{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ် — ကာတွန်း ၊ ရုပ်ပြ ၊ ပုံပြင်","description":null,"products":[{"product_id":"ဖေသစ်တည်-ကလေးလူငယ်တို့အတွက်ဆယ့်လေးချက်","title":"ကလေးလူငယ်တို့အတွက်ဆယ့်လေးချက်","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45565567959189,"sku":"","price":5850.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b57ae39c-db6f-4b62-8e45-1357fa58c690.jpg?v=1730207208"},{"product_id":"ဖြိုးသာရ-သုံးဆယ့်ရှစ်ဖြာမင်္ဂလာဆိုင်ရာပုံပြင်များ","title":"သုံးဆယ့်ရှစ်ဖြာမင်္ဂလာဆိုင်ရာပုံပြင်များ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e၁။ လူမိုက်တို့နှင့်မပေါင်းသင်းခြင်းမင်္ဂလာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\n\u003cstrong\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003eအသေ၀နာစ ဗာလာနံ)\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eမင်္ဂလာဆင်တော်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e           ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက ဗာရာဏသီပြည်မှာ ဗြဟ္မဒတ်မင်း အုပ်ချုပ်စိုးစံသတဲ့။ အဲဒီ မင်းကြီးမှာ မဟိလာမုခလို့ခေါ်တဲ့ မင်္ဂလာဆင်တော်ရှိသတဲ့။ အဲဒီဆင်တော်ဟာ အကျင့် သီလနဲ့ပြည့်စုံပြီး ဘယ်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ထိခိုက်နာကျင်အောင် မပြုတတ်ဘူးတဲ့ ကလေးတို့ရေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဆင်တော်ကို ဥယျာဉ်တော်အတွင်း တောအုပ်အစပ်မှာ ဆင်တင်းကုပ်နဲ့ ထားတာ ဖြစ်တယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ ခိုးသားတွေဟာ ဆင်တင်းကုပ်နားကို ရောက်လာကြသတဲ့။ သူတို့ဟာ တောအုပ်အတွင်း ခရီးသွားတွေဆီက ပစ္စည်းဥစ္စာတွေကို လုယက်ယူငင်ကြဖို့ တိုင်ပင်ကြတယ်။ လူကိုသတ်၊ ပစ္စည်းယူဖို့ အချင်းချင်း အကြံပြုကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            ဆင်တော်ဟာ ခိုးသားဓားပြတွေရဲ့ စကားတွေကို ညစဉ်ကြားရသတဲ့။ ခိုးသားဓားပြ တွေကလည်း ညစဉ်လိုလို ဆင်တင်းကုပ်နားမှာလာပြီး တိုင်ပင်ကြတာကိုး။ အဲဒီမှာပဲ ဆင်တော်ဟာ ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းတဲ့အပြုအမှုတွေကို ကြားရဖန်များပြီး နားယဉ်လာတော့ သတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            အဲဒီလိုနဲ့ ဆင်တော်ဟာ ရိုင်းပြတဲ့အသွင်ကို ပြောင်းလာတော့တယ်။ သူ့ဆီကို နံနက်တိုင်း ရောက်လာတဲ့လူကို ရန်မူတော့သတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e              အဲဒီသတင်းကို ဘုရင်မင်းမြတ်ကြားသိတော်မူတဲ့အခါ အလွန်အံ့သြသွားတော့ တာပေါ့ ။ သူရဲ့ ဆင်တော်ဟာ အင်မတန်သိမ်မွေ့သီလကောင်းပြီး၊ နူးညံ့တဲ့အကျင့်ဓလေ့ရှိပါလျက် အခုလိုဖြစ်ရတဲ့အတွက် တော်တော်လည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            မင်းကြီးဟာ အမတ်ကြီးတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်ပြီး ဒီအရေးစုံစမ်းပေးဖို့ မိန့်ကြား သတဲ့။ အဲဒီအမတ်ဟာ ဆင်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ရောဂါရှာဖွေပေမယ့် မတွေ့ရဘူး။ ဘာ အကြောင်းကြောင့် အခုလို ဆင်တော်ပျက်စီးရသလဲ။ ဘယ်သူက ဆင်တော်ရဲ့ အကျင့်ကို ဖျက်ဆီးပစ်သလဲဆိုတာ စဉ်းစားဆင်ခြင်ရတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               အဲဒီအချိန်မှာပဲ အမတ်ကြီးက တွေးဆမိသွားတယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်ဟာ ဆင်တော်ရဲ့ အနီးမှာ မကောင်းတဲ့အမူအကျင့်တွေ ပြုမူပြောဆိုခြင်းဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သုံးသပ် မိသွားတယ်။ ဒါနဲ့ ဆင်ထိန်းကို ခေါ်ပြီးမေးသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            ဆင်ထိန်းလည်း အမေးကိုဖြေနိုင်ဖို့အတွက် နေ့နေ့ညည ဆင်တင်းကုပ်အနားမှာ တိတ်တဆိတ်ချောင်းမြောင်းစောင့်ကြည့်တော့တယ်။ အဲဒီမှာပဲ ညဘက်ခိုးသားဓားပြတို့ ဆင်တင်းကုပ်အနား စကားဆိုတိုင်ပင်ကြပုံကို တွေ့ရတော့တာပေါ့။ ဆင်ထိန်းလည်း အမတ်ကြီးကို ပြန်လျှောက်တင်လိုက်သတဲ့။ အမတ်ကြီးက သင့်တင့်အကြောင်းစုံသိရတဲ့ ဘုရင်ကြီးဟာ ဆင်တင်းကုပ်အနားပတ်ဝန်းကျင်ကို အစောင့်အကြပ်တွေချထားပြီး ညဘက်တွေမှာ ဆင်တင်းကုပ်အနီး သီလသမာဓိစကားတွေ ပြောကြားစေဖို့ စီစဉ်စေသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            ဒီလိုနဲ့ ဆင်တော်ဟာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့စကားတွေကို ကြားလာရပြီး၊ ရုန့်ရင်း ကြမ်းတမ်းတဲ့စိတ်တွေ ပျောက်ပျက်သွားရတော့တယ်။ ရဟန်း၊ ပုဏ္ဏားတို့ရဲ့ သီလသမာဓိ ရှိတဲ့ အပြောအဆိုတွေအပေါ်ယဉ်ပါးလာတဲ့ဆင်တော်ဟာ မင်္ဂလာရှိတဲ့ဆင်တော်အဖြစ်ကို ပြန်လည်ရောက်ရှိလာတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           တိရစ္ဆာန်သော်မှ လူမိုက်တွေရဲ့ အနီးအနားမှာရှိခဲ့ရင် ဆိုးသွမ်းစိတ်ဝင်တတ်သေး တာမို့ ကလေးတို့တစ်တွေလည်း လူမိုက်ကို မပေါင်းသင်းမပတ်သက်အပ်ဘူးဆိုတာ သတိပြုကြရအောင်နော်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45565536829589,"sku":"","price":5700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_7f3f0afd-067c-455a-b0c6-1d0d42a4736e.jpg?v=1730207451"},{"product_id":"ဖြိုး၀င်းကိုကို-သမင်လေးဘန်နီ","title":"သမင်လေးဘန်နီ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45565558947989,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_70880c87-6dbd-4182-a342-af17a3fa8ad9.jpg?v=1730207858"},{"product_id":"ဖြိုး၀င်းကိုကို-တာဇံ","title":"တာဇံ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45565560848533,"sku":"","price":5700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_106499bb-f6d8-4d70-b0b6-be6d53074398.jpg?v=1730207917"},{"product_id":"ဖြိုး၀င်းကိုကို-ငါးမန်း","title":"ငါးမန်း","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45565561667733,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_3422924f-6f22-4fc6-ac63-fe5561c5b3ab.jpg?v=1730207952"},{"product_id":"နုယဥ်-အလှပန်းတစ်ပွင့်နှင့်အခြးပုံြပင်၀ထ္ထုတိုများ","title":"အလှပန်းတစ်ပွင့်နှင့်အခြားပုံပြင်ဝထ္ထုတိုများ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: left;\"\u003eအလှပန်းတစ်ပွင့်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e          \u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘွားဘွား အလှ ကျောင်းသွားတော့မယ်၊ ဘွားဘွားနဲ့ အဖေ့ဖို့ ဟင်းပန်းကန် ကြောင်အိမ်ထဲမှာ ခပ်ထည့်ထားခဲ့တယ်။ ထမင်းပွဲလည်း ပြင်ထားခဲ့ပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အေးလှသည် ကျောင်းလွယ်အိတ်ကို ထရံမှဖြုတ်ရင်း အိပ်ခန်း ထဲက အဘွားရှိရာသို့ လှမ်းပြောလိုက်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အမြနဲ့အတူးတို့ကိုကော ထမင်းကျွေးပြီးသွားပလား၊ တစ်ခါ တည်း လိုက်သွားကြတော့လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဘွားကပြောရင်း အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အမြနဲ့ အတူးတို့ စားပြီးလို့ သွားနှင့်ကြပြီ၊ ကျောင်းနောက်ကျ မယ်ဆိုပြီး အလှကိုတောင် ဝိုင်းလုပ်မပေးကြတော့ဘူး၊ အလှလည်း သွားတော့မယ်၊ မြခင်ကို ဝင်ခေါ်ရဦးမှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကဗျာကယာ အိမ်ပေါ်မှ ဆင်းထွက်သွားသော အေးလှကို အဘွား က ငေးကြည့်နေခဲ့လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         “တစ်အိမ်လုံးမှာ သင်းကလေး အပင်ပန်းဆုံး ဖြစ်နေတော့တာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူတို့မအေ သေပြီးကတည်းက ကလေးလို မနေခဲ့ရရှာဘူး၊ အငယ် နှစ်ယောက်တာဝန်ရော၊ ဖအေ့တာဝန်ရော နည်းတာမှမဟုတ်ဘဲ၊ ဒီအထဲ စာလည်း ကျက်ဖြစ်အောင် ကျက်လိုက်ရသေးတယ်၊ ဒီလိုနဲ့ပဲ အခု ခုနစ်တန်းသာ တက်ရရော”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဘွားသည် ကြည့်နေရင်း အေးလှအကြောင်းကို တွေးနေမိ လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အေးလှ၊ အေးမြနှင့် အတူးတို့ မောင်နှမသုံးယောက်မှာ မိတဆိုး ကလေးတွေ ဖြစ်ကြလေသည်။ အေးလှ ခုနစ်နှစ်သမီး၊ အေးမြ ငါးနှစ် သမီး၊ အတူး သုံးနှစ်သားအရွယ်တွင် မိခင် သေဆုံးသွားသဖြင့် အဘွားနှင့် ကြီးပြင်းလာကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အေးလှသည် သူနှင့် တစ်တန်းတည်းတက်ရသူ တစ်ပိုင်းတည်းနေ မြခင်ကို သူငယ်ချင်းထဲတွင် အချစ်ဆုံးဖြစ်လေ၏။ မြခင်မှာ မိစုံဖစုံ ရှိ၍ အစ်ကိုအစ်မ၊ မောင်ညီမများနှင့်အတူ ဒေါ်လေးဆိုသူပါ အိမ်တွင် ရှိသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မြခင်ရေ လာဟေ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အေးလှက အိမ်ရှေ့မှရပ်ကာ ခေါ်နေသည့်တိုင်အောင် မြခင် ရုတ် တရက် ထွက်မလာသေးချေ။ ခဏကြာမှ မြခင်က ကပျာကယာ ပြေး ထွက်လာသဖြင့် နှစ်ယောက်သား ကျောင်းသို့ ခပ်သုတ်သုတ် ထွက် လာခဲ့ကြရလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           နေ့လယ် မုန့်စားလွှတ်ချိန်၌ အေးလှနှင့် မြခင် မုန့်ဆိုင်တန်းတွင် အတူ ရောက်သွားကြလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           “မနက်က ကျောင်းမှ မီပါ့မလားလို့ တထိတ်ထိတ် ဖြစ်လိုက်ရ တာများဟယ်၊ နင်ကလည်း ဒီနေ့မှ ဘာလို့ နောက်ကျရတာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အေးလှက မြခင်ကို ပြောနေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြခင်သည် မျက်နှာမရွှင်ပျပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ငါ တမင်နောက်ကျတာ မဟုတ်ပါဘူးကွာ၊ အမေ နေမကောင်း ဖြစ်နေလို့ပါဟ၊ ဗိုက်နာနေလို့ တစ်အိမ်လုံး အလုပ်ရှုပ်နေကြတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နင်တို့အမေ မျက်နှာမြင်မလို့ ဗိုက်နာနေတယ်ပေါ့... ဟုတ်လား၊ အခု မွေးပြီးပလားဟင်” ' အေးလှက စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           “ဘယ်မွေးရဦးမှာလဲဟ၊ ညကတည်းက ထပြီး ဗိုက်နာနေတာ မနက်က ငါ ကျောင်းလာတဲ့အထိ ဘာမှ မထူးခြားသေးဘူး။ အဲဒါ ဒေါ်လေးနဲ့ အဖေတို့က စိတ်ပူနေကြတယ်။ အမေလည်း သိပ်ညည်းနေ တော့တာပဲ၊ ငါ အိမ်ပြန်ချင်လိုက်တာ အေးလှရယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            အေးလှသည် မြခင်အမေ မျက်နှာမြင်ခါနီး ဗိုက်နာနေကြောင်း ကြားသိရသောအခါ “မြခင်တို့အမေ မြန်မြန် မျက်နှာမြင်ပါစေ”ဟု စိတ် ထဲမှာ ဆုတောင်းရင်း ကွယ်လွန်သွားသော သူ့အမေကို ပြန်၍ တွေး တောနေမိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           သူ့အမေ ဆုံးစဉ်အခါက အေးလှသည် ခုနစ်နှစ်အရွယ်မျှသာ ရှိသေးသည်။ အိမ်အတွင်းခန်းတွင် ကိုယ်ပြည့်လက်ပြည့် မိခင်က ဗိုက်နာ သဖြင့် ညည်းညူနေပုံ၊ အိမ်နီးချင်းများ ဝင်ထွက်ကာ လှုပ်ရှားနေကြပုံ၊ ဘွားဘွား မျက်နှာမကောင်း ဖြစ်နေပုံတို့ကို ခပ်ရေးရေးပြန်၍ အမှတ်ရနေ လေတော့သည်။ နောက်ဆုံးအချိန် အမေ့ကို စောင်ပုခက်ကြီးဖြင့် ထမ်းကာ မြို့ဆေးရုံကို ခေါ်သွားရပုံမှာ အေးလှ အမှတ်မိဆုံး ဖြစ်နေရလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           “ဘွားဘွား၊ အမေ့ကို ဘာဖြစ်လို့ မြို့ဆေးရုံကို ခေါ်သွားရတာ လဲဟင်” ဟု သူက ဘွားဘွားကို မေးလိုက်တိုင်း ဘွားဘွားက “ကလေး မမွေးနိုင်လို့ ခေါ်သွားရတာ၊ ဒီက လက်သည်က ဘာမှ နားမလည်လို့” ဟုသာ ပြန်ပြောလေသည်။ ရက်အတန်ကြာ အမေပြန်မလာဘဲနေသောအခါ၌ အေးလှက အဘွားကို တတွတ်တွတ် မေးပြန်တော့သည်။ ဘွား ဘွားက မျက်ရည်စက်စက်ဖြင့် “ခဏခဏ မမေးပါနဲ့ဟယ်၊နင့်အမေမီးမဖွားနိုင်လို့ဆုံးပြီတဲ့”ဟုသာတစ်ခါတည်းပြန်ပြောထားလိုက်လေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အေးလှသည် ဝမ်းဆွဲလက်သည် အရောက်နောက်ကျသဖြင့် အချိန်လွန်ကာ မီးမဖွားနိုင်ဖြစ်ပြီး သေဆုံးရသော သူ့အမေအကြောင်း ကို တစ်ခါတည်းသာ မေးရတော့သည်။ အေးလှသည် ရင်ထဲတွင် ဝမ်း နည်းလာသည့်အခါတိုင်း ဘွားဘွားကို မမေးဝံ့တော့ဘဲ သူ့ဘာသာသူ အမေ့အကြောင်းကို တစိမ့်စိမ့် တွေးနေမိတတ်လေသည်။ “ဝမ်းဆွဲအလာ နောက်ကျလို့ နင့်အမေ မီးမဖွားနိုင်ဖြစ်ပြီး ဆုံးပြီတဲ့” ဟု ဘွားဘွားက ပြောသည်ကိုသာ နားထဲတွင် မမေ့နိုင်အောင် ကြားယောင်နေမိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အေးလှသည် အတန်းထဲတွင် စာသင်နေရင်း အမေ့ကို ပြန်သတိ ရလျက် မြခင်၏ အမေအတွက်လည်း စိတ်ပူလာမိလေသည်။ ညနေကျောင်းဆင်းခေါင်းလောင်း တီးလိုက်သောအခါ အတန်းထဲမှ ကဗျာ ကယာ ထွက်သွားသော မြခင်နောက်သို့ အေးလှ မီအောင် လိုက်သွား လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အေးလှက “နေပါဦးဟ... နင်တို့အိမ်ကို ငါပါလိုက်ချင်လို့” ဟု ပြောလေ၏။ မြခင်က ခပ်သုတ်သုတ် လျှောက်နေရာမှ “နင်တို့ဘွားဘွား စိတ်ပူနေပါ့မယ်ဟယ်၊ အိမ်ပြန်ပြောပြီးမှ လာခဲ့ပေါ့” ဟု ပြောသဖြင့် အေးလှက အိမ်ဆီသို့ တန်းပြန်လာခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မီးဖိုဆောင်ထဲ၌ အဘွားကို တွေ့ရလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘွားဘွား... အေးလှ ဘာမှ ဝိုင်းမလုပ်နိုင်တော့ဘူး၊ မြခင်အမေ ဗိုက်နာတဲ့ဆီကို သွားလိုက်ဦးမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဘွားက ဟင်းအိုးတည်နေရာမှ “မြခင်အမေ ဗိုက်နာတာညည်းတို့အလုပ်လား၊ ဘာလုပ်ဖို့ သွားမှာလဲအဲ့” ဟု ပြန်မေးလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မြခင် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတာ မြင်ရလို့ သွားမှာပါအဘွားရယ်၊ သူ့အမေ ခုထက်ထိ မမွေးသေးဘူးလို့ ပြောတာပဲ၊ အဲဒါ သွားကြည့်မလို့ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အို.. ကလေးမျက်နှာမြင်တဲ့ဟာ ညည်းတို့အရွယ်လေးတွေ ဝင် မကြည့်ကောင်းဘူး။ အိမ်ခန်းထဲတွေ၊ ဘာတွေ ဝင်မရှုပ်ကြနဲ့နော်၊ ဒါ ထက် တို့အိမ်က “ဇီးမ” လည်း မနက်က အိမ်ပြန်မလာဘူး၊ ဘယ် လျှောက်လည်နေတယ်မသိဘူး၊ ထမင်းလည်း လာမစားဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အော်.. ဟုတ်သားပဲ ဘွားဘွားရယ်၊ အေးလှ မေ့နေလိုက်တာ၊ “ဇီးမ’ခုလိုသာ လျှောက်လည်နေရင်တော့ တစ်အိမ်အိမ်မှာ သားကျနေ တော့မှာပဲ။ ကြောင်သားကလေးတွေ အေးလှတို့ ရမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အေးလှသည် ကြောင်မကြီး “ဇီးမ”ကို သတိရပြီး “အတူးရေ... မနက်က ဇီမလည်း ပြန်မလာဘူးတဲ့၊ အဲဒါ နင်တို့ လိုက်ရှာကြပါဦးတဲ့၊ သားကျခါနီးမှာ ဒီလိုလျှောက်သွားနေတာတော့ မကောင်းပါဘူးဟယ်။ ကဲ.. ငါသွားမယ်နော်” ဟု အတူးကို မှာခဲ့ပြီး မြခင်တို့အိမ်ဘက်သို့ ထွက်သွားလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြခင်တို့ အိမ်၌ မြခင်နှင့် မောင်ညီမလေးတို့ ကလေးတစ်စုအိမ်ခန်းပြင်ဘက်တွင်ထွက်ထိုင်နေကြလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အေးလှ လာဟေ့ ဒီကို”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြခင်က ဆီးခေါ်သဖြင့် အေးလှဝင်သွားသောအခါ အိမ်ခန်းထဲမှမြခင်အမေညည်းညူနေသံကြားရလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဝမ်းဆွဲဆရာမ ရောက်ပလားဟင် မြခင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အေးလှက စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးရာ မြခင်က ခေါင်းညိတ် ပြလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           “ဟာ... ဒါဖြင့် ဘာကြောက်စရာ ရှိသလဲဟ၊ ခုပဲ မွေးတော့မှာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45568709886101,"sku":"","price":5700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_25faa0fa-b7fc-4bf1-a6aa-3b817f992ed7.jpg?v=1730210533"},{"product_id":"နုယဥ်-ဂျာအေးပုံပြင်များ","title":"ဂျာအေးပုံပြင်များ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003eလူတော် မြို့စားကလေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရှေးသရောအခါက အဘိုးအို၊ အဘွားအိုများ အသက်ရှည်ရှည် မနေရသော ခြောက်ဆယ်ရွာအမည်ရှိ ရွာကလေးတစ်ရွာ ရှိလေ၏။ ခြောက်ဆယ်ရွာ၌ လူဖြစ်လာသူတို့သည် အသက်ခြောက်ဆယ်ထက် ပို၍ မနေနိုင်ကြချေ။ အသက်ခြောက်ဆယ်ရောက်လာသည်ဆိုလျှင်ပင် အမယ်အို၊ အဘိုးအိုတို့သည် သူတို့ ကောင်းရာမွန်ရာဘဝသို့ ရောက်စေ ရန် သူတို့ဘာသာ သူတို့၏ အသက်ကို စတေးပစ်ကြရလေသည်။ သူတို့ရွာကလေးတွင်    ရှေးရှေးသောအခါကပင် အစွဲတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ ထိုအစွဲမှာ အသက်ခြောက်ဆယ် ပြည့်လာသူသည် နောင်အခါ၌ ဘဝကောင်းကို ရစေရန် မိမိတို့ မိမိဘာသာ ရွာထိပ်ရှိ ရေကန်ကြီးဆီသို့ သွား၍ ထိုရေကန်ကြီးထဲ၌ ပွင့်နေသည့် ကြာပွင့်ကြီးတစ်ပွင့်ထဲသို့ ခုန်ချ လိုက်ရသည်။ ထိုသို့ ခုန်ချလိုက်လျှင် သေဆုံးသွား၍ သေသူသည် နောင်အခါ၌ ကောင်းသောဘဝတစ်ခုသို့ ရောက်ရသည်၊ ချမ်းသာခြင်း ရှိသည်ဟု ဆိုစမှတ်ရှိနေလေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုရွာကလေးရှိ လူတို့ သည် ယောက်ျားမိန်းမ,မရွေး အသက်ခြောက်ဆယ်ရောက်လာလျှင်ထိုကန်ထဲရှိ ကြာပွင့်ကြီးပွင့်လာလျှင် ခုန်ချလိုက်ကြရသည်ချည်း ဖြစ် လေသည်။ ထို့ကြောင့် ရွာကလေးကို ခြောက်ဆယ်ရွာဟု ရှေးက ခေါ်ဆို ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်နေ့သ၌ ထိုရွာကလေး၌ တစ်သက်ပတ်လုံး နေထိုင်လာသူ အမယ်အိုတစ်ယောက်သည် အသက်ခြောက်ဆယ် ပြည့်လုနီးလာလေ ၏။ အမယ်အိုသည် သူ့အသက်ကို စတေးခါနီးလာပြီဖြစ်သဖြင့် ရှိသမျှ ပစ္စည်းတို့ကို သားများအား ဝေငှပေးလေ၏။ သူ့အတွက်မူကား အသက်စတေးလျှင် ဝတ်ဆင်ရန် အကောင်းဆုံး အဝတ်တစ်စုံ ချန်ထား လေ၏။ သူသည် တစ်နေ့နေ့၌ ကြာကန်ကြီးသို့သွား၍ ကြာပွင့်ကြီး ထဲသို့ ခုန်ချပြီး သူ့အသက်ကိုစတေးရန် အချိန်ရောက်လာတော့မည်ဟု တွေးကာ ရပ်ဝေးမှာရှိသည့် သားသမီးတို့ကို အကြောင်းကြားလိုက်လေ ၏။ ရပ်ဝေးမှာ နေကြသည့် သားသမီးတို့လည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ် ယောက် ရောက်လာကြလေ၏။ သူတို့သည် မိခင်ကြီး၏ အသက် ခြောက်ဆယ်ပြည့်၍ စတေးရတော့မည်ကို သိကြသောအခါ ခွဲရမည်ကို ဝမ်းနည်းကာ ငိုယိုကြလေ၏။ မိခင်ကြီးကမူကား “မငိုကြနှင့် သားတို့ သမီးတို့၊ အမေ ဒီကြာပွင့်ကြီးထဲကို ခုန်ချလိုက်မှသာလျှင် ကောင်းရာ မွန်ရာဘဝကို ရောက်ရမှာမို့ စိတ်ကောင်းကောင်းထားကြပါ။ အမေ့ အတွက် ကောင်းကောင်းဆုတောင်းရစ်ကြပါ” ဟု ပြောလေ၏။ ထိုသို့ ပြောသော်လည်း သားသမီးတို့သည် ဝမ်းနည်းစွာ ငိုယိုမြဲ ငိုယိုနေကြ လေ၏။ သားသမီးတို့အထဲတွင် မငိုသူတစ်ယောက်သာ ရှိလေ၏။ သူသည် သားယောက်ျားဖြစ်၍ မြို့ကြီးတစ်မြို့နှင့် ရွာငယ်များကို အုပ် ချုပ်ရသော မြို့စားကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်လေ၏။ ထိုအမယ်အို နေ ထိုင်သည့် ရွာကလေးမှာ မြို့စားအုပ်ချုပ်ရသည့်နယ်ပယ်ဖြစ်၍ မိခင် ကြီး သေရတော့မည်ဟု သိသောအခါ မငိုဘဲ ရွာကလေးတွင် အသက် ရှည်ရှည် မနေနိုင်ကြရသည့်အကြောင်းရင်းကို စဉ်းစားနေရသဖြင့်သာ သူမငိုနိုင်ခြင်း ဖြစ်လေ၏။ မြို့စားကလေးသည် သူ့မိခင်အား “မိခင်၊ သူတကာတို့ အသက်ခြောက်ဆယ်ပြည့်၍ ကြာပွင့်ကြီးထဲသို့ ခုန်ချကြ ကာ သေကြသော်လည်း မိခင် ခုန်မချလိုက်ပါနှင့်၊ အကြောင်းမဲ့ သေ ဆုံးကုန်ကြသည်ကို သနားဖို့တောင် ကောင်းပါသေးသည်။ မိခင်၏ အသက်ကိုလည်း ကြာပွင့်ကြီးထဲသို့ ခုန်ချကာ မစတေးလိုက်ပါနှင့်” ဟု တောင်းပန်လေ၏။ သို့ရာတွင် အမယ်အိုကမူ ခေါင်းခါလျက် “အို၊ မိခင်ကို မတားမြစ်ပါနှင့်ကွယ်၊ မိခင်လည်း သူတကာလို နောက်ဘဝမှာကောင်းရာမွန်ရာ ဖြစ်ချင်သူပါ။ ငါ့သားနှင့် သမီးတို့ကသာ မိခင် အတွက် ဆုမွန်ကောင်း တောင်းရစ်ကြပါ” ဟု ပြန်ပြောလေ၏။ မြို့စား ကလေးကလည်း သူ့မိခင်အား ထိုကဲ့သို့ပင် အတန်တန် တောင်းပန် လေ၏။ တောင်းပန်သော်လည်း အမယ်အိုက မလျှော့ဘဲ သူ့အတွက် လုပ်ရန်ရှိသည်တို့ကို လုပ်ကိုင်ကာ ကြာပွင့်ကြီးထဲသို့ ခုန်ချရတော့မည့် အချိန်ကိုသာ စောင့်နေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြို့စားကလေးလည်း မိခင်အား ပြောပြတောင်းပန်၍ မရနိုင်မှန်း သိရသောအခါ သူတစ်ယောက်တည်း လူသူကင်းဝေးရာသို့ ထွက်သွား ကာ တစ်နေ့လုံး ထိုင်၍ စဉ်းစားလေ၏။ ညနေရောက်မှ ပြန်လာလေ့ ရှိလေ၏။ သူသည် တောထဲရှိ ရသေ့ကြီးတစ်ပါးထံသို့သွား၍ သူတို့ရွာ ကလေး၌ ဖြစ်ပျက်သည့် အကြောင်းအရာတို့ကို ပြောပြကာ ဆွေးနွေး လေ၏။ ပညာရှိ ရသေ့ကြီးကလည်း သူသိသလောက်တို့ကို ပြန်လည် ၍ ဆွေးနွေးလေ၏။ မြို့စားကလေးသည် တစ်နေ့သ၌ တောထဲမှ ပြန် ရောက်လာလေ၏။ ထိုနေ့ သည် အမယ်အို ကြာပွင့်ကြီးထဲသို့ ခုန်ချတော့မည့် နေ့ရက်အတွက် ခုနစ်ရက်သာ လိုတော့၏။ မြို့စားကလေး သည် ညည့်၌ သူတစ်ယောက်တည်း ထိုင်ကာ စဉ်းစားပြီးလျှင် နေ့အခါ၌ သူ၏ တပည့်တို့ကိုခေါ်ကာ ရေကန်ကြီးဆီသို့ ထွက်လာလေ့ရှိလေ၏။ ရေကန်ထဲ၌ ထူးဆန်းသော ကြာဖူးကြီး တစ်ဖူးရှိ၍ အခြားကြာဖူးတို့နှင့် မတူဘဲ မနက်စောစောမှပွင့်၍ ညနေရောက်လျှင် ပြန်၍ ငုံသွားကာ ရေထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားလေ့ရှိသည်ကို သိရလေ၏။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြို့စားကလေးလည်း တစ်နေ့သ၌ သူ့တပည့်တို့အား အိမ်မှနေ ၍ ယမ်းမှုန့်အိတ်များကို လှည်းအစီးပေါင်းများစွာ သယ်ယူလာစေ၏။ မဖောက်ထုံးများကိုလည်း လှည်းအစီးပေါင်းများစွာ သယ်လာစေ၏။ ယမ်းမှုန့်နှင့် မဖောက်ထုံးအိတ်ပေါင်းများစွာ ရေကန်ကြီးသို့ ရောက်ရှိ လာသောအခါ မနက်တိုင်းစောင့်ကာ ကြာဖူးကြီးပေါ်လာသည်ကို ကြည့်လေ၏။ ကြာဖူးကြီးသည် ရေထဲမှာ ပေါ်လာပြီး မကြာခင်မှာပင် ပွင့်လာ၍ နီရဲသောအရောင်မှာ ရေကန်ကြီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းနေလေ ၏။ ထိုသို့ နီရဲစွာပွင့်လာသောအခါမှ သေမည့်သူများသည် ကြာပွင့်ထဲ သို့ ခုန်ဆင်းကြရသည်ဟု သိရသဖြင့် မြို့စားကလေးသည် ကြာပွင့်ကြီး ပွင့်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယူလာသည့် ယမ်းမှုန့်အိတ်တို့ကို ကြာ ပွင့်ထဲသို့ လောင်းထည့်လေ၏။ ယမ်းမှုန့်အိတ်များ ကုန်သောအခါ၌ မဖောက်ထုံးအိတ်များကိုလည်း ဖောက်ကာ ကြာပွင့်ကြီးထဲသို့ လောင်း ချလိုက်လေ၏။ သူသည် လှေတစ်စင်းနှင့် ရေကန်ထဲသို့ ကူးသွားကာကြာပွင့်ကြီးထဲသို့ ယမ်းမှုန့်များ ကျသည်မကျသည်ကို သေချာစွာ ကြည့်ပြီးသောအခါ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့လေ၏။ သူ့တပည့်တို့ကိုမူ ည အချိန်၌ ကြာပွင့်ကြီးပြန်ငုံကာ ရေထဲတွင် မြုပ်သွားသည်အထိ စောင့် ကြည့်ခိုင်းထားခဲ့လေ၏။ တပည့်တို့လည်း ညနေအချိန်၌ နေ့တိုင်း ကဲ့သို့ ကြာပွင့်ကြီးပြန်ငုံကာရေထဲသို့ မြုပ်သွားသည်အထိ စောင့်ကြည့် ပြီးနောက် ပြန်လာခဲ့ကြလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်မနက်၌ မြို့စားကလေး၏ မိခင်ကြီး ကြာပွင့်ထဲသို့ ခုန်ချကာ စတေးရမည့်နေ့ ဖြစ်လေ၏။ ရပ်ဝေးမှရောက်လာကြသည့် သား သမီးတို့လည်း မိခင်နှင့် နောက်ဆုံးခွဲခွာကြရတော့မည်ဖြစ်သဖြင့် ဝမ်း နည်းစွာ ငိုယိုကြသည်မှာ တစ်အိမ်လုံး ဆူညံနေလေ၏။ သူတို့အထဲ၌ မငိုဘဲနေသူမှာ မြို့စားကလေးဖြစ်လေ၏။ မြို့စားကလေးသည် မိခင် ကြီးအား စိတ်အလိုလိုက်ကာ သူလုပ်ချင်သည်တို့ကို လုပ်ပါစေဟုစောင့်ကြည့်နေလေ၏။ အချိန်ရောက်သောအခါ မြို့စားကလေးနှင့် မိခင်ကြီးတို့သည် အခြွေအရံများစွာနှင့် ပြင်ဆင်ကြပြီးလျှင် ရေကန်ကြီး ဆီသို့ ထွက်လာကြလေ၏။ သူတို့သည် ရေကန်ကြီးနံဘေး၌ မိခင်ကြီး အား ကြာပွင့်ဆီသို့ သွားပို့ရန် လှေငယ်တစ်စင်း အသင့်ပြင်ဆင်ထား ကြလေ၏။ မြို့စားကလေးသည် မိခင်ကြီးအား ရေလယ်သို့ မသွားစေသေးဘဲ စောင့်နေကြစဉ် ကန်အလယ်၌ ရုတ်တရက် ကြာဖူးကြီး ပေါ် မလာဘဲ မီးခိုးများ ထလာသည်ကို အံ့သြဖွယ်ရာ မြင်ကြရလေ၏။ လူများလည်း မီးခိုးများကိုသာ ငေးကြည့်နေကြစဉ် ရေပြင်၌ နီရဲစွာ ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။ ရေကန်တစ်ခုလုံးမှာ သွေးဖြင့် နီရဲလာသဖြင့် လူ များသည် ကြောက်လန့်လာကြလေ၏။ မိခင်ကြီးအားလည်း ရေလယ်သို့ လှေဖြင့်မသွားစေဘဲ စောင့်ကြည့်နေကြစဉ် အသံကြီးတစ်သံ မြည်ဟည်း ကာ ရေပြင်မှာ ပိုမို၍ လှုပ်ရှားလာပြန်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုခဏ၌ ရေသည် ပွက်ပွက်ဆူလာကာ ကြာပွင့်ပေါ်လာမည့် နေရာ၌ ရှည်လျားသည့် အမြီးကြီးတစ်ချောင်း ပေါ်လာသည်ကို မြင်ကြ ရလေ၏။ ထိုအမြီးကြီးနောက်မှ အကြေးခွံများဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် နဂါးကြီးတစ်ကောင်သည် တဖြည်းဖြည်းပေါ်လာသည် ကို မြင်ကြရလေ၏။ နဂါးကိုယ်ထည်ကြီး ပေါ်လာပြီးနောက် ကိုယ် ထည်ကြီးမှာ ဝေဒနာ ခံစားနေရသကဲ့သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ လှုပ်ရှားနေလေ ၏။ ရေကန်တစ်ပြင်လုံးမှာလည်း သွေးဖြင့်နီရဲကာ မကြာခင်မှာပင် မနက်တိုင်း ပေါ်လာနေကျ ကြာပွင့်ကြီး ပေါ်လာသည်ကို မြင်ကြရလေ ၏။ ကြာပွင့်ကြီးမှာ တကယ့်ကြာပွင့်ကြီး မဟုတ်တော့ဘဲ နဂါးကိုယ် ထည်နှင့် ဆက်စပ်၍ ကြည့်လိုက်သောအခါ နဂါးပါးစပ်ကြီး ဖြစ်နေ သည်ကို သိရှိကြလေ၏။ နဂါးပါးစပ်ကြီးသည် ကြာပွင့်သဏ္ဌာန်ရှိ သည်ကို မြင်ကြရသောအခါ ကန်ပေါင်၌ ရပ်ကြည့်နေကြသည့် လူများ ကြားမှ မြို့စားကလေးသည် လှေငယ်တစ်စင်းဖြင့် ရေကန်ထဲသို့ ကူး သွားကာ နဂါးကြီးကို လှံဖြင့် တအားထိုးလေ၏။ နဂါးကြီးမှာ ယမ်းမှုန့်များ မျိုးမိထားသဖြင့် တွန့်လိမ်နေရာမှ လှံဖြင့် တစ်ဖန် ထိုးလိုက်သောအခါ ငြိမ်သက်သွားလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုသို့ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ သေပြီဟု သိရသဖြင့် ပါလာ သည့် တပည့်တို့အား နဂါးသေကြီးကို ကုန်းပေါ်သို့ ဆွဲတင်စေလေ၏။ နဂါးကိုယ်ထည်ကြီးမှာ ကြီးလွန်းသဖြင့် ဝိုင်း၍ ကြည့်နေကြသည့် လူ များက ကူညီ၍ ဆွဲတင်ပေးကြလေ၏။ နဂါးသေကြီး ကုန်းပေါ်သို့ ရောက်သောအခါမှ မြို့စားကလေးက နဂါးသေကြီး၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ခွဲစေ၏။ ဝမ်းဗိုက်ကို ခွဲလိုက်သောအခါ လူရိုးများ တောင်လိုပုံနေသည်ကို မြင်ကြရလေ၏။ လူရိုးများနှင့်အတူ သေသူ အမယ်အို၊ အဘိုးအိုတို့၏ အကျီလုံချည်များကိုလည်း မြင်တွေ့ကြရလေ၏။ ထိုအခါ သေဆုံးသွား ကြသူတို့၏ သားမြေးများက သတိရကာ ပြင်းစွာ ငိုကြွေးကြလေ၏။ မြို့စားကလေး၏ မိခင်ကြီး အမယ်အိုမူကား ထိုအခြင်းအရာကို မြင်ရ သောအခါ ပညာရှိ၍ စွန့်စွန့်စားစားကြံစည်ကာ လုပ်ကိုင်သည့်သားအား ကျေးဇူးတင်မိလေ၏။ ရွာထဲက လူအားလုံးကလည်း မြို့စားကလေးအား ဝိုင်း၍ ရှိခိုးကန်တော့ကြလေ၏ ။ မြို့စားကလေးသာ ဤကဲ့သို့ ရဲရင့်စွာ ကြံစည်ကြိုးစားခြင်း မရှိပါခဲ့လျှင် နောင်အခါ၌ ရွာထဲက အမယ်အို အဘိုးအိုတို့ မည်မျှ သေဆုံးကြဦးမည်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုနေ့မှစ၍ ရွာထဲရှိ အမယ်အို၊ အဘိုးအိုတို့သည် အသက်ခြောက် ဆယ် ရောက်လာသော်လည်း သူတို့ကိုယ်ကိုသူတို့ စတေးဖို့မလိုတော့ဘဲ ရှေးရှေးကလူများ အယူမှား၊ အလုပ်မှားခဲ့ကြသည်ကို သိကြကာ အသက် တစ်ရာကျော်သည်အထိ နေထိုင်နိုင်ကြရလေသည်။ ထိုကဲ့သို့ တစ်ရွာလုံး ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သော မြို့စားကလေး၏ ကျေးဇူးကိုလည်း နောင်လာနောက်သားတို့ သတိရစေခြင်းငှာ ရွာထိပ်တွင် ကျောက်ရုပ် ထုလုပ်ကာ အမှတ်တရ တည်ထားစေလေသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45568712114325,"sku":"","price":5700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_7c25d2ba-24c7-4a53-a7ff-c2e9ed1aba9f.jpg?v=1730210599"},{"product_id":"နန္ဒာမိုးကြယ်-ဖိုး၀ရုပ်ကလေးကဗျာများ","title":"ဖိုးဝရုပ်ကလေးကဗျာများ","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသုံးပါးသရဏဂုံ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘုရားမြတ်စွာ၊ ဘဂဝါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆယ်ဖြာစုံမိုးပူဇော်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(ဗုဒ္ဓသရဏံ ဂစ္ဆာမိ)။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတရားလျှံဝါ၊ ဒေသနာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆယ်ဖြာစုံမိုးပူဇော်၏။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(ဓမ္မံသရဏံ ဂစ္ဆာမိ)။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထေရ်မြတ်သံဃာ၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဦးထိပ်မှာ ဆယ်ဖြာစုံမိုးပူဇော်၏။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(သံယံသရဏံ ဂစ္ဆာမိ)။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရတနာပန်းခင်းမဂ္ဂဇင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသြဂုတ်၊ ၂၀၁၃။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအိပ်ရာဝင် အိပ်ရာထ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဗုဒ္ဓဘဂဝါ၊ ကြည်ညိုစွာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစဉ်သာရိုကျိုး၊ ကျွန်ရှိခိုး၏ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဗုဒ္ဓံ ပူဇေမိ” ပါဘုရား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဓမ္မဒေသနာ၊ ဦးခိုက်ကာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစဉ်သာရိုကျိုး၊ ကျွန်ရှိခိုး၏ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဓမ္မံ ပူဇေမိ” ပါဘုရား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထေရ်မြတ်သံဃာ၊ ဆည်းကပ်ကာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစဉ်သာရိုကျိုး၊ ကျွန်ရှိခိုး၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e “သံယံ ပူဇေမိ” ပါဘုရား။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရတနာပန်းခင်းမဂ္ဂဇင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဒီဇင်ဘာ၊ ၂၀၁၇။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45568769261717,"sku":"","price":3240.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_ce3a2ab1-7915-4201-bfe4-525897f4a152.jpg?v=1730211393"},{"product_id":"တန်းမြင့်ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီးဦးတိုးမြိုင်-မြန်မာ့သမိုင်းပုံပြင်များ","title":"မြန်မာ့သမိုင်းပုံပြင်များ","description":"\u003cp\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571410722965,"sku":"","price":3600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_90f1fefd-4fab-4a05-8d10-1cebe0cf6eef.jpg?v=1730215900"},{"product_id":"တင့်တယ်-ဘကြီးမွှန်းပြောသောပုံပြင်များ","title":"ဘကြီးမွှန်းပြောသောပုံပြင်များ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘကြီးမွန်းပြောသော ပုံပြင်များ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါက ကျွန်တော်တို့ရုံးက စာရေးကြီး ကိုထင်ပေါ်ပါတဲ့ ဘကြီးမွန်း ရဲ့၊ သူနေဖို့ အိမ်ခန်းလိုချင်တယ်ဆိုလို့ ဒီတန်းလျားက အခန်းကို လာပြီးတော့ ပြရတာဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်စိုးတင်က ကျွန်တော်၏ အမည်နှင့် အလုပ်အကိုင်ကို မိတ်ဆက် ပေးသောအားဖြင့် ဘကြီးမွှန်းကို ပြောပြလိုက်ပါသည်။ ဘကြီးမွန်းက ကျွန်တော့်ကို အကဲခတ်သလို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် “ဪ ... ဟုတ်လား၊ ကျုပ်နဲ့ အဖော်ရသွားတာပေါ့လေ၊ တန်းလျားက အခန်းသုံးခန်း ရှိပေမယ့် နှစ်ခန်းက အားနေတာကိုး၊ ဘယ်အခန်းကို ယူမယ်လို့ စိတ်ကူး သလဲ” ဟု ကူညီလိုသော လေသံမျိုးဖြင့် မေးလိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော်ကတော့ အလယ်ခန်းကို ယူမယ်လို့ စိတ်ကူးမိတယ်ခင်ဗျာ၊ အလယ်ခန်းက အစွန်ကအခန်းထက် ပိုပြီးတော့ ကျယ်ဝန်းပုံရပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က ကျွန်တော်၏ စိတ်ကူးအတိုင်းပင် ဘကြီးမွှန်းကို ပြန်၍ ပြောလိုက်မိပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ ... စာရေးကြီးက အိမ်ထောင်သည်နဲ့ တူလေရဲ့၊ သားသမီး ရှိတယ် ထင်တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က ပြုံး၍ နေရစဉ် မောင်စိုးတင်က တစ်ချက်ရယ်လိုက်ပြီး နောက် ဒီတစ်ခါတော့ ဘကြီးမွန်း လူကဲခတ် မှားသွားပြီပျို့၊ ကိုထင်ပေါ်က ဘကြီးမွှန်းလိုပဲ တစ်ကိုယ်တော် ခင်ဗျာ၊ ရည်းစားတောင် မရှိသေးဘူးတဲ့။ ဟား ဟား” ဟု ရယ်ရင်း မောရင်း ပြောလိုက်ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတွင် ဘကြီးမွန်းက တဖြည်းဖြည်း ပြုံးလာရင်း “ဪ ... ကျုပ် ကတော့ ကိုထင်ပေါ် အခန်းကျယ်ကျယ်ကို ရွေးတာကို ထောက်ပြီးတော့ပြောလိုက်မိပေတာကိုးဗျာ။ အင်း ... မှားတဲ့အခါလည် မှားပေမပေါ့။ ဟဲဟဲ” ဟု ဟာသနှောကာ ပြောလိုက်ပါသည်။ ဤနည်းဖြင့် ဘကြီးမွှန်းသည် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရန် လွယ်ကူသော သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းကို သိရပါ သည်။ ထိုမျှသာ မကသေးပါ။ ဘကြီးမွန်းသည်လည်း ကျွန်တော့်လိုပင် တစ်ကိုယ်တော်သမားဖြစ်သည်ကို နားလည်လိုက်ရပါသေး၏။ လူပျိုကြီး ပေလော၊ မုဆိုးဖို တစ်ခုလပ်ပေလော ခွဲခြား၍ကား မသိရနိုင်သေးပါ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ကျွန်တော်နှင့် အလားတူစွာ တစ်ကိုယ်တော်သမားဖြစ်သော ဘကြီးမွန်းနှင့် တန်းလျားတစ်ခုတည်း နေထိုင်ရတော့မည်ဖြစ်၍ တစ်နည်းအားဖြင့် ကျွန်တော်အဖို့တွင် တွဲဖက်ရတော့မည်ဖြစ်ရာ ကျေနပ် စရာဖြင့် ကောင်း၍နေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တစ်ယောက်တည်းသမားဆိုရင်ဖြင့်တော့ မြောက်ဘက်အစွန်းက အခန်းကို ယူပါလား ကိုထင်ပေါ်ရဲ့၊ အလယ်ခန်းဟာ အစွန်နှစ်ဖက်က အခန်းတွေထက် ပိုပြီးတော့ နည်းနည်းပါးပါး ကျယ်ဝန်းတာကတော့ မှန်ပါ တယ်၊ နှစ်ပေလောက်ပိုပြီး ကျယ်ပါလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်တည်း သမား ဆိုရင်တော့ အစွန်ခန်းကိုသာ ယူပါ၊ တစ်ယောက်တည်းရဲ့ အဖို့မှာ နေရာလုံလောက်ပါသေးတယ်။ တံမြက်စည်းလှည်းရတာတောင် ပိုပြီး သက်သာပါသေးတယ်။ အရေးကြီးတာက အစွန်အခန်းရဲ့ ဘေးမှာ မြေနေရာ ကွက်လပ်က ရှိနေတော့ ညနေခင်းတို့၊ ညဦးတို့မှာ ပူအိုက်ရင် အိမ်ဘေး ဆင်းပြီးတော့ အေးအေးလူလူ ထိုင်နိုင်တာပေါ့လေ၊ ခြင်းကလေး ဘာကလေး ခတ်တတ်ရင်လည်းခတ်၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် ပန်းပင်ကလေးအစ ဘူးပင်ကလေး အစ ဝါသနာပါရင်လည်း စိုက်နိုင် ပျိုးနိုင်တာပေါ့။ အဲဒီအပြင် အစွန်ခန်းဆိုတော့ ဘေးဘက်က ပြတင်းပေါက်နှစ်ပေါက်လည်း အပိုရသေးတယ်။ နွေအခါကျရင် ဒီပြတင်းပေါက်တွေက အားကြီး အဖိုးတန်သပေါ့၊ လေလည်း ဝင် အလင်းရောင်လည်းရ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘကြီးမွန်းက အစွန်ခန်းကို ရွေးချယ်ရန် အကြောင်းမျိုးစုံပြကာ အကြံ ပေး၍နေပါ၏။ ကျွန်တော်လည်း ဘကြီးမွန်းက ရှင်းပြမှပင် နှစ်ပေခန့် ပို၍ ကျယ်ဝန်းသော အလယ်ခန်းထက် အစွန်ခန်းကို ပိုမို စိတ်ဝင်စား၍ လာရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြီးတော့လည်း ကိုထင်ပေါ် စဉ်းစားကြည့်လေဗျာ၊ အလယ်ခန်းမှာ နေတော့ ဘေးနှစ်ဖက် အခန်းတွေက ပြောသမျှကိုလည်း ကိုယ်က ကြားရ တယ်၊ ကိုယ်ကပြောတဲ့ စကားတွေဆိုရင်လည်း ဘေးနှစ်ဖက်က နှစ်ခန်းစလုံး က ကြားနိုင်တယ်။ စကားဆိုတာမျိုးက ကိုယ်က ကြားချင်တာလည်းရှိ၊ မကြားချင်တာလည်း ရှိ။ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ကိုယ့်စကားကို သူများ ကြားစေချင်တာလည်း ရှိ၊ မကြားစေချင်တာလည်း ရှိ။ ဒီတော့ကာ အစွန်ခန်း ကို ယူတာက အဲဒီ ဒုက္ခမျိုးတွေ၊ ယုတ်စွအဆုံး တစ်ဝက်ကတော့ သက်သာသွားတာပေါ့ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က ခေါင်းတစ်ညိတ်ညိတ်နှင့် စဉ်းစားနေမိပါသည်။ ဘကြီးမွှန်း ပြောစကားမှာ မှန်လှပါသည်။ ထို့ပြင် ကျွန်တော်၏ အသိုင်း အဝိုင်း အခြေအနေကိုလည်း ကျွန်တော် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရပါသေးသည်။ ကျွန်တော်တို့ ရုံးစာရေးများတွင် မိမိအလုပ်လုပ်ရာ ရုံးမှ လည်းကောင်း၊ အခြား အဆက်အသွယ်ရှိသော ဌာနများမှလည်းကောင်း လူငယ်စာရေး မိတ်ဆွေများရှိ၍နေကြပေရာ ၎င်းတို့အနက်တွင် အရက်ကလေး ဘာကလေးသောက်တတ်သူတွေလည်း ရှိကြပါသည်။ အချို့ ခပ်ပေပေ မိတ်ဆွေများ သည် တစ်ခါတစ်ခါ၌ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ရာကို မကပ်ကြဘဲ လူပျိုစာရေး မိတ်ဆွေ အချင်းချင်းတို့၏ အိမ်၌ ညလုံးပေါက် စတည်းချကာ ပျော်ပျော် ပါးပါး ပလောင်ထင်း၍ သန်းခေါင်ထမင်း ချက်စားတတ် ကြပါသည်။ နံနက်လင်းမှ သက်ဆိုင်ရာ အိမ်များသို့ အမူးပြေကာ ပြန်ကြတတ်ပါသည်။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ပင်လည်း အခြားလူပျိုစာရေး မိတ်ဆွေများ၏ အိမ်များ၌ တစ်ခါတစ်ရံ အလားတူစွာ မိုးလင်းခဲ့ဖူးပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့အပြင် ဘကြီးမွန်း ပြောသည့်အတိုင်းပင် ကျွန်တော်၏ အခန်းဘေး ဘက်၌ မြေကွက်လပ်ကလေး ခပ်ကျယ်ကျယ်ရှိပါသည်။ ထိုကွက်လပ် ကလေးတွင် စင်ဆောက်၍ ဘူးပင်၊ ဖရုံပင်များကို တင်၍ထားလိုက်ပါက အရိပ်ကောင်းကောင်း ရနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။ ဖရုံအသီးအညွန့်များကိုလည်း ရဦးမည်ဖြစ်ပြီး ရောင်း၍မစားသော်မှ မိတ်ဆွေများကို လက်ဆောင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ပေးနိုင်ပါဦးမည်။ ဘူးစင်၏ ခြေရင်း၌ ချိုးရေအိုးတစ်လုံးတည်ထားကာ ဘူးပင်ရင်းကို ကောက်ရိုးခွေ၍ ထားကာမျှနှင့် ဘူးပင်၊ ဖရုံပင်စသည်တို့ကို ရေလောင်းပြီးလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသေးသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နေရိပ်အမြဲရနေ ပြီး ဘူးစင်အရိပ်ကလည်း ရှိနေဦးမည် ဖြစ်၍ ဘူးစင်၏ အောက်၌ ကွပ်ပျစ် ကလေးဖြစ်စေ၊ ပက်လက်ကုလားထိုင်ကလေး ဖြစ်စေ ချထားလိုက်ပါလျှင် နွေအခါ၌ အလွန်အေးမြ စိမ်းစိုသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကိုယ်ရောစိတ်ပါ ရွှင်လန်းစရာ ဖြစ်နိုင်ပါသေးသည်။ ရုံးပိတ်ရက်များ၌ နေ့လယ်နေ့ခင်းတွင် ဘူးစင်အောက်မှာ အေးအေးလူလူ အနားယူကာ ဝါသနာပါသော စာကလေး ပေကလေးများကိုပင် ရေးနိုင် ဖတ်နိုင်ပါဦးမည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958512525461,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_cbc35731-ac1c-4ad3-92a6-c6bea2657d0b.jpg?v=1730216560"},{"product_id":"တက်တိုး-အများအကျိုးဆောင်ကိုယ့်အကျိုးအောင်","title":"အများအကျိုးဆောင်ကိုယ့်အကျိုးအောင်","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571427991701,"sku":"","price":6300.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_ae206964-bd00-4fdb-9b47-5a253fab7be4.jpg?v=1730216727"},{"product_id":"တက်တိုး-လကမ္ဘာကဆန်ဖွတ်သည့်အဖိုးအို","title":"လကမ္ဘာကဆန်ဖွတ်သည့်အဖိုးအို","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571428909205,"sku":"","price":1710.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/3_7b8e4e55-cea8-4462-8cc3-bbbb9fbf5b2e.jpg?v=1770086365"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်ရွှေရီ၀င်း-အိပ်ရာ၀င်နှစ်မိနစ်ပုံပြင်များ","title":"အိပ်ရာဝင်နှစ်မိနစ်ပုံပြင်များ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45572831608981,"sku":"","price":2430.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_4537250c-0445-4131-831d-4d6e6c8c8ebb.jpg?v=1730217276"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်ရွှေရီ၀င်း-ဟိုရှေးရှေးတုန်းကမေ့ရင်သွေးပုံပြင်များ","title":"ဟိုရှေးရှေးတုန်းကမေ့ရင်သွေးပုံပြင်များ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45572832559253,"sku":"","price":2430.