကိုလည်းကောင်း၊ ဘုရားစေတီ ပစ္စယံများ၏ ထောင့်များတွင် ရွှေပန်းခိုင် စိုက်ထားသော ရွှေအိုးများ၊ မနုဿီဟနှင့် ခြင်္သေ့များမှစ၍ အုတ်တစ်ချပ်မလုပ်မုခ်တစ်ခုမကျန် လေ့လာမှတ်သားမိပါသည်။ လေသာကန်နှင့် အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ သပြေ၊ သရက်၊ အုန်း၊ ထန်း၊ ထိန်၊ ခရေ၊ မန်ကျည်း၊ ကံ့ကော်၊ တမာ၊ ရင်ခတ်မှစ၍ သစ်ပင်ကြီးများရှိသည့် နေရာများကိုပင် မှတ်မိပါသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် မိဘ၊ ဦးလေး၊ ဦးကြီးများသည် ဓာတ်တော်ကုန်း ဘုရားဂေါပက လူကြီးများဖြစ်၍ စာပြုသူက ကူညီရန် အမြဲရောက်၍လည်းကောင်း၊ ကျောင်းသွား ကျောင်းပြန်မှာလည်း လေသာကုန်း၊ လေသာကန်ပေါင်ကို ကျော်ဖြတ်၍ သွားရသောကြောင့် တစ်ကြောင်း အမြဲထိတွေ့နေရသော ကိုယ်တွေ့ဗဟုသုတရခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eခ) နှစ်နှစ်ရာပြည့် တွက်ချက်သတ်မှတ်ပုံ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းပူးဦးသြဘာသ၏ ဘဝနှင့်စာပေကို စ၍မရေးမီ စကားလက်မွန်တွင် ရှေးဦးစွာ ကြိုတင်ရှင်းလင်းထားသင့်သော အချက်နှစ်ချက်ကို ယခု ရေးသားပါမည်။ ပထမအချက်မှာ ဦးသြဘာသသည် မည်သည့် ခုနှစ်သက္ကရာဇ်တွင် ဖွားမြင်၍ နှစ် ၂၀၀ ပြည့် အထိမ်းအမှတ်ကို မည်သည့်ခုနှစ်ကစ၍ သတ်မှတ်ပါမည်နည်းဆိုသော အချက် ဖြစ်ပါသည်။ ၁၃၁၇ ခုနှစ်ထုတ် စတုတ္ထအကြိမ် ပုံနှိပ်သော မြန်မာစာပေ သမိုင်းမှ ကောက်နုတ်တင်ပြရသော် “ထိုပုဂ္ဂိုလ် (ဦးဩဘာသ)၏ မွေးဖွားသက္ကရာဇ် ကို သေချာစွာမသိရပေ။ နာရဒဇာတ်တော်ကြီး နိဂုံးတွင် “ငယ်သွေးပျိုနု၊ ကောင်း ရာမှုဖြင့်၊ ဆယ်စုသက်ဝယ်၊ ဝဏ္ဏရွယ်၌၊ ရှုဖွယ်ရူပ၊ သမဏလျှင်၊ သုတဇရာ၊ ပညာ ပွားမှု၊ ဤဝတ္ထုကို၊ ပြုစုစီရင်” စသဖြင့် ပြဆိုသည်ကိုထောက်သော် နာရဒ ဇာတ်တော် ကြီး ပြီးစီးသော သက္ကရာဇ် ၁၁၄၄ ခုနှစ်တွင် ဦးသြဘာသသည် အရွယ် ၁ဝ ပါးရှိ သည့် အနက် ဝဏ္ဏဒသက အရွယ်ဖြစ်သော အသက် ၂၀ မှ ၃ဝ အတောအတွင်းတွင် ဖြစ်သည်ဟု အနီးဆုံး ခန့်မှန်းရသောကြောင့် သက္ကရာဇ် ၁၁၁၄-၁၁၂၄ အတော အတွင်း မွေးဖွားလိမ့်မည်ဟုထင်ရ၏” ဟု ဖော်ပြပါရှိပါသည်။ အလားတူစွာ ပထမ ဦးဆုံးပြုစုသော စန္ဒကုမာရဇာတ်တော်တွင် “ပထမအရွယ်၊ နုနယ်ပျိုသက်၊ ရှင်လက်ထက် က”ဟု လည်းကောင်း၊ မဟောသဓာဇာတ်တော်ကြီးတွင် “ပထမအစု နုပျိုသောအရွယ်လည်း ဖြစ်ထသော” ဟု ဆိုသဖြင့် မြန်မာစာပေသမိုင်းတွင် ဖော်ပြ သော အသက် ၂၀ မှ ၃၀ အတွင်းဟုဆိုသည့် ယူဆချက်ကို ထောက်ခံပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုခန့်မှန်းယူဆချက်အရဆိုသော် မွေးဖွားသက္ကရာဇ်ကို ၁၁၁၄ မှ စသော်၁၃၁၄ တွင် နှစ် ၂ဝဝ ပြည့်ပေမည်။ သက္ကရာဇ် ၁၁၂၄ မှစလျှင်လည်း ၁၃၂၄ တွင် နှစ် ၂၀၀ ပြည့်ပေမည်။ ယခု သက္ကရာဇ်မှာ ၁၃၄၇-၄၈ ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် နှစ် ၂၀၀ ပြည့်ကို ခန့်မှန်းသော မွေးဖွားသက္ကရာဇ်ကစ၍ ရေတွက်က မဆီလျော်နိုင်တော့ပေ။ သို့ဖြစ်၍ မင်းပူးဦးသြဘာသ နောက်ဆုံးရေးသား စီရင်ပြုစုသော တေမိယ ဇာတ်တော်ကြီးပြီးသော ၁၁၄၈ ခုနှစ်ကစ၍ နှစ် ၂၀၀ ကို ထည့်၍ တွက်ချက်လျှင် ၁၃၄၈ ခုနှစ်သည် အသင့်လျော်ဆုံး၊ ယုတ္တိအရှိဆုံး၊ အတိကျဆုံးဖြစ်သည်ကို အားလုံး က လက်ခံ၍ ၁၃၄၇-၄၈ ကို နှစ် ၂ဝဝ ပြည့်ဟု သတ်မှတ်ကြပါသည်။ ဇာတ်တော် ကြီး ရှစ်ဆူပြီးသော ခုနှစ်သက္ကရာဇ်ကို လွယ်ကူစွာသိရှိနိုင်ရန် အောက်တွင် ဇယားဖြင့် ဖော်ပြထားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှတ်ချက် ဘူရိဒတ် (ဘူ) ဇာတ်တော်ကို မင်းပူး လေသာကျောင်းတိုက် အရှင်နန္ဒမေဓာဆရာတော် ရေးသား၍ ၁၁၄၈ နတ်တော်လ ပြီးသည်။ သုဝဏ္ဏသာမ (ဃ)ကို လေသာကျောင်းတိုက်၏ တိုက်ခွဲ ပုဂံစစ်ရွာ ရန်ကုန်ဆရာတော်တပည့် အရှင် ပညာတိက္ခရေး၍ ၁၁၈၈ ခု နယုန်လ ပြီးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂ) အသည်ကြီးဆိုတာ ဘာလဲ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ယခု ဒုတိယအချက်ဖြစ်သော “အသည်ကြီး” ဝေါဟာရနှင့် ပတ်သက်၍ ရှင်းလင်းတင်ပြပါမည်။ မင်းပူး ဦးသြဘာသက ၎င်းသည် အသည်ကြီးမျိုးရိုး ဖြစ်၍ အသည်ကြီး (တစ်နေရာတွင် အသည်ခေါင်း)၏သားဖြစ်ကြောင်း အမြဲဖော်ပြလေ့ ရှိပါသည်။ “အသည်ကြီး”သည် လူမျိုးလား၊ လူတန်းစားလား၊ ဘာလဲဟု မေးရန် ရှိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e“\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသည်”ကို ဤသို့ ဖွင့်ထားပေသည် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဇာတိသားဖြစ်သော မင်းမှုထမ်း မဟုတ်သူကို အသည်ခေါ်သည်။ တခြား အရပ်မှလာ၍နေသောသူကို ကားခေါ်သည်” (မြန်မာစာ ညွန့်ပေါင်းကျမ်း ဒုတိယတွဲ စာမျက်နှာ ၈၈)၊ ဦးမောင်မောင်တင် ကေအက်(စ်)အင်(မ်)အေတီ အင်(မ်)] ပြုစုသော ရွှေနန်းသုံး ဝေါဟာရအဘိဓာန် စာမျက်နှာ ၂၆၃ တွင်ပါရှိသော အဂ္ဂမဟာ သေနာပတိဝန်ရှင်တော် ကင်းဝန် သေနတ်ဝန် လယ်ကိုင်းမြို့စားမင်း၊ သတိုးသုဓမ္မ သက်တော် ရှည်ဖွဲ့ ဆိုသော ဧကပိုဒ်ရတုမှ ကောက်နုတ်တင်ပြပါမည်။ “စုလွတ် နယ်တွင်း မှီတင်း ထာဝရ၊ နေလကမူ၊ အသည်ဟူ၏၊ မတူနယ်လာ၊ စုလွှတ်မှာကို၊ ကားဆို၏။ ထိုကားက၊ အသည်မနှင့်၊ ကျလျှင် အလာ၊ မှတ်ပြီးခါမှ၊ တမာစေးလျှော်” စသဖြင့် ပါရှိ၏ ။ သက္ကရာဇ် ၉၆၁ ခုနှစ် နန်းတက်သော ရတနာပူရ ဒုတိယ မြို့တည် နန်းတည် ညောင်ရမ်းမင်းတရားက ပြဋ္ဌာန်းထားသော ၁၂ မှု မင်းတိုင်းနှင့်လျော်စွာ တာဝန်ယူရသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် “အသည်”မှာ မူလဇာစ်မြစ်က အရာထမ်း မင်းမှုထမ်းမဟုတ်၊ စစ်အတွင်းမှာ အခွန်ထမ်းတစ်မျိုးသာ ဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူရန်၊ စစ်မက်ကိစ္စပေါ်ပေါက်၍ စစ်ချီထွက်ရသောအခါ ချောပို့ဝန်ထမ်း လုပ်ကိုင်ရန် တာဝန်ကို အသည်အလာကပွားတို့က ကြေးတိုင်စိုက်ထားသော ၁၂မှုမင်းတိုင်းအရ ပစ္စည်း သို့မဟုတ် ငွေကို ၄-၂-၁ အချိုးကျ ပေးဆောင်ကြရသည်။ ကုန်းဘောင်ခေတ် အထူးသဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင်မူ အသည်လူတန်းစားကို ဝန်ကြီး အဖြစ် ခန့်ထားခြင်းခံရသည်။ ဤမှာ “အသည်”နှင့် သက်ဆိုင်သော ရှင်းလင်းဖွင့် ဆိုချက် ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သတိပြုမိသော အချက်တစ်ခုကို ဖော်ပြပါအံ့။ ဇာတ်တော်ကြီး ၁၀ ဘွဲ့ ကို တေ၊ ဇ၊ သု၊ နေ၊ မ၊ ဘူ၊ စန်၊ နာ၊ ဝိ၊ ဝေဟု အများသိထားကြသော အစဉ်ရှိပါ သည်။ မင်းပူးဦးသြဘာသ ဆရာတော်က ထိုအစဉ်အတိုင်းမလိုက်ဘဲ “စန်၊ နာ၊ ဝိ၊ ဝေ၊ မ၊ ဇ၊ နေ၊ တေ”ဟု အစဆုံးဖြစ်သော တေမိယဇာတ်တော်ကို နောက်ဆုံးထား၍ စီရင်ရေးသား ပြုစုပေသည်။ နေမိနှင့် တေမိဇာတ်တော်ကြီးများသည် နက်နဲခံ့ညား တည်ကြည်သော သမာဓိဂုဏ်နှင့် ပြည့်ဝ၍ အခက်ဆုံး၊ အနက်ဆုံးဖြစ်သောကြောင့် ပညာပြလို၍ နောက်ဆုံးမှာထား၍ ရေးသားဟန်တူပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စကားလက်မွန်ကို အဆုံးမသတ်မီ ဖော်ပြလိုသည်မှာ စာပြုသူသည် မင်းပူး ဦးသြဘာသာကို ပူဇော်သောအားဖြင့် နှစ် ၂ဝဝ ပြည့် အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ရေးသားသော ၎င်း၏ ဘဝနှင့်စာပေကို ဦးကုလား၏ မဟာရာဇဝင်ကြီး၊ ဦးမောင်မောင်တင် ကေအက်(စ်)အင်(မ်)၊ အေတီအင်(မ်)] ပြုစုသော ကုန်းဘောင်ဆက် မဟာရာဇဝင် တော်ကြီးနှင့် ၎င်းပြုစုသော ရွှေနန်းသုံး ဝေါဟာရအဘိဓာန်၊ မြန်မာမဟာ မင်္ဂလာမင်း ခန်းတော်၊ မြန်မာစာညွန့်ပေါင်းကျမ်းများ၊ ပုဂံဝန်ထောက်မင်း၊ ဦးတင် ကေအက်(စ်) အင်(မ်)၊ အေတီအင်(မ်) ၏ ကဗျာဗန္ဓသာရကျမ်း၊ မြောင်းမြ ပဇောတာရုံ ဆရာတော် ဦးကုမာရ၏ အလင်္ကာပန်းကုံး၊ မြန်မာစာပေသမိုင်း၊ ဟံသာဝတီတိုက်မှ ပုံနှိပ်ထားသော ဇာတ်တော်ကြီးများနှင့် ဂုဏ်တော်ဖွင့်ပေါင်းချုပ်၊ မဲထီးဆရာတော်ဘုရား၏ ဝံသဒီပနီတို့၏ အထောက်အကူကို ရယူလျက် ကိုယ်စွမ်းရှိသမျှ ဉာဏ်စွမ်းရှိသမျှ ဖြင့် မာတိကာအစဉ်အတိုင်း အပြီးတိုင် ရေးသားပါမည်ဟု ပဋိညာဉ်ပေးကာ စကား လက်မွန်ကို အဆုံးသတ်ပါသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e“\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျေးဇူးတင်မှတ်တမ်း” \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မင်းပူး ဦးဩဘာသာ၏ ဘဝနှင့်စာပေကို ပြုစုရာ၌ အဘက်ဘက်မှ ကူညီမှုပေးခဲ့သော မင်းပူးအသင်း၊ စာမူတည်းဖြတ်သူ ဗုဒ္ဓဓမ္မလောက အယ်ဒီတာ ဆရာ မင်းပူး ဦးမျိုးသက်အောင် (မြသုတ)တို့အား အထူး ကျေးဇူးဥပကာရ တင်ရှိပါကြောင်း မှတ်တမ်းတင်အပ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eမဟာသရေစည်သူ ဦးချမ်းသာ \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိုင်စီအက်(စ်) အငြိမ်းစား (လက်ဝဲမင်းညို)\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/em\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eဇာတိ မင်းပူးမြို့) \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၈၅ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၉ ရက်နေ့။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557475147925,"sku":"","price":3800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_704309fd-c869-45f9-a3be-ecf4d876ff50.jpg?v=1730231838"},{"product_id":"မအိ-ဆယ်ကျော်သက်တိုအကြောင်း","title":"ဆယ်ကျော်သက်တို့အကြောင်း","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြီးကြီးကျယ်ကျယ်တွေကို မတွေးပါနဲ့\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒါကတော့ ခုနက ဒီကိစ္စနဲ့ဆက်စပ်ပြီး ပြော လိုက်ချင်တာလေးတစ်ခုပါ။ နိုင်ငံရေးဘက်ကို ခြေဦး မလှည့်ပါနဲ့ဆိုတာဟာ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်မှာ နိုင်ငံရေးဆိုတဲ့ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ကိစ္စတွေကို တွေးနေမှာစိုးလို့ပါ။ နိုင်ငံရေးဆိုတဲ့ ကိစ္စတွေထဲမှာ လူမှု ရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေး၊ စီးပွားရေး အစရှိသဖြင့် ရေး ၊ ရေး ... ဆိုတာတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ အဲဒီ “ရေး”တွေအားလုံးဟာ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ကိစ္စ တွေပါ။ ဘာ “ရေး”ကိုမှ တွေးမနေဖို့ဆိုလိုချင်တာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဥပမာ အနီးစပ်ဆုံး ပြောရရင် ကျောင်းသားဆို တာဟာ “ပညာရေး”ဆိုတာနဲ့ အနီးစပ်ဆုံးပါ။ “ပညာ ရေး”လို့ ဆိုလိုက်တာနဲ့ ပညာရေးမူဝါဒတွေ၊ ပညာရေး စီမံကိန်းတွေ၊ ပညာရေး စိတ်ပညာတွေ၊ သင်ကြားမှုနည်းစနစ်တွေ၊ ပြဋ္ဌာန်းစာတွေ၊ စာမေးပွဲစနစ်တွေ၊ စာသင်ကျောင်းတွေ၊ ဖွဲ့စည်းပုံတွေ၊ ဆရာတွေ၊ သင်ထောက်ကူပစ္စည်းတွေ၊ ဘာတွေ ညာတွေ အများကြီး ပါသွားပါပြီ။ ဒါတွေကို ဆယ်ကျော်သက်တွေအနေနဲ့လျှောက်ပြီးတွေးနေမယ်ဆိုရင် မဆုံးတော့ပါဘူး။ ကိုယ်လည်း ဉာဏ်မမိပါဘူး။ မနှစ်သက်တာတွေကို တွေ့ရင်လည်း ကိုယ်က မပြင်ဆင်နိုင်ပါဘူး။ ဘာမှ လည်း မတတ်နိုင်ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဆယ်ကျော်သက်တွေအနေနဲ့လုပ်စရာက တစ်ခု တည်းရှိပါတယ်။ ပြဋ္ဌာန်းထားတဲ့ ပြဋ္ဌာန်းစာတွေကို ကြေကြေညက်ညက် နားလည်ပြီး သတ်မှတ်ထားတဲ့ စာမေးပွဲမှာ အမှတ်ကောင်းကောင်းရအောင် ဖြေဆို ဖို့ပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လူသားမှန်ရင် ကာလ၊ ဒေသ၊ ပယောဂရဲ့ အောက်မှာပဲ ရှင်သန်ရတာက နိယာမတစ်ခုပါ။ ကိုယ့် ခွင်ထဲမှာ ကိုယ်လုပ်နိုင်သမျှကို အကောင်းဆုံးလုပ်ဖို့ပဲ ရှိပါတယ်။ ပညာရေးဝန်ကြီး တွေးတောစဉ်းစားရမယ့် ကိစ္စတွေကို ကျောင်းသားက တွေးတောစဉ်းစားနေတာ ဟာ သဘာဝမကျပါဘူး။ ပုံမတော်ရင် ကိုယ်ပဲ ဆုံးရှုံး နစ်နာဖို့ ရှိပါတယ်။ ဒါဟာ အရွယ်နဲ့မမျှတဲ့ စဉ်းစား တွေးခေါ်မှုတွေပါ။ မစဉ်းစားရဘူး၊ မတွေးရဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး၊ စဉ်းစားပါ၊ တွေးပါ။ ဒါပေမယ့် စဉ်းစားပြီး တွေးပြီးရင် လျစ်လျူရှုလိုက်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မကျေနပ်ရင် တစ်ချိန်မှာ ကိုယ်တိုင်ဝန်ကြီးချုပ် တွေ သမ္မတတွေဖြစ်အောင်လုပ်ပြီး အကောင်းဆုံး ပညာရေးကို ဖော်ဆောင်ပေါ့။ အခုလောလောဆယ်တော့ အဲဒါတွေကို လျစ်လျူရှုရမှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ လျစ် လျူမရှုနိုင်ဘူးဆိုရင် စာကြိုးစားချင်စိတ်တွေ လျော့ပါး လာမှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဆိုရင် ကိုယ့်ရဲ့ နစ်နာမှုတွေ က တန်းစီပြီးဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ မဆိုင်တာတွေကို အပြစ်တွေဖို့ရင်းနဲ့ပဲ အချိန်တွေကုန်နေတော့မှာပါ။ ကြာလာရင် စာလုပ်ဖို့ပျင်းသွားပြီး စာမေးပွဲတွေအောင် ဖို့ မလွယ်တော့ပါဘူး။ ပြန်တွက်ကြည့်ရင် ကိုယ့်ရဲ့ အတွေးတွေမှားလို့ ကိုယ်ပဲနစ်နာရတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီနေရာမှ ဆယ်ကျော်သက်တွေနဲ့ အနီးကပ်ဆုံး နေတဲ့ လူကြီးမိဘတွေရဲ့ အပြစ်တွေလည်း ပါနိုင်ပါ တယ်။ အထူးသဖြင့် နိုင်ငံရေးကို သိပ်စိတ်ဝင်စားတဲ့ လူကြီးမိဘတွေပါ။ သူတို့အချင်းချင်း ဆုံတွေ့ကြရင် အစိုးရအကြောင်း၊ စနစ်အကြောင်း၊ ခေတ်အကြောင်း တွေကို ဆွေးနွေးကြပါတယ်။ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ၊ ကောင်း သည်ဖြစ်စေ၊ ဘေးမှာကလေးတွေ ရှိနေရင်လည်းပဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောဆိုဆွေးနွေးကြပါတယ်။ ကလေးတွေက နားနဲ့မဆံ့တဲ့ဟာတွေကို ကြားရပါ တယ်။ လူဆိုတာဟာ စိတ်နဲ့ ကိုယ်နဲ့တွဲနေတာမျိုးဖြစ်လေတော့ ကလေးတွေကလည်း သူတို့ကြားရ သိရတဲ့ နားနဲ့ မဆံ့တဲ့ ကိစ္စတွေကို လျှောက်ပြီး တွေးတော စဉ်းစားမိကြတော့တာပါပဲ။ ဉာဏ်တစ်ထွာ တစ်မိုက်နဲ့ အကြီးကြီးတွေကို လျှောက်ပြီး စဉ်းစား တွေးတောနေမိတာဟာ ဘယ်လောက် အန္တရာယ် ကြီးကြောင်း ကလေးတွေက ဘယ်သိပါ့မလဲ။ လူကြီးတွေ က ဆင်ခြင်ရမှာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဆယ်ကျော်သက်ကလေးတွေဆိုတာ အရာရာ ကို စဉ်းစားတတ်၊ တွေးခေါ်တက်လာကြပါပြီ။ သူတို့ ရဲ့ အနီးကပ်ဆုံးမှာရှိနေတဲ့ လူကြီးမိဘတွေရဲ့ တွေးလုံး ခေါ်လုံးတွေကိုပဲ အမှန်တရားတွေလို့ ထင်မှတ်နေကြ သူတွေပါ။ အဲဒီအတွက်ကလေးတွေရဲ့ အသိဉာဏ်နဲ့ လက်လှမ်းမမီတဲ့ ကိစ္စတွေကို ကလေးတွေရှေ့မှာ မပြောမိဖို့ ဆင်ခြင်ရပါမယ်။ ဆယ်ကျော်သက်တွေ အနေနဲ့လည်း ဒါတွေကို ကြားလာခဲ့ရင် ကြားတဲ့နေရာ မှာပဲထားပြီး ဆက်မတွေးဖို့၊ ခံစားမနေဖို့လည်း အရေး ကြီးပါတယ်။ လူကြီးတွေပြောနေ၊ ဆွေးနွေးနေတာတွေ ဟာ သူတို့နဲ့ပဲသက်ဆိုင်ပြီး၊ ငါနဲ့မသက်ဆိုင်ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်နိုင်ရပါမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တချို့လူကြီးတွေရှိသေးတယ်။ ကလေးက စာမေးရင် ဖြေလိုက်ရုံပဲ ရှိတယ်။ ဒါကို အတွန့်တက် ပြီး “မင်းတို့ဆရာမက အဲသလိုပဲ သင်သလား၊ သွားပါပြီကွာ၊ အင်း ... ဆရာမတွေကလည်း ညံ့ကုန်ပြီ” ဆိုတဲ့ ညည်းတွားသလိုလို တွေ လုပ်ကြတယ်။ အဲဒီတော့ ကလေးတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ကျောင်းက ဆရာမတွေဟာ ဘာမှ မတတ်ဘူးဆိုတဲ့ အတွေးတွေ က ဝင်သွားပါလေရော။ တစ်ခါတလေမှာ “မင်းတို့ ကျောင်းမှာ အဲသလိုပဲ သင်သလား၊ သွားပါပြီကွာ၊ ပညာရေးစနစ်တော့ ပျက်စီးပါပြီ၊ ရှေ့လျှောက် ပိုဆိုး ဦးမယ်ဟေ့”လို့ ညည်းတတ်ပါသေးတယ်။ အဲဒီတော့ ကလေးက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကို သင်နေရသ ယောင်ယောင် ခံစားသွားရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လူကြီးတွေပြောတတ်တဲ့ အမျိုးမျိုးသော စကား တွေဟာ ကြာလာတဲ့အခါမှာ ပညာသင်ကြားနေတဲ့ ကလေးကို ဆက်လက်ပညာသင်ကြားချင်စိတ်လျော့ ပါးလာစေတယ်ဆိုတာ လူကြီးတွေက သတိမထား မိပါဘူး။ ကလေးက စာကျက်ချင်စိတ်တွေပျောက်ပြီး စာမေးပွဲကျရင်တော့ အပြစ်ဆိုတတ်ကြပြန်ပါလေရော။ ခက်နေတာတစ်ခုက ဒီနေ့ခေတ်မှာ လူကြီးတော်တော် များများက နိုင်ငံရေးကို စိတ်ဝင်စားပြီး ခုနကလို စကားတွေ အပြောများလာကြတာပါပဲ။ ရှေ့လျှောက် လည်း ဒီနိုင်ငံမှာက နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုတွေ ဆက်ပြီး ဆက်ပြီးရှိနေဦးမှာပါ။ ဒီလိုချည်းသာ ပြောပြောနေရင် တော့ နစ်နာကုန်မယ့်ကလေးတွေ အများကြီးပေါ်ပေါက်လာဦးမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဆက်ကျော်သက်တွေအနေနဲ့ အဲသလို လူကြီး တွေအကြောင်းကို သိထားပြီဆိုရင် သူတို့ပြောတာတွေ ကို မေ့ထားလိုက်စေချင်ပါတယ်။ ကိုယ့်ကိစ္စကိုသာ ကိုယ်လုပ်ဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။ သူတို့သုံးသပ်တာ တွေကလည်း ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မှာပါလို့ တွေးပါ။ ခေတ်တိုင်း ခေတ်တိုင်းမှာ၊ နိုင်ငံတိုင်းမှာ နိုင်ငံရေး လှုပ်ရှားမှုတွေက အမျိုးမျိုးရှိနေမှာပါပဲ။ ဒါတွေက ကိုယ် နဲ့မဆိုင်ဘူးလို့ ခံယူပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ပညာရေးလိုပဲ အခြားသော “ရေး” တွေကို လည်း မတွေးပါနဲ့ ။ ဆန်တစ်ပြည်ခြောက်ကျပ်ကနေ ထောင့်နှစ်ရာဖြစ်ကုန်ပြီဟေ့၊ မင်းတို့ခေတ်ကျရင် တစ် သောင်းဖြစ်မယ်ဆိုတဲ့ စကားတွေကို လျစ်လျူရှုလိုက် ပါ။ နောက်မှဖြစ်လာမှာတွေကို တစ်သိန်းဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်နဲ့မဆိုင်ပါဘူး။ အလိုက်အထိုက်တော့ဖြစ်သွား မှာပဲ။ ဘာမှပူစရာမရှိဘူးလို့ တွေးပါ။ “ဆေးရုံမှာ လည်း ဆေးတွေမရှိတော့ဘူး ဆရာဝန်တွေမှာလည်း မေတ္တာမရှိတော့ဘူး” ဆိုတဲ့စကားတွေကိုလည်း နားမထောင်ပါနဲ့။ ကိုယ်နဲ့မဆိုင်သလို နေလိုက်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လူကြီးတွေပြောသမျှ နားယောင်ပြီး တောင် တွေး မြောက်တွေးတွေတွေး၊ စကားကြီး စကားကျယ် ပြောလာတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကိုလည်း ဒါတွေကိုမတွေးဖို့၊ မပြောဖို့ ပိတ်ပင်ပါ။ ကျောင်းသားဆိုတာ စာလုပ်တာ အမှန်ဆုံးလုပ်ရပ်၊ စာတွေကို တွေးနေတာ ဟာ အမှန်ဆုံးအတွေးပဲဆိုတာကို ပြောပြပါ။ ဒီလိုမှ ပြောလို့မရရင် အဲဒီကျောင်းသားနဲ့ ခပ်ဝေးဝေးနေလိုက် တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ နောင်တစ်ချိန် ကြီးပြင်းလာ တဲ့အခါကျတော့ အဲဒီကျောင်းသားဟာ ယောင်ကြောင်ကြောင် လူတစ်ယောက်ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရ မှာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်ဖြစ်ချင်ရင် ကြီးကြီးကျယ် ကျယ် လုပ်ရမယ်”ဆိုတဲ့ အဆိုအမိန့်ကို သဘောကျ နေတဲ့ ကျောင်းသားတွေရှိသေးတယ်။ တကယ်တမ်း မှာကျတော့ အဲဒီ ပညာရှင်ပြောလိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်က တစ်ရာဖိုးလိုချင်ရင် တစ်ရာဖိုး ကြိုးစားမှရမယ်လို့ ဆိုလိုချင်တာပါ။ သောက်စားသောက်ကျယ်တွေ လုပ်ခိုင်းနေတာမဟုတ်ပါဘူး။ ဆရာဝန်ဖြစ်ချင်ရင် ဆရာဝန်ဖြစ်လောက်တဲ့ ကြိုးစားမှုရှိမှ ဖြစ်မှာပါ။ လူကြီးတွေအတွက်ဆိုရရင်တော့ သမ္မတကြီးဖြစ်ချင် ရင် သမ္မတကြီးနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှု မျိုး ရှိရပါမယ်။ ကိုယ်က လက်တွေ့မှာ ကျောင်းသား ဖြစ်နေရတဲ့အတွက် အမှတ်ကောင်းကောင်း လိုချင်ရင် စာကောင်းကောင်းလုပ်ရမှာပါပဲ။ ကိုယ်နဲ့မဆိုင်တာတွေ ကို လျှောက်တွေးနေတတ်တဲ့ ကျောင်းသားတွေကတစ်ချိန်မှာ မဆိုင်တာတွေပဲဖြစ်နေ၊ ကြုံနေရမှာ မလွဲပါဘူး။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557474197653,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_3bf540e6-6281-44b3-b881-ed9bb158c6dc.jpg?v=1730231863"},{"product_id":"မအိ-မိန်းမတို့အကြောင်း","title":"မိန်းမတို့အကြောင်း","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်မသမီး အပျိုဖြစ်ပြီ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကနေ့မနက် ထုံးစံအတိုင်း သမီးကိုနှိုးမယ်အလုပ် မှာ သမီးကနိုးနေပါပြီ။ ခုတင်ပေါ်မှာထိုင်ပြီး ပြတင်းပေါက် ကနေ တစ်ဆင့် ပန်းခြံထဲကို ငေးကြည့်နေပါတယ်။ ထွက် ပေါ်စ နေခြည်နုလေးတွေအောက်မှာ ပန်းပွင့်လေးတွေဟာ လိပ်ပြာလေးတွေ၊ ပိတုန်းလေးတွေနဲ့အတူ လေပြည်ထဲမှာ ယိမ်းကာ နွဲ့ ကာ ပျော်မြူးနေကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အခုလိုမျိုး နွေရာသီကျောင်းပိတ်ကာလမှာ မနက် ရှစ်နာရီ ထိုးရင်တောင် မနည်းနှီးမှထတတ်တဲ့သမီးဟာ ရှစ်နာရီမထိုးခင် နိုးနေပြီ၊ မျက်နှာမသစ် ဘာမသစ်နဲ့ ခုတင် ပေါ်ငုတ်တုတ်ထိုင်လို့ ပြတင်းပေါက်ကနေတာ နှစ်ရက် ရှိသွားပါပြီ။ အဲသလိုနေရင်းနဲ့ သမီးတစ်ယောက် တာတွေကို ငေးမောတွေးတောနေသလဲ ဆိုတာကိုတော့ မသိနိုင်ပါဘူး။ လိပ်ပြာလေးတွေကိုလား ...၊ ပန်းပွင့်လေးတွေကိုလား ..၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်ယောက်ကိုလား ..၊ အို ... ဟို.. ဟို... သမီးမှာ ရည်းစားသနာများ ရှိနေပြီလား ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cu data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝေဒနာ\u003c\/u\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘယ်သူမှန်းမသိဘူးကွယ် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုယ့်လက်ထဲမှာ မေတ္တာပန်းတစ်ပွင့်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e တိတ်တိတ်ကလေးထည့်သွားတယ်။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဘယ်သူမှန်း မသိဘူးကွယ် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသည်းနှလုံးကို ခိုးသွားတယ် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြီးတော့ ကောင်းကင်အနှံ့ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဝေးကို ဖြန့်ကြဲလိုက်ပါတယ်။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e သူဘယ်သူဆိုတာ သိပါပြီလား \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒါမှမဟုတ် နေရာတကာမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e သူ့ကို ရှာနေဆဲပဲလား \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုယ်မသိပါကွယ်။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်း ကိုယ့်အတွက် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသုခ ဝေဒနာလေလား \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုက္ခ ဝေဒနာလေလားကွယ် ။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောင်ဇေ\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဆရာမောင်ဇေ ဘာသာပြန်ထားတဲ့ ရာဘင်ဒြာနတ်တဂိုးရဲ့ ကဗျာတစ်ပုဒ်က ခေါင်းထဲကို ရုတ်ခြည်းဝင်ရောက်လာပါတယ်။ ရင်ထဲမှာလည်း ထိတ်ခနဲဖြစ်သွားရပါ တယ်။ သမီးက အခုမှ ဆယ့်သုံးနှစ်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ကိုယ့်ရဲ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ နို့နံ့တောင်မစင်သေးတဲ့ ပီဘိ ကလေးလေးတစ်ယောက်ပါပဲ။ ဒီအရွယ်ဟာ ရည်စားထား ရမည့် အရွယ်မဟုတ်သေးပါဘူး။ ရှစ်တန်းအောင်ပြီးခါစပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ကိုးတန်းတောင် မတက်ရသေးဘူး။ကျောင်းပို့ကျောင်းကြိုတောင် အခုထိလုပ်နေ ရတုန်းရှိပါ သေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အင်း ... ဒါပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ခြောက်လလောက်မှာ သမီးရဲ့ ဓမ္မတာသွေးစပြီးပေါ်တယ် ...။ အဲဒီတုန်းက သမီး ဟာ သိပ်ပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေပုံရတယ်။ စာ လည်း ဖြောင့်အောင်မကျက်နိုင်ဘူး။ ထမင်းလည်း ကောင်းကောင်းမစားဘူး။ ရာသီသွေးကလည်း ပေါ်ကာစဆိုတော့ ပုံမှန်မဖြစ်သေးဘူး။ ဒီကြားထဲမှာ အဖြူဆင်းတာကို စိုးရိမ် လို့ ဆေးခန်းပြေးရတာကလည်း သုံးလေးခါဆိုတော့ သူ လည်း စိတ်ညစ်မှာပေါ့ ....။ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ ဒီလိုကိစ္စတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး သမီးနားလည်လက်ခံအောင် စိတ်ရှည် ရှည်နဲ့ ရှင်းလင်းပြောပြခဲ့တာတောင်မှ ရှစ်တန်းစာမေးပွဲကြီး ကို ကောင်းကောင်းမဖြေနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အဲဒီတုန်းက “သမီးအပျိုဖြစ်ပြီလား” ဆိုတဲ့ ကိစ္စကို ခေါင်းထဲမှာ သိပ်ပြီးအလေးအနက်မထားခဲ့ဘူး။ သမီးရဲ့တွေ ဘာတွေလို့ပဲ ခပ်ကြီးလာလို့ အမိပါတယ်။စူးရှရှအသံ ပျောက်သွားပြီး အသံကြီးကြီးပြောင်းသွားတာ၊ လက်မောင်းနဲ့ လက်ဖျံမှာ မွှေးညှင်းနုလေးတွေပေါက်လာ တာ၊ တင်ပါးဆုံရိုး နည်းနည်းကြီးလာပြီး ရင်သားနည်း နည်းပိုဖောင်းလာတာတွေကိုတော့ သတိထားမိပါတယ်။ ဒါတွေဟာလည်း အသက်ကြီးလာလို့ အလိုလိုပြောင်းလဲ လာတာတွေ့လို့ပဲ ခပ်ပေါ့ပေါ့တွေးခဲ့ပါတယ်။ အမျိုးသမီး တွေ ရာသီသွေးပေါ်တဲ့ကိစ္စကို အမေနဲ့လက်တွဲပြီး တည် တည်ငြိမ်ငြိမ် ဖြေရှင်းတက်လာတာတောင် တစ်လ၊ နှစ်လပဲ ရှိပါသေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သမီးကို လေ့လာကြည့်ချင်တဲ့စိတ်က ရင်ထဲမှာ လှုပ်ခတ် သွားတယ်။ သမီး ဘာကိုငေးနေတာလဲလို့မေး ကြည့်တော့ သမီးက ရှက်သွားပြီး ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ... မေမေရဲ့လို့ ပြန်ဖြေတယ်။ ဒီမေးခွန်းနဲ့အဖြေဟာ ဘာရှက် စရာရှိလို့ အခုလိုမျိုး အမေကို ရှက်နေရတာလဲ။ သမီးဟာ အမေကို ရှက်တတ်လာတယ်။ အရင်ကနဲ့ မတူဘူး။ အရင် တုန်းကဆိုရင် ဘာကိစ္စပဲဖြစ်ဖြစ် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနဲ့ပြော တတ်တဲ့ သမီးဟာ အခုတော့ ဘာမဟုတ်တာလေးတွေက အစ လျှို့ဝှက်တတ်လာတယ်။ သမီးကို တစေ့တစောင်း အကဲခတ်ကြည့်လိုက်တော့ အဆီအသားတွေ တိုးပွားလာ လို့ ခါး၊ တင်၊ ရင် ကွဲကွဲပြားပြား ဖြစ်စပြုလာတာကို သတိ ထားမိသွားတယ်။ သမီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ညွှန်ပြနေတာတွေ အားလုံးက သမီးအပျိုဘော်ဝင်နေပြီဆိုတာ တိတိကျကျညွှန်ပြနေပါကလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဟုတ်ပါတယ် ..။ သမီး အပျိုဖြစ်ပြီဆိုတာကို လက်ခံရတော့မှာပါ။ ခုနက ကဗျာထဲကလို သမီးဟာ ဘယ်သူမှန်းမသိသေးတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကို စတင် ရှာဖွေနေပါပြီ။ သူ့အတွက်ကတော့ သုခဝေဒနာဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ကိုယ့်အတွက်ကတော့ ဒုက္ခဝေဒနာပါ။ နို့နံ့တောင်မစင်သေးတဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ သမီးဟာ ဘာမှန်း၊ ဘယ်သူ မှန်းမသိသေးတဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်ကို မျှော်မှန်း တွေး တောလာတတ်တာဟာ မိခင်အပေါ်မှာထားခဲ့တဲ့ အချစ်တွေ ကို ခွဲထုတ်ပြောင်းရွှေ့ထားချင်လာလို့ပဲ မဟုတ်လား .......။ အဲဒါကို တွေးမိလိုက်တာနဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဝမ်းနည်းမိသွားပြီး မောပန်းနုံးချိလာပါတယ်..။ အတွေးတွေကလည်း လားရာ အနှံ့ဘက်ပေါင်းစုံကို ဖြန့်ကြက်သွားတော့တယ် ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သမီးအပျိုဖြစ်ပြီ။ လောကကြီးရဲ့ သဘာဝအရ၊ လူသားတွေရဲ့ ဓမ္မတာအရ ဖြစ်ပေါ်ပြောင်းလဲနေတဲ့ ပကတိ အရှိတရားတွေကို မိခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ရဲရဲရင့်ရင့် ရင် ဆိုင်ရပါတော့မယ်။ မိခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ရင့်ကျက်မှုမရှိ ဘူးဆိုရင် အပျိုဖြစ်လာတဲ့ သမီးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စောင့် ရှောက်ပျိုးထောင်လို့ရပါတော့မလဲ..။ သမီးဆီကနေ ဘာ တုံ့ပြန်မှုကိုမှ မျှော်လင့်မထားတဲ့ မိခင်ကောင်းဆိုတာဟာ အရာရာကို စွန့်လွှတ်ပေးဆပ်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေရမယ် မဟုတ်ပါလား။ ဟုတ်ပါတယ် ... သမီးအပျို ဖြစ်ပြီဆိုတာကို ကျွန်မ တိတိကျကျ လက်ခံလိုက်ပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီလိုလက်ခံလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အစီအစဉ်ကွေကို စနစ်တကျရေးဆွဲရပါတော့တယ်။ ပထမဆုံးအစီအစဉ်အရ ပြီးခဲ့တဲ့ (၂) နှစ်က ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ ကျွန်မရဲ့ “ယောက်ျားတို့ အကြောင်း” ဆိုတဲ့စာအုပ်ကို သမီးကို ပြန်ဖတ်ခိုင်းပါတယ်။ ပြန်ဖတ်ခိုင်းတယ်လို့ ပြောရတာဟာ အဲဒီစာအုပ်ထွက်တုန်း က သူတစ်ခါဖတ်ပြီးပါပြီ။ ဖတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သမီး မှတ်ချက်ချတာက “ဘာတွေမှန်းလဲ မသိဘူး” ဆိုတာပါပဲ။ အဲဒီတုန်းကတော့ သူက အပျိုဘော်မဝင်သေးပဲကိုး ........။ အခုကျတော့ သမီးက စိတ်ဝင်စားစွာနဲ့ ဖတ်နေတာကိုတွေ့ရပါတယ်။ “ယောက်ျားတို့အကြောင်း” ဆိုတာကို စိတ်ဝင်စားစွာဖတ်နေတာဟာ သမီးအပျိုဖြစ်ပြီဆိုတာကို ထပ်ဆင့် ထောက်ခံမှုပြုနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ မရှင်းတာ တွေကိုလည်း မေးပါတယ်။ သမီးဟာ အဲဒီစာအုပ်ကို အချိန်ယူပြီးဖတ်လိုက်တာ တစ်လလောက် ကြာသွားပါ တယ်။ ဖတ်လည်းပြီးရော သူ့ရဲ့ မှတ်ချက်ချပုံက တစ်မျိုးပြောင်းသွားပါတယ်...။ “မေမေ့ဟာကလည်း ယောက်ျား တစ်ယောက်ရဖို့ မလွယ်ပါလား”တဲ့ ...။ မျှော်လင့်မထား တဲ့မှတ်ချက်ကြောင့်ပဲ သမီးကိုတစ်ပတ်လောက် အချိန် ယူပြီး ပြန်ရှင်းပြရပါတယ်။ ပြန်ဖြည်ထုတ်တဲ့သဘော လို့လည်း ပြောနိုင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အနာဂတ်စီမံကိန်းတွေ ကျန်နေသေးတဲ့အတွက်ကိုယ်ရေးတဲ့စာအုပ်ကို ကိုယ်ပြန်ဖတ်ရပါတယ်။ ဟုတ်ပါ တယ်..။ အဲဒီစာအုပ်ထဲမှာ ယောက်ျားအမျိုးမျိုးအကြောင်း ကို ရှင်းပြရင်းနဲ့ အမျိုးသမီးတွေသတိထားဖို့ကိုပါ တွဲတွဲပြီး ရေးထားပါတယ်။ ယောက်ျားတွေကလည်း အမျိုးမျိုး အစားအစား များပြားလွန်းလှတော့ သမီးအတွက် ရင်မော စရာကြီးဖြစ်သွားရတယ်နဲ့တူပါရဲ့..