{"title":"အီးဘွခ် — ဘာသာပြန်","description":null,"products":[{"product_id":"မောင်၀ံသ-ရှေ့နေကြီးပယ်ရီမေဆင်နှင့်လင်ကွာမလေးအမှု","title":"ရှေ့နေကြီးပယ်ရီမေဆင်နှင့်လင်ကွာမလေးအမှု","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပေါလ်ဒရိတ်နှင့် နံနက်စာစားရန် ကိုးနာရီတိတိတွင် ပယ်ရီမေဆင် ရောက်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဒရိတ် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေး အေဂျင်စီကို ထူထောင်ထားသူ ပေါလ်ဒရိတ်သည် ရှေ့နေကြီး ပယ်ရီမေဆင်နှင့် အဆောက်အအုံတစ်ခုတည်း၊ အထပ်တစ်ထပ်တည်းတွင် ရုံးခန်းဖွင့်ထားသည်။ အမှုပေါင်းများစွာတွင် ပယ်ရီမေဆင် အား စုံထောက်လုပ်ငန်းဖြင့် ကူညီခဲ့သူဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဗျို့..ပယ်ရီ၊ ခင်ဗျား စက္ကန့်သုံးဆယ် နောက်ကျတယ်နော်”ဟု ဒရိတ်” က လှမ်းပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမေဆင်က ခေါင်းယမ်းပြီး “မင့်နာရီက စက္ကန့်သုံးဆယ်မြန်နေတာပါ ကွာ၊ စားစရာတွေ မှာပြီးပြီလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“မှာပြီးပါပြီတဲ့ဗျာ၊ မကြာခင် ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။ဒါထက် ဒီနေ့ သတင်းစာထဲက ကျွန်တော့်ကြော်ငြာကို တွေ့ပြီးပြီလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“မတွေ့ရသေးဘူး၊ ဘာကြော်ငြာလဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဟို ဖင့်ချ်လေအမှုကိစ္စအတွက်ပေါ့။ ဒီနေ့ထုတ်သတင်းစာတွေအပြင် မနေ့က ညနေထုတ် ဘလိတ်(ဓားသွား) သတင်းစာမှာလည်း ထည့်သေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစားပွဲထိုးက အစားအစာများကို ယူလာသည်။ ဒရိတ်က ကြော်ငြာကို ထုတ်၍ ဖတ်ပြလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆုငွေ ဒေါ်လာတစ်ရာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသုံးရက်နေ့ ညနေစောင်း ငါးနာရီအချိန်လောက်က ဟစ်ခမန် ရိပ်သာလမ်းနှင့် ဗာမီဆီလိုလမ်းဆုံတွင် ယာဉ်တိုက်မှုတစ်ခုဖြစ်ပွားသည်။ ဗာမီဆီလိုလမ်းအတိုင်း အရှေ့ဘက်ဆီသို့ တရကြမ်းမောင်းလာသော ဆီဒင်ကားအနက်ကြီးက ဟစ်ခမန်ရိပ်သာလမ်းအတိုင်း မြောက်ဘက်သို့ သွားနေသည့် နှစ်ယောက်စီးဖို့ဒ်ကားကို တိုက်သွားသည်ဟု သိရသည်။ ထိုလမ်းဆုံနားတွင် တာယာလဲနေသည့်ကားထဲ၌ ထိုင်နေသူအမျိုးသမီး 'ငယ်တစ်ယောက်က အပြင်းမောင်းနေသည့် ဆီဒင်ကားကြီး၏ နံပါတ်ကို မှတ်စုစာအုပ်တွင် ရေးခြစ်မှတ်သားလိုက်သည်ဟုဆိုသည်။ တိုက်ပြီး ပြေးသည့်ကားနှင့် ယာဉ်မောင်းကို ဖော်ထုတ်နိုင်ရန် သတင်းပေးသူ မည်သူ့ကိုမဆို ဒေါ်လာငွေတစ်ရာ ချက်ချင်းပေးမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဒရိတ်စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေး အေဂျင်စီ၊ စာတိုက်သေတ္တာအမှတ် (၆၂၄) ကို ဆက်သွယ်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာဆုံးသောအခါ“တစ်ခုခုတော့ အကြောင်းထူးလာသင့်တယ်ကွ၊ ဖင့်ချ်လေ ကောင်လေးဟာ တော်တော်အထိနာသွားတယ်။ ကိုယ်တော့ တိုက်ပြီးပြေးတဲ့ ` ယာဉ်မောင်းဆိုရင် သိပ်မုန်းတာပဲ'ဟု ပယ်ရီမေဆင်က ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“သူအရက်သောက်ထားလို့ မရပ်ရဲတာ ဖြစ်မှာပေါ့ဗျာ။ ဟိုရပ်ထားတဲ့ ကားပေါ်ကလူတွေလည်း တကယ်မြင်ချင်မှမြင်လိုက်မှာပါ\"ဟု ဒရိတ်က ပြော သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“သိရသလောက်တော့ သူတို့ တကယ်မြင်လိုက်ရတယ်တဲ့ကွ၊ ကား ထဲမှာ အမျိုးသားတစ်ယောက်၊ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရှိနေတယ်တဲ့၊ သူတို့ ကားက အရောင်နုနုဆီဒင်မှန်ကာ ခပ်သစ်သစ်တဲ့၊ အမျိုးသမီးက နံပါတ်ကို မှတ်ထားလိုက်တယ်။ ဖင့်ချ်လေရဲ့ ဖို့ဒ်ကားကလေး ဓာတ်တိုင်ကို ပစ်တိုက်ပြီး တဲ့နောက်မှာ ဆီဒင်ကားနက်ကြီးလည်း အခင်းဖြစ်တဲ့ နေရာကနေ အတင်း မောင်းပြေးတော့တာပဲတဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“သူတို့ထွက်ဆိုတာနဲ့ ခင်ဗျားအမှုသည် ပြောပြတာနဲ့ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေရင်ကောဗျား ဘယ့်နှယ်လုပ်မလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“သူတို့ကသာ အမှန်ကိုပြောရင် ဒီလိုမဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ကားထဲက စုံတွဲ ဆိုတာ ဘယ်သူတွေလဲ၊ ကိုယ်သိချင်တယ်။ အခု လျှိုနေပြီးတော့ နောက်မှ ဖြုန်းခနဲ ထွက်လာပြီး တရားခံဘက်က ပင်းထွက်လိုက်တာနဲ့ တစ်မျိုးဖြစ်မသွား စေချင်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစားပွဲထိုးက ဒရိတ်အတွက် သူ့ရုံးမှ ဖုန်းလာကြောင်း၊ ကြေငြာသည့်အတိုင်း သတင်းပေးစာ ရောက်လာကြောင်းပြောရာ တစ်ယောက်ယောက်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအငှားယာဉ်နှင့် အပို့လွှတ်ရန် ပြန်ပြောလိုက်ဖို့ ဒရိတ်က စားပွဲထိုးအား ခိုင်းလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဖင့်ချ်လေ သူငယ်ကလေးဟာ ခါးကျိုးသွားတယ်ကွ၊ သူဘွဲ့ယူဖို့ ရှိတယ်။ ကျောင်းမပြီးသေးဘူး။ ဒီယာဉ်မောင်းကိုတော့ မရအရ လိုက်ချင်တာပဲ ကွာ”ဟု မေဆင်က ဆက်၍ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဟိုကားရဲ့ ယာဉ်မောင်းက မူးနေလို့များလားမှ မသိဘဲ၊ တော်တော် ကြာ ဖင့်ချ်လေရဲ့ကားက ဝင်တိုက်တာပါလို့ ပြောချင်ပြောနေမှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“တိုက်ပြီးပြေးတဲ့ စွဲချက်နဲ့ အပြတ်နွာလိုက်မှာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ခင်ဗျားကသာ ထင်နေတာကိုး၊ သူက နောက်ခံတောင့်တဲ့ မျက်နှာကြီး ဖြစ်ချင်ဖြစ်နေမှာ၊ အာမခံကုမ္ပဏီက လူတွေနဲ့ ပေါင်းပြီး ဆေးရုံနဲ့ ဆရာဝန်ခကို ပေးပြီး ကျေအေးလိုက်နိုင်တယ်၊ ခင်ဗျားကိုတော့ နည်းနည်းပါးပါး ပေးမယ်လေ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“တော်စမ်းပါကွာ၊ ထမင်းစားတောင် ပျက်လာပြီ၊ ဘယ်လိုလုပ်ရမယ် ဆိုတာ ကိုယ်သိပါတယ်၊ ဟို ဆီဒင်ကားနက်ကို ဘယ်သူမောင်းတယ်ဆိုတာ သာ မင်းရှာပေးစမ်းပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစားပွဲထိုးယူလာသော စာအိတ်ကို ဒရိတ်က ကိုင်ကြည့်ပြီး ခပ်လေးလေး တစ်ခုပါသည်ဟု ပြောကာ ဖွင့်၍ လှုပ်ချရာသော့တစ်ချောင်းထွက်ကျလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမနေ့က နေ့စွဲနှင့်ဟု ပြော၍ စာကို ဖတ်လိုက်သည်။ လူကြီးခင်ဗျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e‘ဘလိတ်’သတင်းစာကြော်ငြာနဲ့သက်ဆိုင်သူကတော့ သူတို့သဘောအလျောက် လူကြီးမင်းတို့ဆီကို လာမည်မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်ကမူ တရားမျှတမှုကို လိုလားသူဖြစ်၍ အောက်ပါသတင်းကို ပါးလိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုယာဉ်တိုက်မှုဖြစ်သည့်အချိန်က လူစီဘာတန်ဆိုသည့် အမျိုးသမီးနှင့် ကျွန်ုပ်တို့ မသိသော အမျိုးသားတစ်ယောက်သည် မစ္စဘာတန်၏ ညိုရောင်ဖျော့ဖျော့ဆီဒင်ကား၏ တာယာ ကိုလဲပြီးခါစဖြစ်သည်။ လမ်းဆုံ၏ အရှေ့ဘက်နား ခပ်ရောက်ရောက် ဗာမီဆီလိုလမ်း၏ တောင်ဘက်ဘေးမှာ ကားကို ကပ် ၍ ရပ်ထားသည်။ မစ္စဘာတန်က ယာဉ်တိုက်သည်ကို မြင်ရ၍ သတိရှိသဖြင့် ကားနံပါတ်ကို ရေးမှတ်ထားလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထို့နောက် သူမ၏အဖော်ကို ပြောပြရာ အဖော်မှာ ကြောက်ဒူးတုန်သွားသည်။ ထိုအချိန်က သူသည် သူမနှင့် အတူရှိနေသည်ကို သိသွားကြလျှင် သူ့ဘဝပျက်လိမ့်မည်ဟု ရှင်းပြသည်။ ကျွန်ုပ်သည် လူစီဘာတန်နှင့် လွန်စွာ ရင်းနှီး သည့် မိတ်ဆွေဖြစ်သည်။ သူမလည်း စိတ်သောကရောက်နေပါသည်။ အခြေအနေအရ လူကြီးမင်းတို့လိုချင်သည့် သတင်း ကိုလည်း မပေးနိုင်။ အခင်းဖြစ်သည့် နေရာတွင် သူမ ရှိနေပါသည်ဆိုသည်ကိုလည်း ဖွင့်မပြောနိုင် ဖြစ်နေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတောင်ဂွန်ဒိုလာလမ်း၊ အမှတ် (၇၁၉)၊ သူမ၏အခန်းငှား ဂေဟာမှ သူမ၏အခန်းတံခါး သောပွားကို ပို့လိုက်ပါသည်။ သူမ၏ အခန်းနံပါတ်မှာ (၂၀၈) ဖြစ်ပါသည်။ အသေးစား အခန်းငှားဂေဟာဖြစ်၍ ခလုတ်ကလေးကို နှိပ်ပြီး ဂျက်ကလေး ကို ဖြုတ်၍ အပြင်တံခါးမကြီးကို ဖွင့်နိုင်ပါသည်။ ၅ ရက်နေ့ ညနေ ၂ နာရီနှင့် ၅ နာရီအကြားတွင် ထိုအခန်းကိုသွားလျှင် မည်သူမျှ ရှိမည် မဟုတ်ပါ။ အခန်းထဲရှိ ဧည့်ဆောင်၏ အရှေ့မြောက်ထောင့်တွင် စာရေးစားပွဲတစ်လုံး ရှိပါသည်။ ထိုစားပွဲအတွင်းရှိ ယာဘက်ခိုအိမ်ခန်းကလေးထဲတွင် သားရေ အနှောင့်နှင့် မှတ်စုစာအုပ်ကလေးတစ်ခု ရှိပါသည်။ ဒုတိယ နောက်ဆုံးစာရွက်၏ အတွင်းစာမျက်နှာ၌ လူကြီးမင်းတို့ အလိုရှိသော ကားနံပါတ်ကို တွေ့ရပါလိမ့်မည်။ အားလုံးအမှန်တွေသာဖြစ်ပြီး လူကြီးမင်းတို့ ကျေနပ်သည့်အခါတွင် ဆုငွေဒေါ်လာ တစ်ရာကို ထုတ်ယူရန် စီစဉ်ပါမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသင်တို့၏ ခင်မင်လှစွာသော\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိတ်ဆွေတစ်ယောက် “\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလက်နဲ့ ရေးထားတာများ ပါသေးသလားဟု”ဟု မေဆင်က မေး လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“တစ်လုံးမှ မပါပါဘူးဗျာ၊ စာကိုယ်အတိုင်း အားလုံး လက်နှိပ်စက်နဲ့ ` ရိုက်ထားတာချည်းပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“မှန်း... ကိုယ်ကြည့်စမ်းမယ်၊ လက်နှိပ်စက်ရိုက်ထားတာက မသေသပ် ပါကလား၊ လက်နှိပ်စက်မကျွမ်းကျင်တဲ့လူ ရိုက်တာလို့ ဆိုရမယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ခင်ဗျား ဘယ်လို တွက်မိသလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ကိုယ်သိရင်ပြောတောင်မနေဘူး၊ ကိုယ့်ကို ထောင်ချောက်တစ်ဆင်တာ ဖြစ်ပုံရတုယ်၊ ဒါပေမဲ့ တို့အနေနဲ့ ဒါဟာ ပစ်ပယ်ထားလို့ မရနိုင်တဲ့ သဲလွန်စက်လေးတစ်ခုပဲ”ဟု မေဆင်က ပြောပြီး သော့ကို အင်္ကျီအိတ်ထဲ၌ လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333523759253,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e788e618-1fab-45a2-bb73-87e00ab5cbe9.jpg?v=1730274358"},{"product_id":"မောင်၀ံသ-လျှို့၀ှက်သောစာရေးဆရာမအမှု","title":"လျှို့၀ှက်သောစာရေးဆရာမအမှု","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရည်ညွှန်းချက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတရားဥပဒေကြောင်းနှင့် ဆက်စပ်သက်ဆိုင်သော ဆေးပညာ လူ့ဘဝ၌ အရေးပါမှုအခန်းကဏ္ဍကို သာမန်လုပ်သားပြည်သူတို့ သိပ်သတိထား မိကြပုံမရ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုကဲ့သို့သော ဆေးပညာရှင်တို့သည် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရ သေဆုံးသူများ၊ သို့မဟုတ် ဘာကြောင့် သေဆုံးမှန်း မသိရသေးသူများ အကြောင်း၊ ဖြစ်သည့် အမင်္ဂလာလုပ်ငန်းခွင်၌ လေ့လာကြရသူများ ဖြစ်သော် လည်။ ယင်းပညာရှင်တို့၏ ထိုသို့လေ့လာတွေ့ရှိချက်များကိုမူကား လူသား တို့၏ အသက်ပေါင်းများစွာကို ကယ်တင်ခဲ့ယုံမျှမက နောင်တွင်လည်းကယ်ဆယ်သွားဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဤနေရာတွင် လူသတ်မှုမှန်းမသိအောင် လူသေကို ခွဲစိတ်လေ့လာမှု မပြုနိုင်သည့် အရပ်ဒေသ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်း ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်းမရှိသော လူသတ်မှုများ အဘယ်မျှ ရှိနေခဲ့ကြောင်း ပြဿနာရပ်မှာ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဖြစ်လာသည်။ အချေအတင် ဆွေးနွေးဖွယ်ရာလည်း ဖြစ်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလွန်ခဲ့သောနှစ် အနည်းငယ်အတွင်းခန့်က အထက်ပါဆေးပညာသည် ကဏ္ဍတစ်ရပ်အနေဖြင့် သိသိသာသာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုဆေးပညာရပ်၏ အရေးပါမှု အကြောင်းကိုလည်း အများပြည်သူ တို့ ပိုမိုနားလည်လာခဲ့ကြကုန်သည်။ ထိုကဲ့သို့ ပိုမိုနားလည်လာနိုင်ကြခြင်းမှာ ထိုဆေးပညာရပ် နယ်ပယ်အတွင်းရှိ ဦးဆောင်ပညာရှင်များ၏ စွမ်းစွမ်းတမံ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ထိုပညာရှင်များသည် အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း ပညာရပ်အပေါ် ဘဝပါ မြှုပ်နှံထားခဲ့ကြသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဥပမာအဖြစ် ကျွန်ုပ်၏ မိတ်ဆွေကြီး ဒေါက်တာဂျိုးဇက်ဆိုပါလျှင် အမ်ဒီခေါ် ဆေးပညာဘွဲ့ပင်မက အဲလ်အဲလ်ဘီခေါ် ဥပဒေပညာဘွဲ့ပါ ရရှိထားသူ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဖြစ်သည်နှင့်အညီ အထက်ပါ ပညာရပ်ဘက်၌ ထူးချွန်ခဲ့သူ ဖြစ်ကြောင်း ထောက်ပြလိုပေသည်။ ဒေါက်တာဂျိုးဇက်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တက္ကဆပ်ပြည်နယ် ဟူစတန်မြို့ရှိ ကျန်းမာရေးရုံး၌ တရားဥပဒေ ရေးရာ ဆေးပညာရှင်အဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့သူ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဒေါက်တာဂျိုးဇက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပုံကိုလည်း ကြည့်ပါ။ အခြား ပုဂ္ဂိုလ် ၄-၅ ဦး ရုံးအားရက် အနားယူရက်များ၌ ရက်အားယူပြီး အလုပ်လုပ် ကြသော စံနှုန်းနှင့်ညီမျှသည်အထိ တစ်ဦးတည်း ရက်အားမယူ တစ်ပတ် ၇-ရက် အလုပ်လုပ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ခွင့်ရက်ရှည် အနားယူမှုမျိုး သူ့အဘိဓါန် တွင် မရှိ။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ့လုပ်ငန်းတာဝန်အတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆောင်ရွက်ခဲ့ရုံမက သူ့မိသားစုကပါ သူ့လုပ်ငန်းတာဝန်အတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့် ကူညီခဲ့ကြရှာသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ဒေါက်တာဂျိုးဇက်၏ ဇနီးနှင့်သားသမီး များသည် တရာဥပဒေရေးရာ ဆေးပညာရှင်တို့၏ မိသားစုဘဝနှင့်အညီ လူမှုရေးဘဝ လူမှုဆက်ဆံရေးပိုင်း၌ ဆုံးရှုံးအနစ်နာ ခံခဲ့ကြရှာကြောင်းကြိမ်ဖန်များစွာ ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ဖူးသည်။ နေ့ညအချိန်မရွေး တယ်လီဖုန်သံများကို မိသားစုက နားလည်အကျင့်ထားကြပြီး ဖြစ်သည်။ စနေ တနင်္ဂနွေ နေ့များဆိုပါက အားလပ်ရက်၌ ဖြစ်ပွားသော မတော်တဆမှုများကြောင့် အသေအဆုံး ပိုများပေရာ သူ့မိသားစုမှာ ခါတိုင်းနေ့ရက်များထက် ပိုအလုပ် များတတ်ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုမျှ အလုပ်များကြသည့်တိုင် ထိုမိသားစုတို့သည် လိုလိုလားလား ကိုယ်ကျိုးစွန့်လျက် ကူညီခဲ့ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတရားဥပဒေရေးရာ ဆေးပညာရှင်ဟူသည် ဆေးရုံလုပ်ငန်းခွင် ကျွမ်းကျင်ရုံမျှမက ရာဇဝတ်မှုတို့၏ သဘောသဘာဝကိုလည်း ကျွမ်းကျင်ရ ချေသည်။ သူ၏ လစာမှာ ဆေးရုံ၌ တာဝန်ထမ်းရသော ဆရာဝန်ထက် အများကြီးနည်းပါးသည့်တိုင် သူ့လုပ်ငန်းတာဝန်ပိုင်းမှာကား အိပ်ချိန်ဟူ၍ပင် တသီးတခြား သတ်မှတ်မထားနိုင်လောက်အောင် ညကြီးမင်းကြီး အိပ်ရာမှ နိုးလာပြီး ရာဇဝတ်မူ ဖြစ်ပွားရာ အခင်းဖြစ်ပွားရာအထိ အပြေးအလွှား ကိုယ်တိုင်လိုက်ပေးရသည်များပင်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော ပညာရှင် များ၏ ကျေးဇူး ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် မည်မျှကြီးမားလှကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ယခု ပိုမို တန်ဖိုးသိလာချိန်မျိုးတွင်မှ ထိုပညာရှင်တို့၏ လစာ ပိုမိုကောင်းလာနိုင်ဖွယ် ရှိပြီး အလုပ်ချိန်ကိုလည်း အတိုင်းဖြင့် သတ်မှတ်ပေးနိုင်ကြဖွယ် ရှိသည်။ ယနေ့မှာမူကား ထိုကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်သူများ နည်းလှသေးပေရာ အပင်ပန်းခံ ကြရဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဒေါက်တာဂျိုးဇက်အကြောင်း ပြန်ဆက်ရလျှင် သူကိုယ်တိုင် ကိုင် တွယ်ဆောင်ရွက် ပြသခဲ့သော လက်တွေ့မှုခင်းအချို့တို့သည် ကျွန်ုပ်ရှင်းပြဆွေးနွေးမှုထက် ပိုမိုထိရောက် လက်တွေ့ကျသည်။ ဥပမာတစ်ခုအဖြစ် အသက် ၅-နှစ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး အိပ်ရာထဲတွင် နှလုံးရောဂါဟု ယူဆရသော ရောဂါကြောင့် သေဆုံးမှုကို တင်ပြလိုသည်။ ထိုအမျိုးသားသည် မိန်းမရှာ ဆန်သူဟူသော အချက်မှလွဲ၍ အခြားမသင်္ကာဖွယ်ရာ အချက်ဟူ၍ မတွေ့ကြ ပုံမှန်အခြေအနေ တစ်စုံတစ်ရာကိုလည်း မတွေ့ရ။ သို့သော် သေသူကို ခွဲစိတ် ဖြတ်တောက် လေ့လာကြည့်သောအခါတွင်ကား လည်ပင်း၌ ဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိပြီး ကွယ်လွန်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလာရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသာမန်ကြည့်လျှင် ဒဏ်ရာမှာ မမြင်သာချေ။ ထိုကဲ့သို့သော ဒဏ်ရာမျိုးကြောင့် သေဆုံးခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရပြီး နောက်ပိုင်းတွင်ကားထိုတရားခံကြောင့်ပင် ယခင် ၆-လအတွင်း အခြားနှစ်ဦးလည်း အလားတူ ဒဏ်ရာမျိုးဖြင့် သေဆုံးခဲ့ဖူးပြီ။ အခြားပြည်နယ် တစ်ခု၌ အလားတူ ဒဏ်ရာဖြင့် ၁၀-ဦးခန့် ရှိခဲ့ကြောင်း သိလာရ၏။ ထိုဒဏ်ရာ၏ လက်သည်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်းမှာ ဒေါက်တာ ဂျိုးဇက် ပညာရပ်ကြောင့်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ယခင်ကဆိုသော် လူသတ်မှု အတော်များများ ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်း လုံးဝမရှိခဲ့ချေ။ သို့ဖြင့် ဒေါက်တာဂျိုးဇက်၏ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် အခြား လူသတ်မှုအများကို ကြိုတင် ကာကွယ် နိုင်ခဲ့သည်ကိုလည်း ဤဥပမာအရ သိနိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအခြားမှုခင်းတစ်ခုမှာ မိန်းကလေးတစ်ဦး ခြံထဲတွင် ဆော့ကစား နေစဉ် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားပြီးသေဆုံးသွားဖြစ်၏ ရင်ခွဲ ရုံ၌ ခွဲစိတ်စစ်ဆေးတော့မှ ထိုကလေးမကို စောစောပိုင်းက ဆွေမျိုးတဦးက ရိုက်နှက်ဆုံးမခဲ့ရာ၌ လည်ပင်းအကြော လွဲသွားခဲ့ကြောင်း တွေ့ရသည်။ ထို အကြောလွဲမှုကြောင့် ခဏအကြာ၌ တုန်လှုပ်ချောက်ချား ဖြစ်လာလျက် ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရင်ခွဲစစ်ဆေးခြင်း မရှိက ထိုအဖြစ်ကို သိနိုင်ဖွယ် မရှိချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအခြားဥပမာတစ်ခု ရှိသေး၏။ ဒဏ်ရာမဲ့ သွေးထွက်မဲ့ သေဆုံးနေ သော အမျိုးသားတစ်ဦး အဖြစ်သည်။ သာမန် ဆရာဝန်တစ်ဦးက နှလုံး ရောဂါကြောင့် သေဆုံးခြင်းဟု သတ်မှတ်သည်။ သို့သော် ဒေါက်တာဂျိုးဇက်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမကျေနပ်သဖြင့် ရင်ခွဲရုံ၌ စစ်ဆေးရာတွင် ရင်ဘတ်တွင် ဓားမြှောင်နှင့် အထိုး ခံသကဲ့သို့သော ဒဏ်ရာမျိုး တွေ့ရသည်။ ရေခဲဆွ ပေါက်ချွန်ဖြင့် ပေါက်သတ် ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ရဲအဖွဲ့က ထိုအချက်အပေါ် အခြေခံစုံစမ်းခဲ့ရာ တရားခံ အမျိုးသမီးကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့၏။ အလားတူနည်းဖြင့် အခြားပြည်နယ်၌ လူနှစ်ဦးကို သတ်ခဲ့ကြောင်း အစစ်ခံသည်။ ထိုအမှုနှစ်ခုလုံးကို ရဲအဖွဲ့ဝင်တို့ပင် လူသတ်မှုဟု မယူဆခဲ့ကြကုန်။ ဤကား ဒေါက်တာဂျိုးဇက် ကျွမ်းကျင်သူ ဆေးပညာရှင်တို့သည် အခြားသက်ရှိ လူသားအများအပြား အသက်ဘေး ကို ကြိုတင်ကာကွယ်ပေးနိုင်ကြကြောင်း ပြောမဆုံး ရှိတော့မည်။ ထို့ကြောင့် သာမန်လုပ်သားပြည်သူတို့သည် တရားဥပဒေရေးရာ ဆေးပညာအကြောင်း ထိတွေ့သိထားသင့်သည်။ ထိုဆေးပညာရပ်က မိမိတို့ဘဝအတွက် အဘယ် ကဏ္ဍမှ အကျိုးပြုလျက်ရှိကြောင်းလည်း သိထားသင့်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထို့ကြောင့် ယခု ဤစာအုပ်ရေးသားရာ၌ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ မိတ်ဆွေကြီးဒေါက်တာဂျိုးဇက်(အမ်ဒီအဲလ်အဲလ်ဘီ)အားရည်ညွှန်း ဦးညွှတ် လိုက်ရပါကြောင်း ..... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကားလ်စတင်လေဂါဒနာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eKarl Stanley Gardner\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအခန်း(၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e 'ဂလက်ဒီဒွိုင်းလ်”သည် စာရေးဆရာမကြီး “မိုဗီနိုင်းလ်မိ၏ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် ဇန်နဝါရီလဆန်းကတည်းက အလုပ်စဝင်ခဲ့သည်။ ယနေ့ ဖေဖေါ်ဝါရီလ ၆-ရက်နေ့တွင် လုပ်သက် တစ်လတင်းတင်း ပြည့်ပြီဖြစ်၏။ သို့သော် သူ့အလုပ်ရှင် စာရေးဆရာမကြီး နှင့် ပတ်သက်၍ “ဘုမသိ ဘမသိ အခြေအနေသာ ရှိသေးသည်။ မိသည် ဘယ်သို့သော မိန်းမစားမျိုးဖြစ်ကြောင်း ရေရေရာရာ မသိရသေးဟု ဆိုလိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအတွင်းရေးမှူးတစ်ယောက် အနေဖြင့်ကား စာရေးဆရာမကြီးမိထံ စာအမြောက်အမြား ရောက်လာသည်ကိုလည်း တွေ့ရသည်။ ဧည့်သည်အများအပြား လာကြသည်ကိုလည်း တွေ့ရပါ၏။ သို့သော် အရောင်းရတွင်ကျယ်လှသော စာအုပ်တစ်အုပ် မကြာမီကမှ ထွက်ခဲ့သည့် ကျော်ကြား လှသော ဤစာရေးဆရာမကြီး၏ အတွင်းရေးမှုလည်းဟုတ်၊ အဖော် သဟဲလည်းဟုတ်၊ အထွေထွေလက်ထောက်လည်းဟုတ်သော တာဝန်မျိုးစုံ ထမ်းဆောင်ပေးနေသော ဂလက်ဒီကဲ့သို့ မိန်းမဖော်တစ်ဦးအဖို့စာရေး ဆရာမကြီး မိ၏ ကိုယ်ရေးဘဝအကြောင်း ယခုအချိန်တွင် အတော်ကလေးတော့ တီးမိခေါက်မိ သိထားသင့်ပြီဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိသည် သူ့အတွင်းရေးမှူးပင် ဘာမျှမသိနိုင်လောက်အောင် ဤမျှ အထိ တစ်သီးတစ်ခြား နေတတ်ချေသည်တကား။ ဤကား ဂလက်ဒီ၏ ခံစားချက်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိနှင့် ဂလက်ဒီတို့ ရေစက်ဆုံခဲ့ရပုံမှာလည်း လော့စ်အိန်ဂျယ်လိ မြို့ကြီး၏ ကြေးကြီး တိုက်ခန်းကျယ်တစ်ခုတွင် မိက လာရောက်ငှားရမ်၊ နေထိုင်ပြီးနောက် အတွင်းရေးမှူး အထွေထွေလက်ထောက်နှင့် မိန်းမဖော်အဖြစ် အတူလာရောက် နေထိုင်သူ အမျိုးသမီ၊တစ်ဦး အလိုရှိသည်ဟု ကြေငြာခဲ့ရာမှ မိနှင့် ဂလက်ဒီ တို့ ဆုံဆည်းရခြင်း ဖြစ်သည်။ မိ လိုချင်သော အတွင်းရေးမှူး အရည်အချင်းများတွင် နှုတ်လုံးပြီး ဆက်ဆံမူ ပါးနပ်လိမ္မာရမည်။ အသက် ၂၂-နှစ်ထက် မငယ်ရ၊ ၂၄-နှစ်ထက်လည်း မကြီးရ၊ ကြည့်ပျော်ရှုပျော်ရုပ်ရည်နှင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိရမည်။ အတွင်းရေးမှူး အတွေ့အကြုံ ရှိရမည် စသော အချက်အလက်များအတိုင်း လက်ဒီက မိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကို ဆက်သွယ်ခဲ့ရာမှ ဆုံဆည်းမိလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e အလုပ်ဝင်စဉ်ကတည်းက မိ က အတိအကျ လုပ်ငန်းစည်းကမ်း များကို ပြောပြထား၏။ လုပ်ငန်းတာဝန်မှာ ၂၄-နာရီ အချိန်ပြည့် ဖြစ်သည်။ မိ၏ တိုက်ခန်းကျယ်ကြီးထဲတွင်ပင် ထောင့်ဘက်ရှိ အိပ်ခန်းတစ်ခန်း၊ ဂလက်ဒီ အတွက် သီးသန့်ပေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသို့ဖြင့် စတင်တွေ့ဆုံပြီ။ နောက်တစ်နေ့၌ ဂလက်ဒီတစ်ယောက် အလုပ်စတင်လေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလုပ်ငန်းတာဝန်များမှာ စာတိုစာရှည်များ ရေးသားပြန်ကြားရခြင်း၊ ကြေးနန်းရိုက်ပေးရခြင်း တယ်လီဖုန်း လက်ခံပြောကြားရခြင်း၊ ကျော်ကြားမှု အထွက် စာနယ်ဇင်းသမားများနှင့် တွေ့ဆုံပွဲများကို စီစဉ်ပေးရခြင်းမှသည် မိ တစ်ယောက် တွေ့လိုသူနှင့်သာ တွေ့ပြီး၊ မတွေ့လိုသူများနှင့် မတွေ့နိုင်စေ ရန် စီစဉ်ပေးရခြင်းအဆုံး အားလုံးပါဝင်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိအကြောင်း သတင်းစာများတွင် စာပေသတင်း ကဏ္ဍများ၌ ဖော်ပြ နေကြသော သတင်းများအဆိုအရ မိသည် စာအုပ်သစ်တစ်အုပ်ကို နောက်ထပ် ရေးသားနေပြီဖြစ်၍ အလုပ်ရှုပ်နေသည်ဟု ဆိုသော်လည်း စာအုပ်အသစ်ရေးသားနေသည့် ပုံစံကိုကား တစ်ချက်လေးမျှ ဂလက်မတွေ့ရသေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဂလက်ဒီသည် မိ၏ နောက်ကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍လည်း များများစားစား မသိရသေး၊ မိ၏ အရောင်းရ တွင်ကျယ်လှသော နောက်ဆုံးထုတ် စာအုပ်(ယောက်ျားသားဆို နုပ်နုပ်စဉ်းပစ်) ပါ အချက်အလက်များကို စူးစမ်း လျှင်ကား မိ၏ ဘ၀အတွေ့အကြုံနှင့် သဘောထားများကို အတန်အသင့် သိနိုင်ဖွယ်ရှိမည်ဖြစ်၏၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယင်းဝတ္ထု၏ ဇာတ်လမ်းသဘောမှာ မြို့ငယ်တစ်မြို့မှ မိန်းကလေး တစ်ဦး။ မြို့ကြီးရောက်သွားရာမှ ဘဝမျိုးစုံ ကျင်လည်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မူးယစ်ဆေးစွဲလျက် ပျက်စီးစပြုနေစဉ် မူးယစ်ဆေး စရိတ်စကအတွက် ပြဿနာ ပေါ်နေရပုံအကြောင်း၊ တစ်စိတ်တစ်ဒေသ ဖော်ပြထား၏။ ထိုအချိန်တွင် ထိုကလေးမ၏ အလှကြောင့် အမျိုးသားတစ်ဦးက တန်းတန်းစွဲဖြစ်လာခဲ့သည် မိန်းကလေး ဆေးစွဲနေမှန်းကို သိရသောအခါ ချစ်သူကို ဆေးစွဲဘဝမှ ကယ်တင်ပုံနှင့် နောက်ဆုံး' မူးယစ်ဆေးရအောင် လုပ်ပေးသူမှန်သမျှ အသတ် ခံရမည်ဟု ချစ်သူလူမိုက် မြေအောက်ဂိုဏ်းသားက ကြေငြာခဲ့ပုံ စသည်လည်း ပါဝင်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆေးစွဲနေသူ ကလေးမ၏အသည် ရှေ့နေကြီးတစ်ဦးကိုလည်း ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သေးသည်။ ထိုရှေ့နေမှာ သြဇာကြီးမားသူတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ ထိုဩဇာကြီးမားသူကို မမျှော်လင့်သော တစ်နေရာ၌ ဆုံဆည်းပုံလည်း ဇာတ်လမ်းထဲ၌ ပါနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဇာတ်လမ်းပါ ဇာတ်ကောင်တို့၏ နောက်ကြောင်းဖော်ပြချက်များတွင် လူငယ်လူရွယ်တို့၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းအကြောင်း ကိုယ်တိုင် တွေ့ခဲ့ဖူးသည့် အလား မိက ပယ်ပယ်နယ်နယ်ဖော်နိုင်သူ ဖြစ်၏။ ထိုစာအုပ်ပါ ချစ်ခြင်း မေတ္တာ ဖွဲ့ဆိုမှု အခန်းများကလည်း မည်သူကမျှ ဝေဖန်စရာ မလိုလောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအောင် ခိုင်မာလှသည်။ တကယ့်အဖြစ်အပျက်ဟုပင် ထင်မှတ်လိုက်ကြောင်း ဖြင့် ဝေဖန်ရေးဆရာတစ်ဦးက ရေးသားခဲ့ဖူး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဤကား မိ အကြောင်း သူ့စာအုပ်ပါ ဇာတ်ဆောင်တို့၏ စရိုက်ဖော် ပြချက်အပေါ် အခြေပြုလျက် ဂလက်ဒီ ခန့်မှန်းသမျှဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333522382997,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_7670242e-fc27-4166-bc06-f2df6e6e1172.jpg?v=1730274367"},{"product_id":"မောင်ထွန်းသူ-ဂျပန်ဘာကြောင့်အောင်မြင်ခဲ့သလဲ","title":"ဂျပန်ဘာကြောင့်အောင်မြင်ခဲ့သလဲ","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနိဒါန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကားလ်မတ်က အယူအဆသဘောတရားနှင့် လောကကျင့်ဝတ် တို့သည် အခြေခံရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းဆိုင်ရာ အခြေအနေများ၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုများသာ ဖြစ်ကြသည်ဟုဆိုသည်။ အထူးသဖြင့် စီးပွားရေးအခြေ အနေများ၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုများ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ သူသည်ထိုအဆို ကိုအခိုင်အမာ အလေးအနက်ပြ၍ သက်သေအထောက်အထားများစွာ ပြ၍တင်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ မက်ဝီဘာကလည်း သူ့စာအုပ် “ပရိုတက်စတင့် ဘာသာ၏ကျင့်ဝတ်နှင့် အရင်းရှင်ဝါဒ၏ အခြေခံစိတ်နေသဘောထား\" \"Protestant Ethic and the Spirit of Capitalism' ထဲ၌ဘာသာနှင့်စနစ် တို့၏ ဆန့်ကျင်ဖက်တည်ရှိမှုကို ထောက်ပြခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ့အမြင်အရ ကျင့်ဝတ်တရားသည် ဘာသာတရားကပေးထား ခြင်းဖြစ်သည်။ စီးပွားရေးစနစ်တစ်ခု၏ လိုအပ်ချက်အရ လူတို့တွင်ပိုင် ဆိုင်လာရသော အကျင့်စရိုက်လက္ခဏာရပ်များသည် ကျင့်ဝတ်တရားနှင့် အံဝင်ခွင်မကျဖြစ်နေပါက ကျင့်ဝတ်တရားသည် တိုးတက်လာဖွယ်ရာ မရှိဟုဆိုသည်။ ကျင့်ဝတ်တရားနှင့်သယံဇာတသည် စီးပွားရေးစနစ် တစ်ခုတည်ရှိလာရေးအတွက် လိုအပ်သောအချက်ဟု မြင်သည်။ဝီဘာအနေဖြင့် ကမ္ဘာ့ အဓိကဘာသာကြီးများအား သုံးသပ်ရာ၌ ယင်းရှုထောင့်မှကြည့်၍ လေ့လာသုံးသပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဤနေရာတွင် “ကွန်ဖြူးရှပ်အယူဝါဒ” CONFUCIANISM နှင့် ပတ်သက်၍ ဝီဘာ၏ကောက်ချက်ပုံကို တစ်စေ့တစ်စောင်းလေ့လာ ရန်လိုသည်။ ကွန်ဖြူးရှပ်မှာ (ဘီစီ ၅၅၇-၄၇၉) တရုတ်ဒဿနိကပညာရှင် ကြီးဖြစ်သည်။ လူတို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမွန်ရေးကိုဟောပြော ပို့ချနေသူဖြစ်၏။ သူ၏အဓိကဟောပြောချက်မှာ မိဘများနှင့်မျိုးရိုးဘိုးဘွား ဘီဘင်များအား အမြတ်တနိုးရိုသေကိုင်းရှိုင်းခြင်း၊ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခြင်း နှင့်လူ့ဘောင်လောကအတွင်း၌ တရားမျှတမှုနှင့်ငြိမ်းချမ်းမှု ရရှိရေးတို့ကို တည်ဆောက်ထိန်းသိမ်းရမည်ဟူ၍ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဝီဘာကကွန်ဖျူးရှပ်အယူဝါဒသည် အင်္ဂလန်နိုင်ငံ၌ ခေတ် အဆက်ဆက်တည်ရှိလာခဲ့သော ရှေးခရစ်ယာန်အယူဝါဒကို ပြုပြင်သန့် စင်သင့်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သောအုပ်စုတစ်စု၏ 'ပြုရီတန် အယူဝါဒ” 'PURITANISM' နှင့် ဆင်သည်ဟုဆိုသည်။ ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒသည် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်တုံတရား (ယထာဘူတကျကျဆင်ခြင်မှု) ကို အဓိက ထားသည်။ ပြုရီတန်တို့လည်း ယင်းသို့သောတရားကိုပင် အဓိကလက်ကိုင် ထားသည်။ သို့သော်လည်းယင်းအယူဝါဒနှစ်ခုကြားတွင် အခြေခံခြားနား မှုတော့ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် ပြုရီတန်ဆင်ခြင်တုံတရားဝါဒသည် ကမ္ဘာကြီးအား ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် ထိန်းချုပ်ရေးကိုရှာဖွေခြင်းပြု သည်။ကွန်ဖြူးရှပ်၏ ဆင်ခြင်တုံတရားဝါဒကမူ လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးချင်းအနေဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆင်ခြင်တုံတရားဝါဒကို လက်ကိုင်ပြုကာ ကမ္ဘာလောကကြီးနှင့် အဆင် ပြေပြေနေသွားနိုင်အောင် ကျင့်ကြံအားထုတ်ရမည်ဆိုသည်။ယင်းအခြေခံ ခြားနားချက်ကိုဖေါ်ပြအပြီးတွင် ဝီဘာကကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒ၌ သက်ဝင်ယုံ ကြည်သူများသည် ယင်းသဘောထားမျိုးကိုထားလေ့ ရှိသည်ဟုဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယင်းကောက်ချက်ချခဲ့သော်လည်း ဝီဘာက “တရုတ်တို့သည် ဂျပန်တို့ထက်လုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်း မပိုသော်လည်းသူ့နည်းနှင့်သူ စွမ်းဆောင် နိုင်သည့် အစွမ်းအစနှင့်လုပ်ရည်ကိုင်ရည်ကတော့ ရှိသည်။ ခေတ်သစ် ယဉ်ကျေးမှုနယ်ပယ်၌ အများနည်းတူသိပ္ပံနည်းပညာနှင့် စီးပွားရေးပညာ တို့ပေါင်းစပ်ထားသည့် အရင်းရှင်ဝါဒကိုဖြစ်ထွန်းလာအောင်လည်းလုပ် နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု သူ့အမြင်ကိုပွင့်လင်းစွာပင် နှိုင်းယှဉ်တင်ပြထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဂျပန်တို့လက်ခံထားသော အယူအဆ သဘောတရားမှာလည်း ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒပင်ဖြစ်သည်ကိုမူကား ဝန်ခံကြရ လိမ့်မည်ဖြစ်၏။ ဤတွင်ဂျပန်တို့အပေါ်၌ ထားရှိသောဝီဘာ၏ သဘော ထားသည် တိကျပြတ်သားမှုမရှိသလိုဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူ့အနေဖြင့် ဂျပန် နိုင်ငံ ကွန်ဖြူးရှပ်နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ အဖြစ်စဉ်းစားသတ်မှတ်ခြင်း ရှိမရှိအတိ အကျ မသိရသေးပေ။ ဝီဘာသည်သူရေးသားပြုစုခဲ့သည့် “ကွန်ဖြူးရှပ် နှင့်တာအို၀ါဒ' CONFUCIANISM AND TAOISM' စာအုပ်ထဲ တွင်လည်း ယင်းအချက်ကို ပြတ်ပြတ်သားသားဖေါ်ပြခဲ့ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ ထို့ပြင်လည်း ဂျပန်နိုင်ငံမှ လက်ခံကျင့်သုံးနေသော “အရင်းရှင်ဝါဒ”သည် ပရိုတက်စတင့်ဘာသာ၏ ကျင့်ဝတ်တရားနှင့် အညီအညွတ်ဖြစ်နေသည် ဟူသောအချက်ကိုလည်း ပြတ်သားပီပြင်စွာဖေါ်ပြမထားပေ။ သို့ဖြစ်ရာ ယင်းပပီပြင်မပြတ်သားမှုများအတွက် လိုအပ်သလိုထပ်မံ၍ သုတေသန ပြုရလိမ့်ဦးမည်ဟု ယူဆရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဂျပန်ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒ၏ အချို့ အရေးပါသော အချက်များကိုကြည့် မည်ဆိုပါက ဂျပန်ကွန်ဖျူးရှပ်ဝါဒသည် တရုတ်နိုင်ငံ၏ ကွန်ဖြူးရှပ် ဝါဒနှင့်အလွန်ခြားနားနေသည်။ ထို့ပြင်ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒနှင့် တစ်ပြိုင်တည်း လိုကိုရောက်လာခဲ့သော တာအိုဝါဒမှာလည်း ဂျပန်တို့ကမိမိတို့နှင့်သင့်တော်သလို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းများ ပြုလုပ်ကာ ဂျပန်ရှင်တိုဘာသာ Janpanese Shinto' ဖြစ်လာခဲ့၏။ ဥရောပတိုက်ဖက်တွင် တစ်ခုတည်းသောသမ္မာကျမ်းစာပါ အချက်များကိုအနက်အဓိပ္ပာယ် ကောက်ယူပုံကွဲ ပြားခြားနားရာမှ ကက်သလစ်ဂိုဏ်းထဲမှ ပရိုတက်စတင့်အမည်ဖြင့် ဂိုဏ်း တစ်ဂိုဏ်း သီးခြားခွဲထွက်လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုနည်းတူစွာပင် ဂျပန်ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒသည် တရုတ်ကွန်ဖြူးရှပ် ဝါဒပေါ် အခြေခံ၍ တည်ဆောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ လေ့လာသုံးသပ်ပုံနှင့်အနက်အဓိပ္ပာယ် ကောက်ယူပုံများကွဲပြားခြားနားခြင်းကို အကြောင်း ပြု၍တရုတ်နိုင်ငံမှ လက်ခံကျင့်သုံးပုံများနှင့် များစွာကွဲပြားခြားနားလာခဲ့ ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့်ဂျပန်တို့၏ အကျင့်စရိုက်၊ စိတ်နေစိတ်ထား၊ ကိုယ်ကျင့်တရား၊ ယုံကြည်မှုစသော လူမျိုး၏ထူးခြားသော ဝိသေသလက္ခ ဏာရပ်များသည် တရုတ်တို့နှင့်များစွာ ကွဲပြားခြားနားလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဂျပန်နိုင်ငံသည် တရုတ်နိုင်ငံနှင့်ရော ကိုးရီးယားကျွန်းဆွယ်နှင့်ပါအလွန်အလှမ်းကွာဝေးသောနိုင်ငံဖြစ်၏။ တစ်သီးတခြားကင်းကွာကာအထီးကျန်ဖြစ်နေသော ဂျပန်နိုင်ငံတွင် တရုတ်ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒသည် သင့်တော်လိုအပ်သလို ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုမရှိပဲ ပျံ့နှံ့သွားရန်မှာမဖြစ်နိုင်ပေ။ ယင်းအယူဝါဒ ဝင်လာစအချိန်ကတည်းက ဂျပန်လူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဟန် ကိုယ်ပိုင်နည်းဖြင့်အနည်းနှင့် အများဆိုသလိုအယူ ဝါဒများကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲ၍ယူခဲ့ကြသည်။ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကိုလည်း မိမိတို့နှင့်သင့်တော်သလို ကောက်ယူ၍အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘာသာအယူဝါဒတော်လှန်ရေးသည် လျှင်မြန်စွာဖြစ်ပေါ်လာ စေသည်။ သတိမမူမိပဲအမှတ်မထင် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမျိုးလည်းရှိနိုင် သည်။ တရုတ်နိုင်ငံနှင့်ကိုရီးယားနိုင်ငံများမှ သင်္ဘောများနှင့်ထွက်လာ ချိန်ကတည်းက သင်္ဘောများပေါ်၌ဖြစ်ချင်လည်း ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ပင်လယ်ကမ်းခြေတစ်လျှောက်၌ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်စရာရှိသည်။ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သမျှ ဖြစ်စဉ်အားလုံးကို ဤရှုထောင့်မှ နေ၍လေ့လာကြမည်ဆိုပါက တစ်ခုတည်းသောယုံကြည်မှုဝါဒအပေါ်အနက်အဓိပ္ပါယ်အယူအဆကွဲပြားခြားနားမှုသည်လူမျိုးတစ်မျိုးအားထူးခြားသောအကျင့်စရိုက်များကိုဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး ကွဲပြားခြားနားသော စီးပွားရေးအခြေအနေများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်ဟူသော အချက်မှန် ကန်ကြောင်း သိသာထင်ရှားစေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကွန်ဖျူးရှပ်က စိတ်စေတနာကောင်းရှိခြင်း၊ တရားမျှတမှုရှိခြင်း၊ ရိုသေလေးစားခြင်း၊ အသိဉာဏ်ကြွယ်ဝခြင်းနှင့်ကတိသစ္စာတည်ခြင်းတို့ သည် လူတို့တွင်အရေးအကြီးဆုံးနှင့် အကောင်းမြတ်ဆုံးသော သီလတရား များဖြစ်သည်ဟု ဟောထားသည်။ ယင်းတို့အနက် စိတ်စေတနာကောင်းရှိ ခြင်းသည် လူ့နှလုံးသား၌တည်ရှိရမည့် သီလတရားဖြစ်သည်ဟု သူကယုံ ကြည်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကွန်ဖြူးရှပ်၏အလိုအရ လူ့ဘဝသည် အခြေခံအားဖြင့်ကောင်း သည်။ သဘာဝအလျှောက်ဖြစ်ပေါ်တည်ရှိလာသော လူ့မေတ္တာသည် မိသားစုတစ်စုအတွင်းရှိ ဆွေမျိုးသားချင်းများကြား၌ တည်ရှိနေသည်။ ယင်းမေတ္တာစိတ်သည် လူမှုဆက်ဆံရေးဆိုင်ရာကိုယ်ကျင့်တရား၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။ယင်းကိုယ်ကျင့်တရားကို လက်တွေ့ကျင့်သုံး ရာ၌ သဘာဝထက်လွန်ကဲသော ပုဂ္ဂိုလ်များက အမိန့်ပေး၍ကျင့်သုံးနေကြ ခြင်းမဟုတ်။ အုပ်ချုပ်ကွပ်ကဲနေသူများကစေခိုင်း၍ တာဝန်အရသဘော မျိုးဖြင့် လုပ်ကိုင်နေကြခြင်းလည်းမဟုတ်။ မိသားစုအတွင်း၌ သဘာဝ အလျှောက်တည်ရှိနေသော မေတ္တာစိတ်သည် သူ့ဖာသာသူမိသားစု အသိုင်းအဝိုင်းပြင်ပရှိ သွေးသားမတော်စပ်သူများ၊ လူစိမ်းသူစိမ်းများထံသို့ လွတ်လပ်စွာရောက်ရှိသွားခြင်းသာဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်သည် လူ့သ ဘာဝ၏အမြင့်ဆုံးနှင့် အပြည့်စုံဆုံးအပိုင်းဖြစ်၍ ယင်းအခြေခံမှအစ ပြုကာ လူမှုဆက်ဆံရေးစနစ်သည် ပေါ်ပေါက်လာရခြင်းဖြစ်၏။ ယင်းအမျိုးအစားမေတ္တာမျိုးကို မွေးမြူရယူနိုင်သူများသည် မေတ္တာ စေတနာရှင်များ သို့မဟုတ် သီလနှင့်ပြည့်စုံသူများဟု အသတ်မှတ်ခံကြရ သည်ဟု ကွန်ဖြူးရှပ်က ယူဆသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယင်းသို့သော လူစားမျိုးဖြစ်လာရေးသည် လူ့ကိုယ်ကျင့်တရား ပြုစုပျိုးထောင်ရေးလုပ်ငန်းတွင် အဓိကအကျဆုံးဖြစ်သည်ဟု ကွန်ဖြူးရှပ် ကယုံကြည်သည်။ လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ယင်းသို့သောလူစားဖြစ်လာ အောင်ကြိုးပမ်းမည်ဟူသော ရည်မှန်းချက်သည် ထားသင့်ထားထိုက်သောအချက်ဖြစ်သည်ဟု သူကဆိုသည်။ ကွန်ဖြူးရှပ်အယူဝါဒအောက်တွင် သားသမီးဝတ္တရား၊ ညီငယ်တစ်ယောက်လိုက်နာရမည့်တာဝန် စသည် တို့သည် အရေးကြီးသော ကိုယ်ကျင့်တရားများဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသားသမီးဝတ္တရားများထဲတွင် မိဘများအားရိုသေခြင်း၊ မိဘများ အားလုပ်ကျွေးပြုစုခြင်း၊ မိဘများ၏စကားကိုနာယူခြင်း၊ မိဘများ၏ဆန္ဒ အတိုင်းလုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ပေးခြင်း စသည်များပါဝင်သည်။ ညီငယ်တစ် ဦး၏ဝတ္တရားများထဲတွင် အစ်ကိုကြီးများနှင့်ကိုယ့်ထက် အသက်အရွယ် ကြီးသူများအား ရိုသေကိုင်းရှိုင်းခြင်း၊ ဆိုဆုံးမမှုကိုခံယူခြင်း စသည်များ ပါဝင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45334840115349,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_4efac122-288c-4335-b707-dc486a82d06d.jpg?v=1730274497"},{"product_id":"မောင်ထွန်းသူ-တို့ယာမြေ","title":"တို့ယာမြေ","description":"\u003cp\u003e'\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e:: ဤ အီးဘွခ်(အခမဲ့) ကို ဒေါင်းလုပ်ဆွဲယူရန် (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍ ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် အီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003cbr\u003e:: mgyoe.com ရှိ အီးဘွခ်စာအုပ်များသည် အင်တာနက်ပေါ်၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာကပင် ပြန့်နှံ့နေပြီးသား စာအုပ်များသာဖြစ်ပါသည်၊\u003cbr\u003e:: စာဖတ်သူများ ဖတ်ချင်၍ရှာသည့်အခါတွင် အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ရန် စုစည်းထားပေးခြင်းမျှသာဖြစ်ပါသည်၊\u003cbr\u003e:: စာအုပ်တိုက်များမှ ပြန်လည်ရိုက်နှိပ်ထုတ်ေ၀လျှင် ၄င်းအီးဘွခ်ဒေါင်းလုပ်လင့်များကို ပြန်လည်ဖြုတ်ချသွားမည်သာဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတို့ယာမြေ'သည် အမေရိကန်နိုင်ငံ တောင်ပိုင်းသား ၊ ယာသမားတို့၏ ၁၉၃၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအတွင်းက ရင်ဆိုင် ဖြတ်သန်းခဲ့ကြရသည့် ပြဿနာပေါင်းစုံနှင့် ဒုက္ခပေါင်းစုံကို ရေးဖွဲ့ ထားသော ဝတ္ထုဖြစ်သည်။ ဤဝတ္ထုတွင် အချစ်၊ အလွမ်းနှင့် စိတ်ကူးယဉ်စရာများကို တွေ့ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ လူ့သဘာဝ အလျောက် ပေါ်ပေါက်တည်ရှိလာသည့် ရမက်ဆန္ဒများ အကြောင်းကိုတော့ တွေ့ကောင်းတွေ့ကြရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တို့ယာမြေသည် မြေကိုချစ်သော၊ မြတ်နိုးသော၊ သံယောဇဉ်ကြီးသော၊ အလွန်ယုံကြည်စိတ်ချလျက် ရှိသော ယာသမားတို့၏ဘဝကို ရေးဖွဲ့ပြသော ဝတ္ထုဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြေမှရရှိသော အကျိုးကောင်းများနှင့် ဒုက္ခများကြား၌ အပြင်း အထန် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေရသည့် သူတို့၏ ဘဝကို ဖော်ပြသော ဝတ္ထုဖြစ်၏။ သို့ဖြစ်ရာ နိုင်ငံတကာရှိ ယာသမားများအဖို့ 'တို့ယာ မြေမှ သင်ခန်းစာများသည် (တစ်နည်းမဟုတ် တစ်နည်းအား ဖြင့်) အကျိုးပြုနိုင်ဖွယ်ရာရှိသည်ဟု ထင်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\"\u003eမောင်ထွန်းသူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\"\u003e၁၊ အောက်တိုဘာ၊ ၂၀၀၀\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနွေဦးပေါက်ကာလ၏ ထွန်ယက်ချိန်သည် ကျော်လွန်သွားခဲ့လေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖေဖော်ဝါရီလကုန် နောက်ဆုံးရက်သတ္တပတ်နှစ်ပတ် ကာလတစ်လျှောက်လုံး ရာသီဥတုသည် ခြောက်သွေ့ လျက်ရှိ၏၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထွန်ဖို့ယက်ဖို့ စိုက်ဖို့ပျိုးဖို့အတွက် ရာသီဥတု အခြေအနေ မပေးသည် မှာခြောက်နှစ်ခုနှစ်နှစ်ခန့်ရှိခဲ့လေသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်အတိုင်းဆိုပါက မိုးကျလာသည့် ရက်အနည်း ငယ်အတွင်း မြေကြီးသည် စိုစွတ်ကာ စေးထိုင်းထိုင်း ဖြစ်လေ့ ရှိ၏၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသို့သော် ဤနှစ်တွင် အချိန်ကျရောက်ပုံမှာ နောက်ကျ သည်။ ရာသီသည် ဖေဖော်ဝါရီလလယ်ရောက်မှ အစပြုသည်။ ကောင်းကင်တွင်လည်း မြူတိမ်ကင်းကာ ကြည်လင်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆောင်းကုန်မိုးရပ်သွားကတည်းက တောက်လျှောက် တိုက်ခတ်နေသောလေသည် မြေကြီး၌ကျန်ရှိနေသေးသည့် အစိုဓာတ် ကိုပင် ခြောက်သွေ့သွားအောင် ဖန်တီးပေးလျက်ရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖူးလားတစ်ဝိုက်မှ ယခုနှစ်ဝါ စိုက်ရန် အားထုတ်နေကြ သော ယာသမားများသည် ဖေဖော်ဝါရီလအကုန်တွင် အားလုံး ထွန်ယက်ပြီးနေကြလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုကဲ့သို့ အချိန်ရာသီမကျမီ စောစောစီးစီး စကြရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို မည်သူမှ ဂဃနဏ ပြောနိုင်ကြသည့် လက္ခဏာ မရှိပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစောစောစီးစီး စသည့်အတွက် ပူပြင်းသောရာသီနှင့် ကြုံကြိုက်ရသဖြင့် တစ်ဧကဝါ အထွက်နှုန်းသည် လျော့နည်းနေတတ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအကယ်၍ မြေသြဇာကို အလျှံပယ်ဝယ်၍ ထင်သလို သုံးနိုင်လျှင် တစ်ဧကဝါ အထွက်နှုန်း ပေါင်ချိန်လည်းများစွာ တိုးလာ နိုင်သည်ဟု တွက်ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖူးလားတစ်ဝိုက်ရှိ လယ်သမားတို့၏ မျှော်မှန်းချက်မှာ တစ်ဧကလျှင် ဝါဂွမ်းအထုပ်ကြီး တစ်ထုပ်စာထွက်ရန်ပင် ဖြစ်သည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသို့သော် ဝါပိုးကျပြီး နွေရာသီရောက်ကာမှ မိုးရွာလိုက် မည်ဆိုလျှင် ဝါအထွက်နှုန်းသည် တစ်ဝက်ခန့်လျော့နည်းသွားတတ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထို့ပြင် ဝါအထွက်နှုန်းကောင်းသော နှစ်များတွင် ဝါဈေး သည် ကျသွားတတ်ပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဂျီတာသည် သူ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အချိန်အခါ ရာသီ ကျသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယာခင်းပေါ်၌ပေါက်နေသည့် ပိတ်စွယ် မြက်ပင်များနှင့် ထင်းရှူးပင်ပေါက်များကို မီးရှို့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနွေဦးပေါက်ကာလ တစ်လျှောက်လုံး ထွန်ခြင်းယက်ခြင်း ဖြင့် အချိန်ကုန်ခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယခုတော့မူ ထိုနှစ်ခုစလုံးကို သူမလုပ်နိုင်၊ အချိန်တော့ နောက်ကျသည်ဟုမဆိုသာပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသို့သော် ဂျီတာ၏လက်ထဲတွင် လားတစ်ကောင်မှမရှိ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဝါမျိုးစေ့နှင့် မြေသြဇာများကိုလည်း အကြွေးဝယ်၍ မရောင်း။ ဒီနှစ်တော့ဖြင့် လားတစ်ကောင်နှင့် လိုအပ်သော ပစ္စည်း များကို အချိန်နှင့်ကပ်ပြီး ရလာလိမ့်မည်ဟု သူ အကြီးအကျယ် မျှော်လင့်ခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသို့သော်လည်း ထိုမျှော်လင့်ချက်မှာ သဲထဲရေသွန် ဖြစ်ရ တော့မည့် အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ့အနေဖြင့် ယခုနှစ်မစိုက်လျှင် လာမည့်နှစ်လိုက်နိုင်လိမ့် မည်ဟု ဖြေမည် ဆိုက ဖြေနိုင်စရာရှိပါ၏၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသို့သော် ထိုဖြေသိမ့်မူမှာ ယခင်ကလောက် ထက်သန် တက်ကြွခြင်းမရှိတော့ သူ့စိတ်ဓာတ်သည် ကျသည်ထက်ကျလာ ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ့အခြေအနေမှာလည်း တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် နိမ့်ကျသည် ထက် နိမ့်ကျလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘုရားသခင်နှင့် မြေပေါ်၌ အစဉ်အဆက် ထားရှိလာခဲ့ သော ယုံကြည်မှုသည်ပင် ပျက်ပြားလာခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ့တွင် ဘာမှမရှိ၊ ဘာကြောင့် ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်ရသနည်း။ ဒါကိုနားလည်ဖို့ သူကြိုးစားပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနားမလည်၊ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး သူ့တွင်ဘာမှ ပိုင်ဆိုင် မည့် လက္ခဏာလည်းမရှိ ဘာကြောင့် ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်ရပါသနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထိုအချက်ကို နားလည် သဘော ပေါက်သူ ဟူ၍ တစ်ဦးမျှမရှိ။ ထို့ကြောင့်လည်းသူ့ကို နားလည် သဘောပေါက်သွားအောင် ပြောပြနိုင်မည့် သူ တစ်ဦးမှမရှိ၊ ဤ အချက်သည် သူ့ဘဝ၏ မဖော်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုဖြစ်နေ ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူစိုက်ပျိုးလိုသောဝါကို ဤနှစ် မစိုက် ပျိုးနိုင်သည့်တိုင်အောင် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်သည့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု များကို တော့ လုပ်ထားနိုင်လိမ့်မည် ဟု သူ မျှော်လင့်သည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ့အနေဖြင့် ယာမြေပေါ်ရှိ အမှိုက်သရိုက်များ၊ ချုံနွယ် ပိတ်ပေါင်းများ၊ ပိတ်စွယ်မြက်ပင်ကြီးများနှင့် ထင်းရှူးပင်ကြီးများကို မီးရှို့ထားနိုင်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအကယ်၍ ကံကောင်းထောက်မသဖြင့် လားတစ်ကောင် ၊ မျိုးစေ့နှင့် ဓာတ်မြေသြဇာများကို ရလာခဲ့သည်ရှိသော် အချိန်မီစိုက်ပျိုးနိုင်ဖို့ရှိ၏ ။ နှစ်စဉ်လုပ်နေကျအတိုင်း မြေကိုပြုပြင်ထားလိုက် မည်ဆိုပါက အရေးကြုံလာသည့်အခါ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမတ်လ၏ ပထမပတ် မွန်းလွဲပိုင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဂျီတာသည် ဝါခင်းဟောင်းကြီးထဲရှိ ပိတ်စွယ်မြက်ပင်များ ကြားမှ ဖြတ်၍လျှောက်သွားနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မြေကြီးကို ဖိနပ်ဦးဖြင့် ကန်သွား၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလိုအပ်သောပစ္စည်းများကိုသာ ဖူးလားမြို့ရှိ စတိုးဆိုင်များ မှ အကြွေးဝယ်၍ ရမည်ဆိုပါက လုပ်နိုင်ကိုင်နိုင်သည့် အခြေအနေ ရှိသေးသည်ဟု တွေးလာသည် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယာမီးရှို့ခြင်းနှင့် ထွန်ယက်ခြင်းလုပ်ငန်းသည် မနေ့ကပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသို့သော် အနံ့အသက်ကတော့ ကျန်သေးသည်။ မြေသင်း နံ့နှင့် ထင်းရှူးပင်ပေါက်များ မီးရှို့ထားသည့်အနံ့တို့သည် မတ်လ၏ ပူနွေးနေသောလေထဲတွင် လွင့်မျောလျက်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဂျီတာသည် လေထဲ၌ပါလာသော ထိုအနံ့များကို အားရ ပါးရ ရှူရှိုက်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဘုရားသခင်က ဝါစိုက်နိုင်အောင် ကူညီချင်ကူညီမှာ”ဟုတစ်ယောက်တည်းပြောလာ၏။ “သူက ဒီမှာလာပြီး မြေကိုဖန်ဆင်းထားတယ်၊ ပြီးတော့ နေနဲ့မိုးကိုလည်း ဖန်ဆင်းထားတယ်၊ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် တစ်နည်းမဟုတ် တစ်နည်းနဲ့တော့ မျိုးစေ့တို့ ဓာတ်မြေ ဩဇာတို့ရအောင် လုပ်ပေးသင့်တာအမှန်ပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဂျီသည် သူ ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ကို ဆက်လက် ရှင်သန် ဖွံ့ဖြိုးစေနိုင်မည့် အခြေအနေတစ်ရပ်သည် နောက်ဆုံးအချိန် ကျမှကပ်ပြီး ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုမျှော်လင့်ချက်ကလေးကတော့ အခုအချိန်အထိ သူ့ရင်၌ အမြစ်တွယ်နေဆဲဖြစ်သည်။ မွန်းလွဲပိုင်းနေသည် ပူနွေးနွေး၊ လေကတော့ ဖြည်းဖြည်း သာသာ တိုက်ခတ်လျက်ရှိ၏၊ ညပိုင်းများတွင် အအေးဓာတ် မရှိတော့သည်မှာ တစ်ပတ်လောက်ရှိခဲ့ပြီး လူအများသည် ညပိုင်း ကျလျှင် ဆင်ဝင်ရှေ့၌ ထိုင်နေနိုင်ကြပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအရှေ့ဘက်မှ လေပြည်လေညင်းသည် သာသာယာယာ တိုက်ခတ်လျက်ရှိ၏။ ယာမြေပေါ်မှ မီးရှို့ထားသော ပိတ်စွယ်မြက် ပင်များဆီမှ မီးခိုးငွေ့များသည် အနောက်ဘက်သို့ ရွေ့လျားနေကြ ၏။ ဂျီတာသည် သူနှင့်အလှမ်းဝေးရာသို့ ပြေးသွားနေသော မီးခိုး များကို မျှော်ကြည့်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဤပတ်ပတ်လည်၌ မီးမရှို့ဘဲ စွန့်ပစ်ထားသည့် ယာမြေ ဧကများစွာရှိသည်။ မစိုက်မပျိုးဘဲ နေလာခဲ့သည်လည်းကြာပြီ။ အချို့ဆိုလျှင် နှစ်ပေါင်းဆယ်နှစ်မှ ဆယ့်ငါးနှစ်ထိ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ။ ယာမြေများ၏ တစ်ဖက်တွင်မူ ထင်းရှူးတောများ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“တကယ်လို့များ တွမ်နဲ့တခြားသားတွေသာရှိရင် ဝါမျိုးစေ့ နဲ့ မြေသြဇာရအောင် လုပ်ပေးချင်လုပ်ပေးနိုင်မှာ”ဟု သူ့နှုတ်မှ ရေရွတ်သည်။ “ငါ့မှာ ဝါမျိုးစေ့နဲ့ မြေဩဇာရနိုင်ရင် လားတစ်ကောင် လောက် ငှားလို့ရနိုင်တဲ့နေရာကို ငါသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဝါစေ့နဲ့ မြေသြဇာမရှိလို့ကတော့ လားရလည်းအလကားပဲ၊ မြေတွေပေါ်မှာ ပိတ်စွယ်မြက်ပင်နဲ့ ပေါင်းပင်ချုံပင်တွေကလွဲပြီး တခြား ဘာအပင် မှလည်း မစိုက်နိုင်တော့ပါလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူသည် အိမ်ဘက်သို့ ပြန်လျှောက်လာပြီး နောက်ဖေး လှေကားခုံတွင် ဝင်ထိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45334857875605,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/d2898f97d22c5f776305708f42462948.jpg?v=1730274510"},{"product_id":"မောင်ထွန်းသူ-တော်စတွိုင်း-၀ထ္ထုတိုများ","title":"တော်စတွိုင်း၏၀ထ္ထုတိုများ","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eမြန်မာပြန်သူ၏ အမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်တော်သည် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲကို ၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် အောင်မြင် ခဲ့သည်။ ထိုနှစ်မှာပင် ကျွန်တော်သည် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသို့ရောက်ကာ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား ဖြစ်လာခဲ့ရပါသည်။ ခြောက်တန်း ခုနစ်တန်းလောက်ကတည်းက တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား ဖြစ်လိုသောဆန္ဒ ကြီးမားခဲ့သည့် ကျွန်တော်သည် ဝမ်းသာမဆုံး ဖြစ်ခဲ့ရပါသည်။ကျွန်တော် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘဝတွင် ပထမဆုံး သင်ကြားခွင့် ရခဲ့သည့် စာအုပ်မှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e “ပုံပြင်နှစ်ဆယ့်သုံး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမည်ရှိ စာအုပ်ဖြစ်သည်။ တက္ကသိုလ်ပထမနှစ် ကျောင်းသားများ အတွက် မယူမနေရ ဘာသာရပ် ဖြစ်သည့် အင်္ဂလိပ်ဘာသာ၏ ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ် ဖြစ်ပါသည်။ ရေးသူမှာ စာရေး ဆရာ “လီယိုတော်လ်စတွိုင်း* ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစတင်သင် ကြားရသည့် ပထမနေ့တွင် ဆရာသည် စာအုပ် အကြောင်း ကို ပြောသည်။ စာအုပ်ထဲမှ ပုံပြင်များ၏အကြောင်းကို အကျဉ်း ချုပ်၍ ဝေဖန်ကြသည်။ နှစ်ဆယ့်သုံးပုဒ်စလုံးကို ဝေဖန်ခြင်းမပြုပါ။ အလုံးကို ခြုံငုံ၍လေ့လာခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင်လည်း စာရေးဆရာကြီး လီယိုတော်လ် စတွိုင်း၏ လက်ရာတစ်ခုဖြစ်သော “ဝတ္ထုတို ကိုးပုဒ်* စာအုပ်နှင့်လည်း နှိုင်းယှဉ်ချက် ထုတ်ပြသည်။ ကျွန်တော်သည် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား ဖြစ်ရ ခြင်း၏ “အရသာ” ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားခဲ့ရပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနောက်တစ်ရက်တွင် ဆရာ့ထံ မှ “ပုံပြင်နှစ်ဆယ့်သုံး” ကို ရေးသားခဲ့ သော စာရေးဆရာ လီယိုတော်လ်စတွိုင်း၏အကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့ ကြားခဲ့ ကြရသည်။ ကမ္ဘာကျော် စာရေးဆရာကြီး တစ်ဦးဖြစ်သော လီယိုတော်လ် စတွိုင်း၏ “စစ်နှင့် ငြိမ်းချမ်း ရေး” “အင်နာ ကရင်နီနာ” “ပြန်လည်ရှင်သန် ခြင်း* အစရှိသော ဝတ္ထုကြီးများ အကြောင်းကို ယေဘုယျ သဘော သိလာရ ၏။ ကျွန်တော်တို့အား “စစ်နှင့်ငြိမ်းချမ်းရေး” “အင်နာကရင်နီနာ” နှင့် “ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း စသော ဝတ္ထုကြီးများအပေါ် စိတ်ဝင်စားလာအောင် ပေးလိုက်သော “အသိ” ဟု ထင်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနောက်တစ်ရက်တွင် ဆရာသည် “ပုံပြင်နှစ်ဆယ့်သုံး” ၏ ပထမဆုံး ဝတ္ထုတိုဖြစ်သည့် “ဘုရားသခင်သည် အမှန်ကို သိသော်လည်း စောင့်နေသည်” ဟူသော ဝတ္ထုကို သင်ကြားပို့ချသည်။ အပြစ်မကျူးလွန်ပါပဲလျက်နှင့် အပြစ်ဒဏ်ခံရသည့် လူရိုး၊ လူကောင်းတစ်ယောက်အကြောင်း ရေးဖွဲ့ထားသည့် ဝတ္ထုတိုဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဤဝတ္ထုတိုကို ဖတ်ရှုအပြီးတွင် ကျွန်တော့်၌ စဉ်းစားစရာတွေ အများကြီး ရှိလာခဲ့ပါသည်။ “ဘုရားသခင်သည် အမှန်ကို သိပါလျက်နှင့် ဘာ့ကြောင့် စောင့်နေရ ပါသနည်း ... ။ ရိုးသားဖြူစင် ဖြောင့်မတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက်နှင့် ဘာ့ကြောင့် မိမိမပြုသော ပြစ်မှုအတွက် အပြစ်ဒဏ်ကို ခံရပါသနည်း . ။ လောကကို တရားသဖြင့်ဖြစ်အောင် စောင့်ရှောက်နေသည့် နတ်ဆိုသည်မှာ ရှိပါ၏လော...။ အကယ်၍ ရှိသည်ဆိုပါမူ မတရားမှုကို တရားမှုဖြစ်အောင် ဘာ့ကြောင့် မစောင့်ရှောက်ရပါသနည်း” စသည် .. စသည် အတွေးအမြင်များသည် ဝင်လာခဲ့ပါသည်။ ကျွန်တော့်အမြင်အရပြောရလျှင် ဤသည်မှာလည်း တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာရ ခြင်း၏ “အရသာ” တစ်ခုပင် ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုစဉ်က ကျွန်တော်သည် ဤပုံပြင် နှစ်ဆယ့်သုံးထဲမှ ဝတ္ထုတိုများကို ဘာသာပြန်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ထိုဝတ္ထုတိုများထဲ၌ ထင်ဟပ်ထားသော ဘဝအမြင် သို့မဟုတ် လောကအမြင်များကို လူအများ သိစေချင်သော ဆန္ဒ သည် ကျွန်တော့်ရင်တွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရပါသည်။ သို့သော်လည်း ထိုစဉ်က ကျွန်တော့်အသက်အရွယ်၊ စာဖတ်ဝါ၊ စာရေးသားခြင်းအတွေ့အကြုံသည် ကိုယ့်မှာ အဆမတန် နည်းပါးလှသည်ဖြစ်ရာ “ခါချဉ်ကောင် မာန်ကြီးလို့တောင်ကြီးကိုဖြိုမယ့်ကြံ - ခါးကမသန်” ဟူသော အဖြစ်မျိုး နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမည်သို့ပင်ဖြစ်စေ “ဖြစ်ချိန်တန်မှ ဖြစ်သည်” ဟူသော စကားရှိ သည်။ ထိုစကားသည် မှန်ပါသည်။ ၁၉၅၁ ခုနှစ်အတွင်းက ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ကျွန်တော့်ဆန္ဒသည် နှစ်ပေါင်းလေးဆယ်ကျော်ခါမှပင် အကောင်အထည် ပေါ်လာခဲ့၏။ ကျွန်တော် အတိအကျတော့ မမှတ်မိပါ။ ၁၉၉၁ သို့မဟုတ် ၁၉၉၂ ခုနှစ်အတွင်းက ဖြစ်မည်ဟု ထင်ပါသည်။ မဂ္ဂဇင်းတစ်စောင်က ကျွန်တော့်ထံမှ ဘာသာပြန်ဝတ္ထုတိုတစ်ပုဒ် တောင်းသည်။ ကျွန်တော်သည် ဤစာအုပ် ပုံပြင်နှစ်ဆယ့်သုံးထဲမှ . . “ဘုရားသခင်သည် အမှန်ကို သိသော်လည်း စောင့်နေသည်” ဟူသော ဝတ္ထုတိုကို ဘာသာပြန်ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ ဤသည်မှစ၍ ကျွန်တော်သည် ပုံပြင်နှစ်ဆယ့်သုံးပုဒ်စလုံးကို တစ်ဆက်တည်း ဘာသာပြန်ဆို ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“တော်လ်စတွိုင်းဝတ္ထုတိုများ” ဟု အမည်ပေးထားသော ဤစာအုပ် “ပုံပြင်နှစ်ဆယ့်သုံး” ကို အပိုင်း ခုနစ်ပိုင်းခွဲထားသည်။ အပိုင်းတစ်ကို “ကလေးသူငယ်များအတွက် ပုံပြင်များ” ဟု အမည်ပေးထားသည်။ ဤ အပိုင်းတွင် ဝတ္ထုတိုသုံးပုဒ်ပါဝင်သည်။ ယင်းပုံပြင်များ သို့မဟုတ် ဝတ္ထုတိုများကို ၁၈၇၂ ခုနှစ်အတွင်းက ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က တော်လ်စတွိုင်း သည် သူ၏ ပစ္စည်းဥစ္စာများကို စွန့်ပစ်ကာ လူ့လောက ကောင်းကျိုးများကို ပြုတော့မည်ဟု စိတ်ကူးနေချိန်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် လယ်သမား၊ ယာသမား တို့၏ သားသမီးများအား အသိဉာဏ် မြင့်မားလာအောင် ပညာသင်ကြား ပေးရေးအလုပ်ကို ဇောက်ချလုပ်ကိုင်နေချိန်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအပိုင်းနှစ်ကိုမူ “လူအများကြိုက် ပုံပြင်များ.” ဟု အမည်ပေးထား သည်။ ဤအပိုင်းတွင် ပုံပြင် (ဝတ္ထုတို) လေးပုဒ်ပါသည်။ ဤဝတ္ထုတိုများကို ၁၈၈၁ ခုမှ ၁၈၈၅ ခုနှစ်အတွင်း ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ဤလေးပုဒ်ထဲမှ “လူတွေ ဘာနဲ့နေကြသလဲ” ဟူသော ဝတ္ထုတိုသည် လူကြိုက်အများဆုံးဟု ဆိုကြသည်။ ဘုရားသခင်က လူတွေကြား၌ ခဏတဖြုတ် သွားရောက်နေထိုင် လေ့လာရန်စေလွှတ်လိုက်သောနတ်သားတစ်ယောက်အကြောင်းအပေါ် အခြေ ခံသည့် ဝတ္ထုတိုဖြစ်သည်။ လူတို့၏ လက်တွေ့ဘဝ၊ လူတို့၏ ယုံကြည်ကိုးကွယ် ရာ ဘာသာတရား၏ အဆုံးအမ စသည်တို့ကို ပေါင်းစပ်၍ တင်ပြထားသည့် ဘဝအမြင်ကို ဤဝတ္ထုတို့၌ တွေ့နိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်တစ်ပုဒ်\" ဟု အမည်ပေးထားသော အပိုင်းသုံးတွင်မူ “အရူးအီဗန်” အမည်ရှိ ဝတ္ထုတိုတစ်ပုဒ်တည်းသာ ပါသည်။ ဤဝတ္ထုတိုသည် အလွန် ဒဏ္ဍာရီဆန်သော်လည်း ဟာသနှော၍ ပြောထားသည့် ဘဝဒဿနများ ကို မြင်တွေ့ကြရသည်။ အပိုင်းလေးတွင်မူ ဝတ္ထုတိုသုံးပုဒ်ပါသည်။ ယင်းအပိုင်း ကို “ဘဝပုံရိပ်ပုံပြင်များ” ဟု အမည်ပေးထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအပိုင်းငါးကိုမူ “ရိုးရာပုံပြင်များ\" ဟု အမည်ပေးထားသည်။ ဤအပိုင်းတွင် ပုံပြင် ခုနစ်ပုဒ်ပါဝင်သည်။ အားလုံးမှာ “ရုရှားရိုးရာပုံပြင်များ” ပေါ် အခြေခံသည်။ ဤဝတ္ထုတိုများထဲတွင် လယ်သမားတစ်ဦး၏ လောဘကို ဖော်ပြသည့် “လူတစ်ယောက် ဘယ်လောက်များများ လိုသလဲ” ဝတ္ထုတို သည် လူတိုင်း နှစ်သက်သည့် ဝတ္ထုတိုဖြစ်လေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဆီလျော်အောင် ပြုပြင်ထားသည့် ပြင်သစ်ဝတ္ထုများ” ဟု အမည် ပေးထားသည့် အပိုင်းခြောက်တွင် ပုံပြင်နှစ်ပုဒ် ပါသည်။ နှစ်ပုဒ်စလုံးသည် ပြင်သစ်စာပေမှ သူနှစ်သက်သော ဝတ္ထုတိုများကို ရုရှားများနှင့် ကိုက်ညီအောင် “ရုရှားမှု ပြုထားသည့် ပုံပြင်များ” ဖြစ်၏။ သာမန် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် ဘာသာ ပြန်ဆိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပြုပြင်သင့်သမျှကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် များအဖြစ် ဖန်တီးတည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနောက်ဆုံးပိုင်းဖြစ်သည့် အပိုင်းခုနစ်ကို “အဖိနှိပ်ခံ ဂျူးများအတွက် ရည်ညွှန်းသည့်ဝတ္ထုများ” ဟု အမည်ပေးထားသည်။ ဤအပိုင်းတွင် ပုံပြင် သုံးပုဒ်မျှပါဝင်ရာ အားလုံးမှာ ၁၉ဝ၃ ခုနှစ်အတွင်းက ရုရှားနိုင်ငံ နေရာအနှံ့ အပြား၌ အဖိနှိပ်ခံခဲ့ကြရသည့် ဂျူးလူမျိုးများအား ရည်ညွှန်း၍ ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်တော် ဤပုံပြင်များကို ဘာသာပြန်ပြီးစက “ပုံပြင်နှစ်ဆယ့်သုံး” ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် “တော်လ်စတွိုင်း၏ ပုံပြင် နှစ်ဆယ့်သုံး”ဟု အမည်ပြောင်းခဲ့သည်။ ထိုအမည်ကိုလည်း ကျွန်တော် မကြိုက်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဤသို့ဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် “တော်လ်စတွိုင်းဝတ္ထုတိုများ” ဟု ဖြစ်လာခဲ့ပါသည်။ ကျွန်တော်တို့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘဝက မကြာခဏ ကျောင်းသုံးစာအုပ် အဖြစ် ပြဌာန်းခဲ့ဖူးသော တော်လ်စတွိုင်း၏ စာအုပ်တစ်အုပ် ရှိပါသည်။ “ဝတ္ထုတို ကိုးပုဒ်” ဟု အမည်ပေးထားသော ထိုစာအုပ်မှ ဝတ္ထုတိုများသည် တကယ် စစ်မှန်သော ဝတ္ထုတိုများ ဖြစ်ပါသည်။ ယခု ဤစာအုပ်၌ ပါရှိသော ဝတ္ထုတိုများကဲ့သို့ ပုံပြင်ဝတ္ထုတိုများ မဟုတ်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဝတ္ထုတိုကိုးပုဒ်တွင်ပါရှိသည်များမှာ တော်လ်စတွိုင်း၏ ဘဝတစ်ကွေ့ အတွေ့အကြုံများကို အခြေခံသည်ဟု သိရပါသည်။ ဝတ္ထုတိုများဟု အမည်ပေး ထားသော်လည်း အချို့ဝတ္ထုများမှာ ကျွန်တော်တို့ စာပေလောက၏ အမြင်အရ “ဝတ္တုလတ်” ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပါသည်။ ယင်းဝတ္ထုတိုများမှာလည်း ရုရှစာပေနယ် ၌သာမက ကမ္ဘာ့စာပေလောက၌ပါ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ဝတ္ထုများ ဖြစ်ပါသည်။ ယင်းဝတ္ထုတိုများကို ၁၉၉၆ ခုနှစ်က ကျွန်တော် စတင်ဘာသာပြန်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း နှစ်ပုဒ်မျှ ဘာသာပြန်အပြီးတွင် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ရပ်ထားခဲ့ပါသည်။ စာပေလောက ပြန်လည်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာပြီ ဆိုပါက ထိုဝတ္ထုများကို ဆက်လက်၍ ဘာသာပြန်ဆို ထုတ်ဝေနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာရေးဆရာကြီး လီယိုတော်လ်စတွိုင်းသည် သူ၏ဘဝအမြင်၊ လောကအမြင်နှင့် လူ့ကိုယ်ကျင့်တရားများကို သူ့ဇာတ်ကောင်များမှတစ်ဆင့် စာဖတ်ပရိသတ်ထံ တင်ပြလေ့ရှိသည်။ ယခု ဤစာအုပ်ပါ ပုံပြင်ဝတ္ထုတို နှစ်ဆယ့်သုံးပုဒ်တွင်လည်း ထိုသဘောအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရ၏။ အချို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များကတော့ ဤပုံပြင်ဝတ္ထုတိုများကို ဖတ်မိကြသည့်အခါ ရုရှားစာရေးဆရာကြီး တော်လ်စတွိုင်း၏ အတွေးအမြင်နှင့် အယူအဆများ သည် ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် အလွန်နီးစပ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူတို့၏ ကိုယ်ချင်းစာတရား နည်းပါးမှု၊ မေ့မေ့ လျော့လျော့ နေတတ်မှု၊ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟနှင့် မာန်မာနကြီးမားမှု၊ ငါနှင့်ငါသာ နှိုင်းစရာဟူသော အမြင်ကျဉ်းမြောင်းမှု၊ အချင်းချင်း အကြင်နာ တရားကင်းမဲ့မှု၊ အသိပညာ နည်းပါးခြင်းကို အခြေခံသော မိုက်မဲမှု ... စသည် စသည်များနှင့် ဆက်စပ်ပတ်သက်နေသည့် အကြောင်းအရာများကို မူကား ဤ ပုံပြင်ဝတ္ထုတိုများထဲတွင် တွေ့မြင်ကြရလိမ့်မည်ဟု ထင်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\"\u003e\u003cstrong\u003eမောင်ထွန်းသူ\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\"\u003e\u003cstrong\u003e၂၉. ၉.၁၉၉၉\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45334856433813,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_3d8de17b-7dff-4ca1-8709-4ddb3e433676.jpg?v=1730274534"},{"product_id":"မောင်နေ၀င်း-သံဖနောင့်","title":"သံဖနောင့်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း [၁ ] \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်မ၏လင်းယုန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနွေလေပြည်လေညင်းက သစ်ပင်တောအုပ်များကို ဆော့ကစားနေလျှက်၊၊ ရေရိုင်းချောင်းတွင်မူ ရေညှိတက်နေသည့် ကျောက်တုံးများပေါ်၌ ချိုမြ သည့်သံနေသံထားများဖြင့်ဂယက်လှိုင်းထနေပါသည်။ နေရောင်အောက် တွင် လိပ်ပြာကလေးများ ပျံဝဲလျက်ရှိပြီး ပျင်းရိဖွယ်ရာကောင်းလှသည့် ပျား တောင်ပံခတ်သံများမှာလည်း နေရာတိုင်းမှ ပေါ်ထွက်နေပါသည်။ အလွန် တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းလှပါသည်။ ဤနေရာတွင်ထိုင်ရင်း ကျွန်မမှာ စဥ်းစားတွေးတော စိတ်မောနေမိပါသည်။ တိတ်ဆိတ်ခြင်းက ကျွန်မစိတ်ကို မောအောင် ဖန်တီးနေပါသည်။ တကယ်ဆိုရလျှင် မမှန်ဟု ထင်ပါသည်။ ကမ္ဘာလောကကြီး တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်နေခြင်းမျိုးသာ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ ကျရောက်လာအံသောမုန်တိုင်းကို ကြိုတင်သိမြင်နေသည့် အကြားမှပင် ကျွန်သည် စိတ်စေတသိက် တစ်ခုလုံးဖြင့် နားစွင့်နေမိခြင်းဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e အို ... အချိန်မတိုင်မီမဖြစ်ပါစေနှင့် ကျွန်မစိတ်မောနေရသည်ကို အံ့သြစရာမရှိပါ။ ကျွန်မတွေးပါသည်။ တွေးတောခြင်းကို ရပ်၍ မရပါ။ အေးချမ်းမှုနှင့် တိတ်ဆိတ်မှုတို့ ဖိစီးခြင်းကို ခံနေ ရသည့် နက်ရှိုင်းရှုပ်ထွေးလှသောဘဝ၌ ကျရောက်နေခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်ပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသေခြင်းတရား၊ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်းတရားများ ဝိုင်းဝိုင်းလည်သော ရူးသွပ်ခမန်း ဝဲသြဃ၌ ကျွန်မ မနေနိုင်တော့ပါ။ ဒုက္ခတွေ့နေရသူများ၏ ငိုညည်းအော်ဟစ်သံ များကို ကျွန်မနားတွင် အထင်းသားကြားနေရပါသည်။ အတိတ်ကာလက ဂုဏ်မာနု တက်ကြွခဲ့သောခန္ဓာကိုယ်များမှ ပရမ်းပတာ ပဲ့ထွက်လျက် ထာဝရ ဘုရားသခင်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြသော ဝိညာဉ်များကိုလည်း မြင်ယောင်မိပါသည်။ ဤသို့အားဖြင့် ဤမဟာပထဝီမြေကြီးပေါ် ထာဝရငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှု ရရှိရေးအတွက် ဘဝအဆက်ဆက်ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများနှင့် အရင်းတည်ကာ ကြိုးပမ်းနေကြရသော ကျွန်မတို့ လူဆင်းရဲများ၏ ရည်မှန်းချက်တွေကို ရရှိနေ ခြင်းသာဖြစ်ပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်မမှာ အထီးကျန်သာဖြစ်ပါသည်။ ရှေ့ ဘာဖြစ်မည်ဆိုခြင်းကို ကျွန်မ တွေးတောနေသောအချိန်၌ လူသားများ၏ လွတ်လပ်မှုတည်းဟူသော အလျှံတညီးညီး တောက်လောင်နေသည့် ထာဝရနမင်းကြီးဆီသို့ ရည်မှန်းကာ မမောနိုင်မပန်းနိုင် အတောင်တဖျပ်ဖျပ်ရိုက်ခတ်လျက် တစ်ဟုန်ထိုး ပျံတက်နေ သော ကျွန်မ၏လင်းယုန်ကြီး မည်သို့ဖြစ်နေသည်ဆိုခြင်းကိုသာ ကျွန်မ စဉ်းစား နေမိသည်။ သူ မမြင်နိုင်တော့သော်လည်း သူလုပ်ကိုင်နေသော တကယ် လုပ်ငန်း အကယ့်အဖြစ်အပျက်ကြီးကို ကျွန်မ ဤအတိုင်း လက်ပိုင် ထိုင်၍စောင့်ကြည့်မနေနိုင်တော့ပါး ယင်းအတွက် သူ့ဘ၀သက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံးပေးလှူခဲ့ပါသည်။ ယင်းအတွက် သူ အသက်ပေးခဲ့ပါသည်။ ယင်းသည်သာလျှင် သူ့လက်သူ့အလုပ်ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထို့ကြောင့်ဤကဲ့သို့ စိတ်ထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရသောအချိန်၌ ကျွန်မယောကျာ်းအကြောင်းကို ကျွန်မ ရေးရပါတော့မည်။ သူ၏သရုပ်သဏ္ဌာန် ကို ရှိရှိသမျှအသက်ရှင်နေသူ အားလုံးအနက် ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းကသာ ဖော်ပြနိုင်စွမ်းရှိပါသည်။ သူ့ဝိညာဉ်ကား ကြီးမြတ်သော ဝိညာဉ်ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်မ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာများ ပိုမိုခိုင်မာရှင်သန်လာသောအချိန်၌ ကျွန်မ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမိဆုံးအရာမှာမနက်ဖြန် မိုးသောက်ယံကိုကြည့်မြင်ဖို့အတွက် ယနေ့ည သူမရှိတော့ခြင်းပင်ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e တကယ်ဆိုရလျှင် ကျွန်မတို့ မရှုံးနိမ့် ပါ။ ဤသို့မရှုံးနိမ့်စေရန်အတွက် အလွန်ခိုင်မာစွာ၊ စိတ်ချယုံကြည်စွာ သု တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ သံဖနောင့်အတွက်မှာမူ အမင်္ဂလာပင်ဖြစ်ပါလိမ့် ည်။ လူ့သမိုင်း၏ သားစဉ်မြေးဆက်များက သံဖနောင့်ကို ပြန်လည်ထိုးနှက် ကြပါလိမ့်မည်။ ကမ္ဘာတဝ်ဝန်းလုံးရှိ အလုပ်သမားကြီး နိုးထလာပါလိမ့်မည်။ ယင်းအဖြစ်အပျက်မျိုး ကမ္ဘာ့သမိုင်းတွင် မပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးသေးပါ။ အလုပ်သမား၏ သွေးစည်းညီညွတ်မှုမှာ ခိုင်မာလာပါပြီး၊ ကမ္ဘာကြီး ကျယ်ဝန်းသည်နှင့် အမျှ ကျယ်ပြန့်လှသော နိုင်ငံတကာ တော်လှန်ရေးတစ်ရပ် ပထမဆုံးအကြိမ် အဖြစ် ပေါ်ထွက်လာပါလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနာဂတ်ကာလ၌ မည်သို့ဖြစ်မည်ကို ကျွန်မ ပြည့်ပြည့်ဝဝသိနေပါ သည်။ ဤအကြောင်းကိုသာ နေ့ရောညပါ တွေးမိနေပါသည်။ စိတ်ထဲ၌ စွဲနေ သည်မှာလည်း ကာလအတန်ကြာခဲ့ပါပြီး ထို့ကြောင့် ဤအကြောင်းကို တွေးတောခြင်းမရှိဘဲ ကျွန်မယောက်ျားအကြောင်းကိုလည်း မတွေးနိုင်ပါ။ ယင်းသည် သူ၏ဝိညာဉ်ဖြစ်ပါသည်။ ဤနှစ်ခုကိုခွဲ၍ ကျွန်မ မည်ကဲ့သို့ တွေးနိုင်ပါမည်နည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအထက်ကပြောခဲ့သည့်အတိုင်း သူ့သရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဖော်ပြနိုင်စွမ်း ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိပါသည်။ သူသည် လွတ်လပ်မှုအတွက် ပင်ပန်း ကြီးစွာ လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး အတိဒုက္ခများစွာခံခဲ့ရသည်ကို ကောင်းစွာ သိကြပြီး ဖြစ် ဝါသည်။ ရင်မောနေရသော ဤနှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်အတွင်း သူနှင့်အတူ ရှိခဲ့ သည့်အတွက် သူအဘယ်မျှ ပင်ပန်းကြီးစွာ ရုန်းကန်လုပ်ကိုင်ခဲ့ရသည်။ အဘယ်မျှအတိဒုက္ခခံစားခဲ့ရသည်ကို ကျွန်မ ကောင်းစွာသိပါသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်လလောက်တွင် သူ အသက်ပေးလှူသွားခဲ့သော အရေးတော်ပုံအတွက် အဘယ်မျှ စိတ်ရှည်သည်းခံခဲ့သည်၊ မမောနိုင်မပန်းနိုင် အားထုတ်ခဲ့သည်၊ အတိုင်းအဆမရှိ စွန့်လှူခဲ့သည် စသည်များကို ကျွန်မ ကောင်းစွာသိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်မရိုးရိုးကလေးပင် ရေးပြရန် ကြိုးစားပါမည်။ ကျွန်မဘဝသို့ အားနက်အဲဗားဟတ် မည်ကဲ့သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ သူ့ကို ကျွန်မ မည်ကဲ့သို့ စတင်တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်၊ ကျွန်မကို သူ့ဘဝတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်လာစေသည်အထိအဘယ်ကဲ့သို့ ဆောင်ကြဉ်းခဲ့သည်။ ကျွန်မဘ၀အတွင်းသို့ အဘယ်မျှ ကြီးမား သော အပြောင်းအလဲများအား သူ ယူဆောင်ခဲ့သည် စသည်တို့ကို ကျွန်မ ပြောပြပါမည်။ ဤသို့အားဖြင့် အလွန်တရာလျှို့ဝှက်ထားခဲ့ရသော၊ ကျွန်မအလွန်တရာ ပြောပြလိုလှသော သူ့ကို ကျွန်မမျက်စိများမှတစ်ဆင့် တွေ့မြင်ကြရပါမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့ထံက ကျွန်မ လေ့လာကြားနာခဲ့ရသလို လေ့လာကြားနာကြရပါမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၁၂ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလအတွင်း ကျွန်မဖေဖေ၏ ဧည့်သည်အဖြစ် ညစာစားပွဲတစ်ခုတွင် သူ့ကို ပထမဆုံး ကျွန်မ တွေ့ခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဘာကလေမှာရှိသော ကျွန်မတို့၏အိမ်သို့ သူ လာခြင်းဖြစ်ပါသည်။ သူ့ကို မြင်မြင်ချင်း အထင်ကြီးစရာဟု မဆိုနိုင်ပါ။ ရောက်လာကြမည့် ဧည့်သည်များကို စောင့်နေခိုက် ဘာသိဘာသာ သူ ရောက်လာခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဖေဖေက ဓမ္မ ကထိကညဟူ၍ သီးသန့်ခေါ်လေ့ရှိသော ဤညမျိုး၌ အားနက်သည် ဘာသာရေးသမားများအကြားတွင် နေစရာမရှိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပထမအားဖြင့် အဝတ်အစားများမှာ သူနှင့်မလိုက်ပါး၊ အသင့်ချုပ်ပြီး သား အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားသည်မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မလိုက်လျော ပါ။ အမှန်ဆိုရလျှင် အသင့်ချုပ်ပြီးသား မည်သည့်ဝတ်စုံနှင့်မှ လိုက်မည် မဟုတ် ပါ၊ ကျယ်ဝန်းကြီးမားလှသော ပခုံးနှစ်ဖက်အကြားတွင် သူ့ကုတ်အင်္ကျီမှာ ကျပ်နေပါသည်။ သူ့လည်ပင်းမှာ အောင်ပွဲခံလက်လှဲသမားကြီး၏ လည်ပင်း ဖြစ်ပြီး တုတ်ခိုင်ကြီးမားလှပါသည်။ ဖေဖေ တွေ့ခဲ့ဖူးသော မြင်းသံခွာရိုက်သမား လုပ်သည့် လူမှုရေး အဘိဓမ္မာဆရာဆိုသည်မှာ သူပေကိုးဟု ကျွန်မ တွေးလိုက် မိပါသည်။ အထစ်အရစ်ထနေသော ကြွက်သားများနှင့် နွားကြီးတစ်ကောင်၏ လည်ဝင်းမျိုးဖြင့် သူ့ကိုကြည့်ပြီး အလုပ်သမားလူတန်းစားအတွင်း အံ့စရာ လူတစ်ယောက်ဟု ကျွန်မတွေးလိုက်မိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထို့နောက် ကျွန်မကို လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပါသည်။ သူ့လက်မှာသန်စွမ်း နိုင်ပါသည်။ သူ့မျက်လုံးနက်ကြီးဖြင့် ကျွန်မကိုကြည့်သည်မှာ ရဲရင့်လွန်းသည်။ အလွန်ရဲရင့်လွန်းသည်ဟု ကျွန်မ တွေးလိုက်မိပါသည်။ ကျွန်မသည် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့်နေသော သတ္တဝါဖြစ်ပါသည်။ ထိုအချိန်က လူတန်းစားဗီဇ ကျွန်မမှာအခိုင်အမာရှိနေပါသည်။ ကျွန်မလိုလူတန်းစားအတွင်းမှ လူ တစ်ယောက်၏ဤကဲ့သို့သော ရဲရင့်မှုမျိုးဆိုလျှင် ကျွန်မခွင့်လွှတ်မည် မဟုတ်ပါ။ ကျွန်မသည် မျက်လွှာချလိုက်ပါ၏။ သူ့ကို ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးမိုးဟောက်နှင့် နှုတ်ဆက်ခိုင်းလိုက်သည့်အချိန်မှပင် ကျွန်မ စိတ်သက်သာရာရခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးမှာ ကျွန်မအနှစ်သက်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ ခြိုးခြံသော၊ လေးနက်သော၊ အလယ်ခေတ်လူသားတစ်ယောက်၊ ခရစ်တော်လို အသွင်သဏ္ဌာန်မျိုးနှင့် သုတေသီတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထို့နောက် ကျွန်မကို လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပါသည်။ သူ့လက်မှာသန်စွမ်း နိုင်ပါသည်။ သူ့မျက်လုံးနက်ကြီးဖြင့် ကျွန်မကိုကြည့်သည်မှာ ရဲရင့်လွန်းသည်။ အလွန်ရဲရင့်လွန်းသည်ဟု ကျွန်မ တွေးလိုက်မိပါသည်။ ကျွန်မသည် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့်နေသော သတ္တဝါဖြစ်ပါသည်။ ထိုအချိန်က လူတန်းစားဗီဇ ကျွန်မမှာအခိုင်အမာရှိနေပါသည်။ ကျွန်မလိုလူတန်းစားအတွင်းမှ လူ တစ်ယောက်၏ဤကဲ့သို့သော ရဲရင့်မှုမျိုးဆိုလျှင် ကျွန်မခွင့်လွှတ်မည် မဟုတ်ပါ။ ကျွန်မသည် မျက်လွှာချလိုက်ပါ၏။ သူ့ကို ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးမိုးဟောက်နှင့် နှုတ်ဆက်ခိုင်းလိုက်သည့်အချိန်မှပင် ကျွန်မ စိတ်သက်သာရာရခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးမှာ ကျွန်မအနှစ်သက်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ ခြိုးခြံသော၊ လေးနက်သော၊ အလယ်ခေတ်လူသားတစ်ယောက်၊ ခရစ်တော်လို အသွင်သဏ္ဌာန်မျိုးနှင့် သုတေသီတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစားပွဲဆက်နေခိုက် အလုပ်သမားလူတန်းစားအကြောင်း၊ ယင်းလူတန်းစားနှင့် ဘုရားရှိခိုးကျောင်းများ၏ ဆက်ဆံမှုအကြောင်း၊ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းတွေက ဤလူတန်းစားတွေအတွက် ဘာလုပ်ခဲ့သည်၊ ဘာတွေလုပ်နေသည် စသည်တို့ ကို ဓမ္မကထိကတွေ မရပ်မနားဆက်ပြောနေခိုက် သူ ပါးစပ်မဟပါ။ အားနက် ကားမပြောသည့်အတွက် ဖေဖေ စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်သွားသည်ကို ကျွန်မ သတိပြုမိလိုက်ပါသည်။ တစ်ကြိမ်မှာ အားလုံး ခေတ္တခဏတိတ်ဆိတ်နေ ကြသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဖေဖေကသူ့ကို တစ်စုံတစ်ခု ပြောခိုင်းသော်လည်း အားနက်က ပခုံးတွန့်ရင်း “ကျွန်တော် ဘာမှ ပြောစရာရှိပါဘူး”ဟု ဆိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့ရာတွင် ဖေဖေကား ငြင်းဆန်၍ရသော လူမျိုးမဟုတ်ပါ။ ဒခထန် ငယ်ကြာသွားသောအခါ ဖေဖေက ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အလုပ်သမားလူတန်းစားတစ်ဦး ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူရှိနေပါတယ်။သူ့မှာ ရှုထောင့်အသစ်ကနေပြီး စိတ်ဝင်စား လန်းဆန်းစရာဖြစ်စေမယ့် အကြောင်းအရာတွေကို တင်ပြနိုင်မယ်ထင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် မစ္စတာအဲဗားဟတ်ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပါတယ်” ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခြားလူများက ကောင်းမွန်သော သဘောဖြင့် စိတ်ဝင်စားကြောင်း ပြကြပြီး သူ့အမြင်ကို တင်ပြရန် အားနက်ကို တိုက်တွန်းပါသည်သူ့အပေါ်ထားရှိသောဤသဘောထားမှာအလွန်ကျယ်ပြန့်သွားတာသော သဘောထား ဖြစ်ပါသည်။ အားနက်က သေသေချာချာမှတ်သားနေပုံရပြီး ပျော်ရွှင်လာသည် ဟု ကျွန်မထင်မိပါသည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် ရယ်မောခြင်း အရောင်တောက် နေသည်ကို ကျွန်မှ တွေ့မိသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကျွန်တော်ဟာ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ လောကဝတ်တွေကို မကျွမ်းကျင်လှပါဘူး” ဟု စကားစလိုက်ပြီး ရိုးသားမှု၊ ဝေခွဲမရမူများဖြင့်ဆုတ်ဆိုင်းနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့က “ဆက်ပြောပါ”ဟု တိုက်တွန်းကြသည်။ ဒေါက်တာဟားလ် က “လူတိုင်းမှာရှိတဲ့ အမှန်တရားကို ကျုပ်တို့ မငြင်းပယ်ပါဘူး။ ရိုးသားတယ် ဆိုရင်ပေါ့လေ” ဟု နောက်ဆက်တွဲ ဆက်ပြောပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဒီလိုဆိုတော့ ရိုးသားမှုကို အမှန်တရားနဲ့ ခွဲခြားတယ်ပေါ့” ဟု အားနက်ပြောပြီး ရယ်မောနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒေါက်တာဟမ္မာဖီးလ်ကသက်ပြင်းကြီးချရင်း အဖြေဆက်ပေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကျုပ်တို့တစ်တွေ မှားကောင်းမှားမှာပေါ့ သူငယ်...။ ကျုပ်တို့ တစ်တွေ .. “ချက်ချင်းဆိုသလို အားနက်ဒ်စိတ်နေသဘောထား ပြောင်းသွားသည်။သူသည် အခြားတစ်ယောက်လို ဖြစ်လာပါသည် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒါဖြင့် ကောင်းပြီလေ၊ ခင်ဗျားတို့အားလုံး မှားနေကြပြီဆိုတာ ပြောရင်း ကျွန်တော်စကားစပါရစေ။ ခင်ဗျားတို့ဟာ ဘာမှမသိကြပါဘူး။ အလုပ်သမား လူတန်းစားအကြောင်းကို ဘာဆိုဘာမှ မသိကြဘူး။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လူမှုရေး ဗေဒဟာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့တွေးခေါ်ပုံနည်းနာကို မရှင်းလင်းနိုင်ဘူး။ တန်ဖိုးလည်း မရှိဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့စကားသံက ကျွန်မကို နိုးထစေခဲ့ပါသည်။ စကားသံမှာ သူ့မျက်လုံး များအတိုင်း ရဲရင့်လှပါသည်။ ကျွန်မကို ရင်ဖိုသွားစေသော စစ်ခရာသံလိုပင်ဖြစ်ပါသည်။ စားပွဲတစ်ခုလုံးတွင်လည်း လေးတွဲပျင်းရိနေရာက နိုးထလှုပ်ရှား လာကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကျုပ်တို့တွေးခေါ်ပုံနည်းနာမှာ ဘာတွေကများကြောက်စရာကောင်း လောက်အောင်မရှင်းလင်း၊ တန်ဖိုးမရှိဖြစ်နေရသလဲ သူငယ်ရဲ့ ...” ဒေါက်တာ စာမ္မားဖီးလ်က တောင်းဆိုလိုက်ပါသည်။ သူ့အသံနှင့် သဘောသကန်မှာပါ မကြည်မသာဖြစ်နေပုံရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ခင်ဗျားတို့ဟာ တက္ကဗေဒသမားတွေပဲ။ တက္ကဗေဒနည်းအရ အရာရာ ကို ယုတ္တိထူနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် တက္ကဗေဒသမားတိုင်းက တခြားတက္ကဗေဒသမားတွေမှားတာကို သူတို့ စိတ်ကျေနပ်လာလောက်သည်အထိ ယုတ္တိထူကြ တယ်။ အတွေးအခေါ်နယ်ပယ်မှာ ခင်ဗျားတို့ဟာ မင်းမဲ့ဝါဒီတွေဖြစ်ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ဟာ ရူးနှမ်းတဲ့စကြဝဠာကို ဖန်တီးသူများဖြစ်တယ် ခင်ဗျားတို့ အားလုံးဟာ ကိုယ့်စိတ်ကူးနဲ့ အလိုဆန္ဒများအရ ဖန်တီးပြီး ကိုယ့်ဘာသာ လုပ်ထားတဲ့ စင်္ကြဝဠာထဲမှာ နေထိုင်ကြသူတွေဖြစ်တယ်။ ကိုယ်နေတဲ့ တကယ် ကမ္ဘာကို ခင်ဗျားတို့မသိကြပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အတွေးအခေါ်ဟာ သည်းခြေ ပျက်နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှအပ တကယ့်ကမ္ဘာထဲမှာ နေရာမရှိပါဘူး ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခင်ဗျားတို့ပြောနေကြတာတွေကို ကျွန်တော် စားပွဲမှာ ထိုင်နားထောင်နေရင်း ဘာကို သတိရမိသလဲသိလား။ အပ်တစ်ချောင်းရဲ့အဖျားမှာ နတ်သမီးဘယ်နှပါး ကနိုင်သလဲဆိုတဲ့ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ပြဿနာကို ကြိုးစားပမ်းစားငြင်းခုံခဲ့ကြတဲ့အလယ်ခေတ်သုတေသီများ ကမ္ဘာကို ကျွန်တော် ပြန်သတိရမိပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eချစ်လှ စွာသော လူကြီးမင်းများခဗျား ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်သောင်းလောက်ကတောကြီးမျက်မည်းထဲမှာ ဂါထာမန္တရားမန်းမှုတ်နေတဲ့ အိန္ဒိယဗိန္ဓောဆရာလို နှစ်ဆယ်ရာစုခေတ်ရဲ့ ပညာတတ်ဘဝနဲ့ ဘာကြောင့် ခင်ဗျားတို့ ဒါလောက် ဝေးလံနေရပါသလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cbr data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003cbr data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003cbr data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46342490554517,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_949e0afc-584e-4958-95be-c44cb4c5aad5.jpg?v=1730274599"},{"product_id":"မောင်ပေါ်ထွန်း-ချစ်စိတ်ရည်ပ-ဒု","title":"ချစ်စိတ်ရည်(ပ၊ဒု)","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e[ ၁ ]\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁၉၁၄ ခုနှစ်၊ နွေဦးပေါက်ရာသီ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပါရီမြို့တော်သည် ယစ်မူး စွဲမက်စရာ အလှပေါင်းစုံကို အစွမ်းကုန် လှစ်ပြနေဘိသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘယ်နေရာကိုပင် ကြည့်လိုက် ကြည့်လိုက် သစ်ပင်ပန်းမန်ဟူသမျှ ဖူးပွင့်ဝေဆာလျက် ရှိသည်။ စိမ်းစိုလန်းဆန်းသော သစ်ပင်တွေ စီတန်းနေသည့် လမ်းမကျယ်ကြီးများပေါ်တွင် လမ်းသွားလမ်းလာများဖြင့် စည်ကားလျက်ရှိသည်။ စိန်းမြစ်၏ ငြိမ်သက်သော ရေပြင်ပေါ်တွင် ရေယာဉ်မျိုးစုံတို့သည် တအိအိ တအိမ့်အိမ့်ဖြင့် ရွေ့လျားနေကြသည်။ လမ်းဘေးကဖေးဆိုင်များတွင် အေးအေးလူလူထိုင်ကာ အဖျော်ယမကာ သောက်သုံးနေကြသော လူတွေကို မြင်ရသည်မှာ ပန်းချီကျော် မိုးနေး၏ လက်ရာမြောက်သော ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ရှုမြင်ရသည်နှင့်ပင် တူလှတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\" ရူဘင်ဟက်သည် ရှုမဝနိုင်စရာ ရှုခင်းသာကို တစိမ့်စိမ့်အာရုံခံစားရင်း တသိမ့်သိမ့် ကြည်နူးစွာဖြင့် စိတ်ကူးယဉ်အတွေးများပင် ဝင်လာမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအကယ်၍သာ လူတစ်ယောက်အား မို့မိအကြိုက်ဆုံး ဆန္ဒတစ်ခုတည်းကိုသာ ရွေးရမည်ဆိုလာလျှင် သူ့အနေဖြင့် ပန်းချီရေးဆွဲခြင်းအလုပ်ကိုသာ ဦးစားပေး၍ ရွေးချယ်မည်မှာ သေချာပေသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်အတွေးမျှသာဖြစ်သည်။ တကယ် လက်တွေ့ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော အတွေး မဟုတ်။ စိတ်ကူးယဉ်ဆန္ဒနှင့် တကယ့် ဖြစ်ရပ်သည်တစ်လမ်းစီ ခြားနားကြသည်သာဖြစ်သည်။ ဆန္ဒက တောင်းဆိုသော်လည်း ဘဝကမပေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတကယ်တော့လည်း ရူဘင်ဟက်အနေဖြင့် မိမိ၏ အနာဂတ်ခရီးအတွက် စိတ်ကူးယဉ် နေစရာ မလိုတော့ပါ။ သူ့ဘဝသည် အစစအရာရာ ပြီးပြည့်စုံနေပြီးသော ဘဝမဟုတ်ပါလား။ သူအပါအဝင် “ဟက်” မိသားစုမျိုးဆက်တွင် ညီအစ်ကို လေးယောက်ရှိသည့် အနက် လေးယောက်စလုံးအတွက် ဘဝအာမခံချက်သည် ပုခက်တွင်းအရွယ်မှသည် သက်ဆုံးတိုင် ကာလအထိ အခိုင်အမာပန္နက်ရိုက်ပြီးသား ရှိနေပြီ မဟုတ်ပါလား...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရူဘင်ဟက်၏ အဘီ “အိုင်ဆက်ဟက်လက်ထက်မှစ၍ ရူဘင်ဟက်၏ ဖခင် “နာသန်ဟက်” လက်ထက်အထိ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာခန့် ကာလတိုင်အောင် ဟက် မိသားစုဝင် အမျိုးသားများသည် နာမည် ကျော် ရှေ့နေများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ရူဘင်၏ ဖခင် နာသန်ဟက်မှာ တစ်ချိန်တည်းတွင် အောက်လွှတ်တော် အမတ်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ပေသေးသည်။ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟက်မိသားစု၏ ရှေ့နေလုပ်ငန်းဌာနသည် တိုင်းပြည်တစ်ခွင်တွင် ထင်ပေါ်ကျော်ကြား လူသိများ သည်။ တံခါးဝမှ ကြေးဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် ဟက်မိသားစုဝင် ရှေ့နေ ငါးဦးတို့၏ နာမည်များကို ထည်ဝါ ခမ်းနားစွာ ရေးထွင်းထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ့မိသားစု၏ ဘဝပေးကောင်းပုံကိုတွေးပြီး မစ္စတာနာသန်အနေဖြင့် အထူးတလည် ကျေနပ်ဝမ်း မြောက်ခြင်း ဖြစ်နေသည်ကို သားဖြစ်သူ ရူဘင်ဟက်က ကောင်းစွာ အကဲခတ်မိခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရူဘင်၏ မိခင်ဖြစ်သူ ဆာရာဟက်သည် နှစ်နှစ်လျှင်တစ်ကြိမ် သားယောက်ျား ကလေးတစ်ယောက်စီ မွေးဖွားခဲ့ပြီး လေးယောက်မြောက်သောအခါတွင်မှ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူ့သားများသည် ဟက်မိသားစုကြီး၏ မျိုးဆက်တာဝန်ကို ဆက်လက်ထမ်းဆောင်ကြမည့် မိသားစုမျိုးညွန့်များ ဖြစ်သည်ဟု နာသန်ဟက်က ကောင်း စွာယုံကြည်သည်။ နန်းရင်းဝန်ချုပ် ဘင်ဂျမင်ဒစ္စရေလီလက်ထက်ကလည်း ဟက်မိသားစုဝင်တစ်ယောက် သည် လွှတ်တော်အမတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖြစ်ခဲ့ဖူးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထို့ကြောင့်လည်း နာသန်ဟက်မှာ ဂုဏ်ယူမဆုံး ဝမ်းသာမဆုံးဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ကုသိုလ်ကံ သည် သူ့အတွက် ကောင်းအောင်ဖန်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသားလေးယောက်အနက် သုံးယောက်မှာအိမ်ထောင်သည်များ ဖြစ်နေကြပြီး၊ သုံးယောက် စလုံးပင် မျိုးကြီးဆွေကြီး အမျိုးသမီးများနှင့် လက်ဆက်ခဲ့ကြသည်။ အကြီးဆုံးသား မောရစ်က ဆိုင်လ်ဗီယာ ရော့ခ် ချိုင်းလ်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ ဖိလစ်က မာတီလဒါ လီလီယံသာလ်နှင့် အကြောင်းပါသည်။ လီယွန်က ဒီဘိုရာမေယာနှင့်ညားသည်။ သားသုံးယောက်စလုံး၏ ဇနီးများသည် အင်္ဂလန်နိုင်ငံတစ်ဝန်းတွင် လူသိများသော မျက်နှာကြီး သူဌေးသမီးများချည်း ဖြစ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအငယ်ဆုံးသားက ရူဘင် ...။ ရူဘင်တစ်ယောက်သာ အိမ်ထောင်ပြုရန် ကျန်တော့ သည်။ သူလည်း မကြာမီ လပိုင်းအတွင်း ဂျိုစလင်ဆက်ဆွန်ဆိုသည့် မိန်းမချောကလေးနှင့် လက်ထပ်ရန် စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းထားပြီးဖြစ်သည်။ စလင်ကလည်း မျိုးကြီးဆွေကြီး သူဌေးသမီး။ ဥစ္စာပေါ၊ ရုပ်ချော သူဌေးသမီးကို ရွေးချယ်တတ်သော သားထွေးအတွက် မစ္စတာနာသန်က ဂုဏ်ယူမဆုံး၊ ဝမ်းသာမဆုံး ဖြစ်နေသည်။ သူ့အတွက် လူ့ဘဝတွင် တခြားဘာများ လိုပါသေးသလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသို့သော် ... ယနေ့ နွေဦးပေါက်ရာသီ ညချမ်းကာလတွင် ပါရီမြို့လယ်သို့ ရောက်နေသော သားထွေးရူဘင်၏ စိတ်ကူးများကတော့ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ စိတ်ကူးနှင့်တခြားစီဖြစ်သည်။ သူ့ဖခင်က အကြောင်းတစ်မျိုးဖြင့် ပျော်မဆုံးမော်မဆုံး ဖြစ်နေသလို သူကလည်း သူ့အကြောင်းနှင့်သူ တစ်မျိုး ပျော်နေမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူသည် မွန်မတ်နယ်မြေမှ ကျောက်စရစ်ခင်း လမ်းမများပေါ်တွင် စိတ်ကူးယဉ်ယဉ်ဖြင့် လျှောက်နေမိသည်။ စိတ်ထဲတွင်လည်း အလွန်ပျော်နေသည်။ ပါရီမြို့တော်၏ သမိုင်းဝင်အလှနှင့် ခေတ်အလှနှစ်မျိုးစလုံး ရောယှက်နေသော ရှုခင်းသာများကို တစိမ့်စိမ့်ကြည့်မောရင်း တသိမ့်သိမ့် ကြည်နူးနေမိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရူဘင်သည် လန်ဒန်မြို့မှပါရီမြို့သို့ အပန်းဖြေခရီး ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပါရီ ရောက်တော့ လက်ဖ်တ်ဘမ်ရပ်ကွက်တွင် တိုက်ခန်းတစ်ခန်းရသည်။ ယင်းအခန်းတွင် သူတည်းခို နေကြောင်း သူ့မိဘများလုံးဝမသိ။ ယင်းအခန်းကို သူ့မိတ်ဆွေ အီမီးလ်ဂျိုနေးက သူ့အား ခေတ္တ ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပါရီမြို့တော်သည် ရူဘင်အဖို့ လောကနိဗ္ဗာန်ကလေးဖြစ်နေသည်။ သူသည် ပါရီအလှ တွင် တရှိုက်မက်မက် တမေ့မောမော ခံစားရသည်။ တက်ကြွလန်းဆန်သော ဘဝရသကို ခံစားရ သည်။ မိမိဌာနေတွင် မရနိုင်သောလွတ်လပ်ခြင်းကို အပြည့်အဝရရှိသည်။ အိမ်တွင်ရှိခဲ့စဉ်က သူ့စိတ်သည် ပိတ်လှောင် မွမ်းကျပ်နေသလို ခံစားနေခဲ့ရသည်။ ယခုပါရီ ရောက်လာတော့ စိတ်လန်း ကိုယ်လန်းဖြစ်လာပြီး လှောင်အိမ်မှ လွတ်လာသော ငှက်ငယ်ပမာ မြူးကြွနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူသည် လာအိုဒီယံ လမ်းမကြီးအတိုင်း လျှောက်လာခဲ့ရာမှ လက်ယာဘက်သို့ ကွေ့ကာ ဆက်လက်လျှောက်လာခဲ့သည်။ ဆိုင်လ်ဗီယာဘိခ် စာအုပ်ဆိုင်ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ သူ့ခြေလှမ်း များ တုံ့ကနဲရပ်သွားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ့စိတ်ကူးသည် အတိတ်ကာလနှင့် ပစ္စုပ္ပန်ကာလစပ်ကြားတွင် လူးလာပြေးလွှား နေမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကဗျာဆရာကြီး အီဇရာပေါင်း၊ စာရေးဆရာကြီး ဂျိမ်းဂျိုက်စသော ကမ္ဘာကျော် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများကို မြင်ယောင်လာမိသည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်များသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် ဘယ်လိုမှ အမြင်မလှသော ဤစာအုပ်ဆိုင် ကလေးထဲသို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဝင်ထွက်သွားလာခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယင်းသို့ တွေးရင်း လျှောက်လာခဲ့ရာမှ ဖလူးရားလမ်း၊ အိမ်နံပါတ် (၂၇)ရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤအိမ်တွင် လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ်ကျော်ခန့်က အမေရိကန် စာရေးဆရာမကြီး ဂါတရုစုတင်း နေထိုင်သွားခဲ့သည်။ ဆရာမကြီးသည် ကိုယ်ပိုင်အနုပညာသည်များ ရိပ်သာဖွင့်ကာ စာပေ၊ ဂီတ၊ ပန်းချီ၊ ပန်းပု အစရှိသည့် အနုပညာ အရပ်ရပ် တိုးတက်ထွန်းကားရေးအတွက် ရက်ရက်ရောရော အားပေးကူညီခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင် လည်း ကဗျာများ၊ ဝတ္ထုတိုရှည်များနှင့် အနုပညာ ဝေဖန်ရေးစာပေ အမြောက်အမြား ရေးသားခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရူဘင်သည် လမ်းပေါ်တွင် ရပ်နေရာမှ လမ်းတစ်ဘက်ရှိ အိမ်ခန်းဆီသို့ လှမ်းမျှော် ကြည့်နေမိသည်။ ဆရာမကြီးသည် ဤအိပ်ထဲမှ စာကြည့်ခန်းတွင် ကမ္ဘာကျော် အနုပညာလက်ရာများ ပတ်ပတ်လည်၌ ထိုင်ကာ ကမ္ဘာကျော် အနုစာပေများကို ရေးသားနေခဲ့လိမ့်မည်ဟု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘင်က စိတ်ကူးဖြင့်မှန်းဆကြည့်မိသည်။ ကြီးကျယ်ကျော်ကြားသော ကမ္ဘာကျော်အနုပညာရှင်များ အကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ မိမိကိုယ်မိမိ အားငယ်စိတ်ပင် ဖြစ်ပေါ်လာမိသည်။ သူသည် ဗီဇအားဖြင့် ပန်းချီပညာကို ဝါသနာပါသော်လည်း၊ အခြေအနေ မပေးသောကြောင့် လက်ရှိဘဝတွင် ဥပဒေပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။ မိမိအနေဖြင့် ကြီးကျယ် ခမ်းနားသော အနုပညာဗိမာန်၏ တံခါးဝသို့ပင် ချဉ်းကပ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိတော့ပါတကားဟူသော အတွေးကြောင့် အတော်ကလေး စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားမိသည်။ '\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူသည် ယင်းအတွေးကို ခေါင်းထဲမှ ချက်ချင်း ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ကိုယ်တိုင် ကြီးကျယ် ကျော် ကြားသော အနုပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်မလာသည့်တိုင် ယခုကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ကျော်ကြားသည့် အနုပညာရှင်များနှင့် တစ်နည်းတစ်လမ်းအားဖြင့် နီးစပ်မှုရှိသော ဤလမ်းမပေါ်တွင် ရပ်နေခွင့် ရသည်ကိုပင် ဝမ်းသာစရာဟူ၍ တွေးလိုက်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထို့နောက် စီးကရက်တစ်လိပ်ထုတ်ကာ မီးညှိပြီး လမ်းဘေးဓာတ်မီးတိုင်တွင် မှီရင်း ကျေနပ်စွာဖြင့် အားရပါးရဖွာရှိုက်နေမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူသည် သူ့အဝတ်အစားကို ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက်ရယ်လိုက်သည်။ ဖိနပ်က ညစ်ပတ် ပေရေနေသော ကင်းပတ်ရှူး၊ ဘောင်းဘီက ဖျင်ကြမ်းဘောင်းဘီပွ အင်္ကျီက အညိုရောင် လည်ပင်း ကျယ် ဆွယ်တာလက်ရှည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပါရီလို ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဥရောပမြို့ကြီး အလယ်တွင် ယခုလို ပုံပန်းမျိုးဖြင့် လမ်းသလားနေသော သူ့အဖြစ်ကိုမြင်လိုက်ရလျှင် သူ့ဖခင်ကြီးက ဘယ်လောက်များ ဆူလိမ့် မည်နည်း။ သူ့ဖခင်ကြီးက အလွန်စည်းကမ်းကြီးသူ၊ “တောင်းမှာအကွပ် လူမှာအဝတ်”ဟူသော ဆိုရိုးစကားကို အလေးအနက် ဦးထိပ်ပန်ဆင်သူ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ့ဖခင်ကြီးသည် ယခုလို “ယွမ်ကပူး”အခါတော်နေ့များတွင် အနက်ရောင် အကောင်းစား ဝတ်စုံကိုဝတ်ကာ လန်ဒန်မြို့တော်မှ ရဟူဒီ ဝတ်ကျောင်းအတွင်း၌ ဘုရားသခင်အား ဝတ်ပြုရှိခိုး နေလိမ့်မည်ဟု ရူဘင်က တွေးမိသည်။ သို့သော် ရူဘင်နှင့် သူ့ဖခင်တို့က ဝါသနာစရိုက်ချင်းမတူကြ။ သူ့ဖခင်ကြီးက ထာဝရဘုရားသခင်ကို အသည်းစွဲ ကြည်ညိုသည်။ ရူဘင်က ပါရီမြို့ကို နှစ်နှစ် ကာကာ ချစ်မြတ်နိုးသည်။ ဖခင်ကြီးက လူကြီးလူကောင်းပီပီ အချိုးကျကျ ဝတ်စားပြီး ဘုရား သခင်၏ ရှေ့တော်မှောက်တွင် ဒူးထောက် ဝပ်တွားသည်။ ရူဘင်က တေလေကြမ်းပိုးဆန်ဆန် ဖြစ်ကတတ်ဆန်းဝတ်စားပြီး ပါရီတည်းဟူသော နတ်မိမယ်ကို ကိုးကွယ်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရူဘင်သည် ယင်းသို့စိတ်ကူးရင်းဖြင့် ကမ်းနားလမ်းအတိုင်း လျှောက်သွားနေသည်။ ကျောက်လှေကားများကို ကျော်ကာ ကမ္ဘာကျော်နော်တာဒိန်း ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကြီးရှေ့မှ ဖြတ်လျှောက်လာခဲ့သည်။ လုပ်စရာနှစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရမိသည်။ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပထမအချက်က သူ ပါရီသို့ရောက်နေသည်မှာ သုံးရက်တိတိရှိပြီ။ သို့သော်... သူ့ဇနီးလောင်းကလေး ဂျိုစလင်ထံသို့ လုံးဝစာမရေးရသေး။ နောက်တစ်ချက်က သူသည် မနက်ကတည်းက ဟုတ္တိပတ္တိ ဘာမျှမစားရသေး။ ထို့ကြောင့် ယင်းနှစ်ချက်စလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်းလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် ပထမဦးစွာ နီးရာဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် ပို့စကတ်တစ်ခုနှင့် တံဆိပ်ခေါင်းဝယ်သည်။ ဆိုင်ထဲမှ ပြန်ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက် စားသောက်ဆိုင် တွေ့လိုတွေ့ငြား ဆက်လျှောက်လာရင်းမှ ပို့စကတ်တွင် ရေးမည့်စာသားကို စိတ်ကူးဖြင့် ရေးလာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ချစ်မဝနိုင်တဲ့ ဂျိုစလင်ကလေးရေ ... ရောက် ရောက်ချင်း စာမရေး နိုင်တဲ့အတွက် ကိုယ့်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ အချစ်ရယ်၊ ကိုယ်. ပါရီရောက်တဲ့နေ့ကစပြီး စိတ်မအား ကိုယ်မအားနိုင်အောင် ပါပဲကွယ်၊ ကြည့်စရာ ... ရှုစရာတွေလည်း များလှပါဘိ၊ ဆေဇန်း ... ပီကာဆို စတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကျော် တွေရဲ့ ပန်းချီ လက်ရာတွေကလည်း အံ့မခန်းပါပဲ၊ အဲဒါတွေ လျှောက်ကြည့်ရင်းနဲ့ပဲ အချိန်တွေ ကုန်သွားခဲ့ရပါတယ် ... အချစ်ရယ်၊ ပြီးတော့ ... ခေတ်သစ် အနုပညာ ပြတိုက်ကလည်း ကိုယ့်အတွက် ကြည့်မဝနိုင်တဲ့ အံ့တစ်ပါး ဖြစ်နေတယ်လေ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟင် ... ငါရေးနေတာက ခရီးသွား မှတ်တမ်းဆောင်းပါးဖြစ်နေပြီ...၊ ရည်းစားစာမှ မဟုတ်ဘဲ ကလား၊ မဖြစ်ဘူး ပြန်ရေးဦးမှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ချစ်မဝနိုင်တဲ့ ဂျိုးစလင်ရေ ...၊ ကိုယ် ... ပါရီရောက်တဲ့ နေ့ကစပြီး မင်းကို တစ်နေ့မှ မမေ့ပါဘူးကွယ်၊ ချက်ချင်း စာမရေးနိုင်တာကို ခွင့်လွှတ်ဖို့ တောင်းပန်ပါတယ် ... အချစ်ရယ်၊ ဒီနှစ်ပါရီမှာ နေရာထိုင်ခင်း ရှာရတာအတော်ကလေး မလွယ်မကူ ဖြစ်နေလို့ အခုလို ကြန့်ကြာသွားရတာပါကွယ်၊ ကိုယ် မကြာခင် ပြန်လာနိုင်မယ့် ရက်ကို အမြဲတမ်း လက်ချိုးရေ တွက်နေပါတယ် အချစ်ရယ်၊ ချစ်သော ရူဘင် ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကဖေးဆိုင် တစ်ဆိုင်တွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့ပြီး မီးရောင်မှိန်မှိန် အခန်းထဲမှ စားပွဲလွတ် တစ်လုံးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ဆိုင်ထဲတွင် ပရိသတ်တွေ ပြည့်ကျပ်နေကြသည်။ ပန်းချီဆရာများ၊ စာရေးဆရာများ၊ နိုင်ငံရပ်ခြားမှ အလည်အပတ် လာရောက်သူများ၊ အိမ်ခြေရာခြေ အတည်တကျ မရှိသူများ စသည် ... စသည်ဖြင့် လူပေါင်းစုံလှသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးပင် သည်နေရာသို့ လာရောက်ရာတွင် ရည်ရွယ်ချက်ချင်း တူညီကြသည်။ မရှောင်မလွှဲသာ ခံစားနေရ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသော ဘဝပြဿနာများမှ ဝိုင်အရက် အကူအညီ ဖြင့် တဒင်္ဂတစ်ခဏမျှ တိမ်းရှောင်ထွက်ပြေးရန်၊ ပိုက်ဆံနည်းနည်းဖြင့် ညစာ အဝစားသောက်ရန်၊ ပြီးတော့ တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် မိတ်ဖွဲ့ကာ ခံစားချက်ချင်း မျှဝေခံစားကြံရန်၊ အခက်အခဲတစ်ခုခု တွေ့ကြုံနေရချိန်တွင် ဘစသူတစ်ယောက် ယောက်အား ရင်ဖွင့်လိုက်ရလျှင် အခံရသက်သာတတ်သည်မှာ ဓမ္မတာပင် မဟုတ်ပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရူဘင်သည် စားပွဲတွင် တစ်ယောက်တည်းထိုင်ရင်း အနီးအနား စားပွဲများမှ အချင်းချင်း စကားပြောသံများကို မကြားတစ်ချက် ကြားတစ်ချက် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် မကြာမီမှာပင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေနှင့် တသားတည်း ဖြစ်သွားကာ စိတ်ထဲတွင်လည်း ပျော်ရွှင်နှစ်သိမ့်ခြင်း ဖြစ်လာမိသည်။ သူ့ချစ်သူ ဂျိုစလင်ထံသို့ စာရေးရန် စိတ်ကူးသည် ကြက်ပျောက် ငှက်ပျောက် ပျောက်သွားလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဘာများ သုံးဆောင်ပါမလဲ ခင်ဗျား” ရှပ်အင်္ကျီလက်ရှည်ဝတ် စားပွဲထိုးက သူ့စားပွဲသို့ ရောက်လာပြီးမေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရူဘင်က နံရံပေါ်တွင် ကပ်ထားသော အစားအသောက် ဈေးနှုန်းစာရင်း သင်ပုန်းကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခရုကြော် ... ဆလတ် ... ကြက်သွန်စွပ်ပြုတ် ... ပေါင်မုန့် ... ဒိန်ခဲနှင့် ဝိုင်အရက်ရိုးရိုး၊ ဝိုင်အရက် အကောင်းစား၊ အဖြူ၊ အနီ ... အစုံရနိုင်သည်။ ဈေးတွေကလည်း သိပ်မကြီး၊ ခါတိုင်းနေ့များ အတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူက ကြက်သွန်စွပ်ပြုတ်၊ ပေါင်မုန့်၊ ဒိန်ခဲနှင့် ဝိုင်အနီမှာလိုက်သည်။အီဖယ်မျှော်စင် ဓာတ်ပုံပါသော ပို့စကတ်ကိုသွား၍သတိရမိသည်။ ပို့စကတ်ကို အိတ်ထဲမှ ထုတ် ပြီး “ချစ်မဝနိုင်တဲ့ ဂျိုစလင်ရေ ..” ဟူ၍ စတင်ရေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုအခိုက် တစ်ခန်းလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်ကာ ဆူညံသွားသဖြင့် စာရေးနေသော လက်သည် တုံ့ကနဲရပ်သွားသည်။ တဖြောင်းဖြောင်း ဆူညံနေသော ဂျစ်ပဆီ တယောသံနှင့်အတူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအေးမြကြည်လင်သော သီချင်းသံပေါ်ထွက်လာသည်။ သီချင်းသံမှာ ထူးခြားလှသည်။ စမ်းရေ စီးသံပမာ ကြည်လင်အေးမြသည်နှင့်အမျှ ကြားရသူ၏ စိတ်ခံစားမှုတို့ကို ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်အား လည်း ကောင်းလှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45334946709653,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_9d8a25d8-7294-46d8-a6c2-9297fe80d161.jpg?v=1730274605"},{"product_id":"မောင်ပေါ်ထွန်း-ဆရာ၀န်မသုံးယောက်","title":"ဆရာ၀န်မသုံးယောက်","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ခရိုင်အစိုးရရှေ့နေကြီး ကားလ်အန်ဒရူးသည် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အဖြစ်ကတော့ တကယ့်ကို ကျော်မကောင်း ကြားမကောင်း ” သူက ရှူးရှူးရှဲရှဲဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။ “ဆရာဝန်သုံးယောက် တစ်ခန်းတည်း အတူတူနေတယ်။ ဆေးရုံတစ်ရုံတည်း အတူတူလုပ်တယ်၊ တစ်ယောက်က ဆေးရုံ တစ်ရုံလုံး ပိတ်ပစ်လိုက်ရတော့မလောက် ပွေတယ်၊ရှုပ်တယ်၊ နောက်တစ်ယောက်က ပိုက်ဆံတစ်သန်းအတွက် လူနာရဲ့အသက်ကို သတ်တယ်၊ နောက်တစ်ယောက် က လူသတ်ခံရတယ်ခရိုင်အစိုးရရှေ့နေကြီးသည် စကားကို ခေတ္တရပ်ပြီး အသက် ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ ပြီးတော့မှ ဆက်ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “သူတို့အားလုံး မိန်းမတွေ၊ သုံးယောက်စလုံး မိန်းမဆရာဝန် တွေချည်းပဲ၊ မီဒီယာတွေက သူတို့ကို ကမ္ဘာကျော်ပုဂ္ဂိုလ်တွေလို ဆက်ဆံနေကြတယ်၊ သူတို့အကြောင်း ရုပ်မြှင်သံကြားတွေက အသားပေး ထုတ်လွှင့်ကြတယ်၊ စာနယ်ဇင်းတိုင်းက မျက်နှာဖုံးသတင်းအဖြစ် ဖော်ပြကြတယ်၊ အမယ်လေး ... ဟောလိဝုဒ်ကလည်း ရုပ်ရှင်ရိုက်ဦးမယ်တဲ့၊ အစိုးရကတောင် ပရက်စလေတို့လို သူတို့ပုံနဲ တံဆိပ်ခေါင်းထုတ်ဦးမလား မသိဘူး၊ ဒါလုံးဝ မဖြစ်သင့်ဘူး လုံးဝအဖြစ်မခံနိုင်ဘူး၊ ငါ့အနေနဲ့ တားကို တားရမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူက “တိုင်းမ်” မဂ္ဂဇင်းအဖုံးပေါ်က အမျိုးသမီး ဓာတ်ပုံကို လက်သီးဖြင့် ဆောင့်လိုက်သည်။ ဓာတ်ပုံစာသားက “ဒေါက်တာ ပေ့ဂျ်တေလာ ... ကရုဏာရှင် နယ်မိမယ်လော (သို့မဟုတ်) သေမင်းတမန်လော” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အင်း... ဒေါက်တာပေ့ဂျ်တေလာ” ရှေ့နေကြီး၏ အသံတွင် မာကျောပြီး ရွံ့ရှာမုန်းတီးသံပါနေသည်။ သူသည် သူ့လက်ထောက် အမှုလိုက် အစိုးရရှေ့နေ ဂတ်စ်ဗီနာဘယ် ဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး “ဒီမှာ... ဂတ်စ်... ဒီအမှုကို ခင်ဗျားလိုက်ရမယ်၊ ပြစ်မှုထင်ရှားအောင် လျှောက်လဲပါ၊ လူသတ်မှု ... သေဒဏ်ပေးကို ပေးရမယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “စိတ်ချပါ ဆရာ\" ဂတ်စ်ဗီနာဘယ် က လေသံအေးအေးဖြင့် ပြန်ပြောသည်။ “ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအမှုကို ဘရိုင်ယန်လမ်း က ဆန်ဖရန်စ္စကို တရားရုံးဟောင်းခန်းမကြီးထဲတွင် စစ်ဆေးသည်။ အဆောက်အအုံက ခုနစ်ထပ်အဆောက်အအုံ၊ တရားရုံးအပြင် ခရိုင်အကျဉ်းထောင်လည်း ပါဝင်သည်။ တတိယထပ်တွင် တရားရုံးရှိသည်။ ယခုလူသတ်မှုကို ရုံးခန်းအမှတ် ၁၂၁ တွင် စစ်ဆေးသည်။ တရားသူကြီး ကုလားထိုင်က ရုံးခန်းနံရံကို ကျောပေးထားသည်။ နောက်ဘက်တွင် အမေရိကန်အလံ ရှိသည်။ တရားသူကြီး၏ ဘယ်ဘက်တွင် ဂျူးရီလူကြီးများ ထိုင်ကြသည်။ အလယ်တွင် လမ်းကြားကလေးခြား၍ စားပွဲနှစ်လုံး ချထားသည်။ တစ်လုံးက အစိုးရရှေ့နေ (တရားလိုရှေ့နေ) အတွက် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်လုံးက တရားခံရှေ့နေအတွက် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရုံးခန်းထဲတွင် စာနယ်ဇင်းပေါင်းစုံမှ မှုခင်းသတင်းထောက်များနှင့် ပြင်ပပရိသတ်များဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေသည်။ ဤလူသတ်မှုမှာ တခြားအမှုများနှင့် မတူဘဲ တစ်မူထူးခြားနေသောကြောင့် စိတ်ဝင်စားသူတွေ ကြိတ်ကြိတ်တိုး လာကြည့် ကြခြင်းဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အစိုးရရှေ့နေ ဂတ်စ်ဗီနာဘယ် ကိုယ်တိုင်ကလည်း စိတ်ဝင်စားစရာ ဖြစ်နေသည်။ ဆံပင်ဖြူဖုတ်သိုက်၊ မုတ်ဆိတ်မွေး ဗရစ်နှင့် ဧရာမ လူသန်လူထွားကြီး။ ဣနြေအပြည့်ဖြင့် တောင်ပိုင်းသား စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းရှင်ရုပ်မျိုး ပေါက်နေသည်။ သူသည် ရာသီမရွေး သူအမြဲဝတ်လေ့ရှိသည့် ကော်လာကတုံးရှပ်အင်္ကျီနှင့် ဝတ်စုံအဖြူကို ဝတ်ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တရားခံရှေ့နေ အလန်ပင်းကတော့ ဂတ်စ်ဗီနာဘယ် နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်၏။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ဖန် ကျစ်ကျစ်လျစ်လျစ်နှင့် သွက်လက်ဖျတ်လတ်ပြီး သူလိုက်ရသော တရားခံတိုင်းလိုလို ကွင်းလုံးကျွတ် လွတ်ကြသည် နာမည်ကြီးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရှေ့နေနှစ်ယောက်တို့သည် ယခင်ကလည်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်ခဲ့ကြဖူးသည်။ သူတို့ အချင်းချင်း ဆက်ဆံရေးမှာ လေးစားမှုရှိသော်လည်း ယုံကြည်မှုမရှိသော ဆက်ဆံရေးမျိုးဖြစ်၏။ ယခုအမှုကို ရုံးတ်မစစ်ဆေးမီ တစ်ပတ်လောက်က ဒန်ပင်း သူ့ဆီလာတွေ့သဖြင့် ဂက်စ်ဗီနာဘယ် တော်တော်အံ့သြနေသည်။ “ကျွန်တော် အခွင့်အရေးတစ်ခု တောင်းချင်လို့ လာတာပါ ဂတ်စ်\" “ပြောပါ အလန်၊ ဘာအခွင့်အရေးလ်” “ကျွန်တော် ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော့်အမှုသည်နဲ့တော့ မဆွေးနွေးရသေးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ဖျောင်းဖျပြောဆိုလို့ရနိုင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လိမ့်မယ်လို့တော့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်၊ ဆိုလိုတာက ဒီအမှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ့မှာ လုံးဝ အပြစ်မရှိကြောင်း ကို လျှောက်လဲခိုင်းမလို့ပါ၊ အဲဒါဆိုရင် ပြစ်ဒဏ်လည်း လျှော့ပေါ့ နိုင်တယ်၊ ဒီအမှုအတွက် နိုင်ငံတော်မှာလည်း စရိတ် သက်သာနိုင်တယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို တောင်းပန်နေတာလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်ပါတယ်”” ဂတ်စ်ဗီနာဘယ်သည် ကိုယ်ကိုငုံ့ပြီး စားပွဲပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာနေသည်။ “ပြက္ခဒိန် ဘယ်ရောက်နေပါလိမ့်၊ ဒါနဲ့ ဒီနေ့ ဘယ်နှရက်လဲဗျ\" \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဇွန်လ ၁ ရက်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နေပါဦးဗျ။ ကျွန်တော်က ခရစ္စမတ်နေ့များလားလို့၊ ခရစ္စမတ်နေ့မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ဆီမှာ အခုလို လက်ဆောင်မတောင်းသင့်ဘူးဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘယ်နှယ့်... ဂတ်စ်” တ်စ်ဗီနာဘယ် က ကိုယ်ကိုရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်ပြီး ...