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_f281c722-f6e7-4446-912d-a5f653712125.jpg?v=1730217340"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်ရွှေရီ၀င်း-ပညာ-အစွမ်းနှင့်အခြားပုံပြင်များ","title":"ပညာ၏အစွမ်းနှင့်အခြားပုံပြင်များ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပညာ၏အစွမ်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွန်လေပြီးသောအခါ ပန်းပဲပညာရှင်များသာ စုဝေးနေထိုင်သော ပန်းပဲရွာကြီးတစ်ရွာ ရှိလေသည်။ ထိုပန်းပဲရွာရှိ လူအများစုသည် ပေါက်တူး၊ ပုဆိန်၊ ထွန်ခြစ်၊ ဓား၊ ကွမ်း ညှပ်၊ ကတ်ကြေး၊ ထယ်သွား စသော သံထည်ပစ္စည်းများကို ပြုလုပ်ကြသည်။ ထို အချိန်က လယ်ယာစိုက်ပျိုးခြင်းကို လုပ်ကိုင်ကြသောကြောင့် ရွာသူရွာသားများ အတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သောပစ္စည်းများကို ထုတ်လုပ်ပေးကြခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုပန်းပဲရွာကြီး၏ ရွာသူကြီးမှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသူ ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် အလွန်ချောမောလှပ၍ သွက်လက်ချက်ချာသော သမီး တစ်ယောက်ရှိသည်။ သူကြီးသမီးလေး မာလာသည် အလှဂုဏ်ကြောင့် အမည်ကျော်ကြားလျက်ရှိသည်။ မာလာကို လာရောက် တောင်းခံသူများ ရှိသော်လည်း မာလာသည် မည်သူ၏ကမ်းလှမ်းချက်ကိုမှ လက်မခံဘဲ နေခဲ့သည်။ မာလာသည် သူမ၏ဖခင်နှင့် မိခင်ကို ပြုစုရင်း ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့သောအခါ လုလင်ပျိုတစ်ယောက်သည် မာလာတို့နေထိုင်သော ပန်းပဲရွာကြီးသို့ ရောက်လာသည်။ ထိုလုလင်ပျိုသည် ရွာကြီးရှိ လမ်းကြိုလမ်းကြားများပါမကျန် တစ်လမ်းဝင်တစ်လမ်းထွက်၍ အပ်ရောင်းနေလေသည်။ | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလုလင်ပျိုသည် သူ၏အပ်အကြောင်းကို ဂုဏ်ဖော်ပြ၍ ပြောဆို ရောင်းခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အပ်ါ .... အပ် ..... အပ်။ အလွန်ချောမွေ့တဲ့အပ်၊ အလွန်ချွန် ထက်တဲ့အပ် ဖြစ်ပါ တယ်။ အပ်ရဲ့ နဖားပေါက်ကလည်း အလွန်ကောင်း ပါတယ်ခင်ဗျာ။ အလွန်လည်း မာကျောတဲ့အပ် ဖြစ်ပါတယ်။ အင်မတန် ရှားပါးတဲ့အပ်ပါခင်ဗျာ။ ကြုံကြိုက်တုန်း ဝယ်ယူကြပါဗျို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပန်းပဲရွာရှိလူများသည် သူတို့ကိုယ်တိုင် သံထည်များကို ကျွမ်း ကျွမ်းကျင်ကျင်လုပ်နိုင် ကြသူများဖြစ်သဖြင့်၊ ယခုလို တစ်နယ်တကျေး က အပ်လာရောင်းသည်ကို စိတ်မဝင်စားကြပါ။ သို့သော် ရွာသူကြီး ၏သမီး မာလာ၏နားထဲတွင် ထူးဆန်းနေသည်။ ထို့ကြောင့် အိမ်ပြတင်း ပေါက်ကိုဖွင့်ပြီး အပ်ရောင်းသူကို လှမ်း၍ကြည့်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မာလာ အပ်ရောင်းသူကို လှမ်းကြည့်သည့်အချိန်တွင်ပင် အပ် ရောင်းသူ လုလင်ကလည်း သူ့အပ်ကို ဝယ်မည်ထင်၍ လှမ်းကြည့်သည် နှင့် အကြည့်ချင်းဆုံသွားသည်။ မာလာမှာ ရောင်းသူကို အားနာသွား သည်။ ထို့ကြောင့် လှမ်း၍ စကားပြောလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e        “ဒီမှာ ကိုအပ်သည်ကြီး၊ ဒီလို ပန်းပဲရွာကြီးမှာ ရှင် အပ်လာရောင်း လို့ ဘယ်သူဝယ်မှာလဲ။ တခြားရွာ သွားရောင်းရင် ကောင်းမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e       မာလာသည် မျက်နှာချင်းဆုံမိ၍ ယခုလို စကားလှမ်းပြောပြီး အပ်ရောင်းသူကို သေချာကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ သန်မာထွားကျိုင်း ပြီး ယောက်ျားပီသသော လုလင်ပျို၏ ပြန်၍ ကြည့်လိုက်သော အကြည့် ကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e       လုလင်ပျိုက “ဒီလိုသံနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ပညာရှင်တွေ၊ ပန်းပဲ ကျွမ်း ကျင်တဲ့ပညာရှင်တွေ ရှိတဲ့အရပ်မို့လို့ တမင်တကာ ဒီရွာကြီးမှာ အပ်လာ ရောင်းတာပါ ညီမရယ်။ ညီမက နားမလည်ပေမဲ့ လူကြီးတွေကတော့ သိပါလိမ့်မယ်။ ညီမတို့အိမ်မှာ လူကြီးမရှိဘူးလား။” ဟု မေးလိုက် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သမီးလေးမာလာနှင့် အပ်ရောင်းသူတို့ အပြန်အလှန် ပြောဆိုနေ သည်ကို ရွာသူကြီး ကြားသွားသည်။ ထို့ကြောင့် အပ်သည်ကို အိမ်တွင်း သို့ ခေါ်ယူစေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ထဲသို့ရောက်သော် ပန်းပဲရွာတွင် အပ်လာရောင်းသော ထူး ဆန်းသော လုလင်အား ကောင်းမွန်စွာ နေရာထိုင်ခင်း ပေးသည်။ ပြီးလျှင် သူရောင်းမည်ပြောသော အပ်ကို ပြစေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ထိုအခါ လုလင်က “ကျွန်တော် ရောင်းမယ့်အပ်ကို ဖြစ်နိုင်ရင် ရွာမှာရှိတဲ့ ပန်းပဲဆရာတွေရဲ့ ရှေ့မှာ ပြချင်ပါတယ်ခင်ဗျာ”ဟု ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွာသူကြီးသည် မောင်းထု၍ ရွာရှိပန်းပဲဆရာများအား သူကြီး၏ အိမ်သို့ ဆင့်ခေါ်သည်။ သူကြီး၏ အိမ်သို့ လူများ စုဝေးရောက်ရှိသော အခါ တစ်ရွာတမှလာပြီးရောင်း သော အပ်ကိုပြလို၍ခေါ်ကြောင်း ပြောသည်။ ထိုအခါ ရွာသူရွာသားများမှာ ရွာလုံးကျွတ် အပ်ခေါ်၍ ပြရသည့်အဖြစ်ကို လှောင်ပြောင်ရယ်မောကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e        လူစုံသောအခါ အပ်ရောင်းသူသည် သူ၏အိတ်ထဲမှ အဝတ်ထုပ် ကလေးကို ထုတ်ယူကာ အထပ်ထပ်ဖြေ၍ ရွာသားများရှေ့တွင် ရွာသူ ကြီးလက်ထဲသို့ ထည့်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွာသူကြီးသည် အပ်ကို သေချာစွာကြည့်ရှုပြီး ဈေးသည်အား မေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သင်ရောင်းလိုတဲ့အပ်က ဒါလား။ အပ်နဖားရော ပါရဲ့လား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မဟုတ်ရပါ။ အပ်ဟာ ဒီအပ်ကျည်အိမ်ထဲမှာရှိကြောင်းပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွာသူကြီးသည် လုလင်၏စကားအဆုံးတွင် အပ်ကျည်ကို ဖွင့်လေ သည်။ ရွာသူကြီးသည် အပ်ကို ထုတ်မရဖြစ်နေစဉ် ရောင်းသူလုလင်က ပြန်ယူပြီး လက်သည်းဖြင့် ကော်ကုတ်ထုတ်ပြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ၎င်းနောက် သူ အပ်ကျည်မှထုတ်ယူသောအရာသည် အတွင်း ကျည်အိမ်သာဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုသည်။ သူထုလုပ်သောအပ်သည် ကျည်အိမ်အားလုံး ခြောက်ထပ်အတွင်းတွင် ရှိကြောင်း ပြောသည်။ အပ်ကျည်တစ်ခုခြင်းကို ကော်ကုတ်ထုတ်ပြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ လာရောက်ကြည့်ရှုကြသော ပရိသတ်မှာ ထူးခြားသော လက်ရာကို ရင်သပ်ရှုမော တအံ့တသြ ကြည့်ကြလေသည်။ ရွာသူကြီး သမီးမာလာမှာလည်း လုလင်၏ ပန်းပဲပညာစွမ်းကို သဘောကျလျက် ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွာသူကြီးသည် အပ်ကို သေချာကိုင်တွယ်ကြည့်ပြီး “မင်းရဲ့ အပ်ရဲ့ သေသပ်တာ၊ ချောမွတ်တာ၊ ချွန်ထက်တာတွေကတော့ ဟုတ်ပါပြီ။ ပိတ် ဘယ်နှထပ် သားရေဘယ်နှထပ် ထိုးဖောက်ပြီး ချုပ်နိုင်သလဲဆိုတာ ပြောပါဦးကွဲ ”ဟု ဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ အပ်ရောင်းသူလုလင်သည် သူ၏အပ်အစွမ်းကို ပြလို၍ ပန်းပဲသံပေကို လူနှစ်ယောက်က ရေအင်တုံပေါ်တွင် မထားစဉ် အပ်ကို သံပေပေါ်တွင်ထောင်၍ အသင့်ပါလာသောတူဖြင့် ထုလေသည်။ ထိုအခါ အပ်သည် သံပေတုံးထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ ထပ်၍ ထုလေရာ သံပေကိုဖောက်၍ အောက်သို့ ဖောက်ထွက်ပြီး ရေဇလုံထဲသို့ ကျသွား သည်။ သို့သော် အပ်သည် ရေအောက်သို့လည်း မြုပ်မသွားဘဲ ရေလယ် တွင်သာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝိုင်းကြည့်နေသော ပရိသတ်မှာ လုလင်၏ပညာကို အံ့သြကြပြီးချီးမွမ်းစကားများ ပြောဆိုကြသည်။     ရွာသူကြီးက အပ်ရောင်းသူ လုလင် အား မေးခွန်းထုတ်ပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e        “မောင်ရင် ဒီအပ်ကို ဘယ်ကရတာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e        “ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ထားတဲ့အပ် ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် မြေသံ၊ ရေသံ၊ ခြသံ၊ သံကျွတ်များ အချိုးကျ ရောစပ်ပြီး စနစ်တကျ ရေချမီးတိုက်ပြီး စိတ်ရှည်လက်ရှည် အချိန်ယူပြီး လုပ်ထားတာပါ။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကောင်းပါပြီ၊ မောင်ရင်ဟာ ဘယ်မြို့၊ ဘယ်ရွာ၊ ဘယ်မျိုး၊ ဘယ် နွယ်က လာရောင်းတာလဲဆိုတာ ပြောပါဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှေးရှေးတုန်းက အလွန်ကျော်ကြားတဲ့ သံသိုက်နန်းရွာက ဘိုး သက်ရှည်နဲ့ ဘွားဌေးကြွယ်တို့ရဲ့မြစ် ဖြစ်ပါတယ်။ အခုအခါမှာတော့ အဲဒီရွာဟာ ရွာသိမ်ရွာငယ် ဖြစ်နေပါပြီ ခင်ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပ်ရောင်းသူ လုလင်၏မျိုးရိုးကို သိရသောအခါ ရွာသူကြီးသည် အလွန်ကျေနပ်ပြီး သူသိသမျှကို ရှင်းပြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မောင်းမင်းရဲ့ ဘေး ဘိုးသက်ရှည်ဆိုတာ ဘဘရဲ့ဆရာရဲ့ ဆရာ ကြီးပေါ့။ မင်းက ဒါကြောင့် အခုလို ပန်းပဲပညာကို အမွေရပြီး တော်တာကိုး။ ဘိုးသက်ရှည်ဟာ အဲဒီခေတ် က ဘုရင်မင်းတရားထံက “တော်ဝင်ပန်းပဲ” ဘွဲ့ တံဆိပ်ပါတဲ့ ရွှေစလွယ်ကိုရရှိတဲ့ နာမည်ကျော် ဆရာကြီးပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ အပ်ရောင်းသူလုလင်၏ပညာစွမ်းနှင့် မျိုးရိုးဇာတိကို လေးစားခြင်းအားဖြင့် ရွာသူကြီးအိမ်တွင်ပင် ဧည့်သည်အဖြစ် တည်းခိုစေ ပြီး တစ်ရွာလုံးက ဝိုင်းဝန်းပြုစုကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပ်ရောင်းသူလုလင်သည် သူ တတ်ကျွမ်းသောပညာကို အသိ အမှတ်ပြုခြင်း ခံရသဖြင့် ဝမ်းသာကြည်နူးလျက်ရှိသည်။ သူသည် ဤပန်းပဲရွာတွင် အပ်လာရောင်းခြင်းသည် မှန်ကန်သော လုပ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း သူသဘောပေါက်ပြီး ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရက်အနည်းငယ်ကြာသောအခါ ရွာသူကြီးက လုလင်ပျိုထံမှအပ် ကို ဝယ်လိုကြောင်း စကားဆိုသည်။ ၎င်းပြင် ရွာသားများကိုလည်း အချိန်အားလျော်စွာ သံပညာ၊ ပန်းပဲပညာများ သင်ကြားပေးစေလိုကြောင်း ဆွေးနွေးသည်။ ထိုအခါ အပ်ရောင်းသူ လုလင်ပျိုသည် သူ၏ ပညာကို တန်ဖိုးသိသော ဤရွာတွင် အခြေချရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး လက်ခံ လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့နှင့် အနေကြာလာသောအခါ ရွာသူကြီး၏သမီး မာလာနှင့် ချစ်ခင်ရင်းနှီးလာရာမှ အိမ်ထောင်ကျသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရွာသူကြီး ကွယ်လွန်လေသော် အပ်ရောင်းသူ ပညာရှင်ပင် ပန်းပဲရွာ ၏ ရွာသူကြီး ဖြစ်လာလေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45572833280149,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_5f75ecff-25cd-4bcd-8552-650326c797fe.jpg?v=1730217484"},{"product_id":"ခေတ်ဘုန်းသစ်-မှန်တာပြောတတ်တဲ့ခရစ်တိုဖာ","title":"မှန်တာပြောတတ်တဲ့ခရစ်တိုဖာ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှာစာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီစာအုပ်လေးကို ကလေးတွေဖတ်ဖို့ ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်မ ဘာသာပြန်ခဲ့ရ သလဲဆိုတဲ့အကြောင်းကို အရင်ဆုံးရှင်းပြချင်ပါတယ်။ လူ့လောကအသိုင်းဝိုင်း၊ လူ့လောက ဝန်းကျင်ကို ဝင်ဆန့်စေဖို့အတွက် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကလေးတို့ကိုလေ့ကျင့်ပေးရမယ့် အရာတွေ ရှိပါတယ်။ အဲဒီအထဲကမှ အရေးကြီးဆုံး စွမ်းရည်ကတော့ ပေါင်းသင်း ဆက်ဆံမှုစွမ်းရည် (Social Skills)ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုယ့်အိမ်၊ ကိုယ့်မိသားစုဝန်းကျင်က စတင်ထွက်ခွာလာရတဲ့အချိန် မူကြို အရွယ်မှာကတည်းကစလို့ ကလေးတို့ဟာ လူစိမ်းသူစိမ်းများနဲ့ စတင်ဆက်ဆံကြ ရပါပြီ။ သူငယ်ချင်း အသိုင်းအဝိုင်းကြားမှာ ဘယ်လိုနေရမယ်၊ ဘယ်လို ပြုမူဆက် ဆံရမယ်ဆိုတာကို စတင်သင်ကြားရပါတော့တယ်။ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ပျော်ပျော် ရွှင်ရွှင် ခင်ခင်မင်မင် နေတတ်တဲ့၊ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးကောင်းတဲ့ ကလေးများ ဟာ ကျောင်းနေရတာကို ပိုပျော်ကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီစာအုပ်လေးဟာ ကလေးတို့အချင်းချင်းကြားမှာ ဖြစ်တတ်တဲ့၊ တိုင်ပြော တတ်တဲ့ အကျင့်၊ ကဲ့ရဲ့ လှောင်ပြောင်တတ်တဲ့ အကျင့်လေးတွေကို ပြုပြင်ပေးထားတဲ့ စာအုပ်လေးပါ။ ဒီစာအုပ်ထဲက အကျင့်လေးတွေဟာ ကလေးတွေမှာသာမဟုတ်ဘဲ လူကြီးတွေမှာပါ ရှိတတ်ကြပါတယ်။ မှန်တာပြောလွန်းလို့ ရွာပြင်ထုတ်ခံရတယ် ဆိုတဲ့စကားကို ကျွန်မတို့ ကြားဖူးနေကြပါ။ မှန်ပေမယ့်လို့ သူရောကိုယ်ပါ အကျိုး လည်းမရှိ၊ လူမုန်းလည်း များစေတဲ့ အမှန်စကားတွေကို လူမှုဝန်းကျင်မှာမပြောဘဲနဲ့ ရှောင်နိုင်ဖို့အတွက် ဒီစာအုပ်လေးက သင်ကြားပေးထားပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီစာအုပ်လေးကို ပုံပြင်လေးတစ်ပုဒ်လိုမျိုး၊ ရုပ်ပြဇာတ်လမ်းလေးလိုမျိုး ဖတ်သွားရင်းနဲ့ပဲ လူ့လောကဝန်းကျင်၊ လူမှုအသိုင်းဝိုင်းမှာ ရှောင်ကြဉ်ရမယ့်၊ လိုက်နာရမယ့်အရာများကို ကလေးတို့ သိသွားပါလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေတ်ဘုန်းသစ်\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585294753941,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_434df905-ec6f-4b0b-b1ec-a1938d0f3650.jpg?v=1730221646"},{"product_id":"ခေတ်ဘုန်းသစ်-ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ကလေး","title":"ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ကလေး","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဉာဏ်ကောင်းတဲ့ကလေး \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁) \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမွေးစမှခြောက်လအရွယ် ကလေးငယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကလေးတို့ရဲ့ ပညာရေးတဲ့။ ကလေး ပညာရေးရယ်လို့ ပြောလိုက်ပြီ ဆိုတာနဲ့ တစ်ပြိုင် နက်တည်း ကလေးနဲ့ ပတ်သက်သူ မိဘတိုင်း စိတ်ဝင်တစားနဲ့ နားစိုက်ထောင် မိတတ်ကြပါတယ်။ ပညာအရေးကြီးတယ်။ ပညာ..ပညာ..ရယ်လို့ တစာစာအော် နေကြတဲ့ ခေတ်ထဲမှာ..ကလေးတို့ရဲ့ ပညာရေးက လည်း တစ်ခန်းတစ်ကဏ္ဍအနေနဲ့ ပါဝင်လာရပါတော့တယ်။ ကလေးတို့ရဲ့ ကျောင်းမနေခင် အစောပိုင်းကာလ (မွေးစ ကနေ သုံးနှစ်အထိ)ဟာ ကလေးတို့အတွက် အင်မတန်အရေးကြီးလှတဲ့ ကာလ ပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နောက်ပိုင်း ပညာသင်ကြားရတော့မယ့် ကလေးတို့ရဲ့ ဦးနှောက်ကလေးကို ဖွံ့ဖြိုးလာစေဖို့အတွက် သင်ယူလေ့လာမှုတွေ အများကြီး လုပ်ရတဲ့ကာလမို့ပါပဲ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီနေရာမှာ ကျွန်မလူတို့ရဲ့ ဦးနှောက်အကြောင်းကို နည်းနည်းလောက် ပြော ပြချင်ပါတယ်။ လူတို့ရဲ့ ဦးနှောက်က တစ်ခြား ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများဖြစ်တဲ့ ကျောက် ကပ်တို့၊ နှလုံးတို့နဲ့ မတူပါဘူး။ ကျန်တဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတို့က ကလေးတို့ မွေးဖွားပြီ ဆိုကတည်းကိုက အပြည့်စုံဖွံ့ဖြိုးပြီးသား ဖြစ်နေပါပြီ။ ဦးနှောက်ကတော့ အဲလိုမဟုတ်ပါဘူး။ ကလေးတို့ရဲ့ ဦးနှောက်ကလေးဟာ မွေးလာတဲ့အချိန်မှာ အကုန် အစင် မဖွံ့ ဖြိုးမကြီးထွားသေးတာမို့ ဖွံ့ဖြိုးကြီးထွားလာစေဖို့အတွက် လှုံ့ဆော်မှုတွေ အများကြီး လိုအပ်ပါတယ်။ ပုခက်ထဲက ကွေးကွေးလေး ဘဝမှာထဲကိုက ကလေး တို့ဟာ သင်ယူမှုတွေကိုလုပ်နေကြပြီဆိုရင် မိဘတို့ အံ့ဩကြမလားပဲ။ ဟုတ်ကဲ့ ကလေးတို့ဟာ..မွေးမွေးချင်းမှာပဲ သင်ယူမှုကို စတင်ပါတယ်။ ကလေးတို့ဟာ မွေးမွေးချင်းမှာ သုံးဘက်မြင် (three dimeinsion) ကိုမမြင်နိုင်သေးပေမယ့် နှစ် ဘက်မြင် (two dimension) ကို မြင်နေပါပြီ။ အကြားအာရုံကတော့ ကောင်းကောင်းကြားနေတာမို့ သူတို့ဟာ အသံတွေကို လိုက်လံမှတ်သားနေပါတယ်။ အဲလို မြင်တတ်နေတာမို့ ကလေးတို့ကို စပြီးမွေးကတည်းက အမြင်အာရုံနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းလေးတွေ (လေ့လာစရာလေး)ကို မိဘတို့ ဖန်တီးပေးလို့ ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုခက်ပေါ်မှာ ချိတ်စရာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကလေးတို့ရဲ့ ပုခက်လေးပေါ်မှာ အရောင်တောက်တောက် ပစ္စည်းလေးတွေ၊ အသံမြည်တဲ့ ချူလုံးလေးတွေ ဆွဲပေးထားရပါမယ်။ မိဘတို့သတိထားရမှာက အဲဒီ ပစ္စည်းလေးများဟာ မတော်တဆ ကလေး ပုခက်ထဲပြုတ်ကျရင် ကလေး အန္တရာယ် ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းမျိုး မဖြစ်ရပါဘူး။ ကလေးတို့ဟာ မြန်မြန်ရိုးအီ ငြီးငွေ့တတ်တာ မို့ပုခက်ပေါ်မှာချိတ်တဲ့ပစ္စည်းလေးတွေကို ဆယ်ရက်တစ်ခါလောက် လဲပေးရပါမယ်။ ကလေးဟာ ပုခက်ပေါ်မှာ ချိတ်ထားတဲ့ ပစ္စည်းလေး လေတိုက်လို့ လှုပ်သွားတာကို ကြည့်ရင်း၊ ချူလုံးလေး အသံမြည်တာကို ကြည့်ရင်းနဲ့ပဲ.. သူ့ဘာသာသူ စူးစမ်း လေ့လာခွင့်တွေ ရရှိနေပါတယ်။ ဒါဟာ ရုတ်တရက်ကြည့်ရင် ဘာမှမဟုတ်ဘူး လို့ ထင်ရပေမယ့် ကလေးဦးနှောက် ဖွံ့ဖြိုးဖို့ (နောင်တစ်ချိန် ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ ကလေး ဖြစ်စေဖို့) အတွက် ဦးနှောက်လေ့ကျင့်ခန်း တစ်ခုဆိုရင် မမှားပါဘူး။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585295573141,"sku":"","price":5700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_7e7cabe8-c977-4c76-9c36-0134f5d72cbd.jpg?v=1730221682"},{"product_id":"ခေတ်ဘုန်းသစ်-ကျွန်တော်မျက်လှည့်ဆရာ","title":"ကျွန်တော်မျက်လှည့်ဆရာ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်မနဲ့ မျက်လှည့်စာအုပ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကလေးတို့ ကိုယ်တိုင်လုပ်လို့ရတဲ့ လွယ်လည်းလွယ်၊ အန္တရာယ်လည်းမရှိတဲ့ ဒီ မျက်လှည့်စာအုပ်လေးကို နိုင်ငံခြားစာအုပ်တွေရောင်းတဲ့ စာအုပ်ဆိုင်တစ်ဆိုင်က ကျွန်မ ရလာခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်တွင်းတစ်နေရာမှာ ပုန်းနေခဲ့တဲ့ အတိတ်က အံ့သြပျော်ရွှင်ခဲ့ ရမှုများဟာ ဒီစာအုပ်လေးကို ကျွန်မ တွေ့လိုက်ရတဲ့အချိန်မှာပဲ တစ်ဖန်ပြန်ပြီးတော့ နိုးထ အသက်ဝင်လာခဲ့တယ်။ ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်မ မျက်လှည့်ကြိုက်ပါတယ်။ မြွေဆေးရောင်းတဲ့ လမ်းဘေးမျက်လှည့်ဝိုင်းများကို စည်းကမ်းကြီးလှတဲ့ ကျွန်မအိမ်ကြောင့် တစ်ခါမှ မကြည့်ခဲ့ ဖူးပေမယ့် ကျွန်မဟာ မျက်လှည့်နဲ့ မစိမ်းတဲ့သူ ဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မရဲ့ ဘကြီးနှစ်ယောက်ဟာ မျက်လှည့်ဝါသနာအိုးများ ဖြစ်လို့ပါ။ သူတို့မှာ စိတ်ဝင်စား စရာအင်မတန်ကောင်းတဲ့ စုံစီနဖာထည့်တဲ့ အိတ်ကလေးလည်း ရှိကြတယ်။ ကျွန်မ အင်မတန် ကိုင်ချင်ပေမယ့် ဘယ်တော့မှ ကျွန်မကို ပေးမကိုင်တဲ့ မျက်လှည့်ပစ္စည်းတွေ ထည့်တဲ့ အိတ်လေးပေါ့။ သိပ်ကိုမှ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အိတ်လေးပါ။ ဘကြီးနှစ်ယောက်က စိတ်လိုလက်ရရှိတိုင်းမှာ ကျွန်မတို့ကို မျက်လှည့်ပြလေ့ရှိတယ်။ ခပ်ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ သူတို့ပစ္စည်းတွေ ဖျောက်ဖျောက်ပြတာကို ကြည့်ပြီးတော့ အံ့သြရပါတယ်။ ဘကြီးနှစ်ယောက် ဟာ အဘွားပြောတဲ့ ပုံပြင်တွေထဲကလို တန်ခိုးရှင်လိုလို၊ မှော်အစွမ်းတွေပဲ ရှိသလိုလို စိတ်ထဲကတွေးထင်လို့ပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘကြီးနှစ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်က ကလေးတွေရဲ့စိတ်ကို နားလည်သူမို့ ကျွန်မကို မျက်လှည့်ရဲ့သဘာဝကို ရှင်းပြပါတယ်။ မျက်လှည့်ဆိုတာ ကြည့်နေတဲ့ ပရိသတ်ရဲ့ရှေ့မှာတင် လှည့်စားရတဲ့ ပညာတဲ့။ ဘယ်လို ပညာသားပါပါနဲ့ လှည့်စားသလဲဆိုတာကို စဉ်းစားယူရတာ ကိုက မျက်လှည့်ရဲ့ အရသာပဲတဲ့။ မျက်လှည့်ပညာကို သိထားသူတစ်ယောက်ဟာ အကွက်ချပြီးတော့ လိမ်တတ်တဲ့ တန်ခိုးရှင်လိုလို၊ မှော်ဆရာလိုလို လူတွေရဲ့ အလိမ်ကို မခံရတော့ဘူးတဲ့။ ဘကြီးက ကျွန်မတို့ကလေးတွေကို ဘယ်အရာမဆို စဉ်းစားပြီးယုံဖို့၊ ကိုယ့်ရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာတင် လုပ်လိုက်တာပဲ ဆိုပေမယ့် အမြင်ရဲ့နောက်မှာ လျှို့ဝှက်တဲ့အံဝှက်လေးတွေ ရှိသေးကြောင်းကို သေသေချာချာ ရှင်းပြပါတယ်။ မျက်လှည့်ကြိုက်သူ ကျွန်မဟာ အကြီးစားမျက်လှည့်ဆန်ဆန်တန်ခိုးပြမှုတွေကို ဘဝခရီးတစ်လျှောက်မှာ တွေ့ရပေမယ့်လည်း နောက်ကွယ်က မြှုပ်ကွက်ကို စဉ်းစားတတ်လာခဲ့ပြီမို့ စုံလုံးကန်းယုံကြည်မှုတွေ မဖြစ်လာတော့ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခု ကျွန်မ ဘာသာပြန်ထားတဲ့စာအုပ်လေးကို စာအုပ်ဆိုင်မှာတွေ့တဲ့အခါ ကျွန်မရဲ့ မျက်လှည့်သွေးလေးက တစ်ဖန် ပြန်နွေးလာတော့တယ်။ ကျွန်မရဲ့ လေးနှစ်အရွယ်သား ကလေးဟာ ကျွန်မ ငယ်ငယ်ကလိုပဲ မျက်လှည့်ကြိုက်ပါတယ်။ သားဟာ ဟက်ပီးဝါးက မျက်လှည့်တွေကို ကြည့်ပြီး အံ့သြသဘောကျတတ်နေပြီမို့ သူ့အတွက် ဒီစာအုပ်လေးကို လက်ဆောင်ဝယ်ပေးမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ အမှန်ပြောရမယ်ဆို ကျွန်မက မျက်လှည့်သာ ကြည့်ဖူးတာ မျက်လှည့်တစ်ခါမှ ပြဖူးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သားက ငရုတ်ကောင်းမျက်လှည့်က လွဲရင် ကျန်တာကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ကြည့်ဖို့ ငယ်လွန်းသေးတာမို့ သားကို ပရိသတ်လုပ်ခိုင်းကာ ကျွန်မကိုယ်တိုင်ပဲ မျက်လှည့်ဆရာမကြီး လုပ်ရတော့တာပဲ။ သားကတော့ တခစ်ခစ်ရယ်ရင်း သဘောတွေကျလို့။ မေမေ မျက်လှည့်ပြတမ်း ကစားမယ်လို့ချည်း ပူဆာတော့တာပဲ။ သားကို မျက်လှည့်ပြရင်းနဲ့ပဲ ဒီမျက်လှည့်ဟာ ကိုးနှစ်၊ ဆယ်နှစ်အရွယ် (middle childhood)လေးတွေ ကိုယ်တိုင်လုပ်လို့ရတဲ့မျက်လှည့်မို့ ဘာသာပြန်ပြီးထည့်ရင် ကောင်းမယ်လို့ စဉ်းစားမိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဂျူနီယာမဂ္ဂဇင်းမှာ ကျွန်မ လစဉ်မျက်လှည့်လေးတွေကို တစ်ခန်းချင်း ဘာသာပြန်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ သားနဲ့ အတူတူ မျက်လှည့်ပြလိုက်၊ စာရေးလိုက်ပေါ့။ ဒီစာအုပ်ကို ဘာသာပြန်တဲ့အခါမှာ ကျွန်မကိုယ်တိုင်လုပ်လို့ မရတဲ့ မျက်လှည့်တစ်ခန်းကိုတော့ ဝမ်းနည်းစွာပဲ ချန်ထားခဲ့ရပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်လို ဘာသာပြန်ပြီး ထည့်လိုက်ရင် ရတာမှန်ပေမယ့် ကျွန်မကိုယ်တိုင် လုပ်လို့မရတဲ့ဟာကို ကလေးတွေကို လုပ်ခိုင်းဖို့ ဘယ်နည်းနဲ့မှ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်လို့ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီစာအုပ်လေးဟာ ရှစ်၊ ကိုး၊ တစ်ဆယ်အရွယ်ကလေးတွေအတွက်လို့ ဆိုပေမယ့် သုံးလေးနှစ်အရွယ် ကလေးမေမေတို့လည်း ကလေးတွေကို မေမေတို့ ကိုယ်တိုင်လုပ်ပြလို့ ရပါတယ်။ ကလေးရော၊ လူကြီးပါ စိတ်ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ လုပ်လို့ရတဲ့ မျက်လှည့်တွေပါပဲ။ ကလေးနဲ့ အတူတူ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ပျင်းနေတဲ့ မေမေတို့ အပျင်း လည်းပြေ၊ ပျော်လည်းပျော်ရတဲ့ မျက်လှည့်လေးတွေကို ကလေးနဲ့အတူတူ လုပ်ကြည့်ပါဦး။ ပျော်ရမှာ သေချာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေတ်ဘုန်းသစ်\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585296294037,"sku":"","price":3150.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_1b20251e-0002-4574-baa7-b5796c843d9a.jpg?v=1730221742"},{"product_id":"ခေတ်ဘုန်းသစ်-ကစားရင်းနဲ့သင်တဲ့သင်္ချာ","title":"ကစားရင်းနဲ့သင်တဲ့သင်္ချာ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကစားရင်းနဲ့ သင်တဲ့ သင်္ချာ \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(မူကြိုဆရာမများနှင့် ကလေးမိဘများအတွက်)\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကလေးဆိုတာမျိုးဟာ တကယ်တော့ သဘာဝအားဖြင့် အင်မတန်မှ လေ့လာစူးစမ်းမှု အားကောင်းကြသူများပဲဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့ အနားဝန်း ကျင်က ကမ္ဘာကြီးဟာ ဘယ်လို ကမ္ဘာကြီးမျိုးလဲ၊ ဘယ်လိုတွေ ဖြစ်နေကြ သလဲ၊ ဘယ်လိုတွေ လုပ်ကိုင်လှုပ်ရှားနေကြသလဲဆိုတာကို သူတို့ သိပ် သိချင်ကြပါတယ်။ ကလေးတို့ရဲ့ စူးစမ်းလိုစိတ်၊ သိချင်စိတ်ကို အခြေခံ ပြီးတော့ သင်္ချာကို သင်ပေးမယ်ဆိုရင်ဖြင့် ကလေးတို့ဟာ သင်္ချာသင်ရ တာကို ပျော်လာပြီးတော့ သင်္ချာကို ချစ်လာပါလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီအရွယ် ကလေးတို့ကို သင်္ချာသင်တဲ့ အခါမှာ သမားရိုးကျ သင်္ချာ သင်နည်းနဲ့ သင်လို့မရပါဘူး။ သမားရိုးကျ သင်္ချာသင်နည်းဆိုတာက စားပွဲ တစ်လုံးပေါ်မှာ ကလေးကို ထိုင်ခိုင်းပြီးတော့ တစ်နှစ်သုံးလေးတွေ ရေးခိုင်း တာ၊ တစ်နဲ့ တစ်ပေါင်း ဘယ်လောက် ရသလဲဆိုပြီးတော့ စာရွက်ချပြီးတော့ တွက်ခိုင်းတာမျိုးပါပဲ။ ဒီသင်နည်းဟာ မူကြိုအရွယ်နဲ့ သူငယ်တန်း အရွယ် ကလေးများအတွက် အင်မတန်မှကို ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ သင်နည်းပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကလေးတို့ဟာ မူကြိုနဲ့ မူလတန်းအရွယ်မှာကတည်းက သင်္ချာကို မချစ်လာ ဘဲနဲ့ မုန်းလာပါလိမ့်မယ်။ စာသင်ရတာပျင်းစရာ၊ စာဆိုတာပျင်းစရာလို့ ထင်လာပါတော့တယ်။ ဒီသင်နည်းမှာ ကလေးတို့ အတွက် စိတ်ဝင်စားစရာ ဘာမှ မရှိသလို၊ စူးစမ်းလေ့လာချင်စရာလည်း ဘာဆိုဘာမှ မရှိပါဘူး။ တွေးခေါ်စဉ်းစားစရာလည်း ဘာမှ မပါ ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်္ချာဆိုတာဟာ တကယ်တော့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ အလွတ်ကျက် ပြီးတော့ သိမ်းထားရမယ့် အရာမဟုတ်ပါဘူး။ တစ်နည်းပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ဂါထာရွတ်သလို၊ မန္တာန် စုတ်သလိုမျိုး ခေါင်းထဲမှာ အလွတ်ရနေအောင်လို့ မှတ်ထားရမယ့် ဘာသာမဟုတ်ပါဘူး။ သင်္ချာရဲ့ နဂို မူလအလှက တွေးရတဲ့ အလှပါ။ စဉ်းစားရတဲ့ အလှပါ။ စူးစမ်းရတဲ့ အလှပါ။ ဒီအလှတွေကို ပျက်အောင်လို့ တစ်နဲ့ တစ်ပေါင်းရင် နှစ်၊ နှစ်နဲ့ နှစ်ပေါင်းရင် လေး၊ သုံး သုံးလီ ကိုး စသဖြင့် ဘာမှကို မစဉ်းစားခိုင်းဘဲနဲ့ ကလေးတို့ ခေါင်းထဲကို အလွတ်ဝင်နေအောင်လို့ ရိုက်ထည့်လိုက်ခြင်းဟာ သင်္ချာရဲ့ စဉ်းစားတွေးတော ရတဲ့ အလှကို သတ်ပစ်လိုက်သလိုပဲ။ သုံးနဲ့ သုံးမြှောက်ရင် ဘာရသလဲ ဆိုတဲ့အဖြေကို သုံး သုံးလီ ကိုး ဆိုတဲ့ အလီကို ကျက်ထားတဲ့ ကလေးဟာ တန်းပြီးတော့ ရေးနိုင်ပါတယ်။ ကိုးဆိုပြီးတော့ တန်းရေးနိုင်ပေမယ့် သုံး သုံးလီဆိုတာဟာ ဘာလဲ၊ ဘာကြောင့် ကိုဖြစ်သလဲဆိုတဲ့ တကယ့် သဘောသဘာဝ (Concept) ကို နားမလည်နိုင်တော့ပါဘူး။ ဒီသဘော သဘာဝ (Concept)ကို သိဖို့က သုံးသုံးလီကိုး ဆိုတဲ့ အလီကို ကလေးတို့ အလွတ်ရွတ်နိုင်ဖို့ဆိုတဲ့ ကိစ္စထက် ပိုပြီးတော့ အရေးကြီးပါတယ်။ သင်္ချာဟာ အရာဝတ္ထုတွေ၊ ပုံသဏုန့်တွေရဲ့ တကယ့်အတွင်းက သဘော တရားအလှ ကို ရှာဖွေခြင်းပါပဲ။ ကမ္ဘာအကြောင်းသိဖို့၊ စကြဝဠာ အကြောင်း သိဖို့၊ အံ့သြစရာ သိပံပညာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို ရှာဖွေဖို့ အတွက် သင်္ချာရဲ့ သဘောသဘာဝ (Concept) ကို ကျွန်မတို့ အသုံးပြုရပါတယ်။ အခြေခံရပါ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါကြောင့်မို့လို့ ကလေးတွေကို သင်္ချာသင်ကြားတဲ့အခါမှာ အထပ် ထပ် လေ့ကျင့်တဲ့နည်းတွေ (ဥပမာ-တစ်နဲ့ တစ်ပေါင်း နှစ်၊ နှစ်နဲ့ နှစ်ပေါင်း လေး စသဖြင့်) ၊ ကတ်ပြားနဲ့ သင်တဲ့နည်းတွေကို မသုံးသင့်ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနံပါတ်တွေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မူကြို အရွယ် ကလေးတို့ကို နံပါတ် (တစ် နှစ် သုံး လေး) စတာတွေကို သိအောင်လို့ လုပ်ပေးလို့ရပါပြီ။ သိအောင်လို့ လုပ်ပေးရမယ်လို့ ဆိုခြင်းဟာ တစ် နှစ် သုံး လေးငါး စတာတွေကို ပါးစပ်ကနေ အလွတ်ရွတ် တတ်အောင်လို့ သင်ပေးဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ... မူကြိုက သိပ်ကောင်းတာပဲ။ မူကြိုတတ်ပြီးတော့ ဘာမှ မကြာ ဘူး အိမ်က သမီးလေး တစ်ကနေ တစ်ရာ အထိ အလွတ်ရွတ်တတ်ပြီ' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစသဖြင့် မိဘများ ပြောတဲ့ အသံများကို ကျွန်မတို့ဝန်းကျင်မှာ မကြာခဏ ဆိုသလိုပဲ ကြားရတတ်ပါတယ်။ သူတို့ ပြောသလိုပဲ ကလေးတို့ဟာလည်း တစ်ကနေ တစ်ရာအထိကို အမှားအယွင်းမရှိ တောက်လျှောက် ရွတ်နိုင်ကြ တယ်။ ဒါဟာ တကယ်တော့ ချီးကျူးစရာ ကိစ္စလား၊ ဝမ်းသာစရာလား ဆိုတာတွေးကြည့်ဖို့ လိုပါတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သုံးလေးနှစ်အရွယ် ဒီကလေးဟာ နံပါတ်တွေကို တစ်ကနေ တစ်ရာ၊ တစ်ကနေ တစ်ဆယ် စသဖြင့် ရွတ်တတ်တာတော့ မှန်ပါရဲ့ ။ ဒါပေမဲ့ တစ် ဆိုတာ ဘာကို ပြောတယ်၊ နှစ်ဆိုတာ ဘာဆိုတာကို တကယ်တော့ သူတို့ သေသေချာချာ မသိပါဘူး။ ဆိုလိုတာက တစ်ဆိုတာဟာ မုန့်တစ်ခု၊ အရုပ်တစ်ခု၊ ကားတစ်စီး စတာကို ဆိုလိုတာ၊ နှစ်ဆိုတာက မုန့်နှစ်ခု ၊ အရုပ်နှစ်ရုပ် စတာတွေကို သေသေချာချာ နားလည်ရမယ်လို့ ဆိုတာပါပဲ။ တစ်ရဲ့ အဓိပ္ပာယ် ၊နှစ်ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို သူတို့ သေသေချာချာ သိဖို့လိုပါတယ်။ နှစ်က တစ်ထက် ပိုများတယ်၊ သုံးဟာ နှစ်တို့ တစ်တို့ထက် များတယ် ဆိုတာကိုလည်း ကလေးဟာ မသိပါဘူး။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585316806805,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_370ab0bd-d32c-41b5-81c7-40a4ba816406.jpg?v=1730221772"},{"product_id":"ဘဂျမ်း-ဘဂျမ်းကာတွန်း၁","title":"ဘဂျမ်းကာတွန်း(၁)","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45562646495381,"sku":"","price":4950.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e8fae084-ff60-49bf-b0af-f00d696dd8ab.jpg?v=1730226401"},{"product_id":"ဘဂျမ်း-ဘဂျမ်းကာတွန်း၂","title":"ဘဂျမ်းကာတွန်း(၂)","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45562639188117,"sku":"","price":4950.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_0586259a-545a-46b4-b042-16a3f4a2d7b2.jpg?v=1730226433"},{"product_id":"ဘဂျမ်း-ဘဂျမ်းကာတွန်း၃","title":"ဘဂျမ်းကာတွန်း(၃)","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45562635616405,"sku":"","price":3150.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_2479f58b-3b3b-4503-ba58-0f44278e8a18.jpg?v=1730226463"},{"product_id":"ဘဂျမ်း-ဘဂျမ်းကာတွန်း၄","title":"ဘဂျမ်းကာတွန်း(၄)","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45562632077461,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_f58cdeaf-bce0-40a8-ab89-c941c57bd352.jpg?v=1730226494"},{"product_id":"ဘဘသက်-တရုပ်ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များ","title":"တရုပ်ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတရုတ်ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသားပပ် အက်ကွဲတဲ့ သူတွေအတွက် လိမ်းဆေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆွန်မင်းဆက်ခေတ်က ဖြစ်ပါတယ်။ အဝတ်လျှော်တဲ့ ခဝါသည် အလုပ်နဲ့ အသက်မွေးတဲ့ မိသားစုတစ်ခုရှိပါသတဲ့။ အဝတ်လျှော်ရတဲ့ အလုပ်ဆိုတာ ရေတွေ မပြတ်ကိုင်ရတော့ အသားတွေပပ်ပြီး အက်ကွဲရပါ သတဲ့။ အဲဒီလို ရေအေးတွေကိုင်ရလို့ အသားပပ်ပြီး အက်ကွဲတာကို ကာကွယ်ဖို့ လိမ်းဆေးတစ်မျိုး သူတို့ ထွင်လိုက်ကြပါသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဝတ်တွေ အများကြီးလျှော်ရလို့ အသားပပ်ပြီး အက်ကွဲလာ ရင် အဲဒီလိမ်းဆေး လိမ်းလိုက်ရင် သက်သာရာရပါသတဲ့။ ပင်မင်းခဝါသည် မိသားစုမှာ ဒီလိုလိမ်းဆေးထွင်ထားတာကိုသိတဲ့ လူတစ်ဦးက အဲဒီဆေး ဖော်နည်းလမ်းကို ရွှေစ ၁၀၀ ပေးပြီး ဝယ်ပါ့မယ်လို့ ကမ်းလှမ်းပါသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိသားစုက ရောင်းသင့် မရောင်းသင့် ဆွေးနွေးကြပါသတဲ့။ “တို့ ဒီခဝါသည်အလုပ်နဲ့ အသက်မွေးလာတာ မျိုးဆက်တွေအများကြီးရှိခဲ့ပြီ။ ရွှေစလေး တစ်စနှစ်စထက် ပိုမရခဲ့ဘူး။ ဒီနေ့မှာတော့ တို့ ထွင်လိုက်တဲ့ လိမ်းဆေးအတွက် လူတစ်ယောက်က ရွှေစ ၁ဝဝ လာပေးနေပြီ။ ရောင်း သင့်ပြီပေါ့ကွာ” လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပါသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သိပ်မကြာခင်မှာ ယူနိုင်ငံက ဂူနိုင်ငံကို ကျူးကျော်ရန်ပြုလာပါ သတဲ့။ ဂူနိုင်ငံပြည့်ရှင်မင်းသားကို အသားပပ်အက်ကွဲတဲ့ဆေးနည်း ဝယ်ထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က သူ့ဆေးနဲ့တကွ ဆေးနည်းကိုပါ လက်ဆောင်ပဏ္ဏာ အဖြစ် ဆက်သလိုက်ပါသတဲ့။ ဂူနိုင်ငံပြည့်ရှင်မင်းသားက သူ့ကို ဆေး နည်း ဆက်သတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကို စစ်သူကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ပါသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂူပြည့်ရှင်မင်းသားရဲ့ စစ်တပ်တွေနဲ့ နိုင်ငံက စစ်တပ်တွေဟာ အင်မတန်အေးချမ်းလှတဲ့ ဆောင်းတွင်းကာလအထိ တိုက်ကြခိုက်ကြတုန်း ပဲတဲ့။ ဆောင်းတွင်းက အေးလွန်းတော့ နှစ်ဖက်တပ်သားတွေဟာ အသား ပပ်တို့၊ အသားအက်ကွဲတာတို့ ဖြစ်ကုန်ကြရပါသတဲ့။ ဒါပေမဲ့ ပြည့်ရှင် မင်းသားရဲ့ စစ်တပ်တွေဟာ အသားပပ်၊ အသားယောင် ကာကွယ်ဆေးတွေ လိမ်းထားတော့ နိုင်ငံ စစ်သည်တွေလိုမဟုတ်ဘဲ စစ်မြေပြင်မှာ ကောင်း ကောင်းကြီး တိုက်ခိုက်နိုင်ကြပါသတဲ့။ ယူနိုင်ငံက တပ်သားတွေ အကုန် ထွက်ပြေးကြရရော ဆိုပါတော့ကွယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသားလောင်၊ အသားပပ် သက်သာအောင်၊ အကာအကွယ်ဖြစ် အောင် လိမ်းတဲ့ဆေးလှူတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကိုလည်း စစ်သူကြီးအဖြစ်သာမက နယ် မြေတစ်ခုကိုပါ ခွဲပေးကာ နယ်စားပယ်စားအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ပေးပါ သတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသားလောင်၊ အသားပပ်ကာကွယ်ဆေးကို အဝတ်လျှော်တဲ့ ခဝါ သည်တွေလည်း သုံးတာပဲ၊ နယ်စားဖြစ်သွားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လည်း သုံးတာပဲ။ သုံးတဲ့သူအပေါ်မူတည်ပြီး အကျိုးရလဒ်ကလည်း ကွာခြားသွားတာပေါ့ ကွယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eချောင်ဇု\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45562602193045,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_661aff3f-ca66-4f55-920f-4fdcd9b72f99.jpg?v=1730226579"},{"product_id":"ဘဘသက်-မသေဆေးနှင့်နိုင်ငံရပ်ခြားပုံပြင်များ","title":"မသေဆေးနှင့်နိုင်ငံရပ်ခြားပုံပြင်များ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတိုကူတာရုံ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း(၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကာနာယာနဲ့ ဇနီးဖြစ်သူ ကီဂျူတို့မောင်နှံဟာ ဂျပန်နိုင်ငံမှာရှိတဲ့ ရွာလေးတစ်ရွာမှာ နေထိုင်ကြပါတယ်။ သူတို့မှာ လှပတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီးရှိပေမဲ့ နှစ်ဦးစလုံးရဲ့ ရင်ထဲမှာ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့မှုတော့ မရှိရှာ ဘူးတဲ့ ကလေးတို့ရေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘာဖြစ်လို့ မပျော်ရွှင်ရတာတုံးဆိုတော့ သူတို့မောင်နှံမှာ ရင်သွေး မရှိလို့ပါ။ ကလေးချစ်တတ်တဲ့ သူတို့မောင်နှံမှာ ကိုယ်ပိုင်ရင်သွေးတစ်ယောက်မှမရှိတော့ ရင်ထဲမကောင်းဘဲ ဖြစ်နေတာပေါ့ကွယ်။ ကလေး လိုချင်တာမှ သူတို့နှစ်ယောက် ဖျတ်ဖျတ်လူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညဘက်ရောက်ပြီဆိုရင် ဇနီးဖြစ်တဲ့ ကီဂျူဟာ ပြတင်းပေါက်နား သွားပြီး ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်ကာ သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရား ဂျီဇိုထံ ဆုတောင်းရတာကလည်း အမော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရင်သွေးရတနာ ချီးမြှင့်တော်မူပါ အရှင်နတ်ဘုရား။ တပည့်တော်မတို့ အသက်အရွယ်လည်း ထောက်လာပြီဖြစ်တာကြောင့် သား ယောက်ျားလေးဖြစ်ဖြစ်၊ သမီးလေးဖြစ်ဖြစ် ချီးမြှင့်တော်မူပါဘုရား” လို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကောင်းကင်ကြီးကိုကြည့်ကာ ညတိုင်း ဆုတောင်းရှာသတဲ့ကွယ်။ အသက်အရွယ်ထောက်လာရင် ကလေးမရဘဲနေမှာကို စိတ်ပူတာပေါ့ ကွယ်။ ဒါ့ကြောင့် သူ့ခမျာ ဂျီဇိုနတ်ဘုရားထံ ညတိုင်း ဆုတောင်း ရှာတာပေါ့။ သနားစရာကောင်းတဲ့ မောင်နှံနှစ်ယောက်ပါပဲ ကလေးတို့ရေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကီဂျူ ဘယ်လိုဆုတောင်းပေမဲ့ သူတို့မောင်နှံမှာ ကလေးမရဘဲ ဖြစ်နေသတဲ့ကွယ်။ နတ်ဘုရား ဂျီဇိုက သူ့ဆုတောင်းသံကို မကြားဘဲ နေလေရော့သလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့မှာတော့ ကီဂျူတစ်ယောက် ဈေးဆိုင်တန်းတွေဘက်ကို ထွက်သွားသတဲ့ကွယ်။ အဲဒီညနေဘက်မှာ ကီဂျူဟာ ပျော်ရွှင်မြူးထူးစွာ နဲ့ အိမ်ကိုပြန်လာခဲ့ပါသတဲ့။ ဈေးဆိုင်တန်းတွေဆီကနေ အိမ်ကို ပျော် ရွှင်မြူးထူးစွာနဲ့ ပြန်လာတဲ့ ဇနီးဖြစ်သူကို တွေ့လိုက်ရတော့ ခင်ပွန်းသည် ကာနာယာက စိတ်ထဲ ဆန်းသလိုဖြစ်သွားပြီး အခုလိုမေးလိုက်ပါသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟဲ့ ရှင်မ... ဘာအကြောင်းတွေကြောင့် အခုလို ပျော်နေရတာ တုံး” လို့ မေးလိုက်တော့ ကီဂျူက..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ.. ဟောဒီမှာကြည့် ယောက်ျားရေ...” ဆိုပြီး လက်ထဲပိုက် လာတဲ့ သေတ္တာတစ်လုံးကို ဖွင့်ပြလိုက်သတဲ့။ အဲဒီသေတ္တာထဲကို ကာနာ ယာ ကဲကြည့်လိုက်တော့ တွေ့လိုက်ရတာက... တကယ့်ကို လှပတဲ့ အရုပ်လေးတစ်ရုပ်ပဲတဲ့ကွယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီအရုပ်ကို သူ့ယောက်ျား တွေ့လိုက်ရတဲ့အချိန်မှာပဲ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒါ တိုကူတာရိုပေါ့ ယောက်ျားရဲ့” လို့ ကီက ပြောလိုက် ပါသတဲ့။ အရုပ်ကလေးက လှလိုက်တာတဲ့ ကလေးတို့ရေ။ ယောက်ျားဖြစ်တဲ့ ကာနာယာလည်း အရုပ်ကလေးကို ကြည့်ရင်းနဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းအရုပ်ကလေးက တကယ့်ကလေးလေးလိုပဲကွာ။ အရုပ်နဲ့ တောင် မတူဘူး” လို့ ပြန်ပြောလိုက်သတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တကယ်ရော အသက်ဝင်နေတာလားကွာ။ မင်း ဘယ်က ဒါကို ရလာတာတုံး။ ကိုယ့်ကို ပြောစမ်းပါဦး” လို့လည်း မေးလိုက်ပြန်သတဲ့ ကလေးတို့ရေ။ ဟုတ်တယ်လေ... အရုပ်ကလေးကလည်း တကယ့်ကို အသက်ဝင်ပြီး ကလေးလေးတစ်ယောက်လို့တောင် ထင်မှတ်မှားရတာ ကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ယောက်ျား သိပ်အံ့သြနေမှန်းသိတော့ ကီဂျူက.. “ကဲပါ မောင်ကြီးရယ်... ရှင်မ ရှင်းပြပါ့မယ်၊ နားထောင်” ဆိုပြီး တော့.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း(၂) \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်ထဲတုန်းက ကျွန်မ ဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်ကို ရောက် သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီဆိုင်ထဲမှာ အရုပ်လေးတစ်ရုပ်ကို တွေ့ လိုက်ရတယ် မောင်ကြီးရဲ့။ မြင်မြင်ချင်းပဲ အဲဒီအရုပ်လေးကို ကျွန်မ ချစ်မိသွားတယ်။ ကြည့်လို့ကို မဝနိုင်ဘူး။ ဒါနဲ့ ကျွန်မ အိမ်ပြန်ခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ပြန်ရောက်တော့လည်း မောင်ကြီးရယ်... ဒီချစ်စရာကောင်း တဲ့ အရုပ်ကလေးရဲ့ ပုံရိပ်ဟာ ကျွန်မ ခေါင်းထဲကကို မထွက်ဘူး။ သူ့ မျက်လုံးလေးတွေနဲ့ ကျွန်မကို ပြန်စိုက်ကြည့်နေတာများ တကယ့်ကို အသက်ရှိ ကလေးလေးလိုပါပဲရှင်။ ဒါနဲ့ နေ့တိုင်း အဲဒီဆိုင်ကို သွား တယ်။ အဲဒီအရုပ်ကလေးကိုကြည့်တယ်။ အဲဒီအရုပ်လေးကလည်း ကျွန်မကို ပြန်စိုက်ကြည့်နဲ့၊ အဲဒါ နေ့တိုင်းပဲ မောင်ကြီးရဲ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီလိုနေလာရင်းနဲ့ လေးရက်မြောက်မှာပဲ ကျွန်မ မနေနိုင်တော့ ဘူး။ ဆိုင်ရှင်ကို ကျွန်မမေးလိုက်မိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီအရုပ်လေးက ဘယ်လောက်ပါလဲရှင့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီအရုပ်က ရို* ၂၀ ပါခင်ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါနဲ့ ကျွန်မလည်း ဆိုင်ရှင်ကို ဘာမျှဆက်မပြောဘဲ ပြန်လှည့် ထွက်လာခဲ့ရတယ်။ ဟုတ်တယ်လေ ယောက်ျားရဲ့ ၊ ကျွန်မတို့ ဆင်းရဲ သားတွေ ရို ၂၀ ဘယ်တတ်နိုင်ပါ့မလဲ။ စိတ်ထဲမှာ ဝမ်းနည်းလိုက်တာ လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပိုင်လည်း မဝယ်နိုင်၊ အရုပ်ကလေးကိုလည်း မတွေ့ရမနေနိုင် လေတော့ နေ့တိုင်းပဲ အဲဒီဆိုင်လေးကို သွား၊ အရုပ်ကလေးကိုကြည့်၊ ပြီးတော့ အိမ်ပြန် လုပ်ရတာပေါ့ကွယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီနေ့ကျတော့ ဆိုင်ရှင်က ကျွန်မကို အရုပ်လေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ထူးဆန်းနေတာကို ပြောပြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            \" ဒီအရုပ်ကလေးအကြောင်း အစ်မကြီးကို ပြောပြရဦးမယ်။ တော် တော့်ကို ထူးဆန်းတဲ့ အရုပ်ကလေးပါ။ ဒီတစ်ပတ်လုံး ဒီအရုပ်ကလေးကို ကြည့်ရတာ ဝမ်းနည်းနေတဲ့ပုံပဲ။ မျက်လုံးမှာလည်း မျက်ရည်စလေးတွေ နဲ့ စိုစွတ်လို့ ၊ အရုပ်နဲ့တောင် မတူတော့ဘူး အစ်မကြီးရယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲ.. မနေ့ညမှာတော့ ကျွန်တော် အိပ်မပျော် အိပ်မက်ထဲမှာ ဂျီဇိုနတ်ဘုရားမက ကျွန်တော့်ကို အိပ်မက်ပေးပါတယ်။ ဂျီဇိုက အိပ်မက် ထဲမှာ ဘာမိန့်သလဲဆိုတော့ မင်း ဒီအရုပ်ကလေးကို ကီဂျူဆိုတဲ့ အမျိုး သမီးကို ပေးလိုက်လို့ မိန့်ပါတယ်။ ဒီအရုပ်ကို သူ,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရကိုရရမှာလို့လည်း အရှင်မက ထပ်ပြောပါသေးတယ်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီလို ဆိုင်ရှင်က ကျွန်မကို ရှင်းပြပြီးတော့ မောင်ကြီးရယ်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ.. ဟောဒီမှာအရုပ်၊ အစ်မကြီး ယူသွားပေတော့။ သူ့ရဲ့ နာမည် က တိုကူတာရု” ဆိုပြီး ကျွန်မကို ပေးလိုက်ပါလေရောရှင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါနဲ့ ကျွန်မလည်း အရုပ်ကိုမယူခင် ဆိုင်ရှင်ကို...