။ စီမံကိန်းအချိန်ဇယား အရ ဒုတိယအဆင့်ကို မေလဆန်းမှာ စတင်လိုက်ပါ တယ်။ ဒီတစ်ခါ သမီးကိုရှင်းပြတာကတော့ မိန်းမတွေရဲ့ အကြောင်းပါပဲ..။ ဒီတစ်ခါမှာတော့ အရင်ရေးခဲ့တဲ့စာအုပ် နဲ့မတူဘဲ ပိုပြီးပေါ့ပါးတဲ့အသွင်နဲ့ ပြောပြဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သမီးရဲ့ ကျောင်းဖွင့်ရက် ဇွန်လဆန်းမတိုင်မီမှာပဲ သမီးကို ပြောပြဖြစ်တဲ့ “မိန်းမတို့အကြောင်း” ပုံပြင်တွေဟာ ဆုံးခန်းတိုင် သွားခဲ့ပါတယ်။ စီမံကိန်းတတိယအဆင့်အရ လက်တွေ့ သင်ကြား ဖြေရှင်းနည်းတွေအတွက် ကိစ္စကြီး သေးအားလုံးကို အမေနဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းတိုင်ပင် ပြောဆို ဆွေးနွေးဖို့ သမီးဆီက ကတိရခဲ့ပါတယ်။ သမီးရဲ့ စိတ် ဓာတ်၊ အတွေးအခေါ်နဲ့ ခံယူချက်တွေဟာ ကြည်ကြည် လင်လင်ဖြစ်သွားခဲ့ပါပြီ။ စောင့်ကြည့်မှုတွေအရ လက်တွေ့ မှာလည်းပဲ အခြေအနေအားလုံး ကောင်းခဲ့ပါတယ်။ တစ်ဆက်တည်းမှာပဲ သမီးကို ပြောပြဖြစ်ခဲ့တဲ့ “မိန်းမတို့ အကြောင်း” ကို မျှဝေပေးချင်တဲ့ စေတနာဟာလည်း ရင်ထဲမှာပေါ်ပေါက်ခဲ့ရပါတယ်။ သမီးပျိုရှိတဲ့ မိခင်တွေလည်း အသုံးဝင်ပါလိမ့်မယ်။ ဖတ်မိတဲ့ ကျားမ ပျိုပျို ရွယ်ရွယ်တွေလည်း သူ့ဟာသူ ဆင်ခြင်တတ်သွားပါလိမ့် မယ်။ သမီးတို့ကို ပြောပြချင်တဲ့ ပုံပြင်တွေရယ်လို့လည်း မှတ်ယူနိုင်ပါသေးတယ်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557473804437,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e65197d5-67a7-424f-8f18-840514d9168b.jpg?v=1730231937"},{"product_id":"မအိ-ယောကျ်ားတို့အကြောင်း","title":"ယောကျ်ားတို့အကြောင်း","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eယောက်ျားနဲ့အချစ် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အရွယ်ရောက်ပြီး ယောက်ျားတစ်ဦးရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချစ်ကိုသာ ဆွေးနွေးချင်ပါတယ်။ အမိအဖ၊ သားသမီး စတဲ့ လူတွေအပေါ်ထားတဲ့ ယောက်ျားတစ်ဦးရဲ့ အချစ်ဟာ ဒီကဏ္ဍမှာ ပါမယ်မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီ ကဏ္ဍမှာပါတဲ့ အချစ်ဆိုတဲ့ ဝေါဟာရဟာ ယောက်ျားတွေရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်အပေါ်မှာထားတဲ့ အချစ်ကိုသာ ဆိုလိုကြောင်း သတိချပ်စေချင်ပါတယ်။ နောက်တစ်ချက်ကတော့ အင်မတန် ကျယ်ဝန်းတဲ့အကြောင်းကို တတ်နိုင်သမျှ ချုံပြီး ဆွေးနွေးချင် တဲ့အတွက် ပြည့်စုံလုံလောက်ပြီလို့ မယူဆစေလိုပါ။ အစွန်း ထွက်ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ ခြွင်းချက်ကိစ္စ တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ ယေဘုယျလောက်ကိုသာ ခြုံ ပြီး ဆွေးနွေးနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနှစ်ချက်ကို ကြိုတင်သတိရှိ စေချင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသွင်သဏ္ဌာန်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အချစ်ဆိုတာ မှန်ခဲ့ရင်တော့ ယောက်ျားနဲ့ မိန်းမဟာ အချစ် = အချစ် ဆိုပြီး အတူတူပါပဲ။ အသွင်သဏ္ဌာန် အမျိုး အစားအားဖြင့် ခွဲခြားမယ်ဆိုရင်တော့ ယောက်ျားအချစ်နဲ့ မိန်းမ အချစ်ဆိုပြီး နှစ်မျိုးခွဲခြားနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချစ်နှစ်မျိုး ဟာ သာမန်အားဖြင့် တူသယောင်ရှိပေမဲ့ လုံးဝကွဲပြားပါတယ်။ အရွယ်ရောက်လာပြီဆိုကတည်းက အချစ်ကို ရှာဖွေတတ်တာ ယောက်ျားတွေပါပဲ။ အဲဒီမှာ အချစ်ဆိုတာ လိုက်ရှာလို့ရသလား ဆိုတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု မေးစရာပေါ်လာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မဟောသဓာဟာ သူ့ရဲ့ အိမ်ထောင်ဖက်ကို ကိုယ်တိုင် လိုက်ရှာတာ လူတိုင်းသိမှာပါ။ အမရာကို တွေ့ပါတယ်။ ရပါတယ်။ အိမ်ထောင်ပြုလိုက်ပါတယ်။ မဟောသဓာမှာ အချစ် မရှိဘူးလို့ မပြောနိုင်ပါ။ မဟောသဓာဟာ အမရာကို မချစ် ဘဲနဲ့ လက်ထပ်လိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူလက်ထပ်ချင်တဲ့ မိန်းကလေးကို လိုက်ရှာရင်းနဲ့ တွေ့သွားတဲ့အချိန်ကျမှ အချစ် ဆိုတာ ဖြစ်သွားတာ ထင်ပါတယ်လို့ စောဒကတက်လို့ ရပါ သေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ယောက်ျားတစ်ဦးမှာ အချစ်ဆိုတာ ဖြစ်ပေါ်ဖို့အတွက် သူရဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ အသိအာရုံမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာတွေ ရှိပါတယ်။ ဒါတွေကို သူကိုယ်တိုင်တောင် သိချင်မှ သိပါလိမ့် မယ်။ တကယ်တမ်းကျတော့ သူ့ရဲ့ မသိအာရုံထဲမှာကိုပဲ သူ လက်ခံနိုင်မယ့် မိန်းမတစ်ဦးရဲ့ အသွင်သဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးဟာ ကြိုတင်ပြဋ္ဌာန်းပြီး ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကိစ္စတစ်ချက်တည်းကိုပဲလေးလေးနက်နက် ဆက်ပြီး စဉ်းစားရမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုဖြစ် လို့ ကြိုတင်ပြဋ္ဌာန်းပြီးသား ဖြစ်ရတာလဲ ဆိုတာကို တွေးစရာ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လူတစ်ယောက်မှာ အတိတ်ဘဝကံတို့၊ ပါရမီတို့၊ ဖူးစာရေး နတ်တို့ကို ဖယ်လိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ ဗီဇကနေ စပြောရတော့ မှာပဲ။ ဗီဇဆိုတာကိုတော့ ကြားဖြတ်ပြီး နည်းနည်းရှင်းချင်သေး တယ်။ ဗီဇဆိုတာ အလိုလိုဖြစ်ပေါ်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာကိစ္စကိုမဆို ပြုလုပ်ပါများရင် အလေ့အကျင့်လို ဖြစ်လာ ပါတယ်။ အကျင့်လို့လည်း လွယ်လွယ်ပြောတတ်ကြပါတယ်။ အဲဒီအလေ့အကျင့်ဟာလည်း ပြုပါများရင် ဝါသနာအဆင့်ကို ကူးပြောင်းသွားတတ်ကြပါတယ်။ အဲဒီဝါသနာကလည်း ပြုပါများလာရင် စရိုက်ဆိုတဲ့ အကျင့်ကို ကူးပြောင်းသွားပြန် ပါတယ်။ ဒါဟာ ဖြစ်တတ်တဲ့ ဖြစ်စဉ်သဘာဝကို ပြောကြတာပါ။ ဒီဖြစ်စဉ်မှာ တချို့ကလည်း မြန်မြန်အဆင့်တက်သွားပြီး တချို့ ကျတော့လည်း တစ်ဆင့်တက်ဖို့ အချိန်အတော်ယူတတ်ကြ ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အဆုံးသတ်ကိုပြောရရင် လူအမျိုးမျိုးမှာ စရိုက်အမျိုးမျိုး ရှိပါတယ်။ တစ်ဦးတည်းမှာကိုပဲ နေရာဌာနအလိုက် စရိုက်မျိုးစုံ ရှိနေပါတယ်။ အဲဒီစရိုက်ဆိုတာတွေဟာ လူတစ်ယောက် မွေး ဖွားလာပြီဆိုကတည်းက မွေးဗီဇအနေနဲ့ ပါလာပါတယ်။ မွေး ဗီဇစိတ်၊ မွေးဗီဇဉာဏ်၊ မွေးဗီဇစရိုက် အစရှိသဖြင့် နဂိုနေပါ ပြီး ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီမှာလည်းပဲ တချို့က သိမ်မွေ့စွာ ပြဋ္ဌာန်း ပြီး တချို့က ထင်ရှားစွာ ပြတတ်ပါသေးတယ်။ တချို့ကတော့ သေးနုပ်ပြီး၊ တချို့ကတော့ ကြီးမားစွာ ပြဋ္ဌာန်းတာမျိုးလည်းရှိပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲ ဘာတွေပဲ ပြဋ္ဌာန်းပြီး မွေးလာမွေးလာ၊ မွေးပြီးချိန် နောက်ပိုင်းကနေစပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကနေ ထပ်ပြီး သင်တော့တာပါပဲ။ ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုတာ အမိအဖအပါအဝင် မိသားစုတွေ၊ ဆွေမျိုးတွေ၊ အိမ်နီးနားချင်းတွေ၊ ကျောင်းဆရာ၊ ဆရာမတွေ၊ စာအုပ်ထဲကစာတွေ၊ အခြေအနေအပြောင်းအလဲ တွေ၊ မိတ်ဆွေအပေါင်းအသင်းတွေ အားလုံးပါတဲ့အပြင် တိရိစ္ဆာန် တွေ၊ သစ်ပင်တောတောင်တွေလည်း ပါဝင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ယောက်ျားလေးတစ်ယောက် အရွယ်ရောက်လာပြီးတဲ့အခါ မှာ (ဆိုကြပါစို့၊ ၁၆ နှစ်ပြည့်ပြီလို့ပဲ သတ်မှတ်ကြပါစို့) ဗီဇ စိတ်၊ ဗီဇဉာဏ်၊ ဗီဇစရိုက်တွေအပြင် ပတ်ဝန်းကျင်ကနေပြီး ၁၆နှစ်လုံးလုံး သင်ယူလေ့လာခဲ့တဲ့ ကြီးစိတ်၊ ကြီးဉာဏ်၊ ကြီး စရိုက်အမျိုးမျိုးကပါ ရောယှက်နေပြီး ဖြစ်တယ်။ ဒီနေရာမှာ တချို့မွေးဗီဇတွေက အားနည်းသွားတတ်တာတွေ ရှိသလို တချို့ မွေးဗီဇတွေက အားကောင်းလာတတ်တာတွေ ရှိပါတယ်။ ဒါတွေ ကို ထားလိုက်ပြီး မွေးဗီဇနဲ့ ကြီးဗီဇနှစ်ခု ပေါင်းပြီး ခြုံငုံပြီးတော့ စုပေါင်းစိတ် စုပေါင်းဉာဏ် စုပေါင်းစရိုက်လို့ပဲ သတ် မှတ်ကြပါစို့။ အဲဒီဟာတွေဟာ အဲဒီယောက်ျားမှာ ရောင်စုံခြယ် လှယ်ထားပြီးသား ဖြစ်ပါတယ်။ “ကြိုတင်ပြဋ္ဌာန်းပြီးသား” ဆို တဲ့ စကားလုံးအတွက် ဒီလောက်ဆိုရင် လုံလောက်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ အရွယ်ရောက်ပြီး ယောက်ျားတစ်ယောက်မှာ သူကြိုက်နှစ်သက်မယ့်၊ လက်ခံနိုင်မယ့် မိန်းမတစ်ဦးရဲ့ အနေ အထားကို သူ့ရဲ့ အသိအာရုံမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သူ့ရဲ့ မသိအာရုံ မှာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြိုတင်ပြဋ္ဌာန်းပြီးသား ရှိနေပါတယ်။ သူကိုယ် တိုင် သတိထားမိနိုင်တာတွေ ရှိနိုင်သလို သတိမထားမိနိုင်တာတွေလည်း ရှိနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီကြိုတင်ပြဋ္ဌာန်းထားတာတွေနဲ့ အံမဝင်ရင် သူက ငြင်းပယ်ပြီး ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ စက္ကန့်ပိုင်း၊ မိနစ်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာတင် အလိုအလျောက် ငြင်းပယ်ပြီးသား ဖြစ်သွားတာမျိုးပါ။ အထူးအားစိုက်နေရတဲ့ ကိစ္စမဟုတ် ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲက ကွန်ပျူတာကို ပြင်ပက တီထွင် ထားတဲ့ ဘယ်လောက်ဆန်းသစ်တဲ့ ကွန်ပျူတာဖြစ်ပါစေ မီနိုင် မယ်မထင်ပါဘူး။ တွက်ချက် ထုတ်ပြန်ပေးနိုင်မှုက သိပ်မြန်ဆန် လွန်းပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကြိုတင်ပြဋ္ဌာန်းပြီးသားဆိုရာမှာလည်း မိန်းမတစ်ဦးရဲ့ အသွင်သဏ္ဌာန်အနေအထားဟာ တစ်မျိုးမက အမျိုးမျိုးရှိကြောင်း ကိုလည်း ရှေ့အပိုင်းမှာ ဆိုခဲ့ပါတယ်။ ဘယ်လိုပုံသဏ္ဌာန် အနေအထားပါ ဆိုပြီးတော့ အတိအကျ သတ်သတ်မှတ်မှတ် မရှိပါဘူး။ အခြေခံအချက်အလက်တွေကို ကြိုတင်ပြဋ္ဌာန်းပြီးသား ရှိနေတတ်တာမျိုးပါ။ မဟောသဓာဟာ အမရာရဲ့ ပုံစံကို အတိအကျ မသိရှိနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ အမရာဆိုတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက် ဒီကမ္ဘာမှာ ရှိတယ်ဆိုတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အမရာ ဆိုတဲ့ မိန်းမကို လိုက်ရှာနေတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ အမရာလို မျိုး မိန်းမကို သူလိုက်ရှာခဲ့တာပါ။ အမရာမဟုတ်တဲ့ အမရာလို မျိုး မိန်းမတစ်ဦးနဲ့ တွေ့သွားရင်လည်း သူယူဖြစ်ရင် ဖြစ် သွားပါလိမ့်မယ်။ ဒီနေရာမှာတော့ တချို့က ရေစက်ဆိုတဲ့ စကားကို ဘယ်သွားထားမလဲလို့ စောဒကတက်ချင်ကြပါလိမ့် မယ်။ အဲဒီရေစက်ဆိုတာကိုတော့ နောက်များ ကြုံခဲ့ရင် သီး သန့်ပဲ ဆွေးနွေးချင်ပါတယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရှေ့ကအစပိုင်းမှာ အရွယ်ရောက်လာပြီဆိုကတည်းကအချစ်ကို ရှာဖွေတတ်တာ ယောက်ျားတွေပါပဲလို့ ဆိုခဲ့ပါတယ်။ အချစ်ဆိုတာကို ရှာဖွေလို့ ရသလားလို့လည်း စဉ်းစားစရာပါ။ မှန်ပါတယ်။ ရှာဖွေပါတယ်။ ဘယ်လိုမျိုး ရှာဖွေသလဲဆိုတော့ လေယာဉ်ပျံတွေကို ရေဒါနဲ့ ရှာဖွေသလိုမျိုးပါ။ သိစိတ်အပြည့် နဲ့ ရှာဖွေနေတာ ဖြစ်နိုင်သလို မသိစိတ်နဲ့ ရှာဖွေနေတာမျိုး လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ရေဒါကိုလည်း အမြဲ တမ်း ဖွင့်ထားတတ်ပါတယ်။ အဲ အိပ်နေချိန်ကလွဲလို့ပေါ့လေ။ ရေဒါစက်ကွင်းထဲ ရောက်လာသမျှကို သူတို့ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲ က စပါယ်ရှယ်ကွန်ပျူတာကနေ တွက်ချက်ပေးပါတယ်။ ကြို တင်ပြဋ္ဌာန်းပြီးသား မိန်းမတစ်ဦးရဲ့ အသွင်သဏ္ဌာန်တွေနဲ့ မကိုက်ညီဘူးဆိုရင် ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ မီးနီပြလိုက်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရန်ကုန်မြို့ထဲမှာသွားလာနေတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက် အတွက် သူတို့ရဲ့ ရေဒါစက်ကွင်းထဲကို မိန်းမဦးရေ သောင်းနဲ့ ချီပြီး ရောက်သွားနိုင်ပါတယ်။ ဒါ တစ်ရက်တည်းမှာတင် ပြော တာပါ။ အဲဒီသောင်းနဲ့ချီတဲ့ အရေအတွက်ကိုလည်း တစ်ရက် တည်းမှာပဲ သူတို့ရဲ့ ဦးနှောက်ကွန်ပျူတာက တွက်ချက်ပေး နိုင်ပါတယ်။ တချို့က စက္ကန့်ပိုင်း၊ တချို့က မိနစ်ပိုင်းပဲ ကြာ လိုက်ပါတယ်။ ရေဒါစက်ကွင်းနဲ့ မမိလိုက်တာတွေလည်း အများကြီး ရှိပါတယ်။ အဲဒီရေဒါဟာ ယောက်ျားလေးတစ် ယောက်ရဲ့ ဘယ်နေရာမှာ ထည့်ထားသလဲဆိုတော့ နဖူးရဲ့ အောက်၊ နှာခေါင်းရဲ့ ဘယ်ညာ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှာ တပ် ထားပါတယ်။ နားထင်ဘေးနှစ်ဖက်ရဲ့ အောက်နားမှာလည်း တပ်ထားပါတယ်။ ကျန်သေးတဲ့ ရေဒါလေးမျိုး ရှိပါသေး တယ်။ ထားပါတော့။ ပထမဆုံး ရေဒါကသာလျှင် ဒီဆွေးနွေးခန်းမှာ အကျုံးဝင်တာမို့ အဲဒီရေဒါတစ်မျိုးတည်းကိုပဲ သတ် မှတ်ကြပါစို့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ယောက်ျားလေးတွေဟာ အဲဒီရေဒါကနေ ဘယ်သူမှ မသိတဲ့ ရှာဖွေရောင်ခြည်တစ်မျိုးကို လွှတ်ထားတတ်တယ်။ ကွန်ပျူတာထဲက ကြိုတင်ပြဋ္ဌာန်းပြီးသား ဒေတာတွေနဲ့ ကိုက် ညီပြီဆိုရင်တော့ ရောင်စုံမီးတွေ လင်းလက်လာပါတယ်။ အချက် ပေးဥသြသံရှည်တွေလည်း ဆွဲပါတယ်။ အနည်းငယ်သာ ကိုက် ညီတယ်ဆိုရင်လည်း ဘယ်လောက်ဖိုးပဲ ကိုက်ညီတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်း ထုတ်ပြန်ပေးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီထုတ်ပြန်ချက် ဟာလည်း ခန့်မှန်းချက်ပါပဲ။ အတိအကျကိုတော့ နောက်ပိုင်း ကျမှပဲ ထုတ်ပြန်ပေးပါတယ်။ အကယ်၍ ရှာဖွေရောင်ခြည်က ရှာဖွေတွေ့ရှိတာဟာ အနည်းငယ် ကိုက်ညီပေမဲ့ အန္တရာယ်ရှိ တယ်ဆိုရင်လည်း အန္တ ရာယ်ဥဩသံရှည်တစ်မျိုးကို ဆွဲပါတယ်။ မီးနီနှစ်လုံးလင်းပြပါတယ်။ သိပ်ကို အန္တရာယ်ကြီးလာရင် မီးနီသုံးလုံး လင်းပြပါတယ်။ ပြေးဖို့အချက်ပြတာပါ။ မလွတ် ဘူးဆိုရင် သေပြီသာမှတ်ဆိုတဲ့ သဘောပါပဲ။ ကြုံလို့ ရယ်စရာပြောတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒေတာတော်တော်များများနဲ့ ကိုက်ညီပြီး အန္တရာယ်လည်း ကင်းတယ်ဆိုရင် ရောင်စုံမီးတွေ လင်းလာပါတယ်။ ဥသြသံ ရှည်လည်း ဆွဲပါတယ်။ အဲဒီမှာ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ အချစ်ဆိုတာ ဖြစ်ပေါ်တော့တာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အမြုတေအချစ် ကလေးသာသာပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ကျန်သေးတဲ့ ဒေတာတွေ နဲ့ ထပ်ပြီး ကိုက်ညှိပါသေးတယ်။ ကိုက်ညီရင် မီးစိမ်းတစ်ပွင့် ပြပါတယ်။ ဥဩသံရှည်ကလည်း မရပ်ဘဲ ဆက်ဆွဲပါတယ်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46366602035349,"sku":null,"price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_cfd985ef-1290-432f-8470-9055c034ebe2.jpg?v=1730231968"},{"product_id":"မောင်ခင်မင်ဓနုဖြူ-ကိုလိုနီခေတ်မြန်မာစာပေသမိုင်း","title":"ကိုလိုနီခေတ်မြန်မာစာပေသမိုင်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိဒါန်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုလိုနီခေတ်မတိုင်မီ မြန်မာစာပေအစဉ်အလာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eက) မြန်မာဝတ္ထုအစဉ်အလာ\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နှစ်ဆယ်ရာစုခေတ်ဦးပိုင်းတွင် ပထမဆုံးကာလပေါ်ဝတ္ထုဖြစ်သော “မောင်ရင်မောင် မမယ်မ”ဝတ္ထု ပေါ်ပေါက်ပြီးမှသာ ဝတ္ထုဟူသောစာပေ၏ သဘောကို မြန်မာတို့နားလည်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုကာလမတိုင်မီက ဝတ္ထုစာပေ၏သဘောကို မြန်မာတို့ သိနားလည်ခြင်းမရှိ” ဟု အချို့ကဆိုကြ သည်။ ထိုအဆိုသည် မြန်မာစာပေသမိုင်းတစ်လျှောက် အစဉ်အဆက် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ဇာတက၊ ဗုဒ္ဓဝင်စာပေဝတ္ထု၏ အခန်းကဏ္ဍကို ပစ်ပယ်ရာ ကျနေပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မြန်မာစာပေသမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ဗုဒ္ဓစာပေဝတ္ထုများ ရှိနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။ ကိုလိုနီခေတ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာသော ကာလပေါ်ဝတ္ထုဆိုသည် မှာ ရှိနှင့်ပြီးသား ဝတ္ထုများထက် ပို၍ထူးခြားသည်မဟုတ်” ဟုလည်း အချို့က ဆိုကြသည်။ ထိုအဆိုသည်လည်း အသစ်ပေါ်ပေါက်လာသော ကာလပေါ် ဝတ္ထု၏အခန်းကဏ္ဍကို ပစ်ပယ်ရာကျနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအဆိုနှစ်ရပ်ကို အခြေပြု၍ မျှမျှတတ သုံးသပ်ရမည်ဆိုပါက “မြန်မာတို့၏ ခိုင်မာသော ဗုဒ္ဓစာပေဝတ္ထုအစဉ်အလာနှင့် အနောက်နိုင်ငံတွင် ထွန်းကားသော “နော်ဗယ် ခေါ် ဝတ္ထုသဘောတရား နည်းနာများ ထိတွေ့မိ ခြင်းဖြင့် မြန်မာကာလပေါ်ဝတ္ထု ပေါ်ပေါက်လာရခြင်းဖြစ်သည်”ဟု သုံးသပ် နိုင်ပါသည်။ ဤသုံးသပ်ချက် ထင်ရှားစေရန် မြန်မာဝတ္ထုအစဉ်အလာကို ပထမဦးစွာ ခြေရာခံကြည့်လိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာဝတ္ထုအစဉ်အလာကို ဖော်ပြရမည်ဆိုလျှင် ပုံပြင်က စတင်ရမည် ဖြစ်သည်။ လူမျိုးအသီးသီးတွင် စာအရေးအသားမပေါ်မီကပင် ရိုးရာပုံပြင် များ ပေါ်ပေါက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ပညာရှင်တို့ မိန့်ဆိုကြသည်။ ရှေးဦးလူ တို့သည် မိမိတို့ အတွေ့အကြုံကို ပြန်ပြောပြရာမှ စိတ်ကူးဖြင့် ဖန်တီးမှုများ ထည့်သွင်းကာ နားထောင်သူတို့ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းအောင် ဖွဲ့ဖွဲ့နွဲ့နွဲ့ပြောဆိုခြင်းဖြင့် ပုံပြင်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ပုံပြင်များတွင် ပါဝင်သော ဖြစ်ရပ် ဇာတ်လမ်းများနှင့် ဇာတ်ဆောင်သွင်ပြင်မူရာများသည် ဝတ္ထု၏ အခြေခံသဘောများပင် ဖြစ်ပါသည်။ သို့ဆိုလျှင် မြန်မာဝတ္ထု၏ အစဉ်အလာ သည် မြန်မာစာအရေးအသား မပေါ်မီကပင် “နှုတ်ပြောစာပေ” အဖြစ်အရှိန်ရ နေပြီဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆယ့်တစ်ရာစုတွင် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓသာသနာ ရောက် လာပြီးနောက် ဗုဒ္ဓစာပေများကို မြန်မာတို့ လေ့လာရသောအခါ ဝတ္ထု၏ အခြေခံသဘောများသည် ပို၍အင်အားပြည့်လာသည်။ ဗုဒ္ဓစာပေ ဝတ္ထု အမျိုးမျိုးကို ဖော်ညွှန်းသော အုတ်ခွက်၊ စဉ့်ကွင်း၊ ကျောက်ဆစ်ရုပ်၊ နံရံ ဆေးရေးပန်းချီ စသည်တို့ကို ရှေးကျသော အထောက်အထားများအဖြစ် တွေ့ရသည်။ သာဓကဆောင်ရလျှင် မှော်ဇာခင်ဘကုန်းမှ တူးဖော်တွေ့ရှိသော “တေမိမင်း အလိုစမ်းခန်း” အုတ်ခွက်မှ စ၍ မြန်မာနိုင်ငံအနှံ့အပြား တွင် တွေ့ရသော ဗုဒ္ဓဝင်သရုပ်ဖော်အုတ်ခွက်များ၊ ပုဂံ အာနန္ဒာဂူဘုရားမှ ဇာတကသရုပ်ဖော် စဉ့်ကွင်းများ၊ မြင်းကပါ ဂူပြောက်ကြီး ဘုရားအတွင်း နံရံမှ ဇာတကနှင့် မဟာဝင် ဝတ္ထုသရုပ်ဖော် ဆေးရေး၊ ပန်းချီများ၊ လောက ထိပ်ပန် ဂူဘုရားအတွင်းနံရံမှ မဟာနိပါတ်(ဇာတ်ကြီးဆယ်ဘွဲ့) သရုပ်ဖော် ဆေးရေးပန်းချီများ၊ ဝိနည်းဓိုရ် ဂူဘုရားအတွင်း နံရံမှ ဗုဒ္ဓဝင်နှင့် ဝိမာနဝတ္ထု သရုပ်ဖော်ဆေးရေးပန်းချီများသည် ထင်ရှားသော သာဓကများ ဖြစ်သည်။ သရုပ်ဖော်ပုံများကို ဖော်ညွှန်းရာ၌ အများအားဖြင့် ပါဠိဘာသာ၊ မွန်ဘာသာ တို့ဖြင့် ရေးထိုးလေ့ရှိပြီး မြန်မာစာအရေးအသား ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ မြန်မာဘာသာဖြင့် ရေးထိုးသောစာများကိုလည်း တွေ့လာရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းအနန္တသူ (လေးမျက်နှာ) ကျောက်စာတွင် “ဇာတ်ငါးရာလည်း အတင့်အတယ်ရေး၏ ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်ကိုထောက်၍ ပုဂံခေတ် ဘုရားနံရံများတွင် ဇာတ်တော်များကို တင့်တယ်လှပစွာ ပန်းချီရေးဆွဲသည့်အလေ့တွင်ကျယ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။ ဖော်ပြခဲ့သော အထောက် အထားများအရ ပုဂံသားတို့သည် ဇာတက၊ ဗုဒ္ဓဝင်၊ ပေတဝတ္ထု၊ ဝိမာနဝတ္ထု စသော ဗုဒ္ဓစာပေ ဝတ္ထုများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်ပါ သည်။ ပုဂံပျက်ပြီးနောက် သက္ကရာဇ် ၈ဝ၄ ခု (ခရစ်နှစ် ၁၄၄၂)တွင် ပုဂံမြို့ ဟောင်း၌ ရေးထိုးသော ဝက်ကြီးအင်း တက်နွှဲကျောင်း ကျောက်စာ၌ တောင်တွင်းမင်း ဇေယျသူရမောင်နှံတို့ ပေထက် အက္ခရာတင်၍ လှူသော ကျမ်းစာရင်းတွင် အခြားနိဿယကျမ်းများနှင့် အတူ “ငါးရာ့ငါးဆယ် နိဿရည်း” ဇာတ်ဂှိနိဿရည်း” ဓမ္မပဒဂဏ္ဍိနိဿရည်း” ဟူသော ကျမ်း အမည်များကို တွေ့ရသည်။ ထိုအထောက်အထားများအရ ပုဂံပျက်ပြီး နောက်တွင်လည်း ဇာတက၊ ဓမ္မပဒဝတ္ထုများ ဆက်လက်ပျံ့နှံ့နေကြောင်း သိနိုင်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပုဂံခေတ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ဗုဒ္ဓစာပေဝတ္ထုများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်း ဝင်ခဲ့သော မြန်မာတို့သည် အင်းဝခေတ်သို့ ရောက်သောအခါ မူလက ပါဠိ ဘာသာဖြင့် ရှိနေသော ထိုဝတ္ထုများကို စကားပြေဖြင့်တစ်မျိုး၊ ကဗျာဖြင့် တစ်သွယ်၊ မြန်မာ ဘာသာပြန်၍ မြန်မာမှု ပြုလာကြသည်။ ပုဂံခေတ်တွင် ပန်းချီပုံအညွှန်းစာ အဆင့်သာရှိသော ဗုဒ္ဓစာပေဝတ္ထုများသည် အင်းဝခေတ် တွင် စာတစ်စောင် ပေတစ်ဖွဲ့အဖြစ် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပုံပေါ်လာသည်ကိုတွေ့ရသည်။ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော အချက်တစ်ချက်မှာ ဗုဒ္ဓစာပေ ဝတ္ထုများကို “စကားပြေဝတ္ထု” အသွင်ဖြင့်သာမက “ကဗျာဝတ္ထု” အသွင်ဖြင့် လည်း တွေ့ရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ရှင်မဟာသီလဝံသသည် ဘု ရားရှင် လက်ထက်က စံပြုဖွယ်ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သော ရှင်သာရိပုတ္တရာ၊ ရှင်မောဂ္ဂလန် စသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ရှစ်ဦးအကြောင်းကို “ပါရာယနဝတ္ထု” အမည်ဖြင့် ဝတ္ထုရေးသား ခဲ့ရာ ပထမဆုံး ပေါ်ပေါက်သော ဗုဒ္ဓစာပေစကားပြေ ဝတ္ထုအဖြစ် မှတ်ယူကြ သည်။ ထိုဝတ္ထုတွင် ဝတ္ထု၏ အခြေခံတစ်ရပ်ဖြစ်သော ဇာတ်ဆောင်စရိုက်ဖော်မှုကို အထင်အရှား တွေ့ရသည်။ ရှင်သာရိပုတ္တရာဝတ္ထုတွင် ရှင်သာရိ ပုတ္တရာ ဖွားမြင်သည်မှ ပရိနိဗ္ဗာန်ဝင်သည်အထိ ဘဝဖြစ်ရပ်ကို “အလျား လိုက်” ရေးသားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရှင်သာရိပုတ္တရာ၏ ပညာကြီးသော စရိုက်၊ ပညာရှိကိုမြတ်နိုးသော စရိုက်၊ ဆုံးမခံသောစရိုက်၊ သီတင်းဖော်တို့ကို ထောက်ပံ့ ကူညီသော စရိုက်၊ ရိုကျိုးနှိမ့်ချတတ်သောစရိုက် စသည့် စရိုက်များကို တစ်ကွက်ချင်း “ထောင်လိုက်” ပုံဖော်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်းဝခေတ်တွင် “ပျို့” ခေါ် လေးလုံးစပ် ကဗျာရှည်ကြီးများ ပေါ် ပေါက်လာရာ ပျို့အများစုမှာ ဇာတက၊ ဗုဒ္ဓဝင်ဝတ္ထုများကို ကဗျာပုံသဏ္ဌာန် ဖြင့် ပြန် ဖွဲ့ထားခြင်း ဖြစ်သည့်အတွက် “ကဗျာဝတ္ထု”များဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။ ပထမဆုံး ပေါ်ပေါက်သော ပျို့မှာ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ၏ ဘူရိဒတ်ဇာတ် လင်္ကာကြီး ဖြစ်သည်။ မဟာနိပါတ် ဘူရိဒတ်ဇာတ်ကို လျှို့ဖွဲ့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထူးခြားသည်မှာ ထိုပျို့မတိုင်မီ မြေစမ်းခရမ်းပျိုး ရေးဖွဲ့သည့် လက်ရာမျိုး မတွေ့ရဘဲ ဘူရိဒတ် လင်္ကာကြီးကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်သော ပျို့ တစ်စောင် ပေါ်ပေါက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထိုစဉ်က ပျို့ကဲ့သို့ ဇာတက, \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဗျာ များ သီဟိုဠ်တွင် ထွန်းကားကြောင်း၊ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ ပညာဆည်းပူးသော ဆရာတစ်ဦးမှာ သီဟိုဠ် (သိသိဌ်)ရောက် ဆရာတော်ဟု ထင်ရှားကြောင်း၊ ထိုဆရာတော်သည် သီဟိုဠ်ရောက်စဉ် ဇာတက ကဗျာများကို တွေ့ခဲ့ရပြီး တပည့်ဖြစ်သူ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရကို ထိုအကြောင်းပြောပြသည့်အတွက် ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရက ဇာတကကို ကဗျာဖွဲ့ရန် စိတ်ကူးရလာပြီး ဇာတကပျို့ များ ရေးဖွဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဆရာကြီးဒေါက်တာလှဘေက မှတ်ချက်ချဖူး ပါသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ၊ ရှင်မဟာသီလဝံသ၊ ရှင်အဂ္ဂသမာဓိ၊ ရှင်တေဇော သာရ၊ ရှင်အုံးညိုတို့သည် အင်းဝခေတ် ပျို့စာဆိုများဖြစ်သည်။ ပျို့စာဆိုတို့ သည် မူလက ဝတ္ထု၏ ဇာတ်လမ်းကို ပို၍ပေါ်လွင်လာအောင်၊ ဇာတ်ဆောင်များ ကို ပို၍အသက် ဝင်လာအောင်၊ ကာလ၊ ဒေသ နောက်ခံကို ပို၍ သရုပ်ပေါ် လာအောင် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဖန်တီးချက်များ ထည့်သွင်းကာ အပြောက် အမွမ်းများ ရေးဖွဲ့ကြသည်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် ပါဠိဘာသာဖြင့် စတင်ပေါ် ပေါက်သော ထိုဝတ္ထုများမှ ဇာတ်လမ်း၊ ဇာတ်ဆောင်၊ နောက်ခံတို့သည် မြန်မာစာဆိုတို့၏လက်စွမ်းကြောင့် ပို၍ အသက်ဝင်လာကာ မြန်မာအသွင် ရောက်သွားသည်။ သို့ဖြင့် ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ၏ ဘူရိဒတ်ဇာတ်ပေါင်းပျို့တွင် ဘူရိဒတ်နဂါးမင်း အလမ္မာယ်လက်မှ လွတ်၍ ပြန်ရောက်လာသောအခါ သတင်းလာမေးသော နဂါးပရိသတ်သည် အချင်းချင်း ဖေးမ ရိုင်းပင်းတတ်သော မြန်မာပရိသတ် ဖြစ်သွားသည်။ ရှင်မဟာသီလဝံသ၏ ပါရမီတော်ခန်း ပျို့မှ သုမေဓာ ရှင်ရသေ့သည် မြန်မာရသေ့ ဖြစ်သွားသည်။ ရှင်အဂ္ဂသမာဓိမောင်ခင်မင် (ဓနုဖြူ) ၏ နေမိဘုံခန်းပျို့မှ နေမိမင်းကြီးကို မာတလိနတ်သားက နတ်ပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်သောကာလသည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် မြေသင်းနံ့ကလေး သင်းနေသော ကဆုန်လ ဖြစ်သွားသည်။ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ၏ သံဝရပျို့မှ ဗာရာ ဏသီပြည်သည် နေ့ရှုခင်း၊ ညရှုခင်းများဖြင့် တင့်တယ်နေသော မြန်မာမင်း နေပြည်တော်ကြီး ဖြစ်သွားသည်။ ဤဖန်တီးချက်များတွင် ဝတ္ထုအတတ် ပညာ နည်းနာသဘောများ ထင်ဟပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထိုခေတ်တွင် ရှိနှင့်ပြီးသား ဝတ္ထုကို ပျို့ပြန်ဖွဲ့သည့် အစဉ်အလာ အင်အားကြီးမားနေသောကြောင့် ပျို့စာဆိုတို့သည် ထိုအစဉ်အလာ၏ ဘောင်တွင်းကနေ၍ မိမိတို့ စိတ်ကူးဖြင့် ဖန်တီးချက်များကို ထည့်သွင်းနိုင်သလောက် ထည့်သွင်းခြင်းဖြစ် သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အကယ်၍သာ မိမိတို့ စိတ်ကူးဖြင့်ချည်း အစမှအဆုံး ဖန်တီးရေးဖွဲ့သည့် အစဉ်အလာမျိုး ပေါ်ထွန်းခဲ့လျှင်ကား ထိုခေတ်က စာဆို တို့သည် ကိုယ်ပိုင် ဖန်တီးသော ဇာတ်လမ်း၊ ဇာတ်ဆောင်၊ နောက်ခံတို့ဖြင့် စကားပြေဝတ္ထု၊ ကဗျာဝတ္ထုများ ရေးဖွဲ့ခဲ့ကြဖွယ် ရှိပါသည်။ တစ်ဖက်က ကြည့်လျှင် ထိုခေတ် စာဆိုတို့သည် ရဟန်းစာဆိုများဖြစ်သည့်အတွက်လောကီရေးဘက်အားပြုသည့် ဝတ္ထုမျိုး မရေးဖွဲ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသလားဟု တွေးဆရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်းဝခေတ်တွင် အခိုင်အမာ အခြေတည်ခဲ့သော ဝတ္ထုအစဉ်အလာ သည် ကုန်းဘောင်ခေတ် ကုန်ဆုံးချိန်အထိ မြန်မာစာပေသမိုင်း တစ်လျှောက် တွင် စည်ပင်ဖွံ့ဖြိုးလာသည်။ စကားပြေဘက်တွင် ဇာတက၊ ဗုဒ္ဓဝင်၊ ဓမ္မပဒ စသည်တို့ကို အခြေခံသောဝတ္ထုများ ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်။ ညောင်ရမ်းခေတ် ဝရာဘိသင်္ဃနာထ ဆရာတော်၏ မဏိကုဏ္ဍလဝတ္ထုဆိုလျှင် ငါးရာ့ငါးဆယ် နိပါတ်လာ မဟာသုတသောမဇာတ်ကို မဏ္ဍိုင်ပြု၍ ငါးရာ့ငါးဆယ် နိပါတ်ဝင် ကျန်ဇာတ်တော် အားလုံးနီးပါး ပါဝင်အောင် ဖွဲ့ယှက်ထည့်သွင်း ထားသောကြောင့် ဇာတကဝတ္ထုအားလုံး ကွန်ရက်သဖွယ် ဖွဲ့ယှက်နေသော ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်လာသည်ကို အံ့သြဖွယ်တွေ့ရသည်။ တောင်ဖီလာဆရာတော် ၏ ယသဝခုနဝတ္ထု၊ သဒ္ဓမ္မာ လင်္ကာရဆရာတော်၏ ရတနာကရ ဝတ္ထုတို့ သည် အရေးအဖွဲ့ ခံ့ညားပြေပြစ်သောစကားပြေဝတ္ထုများ ဖြစ်သည် ။ ကုန်းဘောင်ခေတ်တွင် ဗုဒ္ဓဝင်ဝတ္ထုများ၊ ဇာတကဝတ္ထုများ ဆက်လက် ပေါ်ထွန်းသည်။ ဗုဒ္ဓဝင်ဝတ္ထုများတွင် ဒီပဲယင်း ဆရာတော်၏ တထာဂတကိုလိုနီခေတ်မြန်မာစာပေသမိုင်း ဥဒါနဒီပနီ၊ ပထမငါးခုန်ဆရာတော်၏ မဟာ ဗုဒ္ဓဝင်ဝတ္ထုတော်ကြီး၊ ဒုတိယ မဲထီးဆရာတော်၏ မာလာလင်္ကာရဝတ္ထု၊ ကျီးသဲ လေးထပ်ဆရာတော်၏ ဇိနတ္ထပကာသနီတို့ ထင်ရှားသည်။ ညောင်ကန်ဆရာတော်က ငါးရာ့ ငါးဆယ် နိပါတ် ဝတ္ထုများကို တိုက်ရိုက် မြန်မာပြန်သည်။ ဦးဩဘာသ၊ ရှင်ပညာတိက္ခနှင့် ရှင်နန္ဒမေဓာတို့က ဇာတ်တော်ကြီးဆယ်ဘွဲ့ ဝတ္ထုများကို တန်ဆာဆင်ဖွဲ့နွဲ့ကာ မြန်မာပြန်သည်။ အထူးသဖြင့် ဦးသြဘာသ၏ စကား ပြေ အရေးအဖွဲ့ ပြောင်မြောက်မှုကြောင့် ဇာတ်လမ်း၊ ဇာတ်ဆောင်၊ နောက်ခံတို့ ရုပ်လုံးကြွလာပုံကို ဝေသန္တရာဇာတ်တော်ကြီး ဝတ္ထုတွင် အထင်အရှားတွေ့ ရ သည်။ ဇာတ်ကြီးဆယ်ဘွဲ့ ဝတ္ထုများတွင် ပျို့များမှာကဲ့သို့ စာဆို၏ ပင်ကို စိတ်ကူးဖြင့် ဖန်တီးရေးဖွဲ့မှုများ မပါဝင်ပါ။ ပါဠိဘာသာဖြင့် ရှိသော ဇာတ်အဋ္ဌကထာများမှ အချက်အလက်များကို မူလအတိုင်း ပြန်ရေးခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် စကားတန်ဆာဆင်ထားသော စကားပြေအရေးအဖွဲ့များကြောင့် ပို၍ အသက်ဝင်ကာ ဖတ်ချင်စဖွယ် ဖြစ်လာရသည်။ တရားနာ ပရိသတ် စိတ်ညွတ်နူးဖွယ်ဖြစ်အောင် ဦးပုညက ဗုဒ္ဓစာပေဝတ္ထုများကို တရားစာအဖြစ် တန်ဆာဆင် ရေးဖွဲ့ရာတွင်ကား ပို၍ အသက်ဝင်လာပြီး ရုပ်လုံးကြွလာကြောင်း ဆဒ္ဒန်ဆင်မင်း ဝတ္ထုက သက်သေခံလျက် ရှိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကဗျာဘက်ကကြည့်လျှင် ဗုဒ္ဓစာပေဝတ္ထုများကို