၊ “ဒီမှာ ကျွန်တော်ပြောမယ် အလန်၊ ရိုးရိုးတန်းတန်းဆိုရင် ကျွန်တော်က ခင်ဗျားနဲ့ ပြေပြေလည်လည် ဖြစ်ချင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမှန်ကိုပြောရရင် ကျွန်တော်က ဒီအချိန်မှာ အလာစကာသွားပြီး ငါးမျှားနေချင်တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက “ ခင်ဗျားက သွေးအေးအေးနဲ့ လူသတ်တဲ့တရားခံဘက်က ရှေ့နေလိုက်နေတယ်၊ တရားခံက သာမန်လူတစ်ယောက်ကိုသတ်တာ မဟုတ်ဘူး။ လူနာရဲ့ ပိုက်ဆံကို လိုချင်တာကြောင့် ဒုက္ခသည် ဝေဒနာရှင်လူနာတစ်ယောက် သတ်တာ၊ ကျွန်တော်က အဲဒီတရားခံကို သေဒဏ်ပေးအောင် တရားလိုဘက်က ရှေ့နေလိုက်နေတာ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “သူ့မှာ အပြစ်မရှိဘူးလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်၊ ကျွန်တော် ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဗီနာဘယ်က တစ်ချက် ရယ်လိုက်ပြီးနောက် “မဟုတ်ဘူး၊ ခင်ဗျား မသိဘူး၊ ခင်ဗျား အမှုသည်က လူသတ်မှု ကျူးလွန်တာ ထင်ရှားတယ်\" \"ဂျူရီအဖွဲ့က ဘာမှ မပြောသေးပါဘူး ဂတ်စ်” “ပြောလိမ့်မယ်၊ ပြောကို ပြောလိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အလန်ပင်း ပြန်သွားပြီးနောက် ဂတ်စ်ဗီနာဘယ်သည် ထိုင်ရာမှ မထသေးဘဲ ပြန်တွေးနေမိသည်။ အလန်ပင်း သူ့ဆီလာခြင်းသည် အားနည်းချက် လက္ခဏာဖြစ်၏။ သည်အမှုကို သူ့အနေဖြင့် လုံးဝ နိုင်ပေါက်မရှိဘူးဆိုတာ သူလည်း သိသည်။ ဘယ်လိုမှ ငြင်း၍မရသည့် သက်သေအထောက်အထားများနှင့် မျက်မြင်သက်သေများ မိမိတွင် အလုံအလောက် ရှိသည်။ ဂတ်စ်ဗီနာဘာယ်သည် သူ့အတွေးနှင့်သူ တော်တော်ဝမ်းသာသွားသည်။ ဘာမှ အထွေအထူး စောဒက တက်နေစရာ မလို။ ဒေါက်တာပေ့ဂျ်တေလာသည် သေဒဏ်က ပြေးမလွတ်တာ သေချာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂျူရီအဖွဲ့ ဖွဲ့ရတာလည်း လွယ်လှသည်မဟုတ်။ သည်အမှုက စာနယ်ဇင်းတွေမှာ လ အတန်ကြာ မျက်နှာဖုံး သတင်းကြီး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သွေးအေးအေးဖြင့် သတ်သည့် လူသတ်မှုကြောင့် ပြည်သူလူထုက အကြီးအကျယ် မကျေမချမ်း ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်ခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရုံးထိုင်တရားသူကြီးက လူမည်းအမျိုးသမီး ဥပဒေပညာရှင် နက်ဆာယောင်း။ ခေါင်းမာသူ၊ ထက်မြက်သူအဖြစ် နာမည်ကြီးပြီး လာမည့်နှစ်တွင် အမေရိကန်တရားရုံးချုပ်တရားသူကြီး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သတင်းကြီးနေသူလည်း ဖြစ်၏။ သူသည် ရှေ့နေတွေအပေါ်တွင် သိပ်ပြီးစိတ်ရှည်သည်းခံလေ့မရှိ။ ပင်ကိုက စိတ်တို စိတ်မြန်သူ ဖြစ်၏။ နက်ဆာယောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဆန်ဖရန်စစ္စကို ရှေ့နေလောကတွင် ဆိုရိုးစကားတောင် ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ခင်ဗျားအမှုသည်မှာ အပြစ်ရှိတယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားကလည်း အသနားခံဖို့ စိတ်ကူးရင် တရားသူကြီး ဗာနက်ဆာလောင်းရဲ့ ရုံးခန်းကို ဝေးဝေးကသာ ရှောင်ပါ\" ဟူ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမှုကို ရုံးတင်စစ်ဆေးခင် တစ်ရက်က တရားသူကြီးယောင်းသည် တရားလို၊ တရားခံ အကျိုးဆောင် ရှေ့နေ နှစ်ယောက်စလုံးကို သူ့ရုံးခန်းသို့ခေါ်၍ ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒီအမှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မတို့ အခြေခံစည်းကမ်းတွေကို ချမှတ်ရမယ်၊ ဒီအမှုက အရေးကြီးတဲ့ အမှုဖြစ်လို့ တရားခံအနေနဲ့ တရားမျှတတဲ့ တရားစီရင်မှုကို ရရှိနိုင်အောင် သက်ညှာမှုတစ်စုံတစ်ခုပေးဖို့ ကျွန်မစိတ်ကူးထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို အခွင့်ကောင်းယူဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့လို့တော့ သတိပေးပါရစေ၊ ကျွန်မပြောတာ ရှင်းရဲ့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရှင်းပါတယ် ခင်ဗျား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရှင်းပါတယ် ခင်ဗျား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခရိုင်အစိုးရရှေ့နေကြီးသည် သူ၏ အဖွင့်မိန့်ခွန်းကို အဆုံးသတ်ပြောဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အဲဒီတော့ ... ဂျူရီလူကြီးများခင်ဗျား၊ ဒေါက်တာပေ့ဂျ်တေလာဟာ သူ့ လူနာ မစ္စတာဂျွန်ကရိုနင် ကို သတ်တယ်ဆိုတာသံသယကင်းစွာနဲ့ နိုင်ငံတော်က သက်သေပြနိုင်ပါလိမ့်မယ်၊ သူဟာ လူသတ်မှု ကျူးလွန်ရုံသာမက အသတ်ခံရသူရဲ့ပိုက်ဆံကိုလည်း ယူခဲ့ပါတယ်။ ပိုက်ဆံကလည်း နည်းနည်းနောနော မဟုတ်ပါဘူး၊ သူဟာ ဒေါ်လာတစ်သန်းအတွက်ဂျွန်ကရိုနှင်ကို သတ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်” “သက်သေအထောက်အထားတွေ အားလုံးကို ကြားနာစစ်ဆေးပြီးတဲ့အခါ ဒေါက်တာပေ့တေလာဟာ လူသတ်မှု က်ရက်စက်စက် ကျူးလွန်တယ်ဆိုတာ လူကြီးမင်းတို့အနေနဲ့ ဆုံးဖြတ်ဖို့ အခက်အခဲမရှိတော့ကြောင်း တွေ့ရပါလိမ့်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂျူရီလူကြီးများသည် မလှုပ်မယှက် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေကြသည်။ သို့သော် စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်း နေကြခြင်း ဖြစ်၏။ အစိုးရရှေ့နေ ဂတ်စ်ဗီနာဘယ်သည် တရားသူကြီးဘက်သို့ လှည့်လျက် “ရုံးတော်က ခွင့်ပြုရင် နိုင်ငံတော်ရဲ့ ပထမဆုံး သက်သေအဖြစ် ဂယ်ရီဝီလျံ ကို ဆင့်ခေါ်ပါရစေခင်ဗျား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂယ်ရီဝီလျံ ကျမ်းကျိန်ပြီးသောအခါ အစိုးရရှေ့နေက မေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ခင်ဗျားဟာ အင်ဘာကေဒရို ခရိုင်ဆေးရုံရဲ့ အထွေထွေ အကူလုပ်သား ဟုတ်သလား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်ပါတယ် ခင်ဗျား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မနှစ်တုန်းက ဂျွန်ကရိုနင်ကို ဆေးရုံသို့ ခေါ်လာတဲ့အချိန်မှာ ခင်ဗျားက အဆောင် (၃) မှာ လုပ်နေသလား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်ပါတယ် ခင်ဗျား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \"အဲဒီလူနာကို တာဝန်ယူရတဲ့ ဒေါက်တာက ဘယ်သူလဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒေါက်တာတေလာ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒေါက်တာတေလာနဲ့ ဂျွန်ကရိုနှင်တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးအခြေအနေ ဘယ်လိုရှိသလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကန့်ကွက်ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တရားခံရှေ့နေ အလန်ပင်းက မတ်တတ်ထရပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “သူက သက်သေဆီက ဆုံးဖြတ်ချက် တောင်းခံနေပါတယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “တရားလိုရှေ့နေ ဆက်မေးပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တရားသူကြီးက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကျွန်တော် နောက်တစ်မျိုးလှည့်ပြီး မေးပါ့မယ်၊ ဒေါက်တာတေလာနဲ့ ဂျွန်ကရိုနင်တို့ နှစ်ယောက်ချင်း စကားပြောနေတာ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် ကြားဖူးသလား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်ကဲ့၊ ကြားဖူးပါတယ်၊ ကျွန်တော်က အဲဒီအဆောင်မှာ အချိန်ပြည့် အလုပ်လုပ်နေတာပါ\" \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အဲဒီလို သူတို့နှစ်ယောက်ပြောနေတာဟာ မိတ်ဆွေချင်းပြောနေတာမျိုးလို့ ခင်ဗျားထင်သလား” “မထင်ပါဘူး ခင်ဗျား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘာဖြစ်လို့ မထင်တာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်ကဲ့၊ မစ္စတာကရိုနင် ရောက်လာတဲ့ ပထမနေ့ကို ကျွန်တော်ကောင်းကောင်း မှတ်မိနေပါတယ်၊ ဒေါက်တာ တေလာက သူ့ကို စမ်းသပ်စစ်ဆေးပါတယ်၊ အဲဒီအချိန်မှာ သူက ပြော ... ပြော\" ခေတ္တတုံ့ဆိုင်းဆိုင်း ဖြစ်နေပြီးတော့မှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “သူပြောတဲ့စကားအတိုင်း ကျွန်တော် ပြောလို့မှ ဖြစ်ပါ့မလား မသိဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ပြောသာပြောပါ မစ္စဝီလျံ၊ ဒီရုံးခန်းထဲမှာ ကလေးတွေ မရှိပါဘူး” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်ကဲ့၊ ခင်ဗျားရဲ့ အောက်ကမြင်းလက်ကြီးတွေနဲ့ ကျုပ်ကို မကိုင်ပါနဲ့လို့ သူက ပြောပါတယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “သူက ဒေါက်တာတေလာကို အဲဒီလို တကယ်ပြောသလား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်ကဲ့ ခင်ဗျား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ခင်ဗျား တခြားမြင်တာ၊ ကြားတာတွေကို ရုံးတော်ကို ပြောပြပါဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်ကဲ့၊ သူက ဆရာဝန်မကို “သောက်ကမြင်းမ ́လို့ အမြဲတမ်း ပြောပါတယ်၊ သူ့အနားကို ဆရာဝန်မ လာတာ လုံးဝ မကြိုက်ဘူး၊ သူ့အခန်းထဲ ဆရာဝန်မ ဝင်လာတိုင်းလည်း \"လာပြန်ပြီ ဒီသောက်ကမြင်းမ၊ ဒီသောက်ကမြင်းမ ကို နှင်ထုတ်လိုက်ပါ၊ ကျုပ်ကို တကယ့်ဆရာဝန်စစ်စစ်တစ်ယောက် ခေါ်ပေးပါ” ဆိုပြီး အမြဲလိုလို ပြောတတ်ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂတ်စ်ဗီနာဘယ်သည် ဒေါက်တာပေ့ဂျ်တေလာ ထိုင်နေရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ ဂျူရီလူကြီးတွေကလည်း သူကြည့်သလို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နာဘယ်က စိတ်မကောင်းသလိုဟန်ဖြင့် ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ ပြီးတော့ သက်သေဘက် ပြန်လှည့်လျက် ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မစ္စတာကရိုနင်က ဒေါက်တာတေလာကို ဒေါ်လာတစ်သန်း ပေးချင်တဲ့လူဖြစ်မယ်လို့ ခင်ဗျားထင်လား” လန်ပင်း ရုတ်တရက် ထ ရပ်လိုက်ပြီး …\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒီမေးခွန်း ကန့်ကွက်ပါတယ်၊ သူက သက်သေဆီက ထင်မြင်ချက် တောင်းခံနေပြန်ပြီ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကန့်ကွက်ချက် ပယ်ဖျက်တယ်\" တရားသူကြီးက ပြောလိုက်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “တရားခံက မေးခွန်းကို ဖြေဆိုနိုင်တယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         “မထင်ပါဘူး၊ လူနာက ဆရာဝန်မကို တော်တော်မုန်းနေပါတယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အလန်ပင်းက ပေ့ဂျ်တေလာဆီသို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကုလားထိုင်တွင် ပြန်ထိုင်ချလိုက်သည်။ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45334946349205,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_1bc6873d-0819-4332-86d1-88310f3bc74c.jpg?v=1730274631"},{"product_id":"မောင်ပေါ်ထွန်း-မကြံကောင်းမစည်ကောင်း","title":"မကြံကောင်းမစည်ကောင်း","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမူရင်းစာရေးဆရာ၏အမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မိုးလေဝသအကြောင်းကို လူတိုင်း ပြောနေကြသည်။ သို့သော်လည်း မိုးလေ ၀သကောင်းအောင် ဘယ်သူမှ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ကြ” ဟူသည့် ဆိုရိုးစကားရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုစကား မမှန်တော့ပါ။ ယခုအခါ ကမ္ဘာ့အင်အားကြီး နှစ်နိုင်ငံတို့မှာ ကမ္ဘာ တစ်ဝန်းမှ မိုးလေဝသအခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စွမ်းအားတွေ ရှိနေကြပြီ။ အမေရိကန်နိုင်ငံနှင့် ရုရှနိုင်ငံတို့ ဖြစ်သည်။ အခြားနိုင်ငံတွေကလည်း အမီလိုက်နိုင်အောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သွေးရူးသွေးတန်း ကြိုးစားနေကြသည်။ လျှပ်စစ်စွမ်းအင်ကို အာကာသထဲသို့ ပို့လွှတ်ခြင်းအပါအဝင် သဘာဝဓာတ်စင် တို့၏ အစွမ်းသတ္တိကို လေ့လာစူးစမ်းမှု လုပ်ငန်းကို ၁၈၀၀ပြည့်လွန် နှောင်းပိုင်းကာလမှ စ၍ သိပ္ပံပညာရှင် နီကိုလာတေဆလာ'ကစတင်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ ယင်းလေ့လာ စူးစမ်းမှုသည် လက်တွေ့အကောင်အထည် ပေါ်လာခဲ့ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အကျိုးဆက်ရလဒ်ကတော့ ကြီးမားလှသည်။ မိုးလေဝသကို ကမ္ဘာလောက ကြီး၏ ကောင်းကျိုးအတွက် အသုံးပြုနိုင်သလို ကမ္ဘာဖျက်လက်နက်အဖြစ်လည်း အသုံးချ နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “Nicola Tesla (1956-1943) ဆာဘီးယားနိုင်ငံဖွား အမေရိကန်လျှပ်စစ်အင်ဂျင်နီယာ နှင့် ရူပဗေဒသိပ္ပံပညာရှင်း၊ ပြန်လှန်လျှပ်စီး” (၁၈၈၁)ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိ။ ရေဒီယိုနှင့် လျှပ်စစ်နည်းပညာ တိုးတက်ရေးအတွက် ဆင့်ပွားကိရိယာများနှင့် နည်းစနစ်ပေါင်း အမြောက်အမြားကို တီထွင်ခဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၉၆၉ခုနှစ်တွင် တီထွင်မှုတစ်ခုကို အမေရိကန်မူပိုင်ခွင့်မှတ်ပုံတင်ရုံးက မူပိုင်ခွင့်ပေးခဲ့သည်။ ယင်းမှာ ပင်လယ် ရေငွေ့ အတုများကို ကမ္ဘာ့လေထုအတွင်းသို့ ပို့လွှတ်ခြင်းစနစ်ကို တီထွင်ခြင်းအတွက် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၉၇၁ခုနှစ်တွင် ဂြိုဟ်များ၏ မျက်နှာပြင်ဧရိယာများအား အားပြင်းသော ဓာတ်ရောင်ခြည် ပေးခြင်းစနစ်ကို တီထွင်ခြင်းအတွက် ဝက်စတင်ဟောက်စ် အီလက်ထရောနစ်ကော်ပိုရေးရှင်းအား မူပိုင်ခွင့်လက်မှတ် ထုတ်ပေးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ၁၉၇၀ပြည့်လွန် အစောပိုင်းကာလတွင် စစ်တပ်က သုတေသနပြုနေသည့် မိုးလေဝသနှင့် ရာသီဥတု ပြုပြင် ပြောင်းလဲရေးလုပ်ငန်းကို အမေရိကန်အောက်လွှတ်တော်ခန့် သမုဒ္ဒရာနှင့် ပြည်တွင်းမိုးလေဝသ ပတ်ဝန်းကျင်သန့်ရှင်းရေးကော်မတီက ကြားနာစစ်ဆေးခဲ့ရာ၊ ကာကွယ်ရေးဌာနတွင် နျူကလီးယားလက်နက်များနှင့် တွဲဖက်၍ အသုံးပြုနိုင်သည့် ဒီရေလှိုင်းများကို တီထွင်ရန် စီမံကိန်းရှိကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကမ္ဘာဖျက်လက်နက်ဆန်းများကို အပြိုင်အဆိုင် ထုတ်လုပ်မှုအန္တရာယ်သည် အမေရိကန်နှင့် ရုရှတို့အကြား အလွန်အမင်း ကြီးမားလာခဲ့ခြင်းကြောင့် ရန်ပြုရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မိုးလေဝသ ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ဆန့်ကျင်ဟန့်တားသည့် ကုလသမဂ္ဂသဘောတူစာချုပ်ကို အမေရိကန်နှင့် ရုရှတို့က ၁၉၇၇ခုနှစ်တွင် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့သော်လည်း ယင်းစာချုပ်သည် မိုးလေ၀သပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ရပ်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပါချေ။ ၁၉၇၈ခုနှစ်တွင် မိုးအတုရွာသွန်းခြင်းကို ဝစ်စ်ကွန်ဆင်ပြည်နယ် မြောက်ဘက်၊ ခရိုင်ခြောက်ခု၌ စမ်းသပ်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ တစ်နာရီ ၁၇၅မိုင်နှုန်း မုန်တိုင်းတိုက်ခတ်မှုကြောင့် ဒေါ်လာသန်း ၅၀ဖိုးခန့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ရုရှားကလည်း အလားတူ စမ်းသပ်မှုများကို လုပ်ကိုင်လျက်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၉၉၂ ခုနှစ်တွင် \"ဝေါလ်စထရိဂျာနယ်သတင်းစာကြီး၏ ဖော်ပြချက်အရ “အီလတ်အင်တဲလီးဂျင့်စ် တက္ခနိုလိုဂျီစ်” အမည်ရှိ ရုရှားကုမ္ပဏီတစ်ခုက “မိုးလေဝသကို အမိန့်ပေးမည်”ဟူသော ကြွေးကြော်သံကို သုံးလျက် မိုးလေဝသထိန်းချုပ်ရေးစက်ကိရိယာများကို ထုတ်လုပ်ရောင်းချနေကြောင်း သိရှိရသည်။ ထိုစက်ကိရိယာများကို ကမ္ဘာ့ နိုင်ငံတိုင်းက ဝယ်ယူနိုင်သည်။ ဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း အင်အားကြီးနှစ်နိုင်ငံစလုံးက မိုးလေဝသထိန်းချုပ်ရေး စမ်းသပ်မှုများကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင် နေကြသောကြောင့် မိုးလေဝသနှင့် ရာသီဥတု ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၁၉၈၀ပြည့်လွန် အစောပိုင်းက ထူးဆန်းသော မိုးလေဝသအခြေအနေကို စာနယ်ဇင်းများက အောက်ပါအတိုင်း သတင်းပေးခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          'ကာလီဖိုးနီးယားပြည်နယ်၊ ကမ်းရိုးတန်းမှ မိုင် ၈ဝဝခန့်အကွာတွင် ပုံမှန်ထက်လွန်ကဲသည့် လေထုဖိအား လွန်ခဲ့သည့် နှစ်လခန့် တည်ရှိခဲ့သောကြောင့် ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာမှ စွတ်စိုလေငွေ့ ပုံမှန်ရွေ့လျားမှုကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(“တိုင်း” မဂ္ဂဇင်း၊ ဇန်နဝါရီ-၁၉၈၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပုံမှန်ထက်လွန်ကဲသော လေထုဖိအား ရပ်ဝန်းတစ်ခုသည် ကမ္ဘာ့အနောက်ခြမ်းမှ အရှေ့ခြမ်းတစ်လျှောက်ပုံမှန်မိုးလေဝသအခြေအနေကို တားဆီးပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(နယူးယောက်တိုင်းမ်စ်” သတင်းစာ၊၂၉-၇-၁၉၉၃)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤဝတ္ထုထဲတွင် ဖော်ပြထားသော မိုးလေဝသကပ်ဘေးအားလုံးသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပါ်ခဲ့ကြသည်။ မိုးလေဝသသည် အကြီးမားဆုံး စွမ်းအားဖြစ်ကြောင်း ကျွန်တော်တို့အားလုံး သိကြသည်။ မိုးလေဝသကို ထိန်းချုပ်နိုင် သူသည်... \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          - မိုးသီးမုန်တိုင်းများနှင့် လေဆင်နှာမောင်းများကို ဖန်တီးပြီး ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးလောကကြီး တစ်ခုလုံးကိုဖရိုဖရဲဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          -မိုးခေါင်ရေရှားအောင် ဖန်တီးပြီး ကောက်ပဲသီးနှံအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          -မြေငလျင်လှုပ်ခြင်း၊ ဟာရီကိန်းနှင့် ဆူနာမီမုန်တိုင်း တိုက်ခတ်ခြင်းတို့ကို လုပ်နိုင်သည်။ -ကမ္ဘာ့နိုင်ငံအသီးသီးမှ လေယာဉ်ကွင်းများ ပိတ်သွားအောင် ဖန်တီးနိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          -ရန်သူတပ်၏ စစ်မြေပြင်များကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အကယ်၍... ကမ္ဘာ့နိုင်ငံရေး ခေါင်းဆောင်ကြီးတစ်ဦးက “မိုးလေဝသအကြောင်းကို လူတိုင်းပြောနေကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မိုးလေဝသကောင်းအောင် ဘယ်သူမှ ဘာမှမလုပ်ကြဘူး” ဟူ၍ ပြောခဲ့သည်ရှိသော် ကျွန်တော်တို့ လူသားတွေ အားလုံး ကိုယ်ကျန်းမာ၊ စိတ်ချမ်းသာစွာဖြင့် အိပ်ကောင်းခြင်း အိပ်နိုင်ကြပါလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဟိသစ္စံ- ထိုစကားသည် မုချအမှန်ဖြစ်ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆစ်ဒနီရှယ်လဒန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဇာတ်လမ်းအစ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဂျာမနီ၊ ဘာလင်မြို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယနေ့သည် သူ့အတွက် လူ့လောကတွင် နောက်ဆုံးနေ့ဖြစ်မည် ဆိုတာကို ဆွန်ဂျာဗားဘရပ် နည်းနည်းကလေးမျှ မတွေးမိ။ သူသည် အန်တာဒင်လင်ဒင်လမ်းမကြီး ၏ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် ခြေချင်းလိမ်နေသည့် နွေရာသီ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည်တွေကြားမှ တွန်းတိုးရင်း မြန်မြန်ထက်ထက် လျှောက်လာခဲ့သည်။ ကြောက်မနေနဲ့၊ စိတ်ကို ငြိမ်ငြိမ်ထား။ သူ့ကိုယ်သူ အားဆေးတင်လိုက်သည်။- မကြာခင်ကလေးက သူ့ ကွန်ပျူတာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည့် ခင်ပွန်းသည် ဖရန့်၏ မက်ဆေ့စကားက သွေးလန့်စရာကြီး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆွန်ဂျာ.. အမြန်သာပြေးတော့၊ အာတေမီးရှားဟိုတယ်ကို သွား၊ နောက်ထပ် မက်ဆေ့ဂျ်မရမချင်းကွန်ပျူတာပေါ်မှ မက်ဆေ့ ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားသည်။ ဖရန့်က သူ့စကားကို ဘာကြောင့် ဆုံးမသတ်တာလဲ။ ဘာတွေဖြစ်နေလို့လဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဘယ်နည်းနဲ့မဆို “ပရိုင်မာ” ကို ဟန့်တားရမည်ဟု မနေ့ညက တစ်စုံ တစ်ယောက်ကို ဖရန့်ဖုန်းဆက်ပြောသံကို ဆွန်ဂျာ ကြားခဲ့သည်။ 'ပရိုင်မာ” ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အာတေမီးရှားဟိုတယ်အနီးသို့ ရောက်လာပြီ။ သည်ဟိုတယ်က အမျိုးသမီး များကိုသာ လက်ခံသည်။ ငါ ဒီကနေပြီး ဖရန့်ကိုစောင့်နေမယ်၊ သူရောက်လာတော့ အကျိုးအကြောင်း ပြောပြလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆွန်ဂျာ လမ်းဆုံသို့ရောက်လာသည်။ ယာဉ်ထိန်းအချက်ပြမီးနီသွားသည်။ သူပလက်ဖောင်းပေါ် ရပ်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကိုဝင်တိုက်သည်။ သူ လမ်းပေါ်လဲကျသွားသည်။ လမ်းဘေးတွင် တရားမဝင်ရပ်ထားသည့် ဇိမ်ခံကားတစ်စီး ရုတ်တရက် မောင်းထွက်ပြီး ဆွန်ဂျာကို တည့်တည့် ဝင်တိုက်တော့မလို ထင်ရပေမယ့် ကံကောင်းလို့ ပွတ်တိုက်ရုံသာ တိုက်သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် လူတွေ ဝိုင်းအုံလာကြသည်။ ဘာဖြစ်သွားသလဲ ဘယ်နေရာထိသွားသလဲ စသည်ဖြင့် တစ်ယောက်တစ်ပေါက် စိုးရိမ်တကြီး မေးကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအခိုက် ဖြတ်သွားသော သူနာပြုယာဉ်တစ်စီး ရုတ်တရက် ထိုးရပ်လိုက်သည်။ သူနာပြုနှစ်ယောက် ကမန်း ကတန်း ပြေးဆင်းလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘာမှ မစိုးရိမ်နဲ့၊ သူ့ကို ကျွန်တော်တို့ ပြုစုပေးပါ့မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထို့နောက် ဆွန်ဂျာဗားဘရပ်ကို ကားပေါ်သို့ ချိတင်ကြသည်။ ကားတံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ချက်ချင်း မောင်းထွက်လာသည်။ ဆွန်ဂျာကို ထမ်းစင်ပေါ်တွင် တပ်ချည်ကြသည်။ သူက ထထိုင်ဖို့လုပ်ရင်း ငြင်းသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရပါတယ်၊ ကျွန်မ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး” သူနာပြုတစ်ယောက်က ကိုယ်ကိုကိုင်းပြီး ... ။ “မထပါနဲ့ ဖရောဗားဘရပ်\"၊ ငြိမ်ငြိမ်လေးနေပါ” ဆွန်ဂျာက အထိတ်တလန့် မော့ကြည့်လိုက်ရင်း ... “ဟင်... ရှင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျွန်မနာမည်ကို...\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအခိုက် သူ့လက်မောင်းသားထဲ ဆေးထိုးအပ်ဝင်သွားတာကို စစ်ခနဲ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်း လိုပင် တစ်လောကလုံး မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။ပြင်သစ်၊ ပါရီမြို့၊အီဖယ်မျှော်စင်ရှိ လေ့လာရေးစားပွဲတွင် မတ်ဟားရစ် တစ်ယောက်တည်း ရှိနေသည်။ မိုးတအုန်းအုန်း ရွာနေသည်ကိုပင် သတိမထားမိ။ တစ်ချီတစ်ချီတွင်လျှပ်ပန်းလျှပ်နွယ်တွေက မိုးစက်တန်းတွေကြားတွင် ဖြတ်ခနဲ ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စိန်းမြစ်၏တစ်ဖက်တွင် ရှဲလော့နန်းတော်နှင့် ထရိုကာဒယ်ရို ဥယျာဉ်တို့ ရှိနေကြသည်။ သို့သော်လည်း မတ်ဟာရစ်ကတော့ ယင်းတို့ကို သတိထားဟန်မတူ။ သူ့စိတ်အာရုံက တစ်ခုတည်းကိုသာ စူးစိုက်နေသည်။ တစ်ကမ္ဘာလုံး သို့ ထုတ်လွှင့်မည့် သတင်းထူးကြီးကိုသာ စိတ်ဝင်စားနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တဖြည်းဖြည်း မိုးရောလေပါ ပြင်းထန်လာသည်။ ဟားရစ်က လက်ကောက်ဝတ်ကို အင်္ကျီလက်နှင့်ကာပြီး နာရီကိုကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့ နောက်ကျနေပြီ။ ဒါနဲ့ သူတို့က ညကြီးမင်းကြီး သန်းခေါင်ချိန်မှာမှ ဒီနေရာကို ဘာကြောင့် ချိန်းရတာလဲဟု သူတွေးမိသည်။ သူ့အတွေးမပြတ်ခင်မှာပင် မျှော်စင်ဓာတ်လှေကားတံခါး ပွင့်သွားသံကြားရသည်။ မိုးကြီးလေကြီးထဲ တိုးဝှေ့ပြီး လူနှစ်ယောက် သူ့ဆီလာနေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟားရစ် သူတို့ကို မှတ်မိသွားသည်။ ရင်ထဲ သွားမိသည်။ “ခင်ဗျားတို့ ဘာလို့ နောက်ကျနေရတာလဲ” “ဒီမိုးနဲ့လေကြောင့်ပေါ့ မတ်ရာ၊ ဆောရီးဗျာ... ဆာရီး\" 'ကဲ ခင်ဗျားတို့လည်း ရောက်လာပြီ၊ အစည်းအဝေးက ဝါရှင်တန်မှာလုပ်ဖို့ အားလုံးစီစဉ်ပြီးပြီ မဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ခင်ဗျားကို ပြောချင်တာ အဲဒီအကြောင်းပဲ၊ ဒီကိစ္စကို အကောင်းဆုံး ဘယ်လိုကိုင်တွယ်မယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ ဒီနေ့တစ်မနက်လုံး အကြာကြီးဆွေးနွေးခဲ့ကြတယ်၊ အဲဒီနောက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအခိုက် ဒုတိယလူက ဟားရစ်နောက်သို့ရွှေ့လာသည်။ ထို့နောက် မမျှော်လင့်သော ဖြစ်ရပ်နှစ်ခု ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ တုံးတိလေးလံသော အရာဝတ္ထုဖြင့် ဦးခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာ အရိုက်ခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သုံးဆယ့်ရှစ်ထပ်အမြင့်မှ လမ်းမပေါ်သို့ ဦးစောက်ထိုးကျသွားလေတော့သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45334943924373,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_3800b33a-f34b-4d12-a2e3-35e02c550470.jpg?v=1730274641"},{"product_id":"မောင်ပေါ်ထွန်း-သေပြေးရှင်ပြေး","title":"သေပြေးရှင်ပြေး","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်တော့် စာအုပ်တိုင်းတွင် “အမှာစာ” ထည့်ခဲ့သည့် အစဉ်အလာ အတိုင်း ဤစာအုပ်အတွက်လည်း အမှာရေးမည်ဟု စာရွက်ပေါ် ဖောင်တိန်တင် လိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘာရေးမည်ဟု ကြိုတင် စဉ်းစားမထားခဲ့သောကြောင့် ဘာရေးရမှန်း မသိဘဲ ကြောင်နေမိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအတန်ကြာအောင် ငိုင်နေပြီးမှ တစ်နေ့တုန်းက ပုံနှိပ်တိုက်တွင် ကြုံခဲ့ရ သော ဖြစ်ရပ်ကလေးတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရပြီး ပြုံးလိုက်မိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယင်း အဖြစ်အပျက်မှာ အမှာစာတွင် တကူးတက ထည့် ရေးရ လောက်အောင် အရေးပါသော ဖြစ်ရပ်မဟုတ်ဟု ဆိုချင်လျှင် ဆိုနိုင် ပါသည်။ သို့သော်လည်း ကျွန်တော်တို့ စာပေလုပ်သားများ၏ လုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ပျော်စရာ ဘဝကလေးတစ်ကွက် ဖြစ်၍ ကြုံကြိုက်တုန်း အမှတ်တရ ပြောပြလိုက်ချင်ပါ သည်။ သည်းခံပြီး နားထောင်ရန် တောင်းပန်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဤဝတ္ထုပုံနှိပ်နေတုန်း တစ်နေ့တွင် ပုံနှိပ်တိုက်သို့ ကျွန်တော် ရောက် သွားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပုံနှိပ်တိုက်မှာ ၃၃ လမ်းမှ စာလုပ်ငန်းပုံနှိပ်တိုက် ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်တော်တို့ စာအုပ်များကို ထုတ်ဝေနေသော ဘဝတက္ကသိုလ်” စာအုပ်တိုက် ၏ လက်စွဲတော်” (ဝါ) “ဖောက်သည်” ပုံနှိပ်တိုက် ဆိုလျှင် လည်း မမှားပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယင်းပုံနှိပ်တိုက်တွင် ယခင် ကျွန်တော် ပြန်ဆိုခဲ့သော စာအုပ်နှစ်အုပ် ကို ရိုက်နှိပ်ခဲ့ပြီးသည့် အပြင် `ဘဝတက္ကသိုလ်” ထုတ် အခြားစာအုပ်များကို လည်း အဆက်မပြတ် အပ်နှံရိုက်နှိပ်လာခဲ့ပါသည်။ သို့ဖြင့် လွန်ခဲ့သော ၁၉၈၁ ခု၊ မတ်လထုတ်ဆရာ မောင်မိုးသူ မြန်မာပြန် “ကျားကုတ်ကျားခဲ' မေလထုတ် ဆရာမောင်မြင့်ကြွယ် မြန်မာပြန်“ရွှေကုန်သည်\" (နှစ်တွဲ)၊ ဇွန်လထုတ် ဆရာတက္ကသိုလ် နန္ဒမိတ် မြန်မာပြန် ‘သေမင်းနောက်သို့ ခြေရာကောက်သော်”(နှစ်တွဲ) တို့ကိုလည်း စာလုပ်ငန်းပုံ နှိပ်တိုက်တွင်ပင် ရိုက်နှိပ်ခဲ့ပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထို့နောက် ... ကျွန်တော် မြန်မာပြန် သေပြေးရှင်ပြေး” (နှစ်တွဲ)နှင့် “ကျေရာကျကြောင်း”(နှစ်တွဲ) တို့ကိုလည်း တစ်ပြိုင်တည်း စက်တင်ရိုက်နှိပ်နေဆဲ ကာလတွင် ပုံနှိပ်တိုက်သို့ ကျွန်တော် ရောက်သွားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်တော် တိုက်ထဲဝင်သွားတော့ စက်ဆရာ ကိုကြည်အေးက သူ့ ပင်ကိုဟန် အတိုင်း သွက်လက်မြူးကြွစွာဖြင့် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဟော .. ဆရာ ကိုပေါ်ထွန်းလာပြီ။ အတော်ပဲ ....။ ကျွန်တော် မရှင်းတာကလေးတစ်ခု ဆရာ့ကို မေးရဦးမယ်။ ဆရာတို့ `ဘဝတက္ကသိုလ်” က ထုတ်တဲ့စာအုပ်တွေက ဘယ်လိုလဲ ဆရာရဲ့။ ကျွန်တော်တို့ တိုက်က လူတွေတော့ ဖတ်ဖတ်ကို မောနေတာပဲဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဘာဖြစ်လို့လဲဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဘာဖြစ်ရမှာလဲ ဆရာရဲ့။ ဆရာသိတဲ့ အတိုင်းပဲပေါ့။ ကြည့်လေ .. ဒီလပဲ စထွက်တဲ့ ‘ပေဖူးလွှာ မဂ္ဂဇင်း” ကလည်း တစ်ဖက်၊ ဆရာတို့ စာ အုပ်တွေကလည်း တစ်ဖက်ဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ စာစီနဲ့ စက်သမားတွေမှာ ဒေါင်ချာစိုင်းနေတော့တာပေါ့။ ပြီးတော့ စာအုပ်တွေကလဲ နှစ်တွဲချည့်ပဲ။ လော လိုက်တာကလဲ နောက်က ကျားလိုက်လာတာ ကျနေတာပဲ။ ဒီကြားထဲ အလုပ်သမားတွေက အချိန်ပိုင်း လုပ်သားတွေဆို တော့ ပိုဆိုးတော့တာပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဲဒါ ကျွန်တော်တို့အဖြစ် ကို ကြည့်ပြီး တစ်နေ့ကတောင် စာပြင်ဆရာ ဦးချစ်သိန်းကြီးက ပြက်လုံးထုတ်နေသေးတယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဘယ်လိုထုတ်လို့လဲဗျ။ ကြားပါရစေဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဒီလိုဗျ၊ သူက “အင်း”တဲ့။ အင်း ... ကျုပ်တို့တော့ အိမ်က မိန်းမ၊ ရွှေ..' တစ်ဆင်စာ ဆင်ရအောင်လို့ “ကျားကုတ်ကျားခဲ့” နဲ့ “သေပြေး ရှင် ပြေး” လုပ်လိုက်ကြရတာ .. “သေမင်းနောက်ခြေရာ (လိုက်) ကောက်” ရတာကျနေ တာပဲ\" တဲ့ ။ ဟုတ်တယ် ဆ ရာ ရဲ့။ ကျွန် တော်တို့ လုပ်နေ ရတာကလဲ သူပြောတဲ့ အတိုင်းပဲ ဟဲ . ဟဲ . ဟဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဤတွင် ကြားကြရသမျှ တစ်တိုက်သားလုံး တဟားဟားနှင့် ပွဲကျ သွားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်တော်က အရယ်ရပ်ကာ မျက်နှာပိုးသတ်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“အေးဗျာ .. အခုလို ခင်ဗျားတို့ကို ဒုက္ခလာပေးသလို ဖြစ်ရတာ ကျွန်တော်တို့ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ... အလုပ်သဘောအရ လုပ်ရ တာဆိုတော့ ဘယ်လိုမှလဲ မတတ်နိုင်တော့ဘူး။ အဲဒီတော့ ကျွန်တော်တို့ ဘက်က မှားတာရှိရင် ခွင့်လွှတ်ပါလို့ ... “ကျေရာကျကြောင်း” တောင်းပန် ပါတယ်ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအားလုံး သဘောကျသွားပြီး ဝါးခနဲ ရယ်လိုက်ကြပြန်ပါသည်။ ယခုမှ ပြောစရာတွေ ဆက်တိုက်ပေါ်လာပါသည်။ ဆက်ပြောပါဦးမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၂)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမနှစ်က စက်တင်ဘာလဆန်းလောက်တွင် ရန်ကုန်မြို့တွင်း လက် ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်၌ စာပေမိတ်ဆွေတစ်ယောက်နှင့် သွားဆုံမိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစားပွဲတွင် ထိုင်လျှင် သူက “အခုဘာစာအုပ်ပြန်နေသလဲ” ဟု မေးပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“အာဗင် ဝါလေ့ (Irving Wallace) ရဲ့ နောက်ဆုံးထုတ် စာအုပ်ပဲဗျ။ နာမည်က The Pigeon Projecct...တဲ့ “ခိုစီမံကိန်း ဒါမှမဟုတ် “ခိုစေတမန် ́ \u003cspan\u003eဆိုပါတော့\u003c\/span\u003e”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဘာလဲ ... နိုင်ငံရေး နောက်ခံ ဝတ္ထုလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“မဟုတ်ပါဘူး။ ဟောကိန်းထုတ် ဝတ္ထု” (Prophetic Novcl) ဆို ရင် ရမယ် ထင်တယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဒီလိုဆို ... စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုဆိုပါတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဆိုနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လောကမှာ တကယ်ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တဲ့ အကြောင်းအရာကို အခြေခံပြီး အမှန်တကယ်ရှိနေတဲ့ နေရာဒေသတွေမှာ ဇာတ် လမ်း တည်ဆောက်ထားတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဘာအကြောင်းအရာလဲဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“အကြောင်းအရာက ရိုးရိုးမဟုတ်လား။ ရိုးရိုး မဟုတ်ပေမယ့် ဆန်း တယ်လို့တော့ မပြောနိုင်ပါဘူး။ ဆင်တူယိုးမှား အကြောင်းအရာတွေအပေါ် အခြေခံတဲ့ ဝတ္ထုတွေထွက်ခဲ့ဖူးလို့ပါ။ ဒါပေမယ့် ဒီဝတ္ထုက ဇာတ်လမ်းဆင်ပုံ၊ ဇာတ်ခုံတည်ဆောက်ပုံ တော်တော်ဆန်းတယ်။ ရည်ရွယ်ချက်လဲ ကောင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတယ် \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ပြောစမ်းပါဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“အသက် ၇၀ ကျော် ဗြိတိသျှအမျိုးသား ဆေးသိပ္ပံပညာရှင်ကြီးတစ် ယောက်က လူသားတွေ သက်တမ်း ၁၅၀ အထိ ရှည်နိုင်တဲ့ သက်ရှည်နုပျို ဆေးနည်းကို ရှာဖွေတွေ့ ရှိတယ်။ သူက အဲဒီဆေးနည်းကို တစ်ကမ္ဘာလုံး သုံးနိုင်အောင် ဖြန့်ဖြူးချင်တယ်။ ဒါပေမယ့် နိုင်ငံ ရေးသမားတွေ၊ သာသနာ့ ဝန်ထမ်းတွေ၊ သူဌေးသူကြွယ်တွေက အဲဒီ ဆေးနည်းကို သူတို့ ကိုယ်ကျိုး အတွက် “မောင် ပိုင်စီး” ချင်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဒါနဲ့ ဆရာကြီးခမျာ အိုကြီးအိုမနဲ့ အသက်ရှည်ဆေးနည်းကို ပိုက် ပြီး သက်စွန့်ဆံဖျား ထွက်ပြေးရတယ်။ ဆေးနည်းက စာရွက်ပေါ်မှာ ရေးထားတာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ခေါင်းထဲမှာပဲ မှတ်သားထားတာ။ ကမ္ဘာ့ဆေးသိပ္ပံ ပညာရှင်များအဖွဲ့ ညီလာခံမှာ စာတမ်းဖတ်ပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးကို မကြေညာခင်မသမာသူတွေ လက်ထဲရောက်သွားမှာ စိုးလို့ အဲဒီလို ခေါင်းထဲမှာပဲ မှတ်ထားတာ ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“အဲဒီလို ထွက်ပြေးလာတော့ သူ့ကို အီတလီနိုင်ငံ ဗင်းနစ်မြို့လေဆိပ် မှာ ဖမ်းမိသွားတယ်။ ပြီးတော့ ဗင်းနစ်မြို့နားက ကျွန်းတစ်ကျွန်းမှာ အစောင့် အရှောက် ထူထပ်စွာနဲ့ အကျယ်ချုပ်သ ချုပ်ထားပြီးတော့ ဆေးနည်းကိုတောင်းကြတယ်။ ဒီအခါမှာ ဆရာကြီးက ပုဂ္ဂလိက သဘောမျိုးဆိုရင် ဘယ် နိုင်ငံ၊ ဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်ကိုမှ မပေးဘူး။ အသက်သာ အသေခံမယ်ဆိုပြီး လုံးဝတင်း ခံနေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဒီအတောအတွင်း တစ်နေ့မှာ သူ့အခန်းထဲ အမြဲတမ်း အစာလာ စားတဲ့ ခိုကလေးတစ်ကောင်ကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ပြီးတော့ သူ့ကို မတရား ချုပ်နှောင်ထားကြောင်း၊ ဖြစ်နိုင်ရင် အမြန်ဆုံး လာကယ်ကြဖို့အကြောင်း စတဲ့ စာတစ်စောင်ရေးပြီး ခိုကလေးရဲ့ ခြေထောက်မှာချည်ပြီး လွှတ်လိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“အဲဒီစာကို ဗင်းနစ်မြို့မှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ အမေရိကန် အမျိုးသား အင်ဂျင်နီယာ စာရေးဆရာ လူငယ်တစ်ယောက်က စာထဲမှာပါတဲ့အတိုင်း ပြင် သစ်ပြည် ပါရီမြို့မှာ ညီလာခံတက်ဖို့ ရောက်နေတဲ့ (ဆရာကြီးရဲ့ လက် ထောက်တပည့်မ) ဒေါက်တာမကလေးနဲ့ အမြန်ဆုံး ဆက်သွယ်ပူးပေါင်းပြီး ဆရာကြီးကို အချုပ်ထဲက သက်စွန့်ဆံဖျား ခိုးထုတ်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“အဲဒီ နောက်ပိုင်း သူတို့သုံးယောက်သား အသက်ရှည် ဆေးကြီး ပိုက်ပြီး သေပြေးရှင်ပြေး လျှောက်ပြေးနေကြရပုံ တွေကို အသည်းတယား ယားနဲ့ ဖတ်ရလိမ့်မယ်။ ဒါ လောက်ဆိုလုံလောက်ရောပေါ့ ။ ကျန်တာတွေကို တော့ စာအုပ်ထွက်တော့မှပဲ ဖတ်ပါတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိတ်ဆွေက အားမလို အားမရဟန်ဖြင့် -\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဒါပဲလားဗျ။ ဒီလိုဆို ဒီဝတ္ထုရဲ့ Theme က ဘာလဲ၊ ဘာကိုဆို လိုတာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဆိုလိုတာကတော့ လူသားတွေအသက် ၁၅၀ အထိရှည်လာရင် အကျိုးရှိလာမလား၊ အကျိုးယုတ်လာမလား ဆိုတဲ့ ပြဿနာကို တင်ပြထား တာပဲ။ အဲဒီပြဿနာရဲ့ အဖြေကိုလဲ ဆွေးနွေးတင်ပြထားတယ်။ အချုပ် သဘောကတော့ အံ့ဖွယ်တီထွင်မှုအမျိုးမျိုးကို တီထွင် ဖော်ထုတ်နေကြတဲ့ ကနေ့သိပ္ပံပညာရှင်တွေကို စိန်ခေါ် လိုက်တဲ့စာအုပ်ဆိုရင် မမှားဘူး။ တစ် နည်းအားဖြင့်လည်း သင်္ခါရတရားနဲ့လူသားတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲ၊ ဒါမှမဟုတ် သဘာဝ တရားနဲ့ လူသားတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲအခြေအနေကို ဝေဖန်ဆန်းစစ်ထားတဲ့ ဝတ္ထုလို့ လို့ ပြောနိုင်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“အ ကောင်းဆုံးကတော့ ကိုယ်တိုင် ဖတ်ပြီး ဝေဖန်သုံးသပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဝတ္ထုနာမည်ဖတ်ပြီး လျှို့ဝှက်သည်းဖို ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်လို့ ထင် လိမ့်မယ်။ ဟုတ်ပါတယ်။ ရင်တမမနဲ့ ဖတ်ရမယ့် လျှို့ဝှက်သည်းဖို ဝတ္ထုတစ် ပုဒ် ပါပဲ ။ ဒါ ပေ မယ့် လျှို က် သည်းဖို ပုံ စံ နဲ့ ရေးထားတဲ့ လူမှုရေးပြဿနာဝတ္ထု ဆိုမှ ပိုမှန်လိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဇာတ်ခုံ တည်ထားတဲ့ နေရာတွေက ရုရှ၊ အီတလီ၊ အမေရိကန်၊ အင်္ဂလန်၊ ပြင်သစ်။ ဝတ္ထုဖတ်နေရင်း ကိုယ်လဲ အဲဒီနေရာတွေ ရောက်နေ ရသလို ခံစားနေရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဒီဝတ္ထုရဲ့ ဆွဲအားကောင်းပုံကို ကော့စမိုပိုလီတန်” မဂ္ဂဇင်းကြီးက ဘယ်လိုထောက်ခံထားလည်းဆိုတော့ 'A page tumer with the pace of a runnaway train”(အမြန်ရထားသွားနှုန်းနဲ့ တစ်မျက်နှာပြီး တစ်မျက်နှာလှန် ဖတ်သွားရမယ့် စာအုပ်) တဲ့။ အဲဒါဟုတ်မဟုတ် စာအုပ်ထွက်လာရင် ကိုယ် တိုင်ဖတ်ကြည့်ပါတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၃)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာဖတ်သူသိပြီးသည့် အတိုင်း စာရေးဆရာ အာဗင် ဝါလေ့သည် ယနေ့ အနောက်တိုင်း စာအုပ်လောကတွင် လျှမ်းလျှမ်းတောက် အောင်မြင်နေသော စာရေးဆရာတစ်ဦး ဖြစ်ပါသည်။ ယနေ့ အထိ ဝတ္ထုမဟုတ် သုံးအုပ်၊ ဝတ္ထု၊ ကိုးအုပ်ရေးသားခဲ့ပြီးပါပြီ။ အချို့ဝတ္ထုများကို ရုပ်ရှင်လည်း ရိုက်ခဲ့ရပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ့ဝတ္ထုများကို ယနေ့အထိ အုပ်ရေ စုစုပေါင်း သန်း ၁၀၀ ကျော် ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယင်းအနက် The Prize (တင်ထွေးမြန်မာပြန် `ကမ္ဘာကျော်')၊ The Man (တင်ထွေးမြန်မာပြန်”လူဆိုမှလူ”)The Three Sirens (တင်ထွေးမြန်မာပြန် “မာယာရှင်သုံးဦး”)၊ The “R, Document (သောင်းစု မြန်မာ ပြန် `ကိုယ်ပျောက်မှတ်တမ်း’) ဝတ္ထုများကို စာဖတ်ပရိသတ်များ ကျေနပ်နှစ် ခြိုက်စွာ ဖတ်ရှုခဲ့ကြရပြီး ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယခု ကျွန်တော် ပြန်ဆိုသော ဝတ္ထု (The Pigeon Project) မှာ အာဗင်ဝါလေ့၏ နောက်ဆုံးထုတ် ဝတ္ထု ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဤဝတ္ထုသည် ရေးသားဆဲ ကာလကတည်းကပင် သတင်းကြီးခဲ့ပါ သည်။ အာဗင်ဝါလေ့ ကိုယ်တိုင်က ကမ္ဘာကျော် စာရေးဆရာကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူရေးလိုက်သော ဝတ္ထုတိုင်းကို လူကြိုက်များသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဤဝတ္ထုမှာ ဇာတ်ကွက်ဇာတ်လမ်းနှင့် ရည်ရွယ်ချက် ထူးခြားနေသော ကြောင့်လည်းကောင်း မထွက်ခင်ကပင် သတင်းကြီးနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဤဝတ္ထုကို ရေးသားနေတုန်း စာအုပ်တိုက်ပေါင်းများစွာတို့က သူ့ ပေးပါ။ ငါ့ ပေးပါနှင့် လူကိုယ်တိုင် တစ်မျိုး၊ တယ်လီဖုန်းဖြင့်တစ်ဖုံ ၊ အလုအယက် တောင်းကြသဖြင့် အာဗင် ဝါလေ့မှာ စာရေးပျက်မည်စိုး၍ ဘယ်သူမှ မသိအောင် တစ်နေရာတွင် လျှို့လျှို့ဝှက်ဝှက် သွားနေပြီး ကိုယ်ရောင်ဖျောက်” ကာ ရေးသားခဲ့ရသည်ဟု ဆိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသို့သော် ယင်းအချက်က အကြောင်းမဟုတ်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဤဝတ္ထုကို ဘာသာပြန်ဆိုပြီးသောအခါ ကျွန်တော်အဖို့ အားရခြင်း၊ အားကျခြင်းစိတ်တွေ တဖွားဖွားပေါ်ပေါက်မိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတခြားကြောင့် မဟုတ်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဤဝတ္ထုတွင် စာရေးဆရာကြီး အာဗင်ဝါလေ့သည် လူတိုင်းမကိုင်ရဲ သော အကြောင်းအရာကို ဇာတ်လမ်းဆင်ပြီးသကာလ အမှန်တကယ်ရှိနေ သော နေရာဒေသများတွင် ဇာတ်ခုံတည်ဆောက်ကာသဘာဝ မိမိ၊ ယုတ္တိရှိရှိဖြင့် ရေးသားထားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယင်းသို့ ရေးသားရာတွင် မိမိရေးသားသည့် အကြောင်းအရာကို ပိုင်နိုင်ခြင်း၊ ဇာတ်ကွက်တည်ရာ နေရာဌာနများအကြောင်းကို အပ်ကျတာက အစ ချေးခါးအူမသိနေခြင်းတို့ကြောင့် ဝတ္ထုကို ဖတ်ရာတွင် လက်က မချနိုင် အောင် ဆွဲဆောင်ဖြားယောင်းမှု ခံရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45334943531157,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_8080100e-a397-418d-b945-9566ed75cf09.jpg?v=1730274659"},{"product_id":"မောင်မြင့်ကြွယ်-မြွေမြွေချင်းခြေမြင်","title":"မြွေမြွေချင်းခြေမြင်","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘာလင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၁၉၄၅) မေလ (၁၄)ရက် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိန့်ခွန်းများကို စတင်ပြောကြားချိန်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဗိုလ် မှူးချုပ် ရော်ဘင်ဆန် ကမ်ပီယံ ဂျူနီယာအရက်မူးနေလေပြီ။ သူ စကားပြောရာတွင် လျှာမလိပ်ပါ။ ဟိုယိမ်း သည်ယိုင်လည်း မဖြစ်ပါ။ အရက် မူးသည့် ဟန်ပန်မျိုးလည်း လုံးဝမရှိပါ။ သို့ရာတွင် စာနယ်ဇင်းဆရာများ ၏ စားပွဲ၌ရှိနေသူ သတင်းထောက်အားလုံးနှင့် သူ့အကြောင်း ကောင်းကောင်းသိသူများက သူအရက်မူးနေသော အရိပ်လက္ခဏာများကို မြင် နိုင်ကြပါ၏။ ကျွဲပခုံးနှင်သဏ္ဌာန်တူသော ပခုံးကြွက်သားကြီးများ ကြွတက် လာမှု၊ အပြာရောင် မျက်လုံးများပေါ်သို့ မျက်ခွံများအိတွဲကျဆင်းလာမှု၊ အများသူငါကြားနိုင်လောက်အောင် တတွတ်တွတ် ရေရွတ်ပြောဆိုနေမှု တို့သည် ကလေးဆရာဝန်တစ်ယောက်က ကလေးတစ်ယောက် ဝက်သက် ပေါက်တော့မည့် အရိပ်လက္ခဏာအား ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ တွေ့မြင် နေရသလို သူ့အကြောင်းသိသူများအတွက် ထင်ရှားသော အရိပ် လက္ခဏာများပင် ဖြစ်ကြပါပေသည်။ ၎င်းအပြင် ဗိုလ်မှူးချုပ် ကမ်ပီယံ အရက်မူးသည့်အခါ ဝရုန်းသုန်းကားဖြစ်လာနိုင်သည့် အလားအလာများ လည်း ရှိနေပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က မည်သူ့ကိုမှ မကြည့်ကြတော့ ဘဲ ဗိုလ်မှူးချုပ် ကမ်ပီယံကိုသာ အကဲခတ်နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုနေ့က မဟာမိတ်တို့၏ စုပေါင်း ဗိုလ်ရှုခံပွဲကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ မဟာမိတ်တို့ဘက်မှ တပ်ရင်းအားလုံးက ဘာလင်မြို့တွင်းရှိ ပျက်စီးနေသော လမ်းများပေါ်တွင် တပ်စိတ်တစ်စိတ်စီ ပါဝင်ချီတက်လာကြသည်။ မဟာမိတ်တပ်ပေါင်းစု၏ စစ်သေနာပတိကလည်း အားလုံးပါ၀င်ချီတက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခွင့်ရရှိအောင် အတတ်နိုင်ဆုံး လိုက်လျောခွင့်ပြုထားသည်။ ဗိုလ်ရူခံ စင်မြင့်ပေါ်တွင် ထိုင်ရန် ရောက်ရှိလာကြသော တပ်မတော် အရာရှိကြီးများ ကလည်း အလွန်များပြားလှံပါသည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည် ထိုနေ့ညနေ “ ပိုင်းတွင် အမေရိကန် စစ်ဌာနချုပ်၌ ကျင်းပပြုလုပ်သော ထမင်းစားပွဲ၌ မိန့်ခွန်းများပြောကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယနေ့ကျင်းပသော ချီတက်ဂုဏ်ပြုပွဲသို့ ရုရှဗိုလ်ချုပ်ကြီးအချို့ တက်ရောက်လာကြပြီး သူတို့က ကမ်ပီယံကို မှတ်မိသွားကြကြောင်း သိ သာထင်ရှားသည်။ သူမှန်းသိဖို့ကလည်း လွယ်ကူလွန်းလှပါ၏။ ကျပ်နေအောင် ချုပ်ထားသော တိုက်ပွဲဝင်ဂျာကင်အင်္ကျီပေါ်၌ ဆုတံဆိပ်ဖဲပြား “တန်းလေးတန်း တပ်ဆင်ထားသည်။ ဘယ်ဘက်အင်္ကျီလက်ပေါ်တွင် ပင်လယ်ရပ်ခြား၌ ပါဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော အထိမ်းအမှတ် ဖဲပြားငါးခုနှင့် ထိုဖဲပြားတန်းများပေါ်တွင် ပထမကမ္ဘာစစ်အတွင်းက ရရှိခဲ့သော အထိမ်း အမှတ်အရစ်လေးရစ်၊ နဝမမြောက် တပ်တော်၏ တောက်ပသော ပခုံးတံဆိပ်ပြောင်လက်နေသော ဘွတ်ဖိနပ်ရှည်များထဲသို့ ထိုးထည့်ထားသော မြင်းစီးဘောင်းဘီ၊ ပြီးတော့ ညာဘက်တွင် ငွေရည်စိမ်ထားသော ဒသမ (၄၅) ဘို့ ခြောက်လုံးပြူးနှင့် ဘယ်ဘက်တွင် စမစ်အင်ဝက်ဆင် ဒသမ(၃၇၅) မက်ဂနမ် ခြောက်လုံးပြူးသေနတ်တို့ကို ချိတ်ဆွဲထားသော မြင်းစီးခါးပတ်၊ ပြောင်လက်နေသော ဟဲလ်မက်ပေါ်မှ ကြယ်သုံးပွင့် စသည်တို့က အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများ အလွန်ပေါများလှသော ဤ အခမ်းအနားတွင် ကမ်ပီယံကို ထင်းထင်းကြီး ပေါ်လွင်နေစေသည်။ ပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတော့ ရုရှတို့ကလည်း ကမ်ပီယံနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်ချင်ကြသည်။ သို့ရာတွင် ကမ်ပီယံက သူတို့အား မျက်နှာထား တင်းတင်းနှင့် ဆက်ဆံခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသို့တိုင်အောင် ထမင်းစားပွဲကျင်းပနေသော အခန်းကျယ်ကြီးထဲတွင် ရုရှ စစ်ဗိုလ်များသည် သူ့ကိုတွေ့တိုင်း တပြုံးပြုံးနှင့် ဖန်ခွက်မြှောက်ပြပြီး နှုတ်ဆက်လေလေ ကမ်ပီယံက အရက်ကို ပိုသောက်ပြီး ပါးစပ်က တတွတ်တွတ် ရွတ်လေလေ ဖြစ်နေလေတော့သည်။ မည်သည့်နေရာကိုပဲ ကြည့်ကြည့် တပ်မတော်အရာရှိကြီးများကိုသာ တွေ့ရပါလိမ့်မည်။ စားပွဲများကို အင်္ဂလိပ်အက္ခရာ အီးပုံသဏ္ဌာန်ချ ထားပြီး နာမည်ကြီးပုဂ္ဂိုလ်များကို အက္ခရာ အီး၏ ကျောရိုးဖြစ်သော ထိပ် စားပွဲရှည်ကြီးတွင် နေရာချထားသည်။ ဤကဲ့သို့သော ထမင်းစားပွဲများကို ကျင်းပပေးခြင်းဖြင့် အောင်ပွဲခံ မဟာမိတ်တို့အကြားတွင် ဆက်ဆံရေး ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေလိမ့်မည်ဟု ထိပ်ပိုင်းအရာရှိကြီးများက ယူဆနေ့ ကြသည်။ ထိုအခမ်းအနားများသို့ သတင်းစာဆရာများကို အမြဲတစေ ဖိတ်ကြားလေ့ရှိပြီး သတင်းစာဆရာများကလည်း အစားအသောက်ကောင်းကောင်းနှင့် ယမကာကောင်းကောင်းတို့ကို မှီဝဲသုံးဆောင်ရမည်ဖြစ်သဖြင့် တက်ရောက်လေ့ရှိကြသည်။ ရူးစဗဲ့၊ ချာချီနှင့် စတာလင်တို့ သည်လွန်ခဲ့သော ဖေဖော်ဝါရီလက ဥရောပတိုက်အတွက် အပိုင်းအခြား သစ်များကို ရေးဆွဲခဲ့ကြပြီး ယခုလောလောဆယ်တွင် ဘာလင်ကို လေးခြမ်းစိတ်ရန် စီစဉ်နေကြသည်။ ထိုကိစ္စက အရာရှိကြီးများကို ခေါင်းကိုက်စေခဲ့သည်။ကမ်ပီယံသည် ယောလ်တာ သဘောတူညီချက်ကို လက်မခံ ကြောင်း သတင်းစာဆရာများက သိထားကြသည်။ သူက အမေရိကန်တို့ သည် အနှေးနှင့်အမြန်ဆိုသလို ရုရှတို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်သဖြင့် အမေရိကန်စစ်တပ်သည် ဘာလင်မှ မော်စကိုအရောက် တောက်လျှောက်ဆက်လက်ချီတက်သွားသင့်သည်ဟုပင် တစ်ကြိမ် နှစ်ကြိမ်ခန့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပြောခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် ကမ်ပီယံတစ်ယောက် အရက်နင်းကန်သောက်နေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ကမ်ပီယံ၏ ကိုယ်ရေးလက်ထောက် ဒုဗိုလ်မှူးကြီး ဂျိမ်းစ်ဟန်ဆယ်ဖရင့်ချ်၏ အပေါ်နှုတ်ခမ်းအပေါ်ဘက်တွင် ချွေးစို့ လာသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ကမ်ပီယံ၏ ညာဘက်တွင်ရှိသော ဗြိတိသျှ စစ်ဗိုလ်၏ မသက်မသာမျက်နှာထားကိုလည်းကောင်း အကဲခတ်ရင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်များသည် အပျက်မြင်သမားများ မဟုတ်ကြပါ။ သို့ရာတွင် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ယခုအချိန်တွင် သတင်းကောင်းရရှိရေးမှာ အဓိကဖြစ်နေသည်။ ကမ်ပီယံ ပြုလုပ်သမျှသည် သတင်းကောင်းဖြစ်နိုင်စရာရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဂျိမ်းစ်(ဂျင်မ်)ဖရင့်ချ်သည် သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ဝိုင်အရက်ခွက်ကို မသောက်ဘဲ ကမ်ပီယံအား စာနယ်ဇင်းဆရာများက အကဲခတ်နေကြ သည်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း သူ့ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ကြီးထိုင် နေသည်။ သူသည် အဆောက်အအုံအပြင်ဘက်သို့ တစ်ကြိမ်ရောက်ခဲ့ ပြီးလေပြီ။ သူက ကမ်ပီယံ၏ယာဉ်မောင်း ဆာဂျင်ကြီး ဘောဘဲဟောင်း ဝပ်အား သူက အချက်ပြလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မော်တော်ကားကို ခပ်မြန်မြန်မောင်းထွက်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေစေရန် မှာကြားခဲ့ပြီး ဖြစ် သည်။ ဟောင်းဝပ်သည် တံခါးပေါက်ဝနား၌ ရှိနေပြီး ဖရင့်ချ်က သူ့ဆီ သို့ လှမ်းလှမ်းကြည့်နေသည်။ ဟောင်းဝပ်က ခပ်ဖြည်းဖြည်းခေါင်းညိတ်ပြ လိုက်၏။ ဘုရားသခင် ကျေးဇူးကြောင့် သည်ဘက်မှာ အဆင်ပြေနေပေ သေးသည်။ သူ့သူငယ်ချင်းမိတ်ဆွေများနှင့် သူ့ရန်သူများ သောက်သောက် လဲသေခဲ့ကြသည်ကို မြင်ခဲ့ရသော ငါးနှစ်တာနောက်ပိုင်းတွင် ဖရင့် သည် ဘုရားသခင်ထံ၌ သိပ်ဆုတောင်းလေ့မရှိတော့ပါ။ သူအကျင့်ပျက် သွားခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် သည်ကနေ့ည၌ ဗိုလ်မှူးချုပ်ကမ်ပီယံ ရုပ်ပျက် ဆင်းပျက်မသောင်းကျန်းပါစေနှင့်ဟု တိုးတိုးတိတ်တိတ်ကလေးကျိတ်၍“ဆုတောင်းနေမိသည်။ ကမ်ပီယံသည် မသင့်လျော်သောအချိန်တွင် မပြော သင့်သောစကားများကို မသင့်လျော်သော ပုဂ္ဂိုလ်များအား ပြောကြားခဲ့ သောကြောင့် မဟာမိတ်တပ်ပေါင်းစု၏ စစ်သေနာပတိက ကမ်ပီယံအား အရေခွံခွာပစ်သကဲ့သို့ ခပ်ကြမ်းကြမ်း အရေးယူခဲ့ပုံများကို ဖရင့်မျှော်မြင် ခဲ့ဖူးပါသည်။ သူ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မမြင်လိုတော့ပါ။ ယခုလောလော ဆယ်တွင် ကမ်ပီယံသည် အိုက်ဆင်ဟောင်ဝါနှင့် အဆင်မပြေဖြစ်နေရာ နောက်တစ်ကြိမ် စကားပြော ထပ်မှားသွားပါက ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် အရေးယူခံရပေလိမ့်မည်။ စစ်ကြီး ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် အစစအရာရာ သည် “နိုင်ငံရေး’ နယ်ပယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ နိုင်ငံရေးနယ် ပယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေသော ကမ်ပီယံသည် ယခုအနေအထားနှင့် အံမဝင် ခွင်မကျဖြစ်နေလေသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအိုက်ဆင်ဟောင်ဝါ၏ ရုံးအဖွဲ့မှ ဗိုလ်ချုပ်က မက်တတ်ရပ်လိုက် ပြီး အားလုံးငြိမ်သွားအောင် သူ့ဖန်ခွက်ကို ဓားတစ်ချောင်းနှင့် ခေါက် လိုက်သည်။ ဆူညံနေသော အသံများသည် လေသံနှင့် ခပ်တိုးတိုးစကား ပြောကြတော့သည့်အဆင့်သို့ ရောက်အောင် ငြိမ်ကျသွားချိန်တွင် ထိပ် ဆုံးစားပွဲ၏အလယ်၌ ထိုင်နေသော ဗြိတိသျှဗိုလ်ချုပ်ကြီးအား မိန့်ခွန်း ပြောကြားပေးပါရန် သူက မေတ္တာရပ်ခံလိုက်လေသည်။ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဆာအန်သိုနီရှပ် မတ်တတ်ရပ်လိုက်စဉ် အားလုံးက ဝိုင်း၍ ဩဘာပေးလိုက်ကြသည်။ ဗြိတိသျှစစ်ဗိုလ်များကမူ အသံများ အက်ကွဲလာသည်အထိ အော်ဟစ်၍ အားပေးလိုက်ကြ၏။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ရှပ်က “ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းက မဟာမိတ်တို့၏ အားသွန်ခွန်စိုက် ကြိုးပမ်းမှုများနှင့် ရဲရင့်စွာတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပုံများကို အနိမ့်အမြင့်မရှိသော နှာခေါင်းသံဖြင့် မိန့်ခွန်းပြောကြားလေတော့ရာ ကမ်ပီယံကို အကဲခတ် နေသော ဖရင့်ချ်၏နားထဲတွင် တဝီဝီနှင့် နားငြီးစရာဖြစ်လာရလေသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဆာအန်သိုနီရှပ်သည် ပြောရင်းနှင့် ပို၍ စိတ်ပါလက်ပါ ဖြစ်လာသည်။ ကမ်ပီယံက သူ့ဘယ်ဘက်၌ရှိသော ဗြိတိသျှစစ်ဗိုလ်တစ် ယောက်အား တစ်ခုခုလှမ်းပြောလိုက်ရာ ထိုပုဂ္ဂိုလ် ခေါင်းထောင်လာ တော့သည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏မျက်နှာပေါ်တွင် သဘောမကျသော အရိပ်အ ယောင်များကို ထင်ထင်ရှားရှားမြင်တွေ့နေရသည်။ ဒုက္ခပါပဲဟု ဖရင့်ချ် ကစိတ်မသက်မသာနှင့် တွေးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဗိုလ်ချုပ်ကြီးရှပ်၏ မိန့်ခွန်းကို လိုက်၍ ရေးကူးဟန်ဆောင်နေ သော သတင်းစာဆရာများဆီသို့ ဒုဗိုလ်မှူးကြီး ဖရင့်ချ်လှမ်းကြည့်လိုက် ၏။ ဆီလ်မောလ်ဒင်သည် သူ့စာရေးစက္ကူကတ်ပြားပေါ်၌ ဟိုခြစ် သည့် ခြစ်လုပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဆီလ်မောလ်ဒင် ရေးဆွဲသောတပ်မတော်သားများ၏ ကာတွန်းရုပ်ပုံများနှင့်ပတ်သက်၍ ကမ်ပီယံကမကျေနပ်သဖြင့် အိုက်ဆင်ဟောင်ဝါထံ တိုင်ကြားခဲ့ဖူးသည်။ ဆီလ်မောလ်ဒင်ကလည်း လက်တုံ့ပြန်သည့်အနေနှင့် ဆိုးဆိုးရွားရွား ကာတွန်းပုံတစ်ပုံ ရေးဆွဲ၍ ကမ်ပီယံကို အပုပ်ချခဲ့ဖူးသည်။ 'ဆီလ်ရေ၊ မင်း ခေါင်းမော့ မကြည့်လိုက်ပါနဲ့ကွာ'ဟု ဖရင့်ချ်က ကျိတ်၍ ဆုတောင်းလိုက်ပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဗိုလ်ချုပ်ကြီးရှပ်က“ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုစိတ်ဓာတ်နှင့် ပစိဖိတ် ဒေသမှ တိုက်ပွဲများအကြောင်း' ဆက်မိန့်ခွန်းခြွေနေသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး များ၏ မိန့်ခွန်းများကို နားရည်ဝနေသော ဖရင့်ချ်က ထိုမိန့်ခွန်းသည် တော်တော်နှင့် ပြီးဆုံးလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ မြန်မြန် အဆုံးသတ်ပါတော့ဗျာဟု ဖရင့်ချ်က တွေးလှိုက်သည်။ ကမ်ပီယံသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘရန်ဒီခပ်များများကို ဖန်ခွက်ထဲသို့ လောင်းထည့်ပြီး ရေသောက်သလို သောက်နေလေသည်။ ဖရင့်ချ်က ခေါင်းခါလိုက်မိ၏။ သည်ပုဂ္ဂိုလ်သည် အံ့သြစရာကောင်းသော စစ်သားစစ်စစ်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူသည် လူစွမ်းကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း အငြင်းပွားစရာမလိုသူပင် ဖြစ် သည်။ သို့တိုင်အောင် သူသည် ထိပ်ပိုင်းမှ ပုဂ္ဂိုလ်များအကြားတွင် ထူးထူး ခြားခြားလူကြိုက်နည်းသူဖြစ်နေရသည်။ သူသည် မြောက်အာဖရိကနှင့် စစ်စလီကျွန်းတို့တွင် ရွပ်ရွပ်ချွံချွံဦးဆောင်၍ တိုက်ခိုက်ပေးခဲ့သည့်တိုင်အောင်၊ သူသည် တတိယဂျာမန်နိုင်ငံတော်အတွင်းပိုင်းသို့ နက်နက်ရှိုင်း ရှိုင်းရောက်ရှိအောင် အံ့ဩဖွယ်ရာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ` တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ချီးကျူးမှုကို ခံယူခဲ့ရသည့်တိုင်အောင်၊ အမေရိကန်တပ်မတော်တစ်ခုလုံးတွင် စစ်သေနင်္ဂဗျူဟာကို သူ့လောက် တစ်ဖက်ကမ်းခပ် တတ်မြောက်သူမရှိသည့်တိုင်အောင်၊ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို နောက်ဆုံး ချမှတ်ပေးနိုင်သူများ၏အမြင်၌ သူသည် စိတ်ပျက်စရာကောင်းသူ၊ ဒုက္ခပေးသူတစ်ယောက်အဖြစ် ယူဆခံနေရသည်။ သူသည် စစ်ဖြစ်နေသည့် ကာလတွင် လက်မလွှတ်နိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း အခု စစ်ကြီးပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် အလွန်ဆိုးရွားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေရလေပြီ။ '\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖရင့်ချ်သည် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးရှပ်၏ ပို၍ ပြတ်ပြတ်သားသားရှိလာ သော လေသံကိုကြားလိုက်ရသဖြင့် မိန့်ခွန်းပြီးဆုံးတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူ့မိန့်ခွန်းကို ငြီးငွေ့နေကြသည်မှာ သိသာလှသည်အပြင် စာနယ်ဇင်းဆရာအချို့သည် သူ့မိန့်ခွန်းကို လုံးဝနားမထောင်ကြ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတော့ဘဲ အချင်းချင်းဗြောင်စကားပြောဆိုနေကြလေပြီ။ . “သည်တော့ ကျုပ်တို့က သာယာသော အနာဂတ်ကာလကို မျှော်မှန်းရင်း...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဗြိတိသျှဗိုလ်ချုပ်ကြီးက တိုးတိုးတီးတိုး သဖန်းပိုးလုပ်နေသော အသံများကို လွှမ်းသွားအောင် အသံမြှင့်၍ ပြောလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“နာဇီတွေကို တိုက်ပွဲမှာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ရင်ဆိုင်ပြီး နာဇီတပ်တွေပျက် ပြုန်းသွားအောင်၊ ပြီးတော့ နယ်စပ်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အထိ ပြန်ဆုတ်သွား ရအောင် ဇွဲနပဲနဲ့ မလျှော့ဘဲတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတဲ့ ဆိုဗီယက်တပ်မတော်ကို ကျုပ်က ဆုတောင်းပြီး အရက်တစ်ခွက် သောက်ပါ့မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူက ဖန်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အခန်းထဲရှိ ပုဂ္ဂိုလ်အားလုံး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး အနီးအနားမှ ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ဖန်ခွက်ချင်းထိ၍ ခပ်တိုးတိုးဆုတောင်းလိုက်ကြသည်။ ဘာသာပြန်သူများက ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ရှပ် ပြောလိုက်သည်စကားကို အဓိပ္ပာယ်ပြန်၍ ပြောပြလိုက်ကြသည်။ ဤတွင် တစ်မျက်နှာလုံး ပြုံးနေသော ရုရှအရာရှိများသည် ထိုင်ရာမှ ခုန်ထလိုက်ကြပြီးနောက် သူတို့၏ ဖန်ခွက်များကို ဗိုလ်ချုပ်ကြီးရှပ်၏ ဖန် ခွက်နှင့်ထိလိုက်ကြ၏။ ပြီးတော့ လူအပြည့်ရှိနေသော သူတို့ရှေ့ဘက်မှ စားပွဲများဆီသို့ ပြုံးပြရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ထိပ်ဆုံးစားပွဲဆီ သို့ မျက်နှာမူနေကြသောပြုံးနေသည့်မျက်နှာများနှင့် မြှောက်ထားကြသော လက်များအကြားမှ ကမ်ပီယံကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသော ဖရင့်ချ် ဟီးချ၍အော်လိုက်မိ၏။ ကမ်ပီယံသည် သူ့အားဆွဲထူမည့်ပုဂ္ဂိုလ်ကို အန်တုရန် စောင့်နေသည့်အလား သူ့ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ဆက်ထိုင်နေသည်။ ဖရင့်ချ်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ထလိုက်ပြီးနောက် ဆာဂျင်ကြီးဟောင်းဝပ်အား မော်တော်ကားကို တံခါးပေါက်ဝသို့ မောင်းယူခဲ့ရန်နှင့် စက်ကို အဆင်သင့်နှိုးထားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ဖရင့်ချ်သည် သတိကြီးစွာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထားပြီး စားပွဲကိုကွေ့ပတ်၍ တပ်တော်မှူးနောက်ဘက်သို့ တိုးကပ်သွား သည်။ သို့ရာတွင် ဖရင့်ချ်တစ်ယောက် ကမ်ပီယံအနားသို့ မရောက်မီကမ်ပီယံ ဘယ်ဘက်ရှိ ဗြိတိသျှစစ်ဗိုလ်က ခေါင်းငုံ့ပြီး သူ့အား စကား ပြောလိုက်သည်ကို ဖရင့်ချ် မြင်လိုက်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဗြိတိသျှစစ်ဗိုလ်က ပြောလိုက်၏။ ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ခင်ဗျားက ရုရှတွေရဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက် ဆုမတောင်းတော့ ဘူးလား ခင်ဗျာ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဘယ်တော့မှ ဆုမတောင်းဘူးကွ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကမ်ပီယံက ခပ်ငေါက်ငေါက်ပြန်ပြောလိုက်၏။ သူ့အသံနေ အသံထားက အခန်းထဲ၌ ကြွက်စီကြွက်စီဖြစ်နေသော အသံဗလံများကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး ငြိမ်သက်သွားစေခဲ့သည်။ လှုပ်ရှားမှုများသည်လည်း လမ်းခုလတ်တွင် ရပ်တန့်သွားကြလေသည်။ ဦးခေါင်းအားလုံးက ထိပ်စားပွဲ ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ဗြုန်းခနဲ ငြိမ်ကျသွားမှုကြောင့် ကမ်ပီယံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနောက်ထပ်ပြောလိုက်သော စကားလုံးများကို အားလုံးပြတ်ပြတ်သားသား ကြားလိုက်ကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ကျုပ်က သူတို့ကျန်းမာရေးအတွက် ဆုတောင်းပေးမယ့်အစား ကိုယ့်လည်ပင်းကို ကိုယ်ဖြတ်ပစ်လိုက်မယ်လို့ အဲဒီရုရှတွေကို ပြောလိုက် စမ်း၊ ကျုပ်အသက် သိပ်မကြီးသေးခင် သူတို့နဲ့ စစ်တိုက်ရလိမ့်ဦးမယ်ထင်တယ်လို့လည်း ပြောလိုက်စမ်း၊ ပြီးတော့ ကျုပ်က ကျုပ်နဲ့ဖက်ပြိုင်ပြီး စစ်တိုက်ရမယ့်လူတွေအတွက် ဘယ်တော့မှ အရက်မသောက်ဘူးလို့ ပြောလိုက်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိတ်စရာ လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် ငြိမ်ကျသွားတော့ သည်။ ဖရင့်ချ်က သူ့လှုပ်ရှားမှုကို လူမသိစေဘဲနှင့် ကမ်ပီယံအနားသို့ တိုးကပ်သွားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့ရာတွင် တင်းမာနေသော ထို အခြေအနေကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပါက “ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်လာလိမ့်မည် ဟု သူ့စိတ်ထဲက တစ်ထစ်ချစိုးရိမ်နေမိသည်။ ကမ်ပီယံ လှမ်းစကားပြော လိုက်သောစကားပြန်သည် မျက်နှာဖြူဖွေးသွားပြီး ကယ်ဆယ်မည့်သူကို ဘယ်ညာလှည့်၍ ရှာဖွေလိုက်၏။ ကယ်မည့်သူ ဝေးလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ချီးမှပဲ၊ သူ့ကို ပြောပြလိုက်စမ်း” ကမ်ပီယံက အော်ငေါက်ပစ်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e “ဒါ အမိန့်ပေးနေတာကွ..' “ဗိုလ်ချုပ်ကြီး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဗြိတိသျှစစ်ဗိုလ်က ကမ်ပီယံ၏ လက်ကိုကိုင်ရင်း ပြောလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကမ်ပီယံက သူ့ကို ယင်ကောင်တစ်ကောင်ပမာ ခါချပစ်လိုက်၏။ ပြီးနောက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ အခြားပုဂ္ဂိုလ်များထက် မြင့်သွားလေတော့သည်။ စည်ပိုင်းသဏ္ဌာန် ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ဖုံးအုပ်သွားအောင် တံဆိပ်များချိတ်ဆွဲထားသော ရာထူးအမြင့်ဆုံး ရုရှဗိုလ်ချုပ်တစ်ယောက် ၏ နားရွက်နားသို့ကပ်၍ စကားပြန်က တိုးတိုးကလေး ပြောပြနေစဉ် ကမ်ပီယံက ရုရှတို့ကို ဒေါသနှင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ရုရှဗိုလ်ချုပ်၏ မျက်လုံးများသည် ပြူးကျယ်လာကြသလို နှလုံးခုန်သံနှစ်ချက်ခန့်ကြာအောင် သူတို့နှစ်ယောက်သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်က စိုက်ကြည့် နေကြပြီးနောက် ရုရှဗိုလ်ချုပ်က စားပွဲကို လက်နှင့်ခပ်နာနာပုတ်ရင်း စကားပြန်ကို ရုရှဘာသာနှင့် တစ်စုံတစ်ရာကို ပြောလိုက်သည်။ စကားပြန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် သတိအနေအထားနှင့်'မတ်တတ် ပြင်လုပ်ရင်း ကမ်ပီယံကို ပြောလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဗိုလ်ချုပ်ကလည်း ခင်ဗျားအပေါ်မှာ အဲဒီသဘောထားအဝိုင်း သူထပ်မျှထားရှိပါတယ်တဲ့၊ သည်တော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရက်တစ်ခွက်လှုပ်လှုပ်ရှားရှားမလုပ်နိုင်ခင် ကမ်ပီယံက ဟက်ဟက်ပက်ပက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရယ်ချလိုက်သလို နောက်တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် ရုရှဗိုလ်ချုပ်ကလည်း ရယ်ချလိုက်လေတော့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်၏ ရယ်မောမှုက တင်းမာ မှုကို ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သဖြင့် လူတိုင်းစတင်၍ ရယ်မောကြလေပြီ၊ မြတ်စွာဘုရား ... ကျုပ်ကတော့ တတိယကမ္ဘာစစ် စဖြစ်ပြီလို့ ထင် လိုက်မိတာဗျဟု ပြောလိုက်သော သတင်းစာဆရာတစ်ယောက်၏အသံကို ဖရင့်ခ်ကြားလိုက်ရသည်။ “ကျုပ်ကလည်း အဲဒီလို ထင်လိုက်မိတာ ပါဗျာ” ဖရင့်ချ်က တွေးလိုက်ပြီး ကမ်ပီယံ၏နောက်ဘက်သို့ တိုးကပ်သွား လေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖရင့်ချ်က သံမှန်နှင့် ပြောလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ကျွန်တော့်ကို ခွင့်ပြုပါခင်ဗျာ၊ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးရဲ့ မော်တော်ကားအပြင်ဘက်မှာ ရောက်နေပါပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကမ်ပီယံက သူ့ကို စူးစူးဝါးဝါးမျက်နှာထားနှင့် မော့ကြည့်လိုက်၏။ သို့ရာတွင် ဖရင့်ချ်က နောက်မဆုတ်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45335215603861,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_d995fb14-1970-4433-85ea-e5a08753f582.jpg?v=1730274707"},{"product_id":"ကျော်အောင်-အိုဂျေရုဆလမ်","title":"အိုဂျေရုဆလမ်","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003eအပိုင်း [၁]\u003c\/p\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e တစ်ချိန်တွင် ငိုကြွေးခဲ့ရပြီး တစ်ချိန်တွင် ပျော်ပွဲဆင်ခဲ့ရသည့်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e ဂျေရုဆလမ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e [ ၁၉၄၇ နိုဝင်ဘာ ၂၉ မှ ၁၉၄၇ ဒီဇင်ဘာ ၂၀ အတွင်း ]\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003eအခန်း (၁)\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e ဖလတ်ရှင်းမဲဒိုး ဆုံးဖြတ်ချက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အချိန်ကား ၁၉၄၇ နိုဝင်ဘာ ၂၉ စနေနေ့ ညနေခင်း။ နယူးယောက်မြို့ ဖလတ်ရှင်းမဲဒိုး (Flushing Meadow)ဒေသ။ တစ်ချိန်က ရေခဲလျှောစီးကွင်းညိုညိုမွဲမွဲလိပ်ခုံး အဆောက်အအုံကြီးတွင် ကမ္ဘာ့ကုလသ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမဂ္ဂလုံခြုံရေးကောင်စီ အထွေထွေညီလာခံအဖွဲ့ဝင် ငါးဆယ့်ခုနစ်နိုင်ငံတို့ စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်။ မြေထဲပင်လယ်ကမ်းခြေ အရှေ့ဘက် နှုတ်ခမ်းပေါ်ရှိ နယ်မြေအပိုင်းအစကလေး တစ်ခု၏ အနာဂတ်ကို ဆွေးနွေးဆုံးဖြတ်ရန် ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမြေအကျယ်မှာ ဒင်းမတ်နိုင်ငံ တစ်ဝက်မျှသာ ရှိသည်။ စကြဝဠာတွင် ရှေးဟောင်းမြေပုံ ရေးဆွဲလိုသူများ၏ အချက်အချာ ဒေသတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာကြီး ငယ်ရွယ်စဉ်က လူတို့၏ပန်းတိုင်သို့ ရှေးရှုရာလမ်းများ လာရောက်ဆုံတွေ့ကြ သည့် ဒေသတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ ပါတလိနတ်ပြည် ခေါ် ပါလက်စတိုင်းနိုင်ငံ ဖြစ်လေသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤမြေမှာ မိမိတို့ ဘာသာရေးအမွေအနှစ်များ စတင်ရာ ဇာတိဖြစ်သည်ဟူ၍ အငြင်းပွား အချင်းများခဲ့ရသည့်မြေဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့ကုလသမဂ္ဂသမိုင်းတွင ်ဤမြေပိုင်ခွင့် အချေအတင် စကားစစ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုးပွဲများသည် စိတ်အားအထက်သန်ဆုံးဟု မှတ်တမ်းတင် ရမည် ဖြစ်သည်။ ဘယ်စကားစစ်ထိုးပွဲမျှ သူ့လောက် မပြင်းထန်ခဲ့ပေ။ အထွေထွေ ညီလာခံတွင် ရှေးဟောင်းနယ်မြေကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းကာ အာရပ်နယ်မြေတစ်ခု၊ ဂျူးနယ်မြေတစ်ခုဖန်တီးရန် အစီအစဉ်တစ်ခုဖော်ပြထားသည်။ နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလုံးလုံး ဂျေရု ဆလမ်ကို သူပိုင်သည်၊ ငါပိုင်သည်ဟူ၍ ဂျူးနှင့်အာရပ်တို့ ရုန်းကန်တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရာမှ ကုလသမဂ္ဂ၏ အထူးကော်မတီက နည်းလမ်းရှာကြံရန် အဆိုပြုခဲ့သည်တွင် ထွက်ပေါ် လာသည့် ရလဒ်အဖြေပင် ဖြစ်သည်။ ကုလသမဂ္ဂ၏ စုပေါင်းအကြံဉာဏ်ဖြစ်ပြီး အမြော် အမြင်ကြီးသည့် အကြံဉာဏ်ဟု လက်ခံကြသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြေပုံဆွဲသူ ဘီလူးစီးခံရသည့်ကိစ္စမျိုး ဖြစ်သည်။ စေ့စပ်ဆွေးနွေး၍ အဖြေရှာ ရလျှင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင်ကား မကျေနပ်စရာတွေ ပွားများလာ နိုင်သည်။ ထိုမြေတွင် နေထိုင်သူဦးရေ သုံးပုံနှစ်ပုံမှာ အာရပ်များဖြစ်ပြီး၊ မြေတစ်ဝက်ကျော်ကျော်မှာ အာရပ်တို့ နေထိုင်ကြသည့်မြေများ ဖြစ်ငြားလည်း ပါလက်စတိုင်း၏ ငါးဆယ့်ခုနစ်ရာခိုင်နှုန်းကို ဂျူးလူမျိုးတို့အား ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဂျူနိုင်ငံပိုင်မြေ တွင် မြေအများအပြားကို အာရပ်တို့က ပိုင်သည်။ ဂျူးတို့ထက် ပို၍ပိုင်သည်။ ကိုယ်ပိုင် မြေများသို့ မရွှေ့ပြောင်းမီကဆိုလျှင် ဂျူးမြေတွင် ဂျူအများစုအဖြစ် တစ်ထောင်ခန့် သာ ရှိသည်။ ခွဲခြမ်းလိုက်သည့် နိုင်ငံတစ်ခုကို သုံးပိုင်းခွဲသည်။ ထို့နောက် နိုင်ငံတကာက ဖြတ်သန်းပိုင်ခွင့်လမ်းများ သတ်မှတ်သည်။ မည်မျှ ထိန်းချုပ်နိုင်မည်မှာ စီမံကိန်းတစ်ခု လုံး ရုပ်လုံးပေါ်ရေး အပေါ်တွင် တည်သည်။ နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးမှာ စစ်ရေးအရ ကိုယ့်နိုင်ငံ ကိုယ်ကာကွယ်နိုင်သည့် အခြေအနေ မရှိ**။** နောင် အနှစ် နှစ်ဆယ်ရှိပြီး ခြောက်ရက်စစ်ပွဲ ပြီးဆုံးသည့်အခါ အစ္စရေးသည် မူလက စီမံကိန်းပိုင်နက် ထက် သုံးဆပို၍ နယ်မြေပိုင်ဆိုင်လာပြီး ၁၉၄၇ ခုနှစ်က နယ်နိမိတ် အကျယ်ထက် ပို၍ ကျယ်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အရေးကြီးသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုမှာ ကုလသမဂ္ဂက ဂျေရုဆလမ်မြို့တော် အား အစ္စရေးရော ပါလက်စတိုင်းတို့ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်မပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အမှန် စင်စစ် ဂျေရုဆလမ်သည် ရှေးအတီတေကတည်းက ပါလက်စတိုင်း၏ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွား ရေးနှင့် ဘာသာရေး အချက်အချာမြို့ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကုလသမဂ္ဂက ဂျေရုဆလမ် မြို့နှင့် ဆင်ခြေဖုံးတို့ကို နိုင်ငံတကာ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အာရပ် သို့မဟုတ် ဂျူးတို့အား ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ပေးခဲ့လျှင် ပို၍ မကျေလည်မှုများ ရှိလာမည်ကို ကုလသမဂ္ဂက ဆင်ခြေမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအဆိုပြုချက်သည် ဂျူးတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ရိုက်ချိုးသည့် ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်သည်။ ဂျေရုဆလမ် မပါဘဲ ပါလက်စတိုင်းနယ်မြေတွင် ဂျူနိုင်ငံ ဖန်တီးထူထောင် ခွင့်ပြုခြင်းမှာ ဂျူးတို့ ကျိန်ဆဲစရာ ဖြစ်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော် လည်း ဝိညာဉ်မပါသည်နှင့် တူလေသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်ကျော် ဂျူးလူမျိုးတို့ ဇာတိမြေမှ လွင့်စဉ်ထွက်သွားခဲ့ကြရ သည်။ ယင်းကို “သင့်ကို ငါတို့ မေ့လျော့ခဲ့ရင်၊ အို... ဂျေရုဆလမ်ရယ်” ဟူသော စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ပြန့်ကျဲနေသော ဂျူးတို့၏ ဘုရားကျောင်း၏ အဓိကနံရံများသည် ဂျေရုဆလမ်မြို့ရှိရာ အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူတည်ဆောက်ခဲ့ကြ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e သည်။ ရှေးရိုးအစွဲအလမ်းကြီးသော သူများ၏ အိမ်နံရံတစ်ကွက်ကို ဂျေရုဆလမ်နာမည် နှင့် ခေါ်ထားလျှင် ဝတ်မပြုကြတော့ပေ။ ဂျူးသတို့သားသည် မင်္ဂလာအခမ်းအနားတွင် ဖန်ခွက်ကို ခြေထောက်နှင့် နင်းခြေခြင်းဖြင့် သူတို့၏ဘုရားကျောင်း ဖျက်ဆီးခံရခြင်းကို ဝမ်းနည်းသည့် အထိမ်းအမှတ်ပြုလေ့ရှိသည်။ သူ့မင်္ဂလာဆောင် အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် “ဂျေရုဆလမ် မြို့တော်လမ်းမများတွင် ပျော်ရွှင်စွာ ကခုန်ရပါစေ”ဟု ဆုတောင်းလေ့ ရှိသည်။ ဂျေရုဆလမ်မြို့တော်တွင် အဓိကရ တောင်ကုန်းတစ်ခုရှိသည်။ ယင်းမှာ ဇီယွန် (Zion) တောင်ကုန်းဖြစ်သည်။ ဂျူးလူမျိုးများ ဇာတိမြေ၌ ပြန်လည်စုစည်းကြရန် နှိုးဆော်သည့် ဝေါဟာရတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သိုးသားငယ် ပူဇော်ပွဲဖြစ်သည့် နွေဦးပွဲတော်တွင် ဂျူဒီယာတောင်ကုန်းကို ကြည့်ကာ နောင်နှစ်တွင် “ဂျေရုဆလမ်တွင် ဆုံကြပါစို့” ဟု ကတိစကား ထားလေ့ ရှိကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဘာသာရေး အစွဲအလမ်းအပြင် အခြား မဟာဗျူဟာအချက်များ ရှိသေးသည်။ ဂျေရုဆလမ်မြို့သား သုံးယောက်အနက် နှစ်ယောက်မှာ ဂျူးလူမျိုးဖြစ်သည်။ ဂျူနိုင်ငံ မှာ ပင်လယ်ကမ်းခြေနှင့် အလှမ်းဝေးသည်။ ဂျေရုဆလမ် မပါသည့် ဂျူနိုင်ငံသည် မြေထဲပင်လယ်ကို မပေါက်ရောက်သည့် ကမ်းရိုးတန်းနိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဗာတီကန် ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ တိုက်တွန်းချက်အရ တောင်အမေရိက ကက် သလစ် နိုင်ငံများအား တစ်ခု အသိပေးသည်။ ယင်းမှာ အကယ်၍ ပါလက်စတိုင်း ခွဲခြမ်းခြင်းကို ထောက်ခံခဲ့လျှင် ဂျေရုဆလမ်ကို နိုင်ငံတကာ ထိန်းသိမ်းမှုအောက်တွင် ထားရှိရမည် ဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လက်တင်အမေရိကနိုင်ငံများ၏ မဲဆန္ဒမပါဘဲ ဂျူးတို့အဖို့ ခွဲခြမ်းနိုင်ငံ တည် ထောင်ရန် မဖြစ်နိုင်။ ဂျူးတို့ အလျှော့ပေးလိုက်သည်။ ဂျေရုဆလမ်ကို သူတို့ အဆုံးရှုံး ခံလိုက်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂျေရုဆလမ်ကို ဆုံးရှုံးရသော်လည်း ကုလသမဂ္ဂ၏ ပါလက်စတိုင်းပြည် ခွဲခြမ်း ရေးသည် ပါလက်စတိုင်းရှိ ဂျူး ၆ဝဝ,ဝ၀ဝ တို့အတွက် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင် က အိပ်မက်တစ်ခုကို အကောင်အထည် ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဂျူးတို့သည် သမ္မာကျမ်းစာပါ သူတို့နိုင်ငံကို ဖက်တွယ်ထားကြသည်။ အေဒီ ၇၀ က သူတို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည် မဟုတ်လား။ ယခုမူ ဘုရားသခင်က အဗရာဟမ်နှင့် သူ၏ သားမြေးအား ပေးမည်ဟု ကတိပြုထားသည့် ခါနန်ပြည်ကို ပြန်လာခွင့် ရတော့မည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူတို့၏ ဘေးဘိုးဘီဘင်တို့သည် လှည့်လည်သွားလာသည့် ဟီဘရူးများအဖြစ် မီဆိုပိုရေးမီးယားမှ ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မိုးဇက် ခေါင်းဆောင်ပြီး အီဂျစ်ပြည်မှ နှစ်လေးဆယ် ခရီးနှင်ခဲ့ကာ ဂျူဒီယာ တောင်ကုန်းများဆီသို့ ပြန်လာ ကြသည်။ ယခုမူ ပထမဆုံး အချုပ်အခြာအာဏာပိုင် နိုင်ငံတစ်ခု ထူထောင်ခွင့်ရကြပြီ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဒေးဗစ်နှင့် ဆော်လမွန်ဘုရင်ကြီးတို့ လက်ထက်တွင် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ ဂျူနိုင်ငံ ထူထောင်ခွင့် ရခဲ့သည်။ ဥရောပ၊ အာရှနှင့် အာဖရိကတို့၏ ကုန်သည်များ ဖြတ်သန်း ရာ လမ်းဆုံလမ်းခွဲဖြစ်သည့် ထိုဒေသကို အနီးဝန်းကျင်က ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ဟီဘရူးတို့မှာ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်နီးပါး အတိုက်အခိုက် ခံခဲ့ရသည်။ အဆီးရီးယား၊ ဘေဘီလုံ၊ အီဂျစ်၊ ဂရိ၊ ရောမတို့၏ စစ်သည်များသည် ဂျူးတို့ မြေကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ၅၈၆ ဘီစီနှင့်အေဒီ ၇၀ တို့တွင် စစ်နိုင်သူတို့သည် ဂျူးတို့အား နှင်ထုတ်ခဲ့ကြသည်။ ဂျေရုဆလမ်၏ တောင်ကုန်းပေါ်တွင် တည်ဆောက် ထားသည့် ဘုရားကျောင်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ ဇာတိမြေမှ ထွက်ပြေးကြရ သဖြင့် ရှေးဟောင်းမြေကို ပို၍ ခင်တွယ်လာကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အသိပညာ ကင်းမဲ့သူတို့အား ခရစ်ယာန်ဘာသာသို့ ကူးပြောင်းပေးရန် ကြိုးပမ်း ကြသည့် ရှေးဦး ခရစ်ယာန်ဘုရားကျောင်းသည် ဂျူးလူမျိုးတို့အား ဘာသာရေး ကိုးကွယ် မှု မတူသူများအဖြစ် ခွဲခြား ဖိနှိပ်ခဲ့သည်။ ရောမဘုရင် ဒုတိယ သီအိုဒိုဆီးယတ်သည် ဥပဒေတစ်ခု ထုတ်ပြန်ကာ ဂျူးတို့ ကိုးကွယ်သည့် ဂျူဒါဝါဒကို ဖိနှိပ်ခဲ့သည်။ ဂျူးလူမျိုး များကို ခွဲခြားအုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဖရင့်ဘုရင် ဒါဂိုဘတ်သည် ဂေါနိုင်ငံမှ ဂျူးတို့အား မောင်းထုတ်သည်။ စပိန် ဘုရင် ဗီဇီဂေါ့သည် ဂျူးတို့မှ မွေးဖွားသည့် သားသမီးမယားကို ခရစ်ယာန်ဘာသာသို့ သွတ်သွင်းခဲ့သည်။ ဘိုင်ဇန်တိုင်ဘုရင်ဟိရာက\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလိယတ်သည် ဂျူးတို့ ကိုးကွယ်သည့် ဂျူဒါဝါဒကို ပိတ်ပင်ခဲ့သည်။ ကရူးဆိတ် စစ်ပွဲတွင် ဂျူဒါဝါဒကို စနစ်တကျ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသုတ်သင် ခဲ့သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နိုင်ငံအများအပြားက ဂျူးလူမျိုးတို့အား မြေပိုင်ဆိုင်ခွင့် မပေး။ အလယ်ခေတ် လက်မှုပညာသည် အဖွဲ့ နှင့် ကုန်သည်အဖွဲ့ များသို့ ဂျူးများကို အဝင်မခံ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုခေတ်များကို ဂျူးတို့က အမှောင်ခေတ်ဟု သတ်မှတ်သည်။ အမှောင်ခေတ် တွင် ဂျူးလူမျိုးများ အေးချမ်းစွာ  ရပ်တည်ခွင့်ကို ပေးသူမှာ စပိန်နိုင်ငံ မဟာမေဒင် အကြီးအကဲများ ဖြစ်သည်။ အာရပ်လူမျိုးတို့ အုပ်ချုပ်ရေးလက်အောက်တွင် ဂျူးတို့မှာ ကြီးပွားချမ်းသာလာကြသည်။ ထို့နောက် စပိန်ကို ခရစ်ယာန်တို့ သိမ်းပိုက်သည်တွင် ဂျူးတို့ အဖိနှိပ်ခံရသည်။ ၁၉၄၂ တွင် ဖာဒီနန်နှင့် အစ္စဘဲလား လက်ထက်၌ စပိန်နိုင်ငံမှ ဂျူးတို့အား နှင်ထုတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂျာမနီတွင် ဂျူးတို့အား ရထားတွဲများတွင် စီးခွင့်မပြု။ မြို့သို့ ဝင်လျှင်လည်း မြို့ဝင်ကြေး ပေးရသည်။ ဗင်းနစ်သမ္မတနိုင်ငံတွင် ဂတ်တိုနူအိုဗိုဟူသောဝေါဟာရတစ်ခုတီထွင်သည်။ဂတ်တိုဟူသည်ဂျူးရပ်ကွက်ဖြစ်သည်။ ယင်းတွင် ဂျူးတို့ သီးခြားနေထိုင် ရသည်။ ပိုလန်နိုင်ငံတွင် ကော့ဆက်တို့၏ တော်လှန်ရေး၌ ဂျူးတို့ များစွာ ဖိနှိပ်သုတ်သင်ခံရသည်။ ဆယ်နှစ်အတွင်း၁ဝဝ,ဝဝဝကျော်သေဆုံးခဲ့သည်။ ဇာဘုရင်တို့ပိုလန်ကို သိမ်းပိုက်သည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအခါ ကမ္ဘာတွင် ဂျူးလူမျိုး တစ်ဝက်ခန့် အမှောင်ခေတ်မှာ နစ်မွန်းရသည်။ ဂျူးလူမျိုးယောက်ျားလေး ဆယ့်နှစ်နှစ်ပြည့်လျှင်နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်စစ်မှုထမ်းရသည်။ဂျူးတို့စားသည့်သန့်ရှင်းသောတို့ကိုလည်းအခွန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကောက်သည်။ မြို့ကြီးများတွင် တက္ကသိုလ်ရပ်ကွက်များ၌ ဂျူးအမျိုးသမီးများ နေထိုင်ခွင့် မပြု။ နေထိုင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချင်လျှင် ပြည့်တန်ဆာ အမှတ်အသားဖြစ်သည့် ကြယ်ဝါတံဆိပ်ကို ရင်မှာ ချိတ်ထားရသည်။ ၁၈၈ဝ တွင် ဒုတိယအလက်ဇင်းဒါး အသတ်ခံရသဖြင့် ဇာဘုရင် စစ်သားများအားပေးအားမြှောက်ပြုသည့်လူရမ်းကား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအုပ်စုသည် ဂျူးရပ်ကွက် တစ်ခုပြီးတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက် ဖျက်ဆီးမီးရှို့သည်။ သတ်ဖြတ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် စနစ်တကျ လူသတ်ပွဲဆိုသော ဝေါဟာရ တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟစ်တလာ၏ လူသတ်ဓာတ်ငွေ့ ခန်းဆီသို့ ဂျူးအမြောက်အမြား ပို့ဆောင် သတ်ဖြတ်သည်မှာ ခေတ်သစ်သမိုင်းတွင် သွေးစွန်းသည့် ထူးခြားသော သမိုင်းမှတ်တိုင် များ ဖြစ်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၈၉၅ တွင် ပြင်သစ်စစ်တပ်မှ ဂျူးအရာရှိတစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ကပ္ပတိန် အဲလ်ဖရက်ဒရေးဖက်အား ပဲရစ်မြို့တွင် စစ်အခမ်းအနားဖြင့် ရှုတ်ချသည်။ ပြစ်မှုမှာ စစ်ရေးလျှို့ဝှက်ချက်များကို ဂျာမနီအား ပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအခမ်းအနားကို ဗီယင်နာသတင်းစာဆရာတစ်ယောက် ကြည့်ရှုခဲ့ရသည်။ သူကားသီယိုဒိုဟာဇယ်ဖြစ်ပြီး ဒရေးဖက်လိုပင် ဂျူးလူမျိုးတစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။ သူသည် ဥရောပအဖွဲ့အစည်းတွင် သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူ့ လူမျိုး ဘာသာတရားကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ ထိုနေ့က “သစ္စာဖောက်ကို သတ်ပါ၊ ဂျူးကို သတ်ပါ”ဆိုသော အော်သံများကို သူကြားရသည်။ သူ့မှာ တုန်လှုပ်ခဲ့ရသည်။   ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထ လာသည်။ ချက်ချင်းပင်သူနားလည်လိုက်သည်။ လူအုပ်ကြီးသည် အဲလ်ဖရက်ဒရေးဖက်၏ သွေးကိုသောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလိုခြင်းမဟုတ်။ သူ့သွေးကိုပါသောက်လိုကြခြင်းဖြစ်သည်ဟု နားလည်လိုက်သည်။ ဟာဇယ်ချောက်ချောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချားချားဖြစ်ကာ ထိုမြင်ကွင်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ စိတ်ချောက်ချားရာမှ အမြင်တစ်ခု ကြည်ကြည်လင်လင် ရလာသည်။ သူ့လူမျိုး၏ ရည်မှန်းချက် ပန်းတိုင်ကို ဖော်ဆောင်ကာ နှစ်ဆယ်ရာစု သမိုင်းသစ်ကို ရေးမည့် အမြင်သစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းမှာ ဇီယွန်ဝါဒ ဖြစ်လေသည်။ ဟာဇယ်သည် စာမျက်နှာတစ်ရာရှိ စက္ကူပြာ စာတမ်းတစ်ခု ပြုစုသည်။ နာမည်မှာ “ဂျူနိုင်ငံတော်” ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောင် နှစ်နှစ်ကြာသည့်အခါတွင် ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ ဘေဆယ်မြို့ လောင်းကစား ကက်စီနိုတစ်ခု၌ ပထမဆုံး ကမ္ဘာ့ဇီယွန်ကွန်ဂရက်ကို ဟာဇယ် ခေါင်းဆောင်ကာ ကျင်းပ ခဲ့သည်။ ဟာဇယ်၏ ကွန်ဂရက်တွင် နိုင်ငံတကာ ဂျူးအမှုဆောင်အဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းကာ ဂျူနိုင်ငံတော်ကိုအကောင်အထည်ဖော်ရာ၌လမ်းညွှန်မှုပေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစေသည်။ ဂျူးအမျိုးသား ရန်ပုံငွေတစ်ခုကို ထူထောင်သည်။ ဟာဇယ် ဂျူးနိုင်ငံတော်ထူထောင်မည့် ပါလက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစတိုင်းနိုင်ငံတွင် မြေများ ဝယ်ရန် မြေယာဘဏ်တစ်ခုလည်း ထူထောင်သည်။ ထို့ပြင် နိုင်ငံ တော် အလံနှင့် နိုင်ငံတော်သီချင်းကိုလည်း ရွေးချယ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂျူးတို့ ဘုရားဆုတောင်းရာတွင် အသုံးပြုသော ရှာစောင်၏ အရောင်ဖြစ်သည့် အဖြူနှင့်အပြာကို ဂျူနိုင်ငံတော်အလံအဖြစ် သတ်မှတ်ရွေးချယ်သည်။ ဟီဘရူးသီချင်း နာမည်မှာ ပို၍ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ယင်းမှာ မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟာဇယ်၏ နောက်လိုက်များသည် ပါလက်စတိုင်းသို့ ပြန်ကြရန် စိတ်အားထက် သန်လာကြသည်။ ဂျူးတို့ အကွဲကွဲအပြားပြား ဖြစ်သွားသည်။ အမှောင်ခေတ်မှာပင် အာဖဂန်နစ္စတန်၌ ပါကစ္စတန်နယ်စပ် ဆာဖက် (Safed)၊ မြောက်ပါလက်စတိုင်းရှိ တိုင်းဘားရီးယတ် (Tiberias) နှင့် မြောက်အစ္စရေးရှိ ဂယ်လီလီ (Galilee) တို့တွင် ဂျူးကိုလိုနီလေးများ ထူထောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်တို့ အုပ်စိုးစဉ်ကာလတွင် ဂျူးတို့ အား ဂျေရုဆလမ်သို့ ဝင်ခွင့်မပြု။ ကရူးဆိတ် စစ်သားတို့သည် ဂျူးတို့အား ဂျူးဘုရား ကျောင်းထဲမှာပင် အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့ သတ်ခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပါလက်စတိုင်း၏ မွတ်စလင် အုပ်ချုပ်သူများမှာ သည်းခံသက်ညှာသည်။ အိုမာကလစ်က ဂျူးတို့ကို မဖိနှိပ်။ ဆာလာဒင်သည် မွတ်စလင်ဘာသာဝင်တို့နှင့်အတူ ဂျူးတို့အား ဂျေရုဆလမ်သို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။ အော်တိုမင်တူရကီတို့လက်ထက်တွင် ဂျူးတို့မှာ ပါလက်စတိုင်းသို့ ပြန်လာရန် ပထမဆုံး အခွင့်သာခဲ့သည်။ ၁၈၆၀ တွင် အင်္ဂလိပ် လူသားချင်း စာနာသူ ဆာမိုးဇက်မွန်တီဖီယိုးရီသည် ဂျေရုဆလမ် မြို့ရိုးပြင် ဘက်တွင် ပထမဆုံး ဂျူးရပ်ကွက်တည်ဆောက်ပေး ခဲ့သည်။ တစ်ညလျှင် တစ်ပေါင်(စတာလင်) သုံးစွဲရန်ပေးခဲ့သည်။ အဲလ်ဖရက်ဒရေးဖက် ရှုတ်ချခံရပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ၁၈၉ဝ ဂျေရုဆလမ်၏ လူဦးရေ ငါးသောင်းအနက် ဂျူးသုံးသောင်းရှိလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရုရှားတွင် ဂျူးတို့ အစုလိုက် အသတ်ခံရသဖြင့် နှစ်ဆယ်ရာစုအကူး၌ ပါလက် စတိုင်းသို့ ဂျူးများ ပြောင်းရွှေ့လာကြသည်။ ယင်းတို့မှာ ဟာဇယ်လှုပ်ရှားမှု၏ ပထမဆုံး အသီးအပွင့်များ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ကရိုင်မီယာမှရှေ့နေ ရီယူဗင်ရှာရီသည် ဇီယွန် လှုပ်ရှားမှု၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်လာပြီး ပါလက်စတိုင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ လာ သည်။ သူ့ဇနီးမှာ ဂီကတီးဝိုင်းတွင် စန္ဒရားတီးသူဖြစ်သည်။ “ဥပဒေဘွဲ့ ယူပြီး အခု မြေတူးနေရတယ်။ ကျွန်တော့်ဇနီးက ဘရာဟမ်နဲ့ မိုးဇက်တို့ရဲ့ ဂီတကို စန္ဒရားတီးပြီး ဖြေဖျော်တယ်။ အခု သူ့လက်တွေဟာ စန္ဒရားမတီးတော့ဘဲ နွားနို့ ညှစ်နေပြီ။ ဒါမှ ဒီမြေကို ဖွံ့ဖြိုးစေနိုင်မယ် မဟုတ်လား” ဟု ရှာရီက ဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပါလက်စတိုင်းသို့ ပြန်လာကြသူထဲတွင် ပိုလန်နိုင်ငံ ဝါဆောမြို့ အနောက် မြောက်ဘက် သုံးဆယ့်ရှစ်မိုင်ဝေးသည့် ပမှ ..မင်း” လည်း ပါသည်။ သူသည် ၁၉နှစ်သာရှိပြီး ရှေ့နေတစ်ယောက်၏သား ဖြစ်သည်။ သူ့အဖေ၏ အိမ်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာသည့် ဇီယွန်ဝါဒကို သဘောကျသည်။ သူ့ အဖေ၏ စာကြည့်ခန်းသည် ပလွန့်မှ ဇီယွန်ဝါဒီတို့ စုဝေးရာ နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဒေးဗစ်ဂရင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43795278168213,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_fd340b9a-2049-4aaa-9026-a57ab19fe1a7.jpg?v=1730275531"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နေ၀င်း-ဆာပီကို","title":"ဆာပီကို","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003eအခန်း (၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နယူးယောက်မြို့၏ နာမည်ကြီးရပ်ကွက်တစ်ခုဖြစ်သော “မင်ဟက်တန်' \u003cspan\u003eရပ်ကွက် ရှိ အထက်တန်းစား ဟိုတယ်ကြီးတစ်ခုသို့ အသက် ၃၅ နှစ်ရွယ်ခန့်ရှိ လူ တစ်ယောက်သည် လက်ကိုင်တုတ်တစ်ခုကို အားပြုလျက် ချဉ်းကပ်လာလေ သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုလူသည် တစ်စုံတစ်ခုသော ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှုကြောင့် ကောင်းစွာ မသန်စွမ်းဟန်ရှိလျက် လက်ကိုင်တုတ်ကို အားပြု၍ လျှောက်လာရသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ် ဗလအားဖြင့် အလွန်တောင့်တင်း သန်မာပြီး ခွန်အားကြီးမားသူ တစ်ယောက်၏ အသွင်ကို ဆောင်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူ၏ ဆံပင်က ဗော်လူငယ်များလို ပခုံးပေါ်ကျအောင် ရှည်လျားပြီး နှတ်ခမ်းမွေး၊ မုတ်ဆိတ်မွှေးများလည်း ရှိသည့်ပြင် ဝတ်စားထားပုံကလည်း ဟာဝေယံ ရှပ်အင်္ကျီကြောင်ကြောင်ကျား၊ အညိုရောင် ဘောင်းဘီအောက်ပုပ္ပ (ဘဲလ်ဘောင်းဘီ)နှင့် ဖြစ်နေ၍ ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်လျှင် ကမ္ဘာ သည့်ခရီးသည် (တိုးရစ်)တစ်ဦးလိုလို၊ '\u003cspan\u003eဟစ်ပီ”ခေါ် စိတ်ကူးယဉ် လူအ ငံတစ်ယောက်လိုလို ထင်ရပေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထို့ပြင် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင်လည်း ဟစ်ပီအဖွဲ့ဝင်များသို့ ဖန်ပုတီးများကို လက်ကောက်သဖွယ် ဝတ်ဆင်ထားလိုက်သေးသဖြင့် ရှုံး နှာခေါင်းရှုံ့စရာ ဖြစ်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုလူကား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နယူးယောက်မြို့၏ ရဲတပ်ဖွဲ့တွင် နာမည်အကြီးဆုံး “ဆာပီကို”ဆိုသူ ပင်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အပြင်ပန်းအားဖြင့် စိတ်ကူးယဉ်သမားဟစ်ပီတစ်ယောက်လို ထင်ရလင့် ကစား မစာပီကို၏ ခါးကြား၌ ကျည်ဆန် ၁၄ တောင့်အပြည့် ထိုးထားသော ၉ မီလီမီတာ အမျိုးအစား မောင်းပြန်ပစ္စတိုသေနတ် တစ်လက် ပါသည်ကို လည်းကောင်း၊ သူ၏ လက်ကိုင်တုတ် ထိပ်ဖျားမှ အဖုံးကို လှည့်ထုတ်လိုက် ပါက အတွင်း၌ အလျား ၂၉ လက်မရှိပြီး အလွန်ထက်သော ဓားရှည်တစ်ချောင်း ပါရှိသည်ကိုလည်းကောင်း မည်သူမျှ မသိကြချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆာပီကိုသည် ယခုလို တစ်ယောက်တည်း အပြင်ထွက်သည့်အခါ လက်နက်များ အမြဲတမ်း ဆောင်သွားလေ့ရှိခြင်းမှာ အကြောင်းရှိပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူသည် ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အလွန် ရန်သူများကာ အလစ်တွင် သူ့အား လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်လိုသူတွေနှင့် အချိန်မရွေး ရင်ဆိုင်ရ နိုင်သဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်ရန် ဓားရှည်နှင့် သေနတ်လက်နက်များ အမြဲတမ်း ဆောင်လေ့ရှိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟိုတယ်တံခါးဝ၌ စောင့်ရသူ ယူနီဖောင်းဝတ် ဟိုတယ်အမှုထမ်းသည် - ဆာပီကိုကိုမြင်လျှင် သဘောမကျဟန်ဖြင့် မျက်နှာထား တင်းတင်းလုပ်ကာ ရပ်နေလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူ၏ တာဝန်မှာ ဟိုတယ်သို့ လာရောက်စားသောက်သူများအား ခရီး ဦးကြိုပြုခြင်း၊ မော်တော်ကားတံခါး ဖွင့်ပေးခြင်းစသည်ဖြင့် လုပ်ရသော်လည်းဆာပီကို ကိုမူ လုံးဝအရေးမလုပ်ဘဲ ဟိုတယ်အတွင်းသို့ ဝင်မလာစေချင်သည့် ဟန်ဖြင့် ခပ်တည်တည် ရပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့သော် ဆာပီကိုသည် တံခါးစောင့်သူ၏ ဟန်အမူအရာကို သိလျက် နှင့်ပင် လုံးဝအရေးမစိုက်ဘဲ ထိုသူ၏ ရှေ့မှပင် ဖြတ်လျှောက်ကာ ဟိုတယ် အတွင်းသို့ ခပ်တည်တည် လျှောက်ဝင်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုနောက် အရက်ရောင်းသည့် “အား” ကောင်တာဆီသို့ လျှောက်သွား ပြီး အရက်တစ်ခွက် မှာယူသောက်နေလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆာပီကိုသည် ကနေဒါနိုင်ငံ နိုဗာစကိုရှာကျွန်းသို့ ရက်သတ္တနှစ်ပတ် း အပန်းဖြေခရီး ထွက်ခဲ့ပြီး ယခုမှ ပြန်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခရီးထွက်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း နယူးယောက်မြို့ ရဲတပ်ဖွဲ့၏ အတွင်းရေး မ နှင့် ပတ်သက်၍ အကြီးအကျယ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေမိရုံမက စိတ်အနှောင့် အယှက် ဖြစ်စရာတွေ အမြောက်အမြား ရင်ဆိုင်နေရခြင်းကြောင့် စိတ်ပန်း ပန်း ဖြစ်နေရသည်ကို အနည်းငယ် သက်သာရာရပါစေတော့ဟူသော ရွယ်ချက်ဖြင့် ထွက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နယူးယောက်မြို့၏ ရဲတပ်ဖွဲ့တွင် လူအင်အား သုံးသောင်းနှစ်ထောင် | ကျော်ရှိရာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မြို့ကြီးများတွင် ရဲတပ်ဖွဲ့ အင်အား အများဆုံးဟု ခံနိုင်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့သော် ထိုမျှ အင်အားကြီးမားလှသော နာမည်ကျော် ရဲတပ်ဖွဲ့ကြီး ၌ အဂတိလိုက်စားမှု၊ လာဘ်ပေး လာဘ်ယူမှု၊ ဒုစရိုက်သမားတွေနှင့် နားလည်မှုယူကာ ရာဇဝတ်မှုတွေ များပြားနေသည်ကို မသိချင်ဟန်ဆောင် ဘလက်ပိုက်ကြည့်လိုမှုတွေ အလွန်များနေသဖြင့် ဆာပီကိုမှာ အကြီးအကျယ် ဘီပျက်ခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပြည်သူလူထု၏ အသက်အိုးအိမ် စည်းစိမ်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက် ပေးရမည့် ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ ကိုယ်တိုင်က ပြည်သူများအပေါ် အနိုင်ကျင့် ခေါင်းပုံဖြတ် အမြတ်ထုတ်နေသည့် ဒုစရိုက်သမားများနှင့် အပေးအယူလုပ်ကာ နားလည်မှုရှိအောင် နေကြခြင်းကို ဆာပီကိုအနေဖြင့် မည်သို့မှ ဘဝင်မကျနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုကြောင့် သူသည်ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်အဖြစ် စတင်ဝင်ရောက် အမှုထမ်းသည့် အချိန်မှစ၍ ရဲတပ်ဖွဲ့ အတွင်း အဂတိလိုက်စားမှု၊ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှုများပျောက်ရေးနှင့် ရဲတပ်ဖွဲ့ သန့်ရှင်းရေးအတွက် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပြီး မဖြစ် ဖြစ်အောင် လုပ်မည်ဟု ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းသည်ပင်လျှင် ဆာပီကို ဘေးအန္တရာယ် အနှောင့်အယှက်မကို ဆက်တိုက်ရင်ဆိုင်ရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နယူးယောက်မြို့ “မက်ဟက်တန်”ရပ်ကွက် ဟိုတယ်သို့ ဘသီကို လက်ကိုင်တုတ်တောက်၍ ဝင်လာသည့်အချိန်မတိုင်မီ ခုနစ်လခန့် အတိတ်ဖြစ်ရပ်ကို ပြန်လည်တင်ပြမှ ဇာတ်ရေလည်မည်ဖြစ်၍ စာဖတ်သူများအား ခေတ္တမျှ အတိတ်ဆီသို့ ပြန်ခေါ်သွားရမည် ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၉၇၁ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၃ ရက်နေ့က ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အချိန်မှာ.......\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ည ၁၀ နာရီ ၄၂ မိနစ်တိတိ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဘရွတ်ကလင်အရပ် အနောက်မြောက်ဘက်ရှိ “ဂရင်း” ဆေးရုံတွင် ညဘက်တာဝန်ကျနေသူ “မစ္စစ်ဘင်းနက်” အမည်ရှိ ကပ္ပလီ (နီဂရိုး) အမျိုး - သမီး သူနာပြုဆရာမကလေးသည် အရေးပေါ်လူနာဌာနတွင် ထိုင်နေစဉ် တယ်လီဖုန်းလာသဖြင့် နားထောင်ရာမှ မျက်လုံးပြူးသွားမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆရာမကလေးသည် တယ်လီဖုန်း စကားပြောခွက်ကို ပြန်ချလိုက်ပြီး ညတာဝန်ကျ ဆရာဝန်များရှိရာသို့ ဖျာပျာသလဲ ပြေးသွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒီမယ်ရှင့်၊ ရဲအရာရှိတစ်ဦး သေနတ်ပစ်ခံရလို့တဲ့။ ဒဏ်ရာပြင်းတယ် လို့လည်း ပြောတယ် အခုပဲ ဒီဆေးရုံကို ခေါ်လာမယ်တဲ့\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆရာမလေး မစ္စစ်ဘင်းနက်က ပြောလိုက်လျှင်ပင် တာဝန်ကျ ဆရာဝန် များလည်း လူနားရောက်လာလာချင်း ပြုစုကုသရန်အတွက် အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်ကြလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မီထရို ပိလစ်တန်ရိပ်သာ လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ရဲပိုင်ယာလက်ကား တစ်စီးသည် ဥဩဆူညံစွာဆွဲလျက် စက်ကုန်ဖွင့်ကာ ဆေးရုံဘက်ဆီသို့ အပြင်းမောင်းလျက် ရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုကားပေါ်တွင် ယာဉ်မောင်းသူ ရဲအပြင် နောက်ရဲတစ်ဦးက မလှုပ် မယှက် ဖြစ်နေသော လူနာတစ်ဦးကို အထူးဂရုစိုက်၍ ပွေ့ထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုလူနာကား သေနတ်ပစ်ခံရသူ ဆာပီကိုပင်တည်း။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လွန်ခဲ့သော မိနစ် ၂ဝ က ဆာပီကိုသည် မူးယစ်ဆေးဝါး အကြီးအကျယ် မှောင်ခိုရောင်းဝယ်နေသည့် ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းရှိရာ နေရာသို့ ဝင်ရောက်ဖမ်းဆီး နှိမ်နင်းရာတွင် ပြေးရင်းလွှားရင်းနှင့် တရားခံရှိရာ အခန်းတစ်ခန်းသို့ အတင်းဝင်မည်အပြု အတွင်းမှ မှောင်ခိုဂိုဏ်းသားတစ်ဦးက သေနတ်ဖြင့်ပစ်ရာ ဘပီကို၏ မျက်နှာတည့်တည့်ကို ထိမှန်သွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရဲဝိုင်ယာလက်ကားပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ ဆာပီကိုမှာ လုံးလုံး သတိမေ့နေသော်လည်း သတိမရတစ်ချက် ရတစ်ချက် ဖြစ်နေလေသည်။ သေနတ်ကျည်ဆန်က သူ၏ မျက်နှာကို ထိမှန်သွားကြောင်းသာလျှင် သိလိုက် ဦး ဒဏ်ရာက မည်မှုပြင်းထန်သည်ကိုပင်လည်းကောင်း၊ ဆေးရုံရောက်ပြီးမကြာမီ သေရတော့မည့် အခြေအနေမျိုး ရှိမရှိဟူ၍လည်းကောင်း လုံးဝ ခန့်မှန်း၍ မရပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးချင်းချင်းနီနေကြောင်းသာသိပြီး နာကျင် အ ဝေဒနာက မခံမရပ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခြင်းကိုသာ သိနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် သတိမေ့လုဆဲ ဖြစ်သည်ကိုကား သိနေ သဖြင့် အာပီကိုသည် စိတ်ကိုတင်းပြီး သတိမေ့မသွားစေရန် ကြိုးစားသတိ သားနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆာပီကို သေနတ်ပစ်ခံရသောသတင်း ရဲတပ်ဖွဲ့ဌာနချုပ်သို့ ရောက်ရှိသွား သောအခါ ရဲအရာရှိ အတော်များများသည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားမိကြလေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဘာကြောင့် သေနတ်ပစ်ခံရလေသနည်းဟုလည်း အမျိုးမျိုး တွေးတော ဦးစားနေမိကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အချို့ကလည်း ဆာပီကို၏ အတိတ်နောက်ကြောင်းမှ ဖြစ်ရပ်များကို ခ်လည်သတိရမိကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လွန်ခဲ့သည့် ခြောက်လက လာဘ်စားမှုဖြင့် ဖမ်းဆီးအရေးယူခံရသော ထောက်တစ်ဦး၏ အမှုတွင် စာပီကိုသည် အရေးအပါဆုံး အစိုးရသက်သေ အဖြစ် တရားရုံးတွင် ထွက်ဆိုခဲ့ဖူးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆာပီကို၏ ထွက်ဆိုချက်က အမှုတွင် ခိုင်လုံသော အထောက်အထား ဖနေ၍လည်း တရားခံ ရဲစုံထောက်ပေါ် ပြစ်မှုထင်ရှားသည်ဆိုက တရား က ထောင်ဒဏ်အပြစ်ပေးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် ထံမှ အဂတိ လိုက်စားပြီး မရိုးဖြောင့်သူများအနေဖြင့် ဆာပီကိုအား အကြီးအကျယ် မုန်းတီးလာကြလေရာ ယခု သေနတ်ပစ်ခံရခြင်းမှာ ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး၏ လက်ချက်များလေလောဟုပင် စဉ်းစား ဖွယ်ရာြဖစ်စေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့သော် နောက် နာရီပိုင်းအတွင်း ထပ်မံရရှိသော သတင်းများအရ အားကိုးအား သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်သူမှာ မူးယစ်ဆေးဝါး မှောင်ခိုဂိုဏ်း မှဖြစ် ကြောင်း သိရတော့မှ ရဲအချင်းချင်း လက်ချက်မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှား လာသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့ဖြစ်လင့်ကစား ဆာပီကို သေနတ်ပစ်ခံရခြင်းသည် ရိုးရိုးတန်းတန်း မတော်တဆဖြစ်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူ့ကိုမုန်းသော ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များက ဒုစရိုက်ဂိုဏ်းနှင့် လျှို့ဝှက်ဆက်သွယ်ပြီး အသေသတ်နိုင်အောင် လုပ်ကြံအကွက် ဆင်ခြင်းများပေလောဟုလည်း တွေးစရာ ဖြစ်လာပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ဆာကိုအား ဒုစရိုက်သမားများသာမက ဇရိုးဖြောင့်သော ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များကပါ စက်ဆုပ်မုန်းတီးနေကြသည်မှာ ထင်ရှား သောကြောင့်ပင်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရဲဝိုင်ယာလက်ကားပေါ်တွင် သေနတ်ဒဏ်ရာဖြင့် မရှုမလှ ခံစားနေရသူ “ ဆာကိုသည်လည်း အလားတူ တွေးတောချက်များ စဉ်းစားနေမိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူ့ အား မုန်းတီးသူ ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များက ဒုစရိုက်ဂိုဏ်းသားများကို ကြိုတင်သတင်းပေးကာ မိမို့ လာရောက်ဖမ်းဆီးချိန်တွင် အသေသတ်၍ အက်ရှင်းရန် ကြိုတင်အကွက်ဆင်ပေးခဲ့ကြလေသလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အတိတ်က ဖြစ်ရပ်အချို့ကိုလည်း ပြန်လည်သတိရ မြင်ယောင်မိလာ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒုစရိုက်ဂိုဏ်းတစ်ခုက ၎င်းတို့၏ လုပ်ရပ်များကို ရဲက မျက်နှာလွှဲစေရန် ရဲ များအား ကျိတ်၍ ငွေပေး အများစုက ခေါင်းညိတ်ပြီး ငွေလက်ခံကြချိန်တွင် ဆာပီကိုက ခါးခါးသီးသီး ငြင်းပယ်သဖြင့် သူနှင့် ခင်မင်ရင်းနှီး သော ရဲအရာရှိတစ်ဦးက တစ်နေ့ ဆာပီကိုနှင့် နှစ်ယောက်ချင်း ဆုံမိခိုက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “သူငယ်ချင်း ဆာပီကို၊ ဘာဖြစ်လို့ အများနည်းတူ မလိုက်ဘဲ ခွစာ '\u003cspan\u003eလုပ်ချင်နေရတာလဲ၊ ဘယ်သူသိတာလိုက်လို့ ၊ သူငယ်ချင်းအနေနဲ့ ငွေယူလိုက် ရင်ပြီးရော”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် အာပီကိုက လုံးဝ အလျှော့မပေး။ ဒုစရိုက်ဂိုဏ်းက လာဘ် ပေးခြင်းကို ဆက်လက်ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်ကြိမ်တွင်လည်း ဒုစရိုက်ဂိုဏ်းနှင့် နားလည်မှုယူထားပြီး စားသာ ' \u003cspan\u003eသော ရဲစုံထောက်တစ်ဦးသည် ဆာပီကို လာဘ်ငွေယူရန် ငြင်းပယ်ခြင်း - ဒေါသထွက်လာရာမှ\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မင်းလို ခွစာကျတဲ့လူမျိုး မှတ်လောက်သားလောက်အောင် ဆုံးမရဦးမယ် \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟုပြောရင်း ဓားမြှောင်တစ်လက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည်။ ဆာပီကိုက ကျွမ်းကျင်သော ကရာတေး သိုင်းပညာဖြင့် ထိုရဲစုံထောက်အား အနိုင်ယူ လေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ဆာပီကို၏ စုံစမ်းထောက်လှမ်းမှုဖြင့် ဖမ်းဆီး အရေးယူခံရသော ဒုစရိုက်ဂိုဏ်းသား လောင်းကစားဒိုင်တစ်ဦးက သတင်းပေး သလိုနှင့် ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ဖူးသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟေ့လူ၊ ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား သိပ်လည်း အထင်ကြီးမနေနဲ့၊ တနေ့ကြရင် ခင်ဗျားတို့ လူအချင်းချင်းကပဲ ခင်ဗျားကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပင်မှာ သများတယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ၊ ကျပ်တို့လူ အချင်းချင်းဆိုတာ ကျပ် အီတလီနိုင်ငံသား အမျိုးအနွယ်တွေက ကျုပ်ကို လုပ်ကြံမှာတဲ့လား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မဟုတ်ဘူး ကိုယ့်လူ၊ အီတလီ အမျိုးအနွယ်ကို ပြောတာမဟုတံဆူး ခင်ဗျားလို ရဲအရာရှိတွေက တစ်နေ့ကျရင် ခင်ဗျားကို အပျောက်ရှင်းပြစ်မှာ \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤသို့ ခပ်တည်တည် ပြောခဲ့သော လောင်းကစားသမားလည်း ရှိခဲ့ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဆေးရုံမရောက်မီ ရဲကားပေါ်တွင် မချိမဆံ့ ဝေဒနာခံစား ကြားမှပင် ဆာပီကိုသည် အထက်ဖော်ပြပါ အတိတ်က ပင် မြန်ပြောင်း သတ်ရနေမိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မိမိက အများနည်းတူ မိုးခါးရေသောက်ရန် ငြင်းဆန် သည့်အတွက် ရဲအချင်းချင်း ပြန်၍ လုပ်ကြံခြင်းပေလော။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43834706296981,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_c7374dae-a401-40dc-9cf5-57c44df745a0.jpg?v=1730281153"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နေ၀င်း-ဇင်ဘာဗွေ","title":"ဇင်ဘာဗွေ","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003eအခန်း (၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         အာဖရိကတိုက် ဇင်ဘာဘွေနိုင်ငံ တစ်နေရာရှိ တောတောင် ထူထပ်သော ဒေသ တစ်မှာ မမ်ဘေဇီမြစ်ဝှမ်းဒေသ တစ်နေရာပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         တောင်ဘက်စူးစူးရှိ နာမည်ကြီး ကာလာဟာရီ သဲကန္တာရကြီးပေါ်မှ ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်လာသော လေသည် ထိုဒေသရောက်ချိန်တွင် လေက မထန်လှတော့ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         အလွန်ထွားကျိုင်းသော ဆင်ထီးကြီး တစ်ကောင်သည် တောင်ကုန်းတစ်ခု၏ အောက်ခြေတွင်ရပ်ပြီး လေကို ရှူရှိုက်ရင်း အနှံ့ ခံနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ထိုဆင်ကြီးသည် ဆင်ရိုင်းအုပ်စုကြီး တစ်အုပ်၏ ဦးစီးခေါင်းဆောင် ဆင်ထီး ကြီးပင် ဖြစ်ပြီး ကျန်ဆင်များ သွားလာ လှုပ်ရှားရာ၌ ဘေးအန္တရာယ် ကင်းမည့် နေရာများကို ဆင်ထီးကြီးက ဦးဆောင် လမ်းပြလျက် ခေါ်သွားတတ် လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ဆင်ထီးကြီး၏ နှာခေါင်းတွင် သစီရိုင်းပင်၊ သစ်သီးရိုင်းပင်တို့၏ အနှံ့၊ ဝေးလံသောဒေသမှ ငရုတ်ကောင်းနို့များ၊ တောင်အောက်ရှိ ကျွဲရိုင်းအုပ်များ၏အဖြေများ ရနေလေသည်။ သို့သော် ဆင်ထီးကြီး ရှာဖွေနေသည့်အနေ့မှာ ထိုအနံ့များ မဟုတ်ချေ။ သူ ရှာနေသည်ကား ဆင်တို့၏ အကြီးဆုံး ရန်သူဖြစ်သော လူနှံ့ ဖြစ်သည်။ လူတို့သောက်သော ဆေးလိပ်နှံ့ အပါအဝင် အသားစားသော လူသားတို့၏ အနံ့ကို ရှာနေ ခြင်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ဆင်ထီးကြီးသည် အတန်ကြာကြာ ရပ်၍ အနံ့ခံနေပြီး နောက် သူ သတိထား နေသော လူန့်ကို ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ချက်ချင်းပင် ဆင်ကြီးသည် ဒေါသ ထွက်လာလေသည်။ သူတို့ ဆင်အုပ်ကြီး နောက်သို့ လူတွေ လိုက်နေခဲ့သည်မှာ ရက်ပေါင်း အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ဆင် ထီးကြီးက လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် ရန်သူဖြစ်သော လူ၏အနှံ့ကို ခံကာ အန္တရာယ်ကင်းဝေးအောင် ဆင်အုပ်ကြီးကို ဦးဆောင်လျက် တိမ်းရှောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ဖန် ရန်သူ၏ အနံ့ကို ရနေပြန်လေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ဆင်ထီးကြီးသည် ငယ်ရွယ်စဉ် ဆင်ပေါက်ကလေး ဘ၀ကပင် လူသားတို့၏ အနှံ့ကို ရလျှင် ရန်သူဟူ၍ သတ်မှတ်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ခဲ့သည်။ လူနံ့ ရပြီ ဆိုလျှင် အလွန်ကြောက်ရွံ့ သလောက် မုန်းတီးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အသက်ရှင်ရေး အတွက်လူနံ့ကို အထူး သတိထားလျက် အန္တရာယ်ကို ရှောင်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ယခု အချိန်အထိ အသက်ရှင်နေရခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ခမ်ဘေဇီ မြစ်ဝှမ်းတစ်လျှောက် ရေကြည်ရာ မြက်နုရာ ဒေသသည်ကား တောရိုင်း ဆင်အုပ်များ သွားလာလျက် ကျက်စားရာနေဖြစ်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပရိစ္ဆေဒ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုမြစ်ဝှမ်း တစ်လျှောက်မှာပင် လူသားတို့က အဆက်မပြတ် ဆင်များကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ လောဘရမ္မက် ကြီးစွာဖြင့် ဆင်စွယ်များ ကို ဖြတ်ယူခဲ့ကြသည်။ ဆင်အုပ်များ ကလည်း လူသား မုဆိုးတို့၏ ရန်ကို လိမ္မာ ပါးနပ်စွာ တိမ်းရှောင်လျက် အသက်ရှင်ကာ ရပ်တည်နိုင်အောင် ကြိုးစား ခဲ့ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ဆင်ထီးကြီး အနေဖြင့် နားမလည်နိုင်သော အချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ယင်းကား ဇမ်ဘေဇီ မြစ်ဝှမ်းတစ်လျှောက် လူသား မုဆိုးများ ဆင်အုပ်များကို လိုက်လံ သတ် ဖြတ်ခြင်းမပြုဘဲ နေခဲ့သည့် ကာလတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ အချိန်ကာလ ဆယ့်တစ် နှစ်ခန့် မုဆိုးများ တောလိုက်ပြီး၊ ဆင်များကို မပစ်မခတ်တော့ဘဲ နေခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယင်းကာလအတွင်း ဆင်အုပ်ကြီးများမှာ အန္တရာယ် ကင်းနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ဆင်ထီးကြီး နားမလည်သော ယင်းသို့ ဆင်များ သတ်ဖြတ်မှု ရပ်စဲနေသည့် အကြောင်းကား ဇင်ဘာဘွေ နိုင်ငံ၌ ပြင်းထန်သော ပြည်တွင်းစစ်ကြီး ဖြစ်ပွားနေခဲ့ သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အကြိတ်အနယ် တိုက်မိုက် နေကြသော ပြည်တွင်းစစ် ကာလအတွင်း မုဆိုးများ အနေဖြင့်လည်း အန္တရာယ် များလှ သောကြောင့် ဆင်များကို ပစ်ခတ်မှု ရပ်စဲနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ထိုကာလအတွင်း ဆင်အုပ်ကြီးများမှာ ဘေးအန္တရာယ် ကင်းစွာဖြင့် လှုပ်ရှား သွားလာ ကျက်စား နေနိုင်သောကြောင့် ဆင်အုပ်များတိုးပွား လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         သို့ရာတွင် ယခုတစ်ဖန် ဆင်များကို သိသိမိမိ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်မှုများ ပြန်လည် စတင်လာပြန်သဖြင့် ဆင်အုပ်များမှာ လူ တည်းဟူသော ရန်သူကို အထူး ကြိုးစား ရှောင်တိမ်း နေရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ဆင်ထီးကြီးသည် လူနံ့ရပြီးဖြစ်၍ သူ၏ ဆင်အုပ်ထဲမှ အခြားဆင်များကို သတိပေးရန် တောင်ကုန်းမှ မြေနိမ့်ရာသို့ ဆင်းလာခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ဆင်ထီးကြီး ဦးစီး ခေါင်းဆောင်သော ဆင်အုပ်မှာ ဆင်ကောင်ရေ သုံးရာခန့် ရှိလေသည်။ ယင်းတို့ အထဲတွင် သားသည် အမေ ဆင်မများနှင့် ယင်းတို့ သားငယ် ဆင်ပေါက်ကလေးများလည်း ပါဝင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ဆင်ပေါက် ကလေးများက မိခင် ဆင်မကြီးများထံ နို့စို့နေကြပြီး ကျန် ဆင်ကြီးများကမူ နီးရာ သစ်ပင်များမှ သစ်ရွက်များ၊ သစ်သီးရိုင်းများကို ဆွတ်ခူး စားသောက် နေကြလေသည်။ အရွယ်ရောက်ကာ ဆင်ထီးငယ် နှစ်ထောင်သည် သစ်ရွက်စိမ်းများ ပေါများသော သစ်ပင်တစ်ပင်ကို နှစ်ကောင်ပေါင်းသော အင်အားဖြင့် ဆွဲလှဲကာ သစ်ရွက်စိမ်းများကို အားပါးတရ စားသောက်နေကြလေသည်။ | ဆင်အုပ်မှ ဆင်များအနေဖြင့် အန္တရာယ်ကို မသိကြသေးချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ခေါင်းဆောင် ဆင်ထီးကြီးသည် ဆင်အုပ်ရှိရာ ခပ်သွက်သွက် လျှောက်လာရာ ဆင်စွယ်ကြီးများ ထောင်နေအောင် ဦးခေါင်းထောင်လျက် နားရွက်မှာပါ ထောင်နေ သဖြင့် အန္တရာယ်ကို သတိပေးရန် လာနေကြောင်း သိသာ ထင်ရှားနေပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ဆင်အုပ်အနီးသို့ ရောက်လျှင် ဆင်ထီးကြီးသည် သူတို့ ဘာသာဘာဝ အန္တရာယ်ကို သတိပေးသည့် အနေဖြင့် နှာမောင်းကြီးကို ထောင်ကာ တအားမွတ်လျက် အသံပေးလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ကျန်ဆင်များအားလုံးသည် ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိဟန်ဖြင့် စားသောက်ခြင်းကို ရပ်ဆိုင်းကာ လေစုန်ဘက်ဆီသို့ လျှောက်ပြေးကြလေတော့သည်။ လေစုန်ဘက်သို့ ပြေးသည့် သဘောမှာ နောက်မှ ရန်သူများ လိုက်လာလျှင် ရန်သူ၏ အနံ့ကို ဆင်များက ရမည်ဖြစ်ပြီး လွတ်ရာသို့ တိမ်းရှောင် ထွက်ပြေးနိုင်ရန် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ယခုကဲ့သို့ ရန်သူ လိုက်လာပြီဆိုလျှင် ဆင်များသည် လုံးဝ မရပ်နားဘဲ နှစ်ရက်နှင့် တစ်ညတိတိ တောက်လျှောက် ပြေးသွားနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ခေါင်းဆောင် ဆင်ထီးကြီးသည် ရန်သူ(လူသား)တို့၏ အပြုအမူကို နားမလည် နိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။ မှတ်မှတ်ရရ လူနဲ့ ရခဲ့သည်မှာ ရှစ်ရက်ခန့် ရှိပြီဖြစ်သည်။ လူနဲ့ ရလိုက် တိမ်းရှောင် ထွက်ပြေးလိုက်နှင့် ရှစ်ရက်ကြာခဲ့သည်။ ဘာကြောင့် လူတွေက သဲသဲမဲမဲ လိုက်နေရလေသနည်းဟု ဆင်ထီးကြီးမှာ နားမလည်နိုင်အောင်လေစုန်အတိုင်း သွားနေသဖြင့် ဆင်များက လူန့်ကို ကောင်းစွာ ရနေခြင်း ဖြစ်သည်။ လူတွေကလည်း အတော်များပုံ ရသည်။ ဆင်တွေက လူန့်ရနေအောင် တမင်သက်သက် လုပ်နေသည်ဟုလည်း ထင်ရသည်။ သို့သော် အနံ့သာရပြီး လူတွေ ကိုတော့ ဆင်များက မမြင်ရချေ။ တမင်သက်သက် ဆင်တွေ မမြင်အောင် ရှောင်နေ ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ဆင်းအုပ်ခေါင်းဆောင် ဆင်ထီးကြီးသည် တစ်ကြိမ်သာလျှင် လူ အရိပ်အယောင် မြင်ခဲ့ရသည်။ လူနံ့ရပြီး ငါးရက်မြောက်သောနေ့က ဆင်ထီးကြီးသည် စိတ်တိုတိုနှင့် ဆင်အုပ်မှ ခွဲထွက်လာကာ လာသည့် လမ်းအတိုင်း တောင်စူးစူးဘက်သို့ ပြန်လှည့်........\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43834695549077,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_c2782296-6294-4ea1-9cef-228a948b8b45.jpg?v=1730281163"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နေ၀င်း-ဘီလျံနာ","title":"ဘီလျံနာ","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eအခန်း (၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ရစ်ချတ်သည် လတ်တလော သူ့အား အရေးတကြီးပေးထားသည့် တာဝန် အကြောင်း၊ အပြန်ပြန်အလှန်လှန် စဉ်းစားနေမိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တာဝန်ကလည်း ယခင် သူ ဆောင်ရွက်ခဲ့ဖူးသော အလုပ်တာဝန်များ နှင့် မတူဘဲ အလွန်ကြီးကျယ်သလောက် ဘေးအန္တ ရာယ်ကလည်း များလှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရစ်ချတ်အနေဖြင့် ရန်သူဒုစရိုက်သမားများကို ရွပ်ရွပ်ချွံချွံ စွန့်စားတိုက် ခိုက်ရသည့် အပွဲပွဲတွင် အနိုင်ရခဲ့သလောက် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူက အနိုင် ရပါ့မလားဟု သံသယပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သေဘေးမှ အကြိမ်ကြိမ် လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မူ လွတ်မြောက်ပါမည်လော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့ဖြစ်လင့်ကစား “ရစ်ချတ်” သည် စိတ်ဓာတ် အလွန်ခိုင်မာ ပြင်းထန် သူ ဖြစ်သည့်အလျောက် သေကာမှ သေရော ရန်သူဒုစရိုက်များကို အနိုင်မခံ အရှုံးမပေး ရွပ်ရွပ်ချွံချွံ တိုက်ခိုက်နှိမ်နင်းရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီး ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အကယ်၍ မိမိအသက်သေရသည့်တိုင်အောင် တိုက်ရင်း သေမည်ဟု , \u003cspan\u003eဆုံးဖြတ်ထားသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် အလွန်ပူအိုက်သော နွေရာသီ ဇွန်လဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရစ်ချတ်” သည် သူနှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးရန် ချိန်းဆိုထားသော အင် ဆိုသူအကြောင်း တွေးနေမိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          'ဂေါ်ဒင်” သည်ကား ဗဟိုထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့၏ လျှို့ဝှက်သီးသန့်ဌာန မှ '\u003cspan\u003eဂျင်း” (စုံထောက်) တစ်ဦး ဖြစ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းဌာနနှင့် ဆက်သွယ်ရာတွင် မိမိ၏နာမည်ရင်း “ရစ်ချတ်” ကို မှ မသုံးဘဲ '\u003cspan\u003eကော်တင်” ဟူသော လျှို့ဝှက်အမည်ကို သုံးထားသည့်အတိုင်း = “ဂေါ်ဒင်” က ဖုန်းဆက် ချိန်းဆိုသောအခါ... ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟဲလို မစ္စတာ “ကော်တင်' \u003cspan\u003eအရေးကြီးတဲ့ စာရင်းတစ်ခု ခင်ဗျားကို ပေးစရာရှိလို့ အမြန်ဆုံးလာတွေ့ စေချင်ပါတယ်။ “ဂရင်းဝစ်” ရပ်ကွက်က သုသာန် မှ သိတယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီသုသာန်ရဲ့ အရှေ့တောင်ဘက်ထောင့်နားမှာ ကျုပ် စောင့်နေပါ့မယ်။ အမြန်ဆုံးသာ လာခဲ့ပါ” ဟု ပြောခဲ့သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဂေါ်ဒင်” အနေဖြင့် ယင်းသို့ ဖုန်းဆက်ချိန်းဆိုခြင်းသည် အကြောင်း ရှိရပေမည်။ မိမိအား “စီအိုင်အေ' \u003cspan\u003eလျှို့ဝှက်သီးသန့်ဌာနမှ တာဝန်ပေးထားသော အလုပ်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်များ ရရှိသဖြင့် မိမိအား အမြန်ဆုံး အကြောင်းကြားလို၍ပင် ဖြစ်ရပေမည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ ရစ်ချတ်\" သည် သူ၏ မော်တော်ကားဖြင့် “ဂေါ်ဒင်” ချိန်းဆိုလိုက်သော '\u003cspan\u003eဂရင်းဝစ်” ရပ်ကွက် သုသာန်ဆီသို့ မောင်းသွားရင်း ယခုသွားမည့်နေရာတွင်ပင် ဘေးအန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ခု ရှိနိုင်သည်ဟု စိတ်ထဲတွင် ထင်လိုက်မိသည်။ = ဤကား “ရစ်ချတ်” ၏ ထူးခြားသော အရည်အချင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အသက်ဘေးအန္တရာယ် နီးကပ်လာအောင် အခြေအနေ ရှိနေပါက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလိုလို ကြိုတင် ရိပ်မိလေ့ ရှိသည်။ ဤသည်မှာလည်း ဘေးရန် အမျိုးမျိုး တိုက်ပွဲအမျိုးမျိုး ဆင်နွှဲခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ရရှိ လာသည့် အရည်အချင်းပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တိရစ္ဆာန်များတွင် ဘေးအန္တရာယ် သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ သဘာဝရန်သူ နီးကပ်လာပြီဆိုလျှင် အလိုလို ကြိုတင်သိသော (Instinct) အင်စတင့် ခေါ် အသိစိတ်တစ်မျိုးရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းအသိစိတ်ဓာတ် “အင့်စတင့်' \u003cspan\u003eမျိုးကို “ရစ်ချတ်\" သည် သေတွင်းမှ အကြိမ်ကြိမ် လွတ်မြောက်ခဲ့သော အတွေ့အကြုံများမှတစ်ဆင့် ရရှိခဲ့ခြင်းပင် - ဖြစ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယခုလည်း ချိန်းဆိုထားသောသုသာန်ဆီသို့ ကားမောင်းသွားရင်း အသက် ဘေးနှင့် နီးကပ်သည့်အန္တရာယ် ရင်ဆိုင်ရချေဦးမည်ဟု စိတ်ထဲမှ သိနေပြန်လေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အထူးသဖြင့် ဒုစရိုက်သမားများကို ရက်ရက်စက်စက် အပြတ်နှိမ်နင်းအပြုတ်တိုက်လေ့ရှိသော မိမိအားသတ်ဖြတ်ချင်သူ လူဆိုးဂိုဏ်းသားတွေ နေရာ တကာမှာ ရှိနေကြကြောင်း သိထား၍လည်း “ရစ်ချတ်က သွားလေရာတွင် သတိကြီးစွာထား၍ သွားလာလှုပ်ရှားတက်လေရာ သုသာန်းအနီးသို့ ချဉ်းကပ် မိသည်နှင့် သူ၏ မျက်လုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစေ့စပ်စွာ လှည့်ပတ် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဂေါ်ဒင်'\u003cspan\u003e နှင့် တွေ့ဆုံရန် ချိန်းဆိုထားသော သုသာန်၏ အရှေ့တောင် ထောင့်သို့ ချက်ချင်းမသွားသေးဘဲ ကားကို တစ်ပတ်လှည့်မောင်းရင်း အခြေအနေ ကို အကဲခတ်ကြည့်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရုတ်တရက်အားဖြင့်မူကား ဘေးအန္တရာယ်ရှိဖွယ်(သို့မဟုတ်) မသင်္ကာ ဖွယ်ရာ လူစိမ်းဆို၍ မတွေ့ရချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သုသာန်တစ်နေရာရှိ အုတ်ဂူတစ်ခုနားတွင် လူငယ်ဇနီးမောင်နှံတို့သည် ကလေးငယ်များနှင့်အတူ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေကြသည်။ ကွယ်လွန်သူတစ်ဦးဦး ( သူတို့၏မိဘဆွေမျိုးထဲမှ ဖြတ်တန်ရာသည်) အတွက် အလွမ်းဖြေအုတ်ဂူသို့ လာရောက်ကြဟန် တူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မလှမ်းမကမ်းတွင်လည်း အသက်ကြီးကြီး ဇနီးမောင်နှံတို့က အုတ်ဂူ တစ်ခုအနီးတွင် ရပ်ကာ မျက်ရည်ကျနေသည်။ သူတို့၏ သားသမီးတစ်ဦး၏ | အုတ်ဂူရှိရာသို့ လာရောက်ကြဟန်တူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ချိန်းဆိုထားသောနေရာ အရ ထောင့်အနီးရှိ လမ်းပေါ်တွင်ကား ပင်စင် စားနှင့်တူသော အဘိုးကြီးတစ်ယောက်သည် ခပ်ဖြည်းဖြည်း လမ်းလျှောက်သွား နေသည်။ ကွယ်လွန်သူ ဇနီးသည်၏ အုတ်ဂူသို့ အလွမ်းပြေသွားနေခြင်း ဖြစ် ဟန်တူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယခုအတိုင်းဆိုလျှင် သုသာန်၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ မသင်္ကာဖွယ်ရာ လူ စိမ်းများ လုံးဝမရှိဟု ယူဆရမလို ဖြစ်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရစ်ချတ်” သည် သူ၏မော်တော်ကားကို “ပလိုင်းမောက်' \u003cspan\u003eအမျိုးအစား ကားတစ်စီးရပ်ထားသည့် နေရာ၏ နောက်နားတွင် ထိုးရပ်လိုက်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရှေ့ကားမှ ယာဉ်မောင်းသူ ခရိုင်အားသည် တစ်စုံတစ်ဦးအား စောင့် ဟန်ဖြင့် သတင်းစာထိုင်ဖတ်နေသည် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရစ်ချတ်' \u003cspan\u003eသည် အမြဲတစေ သတိရှိသူဖြစ်သည့်အလျောက် ကားပေါ်မှ မဆင်းမီ သူ၏ကိုယ်တွင် ပါလာသော လက်နက်များကို လိုလိုမယ် စစ်ကြည့်လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းတို့ကား ကုတ်အင်္ကျီအတွင်း ပခုံးတွင် သိုင်းလွယ်ထားသောရေအိတ်အနက်များရှိ ၉ မီလီမီကာ “ဘရောင်းနင်း” အော်တိုမစ်တစ်၊ ပစ္စတိုလ် သနတ်နှစ်လက် (တစ်လက်လျှင် ကျည်ဆန် ၁၃ တောင့်ပါသည်။) နှင့် ပွိုင့် ၅ အမျိုးအစား '\u003cspan\u003eကိုလ်” ပစ္စတိုလ် နှစ်လက်တို့ပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပွိုင့် ၂၅ ပစ္စတိုလ်နှစ်လက်ကို ဘောင်းဘီအတွင်း ခြေသလုံးတွင် အထူး မံဖန်တီးထားသော လျှို့ဝှက်သားရေအိတ်များဖြင့် ချိတ်ထားသည်။ - သေနတ်လေးလက်စလုံး၏ ကျည်ဆန်များနှင့် ပစ်ခတ်သည့် မောင်း ခလုတ် စသည်တို့ ကိုပါ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် '\u003cspan\u003eရစ်ချတ်” သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူ၏နေရာမှ လက်ဝဲဘက် ပေ ၂၀၀ ခန့်တွင် စီအိုင်အေ လျှို့ဝှက် ဌာနမှ စုံထောက် “ဂေါ်ဒင်” ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလေသည်။ - '\u003cspan\u003eဂေါ်ဒင်\u003c\/span\u003e' \u003cspan\u003eသည်\u003c\/span\u003e '\u003cspan\u003eရစ်ချတ်” ဘက်သို့ ကျောပေး၍ ရပ်နေရာ\u003c\/span\u003e '\u003cspan\u003eခရိမ်း”ခေါ် ဝန်ချီစက်မောင်း အလုပ်သမားတစ်ဦးအသွင်ဟန်ဆောင်လျက် တကယ့် အလုပ်သမားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ ဂေါ်ဒင် ” ရပ်နေရာမှ လက်ခံဘက် ပေ ၂၀၀ ခန့်တွင်ကား အသုဘ အခမ်းအနားကို ရစ်ယာန်ဘာသာဝင်တို့ ထုံးစံအတိုင်း လူစုလူဝေးနှင့် ပြုလုပ် နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရစ်ချတ်\" သည် စုံထောက် “ဂေါ်ဒင်” ရပ်နေရာသို့ ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နောက်ဆုံး ၇၅ ပေခန့်အကွာတွင် သုသာန်အလုပ်သမားနှင့်တူသူ လူ နှစ်ယောက်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် မြက်ပင်များကို နုတ်နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤသည်မှာလည်း သုသာန်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မြင်တွေ့နေကျဖြစ်၍ မသင်္ကာစရာမရှိချေ။ = '\u003cspan\u003eရစ်ချတ်” သည် စီအိုင်အေစုံထောက် “ဂေါ်ဒင်” ရပ်နေရာသို့ ချဉ်းကပ် သွားပြီး ဘေးချင်းယှဉ်ရပ်၍ စကားစပြောလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နေပါဦးဗျ.. ဘာများ ဒါလောက်အရေးကြီးလို့ ကျုပ်ကို ချိန်းရတာ လဲ။ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ခင်ဗျားနဲ့ ကျုပ်နဲ့ ဆုံပြီးစကားပြောရင် အန္တရာယ်ရှိ နိုင်တယ် မဟုတ်လား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရစ်ချတ်'\u003cspan\u003eက ဤသို့ပြောရင်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ သေချာစေ့စပ်စွာ ထပ်မံကြည့်လိုက်ရာ သူ ထင်သည့်အတိုင်းပင် အန္တရာယ်ရှိကြောင်း အထောက် ထားကို တွေ့ရတော့သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မလှမ်းမကမ်းရှိ အုတ်ဂူခပ်ကြီးကြီးတစ်ခု၏ အကွယ်မှ သေနတ်ပြောင်း တစ်စွန်းတစ်စထွက်နေသည်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂေါ်ဒင် ကတော့ သတိပြုမိဟန်မတူဘဲ ရစ်ချတ်၏ စကားကို ပြန် နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ ဒီလိုပါဗျ.. ကျုပ်တို့ ဦးတည်ဖြိုခွင်းရမယ့် အရုဏ်သစ်အဖွဲ့ရဲ့ ဘရွတ်ကလင်းနယ်မြေက အဖွဲ့ဝင်တွေ စာရင်းအပြည့်အစုံကို ကျုပ်တို့ ရရှိ ထားပြီဗျ။ အဲဒီစာရင်းကတော့...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူ၏စကားမဆုံးသေးမီ ရစ်ချတ်က...\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟေ့လူ ဝပ်နေလိုက်စမ်း”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပြောပြောဆိုဆို ဂေါ်ဒင်အား မြေပြင်ပေါ်သို့ အဟင်းလှဲချလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏လက်တစ်ဖက်က မယုံကြည်နိုင်လောက် အောင် လျင်မြန်လှသောအဟုန်ဖြင့် ကုတ်အကျီးအတွင်းမှ ဘရောင်းနင်းမော် တိုမက်တစ်ပစ္စတိုလ်သေနတ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူတို့နှစ်ဦး မြေပြင်သို့ ဝင်လိုက်ပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သေနတ် သံနှစ်ချက် ကြားလိုက်ရပြီး ပွိုင့် ၃၈ ကျည်ဆန်နှစ်တောင့် စောစောက သူတို့ ရပ်နေရာမှ ဗွီခနဲ ဖြတ်ထွက်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အကယ်၍သာ ရစ်ချတ်က ဒေါ်ဒင်အား ဆွဲလိုပြီး စပ်မနေလိုက်က ယင်းကျည်ဆန်နှစ်တောင့်သည် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ကျည်ဆန်ထိမှန် အသက် ပျောက်သွားကြမည်မှာ သေချာလှပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရစ်ချတ်သည် သူတို့အား လှမ်းပစ်သူ ရန်သူနှစ်ဦးကို မြင်ထားပြီးဖြစ် ၍ မြေပြင်ဝပ်လျက်ပင် သူ၏ပစ္စတိုလ်သေနတ်ဖြင့် တစ်ချက်လှမ်းပစ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရစ်ချတ်၏ ထူးခြားသော အရည်အချင်းတစ်ခုမှာ သေနတ်ပစ် အလွန် လက်ဖြောင့်ပြီး ပစ်တိုင်းမလွဲခြင်းပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယခုလည်း သူပစ်လိုက်သော ကျည်ဆန်သည် မလွဲပါချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူ၏ကျည်ဆန်သည် လူဆိုးဂိုဏ်းသား သေနတ်သမားနှစ်ဦးအနက် တစ်ဦး၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်သို့ ထိမှန်ပြီး ယိုင်လဲကျရင်း သူ၏ဘေးမှအဖော် ကို တိုက်မိသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒုတိယသေနတ်သမားသည် ယိမ်းယိုင်လျက်နှင့်ပင် သေနတ်တစ်ချက် လှမ်းပစ်လိုက်ရာ ဂေါ်ဒင်၏ လက်ယာဘက်ပခုံးကို ထိမှန်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရစ်ချတ်သည် ယခုကဲ့သို့ တိုက်ပွဲမျိုးကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တွေ့ ခဲ့ဖူးပြီဖြစ်၍ ယခု မိမိတို့အား တိုက်ခိုက်ပစ်ခတ်သူ သေနတ်သမားနှစ်ဦးအပြင် နောက်ထပ် သူတို့လူတွေ ရှိရဦးမည်ဟု တထစ်ချ ယုံနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထို့ကြောင့် ကျန်လူများကိုပါ ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်ရန်အတွက် ဂေါ်ဒင်အား..\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ အုတ်ဂူတွေနောက်မှာ အသောကွယ်နေလိုက်ဗျ၊ ဒါမှ ကျုပ်တို့ အသက် ရှင်နိုင်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟု ပြောရင်း သူကိုယ်တိုင်လည်း ခပ်မြင့်မြင့်အုတ်ဂူတစ်ခု၏ နောက်သို့ ဝင်ပြီး ကာကွယ်ယူထားလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂေါ်ဒင်မှာ သေနတ်ထိမှန်ထား၍ ကောင်းမွန်စွာ မလျှောက်နိုင်သော ကြောင့် ရစ်ချတ်ကပင် ကူညီတွဲခေါ်ပြီး အုတ်ဂူတစ်ခု၏ အကွယ်ဆီသို့ ပို့ ပေးလိုက်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအခိုက်မှာပင် သေနတ်ကျည်ဆန်များ မိုးရွာသလို သူတို့၏ ဝဲယာ ( နှစ်ဖက်စလုံးမှ ဒလဟော ဝင်လာလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရစ်ချတ်နှင့် ဂေါ်ဒင်တို့အား ရန်သူက သုံးဘက်သုံးတန်မှ တြိဂံသဏ္ဌာန် - ဝိုင်းပစ်ခတ်ခြင်း ခံနေရလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရန်သူဘက်မှ ကျည်ဆန်လေးကောင်သည် ဂေါ်ဒင်၏ နားထင်တွင် - တစ်ချက်၊ နံဘေးတွင် သုံးချက် ထိမှန်သွားလေရာ သူ့ခမျာ မြေပြင်ပေါ် ထိုင် - လဲမကျမီပင် အသက်ပျောက်သွားရှာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရစ်ချတ် ကိုယ်တိုင်ကလည်း သုံးဘက်သုံးတန်မှ ရန်သူဝိုင်းထားပြီး ( တကယ့်အကျဉ်းတကျပ် အခြေအနေသို့ ရောက်နေကြောင်း စဉ်းစားမိသဖြင့် တစ်ယောက်နှင့် အများကို အနိုင်ရအောင် အထူး သတိကြီးစွာဖြင့် တိုက်မှ ဖြစ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရှေးဦးစွာ သူ၏ လက်ယာဘက်ရှိ ရန်သူအုပ်စုဆီသို့ တစ်ချက်လှမ်း ပစ်လိုက်ရာ သေနတ်သမားတစ်ဦး ထိမှန်လဲကျသွားသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် လူနှစ်ယောက်က သူ့အား ပြန်ပစ်ခတ်သဖြင့် ကဗျာကယာ ဝပ်ချလိုက်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရစ်ချတ်သည် သူ၏ လက်ဝဲဘက်ဆီသို့ သေနတ်တစ်ချက် လှမ်းပစ် စမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ရန်သူဘက်မှ ကျည်ဆန်နှစ်ချက် ပြန်လာ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အုတ်ဂူအကာအကွယ်ရှိထား၍သာ ကျည်ဆန်များက သူ့အား မထိမှန် ခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရစ်ချက်သည် အုတ်ဂူ၏ အစွန်းနားမှ အသာခေါင်းပြူ၍ ကြည့်လိုက် ရာ ရန်သူ့သေနတ်သမားနှစ်ဦးကို လှမ်းမြင်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်ဦးက နေကာမျက်မှန်တပ်ထားပြီး နောက်တစ်ဦးက မျက်နှာ ပြား အရုပ်ဆိုးဆိုး လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ရစ်ချတ်သည် သူ၏ နောက်နားဘက်တွင်လည်း ရန်သူရှိသည်ဟု တွက်လျက် သေနတ်နှစ်ချက် ဆင့်ပစ်ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် လူဆိုး နှစ်ဦးက ပြန်လည်ပစ်ခတ်ရာ ကျည်ဆန်များသည် အုတ်ဂူ၏ နံရံကိုသာ ထိ နေကြကုန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုလူနှစ်ယောက်ကို အုတ်ဂူ၏ဘေးမှ အသာချောင်းကြည့်လိုက်ရာ အံ့ အားသင့်သွားမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ လက်စသတ်တော့ စောစာက သုသာန်အလုပ်သမားဟန်ဆောင်ပြီး မြက်နက်နေတဲ့ လူနှစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကိုး။ တစ်ယောက်က ငါသိတဲ့...ငါသိ ဘုံ... “ဖရက်\" ဆိုတဲ့ အကောင်နဲ့တူတယ်”၊ ဤသို့လျှင် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ် လိုက်မိသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43834687684757,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_d877f08a-bb63-42e7-be96-d8b6889afa74.jpg?v=1730281184"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နေ၀င်း-လေယာဥ်ပေါ်မှလူသတ်မှု","title":"လေယာဥ်ပေါ်မှလူသတ်မှု","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e( ၁ )\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤဇာတ်လမ်းဖြစ်ပျက်ရာ အချိန်ကာလကား ယနေ့လေယာဉ်ဖြင့် ခရီးသွားလာမှု ခေတ်စားခြင်းမရှိသေးသောကာလ ၁၉၃၄ ခုနှစ်က ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခရီးသည်များ တင်ဆောင်ပျံသန်းသည့် လေကြောင်းကုမ္ပဏီများ မရှိသလောက် နည်းပါးသေးသည့်ခေတ်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအချိန်က ပြင်သစ် ပြည် (ပဲရစ်မြို့)နှင့် အင်္ဂလန်ပြည် (လန်ဒန်မြို့)အကြား အသွားအပြန် ခရီး 1 သည်များ တင်ဆောင်သယ်ပို့နေသော '\u003cspan\u003eယူနီဗာဆယ်\u003c\/span\u003e' \u003cspan\u003eလေကြောင်းကုမ္ပဏီ တစ်ခုက ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုခေတ်က လေယာဉ်ဖြင့် ခရီးသွားလာသူ အလွန်နည်းပါးလင့် ( ကစား ငွေကြေးတတ်နိုင်သူများကတော့ အချိန်တိုတောင်းစွာ ခရီးရောက်နိုင် သည့် လေယာဉ်ဖြင့် သွားလာလေ့ရှိကြပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထို့ကြောင့် ယခုဇာတ်လမ်းစတင်ရာ စက်တင်ဘာလ၏ သာယာ သော နေ့တစ်နေ့ဝယ် ပြင်သစ်ပြည်းပဲရစ်မြို့မှ လန်ဒန်မြို့ “ခရွိုင်ဒန်'\u003cspan\u003eလေဆိပ် သို့ ထွက်ခွာပျံသန်းမည့် လေယာဉ်တွင်လည်း ခရီးသည်အပြည့် ရှိနေလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (မှတ်ချက်။ ။ ယခုခေတ် ဂျက်လေယာဉ်ကြီးများလို ခရီးသည် သုံးလေးရာတင်နိုင်သော လေယာဉ်များ မရှိသေးသဖြင့် “ယူနီဗာဆယ် လေကြောင်းကုမ္ပဏီ၏ ခရီးသည်တင် လေယာဉ်မှာ လေယာဉ်ငယ်တစ်စင်းသာ ဖြစ်သည်။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လန်ဒန်မြို့သို့ လိုက်ပါမည့် ခရီးသည်များအနက် ဂျိန်း အမည် | မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် လေယာဉ်ပေါ်သို့ တက်လာချိန်၌ အခြားခရီး အများစုက မိမိတို့၏ ထိုင်ခုံအသီးသီးတွင် ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂျိန်းသည် ထိုင်ခုံတွင် နေရာတကျ ထိုင်လိုက်ပြီးနားထဲ ( ခရီးသည်များအား အကဲခတ် ကြည့်မိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခရီးသည် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးက အချင်းချင်း စကားပြောနေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အသက်ကြီးကြီး အမျိုးသားခရီးသည်တစ်ဦးမှာ နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။ လူက ခပ်ပုပု၀၀နှင့် ဦးခေါင်းက ဘဲဥပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး နှုတ်ခမ်းမွေး ကားကားနှင့် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (ထိုလူကြီးသည် နာမည်ကျော်စုံထောက်ကြီး “ဟာကြူလီဖြစ်ကြောင်း ထိုအချိန်က ဂျိန်းအနေဖြင့် မသိသေးပါ။) - သူမ၏ရှေ့တည့်တည့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ခုံတွင် ရုပ်ရည်ခံ့ညား ချော မွေ့သော လူငယ်တစ်ဦးထိုင်နေရာ ဂျိန်းသည် မိန်းကလေးတို့ဘာဝ ထိုလူငယ် အား စိတ်ဝင်စားသလို ဖြစ်မိသော်လည်း ဣနြေဖြင့် ဟန်ဆောင်ကာ မျက်နှာ ချင်းဆိုင်ခုံဘက်သို့ မကြည့်မိအောင် မျက်နှာကိုလွှဲထား၍ နေလေသည်။ခရီး သည်အားလုံး စုံပြီဖြစ်၍ လေယာဉ်သည် စတင်ထွက်ခွာလေသည်။ လေယာဉ် က ယခုခေတ် ဂျက်လေယာဉ်ကြီးများလိုမဟုတ်ဘဲ လေယာဉ်ငယ်တစ်စင်းသာ ဖြစ်ရာ လေယာဉ်မှူးနှင့် လက်ထောက်လေယာဉ်မှူး အဖြစ် လေယာဉ်မောင် နှစ်ဦးတို့သာ ပါရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လေယာဉ်သည် ချောမောစွာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ပြီးနောက် အင်္ဂလန်နိုင်ငံရှိရာ အနောက်စူးစူးဘက်ဆီသို့ ဆက်လက်ပျံသန်းလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂျိန်းအဖို့ ယခုခရီးမှာ ဒုတိယအကြိမ် လေယာဉ်စီးဖူးခြင်းဖြစ်၍ ကောင်းကင်မှနေ၍ မြေပြင်သို့ ကြည့်ရသည်ကိုပင် စိတ်ထဲမှ ပျော်ရွှင်ကြည်နူး သလို စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ရှေ့တည့်တည့်ထိုင်ခုံမှ လူငယ်ချောချော ကို သတိရနေမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့သော် မိန်းကလေးတစ်ယောက်အနေဖြင့် လှမ်းကြည့်ရန် မသင့် တော်ဟု ဆုံးဖြတ်လျက် မျက်နှာလွှဲ၍သာ နေလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထို့နောက် သူမသည် ပြင်သစ်ပြည်၌ရှိစဉ်က သွားရောက်လည်ပတ် ခဲ့သော “လီဖီနေအရပ်အကြောင်းကို ပြန်၍စဉ်းစားနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စောစောက စကားတွေ အဆက်မပြတ် ပြောနေခဲ့သူ အမျိုးသမီး - နှစ်ဦးမှာ ယခုတော့ စကားဆက် ပြတ်သွားပုံရသည်။ သူတို့နှစ်ဦးအနက် အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ လေဒီ “ဟော်ဘူရီဆိုသူဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂျိန်းသည် ကျန်ခရီးသည်များအား လှည့်ပတ် အကဲခတ်ကြည့်ပြန် လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏နောက်မှ ထိုင်ခုံတွင်ကား နှုတ်ခမ်းမွှေးကားကားနှင့် နိုင်ငံခြားသားနှင့်ကူသူ လူပုပု၀၀ ထိုင်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူ၏ဘေးမှ ထိုင်ခုံတွင်မူ အရပ်မြင့်မြင့် ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် ရုပ်ရည် - သန့်သန့်ပြန့်ပြန့် လူတစ်ယောက် ထိုင်နေသည်။ ထိုလူသည် နိုင်ငံခြား ဂီက ပညာရှင်များသုံးသည့် ပလွေတစ်ချောင်းကို အပစ်ခုဖြင့် ပွတ်တိုက်နu သည်။ ဂျိန်းသည် ထိုလူအား အကဲခတ်ကြည့်ရင်း အင်္ဂါရုပ်က ဂီအနုပညာ ရှင် တစ်ဦးနှင့်မတူ၊ ဆရာဝန် သို့မဟုတံ ရှေ့နေကြီးတစ်ဦးနှင့် တူသည်ဟု စိတ်ထဲမှ အောက်မေ့မိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုလူ၏နောက်တွင် ပြင်သစ်အမျိုးသားနှစ်ဦး ထိုင်နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်ယောက်က မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အသက်ကြီးကြီးဖြစ်ပြီး နောက် တစ်ဦးက လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ရာ သားအဖဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကျွန်းက စိတ်ထဲမှ . ကောက်ချက်ချမိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအချိန်၌ သူမ၏ ရှေ့တည့်တည့်ထိုင်ခုံမှ လူငယ်သည် ဂျိန်း “အကြောင်းကို စဉ်းစားစိတ်ကူးနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူ၏အမည်က နော်မန်ဂေး(လ်)ဖြစ်သည်။ သူသည် လေယာဉ်ပေါ် | တက်လာပြီး ဂျိန်းကိုသတိပြုမိခဲ့သည်။ အလွန်လှပကြော့ရှင်းသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပါကလားဟုလည်း မှတ်ချက်မိသည်။ ထို့အပြင် သူသည် ဒိန်း အား ပြင်သစ်ပြည်လီနေအရပ်တွင် မြင်ခဲ့ဖူး၍ စိတ်ဝင်စားမိခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထို့ကြောင့် ယခုလေယာဉ်ပေါ်တွင် ဆုံမိပြန်သောအခါ နော်မန် ဂေး(လ်)သည် ဂျိန်းအား ပို၍စိတ်ဝင်စားနေမိခြင်း ဖြစ်လေသည်။ လူချင်း မိတ်ဆက်၍ သိကျွမ်းခင်မင်ချင်စိတ်လည်း ဖြစ်ပေါ်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့သော် မိန်းကလေးက မိမိအား လုံးဝ စိတ်ဝင်စားပုံမရဘဲ ခပ်တည် တည် မျက်နှာလွှဲနေသဖြင့် မိမိက စတင်မိတ်ဆက်စကားပြောရန် ်နယ် သည်။ ခရီးသည်အားလုံးသည် လေယာဉ်ပေါ်တွင် လိုက်ပါလာကြရင်း ကိုယ့် စိတ်ကူးနှင့်ကိုယ် ရောက်တတ်ရာရာကို စဉ်းစားနေကြရာ လေဒီဟော်ဘူရီ အမည်ရှိ အမျိုးသမီးသည် အခြားခရီးသည်တစ်ဦးဖြစ်သော ဗင်နီရာကားဆိုသူ အမျိုးသမီးအား စိတ်ထဲမှ မျက်မုန်းကျိုးနေမိလေသည်။ လေဒီဟော်ဘူရီအနေ ဖြင့် မိမိခင်ပွန်း စတီဖင်စား ဗင်နီရှာကားက စိတ်ဝင်စားနေသည်ဟု ယူအ ကာ မျက်မုန်းကျိုးနေမိခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဒီခ်ဘုရီ သည် အတည်းကို မည်သို့ ဖြေရှင်းရပါမည်နည်းဟု စဉ်းစားရင်း အရာရေသော ကြောင့် စိတ်ညစ်နေမိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဗင်နီရွာကားဆိုသူ အမျိုးသမီးကလည်း စိတ်ထဲမှာ တော်တော်အား မုန်းတီးနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခင်ပွန်းဖြစ်သူ စတီဖင်အနေဖြင့် ဒီလိုမိန်းမမျိုးရတာ အတော်ကံဆိုး တာပဲဟုလည်း တွေးနေမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤသို့စဉ်းစားရင်း သူမသည် စီးကရက်သောက်ချင်လာသဖြင့် စီးကရက်တစ်လိပ် ထုတ်ယူပြီး မီးညှိသောက်မည်ပြုစဉ် မလှမ်းမကမ်းရှိ လေယာဉ်မောင်က... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဝမ်းနည်းပါတယ် ခင်ဗျာ၊ လေယာဉ်ပေါ်မှာ ဆေးလိပ်သောက်ခွင့် မရှိပါဘူး”ဟု သတိပေးလိုက်သဖြင့် စီးကရက်မသောက်ဘဲ နေလိုက်ရလေ ( သည်။ ခရီးသည်တစ်ဦး ဖြစ်သည် စုံထောက်ကြီးဟာကြူလီသည် မပ်စောစောကပင်  ဂျိန်းအမည်ရှိ မိန်းကလေးကို သတိပြု အကဲခတ်ကြည့်ခဲ့မိလေသည်။ အလွန်ချောမောလှပသူကလေးပါတကားဟု အကဲဖြတ်မိသည့်ပြင် သူမသည် ဖျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်ခုံမှ လူငယ်ချောချော နော်မန်ဂေး(လ်)အား တမင် သက်သက်မကြည့်ဘဲ မျက်နှာလွှဲနေသည်ကိုလည်း ဟာကြူလီက သတိပြုမိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \"ဒီမိန်းကလေးဟာ သူ့ရှေ့က သူငယ်ကို စိတ်ဝင်စားနေတာတော့ အမှန်ပဲ။ ဒါနဲ့များ ဘာကြောင့် ဟန်လုပ်ပြီး မျက်နှာလွှဲနေတာပါလိမ့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤသို့လည်း စုံထောက်ဟာကြူလီက စဉ်းစားနေမိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူ၏ဘေးမှ ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသူကား ဒေါက်တာဘရိုင်ယန်ဆိုသူ ဆရာဝန်တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စောစောက ပလွေကို ဂရုတစိုက် ပွတ်တိုက်နေသူပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆရာဝန်ဖြစ်သော်လည်း ဂီတအနုပညာ ဝါသနာပါသူ ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒေါက်တာဘရိုင်ယန်သည်လည်း တစ်ယောက်တည်း စိတ်ကူး စဉ်းစားနေသည်။ သူ၏ဘဝတွင် အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုနှင့် ပတ် သက်၍ မည်သို့ဆုံးဖြတ်ရမည်ကို စဉ်းစား၍ မရနိုင်သဖြင့် အကြံအိုက်နေလေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စိတ်ထဲမှ '\u003cspan\u003eငါဘာလုပ်ရရင် ကောင်းမလဲဟု စဉ်းစားရာမှ သူ၏ပလွေ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဂီတအနုပညာထဲ အာရုံပင်စားနေလျှင် စိတ်ညစ်စရာ ပြဿနာများ အခိုက်အတန့်အားဖြင့် ပပျောက်နေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤသို့စဉ်းစားရင်း ဒေါက်တာဘရိုင်ယန်သည် ပလွေကိုမှုတ်ရန် ပါးစပ်တွင် တေ့လိုက်ပြီးကာမှ မမှုတ်ဘဲ အသာပြန်ချလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအချိန်၌ သူ၏ဘေးမှ ဝဝပုပု နှုတ်ခမ်းမွှေးကားကားနှင့်လူကြီးစုံထောက်ဟာကြူလီမှာ ထိုင်ခုံတွင်မှီရင်း အိပ်ပျော်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပြင်သစ်လူမျိုး သားအဖနှစ်ယောက်အနက် ဖခင်ဖြစ်သူ မစ္စတာ ပွန်သည် သူ၏ဘေးရှိ သားဖြစ်သူအား စကားပြောနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူပြောနေသော အကြောင်းအရာကား ရှေးဟောင်း သုတေသန ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းများအကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်ခရီးသည်တစ်ဦးမှာ စုံထောက်ဝတ္ထုရေးသူ စာရေးဆရာ မစ္စတာကလင်စီဆိုသူ ဖြစ်လေသည်။ သူသည် စုံယောက်ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်အတွက် မှ ဇာတ်လမ်းစဉ်းစားနေလေသည်။ ဝတ္ထုထဲမှ မှုခင်းတစ်ခု မည်သို့ဖန်တီးရမည်ကို ၊ အသေးစိတ် အကွက်ချ၍ စဉ်းစားနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကလင်စီ၏နောက်မှ ထိုင်ခုံတွင်ကား မစ္စတာရိုင်ဒါအမည်ရှိ ခရီးသည် တစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ သူသည်လည်း မိမိ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဘဝပြဿနာ တစ်ခုအကြောင်း အပြန်အလှန် စဉ်းစား၍ အကြံထုတ် စဉ်းစားနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နော်မန်ဂေး(လ်)အမည်ရှိ လူငယ်သည် ထိုင်ခုံမှထ၍ အိမ်သာခန်းဆီ E သို့ လျှောက်သွားရာ ဂျိန်းက လျင်မြန်စွာ၊ သွက်လက်စွာ လက်ကိုင်အိတ်ထဲမှ မှန်ငယ် ထုတ်ယူပြီး မျက်နှာတွင် ပေါင်ဒါနှင့် နှုတ်ခမ်းဆိုးဆေးများ ခြယ်သလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအချိန်၌ လေယာဉ်သည် ဗြိတိသျှ ရေလက်ကြား ပင်လယ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ လန်ဒန်မြို့နှင့် နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စုံထောက်ဝတ္ထုရေးဆရာ ကလင်စီသည် သူ၏ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်အတွက် ဇာတ်လမ်းကို အသေးစိတ် စဉ်းစားနေစဉ် ထိုင်ခုံရှေ့နားသို့ ပိတုန်းငယ် တစ် ကောင် ပျံဝဲလာသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် လက်ဖြင့်တောက်ပစ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအခါ ပိတုန်းကောင်သည် ပြင်သစ်လူမျိုးသားအဖ ကော်ဖီ သောက်နေရာသို့ ပျံဝဲသွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e.           မစ္စတာပွန်၏သား ဂျွန်သည် ပိတုန်းကောင်ကိုမြင်လျှင် လက်ဝါး ဖြင့် ရိုက်သတ်ပစ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လေယာဉ်၏နောက်ဆုံးတန်းမှ ထိုင်ခုံအမှတ် (၂)တွင် ထိုင်နေသူ ပြင်သစ်အမျိုးသမီး မာဒမ်ဂီဆယ်(လ်)သည် ရှေ့သို့ငိုက်သွားရာမှ နောက်ပြန်မှ ပြီး ငြိမ်သက်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရုတ်တရက်ဆိုလျှင် အိပ်ပျော်နေသည်ဟု ထင်ရသော်လး စင် အားဖြင့် သူမသည် အိပ်ပျော်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မာဒမ်ဆယ်(လ်)သည် သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43834682605717,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_535b193e-2cf6-4fd7-9f54-0a50176310ac.jpg?v=1730281194"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နေ၀င်း-သူလိုမင်းသမီး","title":"သူလိုမင်းသမီး","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e( ၁ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟေ...မီးတွေအားလုံးဆင်မပီးသေးဘူးလားကွ....