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟောဒီမှာ ကျွန်မ တတ်နိုင်တာက ငါးရိုပါပဲရှင်။ အဲဒီပိုက်ဆံ လေးတော့ လက်ခံပေးပါဆိုပြီး ဆိုင်ရှင်လက်ထဲ ပိုက်ဆံထည့်၊ အရုပ် ကိုယူလာခဲ့တော့တာပဲ မောင်ကြီးရေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဇနီးဖြစ်သူက ရှင်းပြအပြီးမှာ ကာနာယာက အရုပ်ကို နောက် တစ်ခါ ကြည့်တဲ့ပြီး... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လှလိုက်တဲ့ အရုပ်ကလေးကွာ” လို့ ပြောလိုက်ပါသတဲ့။ အရုပ် ကလေးက တကယ်လည်း အသက်ဝင် ချစ်စရာကောင်းနေတာကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကီဂျူကလည်း “ဟုတ်ပါ့ ယောက်ျားရယ်၊ မောင်ကြီးရော ဒီအရုပ် ကို ချစ်တယ်မဟုတ်လား။ ကျွန်မတော့ ဒီအရုပ်ကလေးရလိုက်တာ အရမ်း အရမ်းကို ဝမ်းသာတာပါပဲရှင်” လို့ ပြန်ပြောလိုက်ပါသတဲ့ ကလေးတို့ရေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့ဇနီးမောင်နှံ ဒီအရုပ်ကလေးကို ရလိုက်လို့ ပျော်တပြုံးပြုံး ဖြစ်နေတာပေါ့ကွယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ကိုယ်လည်း ဒီအရုပ်ကလေးကို ချစ် လိုက်တာ။ ဒီအရုပ်ကလေးယူလာတဲ့အတွက်လည်း ရှင်မကို ကျေးဇူး တင်ပါတယ်ကွယ်။ ဒီအချိန်ကစလို့ တို့လင်မယား ဒီအရုပ်ကလေး အပေါ်မှာပဲ ပုံပြီး ချစ်ကြတာပေါ့ကွယ်။ အသက်ရှိတာ မရှိတာ အပထား” လို့လည်း ခင်ပွန်းဖြစ်သူက ပြောလိုက်ပါသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခင်ပွန်းရဲ့ အဲဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတော့ ကီက အသက် မရှိဘူးလို့တော့ မပြောလိုက်နဲ့ ယောက်ျားရဲ့ ။ ရှင့်ကို ရှင်းပြရဦးမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မနေ့ကလေ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ကျွန်မကို ပြောတယ်ရှင့်...” ဆိုပြီး အခုလို ရှင်းပြပါသတဲ့ကွယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒီအမျိုးသမီးက ဘာပြောသလဲဆိုတော့ တစ်ချိန်တုန်းက အခု ကျွန်မတို့ ဖြစ်နေသလိုပဲ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ယောက် အရုပ်ကလေးတစ်ရုပ် ကို အရမ်းချစ်ကြတာ။ တစ်နေ့ကျတော့ အဲဒီအရုပ် တကယ့်ကို အသက် ဝင်လာပါရောတဲ့ရှင်။ ကျွန်မတို့အရုပ်ကလေးရော အဲဒီလိုဖြစ်လာနိုင် တယ်လို့ မောင်ကြီး မထင်ဘူးလား” ဆိုပြီးတော့လည်း ကီဂျူက သူ့ ခင်ပွန်းကို မေးလိုက်ပါသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း(၃) \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           နောက်တစ်နေ့မနက်လည်းကျရော ကာနာယာက ဇနီးဖြစ်သူကို အခုလိုပြောလိုက်သတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ.. ရှင်မရေ... မောင်ကြီးတော့ တို့ကလေး တိုကူတာရိုအတွက် ထိုင်ခုံလေးတစ်လုံး လုပ်လိုက်ဦးမကွဲ” လို့ ပြောလိုက်တော့ ကီဂျူ ကလည်း..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျုပ်လည်း ကလေးအတွက် အဝတ်တွေ ချုပ်ရဦးမှာတော်” လို့ အားကျမခံ တုံ့ပြန်လိုက်သတဲ့ကွယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရင်သွေးမရလို့ ကလေးရူးရူးနေတဲ့ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ယောက် အဖြစ် သည်းနေကြတာပေါ့ ကလေးတို့ရယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါနဲ့ပဲ ကလေးရူးရူးနေတဲ့ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ယောက်ဟာ တိုကူတာ ရို အရုပ်ကလေးကို ရေချိုးပေးကြသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တကယ့်သက်ရှိကလေးကို ရေချိုးပေးသလို အရုပ်ကလေးကို သူတို့မောင်နှံ ကျကျနန ရေချိုးပေးနေကြတာပေါ့ကွယ်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45562599964821,"sku":"","price":1170.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_d3e36778-52ee-4744-8f14-1be17c5302c2.jpg?v=1730226614"},{"product_id":"မင်းယုဝေ-တက္ကသိုလ်ဝင်းမွန်-အာရှပုံပြင်များ","title":"အာရှပုံပြင်များ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းယုဝေ \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆင်သားအမိနှင့် လူနှစ်ယောက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ရံရောအခါ တောအုပ်တစ်ခု၌ ဆင်အများ နေထိုင်သည်။ ထိုဆင်များထဲတွင် ဆင်သားအမိနှစ်ကောင်မှာ ထူးခြားသည်။ သား ဖြစ်သူဆင်ကလေးမှာ နုပျိုသန်စွမ်းသည့်အပြင် ဆင်ဖြူဖြစ်၍ အလွန်လှပတင့်တယ်သည်။ မိခင်ဆင်မကြီးမှာမူ အိုမင်းမစွမ်းရှိ သည်သာမက မျက်စိလည်း မမြင်ရှာပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်ဖြူကလေးသည် လိမ္မာ၍ မိဘကျေးဇူးကို နားလည်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မျက်မမြင်မိခင်ကြီးကို အစွမ်းကုန် ပြုစု စောင့်ရှောက်သည်။ မျက်မမြင်မိခင်အိုကြီးမှာ အစာရှာဖွေစား သောက်ခြင်းမပြုနိုင်ဘဲရှိရာ ဆင်ဖြူကလေးကပင် အစာရှာဖွေ ကျွေးမွေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ အစာရှာဖွေကျွေးမွေးစဉ် မကြာခဏပင် ဆင်ဖြူ ကလေးယူဆောင်လာသော အစာများကို အခြားဆင်များက စား သောက်ပစ်တတ်ရာ မိခင်အိုမှာ အစာဝလင်စွာ မစားရရှာပေ။ ထို့ကြောင့် ဆင်ဖြူကလေးက မိခင်အိုကြီးအတွက် ရှာဖွေယူဆောင် လာသော အစာများကို စားသောက်ခြင်းမပြုရန် အခြားဆင်များကိုတောင်းပန်ပြောဆို၏။ သို့ရာတွင် ဆင်များက ဆင်ဖြူကလေး စကား ကို မနာယူကြ။ အတင်းပင် လုယူစားသောက်ကြသည်။ ကြာသော် ဆင်ဖြူကလေးမှာ သည်းမခံနိုင်ဖြစ်လာသဖြင့် မိခင်အိုကြီးကိုခေါ်ကာ ဆင်အများနှင့်ဝေးရာ ဂူတစ်ခုတွင် သွားရောက်နေထိုင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်သားအမိ နေထိုင်ရာဂူမှာ ကောင်းမွန်သည်။ အနီးတွင် ရေကန်တစ်ခုလည်း ရှိသည်။ သီးပင် ဝါးပင်များလည်း ရှိသည်။ ဆင်ဖြူကလေးမှာ ကောင်းစွာ အစာရှာဖွေနိုင်သည့်ပြင် မျက်မမြင် မိခင်အိုကြီးကိုလည်း ဝလင်စွာ ကျွေးမွေးပြုစုနိုင်လေသည်။ ထိုနေရာ သို့ရောက်မှ ဆင်သားအမိမှာ စိတ်အေးချမ်းသာ နေနိုင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ အေးချမ်းစွာ နေထိုင်လာရာမှ တစ်နေ့သောအခါဆင်ဖြူကလေးသည် လူသားတစ်ယောက်၏ အော်သံကို ကြားရ သည်။ ဆင်ဖြူကလေးက “အမေ အော်သံကြားရတယ်။ လူတစ် ယောက်ရဲ့ အော်သံဖြစ်မှာပဲ။ သူ့ခမျာ ဘေးဒုက္ခကြုံတွေ့ နေဟန် တူတယ်” ဟူ၍ ပြောဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်မကြီးက “ဟုတ်တယ် ငါ့သား၊ လူရဲ့ အော်သံပဲ။ ဒါပေ မဲ့ လူကိုတော့ အဝေးက ရှောင်ပါကွယ်။ လူတွေက ကျေးဇူးလည်း မသိဘူး။ ရက်လည်း ရက်စက်တယ်။ သူတို့ ဘယ်လိုဒုက္ခတွေ့ တွေ့ ကယ်ဖို့စိတ်မကူးနဲ့ ငါ့သား” ဟူ၍ ပြန်လည်ပြောဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်ဖြူကလေးမှာ လွန်စွာ သနားကြင်နာတတ်သူဖြစ်သည်။ မိခင် ဆင်မကြီးက ဤသို့ တားမြစ်ပြောဆိုသော်လည်း မနာယူ။ အော်သံကြားရာအရပ်သို့ မိခင်မသိအောင် တိတ်တဆိတ် သွား ရောက်ကြည့်ရှုလေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ ရေကန်အနီးတွင် လူတစ်ယောက် အော်ဟစ် ညည်း တွားလျက်ရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။ - ဆင်ဖြူကလေးက ထိုသူအား “အဆွေ၊ သင် ဘာကြောင့် အော်ဟစ်ညည်းတွားနေပါသလဲ” ဟူ၍ မေးမြန်းသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသူက “အဆွေ ဆင်ဖြူ၊ ငါ တောထဲမှာ မျက်စိလည် လမ်းမှားနေတာ ၇ ရက်ရှိပြီ။ အစာလည်း ကောင်းကောင်းမစား ရဘူး။ ငါ့မြို့ ငါ့ရွာကိုလည်း ဘယ်လိုပြန်ရမှန်း မသိဘူး။ ငါ့ကို သနားရင် ကယ်ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းပြပေးပါ” ဟူ၍ တောင်း ပန်ပြောဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်ဖြူကလေးသည် ထိုသူအား သစ်သီးများ ခူး၍ ကျွေး မွေးသည်။ ထို့နောက် သူ၏ကျောပေါ်သို့ တက်စေကာ မြို့ရွာသို့သွားရာ လမ်းအနီးသို့ ရောက်သည်အထိ ခေါ်ဆောင်ပို့ပေးလိုက် လေသည်။ ထိုသူသည် ဆင်ဖြူကလေးအား ကျေးဇူးစကားဆိုကာ မြို့ရွာသို အေးချမ်းစွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။          \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်ဖြူကလေးသည် မိခင်ရှိရာဂူသို့ ပြန်သွားကာ အကျိုး အကြောင်း ပြောပြသည်။ “အမေ၊ ကျွန်တော် ဒုက္ခရောက်သူကို ကယ်ခဲ့တယ်။ သည်အတွက် ကျွန်တော် ဝမ်းသာကြည်နူးလို့ မဆုံးပါဘူး” ဟူ၍ ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤသို့ ကယ်ဆယ်ပြီး မကြာမီပင် ဆင်ဖြူကလေးမှာ ကြမ္မာ ဆိုး ဝင်လာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်ဖြူကလေး ကယ်လိုက်သူသည် မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိ ပြီး မကြာမီပင် ဘုရင်၏ ဆင်ဖြူတော်မှာ သေဆုံးသွားလေသည်။ ဘုရင်လည်း ဆင်ဖြူကို အလိုရှိသဖြင့် မြို့ရွာအနှံ့ ရှာဖွေစေသည်။ သို့ရာတွင် ဆင်ဖြူတစ်ကောင်မှ မတွေ့ပေ။ ထိုအခါ ဘုရင်က ဆင်ဖြူရရှိအောင် ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်သူကို ဆုငွေများစွာ ပေး သနားမည်ဟု ကြေညာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်ဖြူကလေး ကယ်လိုက်သူမှာ လူကောင်းမဟုတ်ပေ။ လောဘကြီးသူဖြစ်သည်။ သူ့ကျေးဇူးကို မသိသူဖြစ်သည်။ သူက ဘုရင့်အား အလွန်လှပတင့်တယ်သော ဆင်ဖြူကလေးတစ်ကောင် ကို မိမိတွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း၊ ထိုဆင်ဖြူကျက်စားရာအရပ်ကို မိမိသိရှိကြောင်း၊ ဆင်ဖမ်းသမားများနှင့် သွားရောက်ဖမ်းဆီးပါက မုချ ရရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုအရပ်သို့ မိမိကဦးဆောင်၍ လမ်းပြပေး မည်ဖြစ်ကြောင်း လျှောက်ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရင်လည်း ဝမ်းသာအားရပင် ထိုသူနောက်သို့ ဆင်ဖမ်းသမားများကို ထည့်လိုက်သည်။ မကြာမီ သူတို့သည် ရေကန် အနီး၌ အစာရှာနေသော ဆင်ဖြူကလေးကို တွေ့ရှိကြသည်။ ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းဝန်းဖမ်းဆီးရာ ဆင်ဖြူကလေးကို ဖမ်းဆီးရမိလေသည်။ ဆင်ဖြူကလေးမှာ ထိုသူတို့လက်တွင် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားရမှ ဝမ်းနည်း ကြေကွဲမဆုံး ဖြစ်မိရှာသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါဟာ ငါ့အမေစကားကို နားမထောင်လို့ဒီလိုဖြစ်ရတာပဲ။ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ဒီလူမိုက်ကို မကယ်မိရင် အကောင်းသား။ အခု တော့ သူ့ကို ငါကယ်မိလို့ တို့သားအမိ ဒုက္ခရောက်တာပဲ။ ငါမရှိ ရင် ငါ့အမေမျက်မမြင်ကြီးဟာ ဘယ်လိုအစာရှာစားပါ့မလဲ။ အစာ မရှာနိုင်ရင် မကြာခင် အစာငတ်ပြီး သေရှာတော့မှာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သည်လိုတွေးတောရင်း ဆင်ဖြူကလေးသည် ဆင်သမား များခေါ်ဆောင်ရာ မြို့တော်သို့ ပါသွားရှာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရင်သည် ဆင်ဖြူကလေးကို မြင်တွေ့သောအခါ ဝမ်းသာ အားရမဆုံး ဖြစ်မိသည်။ ယခင်ဆင်များနှင့်မတူ၊ ယခုဆင်ဖြူ ကလေးမှာ ပိုမိုဖြူဖွေး၍ လှပသည်။ ပိုမိုတင့်တယ်၍ ပိုမို ကျက် သရေမင်္ဂလာနှင့် ပြည့်စုံသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဆင်ကလေး ကယ်ခဲ့သည့် ကျေးဇူးကန်းသူ သူမိုက်အား ဆုငွေများ ပေးသနား သည်။ ထို့နောက် ဆင်ဖြူကလေးအား ကောင်းမွန်သောနေရာ၌ ထားကာ ကောင်းမွန်သောအစာများ ကျွေးမွေးစေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ နေရာကောင်းတွင်ထား၍ အစာကောင်းများကို ကျွေးမွေး သော်လည်း ဆင်ဖြူကလေးကား ဝမ်းမသာ၊ မပျော်ရွှင်။ မျက်မမြင် မိခင်အိုကြီး၏ ဒုက္ခကို မြင်ယောင်ကာ ပူဆွေးသောက ရောက်နေ ရှာသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အစာကို လုံးဝမစားဘဲ တမှိုင်မှိုင်ထားကာ နေရာကောင်းတွင်တမသာ၊ မပျော်ရွှင်တတွေတွေနှင့်သာ ရှိနေရှာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရက်အတန်ငယ်ကြာသော် ဘုရင်သည် ဆင်ဖြူကလေးကို စီးကာ မြို့ကိုလည်ရန် ပြင်ဆင်သည်။ သို့ကြောင့် သူသည် ဆင်ဖြူ ကလေးထံပါးသို့ သွားရောက်သည်။ ထိုအခါ ဆင်ဖြူကလေးမှာ ပိန်ချုံးညှိုးငယ်လျက် နေမကောင်းထိုင်မသာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ ရသည်။ ဤတွင် ဘုရင်ကြီးက “အို ဆင်ဖြူကလေး၊ သင့်ကို ငါ အကောင်းဆုံးနေရာမှာထားပြီး အကောင်းဆုံးအစာကို ကျွေးစေခဲ့ ပါတယ်။ အခု သင် ဘာဖြစ်နေပါသလဲ။ ငါထားတဲ့နေရာက မကောင်းလို့လား။ ငါ ကျွေးတဲ့အစာတွေက မကောင်းလို့လား။ သင်အလိုရှိရာကို ပြောပါ။ ငါ ဆောင်ကြဉ်းပေးပါ့မယ်” ဟု မေး မြန်းပြောဆိုသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ ဆင်ဖြူကလေးက ငိုယိုကာ အကြောင်းစုံ ပြောပြ သည်။ “အရှင်မင်းမြတ်၊ ကျွန်တော်မျိုး မျက်မမြင်မိခင်အိုကြီးထံပါး ကိုသာ ပြန်လိုပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးမရှိရင် မိခင်အိုကြီးဟာ သေ ဆုံးသွားရတော့မှာပဲ” ဟူ၍ တောင်းပန်ပြောဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရင်ကြီးမှာ စိတ်ထားမြင့်မြတ်၍ သနားကြင်နာတတ်သူ ဖြစ်သည်။ အမိ၏ ကျေးဇူးကို သိတတ်သော ဆင်ဖြူကလေးကို လေးစားကြည်ညိုခြင်းဖြစ်မိသည်နှင့်အမျှ သူတို့သားအမိကိုလည်း သနား ကြင်နာမိသည်။ ထို့ပြင် ကျေးဇူးကန်းသော သူမိုက်ကို လည်း စက်ဆုပ်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ဖြင့် ဘုရင်ကြီးသည် ကျေးဇူးကန်းသော လူမိုက်ကို ပြစ် တင်ရှုတ်ချကာ ဆင်ဖြူကလေးကို အနှောင်အဖွဲ့မှ လွှတ်လိုက် သည်။ သူ၏ မိခင်အိုရှိရာသို့ ဘေးမသီရန်မခ ပြန်နိုင်ရန် လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်ဖြူကလေးသည် ဘုရင်ကြီးအား ရှိခိုးပြီးလျှင် မိခင်ထံပါးသို့ ပြေးသွားသည်။ ကံအားလျော်စွာပင် မိခင်အိုကြီးမှာ အစာငတ်သော် လည်း အသက်မသေ။ ကောင်းစွာရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်ဖြူကလေးသည် အကြောင်းစုံကို မိခင်အိုကြီးအား ပြောပြသည်။ သို့ပြောပြရာမှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အမေ ... လောကမှာ လူသားတိုင်း မရက်စက်ပါဘူး။ ကျေးဇူးမကန်းပါဘူး။ သားကို ဖမ်းမိအောင် မကောင်းကြံစည်တဲ့ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ သူမိုက်မျိုးရှိသလို ဘုရင်ကြီး လို သနားကြင်နာတတ်တဲ့သူမျိုး၊ စိတ်ထားမြင့်မြတ်တဲ့သူမျိုး၊ ကိုယ်ချင်းစာတရားရှိတဲ့သူမျိုးလည်း ရှိပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ပြောဆိုရာ မိခင် ဆင်မကြီးက အားရနှစ်သက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းတညိတ်ညိတ်ပြု၍ နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာပုံပြင်\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45562268188821,"sku":"","price":4500.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_79a98a84-757e-46ef-aa45-f878c8228ec7.jpg?v=1730227137"},{"product_id":"မင်းယုဝေ-ဖွားညိုနဲ့ကံထူး","title":"ဖွားညိုနဲ့ကံထူး","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖွားညို\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဖွားညို၏ဘဝသည် နွေရာသီ၌ တွေ့မြင်ရတတ်သော ပင်စည် အိုကြီးနှင့် တူလှပေသည်။ နွေဦးပေါက်၍ ရော်ရွက်တို့ တစ်ရွက်ပြီး တစ်ရွက် ကြွေကျသွားကြသော်လည်း ပင်စည်တို့မှာမူ အထီးတည်းကျန် ခဲ့ကြတတ်သည်။ ထို့အတူ ခင်ပွန်းနှင့် သားသမီးတို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မျက်စိအောက်မှ ကွယ်ပျောက်သွားကြသော်လည်း ဖွားညိုအဖို့မှာမူ ဤလောက၌ အထီးတည်းကျန်တုန်းပင် ရှိသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဖွားညို၏အမည်ရင်းမှာ ဒေါ်ညိုဖြစ်သည်။ သို့သော် အများကမူ ဖွားညိုဟုသာ ခေါ်ကြသည်။ ယခု ဖွားညိုအသက် ၈၉ နှစ်ရှိပြီ။ ခင်ပွန်း သည်ဆုံးသည်မှာ အနှစ် သုံးဆယ်ပြည့်တော့မည်။ ခုနစ်ယောက်သော သားသမီးတို့ ကွယ်လွန်ကြသည်မှာလည်း ကာလအတန်ကြာပေပြီ။ ဖွားညိုတွင် ဆွေမျိုးဟူ၍ ယခုအခါ မြေးနှစ်ယောက်သာ ရှိတော့သည်။ သို့ရာတွင် သူတို့မှာလည်း ဖွားညိုနှင့် အလှမ်းဝေးလှပါဘိ။ တစ်ဦးမှာ မြေးယောက်ျားဖြစ်၍ စစ်ထဲသို့လိုက်သွားပါသည်။ ကျန်းမိန်းကလေး မှာမူ ဝေးလံလှသော အရပ်တွင် အိမ်ထောင်ကျလျက် ရှိလေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအပြောကျယ်လှသော လောကကြီးဝယ် ဖွားညိုသည် တစ်ကိုယ်တည်းသာ ခရီးသွားလျက် ရှိရရှာသည်။ သို့သော် ဖွားညိုကား တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိ။ ငယ်စဉ်က အဖြစ်အပျက်များကို တသသ တွေးတော ကာ ထိုစဉ်က သီဆိုခဲ့သော တေးဟောင်းများကို တကြော်ကြော်ကျူး ရင့်၍သာ နေလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဖွားညိုသည် မန္တလေးမြို့ လက်ရွေးကြီးရပ် ဇာတိဖြစ်သည်။ မင်းတုန်းမင်းနှင့် သီပေါမင်းကို ဖွားညို ကောင်းစွာ မီလိုက်သည်။ မင်း တုန်းမင်း လွန်စဉ်က ဖွားညို၏ အသက်သည် ၁၄ နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ ဖွားဘို့ ဖခင်ကား ဘုရင့်လှေတော်သားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ခင်ပွန်းသည် မှာမူ ကုန်သည်ပင် ဖြစ်လေသည်။ ဖွားညိုသည် မန္တလေး၌ နှစ်ရှည်လ များနေထိုင်ပြီးလျှင် အသက် ၃၅ နှစ်သို့အရောက်တွင် ခင်ပွန်း၊ သားသမီး တို့နှင့်အတူ အရောင်းအဝယ်တွင်ကျယ်သော ရန်ကုန်သို့ပြောင်းရွှေ့ နေ ထိုင်ခဲ့သည်။ ရန်ကုန်၌ အနှစ်အစိတ်ခန့် အေးချမ်းစွာနေခဲ့ရာမှ နောက်ဆုံး တွင် ခင်ပွန်းနှင့် သားသမီးတို့လည်း ဆုံး၊ ပစ္စည်းလည်း ပြုန်းသောဘဝ သို့ ရောက်ခဲ့ရရှာသည်။ ထို့ကြောင့် ဖွားညိုသည် ရှေးဦးစွာ နှင်းဆီကုန်းလူအိုရုံ၌ ကိုးနှစ်ကြာမျှ နေထိုင်ခဲ့ရရှာလေသည်။ ယခုအခါ၌မူ လူအိုရုံ တွင် မနေတော့ဘဲ သူနှင့်ရင်းနှီးခင်မင်သူတစ်ဦး၏ အိမ်တွင် လာရောက် နေထိုင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်ုပ်တို့အိမ်နှင့် ဖွားညိုနေသောအိမ်မှာ အတန်နီးကပ်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဖွားညိုကို ကျွန်ုပ်၏ဇနီးသည်မှတစ်ဆင့် သိကျွမ်းခဲ့ရသည်။ အသက်ကြီးရင့်လှသော ဖွားညိုကို ကျွန်ုပ်၏ဇနီးသည်က ကရုဏာသက် လှသဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံအိမ်သို့ခေါ်ကာ စားကောင်းသောက်ဖွယ်များ ကျွေးမွေးတတ်သည်။ အပြန်တွင်လည်း ဖွားညို သုံးစွဲလိုရာသုံးစွဲနိုင်ရန် ဟု ငွေစများဖြင့် ကန်တော့လိုက်တတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဖွားညိုသည် ကျွန်ုပ်တို့အိမ်သို့ရောက်ရှိလာတိုင်း သူ၏အဖြစ် အပျက်များကို ပြောပြလေ့ရှိသည်။ ဤသို့ ပြောပြရာ၌ သူငယ်စဉ်က သီဆိုခဲ့သော တေးဟောင်းများကိုလည်း ကြားညှပ်၍ သီဆိုပြတတ် သည်။ သူ့အား ကရုဏာသက်သဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ဇနီးသည်က “အမေ မောမယ်။ သိပ်လည်း ဆိုမနေပါနဲ့ဦး” ဟုပြောသော်လည်း မရ။ “အို ကိစ္စမရှိပါဘူး သမီးရဲ့။ အမေက သမီးတို့မမွေးခင်က ပေါ်တဲ့သီချင်း တွေမို့ ကြားဖူးအောင် သိပ်ဆိုပြချင်တယ်ကွဲ” ဟုဆိုကာ အားရပါးရ ဆွဲဆွဲငင်ငင် သီဆိုပြတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်ုပ်အဖို့ ဖွားညိုကို တွေ့ရသည်မှာ ရှေးဟောင်းဂီတစာအုပ် ကြီး တစ်အုပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် တူလှပေသည်။ ဖွားညို တေး များမှာ ထူးခြားလှပါဘိ။ ကြားရသူတို့အဖို့ ရင်ထဲ၌ တစ်မျိုးဖြစ်ရကာ မမြင်ဖူးသော ရှေးခေတ်ဟောင်းမှ ပန်းချီကားများကို တရေးရေး မြင် ယောင်လာစေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e“လှေဆို-လှေဆိုလှေမော်၊ တိုင်းရွှေပြည်တော်။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘက်မပေါ်၊ လှော်သားလေး-လှော်ရသေး၊\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ယုံ ရွှေလက်ရွေး။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလက်ရွေးသူနော်မ\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eက၊ မျှော်လှရော့မယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e မလာအားဘူး-မဖုန်းမော်ရဲ့ ၊ ခေါင်ကကျော် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတဲ့ လှေတော်သား၊ မှန်းသူကများ”\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဖွားညိုက ဤတေးကိုဆိုပြီးလျှင် “အမေ ခုဆိုပြတဲ့သီချင်းဟာ အမေ့အဖေဆိုတဲ့ လှေတော်သီချင်းပဲ သားရဲ့ ။ အမေ့အဖေက သျှောင်ကြီး မှ အက်လို့၊ ဆံပင်ကောင်းတယ်ကွဲ။ အဲဒီအပေါ်ကမှ ပန်းပဝါပေါင်း လို့ပေါ့။ နောက်ပြီး အချိပ်ပုဆိုးခါးတောင်းကျိုက်ကြီးနဲ့ ၊ ရင်စေ့အင်္ကျီ ကြီးဝတ်လို့ပေါ့ကွဲ ။ အဖော် လှေတော်သားတစ်သိုက်နဲ့ ဘုရင့်လှေကိုလှော်ရင်း ဆိုကြတာလေ၊ သိပ်နားထောင်ကောင်းတာပဲကွယ်” ဟူ၍ လည်း တေးနှင့်ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာများကို ရှင်းလင်းပြောပြ လေ့ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထို့ပြင် ညိုသည် သူငယ်စဉ်က မကြာမကြာဆိုတတ်သော “မစောဘွဲ့ လေးချိုး” ကိုလည်း သီဆိုပြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                        “ ဂုဏ်အခြေ တူမမျှနိုင်ဘု၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုံပွေပွေ မမူကြပါနဲ့၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပူလှချည့် မစောရယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခံခက်လှချည်ရဲ့ ကွယ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆလံ ဆက်ခဲ့ပါရဲ့၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခံခက်ဖွယ် ပွေလီရှာတဲ့၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖေပီတာ မိန့်ပုံကပြင်းပါဘိ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြေပြင်မှာ ငွေစင်ခင်းရမတဲ့၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(ကွယ်) မင်းမြတ်မဖွယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒေါင်းသပြာ ငွေမထုတ်နိုင်လို့၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမပေါင်းသာ သည်ဖေဆုတ်ခဲ့ရ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွှေရုပ်လောက် ယဉ်တဲ့မယ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတင်ခဲ့တယ်2 မှာစကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမွေးဖခင်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေးဆ,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကာ တူမမြင်လို့၊\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e မူတသွင် ကညာမြတ်ပါဘိ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငယ်ချစ်မေ နဂိုလှရယ်ကြောင့်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆယ်နှစ်လေ အိုမထနိုင်ဘု၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငိုပါ့မယ် သဟာဆွေရဲ့၊ ကံအခြေ သည်ဖေၾတာမို့၊ ခမျာမှာ ကညာနဲ့ ဝေးပြန်ရ၊ (မစောရေ) ဆွေးမှုသာပွား။ ။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဤကဗျာနှင့်စပ်လျဉ်း၍လည်း ဖွားညိုက ဤသို့ ပြောပြသည်။ သူငယ်စဉ်က အရပ်ထဲတွင် သတင်းစကားကြားရသည်မှာ တစ်ခါက စစ်ကိုင်းတွင် ကိုပုညဆိုသူ ယောက်ျားပျိုတစ်ဦးနှင့် မစောဆိုသူ မိန်းမ ပျိုတစ်ဦးတို့ မေတ္တာသွယ်မိကြသည်။ သို့သော် ကိုပုညမှာ ဆင်းရဲနွမ်းပါး သဖြင့် မစောဖခင်က သဘောမတူ။ အိမ်လမ်းတစ်လျှောက် ရွှေလမ်း ခင်းပေးနိုင်မှ ပေးစားမည်ဟု ပြောလိုက်သည်။ ဤတွင် ကိုပုညက အရပ်ထဲဝယ် ကင်းစောင့်ရာမှ ဤကဗျာကို ထေ့ငေါ့ကာ စပ်ဆိုလိုက် သည်ဟူ၍ပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သီပေါမင်းပါတော်မူသည်နှင့် ပတ်သက်၍လည်း ငယ်စဉ်က သူ ရခဲ့ဖူးသော လေးချိုးရှည်ကြီးကို ဖွားညိုသည် ပြန်ဆိုပြတတ်သေးသည်။ သီပေါမင်း ပါတော်မူစဉ်က ဖွားညို၏အသက်မှာ ၂၁ နှစ်ပင် ရှိပြီ။ ထိုစဉ်က မျက်ရည်ဖြိုင်ဖြိုင်ကျရှာသူတို့အထဲတွင် ဖွားညိုလည်းတစ်ဦးအပါအဝင်ဖြစ်လေသည်။ အင်္ဂလိပ်တို့ သီပေါဘုရင်နှင့် မိဖုရားအား မဒရပ်သို့ ဆောင်ယူပြီး မကြာမီ မိဖုရားတွင် နောက်ထပ်၍ သမီးတော် တစ်ဦး ဖွားမြင်သည်ဟု သတင်းရသည်။ ဤတွင် ဖွားညိုတို့ဆီမှ စာဆို တစ်ဦးက အောက်ပါအတိုင်း စပ်ဆိုရေးသားရာ ဖွားညိုက သေချာစွာ ကျက်မှတ်သီဆိုခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “သီဟာပျံနန်းဘုံမြင့်မှာလ၊ ညီလာခံမန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလုံတင့်ဆီက၊ ဆန်းစုံငွေဆင့် အခြားသွင်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eများယုန်ငွေပွင့် ပတ္တမြားပလ္လင်မှာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဗိုလ်ရှုကာ မှန်ရွှေနန်းမှာလ၊ ဆုတော်ခံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရံရွေသန်းသူမို့၊ လုံမြန်းကာ စံတော်မူတဲ့၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသီတဂူသွင်းမူခြား၊ သနားစရာ နွယ်မဟာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ( ဘိလပ်ပိုင် နိမိတ်များမှာလ၊ တက်သွား၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆောင်ကြဉ်းရှာ၊ လောင်းပြင်းစွာဖျော့ ပြည်သူများ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆောင်ကြဉ်းလာသား သည်ရေခြား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           နတ်နှစ်ဖြာလေလေ့၊ မဒရပ်မှာ စံတော်မူတဲ့၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ကံချော်သူ နန်းမတော်ဖုရားမှာတော့၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမီးရှူးတော်မြင်ကာ ဖွားရသတဲ့၊ (အမယ်မင်း)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြားရပြန်သေး၊ သည်းဝမှာဆွေး၊ ထုံရာဇဝင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာတင်အိုပေါ့ ၊ မဟာဝင်စာတင်ထား၊ ကုလား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘုရင့်လက်ပါသူ၊ ရာဇပလ္လင်အထက်ဖျားမှာလ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကွယ်-နှစ်ပါးအရှင် အတွက်တာပူ၊ ထီးဦးမြင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရနန်းနှင့်တူ၊ မီးရှူးမြင်ရဆန်းတင့်သူ၊ ဇမ္ဗူအမူ-\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှစ်ဆူ စိတ်တော်ညှိုးရှာလိမ့်၊ (အမယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်း) ကုလားဘုရင့်ပြည်မှာ၊ ရထားဖြင့် မစီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာ၊ ဥဿဖရား အဆင့်ဆင့်နီလာ၊ စီကာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရီကာ မဟာပင်လယ်ခြားမှာလ၊ နှစ်ဆူ-နှစ်ဖြာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလိုက်ပါသွားချေပေါ့ ၊ သနားတယ်လို့လွမ်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကုလားနယ်သို့ မြန်းရှာပေါ့၊ (အသျှင်ထိပ်စု\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e မြတ်ဖုရားသမီးတော်နှစ်ပါး စုဖုရားတို့မှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ကွယ်) အေးအေး-မြမြ စန်းငွေလရယ်သို့ ၊ ထွန်းပ,\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြည်လင်ပါစေသား။ ။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဖွားညိုသည် သူတစ်ထူးစပ်ဆိုထားသော တေးကဗျာများကို သီဆို တတ်ရုံသာမက သူကိုယ်တိုင်လည်း စပ်ဆိုတတ်သေးသည်။ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အမေက ဆုံးသွားရှာတဲ့ ခင်ပွန်းသည်ကို မေတ္တာရှိလို့ ယူတာ မဟုတ်ဘူးသားရဲ့ ။ လူကြီးတွေ ပေးစားတာနဲ့ ယူတာ။ အမေ မေတ္တာ ရှိတာကတော့ စစ်ကိုင်းဘက်မှာနေတဲ့ တရုတ်ကပြားကလေးကွဲ။ အဲဒီ တုန်းက အမေ့အသက် ၁၆ နှစ်ရှိသေးတယ်။ ကလေးချင်းမေတ္တာရှိကြ တာပေါ့ကွယ်၊ အဲဒါကို အမေ့အဖေတို့က မြန်မာမစစ်လို့ သဘောမတူ ဘူးဆိုပြီး တစ်ရပ်တည်နေတဲ့ အမေ့ခင်ပွန်း ကိုတိုးနဲ့ အတင်းကြောင်းလမ်း လိုက်တယ်။ အဲဒီလိုကြောင်းလမ်းပြီး သုံးနှစ်လည်းစေ့ရော အမေ ၁၉ နှစ်အရွယ်မှာ လက်ထပ်လိုက်ရတာပဲ။ ကိုတိုးဆိုတာ အမေတို့အိမ် မကြာ မကြာ ဝင်ထွက်သွားလာနေတဲ့ လူရင်းကလား။ အမေကလည်း မခံချင် တာနဲ့ လက်မထပ်ခင် တစ်နေ့မှာ သူကြားလောက်အောင် စောင်းပြီး စာစပ်လိုက်သေးတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဘယ်လိုများစပ်လိုက်တုံးအမေရဲ့၊ ဆိုပြစမ်းပါဦး” ကျွန်ုပ်က သိလိုဇောဖြင့် မေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုအခါ ဖွားညိုက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အမေစပ်တဲ့စာကလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ဟုပြောကာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “သပြေပင် ရွက်ဝန်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထောင့်စွန်း လိမ်တိမ်လိမ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မရွှေညိုအိမ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           နေမှိန်မှိန် စံအိမ်ကူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           (ငတိုးရယ်) နှင့် ငါမယူဘူး” ဟူ၍ သံနေသံထားနှင့် ကျကျနန ဆိုပြသည်။ ပြီးမှဆက်၍ “အဲဒါကြားတော့ ကိုတိုးအတော့်ကို အခံရ ခက်သွားဆိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ လူကြီးတွေက ပေးစားတယ်ဆိုတော့လည်း ယူ လိုက်ကြရတာပေါ့ကွယ်။ သည်လိုယူကြပြန်တော့လည်း အစက မေတ္တာ မရှိပေမဲ့ သားနဲ့ သမီးနဲ့ဆိုတော့ တဖြည်းဖြည်း မေတ္တာရှိလာတာပဲ သား ရဲ့။ ဒါကြောင့် ဟိုတုန်းကများ ကိုတိုး အောက်ပြည်အောက်ရွာ ကုန် ရောင်းသွားပြီဆိုရင် အမေ့မှာ သိပ်ကိုလွမ်းပြီး ကျန်ခဲ့တာပဲ။ တစ်နေ့တော့ မိုးကလေးက ညိုညိုနဲ့ မဆည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာတာကိုး။ ဒီတော့ အမေက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပန်းသပြေ ညောင်ရေအိုးရယ်နဲ့၊ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မညှိုးအောင် မယ်ညိုထိုးပါ့မယ်။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ချစ်တဲ့ လင်ကိုရွှေတိုးရေ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လွမ်းတာကမိုး... လို့ စာစပ်ပြီး မျက်ရည်ကျခဲ့ရသေးတယ်” ဟု ပြော သည်။ ဤသို့ပြောစဉ် ကျွန်ုပ်သည် ဖွားညိုကို သတိထား၍ ကြည့်လိုက် သောအခါ မျက်ရည်ကလေး တလည်လည်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “တစ်ခါ တစ်ခါ လကလေး သာလာပြီဆိုမှဖြင့် ကိုတိုးနဲ့ အမေ့ သားသမီးတွေကို သိပ်သတိရတာပဲကွယ်” ဟူ၍လည်း အသံတုန်တုန် နှင့် ဆက်၍ပြောရှာသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဖွားညိုသည် ဘဝခရီးကို ဤသို့ တေးကလေး တဆိုဆိုနှင့်ပင် လျှောက်သွားပေတော့မည်။ ဤအသက်အရွယ်နှင့် ဤသို့ တေးဆိုခြင်း.......\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45562274283669,"sku":"","price":1620.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_8e1832d1-10d8-4c71-947e-19408bfac9e1.jpg?v=1730227196"},{"product_id":"မောင်ခေတ်ထွန်း-ကမ္ဘာကျော်-ဂျပန်ပုံပြင်များ","title":"ကမ္ဘာကျော် ဂျပန်ပုံပြင်များ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိန်းမချောကလေးနှင့် ထူးဆန်းသော ကီမိုနို\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခါက ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ရွာကလေးတစ်ရွာတွင် ရိုဟာကူ အမည် ရှိ တံငါသည်တစ်ဦးရှိလေသည်။ သူသည် နာမကျန်းဖြစ်နေသော သူ့ အမေအိုကြီးအား ပြုစုစောင့်ရှောက်နေလေသည်။ သူတို့သားအမိသည် “မီအိုနို မတ်စုဘာရာ” အမည်ရှိ ကမ်းခြေအစပ်ကလေးတွင် တဲကလေး ထိုးကာ နေထိုင်ကြလေသည်။ ပင်လယ်နားတွင် သူတို့တဲကလေးတစ် လုံးသာ ထီးတည်းရှိလေသည်။ ကမ်းခြေကလေးမှာ အလွန် လှပသည်။ နူးညံ့သော သဲဖြူပြင်ကြီးသည် ကြည်လင်သော ပင်လယ်ပြာကြီးထဲသို့ ဖြန့်ကား ထိုးဆင်းသွားသည်။ နေ့ အချိန်တွင် ပင်လယ်လှိုင်းလုံးက လေးများသည် ကမ်းခြေသို့ ညင်သာစွာ လိမ့်တက်လာလိုက်၊ ပင်လယ် ထဲသို့ လျှောဆင်းသွားလိုက်ဖြင့် စည်းချက်မှန်မှန် လိမ်းကလျက်ရှိ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ်းခြေတစ်လျှောက်တွင် ထင်းရှူးပင်ကြီးများသည် မြောက် မြားစွာ၊ ပေါက်ရောက်လျက် ရှိသည်။ စိမ်းမြသော ထင်းရှူးရွက်များမှာ နွေဦး၏လေပြည်ထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခတ်နေကြသည်။ ထင်းရှူးပင် ကြီးများ၏ အနောက်ဘက်တွင်ကား မြင့်မားလှသည့် ဖူဂျီတောင်ကြီးသည် ကောင်းကင်ထဲသို့ ထိုးထွက်နေသည်။ တောင်ထိပ်တွင် ဆီးနှင်း များ ဖုံးအုပ်လျက်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရိုဟာကူနှင့် သူ့မိခင်တို့သည် သူတို့၏ သာယာလှပသော ကမ်း ခြေကလေးတွင် နေထိုင်ရသည့်အတွက် အမြဲဂုဏ်ယူပြောဆိုလေ့ရှိ သည်။ သူတို့သားအမိသည် အလွန်ဆင်းရဲကြသည်။ ရိုဟာကူ၏အမေသည် အိပ်ရာထဲတွင် လဲနေသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် သူတို့သည် သဘာဝအတိုင်း လှပနေသော ဤနေရာ တွင် နေထိုင်ရသည်ကို ပျော်ရွှင်နေမိကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရိုဟာကူသည် ရိုးသားသူဖြစ်သည်။ အလုပ်ကို ကြိုးစားသူ ဖြစ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့ နံနက်တွင် ရိုဟာကူသည် အရုဏ်မကျင်းမီ အိပ်ရာမှထ နေကျအတိုင်း နိုးလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ပင်လယ်သို့ ငါး ဖမ်းရန် အိမ်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ကမ်းခြေသို့ ရောက်သော် သူသည် လှေကို ရေထဲသို့ တွန်းချလိုက်သည်။ နေသည် ဖူဂျီတောင်ထိပ်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ နေရောင်ကြောင့် တောင်ဆင်ခြေလျှော့ပေါ်ရှိ နှင်းဖြူများမှာ ပန်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ မကြာမီ ကောင်းကင် နှင့် ပင်လယ်ပြင်အပေါ် အလင်းရောင်များ ဖြာကျလာပြီး နေရောင်ကြောင့် ကမ်းခြေသဲဖြူဖြူများပေါ်တွင် ရွှေရောင်များ တောက်လက်နေသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နံနက်ခင်း၏ လေပြည်ထဲတွင် အလင်းရောင်များ ယှက်ဖြာကျ ဆင်းလျက် ရှိနေသောကြောင့် ပင်လယ်ကမ်းခြေပေါ်ရှိ ကျောက်တုံး ဖြူကလေးများ၊ သစ်ပင်များမှသစ်ရွက်များကို ထင်ထင်ရှားရှား မြင်နေ ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နံနက်ခင်း၏ သာယာလှပသော အလှကို ရှုစားရင်း ရိုဟာကူ သည် လှေကိုလှော်ခတ်ပြီး နှင်းဖြူထဲဖြတ်ကာ ပင်လယ်ပြင်သို့ ထွက် လာခဲ့လေသည်။ နှင်းဖြူများသည် ရေပြင်ပေါ်တွင် အုံ့ဆိုင်းနေဆဲရှိ သေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ် သူသည် ရုတ်တရက် ကမ်းခြေတစ်နေရာတွင် ပေါက်ရောက်နေကြသော ထင်းရှူးပင်များကြားမှ ထူးဆန်းစွာ တောက်ပနေ သော အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို တွေ့မြင်မိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာပါလိမ့်၊ ခါတိုင်း မတွေ့ဖူးပါဘူး” ဟု အံ့သြနေမိသည်။ သူသည် အရောင်တောက်နေသော အရာကို မည်သို့သော အရာဖြစ် သနည်းဟု သိချင်သွားသည်။ ထိုကြောင့် လှေကိုပြန်လှည့်ကာ ကမ်း ခြေသို့ လျင်မြန်စွာ လှော်ခတ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ကမ်းခြေပေါ်သို့ ခြေချမိသည်နှင့် အလွန်မွှေးသော ပန်းရနံ့ကိုရပြီး တေးသီချင်းသံများ ကိုလည်း ကြားရတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရိုဟာကူက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \" ငါ အိပ်မက် မက်နေတာလား၊ ငါနိုးလာရင် ဒီကမ်းခြေပေါ် မှာ အခုတေးဂီတသံတွေကို ဘယ်လိုကြားနိုင်တော့မလဲ၊ ဒီလိုချိုမြတဲ့ ပန်းရနံ့ကိုလည်း ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပင်လယ်ကြီးနှင့် ထင်းရှူးပင် တွေက လွဲလို့ ဒီမှာ ဘာမှတွေ့ရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါငါ့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှု သက်သက်သာ ဖြစ်ရမယ်” တစ်ကိုယ်တည်း ပြောဆိုနေမိသည်။ ထို့ နောက် ရိုဟာကူသည် ထင်းရှူးကိုင်းပေါ်တွင် တောက်ပနေသော အရာ ဝတ္ထုပစ္စည်းတစ်ခုကို တွေ့ရလေသည်။ သူသည် ထင်းရှူးပင်ဆီသို့ တိုးကပ်သွားသည်။ ထိုအခါ တောက်ပနေသော အရာဝတ္ထုမှာ ကီမိုနို အဝတ်အစားတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကိုတွေ့မြင်ရလေသည်။ ကီမိုနိုလေးမှာ ပေါ့ပါးပြီး အသားမှာ သိုးမွေးကဲ့သို့ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းလှပေသည်။ အရောင်အသွေးညက်ညော စိုပြည်လှပကာ နေရောင်ထဲတွင် အရောင် များ တောက်ပနေခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရိုဟာကူသည် ကီမိုနိုအထည်အနီးသို့ တွားသွားကာ ထင်းရှူးပင် ဆီသို့ရောက်သော် ထင်းရှူးကိုင်းပေါ်မှ ကီမိုနိုအထည်ကလေးကို ညင် သာစွာ ဆွဲယူလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီကီမိုနိုလေးကို အိမ်ကို ယူသွားပြီး အမေ့ကို ပြရမယ်၊ အမေသာ ကီမိုနိုလေးကို တွေ့ရင် သိပ်အံ့သြသွားမှာပဲ၊ ဒီကီမိုနိုဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလှဆုံး ကီမိုနို ဖြစ်ရမယ်” ဟု တွေးမိကာ ဝမ်းသာနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ထို့နောက် သူသည် ကီမိုနိုအထည်ကလေးကို ပိုက်ကာ အိမ် သို့ အပြေးပြန်လာခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် သူ့အား ခေါ်လိုက်သည့် အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်မိလေသည်။ နူးညံ့သောအသံ ဖြစ်သည်။ သူသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏစောင့်ပါ တံငါသည်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရိုဟာကူသည် သူ့ကို ခေါ်သံကြောင့် ရပ်လိုက်ကာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ သူ့အနောက်ဘက်တွင် မိန်းကလေးတစ်ဦး ရပ်နေသည် ကို တွေ့ရလေသည်။ ရိုဟာကူသည် အံ့သြတကြီးဖြင့် မိန်းကလေးကို ကြည့်နေမိသည်။ သူ့တစ်သက်တာတွင် ဤမျှ ချောမောလှပသော မိန်းကလေးမျိုးကို တစ်ခါမျှမမြင်တွေ့ဖူးချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိန်းကလေးသည် သူထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူမကို ကြည့်ရသည်မှာ သဲပေါ်တွင် ငြိမ့်ငြိမ့်ကလေး စီးမျောနေသည်ဟု ထင်ရ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိန်းကလေးက သူ့အား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်မ ကီမိုနိုကို ပြန်ပေးပါလားရှင်၊ ဒါ ကျွန်မရဲ့ ဟာဂိုရိုမို အရောင် တောက်လက်တဲ့ ကီမိုနို ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအထည်သာ မရှိရင် ကျွန်မ ကောင်းကင်ဘုံကို ပျံသန်းရောက်ရှိတော့မှာ မဟုတ်တော့ဘူး၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ကီမိုနိုအထည်လေး ပြန်ပေးပါ၊ ကျွန်မ ကောင်း ကင်ဘုံကို ပြန်မှ ဖြစ်ပါ့မယ်” ဟု ငိုယိုကာ ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိန်းကလေး၏ စကားကို ကြားသော် ရိုဟာကူသည် မိန်းကလေးကို သနားသွားသည်။ သို့သော် ရိုဟာကူသည် အလွန်လှပသော ကီမိုနို အထည်ကိုမူ ပြန်မပေးလိုချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ရိုဟာကူက ကောင်းကင်ဘုံမှ မိန်းကလေးအား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်ုပ်ကို ကီမိုနိုအတွက် တစ်ခုခု အစားပြန်ပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်ုပ် သင့် ဟာဂိုရိုမိုအထည်ကို ပြန်ပေးပါ့မယ်” ဟု ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် မိန်းကလေးသည် ရိုဟာကူ၏ စကားကို ကြားသော အခါ အလွန်စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားလေသည်။ “ကျွန်မမှာ ရှင့်ကို ပြန် ပေးဖို့ ဘာမှမရှိပါဘူး” ဟု ပြောဆိုလေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် မိန်းကလေးသည် အကြံတစ်ခု ရရှိသွားဟန် တူ၏။ သူသည် ခေါင်းကိုမော့ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို တံငါသည်၊ ရှင် ကျွန်မကို ကျွန်မရဲ့ ဟာဂိုရိုမိုပြန်ပေးမယ် ဆိုရင် ရှင်တို့ ကမ္ဘာမြေက လူတွေ တစ်ခါမှ မကြားဖူးတဲ့၊ မမြင်ဖူးတဲ့ကောင်းကင်ဘုံအကနှင့် ရှင့်ကို ကပြပါ့မယ်၊ အဲ့ဒီအကဟာ ရှင့်ကို ငြိမ်း ချမ်းမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတွေ ပေးပါလိမ့်မယ်” ဟု ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရိုဟာကူသည် မိန်းကလေးက သူ့အား တစ်ပတ်ရိုက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေလေသည်။ ထို့ကြောင့် ရိုဟာကူက မိန်းကလေးအား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်ုပ် သင့်ကို ဟာဂိုရိုမို ပြန်ပေးလိုက်ရင် သင်ဟာဂိုရိုမို ရရ ချင်း ပျံပြေးရင် ဘယ့်နှယ့်လုပ်မလဲ၊ ဒါဆို ကျွန်ုပ် ကောင်းကင်ဘုံအက ကို မြင်တွေ့ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ မိန်းကလေးကဒါမျိုး ကျွန်မ မလုပ်ပါဘူးလို့ ရှင့်ကို ကတိပေးပါတယ်၊ ကောင်း ကင်ဘုံက ဘုံသားတွေဟာ ဘယ်သူမှ လိမ်မပြောကြပါဘူး၊ ကျွန်မ တို့ဟာ အမှန်ကိုပဲ ပြောကြပါတယ်” ဟုပြန်ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကောင်းကင်ဘုံမှ မိန်းကလေး စကားကြောင့် ရိုဟာကူသည်အတော်လေး ရှက်သွားလေသည်။ သူသည် နောက်ထပ် ဘာတစ်ခွန်း မျှ မပြောကြားတော့ဘဲ ကီမိုနိုကို မိန်းကလေးအား ပေးအပ်လိုက်လေ သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိန်းကလေးလည်း သူ့ကတိအတိုင်း ကောင်းကင်ဘုံအကကို စတင် ကလေတော့သည်။ ရိုဟာကူသည် သူကမ်းခြေသို့ စတင် တက် လာစဉ်က ကြားရသော သာယာလှသည့် တေးဂီတသံကို ပြန်လည် ကြားရလေသည်။ တောက်ပသော အလင်းရောင် တစ်ခုသည် ကနေသော မိန်းကလေးပတ်လည်တွင် ထွန်းလင်းပေးလျက် ရှိသည်။ ရိုဟာ ကူသည် သူနေ့စဉ် ငါးဖမ်းနေကျ ကမ်းခြေကလေးသည် အမှန်တ ကယ်မှ ဟုတ်ပါလေစဟု ထင်မှတ်မှားနေမိသည်။ အရာရာသည် ထူး ဆန်း အံ့သြစရာ ကောင်းနေသည်။ ရိုဟာကူသည် အလွန် ကျေနပ် ပီတိ ဖြစ်နေမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်ဆုံး မိန်းကလေးသည် ကနေလျက်နှင့်ပင် လေထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျံတက်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် မိန်းကလေးက ရိုဟာကူအား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရိုဟာကူ၊ ဘုရားသခင်က သင့်ကို ကောင်းချီးပေးပါစေ၊ သင့် ရဲ့ အိမ်မှာ ထာဝရ ငြိမ်းချမ်း သာယာပျော်ရွှင်နိုင်ပါစေလို့ ဆန္ဒပြုလိုက် ပါတယ်” ဟူ၍ နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိန်းကလေးသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားရင်း ရိုဟာကူကို ပြုံးကြည့်နေသည်။ ရိုဟာကူကလည်း မိန်းကလေးကို မျက်စိတဆုံး ကြည့်နေမိသည်။ နောက်ဆုံးမိန်းကလေးလည်း ရိုဟာကူ မျက်စိအောက် မှ ပျောက်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် ရိုဟာကူသည် အိပ်မက်မှ လန့်နိုးသူကဲ့သို့ သူနဂို အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်ဟု ခံစားမိသည်။ သူသည်ကမ်းခြေပေါ်တွင် ရပ်လျက် ရှိနေသည်ကို သတိရသွားသည်။ နေမင်း ကြီးသည် ပင်လယ်ထဲသို့ နစ်မြုပ်စပြုနေပြီး ညနေချိန်သို့ ရောက်ရှိ နေပြီဖြစ်သည်။ မိန်းကလေး ကနေသည်ကို ကြည့်နေသည်မှာ တစ်နေ ကုန်အထိ ကြာခဲ့သည် ဆိုသည်ကို နားလည်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရိုဟာကူသည် အိမ်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားသည်။ ညနေခင်း လေပြည်လေညင်းသည် အေးမြလှသည်။ သူသည် တစ်နေ့တာ အချိန် ကို ဖြုန်းပစ်မိသည့် အတွက်အပြစ်ရှိသူကဲ့သို့ ခံစားနေမိသည်။ တစ် နေ့လုံး ငါးမဖမ်းရသေးချေ။ သို့သော် သူ့မိခင်အား သူ့ကြုံတွေ့ခဲ့ရ သည့် အံ့သြစရာ ကောင်းလှသော အဖြစ်အပျက် တစ်ခုကိုမူ ပြောပြနိုင် မည်ဖြစ်၍ ဖြေသာသေးသည်ဟု အောက်မေ့နေမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရိုဟာကူသည် ထင်းရှူးပင်များ ကြားမှ သူ့အိမ်ကလေးကို လှမ်း မြင်လိုက်ရာ များစွာ အံ့သြသွားလေသည်။ သူ့မိခင် အိမ်ပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကာ သူ့ကိုစောင့်ကြိုလျက် ရှိနေသည်။ မိခင်အိုကြီးမှာ နာမကျန်း ဖြစ်၍ အိပ်ရာထဲတွင် လဲနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ယခု သူ့မိခင် ကြီးကို ကျန်းကျန်းမာမာဖြင့် တွေ့ရ၍ သူ့မျက်စိကိုပင် သူ မယုံတော့နိုင် အောင်ဖြစ်မိသည်။ မိခင်ကြီးသည် ရိုဟာကူကိုမြင်သော် ဝမ်းပန်းတ သာဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာကာ ကြိုဆိုသည်။ မိခင်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ ပီတိဖုံးလျက်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့ သားအမိသည် အတူတကွ ထိုင်ကာ စကားများ ပြောကြ သည်။ ရိုဟာကူက သူ့မိခင်အား သူတွေ့ခဲ့ရသော ကောင်းကင်ဘုံမှ ချောမောလှပသည့် မိန်းကလေးနှင့် အရောင်တောက်ပသည့် ကီမိုနို အထည်ကလေးအကြောင်းကို ပြောပြသည်။ ထိုမိန်းကလေးသည် သူ့ ကတိစကားကို တည်သည့် မိန်းကလေး ဖြစ်သည်။ ယခု သူ့ကတိ စကားအတိုင်း ရိုဟာကူ၏ မိခင်ကြီးသည် အိပ်ရာမှ ထနိုင်ကာ လူဖြစ်၍ အိမ်ထောင်ကြိုးလျက် ရှိနေသည်။ သူ့မိခင် အိမ်ပြကောင်းပကတိအတိုင်း ကျန်းမာနေပြီမဟုတ်ပါလော။ ထိုကြောင့် သူတို့ သားအမိသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ မိန်းကလေးအား လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်နေကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်ပိုင်းတွင် ရိုဟာကူနှင့် သူ့မိခင်ကြီးတို့သည် ထင်းရှူးပင် ကြားရှိ အိမ်ကလေးတွင် ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာ အသက်ထက်ဆုံး နေထိုင် သွားကြလေသည်။ အကယ်၍ သင်သည် ဂျပန်ပြည်ရှိ “မီဟိုနို မတ်စု ဘာရာ” ကမ်းခြေကလေးသို့ ရောက်ခဲ့လျှင် အရောင်တောက်လက်နေသော ကောင်းကင်ဘုံမှ မိန်းကလေး၏ ကီမိုနိုအထည်ကလေးကို ချိတ် ထားသည့် ထင်ရှူးပင်ကလေးကို တွေ့အောင်ရှာပါ။ ထိုကီမိုနို အထည် ကလေးကိုတွေ့လျှင် သင်သည် အလွန်ကံကောင်းသောသူ ဖြစ်ပါလိမ့် မည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          [Takashi Shimaoka e Princess Moonlight and Other Stories, Folk Tales From Japan osząco The Shining Kimino]\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557079867541,"sku":"","price":900.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_39b08d21-c329-4324-a06f-9adf71e0b50f.jpg?v=1730233885"},{"product_id":"မောင်ခေတ်ထွန်း-ငှက်ညိုကလေး-နားခိုရာနှင့်အခြားပုံပြင်များ","title":"ငှက်ညိုကလေး၏နားခိုရာနှင့်အခြားပုံပြင်များ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557063778453,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_36901efd-9a04-4ea5-ab15-544c3c9f026c.jpg?v=1730234092"},{"product_id":"မောင်ခေတ်ထွန်း-ငါးဘုရင်မရဲ့လက်ဆောင်နှင့်အခြားပုံပြင်များ","title":"ငါးဘုရင်မရဲ့လက်ဆောင်နှင့်အခြားပုံပြင်များ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောဝမ်းဘဲ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e( အိန္ဒိယရိုးရာပုံပြင် )\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခါက အိန္ဒိယပြည်တွင် “ရာမ” နှင့် “နာရယန်း” အမည်ရှိ ညီနောင် မင်းသားလေးနှစ်ပါး ရှိလေသည်။ ရာမ ၁၄ နှစ်အရွယ်နှင့် နာရယန်း ၁၂ နှစ်အရွယ်တွင် သူတို့၏ မိခင်သည် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နှစ်အကြာတွင် သူတို့၏ဖခင်ဘုရင်ကြီးသည် နောက် မိဖုရားတစ်ပါးကို အသစ်တင်မြှောက်လေသည်။ ထို့ကြောင့် မိဖုရားကြီးသည် ညီနောင်နှစ်ပါး၏ မိထွေးဖြစ်လာခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရင်ကြီးက သားတော်နှစ်ပါးကို သိပ်ချစ်၍ အရေးပေး သည်ကို မိဖုရားကြီးက မလိုလားပေ။ မရှုဆိတ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် မိဖုရားကြီးသည် ညီနောင်နှစ်ပါးအား အမြဲပင် မနာလို မုန်းထား လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နှစ်နှစ်ခန့်ကြာသော် မိဖုရားကြီးသည်လည်း သားယောက်ျား တစ်ဦးကို ဖွားမြင်ခဲ့လေသည်။ မိဖုရားကြီးက သူ့သားအား ဘုရင့် နန်းတော်တွင် အလွန်အရေးပါအရာရောက်စေလိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရင်ကြီး၏ အရေးပေးမှုကို ခံယူစေလိုသည်။ ဘုရင် ကြီးကသာ သူ့သားအား ချစ်မြတ်နိုးစေလိုသည်။ ထို့ကြောင့် ညီနောင်နှစ်ပါးအား နေရာမရစေရန်နှင့် ဘုရင်ကြီးက ညီနောင် နှစ်ပါးအား မျက်ထားညိုစေရန် ကြံဆောင်သည်။ ညီနောင်နှစ်ပါး မရှိမှသာ သူ့သားသည် ဘုရင်ကြီး၏ နှလုံးသားထဲမှာ ပထမနေ ရာကို ရယူနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိဖုရားကြီးသည် လိမ္မာပါးနပ်သူ ဖြစ်သည်။ ဘုရင်ကြီး သည် သက်သေအထောက်အထားမရှိဘဲ ပြောတိုင်း ယုံကြည်သူ မဟုတ်မှန်း သိရှိထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် ညီနောင်နှစ်ပါးမကောင်းကြောင်း ကုန်းတိုက် သော်လည်း ဘုရင်ကြီးက လက်မခံပေ။ ထို့ကြောင့် မိဖုရားကြီး သည် ညီနောင်နှစ်ပါး ဒုက္ခရောက်စေရန် သက်သေပြနိုင်သည့် အချိန်ကို စောင့်စားနေခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချိန်တွင် ရာမနှင့် နာရယန်း ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် သည် တနင်္ဂနွေနေ့နံနက်တိုင်း မြို့တွင်းရှိ ပန်းသည်အဘွားအိုထံ သွားရောက်လည်ပတ်လေ့ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအဘွားအိုသည် သူတို့မိခင်၏ အစေအပါးဖြစ်သည်။ မိခင်ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် နန်းတော်မှထွက်ခွာကာ ပန်းရောင်း ၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုနေသူဖြစ်သည်။ အဘွားအိုသည် ညီနောင်မင်းသားလေးနှစ်ပါးအား သူ့သားကဲ့သို့ ချစ်မြတ်နိုးလေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့်လည်း မင်းသားလေးနှစ်ပါးသည် အပတ်စဉ် အဘွားအိုထံသို့ သွားရောက်ကာ ငွေနှင့် ဆန်များကို ပေးကမ်းထောက်ပံ့လေ့ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပန်းသည်အဘွားအိုကလည်း သူတို့ရောက်လာတိုင်း မင်းသားလေးများ ကြိုက်နှစ်သက်သည့် အစားအစာများကို ချက် ပြုတ်ကျွေးမွေးလေ့ရှိသည်။ ထို့နောက် ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သည့် သူတို့မိခင်၏ သနားစိတ်ရှိပုံ၊ စိတ်ကောင်းရှိပုံတို့ကို ပြောပြလေ့ ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့တွင် ညီနောင်နှစ်ပါးသည် ပန်းသည်အဘွားအို အား ကြည့်ရှုရန်လာစဉ် လမ်းခရီး၌ တောဝမ်းဘဲတစ်ကောင်ကို တွေ့၍ သတ်ပြီးယူဆောင်လာခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုဝမ်းဘဲသည် ဘုရင့်ဥယျာဉ်တော်အတွင်းရှိ ရေကန် တွင် ကူးခပ်နေသော ဝမ်းဘဲဖြစ်သည်။ ဘုရင်ပိုင် ဝမ်းဘဲပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှန်မှာ မင်းသားလေးနှစ်ပါးသည် ဝမ်းဘဲသေကို သူတို့ ဖခမည်းတော်ဘုရင်ကြီးထံ ယူဆောင်သွားရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ဝမ်းဘဲသေကြီးကို ပန်းသည်အဘွားအိုထံ ယူဆောင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါတို့ ဖခမည်းတော်ရဲ့ ဥယျာဉ်ထဲမှာ ဝမ်းဘဲတွေ အများကြီးပဲ။ ကြိုက်ရာကို ရွေးယူစားသုံးနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပန်းသည်အဘွားအိုမှာတော့ ဟင်းလျာအဖြစ် ဘာမှ စားစရာမရှိ ဘူး ဖြစ်နေတယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့ ဒီဝမ်းဘဲကို အဘွားအိုကို သွားပေးကြစို့”ဟု ဆိုကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ဖြင့် သူတို့ညီနောင်နှစ်ပါးသည် ဝမ်းဘဲသေကြီးကို ဆွဲကာ အဘွားအိုတဲဆီသို့ ရှေးရှုလျှောက်လာကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏မိထွေး မိဖုရားကြီးသည် ညီနောင် နှစ်ပါး ဝမ်းဘဲကိုသတ်၍ ပန်းသည်အဘွားအိုထံ ယူဆောင်သွား သည်ဟူသော သတင်းကို ကြားသိသွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် မိဖုရားကြီးသည် ဘုရင်ကြီးထံသို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ကာ ဘုရင်ကြီးအား -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ သားတော်နှစ်ပါးဟာအရှင့်အိမ်တော်က အစားအစာကို ခိုးယူပြီး မြို့ထဲက ပန်းသည် အဘွားအိုကို ပေးကမ်းနေပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးမ လျှောက်တင် ချက်ကို အရှင်မင်းကြီး ယုံကြည်တော်မမူရင် အဘွားအိုအိမ်ကို လူတစ်ယောက်လွှတ်ပြီး ကြည့်ခိုင်းနိုင်ပါတယ်။ ဘုရင့်ဝမ်းဘဲတစ်ကောင်ကို ဟင်းလျာအဖြစ် ချက်ပြုတ်နေတာ တွေ့ရပါလိမ့်မယ်” ဟု မင်းသားလေးနှစ်ပါး ဒုက္ခရောက်စေရန် ကုန်းချောစကားကို လျှောက်တင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရင်ကြီးလည်း မိဖုရား၏ လျှောက်တင်စကား မှန်မမှန် သိရှိရန် သံတော်ဆင့်တစ်ဦးကို ပန်းသည်အဘွားအိုထံသို့ စေလွှတ် လိုက်လေသည်။ မကြာမီ သံတော်ဆင့်သည် ဘုရင်ကြီးထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး မိဖုရားကြီးပြောစကားသည် မှန်ကန် ကြောင်း၊ မင်းသားလေးနှစ်ပါးကို အဘွားအိုနှင့်အတူ တွေ့ခဲ့ရ ကြောင်းနှင့် အဘွားအိုသည် ဝမ်းဘဲသားဟင်းလျာချက်ပြုတ်ရန် ပြင်ဆင်လျက်ရှိကြောင်းတို့ကို လျှောက်တင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရင်ကြီးသည် သံတော်ဆင့်လျှောက်တင်ချက်ကို ကြား သော် ဒေါသအလွန်ထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် ရာမနှင့် နာရ ယန်းတို့ကို အပြစ်ဒဏ်ခတ်မည်ဖြစ်ကြောင်း မိန့်ဆို၍ အမတ်ချုပ် ကြီးအား ပန်းသည်အဘွားအိုအိမ်သို့ သွားရောက်၍ မင်းသားနှစ် ပါးအား ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ပြီး ထောင်သွင်းအကျဉ်းချထားရန် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရင်ကြီး၏အမိန့်စကားကိုကြားသော် ကောက်ကျစ် ယုတ်မာသော မိဖုရားကြီးသည် ရယ်သွမ်းသွေး၍ ““ကျွန်တော် မျိုးမက အရှင်မင်းကြီးဟာ သူတို့ကို အပြစ်ပေးတဲ့အနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ဖောက်ဖျက်ပစ်မယ်လို့ ထင်နေတာပါ။ တကယ်လို့သာ သူတို့မျက်လုံးမရှိတော့ရင် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ပစ္စည်း တွေကို ခိုးနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး”ဟု လျှောက်တင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရင်ကြီးလည်း မိဖုရားကြီး၏ လျှောက်တင်ချက်ကို သဘောတူကာ အမတ်ချုပ်ကြီးအား မင်းသားလေးနှစ်ပါးကို သူ့ ထံသို့ ချက်ချင်းခေါ်ဆောင်လာရန် ပြန်လည်အမိန့်ပေးလိုက် လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချိန်တွင် အဘွားအိုသည် မင်းသားလေးနှစ်ပါးကို ပုန်းရှောင်ထွက်ပြေးရန် တိုက်တွန်းပြောဆိုလျက်ရှိသည်။ အဘွား အိုသည် သံတော်ဆင့် သူ့အိမ်သို့ လာရောက်စုံစမ်းစဉ်ကတည်းက မင်းသားလေးနှစ်ပါး ဒုက္ခရောက်တော့မည်ကို ကြိုတင်သိရှိထား သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သံတော်ဆင့်သည် ဝမ်းဘဲသေကြီးကို မြင်တွေ့သွားသည် မဟုတ်ပါလော။ ထို့ကြောင့် အဘွားအိုသည် မင်းသားညီနောင်အား ဤတိုင်းပြည်အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားရန် ပြောဆိုတိုက်တွန်းပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မိဖုရားကြီးဟာ သားတော်တို့ရဲ့ ရန်သူပဲ။ အခုအကြံ ဉာဏ်ဟာလည်း မိဖုရားရဲ့ လက်ချက်ဆိုတာ သေချာတယ်။ မိဖုရားကြီးဟာ သားတော်တို့ ဒုက္ခရောက်တာကို မြင်တွေ့ချင်တဲ့ သူ ဖြစ်တယ်။ သားတော်တို့ကို ဒီတစ်ကြိမ်လုပ်ကြံတာ မအောင် မြင်ရင် နောက်တစ်ကြိမ်မှာလည်း သားတော်တို့ကို စိတ်ဆိုး ဒေါသဖြစ်အောင် ကြံဆောင်ဦးမှာပဲ”ဟု ပြောဆိုခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် အဘွားအိုသည် အိတ်နှစ်လုံးတွင် ထမင်းများ ထည့်ကာ အိတ်တစ်အိတ်ပေါ်တွင် ဘဲတောင်ပံများကိုထည့်၍ ကျန်အိတ်ပေါ်တွင် ဘဲခြေထောက်များကို ထည့်သည်။ ထို့နောက် စားနပ်ရိက္ခာအိတ် နှစ်အိတ်ကို မင်းသားလေးနှစ်ပါးအားပေးကာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီစားနပ်ရိက္ခာတွေဟာ သားတော်တို့နှစ်ယောက် အတွက် နှစ်ရက်စားလို့ လောက်ပါတယ်။ ဘုရင့်စစ်သည်တော် တွေလာပြီးမဖမ်းခင် အမြန်ဆုံး ပြေးကြပေတော့”ဟု ပြောဆို လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းသားလေးရာမက အဘွားအိုအား -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမေအို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်ကိုပြေးရမှာလဲ”ဟု မေး လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဘွားအိုက -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သားတို့ ကြိုက်တဲ့နေရာကိုသာ ပြေးကြပါ။ ဒီမှာ တော့ ဆက်မနေပါနဲ့။ ဒီမှာဆို သားတော်တို့ ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ရောက်လိမ့်မယ်””ဟု ပြန်ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ဖြင့် မင်းသားလေးနှစ်ပါးသည် မြို့တွင်းမှ အမြန် ဆုံး ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။ မကြာမီ အမတ်ချုပ်ကြီးနှင့် စစ်သည်တော်များသည် မင်းသားလေးနှစ်ပါးကို ဖမ်းဆီးခေါ် ဆောင်ရန် အဘွားအို၏တဲဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် မင်းသားလေးနှစ်ပါးက ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်၍ မတွေ့မမြင်ရတော့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းသားညီနောင်သည် ခရီးထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ ခရီး အတော်အတန် ရောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ညနေသို့ရောက်သော် သူတို့သည် စမ်းချောင်းကလေးတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သာယာသော နေရာကလေးဖြစ်သည်။ သူတို့သည် စမ်းချောင်းနံဘေး မြက်ခင်းစိမ်းပေါ်တွင် အပန်းဖြေထိုင်ရင်း အစား အစာများကို စားသောက်ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှန်မှာ ဘုရင့်ဥယျာဉ်ထဲမှ ဖမ်းယူသတ်ခဲ့သော ဝမ်းဘဲ သည် ရိုးရိုးဝမ်းဘဲ မဟုတ်ချေ။ မှော်ဝမ်းဘဲတစ်ကောင်သာဖြစ် သည်။ ယခုတိုင် မင်းသားလေးနှစ်ပါးသည် သူတို့ ယခုစားနေသော ဝမ်းဘဲသားများသည် မှော်ဝမ်းဘဲသားမှန်း မသိရှိကြသေး ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝမ်းဘဲအတောင်ပံကို စားသုံးသူသည် ခုနစ်ရက်အတွင်း မင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ဝမ်းဘဲခြေထောက်ကို စားသုံး သူသည် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသော အမတ်ချုပ်ကြီး စင်စစ်မသွေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရာမသည် ထမင်းအိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ထမင်းပေါ်တွင် ဝမ်းဘဲအတောင်ပံများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ဆာလောင်မွတ်သိပ်လှသည်ဖြစ်၍ ထမင်းဟင်းများကို အားရပါးရ စားသုံးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နာရယန်းသည် သူ့အိတ်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ ထမင်းပေါ်တွင် ဝမ်းဘဲခြေထောက်ဟင်းများကို တွေ့ရလေသည်။ သူလည်း ဆာလောင်နေပြီဖြစ်၍ အစားအစာများကို စားသုံးလိုက်သည်။ ထို့ နောက် ညီနောင်နှစ်ပါးသည် ဗိုက်ပြည့်သွားပြီဖြစ်၍ လဲလျောင်း ကာ တစ်ရေးတစ်မော အိပ်လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်နေ့နံနက်တွင် မင်းသားလေးနှစ်ပါးသည် ခရီး ဆက်လက်ထွက်ခဲ့ပြန်လေသည်။ သူတို့သည် မြောက်ဘက်သို့ ခရီးနှင်လာရာ မွန်းတည့်ချိန်တွင် ခြောက်သွေ့သော သဲကန္တာရလွင်ပြင်ကြီးတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သဲလွင်ပြင်ကြီးတွင် အပင်ဟူ၍ မည်သည့်အပင်မျှ မရှိ ချေ။ သူတို့သည် သဲပေါ်တွင်ထိုင်ကာ လက်ကျန်အစားအစာများ ကို ထုတ်ယူစားသုံးကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရာသီဥတု အလွန်ပူပြင်းလှသည်ဖြစ်ရာ ရေအလွန်ငတ်၍ ရေသောက်ရန် ရေရှာရာ ရေကို ဘယ်နေရာမျှ ရှာဖွေမတွေ့ရပေ။ သူတို့သည် မွန်းလွဲပိုင်းတစ်ချိန်လုံး ရေရှာဖွေသော်လည်း အချည်း နှီးပင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့သည် ရေငတ်လွန်း၍ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြ လေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ညီတော် နာရယန်းက -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်ကိုတော် ကျွန်တော်တော့ ဆက်ပြီးမလျှောက်နိုင် တော့ဘူး။ အစ်ကိုတော်ပဲ သွားပြီး ရေရှာပါ။ ညီတော် ဒီနေရာမှာ ပဲ နေခဲ့တော့မယ်””ဟု နွမ်းလျစွာ ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ဖြင့် ရာမလည်း တစ်ဦးတည်း ထွက်ခွာလာခဲ့ရာ မြောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။ မကြာမီ သူသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော နန်းတော်သို့သွားရာ ဖုန်ထူထပ်သည့် လမ်းတစ်လမ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရာမသည် ထိုလမ်းသို့ တစ်ဦးတည်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နန်းတော်တံခါးဝရောက်သော် ရာမသည် ရေတောင်းရန် ရပ်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် သူသည် အော်ဟစ်ကြွေးကြော်သံနှင့်အတူ ခေါင်းလောင်းထိုးသံများကိုပါ ကြားလိုက်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် လူအုပ်စုကြီးသည် ဘုရင့်ဆင်တော်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ နန်းတော်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557064401045,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_217f7f0b-7e39-4afe-b11b-c76d8fe926cd.jpg?v=1730234138"},{"product_id":"မောင်ခေတ်ထွန်း-တရုတ်ရိုးရာပုံပြင်ကမ္ဘာ၁","title":"တရုတ်ရိုးရာပုံပြင်ကမ္ဘာ(၁)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစကားပြောတဲ့ငှက်ကလေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တရုတ်ပြည်ရဲ့ ဧကရာဇ်ဘုရင်မဟာ ခန့်ညားပြီး သြဇာအာ ဏာရှိတဲ့ သူဖြစ်တယ်။ သူ့နန်းတော်ကို စကျင်ကျောက်နဲ့ ရွှေစင် ရွှေပြားနဲ့ ဆောက်လုပ်မွမ်းမံထားတယ်။ သူထိုင်တဲ့ ပလ္လင်တော်ကို ကျောက်စိမ်းခြင်္သေ့ရုပ်က စောင့်ကြပ်နေတယ်။ ခန်းမအဆောင် ဆောင်မှာ နာမည်ကျော် ပန်းချီကျော်တွေရဲ့ လက်ရာ ပန်းချီကား တွေကို ချိတ်ဆွဲထားတယ်။ အခန်းတွေကိုလည်း အကောင်းဆုံးသိုး မွေးနဲ့ ငွေချည်နဲ့ရက်လုပ်ထားတဲ့ ကော်ဇောတွေကို ခင်းကျင်းထားတယ်။ သူ့ အကြံပေးတွေဟာလည်း ဉာဏ်ပညာအဆင့်အတန်း အမြင့်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တွေဖြစ်ကြတယ်။ တိုက်ရေး ခိုက်ရေးမှာ အထူး ကျွမ်းကျင်တဲ့ စစ်သည်တော်တွေကိုလည်း သူ့ကိုယ်ရံတော်တပ် အဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားတယ်။ မည်သူမဆို သူ့ကိုဦးညွတ်အလေးပြုပြီး မှ လျှောက်တင်စရာရှိ လျှောက်တင်ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပေမဲ့ တစ်နှစ်လောက်အကြာမှာ သူ့ကို တစ်ပတ်ရိုက်ဖို့ အသက်ကြီးကြီးလူတစ်ယောက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီလူ ဟာ တိုင်းပြည်နဲ့အတော်ဝေးဝေးနေရာမှာ နေထိုင်သူဖြစ်တယ်။ သူဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ စကားပြောနိုင်တဲ့ ငှက်ကလေးတစ်ကောင်ကို မွေးမြူထားတယ်။ သူဟာ သူ့ငှက်ကို ဘယ်ကိုပဲသွား သွား ခေါ်သွားလေ့ရှိပြီး တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး စကားပြောဆိုကြကာ ရယ် မောစရာရှိရင်လည်း အတူတူရယ်မောကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နှစ်မှာ သီးနှံတွေ မအောင်မြင်လို့ အဘိုးအိုဟာ ဆင်းရဲ သွားခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါ့မှာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ပစ္စည်းဆိုလို့ ငါ့ငှက်ကလေးပဲ ကျန်တော့ တယ်။ ဒီငှက်နဲ့ ငွေရှာရမယ်” လို့ဆိုကာ အဘိုးအိုဟာ ငှက်ကို ပခုံးပေါ်တင်ပြီး ဧကရာဇ်ဘုရင်မကြီးရဲ့ လှပတဲ့နန်းတော်ကြီးတည် ရှိရာ ပီကင်းမြို့သို့လာခဲ့တယ်။ သူတို့ဟာ လမ်းခရီးမှာ ရွှေမြို့တော် ရောက်ရင် ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာကို တီးတိုးတိုင်ပင်ခဲ့ကြတယ်။ ခရီးသွားအတော်များများက အလွန်အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ စကား ပြောတတ်တဲ့ ငှက်ကလေးအကြောင်းကို သိရှိသွားကြတယ်။ အဘိုး အိုနဲ့ ငှက်ကလေးတို့ဟာ မကြာမီ ပီကင်းမြို့သို့ ရောက်ရှိလာကြ တယ်။ လူတိုင်းက သူတို့အကြောင်းပဲ ပြောဆိုနေကြတယ်။ အဲဒီစကားဟာ ဧကရာဇ်ဘုရင်မကြီးနား ရောက်ရှိသွားတယ်။ ဘုရင်မ ကြီးက အဘိုးအိုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ငှက်ကို သူ့အား ရောင်းဖို့ ပြောကြားတယ်။ အဘိုးအိုးက ခေါင်းခါပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီငှက်နဲ့ ကျွန်တော်မျိုးဟာ မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းတွေပါ။ ဒါ့ကြောင့် ကျွန်တော်မျိုး ဒီငှက်နဲ့ မခွဲနိုင်ပါဘူး” လို့ လျှောက်တင် လေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဧကရာဇ်ဘုရင်ဟာ ငြင်းပယ်မှုကို လက်ခံလေ့ရှိသူမဟုတ် လို့ အဘိုးအိုရဲ့ စကားကို ဂရုမထားတော့ဘဲ ငှက်ဘက်သို့လှည့်ကာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အသင် ငါ့ရဲ့ လှပတဲ့ ဒီနန်းတော်ကြီးထဲမှာ ငါနဲ့အတူ ဇိမ် ကျကျမနေချင်ဘူးလား” လို့ မေးလိုက်လေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော်မျိုး နေချင်ပါတယ်” လို့ ငှက်က ပြန်ပြောတယ်။ အဲဒီအခါ ဧကရာဇ်ဘုရင်မကြီးက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါ သင့်အတွက် ဒီအဘိုးအိုကို ဘယ်လောက်ပေးလိုက်ရ မလဲ” လို့ မေးတဲ့အခါ ငှက်က “ငွေအသပြာ တစ်ဆယ်ပေးရင်ရပါ တယ်” လို့ ပြန်ပြောလေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရင်မကြီးလည်း အဘိုးအိုရဲ့ ပခုံးပေါ်က ငှက်ကိုယူလိုက် ကာ ငှက်ကို ရွှေလှောင်အိမ်ထဲထည့်ပြီးမှ သူ့အမှုထမ်းတွေကို အဘိုးအိုအား ငွေအသပြာ တစ်ဆယ်ကို ပေးစေလိုက်တယ်။ အဲဒီငွေ ဟာ လယ်သမားတစ်ယောက်အဖို့ အလွန်များပြားတဲ့ ငွေဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီနောက် လယ်သမားအဘိုးအိုဟာ ငွေကိုပိုက်ကာ “ဒီငှက် ဟာ ကျေးဇူးမသိ၊ သစ္စာမရှိတဲ့ငှက်ပဲ။ ငါ့နှလုံးတွေတော့ ကြေကွဲ ကုန်ပါပြီ”လို့ပါးစပ်က ညည်းတွားပြောဆိုကာ သူ့ရွာသို့ပြန်လာ ခဲ့လေတယ်။ အဲဒီနေ့မှာ ငှက်ကလေးဟာ ဘုရင်မကြီးနဲ့ စကားတွေပြောလိုက်၊ ရယ်မောလိုက်နဲ့ ပြုံးပျော်နေတယ်။ ငှက်ကလေး ဟာ ကောင်းပေ့ဆိုတဲ့ အစားအစာတွေ စားသောက်ပြီးတဲ့အခါ သူဘယ်နေရာမှာ ရေချိုးရမလဲလို့ ဘုရင်မကြီးကို မေးတယ်။ ဘုရင် မကြီးက သူ့အခန်းရဲ့ အောက်ဘက်ရှိ ကြာရေကန်ကို ညွှန်ပြကာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သင်... ဒီကြာရေကန်ထဲမှာ ရေချိုးပါ” လို့ ပြောဆိုလိုက် လေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရင်မကြီးက ငှက်ကလေးကို ရေချိုးဖို့ ရွှေလှောင်အိမ်ထဲက လွှတ်ပေးလိုက်တဲ့အခါ ငှက်ကလေးဟာ ကြာရေကန်ကြီးဆီ ပျံသန်း သွားပြီး သူ့ကိုယ်လက်တွေကို ရေနဲ့ ဆေးကြောသုတ်သင်လေ တယ်။ အဲဒီနောက် ခေါင်မိုးဆီပျံသန်းသွားကာ ခေါင်မိုးပေါ်မှာနေ ပြီး သူ့အမွေးတွေခြောက်သွားအောင် နေပူလှန်းတယ်။ ပြီးတဲ့အခါ ငှက်ကလေးက ဘုရင်မကြီးအား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အခု ကျွန်ုပ် ကျွတ်ပြီ လွတ်ပြီ။ နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်။ ဘုရင် မကြီး” လို့ ပြောဆိုကာ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားလေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရင်မကြီးလည်း ဒေါသထွက်ကာ အဘိုးအိုကို ရှာကာ သူ့ထံ ခေါ်လာဖို့ သက်တော်စောင့်တွေကို စေလွှတ်လိုက်လေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ အဘိုးအိုရောက်ရှိလာကာ ဘုရင်မကြီးက အဘိုးအို အား..“ငှက် ဘယ်မှာလဲ၊ အသင်က ကျွန်ုပ်ကို လှည့်စားတာလား” လို့မေးလေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီအခါ အဘိုးအိုက “ကျွန်တော်မျိုးဆီမှာ ငှက်မရှိပါဘူး။ သူမရှိလို့ ကျွန်တော်မျိုး၊ ကြေကွဲဝမ်းနည်းနေရပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးဟာ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ငှက်ကို မရောင်းချင်တာ အရှင်တော်မဖုရားလည်း အသိပါ” လို့ ပြောဆိုလေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အားလုံးသော လယ်သမားတွေကလည်း အဘိုးအိုပြောတာ မှန်ကြောင်း ထောက်ခံကြတယ်။ နောက်ဆုံး ဧကရာဇ်ဘုရင်မကြီး လည်း အဘိုးအိုကို ပြန်လွှတ်လိုက်လေတယ်။ အဲဒီနောက်တော့ ဘုရင်မကြီးဟာ အဘိုးအိုကိုလည်းကောင်း၊ ငှက်ကိုလည်းကောင်း ပြန်လည်မတွေ့မမြင်ရတော့ဘူးတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဘိုးအိုဟာ မိုင်ပေါင်းများစွာကွာဝေးတဲ့ တောင်ကုန်းတွေ နားက မြေကွက်ကလေးဆီလာခဲ့တယ်။ သူဟာ ဧကရာဇ်ဘုရင်မ ကြီးထံမှရရှိထားတဲ့ ငွေအသပြာတစ်ဆယ်ကို အရင်းအနှီးလုပ်ပြီး သူ့ယာခင်းဖွံ့ဖြိုးအောင် အသုံးချတယ်။ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းအသုံး အဆောင်တွေကိုလည်း ဝယ်ယူထားရှိတယ်။ သူ့တစ်သက်စာ နေထိုင်စားသောက်ဖို့ လုံလုံလောက်လောက်ရှိနေပြီဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တချို့လူတွေက စကားပြောတဲ့ ငှက်ကလေးဟာ အဘိုးအို ရဲ့အိမ်ကလေးထဲသို့ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်လုပ်နေတာတွေ့တယ်လို့ ဆိုကြသလို၊ တချို့ကလည်း ငှက်ကလေးဟာ အဘိုးအိုနဲ့ တွတ် ထိုး စကားပြောနေတာကို တွေ့ကြတယ်လို့လည်း ဆိုကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူကမျှ သေသေချာချာ တွေ့မြင်ရတယ်လို့ ပြောဆို ဝံ့တာ မရှိဘူးတဲ့ကွယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e      \u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e    [\u003c\/em\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eThe Story of Little Red Riding Hood and other tales oss\u003c\/em\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eą\u003c\/em\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003ec\u003c\/em\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eą\u003c\/em\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e The Talking Bird]\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557062926485,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_925eb15e-be6a-4fd2-9348-9156c3c96732.jpg?v=1730234156"},{"product_id":"မောင်ခေတ်ထွန်း-တရုတ်ရိုးရာပုံပြင်ကမ္ဘာ၂","title":"တရုတ်ရိုးရာပုံပြင်ကမ္ဘာ(၂)","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557062140053,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_3cbbe88c-4709-4e58-812e-39d5e330d597.jpg?v=1730234172"},{"product_id":"မောင်ခေတ်ထွန်း-ထူးဆန်းထွေလာအံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ","title":"ထူးဆန်းထွေလာအံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557061058709,"sku":"","price":3600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_63184fd1-f0b7-4ded-a6dd-bc40304e52cb.jpg?v=1730234216"},{"product_id":"မောင်ခေတ်ထွန်း-ထူးဆန်းသောအံ့ဖွယ်ဖိနပ်ကလေး","title":"ထူးဆန်းသောအံ့ဖွယ်ဖိနပ်ကလေး","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအံ့ဖွယ်ဖိနပ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခါတုန်းက တိုင်းပြည်တစ်ပြည်တွင် ဘုရင်ကြီးတစ်ပါး ရှိလေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရင်ကြီးနှင့်မိဖုရားကြီးတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အလွန် ချစ်ခင်ကြကာ ယုယကြင်နာလျက်ရှိကြလေသည်။ မကြာမီ မိဖုရား ကြီးသည် သားယောက်ျားကလေးတစ်ဦး ဖွားမြင်ရာ ဘုရင်ကြီး နှင့် မိဖုရားကြီးတို့သည် အလွန်ပျော်ရွှင်ကြလေသည်။ ပြီး က မကြာမီ မိဖုရားကြီးတွင် ကိုယ်ဝန်ရှိလာပြန်လေသည်။ သမီး မိန်းကလေးလိုချင်ကြ၍ ယခုမွေးမည့် ကလေးသည် မိန်း ကလေးဖြစ်ပါစေဟု ဆုတောင်းကြလေသည်။ သို့သော် မွေးလာ သည့်ကလေးကား မိန်းကလေး မဟုတ်ပေ။ လေးမြို့ယောက်ျားကလေး ဖြစ်နေလေသည်။ သည် ထိုအခါ မိဖုရားကြီးက -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိစ္စမရှိဘူး။ ညီမလေးအတွက် အစ်ကိုနှစ်ယောက် မွေးဖွားလာခြင်းဖြစ်၏။ နောက်မွေးလာမည့် ညီမလေးအတွက်အစ်ကိုနှစ်ယောက် စောင့်နေတဲ့သဘောပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဖြေသိမ့်ကာ ဆိုလေသည်။ သို့သော် တတိယမွေးလာသည့် ကလေးသည်လည်း ယောက်ျားလေးပင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရင်ကြီးနှင့် မိဖုရားကြီးသည် စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်စ ပြုလာပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့က စတုတ္ထမြောက်ကလေး သည် မိန်းကလေး ဧကန်ဖြစ်ရမည်ဟု ယုံကြည်ထင်မှတ်နေကြ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် စတုတ္ထမြောက်ကလေးသည် မိန်းကလေး မဟုတ်ပြန်ချေ။ ယောက်ျားလေးပင်။ မိဖုရားကြီး နောက်ထပ် မွေးလာသည့် ကလေးများအားလုံးသည် ယောက်ျားများချည်းပင် ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၂ ယောက်မြောက် ယောက်ျားကလေးကို မွေးဖွားလာ သည့်အခါတွင်မူ ဘုရင်ကြီးနှင့် မိဖုရားကြီးတို့သည် အလွန်ပင် စိတ်ညစ်သွားကြသည်။ တစ်ရွာ ပြီး သူတို့၏ သားကလေးများမှာ ကိုယ်ခန္ဓာကြီးထွားကြ သည်။ အားခွန်ဗလ တောင့်တင်းကျန်းမာကြသည်။ ဘုရင်ကြီးနှင့် မိဖုရားကြီးတို့မှာ သူတို့သားများကို ချစ်ခင်နှစ်သက်ကြသော်လည်း သမီးမိန်းကလေးကို လိုချင်သည့်စိတ်ကား တားဆီးမရခဲ့ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ဖြစ်ချင်ဆုံးသော ဆန္ဒ ကား ပြည့်ဝသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ( ၁၃ ယောက်မြောက် မွေးဖွားလာသည့် ကလေးကား ရှားရှားပါးပါး မိန်းကလေးဖြစ်နေလေသည်။ သူတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုကား ဖော်ပြ၍မရနိုင်တော့ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိဖုရားကြီးသည် အားရဝမ်းသာစွာဖြင့် သူသား ၁၂ ယောက်ကို ခေါ်ကာ သူတို့၏ ညီမချောလေးအား ပြသသည်။ ဘုရင်ကြီးလည်း ဝမ်းသာလွန်း၍ နန်းတော်တွင် စားပွဲကြီးကို ကျင်းပကာ အယုတ်အလတ် အမြတ်မရွေး ကျွေးမွေးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စားပွဲအခမ်းအနားကြီးတွင် သမီးတော်မင်းသမီးလေးအား ဧည့်ပရိသတ်အပေါင်းရှေ့တွင် ပွဲထုတ်လေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပရိသတ်အပေါင်းသည် မင်းသမီးကလေးအား ကောင်း ချီးပေးကြလေသည်။ ချီးမွမ်းထောမနာပြုကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချိန်တွင် နန်းတော်တံခါးကြီး ပွင့်လာကာ နတ်သမီး သုံးပါးသည် အထဲသို့ ဝင်လာကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပရိသတ်အားလုံးသည် နတ်သမီးသုံးဖော်ကို မြင်သော် ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ သူတို့က နတ်သမီးများသည် ဘုရင့်သမီးတော်ကလေးအား ဆုလာဘ်များပေးရန် ရောက်ရှိလာကြခြင်းဖြစ် သည်ဟု သိနေကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပထမ နတ်သမီးက -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းသမီးကလေးရဲ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံးမှာ ဘယ်တော့ မှ နာမကျန်းမဖြစ်စေရဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဆုလက်ဆောင်ပေးသည်။ ဒုတိယနတ်သမီးက -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းသမီးကလေးဟာ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ချောမော လှပသူ ဖြစ်ပါစေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဆုလာဘ်ပေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တတိယနတ်သမီးက -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းသမီးကလေးဟာ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ကောင်းမှု တွေနဲ့သာ တွေ့ကြုံရမယ်၊ မကောင်းတာ ဘာမှမဖြစ်စေရဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုဆုလာဘ်ပေးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ နတ်သမီးသုံးပါးသည် မင်းသမီးကလေးအား ဆုလာဘ်လက်ဆောင်များပေးကြပြီးနောက် ကြီးမားသော အလင်း ရောင်ကြီး ပေါ်လာပြီးနောက် နတ်သမီးသုံးပါးသည် မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပရိသတ်အပေါင်းလည်း ကံကောင်းသော မင်းသမီး ကလေးအတွက် အချင်းချင်း ချီးကျူးစကား ပြောဆိုကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နန်းရင်ပြင်တစ်ခုလုံး ပရိသတ်အပေါင်း၏ စကားသံများ ဖြင့် စည်ဝေလျက်ရှိနေလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် နန်းတော်တံခါး ကြီးသည် ပြန်ပွင့်လာပြန်ကာ အနက်ရောင်ဝတ်ထားသော အဘွား အိုတစ်ဦးသည် နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြေးဝင်လာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဘွားအိုသည် ပါးစပ်မှလည်း -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခဏစောင့်...ခဏစောင့်၊ မင်းသမီးကလေးကို ဆုပေး ဖို့ကျန်သေးတယ်၊ မပြီးသေးဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု အော်ပြောနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူအားလုံးလည်း ငြိမ်သက်သွားကြကာ အဘွားအိုကို ကြည့်နေကြလေသည်။ ။ သည် အဘွားအိုသည် အင်္ကျီအိတ်ထဲမှ အလွန်သေးငယ်သည့် ငွေဖိနပ်တစ်ရန်ကို ထုတ်ယူကာ မင်းသမီးလေး၏ ခြေထောက် တွင် ဝတ်ဆင်ပေးလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် အဘွားအိုက -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီဖိနပ်ဟာ ထူးဆန်းတဲ့ ဖိနပ်လေးဖြစ်တယ်၊ မင်းသမီး ကလေးဟာ ဒီဖိနပ်ကိုစီးပြီး လူတွေရဲ့ နှလုံးသားတွေထဲမှာ လျှောက်လှမ်းသွားလိမ့်မယ်၊ ဟား...ဟား....ဟား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ရယ်မောကာ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဘွားအို အပြင်ဘက်သို့ရောက်ရှိသွားသည်အထိ အဘွား အို၏ ရယ်မောသံကို အဆက်မပြတ် ကြားကြရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူတွေရဲ့ နှလုံးသားထဲကို လျှောက်လှမ်းလိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာကိုပြောတာလဲ၊ ကြားရသူတိုင်း အနက် အဓိပ္ပာယ်အမျိုးမျိုး ဖော်နေကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရင်ကြီးက ပညာရှိတစ်ဦးအား - “သင် လူတွေရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ လမ်းလျှောက်နိုင်သလား” ဟုမေးလေသည်။ ပြီးရင် တစ် ထိုအခါ ပညာရှိက သူ့ခြေထောက်ကြီးကို ကြည့်ကာ “အို...အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုး မလျှောက်နိုင်ပါ” ဟုလျှောက်တင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပညာရှိကြီး၏ လျှောက်တင်ချက်ကို ကြားသော် ဘုရင် ကြီးက -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဖြင့် ဒီစကားက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ” “ကျွန်တော်မျိုး မသိနားမလည်ကြောင်းပါ အရှင်မင်းကြီး” ဟု ပညာရှိက ပြန်လည်လျှောက်တင်သည်။ ထိုအခါ ဘုရင်ကြီးက နောက်ပညာရှိကြီးတစ်ပါးအား “အဲဒီအဓိပ္ပာယ်ကိုကော အသင်သိပါသလား”ဟု မေးပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒုတိယပညာရှိကလည်း မသိကြောင်း ပြန်ဖြေသည်။ ဘုရင်ကြီးသည် တတိယမြောက်ပညာရှိအား မေးပြန်သည်။ တတိယမြောက် ပညာရှိကလည်း မဖြေနိုင်ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ဖြင့် ဘုရင်ကြီးသည် ပညာရှိများအား အဘွားအို ပြောဆိုသွားသည့် စကား၏အဓိပ္ပာယ်ကို ယနေ့ညမတိုင်မီ ဖြေ ကြားရမည်ဟု အမိန့်တော်ချမှတ်ကာ ပြန်စေလေသည်။ ပညာ ရှိများသည် စားပွဲမပြီးဆုံးသေးမီ ပြန်ကြ၍ များစွာ စိတ်မသာ မယာရှိကြလေသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ဘုရင်ကြီး၏ အမိန့် အတိုင်း ယနေ့မတိုင်မီ အဘွားအို၏စကားကို အနက်အဓိပ္ပာယ် ဖော်နိုင်ရန် နန်းတော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြလေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့သည် စာကြည့်ခန်းထဲ၌ စာအုပ်များကို လှန်လှော ရှာဖွေ ဖတ်ရှုပါက စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲတွင် အဘွားအိုစကား၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်နိုင်မည့်အဖြေကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု တွေးမိ ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် သူတို့သည် စာကြည့်ခန်းသို့ လာကြလေသည်။ သူတို့သည် စာအုပ်များကို လှန်လှောဖတ်ရှုကြသည်။ အဓိပ္ပာယ် များဖော်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် အနက်အဓိပ္ပာယ်ဖော်ကြ ရာ၌ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး “သူမှန်သည်၊ ငါမှန်သည်”ဟုဆိုကာ ငြင်းခုံကြသည်။ ရန်ဆောင်ကြသည်။ တွန်းထိုးကြသည်။ ထိုအခါ သူတို့၏ မုတ်ဆိတ်မွေးများသည် ဘယ်ညာ ယိမ်းနွဲ့ကာနေကြလေ သည်။ နောက်ဆုံးနှစ်ဦးသည် သတ်ပုတ်ကြကာ လုံးထွေးသွားကြ သည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ မုတ်ဆိတ်မွေးများသည် လိမ်ရှုပ်ငြိတွယ်အံ့ဖွယ်ဖိနပ် သွားကြကာ ချည်ပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ တခြားသူများက အချိန်အတော်ကြာမှ ပြေသွားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချိန်တွင် ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်သော အသံတစ်သံ ကို ကြားလိုက်ရပြီး နန်းတော်ထဲ၌ မင်းသမီးကလေးအား ဖိနပ်ပေး ခဲ့သော အဘွားအိုသည် သူတို့ထံသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပညာရှိများက အဘွားအိုအား အဘွားအို ပြောကြားခဲ့သည့် လူတွေရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ လမ်းလျှောက်ရလိမ့်မယ်ဟူသော စကား ၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ပြောပြရန် တောင်းဆိုကြသည်။ ထိုအခါ အဘွားအိုက -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူတွေရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ လျှောက်လှမ်းပါ”ဆိုတာက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “မင်းသမီးကလေးက အားလုံးက သူ့ကိုချစ်အောင် လုပ်လိမ့်မယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ပြန်ပြောလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပညာရှိများက -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အားလုံး ဟုတ်လား”  ဟု ပြန်မေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါတယ်၊ အားလုံးဆိုရာမှာ ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ ယောက်ျားကလေး၊ မိန်းကလေး၊ ခွေး၊ ကြောင်၊ ဆင်တွေအားလုံး ပါဝင်ပါတယ်”ဟု ပြောဆိုကာ အဘွားအိုသည် တဟားဟား ရယ်မော၍ ထွက်ခွာသွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပညာရှိများသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက် မိကြသည်။ သူတို့အထဲတွင် အသက်အကြီးဆုံးပညာရှိကြီးက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ...အခု ကျွန်ုပ်တို့ဘုရင်ကြီးကို သွားပြီးအဖြေပေး လို့ ရပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ အခြားပညာရှိတစ်ဦးက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဘွားအို အခုပြောတဲ့ အနက်အဓိပ္ပာယ် စကားတွေကို ဘုရင်ကြီးကို လျှောက်တင်မှာလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုမေးသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ အသက်အကြီးဆုံး ပညာရှိကြီးက -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒီလိုတော့ ဘယ်လျှောက်တင်ပါ့မလဲ၊ အဘွားအိုက ကျွန်ုပ်တို့ထက် တော်တယ်လို့ သိသွားပြီး ကျွန်ုပ်တို့ ပညာရှိဆိုတာ ဘယ်သူမှ ယုံကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ပြန်လည်ပြောဆိုလေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သည် ဘုရင်ကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြ လေသည်။ သူတို့က ဘုရင်ကြီးအား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အရှင်မင်းကြီး.......ကျွန်တော်မျိုးတို့ အရှင်မင်းကြီး ရှာဖွေ ခိုင်းတဲ့ အဘွားအိုစကားရဲ့ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ရှာဖွေလို့ တွေ့ခဲ့ပါ ပြီ။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဒီအဖြေကိုရဖို့ စာအုပ်တွေအတော်များများ ဖတ်ရှုခဲ့ရပါတယ်။ အဘွားအိုပြောသွားတဲ့ လူတွေရဲ့ နှလုံးသား ထဲမှာ လမ်းလျှောက်လိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ စကားက မင်းသမီးလေးဟာ သူ့ကိုချစ်အောင် လူတွေကိုလုပ်လိမ့်မယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု လျှောက်တင်ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရင်ကြီးက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အားလုံး ဟုတ်လား””ဟု ပြန်မေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မှန်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး၊ အားလုံးပါ။ အားလုံးဆိုရာ မှာ ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ ယောက်ျားကလေး၊ မိန်းကလေး၊ ခွေး၊ ကြောင်နဲ့ ဆင်တွေ ပါပါတယ်”ဟု ပညာရှိများက ပြန်လည်လျှောက်တင်ကြသည်။ ဘုရင်ကြီးလည်း အလွန်ကျေနပ်သွားကာ ပညာရှိများအား စားတော်ကို ဆက်လက်သုံးဆောင်စေလေသည်။စားပွဲများကား အေးစက်၍ နေလေသည်။ စားတော်ကဲသည် စားပွဲအသစ်များ ယူဆောင်လာကာ ချပေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထိန်းတော်လေးများသည် သမီးတော်အား မိဖုရားကြီး ထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နှစ်များစွာ ကြာညောင်းသွားခဲ့သည်။ မိဖုရားကြီးလည်း ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။ မင်းသမီးကလေးမှာ နတ်သမီးများကောင်းချီးပေးသည့်အတိုင်း ကျန်းမာချမ်းသာစွာဖြင့် အရွယ် ရောက် ကြီးပြင်းလာခဲ့လေသည်။ အလှသွေးများတိုးကာ အလွန် ချောမောလှပသော မင်းသမီးကလေးတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။ မင်းသမီးကလေးသည် အဘွားအိုပေးခဲ့သည့် ဖိနပ်ကလေးကို အစဉ်အမြဲ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသည်။ ထိုဖိနပ်ကလေးမှာ ထူးဆန်း သော ဖိနပ်ကလေး ဖြစ်သည်။ မင်းသမီးကလေး အရွယ်နှင့်လိုက် ကာ ဖိနပ်သည်လည်း ကြီးလိုက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ မင်းသမီး ကလေး အသက်ကြီးလာသော်လည်း ဖိနပ်သည် လိုက်ကြီးလာ၍ မင်းသမီးကလေး၏ ခြေထောက်နှင့် အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေလေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခု အဘွားအိုပြောကြားသည့် စကားသည် မှန်ကန်လာ ပြီဖြစ်သည်။ မင်းသမီးကလေးသည် လူများ၏နှလုံးသားထဲတွင် လမ်းလျှောက်လျက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းသည် မင်းသမီး ကလေးအား ချစ်မြတ်နိုးကြလေသည်။ ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ယောက်ျားကလေး၊ မိန်းကလေး၊ ခွေး၊ ကြောင်နှင့် ဆင် အားလုံး မကျန် မင်းသမီးကလေးအား မချစ်မနှစ်သက်သည်ဟူ၍ မရှိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ဖြင့် မင်းသမီးကလေးမှာ အသက် ၁၅ နှစ်အရွယ်သို့ရောက်ရှိလာလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် တိုင်းတစ်ပါးမှ မင်းသား ကလေးတစ်ပါးသည် မင်းသမီးကလေး၏ ဂုဏ်သတင်းကို ကြား သိသွားလေသည်။ မင်းသားလေးသည် မင်းသမီးအား လက်ထပ် လိုချင်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ဖြင့် မင်းသားလေးသည် မင်းသမီးကလေးရှိရာ တိုင်းပြည်သို့ မြင်းဖြူကြီးကိုစီးကာ တစ်ကိုယ်တည်း ထွက်ခွာ လာခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရက်ပေါင်းများစွာ ခရီးနှင်ပြီးနောက် မင်းသားလေးသည် မင်းသမီးကလေးရှိရာ တိုင်းပြည်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် မြို့ထဲသို့ဝင်ရန် မိုးချုပ်နေပြီဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောထဲတွင် ဖြတ်သန်းလာ၍လည်း သူ့မြင်းမှာ မော ဟိုက်နေပြီ။ သူသည် တစ်ညတည်းခိုနိုင်မည့် နေရာကို ရှာဖွေ သည်။ သစ်ပင်ကြားထဲမှာ အိမ်တစ်အိမ်၏ မီးအလင်းရောင် တစ်ခုကိုမြင်တွေ့ရ၍ ဝမ်းသာသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းသားလေးသည် ထိုအိမ်သို့ရောက်ရှိလာပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိမ်ရှင်တို့...အိမ်ရှင်တို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု လှမ်းအော်မေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ထဲမှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဝင်လာခဲ့ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု အသံကြားရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းသားလေးသည် တံခါးဖွင့်ကာ အိမ်ထဲတွင် အနက် ရောင်ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဘွားအိုကို တွေ့ရသည်။ မင်းသား လေးက အဘွားအိုအား -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီညအဖို့ အဘွားအိမ်မှာပဲ ကျွန်တော့်ကိုတည်းခွင့်ပြုပါ”\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557058076821,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_7298570e-eb98-4e52-92e5-bcf064797960.jpg?v=1730234288"},{"product_id":"မောင်ခေတ်ထွန်း-နှစ်တစ်ရာတိုင်အိပ်ပျော်နေသောမင်းသမီးလေးနှင့်နိုင်ငံတကာပုံပြင်များ","title":"နှစ်တစ်ရာတိုင်အိပ်ပျော်နေသောမင်းသမီးလေးနှင့်နိုင်ငံတကာပုံပြင်များ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှစ်တစ်ရာတိုင် အိပ်ပျော်နေသော မင်းသမီးကလေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခါက “ရို့ဘတ်” အမည်ရှိ မင်းသမီးကလေးတစ်ပါး ရှိလေသည်။ မင်းသမီးကလေး နို့ဘတ်သည် နန်းတော်ကြီးထဲ တွင် ဖခင်ဘုရင်ကြီးနှင့် မယ်တော်တို့နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့ စွာ နေထိုင်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရို့ဘတ် ငယ်ရွယ်စဉ် ကလေးဘဝအရွယ်က သူ့ဖခင် ခမည်းတော်နှင့် မယ်တော်တို့သည် နန်းတော်ကြီးထဲတွင် သူ့အား နာမည်ပေးကင်ပွန်းတပ် မင်္ဂလာအခမ်းအနားကြီးကို ကြီးကျယ် ခမ်းနားစွာ ကျင်းပရန် စီစဉ်လေသည်။ ထိုပွဲသို့ နန်းတော်သူ နန်းတော်သားများ၊ မိတ်ဆွေသင်္ဂဟများကို ဖိတ်ကြား၍ စားပွဲ များကျင်းပကာ ကျွေးမွေးဧည့်ခံမည်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိဖုရားကြီးက “သမီးတော်လေး နာမည်ပေးကင်ပွန်းတပ် မင်္ဂလာ အခမ်းအနားကို တက်ရောက်လာတဲ့ လူတိုင်းက သမီး တော်လေးအတွက် လက်ဆောင်ပစ္စည်းတွေ ယူလာကြမှာပဲ။ ငါတို့ သူတို့ကို ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ အကောင်းဆုံး စားသောက်ဖွယ်ရာတွေနဲ့ ကျွေးမွေးဧည့်ခံရမယ်”ဟု ဆိုကာ စားတော်ကဲများ အား အကောင်းဆုံးသော စားဖွယ်သောက်ဖွယ်ရာများကို စီမံ ချက်ပြုတ်ရန် စေခိုင်းလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ဖြင့် ဘုရင့်စားဖိုဆောင်ထဲတွင် စားဖိုမှူးနှင့် စားတော်ချက်များသည် တစ်နေ့လုံး မင်းသမီးကလေး၏ နာမည်ပေး ကင်ပွန်းတပ် မင်္ဂလာအခမ်းအနား ဧည့်ခံပွဲအတွက် အကောင်းဆုံးသော အစားအသောက်များကို ချက်ပြုတ်စီမံကြလေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညနေသို့ရောက်သော် မင်းပရိသတ်အပေါင်းသည် စားပွဲ ကြီးကျင်းပသည့်နေရာသို့ အသီးသီး ရောက်ရှိလာကြလေသည်။ သူတို့သည် မင်းသမီးကလေးကို ကြည့်ကာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သိပ်ချောသိပ်လှတဲ့ ချစ်စရာကလေးလေးပါပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ချီးမွမ်း ပြောဆိုကြလေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် တက်ရောက်လာသော ဧည့်သည်တော်များ သည် မိဖုရားကြီးအား မင်းသမီးကလေးအတွက် လက်ဆောင် ပစ္စည်းများ ပေးအပ်ကြပြီး မင်္ဂလာရှိသည့် စကားကို ပြောကြား ကြလေသည်။ မိဖုရားကြီး၏ မိတ်ဆွေတစ်ဦးက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သမီးတော် မင်းသမီးကလေး အစဉ်အမြဲ ချောမောလှ ပတဲ့သူ ဖြစ်ပါစေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဆုမွန်ကောင်း တောင်းပေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တခြားသူ တစ်ဦးကမူ “မင်းသမီးကလေးဟာ ရုပ်လည်း လှ၊ ချမ်းလည်းချမ်းသာတဲ့သူ ဖြစ်ပါစေ”ဟု ဆုပေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ မင်းသမီးကလေး၏ပွဲသို့ တက်ရောက်လာကြသူ အားလုံးက မင်းသမီးကလေးအတွက် အကောင်းဆုံးသော လက် ဆောင်ပစ္စည်းများ၊ မင်္ဂလာရှိသော စကားများကို ပြောကြားကြမင်္ဂလာရှိသော အကောင်းဆုံးကြသူလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းသမီးကလေးသည် သူတို့အားကြည့်ကာ ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာ ရယ်မောလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချိန်တွင် မင်းသမီးကလေး၏ နာမည်ပေးကင်ပွန်း တပ် အခမ်းအနား ဧည့်ခံပွဲသို့ ဖိတ်ကြားခြင်း မခံရ၍ “မာလစ်” အမည်ရှိ နတ်ဆိုးမကြီးသည် အလွန်ဒေါသထွက်လျက် ရှိနေလေ သည်။ ဘုရင်ကြီးနှင့် မိဖုရားကြီးသည် နတ်ဆိုးမကြီးအား မနှစ် သက်၍ ဧည့်ခံပွဲသို့ ဖိတ်ကြားခြင်း မပြုခဲ့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နတ်ဆိုးမကြီး မာလစ်တွင် ကြောင်နက်တစ်ကောင် ရှိလေသည်။ ထိုကြောင်သည် လမ်းလျှောက်ရာမှ အိမ်သို့ ပြန် လည်ရောက်ရှိချိန်တွင် သူ့သခင် နတ်ဆိုးမကြီးအား -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အရှင် ဒီနေ့ည ဘုရင့်နန်းတော်မှာ မင်းသမီးဇာလေး နာမည်ပေးကင်ပွန်းတပ် မင်္ဂလာအခမ်းအနားပွဲ ရှိတယ်။ ဘုရင် ကြီးနှင့် မိဖုရားကြီးက မိတ်ဆွေသင်္ဂဟအားလုံးကို အဲဒီအခမ်း အနားတက်ဖို့ ဖိတ်ကြားထားတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု သတင်းပေးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြောင်၏စကားကိုကြားသော် နတ်ဆိုးမကြီးမာလစ် သည် ဒေါသထွက်ကာ “ငါ့ကိုတော့ ဘာလို့မဖိတ်တာလဲ ́ဟု ဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြောင်နက်က ဆက်လက်၍ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နန်းတော်ထဲက ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေကောင်ရဲ့ ပြော စကားအရဆိုရင် ဘုရင်ကြီးနှင့် မိဖုရားကြီးက အရှင့်ကို မနှစ် သက်ကြဘူးလို့ သိရပါတယ်။ ဘုရင်ကြီးက မိဖုရားကြီးကို အရှင် ဟာ နတ်ဆိုးဖြစ်တဲ့အတွက် စားပွဲကြီးသို့ မဖိတ်ကြားဖို့ ပြော ကြားခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နတ်ဆိုးမကြီးမာလစ်သည် ပို၍ ဒေါသဖြစ်သွားလေ သည်။ ထို့နောက် နတ်ဆိုးမကြီးသည် -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါ နန်းတော်ကို သွားမယ်။ ဘုရင်ကြီးနှင့် မိဖုရားဟာ ငါ့ကို မဖိတ်တဲ့အတွက် သူတို့ဒုက္ခရောက်အောင်၊ ဆင်းရဲအောင် ငါလုပ်ရမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဆိုကာ ကြောင်ကို ခြေထောက်ဖြင့် တစ်ချက် ကန်ကာ ဘုရင့်နန်းတော်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ နတ်ဆိုးမကြီး မာလစ်သည် ဘုရင့်နန်းတော်ဆီ သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ မင်းသမီးကလေး၏ နာမည်ပေး ကင်ပွန်းတပ် ဧည့်ခံပွဲကြီးမှာ စည်ကားဆဲပင် ရှိသေးသည်။ ဘုရင် ကြီး၏ မိတ်ဆွေများသည် မင်းသမီးကလေး နို့ဘတ်ကို ကြည့် ကာ ချီးမွမ်းစကားပြောကြားလျက် ရှိနေကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချိန်တွင် ဘုရင်ကြီးသည် နန်းတော်ထဲသို့ ဝင် ရောက်လာသော နတ်ဆိုးမကြီးမာလစ်ကို မြင်သော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သင် သင့်ကိုမဖိတ်ကြားဘဲ ဘာလို့ ဒီပွဲကို လာရသလဲ” ဟု မေးလေသည်။ထိုအခါ နတ်ဆိုးမကြီး မာလစ်က -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မှန်တယ် သင် ကျွန်ုပ်ကို မဖိတ်ကြားပါဘူး၊ သင် ကျွန်ုပ်ကို ဒီပွဲမှာ မဖိတ်ကြားတဲ့အတွက် မကြာခင် သင် စိတ် မချမ်း မသာဖြစ်ရပြီသာ မှတ်ပေတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဒေါသတကြီး ပြောဆို လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နတ်ဆိုးမကြီးသည် မင်းသမီးကလေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရယ်မောနေသော မင်းသမီးကလေးအား -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူတိုင်းက မင်းသမီးကလေးကို ပိုပြီးလှလာစေဖို့ ပျော် ရွှင်ဖို့၊ ချမ်းသာဖို့ ဆုတောင်းပေးကြတယ်၊ ငါကတော့ သူတို့နှင့် မတူတဲ့ ဆုတွေပေးမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နတ်ဆိုးမကြီးသည် တဟားဟား ရယ်မောကာ ဘုရင် ကြီးနှင့် မိဖုရားကြီးအား -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သင်တို့ရဲ့ သမီးတော်ဟာ အရွယ်ရောက်လာရင် ချော မောလှပပြီး ချမ်းချမ်းသာသာနှင့် စိတ်ပျော်ရွှင်မှု အပြည့်အဝ ရရှိလာမှာပါ။ အင်း ...ဒါပေမယ့် အသက် ၁၆ နှစ် အရွယ်ရောက်လာရင်တော့ ဘဝကံကုန်ပြီး လူ့လောက က စွန့်ခွာသွား ရလိမ့်မယ်၊ သူ့လက်ကို အပ်စူးမိပြီး သေလိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဆိုကာ ရယ်မော၍ နန်းတော်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နတ်ဆိုးမကြီး၏ စကားကိုကြားသော် ဘုရင်ကြီးနှင့် မိဖုရားကြီးသည် လွန်စွာ စိတ်ထိခိုက်သွားကြသည်။ မည်သို့လုပ် ရမှန်းမသိတော့ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော်မျိုးမတို့ရဲ့ သမီးတော်လေးကို ဘယ်လိုကယ် ရပါ့”ဟု မိဖုရားကြီးက ဆိုညည်းလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ဘုရင်ကြီးသည် စိတ်ကောင်းရှိသော နတ်သမီး ကြီးတစ်ပါးကိုလည်း သူ့သမီးတော်လေး နာမည်ပေးကင်ပွန်းတပ် အခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်ရန် ဖိတ်ကြားထားလေရာ ထိုနတ် သမီးကြီးသည် နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။ နတ်သမီး ကြီးသည် မင်းသမီးကလေးအား မည်သည့်လက်ဆောင်ကိုမျှ မပေးရသေးချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိတ်ကောင်းရှိသော နတ်သမီးကြီးက ဘုရင်ကြီးနှင့် မိဖုရားကြီးအား -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာမှ စိတ်မကောင်းမဖြစ်ပါနှင့်၊ မင်းသမီးလေး မသေ နိုင်ပါဘူး၊ မင်းသမီးကလေး မသေတဲ့ဆုကို ကျွန်ုပ်ပေးခဲ့ပါ့မယ်။ သူဟာ နှစ်တစ်ရာတိုင် အိပ်စက်နေပါလိမ့်မယ်။ ချောမောတဲ့ မင်းသားလေးတစ်ပါးက လာနှိုးမှ အိပ်ရာက နိုးပါလိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိတ်ကောင်းရှိသော နတ်သမီးကြီး၏စကားကိုကြားသော် ဘုရင်ကြီးနှင့် မိဖုရားကြီးသည် အလွန် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ် သွားသည်။ စိတ်ကောင်းရှိသည့် နတ်သမီးကြီးကိုလည်း ကျေးဇူး အထူးတင်သွားသည်။ သို့သော် သူတို့သမီးလေး နှစ်တစ်ရာအထိ အိပ်ပျော်သွားမည်ဆိုသည်ကိုမူ မလိုလားကြပေ။ ထို့ကြောင့် ဘုရင်ကြီးက -\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557041725589,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_41135e90-08fa-47a0-a345-a811cba34689.jpg?v=1730234303"},{"product_id":"မောင်ခေတ်ထွန်း-နှလုံးလှသည့်ငါးနှင့်နိုင်ငံစုံပုံပြင်များ","title":"နှလုံးလှသည့်ငါးနှင့်နိုင်ငံစုံပုံပြင်များ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပန်းကြွေကျောက်တုံးကြီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e( \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုရီးယားရိုးရာပုံပြင်\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e) \u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကလေးတို့ရေ ကိုရီးယားနိုင်ငံရှိ မြို့တော်ဟောင်းတစ်မြို့ဖြစ် တဲ့ ပေကဂျီ” မြို့မှာ အခုထက်တိုင် ပန်းကြွေကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံး ရှိနေလေတယ်။ အဲဒီကျောက်တုံးကြီးဟာ သူ့အကြောင်းကို စိတ်ဝင် စားဖွယ် ပြောပြနေတယ်။ အဲဒီ ပန်းကြွေကျောက်တုံးကြီး ဖြစ်ပေါ် လာပုံက ဒီလိုကွယ့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟိုးနှစ်ပေါင်းများစွာက ကိုရီးယားနိုင်ငံဟာ အခုလိုမဟုတ်ဘဲ ဒေသ ၃ ခု ကွဲပြားနေခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်က ကိုရီးယား အရှေ့တောင် ဘက်ပိုင်းကို အုပ်ချုပ်နေတဲ့ စီလာဘုရင်နဲ့ အနောက်တောင်ပိုင်းကို အုပ်ချုပ်မင်းလုပ်နေတဲ့ ပေကဂျီဘုရင်တို့ဟာ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး စစ်ခင်း တိုက်ခိုက်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့နှစ်ဦးအနက် စီလာဘုရင်ဟာ အလွန်ပဲ အင်အားတောင့် တင်းခိုင်မာတယ်။ ဒါကြောင့် သူဟာ ပေကဂျီဘုရင်ရဲ့ နန်းတော်ထိသွားရောက်ကာ တိုက်ခိုက်နိုင်လေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စီလာဘုရင်ရဲ့ တပ်ဟာ နန်းတော်ကို ဝိုင်းရံထားပြီး ပေကို ဘုရင်ကို “လက်နက်ချ အညံ့ခံပါ၊ ကျွန်ုပ် သင်နဲ့ သင့်မိသားစုကို လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ပေးပြီး ဒီနန်းတော်က ထွက်ခွာခွင့်ပေးပါ့မယ်လို့ ကတိပြုပါတယ်” လို့ ပြောတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပေကဂျီဘုရင်ရဲ့ မှူးတော်မတ်တော်တွေက စီလာဘုရင်ရဲ့ စကားကို မယုံဖို့၊ နားမထောင်ဖို့ လျှောက်တင်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စီလာဘုရင်ရဲ့ စကားကို လုံးဝ မယုံပါနဲ့ အရှင်မင်းကြီး၊ အခု တော့ စီလာဘုရင်ရဲ့ စကားဟာ ချိုသာနေတာမှန်ပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီး အညံ့ခံလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အရှင်မင်းကြီးနဲ့ မိသားစုကို သတ်ပါ လိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပေကဂျီဘုရင်ရဲ့ နန်းတော်မှာ အမျိုးသမီး ရံရွေတော်ပေါင်း သုံးထောင်ရှိလေတယ်။ ရံရွေတော် အကြီးအမှူးက ဘုရင်ကြီးအား “အရှင်မင်းကြီး အရှင်မင်းကြီးနဲ့တကွ မိသားစုတွေအားလုံး ဒီနန်းတော်က အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားကြပါ။ အရှင်မင်းကြီးတို့ အသက် အန္တရာယ် စိုးရိမ်လှပါတယ်။ နန်းတော်ရဲ့ အနောက်ဘက်မှာ လျှို့ ဝှက်တံခါးပေါက်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ အဲဒီတံခါးပေါက်ကထွက်ရင် စီလာဘုရင်ဟာ အရှင်မင်းကြီးတို့ကို မြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်နေ့မှာ အရှင်မင်းကြီး ကိုယ့်တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်ဖို့ ပြန်လာလို့ ရနိုင်ပါတယ်။ အခုနေအခါမှာတော့ ဘေးကင်းရာ ရှောင်နေသင့်ကြောင်းပါ” လို့ လျှောက်ထားပြန်လေတယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပေကဂျီဘုရင်ကြီးကမူ သူ့နန်းတော်မှ မထွက်ခွာသွားလိုပေ။ ဒါပေမဲ့ သူ့မှူးကြီးမတ်ကြီးများနဲ့ ရံရွေတော်မှူးတို့ရဲ့ လျှောက်ထားတောင်းပန်မှုကြောင့် ဘုရင်ကြီးလည်း သူ့မိသားစုနဲ့အတူ နန်းတော်အနောက်ဘက် လျှို့ဝှက်တံခါးက ထွက်ခွာသွားခဲ့လေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရင်ကြီး ထွက်ခွာသွားပြီးတာနဲ့ အမျိုးသမီးတွေအားလုံးဟာ သတ္တိရှိရှိ ရဲရဲရင့်ရင့်နဲ့ ရန်သူကျူးကျော်သူ စီလာဘုရင်ရဲ့ တပ်ကို လုံးဝ မတိုက်နိုင်တော့တဲ့အထိ ဆက်လက်တိုက်ပွဲဝင် ဆင်နွှဲခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးသူတွေအနက် ကျန်ရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတွေဟာ ဆာချာ မြစ်ကြီးအနီးရှိ မြင့်မားတဲ့ ကျောက်တုံးကြီးပေါ်ကိုတက်ကာ ကျောက် တုံးကြီးပေါ်မှ အလွန်အေးမြတဲ့ မြစ်ထဲကို ခုန်ချ အဆုံးစီရင်ခဲ့ကြတယ်။ ရန်သူလက်ထဲမှာထက် သေရတာက မြတ်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောဖြစ်တယ်။ အဲဒီလို မြစ်ထဲခုန်ချတဲ့အချိန်မှာ သူတို့ အားလုံး အဖြူရောင်အဝတ်ကို ဆင်မြန်းထားကြလို့ မြစ်ထဲကို ပန်းဖြူဖြူလေးတွေ ကျဆင်းနေတာနဲ့ အတော်တူတာပဲတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုရီးယားပြည်သူတွေဟာ အဲဒီ သူရဲကောင်း အမျိုးသမီးတွေ ကို အမြဲ သတိရနေကြတယ်တဲ့။ အခုအခါ သူတို့ မြစ်ထဲခုန်ချခဲ့တဲ့ကျောက်တုံးကြီးကို “ပန်းကြွေကျောက်တုံးကြီး” လို့ ခေါ်ဝေါ်နေကြ တယ်။ အဲဒီကျောက်တုံးကြီးဆီကို ကိုရီးယားနိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးမှ ပြည်သူများနဲ့ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက ဧည့်သည်တွေ သွားရောက်လည်ပတ် ကြည့်ရှုလျက် ရှိနေကြတယ်တဲ့ကွယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eLeon Comber \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၏ \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eFavourite Stories for Asian Schools \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာအုပ်မှ ကိုရီးယား ပုံပြင် \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eThe Falling Flower Rock\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုက္ခပေးသည့်မိတ်ဆွေ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e( ကက်ချမီးယား ပုံပြင်)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         တစ်ခါက ကက်ချ်မီရီ ရွာကလေးတစ်ရွာတွင် ရွာသူကြီး တစ်ဦးရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ထိုရွာသူကြီးသည် သူ့ရွာအတွင်းရှိ ရွာသားတစ်ဦးအား အလွန် ခင်မင်ရင်းနှီးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သို့ သော် မကြာမီ သူ့မိတ်ဆွေသည် အလွန် တစ်ကိုယ် ကောင်းဆန်သောသူဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ထို့ကြောင့် သူသည် သူ့မိတ်ဆွေအား အဆက်ဖြတ်လိုသည်။ မိတ်ဆွေအဖြစ် ရပ်တန့်လိုသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့သော် သူသည် သူ့မိတ်ဆွေနှင့် နှစ်အတန်ကြာ ခင်မင်ရင်းအထူးသဖြင့် သူသည် သူ့မိတ်ဆွေအား သူ့ ကိုယ်ရေးကိုယ် တာအတွင်းရေးများကို ပြောပြထား၍ မိတ်ဆွေအဖြစ် မဆက်ဆံလို သော်လည်း ရန်သူဖြစ်သွားမည်ကို အလွန်စိုးရိမ်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ထို့ကြောင့် သူသည် မည်သို့ ပြုလုပ်ရမည်ဆိုသည်ကို အမျိုး မျိုး ကြံစည်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အကြံတစ်ခု ရသွားကာ သူ့ဇနီး အား...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ရှင်မရေ.. ဒီကောင်ဟာ ဘာမှ အလိုက်ကန်းဆိုး သိတတ် တဲ့အကောင် မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့စားချိန်သောက်ချိန်ဆိုမှ ရောက်ရောက် လာပြီး ဘာမပြော ညာမပြော ခေါ်ခေါ် မခေါ်ခေါ် ဝင်နှိုက်စားတော့ တာပဲ၊ ဒီကောင် ဒီတစ်ခါလာရင် ငါ အပြင်ကို ထွက်ရှောင်နေမယ်။ သူပြန်သွားမှ ပြန်လာမယ်၊ အဲဒီအခါမှ စားကြစို့ ၊ အခုတော့ မင်းက အဆာပြေ နည်းနည်းစားထားပြီး အစားအစာတွေကို ဖွက်ထားပါ။ သူလာရင် နံနက်စာ စားပြီးပြီလို့ပြော၊ အဲဒီအခါ သူက သူမစားရ သေးတဲ့အတွက် သူ့ဖို့ တစ်ခုခု ချက်ခိုင်းလိမ့်မယ်၊ ရှင်မက ကျွန်မ ခင်ပွန်း ခွင့်မပြုဘဲ ကျွန်မဘာတစ်ခုမှ မလုပ်ရဲပါဘူးလို့ ပြောလိုက် ပါ၊ ဘာအစားအစာမှ မပေးပါနဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဟု မှာကြားပြောဆိုလေသည်။ | ထိုသို့ဖြင့် နံနက်စာစားချိန်ရောက်သော် ရွာသူကြီး၏ မိတ်ဆွေ သည် သူတို့အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ရွာသူကြီး၏ဇနီးလည်း ခင်ပွန်းသည် မှာကြားထားသည့် အတိုင်း..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကျွန်မ ဝမ်းနည်းပါတယ်ရှင်၊ ကျွန်မခင်ပွန်း အပြင်ကိုသွားနေ ပါတယ်။ ကျွန်မတို့လည်း စားသောက်ပြီးပါပြီ၊ ကျွန်မခင်ပွန်းသာ ရှိရင် ရှင့်ကို ကြက်တစ်ကောင်သတ်ပြီး ကျွေးမှာအမှန်ပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဟု ပြောဆိုလေသည်။ ထိုအခါ မိတ်ဆွေက...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကျွန်ုပ်အတွက် ဘာမှ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာမလိုပါ ဘူး။ သင့်ခင်ပွန်းမရှိတာ အကြောင်းမဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်ုပ်ရှိနေတာ ပဲ၊ ကျွန်ုပ်လည်း ကြက်သတ်နိုင်တာပဲ၊ ဒါ ရှက်စရာမှမဟုတ်တာဘဲ”         \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဟု ဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         မိတ်ဆွေ၏စကားကို ကြားသော် သူကြီး၏ဇနီးသည် ဖျာပျား သလဲဖြစ်သွားကာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “အို... မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ဒီအကြောင်းသာ ကျွန်မယောက်ျား ကြားသွားရင် ကျွန်မကို သိပ်စိတ်ဆိုးလိမ့်မယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ဒုက္ခမပေးပါနဲ့ရှင်၊ ကျွန်မယောက်ျားပြန်လာမှ ဒီကို ပြန်လာပါ” ဟု ဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သို့သော် မိတ်ဆွေသည် ပြန်မထွက်သွားသေးချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကျွန်ုပ်ကိုယုံပါ၊ ကျွန်ုပ် ချက်တာပြုတ်တာ ဝါသနာပါတယ်။ သင်မီးမွှေးထားတုန်း ကျွန်ုပ် ကြက်သတ်ပေးပါ့မယ်၊ သင့်ယောက်ျား ပြန်လာရင် အားလုံး ရှင်းပြပေးပါ့မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု မိတ်ဆွေသည် ပြောပြော ဆိုဆို ကြက်ခြံထဲသို့ ဆင်းသွားကာ ကြက်ခြံထဲမှ အကောင်းဆုံး ကြက်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းယူကာ သတ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ထိုအခါ သူကြီး၏ဇနီးက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အို.. ဒီလိုတော့ မလုပ်လိုက်ပါနဲ့၊ ကျွန်မယောက်ျား မကြာခင် ပြန်ရောက်လာပြီး ရှင့်ကို အစားအစာတွေ ကျွေးမှာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဆိုလေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သို့သော် မိတ်ဆွေသည် အမျိုးသမီးကြီး၏ စကားကို နား မထောင်ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သူသည် ကြက်ကို အမြန်ဆုံးသတ်ကာ အမျိုးသမီးကြီးအား ချက်ရန် ပေးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သူကြီး၏ဇနီးလည်း မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်တော့ချေ။ လွှဲရှောင် ရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ထိုသို့ဖြင့် အမျိုးသမီးကြီးသည် ကြက်ကို မီးဖိုချောင်တွင် ချက်ပြုတ်ရလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဟင်းမကျက်မီ သူကြီးလည်း အိမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သူကြီးလည်း သူ့မိတ်ဆွေအား...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ” ဟု နှုတ်ဆက်ကာ အလ္လာပသလ္လာပ စကားစမြည် အနည်းငယ်ပြောဆိုပြီးနောက် သူ့ဇနီးရှိရာ မီးဖိုချောင် အတွင်းသို့ဝင်ပြီး ဘာလုပ်နေသနည်းဟု မေးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သူ့ဇနီးလည်း ဖြစ်ပျက်ပုံ အလုံးစုံကို ပြန်လည်ပြောပြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ထိုအခါ သူကြီးက...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဒီလိုလုပ်၊ ကြက်သားကျက်ရင် သူ့ကို နည်းနည်းပဲပေး၊ ကြက်သားကိုလည်း ကြေးအိုးထဲထည့်ပေး၊ ငါ့ဖို့တော့ ကြက်သားများများထည့်ပေး၊ ကြက်သားကို မြေအိုးထဲထည့်ပြီး ငါ့ရှေ့မှာထားပေး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဟု မှာကြားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ကြက်သားကျက်သော် သူကြီး၏ ဇနီးသည် သူ့ယောက်ျား ပြောကြားသည့်အတိုင်း စားပွဲပေါ်တွင် ဟင်းခွက်များကို ချလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သို့သော် သူကြီး၏ မိတ်ဆွေကား အလွန်ပါးနပ်သောသူ ဖြစ် လေသည်။ သူ့ရှေ့တွင် ကြက်သားနည်းနည်းချထားပြီး သူကြီး၏ ရှေ့တွင် ကြက်သားများများ ချထားသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ထိုအခါ မိတ်ဆွေက ချက်ချင်းပင် သူကြီးအား “မဟုတ်သေးဘူးလေ၊ ကျွန်ုပ်ကိုတော့ အကောင်းဆုံးကြေးအိုးနဲ့ ချကျွေးပြီး သင်ကတော့ မြေအိုးနဲ့ စားရတယ်လို့၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကျွန်ုပ် မြေအိုးနဲ့ပဲ စားပါ့မယ်” ဟု ပြောဆိုကာ သူကြီးရှေ့ရှိ မြေအိုးကို ယူလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့ရှိ ကြေးအိုးကို သူကြီးရှေ့တွင် လဲလှယ်ချထားပေး လိုက်သည်။ သူကြီးက အိုးကို မပြောင်းရန်ပြောသော်လည်း မရချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         နောက်ဆုံး သူကြီးလည်း သူ့ဇနီးကို မျက်ရိပ်ပြကာ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကစပြီး မကောင်းဆိုးဝါးကောင် တစ်ကောင်ဟာ ကျွန်ုပ်တို့အိမ်ကို ရောက်ရောက်လာပါတယ်၊ မီးပိတ် ပြီဆိုရင်တစ်ကြိမ်၊ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ကြိမ်လောက် လာတတ်တယ်” ဟု ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဟုတ်လား” ဟု ဧည့်သည်မိတ်ဆွေက အံ့သြဟန်ဖြင့်ဆို သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သူကြီး၏ဇနီးသည် သူ့ယောက်ျားဆိုလိုချက်ကို နားလည် သဘောပေါက်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ထို့ကြောင့် ဇနီးဖြစ်သူသည် ချက်ချင်းပင်ထ၍ မီးကိုပိတ်လိုက် လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         တစ်အိမ်လုံး မှောင်သွားလေသည်။ ထိုအခါ သူကြီးသည် မိတ်ဆွေရှေ့ရှိ မြေအိုးကို လှမ်းယူရန် မြေအိုးကို လက်ဖြင့်စမ်းနေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဧည့်သည်မိတ်ဆွေသည် သူကြီး၏လှုပ်ရှားမှုကို သိရှိသွား သည်။ သည် ထို့ကြောင့် မိတ်ဆွေသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အိုးကိုဆုပ်ကိုင် ထားကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မီးတိုင်ကိုယူပြီး မီးတိုင်ဖြင့် သူကြီး အား နာနာကျင်ကျင် ရိုက်နှက်လေသည်။ သူကြီးလည်း နာကျင်လှ သဖြင့် အော်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ရှင် ကျွန်မယောက်ျားကို ဘာလုပ်တာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဟု အမျိုးသမီးကြီး က ဧည့်သည်မိတ်ဆွေအား ဆိုမြည်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ထိုအခါ မိတ်ဆွေက.. “\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         \" မကောင်းဆိုးဝါးကောင်က ကျွန်ုပ်အစာတွေကို ခိုးယူနေ တယ်လေ၊ သတိထား... သတိထား”         \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဟုဆိုကာ မီးတိုင်ဖြင့် သူကြီး အား ရိုက်ပြန်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         နောက်ဆုံးတွင် မီးတိုင်လည်း ကျိုးသွားလေသည်။ ထို့နောက် ဧည့်သည်မိတ်ဆွေလည်း ကြက်သားထည့်ထားသော မြေအိုးကို ဆုပ်ကိုင် ကာ တံခါးပေါက်မှ ထွက်ပြေးသွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eR.D Binfield - Tale From Over The Sea \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာအုပ်မှ \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eThe Troublesome Friend, A Tale from Kashmir.\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557041168533,"sku":"","price":6300.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_7cfb81ea-3a7c-4a10-934e-168d1a9154c6.jpg?v=1730234323"},{"product_id":"မောင်ခေတ်ထွန်း-နေမင်းနှင့်လေမင်းပုံပြင်များ","title":"နေမင်းနှင့်လေမင်းပုံပြင်များ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွဲမင်းသမီးကလေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eတစ်ခါက အလွန်ချောမောလှပ၍ ကြင်နာတတ်သော ဘုရင်မ တစ်ဦး ရှိလေသည်။ ဘုရင်ကြီး ကွယ်လွန်သွား၍ မိဖုရားကြီးက ဘုရင်မကြီးအဖြစ် တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်ရလေသည်။ ဘုရင်မကြီး သည် တိုင်းပြည်ကို တရားမျှတစွာ အုပ်စိုး၍ ပြည်သူပြည်သား များက ဘုရင်မကြီးကို ချစ်ခင်ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eသို့သော် ဘုရင်မကြီးကို မလိုမုန်းထားသူများကမူ ကောက် ကျစ်ယုတ်မာသော မကောင်းဆိုးဝါး ပုဂ္ဂိုလ်ထံသို့ သွားရောက်ကာ ဘုရင်မကြီးအား ကျွဲအဖြစ် ဖန်ဆင်းရန် ပြောဆိုကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eမကောင်းဆိုးဝါး ပုဂ္ဂိုလ်လည်း ဘုရင်မကြီးအား ကျွဲအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eထိုအခါ ဘုရင်မကြီးက “ငါ အဝေးတစ်နေရာကို ထွက်ခွာ သွားမှ ဖြစ်တော့မယ်။ ပြည်သူပြည်သားတွေက ကျွဲတစ်ကောင်ကို သူတို့ရဲ့ ဘုရင်မအဖြစ် ဘယ်လို သဘောထားလို့ ရပါ့မလဲ။ ငါ့ရဲ့သမီးတွေကိုလည်း လူဆိုးသူဆိုးတွေက နှိပ်စက်ကလူပြုမူတာကိုလည်း ငါလုံးဝမလိုလားဘူး”ဟူ၍ ဘုရင်မကြီးသည် ဝမ်းနည်း ကြေကွဲစွာဖြင့် တွေးမိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eထိုသို့ဖြင့် ဘုရင်မကြီးသည် သမီးသုံးယောက်ကို ခေါ်ဆောင် ကာ နန်းတော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။ အကြီးဆုံး မင်းသမီး လေး၏အမည်မှာ “ရက်မင်”၊ ဒုတိယ မင်းသမီးလေး၏ အမည်မှာ “မေလင်”နှင့် တတိယ မင်းသမီးလေး၏အမည်မှာ “ရှီရင်”တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုမင်းသမီးလေးများသည် သူတို့၏ မိခင်ဘုရင်မကြီး မည်မျှ ပူဆွေးနေသည်ကို မသိကြချေ။ သူတို့က သူတို့မိခင်သည် သူတို့ အား ပျော်ရွှင်စေရန် မိမိကိုယ်မိမိ ကျွဲတစ်ကောင်အဖြစ် ဖန်ဆင်း၍ နောက်ပြောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်ဟူ၍ ယူဆနေကြလေသည်။ ထိုအချိန်က လူများသည် မိမိကိုယ်မိမိ လူအဖြစ်မှ တိရစ္ဆာန်အဖြစ် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိကြလေသည်။ ထို့ပြင် တိရစ္ဆာန် ဘဝမှ လူအဖြစ် ပြန်လည်ဖန်ဆင်းနိုင်လေသည်။ ကျောင်းများတွင် မှော်ပညာကို ပညာရပ်တစ်ခုအဖြစ် သင်ကြားပို့ချပေးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eသို့သော် ဘုရင်မကြီးသည် ကျောင်းတွင် မှော်ပညာကို မသင်ကြားခဲ့ပေ။ သူသည် မှော်ပညာအစား သမိုင်းပညာကိုသာ သင်ယူခဲ့လေသည်။ သူသည် သမိုင်းဘာသာကို သင်ယူခဲ့၍ သူ့တိုင်းပြည်ကို ကောင်းစွာ အုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ဘုရင်မကြီးသည် မှော်ပညာ မတတ်ကျွမ်းထား၍ ကောက်ကျစ် ယုတ်မာသည့် မကောင်းဆိုးဝါးပုဂ္ဂိုလ်နှင့် လူဆိုးသူခိုးများ၏ အန္တရာယ်ပြုမှုကိုမူ မကာကွယ် မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eမင်းသမီး သုံးဦးသည် သူတို့၏မိခင် ကျွဲမကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်စီး၍ လိုက်ပါလာရသည်ကို အလွန်ပျော်ရွှင်နေကြလေ သည်။ သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လယ်ကွင်းများ၊ မြစ်များ၊တောင်ကြား လျှိုမြောင်များ၊ တောင်ကုန်းများ၏ ရှုခင်းများကို ကြည့်၍ ချီးမွမ်းနေကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eမကြာမီ မိုးချုပ်လာပြီ။ ထိုအခါ သူတို့သည် လယ်ကွင်း အစပ်ရှိ တဲကလေးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ တဲအတွင်း၌ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် တဲအတွင်းသို့ ဝင်သွားကာ လဲလျောင်းအနားယူကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eမကြာမီ မင်းသမီးလေးများသည် အိပ်ပျော်သွားကြသည်။ သို့သော် ဘုရင်မကြီးသည်ကား အိပ်စက်၍ မပျော်ပေ။ သူ့ဘဝ အကြောင်းကို ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် တွေးတောနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eနောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် တဲပိုင်ရှင်လယ်သမား အဘိုးအို သည် သူ့တဲဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာလေသည်။ အဘိုးအိုက ကျွဲမကြီးအား “ကဲ...