ပျို့အဖြစ် ပြန်လည် ရေးဖွဲ့ သော လက်ရာများသည် ကုန်းဘောင်ခေတ် အဆုံးအထိ အရှိန် အဟုန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာသည်ကို တွေ့ရသည်။ တွင်းသင်းမင်းကြီး၊ မုံရွေး ဆရာတော်၊ ဦးရွှန်း စသည့် ပျို့စာဆို အကျော်အမော်များသည် ပျို့များကို အပြောက်အမွမ်း ခြယ်ကာ ဖတ်ချင့်စဖွယ် ကဗျာဝတ္ထုကြီးများအဖြစ် ဖန်တီးခဲ့ သည်။ တွင်းသင်းမင်းကြီး၏ မဟာဇနကပျို့မှ အလောင်းတော် မဟာ ဇနကမင်း၏ ဇွဲလုံ့လ၊ မုံရွေးဆရာတော်၏ ကုသပျို့မှ ကုသမင်းကြီး၏ မေတ္တာနှင့်အားမာန်၊ ဦးရွှန်း၏ ဥမ္မာဒန္တီပျို့မှ သိဝိမင်းကြီး၏ အလွမ်းနှင့်နောင်တတို့သည် ထိုဇာတ်ဆောင်များကို အသက်ဝင်လှုပ်ရှားစေသော အကွက်ကောင်းများ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရိုးရာပုံပြင်များသည် ဝတ္ထုရှည်အဖွဲ့၏ မြစ်ဖျားခံရာ ဖြစ်သကဲ့သို့ ဝတ္ထု တိုအဖွဲ့၏ မြစ်ဖျားခံရာလည်း ဖြစ်ပါသည်။ “ရွှေယုန်နှင့်ရွှေကျား” ပုံပြင်မှစ၍ အစဉ်အဆက် ပြောဆိုခဲ့ကြသော ပုံပြင်များတွင် ဇာတ်လမ်းတိုတိုကျဉ်းကျဉ်း၊\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557085175957,"sku":"","price":3600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_338ad22d-b0c0-4a94-880c-c336acfb9bd6.jpg?v=1730233377"},{"product_id":"မောင်ခင်မင်ဓနုဖြူ-စာပေဆိုသောမိန်မချောကလေး","title":"စာပေဆိုသောမိန်းမချောကလေး","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာပေဆိုသော မိန်းမချောကလေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာပေအရေးအဖွဲ့ တစ်ခုသည် မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် တူသည်ဟုဆိုကြ ပါစို့ ။ သို့ဆိုလျှင်စာပေရေးဖွဲ့ရာ၌ သင့်တတ်သော အပြစ်ဒေါသတို့သည် ထိုမိန်းကလေး၏ အလှကို ဖျက်ဆီးသော မှဲ့ခြောက်၊ တင်းတိပ်၊ ဝက်ခြံတို့နှင့်တူကြောင်း၊ စာပေကို တန်ဆာဆင်သော သဒ္ဒါလင်္ကာရခေါ် စကားတန်ဆာတို့သည် ထိုမိန်းကလေး၏ ချောမောလှပမှု၊ အကျင့်သီလကောင်းမွန်မှု၊ မယားဝတ္တရားကျေပွန်မှု စသော အရည် အသွေးကောင်းတို့နှင့် တူကြောင်း၊ စာပေကို တန်ဆာဆင်သော အတ္ထာလင်္ကာရခေါ် အနက်တန်ဆာတို့သည် ထိုမိန်းကလေး ဆင်ယင်ထားသော ပုတီး၊ နားတောင်း၊ လက်ကောက် စသည့် အဆင်တန်ဆာတို့နှင့်တူကြောင်း သုဗောဓာလင်္ကာရခေါ် အလင်္ကာကျမ်းတွင် ဥပမာဆောင်ထားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤဥပမာအရ စကားတန်ဆာသည် ပင်ကိုအရည်အသွေးဖြစ်ကြောင်း၊ အနက် တန်ဆာသည် အပေါ်က ဆင်ယင်သော အဆင်တန်ဆာဖြစ်ကြောင်း နားလည်ရပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အလင်္ကာကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားသော အပြစ်ဒေါသများကို လေ့လာကြည့်မည် ဆိုလျှင် စကားသုံးသည့်အခါ အနက်နှစ်ခွထွက်နေခြင်း၊ အသိခက်သော စကားကို သုံးခြင်း၊ စကားကိုပိုသုံးခြင်း၊ အနက်အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားကိုသုံးခြင်း၊ ဝါကျ အတွင်း ပုဒ်ထားရှုပ်ခြင်း၊ ရှေ့နောက် အဆက်အစပ်လွဲခြင်း စသည်ဖြင့် ဘာသာစကားအသုံးပြုပုံ နေရာမကျ၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြစ်များဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရ သည်။ သဒ္ဒါလင်္ကာရခေါ် စကားတန်ဆာများကို ကြည့်လျှင် စကားရှင်းလင်းခြင်း၊ အနက် အဓိပ္ပာယ်လွယ်ကူခြင်း၊ စကားပြေပြစ်ချိုသာခြင်း၊ အနက်အဓိပ္ပာယ် အပြည့်အဝ ပါဝင်ခြင်း၊ စကားကျစ်လျစ်ခြင်း၊ စကားကို အနှစ်သာရပါအောင် ချဲ့ထွင်ခြင်း စသည် ဖြင့် ဘာသာစကားနိုင်နင်းသည့်အတွက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အရည်အသွေးများ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ “စာပေ”ကို ဖွင့်ဆိုရာတွင် စာပေဟူသည် ကောင်းစွာ အသုံးပြု ထားသော ဘာသာစကားဖြစ်သည်။ စာပေဟူသည် ဘာသာစကားကို စိတ်ကူးဉာဏ် ဖြင့် ဖန်တီးအသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်သည်” ဟူသော ဖွင့်ဆိုချက်များရှိသည်။ ထိုဖွင့်ဆို ချက်များနှင့် ဆက်စပ်စဉ်းစားလျှင် စာပေရေးဖွဲ့ရာ၌ ဘာသာစကားသည် အရင်းခံ ဖြစ်ကြောင်း၊ ဘာသာစကားကျွမ်းကျင်လျှင် စာပေအရေးအဖွဲ့ ပြောင်မြောက်ကောင်း မွန်ကြောင်း နားလည်ရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အတ္ထာလင်္ကာရခေါ် အနက်တန်ဆာများကို ကြည့်လျှင် အနက်အဓိပ္ပာယ်ဆန်း ကြယ်အောင် စိတ်ကူးဖြင့် ဖန်တီးရေးဖွဲ့ သော ဥပမာအလင်္ကာ၊ ရူပကအလင်္ကာ စသည့် အလင်္ကာနည်းများဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရပါသည်။ ဥပမာအလင်္ကာဖြင့် ခိုင်းနှိုင်းခြင်း၊ ရူပကအလင်္ကာဖြင့် တင်စားခြင်းတို့ကြောင့် အရေးအဖွဲ့ တစ်ခုသည် နှစ်သက်စဖွယ် ဖြစ်လာရသည်။ စိန်ရွှေရတနာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဆွဲကြိုး၊ လက်ကောက်၊ ခြေချင်း၊ နားတောင်း စသည့်အဆင်တန်ဆာများက ဆင်ယင်မှုကို ပို၍ တင့်တယ်လှပအောင် ဖန်တီးပေးသည့်သဘောဖြစ်သည်။ ထိုအဆင်တန်ဆာများသည် အပေါ်ယံက ဖုံးအုပ်ဆင်ယင်သော အဆင်တန်ဆာများဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သုဗောဓာလင်္ကာရကျမ်းလာ နောက်အဆိုအမိန့်တစ်ခုကလည်း သဒ္ဒါလင်္ကာ ရနှင့် အတ္တာလင်္ကာရတို့၏ အခန်းကဏ္ဍတို့ကို ဖော်ပြနေသည်။ စာပေအရေးအဖွဲ့ တစ်ခုသည် အတ္ထာလင်္ကာရခေါ် အနက်တန်ဆာများ (ဥပမာ- ရူပက စသည့် အလင်္ကာများ) မပါဝင်စေကာမူ သဒ္ဒါလင်္ကာရခေါ် စကားတန်ဆာနှင့် ပြည့်စုံလျှင် အရေးအဖွဲ့ ကောင်းဖြစ်သည်ဟူသော အဆိုအမိန့်ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်က စဉ်းစားလျှင် စာပေအရေးအဖွဲ့ တစ်ခုသည် အတ္ထာလင်္ကာရခေါ် အနက်တန်ဆာများ ပါဝင်စေကာမူ ရှေ့တွင် ဖော်ပြခဲ့သော အပြစ်ဒေါသများရှိနေလျှင် သဒ္ဒါလင်္ကာရနှင့် ပြည့်စုံမည် မဟုတ်တော့ပါ။ ထိုစာမျိုးကို စာကောင်းဟု မခေါ်နိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် သဒ္ဒါလင်္ကာရခေါ် ဘာသာစကားနိုင်နင်းမှုကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာသော အရည်အသွေးများသည် စာပေရေးဖွဲ့ရာတွင် ပဓာနကျပြီး အတ္ထာလင်္ကာရခေါ် အနက်အဓိပ္ပာယ် အဆန်းတကြယ် ဖြစ်အောင် တန်ဆာဆင်သော အဆင်တန်ဆာများသည် အပေါ်ယံ အဆင်တန်ဆာ များဖြစ်ကြောင်း ကောက်ချက်ချနိုင်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာပေကို ဘာသာစကားဖြင့် ရေးဖွဲ့ ရသည်။ ဝတ္ထုပဲရေးရေး၊ ကဗျာပဲရေးရေး၊ ပြဇာတ်ပဲရေးရေး၊ ရသစာတမ်း(အက်ဆေး) ပဲရေးရေး ဘာသာစကားကို အသုံးပြုရ သည်ချည်းဖြစ်သည်။ စာပေအာနိသင်ရှိအောင် ဘာသာစကားကို ထိရောက်ထက် မြက်စွာ အသုံးပြုရသည့်အလျောက် စာပေကိုအကြောင်းပြု၍ ဘာသာစကားဖွံ့ဖြိုး လာရသည်။ ထိရောက်ထက်မြက်သော အသုံးကောင်းများပေါ်လာရသည်။ ထို့အတူ ဘာသာစကားကို ထိထိရောက်ရောက် အသုံးပြုနိုင်လေလေ၊ စာပေအာနိသင် ထက်မြက်လေလေ ဖြစ်သည့်အတွက် ဘာသာစကားကို အကြောင်းပြု၍ စာပေလည်း ဖွံ့ဖြိုးလာရသည်။ ဘာသာစကားနှင့် စာပေသည် အပြန်အလှန်ကျေးဇူးပြုနေသော မိတ်ဖက်များဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘာသာစကားလေ့လာမှုရော စာပေလေ့လာမှုပါ လိုအပ်ကြောင်း သုဗောဓာ လင်္ကာရကျမ်း၌ပင် မိန့်ဆိုထားပါသည်။ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်သည် သဒ္ဒါကျမ်း၊ အဘိဓာန်ကျမ်း၊ ဆန်းကျမ်း၊ အလင်္ကာကျမ်းဟူသောကျမ်း (၄) ကျမ်းကို ကျွမ်းကျင် စွာ တတ်မြောက်သည်ဆိုလျှင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် စာမရေးစေကာမူ စာဆိုအဖြစ် အသိ အမှတ်ပြုအပ်သည်ဆိုသော အဆိုအမိန့်ဖြစ်သည်။ ဖော်ပြထားသော ကျမ်း(၄) ကျမ်း ကိုကြည့်လျှင် ဘာသာစကားဖွဲ့ ထုံးစည်းကမ်းကို ပြသော သဒ္ဒါကျမ်းနှင့် ဝေါဟာရ များ၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ဖွင့်ဆိုသော အဘိဓာန်ကျမ်းတို့သည် ဘာသာစကား ဆိုင်ရာ ကျမ်းများဖြစ်၍ ပါဠိကဗျာ(ဂါထာ) ဖွဲ့နည်းကိုပြသော ဆန်းကျမ်းနှင့် ရသ မြောက်အောင်ဖွဲ့ ရသော အဆင်တန်ဆာ နည်းနာများကိုပြသော အလင်္ကာကျမ်းတို့ သည် စာပေဆိုင်ရာကျမ်းများဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘာသာစကားဆိုင်ရာ ကျမ်း(၂)ကျမ်းနှင့် စာပေဆိုင်ရာကျမ်း (၂)ကျမ်းဖြစ် သည့်အတွက် ဘာသာစာပေလေ့လာမှုသည် မျှတသော သဘောကို ဆောင်နေပါ သည်။ ဘာသာစကားနှင့် စာပေတို့ အပြန်အလှန် အထောက်အကူပြုသည့် သဘောကို ခရစ်မပေါ်မီ ကာလကတည်းက ပေါ်ထွန်းသော အလင်္ကာကျမ်းများတွင် မျှမျှတတ ဖော်ညွှန်းလျက်ရှိကြောင်း တွေ့ရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာပေအရေးအဖွဲ့ တစ်ခုကို အပိုင်း(၅)ပိုင်းဖြင့် လေ့လာသုံးသပ်နိုင်ကြောင်းအလင်္ကာကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားပါသည်။ အပြစ်ဒေါသအပိုင်း၊ အပြစ်ဒေါသဖြေဖျောက်ပုံ (ပရိဟာရ)အပိုင်း၊ စကားတန်ဆာ (သဒ္ဒါလင်္ကာရ) ခေါ် ဂုဏ်အပိုင်း၊ အနက်တန်ဆာ(အတ္ထာလင်္ကာရ)ခေါ် အလင်္ကာရအပိုင်းနှင့် ရသဘာဝခေါ် ရသအပိုင်း တို့ဖြစ်သည်။ စာပေအဖွဲ့တစ်ခုတွင် အပြစ်ဒေါသများကို ဖြေဖျောက်ပြီး စကားတန်ဆာ၊ အနက်တန်ဆာများဖြင့် ရေးဖွဲ့ပါက ရသမြောက်သော စာပေအဖွဲ့ တစ်ခု ဖြစ်လာပုံကို ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာပေရေးဖွဲ့သူက အပြစ်ဒေါသကင်းအောင်၊ ဂုဏ်အလင်္ကာမြောက်အောင် ရေးဖွဲ့လျှင် ထိုစာသည် ရသမြောက်သော စာဖြစ်လာ၍ စာဖတ်သူက ရသဟူသော နှစ်သက်ခြင်းအရသာကို ခံစားရမည်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ဆိုလျှင် ရသ၏သဘောသည် မည်သို့ရှိပါသလဲ။ ရသကို မည်သည့်အရာ နှင့် ခိုင်းနှိုင်းသင့်ပါသလဲ။ ရှေ့တွင် ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း အပြစ်ဒေါသကင်း၍ သဒ္ဒါ လင်္ကာရ၊ အတ္ထာလင်္ကာရ (စကားတန်ဆာ၊ အနက်တန်ဆာ)နှင့် ပြည့်စုံသော စာပေ အဖွဲ့တစ်ခုသည် အပြစ်အနာအဆာကင်း၍ အရည်အချင်းပြည့်ဝသော၊ ချောမောလှပ သော မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် တူသည်ဟု ဥပမာပေးနိုင်လျှင် စာဖတ်သူ ခံစားရ သော ရသသည် ထိုမိန်းကလေးကို ချစ်မြတ်နိုးသည့်စိတ်နှင့် တူသည်ဟု ဥပမာ ပေးရပါလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာပေဆိုသော မိန်းမချောကလေး” ကို စာဆိုတို့ မည်သို့မည်ပုံဖော်ကြကြောင်း ဆက်လက်တင်ပြမည်ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြဝတီရသစုံမဂ္ဂဇင်း၊ ဖေဖော်ဝါရီ၊ ၂၀၁၇ ခုနှစ်။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာပေမိန်းမချောကလေး၏ပင်ကိုအရည်အသွေး(၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာကောင်းပေမွန်ကို ပင်ကိုစိတ်ရင်းလည်း ကောင်းမွန်၍ ပုတီးနားတောင်း အဆင်တန်ဆာများလည်း ဆင်ယင်ထားသော မိန်ကလေးနှင့် ခိုင်းနှိုင်းသည့် သုဗောဓာ လင်္ကာရကျမ်းဆရာ၏ ခိုင်းနှိုင်းပုံကို ဆွေးနွေးခဲ့ပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုမိန်းကလေး၏ အကျင့်သီလကောင်းမွန်ခြင်း၊ မယားဝတ္တရား ကျေပွန်ခြင်း၊ ချောမောလှပခြင်း စသော ပင်ကိုအရည်အသွေးများသည် စာပေ၏ စကားတန်ဆာ (သဒ္ဒါလင်္ကာရ) နှင့်တူသည်ဟု အလင်္ကာဆရာက ခိုင်းနှိုင်းသည်။ စကားတန်ဆာ ဟူသည် ဘာသာစကားကို နိုင်နိုင်နင်းနင်းကိုင်တွယ်၍ တန်ဆာဆင်ရေးဖွဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စာပေဟူသည် ကောင်းစွာအသုံးပြုထားသော ဘာသာစကားဖြစ်သည်”ဟူ သော ဖွင့်ဆိုချက်၊ “စာပေဟူသည် ဘာသာစကားကို ဖန်တီးအသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်” ဟူသော ဖွင့်ဆိုချက်တို့နှင့် ညှိကြည့်သောအခါ စာပေရေးဖွဲ့ရာတွင် စကား တန်ဆာဟုခေါ်သော ဘာသာစကား အဆင်တန်ဆာသည် အခြေခံကျသည်ဟူသော သဘော ထင်ရှားလာပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘာသာစကားကို ကောင်းစွာ” အသုံးပြုခြင်းဟူသော အင်္ဂါလက္ခဏာနှင့် ပြည့်စုံလျှင် ထိုစာသည် နှစ်သက်စရာကောင်းသော စာဖြစ်သည်မှာ သေချာပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စကားတန်ဆာ(သဒ္ဒါလင်္ကာရ) ဆိုရာ၌ ဘာသာစကားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အသုံးပြုခြင်း၊ ပြေပြေပြစ်ပြစ် အသုံးပြုခြင်း၊ ကျစ်ကျစ်လျစ်လျစ် အသုံးပြုခြင်း၊ အနှစ်သာရပါပါ ချဲ့ထွင်ရှင်းလင်းခြင်း၊ အနက်အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝခြင်း၊ နှစ်သက်ဖွယ် တင်စား သုံးခြင်း စသော အင်္ဂါလက္ခဏာများကို ဆိုလိုကြောင်း အလင်္ကာကျမ်းအရ သိရ သည်။ ထိုသို့သော အင်္ဂါလက္ခဏာများနှင့် အညီ အသုံးပြုခြင်းသည် ဘာသာစကား ကို “ကောင်းစွာ အသုံးပြုနေခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သာဓကပြရလျှင် မြန်မာစာပေသမိုင်းတစ်လျှောက် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သောတျာချင်း၊ အိုင်ချင်း၊ လွမ်းချင်း၊ ကောက်စိုက်သီချင်းနှင့် မောင်းထောင်းသီချင်းတို့သည် ထီးသုံးနန်းဝင် စာကြီးပေကြီးများမဟုတ်သော်လည်း ဖော်ပြခဲ့သော စကားတန်ဆာ (သဒ္ဒါလင်္ကာရ)နှင့် ပြည့်စုံသော ကဗျာများဖြစ်ကြောင်း တွေ့ ရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညောင်ရမ်းခေတ် စာဆိုဝန်ကြီး ပဒေသရာဇာ၏ တျာချင်းများဆိုပါစို့။ လယ် သမားဘွဲ့တျာချင်းတွင် လယ်သမားမိသားစု လယ်ထဲဆင်းသည့် မြင်ကွင်းကို ဖွဲ့ထား ပုံမှာ သရုပ်ပေါ်လှပါသည်။ပျော်ပျော်ပါးပါး လယ်ထဲဆင်းကြပုံ၊ ဝတ်ထားသည့် ပုဆိုး နှင့် အင်္ကျီများစုတ်ပြဲနေပုံ၊ လယ်သမားကြီးက ခေါင်းပေါင်းနီနီရဲရဲကြီး ပေါင်းထားပုံ၊ တစ်ထွာလောက်ရှိသော ဆေးတံကိုခဲရင်း လယ်ထွန်နေပုံ၊ ကလေးများ မိုးရေထဲမှာ အဝတ်မပါဘဲ ပြေးလွှားဆော့ကစားနေပုံ၊ လယ်ထွန်ပြီးနောက် ဖားပေါင်စင်း၊ ခရု၊ ပီလော၊ ကန်စွန်း၊ ဆူးပုပ်၊ ကင်းပုံ စသည် တွေ့သမျှစားစရာများကို တွေ့သမျှကောက် ယူ ခူးဆွတ်ပြီး အိမ်ပြန်ကြပုံ၊ အိမ်ရောက်သောအခါ အမြန်ချက်ပြုတ်ပြီး ထမင်းပူပူ၊ ဟင်းပူပူကို ပလုတ်ပလောင်း စားကြပုံ၊ ရှမ်းငရုတ်သီးကို ကိုက်စားရင်း တရှူးရှူး၊ တရှဲရှဲ မြည်နေပုံတို့ကို ဖွဲ့ ထားခြင်းဖြစ်သည်။ “ထမင်းကပူ ဟင်းကပူ၊ ရှူရှူသာ ရှမ်းငရုတ်ကယ်နှင့်လေး” ဟူသော အဖွဲ့မှာ မြင်ကွင်းအား မြင်ယောင်လာစေရုံမက အသံကိုပါ ကြားယောင်လာစေသော အဖွဲ့ဖြစ်သည်။ ဒေါင်းလန်းကြီးထဲမှာ ထမင်းနှင့် ဟင်းများထည့်ပြီး ဝိုင်းဖွဲ့စားပုံကို “နှီးဒေါင်းလန်းကြီး ခူးပြီးသောခါ၊ သမီးနှင့်သား များလို့မဝင်သာ၊ ဒူးတစ်ဖက်ဟာ၊ တွန်းကာဖယ်လျက်”ဟူသော ဖွဲ့ပုံမှာ သရုပ်ပေါ် လှပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညောင်ရမ်းခေတ်စာဆိုဖြစ်သည့် တောင်တွင်းရှင်ငြိမ်းမယ်၏ အိုင်ချင်းများမှာ လည်း ကျေးလက်သဘာဝကို ပုံဖော်ထားသော အဖွဲ့များဖြစ်သည်။ မိန်းမပျိုကလေး က သူငယ်ချင်းများကို “ချစ်တဲ့သူငယ်လေး သူငယ်ချင်းကောင်းယောက်မတို့ရေ” ဟု အစချီပြီး ရင်ဖွင့်ဟန်ရေးဖွဲ့ထားသည်။ အိုင်ချင်းတစ်ပုဒ်တွင် ရှင်လူထွက်သစ် ဆယ့်သုံးနှစ်ကတည်းက ချစ်ရသူကိုမိကြီး၊ မိထွေးများက သဘောမတူသည့်အတွက်ချစ်သူနှစ်ယောက် မတွေ့ ရပုံကိုဖွဲ့ သည်။ ညဦးတွင် ဗိုင်းငင်ချည်ချရင်း ဧည့်ခံစကား ပြောနေကျဖြစ်သော်လည်း လူကြီးများက ပိတ်ပင်ထားသည့်အတွက် ဗိုင်းငင်သည့် ရစ်ကိုပင်ထောင်၍ သိမ်းထားရသည်။ ချစ်သူနှစ်ယောက် မတွေ့ ရသည်မှာ အတန် ကြာပြီဖြစ်သည်။ တစ်နေ့တွင် မိန်းမပျိုသည် ယာခင်းသို့ ထမင်းသွားပို့ပြီး အပြန် မောင်လည်းအလာ၊ မယ်သာအမျှော် နေဝင်ကျော်အချိန်တွင် “စောင်းလျားခြံနှင့် လက်ပံပင်ရှေ့၊ ကျဉ်းမြောင်းကွေ့”မှာ ဆုံမိကြတော့သည်။ ထိုအခါ မောင်က မယ်ရက် ပေးထားသော ခေါင်းပေါင်းပြာကို လည်မှာပတ်ထားသည်။ မိန်းမပျိုကို တွေ့တွေ့ချင်း စကားတစ်ခွန်းပင် မပြောဆိုနိုင်ဘဲ မယ့်ကျောပြင်ကို လက်တင်ရပ်လို့ မတ်တတ် ငိုပါလေတော့သည်။ မိန်းမပျိုမှာ မောင့်ကိုသနားလွန်းသဖြင့် “မောင့်ကို စိမ်းကား၊ မယ်နှမက ဆိုသလား”ဟု ချော့မော့ပြောဆိုရင်း သူတို့၏ ချစ်ခြင်းကိုခွဲသော သက်ကြီး ဝန်တို မြင်တိုင်းမုန်းစရာ ကုန်းမအို၊ ရေလိုခန်းခြောက်ပါစေသား” ဟု မိကြီး၊ မိထွေး များကို ကျိန်ဆဲလိုက်မိတော့သည်။ အိုင်ချင်းထဲက မိန်းမပျိုကလေး၏ ခံစားချက်ကို စာနာနားလည်မိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကုန်းဘောင်ခေတ်တွင် လွမ်းချင်းများထွန်းကားရာ စာဆိုဦးကြီး၏ တောဓလေ့ လွမ်းချင်းများမှာ အသက်ဝင်လှပါသည်။ “ခါတစ်လှည့်၊ လာခဲ့ပါ့ကျုပ်တို့ဆီ၊ ရာသီ ရောက်လာပေါ့၊ ဖားကင်ခြောက်ကျပ်တင်ဟာကို ငရုတ်ဝါစပ်တူထောင်းပါလို့၊ ဧည့်ကောင်းမို့တမင်ဆော်၊ တို့ကြီးတော် နွေကလှန်းပါတဲ့၊ ခရမ်းခြောက် ကျိုပုန်းရည်၊ တူနှစ်မည်ဆင်တဲ့ဟင်း၊ ထမင်းပုသိမ် ဆင်နှင့် ကိုရင်ကို ကျွေးချင်လှတယ်လေး” ဟု ဆိုသောအဖွဲ့တွင် ဧည့်သည်ကို ကျွေးမွေးဧည့်ခံဖို့ စိတ်ကူးထားသော ဟင်းလျာများကို စားချင်စဖွယ် ဖွဲ့ထားပါသည်။ ပုသိမ်ဆန်ကိုချက်သော ထမင်းနှင့် လိုက်ဖက်သည့် ဟင်းလျာများကို ခင်းကျင်းပြထားပုံမှာ နှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆယ်အိမ်ခေါင်း”ဘွဲ့ လွမ်းချင်းတွင် ဟာသကလေးစွတ်ပြီး ခပ်ရွှင်ရွှင်ရေးဖွဲ့ ထားပုံမှာ ပျော်စရာကောင်းသည်။ ဆယ်အိမ်ခေါင်းဇနီးမောင်နှံတို့ ကြွက်နဖားရွက်နှင့် ပုန်းရည်ကျိုထားသော ဟင်းကိုယောက်သွားနှင့် ခပ်သောက်လိုက်၊ ငရုတ်သီးတောင့် ကိုင်စားလိုက်လုပ်နေသည့် အမူအရာကို “စည်းစိမ်တော်ကြီးပါဘိ” ဟု အစချီပြီး “အလိုဗျာစားပုံတင်ပါဘိ၊ ခေါင်းမင်းဆယ်အိမ်ပေမို့၊ အခြေကြီးလှတောင်းကိုလေး ဟု ဂုဏ်တင်ဖွဲ့ ထားသည်။ စားသောက်ဖွယ်ရာပြီးသောအခါ ဆယ်အိမ်ခေါင်းမင်း စည်းစိမ်ခံပုံကိုလည်း “အခြင်မြေသက်၊ ပင်ထန်းရွက်နှင့် ခေါင်းပျက်အိမ်တွင်၊ စည်းစိမ်ကြီးရှင်၊ ခြေလိမ်တင်လို့၊ ခုတင်ကြမ်းပေါက် သုံးချောင်းထောက်မှ၊ မှောက်ချည်လှန် ချည်၊ အဆီရယ်ဖိန်း၊ မှိန်းတဲ့ချည်နှင့်၊ မကြည်သမ်းဝေ၊ ထည်မင်းပုံနေလိုက်တယ်။ နွားရေပြန့်ပေါ်မှာ ခေါင်းကတော်ကိုယ်တိုင်နှိပ်ခါမှ သူအိပ်တယ်လေး” ဟူ၍ ဖွဲ့ထားပုံမှာ အသက်ဝင် ရုပ်လုံးကြွနေသည်။ အခြင်တန်က မြေကြီးကိုထိနေသော ထန်းရွက်မိုး ထားသော ခေါင်ပျက်အိမ်သည် ဆယ်အိမ်ခေါင်းဇနီးမောင်နှံ၏ အိမ်ဂေဟာဖြစ်သည်။ စားသောက်ပြီးသောအခါ အဆီယစ်နေသည့်အတွက် '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခုတင်ကြမ်းပေါက် သုံးချောင်းထောက်” ပေါ်တွင် အိပ်မပျော်နိုင်ဘဲ မှောက်ချည်လှန်ချည် ဖြစ်နေသော ဆယ်အိမ် ခေါင်းမင်းကို ဆယ်အိမ်ခေါင်းကတော်ကိုယ်တိုင် နှိပ်ပေးတော့မှ အိပ်ပျော်သွားပုံအား တခမ်းတနားဖွဲ့ ထားပုံမှာ ဟာသရသမြောက်လှပါသည်။ ရိုးရိုးကလေးဖြင့် လှသော အဖွဲ့ ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကောက်စိုက်ရင်း၊ မောင်းထောင်းရင်း သီဆိုကြသော ကောက်စိုက်သီချင်း၊ ဗုံကြီးသံ၊ မောင်းထောင်းသီချင်းများမှာလည်း နှစ်သက်စရာကောင်းပါသည်။ ကောက် စိုက်ရ၍ ပင်ပန်းပြီး ချွေးတုတ်တုတ်ကျနေသော မယ်ကလေးကို မောင်က “ခါးပုံကို မောင်ဖြုတ်လို့၊ ချွေးသုတ်တော့ပေး”ဆိုသည့်အတိုင်း ပုဆိုးခါးပုံစကိုဖြုတ်၍ ချွေးသုတ် ဖို့ လှမ်းပေးလိုက်သောအခါ မယ်ကလေးက စီးပလေစေ မောင်မသုတ်နဲ့၊ တုတ်တုတ် ကျ× ဟုပြန်ပြောပုံ၊ အိမ်ပြန်ချိန်တွင် “ချောင်းရေကလျှံ၊ ကန်ရေကတိုး၊ မကြိုလာပါနဲ့ ရွှေသျှောင်ရစ်ရယ်၊ ရေနစ်မှာစိုး” ဟူ၍ မယ်ကလေးက စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့်မှာပုံ အဖွဲ့ များ မှာလည်း အရိုးခံအလှဘွဲ့ များဖြစ်သည်။ ကောက်စိုက်နေသည့် မိန်းကလေးများကို လူပျိုကာလသားများ၏ ဗုအဖွဲ့ က ဗုံးကြီးတီး၍ အားပေးရင်း ဆိုကြပုံများမှာလည်း ပျော်စရာကောင်းသည်။ ဗုံပွဲလာကြည့်သော မိန်းကလေးက ဗျာပါဆံ ရှည်ရှည်ချ ထားသည့်အတွက် “ဗုံပွဲကိုတဲ့ ရှုမယ်လာ၊ ကိုက်ဆံရှည်ပါလှတယ် သားများမေ လား” ဟူ၍ ဗျာပါဆံရှည်လျှင် သားသည်အမေကြီးလားဟု ကျီစယ်လေ့ရှိသဖြင့် “သားများမအေ၊ တကယ်လေ ဗုံတော်သား၊ ရဲပါ့မလား” ဟု ပြန်ကျီစယ်လိုက်ပုံ၊ကောက်စိုက်မကလေးများက ဗုံကြီးသည်ကို ကပ်စေးနှဲသူ၊ ကြွားဝါသူအဖြစ် ကျီစယ် ရာ၌ `ရွှေနားတောင်းကိုလ၊ ဗုံးခေါင်းလောက်ဝတ်စေ့မယ်၊ ဗုံကြီးသည် လိမ်လည်လှည့်၊ နား မိတယ်၊ မေးပါနဲ့ဟယ် ရွှေကိုကွယ်မဆိုထားနဲ့၊ ငွေကိုကွယ် မဆိုထားနဲ့ ၊ သူ့နား မှာ ရွှေပေရွက်ကို ပေးရက်ကဲ့လား” ဟု အချင်းချင်းပြောရင်း ကျီစယ်ဟန်ဖွဲ့ ထားသည်။ ဗုံးခေါင်းလောက်ကြီးသော ရွှေနားတောင်းကြီး လုပ်ပေးမည်ဆိုသော ဗုံကြီးသည်၏စကားကို ယုံပြီး နားပေါက်ချဲ့ထားမိရာ နားပေါက်ကျယ်သွားသည်သာ အဖတ်တင်ပြီးဘာမှမရပုံ၊ ရွှေငွေမပြောပါနှင့် သူနားပေါက်ထဲမှာ လိပ်ပြီးပန်ထားသော ပေရွက် ကလေးကိုတောင် မပေးရက်သော ကပ်စေးနှဲကြီးဖြစ်နေပုံကို ကျီစယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်းထောင်းတေးများတွင်လည်း လာရောက်ပိုးပန်းသော ကာလသားများ ကို “ဟိုရှေ့က ယောင်ပေယောင်ပေ သားတစ်ယောက်အဖေ၊ ခေါင်းပေါင်းစရှည်၊ ကိုယ်နေဟန်ကြော့၊ လူပျိုပုံလာမလုပ်နဲ့၊ ရွာရှုပ်တယ်တော့်” ဟု မောင်းထောင်းသူ ကလေးများက ပြောလိုက်ပုံနှင့် အောက်ပြည်အောက်ရွာမှ ရောက်လာသော အောက် သားများကို “အောက်သားတွေလာ၊ ဖျာစုတ်ကိုခင်း၊ သုံးတောင်ထွာခုံဖိနပ်နဲ့၊ ရင်ဘတ် ကိုနင်း”ဟူ၍ ခြောက်လှန့်ကျီစယ်ပုံတို့ကို သရုပ်ပေါ်အောင်ဖွဲ့ ထားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုတင်ပြခဲ့သော ကဗျာလေးများသည် ရိုးရိုးကလေးနှင့် လှအောင် စကား တန်ဆာဆင်ထားသော အဖွဲ့များဖြစ်ပါသည်။ ဘာသာစကားကို ရိုးရိုးလှလှသုံးပြီး စာပေအရာမြောက်အောင် ဖွဲ့ထားသော အဖွဲ့များဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြဝတီရသစုံမဂ္ဂဇင်း၊ မတ်၊ ၂၀၁၇ ခုနှစ်။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557084127381,"sku":"","price":9500.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_8d9cf46a-fc71-4fee-93ca-c8212df7a54e.jpg?v=1730233421"},{"product_id":"မောင်ခင်မင်ဓနုဖြူ-မျက်နှာချင်းလမင်မှဆုံစိုကွယ်မှသည်","title":"မျက်နှာချင်းလမင်းမှဆုံစို့ကွယ်မှသည်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစကားအကြောင်း၊ စာအကြောင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရယ်စရာ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကြားဖူးပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိုင်းပြည်တစ်ပြည်တွင် ပညာရှိ အလွန်ပေါများသည်ဟု သတင်း ဖြစ်နေသည်။ (ထိုတိုင်းပြည်ကို ဗာရာဏသီပြည် ဟုပင် ဆိုပါစို့။) ထို့ကြောင့် ထိုသတင်း ဟုတ်မဟုတ် စုံစမ်းရန် အခြားတိုင်းပြည်တစ်ပြည်က ပညာရှိတစ်ဦးသည် ဗာရာဏသီပြည်သို့ ရောက်လာသည်။ ရောက် ရောက်ချင်း လမ်းပေါ်တွင် ငိုက်ဆိုက်ငိုက်ဆိုက်သွားနေသော အရက်သမား တစ်ယောက်ကို တွေ့သဖြင့် “ဒီလူဟာ ဗာရာဏသီပြည်သားပဲ၊ ပညာရှိဖြစ် မှာပဲ”ဟု တွေးကာ ပညာစမ်းလိုသောသဘောဖြင့် လက်ငါးချောင်းထောင် ပြလိုက်သည်။ မင်းတို့ ဗာရာဏသီပြည်သားတွေ ငါးပါး သီလမြဲရဲ့ လား” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် လက်ငါးချောင်းထောင်ပြခြင်း ဖြစ်သည်။ အရက် သမားကလည်း သူစိတ်ဝင်စားရာဘက်မှ သူ့နည်းနှင့် သူ အဓိပ္ပာယ်ကောက် လိုက်သည်။ လက်ငါးချောင်းထောင်ပြသည်ကို “မင်းအရက် ငါးပုလင်းသောက်နိုင်ရဲ့ လား” ဟု မေးသည်ထင်သဖြင့် “ဆယ်ပုလင်းတောင် သောက် နိုင်တယ်ကွ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် လက်ဆယ်ချောင်းပြန်ထောင်ပြလိုက် သည်။ နိုင်ငံခြား ပညာရှိကလည်း “အင်း ... ဗာရာဏသီပြည်သားတွေဆယ်ပါးသီလတောင် မြဲသတဲ့”ဟု သူ့နည်းနှင့်သူ အဓိပ္ပာယ်ကောက် လိုက်သည်။ တစ်ဖန် ပညာရှိက ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြပြန်သည်။ အရက် သမားက ချက်ချင်းပင် ရင်ရော ကျောရော ပြန်ပုတ်ပြသည်။ သူက “မင်းတို့ ရှင်ဘုရင်ဟာ သတ္တဝါတွေကို ရင်ဝယ်သားလို အုပ်ချုပ်ရဲ့ လား” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ရင်ကိုပုတ်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်ကို အရက်သမားက “မင်း ဆယ်ပုလင်းသောက်တာ ရင်မပူဘူးလား”ဟု မေးသည် ဟူ၍ သူ့နည်း နှင့် သူ အဓိပ္ပာယ်ကောက်ကာ ရင်ရော ကျောရော မပူပါဘူးကွာ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်နှင့် ရင်ရော ကျောပါ ပုတ်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ နိုင်ငံခြားပညာ ရှိကလည်း “အော် ... သူတို့ ရှင်ဘုရင်ဟာ ကျောသားရင်သား မရွေး အုပ်ချုပ်တယ်လို့ ပြောတာဖြစ်မှာပဲ”ဟု အဓိပ္ပာယ်ကောက်ကာ “ဗာရာဏ သီပြည်သားတွေ တယ်ပညာရှိပါကလား” ဟု ချီးမွမ်းပြီး ပြန်သွားတော့ သည်ဟူ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤပုံပြင်ကို ဘာသာစကားအကြောင်း စဉ်းစားရာမှ ဆက်စပ်သတိရ ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဘာသာစကားအကြောင်း စဉ်းစားရင်း ဘာသာစကား နည်းတူ၊ လူအချင်းချင်းဆက်သွယ်နိုင်သည့် အခြားနည်းများကို စဉ်းစား မိသည်။ လက်ဟန် ခြေဟန်ပြ၍ လူတစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် ဆက် သွယ်နိုင်သည့်သဘောကို စဉ်းစားမိသောအခါ ဤပုံပြင်ကို သတိရမိခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ လူများသည် နေ့တိုင်းစကားပြောနေကြသည်။ မနက် မိုးလင်း မျက်စိနှစ်လုံးဖွင့်သည့် အချိန်မှစ၍ ညမိုးချုပ် အိပ်ရာဝင် မျက်စိ နှစ်လုံးပိတ်သည်အထိ စကားပြောကြသည်။ အိမ်သားချင်းလည်း ပြော သည်။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ချင်းလည်း ပြောသည်။ အကြောင်းရှိ၍ ဆက်ဆံ ရသူအမျိုးမျိုးနှင့်လည်း ပြောသည်။ ကျွန်တော်တို့ လုံးဝစကားမပြော သည့်နေ့ဟူ၍ ရှိမည်မထင်ပါ။ နောက်ဆုံး အိပ်ရာဝင်၍ အိပ်မက်မက်ရာမှာပင် အိပ်မက်ထဲ၌ စကားပြောသေးသည်။ ဘာသာစကားဟူသည်မှာ ကျွန်တော်တို့၏ နှုတ်ခမ်း၊ သွား၊ လျှာ၊ အာခေါင် စသည်တို့ကို ထိတွေ့ ဖွင့်ပိတ်လှုပ်ရှား၍ အသံဖြစ်အောင် ဖန်တီးပြီးပြောကြသော စကားသံများ ပင်ဖြစ်ပါသည်။ ထိုစကားများတွင် ဘာအကြောင်းတွေများ ပါဝင်ပါ သနည်း။ ကျွန်တော်တို့ မြင်ရ၊ ကြားရ၊ ရှရ၊ စားရ ထိတွေ့ရသော အကြောင်း အမျိုးမျိုး ပါဝင်သည်။ ကျွန်တော်တို့ တွေ့ရကြုံရသော အကြောင်းအမျိုး မျိုးပါဝင်သည်။ ကျွန်တော်တို့ ခံစားရသော အကြောင်းအမျိုးမျိုးပါဝင် သည်။ ဤအကြောင်းများသည် စားဝတ်နေမှုဆိုင်ရာ လူ့ယဉ်ကျေးမှုကြီး တစ်ခုလုံး အကျုံးဝင်သည်အထိ ကျယ်ပြန့်နိုင်သည်။ ဤလူမှုလူ့ကိစ္စများကို စကားသံများဖြင့်အမှတ်လက္ခဏာပြု၍ ပြောဆိုခြင်းဖြင့် လူအချင်းချင်း ဆက်သွယ်နေရခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘာသာစကားသည် လူတွင် မရှိမဖြစ်သော အသုံးအဆောင်ဖြစ်သည်ဟုဆိုလျှင် ဆိုနိုင်လိမ့်မည်ထင်ပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူတစ်ယောက်သည် မည်မျှတော်သည်ဆိုစေ ထိုလူ၏တန်ဖိုးသည် ထိုလူထင်ရှားရှိနေစဉ်တွင် ပေါ်လွင်ချင်မှ ပေါ်လွင်မည်။ ထိုလူမရှိတော့သောအခါတွင်မူ တန်ဖိုးသည် ထင်ရှားလာတတ်သည်မှာ ဓမ္မတာပင်ဖြစ် သည်။ ပစ္စည်းတစ်ခုသည် မည်မျှအရေးပါသော အသုံးအဆောင်ဖြစ်သည် ဆိုစေ၊ ထိုပစ္စည်း မိမိထံတွင်ရှိနေလျှင် မိမိလိုချင်သည့်အခါ အလွယ်တကူ ရနေလျှင် ထိုပစ္စည်း၏ တန်ဖိုးသည် ပေါ်လွင်ချင်မှပေါ်လွင်မည်။ ထို ပစ္စည်းမရှိတော့သောအခါတွင်မူ တန်ဖိုးသည် ထင်ရှားလာတတ်သည်မှာ လည်း ဓမ္မတာပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူတစ်ယောက်၊ ပစ္စည်းတစ်ခု၏ တန်ဖိုးကို အကဲဖြတ်လိုသောအခါ အဲဒီလူမရှိရင်၊ အဲဒီပစ္စည်းမရှိရင် ဘယ်လို နေမလဲ”ဟူသော မေးခွန်းကိုမေးသင့်သည်ဟု ထင်ပါသည်။ မော်တော် ကား၏ အရေးပါပုံကို သိလိုလျှင် “မော်တော်ကားဆိုတာ လုံးဝမရှိဘဲ၊လှည်းတွေ ချည်းသာရှိရင် ဘယ်လိုနေမလဲ” ဟူသော မေးခွန်းကို မေးကြည့် ပါက မော်တော်ကား၏အရေးပါပုံသည် ပေါ်လွင်လာမည်ဖြစ်ပါသည်။ ထို့အတူ ကျွန်တော်ဆိုခဲ့သလို ဘာသာစကားသည် လူတွင်မရှိ မဖြစ်သော အသုံးအဆောင် ဟုတ်မဟုတ် ထင်ရှားစေလိုလျှင် `ဘာသာ စကားဆိုတာ မရှိရင်၊ လူတွေစကားမပြောတတ်ရင် ဘယ်လိုနေမလဲ”ဟူ သော မေးခွန်းကို မေးကြည့်သင့်သည်ထင်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူအချင်းချင်း ဆက်သွယ်ရာတွင် အသုံးပြုသောပစ္စည်းကိရိယာ ဖြစ်နေခြင်းသည် ဘာသာစကား၏ အခြေခံအချက်တစ်ချက်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်လျှင် `ဘာသာစကားဆိုတာမရှိရင် လူအချင်းချင်း ဘယ်လိုဆက်သွယ်မလဲ”ဟု မေးစရာဖြစ်ပါသည်။ ဘာသာစကားမပါဘဲ လူအချင်းချင်းဆက်သွယ်နိုင်သည့် နည်းများရှိပါသည်။ အချို့မှာ ဘာသာ စကား မပေါ်ခင်ကတည်းက သုံးခဲ့သောနည်းများဖြစ်၍၊ အချို့မှာ ယခုတိုင် အသုံးပြုနေသော နည်းများဖြစ်သည်ဟု သိရပါသည်။ ထိုနည်းများကို အသုံးပြု၍ လူချင်းဆက်သွယ်သည့် သဘောနှင့် ဘာသာစကားကို အသုံး ပြု၍ (တစ်နည်းအားဖြင့်) စကားပြော၍ လူချင်း ဆက်သွယ်သည့်သဘော ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါလျှင် “ဘာသာစကား၏နေရာ”သည် ထင်ရှား လာ စရာရှိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤနည်းများတွင် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမှတ်လက္ခဏာများပြ၍ လူချင်းဆက်သွယ်သောနည်းများသည် ထင်ရှားသောနည်းများဖြစ်သည်။ ဤသို့သောနည်းများဖြင့် အချက်ပြ၍ မိမိဆိုလိုသည့်သဘောကို သူတစ်ပါး နားလည်အောင် လုပ်နိုင်ကြသည်။ ပမာအားဖြင့် တစ်နေရာနှင့် တစ်နေရာ မြင်နိုင်အောင်မီးဖြင့်အချက်ပြသောနည်း၊ မီးခိုးဖြင့် အချက်ပြသောနည်းများ မှစ၍ ယခုခေတ် အနီပြရင်ရပ်၊ အဝါပြရင် စက်နှိုး၊ အစိမ်းပြရင် မောင်းပေ တော့” ဟူသော ယာဉ်အချက်ပြနည်းများအထိ နည်းအမျိုးမျိုးရှိပါသည်။အလံဖြင့် အချက်ပြသော နည်းမှာလည်း ဤသဘောပင် ဖြစ်ပါသည်။ ဤနည်းများကို အသုံးပြုကာ စကားတစ်လုံးမှ မပြောဘဲ မိမိဆိုလိုသည်ကို သူတစ်ပါးနားလည်အောင် လုပ်နိုင်ပါသည်။ ။ | လက်ဟန်ခြေဟန်ပြ၍ ဆက်သွယ်သော နည်းမှာလည်း ထင်ရှား သောနည်း ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် စကားမပြောတတ်မီကပင် လက်ဟန် ခြေဟန်ပြ၍ ဆက်သွယ်ခဲ့ကြပုံရသည်ဟု ပညာရှင်တို့ ဆိုကြသည်။ ယခု လည်း လက်ဟန်ခြေဟန်ကို စကားနှင့် အတူတွဲဖက် အသုံးပြုဆဲဖြစ်သည်။ လက်ဟန်ခြေဟန်ဆိုသော်လည်း လက်၊ ခြေ၊ ခေါင်း၊ မျက်နှာစသည့် ကိုယ်ခန္ဓာအစိတ်အပိုင်းများကို လှုပ်ရှားပြုလုပ်ရသည့် ဟန်အမူအရာ အားလုံးကိုဆိုလိုပါသည်။ စကားတစ်လုံးမှမပြောဘဲ လက်ဟန်ခြေဟန်နှင့် ဆက်သွယ်၍ရသော သဘောများ ရှိပါသည်။ ပမာပြရလျှင် ယာဉ်ထိန်းရဲ သည် စကားမပြောဘဲ လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် ယာဉ်သွားလာမှုကို ကွပ်ကဲ နိုင်သည်။ ကင်းထောက်လူငယ်များသည် လက်ဟန် ခြေဟန်ဖြင့် အချင်း ချင်း ဆက်သွယ်နိုင်သည်။ ယနေ့ ကျွန်တော်တို့ အချင်းချင်း ဆက်သွယ် ရာတွင် လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့်ပင် မိမိ ဆိုလိုသည့်သဘောကို သူတစ်ပါး နားလည်အောင် ဖော်ပြနိုင်သည်။ ခေါင်းခါပြလျှင် '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသဘောမတူဘူး”ဟု ဆိုလိုကြောင်း၊ လက်ယပ်ခေါ်လျှင် “လာဦး” ဟု ဆိုလိုကြောင်း၊ လက်ခါ ပြလျှင်\u003c\/span\u003e '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမရှိဘူး” ဟု ဆိုလိုကြောင်း စသည့်ဖြင့် အမူအရာတစ်မျိုးလျှင် ဆိုလိုသည့် အဓိပ္ပာယ်တစ်မျိုးစီ ဖော်ပြနိုင်သည်ပင် ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိတ်ခံစားမှုကြောင့် မျက်နှာတွင် ထင်ဟပ်လာသော အမူအရာများ သည်လည်း မိမိဆိုလိုသည်ကို စကားမပြောဘဲ ပေါ်လွင်ထင်ရှားစေသော အမူအရာများ ဖြစ်ပါသည်။ မျက်နှာအမူအရာကိုကြည့်၍ ရှက်ခြင်း၊ အလို မကျခြင်း၊ စိတ်ဆိုးခြင်း၊ ဝမ်းသာခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း သဘောများကို ကောက်ယူနိုင်ခြင်းမျိုးကို ဆိုလိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုပ်ပုံများဖြင့် ရေးဆွဲပြခြင်း၊ ဆိုလိုသော အရာကိုလက်နှင့် ကိုင်တွယ် တို့ထိပြခြင်း စသည့်ဖြင့် မျက်စိနှင့်မြင်နိုင်သော ဖော်ပြနည်းများစွာ ရှိပါလိမ့် မည်။ အချို့နည်းများသည် ခေတ်အလျောက် အလွန်တိုးတက် ထင်ရှား၍ နေပါလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နားဖြင့် ကြားနိုင်သောအသံ (ပါးစပ်ထဲမှထုတ်သော ခံတွင်းသံ မဟုတ်) များ ဖြင့်လည်း အမှတ်လက္ခဏာပြုကာ စကားတစ်လုံးမှ မပြော ဘဲ လူချင်းဆက်သွယ်နိုင်ပါသည်။ ရဲသား၏ခရာမှုတ်သံ၊ ဘောလုံးပွဲ ဒိုင်လူကြီး၏ခရာမှုတ်သံ၊ မီးသတ်ကားခေါင်းလောင်းသံ၊ ဝိုင်ယာ လက် ကားသံ၊ ကျောင်းခေါင်းလောင်းသံ၊ တံခါးခေါင်းလောင်းသံ၊စစ်ခရာ မှုတ်သံ စသည့် အသံများသည် အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုစီသီးခြားဆောင်နေသည့် အလျောက် ထိုအသံများကို အသုံးပြု၍ စကားတစ်လုံးမှ မပြောဘဲ၊ ဆိုင်ရာဆိုင်ရာနေရာတွင် မိမိဆိုလိုသည်ကို သူတစ်ပါးနားလည်အောင် ဖော်ပြနိုင်ပါသည်။ ဘာသာစကားကဲ့သို့ စနစ်တကျဖွဲ့စည်းထားသော အသံများမဟုတ်သော်လည်း လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့် အခြားအသံ များ (လက်ခုပ်တီးသံ၊ ရယ်သံ၊ ငိုသံ စသည့်) ဖြင့်လည်း ဆိုလိုသည့် သဘောကို ဖော်ပြနိုင်ပါသည်။ ဤသို့ အသံဖြင့် အမှတ်လက္ခဏာပြု၍ ဆက်သွယ်သောအချို့နည်းများသည်လည်း ခေတ်အလျောက် အလွန်တိုး တက် ထင်ရှား၍ နေပါလိမ့်မည်။ ဘာသာစကားကိုအသုံးမပြုဘဲ ဆက် သွယ်နိုင်သည့် အခြားအခြားသောနည်းများလည်း ရှိချင်ရှိပါလိမ့်ဦးမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကောင်းပါပြီ။ ထိုမျှလောက် နည်းမျိုးစုံ ရှိနေပါလျက် ဘာသာစကား ကိုသာ မရှိမဖြစ်”ဟု ရှေ့တန်းတင်၍ အဘယ်ကြောင့်ပြောရပါသနည်း။ ထိုနည်းများ ရှိနေသည်ဖြစ်ပါလျက် ဘာသာစကားကို မသုံးဘဲ မရနိုင် ပါသလော။ “ဒီနည်းတွေ ရှိနေသားပဲဟာ ဘာသာစကားမရှိလည်း၊ လူ တွေ စကားမပြောတတ်လည်း ဆက်ဆံလို့ ရသားပဲ။ အရေးမကြီးပါဘူး”ဟုမပြောနိုင်ပါပြီလော။ | မပြောနိုင်ပါ။ ထိုနည်းများ မည်သို့ပင်ရှိစေ ဘာသာစကား၏ အရေး အပါဆုံး” ဟူသော ဂုဏ်ထူးကို ထိုနည်းများက လုမယူနိုင်ပါ။ ကျော်လွှား လွှမ်းမိုးမသွားနိုင်ပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူချင်း ဆက်သွယ်မှုတွင် ဘာသာစကားသည်သာ အလွယ်ဆုံး၊ အရှင်းဆုံး၊ အတိကျဆုံး၊ အဆင် ပြေဆုံးနည်းဖြစ်သောကြောင့်ပင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖော်ပြပါနည်းများကို ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ခံတွင်းမှ အသံထုတ်၍ စကားပြောရန်အားထုတ်ခြင်းလောက် မလွယ်ပါ။ စကားပြောခြင်းသည် အလွန်လွယ်ပါသည်။ အဆုတ်မှ တက်လာသောလေကို အာခေါင်၊ သွား၊လျှာ၊ နှုတ်ခမ်း စသည်တို့နှင့် တို့ထိဖွင့်ပိတ်၍ အသံဖွဲ့ စည်းကာ စကား အဖြစ်ပြောရခြင်းသည် အလွန်လွယ်ပါသည်။ လွယ်သောကြောင့်လည်း အသက် နှစ်နှစ်ကျော် သုံးနှစ်သားကလေးက စ၍ စကားပြောတတ်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဤမျှလွယ်လွန်းသော်လည်း “စကား” ၏တန်ဖိုးသည် မသေးပါ။ ဆိုခဲ့သော နည်းများကိုသုံး၍ ဖော်ပြရန် မဖြစ်နိုင်သောသဘော ကို ပါးစပ်ကလေးတစ်ချက် နှစ်ချက်လှုပ်ရုံဖြင့် စကားနှင့်ဖော်ပြနိုင်သည် ဆိုခဲ့သော နည်းများကို တိကျအောင် မဖော်ပြနိုင်သောသဘောကို စကား ဖြင့် တိတိကျကျဖော်ပြနိုင်သည်။ ဆိုခဲ့သော နည်းများသည် မည်မျှကောင်း စေကာမူ စကားနှင့်ပြောသလောက် တိကျနိုင်ရန် ခဲယဉ်းပါသည်။ နက်နဲ သိမ်မွေ့၍ ရုပ်ဒြပ်အကောင်အထည်မရှိသော စိတ်သဘော၊ တွေးတော ခံစားမှု သဘောများကို အချက်ပြနည်းများဖြင့် တိတိကျကျ သဘော ပေါက်အောင် ဖော်ပြရန်လွယ်မည်မထင်ပါ။ ပမာအားဖြင့် လယ်တီဆရာတော်ဘုရားသည် သီလ သမာဓိ ပညာတို့၏ အကြောင်းကို လူပြိန်း တစ်ယောက်ပင် ဒိုးခနဲ ဒေါက်ခနဲ နားလည်နိုင်အောင် ဘာသာစကား” ဟူသော အလွယ်ဆုံးပစ္စည်း ကိရိယာကိုသုံး၍ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းတိတိကျကျဟောကြားနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသီလ သမာဓိ ပညာအကြောင်းကို ထိုမျှ နားလည်နိုင်ရန်မည်သို့သော အချက်ပြနည်းစနစ်ဖြင့် စကားမပြောဘဲ ဖော်ပြမည်နည်း။ တကယ် ဖော်ပြနိုင်သည်ဆိုလျှင်လည်း အလွန့်အလွန် ခေတ်မီတိုးတက်သော နည်းစနစ်များ၊ အမှတ်လက္ခဏာများကို သုံးမှ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ သုံးရလျှင်လည်း ဘယ်နည်းနှင့်မှ စကားပြောသည့် နည်းလောက် လွယ်ကူနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ ထို့ကြောင့် လူနှစ်ယောက်ချင်း ဆက်ဆံမှုမှ နိုင်ငံတကာဆက်ဆံမှုအထိ လူလူချင်းဆက်ဆံရာတွင် မိမိ ဆိုလိုသည့်သဘောကို သူတစ်ပါးတိတိကျကျ သိအောင်လုပ်ရာ၌ ဘာသာ စကားလောက် လွယ်သော၊ ရှင်းသော၊ တိကျသောနည်းမရှိဟု ဆိုနိုင်ပါ သည်။ ဘာသာစကားဖြင့် အကောင်အထည်ရှိသောအရာများ အကြောင်း ကိုသာမက အကောင်အထည်မရှိသော သဘောများအကြောင်းကိုလည်းဖော်ပြနိုင်သည်။ မျက်စိရှေ့တွင် မမြင်ရသောအရာများကိုလည်း ရည်ညွှန်း နိုင်သည်။ အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ် ၃ ပါးစလုံးကိုလည်း ရည်ညွှန်း နိုင်သည်။ တွေးတောခံစားမှု သဘောများဖြစ်တန်ရာသည်ဟု ခန့်မှန်း တွက်ဆမှုသဘောများကိုလည်း ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ အခြားသော ဆက်သွယ်မှုနည်းများသည် ထိုမျှလောက် အာနိသင်မရှိပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဥပမာ လက်ဟန်ခြေဟန်ပြ၍ ဆက်သွယ်သောနည်းကို ကြည့်ပါ။ ထိုနည်းသည် မည်မျှကောင်းသည်ဆိုစေ၊ စကားပြောသလောက် မကောင်း ပါ။ ထိုနည်းကိုသုံးလျှင် မျက်စိဖြင့်မြင်နေရရန်လိုသည်။ လက်ဟန်ခြေ ဟန်အချက်ပြနည်း မည်မျှပင်စုံလင်စေကာမူ မှောင်ထဲတွင် အချက်ပြ၍ မရပါ။ မမြင်ရဘဲ ရှေ့မှ ကွယ်နေသောအခါ အချက်ပြ၍ မရပါ။ညကြီး သန်းခေါင်မှောင်ထဲမှာ လက်ယပ်ခေါ်လျှင် မည်သူမျှမြင်မည်မဟုတ်။ သို့သော် မှောင်ထဲမှ “လာဦး” ဟုခေါ်လျှင် ကြားနိုင်ပါသည်။ အလယ်တွင် နံရံတစ်ခုခြားနေလျှင် တစ်ဖက်မှ ခေါင်းညိတ်ပြနေစေကာမူ အခြားတစ်ဖက်မှ သိမည် မဟုတ်။ သို့သော် တစ်ဖက်မှ သဘောတူတယ်ဟေ့” ဟုပြောလျှင် တစ်ဖက်က ကြားနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် လက်ဟန်ခြေဟန် ပြနည်းသည် မြင်သာသောနေရာ တွင်သာ သုံးနိုင်သောနည်းဖြစ်သည်။ သုံးလျှင်လည်း တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် မျက်ခြည်မပြတ်စိုက်ကြည့်နေရန် လိုသည်။ စကားပြောနည်းကမူ မျက်စိဖြင့် ကြည့်နေရန်လည်းမလို၊ မြင်ရရန်လည်း မလို။ ထို့ပြင် အမူအရာပြရုံနှင့် အဓိပ္ပာယ်တိကျရန် ခက်သည်။ “မင်းထမင်း စားပြီးပြီလား ဟုမေးလျှင် တိတိကျကျနားလည် နိုင်သော်လည်း ပါးစပ်ထဲသို့ ထမင်းထည့်ဟန် လက်နှင့် လုပ်ပြလျှင် ထိုမျှမတိကျပါ။ “ထမင်းစားပြီးပြီလား”ဟု မေးသလော၊ ထမင်းစားမည် လား”ဟု မေးသလော၊ “မုန့် စားမည်လားဟု မေးသလော တိတိကျကျ အလွယ်တကူသိရန် ခဲယဉ်းသည်။ အကောက်အယူလွဲသွားသည့်အခါဆောင်းပါးအစက ဖော်ပြခဲ့သည့် ပုံပြင်ကဲ့သို့ရယ်စရာဖြစ်သွားနိုင်ပါသည်။ မဟော်သဓာ ဇာတ်တော်ထဲတွင် မဟော်သဓာက အမရာဒေဝီကို ကာမပိုင် ရှိမရှိ မေးလိုသောသဘောဖြင့် လက်သီးဆုပ်ပြသည်ဟု ဆိုသည်။ အမရာ က ကာမပိုင် မရှိကြောင်း ဖော်ပြလိုသော သဘောဖြင့် လက်ဝါးဖြန့်ပြ သည်ဟု ဆိုသည်။ ဤလက်သီးဆုပ်ခြင်း၊ လက်ဝါးဖြန့်ခြင်းသည် လက် ဟန်ခြေဟန်ပြ၍ ဆိုလိုသည်ကို သူတစ်ပါးသိအောင်လုပ်ခြင်း ဖြစ်သော် လည်း လူတိုင်းနားလည်နိုင်သော သဘောမဟုတ်။ သူတို့သာ ပညာရှိဖြစ် ၍ တစ်ယောက်အလို တစ်ယောက်သိခြင်းဖြစ်သည်။ သာမန်ယောက်ျားနှင့် မိန်းမက ဤပုံလုပ်ပြလျှင် “နင့်ကို လက်သီးနဲ့ထိုးမယ်” “နင့်ကိုလည်း ပြန်ရိုက်မှာပေါ့” ဟု အဓိပ္ပာယ်ကောက်ကောင်း ကောက်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ရယ်စရာပုံပြင်ထဲက ပညာရှိနှင့် အရက်သမားသည် လည်းကောင်း မဟော်သဓာနှင့် အမရာသည်လည်းကောင်း၊ သာမန်မိန်းကလေး ယောက်ျားလေးများသည်လည်းကောင်း ဆိုလိုသည့်သဘောကို အမူအရာ\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557082882197,"sku":"","price":9025.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_912ad4fb-291a-44f1-a6ce-92763badea66.jpg?v=1730233452"},{"product_id":"မောင်စွမ်းရည်-မန်းတောင်ရိပ်ခိုကြည်ညိုလေးစားဆရာများ-လက်တွဲလုပ်ဖော်ရဲဘော်များ","title":"မန်းတောင်ရိပ်ခို(ကြည်ညိုလေးစားဆရာများ၊လက်တွဲလုပ်ဖော်ရဲဘော်များ)","description":"\u003cdiv data-mce-fragment=\"1\" style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘယ်သူကြိုက်ကြိုက် မကြိုက်ကြိုက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv data-mce-fragment=\"1\" style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှန်တာကိုသာ ရေးမယ်ဆိုတဲ့\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv data-mce-fragment=\"1\" style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသတင်းစာဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv data-mce-fragment=\"1\" style=\"text-align: left;\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလွတ်လပ်တဲ့အာရှအသံ\u003c\/span\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv data-mce-fragment=\"1\" style=\"text-align: left;\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e ရွှေဒေါင်းတောင်ကဏ္ဍ။\u003c\/span\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်္ဂလာပါ။ \u003c\/span\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e။ မေ ၃ ရက်ဟာ ကမ္ဘာ့သတင်းစာနေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သတင်းစာအကြောင်းကိုပဲ ဆက်လက်ပြောပြချင်ပါတယ်။ ခု တစ်ပတ် ကျွန်တော် ပြောပြမှာက မြန်မာ့သတင်းစာလောကရဲ့ ဘိုးအေကြီး တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်းအကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာကြီးဟာ သူရိယသတင်းစာ တည်စကတည်းက ဆရာကြီး သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း၊ ပီမိုးနင်း၊ ဦးထွန်းဖေ စတဲ့ သတင်းစာဆရာကြီးတွေနဲ့အတူ အယ်ဒီတာ လုပ်ခဲ့သူဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသတင်းစာဆရာဆိုတာ သတင်းတို့ ၊ ခေါင်းကြီးတို့ ရေးရာမှာ ရေးသူ တွေလို နာမည်ဖော်ပြီးရေးရတာ မဟုတ်တော့ နာမည်မထွက်ပါဘူး။ ဆရာ ကြီးကို ဘာသာပြန်ရာမှာ “သူမတူလို့” ဆိုရလောက်အောင် ထူးချွန်တာကိုတော့ လူတိုင်းသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သတင်းစာခေါင်းကြီး ရေးရာမှာလည်း အတုမရှိသူဖြစ်တာကိုတော့ သတင်းစာလောကသားတွေနဲ့ စာပေသမားတွေ လောက်ပဲ သေချာသိကြမယ်ထင်ပါတယ်။ အရင် သတင်းစာခေတ် တစ်လျှောက်မှာ ခေါင်းကြီး”ကို အထူးအလေးထားခဲ့ကြပါတယ်။ ဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်းက သူရိယမှာကတည်းက ခေါင်းကြီးရေးခဲ့ပြီး လူထုသတင်းစာ မှာ ဆက်ရေးတော့ အထူးထင်ရှားလာပါတယ်။ သတင်းစာလောကမှာ လူထု သတင်းစာက ဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်းနဲ့ အင်္ဂလိပ်ဘာသာနဲ့ ထုတ်တဲ့ နေးရှင်း သတင်းစာက ဦးလောရုံ။ အဲဒီနှစ်ဦးရဲ့ ခေါင်းကြီးတွေကို သတင်းစာဖတ် ပရိသတ်က တလေးတစား စောင့်ဖတ်ခဲ့ကြရပါတယ်။ ဒါ ဒီမိုကရေစီခေတ် ရဲ့ ထူးခြားချက်ပါ။ အာဏာရှင်ခေတ်မှာ သတင်းစာဆရာကြီးတွေ ဝေဖန် လမ်းညွှန်မှုကို လက်မခံပါဘူး။ ခေါင်းကြီးရေးရာမှာ အရေးအသားရော အကြောင်းအရာပါ နိုင်နင်းမှအလေးစားခံရပါတယ်။ အစိုးရကိုရော ပြည်သူ ကိုပါ လမ်းညွှန်ရတာဆိုတော့ တော်ရုံလူ မရေးနိုင်ပါဘူး။ ဆရာကြီးရဲ့ အရေးအသားဟာ “ဒေါင်းဒေါင်း” လို့ ပြောရလောက်အောင် ခွန်အားရှိတဲ့ အရေးအသားဖြစ်ပါတယ်။ ဝါကျလေးတွေဟာ ပွတ်စင်က ထွက်လာတဲ့ ဂျင်လုံးလေးလို ချောမွတ်သပ်ရပ်လှပနေရမယ်တဲ့။ သဒ္ဓါဝါကျအစီအစဉ်က လည်း ပျော့စိစိ ချည့်နဲ့နဲ့ ဖြစ်မနေရဘူးလို့ ဆရာကြီးက သြဝါဒပေးပါတယ်။ ဆရာဇော်ဂျီ၊ ဆရာမင်းသုဝဏ်တို့ စကားပြေကောင်းတာက တက္ကသိုလ် ဆရာကြီးတွေပီပီ အစီအစဉ်၊ အချိတ်အဆက် စနစ်ကျလို့ကောင်းတာ ဖြစ်ပါ တယ်။ ဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်းက စကားလုံးဝါကျ ရွေးချယ်ပြီး အရပ်သုံး၊ ဒေသသုံး အသုံးထူးစကား အီဒီယမ်များကို သုံးရာမှာ ထူးခြားလှပါတယ်။ ဆရာကြီးရဲ့ သမီး တပည့် လူထုဒေါ်အမာက ဆရာကြီးရွှေဥဒေါင်းဟာ စကားပြေကို ပြောစကားနဲ့ ရေးတာပါတဲ့။ စာလိုရေးတာမဟုတ်ဘူး။ မြန်မာ စာပေလောကမှာ ဆရာကြီး သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်းပြီးရင် စကားပြေကို ပြော စကားလုံးနဲ့ရေးတာ ဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်းပဲလို့ မှတ်ချက်ပေးဖူးပါတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေါင်းကြီးရေးရာမှာ အကြောင်းအရာမျိုးစုံကို တီးမိခေါက်မိ ရှိထားဖို့ လည်း လိုပါတယ်။ တချို့က စာပေသန်တယ်။ တချို့က ဘာသာရေး သန်တယ်။ ဆရာကြီးဟာ ခေါင်းကြီးရေးတဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော်၊ စာရေး သက် ၅၀ ကျော် အကြောင်းအရာမျိုးစုံရေးခဲ့တာပါ။ စီးပွားရေးဆောင်းပါး တွေလည်း ရေးရတော့ ကားလ်မတ်က်စ်ရဲ့ ဘောဂဗေဒအမြင်ကို လေ့လာ ပါတယ်။ အဲဒီခေတ်က မတ်က်စ်ဝါဒ မသိရင် ခေတ်မမီပါဘူး။ မတ်က်စ်ရဲ့အရင်းရှင်စီးပွားရေးစနစ် သရုပ်ခွဲပုံကို ဆရာကြီးက လက်ခံသဘောကျပါ တယ်။ ဒါပေမဲ့ “တိုင်းပြည်စီးပွားရေးစနစ်တွင် လက်ဝဲဝါဒကို သဘောကျစေ ကာမူ လက်ဝဲသမားများ၌ အမှားတွေ့လျှင်လည်း ထောက်၍ပြတတ်၏။ ဤကဲ့သို့ ထောက်ပြမိသည့်အတွက်ကြောင့် လက်ဝဲဝါဒ အောင်မြင်ရေး အတွက် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သည်ဆိုလျှင် ကျွန်ုပ် ဂရုမစိုက်။ တိုင်းပြည်၌ လက်ဝဲဝါဒအောင်မြင်လျှင် လူများစု ချောင်ချိနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်သော် လည်း လက်ဝဲခေါင်းဆောင်ကြီးတွေ မှားသည်ထင်သည်လျှင် ဖုံးဖုံးဖိဖိ မလုပ် ချင်” စသည်ဖြင့် ရေးခဲ့ဖူးပါတယ်။ “မည်သူကြိုက်ကြိုက် မကြိုက်ကြိုက် မှန်သည်ကိုသာ ဝန်ခံရေးသားလို၏” တဲ့။ ဒီလိုကြောင့်လည်း ဒီမိုကရေစီ ခေတ်ဆိုတဲ့ ဖဆပလခေတ်မှာတောင် ဆရာကြီးဟာ ဖမ်းဆီးထောင်ချတာ ခံခဲ့ရဖူးပါတယ်။ မဆလခေတ်မှာတော့ ဆရာကြီးကိုယ်တိုင် အယ်ဒီတာချုပ် လုပ်တဲ့ သတင်းစာမှာ ဆရာကြီးရဲ့ ဆောင်းပါးကို အပယ်ခံရရုံမက အလုပ်ပါ ပြုတ်ခဲ့ရပါတယ်။ ဗိုလ်ချုပ်နေဝင်း လုပ်လိုက်တာပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်းက “မည်သူကြိုက်ကြိုက် မကြိုက်ကြိုက် မှန်သည် ကိုသာ ဝန်ခံရေးသားလို၏” ဆိုပြီးရေးလိုက်တဲ့အခါ လူထုဒေါ်အမာက “ဆရာကြီးက ပညာတတ်ဉာဉ် သိပ်ရှိတယ်” လို့ ထင်ခဲ့မိဖူးကြောင်း ပြောဖူး ပါတယ်။ “ဒါပေမဲ့ ခုနေအခါများ ဦးလေးသိန်း အသက်ထင်ရှား ရှိနေသေး ရင် လက်ဝဲအစစ်ဆိုတဲ့ နိုင်ငံတွေမှာရော၊ လက်ဝဲအတု ဆိုတဲ့ နိုင်ငံတွေမှာရော လက်ဝဲဆိုသူတွေအားလုံးမှာ ဒီမိုကရေစီဆိုတဲ့အသံတွေ မြည်ဟည်းနေပါပြီကော ဦးလေးသိန်းရယ်။ ဦးလေးသိန်းရဲ့ ခေါင်းကြီးပိုင်း လိုအပ်တာတော့ အမှန်ပဲနော်” လို့ ပြောရရင် ဦးလေးသိန်း ဘယ်လောက်ဂုဏ်ယူဝမ်းသာရှာ မလဲလို့\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောက်မေ့မိပါတယ်တဲ့။ ဒါက ဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်းရဲ့ ဒီမိုကရေစီ အမြင်ကို လူထုဒေါ်အမာရဲ့ သုံးသပ်ချက်ဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာကြီးအနေနဲ့ စစ်အာဏာရှင် လက်ဝဲအတုကို သတင်းစာမှာ တစ်ခါပဲ ဝေဖန်လိုက်ရပါ တယ်။ တစ်ခါတည်း ပြုတ်သွားတော့တာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်ဟာ ၂၀၀၂ ဒီဇင်ဘာက နယ်သာလန်နိုင်ငံ၊ အမ်စတာဒမ် မြို့၊ လေဒင်တက္ကသိုလ်မှာ မြန်မာစာပေသမိုင်းစာတမ်းတစ်စောင်ကို သွား ဖတ်ရပါတယ်။ ဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်းရဲ့ ဦးစံရှား စုံထောက်ဝတ္ထုတွေဟာမူရင်း ရှားလော့ဟုမ်းထက် ကောင်းတယ်လို့ လူထုဒေါ်အမာ အမည်ရှိ သတင်းစာဆရာ၊ စာရေးဆရာမကြီးက မှတ်ချက်ချဖူးကြောင်းကို ထည့်ပြော ပါတယ်။ ရှားလော့ဟုမ်းဝတ္ထုတွေဟာ အရှေ့တောင်အာရှတစ်ခွင်မှာ မြန်မာ ပြည်နဲ့ တစ်ပြိုင်တည်းလိုလိုပဲ ဘာသာပြန်ခဲ့ကြပါတယ်။ မြန်မာပြည်က အတွေ့အကြုံကို အဲဒီစာပေသုတေသီတွေ အထူးစိတ်ဝင်စားကြပါတယ်။ ဒါကို ဒီနေ့ထိ စာနဲ့ လှမ်းမေးတုန်းပါပဲ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်က ဆရာကြီး စကားပြေအရေးအသား အထူးကောင်းမွန်ပုံ နဲ့ မြန်မာမှုပြုရာမှာ မူရင်းမှာမပါတဲ့ မျိုးချစ်စိတ်နိုင်ငံရေး ထည့်သွင်းပုံကို ထူးခြားချက်တစ်ခုအဖြစ် ထုတ်ပြရပါတယ်။ ဥပမာ- ဦးစံရှားဟာ တောပုန်း ကြီးစံဖဲအမှုကို လက်မခံဘူး။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “စံဖဲက အစိုးရကိုသာ နှောင့်ယှက်တာ၊ ပြည်သူ လူထုကို မနှိပ်စက်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူ့ကို ဖမ်းမပေးနိုင်ဘူးတဲ့။ ပုလိပ်က ဆုငွေလိုချင်လို့ ကတိဖျက်ပြီး စံဖဲကို သေနတ်နဲ့ပစ်မယ်လုပ်တော့လည်း ဦးစံရှားက ရှေ့က ဝင်ရပ်ပါတယ်။ ခင်ဗျား ကျုပ်ကိုပါ ပစ်ပါတဲ့။ ဆရာကြီး က သူများတွေ မရေးခင် ဒါမျိုးတွေ ရေးခဲ့လေတာကိုး။ ဒါတင်မကဘူး။ အင်္ဂလိပ်ဗိုလ်မှူးက သူ့ဆီကို အမှုလာအပ်တဲ့အခါ “ဦးစံရှား ခင်ဗျားဟာ အရင်ကတော့ သာမန်တိုင်းရင်းသားတွေရဲ့ အမှုကိုပဲလက်ခံခဲ့ရတယ်။ ဒီနေ့တော့ ကျုပ်လို လူ အမှုလာအပ်တာမို့ ခင်ဗျား အဆင့်မြင့်သွားပြီ”လို့\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြောလိုက်ပါတယ်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ဗိုလ်မှူးမှားသွားပြီ။ မနေ့ကပဲ ရှမ်းစော်ဘွားတစ်ဦး အမှုကို ကျွန်ုပ် လက်ခံခဲ့ရတယ်။ စော်ဘွားဆိုတာ ဘုရင်မို့ ဗိုလ်မှူးထက် အဆင့်မြင့်တာပေါ့”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို့ ပြန်ပက်ခဲ့ပါတယ်။ ရွှေဥဒေါင်း မြန်မာမှုပြုဘာသာ ပြန်ပုံက အဲဒီလိုပါ။ ဆရာကြီး သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်းဟာ ဆရာစံသူပုန်ကို ထောက်ခံခဲ့သလို ဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်းကလည်း တောပုန်းကြီး စံဖဲကို ထောက်ခံအားပေး ဂုဏ်တင်ခဲ့တာကလားလို့ သဘောပေါက်မိပါတယ်။ ဂုဏ်ယူရပါတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆရာကြီးရွှေဥဒေါင်း မန္တလေးလူထုသတင်းစာမှာ အယ်ဒီတာချုပ် လုပ် တော့ ဆရာကြီးသခင်ကိုယ်တော်မှိုင်းနဲ့ အနေဝေးခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြည် တွင်းစစ်ကြီးဖြစ်လာတော့ ဆရာကြီးမှိုင်းရဲ့ “သူမသာ ကိုယ်မသာ ငြိမ်းချမ်း ရေးမူ”ကို ဆရာကြီးနဲ့ အတူဟောပြောပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးကိစ္စမှာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပါဝင်လှုံ့ဆော်ခဲ့ပါတယ်။ ဟိုတုန်းက အစိုးရအဆက်ဆက်က လည်းပဲ သူပုန်တွေကို ခြွင်းချက်မရှိ လက်နက်ချ၊ နိုင်ငံရေးစကား လက်မခံ ဘူးလို့ ဆိုခဲ့ပါတယ်။ ဒါကို မှိုင်းနဲ့ ဒေါင်းဆရာတပည့်နှစ်ဦးက အစိုးရကို နားချခဲ့ပါတယ်။ သူတို့က ငြိမ်းချမ်းရေးကို တကယ်မလိုချင်လို့ နားမဝင်ခဲ့ပါ ဘူး။ ဒီသမိုင်းကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့ သိထားရပါမယ်။ သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း၊ ရွှေဥဒေါင်း စတဲ့ သတင်းစာဆရာကြီးတွေရဲ့ ဒီမိုကရေစီ သတင်း စာဝါဒကို ဒီနေ့လူငယ်တွေ အမွေဆက်ခံပြီး ဒီမိုကရေစီရေးနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို မျက်ခြည်မပြတ်ဖို့အကြောင်း ရွှေဒေါင်းတောင် ကလောင်တစ်မျိုးနဲ့ နှိုးဆော် လိုက်ရပါကြောင်း။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွှေမန်းသားစာရေးဆရာကြီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြမျိုးလွင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမန္တလေးမှာ အထက်ဗမာနိုင်ငံစာရေးဆရာအသင်းက စာဆိုတော်နေ့ တိုင်း စာတမ်းဖတ်ပွဲနဲ့ သက်ကြီးစာဆိုများ ကန်တော့ပွဲ လုပ်ခဲ့တဲ့ အစဉ် အလာတစ်ခု ၁၉၆၀- ၇၀ ပြည့်နှစ်များအတွင်းမှာ စည်ကားသိုက်မြိုက်စွာကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ စစ်အစိုးရက အဖွဲ့ အစည်းတွေ တစ်ခုမှမရှိရ၊ စုဝေးတာတွေ မလုပ်ရဆိုပြီး အမိန့်ပေးတားမြစ်လိုက်လို့ ရပ်သွားခဲ့ရတာ ကို ဝမ်းနည်းစွာ မှတ်တမ်းတင်လိုက်ပါတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသက်ကြီးစာဆို ကန်တော့ခံ ဆရာကြီးများထဲမှာ ကျောက်စာဝန် ဦးမြ၊ စစ်ကိုင်းဦးဘိုးသင်း၊ ဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်း၊ ဆရာကြီး မြမျိုးလွင် အစရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ပါဝင်ပါတယ်။ ဖတ်ခဲ့တဲ့ စာတမ်းတွေကတော့ ဝတ္ထု၊ ကဗျာ၊ သမိုင်း စသဖြင့် စုံပါတယ်။ ဒီနေ့ခေတ် တက္ကသိုလ်တွေမှာ မဟာဝိဇ္ဇာ တန်းနဲ့ ပါရဂူကျမ်းတွေပြုစုကြရာမှာ ကိုးကားရည်ညွှန်းနေကြရတဲ့ စာတမ်း တွေဖြစ်နေပါပြီ။ စာတမ်းတွေက စာပေအကြောင်းသက်သက်ဖြစ်တဲ့အပြင် မျက်မှောက်ခေတ်အကြောင်း မပါရှိတဲ့အတွက် စစ်အစိုးရကို ထိခိုက်စရာ အကြောင်းတွေ ဘာမှမပါရှိနိုင်ပါဘူး။ စစ်သားစာပေဆိုပြီးတော့လည်း လွမ်းလောက်စရာမရှိလေတော့ သူတို့ကို လွမ်းတာ၊ မွှမ်းတာတွေလည်း မပါလက်တွဲလုပ်ဖော် ရဲဘော်များ ဘူးပေါ့။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒီလိုစာတမ်းတွေ ရေးသားတင်သွင်းကြရာမှာ အစောပိုင်းက စာတမ်း တစ်ခုအကြောင်းကို သတိရမိလို့ ဒီဆောင်းပါးကို ရေးပါတယ်။ စာတမ်းက “လေးပဲတန်ဝတ္ထုခေတ်” အကြောင်းဖြစ်ပါတယ်။ (စာအုပ်စာတမ်းတွေ ကျွန်တော့်မှာ ကိုးကားစရာမပါ၊ မရှိလို့ အတိအကျမပြောနိုင်တာကိုတော့ ခွင့်လွှတ်ပါ) လေးပဲတန်ဝတ္ထုဇာတ်အကြောင်းကို ရေးသားတင်သွင်းခဲ့သူကမောင်စွမ်းရည် ဖြစ်ပါတယ်။ ခုရေးမယ့်အကြောင်းက မောင်စွမ်းရည် အကြောင်း မဟုတ်ပါ။ ကိုလိုနီခေတ်နှောင်းပိုင်းမှာ အထူးကျော်ကြားခဲ့တဲ့ ဝတ္ထုရေးဆရာကြီးတစ်ယောက်အကြောင်းကို ရေးမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာကြီး ရဲ့ အမည်က မြမျိုးလွင်တဲ့။ မြမျိုးလွင်က “လေးပဲတန်ဝတ္ထုခေတ်ရဲ့ ဘုရင်လို့ ကျော်ကြားခဲ့သူပါ။ သူနဲ့ခေတ်ပြိုင် လေးပဲတန် ရေးခဲ့သူတွေထဲမှာ နာမည် ကျော်ရုပ်ရှင် ဒါရိုက်တာကြီးသုခလည်း ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။ စွန့်စားခန်းဝတ္ထု တွေကို ဘာသာပြန်လေ့ရှိတဲ့ ဒဂုန်ရွှေ့များလည်း ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။ ဆရာကြီး မြမျိုးလွင်ကတော့ ထိပ်ဆုံးကပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆရာကြီး မြမျိုးလွင်က မန္တလေးသားပါ။ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကလည်း အညာသားစစ်စစ် နမူနာပြလောက်သူပါ။ အသားညိုညို အရပ်ရှည်ရှည်၊ ပိန်ပိန်ပါးပါးပါပဲ။ စကားပြောတော့ သံသေးအသံပြာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စကားပြောအလွန်ကောင်းပြီး မန်းဟန်၊ မန်းသံနဲ့ ဖွယ်ဖွယ်ရာရာ ပြောတတ် သူဖြစ်ပါတယ်။ သူ ကျော်ကြားတာကလည်း သူ့ဇာတ်ကောင်တွေက မန်းဟန်၊ မန်းဆန်ဆန်နဲ့ ဖွယ်ဖွယ်ရာရာပြောတတ်ကြလို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် လူကြိုက်များခဲ့ပြီး လေးပဲတန်ဝတ္ထုခေတ်ရဲ့ ဘုရင်ဘွဲ့ ကို စာဖတ် ပရိသတ်က ချီးမြှင့်ခဲ့တာပါ။ အဲ.. ဝါကျကြီးတွေ တစ်မျက်နှာလောက်ရှည် တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရေးသူရော ဖတ်သူပါ မျက်စိလည်စေတာမျိုး မရှိပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်တို့ ကန်တော့ကြတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေကို ကျွန်တော်တို့က “သြဝါဒချီးမြှင့်ပါဦး”လို့လည်း မေတ္တာရပ်ခံပါတယ်။ အံ့သြစရာကောင်းတာက မန္တလေးသား စာရေးဆရာကြီးတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်း ကတော့ စကားပြောအညံ့ဆုံး စာရေးဆရာထဲမှာ ထိပ်ဆုံးက ပါရှိခဲ့ပါတယ်။ အသံတိုးတိုးနဲ့ အထစ်အထစ် ပြောလေ့ရှိလို့ နားထောင်ရတဲ့ ပရိသတ်ကတောင် အားနာယူရပါတယ်။ \u003c\/span\u003e          \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတိယစကားပြောညံ့သူအဖြစ် ထင်ရှားသူက ကန်တော့ခံပုဂ္ဂိုလ်ထဲကဆိုရင် ရွှေကိုင်းသားကလောင်အမည်ခံ ဆရာတော် ဦးသောဘိတဖြစ်ပါတယ်။ ဦးသောဘိတက ပရိသတ်ရှေ့ စကားမပြောရဲလို့ ဆရာဖြစ်လက်မှတ်ရှိလျက် ဆရာမလုပ်ဘဲ ကျောက်စာဌာန ဝင်လုပ်ခဲ့တာ တဲ့) ရွှေမန်းသူ လူထုဒေါ်အမာတို့၊ အမ်အေ ဒေါ်အုန်းတို့၊ ဒေါ်မာလာတို့ လည်း စကားပြောညံ့သူတွေအဖြစ် ထင်ရှားပါတယ်။ ဒီအထဲမှာ စကား ပြောကောင်းသူအဖြစ် ကျော်ကြားသူက “အောက်သားစာရေးဆရာ” ကြီးပွား ရေး ဦးလှခေါ် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဦးလေးလှပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ (စကားပြောညံ့ လို့ ဦးလေးစိတ်ပျက်ရသူက မောင်စွမ်းရည်) ဆရာကြီး မြမျိုးလွင်က စကား ပြောကောင်းပေမဲ့ အသံသြဇာမရှိရှာပါဘူး။ အသံသေး အသံကြောင်”လို့ပဲ အားနာပါးနာ ကန်တော့ပြီး မှတ်ချက်ချလိုက်ပါတယ်။ လူငယ်စာရေးဆရာ တွေထဲမှာ မောင်စွမ်းရည်က ဆရာကြီး မြမျိုးလွင်နဲ့ အရင်းနှီးဆုံးပါ။ မောင်သာနိုး၊ မောင်မိုးသူ၊ တင်မိုးတို့က ရန်ကုန်ဆင်းကုန်ကြတာကိုး။ ကြည်အောင်က ဝရမ်းပြေးဖြစ်နေတာ ၁ဝ နှစ်လောက်ကြာပါတယ်။ စာတမ်း ဖတ်ပွဲတွေမှာ တစ်ခါမှ မပါခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော်နဲ့ ဆရာကြီး မြမျိုးလွင်နဲ့ အထူးရင်းနှီးခဲ့ရတာက မန္တလေးစာတမ်းဖတ်ပွဲတွေ ပြုလုပ်တဲ့ ၁၀ နှစ်တာ ကာလမှာ ကျွန်တော်တို့အုပ်စုထဲက ကျွန်တော်တစ်ယောက်ပဲ (ကျောက်ဖြူ မနမ်းဝံ့လို့) အောက်ပြည်ကို မလှမ်းဝံ့ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် လေးပဲ တန်ဝတ္ထုခေတ် စာတမ်းရေးဖို့တာဝန်ကို ဦးလေး လူထုဦးလှ (အထက်ဗမာ နိုင်ငံ စာရေးဆရာအသင်းဥက္ကဋ္ဌ)က မောင်စွမ်းရည်ကို တာဝန်ပေးတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် မောင်စွမ်းရည်က ဆရာကြီး မြမျိုးလွင်နဲ့ ရက် အတော်ကြာ သွားရောက်တွေ့ဆုံပြီး ဗျူးခဲ့ရပါတယ်။ စာတမ်းကတော့ ပုံနှိပ် စာမူရှိပြီးဖြစ်လို့ ပြန်လည်ဖောက်သည်ချရင် အချိန်ဖြုန်း၊ စာမျက်နှာ ဖြုန်းရာ ကျပါလိမ့်မယ်။ ခု ဖောက်သည်ချချင်တာက ဆရာကြီးပြောခဲ့တဲ့ စကား တွေထဲက မှတ်စရာ သားစရာလေးတွေ အကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာကြီး က သင်ခန်းစာယူကြဖို့” လို့ဆိုပြီး ပြောကြားခဲ့တာပါ။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဆရာကြီးမြမျိုးလွင်က “အမောင်တို့ စာရေးကြတဲ့အခါ ဝတ္ထုရေးတာပဲ ဆိုပြီး ကိုယ်သေချာမသိတာတွေကို မရေးမိကြပါစေနဲ့။ ကိုယ်သေချာသိတာ\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45555124404373,"sku":"","price":6750.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_60484081-cabd-4ce7-a56a-cf30abcfc3c5.jpg?v=1730234477"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/print-books-general-reading.oembed?page=14","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}