မင်းဘယ်သူလဲဆိုတာနဲ့ ဘယ်က ရောက် လာကြသလဲဆိုတာကို ရှင်းပြပါဦး”ဟု မေးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eကျွဲမကြီးသည် လယ်သမားကြီး၏ ကြင်နာသော မျက်နှာကို မြင်ရ၍ ဖြစ်ပျက်ပုံ အလုံးစုံကို ရှင်းလင်းပြောပြလေသည်။ ထို့နောက် လယ်သမားကြီးအား -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e“ကျွန်မဘုရင်မကြီးဆိုတာကိုတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြော လိုက်ပါနဲ့နော်။ ကောက်ကျစ်ယုတ်မာတဲ့ လူတွေက ဒီကို လာပြီး ကျွန်မရဲ့ကလေးတွေကို အန္တရာယ်ပြုမှာ စိုးလို့ပါ”ဟု ပြောဆိုတောင်းပန်လေသည်။ လယ်သမားကြီးကလည်း “ကောင်းပါပြီ။ ဒီအတွက် ဘာမှမပူပါနဲ့။ မစိုးရိမ်ပါနဲ့”ဟု ပြန်ပြောလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eလယ်သမားကြီး၏ အမည်မှာ “ပါရီ”ဖြစ်သည်။ လယ်သမား ကြီးသည် ကျွဲမကြီးနှင့် ကလေးများအား သူ့တဲအတွင်း ဆက်လက် နေထိုင်နိုင်ကြောင်း ခွင့်ပြုလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ကျွဲမကြီးအား “လွန်ခဲ့တဲ့ ရက် ၄၀ လောက်က ကျွန်ုပ် အိပ်မက် တစ်ခု မြင် မက်ခဲ့ပါတယ်။ မြေစောင့်နတ်သမီးက ကျွန်ုပ်နဲ့ ကျွန်ုပ် မိသားစုကို အိမ်သစ်တစ်လုံးဆောက်ပြီး ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ရမယ်လို့ အိပ်မက် ပေးပါတယ်။ ဒီတဲစုတ်အတွင်းက စွန့်ခွာဖို့နဲ့ ဒီတဲထဲကို အထူးပုဂ္ဂိုလ် တွေ လာရောက်နေထိုင်လိမ့်မယ်လို့လည်း ပြောပါတယ်”ဟု သူ့အိပ်မက်အကြောင်းကို ပြောပြနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eလယ်သမားကြီး၏ စကားကိုကြားသော် ကျွဲမကြီးနှင့် မင်း သမီးလေးသုံးပါးသည် များစွာဝမ်းသာသွားသည်။ သူတို့သည် လယ်သမားကြီးအား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောဆိုကြသည်။ သူတို့ သည် တဲအတွင်း နေထိုင်ရသည်ကို များစွာ နှစ်သက်နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eနေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကျွဲမကြီးသည် အလုပ်လုပ်ရန် အိမ်မှ ထွက် ခွာသည်။ သူသည် လယ်ကွင်းထဲတွင် လယ်ထွန်သည်။ အခြား အလုပ်မျိုးစုံကိုလည်း လုပ်ကိုင်သည်။ မင်းသမီးကလေး သုံးပါး သည်လည်း လယ်ကွင်းထဲတွင် ပြေးလွှားဆော့ကစားရသည်ကို များစွာ နှစ်သက်ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ ကျေးရွာမှ ရွာသူရွာသားများ သည်လည်း တဲနားသို့ မလာရောက်ကြပေ။ လယ်သမားကြီးက သူတို့အား သူ့အိပ်မက်အကြောင်းကို ပြောပြထားသည်။ ရွာသူ ရွာသားများက ““ငါတို့ သူတို့မိသားစုကို ကူညီရမယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့အနားကိုတော့ သွားလို့မဖြစ်ဘူး”ဟု ဆိုကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eရွာသူရွာသားများသည် ကျွဲမကြီးအား လွန်စွာသနားကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကျွဲမကြီးအား အလုပ်များ ပေးအပ် ကြသည်။ လုပ်ခအဖြစ် အစားအသောက်များနှင့် ကလေးများ အတွက် လှပသည့် အဝတ်အစားများကို ပေးကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eထိုသို့ဖြင့် တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ကျွဲမ ကြီး၏ သမီးသုံးယောက်သည်လည်း လူလားမြောက်ကာ ချစ်စရာကောင်းသည့် မိန်းမပျိုကလေးများဘဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ မင်းသမီးကလေးများသည် ချောမောလှပကြသည်။ သို့သော် မကောင်းသောစိတ်ဓာတ် အနည်းစီ ရှိကြသည်။ မိခင်ဖြစ်သူ ကျွဲမကြီးသည် သူတို့အား မည်သည့်အလုပ်မျှ လုပ်ခွင့်မပေးချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eတစ်နေ့တွင် အခြားတိုင်းပြည်မှ မင်းသားကလေးသုံးပါး သည် သူတို့ရွာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ မင်းသားကလေးတို့သည် လယ်ကွင်းစပ်တွင် တဲကလေးတစ်လုံးကို တွေ့ရသောအခါ အလွန် ပျော်ရွှင်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e“ငါတို့ ဒီတဲမှာ နားကြမယ်””ဟု အစ်ကိုကြီးဖြစ်သူ “အက်ဇ်”က တဲဆီသို့ပြေးသွားကာ အကြံပေးသည်။ ညီငယ်နှစ်ဦး ဖြစ်သော “မင်”နှင့် “ရပ်ချ်”တို့သည်လည်း သူ့အစ်ကိုနောက်သို့ လိုက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် တဲအတွင်းသို့ရောက်သော် တဲထဲ၌ မည်သူမျှ မရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။ သို့သော် တဲအတွင်းသန့်ရှင်း လှပနေသည်ကို တွေ့မြင်ကြရသောအခါ မင်းသားကလေးများ သည် များစွာ အံ့သြသွားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eအစ်ကိုကြီးဖြစ်သူ အက်ဇ်က တဲအတွင်းသို့ လှည့်လည် ကြည့်ရှုကာ “ငါတော့ နန်းတော်ကြီးထက် ဒီတဲကို ပိုနှစ်သက် တယ်””ဟု ဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eထိုအခါ ညီငယ် မင်က “အမှန်တော့ ဒီတဲကို ချောမော လှပတဲ့ မင်းသမီးကလေးတွေက ပိုင်တာဖြစ်မယ်”ဟု ဟောကိန်း ထုတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eထိုအခါ ညီငယ်ရပ်ချ်ကလည်း “မင်းပြောတာ ဖြစ်နိုင် တယ်။ ဒါကြောင့်လည်း တဲအတွင်းမှာ သပ်ရပ်သန့်ရှင်းပြီး လှပနေ တာပေါ့”ဟု ထောက်ခံပြောဆိုသည်။ ယင်းမင်းသားလေးများ၏ ထင်မြင်ချက်များသည် လုံးဝမှားယွင်း ကြသည်။ အမှန်မှာ မင်းသမီးကလေးများသည် မည်သည့် အလုပ် ကိုမျှ မလုပ်ကိုင်ကြပေ။ အိမ်မှုကိစ္စမှန်သမျှကို မိခင်ကြီးဖြစ်သူ ကျွဲမကြီးကသာ ကုန်းရုန်းလုပ်ရရှာသည်။ မိခင်ကျွဲမကြီးက အိမ် အတွင်း လှည်းကျင်းသန့်ရှင်းရေး လုပ်ထား၍သာ တဲအိမ် ကလေး သည် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eမင်းသားလေးများသည် ခရီးပန်းလာကြ၍ မကြာမီ အိပ် ပျော်သွားကြသည်။ မကြာမီ မင်းသမီးကလေးသုံးဦးသည် သူတို့ တဲဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့သည် တဲအတွင်း အိပ်ပျော်နေသော လူငယ်သုံးဦးကို မြင်တွေ့သောအခါ အလွန် အံ့သြသွားကြသည်။ မင်းသမီးကလေးများသည် မင်းသားကလေး များကို အသေအချာ စူးစိုက်ကြည့်နေမိကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် မင်းသားကလေးများ၏ မျက်လုံးသည် ရုတ်တရက် ပွင့်လာကြ သည်။ သူတို့အားလုံး မျက်လုံးချင်း ဆုံမိသွားကြသည်။ မင်းသား ကလေးများက သူတို့အိပ်မက်မြင်မက်နေသည်ဟု ထင်နေကြ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eအစ်ကိုဖြစ်သူ အက်ဇ်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e “မင်းသမီးလေးတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူ...\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\" \u003c\/strong\u003eသုံးယောက်တောင် ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eဟု ဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eထိုအခါ ရပ်ချ်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e“ငါတော့ အိပ်ရာကနိုးမှာကိုတောင် စိုးရိမ်မိတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eဟု ပြောဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eသူတို့စကားကို မင်းသမီးကလေးများကြားသော် မင်းသမီး ကလေးရက်မင်က ပြုံးကာ “ဒါ အိပ်မက်မဟုတ်ပါဘူး။ ရှင်တို့ ဟာ ကျွန်မတို့တဲထဲမှာ ရောက်နေတာပါ။ ရှင်တို့ဟာ ဘယ်သူတွေ လဲ။ ဘယ်ကလာကြတာလဲ။ ကျွန်မတို့ကိုပြောပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eဟု ဆိုလိုက် လေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eမင်းသားကလေးများနှင့် မင်းသမီးကလေးတို့သည် စကား လက်ဆုံ ပြော၍မကုန်အောင် ပြောဆိုကြရင်း ရယ်မောကြလေ သည်။ ထိုသို့ဖြင့် မကြာမီ မင်းသားကလေးအက်ဇ်နှင့် မင်းသမီး ကလေး ရက်မင်၊ မင်းသားလေးမင်နှင့် မင်းသမီးကလေး မေလင်၊ မင်းသားကလေးရပ်ချ်နှင့် မင်းသမီးကလေးရှီရင်တို့သည် အသီး သီး ချစ်ကျွမ်းဝင်သွားကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eထို့နောက် မင်းသားကလေးများက မင်းသမီးကလေးများ အား “နှမတော်တို့ဟာ မောင်တော်တို့ရဲ့ ကြင်ရာတော်အဖြစ် မောင်တော်တို့နှင့်အတူ လိုက်ခဲ့ပါ။ ဒါဆို မောင်တော်တို့ နှမတော်တို့ တစ်သက်လုံး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ နေကြရမယ်””ဟု ပြောဆိုကာ မင်းသမီးကလေးများကို သူတို့၏ တိုင်းပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်လေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eမင်းသားကလေးများ၏စကားကို မင်းသမီးကလေးများ ကြားသော် သူတို့သည် သူတို့၏မိခင် ကျွဲမကြီးကို မေ့သွားကြပြီး မင်းသားလေးများ ခေါ်ရာသို့ လိုက်ပါသွားကြလေသည်။ မင်းသားကလေးများနှင့် မင်းသမီးကလေးများသည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက် လုံးတွင် စကားများကို ဖောင်ဖွဲ့ကာ ရယ်မော၍ ပါလာခဲ့ကြလေ သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eကမ္ဘာစောင့် နတ်သမီးသည် ဖြစ်ရပ်အလုံးစုံကို စောင့်ကြည့် ရှုစားနေသည်။ နတ်သမီးသည် ကြေကွဲစွာဖြင့် ခေါင်းကိုခါယမ်း လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eညနေချိန်ရောက်သော် မိခင်ကျွဲမကြီးသည် အလုပ်ပြီးစီး၍ တဲဆီသို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရွှံ့များဖြင့် ပေကျံနေသည်။ သူသည် မောပန်းနေသော်လည်း အလုပ်လုပ်ရ သည်ကို ပျော်ရွှင်နေမိသည်။ ရွာသူရွာသားများသည် ကျွဲမကြီးအား သူတို့အလုပ်ကို ကူညီဝိုင်းလုပ်ပေး၍ ကျွဲမကြီး၏သမီးများအတွက် လှပသည့် လက်ဆောင်များ ပေးလိုက်ကြသည်။ ကျွဲ မကြီးသည် လက်ဆောင်များကို သမီးများအားပေးရန် အသော့နှင်လာခဲ့သည်။ အိမ်ရောက်သော် ကျွဲမကြီးက “သမီးရက်မင်၊ မေလင်နဲ့ ရှိရင်တို့ရေ အမေ အိမ်ပြန်လာပြီ။ ငါ့သမီးတွေအတွက် လက်ဆောင်ကောင်းတွေ ပါလာခဲ့တယ်””ဟု ဝမ်းသာအားရဖြင့် သူ့သမီးများအား ခေါ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eသို့သော် တဲအတွင်းမှ ဘာသံမျှ ပြန်ထူးသံ မကြားရပေ။ တဲအတွင်း၌လည်း မည်သူမျှ မရှိသည်ကို တွေ့ရလေသည်။ ကျွဲမ ကြီးသည် သူ့သမီးများကို နေရာအနှံ့ လိုက်လံရှာဖွေသော်လည်း မတွေ့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eထိုအချိန်တွင် ကမ္ဘာစောင့်နတ်သမီးသည် ကျွဲမကြီး၏ သောကပရိဒေဝကို ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် စောင့်စားကြည့်ရှုနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eနောက်ဆုံးတွင် ကျွဲမကြီးသည် ရွှံ့မြေပေါ်တွင် ကလေးများ၏ ဖိနပ်ခြေရာကို မြင်တွေ့သွားသည်။ ထို့အပြင် ပထမခြေရာထက် ကြီးသော ယောက်ျားဖိနပ်ခြေရာများနှင့် မြင်းခွာရာများကိုပါ မြင် တွေ့သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eထိုအခါ ကျွဲမကြီးသည် “သူယုတ်မာတွေဟာ ငါ့သမီးကို မြင်းနဲ့တင်ပြီး အဝေးကြီးကို ခေါ်သွားကြပြီ”ဟု ဝမ်းနည်း ပက် လက်ဖြစ်ကာ ငိုကြွေးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eထို့နောက် ကျွဲမကြီးသည် မြင်းခွာရာအတိုင်း လိုက်လာခဲ့ သည်။ မြေမာသည့် နေရာတွင် ခြေရာသည် လမ်းစပျောက်သွား သည်။ သို့သော် ကျွဲမကြီးသည် စိတ်မလျှော့။ ဆက်လက်လျှောက် လှမ်းကာ သူ့သမီးများကို ရှာဖွေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eကျွဲမကြီးသည် သားသမီးဇောဖြင့် ခရီးကို ဆက်နှင်လာခဲ့ သည်။ သူသည် လယ်ကွင်းများ၊ မြစ်ချောင်းများ၊ တောင်တန်း တောင်ကြားများကို ကျော်ဖြတ်ကာ သူ့သမီးအား ရှာဖွေခဲ့သည်။ မောရပန်းရမှန်းမသိ။ ထမင်းမေ့ ဟင်းမေ့ဖြစ်ကာ တဖြည်းဖြည်း ပိန်ချုံးလာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eသို့သော် သူ့သမီးများကို မတွေ့မချင်း ဆက်လက်ခရီးနှင်ကာ ရှာဖွေလျက်ရှိသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eနောက်ဆုံး မနက်ခင်း၌ နန်းဥယျာဉ်တစ်ခုတွင် သူ့သမီး သုံးယောက်အား ကံအားလျော်စွာ တွေ့မြင်သွားသည်။ သူတို့သည် မင်းသားကလေးများနှင့် အိမ်ထောင်ရက်သားကျကာ လှပသော နန်းတော်ကြီး၌ ပျော်မွေ့နေကြသည်ကို ကျွဲမကြီးသည် မြင်တွေ့သွား လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eမိခင်ကျွဲမကြီးသည် သူ့သမီးများအား တွေ့မြင်ရ၍ ဝမ်းသာ အားရဖြင့်“သမီးရက်မင်၊ မေလင်နဲ့ ရှီရင်တို့ရေ အမေ ဒီမှာရောက် နေတယ်” ဟု အော်ပြောလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eတံခါးမှူးတို့သည် ကျွဲမကြီး၏အသံကိုကြားသော် ကျွဲမကြီးကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလျက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e “ဒီမင်းသမီးကလေးတွေဟာ သင့် ကလေးတွေ မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်တို့ရဲ့ မင်းသမီးကလေးတွေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e       \u003c\/strong\u003eဖြစ် တယ် ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eဟု ပြောကြားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eထိုအခါ မင်းသမီးကလေး ရက်မင်က တံခါးမှူးအား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e“ဒီကျွဲမကြီးကို အဝေးကို ထွက်သွားပါလို့ ပြောလိုက်ပါ”\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eဟု အမိန့်ပေး၍ မင်းသမီးကလေး မေလင်ကလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e“ဒီကျွဲမကြီးဟာ တော်တော်မိုက်မဲတဲ့ ကျွဲမကြီးပဲ””\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eဟု ဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eမင်းသမီးကလေး ရှိရင်ကမူ မည်သို့လုပ်ရမည်မသိ ဖြစ်နေ လေသည်။ ကျွဲမကြီးသည် သူ့သမီးများ၏ ပြောစကားကိုကြား သော် များစွာတုန်လှုပ်သွားမိသည်။ သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e“အို...ကလေးတို့ရယ် သမီးတို့ကိုတွေ့ဖို့ အမေ ခရီးအဝေး ကြီးကနေ လာခဲ့ရတာပါ။ သမီးတို့ကိုပေးဖို့ ရွာသူရွာသားတွေဆီက လှပတဲ့ လက်ဆောင်ကောင်းတွေ အမေ့ဆီမှာ ပါလာခဲ့တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eဟု ကျွဲမကြီးက ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာဖြင့် ပြောလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eရက်မင်နှင့် မေလင်တို့က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e“ကျွန်မတို့ဟာ မင်းသမီးကလေး တွေပဲ။ တောသားတွေဆီက လက်ဆောင်တွေကို မလိုချင်ပါဘူး။ ဒီက ထွက်သွားပါတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eဟု သူတို့၏မိခင် ကျွဲမကြီးအား နှင်ထုတ် ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eကျွဲမကြီးသည် သူ၏သမီးများ၏စကားကိုကြားသော် နှလုံး\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557044478101,"sku":"","price":3800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_54ebd12e-b645-4840-96ea-e47a2d4684cd.jpg?v=1770814312"},{"product_id":"မောင်ခေတ်ထွန်း-ရုရှပုံပြင်များ","title":"ရုရှပုံပြင်များ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမူလစ်နှင့်ဝက်ဝံကြီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခါက မူဇစ်အမည်ရှိ ယာသမားကြီးတစ်ဦးရှိလေသည်။ တစ်နေ့တွင် သူသည် မုန်လာဥများစိုက်ပျိုးရန် တောအုပ်ထဲရှိ ယာခင်းသို့သွားသည်။ သူသည် ယာကွင်းထဲတွင် မြေကြီးကို ထွန်ယက်နေစဉ် ဝက်ဝံတစ်ကောင်သည် သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာ“မူဇစ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ အရိုးတွေကို ကျွန်ုပ်ချိုးပစ်လိုက်မယ်” ဟု ကြုံးဝါးပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါက ဇစ်က “ဝက်ဝံကြီးရယ် ကျွန်ုပ်ရဲ့ အရိုးတွေကိုတော့ မချိုးလိုက်ပါနဲ့။ ကျွန်ုပ်အရိုးတွေကို ချိုးမယ့်အစား မုန်လာဥစိုက် နေတာ ကူညီပါလား။ မုန်လာဥတွေသီးလာရင် ကျွန်ုပ်က မြေကြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောက်ပိုင်းက အမြစ်တွေယူပြီး သင့်ကိုအပေါ်ပိုင်းမှန်သမျှ အကုန် ပေးပါ့မယ်” ဟု ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမူဇစ်၏စကားကိုကြားသော် ဝက်ဝံကြီးက... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကောင်းပြီ၊ ကျွန်ုပ်ကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားဖို့တော့ မကြံနဲ့ နော် ကျုပ်အကြောင်း သိတယ်မဟုတ်လား” ဟု ပြောဆိုကာ တောအုပ်အတွင်းသို့ ဝင်သွားလေသည်။ မကြာမီ ယာခင်းထဲတွင် မုန်လာဥကြီးများ သီးလာကာ ကြီးလာကြသည်။ ဆောင်းဦးပေါက်ရာသီတွင် မူဇစ်သည် မုန်လာ ခင် ထဲသို့ သွားကာ မုန်လာဥများကို တူးဖော်ယူလေသည် ။ ထိုအချိန်တွင် ငက်ဝံကြီးသည် တောထဲမှထွက်လာကာ မူဇစ်အား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ-ဇစ်၊ ကျွန်ုပ်ကို သင့်ကတိအတိုင်း မုန်လာဥရှယ်ယာ ခွဲဝေပေးပေတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မူဇစ်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကောင်းပါပြီ။ သင်ဟာ အပေါ်ပိုင်းပိုင်ဆိုင်ပြီး ကျွန်ုပ်ဟာ အောက်ပိုင်းအမြစ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အပေါ်ပိုင်းမှန်သမျှကို သင်ယူပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုဆိုကာ ဝက်ဝံကြီးအား မုန်လာရွက်များကို ပေးလိုက်ပြီး မူဇစ်က မုန်လာဥများကိုယူဆောင်၍ လှည်းပေါ်တွင် စုတင်သည်။ ထို့နောက် မုန်လာဥများကို ရောင်း ချရန် ဈေးသို့ထွက်လာခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လမ်းခရီးတွင် မူဇစ်သည် ဝက်ဝံကြီးနှင့် တွေ့ဆုံပြန်သည်။ ဝက်ဝံကြီးက သူ့အား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အသင် ဘယ်ကိုသွားမလို့လဲ” ဟု မေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မူဇစ်က “မုန်လာမြစ်တွေကို ဈေးမှာ သွားရောင်းချမလို့ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ပြန်ဖြေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီအမြစ်တွေဟာ ဘယ်လောက်အရသာရှိလို့လဲ။ မြည်းစမ်း ကြည့်ရအောင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဟု ဝက်ဝံကြီးက ပြောဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မူဇစ်လည်း မုန်လာဥတစ်လုံးကို ဝက်ဝံကြီးအား ပေးလိုက် သည်။ ဝက်ဝံကြီးသည် မုန်လာဥကို ကိုက်ချိုးမြည်းကြည့်ပြီး သော်... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ... သင်ဟာ ကျွန်ုပ်ကို လိမ်ညာတာပဲ။ သင့်ရဲ့ အမြစ် တွေက ကျွန်ုပ်ရဲ့ အရွက်တွေထက်တောင် သိပ်ချို နေပါကလား။ သင်ဟာ ဘယ်တော့မှ ကျွန်ုပ်ရဲ့ တောထဲမှာ ထင်းလာခွေဖို့ မကြိုး စားနဲ့တော့။ ကျွန်ုပ် သင့်အရိုးတွေကိုချိုးပစ်မိလိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဒေါသ တကြီးပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်နှစ်တွင် မူဇစ်သည် မုန်လာဥစိုက်ပျိုးခဲ့သည့်နေရာ တွင်ပင် ဂျုံများကို စိုက်ပျိုးပြန်လေသည်။ မကြာမီ များသည် သီးမှည့်လာသည်။ မူဇစ်သည် ဂျုံခင်းသို့ ဂျုံများကိုရိတ်သိမ်းရန် လာစဉ် ဝက်ဝံကြီးက သူ့အား စောင့်ကြိုနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝက်ဝံကြီး က သူ့အား-\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်ုပ်ကိုလိမ်ညာဖို့ မကြိုးစားနဲ့ ၊ ကျွန်ုပ်ရဲ့ ဝေစုကိုပေးပေတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ မူဇစ်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဝက်ဝံကြီး မုန်လာဥတုန်းက သင့်ကို အရွက်တွေပေးမိလို့ ကျွန်ုပ်ကို စိတ်ဆိုးခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ သင်ဟာ အမြစ်ကိုကြိုက်တဲ့အတွက် ဒီတစ်ခါ သင့်ကိုအမြစ်ကိုပေးပါ့ မယ်။ ကျွန်ုပ်ကတော့ သင်မကြိုက်တဲ့အပေါ်ပိုင်းပဲ ယူပါ့မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဆိုကာ မူဇစ်နှင့်ဝက်ဝံကြီးတို့သည် ဂျုံများကို ရိတ်သိမ်းကြသည်။ မူဇစ်သည် မြေကြီးမှ အမြစ်များအားလုံးကို ဝက်ဝံကြီး အားပေး လိုက်ပြီး ဂျုံသီးနှံအားလုံးကို ယူထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် မူဇစ် သည် သီးနှံများကိုလှည်းပေါ်တင်ကာ အိမ်သို့ ယူဆောင်လာခဲ့လေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝက်ဝံကြီးသည် အမြစ်များကို အားရပါးရ ဝါးစားသည်။ သို့သော် ဘာမျှအရသာမရှိ။ သစ်သားကိုဝါးစားရသည့်အရသာနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်၏။ ဝက်ဝံကြီးသည် မူဇစ်အပေါ် အလွန်ဒေါသ ထွက်သွားသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ မူဇစ်နှင့် ဝက်ဝံကြီးသည် ရန်သူ များဖြစ်သွားကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြေခွေးနှင့် ကြိုးကြာငှက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခါက မြေခွေးနှင့်ကြိုးကြာငှက်တို့သည် အဆွေခင်ပွန်း ဖွဲ့၍ နေထိုင်ကြလေသည်။ တစ်နေ့တွင် မြေခွေးသည် ကြိုးကြာ ငှက်အား...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မိတ်ဆွေ၊ ကျွန်ုပ်နဲ့ အတူ ညစာစားလှည့်ပါ၊ သင့်ကို အကောင်းဆုံး ပြုစုပါရစေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ညစာကျွေးမွေးရန် ဖိတ်ကြားလေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ဖြင့် ကြိုးကြာငှက်သည် မြေခွေးတည်ခင်းသော ညစာ စားပွဲသို့ လာခဲ့လေသည်။ မြေခွေးသည် ဆန်ပြုတ်ကို ချက်ပြုတ် ကာ ပန်းကန်ပြားတွင်ထည့်၍... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီဆန်ပြုတ်ကို မိတ်ဆွေကြီး ကြိုက်နှစ်သက်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ဒီဆန်ပြုတ်ကို ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် ချက်ထားတာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုဆိုကာ ကြိုးကြာငှက်အား ဆန်ပြုတ်ပန်းကန်ကိုချ၍ ကျွေးလေသည်။           \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြိုးကြာငှက်သည် ပန်းကန်ထဲတွင်ရှိသော ဆန်ပြုတ်ကို နှုတ်သီးဖြင့်ထိုး၍ အနည်းအကျဉ်းသာ စားသုံးနိုင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချိန်တွင် မြေခွေးကြီးသည် ပန်းကန်ထဲမှ ဆန်ပြုတ်ကို လျာနှင့်လျှက်၍စားရာ ပန်းကန်ထဲတွင် ဆန်ပြုတ်များကုန်သွား လေသည်။ ထို့နောက် မြေခွေးကြီးက ကြိုးကြာငှက်အား...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဝမ်းနည်းပါတယ် မိတ်ဆွေ၊ ကျွန်ုပ်မှာ သင့်ကိုထပ်ကျွေးဖို့ မရှိတော့ပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဆိုလေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ ကြိုးကြာငှက်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်ုပ် လုံလောက်ပါပြီ။ ကျွန်ုပ်ကလည်း သင့်ကို ကျွန်ုပ်နဲ့အတူ ညစာ လာစားဖို့ ပြန်လည်ဖိတ်ကြားပါတယ်။ လာမယ် မဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု မြေခွေးကို မေးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်နေ့တွင် မြေခွေးသည် ညစာစားသုံးရန် ကြိုးကြာငှက် ထံသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ ကြိုးကြာငှက်သည် စွတ်ပြုတ်ကို ချက်ပြုတ်ပြီး မြေခွေးစားသုံးရန် လည်ပင်းရှည်ကရားထဲတွင် ထည့်ပေးလေသည်။ ထို့နောက် ကြိုးကြာငှက်သည် မြေခွေးအား..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ... မိတ်ဆွေ၊ မြိန်ရှက်စွာ စားသုံးပေတော့။ ကျွန်ုပ်ရှိ တာ ဒါအကုန်ပဲ။ ဒီလိုပြောရတာ ကျွန်ုပ် ဝမ်းနည်းပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ပြောကာ စွတ်ပြုတ်ထည့်ထားသော ကရားကိုမြေခွေးအား ပေး လေသည်။ မြေခွေးလည်း စွတ်ပြုတ်ကိုစားမည်ပြုရာ သူ့နှာခေါင်း သည် ကရားထိပ်တွင် တစ်နေလေသည်။ စွတ်ပြုတ်ကိုစား၍ မရချေ။ အနည်းငယ်လောက်သာ စားသုံးနိုင်လေသည်။ ကရား ပေါက်ထဲသို့ သူ့ဦးခေါင်းသည် အဆုံးဝင်၍ မရပေ။ ကြိုးကြာ ငှက်ကား နှုတ်သီးရှည်သူဖြစ်၍ ကရားထဲသို့ ဦးခေါင်းဝင်ကာ စွတ်ပြုတ်ကို ကုန်စင်အောင် စားနိုင်လေသည်။ ထို့နောက် ကြိုးကြာ ငှက်က မြေခွေးအား...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဝမ်းနည်းပါတယ် မိတ်ဆွေ၊ ကျွန်ုပ်မှာ သင့်ကို ကျွေးဖို့ ဘာမှ မကျန်တော့ပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဟု ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချိန်မှစ၍ မြေခွေးနှင့်ကြိုးကြာငှက်တို့သည် မိတ်ဆွေ ပျက်ပြားကာ ရန်သူအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုဗီယက်နိုင်ငံ မော်စကိုမြို့ \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eForeign Language Publishing House \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတိုက်ထုတ်\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eRussian Folk Tales  \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာအုပ် မှ \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eThe Fox and the Crane\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45557037924501,"sku":"","price":900.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_7d7b3d2d-dd9f-4469-9e7c-80b4f6edc854.jpg?v=1730234386"},{"product_id":"မောင်ခေတ်ထွန်း-အံ့ဖွယ်ဂမ္ဘီရပုံပြင်များ","title":"အံ့ဖွယ်ဂမ္ဘီရပုံပြင်များ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာကြမ်းပိုးနှင့် ထူးဆန်းသော မိန်းကလေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုဝတ္ထု ရေးသားသူမှာ မင်မင်းဆက် နောက်ဆုံးနှင့် ချင် မင်းဆက် အစပြုသည့်ကာလ ၁၇ ရာစုအလယ်လောက်က တရုတ် ပြည်တွင် ထင်ရှားခဲ့သူပညာရှိကြီး “ပိုးချောင်လင်း” (PoChaung Ling) ၏လက်ရာတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပိုးချောင်လင်း ရေးသားခဲ့သည့် “လျူချိုင်ချီရီ”တရုတ်ဂန္ထဝင် (Lui Chai Chi Yee) ကျမ်းတွင် ဝတ္တုရှည်‌ပေါင်း ၄၀၀ပါဝင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အတွဲ ၁၆ တွဲရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူရေးသားသော ဝတ္ထုအားလုံး၏တူညီသောအချက်မှာ ဝတ္ထုများသည် “သဘာဝလွန်” (Supernatural) ဝတ္ထုများဖြစ်နေ ခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ ထူးခြားသော အချက်ဖြစ်သည်။ တချို့ဝတ္ထု များမှာ တစ္ဆေများ၊ နာနာဘာဝများနှင့် နာမ်သောက အကြောင်း များဖြစ်၍ တချို့ဝတ္ထုများမှာ ၎င်းတို့နှင့် မသက်ဆိုင်ကြပေ။ သို့ သော် အားလုံးမှာ ထူးဆန်းဖွယ်၊ အံ့ဩဖွယ်ချည်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ သော် “\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပိုးချောင်လင်း”၏ဘဝအကြောင်းကို သိရှိသူမှာ အလွန်နည်းသည်။ ဝတ္ထုများကို မည်သည့်အချိန်တွင် ရေးသားခဲ့ သည်ဆိုသည်ကိုလည်း မည်သူမှ သေချာစွာ မသိရှိကြပေ။ တချို့ ဆိုလျှင် သူ့ဝတ္ထုများကိုပင် မဖတ်ဖူးကြ၊ မကြားဖူးကြပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခု “စာကြမ်းပိုးနှင့် ထူးဆန်းသော မိန်းကလေး”ဝတ္ထုမှာ ပိုးချောင်လင်း၏ “Lui Chai Chi Yee” တရုတ်ဂန္ထဝင်ကျမ်းမှ ဝတ္ထုများကို “Benjamin Chia” အင်္ဂလိပ်ဘာသာသို့ ပြန်ဆိုသည့် “Chinese Tales of the Supernatural\" oszę og \"The Book Worm” ကို ပြန်ဆိုထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောင်ယောက်ချူ၏ ဖခင်သည် စာအုပ်များကို လွန်စွာ နှစ်သက်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်သည်။ ဖခင်ကွယ်လွန်သောအခါ သူ့သားလောင်ယောက်ချူသည် ဖခင်ပိုင်ဆိုင်သည့် အိမ်နှင့် ဖခင် စွဲလမ်း ကြိုက်နှစ်သက်ခဲ့သည့် စာအုပ်များကို အမွေအဖြစ် ရရှိလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ကြီးမှာ ကြီးမားကျယ်ဝန်း၍ စာအုပ်များမှာလည်း နေရာ အနှံ့၊ အိမ်ကြီးထဲတွင်လည်း လောင်ယောက်ချူ တစ်ယောက်တည်း။ သူသည် ဘဝတွင် စာအုပ်ဖတ်ရှုခြင်းထက် ပိုမိုအရေးကြီးသည့် အရာများရှိနေသည်ဆိုသည်ကို မစဉ်းစားမိချေ။ သူသည် ဘာအလုပ် မှမလုပ်ဘဲ ဖခင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော ငွေကြေးများကို သုံးစွဲကာသာ နေခဲ့သည်။ မကြာမီ ငွေများ အားလုံးကုန်သွားသည်။ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်ဆုံးတွင် လောင်ယောက်ချူသည် အစားအစာများ ဝယ်ယူရန်အတွက် စာအုပ်များမှလွဲ၍ တွေ့ ရှိသမျှ ပစ္စည်းများကို ရောင်းချသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ဖခင် အသက်ထင်ရှားရှိစဉ်က ဖခင်ဖြစ်သူက သူ့သား အတွက် မှတ်သားစရာ စကားနှစ်ခုကို ရေးပေးသွားခဲ့သည်။ ထို စကား၏အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်း သေချာနားလည် သဘောပေါက်အောင် လေ့လာရန်ကိုလည်း အားပေးအားမြှောက်ပြုခဲ့သည်။ ထိုစာမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စာအုပ်များထဲတွင် ရွှေအိမ်လေးတစ်လုံး ရှိသည်။ စာအုပ် များထဲတွင် မျက်နှာမအိုသည့် အပျိုချောကလေးတစ်ယောက် ရှိသည်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ဖခင်သည် အဆိုပါစာကို ပိုးသားပေါ်တွင် ရေးသားသွား ခြင်း ဖြစ်သည်။ လောင်ယောက်ချူသည် ထိုစာကို သိပ်အလေး အမြတ်ထားသည်။ ထိုစာကို အမြဲမြင်နိုင်အောင် သူ့စားပွဲခုံရှေ့ အပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီး မပျက်စီးအောင် ဂရုစိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောင်ယောက်ချူက ပိုသားပေါ်တွင် ရေးပေးသွားသည့် သူ့ဖခင်ကြီး၏စကားကို ယုံကြည်သည်။ သံသယလုံးဝမဖြစ်။ တစ်နေ့ တွင် သူ့ဖခင်ကြီးစကားအတိုင်း ရွှေအိမ်ကလေးတစ်လုံးနှင့် အပျိုချော လေးတစ်ယောက်ကို အမှန်ပင် တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့တွင် လောင်ယောက်သည် စာအုပ်ပုံတစ်ပုံထဲတွင် ကစားစရာ ရွှေရောင်အိမ်ကလေးတစ်ခုကို တွေ့ ရှိလေသည်။ သူ သည် ရွှေရောင်အိမ်ကလေးကိုတွေ့သည့်အခါ အတော်စိတ်လှုပ် ရှားသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဖေ့စကား မှန်နေပြီ။ စာအုပ်တွေထဲမှာ ရွှေအိမ်ကလေး ကို အမှန်တကယ် တွေ့ပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ကိုယ်သူ ပြောနေမိသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ငွေသိပ်လိုနေသည်။ ထို့ကြောင့်ကစားစရာအိမ်ကလေးကို ရောင်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် ကစားစရာ ရွှေရောင်အိမ်ကလေးမှာ ရွှေအစစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အိမ်ကလေးမဟုတ်၊ ထို့ကြောင့် တန်ဖိုးမရှိ။ ထို့ကြောင့် သူသည် စိတ်အလွန်ပျက်သွားပြီး အိမ်ကလေးကိုယူကာ အခန်းထောင့်တွင် ပစ်ထားလိုက်သည်။ ရွှေရောင်အိမ်ကလေးကိုလည်း စိတ်ထဲ မေ့ပျောက်ပစ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆောင်းလယ်ပွဲတော်မတိုင်မီ တစ်နေ့တွင် သူ့ဖခင်၏မိတ်ဆွေ တစ်ဦးသည် စာအုပ်များ ငှားရမ်းရန် သူ့ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အဆိုပါ မိတ်ဆွေကြီးသည် အခန်းထောင့်တွင် ပစ်ထားသော ရွှေရောင် အိမ်ကလေးကို တွေ့မြင်သွားပြီး စိတ်ဝင်တစား ကိုင်တွယ်ကြည့်ရှု လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီရွှေရောင်အိမ်ကလေးဟာ သိပ်တန်ဖိုးရှိတဲ့ အနုပညာပစ္စည်း တစ်ခုပဲ။ ဦးလေးဟာ ကစားစရာအိမ်ကလေးတွေကို စုဆောင်း နေသူ ဖြစ်တယ်။ ဦးလေး ဘဝတစ်လျှောက်လုံးရှာနေတာ ဒီပစ္စည်း လေးပဲ။ အခုတော့ ဒီပစ္စည်းလေးကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ရ ပြီ၊ ဦးလေး သိပ်ဝမ်းသာတာပဲ”ဟု ဖခင်၏မိတ်ဆွေက အားရပါးရ ပြောလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ လောင်ယောက်ချူက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီအိမ်ကလေးကို ဦးလေး သိပ်လိုချင်တယ်ဆိုရင် ယူသွား လေ” ဟု ပြန်ပြောလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ဖခင်၏ မိတ်ဆွေကြီး၏မျက်စိသည် ဝင်းလက်သွားပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါ့တူ တကယ်ပြောတာလား” ဟု သူ့နားကိုပင် မယုံကြည် စွာဖြင့် လောင်ယောက်ချူကို ပြန်မေးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တကယ်ပြောတာပါ၊ ဒီအိမ်ကလေးဟာ ကျွန်တော့်အတွက် ဘာမှအသုံးမဝင်ပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောင်ယောက်ချူက ပြောလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ဖခင်၏မိတ်ဆွေ အဘိုးအိုသည် ဝမ်းသာလွန်း၍ လာရင်း ကိစ္စကို မေ့သွားသည်။ အဘိုးအိုသည် ကစားစရာအိမ်ကလေးကို ရင်သွေးငယ်ကို ပွေ့ပိုက်သကဲ့သို့ ညင်သာစွာ ပိုက်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် အဘိုးအိုသည် သိပ်ဝမ်းသာနေ၍ နှုတ်ဆက်ဖို့ပင် မေ့ သွားကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တစ်နေ့တွင် အဘိုးအိုသည် လောင်ယောက်ချူထံသို့ ရွှေရောင်အိမ်ပေးလိုက်သည့်အတွက် ပြန်လည်တုံ့ပြန်သောအား ဖြင့် ငွေဒင်္ဂါးသုံးရာနှင့် မြင်းနှစ်ကောင်ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပြန်လည်ပေးပို့လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စာအုပ်တွေထဲမှာ ချမ်းသာမှုတွေ တွေ့ရလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါသိပြီ။ မြင်းနှစ်ကောင်နှင့် ငွေဒင်္ဂါးသုံးရာဆိုတာ တန်ဖိုးသိပ်များ တယ်။ အခု ငါ ချမ်းသာပြီ”ဟု လောင်ယောက်ချူသည် ဝမ်းသာ အားရ ကြုံးဝါးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါမှစ၍ လောင်ယောက်ချူသည် သူ့ဖခင်ကြီး၏ စကား နှစ်ခွန်းကို ပို၍ခိုင်မြဲစွာ ယုံကြည်သွားပြီး အချိန်များစွာ ပေး၍ စာအုပ်များကို ဖတ်လေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ဖြင့် လောင်ယောက်သည် အချိန်တန် အရွယ်ရောက် ၍ အိမ်ထောင်ပြုဖို့ အချိန်ကျရောက်လာခဲ့လေပြီ။ သို့သော် သူ့ တွင် အိမ်ထောင်ပြုရန် ရည်မှန်းထားသူ မရှိသေးချေ။ လူတွေက သူ့အား အိမ်ထောင်ပြုဖို့ တိုက်တွန်းကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ ပြောလာတိုင်း လောင်ယောက်ချူက သူ့ကိုယ်ကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော့် ဖခင်ကြီးပြောတဲ့စကားရှိတယ်လေ။ အဲဒါက စာအုပ်များထဲတွင် မျက်နှာမအို သည့် အပျိုချောကလေးတစ် ယောက် ရှိသည်တဲ့။ တစ်နေ့ကျရင် ကျွန်တော့်အတွက် ရုပ်ချောတဲ့ဇနီးမယား ရှာတွေ့ လာမှာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ပြန်ပြောလေ့ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ဖြင့် တစ်နှစ်တာ အချိန်ကာလသည် ကုန်ဆုံးသွားလေ သည်။ သို့သော် သူသည် အိမ်ထောင်မကျသေးပေ။ လူတွေက သူ့ကို နောက်ပြောင်ကြကုန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အခုထက်ထိ စာအုပ်တွေထဲက မိန်းကလေးရှာတာ မတွေ့ သေးဘူးလားကွ။ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဆက်ရှာနေမှာတုံး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူတွေ၏ သူ့အား နောက်ပြောင်မှုကို စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပေ။ တစ်နေ့တွင် စာအုပ်ထဲမှ မိန်းမချောကလေးသည် သူ့ထံသို့ ဧကန်မုချရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု တထစ်ချ ယုံကြည်ထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ည သူသည် သမိုင်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖတ်နေစဉ် စာ မျက်နှာများကြားတွင် မိန်းမချောကလေး၏ ရုပ်ပုံတစ်ပုံကို ရုတ် တရက် တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ ရုပ်ပုံမှာ သရုပ်ပါ၍ အစစ်ကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သူသည် မိန်းမချောကလေး ရုပ်ပုံပါသည့် စာမျက်နှာ ကို မပျောက်သွားအောင် လက်ဖြင့် ဆွဲထားသည်။ သူသည် ရုပ်ပုံ ကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ မျက်စိညောင်းလာ မှ ရပ်သည်။ ထို့ နောက် သူသည် မိန်းမချောကလေး ရုပ်ပုံပါ သည့် စာအုပ်ကိုဖြန့်ကာ စားပွဲပေါ်တင်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ အလွန်ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုသည် ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။ ရုပ်ပုံထဲမှ မိန်းကလေးသည် သူ့ကို ပြုံးပြနေသည်ဟု စိတ်ထဲတွင် ခံစားမိလေသည်။ သူသည် ရုပ်ပုံကို ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ မိန်းကလေးသည် ရုပ်ပုံထဲမှ ထွက် လှမ်းလာသည်ကို အံ့သြဖွယ် တွေ့မြင်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောင်ယောက်ချူသည် မျက်စိကို အသာကလေးမှိတ်၍ကိုလာသည်ကို ထိုအခါ မိန်းကလေးသည်။ သူသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါ၊ ငါအိပ်မက်မက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်” ဟု တိုးတိုးရေရွတ်မိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် သူသည် မျက်စိကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ့ရှေ့တွင် ရုပ်ပုံ ထဲမှ အမျိုးသမီးသည် စားပွဲပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရလေသည်။ မိန်းကလေး၏အရပ်သည် တစ်လက်မခန့် ရှိ သည်။ မိန်းကလေး၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကြီးလာ လေသည်။ သူသည် စားပွဲပေါ်မှဆင်းလာ၍ အောက်သို့ရောက်လာ သည်။ ထိုအခါကျမှ တကယ့်မိန်းကလေးအရွယ်အတိုင်း ဖြစ်လာ သည်။ မိန်းကလေးသည် သူဖြစ်စေချင်သည့် ရုပ်ရည်ပြေပြစ် ချောမောလှသည့် မိန်းမလှကလေး ဖြစ်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် လောင်ယောက်ချူက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အသင် နတ်သမီး၊ အသင် ဘယ်သူဘယ်ဝါဆိုတာ သိပါရ စေ”ဟု ရိုသေလေးစားစွာ မေးလိုက်လေသည်။ ကြောက်စိတ်တော့ အနည်းငယ် ရှိသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ နတ်သမီးက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်ုပ်သည် ဘယ်တော့မှ အိုမင်းမှုမရှိတဲ့ နတ်သမီး ဖြစ်ပေ တယ်။ စာအုပ်တွေထဲမှာ သင်ရှာဖွေပြီး မျှော်လင့်စောင့်စားနေတဲ့ သူဟာ ကျွန်ုပ်ပဲ၊ အခု သင့်လိုအင်ဆန္ဒတွေဟာ မှန်လာခဲ့ပြီ။ ကျွန်ုပ် သင့် ကြင်ရာဇနီးအဖြစ် ရောက်လာရခြင်းဖြစ်ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ပြော ဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် လက်ထပ်လိုက်ကြပြီး အိမ်ထဲ တွင် အတူတကွ နေထိုင်ကြလေသည်။ သို့သော် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် စကားမပြောဆိုကြပေ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45556727775381,"sku":"","price":1620.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_fc42489a-8162-4553-a4ce-1d1cc0a24b8a.jpg?v=1730234423"},{"product_id":"မောင်ခေတ်ထွန်း-အာလာဒင်နှင့်ထူးဆန်းသောမီးခွက်ပုံပြင်များ","title":"အာလာဒင်နှင့်ထူးဆန်းသောမီးခွက်ပုံပြင်များ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအာလာဒင်နှင့် ထူးဆန်းသောမီးခွက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခါက တရုတ်ပြည်တွင် အာလာဒင် အမည်ရှိ လူငယ်ကလေး တစ်ဦးရှိလေသည်။ သူနှင့် သူ့မိခင်သည် အလွန်ဆင်းရဲ၍ တဲငယ် ကလေးတစ်ခုတွင် နေရရှာလေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အာလာဒင်ကလေးသည် နေ့စဉ် လမ်းထဲတွင် အပေါင်း အဖော်များနှင့် ကစား၍သာ အချိန်ဖြုန်းနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့တွင် လူတစ်ယောက်သည် လမ်းထဲသို့ ရောက်ရှိ လာကာ သူတို့ကစားနေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေလေသည်။ ထို့ နောက် ထိုလူကြီးသည် အာလာဒင်အား -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်း ဘယ်သူလဲ”ဟု မေးလေသည်။ အာလာဒင်က“ကျွန်တော့်နာမည် အာလာဒင်ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ပြန်ဖြေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုအခါ လူကြီးက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဖြင့် ငါဟာ မင်းရဲ့ ဦးလေးပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ပြောဆိုလေသည်။ အမှန်မှာ ထိုလူကြီးသည် အာလာဒင်၏ ဦးလေး မဟုတ်ပေ။ လိမ်ညာပြောဆိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုလူကြီးသည် မှော် ဆရာကြီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အာလာဒင်လည်း မှော်ဆရာကြီးက သူ့ဦးလေးဟုဆို၍ မှော် ဆရာကြီးအား သူ့အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ အိမ်ရောက် သော် အာလာဒင်က သူ့မိခင်အား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမေရေ..ဒီမှာ ကျွန်တော့်ဦးလေး အာဖရိကက ရောက် နေတယ်၊ လာကြည့်ပါဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု အိမ်ပေါက်ဝမှနေ၍ အားရ ဝမ်း သာစွာ ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အာလာဒင်၏ မိခင်လည်း မှော်ဆရာကြီးအား ကြိုဆိုကာ အိမ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် စားဖွယ်သောက် ဖွယ်ရာများ ယူဆောင်လာကာ မှော်ဆရာကြီးနှင့်အတူ ညစာ စားသောက်ကြသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မှော်ဆရာကြီးက အာလာဒင်အား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါ့တူ အာလာဒင်၊ ဦးလေး မင်းကို အင်္ကျီလှလှကလေး တွေ ဝယ်ပေးမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မှော်ဆရာကြီး၏စကားကို ကြားသော် အာလာဒင်တို့ သား အမိသည် အလွန်ဝမ်းသာသွားကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တစ်နေ့တွင် အာလာဒင်နှင့် မှော်ဆရာကြီးသည် ဈေးသို့ သွားရောက်ကြလေသည်။ ဈေးထဲတွင် မှော်ဆရာကြီး က အာလာဒင်အား အင်္ကျီအဝတ်အစားသစ်များ ဝယ်ပေးသည်။ အာလာဒင်သည် အင်္ကျီအဝတ်အစား ရရှိ၍ ဝမ်းသာနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် အာလာဒင်နှင့် မှော်ဆရာကြီးသည် စကား စမြည်ပြောရင်း လမ်းလျှောက်လာကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ သူတို့သည် တောင်ကုန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာ ကြသည်။ မှော်ဆရာကြီးက အာလာဒင်အား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ..ဒီမှာ နားကြစို့။ မင်း ထင်းရှာပြီး မီးဖိုကြီးတစ်ခု ဖိုကွာ”ဟု ခိုင်းလေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အာလာဒင်လည်း ထင်းများကို ယူဆောင်ကာ မီးဖိုလေ သည်။ မကြာမီ မီးအရှိန်များ တက်လာကာ မီးဖိုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မှော်ဆရာကြီးလည်း နှုတ်မှ မန်းမှုတ်ရင်း မီးဖိုထဲသို့ တစ်စုံ တစ်ရာ ပစ္စည်းများထည့်နေလေသည်။ မကြာမီ မြေကြီးသည် တုန်ခါလာပြီး ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ မြေကြီးထဲမှ မီးခိုးများ ထွက်လာလေသည်။ ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သော် အာလာဒင်လည်း အလွန်ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် မြေကြီးသည် အက်ကွဲလာပြီး မြေ ကြီးထဲမှ လိုဏ်ခေါင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ လိုဏ်ခေါင်းဝ ကို ကြီးမားသော ကျောက်ပြားကြီးက ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မှော်ဆရာကြီးက အာလာဒင်အား - -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒီကျောက်ပြားအောက်မှာ မီးခွက်တစ်ခု ရှိတယ်။ ဆင်း ပြီးသွားယူချေ။ အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ဒီလက်စွပ်ကို ဝတ်ထား””\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ပြောဆိုကာ လက်စွပ်ကို ပေး၍ အာလာဒင်အား လိုဏ်ခေါင်းအတွင်းသို့ ဆင်းစေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အာလာဒင်လည်း မှော်ဆရာကြီး၏ လက်စွပ်ကို ဝတ်ဆင် ကာ လိုဏ်ခေါင်းဝသို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် လိုဏ်ခေါင်းဝ တွင် ပိတ်ဆို့ထားသော ကျောက်ပြားကြီးကို ဆွဲမ တင်လိုက်သည်။ ထိုအခါ လိုဏ်ခေါင်းကြီးအတွင်းသို့ ဆင်းရန် လှေကား ထစ်များကို တွေ့မြင်ရလေသည်။ အာလာဒင်လည်း လှေကား ထစ်အတိုင်း အောက်သို့ ဆင်းသွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ အာလာဒင်သည် လှပသည့် ဥယျာဉ်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဥယျာဉ်ထဲတွင် ကျောက်မျက်ရတနာများ ဖြိုးပြက်နေသော ကျောက်မျက်ပင်များကို အများအပြား တွေ့ရလေသည်။ ကျောက် မျက်ရတနာများသည် အနီ၊ အပြာ၊ အစိမ်း၊ အဝါ၊ အဖြူ စသည် ဖြင့် အရောင်အသွေး မျိုးစုံဖြင့် လှပနေကြလေသည်။ ကျောက် မျက်ပင်ကြီးများမှာလည်း အလွန်ကြီးမား၍ နေရောင်ထဲတွင်တောက်လက်နေကြသည်။ အာလာဒင်လည်း ရှေ့ဆက် လျှောက် လှမ်းလာရာ ဥယျာဉ်ကြီး၏ အဆုံးရောက်သော် နံရံကြီးတစ်ခုကို တွေ့ရလေသည်။ နံရံပေါ်တွင် မီးခွက်ကလေး ချိတ်ဆွဲထားသည် ကို တွေ့မြင်ရသည်။ အာလာဒင်သည် လှေကားဖြင့် တက်ကာ နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော မီးခွက်ကလေးကို ဖြုတ်ယူလိုက် သည်။ ထို့နောက် မီးခွက်ကို အင်္ကျီအတွင်းသို့ထည့်လိုက်ပြီး ပြန် ဆင်းလာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အာလာဒင်သည် ဥယျာဉ်ထဲရှိ ကျောက် မျက်ပင်များတွင် သီးနေကြသော ကျောက်မျက်ရတနာများကို ဖြုတ်ယူ၍ သူ့အင်္ကျီအိတ်များထဲသို့ ထည့်သည်။ အင်္ကျီအိတ်တွင် ရတနာများပြည့်သော် အင်္ကျီအတွင်းသို့ ထပ်ထည့်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် အာလာဒင်သည် မှော်ဆရာကြီးဆီသို့ ပြန်လာ ခဲ့သည်။ သူ သယ်ဆောင်လာသော ကျောက်မျက်ရတနာများမှာ အလွန်လေးလံနေ၍ အာလာဒင်သည် လှေကားကို ကြိုးစားပြီးတက်သော်လည်း တက်၍မရ ဖြစ်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မှော်ဆရာကြီးက မြေပေါ်မှနေ၍ အာလာဒင်ဆီမှ မီးခွက် ကို လှမ်းတောင်းသည်။ အာလာဒင်သည် မီးခွက်ကို အင်္ကျီအတွင်း နှိုက်ယူသည်။ သို့သော် မီးခွက်သည် ရတနာပစ္စည်းများအောက်ရောက်ရှိနေ၍ မည်မျှကြိုးစားနှိုက်ယူသော်လည်း မီးခွက်ကို ယူ၍ မရ ဖြစ်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မှော်ဆရာကြီးသည် မီးခွက်ကို လိုချင်နေသူဖြစ်၍ အလွန် ဒေါသဖြစ်သွားလေသည်။ သူသည် အောက်သို့ဆင်း၍ မီးခွက်ကို ယူရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် မှော်ဆရာ ကြီးသည် နှုတ်မှ ဂါထာတစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ လိုဏ်ခေါင်း ကြီး၏အဖုံးသည် တွင်းဝသို့ တဖြည်းဖြည်းရွေ့လျားသွားပြီး တွင်း ကြီးကို ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အာလာဒင်သည် မှောင်မှောင်မည်းမည်း လိုဏ်ခေါင်းကြီး ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်းကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။ အာလာဒင်သည် အလွန်ကြောက်ရွံ့နေမိလေသည်။ သူ အော်ဟစ်အကူအညီ တောင်းသော်လည်း သူ့အသံကို မည်သူကြားနိုင်မည်နည်း။ သူသည် မျက်နှာကို လက်ဝါးဖြင့်အုပ်၍ ငိုကြွေးနေလေသည်။ ထိုအခါ လက်ဝါးချင်းထိသွားကာ မှော်ဆရာကြီး ပေး၍ ဝတ်ထားသည့် လက်စွပ်ကို ပွတ်တိုက်မိရက်သား ဖြစ်သွားသည်။ ထိုအခါ ချက် ချင်းပင် အလွန်အရုပ်ဆိုးသော ဘီလူးကြီးတစ်ကောင် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ အာလာဒင်က ဘီလူးကြီးအား -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အသင် ဘယ်သူလဲ”ဟု မေးလိုက်သည်။ ဘီလူးကြီးက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အရှင့်လက်ထဲမှာ ဝတ်ထားတဲ့လက်စွပ်ဟာ ရိုးရိုးလက်စွပ် မဟုတ်ပါဘူး။ လိုတရ လက်စွပ်ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်ုပ်ဟာ အဲဒီ လက်စွပ်ကို စောင့်ရတဲ့ လက်စွပ်စောင့်ဘီလူးဖြစ်ပါတယ်။ အရှင် ဘာအလိုရှိပါသလဲ””ဟု ပြန်ဖြေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်ုပ် ဒီလိုဏ်ခေါင်းထဲက ထွက်ချင်ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဟု အာလာဒင်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကောင်းပါပြီ”ဟု ဘီလူးကြီးက ဆိုလိုက်သည်နှင့် တစ် ပြိုင်နက် မြေကြီးသည် ကွဲအက်သွားပြီး အာလာဒင်သည် အပြင် ဘက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အာလာဒင်လည်း အလွန်ဝမ်းသာသွားကာ သူ့အမေအိမ်သို့ အမြန်ပြေးသွားလေ သည်။ အိမ်ရောက်သော် အာလာဒင်လည်း သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အဖြစ်အပျက်များကို သူ့အမေအား ပြန်ပြောပြလေသည်။ ထို့ နောက် အာလာဒင်သည် သူ့အမေအား သူယူဆောင်လာသော ကျောက်မျက်ရတနာများနှင့် မီးခွက်တို့ကို ထုတ်ပြကာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမေ ..ကျွန်တော်တို့အိမ်လာတဲ့ လူကြီးဟာ ကျွန်တော့် ဦးလေး မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလူကြီးဟာ သိပ်ဆိုးတဲ့ မှော်ဆရာကြီး တစ်ယောက်ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု သူ့ကို တွင်းထဲထည့်ပိတ်ခဲ့သည့်အကြောင်း ကို ပြောပြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စားချိန်ရောက်သော် အာလာဒင်သည် ဆာလောင်မွတ်သိပ် လာသည်။ သို့သော် အိမ်တွင် စားစရာမရှိ။ သူ့အမေတွင်လည်း စားစရာဝယ်ဖို့ ငွေမရှိချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ် အာလာဒင်သည် ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခုရရှိသွား သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော် ဒီမီးခွက်ကို ရောင်းပြီး စားစရာတွေ ဝယ် မယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု အာလာဒင်က ဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့အမေက -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သားအကြံ ကောင်းတယ်။ မေမေ မီးခွက်ကလေးကို ပြောင်အောင် တိုက်လိုက်ဦးမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ပြန်ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် အာလာဒင်၏ မိခင်သည် မီးခွက်ကလေးကို ပြောင်လက်အောင် သဲဖြင့် ပွတ်တိုက်လေသည်။ ထိုသို့ မီးခွက်ကို ပွတ်တိုက်လိုက်သည့်အတွက် မီးခွက်ထဲမှ ဘီလူးကြီးတစ်ကောင် သည် သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာလေသည်။ ဘီလူးကြီးသည် ကိုယ် ခန္ဓာကြီးမားကာ အလွန် အရုပ်ဆိုးလေသည်။ ဘီလူးကြီးကိုမြင် သော် အာလာဒင်၏မိခင်သည် ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဘီလူးကြီးက -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီမီးခွက်ဟာ လိုတရ မီးခွက်ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်ုပ်ဟာ မီးခွက်စောင့်ဘီလူးဖြစ်ပါတယ်။ အရှင် ဘာအလိုရှိပါသလဲ ပြော ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်ုပ်တို့စားဖို့ အစားအစာလိုနေပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု အာလာ ဒင်က ပြန်ပြောသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကောင်းပါပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဘီလူးကြီးက ဆိုလိုက်သည်နှင့် တစ် ပြိုင်နက် စားကောင်းသောက်ဖွယ်ရာများ အပြည့်ထည့်ထားသည့် လင်ပန်းကြီးသည် အာလာဒင်တို့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စားဖွယ်သောက်ဖွယ်ရာများ ထည့်ထားသည့် လင်ပန်းကြီး နှင့် ပန်းကန်လုံး၊ ပန်းကန်ပြားများအားလုံးမှာ ရွှေလင်ပန်း၊ ရွှေ ပန်းကန်လုံး၊ ရွှေပန်းကန်ပြားများ ဖြစ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အာလာဒင်နှင့် သူ့မိခင်တို့သည် စားသောက်ဖွယ်ရာများ ကို အားရပါးရ စားသောက်ကြသည်။ သူတို့သည် ဤသို့သော အစားအစာများကို တစ်ခါမျှ မစားဖူး၍ အံ့သြကာ ဝမ်းသာနေ ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စားသောက်ပြီးသော် အာလာဒင်က သူ့မိခင်အား -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမေ..ကျွန်တော် ဈေးကိုသွားပြီး ရွှေပန်းကန်ပြား တစ် ချပ်လောက် သွားရောင်းကာ ကျွန်တော်တို့စားဖို့ အစားအစာ တွေ သွားဝယ်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ပြောဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နံနက်ရောက်သော် အာလာဒင်သည် ရွှေပန်းကန်ပြားတစ် ချပ်ကို ယူဆောင်ကာ ဈေးသို့ သွားလေသည်။ ရွှေပန်းကန်ပြားကို ရောင်းပြီး ရရှိသည့်ငွေဖြင့် အစားအစာများ ဝယ်ယူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ဖြင့် အာလာဒင်သည် ငွေလိုတိုင်း ရွှေပန်းကန်ပြား တစ်ချပ် ရောင်းလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့တွင် အာလာဒင်သည် ရွှေပန်းကန်ပြားကို ရောင်း ချရန် ဈေးသို့သွားသည်။ သို့သော် ထိုနေ့တွင် ဈေးဆိုင်များ ပိတ်ထားကြသည်ကို တွေ့ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာလို့များ ဈေးဆိုင်တွေ ပိတ်ထားကြသလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု အာလာ ဒင်က အနီးအနားမှ လူတစ်ယောက်အား မေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုလူက သူ့အား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဒီနေ့ ဘုရင့်သမီးတော်ကလေး ရေချိုး ဆိပ် ဆင်းတဲ့နေ့လေ။ ဒါကြောင့် ဆိုင်တွေ ပိတ်ထားကြရတာပါ။ ဘယ်သူမှ မင်းသမီးကလေးကို မကြည့်ရဘူးလို့ အမိန့်ချမှတ် ထားတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ရှင်းပြသည်။ အာလာဒင်လည်း -......\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45556771881109,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_6163c6e2-a40d-41b3-977d-4f92556f4ae5.jpg?v=1730234439"},{"product_id":"မောင်ခေတ်ထွန်း-အိန္ဒိယပုံပြင်များ","title":"အိန္ဒိယပုံပြင်များ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနားလေး ဘိုလာရပ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်နေ့တွင် ဘိုလာရမ်ဟာ အလွန်ချောမောလှပတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်ကို လက်ထပ်ယူလိုက်လေတယ်။ အလွန် ထူးဆန်း လှစွာ ဘိုလာရမ်ခမျာ နားမကြားရတော့ဘဲ အကြားအာရုံ ပျက်စီး သွားခဲ့ရရှာလေတယ်။ အစပထမတုန်းကတော့ နားနည်းနည်း လေးကြားရသေးပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ နားဟာ လုံးဝမကြားရတော့ဘူးတဲ့။ ဘိုလာရမ်ဟာ လူတွေပြောသမျှစကား ကို ဘာမျှမကြားရလို့ သူတို့ဘာတွေပြောနေတယ်ဆိုတာ မသိနိုင် တော့ဘူးဖြစ်သွားတယ်။ ဒီလိုနဲ့ အချိန်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ သူဟာ လူတွေနဲ့ ဆက်ဆံပြောဆိုမှု ပြတ်သွားလေတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်နေ့မှာ လူတစ်ယောက်ဟာ သူ့ဆီရောက်လာပြီး သူ့ ယောက္ခမကြီး နေထိုင်မကောင်းကြောင်း လာသတင်းပို့တယ်။ ဘိုလာရမ်က နားမကြားတာမို့ အဲဒီသူက စာနဲ့ရေးပြရတယ်။ အဲဒီ သတင်းသိရတော့ သူဟာ ယောက္ခမကြီးဆီသွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက် တယ်။ သူမသွားခဲ့ရင် လူတွေက သူ့ကို မာနကြီးတယ်လို့ ထင်သွားမှာ သူကစိုးရိမ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက နားမကြားတာမို့ ယောက္ခမကြီး နဲ့ ဘယ်လိုစကားပြောရပါ့ ဆိုပြီး စဉ်းစားရကျပ်သွားတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ သူဟာ သူပြောလိုက်ရင် ယောက္ခမကြီးက ပြန်ဖြေ မယ့်စကားတွေကို စာရွက်ပေါ်မှာ ရေးချလိုက်တယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူက တွေးထင်ထားတာက သူက ယောက္ခမကြီးကို “အဖေ နေကောင်းရဲ့ လား”လို့မေးရင် ယောက္ခမကြီးက“ငါ... နေကောင်း သွားပါပြီ”လို့ ပြန်ဖြေမယ်။ အဲဒီနောက် သူက ယောက္ခမကြီးကို “အဖေ ဘာဆေးတွေစားလို့လဲ” လို့မေးလိုက်ရင် ယောက္ခမကြီးက သူစားတဲ့ဆေးအမည်ကို ပြောမယ်။ အဲဒီအခါ သူက “သိပ်ကောင်း တယ်။ ဒီဆေးဟာ အဖေ့အတွက်အကောင်းဆုံးပါပဲ”လို့ ပြန်ဖြေ လိုက်မယ်။ အဲဒီနောက်သူက “အဖေ့ကိုကြည့်ရှုပေးတာ ဘယ် ဆရာဝန်လဲ” လို့ မေးရင်တော့ ယောက္ခမကြီးက ဆရာဝန်နာမည် ကိုပြောတဲ့အခါ သူက “ဒီဆရာဝန်ဆိုရင် အဖေ့အတွက် အကောင်း ဆုံးပါပဲ”လို့ ပြောလိုက်မယ်လို့ဆိုကာ သူရေးခဲ့တဲ့မေးခွန်းတွေကို ကြည့်ပြီး ရွတ်ဆိုကာ အကျေနပ်ကြီး ကျေနပ်နေသတဲ့။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီလိုနဲ့ သူဟာ ခရီးထွက်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်တာနဲ့ သူ့ယောက္ခမ ကြီးဆီ လာခဲ့လေတယ်။ သူဟာ ယောက္ခမကြီးဆီ ရောက်တာနဲ့ ကြိုတင်ရေးမှတ်ကျက်မှတ်ထားတဲ့အတိုင်း “ပထမဆုံးမေးခွန်းဖြစ်တဲ့ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “အဖေ ... နေကောင်းရဲ့ လား”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို့ မေးလိုက်တယ်။ သူမျှော် လင့်ထားတဲ့အဖြေဖြစ်တဲ့\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ငါနေကောင်းသွားပြီ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို့ ဖြေတဲ့အဖြေ မဟုတ်ဘဲ သူ့ယောက္ခမကြီးက\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ငါ သိပ်နေမကောင်းဘူး”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို့ ပြော လိုက်တာကို သူက \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ဒီလိုကြားရတာ ကျွန်တော် သိပ်ဝမ်းသာတာပဲ” \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို့ ပြန်ပြောလိုက်လေတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့ ယောက္ခမကြီးက သူ့စကားကြားရတော့ အတော်တုန်လှုပ် သွားတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူက ဒုတိယမေးခွန်းဖြစ်တဲ့ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “အဖေ ဘာဆေးတွေစားလို့လဲ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e လို့မေးလိုက်ပြန်တယ်။ ယောက္ခမကြီးက ဒေါပွပွနဲ့ သူမျှော်လင့် ထားတဲ့စကားမဟုတ်တဲ့ \u003c\/span\u003e          \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “အဆိပ်ကွ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို့ပြန်ပြောလိုက်တာကို ဘိုလာရမ်က ဆေးအမည်ပြောတာပဲထင်မှတ်ပြီး \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “သိပ်ကောင်း တယ်။ ဒီဆေးဟာ အဖေ့အတွက် အကောင်းဆုံးပါပဲ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို့ ပြန်ပြော လိုက်လေတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒီစကားကြားရတော့ ယောက္ခမကြီးဟာ ဒေါသ ပိုကြီးလာ တယ်။ \u003c\/span\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသားတွေတဆတ်ဆတ်တုန်လာတယ်။ ဘိုလာရမလည်း တတိယမေးခွန်းကို မေးလိုက်ပြန်တယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အဖေ့ကို ကြည့်ရှုပေးတာ ဘယ်ဆရာဝန်လဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eယောက္ခမကြီး လည်း ဘိုလာရမ်အပေါ် တော်တော်အချဉ်ပေါက်နေတဲ့အတွက် အရွဲ့တိုက်ပြီး \u003c\/span\u003e          \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “သေမင်းဟေ့ ... သေမင်း”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို့ ပြောလိုက်လေ တယ်။ ဘိုလာရမ်က သူ့ကို ဆရာဝန်အမည်ပြောလိုက်တယ်လို့ ထင်မှတ်ပြီး \u003c\/span\u003e          \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “သူ့ကိုသာ အဖေ့ခန္ဓာကိုယ်ပုံအပ်လိုက်ပါ။ ရောဂါ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားမှာပါ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို့ ပြောလိုက်လေတယ်။ ဒီအခါမှာတော့ ယောက္ခမကြီးဟာ သည်းခံနိုင်မှုအဆုံးစွန်ရောက်ပြီး ဒေါသအိုးပေါက်ကွဲသွားကာ ဘိုလာရမ်ရဲ့ ကုပ်ကို ကိုင် ဆွဲပြီး အိမ်အောက်သို့ ကန်ချနှင်ထုတ်လိုက်လေတော့တယ်။ ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e[Angel of Moral Stories, Book-3 093289 Deaf Bhola Ram]\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45556771422357,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_7246c81b-d67e-49b8-bfa4-8bfa80d686fe.jpg?v=1730234458"},{"product_id":"မောင်ထင်-အံ့ဖွယ်ပုံပြင်ဂျပန်ဒဏ္ဍာရီများ","title":"အံ့ဖွယ်ပုံပြင်ဂျပန်ဒဏ္ဍာရီများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနားရွက်ပြတ်ကြီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေးနှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာခန့်က ရှီမိုနိုဆကီ ရေလက်ကြားရှိ ဒန်နိုဥရာ မြို့တွင် တာအိရာအနွယ်ဖြစ်သော တဲအိကေလူမျိုးနှင့် မိနာမိုတိုအနွယ်ဖြစ်သော ဂင်ဂျီလူမျိုးတို့ နှစ်ရှည်လများ စစ်ဖြစ်ပွားခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ တစ်ခုကို ကျင်းပခဲ့လေသည်။ ထိုစစ်ပွဲတွင် ဟဲအိကေတို့သည် တစ်မျိုးလုံး ပြုတ်ပြုတ်ပြုန်းကြသည်တွင် မိန်းမနှင့် ကလေးများသာမက ဂျပန်ရာဇဝင် တွင် အံတိုကုတင်နော်ဟု ခေါ်ဝေါ်သည့် ကလေးအရွယ်မျှသာရှိသည့် ဘုရင် ကလေးပါ သေကြေပျက်စီးရလေသည်။ ထို့ကြောင့် ရှီမိုနိုဆကီပင်လယ် နှင့်တကွ ပင်လယ်ကမ်းခြေပါ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာတိုင်တိုင် တစ္ဆေသရဲခြောက် လျက်ရှိသောဟူ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို ပင်လယ်ကမ်းခြေ၌ ကဏန်းတစ်မျိုးရှိသည်။ ထိုကဏန်းတို့၏ ကျောပြင် အကြေးခွံတွင် လူမျက်နှာနှင့်တူသည့်အကွက်များ ပါရှိသည်။ ထို့ ကြောင့် ထိုကဏန်းများကို ဟဲအိကေစစ်သားတို့ ဝင်စားသည်ဟု အယူရှိကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုမျှမကသေး ပင်လယ်ကမ်းခြေတစ်လျှောက်၌ ထူးဆန်းသော အရာ တို့ကို မြင်လည်း မြင်ကြရသည်။ ကြားလည်း ကြားကြရသည်။ မှောင်မိုက်သော ညတို့တွင် ပင်လယ်ကမ်းခြေတစ်လျှောက်နှင့် ပင်လယ်ပြင်ရှိ လှိုင်း တို့တွင် စုန်းတောက်သည်ကို မြင်ကြရသည်။ လေထန်သောအခါ၌လည်း ပင်လယ်ထဲမှ စစ်ချီသည့်အသံကဲ့သို့ ဟစ်အော်ကြွေးကြော်သောအသံတို့ကို လည်း ကြားကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေးသရောအခါကဆိုလျှင် ဟဲအိကေတစ္ဆေတို့သည် ယခုထက် ဆူပူ သောင်းကျန်းကြသည်ဟု အဆိုရှိပေသည်။ ညအချိန် ခရီးသွားနေသော သင်္ဘောပတ်ဝန်းကျင်၌ ပေါ်လာပြီးလျှင် သင်္ဘောနစ်အောင် အနှောင့်အယှက် ပေးကြသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ပင်လယ်၌ ရေကူးသောသူတို့ ရေနစ်အောင် ဆွဲတတ်သည်ဟုလည်း ဆိုကြကုန်သည်။ ယင်းကဲ့သို့ အယူတိမ်း၍ အစိမ်းဖြစ်နေကြသော သူတို့သည် ၎င်းတို့၏ ဖုတ် ပြိတ္တာဘဝမှ ကျွတ် လွတ်ကြလေအောင် အကာမာဂါဆကီဟူ၍လည်းကောင်း၊ ဘက္ကန်ဟူ၍ လည်းကောင်း၊ ရှီမိုနိုဆေကီဟူ၍လည်းကောင်း၊ သုံးမည်ရမြို့၌ အမီဒါဂျီခေါ် မြတ်စွာဘုရားကျောင်းဆောင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ကြသည်။ ထိုကျောင်းဆောင်အနီးကမ်းပါးတွင် လွန်လေပြီးသော ဘုရင်ကလေးနှင့်တကွ သူ၏ မှူးကြီးမတ်ရာ သေနာပတိတို့အတွက် အထိမ်းအမှတ်သဘောဖြင့် သင်္ချိုင်းဂူများ တည်ဆောက်ကြသည်။ လွန်လေပြီးသောသူတို့ ကျွတ်တမ်း ဝင်နိုင်ကြစေရန် ရည်သန်၍ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်ပီပီ ပရိတ်ရွတ် မေတ္တာပို့ အမျှ ဝေခြင်း စသည့် ကုသိုလ်တို့ကိုလည်း နှစ်စဉ်မှန်မှန် ပြုလုပ်ကြသည်။ ဘုရားကျောင်းဆောင်တည်ဆောက်၍ သင်္ချိုင်းဂူများ ထားရှိပြီးသောအခါ၌ အယူ တိမ်းကြကုန်သောသူတို့သည် လူအများကို ဒုက္ခမပေးတော့ချေ။ သို့ရာတွင် တစ်ခါတစ်ခါ၌ကား အလွန်ထူးဆန်းသောအမှုတို့ကို ပြုတတ်လေရာ ဟဲအိ ကေလူမျိုးတို့သည် မကျွတ်လွတ်သေးဟု ယူဆကြကုန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003exxx\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာပေါင်း အနည်းငယ်ခန့်က အကာမာဂါဆကီတွင် ဟိုအိချိမည်သော မျက်ကန်းတစ်ဦးသည် နေထိုင်လျက်ရှိ၏။ ၎င်းသည် ဘီဝါ ခေါ် ဂျပန်ဗျပ်စောင်းတီး၍ နတ်ချင်းဆိုသည့်အရာ၌ များစွာ ထင်ရှားကျော် စောသည်။ နတ်ချင်းဟူသည်မှာလည်း ဟဲအိကေလူမျိုးတို့၏ လွမ်းဆွတ် ကြေကွဲဖွယ်ရာ ရာဇဝင်အဖြစ်အပျက်များအကြောင်း ဖြစ်လေသည်။ အထူး သဖြင့် ဟဲအိကေနှင့် ဂင်ဂျီလူမျိုးတို့၏ ရာဇဝင်ကြောင်းဖြစ်သော တမ်း ချင်းများကို ရွတ်ဆိုရာ၌ အထူးနာမည်ရလေသည်။ ဒန်နိုဥရာစစ်ပွဲအကြောင်း ကို နတ်သံပစ်သည့်အခါ ဟဲအိကေနတ်စိမ်းတို့သည်ပင်လျှင် လွမ်းဆွတ် တမ်းတ ငိုကြွေးရသည်ဟု ဆိုလေ့ရှိကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးစွာလျှင် ဟိုအိချီသည် အလွန်ဆင်းရဲသည်။ သို့ရာတွင် သူ့အား ကူညီစောင်မမည့်သူ မိတ်ဆွေတစ်ဦးကို လက်ကိုင်ပြုထားနိုင်ပေသည် ။ အာမီဒါဂျီကျောင်းဆောင်မှ ဘုန်းတော်ကြီးသည် ပျို့ကဗျာလင်္ကာနှင့် ဂီတ တို့ကို ကောင်းစွာ ဝါသနာပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဟိုအိချိကို သူ၏ ကျောင်းဆောင်သို့ ဖိတ်ခေါ်ကာ တီးမှုတ်သီဆိုခိုင်းလေ့ရှိသည်။ ဟိုအိချိ၏ ဂီတပညာ စွမ်း၌ များစွာ နှစ်သက်လေရကား ဘုန်းတော်ကြီးကိုယ်တိုင်က ဟိုအိရှိအား ဘုရားကျောင်းဆောင်၌ပင် အမြဲနေထိုင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးကို ပေးလိုက်လေသည်။ ဤသို့ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းကို ဟိုအိချီသည် ကျေးဇူးတင်စွာနှင့် လက်ခံ လိုက်သည်။ သူသည် အခန်းတစ်ခု သတ်သတ်ရသည်။ နေထိုင်စားသောက် မှုအတွက် သူက ပြန်၍ ကျေးဇူးပြုရသောအချက်မှာ ဘုန်းတော်ကြီး အား လပ်သည့် ညနေခင်းတို့၌ ဘုန်းတော်ကြီးနားသောတဆင်နိုင်ရန် တေးဂီတတို့ ကို သီဆိုတီးမှုတ်ရခြင်းပင်ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နွေဥတု၏ ညတစ်ညဝယ် ဘုန်းတော်ကြီးသည် ရွာသားတစ်ဦး သေ ဆုံးသည်ကို သရဏဂုံတင်ရန် ကြွသွားရလေသည်။ ယင်းသို့ ကြွသွားရာ၌ ဟိုအိချိတစ်ဦးတည်း ကျောင်းစောင့်ထားခဲ့၍ ဦးပဉ္စင်းတစ်ပါးနှင့်သာ ကြွ သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုညက အိုက်စပ်စပ်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် မျက်ကန်း ဟိုအိချိသည် သူ့ အိပ်ခန်းရှေ့ဝရံတာသို့ ထွက်၍ လေညှင်းခံလေသည်။ ဝရံတာမှ ကျောင်းဆောင်၏ နောက်ပိုင်းရှိ ဥယျာဉ်ငယ်တစ်ခုကို အပေါ်မှစီး၍ မိုးနေသည်။ ထိုနေရာတွင် ဟိုအိချိသည် သူတစ်ဦးတည်း ကျန်ရစ်၍ ပျင်းရိ ဖွယ်ဖြစ်နေသည်ကို ဖြေဖျောက်ရန်အလို့ငှာ သူ့ဗျပ်စောင်းကိုယူ၍ တီးစမ်း ကြည့်သည်။ ညသန်းခေါင်ချိန် ရောက်သော်လည်း ဘုန်းတော်ကြီး ပြန်ကြွ မလာချေ။ သို့ သော် အိပ်ခန်းထဲ၌ ပူအိုက်အားကြီးသဖြင့် ဟိုအိချိသည် အပြင်၌ပင် ဆက်လက်၍ နေမိသည်။ အတန်ကြာသော် နောက်ဖေးတံခါး ပေါက်မှ ခြေသံရှပ်ရှပ် ကြားရသည်။ တစ်စုံတစ်ဦးသည် ပန်းခြံကို ဖြတ်၍ ဝရံတာသို့ လာပြီးလျှင် သူ၏ ရှေ့တည့်တည့် မတ်မတ်ရပ်နေသည်ဟု မျက် ကန်းက ရိပ်မိသိရှိလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့အနားလာရပ်သူမှာ ဘုန်းတော် ကြီးမဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ လေးလေးပင်ပင်ရှိသော အသံနက်ကြီးဖြင့် ဆာမူရိုင်စစ်သူကြီးတစ်ဦးက သူ၏ နောက်လိုက်ငယ်သား ကို အမိန့်ပေးသော အသံကဲ့သို့ ဝင်လာသူက “ဟိုအိချီ” ဟု ခပ်မာမာ ဆင့် ခေါ်လိုက်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟိုအိချိမှာ အံ့အားသင့်နေသောကြောင့် စကားပြန်မပေး။ ထိုအခါ အသံရှင်က ခပ်ထန်ထန် အာဏာသံဖြင့် “ဟိုအိချီ” ဟု ခေါ်ပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟိုအိချိသည် ကြိမ်းမောင်းသံကို ကြားရသဖြင့် ခပ်ရွံ့ရွံ့ဖြစ်လာကာ “ဟုတ်ကဲ့” ဟု အဖြေပေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျုပ်က မျက်မမြင်ဆိုတော့ ဘယ်သူဘယ်ဝါခေါ်သလဲဆိုတာ မသိနိုင်ပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုလည်း ပြောလိုက်လေသည်။ သည်အခါတွင် အသံရှင်က သာယာညင်းပြောင်း ပြန်ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာမျှ ကြောက်စရာမရှိပါဘူးနော်။ ကျုပ်က ဒီဘုရားကျောင်းဆောင် အနီးမှာ နေပါတယ်။ ကျုပ်မှာ အသင့်အတွက် ဆင့်စာပါလာတယ်။ ကျုပ်ရဲ့ အရှင်ဟာ ယခု အကာမာဂါဆာကီမှာ ခြွေရံသင်းပင်း မြောက်မြားစွာနဲ့ နေပါ တယ်။ ရာထူးအဆင့်အတန်း အတော်ကြီးပါတယ်။ သူက ဒန်နိုဥရာတိုက်ပွဲ ကို ကြည့်ချင်လို့ အဲဒီတိုက်ပွဲကျင်းပရာနေရာကို သွားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတိုက်ပွဲအကြောင်းကို အသင် ကောင်းကောင်းနတ်သံပစ်တတ်တယ်လို့ ဆိုတာ ကြားဖူးတယ်။ ဒါကြောင့် အသင့်ဗျပ်စောင်းကို ယူခဲ့ပြီး ကျုပ်နဲ့ ချက်ချင်း လိုက်ခဲ့ပါ။ ဟိုမှာ မင်းပရိသတ်စုံညီတို့က အသင့်ကို စောင့်နေပါ တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုခေတ်က ဆာမူရိုင်သူရဲကောင်းတို့၏ အမိန့်ဩဇာကို ဖယ်ရှားရ သည်ဟူ၍ မရှိစကောင်း၊ ထို့ကြောင့် ဟိုအိချီသည် သူ၏ ဂျပန်ခုံဖိနပ်စီးကာ ဗျပ်စောင်းကို ကိုင်ပြီးလျှင် သူမသိသော သူစိမ်းဧည့်သည်နောက်သို့ လိုက် သွားလေသည်။ ထိုသူသည် ဟိုအိချိအား ကျွမ်းကျင်ဖျတ်လတ်စွာ ခရီးလမ်း ကို ပြသည်။ သို့သော် သူ့နောက်သို့ မမှီမကမ်းနှင့် လိုက်အောင် လုပ်လေ သည်။ သူလမ်းညွှန်သောလက်မှာ သံလက်ဖြစ်ပြီးလျှင် သူ လှမ်းတိုင်းလှမ်း တိုင်း သံချပ်အင်္ကျီမှာ တချွင်ချွင်မြည်နေလေရာ စစ်ဝတ်တန်ဆာ အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားကြောင်းကို သာဓကပြလျက်ရှိလေသည်။ စင်စစ် သူသည် နန်းတော်စောင့် တာဝန်ကျသူဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဟိုအိချိကား မူလက လန့်ဖျပ်ခဲ့ သည်တို့မှာ လွန်ပြီဖြစ်၍ အတန်ငယ်ရဲလာသောကြောင့် အတော်ကံကြီးလှ ပေစွဟု အောက်မေ့လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နန်းတွင်းသားက “ရာထူးအဆင့်အတန်း အလွန်ကြီးတယ်ဆိုသော” ပြောစကားအရ သူ့နတ်သံပစ်သည်ကို ကြားလိုသော အရှင်မှာ ပထမတန်းစားထက် အောက်မကျသော မှူးမျိုးမတ်မျိုး ဖြစ်ရ ပေလိမ့်မည်ဟု တွေးတောမိသောကြောင့်ဖြစ်ပေသည်။ မကြာမြင့်မီပင်လျှင် စစ်သူရဲသည် ရပ်လိုက်လေရာ ကြီးမားသော မုခ်ဝသို့ ရောက်ရှိလာပြီကိုဟိုအိချိ သတိထားမိလိုက်လေသည်။ မြို့၏ ဤနေရာတွင် အမိဒါဂျိတံခါး ဝကလွဲ၍ အခြားတံခါးဝရှိသည်ဟု သတိမထားမိသော ဟိုအိချိမှာ ထူးလှ သည်ဟု အောက်မေ့လိုက်မိသည်။ စစ်သူရဲကား “တံခါးဖွင့်စေ” ဟု အမိန့် ပေးလေသော် တံခါးကျင်ကို မ၍ ဖွင့်သံကြားရပြီးနောက် သူနှင့် ဟိုအိချိ နှစ်ဦးသားတို့သည် တံခါးဝကို ဖြတ်၍ ဝင်ကြလေသည်။ ထို့နောက် ဥယျာဉ် တစ်ခုကို ဖြတ်၍ သွားရပြန်သည်။ တံခါးဝတစ်ခုရှေ့တွင် တစ်ဖန် ရပ်ရပြန် သည်။ ထိုအခါမှ စစ်သူရဲလည်း ဟိုအိချိကို အစေတော်လွှတ်၍ ရောက်ပါပြီ ဟု ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်အကြောင်းကြားလေသည်။ ထိုအခါ အတွင်းမှ ခြေသံများ၊ တံခါးရှင် ရွှေ့သံများ၊ ကဲလားဖွင့်သံများ၊ စကားပြောသော မိန်းမ သံများကို ကြားရလေရာ စကားပြောကြ ဆိုကြပုံကို ထောက်ရှုကြည့်ခြင်းဖြင့် ထိုမိန်းမတို့သည် မှူးကြီးမတ်ရာ သေနာပတိအိမ်မှ အစေအပါးများ ဖြစ်လိမ့် မည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်။ သို့ရာတွင် မည်သည့်နေရာ၊ မည်သည့်ဌာနသို့ သူ့အား ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို မစဉ်းစားတတ်အောင် ရှိနေသည်။ သူ စဉ်းစားတွေးတောနေရန်လည်း အချိန်မရပေ။ ထို့ နောက်၌ကား လှေကား ထစ်များကို တက်ရန် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖေးမ တွဲခေါ်သွားသည်ကို သတိ ထားမိပြီးလျှင် နောက်ဆုံးအထစ်၌ သူ၏ ခုံဖိနပ်တို့ကို ချွတ်၍ထားခဲ့ရန် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောပြန်သည်။ ၎င်းနောက် လျှောက်၍မှမဆုံးနိုင်သောပြောင်လက်အောင် တိုက်ထားသည့် ကြမ်းပြင်များ၊ မှတ်သား၍ ထားရန် မရနိုင်သော တိုင်ကွေ့ အချိုးများ၊ အံ့ဖွယ်ဘနန်းရှိသော ဖျာခင်းထားသည့် ကြမ်းပြင်များ စသည်တို့ကို ဖြတ်သန်းကျော်နင်း၍ ကြီးမားသော ဗဟိုခန်းမဆောင်သို့ မိန်းမတစ်ဦးက လက်တွဲ၍ ဟိုအိချိကို ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်သော် လူကြီးလူကောင်းအများပင် စုဝေး၍နေသည်ဟု အမှတ်ထားမိသည်။ ပိုးနှင့်ပြီးသော ဝတ်စားတန်ဆာတို့ လေတွင် တဖျတ် ဖျတ်လွင့်နေသော အသံမှာ ညောင်ရွက်ကြွေသံပမာ သာယာလှပေသည်။ အသံကို ခပ်တိုးတိုးစကားပြောနေကြသည်ကိုလည်း ကြားရသည်။ ပြောပုံ ဆိုပုံတို့မှာ နန်းတွင်းမူရာပါလှပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေရာသို့ရောက်လျှင် ဟိုအိချိနေတတ်သလို နေရန်ပြောကြသည်။ သူ့ရှေ့၌ ပုဆစ်တုပ်၍ ထိုင်ရန်အတွက် ဖုံတစ်ခုချထားသည်ကိုလည်း စမ်းမိသည်။ ဟိုအိချိလည်း ချထားသောနေရာတွင် ထိုင်၍ သူ၏ ဗျပ်စောင်းကို အသံညှိသည်။ ထိုအခါ နန်းတွင်းသူတို့ကို အုပ်ထိန်းရသော အပျိုတော်ထိန်း ကြီးတစ်ဦးက ဤသို့ ဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ယခု ဟိုအိချိက ဟဲအိကေနန်းတွင်းရာဇဝင်ကို ဗျပ်စောင်းနဲ့ သီဆို အသုံးတော်ခံစေလို့ အမိန့်တော်မြတ် မှတ်တော်မူပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤ ရာဇဝင်ရှည်ကြီးကို အစမှအဆုံး သီဆိုရလျှင် ညပေါင်းများစွာ ဆက်၍ သီဆိုမှသာ ပြီးနိုင်မည်။ ထို့ကြောင့် ဟိုအိချိက မေးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သီချင်းကြီးတစ်ခုလုံးကို သီဆိုဖို့ရာမှာ ချက်ချင်းပြီးနိုင်မည်မဟုတ် ပါ။ ဒါကြောင့် ဘယ်အပိုဒ်ကို နှစ်ခြိုက်သည်ဆိုတာ အမိန့်တော်မြတ် မှတ်စေ လိုပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ အပျိုတော်ကြီးက ဤသို့ ပြန်ပြောပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒန်နိုဥရာတိုက်ပွဲအကြောင်း သီဆို ပြစေလိုတယ်။ ဒီတိုက်ပွဲ အ ကြောင်းဟာ လွမ်းစရာအကောင်းဆုံးဖြစ်တယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် ဟိုအိချီသည် သူ၏ အသံကို မြှင့်လိုက်ပြီးလျှင် ပင်လယ် ပြင်တိုက်ပွဲအကြောင်းကို နတ်သံပစ်လေသည်။ ဗျပ်စောင်းကို တီးရာ၌ လှေ တော်သံအခန်းသို့ရောက်လျှင် တက်ခုပ်သံကို တက်ခုပ်သံနှင့်တူအောင်၊ လှေ ဖောင်များ ချီတက်သံကို ချီတက်သံနှင့်တူအောင်၊ လေးမြားလွှတ်သံ၊ လူများ ဟစ်အော်လဲပြိုသံ၊ သံချပ်ဝတ်တန်ဆာများ ချွင်ချွင်မြည်သံ၊ အဏ္ဏဝါပြင် ကျယ်ထဲတွင် စစ်ရှုံးသူတို့ ရေထဲထိုးကျသွားသံ စသည်တို့ကို ပကတိအသံ နှင့် တူအောင် တီးပြလေသည်။ သူ သီဆို တီးမှုတ်နေရာမှ ခဏနားလိုက် သည့်အခါတွင် ဝဲယာနှစ်ဖက်ရှိ ပရိသတ်က အင်မတန်တော်တဲ့ ဂီတပညာ ရှင်ပါကလား” ဟူ၍လည်းကောင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဒီလို တီးပုံ ဆိုပုံတွေကို ငါတို့ရဲ့ နယ် ထဲမှာ တစ်ခါမျှ မကြားမတွေ့ဖူးသေး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟူ၍လည်းကောင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟိုအိချိကဲ့သို့သောအဆိုတော်မျိုးကို တစ်နိုင်ငံလုံးမှာ လိုက်ရှာဦးတော့ ပြိုင်ဘက်တွေ့မှာ မဟုတ်ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟူ၍လည်းကောင်း အချင်းချင်း တီးတိုးအံ့သြချီးမွမ်းသံတို့ကို ကြားရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ဟိုအိချိသည် အားတက်လာပြီးလျှင် ယခင်ကထက် ပို၍ ကောင်းအောင် တီးမှုတ်သီဆိုလေ၏။ အံ့ဩမိန်းမော၍ တီးတိုးပြောသံတို့မှာပို၍ပင် လွှမ်းမိုးလာလေသည်။ နောက်ဆုံး၌ စစ်ပွဲတွင် အကာအကွယ်မဲ့သော မိန်းမလှတို့၏ ကံကြမ္မာကိုလည်းကောင်း၊ မိန်းမနှင့် ကလေးတို့ သနားစရာ သေကြေပျက်စီးရပုံကိုလည်းကောင်း၊ နီနိုအာမာသည် ကလေးငယ်အရွယ်မျှ သာ ရှိသေးသော ဘုရင်ကလေးကို ရင်ဝယ်ပိုက်၍ ရေထဲသို့ ခုန်ချပုံကိုလည်းကောင်း၊ ဖွဲ့နွဲ့သီဆိုလိုက်သောအခါ နားသောတဆင်နေကြသူ ပရိသတ် အပေါင်းတို့သည် စိတ်နာကျည်းစွာဖြင့် ဟစ်အော်ငိုကြွေးကြကုန်၏။ ယင်းသို့ ငိုကြွေးမြည်တမ်းသောအသံမှာ တစ်ခဲနက်ဖြစ်လေရာ မျက်မမြင်သူ ဂီတ ဆရာသည် သူ ဖန်တီးလိုက်သော ပူဆွေးမှုကြီး၏ အဆောက်အအုံ ကြီးမား ထန်ပြင်းလာပုံကို ပြန်၍ ကြောက်လန့်လာလေသည်။ တရှုပ်ရှုပ်ငိုကြွေး ဟစ်အော်နေကြသည်မှာ အတန်ပင်ကြာနေသည်။ တဖြည်းဖြည်းမှပင်လျှင် ပရိဒေဝမီး ငြိမ်းလေတော့သည်။ အားလုံး ငြိမ်းသွားသောအခါကျမှပင် အပျို တော်ကြီး၏အသံကို ဟိုအိချိသည် ထပ်မံကြားရပြန်တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုမိန်းမကြီးက ဤသို့ ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အသင်ဟာ ဗျပ်စောင်းတီးတဲ့နေရာမှာ အင်မတန် ကျွမ်းကျင်ပြီးတော့ သီချင်းဆိုရာမှာလည်း သူမတူအောင် ကောင်းလှတယ်လို့ ကျော်ကြားပေမဲ့ ယခုညလောက် အတီးအဆို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် တီးဆိုသီကုံးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မတို့အားလုံးက မထင်မိဘူး။ ကျွန်မတို့ရဲ့ အရှင်သခင်က အသင့်ကို ထိုက်တန်တဲ့ ဆုတော်လာဘ်တော်များ ပေးသနားတော်မူမယ်လို့ ရည်ရွယ် ထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက် ညတိုင်းညတိုင်း ဆက်ပြီးတော့ ခြောက်ည တိတိ သီဆိုတီးမှုတ်ရလိမ့်မယ်။ အဲသည့်နောက်ကာလအဖို့မှာတော့ အရှင် မြတ်ဘုရားဟာ မိမိစံရာဌာနီကို ပြန်ပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီတော့ နက်ဖြန်ဆိုရင် ယခုလို အချိန်မှာပဲ အသင်ဟာ ဒီနေရာကို ပြန်လာခဲ့ပါ။ အသင့်ကို ခေါ်ဆောင်ဖို့ရာမှာ ဒီည လာခေါ်တဲ့ မင်းလုလင်ကပဲ လာပြီး ခေါ်ပါလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့လည်း အသင့်ကို မှာကြားဖို့ အမိန့်တော် ချမှတ်ထားတာတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။ ယခု ကျွန်မတို့အရှင်သခင်ဟာ အာကာမဂါဆကီမှာ တိုင်းခန်း လှည့်လည်ရင်း ရောက်ရှိလာတုန်းမှာ အသင်က ရှေ့တော်မှောက် အခစား ဝင်ရောက်ရတယ်ဆိုတာကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောရဘူး။ အရှင်မင်းမြတ်ဟာ အများမသိအောင် တိတ်တဆိတ် ထွက်စံပယ်နေစဉ် ဒီအကြောင်းကိုဘယ်သူ့ကိုမျှ ပြောမပြရဘူးလို့ အမိန့်တော်မြတ် မှတ်ရှိတော်မူပါတယ်။ ကိုင်း... ယခု အသင်သွားလိုရာကို သွားနိုင်ပါပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟိုအိချီသည် ကျေးဇူးတင်ရှိပါကြောင်း ပြန်လည်လျှောက်ကြားပြီး သည့်နောက် မိန်းမတစ်ဦးက သူ့အား လက်တွဲ၍ နန်းတော်တံခါးဝသို့ လိုက် ပို့လေသည်။ တံခါးဝတွင် သူ့အား ခေါ်ဆောင်လာသော မင်းချင်းလုလင်က ပင်လျှင် သူ့အား အိမ်ပြန်ပို့ရန်အလို့ငှာ စောင့်ခေါ်နေသည်ကို တွေ့ ရလေ သည်။ မင်းချင်းလုလင်သည်လည်း ဘုရားကျောင်း၏ နောက်ဖေးပေါက်၌ သူ့ကို ထားခဲ့၍ နှုတ်ဆက်ကာ ပြန်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟိုအိချိ ပြန်ရောက်ချိန်မှာ မိုးသောက်ယံအချိန်ဖြစ်၏။ သို့သော် ဘုရားကျောင်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မည်သူမျှမမြင်၊ မသိချေ။ ဘုန်းတော် ကြီးမှာ အတော်ပင် မိုးချုပ်မှ ကျောင်းသို့ ပြန်လာသောကြောင့် ဟိုအိချိ အိပ်ပျော်နေပြီဟု ယူဆလေသည်။ နေ့လယ်နေ့ခင်း၌ ဟိုအိချိသည် ခေတ္တ အပန်းဖြေ နားခွင့်ရပေသည်။ သူလည်း ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်ကို မည်သူ့မျှ မပြောဘဲ ခပ်မဆိတ်နေလိုက်သည်။ နောက်တစ်ည သန်းခေါင်ယံ သို့ ရောက်သောအခါ စစ်သူရဲသည် သူ့အား လာခေါ်ပြီးလျှင် ရှေ့ကကဲ့သို့ ပင် ညီလာခံသဘင်၏ ရှေ့တော်မှောက်သို့ သွင်းလေသည်။ ထိုသဘင်၌ ဟိုအိချီသည် ယခင်က အောင်မြင်စွာ သီဆိုပြရသကဲ့သို့ပင် ထပ်မံ၍ သီဆို တီးမှုတ်ပြရပြန်လေသည်။ သို့သော် ဒုတိယအကြိမ် သူထွက်ခွာသွားသည်ကိုကျောင်းတော်ရှိ ဘုန်းတော်ကြီးက ရိပ်မိ သိရှိသွားလေရာ နံနက်သို့ ရောက် လတ်သော် ဘုန်းတော်ကြီးက ဟိုအိချိကို ရှေ့သို့ခေါ်ယူမေးမြန်း၍ သာယာ ဖျောင်းဖျစွာနှင့်ပင် အပြစ်တင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငါ့ ရှင် ဟိုအိချိ ... သင့်အတွက် ငါတို့ အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်မိကြပေ တယ်။ ညကြီးမင်းကြီးမှာ မျက်မမြင်တစ်ဦးဟာ အဖော်မပါ တစ်ယောက် တည်း ထွက်သွားတယ်ဆိုတာ အန္တရာယ်ကြီးလှပါတယ်။ ငါတို့ကို မပန်ကြား ဘဲ သင် အဘယ်ကြောင့် ထွက်သွားရသတုံး။ အသင်နှင့်အတူ အစောင့် အရှောက်တစ်ယောက် ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒါနဲ့ နေပါဦး သင်က ဘယ်ကိုထွက်သွားနေတာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟိုအိချိက လှီးလွှဲ၍ ပြောလေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45550791032981,"sku":"","price":1620.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_d1389ccf-1761-4246-bdff-205b9e191444.jpg?v=1730235285"},{"product_id":"ယမုံအေးစမ်းချောင်း-အဖိုးတန်ဆုံးဥစ္စာပစ္စည်းနှင့်တရုတ်ပုံပြင်လက်ရွေးစင်","title":"အဖိုးတန်ဆုံးဥစ္စာပစ္စည်းနှင့်တရုတ်ပုံပြင်လက်ရွေးစင်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝါးဆွေးကို ချွန်၍မထက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e        \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက တရုတ်ပြည် (ချွန်ချူခေတ် ဘီစီ ၇၀၀ မှ ဘီစီ ၄၇၆ ခုအတွင်း)မှာ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်လှတဲ့ အတွေးအခေါ်ပညာရှင်ကြီး၊ ပညာပေး ပညာရှင်ကြီး ကွန်ဖြူးရှပ်ဆိုသူ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပါတယ်။ ကွန်ဖြူး ရှပ်ဟာ သူရဲ့ တစ်ဘဝလုံးမှာ ပညာသွန်သင်ပြပေးမှုကိုသာ အဓိကထား လုပ်ကိုင်ခဲ့ပါတယ်။ သူ့မှာ တပည့်စုစုပေါင်း သုံးထောင်ကျော်ရှိပါတယ်။ အဲဒီအထဲက ထူးချွန်ကျောင်းသား ၇၂ ယောက် ပေါ်ထွက်ခဲ့ပါတယ်။ သိပ်မကြိုးစားကြတဲ့ တပည့်တွေလည်း ရှိပါသေးတယ်။ ကွန်ဖြူးရှပ်ဟာ ကျောင်းသားတွေအပေါ်မှာ အင်မတန် စည်းကမ်းတင်းကျပ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီကျောင်းသားတွေထဲက ကျိုင်ယွီဆိုတဲ့ ကျောင်းသားဟာ အစစ အရာရာမှာ အချက်ကျကျနဲ့ စကားလှပအောင် ပြောဆိုတတ်တဲ့အတွက် ကွန်ဖြူးရှပ်ဟာ သူ့ကို ဉာဏ်ကောင်းထူးချွန်ပြီး ရှေ့တက်လမ်းရှိတဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျောင်းသားလို့ ထင်မြင်မိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဟာ သူ့ကို အမြဲဂရုစိုက်မိသတဲ့။ နောက်ပိုင်းတော့ ကွန်ဖြူးရှပ်ဟာ ကျိုင်ယွီ အတန်းလာမတက်တာ တွေ့ ရသတဲ့။ တစ်ရက်လောက်လာတက်လိုက် ရက် အကြာကြီး ပျောက်သွားလိုက်နဲ့ ဖြစ်နေသတဲ့။ ဒါကြောင့် အခြားကျောင်း သားတွေ စေလွှတ်ပြီး ကျိုင်ယွီကို သွားရှာခိုင်းတယ်။ ကျိုင်ယွီဟာ နေ့ခင်း ကြီးတောင် အိမ်တံခါးပိတ်ပြီး အိမ်ထဲမှာ အပျင်းကြီးစွာအိပ်နေသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါကြောင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဟာ ကျိုင်ယွီကို သွားတွေ့တယ်။ ပြန်လာ တဲ့အခါ ကျောင်းသားတွေကို ပြောပြတယ်။ “ယိုယွင်းဆွေးမြည့်နေတဲ့ သစ်သားတုံးကို ထွင်းထုလို့ ဘယ်လိုမှမရနိုင်ဘူး။ ညစ်ပေနေတဲ့ မြေကြီးနဲ့ နံရံကို နောက်ထပ်ထုံးသုတ် မွမ်းမံဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး။ ဒီဆွေးမြည့်နေ တဲ့ သစ်သားတုံးနဲ့ ညစ်ပေနေတဲ့မြေကြီး၊ နံရံ အတူတူပါပဲ။ ဘယ်သူမဆို ပျင်းရိထိုင်းမှိုင်းလေးလံနေရင် အောင်မြင်ချင်တဲ့စိတ် ဘယ်လောက်ရှိရှိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်မြင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်ုပ်ဟာ ကျိုင်ယွီကို အစကတည်းက လေ့လာထားပြီးသား၊ သူဟာ စကားပြောကောင်းတယ်။ အောင်မြင်ချင် တဲ့ စိတ်ဓာတ်ရှိတယ်။ ကျွန်ုပ် သူ့ကိုမြင်တဲ့အမြင် မမှားနိုင်ဘူး။ နောက် ပိုင်း သူ့ရဲ့ အပြုအမူ၊ အပြောနဲ့အလုပ်တွေ ညီညွတ်လားဆိုတာ ကျွန်ုပ် စောင့်ကြည့်လေ့လာမယ်။ သူဟာ တကယ်တက်လမ်းရှိတဲ့ လူတစ် ယောက် ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ ဒီလိုအချိန်ပေးစောင့်ကြည့်မှ ဝေဖန် ဆုံးဖြတ်လို့ရနိုင်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကွန်ဖြူးရှပ်ရဲ့ ဝေဖန်ပြောဆိုမှုတွေကို ကျိုင်ယွီကြားသိသွားပြီး နောက်ပိုင်းမှာ ကျိုင်ယွီဟာ ကွန်ဖြူးရှပ်ထံလာပြီး သူ့ရဲ့ ပျင်းရိထိုင်းမှိုင်း နေတဲ့ အကျင့်ဆိုးတွေကို ပြုပြင်ကာ သူ့ရဲ့ အမှားကို ဝန်ချတောင်းပန် သတဲ့။ နောင်အနာဂတ်မှာ ကျိုင်ယွီဟာ ပညာရှိတစ်ဦး ဖြစ်လာပါတယ်။ ဒါကြောင့် တရုတ်ပြည်မှာ “ရှိုမူနန်သရောင်း” “ဝါးဆွေးကို ချွန်၍မထက်၊ သစ်ဆွေးကို ထွင်းရခက်” ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကား ပေါ်လာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဖိုးတန်ဆုံး ဥစ္စာပစ္စည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက တရုတ်ပြည်မှာ လှေလှော်ပြီး အသက်မွေးတဲ့ လှေ သမားအဘိုးအိုတစ်ဦး ရှိတယ်။ တစ်နေ့ နေဝင်ခါနီး ညနေစောင်းတစ်ခု မှာ ကူးတို့ဆိပ်ကို လူလေးယောက် တစ်ပြိုင်တည်း ရောက်လာကြသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပထမတစ်ဦးက အရမ်းချမ်းသာတဲ့ သူဌေးကြီးဖြစ်တယ်။ ဒုတိယ တစ်ဦးက အရာရှိဖြစ်ပြီး တတိယတစ်ဦးက သိုင်းသမား၊ စတုတ္ထတစ်ဦး က ကဗျာဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်သတဲ့။ ဒီကူးတို့ဆိပ်မှာလည်း လှေ သမားအဘိုးအိုရဲ့ လှေကလေးတစ်စင်းသာ ရှိသတဲ့။ သူတို့ လေးဦးစလုံး က လှေသမားကြီးကို လှေစီးပြီး မြစ်ကိုဖြတ်ချင်ကြောင်း ပြောကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လှေသမားကြီးက သူ့ရဲ့ မုတ်ဆိတ်ကြီးကို လက်နဲ့သပ်ရင်း “ကျွန်ုပ် ရဲ့ ဒီလှေကလေးက လူတစ်ဦးကိုသာလျှင်တင်ပြီး ဒီမြစ်ကိုဖြတ်လို့ရမယ်။ ဒါကြောင့် သင်တို့ထဲက တစ်ဦးကိုသာလျှင် လိုက်ပို့ပေးနိုင်မယ်။ သင်တို့ ရဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေကို ကျွန်ုပ်ကိုပြောပြပါ။ အရေးကြီးဆုံးလူကို ပို့ပေးပါ့မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီစကားကိုကြားတော့ ပထမဆုံး အရမ်းချမ်းသာတဲ့ သူဌေးကြီးက သူ့ မှာပါလာတဲ့ အဖြူရောင်ငွေတုံးကြီး တွေကို ထုတ်ပြပြီး “ငါက ဒီမြစ်ကို ဖြတ် ကူးပြီး ဟိုဘက်ကမ်းကို အရေးတကြီး သွားစရာကိစ္စရှိတယ်။ ငါ့ကိုသာ လိုက်ပို့စမ်း ပါ။ ငါ့မှာ ရွှေ၊ ငွေတွေ အများကြီးရှိတယ်”။ အဲဒီ အချိန်မှာ အရာရှိက အားကျမခံ “သင်က ငါ့ကို ဒီမြစ် ဖြတ်ကူးနိုင်အောင် လုပ်ပေးရမယ်။ ငါက သင့်ကို ခရိုင် အရာရှိတစ်ဦးဖြစ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်”။ သိုင်းသမား ကလည်း အလောတကြီး ဝင်ပြောတယ်။ “ငါဒီမြစ်ကို ဖြတ် ကိုဖြတ်ရမှ ဖြစ်မယ်။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင်” လို့ ပြောရင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့ အတွင်းအားများ ထုတ်ကာ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ရင်း မြှောက်ပြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါနဲ့ လှေ သမား အဘိုးအိုကကဗျာဆရာကို မေးလိုက်တယ်။ “သင်ရော၊ ပြောပါ”လို့။ ကဗျာဆရာက မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ “ကျွန်ုပ်ကတော့ သူတို့တွေလို မချမ်းသာပါဘူး၊ ကုန်းကောက်စရာမရှိအောင် မွဲပါတယ် အဘိုးရယ်၊ ကျွန်ုပ် ဒီနေ့ ဟိုဘက် ကမ်းကို မရောက်ရင် အိမ်မှာရှိတဲ့ ဇနီးနဲ့သားသမီးတွေဟာ ကျွန်ုပ် အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ပြီး မျှော်နေကြပါလိမ့်မယ်” လို့ ဆိုသတဲ့။ ဒီတော့ လှေသမားကြီးက ကဗျာဆရာကို “လှေပေါ်တက်ပါ။ သင့်ရဲ့ အကြောင်း ပြချက်ဟာ အဖိုးတန်ပါတယ်” လို့ပြောရင်း ကျန်သုံးယောက်ကို လက်ပြ နှုတ်ဆက်ကာ လှေကို ကမ်းကခွာခဲ့သတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကဗျာဆရာလည်း ဇဝေဇဝါနဲ့ လှေပေါ်တက်လိုက်ပြီး “အဘိုး ရယ်၊ ကျွန်တော် နားမလည်လို့ ရှင်းပြနိုင်မလား” အဘိုးအိုက သက်ပြင်း တစ်ချက်ချလိုက်ပြီး တစ်ဖက်က လှေလှော်ရင်းနဲ့ ကဗျာဆရာကို ပြော တယ်။ “သင့်ရဲ့မျက်နှာနဲ့ အမူအရာမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ပေါ်နေတယ်။ သင့်ကို အကြောင်းပြချက်မေးတဲ့အခါမှာလည်း မလိမ်ညာဘဲ အမှန်ဆို တယ်။ သင့်ရဲ့ အဖြစ်မှန်ကို မလိမ်ညာဘဲ အမှန်ပြောခြင်းဟာ သင့်စိတ်ရဲ့ ဖြူစင်မှုကိုပြတာပဲ။ လူ့ဘဝမှာ အဖိုးတန်ဆုံးဥစ္စာပစ္စည်းဟာ ရွှေ၊ ငွေ၊ အာဏာ၊ လက်ရုံးရည်တို့ မဟုတ်ပါဘူး။ စိတ်ရဲ့ တကယ်ရိုးသား ဖြူစင် မှုသာလျှင် အဖိုးတန်ဆုံးဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သင့်ကို မြစ်တစ်ဖက် ကမ်းကို ရောက်အောင်ပို့ပေးတာပါ”။ ဒီတော့မှ ကဗျာဆရာလည်း နားလည်သွားတော့သတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eRef: China Newspaper\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45547184160917,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_fcfd1b07-daeb-4739-a762-a0ae8cb2b3cc.jpg?v=1730237772"},{"product_id":"လင်းတည်ဦး-ဖားမင်းသားလေးပုံုပြင်များ","title":"ဖားမင်းသားလေးပုံပြင်များ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖားမင်းသားလေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေးရှေးက မှော်ပဉ္စလက်အတတ်တွေ အသက်ဝင်နေစဉ်အခါကပေါ့။ ဖခမည်းတော်၊ မယ်တော်တို့က အလိုလိုက်ထားသမို့ တော်တော်လေးကို ဆိုးချင်တဲ့ မင်းသမီးလေးတစ်ပါးရှိတယ်။ သူမမှာ အဖိုးတန်လှပတဲ့ ဝတ်စုံတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ဖိနပ်တွေဆို ပိုလို့တောင် များသေးသတဲ့။ ရတနာစီခြယ်တဲ့ လက်စွပ်တွေကလည်း လက်ချောင်းစေ့ပဲပေါ့။ ရှည်လျားတဲ့ ရွှေရောင်ဆံပင် တွေအတွက် ဘီးကောင်းကောင်းတွေလည်း ပေါများလှပါတယ်။ ရွှေပန်းကန် အစုံနဲ့ စားတော်ခေါ်ပြီး ရွှေကလပ်က ရေကိုမှ သောက်သတဲ့။ စက်ရာဝင်တဲ့ အခါမှာ သလွန်အကြီးကြီးပေါ်မှာ နူးညံ့တဲ့ ပိုးသားအခင်းတွေ၊ နွေးထွေးတဲ့ ခြုံစောင်တွေနဲ့မှ စက်တော်ခေါ်သတဲ့။ သလွန်ဆိုတာက ခုတင် လိုမျိုးပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နေ့တစ်နေ့ရဲ့ မွန်းတိမ်းချိန်မှာ သူမ အနှစ်သက်ဆုံး ကစားစရာဖြစ်တဲ့ ရွှေဘောလုံးနဲ့ အတူ နန်းတော်တစ်ဝိုက် အရိပ်အာဝါသကောင်းတဲ့ တောထဲမှာ ဟိုဟိုဒီဒီလျှောက်သွားတယ်။ ရေတွင်းတစ်ခုနားရောက်တော့ ရေတွင်းနံဘေး မှာ ထိုင်ပြီး ရွှေဘောလုံးကလေးကို အပေါ် မြှောက်ပစ်လိုက်၊ ပြန်ဖမ်းလိုက်နဲ့ဆော့ကစားနေခဲ့မိတယ်။ ရုတ်တရက် နေရောင်ခြည်လေးတစ်မျှင် သစ်ရွက် တွေ ကြားကနေ ထိုးဖောက်ကျလာသတဲ့။ မင်းသမီးကလေးဟာ မျက်လုံးတွေ ပြာဝေသွားတာပေါ့။ အဲဒီတော့ ရွှေဘောလုံးကလေးဟာ ရေတွင်းထဲကို “ဗွမ်း” ခနဲကျသွားတော့တယ်။ တစ်ခါတည်း ရေတွင်းအမှောင်ထဲ နစ်မြုပ်သွားပါတော့ တယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းသမီးကလေးဟာ ရေတွင်းနှုတ်ခမ်းကနေ ငုံ့ကြည့်တော့ ရွှေဘော လုံးရဲ့ အရိပ်အယောင်ကိုတောင် မမြင်ရတော့ပါဘူး။ ရွှေဘောလုံးတော့ ဆုံးပါ ပြီလို့ တွေးမိပြီး ငိုတော့တာပေါ့။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ခပ်အက်အက်အသံတစ်သံ ကြားလိုက်ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းသမီးကလေး၊ မင်းသမီးကလေး၊ ဘာများဖြစ်လို့ပါလဲဗျာ” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မင်းသမီးလေးဟာ လန့်ဖျပ်သွားပြီး ဘေးဘီဝဲယာ ကြည့်မိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ မတွေ့ရပါဘူး။ အဲဒီတော့ ပိုပြီးတော့တောင် ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုတော့တာပါပဲ။ အသံက တစ်ခါထပ်ပေါ်လာပြန်ရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းသမီးကလေး၊ မင်းသမီးကလေး၊ ဘာကြောင့် ငိုကြွေးနေလဲဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီတစ်ခါတော့ အသံကြားရာဆီ နီးနီးကပ်ကပ်တိုးကြည့်လိုက်တယ်။ ရေတွင်းနှုတ်ခမ်းမှာ ထိုင်နေတဲ့ အတော်ကြီးမားတဲ့ ဖားတစ်ကောင်ကို တွေ့ လိုက်ရသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘုရားသခင် ... လူစကားပြောတဲ့ ဖားပါလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖားက မင်းသမီးလေးအနား ခုန်ဆွ ခုန်ဆွတိုးလာတယ်။ မင်းသမီး လေးခမျာ နှာခေါင်းရှုံ့မိသတဲ့။ ဖား က စိုတိုတို ချွဲကျိကျိနဲ့ကိုး။ ခြေထောက်နား တောင် ကပ်နေပြီလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ အဖိုးသိပ်တန်တဲ့ငါ့ရွှေဘောလုံးလေး ရေထဲ ကျသွားတယ်”လို့ မင်းသမီးလေးက စိတ်တိုတိုနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ ဒီတော့ ကိုရွှေဖားက ... ဥစ္စာဓနတွေ ပေးပါ့မယ်”လို့ မင်းသမီးလေးက ပြောတဲ့အခါ...“ဥစ္စာဓနတွေ ဘာတွေ မလိုချင်ပါဘူး။ ဘောလုံးပြန်ရရင် အတုံ့အလှည့်အနေနဲ့ ကျွန်တော် မင်းသမီးနဲ့အတူ နန်းတော်ကြီးမှာ လိုက်နေချင်ပါတယ်။ မင်းသမီးရဲ့ စား တော်ကို စားပြီး မင်းသမီးနံဘေးမှာ အိပ်ချင်ပါတယ်” လို့ ဖားက ပြောတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းသမီးလေးက အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာလို့ တွေးမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရွှေဘောလုံးကိုလည်း ပြန်လိုချင်တယ်လေ။ ဒါကြောင့် မျက်ရည်သုတ်ပြီး ဖားကို စိတ်မပါ့တပါ ပြုံးပြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကိုရွှေဖား၊ အသင်ဖြစ်စေချင်တာ ဖြစ်ရပါစေ့မယ်”လို့ပြောလိုက်တယ်။ မင်းသမီးကလေး စကားဆုံးတာနဲ့ “ပလုံဆို ကြားလိုက်ရပြီး ရေလှိုင်းတွေ ထ သွားတယ်။ တစ်ခါ ရေစက်လက်နဲ့ ဖားဟာ မင်းသမီးကလေး ခြေထောက်နား ပြန်ရောက်လာပြန်သတဲ့။ ပါးစပ်ထဲမှာတော့ ရွှေဘောလုံးပေါ့။ မင်းသမီးလေး ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်သွားတယ်။ ရွှေဘောလုံးကို ဆတ်ခနဲ လုယူ၊ နန်းတော် ဆီ တစ်မျိုးတည်း ပြန်လှည့်ပြေးတော့တယ်။ ကျေးဇူးတင်စကားလေးတစ်ခွန်း တောင် ပြောမသွားဘူးတဲ့။ ကိုရွှေဖားရဲ့ “မင်းသမီးလေး၊ မင်းသမီးလေး၊ စောင့်ပါဦး”ဆိုတဲ့ ခေါ်သံကိုလည်း မကြားတော့ဘူးလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီညမှာတော့ ဖခမည်းတော်ရယ်၊ မယ်တော်ရယ်၊ မင်းသမီးလေးရယ် အတူတကွ ပွဲတော်တည်မယ့်ဆဲဆဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့အသံတစ်သံ ကြားလိုက်ကြ ရတယ်။ သလင်းကျောက်အခင်းပေါ် စိုနေတဲ့ ခြေထောက်တွေနဲ့ တဖပ်ဖပ် လျှောက်လာတဲ့ အသံမျိုးပဲ ... တဲ့။ နောက်တော့ စကားသံထွက်လာတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းသမီးကလေး၊ မင်းသမီးကလေး၊ ရေတွင်းနားမှာ ပေးခဲ့တဲ့ကတိကို မှတ်မိပါရဲ့လား” တဲ့။ နန်းတော်တံခါး ပွင့်သွားပြီး ဖားဟာ ခုန်ဆွခုန်ဆွ ဝင် လာပါလေရော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းကြီးက စိတ်သဘောကောင်းသူတစ်ဦးပါ။ မင်းသမီးလေး ပြောပြတဲ့ ရေတွင်းနားက အဖြစ်အပျက်ကို ကြားသိရတော့ အခုလို အမိန့်ရှိသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သမီးတော်၊ ကတိတစ်ခုပေးပြီးရင် အဲဒီကတိကို တည်ရမယ်ကွဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီတော့ အစေအပါးယောက်ျားက ဖားကိုယူပြီး မင်းသမီးလေးရဲ့ နံဘေး၊ စားပွဲပေါ်မှာ တင်ပေးသတဲ့။ ကိုရွှေဖားက မင်းသမီးလေးရဲ့ စားတော်ပွဲ ကို သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့စားသောက်တယ်။ဒါပေမဲ့မင်းသမီးလေးခမျာမှာတော့ စားချင် သောက်ချင်စိတ်ကို ကုန်ပါလေရော။ စားသောက်ပြီးတဲ့အခါမှာလည်း  ကိုရွှေဖားက ပြောပြန်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မင်းသမီး၊ အခု ကျွန်တော် စက်ရာဝင်ချင်ပါ ပြီ” တဲ့လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45544656830613,"sku":"","price":630.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_081ea8e3-9ed2-4df1-8ed7-6d9e96d2c2b8.jpg?v=1730238017"},{"product_id":"လင်းလက်ကြယ်စင်-၀က်၀ံကလေးဘာနီ-အိပ်ရာ၀င်ချိန်","title":"ဝက်၀ံကလေးဘာနီ၏အိပ်ရာဝင်ချိန်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝက်ဝံကလေးဘာနီ၏\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိပ်ရာဝင်ချိန်\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အလုပ်ရှုပ်တဲ့ တစ်နေ့တာ ကုန်ဆုံးအပြီးမှာ ဝက်ဝံကလေး ဘာနီနဲ့ ဘိုးဘိုးဝက်ဝံတို့ အတူတူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလမ်းလျှောက်ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြီးရင် သားတို့ ဘာလုပ်ကြမှာလဲဟင်”လို့ ဘာနီက မေးပါတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြီးရင်...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘိုးဘိုးဝက်ဝံက အံ့အားတသင့်နဲ့ ဟက်ခနဲ ရယ်လိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြီးရင် အိပ်ရာဝင်ချိန်ပဲပေါ့ ဘာနီ””\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဘိုးဘိုးက ဘာနီရဲ့ ဖိနပ်တွေကို စွပ်ခနဲနေအောင် ဆွဲချွတ်လိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အခု မင်းကို အိပ်ရာဝင်ဖို့ အသင့်ပြင်ပေးရမယ်” လို့ သူက ပြောလိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “မဟုတ်ဘူးလေ ဘိုးဘိုး” ဘာနီက အော်ပြောလိုက်တယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိပ်ရာမဝင်ခင် သား ဆန်ပြုတ်ပန်းကန်လုံးကြီးတစ်လုံး အမြဲသောက်တယ်လေ။ ရှလွတ်... ရှလွတ်၊ ပျားရည်ပျစ်ပျစ်နဲ့ စားလို့ကောင်း အရသာရှိတဲ့ ဆန်ပြုတ်လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ရဲ့လား၊ ငါ့မြေးရယ်” လို့ ဘိုးဘိုးက မေးပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟုတ်ပါတယ်ဆို” ဘာနီက ပြန်ပြောတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “လာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဘာနီက ဆန်ပြုတ်လုပ်တာသူ ဘယ်လောက်တော်သလဲဆိုတာ ဘိုးဘိုးဝက်ဝံကို ပြပါတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ... အခု ပျားရည်ထည့်ရမယ်” သူက အားတက်သရော ပြောလိုက်တယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒါပေမဲ့ ပျားရည်က ကျဲတောက်တောက်ဖြစ်နေတော့ အကုန်မှောက်ကုန်တယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို ... သွားကုန်ပြီ” ဘာနီက တခစ်ခစ်ရယ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45544491647125,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_2139b089-33b5-49b4-b34f-a0e58e887a16.jpg?v=1730238832"},{"product_id":"လင်းလက်ကြယ်စင်-ကြောင်တွေဘာကြောင့်ညောင်ညောင်အော်ကြသလဲ","title":"ကြောင်တွေဘာကြောင့်ညောင်ညောင်အော်ကြသလဲ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘာကြောင့်ညောင်ညောင်အော်ကြသလဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီစာအုပ်ကို ဖတ်ရင်းနဲ့ ဘာတွေလုပ်လို့ရသလဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနားလည်ခြင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြောင်လေးတွေရဲ့ အကြောင်း အောက်မှာပေးထားတဲ့ မေးခွန်းတွေကို ဖြေကြည့်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e    - ကြောင်ပေါက်စလေးတစ်ကောင်ဟာ သူ့အမေဆီက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e       ဘယ်အချိန်မှာ ခွဲသွားနိုင်သလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e    - ကြောင်တွေ ဒေါသထွက်တဲ့အခါ၊ သို့မဟုတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e       ကြောက်ရွံ့တဲ့အခါ ဘာလုပ်ကြသလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e    - ကြောင်တစ်ကောင်က သားသားမီးမီးတို့ဆီကို ကြွက်၊ ဒါမှမဟုတ် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e       ငှက်တစ်ကောင်ကို ကိုက်ချီလာတဲ့အခါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e       ဘာအဓိပ္ပာယ်ကို ဆောင်သလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e    - ကြောင်တစ်ကောင်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းမွေးဟာ သူ့ကို အမှောင်ထဲမှာ လမ်းရှာလို့ရအောင် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e       ဘယ်လိုကူညီပေးပါသလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှိုင်းယှဉ်ခြင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်မွေးကြောင်နဲ့ ကျား၊ ခြင်္သေ့တို့လို ကြောင်မျိုးနွယ်သားရဲ တိရစ္ဆာန်တွေမှာ တူတာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ သူတို့က အမဲလိုက်ရတာကို ကြိုက်တယ်။ တစ်ကောင် | တည်း အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်တယ်။ ကစားတတ်တယ်။ ဥပမာ - အိမ်မွေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြောင်တစ်ကောင်က ပြတင်းပေါက်ခုံပေါ်မှာ တစ်ကောင်တည်း အေးအေးလူလူ နေရတာကို ကြိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကတော့ တောအုပ်ထဲက သစ်ပင် | တစ်ပင်အောက်မှာ တစ်ကောင်တည်း နေရတာကို ပိုကြိုက်လိမ့်မယ်။ စာရွက်တစ်ရွက်စီပေါ်မှာ အိမ်မွေး ကြောင်နဲ့ ကြောင်မျိုးနွယ် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ မတူတဲ့ နေထိုင်မှု ပုံစံတွေကို ချရေးပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြောင်တွေကို ချစ်ကြပါသလား \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြောင်ကို ချစ်တဲ့လူတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ အမေရိကမှာဆိုရင် ကြောင်တွေဟာ လူကြိုက်အများဆုံး အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ထဲမှာ ပါပါတယ်။ ခွေးတွေက ဒုတိယနေရာမှာ ရှိတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ကြောင်တွေက သူငယ်ချင်းကောင်းတွေပါ။ အိမ်မွေးကြောင် အများစုဟာ ကဲတယ်၊ ဆော့တယ်။ ပွေ့ဖက်ချင်စရာ ချစ်ချင်စရာကောင်းပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကြီးဆုံးကြောင်ကဘယ်လောက်ကြီးသလဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မှတ်တမ်းအရ အိမ်မွေးကြောင်တစ်ကောင်ဟာ လေးဆယ့်ခုနစ်ပေါင်တောင် အလေးချိန်စီးသတဲ့။ အကြီးစားကြီးပါပဲ။ သူ့အလေးချိန်က ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်မှာ ရှိသလောက် ရှိပါတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပေမဲ့ အိမ်မွေးကြောင် အများစုကတော့ စောစောကပြောတဲ့ ကြောင်ထက် အများကြီး ပိုသေးငယ်ကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ အလေးချိန်က ခြောက်ပေါင်ကနေ ရှစ်ပေါင်လောက်အထိပဲ ရှိပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သားသားမီးမီးတို့ကြောင်က အလေးချိန် ဘယ်လောက်ရှိသလဲ။ အလေးချိန် သိအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရသလဲ ပြောပြမယ်နော်။ ပေါင်ချိန်စက်ပေါ် တက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချိန်ပါ။ ပြီးတော့ ကိုယ့်ရဲ့ ကြောင်ကို ပိုက်ပြီး စက်ပေါ် နောက်တစ်ခါ တက်ပြီးတော့ ချိန်ပါ။ ပထမအကြိမ် ပေါင်ချိန်လို့ရတဲ့ ဂဏန်းကို ဒုတိယအကြိမ် ချိန်လို့ရတဲ့ ဂဏန်းထဲက နုတ်ပေးပါ။ ဒါဆိုရင် အခု သားတို့ သမီးတို့ကြောင်ရဲ့ အလေးချိန်ကိုသိရပြီပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမွေးကင်းစ ကြောင်ကလေးတွေက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘယ်လောက်သေးသလဲ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မွေးကင်းစ ကြောင်ကလေးတစ်ကောင်က သေးလွန်းလို့ လက်ဖဝါးထဲမှာ ထည့်ထားလို့ ရပါတယ်။ အလေးချိန် လေး၊ ငါး အောင်စလောက်ပဲ ရှိတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ကြောင်ကလေးတွေ မွေးစအချိန်မှာ မြင်လည်း မမြင်နိုင်၊ ကြားလည်း မကြားနိုင်ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         မွေးပြီး တစ်ပတ်လောက်၊ သို့မဟုတ် တစ်ပတ်ကျော် ကြာမှ ကြောင်ကလေးရဲ့ မျက်လုံး ပွင့်ပါတယ်။ ရှစ်ပတ်ကနေ ဆယ့်နှစ်ပတ်အရွယ်ရတဲ့အချိန်မှာ နို့ခွဲပြီး အမေဆီက ခွာနိုင်ပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ခြောက်လသား အရွယ်လောက် ရောက်သွားတဲ့အခါ ကြောင်ကလေးဟာ အကောင်ခုတ် (အမဲလိုက်) နိုင်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စောင့်ရှောက်နိုင်ပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြောင်တစ်ကောင်ကကြောင်ကလေး \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘယ်နှကောင်လောက် မွေးပေးနိုင်သလဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကြောင်မေမေက တစ်ကြိမ်မှာ ကြောင်ကလေး နှစ်ကောင်ကနေ ငါးကောင်အထိ မွေးပေးပါတယ်။ တစ်နှစ်မှာ ကြောင်ကလေး အကောင်နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ကြောင်မေမေက မွေးပေးနိုင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြောင်တစ်ကောင်ဟာ သူ့တစ်သက်တာလုံးမှာ ကြောင်ကလေးပေါင်း လေးရာလောက် မွေးပေးလို့ ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ကြောင်ကလေးတွေက ချစ်စရာ၊ ပျော်စရာကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကြောင်ကလေးတွေ အများကြီးအတွက် နေစရာအိမ်ရှာဖို့တော့ ခက်ခဲနိုင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":42104614650005,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_c5ec41fd-83be-416a-9c8e-e50a6c6bdf5e.jpg?v=1730238869"},{"product_id":"လင်းလက်ကြယ်စင်-ခွေးကလေးအိုလီရဲ့မဟာစွန့်စားခန်း","title":"ခွေးကလေးအိုလီရဲ့မဟာစွန့်စားခန်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eLost in the Snow\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eခွေးကလေး အိုလီရဲ့ မဟာစွန့်စားခန်း\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ခွေးကလေးအိုလီဟာ ဂိုဒေါင်တံခါးကနေ ခေါင်းပြူကြည့်တယ်။ အေးပြီး စိုစွတ်တဲ့ အရာတစ်ခုက သူ့နှာခေါင်းထဲကို ဝင်လာတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီဖြူဖြူတွေက ဘာတွေလဲ မေမေ” လို့ သူက အသံစူးစူးလေးနဲ့ မေးလိုက်တယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒါကို သားတို့ စားလို့ရလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒါ နှင်းတွေပေါ့ အိုလီ” လို့ သူ့မေမေက ရယ်ရင်း ဖြေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နှင်းတွေက ဆောင်းရာသီမှာ မိုးရွာသလို ကျတယ်။ ပြီးတော့ သားတို့ စားလို့မရဘူး” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဆိုရင် နှင်းထဲမှာရော ကစားလို့ရမလား” လို့ သူက မေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကစားပါရစေ မေမေ... နော်” လို့ ရှီဘာနဲ့ ဆမ်တို့ကပါ ပူဆာကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကစားပါ၊ ကစားကြ။ ဒါပေမဲ့ ဝေးဝေးမသွားနဲ့နော်” လို့ မေမေက ပြောတယ်။ ဆမ်နဲ့ ရှီဘာတို့က ရေခဲဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ခြံဝင်းကိုလျှောတိုက်ပြီး ဖြတ်သွားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါ့ကို စောင့်ကြဦး” လို့ အိုလီက အော်ပြီး သူတို့နောက်က အပြေးအလွှား လိုက်သွားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ခွေးကလေးတွေ ကွင်းထဲကို ရောက်တော့ သူတို့ ပြေးတာကို ရပ်ပြီး ကြည့်ကြတယ်။ နေရာတိုင်းမှာ နှင်းတွေ ရှိတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကစားကြမယ်ဟေ့” လို့ အိုလီက အော်လိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ခွေးကလေးတွေဟာ လိုက်ကြပြေးကြ၊ နှင်းတွေကို တူးဆွကြ၊ ပျံဝဲဆင်းသက်လာတဲ့ နှင်းပွင့်နှင်းဖတ်တွေအောက်မှာ လူးလှိမ့်ကြနဲ့ ကစားကြတယ်။ ရုတ်တရက်…\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တဖွဲဖွဲကျနေတဲ့ နှင်းပွင့်တွေအောက်မှာ ခွေးကလေးတွေ ထွက်ပြေးကြတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိုလီရဲ့ခြေထောက်တွေဟာ ပြေးရင်းပြေးရင်းနဲ့ ခြေကုပ်မိအောင် တွယ်လိုက်၊ ချော်ထွက်သွားလိုက် ဖြစ်နေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်ဆုံး ခွေးဟောင်သံ တဖြည်းဖြည်း တိုးသွားပြီး အရာအားလုံး ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်သွားတဲ့ အချိန်အထိ သူ ပြေးခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပေမဲ့ ရှီဘာနဲ့ ဆမ်တို့က ဘယ်မှာလဲ။ ခြံဝင်းနဲ့ ဂိုဒေါင်ကရော ဘယ်မှာလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို... မဖြစ်ဘူး” လို့ အိုလီက တအီအီ ညည်းလိုက်တယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါတော့ လမ်းပျောက်နေပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45544551284885,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b9370a2c-d10a-480d-bc3c-4c7b721ffd1a.jpg?v=1730238919"},{"product_id":"လင်းလက်ကြယ်စင်-ခုန်ဆွခုန်ဆွမလုပ်တော့တဲ့ကျား","title":"ခုန်ဆွခုန်ဆွမလုပ်တော့တဲ့ကျား","description":"\u003cdiv style=\"text-align: left;\"\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003eTigger is Unbounced \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003eခုန်ဆွခုန်ဆွေ မလုပ်တော့တဲ့ ကျား\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်ရက်မှာ ယုန်နဲ့ဝက်ကလေးတို့ဟာ ဝက်ဝံကလေးပူးရဲ့ အိမ်တံခါးဝမှာ ထိုင်ပြီး ယုန်က စကားပြောတာကို ဝက်ကလေးရယ်၊ သူတို့နဲ့အတူ ထိုင်နေတဲ့ ဝက်ဝံကလေး ပြုံးရယ်က နားထောင်နေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အချိန်က အိပ်ငိုက်ချင်စရာကောင်းတဲ့ နွေနေ့လယ်ခင်း တစ်ခုဖြစ်ပြီး တောတစ်ခွင်လုံး ပြည့်နေတဲ့ ညင်သာတဲ့ အသံတွေဟာ ဝက်ဝံကလေးပူးကို “ယုန်ပြောတာကို နားမထောင်နဲ့။ ငါ့ဆီက အသံတွေ ကိုသာ နားထောင်လှည့်”လို့ ပြောနေသယောင် ထင်ရပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် ယုန် ပြောနေတာတွေကို နားမစိုက်ဖို့အတွက် သက်သောင့် သက်သာရှိတဲ့ အနေအထားကို ပြောင်းထိုင်ပြီး မကြာမကြာ မျက်လုံးဖွင့် “အင်း”လို့ စကားထောက်လိုက်၊ မျက်လုံးကို ပြန်မှိတ်ထားကာ “ဟုတ် တာပေါ့”လို့ သံယောင်လိုက်လိုက်နဲ့ ဇိမ်ယူနေပါတယ်။ ယုန်ကလည်း မကြာမကြာ “သိတယ် မဟုတ်လား ဝက်ကလေး၊ ငါပြောချင်တာကိုလေ” ဆိုပြီး အလွန်စိတ်အားထက်သန်တဲ့ပုံစံနဲ့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ ဝက် ကလေးကလည်း သူ သိပါတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းကို အားတက်သရော ခေါင်းညိတ်ပြရတာပေါ့လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်ဆုံး စကားအဆုံးသတ်တဲ့ အချိန်ရောက်တော့ ယုန်က ဒီလို ပြောပါတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         “တကယ်ဆို ဖိုးကျားဆိုတဲ့ကောင်က ခုတစ်လောမှာ ခုန်ဆွခုန်ဆွ၊ မြောက်ကြွမြောက်ကြွ လုပ်လွန်းတယ်။ ငါတို့ ဒီကောင့်ကို သင်ခန်းစာ ပေးဖို့ အချိန်ကျပြီလို့ မထင်ဘူးလား၊ ဟင် ... ဝက်ကလေး” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ဝက်ကလေးကလည်း ဖိုးကျား မြောက်ကြွမြောက်ကြွ လုပ်လွန်းတာ ဟုတ်မှန်ကြောင်း ပြောတယ်။ သူ့ကို မြောက်မြောက်ကြွကြွ မလုပ်အောင် တားဆီးလို့ရမယ့် နည်းလမ်းကို စဉ်းစားလို့ရရင် ကောင်းမှာပဲလို့ ပြော တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           “ငါ ခံစားမိတာကို ပြောတာပါ။ မင်းရော ဘယ်လိုထင်သလဲ ပူး”လို့ ယုန်က မေးလိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဝက်ဝံကလေး ပူးက မျက်လုံးကို ဖျတ်ခနဲ ဖွင့်လိုက်ပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အတိုင်းထက် အလွန်ပေါ့” လို့ ပြောလိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘာက အတိုင်းထက် အလွန်လဲ” ယုန်က မေးတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မင်း ပြောနေတဲ့ဟာလေ”လို့ ပူးက ပြန်ဖြေတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အသေအချာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဝက်ကလေးက ပူးကို ခပ်ဆတ်ဆတ် တံတောင်နဲ့ တွတ်လိုက်တယ်။ စိတ်တခြား ကိုယ်တခြားဖြစ်နေတဲ့ ပူးကတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထလာပြီး ခုမှ သတိဝင်စပြုတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         “ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမှာလဲ”လို့ ဝက်ကလေးက မေးပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘယ်လို သင်ခန်းစာမျိုး ပေးမှာလဲ၊ ယုန်ရဲ့” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အဲဒါက အဓိကပဲ” လို့ ယုန်က ပြောပါတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ပူးဟာ `သင်ခန်းစာ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို တစ်နေရာရာမှာ သူ ကြားဖူး သလို ဖြစ်နေပါတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “တွိုင်-စတိုင်း ဆိုတဲ့ဟာ ရှိတယ်” ပူးက စကားစပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ခရစ္စတိုဖာ ရိုဘင်က    ငါ့ကို သင်ပေးဖို့ လုပ်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါ မဖြစ်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘာ မဖြစ်တာလဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ယုန်က မေးတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မဖြစ်တာက ဘာလဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဝက်ကလေးကလည်း မေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ငါ မသိဘူး။ မဖြစ်တာပဲ သိတယ်။ ငါတို့ ဘာအကြောင်းကို ပြောနေ ကြတာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ပူး ...” လို့ ဝက်ကလေးက အပြစ်တင်လိုတဲ့ဟန်နဲ့ ခေါ်လိုက် တယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မင်း ယုန် ပြောနေတုန်းက နားထောင်မထားဘူးလား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ငါ နားထောင်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့နားထဲမှာ အမွေးလုံးလေးတစ်ခု ဝင်သွားတယ်။ ငါ့ကို ပြန်ပြောပြပါလား ယုန်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယုန်က နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြောပြရလို့လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဒါ ကြောင့် ဘယ်က စပြောပြရမလဲလို့ မေးပါတယ်။ ဝက်ဝံကလေး ပူးက သူ့နားထဲကို အမွေးလုံးဝင်တဲ့ အချိန်ကလို့ပြောတော့ ယုန်က အဲဒါ ဘယ် အချိန်ကလဲလို့ ပြန်မေးရပါတယ်။ ပူးကလည်း သူ ကောင်းကောင်းမကြား ရလို့ သေချာမသိပါဘူးတဲ့။ ဝက်ကလေးကပဲ သူတို့ ဘာလုပ်မလို့ဆိုတာ၊ မြောက်မြောက်ကြွကြွ ဖြစ်နေတဲ့ ဖိုးကျားကို ဆုံးမဖို့ လမ်းရှာနေတယ်ဆို တာ ဝင်ပြောပြီး ပြဿနာကို ဖြေရှင်းလိုက်တယ်။ ဖိုးကျားကို ဘယ်လောက် ခင်ခင် သူ မြောက်ကြွမြောက်ကြွ လုပ်တာကိုတော့ မငြင်းနိုင်ဘူး မဟုတ် လား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           “ဪ... သိပြီ” လို့ ပူးက ပြောတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ ဒီကောင်က လွန်လွန်းနေပြီ။ ဒါ့ကြောင့် ဒီလို ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ” လို့ ယုန်က ဝင်ထောက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            ပူးက စဉ်းစားကြည့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ စဉ်းစားလို့ရသမျှက ဘာမျှ အသုံးမဝင်တဲ့ဟာ ဖြစ်နေတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ သူက အဲဒါကို သူ့တစ်ကိုယ်ကြား ရုံ တိုးတိုးလေး ညည်းလိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               ယုန်က ပိုကြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               ပိုဝ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               ပိုသန်မာရင် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               ကျားထက် ပိုကြီးရင် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               ကျားက ပိုသေးရင် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               ယုန် မကြိုက်တဲ့ ကျားအကျင့်ဆိုး \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               ပျောက်စေ တန်ခိုး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               ယုန် ပိုရှည်လို့ တစ်မျိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e        “ပူး ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ” လို့ ယုန်က မေးလိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e        “အကြံကောင်းများ ရှိလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e        “ဟင့်အင်း၊ မရှိပါဘူး” ပူးက စိတ်မကောင်းစွာ ဖြေလိုက်တယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         “အင်း ... ငါ့မှာတော့ အကြံတစ်ခု ရှိတယ်” လို့ ယုန်က ပြော တယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         “အဲဒါကတော့ ... ... .\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46916608229525,"sku":null,"price":1900.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_5a7ae645-52a2-492e-897f-12573ae0301f.jpg?v=1730238961"},{"product_id":"လင်းလက်ကြယ်စင်-ဂူအောင်းလူသားလေးကိနှင့်ပထမဦးဆုံးအချစ်တော်ခွေး","title":"ဂူအောင်းလူသားလေးကိနှင့်ပထမဦးဆုံးအချစ်တော်ခွေး","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eThe First Dog\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂူအောင်းလူသားလေး ကိ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှင့်ပထမဆုံးအချစ်တော်ခွေး\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ရှေးရှေးတုန်းက ပလိုင်တိုဆင်လို့ခေါ်တဲ့ ရေခဲခေတ်ကာလမှာ “ကိ'ဆိုတဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂူအောင်းလူသားကလေးတစ်ယောက် ရှိတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ရက်မှာ သူဟာ အိမ်အပြန်လမ်းအတိုင်း ခုန်ပေါက်ပြေးလွှား ပြန်လာခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သူဟာ အော်ရို့ချ (Aurochs) လို့ခေါ်တဲ့ နွားရိုင်းကြီးတွေ၊ (ဂူအောင်းဝက်ဝံတွေ၊ ဦးချိုအကြီးကြီးပါတဲ့ သမင်တွေ (Megacaros) ကို ရှောင်ရှားလာခဲ့တယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမွေးထူကြံ့ကြီးတွေ၊ မြင်းရိုင်းကြီးနဲ့ ဧရာမဆင်ကြီးကိုလည်း ရှောင်တိမ်းခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူဟာ ပင်ပန်း ဆာလောင်နေခဲ့ပြီး အိမ်ပြန်ရောက်ဖို့ကလည်း အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e      ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုကို တွေ့တဲ့အချိန်အထိ သူရှေ့ဆက်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီနေရာဟာ ခဏနားနေဖို့ ကောင်းတဲ့နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ “ကိ”က သူ့အိတ်ထဲမှာရှိတဲ့ အမွေးထူကြံ့ရဲ့ နံရိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပါတယ်။မီးကင်ထားလို့ မီးခိုးနံ့သင်းပြီး အရသာချိုမြိန်နေတုန်းပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e       ရုတ်တရက်ဆိုသလို စားကြွင်းစားကျန် ရှာနေတဲ့ ဝံပုလွေတစ်ကောင် ပေါ်လာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဝံပုလွေရဲ့ နှာခေါင်းက ရှုံ့ပွရှုံ့ပွ ဖြစ်လာတယ်။ သူက ဘေးဘယ်ညာကို နှာခေါင်းရှုံ့ အနံ့ခံ ကြည့်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e        “မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ”လို့ “ကိ”က ဝံပုလွေကို ကျီစယ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဘာမှမရှိတာ အနံ့ခံနေတော့ ဘာတွေ့မှာလဲ….\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45544542109845,"sku":"","price":1620.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a9725b02-eea1-4807-a70a-987b62510297.jpg?v=1730238996"},{"product_id":"လင်းလက်ကြယ်စင်-တံတိုင်းခြားနေတဲ့အခါ","title":"တံတိုင်းခြားနေတဲ့အခါ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတံတိုင်းခြားနေတဲ့အခါ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eThe Wall\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဒါဟာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         တံတိုင်းကြီးတစ်ခုပါ။ ကျွန်တော့် အဘိုးရဲ့ တံတိုင်းကြီးပေါ့။ တံတိုင်းပေါ်မှာ ဟိုးလွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက စစ်ပွဲအတွင်း ကျဆုံး စတေးခံခဲ့ရတဲ့သူတွေရဲ့ နာမည် တွေ ရှိနေပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e        \"ဘိုးဘိုးရဲ့ နာမည်က ဘယ်နားမှာလဲ“ကျွန်တော်က အဖေ့ကိုမေးတော့ အဖေ က ”ငါတို့ ရှာကြည့်ကြတာပေါ့ သားရယ်” လို့ ပြန်ဖြေပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ကျွန်တော်နဲ့ အဖေက အဘိုးရဲ့ နာမည်ကိုရှာတွေ့ဖို့ အုတ်တံတိုင်းတစ်လျောက် အတော်ဝေးဝေးထိရောက်အောင် ..  လျှောက်လာရင်း ကြည့်လိုက်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကျွန်တော်တို့က နာမည် ကိုရှာရင်းနဲ့ ... ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်နေဆဲပါပဲ..။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တံတိုင်းကြီးက မည်းနက် ပြီး မှန်ကြီးတစ်ချပ်လိုမျိုး တောက်ပြောင်နေတယ်လေ။ တံတိုင်းကြီး က မှန်လိုပြောင်နေတော့ သူ့ထဲ မှာ ကျွန်တော်နဲ့ အဖေရဲ့ လှုပ်ရှားမှု တွေကိုတောင် မြင်တွေ့နေရတာ ပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က မှန်လိုမျိုး ၊ ဖြစ်နေတဲ့ တံတိုင်းကြီးကို အသေ အချာ ကြည့်မိတော့ ကျွန်တော်တို့ နောက်မှာ အရွက်ကင်းမဲ့ပြီး အရိုး အပြိုင်းပြိုင်းဖြစ်နေတဲ့ သစ်ပင်ကြီး တွေနဲ့ လေထဲ လွင့်မျောနေတဲ့ တိမ်တိုက်တွေကို အတိုင်းအသား တွေ့နေရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ထိုအချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့လိုမျိုး အုတ်တံတိုင်းပေါ်က နာမည်ကို ရှာနေတဲ့သူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အဲဒီလူက ဘီးတပ်ကုလား ထိုင်ကို ကိုယ်တိုင်တွန်းရင်းနဲ့ နာမည်ရှာနေတာလေ။ အဲဒီလူမှာ ခြေနှစ်ဖက် စလုံး မရှိရှာတော့တာတွေ့ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က အဲဒီလူကို ကြည့်နေလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်ကြည့် နေတာကိုတွေ့တော့ အဲဒီလူက ပြုံးပြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဟိုင်း သားငယ်လေး\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဟိုင်း\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ဦးထုပ်က အစိမ်းရောင်ရှိပြီး ပျော့ပြောင်းတယ်။ ဦးထုပ်ပေါ် မှာလည်း ဆုတံဆိပ်တွေက အများကြီး။ သူ့ဘောင်းဘီကို အပေါ်ပြန်ခေါက် ထားသေးတယ်။ နောက်ပြီး သူ့ရှပ်အင်္ကျီကလည်း စစ်အင်္ကျီပဲလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            အုတ်တံတိုင်းတစ် လျောက်မှာ ပန်းတွေနဲ့ အခြားသော ပစ္စည်း တွေကို လွမ်းဆွတ် တသတဲ့ အထိမ်းအ မှတ်ပစ္စည်းတွေအဖြစ် အစီအရီထားထားတာ တွေ့ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်ပြီး အလံလေးတွေ၊ ဝက်ဝံရုပ်လေးတွေ၊ စာတွေကို လည်း တွေ့ရပါတယ်။ စာနဲ့ အခြား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပေါ့ပါးတဲ့အရာတွေ လေတိုက်ပြီး လွင့်မသွား စေဖို့ ကျောက်တုံးလေးတွေနဲ့တောင် ဖိပေးထားပါသေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအချို့က တံတိုင်းအောက်မှာ နှင်းဆီပွင့်လေးကိုထားလို့ ( ခေါင်းငိုက်စိုက်ချပြီး ထွက်သွားကြတာ တွေ့ရပြန်တယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         \"အဘိုးကို အခုထိ မတွေ့သေးဘူးလား”လို့ ကျွန်တော်ကမေးတော့ “အေး မတွေ့သေးဘူးကွဲ။ နာမည်တွေက များလွန်းတော့ အလွယ်တကူရှာလို့ မတွေ့နိုင်တော့ဘူးပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45544523890837,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_63367483-5cfd-4542-9547-2e377de9dc2d.jpg?v=1730239040"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/print-books-cartoon-picture.oembed?page=2","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}