၊ ဖိုတို ဖလပ်နဲ့ တူးကေမီးလုံးကြီးတွေကလဲ အခုမှ ဝိုင် ကြိုးဆက် တုန်းဘဲလား.. အားလုံးအဆင်သင့် ဖြစ်နေအောင် ခပ်မြန်မြန် ကလေး ဝိုင်းလုပ်ကြစမ်းပါကွာ... ဒီနေ့ရိုက်ရမဲ့အခန်းက မပြတ် ရင် နက်ဖြန်ဆက်ခိုက်လို့ ဖြစ်တာမဟုတ်ဘူး၊ ဟိုဘက်ကဆောင်း ဆရာတွေကလဲ မိုက်ကရိုဖုံးတွေဘာတွေ အဆင်သင့်လုပ်ထားဘို့ တော်ပီထင်တယ်ဟေ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အသက်၅၀-ကျော်အရွယ်ခန့် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ဗိုက်ရွှဲရွှဲ ကွဲကော် ကိုင်းမျက်မှန်တပ် ထိပ်ပြောင်ပြောင် လူကြီးတယောက်သည် အော်ကျယ်ဟစ်ကျယ်နှင့် ဆော်ဩလျက်ရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူပြောသွားသောစကားထဲမှ “တူးကေ”၊ “ဖိုတိုဖလပ်” “ဆောင်း”စသော စကားလုံးများကို သာမန်စာဖတ်သူတို့အနေ နှင့် နားလည်ချင်မှနားလည်မည်ဖြစ်သော်လည်းရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရာ စတူဒီယိုအတွင်း၌မူ အေ၊ဘီ၊စီ၊ဒီတလုံးမျှ မတတ်သော အလုပ် သမား အငယ်ကလေးများပင် နားလည်ကြပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အထက်တွင်ဖေါ်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း ထိပ်ပြောင်ပြောင် ဗိုက် - ရှဲခဲ့လူကြီး အော်ကြီးဟစ်ကျယ် နေသော နေရာကလည်း - ရန်ကုန်ပြိုဆင်ခြေဖုံး မရမ်းကုန်းအနီးရှိ ရုပ်ရှင်ခြံကြီး တခြံပင်ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုလူကြီးကား“လဗိမာန်ရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီ”ပိုင်ရှင်ဦးတုတ်ခိုင်ဆို သူဖြစ်ပြီး သူ့ ကုမ္ပဏီမှ ငွေကုန်ကြေးကျခံကာ အထူးစပယ်ရှယ် အကယ်ဒမီရွှေစင်ရုပ်ဆုချိန်ပြီး ရိုက်ကူးနေသည့် “မိုးနတ်” ဇာတ်ကားမှ အရေးကြီးသော အခန်းတခန်းရိုက်ရန် ကြိုတင်ပြင် ဆင် ဆော်သြနေခြင်းပင်ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရုပ်ရှင်လောကတွင် မော်တော်ကားစက်ပြင်ဆရာ (မက္ကင်း နစ်)များလောကမှာကဲ့သို့ အင်္ဂလိပ်ဘာသာ အသုံးအနှုန်းများ ကို လူတိုင်းနားလည် အသုံးပြုနေကြသဖြင့် အေ၊ ဘီ၊ စီ၊ ဇီးပင် မတတ်လင့်ကစား ဘာပစ္စည်းက ဘာခေါ်တယ်ဟူ၍ ရုပ်ရှင် အလုပ်သမားအားလုံးက နားလည်နေကြပြီး ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤနည်းအားဖြင့် လျှပ်စစ်ဝပ်အား(၂၀၀၀)ရှိသော ရုပ်ရှင် စတူဒီယိုသုံး မီးလုံးကြီးများကို “ထူးကေ”ဟူ၍၎င်း၊(၅ဝဝဝ) အားကို “ဖိုက်ကေ”ဟူ၍၎င်း၊ အသံဖမ်း အသံသွင်းဘက်ဆိုင်ရာ ကို “ဆောင်း”ဟူ၍၎င်း ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲနေကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရုပ်ရှင်ကားများတွင် စကားပြောသံမပါဘဲ အရုပ်ချည် သက်သက် အသံတိတ်ရိုက်ကူးရသည့်အကွက်များရှိရာ ထိုသို့ခိုက် ကူးသည့် ရိုက်ကွက်များကို အသံတိတ်ဟုမခေါ်ဘဲ “ဆိုင်းလင်း ရှော့”ဟု ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e-           “ ဟာ ဦးလေးတုတ်ကလဲ ကျွန်တော်တို့ကိုချည့် ဖိနေတာဘဲ၊ ဦးလေး မင်းသမီးကဖြင့် အိမ်မှာ မိတ်ကပ်လိမ်းပြီးသေး မှာတောင်မဟုတ်ဘူး  ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ်ခန့် ပိန်ပိန်ပြုသူငယ်တဦးသည် ကင်မရာ ထရော်လီလိုင်းသံလမ်များရွှေ့နေရာမှ လှမ်းပြောလိုက် လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူကတော့ ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင်များ၊ ဒါရိုက်တာများနှင့် ရင်းနှီး ကျမ်းဝင်လျက် ပြောရဲဆိုရဲရှိသူ ဓါတ်ပုံဆရာ၏အကူအညီ အလုပ် သမား မောင်းထွန်းဆိုသူဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မောင်ထွန်းက ရယ်စရာပြောသလိုလိုနှင့် ဦး တုတ် ခိုင် အား အော်ပြောလိုက်သည်ကို ဓါတ်ပုံနှင့် အသံဖမ်းဘက်အလုပ်သမား များက သဘောကျဟန်ဖြင့် ပြနေကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ညှို့သော် ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင် ဦးတုတ်ခိုင်ကမူ သဘောမကျနိုင်ဘဲ မျက်နှာထားတည်တည်ဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ ဟေ - မောင်ထွန်း၊ မင်းသမီး မိတ်ကပ်လိမ်းပြီးတာ မပြီး တာ မင်းတို့အလုပ်မဟုတ်ပါဘူးကွ၊မင်းတို့တာဝန်က သူ ရောက်လာတာနဲ့ ချက်ချင်း ရိုက်နိုင်အောင် အားလုံး ပြင်ဆင်ထားဘို | ဘဲ။ တော်တော်ကြာ သူလာတော့မှ မင်းတို့က မီးလုံးတွေ့တုန်း၊ကင်မရာနေရာချတုန်းဆိုရင် ဘယ်လိုပြဿနာ ပေါ်တတ်တယ် | ဆိုတာလဲ မင်းတို့အသိသားနဲ့။ အားလုံးသာ ရယ်ဒီ ဖြစ်အောင်  “\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟု ပြောပြီး စတူဒီယိုတဖက်ထောင့်တွင် ထိုင်နေသူ အမှိုက် တာနှင့် ဧည့်သည်လေးငါးဦးရှိရာသို့ လျှောက်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒါရိုက်တာ ဦးတင်ထူးကား ဆေးပေါ့လိပ်တလိပ်လက်ကြား ညှပ်လျက် သူ၏ ဇာတ်ညွှန်းစာအုပ်ကိုကြည့်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဦးတင်ထူးမှာ နာမည်ကြီးရင့်သူ ဒါရိုက်တာကြီးတဦး ဖြစ်၍ ရုပ်ရှင်ခြံထဲစကားများများမပြော ခပ်အေးအေးနေတတ် သူဖြစ်၏။ မင်းသမီး မင်းသားများနှင့် ဆက်ဆံရေးကိစ္စမှန်သမျှကိုလည်း ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင်ကိုသာ တာဝန်လွှဲထားပြီး သူကိုယ်တိုင် | ကတော့ ဇာတ်ကားရိုက်ကူးရေးနှင့် ပတ်သက်သည့် ရိုက်ကွင်း ရိုက်ကွက်လှပစေရန်နှင့် ဇာတ်လမ်းသရုပ်ဖေါ်နည်းဟန် ကောင်း မွန်စေရန်သာ အာရုံစိုက်လုပ်တတ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တနည်းအားဖြင့် ဦးတင်ထူးသည် ဒါရိုက်တာ အလုပ် သက် သက်လုပ်သူ ရုပ်ရှင်ဒါရိုက်တာတဦးဖြစ်၏။ စတူဒီယို အတွင်း ဆက်တင်အခမ်းအနား ပြင်ဆင်မှု၊ သရုပ်ဆောင်သူဇာတ်ကောင် များ၏ မိတ်ကပ်အလှပြင်နည်းများ မှန်မမှန်ကြည့်ရှုခြင်းကအစ၊ မင်းသမီး အချိန်မှန်လာရောက်ရေးကိစ္စ၊ မင်းသမီး စိတ်ကောက် လျှင် ချော့မော့နှစ်သိမ့် ချွေးသိပ်ခြင်းကိစ္စအားလုံးကို သူ့ အနေ နှင့် လုံးဝလှည့်မကြည့်ဘဲ ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင် ဖက်တီးဦးတုတ်ခိုင်ကြီး ကိုသာလွှဲထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အထူးသဖြင့် “မိုးနတ်ဒေဝီ” ဇာတ်ကားမှ မင်း သ မီး ကို ဒါရိုက်တာဦးတင်ထူးက ကားရိုက်ခြင်းအလုပ်ကိစ္စမှလွဲ၍ လုံးဝ မပတ်သက်အောင် ခပ်အေးအေးနေချင်ပုံရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ ဟုတ်သားဘဲ ဦးတုတ်ခိုင်ရဲ့၊ ခင်ဗျားကသာ နင်းကန် ာနေတာ၊ ခင် မင်းသမီးက ဘယ်မှာမှန်းတောင် မသိဘူး \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တက်တရက်စ်ဘောင်းဘီရှည်၊ ဒက္ကရွန် ဟာဝေယံရှပ် ဝတ် ထားသူ ဧည့်သည်တဦးက လှမ်းပြောလိုက်ရာ ဦးတုတ်ခိုင်သည် ) ထိုလူအနီးသို့ ကပ်လာပြီး... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ ဦးလှမင်းက ကျွန်တော်တို့ မင်းသမီးအကြောင်း မသိလို့ ပါ။ သူက တခြားမင်းသမီးတွေလို ခတူဒီယိုထဲ အစောကြီးခေါ် ထားလို့ မရဘူးဗျ။ အိမ်မှာဘဲ နေတယ်၊ ဒီမှာ ကျွန်တော် တို့ အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဆိုမှ ဖုံးဆက်ခေါ်လိုက်ရင် သူ့ ကားနဲ့ သူလာတယ်၊အေး..သူရောက်လာလို့ ဒီမှာကင်မရာတွေ မီးတွေအဆင်သင့်မဖြစ်ရင် နဲနဲမှ သဘောမကျဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က မင်းသမီးအိမ်ဖုံးမဆက်မီ အားလုံးရယ်ဒီဖြစ်အောင် တွန်းနေရတာဗျ။ ရှင်းရှင်းပြောရရင် ကျွန်တော်တို့ အနေနဲ့ ဒီမင်းသမီး စိတ်ဆိုးတာ စိတ်ကောက်တာတို့ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး၊ မင်းသမီးစိတ်ကောက်မှာ အကြောက်ဆုံးဘဲ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရှင်းရှင်းပင် ဖွင့်ပြောလေသည်။ ထိုအခိုက် မောင်ထွန်းအမည်ရှိ သူငယ်ရောက်လာပြီး... , \u003cspan\u003e““\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဦးလေး..ကျွန်တော်တို့ကင်မရာရော မီးတွေရော အားလုံး ရယ်ဒီ ” “ ဟု ပြောသဖြင့် ဦးတုတ်ခိုင်လည်း မင်းသမီးထံ တယ်လီဖုံး ဆက်ရန် ကပျာကယာထွက်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဦးလှမင်းဆိုသူ ဧည့် သည် သည် မောင်ထွန်း အား လှမ်း ခေါ်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ နေပါအုံး သူငယ်ရ၊ မင်းတို့ရုပ်ရှင်မင်းသမီးက တယ်လဲ ပါ၀ ရှိပုံရပါကလား \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟု ပြောလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ ဟာ....ပါ၀ါ ရှိတာလဲ မပြောနဲ့လေ၊ နာ မည် ကျော် မင်းသမီး မေသက်ဝင်းဆိုတာ ဆရာကြီးတို့ကောင်းကောင်းမသိ ဘူးနဲ့တူတယ်။ ဗမာပြည်မှာ သူလိုမင်းသမီးတယောက်ထဲရှိတယ် ဗျ၊ နှစ်ယောက်မရှိဘူး” , | မောင်ထွန်းက သူ့ဝါသနာအတိုင်းအားရပါးရပြောပြသည် တွင် ဦးသုမင်းသာမက အနီးရှိ အခြားဧည့်သည်များပါ စိတ် ဝင်စားစွာဖြင့် နားစိုက်ထောင်နေကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ ဟေ- ဟုတ်လား၊ ဒါဖြင့် စို့ ကောင်းကောင်း မှ သိ လို့ မင်းသမီးမေသက်ဝင်းအကြောင်း ပြောပြစမ်းပါအုံးကွာ...” “\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဦးလှမင်းက ထပ်မေးလိုက်သောအခါ မောင်ထွန်းကလည်း ဒါရိုက်တာ ဦးတင်ထူးဘက် တချက်လှည့်ကြည့်ပြီးနောက် မင်း သမီး မေသက်ဝင်းအကြောင်း ““လက်ချာ” ဆက်ပေး ပြန်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e-           “မင်းသမီးအကြောင်း ပြောရရင်တော့ ဆုံးမှာမဟုတ်ဘူး ဗျာ၊ ဟောဒီက ကျွန်တော်တို့ဆရာ ဦးတင်ထူးလဲ သိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရုပ်ရှင်နယ်မှာ မေသက်ဝင်းလောက် ပါဝါကြီးတဲ့ မင်းသမီးမရှိတာတော့အမှန်ဘဲ။ ပါဝ ကြီးတာလဲ မပြောနဲ့လေ။ မေသက်ဝင်းပတဲ့ဇာတ်ကားဆိုရင် သတင်းစာထဲလိုက် တာနဲ့ ကားကံထရိုက်တွေ သူ့ထက်ငါ အလုအယက် ပြေး လာပြီး ငှားကြတယ်။ ဒါဟာလဲ သူပါတဲ့ဇာတ်ကားကို ပရိသတ် က ကြိတ်ကြိတ်တိုးကြည့်ကြတော့မှာ သေချာတာကိုးဗျ။ နောက် ပြီး မင်းသမီးက သူ့လာ တိုင်း လိုက်တာမဟုတ်ဖူး၊ ဝတ္ထု ဇာတ်ညွှန်းကိုဖတ်ကြည့်ပြီး သူကြိုက်မှလက်ခံတယ်။ နောက်ပြီး ဒါရိုက်တာကိုလဲ သူ့သဘောကျတဲ့လူကို မှဖြစ်တယ်။ ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ်လေ..သူ စန်းထနေတဲ့ခေတ်ဆိုတော့ ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင်တွေ က မင်းသမီးအကြိုက် လိုက်လျောကြတာဘဲ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ မင်းပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင်တော့ ဟုတ်မှာပါဘဲ၊ ဒါထက် အဲ့ဒီ မေသက်ဝင်းက တကယ်ကော ဇွဲရှုံးလား၊ လှတာချည့်ဘဲ လား၊ အိုက်တင်ကောင်းတာလား...” . ဧည့်သည် တယောက်က ဝင်မေးလိုက်ရာ မောင်ထွန်းက...\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ မစုံခင်ဗျားတို့ ကိုယ်တိုင် အခု ကားရိုက်တော့ အကဲခတ်ကြည့်ကြပေါ့၊ ဟော...ပြောရင်းဆိုရင် ရွှေမင်းသမီး ကြွလာပါပြီဗျာ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပြောပြောဆိုဆို မောင်ထွန်းသည် စတူဒီယိုဝင်ဝဘက်ဆီသို့ | ညွှန်ပြလိုက်သဖြင့် အားလုံး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43834677821589,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_c721b3c3-4ff4-4bfa-9511-71431a61d85f.jpg?v=1730281205"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နေ၀င်း-အန္တရာယ်ပစ်မှတ်","title":"အန္တရာယ်ပစ်မှတ်","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e( ၁ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကော်မင်' \u003cspan\u003eသည် အိပ်ရာမှန်းလာချိန်တွင် ဦးနှောက်ကြည်လင်ခြင်း \u003c\/span\u003e| မရှိရုံမက သူသည် ယခုမည်သည့်နေရာသို့ ဘာကြောင့်ရောက်ရှိနေကြောင်း - ကို ရုတ်တရက် စဉ်းစား၍မရသလို ဖြစ်နေမိသည်။ . .\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထို့ကြောင့် အိပ်ရာမှထ၍ ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ပြင်ဘက်မှ တိုကျိုမြို့၏ ရှုခင်းများ နှင့် '\u003cspan\u003eဟီဘီယာ ဥယျာဉ်ကြီးကို လှမ်းမြင်လိုက်တော့မှ သူသည် ဂျပန်ပြည်\u003c\/span\u003e '\u003cspan\u003eတိုကျိုမြို့ရှိ ဟိုတယ်ကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း သတိရမိလေတော့ သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂျပန်ပြည်သို့ ရောက်ရှိနေရခြင်းအကြောင်းကား သူ၏သား “ပေါလီ\" ကြောင့်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ဆက်စပ်စဉ်းစားမိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူသံယောဇဉ်အလွန်ကြီးသော သားဖြစ်သူ “ပေါလ်သည် သေဆုံး ဖြစ်သည် သေဆုံးနေခြင်းကို ပြန်ရှင်လာအောင်ကား မည်သို့မျှ မတတ် နိုင်ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကော်မင်'\u003cspan\u003eသည် လက်ပတ်နာရီကိုကြည့်လိုက်ရာ အချိန်မှာ နှင့် ရှစ်နာရီ ထိုးနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရလေသည်။ ဤအတိုင်းဆိုလျှင် သူသည် အတော်နေမြင့်အောင် အိပ်နေခဲ့မိသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပြင်ဘက်ဧည့်ခန်းဆီမှ လက်နှိပ်စက်ရိုက်သံ ကြားရသောအခါ သူ၏အတွင်းရေးမူး အမျိုးသမီး'\u003cspan\u003eဇင်လီတစ်ယောက် အလုပ်စလုပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိရလေသည်။ လူသည် အမေရိကန်ပြည်မှ ဂျပန်ပြည်သို့လာခဲ့စဉ် ခရီးသွားရင်း အလုပ် လုပ်သွားနိုင်ရန် သူ၏အတွင်းရေးမှူးကိုပါ ခေါ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ' \u003cspan\u003eကော်မင်\u003c\/span\u003e' \u003cspan\u003eသည် မျက်နှာသစ် ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီးနောက် အဝတ် အစားလဲကာ ပြင်ဘက်ဧည့်ခန်းသို့ ထွက်လာသောအခါ အတွင်းရေးမှူး အမျိုးသမီး\u003c\/span\u003e '\u003cspan\u003eဖင်လီ\u003c\/span\u003e'\u003cspan\u003eက တယ်လီဖုန်းစကား ပြေနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သည်တော့မှ\u003c\/span\u003e '\u003cspan\u003eကော်မင်\u003c\/span\u003e'\u003cspan\u003eသည် စောစောက စိတ်ဓာတ်ကျနေခြင်း အနည်းငယ် သက်သာ ပြေပျောက်သလို ရှိလာလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အတွင်းရေးမှူး ဖင်လီသည် သတင်းထောက်တစ်ဦးနှင့် တယ်လီဖုန်း ပြောနေဟန်တူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          -ကျွန်မ စောစောကပြောသလိုပါပဲ၊ မစ္စတာကော်မင်'\u003cspan\u003eက သတင်း ထောက်တွေနဲ့ တွေ့ဆုံမေးမြန်းတာမျိုး လက်ခံဖို့အစီအစဉ် မရှိဘူးရှင့်။ သူ အခုဂျပန်ပြည်ကို ရောက်နေတာဟာ သူရေးမယ့်စာအုပ်သစ် တစ်အုပ်အတွက် အချက်အလက် လေ့လာသို့ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီစာအုပ်က ဘာအကြောင်းရေး သားမယ်ဆိုတာတော့ ကျွန်မအနေနဲ့ ပြောပြပိုင်ခွင့်မရှိဘူးရှင့်။ ဝမ်းနည်းပါ တယ် ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုသူနှင့်စကားဖြတ်၍ အတွင်းရေးမှူး '\u003cspan\u003eဇင်လီ\u003c\/span\u003e' \u003cspan\u003eတယ်လီဖုန်းကို ပြန်ချ လိုက်ပြီးနောက် “မင် အား လှမ်းပြောပြန်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကျွန်မဖြင့် အံ့သြနေမိတယ်။ သတင်းစာဆရာတွေက ဘယ်လိုလုပ် ပြီး သိနေတယ် မပြောတတ်ပါဘူး။ အခု ရှင် တိုကျိုမြို့ကို ရောက်နေတာ သူတို့သိနေကြပြီရှင့်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \" ဒါတော့ကွာ ဂျပန်သတင်းထောက်တွေက အလွန်အကင်းပါးပြီး သတင်းအနံ့ခံကောင်းလို့ပေါ့။ သူတို့က ဂျပန်ပြည်ကို ဝင်လာတဲ့ လေယာဉ် ခရီးစဉ်အားလုံးက ခရီးသည်စာရင်းကို အမြဲယူကြည့်လေ့ရှိကြတယ်။ ဒါကြောင့် ဘယ်သူဘယ်ဝါ ဂျပန်ပြည်ကို ရောက်လာတယ်ဆိုတာ သူတို့က သိနေတာပေါ့။ တို့ ဒီရောက်လာပြီး အခုမှ တယ်လီဖုန်းလှမ်းဆက်တာ ကောင် နောက်ကျနေသေးတယ်လို့ ဆိုရမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပြောရင်းနှင့် “ကော်မင်'\u003cspan\u003eသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ကြေးနန်းစာတစ်စောင်ကို လှမ်းကြည့်မိလေသည်။ ကြေးနန်းစာက အမေရိကန်ပြည် နယူးယောက်မြို့ မှ သူ့ကိုယ်စားလှယ်(အေးဂျင့်) မက်စ်ဆိုသူထံမှဖြစ်ပြီး အောက်ပါအတိုင်း ရေးသားထားလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ခင်ဗျား စိတ်ရူးပေါက်ပြီး ထွက်သွားတဲ့အတွက် ခင်ဗျားအဖို့ ဒေါ်လာ မငွေငါးသောင်း ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။ အကြောင်းမကြားဘဲ ထွက်သွားခြင်း သည် ခွင့်လွှတ်နိုင်စရာမရှိ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (မှတ်ချက်။ ။ အနောက်နိုင်ငံများ၌ အနုပညာရှင်များ၊ စာရေးဆရာ - များသည် မိမိတို့၏ ငွေရေးကြေးရေးကိစ္စများကို တာဝန်ခံ ဆောင်ရွက်ရန် နှင့် အဆက်အသွယ်ပြုလုပ်ခြင်း၊ ကန်ထရိုက်စာချုပ် ချုပ်ဆိုခြင်းများ ပြုလုပ်ရန် အေးဂျင့် သို့မဟုတ် ကိုယ်စားလှယ်များ ထားလေ့ရှိသည်။ ယခု ကြေးနန်း ရိုက်သူ '\u003cspan\u003eမက်စ်ဆိုသူမှာ စာရေးဆရာ ကော်မင်၏ ကိုယ်စားလှယ်ပင် ဖြစ် သည်။)\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအခိုက် ပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံကြားသဖြင့် အတွင်းရေးမှူး ဖင်လီက တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်ရာ ဂျပန်လူမျိုး စားပွဲထိုးတစ်ဦးဝင်လာပြီး နံနက်စာ စားစရာများ လာပေးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ဖင်လီသည် စားပွဲပေါ်မှာ စာများကို ညွှန်ပြရင်း...... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒီစာတွေကို မနက်စာစားပြီးတော့မှပဲ အေးအေးဆေးဆေး ဖတ်ကြည့် တာပေါ့”ဟု ပြောလိုက်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “စာတွေက မကောင်းသတင်းများတဲ့စာတွေ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်” “ကော်မင်'\u003cspan\u003eက ကြက်ဥကြော်စားရင်း ပြောလိုက်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်တယ်ရှင့် ၊ စာတွေက မကောင်းသတင်းတွေများတယ်။ ရှင့် စာအုပ် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေသူက ရိုက်လက်စ စာအုပ်ရဲ့ '\u003cspan\u003eဂယ်လီပရ မူကြမ်းတွေ ကို ရှင်က အတည်ပြုချက်မပေးလို့ အလုပ်ဆက်မလုပ်နိုင်ဘဲ ဒေါသထွက် နေတယ်။ “မက်စ်ကလည်း ရှင်ဟောပြောဖို့ လက်ခံပြီးသား ဟောပြောပွဲတွေ အစီအစဉ်ဖျက်လိုက်ရလို့ အကြီးအကျယ် ပြဿနာပေါ်နေပြီလို့ မလိုက် တယ်။ နောက်ပြီး ရုပ်ရှင်ရိုက်ဖို့စီစဉ်ထားတဲ့ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်နဲ့ ပတ်သက်လို့ ရှင်ကိုယ်တိုင်\u003c\/span\u003e '\u003cspan\u003eဟောလီးဝုဒ် ကို လိုက်သွားရင် ကောင်းမယ်လို့လည်း ဆိုတယ်ရှင့်\"\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အတွင်းရေးမှူး ဖင်လီက အမေရိကန်မှ သတင်းတွေကိုပြောနေသော် လည်း “ကော်မင်သည် စိတ်ဝင်စားဟန်မတူဘဲ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ ဒါထက် ဒီနေ့မနက် '\u003cspan\u003eမစ်ဆူ\u003c\/span\u003e '\u003cspan\u003eဆီက အဆက်အသွယ်ရသေးသလား\" ဟု မေးလိုက်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (မှတ်ချက်။ ။'\u003cspan\u003eမစ်ဆူ ဆိုသူမှာ ဂျပန်လူမျိုး အလွတ်စုံထောက်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကော်မင်က ဆက်သွယ်ငှားရမ်းထားသူဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့်\u003c\/span\u003e '\u003cspan\u003eကော်မင်\u003c\/span\u003e'\u003cspan\u003eက တွေ့ဆုံဆက်သွယ်လိုသော “ဆူဇူကီး အမည်ရှိ မိန်းကလေး အား ရှာဖွေပေးရန် မစ်ဆူ အား တာဝန်ပေးထားသည်။) “အဆက်အသွယ် မရသေးဘူးရှင့် ..\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒါလောက် မြန်မြန်ကြီး ဘယ်ရ နိုင်ပါ့မလဲ။ ဒီ '\u003cspan\u003eတိုကျိုမြို့မှာက\u003c\/span\u003e '\u003cspan\u003eဆူဇူကီး” ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ မိန်းကလေးပေါင်း သိန်းနဲ့ချီရှိမယ်မဟုတ်လား”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ' \u003cspan\u003eအေး-ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။ ကဲ..မင်းလည်းကော်ဖီသောက်ပါဦး။ နက်စာ ဘာစားပြီးပြီလဲ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်မ အစောကြီးကစားပြီးပါပြီ။ ဒါထက် ရှင့်ကိုယ်ရေး ကိုယ်တာကိစ္စတစ်ခုအကြောင်း ကျွန်မပြောပါရစေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ပြောပါပြောပါ။ မင်းကိုငါက အတွင်းရေးမှူးခန့်ထားတာ ဒါမျိုး အတွက်ပဲ မဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နေ့ရောက်လာတဲ့ စာတွေထဲမှာ ရှင့်ဇနီးဟားဖိုဘီဆီက စာတစ် အောင်လည်း ပါလာတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ( ဖိုဘီးဆိုသူမှာ '\u003cspan\u003eကော်ခင်၏ ဇနီးဟောင်းဖြစ်၍ ကွာရှင်းပြတ်စဲထား သူဖြစ်သည်။ ယခု\u003c\/span\u003e '\u003cspan\u003eကော်မင်\u003c\/span\u003e'\u003cspan\u003eလိုက်စုံစမ်းနေသော ကွယ်လွန်သူသား “ပေါလ်” ၏မိခင်လည်း ဖြစ်သည်။)\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟုတ်လား..သူကစာထဲမှာ ဘယ်လိုရေးထားသလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရှင်အခု လိုက်စုံစမ်းနေတာကို ဆက်မလုပ်ပါနဲ့တော့လို့ ဆိုတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ထိုက်ခိုင်းလို့လဲ ဘာမှ အကျိုးထူးမှာမဟုတ်ဘူးတဲ့ရှင့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဖင်လီကပြောလိုက်လျှင် '\u003cspan\u003eကော်မင်သည် ရုတ်တရက် ဘာမှပြန်မပြော - ဘဲကြက်ဥကြော်ကိုသာ့စားရင်း စဉ်းစားနေလေသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင်ဇနီးဟောင်း ဘီက ဤသို့စာရေးလိုက်ခြင်းကို အံ့သြနေမိသည်။ သူမသည်\u003c\/span\u003e '\u003cspan\u003eကော်မင်နှင့် ကွာရှင်းပြတ်စဲခဲ့ပြီးနောက် ယခု ဘဏ်တိုက်သူဌေး မေဆင်\" ဆိုသူနှင့် အိမ်ထောင်ကျနေပြီဖြစ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ ဖိုဘီ သည် အသက်အရွယ်အားဖြင့် ယခု လေးဆယ်ကျော် ငါးဆယ် တွင်းသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ သား“ပေါလ်” သေဆုံးသွားပြီးနောက် “ကော်မင်'\u003cspan\u003eက နောက်ကြောင်းလိုက် စုံစမ်းထောက်လှမ်းနေခြင်းကို ဖိုဘီက ဆက်မစုံစမ်းပါနှင့်တော့ဟု စာရေးလိုက်ခြင်းမှာ စဉ်းစားစရာဖြစ်နေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကော်မင်သည် ကော်ဖီသောက်ရင်း အတွင်းရေးမှူး ဖင်လီ၏ သဘော ထားကို မေးကြည့် လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ မင်းကကော ဘယ်လိုသဘောရသလဲ။ ငါ အခုလိုက်စုံစမ်းနေတာကို ဆက်မလုပ်ဘဲ စွန့်လွှတ်လိုက်သင့်တယ်လို့ ထင်သလား ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ပေါလ်က သေနေပြီမဟုတ်လားရှင့်” - “ဟုတ်တယ်လေ-သေနေပြီ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရှင်က ရှင့်သားသေတာကို မကျေနပ်သလို၊ လက်မခံနိုင်သလို ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ကျွန်မနားလည်ပါတယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “သေဆုံးတာကိုတော့ လက်ခံပါတယ်။ လက်မခံလို့လည်းမဖြစ်ဘူး။ ငါ့သား ပေါလ်ဟာ သေတာအမှန်ပဲ။ အလောင်းမြေမြုပ်သဂြိုဟ်တာကို လည်း ငါကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့ရတယ်။ ဒါကို အသာထားပါဦး၊ ငါမေးတာကို သာစမ်းပါ။ အခု ငါက ပေါလ်သေဆုံးတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး လိုက်စုံစမ်းထောက်လှမ်းနေတာကို ရပ်ပစ်လိုက်ရင်ကောင်းမလား။ အမေရိကန်ကို ပြန်သွားသင့်သလား ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ ဆက်ပြီး စုံစမ်းထောက်လှမ်းနေရင်တော့ ရှင့်အဖို့ငွေကြေးအများကြီး | \u003cspan\u003eကုန်ကျမှာသေချာတယ်ရှင့် ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒါက မဆိုင်ပါဘူး။ ငါမေးတာသာ ဖြေစမ်းပါ။ မင်းရဲ့ သဘောထား က ဘယ်လိုလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကော်မင်'\u003cspan\u003eက ဇွတ်အတင်းမေးရာ အတွင်းရေးမှူး ဖင်လီသည် အတ္တ စဉ်းစားနေလိုက်သည်။ သူမသည်\u003c\/span\u003e '\u003cspan\u003eကော်မင် ၏ အတွင်းရေးမှူး အဖြစ် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်မှာ ဆယ်နှစ်ရှိပြီဖြစ်၍ လူချင်းလည်း ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည်\u003c\/span\u003e '\u003cspan\u003eကော်မင် နှင့် ဆက်ဆံရာ၌ အတွင်းရေးမှူး တစ်ယောက်အဖြစ်ထက်မပိုဘဲ ခပ်တည်တည်ခပ်မှန်မှန်ဆက်ဆံခဲ့သည်။ ယခုတော့\u003c\/span\u003e '\u003cspan\u003eကော်မင်\u003c\/span\u003e'\u003cspan\u003eက သူ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စတစ်ခုကို အကြံဉာဏ်တောင်းနေလေရာဖင်လီက ရုတ်တရက်ဖြေရခက်နေလေသည်။ * သို့ဖြစ်လင့်ကစား သူမသည် ပွင့်လင်းစွာ အကြံပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက် သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43834672218261,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_30b107b7-722b-4e91-98e7-c74381662b10.jpg?v=1730281216"},{"product_id":"တက်တိုး-ကမ္ဘာကျော်သူလျှိုမယ်-မာတာဟာရီ","title":"ကမ္ဘာကျော်သူလျှိုမယ် မာတာဟာရီ","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eအခန်း ( ၁ \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လွန်ခဲ့သော ကမ္ဘာစစ်ကြီးတွင် မာယာတစ်သိန်း အပလိန်း အနန္တ တို့ကိုရေလဲ အမျိုးမျိုးနှင့် အသုံးပြုကာ အလွန်ခက်ခဲလှသော သူလျှိုအလုပ်ကိုဆောင်ရွက်ခဲ့ရာတွင် နာမည်ကျော်ခဲ့သော မာတာဟာရီသည် အတ္ထုပ္ပတ္တိဆရာတို့အား လှည့်စားသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ သူ့အတ္ထုပ္ပတ္တိကို အစီအစဉ်ကျအောင်ရေးနိုင်သော စာရေးဆရာ မရှိသေးချေ။ အကြောင်း သော် သူသည် ပန်းပွင့်ကလေးတစ်ပွင့်တစ်သို့ ကူးသွား၍သာ လိပ်ပြာကလေးကဲ့သို့ ဗက်တီးဘီးယား၊ ကိုင်ရို၊ ပဲရစ်၊ မဒ္ဒရာဇ်၊ လန်ဒန်မြို့များကို ကူးလူးပျံလွှားလျက်နေခဲ့လေသည်။ အတ္ထုပ္ပတ္တိဆရာသည် သူ့အားလန်ဒန်တွင် တစ်နေ့၌ တွေ့ရကြောင်း အမှတ်အသားကို တွေ့ရှိရပြီးသည်နှင့် အခြားမဲ့၌ ပဲရစ်တွင်ရောက်နေကြောင်း အမှတ်အသားတွေ့ရပြန်၏။ သို့နှင့် ပျောက်ချီးပေါ်သို့ ဖြစ်နေရကား၊ သူ့အတ္ထုပ္ပတ္တိကို အစီအစဉ်ကျကျရေးသားလိုသူသည် ခုန်ပျံမြူးတူးနေသော ပန်းလိပ်ပြာကလေးကို လိုက်လံဖမ်းသော သူငယ်ကလေးကဲ့သို့ ဖတ်ဖတ်မောရချေသည်တကား။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂျော့မီးဆူးရီးယားသည် သူ့အား ပြင်သစ်မြို့တော်ပဲရစ်မျိုးဘာသီလမ်း ဟော်တယ်ဆိုင်တစ်ဆိုင်၌ မာတာဟာရီကို ပထမစတင်၍တွေ့ရ၏။ ဟော်တယ်ရှင် '\u003cspan\u003eပါရိုးလ်သည် သူ့ဟော်တယ်ဆိုင်တွင် ပျော်ပွဲစားလာကြသော ပရိသတ်တို့အား ထူးဆန်းသောကသည် မလေးတစ်ယောက်ကို အသုံးတော်ခံစေ၏။ ထိုကသည်မလေး၏အမည်ကား လုံ့ရဲလ်ဖြစ်၏။ (ထို လုံးဆွရဲလ်ကား နောက် သူလျှိုရာဇဝင်တွင် နာမည်ကျော်ကြားသည့် မာယာသယ် မာတာဟာရီပင်ဖြစ်၏။)\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပေါ်ရီးလ်၏ဟော်တယ်သည်ကား အခြားဟော်တယ်များနှင့်မတူ ကလပ်သဖွယ် ဖြစ်နေလေ၏။ လာရောက်စားသောက်ပျော်ပါးကြသူတို့မှာကား၊ ပန်းချီဆရာများ၊ စာရေးဆရာများသာဖြစ်၍ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ထိုသူများသာလျှင်လာကြသဖြင့် လူသစ်၊ လူစိမ်း၊ ခရီးသည်တို့ မလာရောက်ကြချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟော်တယ်ဆိုင်ရှင် ပေါရီးလ်သည် ၁၉၁၀ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ညတစ်ည၌ ဖန်မောင်းကလေးကို ထုလိုက်လေ၏။ ထိုဖန်မောင်းကလေး၏သတ္တိကား တရုန်းရုန်း တဗြန်းဗြုန်းဆူညံနေသော အသံတို့ကိုကျော်လွှားနိုင်သော စူးရှသည့် အသံကိုဆောင်၏။ ထို ဖန်မောင်းကလေးကို ထုလိုက်ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကား အခြားမဟုတ်၊ ဟော်တယ် ရှိလူများအား ပေါရီးလ်က တစ်ခုခုပြောကြားလို၍ ဖြစ်သည်။ ထိုစူးရှလှသော ဖန်မောင်း သံကလေးသည် ဆူညံနေသောအသံများပေါ်သို့ကျော်လွှားကာ မီးကိုရေဖြင့် ငြိမ်းသတ် လိုက်ဘိသကဲ့သို့ အပ်ကျသည်ကိုပင်ကြားရမလောက် ငြိမ်သက်သွားစေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပေါရီးလ်သည် တတိယအကြိမ် ဖန်မောင်းဖော်ပြီး သကာလ၊ ဤသို့ ပရိသတ် - အားစကားဆို၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မိတ်ဆွေတို့ ခင်ဗျားတို့ ကပွဲ မကြည့်ရတာ အတော်ဘဲကြာသွားပြီ၊ သုံးပတ် တောင်ရှိပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ပရိသတ်က မည်သို့ ပြန်ပြောမည်နည်းဟု ရပ်၍စောင့်သည့် အနေနှင့် စကားကို ရှေ့သို့ မဆက်သေးဘဲ ပြောကာထားလိုက်၏။ ပရိသတ်ငြိမ်လျက် ဖင်ရှိသဖြင့် ဆက်ပြော၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကျွန်တော် လွန်ခဲ့တဲ့ စနေနေ့က မာဆေးလ်ကိုသွားတယ်” ဤစကားကိုကြားသော် ပရိသတ်သည် လူပျက် ပျက်လုံးကို သဘောကျ၍ရယ်လိုက်သကဲ့သို့ ဝါးကနဲ ရယ်၏။ ဤစကား၌ရယ်သွမ်းသွေးဘွယ်ရာ အဓိပ္ပာယ်ပါလေ သည်။ ဟော်တယ်ပရိသတ်သည် ပေါရီးလ် မာဆေးလ်သွားသည့်အကြောင်းကို မပြောဘဲ နှင့် သိကြကုန်၏။ ပေါရီးလ်သည် မာလ်၌ မယားငယ်တစ်ယောက်ထား၏။ အလုပ် အကိုင်နှင့် မယားကြီးတို့သည် ပဲရစ်မြို့၌ရှိရကား၊ မာဆေးလ်၌သူအမြဲမနေနိုင်ရှာချေ။ အလုပ်အကိုင်ကလူကိုပမ်း၊ မယားကြီးကစိတ်ကိုနွမ်းစေသော အခါ၌ စိတ်ပြေလက်ပျောက် ဆိုသလို မာဆေးလ်မြို့ကိုအလည်အပတ်သွား၏။ မယားကြီးသည် ဟော်တယ်တွင် စာရင်းကိုင်ငွေသိမ်းသဖြင့် လွတ်လပ်ခြင်းကို အလိုရှိသော ပေါရီးလ်သည် မင်းစအရာရာ ကျပ်တည်း ကျဉ်းမြောင်းလှသည်ကို တွေ့ကြုံရရှာ၏။ ထိုသို့ ကျပ်တည်းလှသည့် ဃရာဝါသသမ္မာဒမှ ပေါရီးလ်သည် တစ်လတစ်ပါတ်လောက် လွတ်မြောက်ပါရခြင်း၊ အကျိုးငှာ မာဆေးလ်သို့ ထွက်လေ့ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အရယ်တိတ်သောအခါ ဆက်လက်၍ ပေ နီးလ်က ပြော၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကျွန်တော် မာဆေးလ် ရောက်တော့ ဟော်တယ်ဆိုင် တစ်ဆိုင် သွား တယ်၊ ဟော်တယ်မှာ ကချေသည်မလေးတစ်ယောက်ကိုတွေ့တယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပါရီးလ်သည် ဤနေရာ၌ တန်ရပ်တန့်နေပြန်၏။ ယခုအခါ၌ကား ပရိသတ် ထံမှ စကားကိုကြားလိုလှ၍မဟုတ်၊ သူ့ဘာသာ သူသဘောကျ၍ ပီတိသောမနဿဖြစ် နေသောကြောင့် မျက်စိကို အသာမှေးပြီး လက်နှစ်ဘက် ရှေ့သို့ ဟန်ပါပါနှင့် ဆန့်တန်း ကာ တစ်မိနစ်မျှ နေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကျွန်တော်က ကောင်မလေးကို ထိန်းထားတဲ့သူဆီ သွားပြီးတယ်၊ ငှားတော့ သူက အတော် ဈေးကြီးကြီးဆိုလိုက်တယ်၊ ကျွန်တော်က ဈေးကြီးတာနဲ့ မငှားဘဲနေမလို့ ပါဘဲ။ ဒါပေမယ့် ကောင်မလေးမျက်စိက တစ်မျိုးပဲဗျာ၊ သူက ကျွန်တော်နဲ့သူ့လူ စကားပြောနေတဲ့ဆီကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်ဆိုလျှင်ပဲ ကျွန်တော်ဘယ့်နှယ်ဖြစ်သွားတယ် မပြောတတ်ဘူးဗျာ၊ ငှားချင်စိတ် သိပ်များလာတာဘဲ၊ ဒါနဲ့ ဈေးကြီးကြီးနဲ့ပဲ လာခဲ့ရ တယ်၊ ကဲ... ဒီမယ် သူပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤသို့လျှင် ပေါရီးလ်သည် ဈေးသယ်ပီပီ စကားကို ရွှန်းရွှန်းဝေအောင် ပြော တတ်ပါပေ၏။ ပြောပြီးလျှင်ပင် ပေါရီးလ်သည် တီးဝိုင်းသို့သွား၍ တီးစေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တူရိယာ စလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ကန့်လန့်ကာသည် ဘေးဘက်သို့ ရုတ်၍သွားကာ၊ ဇာတ်ခုံပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ချိတ်ထိုင်နေသော သူငယ်မ တစ်ယောက်ကို ပရိသတ်တို့မြင်ကြရလေ၏။ မြင်စ၌ တွင်မထူးခြားလှပေ။ ပေါရီးလ်၏ လေလုံး ထွားပုံကို သိပြီးဖြစ်၍ မည်မျှပင် သိတင်စေကာမူ၊ ထူးထူးခြားခြားမရှိလှဟု မှတ်ထင်မိ ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကသည်မလေး၏ အောက်ပိုင်းတွင်ကား တူရကီ ဘောင်းဘီရှည် ဝတ် ဆင်လျက်ရှိ၏။ ခါးအထက်၌ကား အရောင်တောက်နှင့် အရောင်မှိန် နှစ်မျိုး တစ်လှည့် စီရှိသော အဝတ်တန်ဆာကို ဆင်ယင်လျက်ရှိသည်ဟု ထင်ရ၏။ မဲမဲနှင့် ပြောင်ပြောင် တစ်ကွက်စီ ကြားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ သူသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ ထိုးဆတ်တန်ဆာ ကို ကိုယ်မှ လည်တွင်ပတ်ထားသော မာလာကို ခွာသကဲ့သို့ ခွာလိုက်ရာ ပြောင်နေသားအရာကား၊ အခြားမဟုတ် မြေကြီးဖြစ်နေကြောင်းကို ပရိသတ်တို့ သိကြရ၏။ မြွေကြီး အရေသည် မီးရောင်အောက်တွင် တောက်ပြောင်လျက်ရှိ၏။%မကခင် ကိုယ်မှ ဖြေလိုက်သော မြွေလိမ္မာကြီးကို လည် မျိုးမှ ကိုင်၍ ပရိသတ်ဘက်နဲ့ မျက်နှာမူကာ မြွေကြီး၏ လျှပ်စီးပျက်သလို အရောင် တလက်လက်နှင့် ထွက်ချီဝင်ချီဖြစ်နေသော လျှာကလေးကို သူ့လျှာနှင့်တို့ကာ နမ်းပြလိုက်သေး၏။ အကမှာလည်း အရှေ့တိုင်း အကမျိုး ဖြစ်၏။ ပုဏ္ဏားမကနည်းမျိုးဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မဆူးရီးယားသည် ပန်းချီဆရာဖြစ်၏။ မြွေကိုယ်ကို တစ်ပတ်ပြီး တစ်ပတ် နေသော ကသည်ကို မြင်သော် မိမိရေးဆွဲနေသော ကိုယ်လုံးကျွတ်ရုပ်ပုံများအတွက် အဆက်က်ကျသော ကိုယ်ကာယကို မျက်စိရှေ့တွင်မြင်ရလေသောကြောင့် အထူးပင် စိတ်ဝင်စားလာလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကသည်မလေး၏ ထူးခြားချက်တစ်ခုကား၊ အခြားကချောသည်မများကဲ့သို့ အကတွင် မြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင်ကြီး ကသည်မဟုတ် သူ့အကမှာ ဓိပ္ပာယ်တစ်မျိုးပါပေသည်။ သူကပုံနှင့် သူ့မျက်နှာထားကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် လောကကြီးကို ပျက်ရယ် ပြုလိုသည့် ဆန္ဒရှိကြောင်း သိရ၏။ ဆန္ဒရှိယုံမျှမက၊ ပျက်ရယ်ပြုနေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်တော့၏။ အပျော်အပါးကို ခုံမင်နေကြကုန်သော လူဆိုသည့်သတ္တဝါတို့၏ အပြုသူထုံးတမ်းတို့ကို မသိမသာမဲ့ရွဲသော နှုတ်ခမ်းကလေးဖြင့် ကြည့်၏။ သရော်သော မျက် နှာထားနှင့်ကြည့်၏။ ကြည့်ရင်းကြည့်ရင်း ညင်သာ ယဉ်ကျေးစွာက၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆချလိုက် ဓာတ်မီးကြီးများ အားကုန်ထွန်းထား၍ အလင်းရောင်ထူပြောသော နေရာတွင်ရပ်၍ နေသော ကချေသည်မကလေး၌ လူတို့ မက်လောက်သည့် သေသလေး တစ်ခုရှိ၏။ သူ့အက ညက်ညာ၍လား၊ မဟုတ်လှပါ။ လှလွန်း၍လော၊ လှလွန်း၍လည်း မဟုတ် သို့သော် သူ့ဝယ် ယောက်ျားတို့၏ အသဲနှလုံးကို ယူကြုံးဆွဲငင်နိုင်သော စာဖြင့်၊ စကားဖြင့် မဆိုသာ၊ မပြောသာ၊ ဖေါ်မပြသာသည့် သတ္တိထူးကလေးရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယောက်ျားများ စွဲမက်၍ သူ့နောက်သို့ တကောက်ကောက်လိုက်စေတတ်သော ဤသတ္တိထူးကလေးသည်..... -၁၉၁၀ ခု၊ နိုဝင်ဘာလ၊ ထိုနေ့ညတွင် ပေါရီးလ်၏ဟိုတယ်တွင် ကပြအသုံးတော်ခံသော အချိန်အa၌၊ အထူးသဖြင့် ပေါ်လွင်နေလေသည်။ သူ၏ အဖြစ်အပျက် အကြောင်းအရာကို မည်သူမျှ မသိချွမ်နိုင် သူ့ကို မန်းမြင်း တည်းဟူသောဘရုံကလေးက တလျှောက်လုံးအဖုံးလွှမ်းလျက်ရှိ၏။ သူ့နောက်ကို တကောက်ကောက် လိုက်ကြကုန်သော ငနဲတို့သည်လည်း မကြာမီပင်မျက်ခြေပြတ်၍ ငါ၍ကော ၍ ကျန်ရစ်ဘဝသို့ သက်ဆင်းကြရရှာ၏။ သူ၏ဘ၀သည်ကား၊ ပေါ်ချီပျောက်နေရ သော ဘဝဖြစ်ချေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပထမတစ်ချီ ကပြီးလျှင်ပင်း တီးလိုက်ကြသော လက်ခုတ်သံသည် ငြင်းဆန် ၍သွား၏။ ဖန်ခွက်ခေါက်သံ စားပွဲကို လက်နှင့်ပုတ်သံ၊ ကြောင်အော်သလို အော်သံ မှစ၍ အားလုံးသောအသံများကို ကြားရ၏။ ဖရိသတ်မှာကား သာမန်ပရိသတ်မဟုတ်ကြောင်းသတိမူရာ၏။ စာရေးဆရာပရိသတ်နှင့် ပန်းချီဆရာပရိသတ် ဖြစ်ချေ၏။ စာရေး ဆရာနှင့် ပန်းချီဆရာတို့ကား သူမတူ ရူးတတ်သောသတ္တဝါများသာ ဖြစ်ကြကုန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပေါရီးလ်ကလွဲဆောန်ရလ်သည် ထိုနေ့ညအဖို့ နောက်ထပ်ကတော့မည်မဟုတ် ကြောင်းထွက်၍ပြောသောအဒါ၊ဟု ဘာလို့ မကရမှာလဲ၊ ကရမယ်၊ နောက် ထပ်ကပါ၊ နောက်ထပ်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \" အင်း ကိုး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟူသောအသံတို့သည်မိုးမွှန်၍သွားလေ၏။ အဖို့ကား နောက်ထပ်မကစေလိုရလ် ကသွားသည်မှာ အလွန်စွဲမက်လောက်၏။ သူ့ကို ထပ်မံ၍ကြည့်ရင် မြင်ပါများတော့ ငယ်ဆိုသလို အစွဲပေါ့ပျက်ပျက်ဖြစ်သွားမည်စိုးလှ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အချို့သော လက်မြန်ခြေမြန်တို့သည် ဇာတ်ခုံပေါ်သို့ ပြေးတက်ကာ ပေါရီ ကို အတင်းဆွဲဖယ်ပြီးလျှင် ကန့်လန့်ကာကိုဆွဲဖွင့်ကြ၏။ ကန့်လန့်ကာပွင့်လာသော လို့ဆောန်ရလ်ကိုမတွေ့ရချေ။ သူနှင့် သူ့မြွေကြီးရော မြွေခြင်းကြီးပါပျောက်သွား လေတော့၏။ ကပွဲကိုတော်ကြည့်သူတို့သည် ကြည့်ချင်ဇောနှင့် ပေါရီးလ်လား ဘယ်မလဲ။ ကချေသည်မလေး၊ ဘယ်ပျောက်သွားသလဲဟုမေးကြသော်လည်း၊ ပေါရီးလ်သည် တုံဏိဘော လုပ်၍ အကြောင်ရိုက်ကာနေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အခြား ကသည်မများနှင့်မတူသည်ကို ချော့ရိပ်မိလေ၏။ အခြားကချေသည်။ များသည် ယခုကဲ့သို့ပရိတ်သတ်သဘောကျ ကလိုက်မိလျှင်၊ ပွဲပြီးသည်၏အခြားမဲ့၌ မမှီတမှီ ထားသောအမဲတုံးကို သရေဟများများနှင့်မျှော်နေကြသောပမာ မိမိတို့၌မက်သူ ကချေသည်မထံသို့ သူ့ထက်ငါစုရုံးလာကြကုန်သော ယောက်ျားပရိတ်သတ်အားကောင်းမွန်စွာ ပြောဆိုရောနှော၍ သူတို့၏ပိုးကြေးပန်းကြေးတည်းဟူသောအရက်များ အစား အတော်များကိုသောက်စားပြီးမှသွားလေသည်။ယခုကချေသည်မကလေးသည်ကား ထူးဆန်းလှ၏။ ကိုယ်ပျောက်အတတ်ကိုရသည့်အလား ပွဲပြီးပါပြီဟုပေါရီးလ်ပြော၍မှ မဆုံးမီပင် အစအန ရှာ၍မရတော့ချေ၊ ထိုထူးဆန်းချက်သည် ၏စိတ်ကိုဝင်စားစေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          'ပြောစမ်းပါအုံး ကိုယ့်လူရ။ ဒီကောင်မလေးဘယ်မှာနေသလဲ၊ အခုဘယ်ဘက် တံခါးကထွက်သွားသလဲဟင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟု သူတစ်ယောက်ငါတစ်ယောက် မေကြသော်လည်း ပေါရီးလ်မှာ ရေ ရာရာဖြေဆိုခြင်းမရှိဘဲ၊ အူကြောင်ကြောင်လုပ်နေလေ၏။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူငယ်မလေးနေထိုင်ရာကိုမေးမရသောကြောင့် စိတ်ပျက်ကာ ပြန်သွားမည် မထင်လေနှင့်။ စာရေးဆရာပန်းချီဆရာဆိုသောသတ္တဝါတို့သည် သူတကာထက် အကဲပိုတတ်ရကား...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နို့နေပါအုံး ပေါရီးလ်ရ။ ဒီကောင်မကလေးကိုဘယ်လိုတွေ့လာတာတုန်း သူ့ကို ဟာဗျာ ခင်ဗျားကြီးမလိုပါဘူး။ ကောင်မလေးကိုစွဲနေပြီထင်တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟု ပြောကာပေါရီးလ်အား လှုံ့ဆောန်ရလ်နှင့်တွေ့ပုံမှ ပဲရစ်သို့ခေါ်ဆောင်လာပုံတို့ကို ခရေစေ့တွင်း ကျမေးကြကုန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပေါရီးသည် ဟော်တယ်ပိုင်ရှင်သဘာဝ စကားအလွန်များလှ၏။ စာရေးဆရာ၊ ပန်ချီဆရာနောက်ပိုးတို့သည်လည်း လှုံ့ဆောန်ရလ်၏အကြောင်းကို ပေါရီးလ်အား လက် တတို့တို့မေးကြသည့်အလျောက် ပေါရီးလ်ကလည်း သူ ဆာန်ရလ်ကိုတွေ့ခဲ့ရပုံကိုပြော၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \"ဒီလိုဗျ ကျုပ် မာဆေးလ်ရောက်သွားတော့မြို့စွန်မြို့ ဖျားက ဟော်တယ်ဆိုင် ကလေးတဆိုင် လမ်းကြုံတာနဲ့ရောက်သွားတယ်။ ဟော်တယ်ကလဲ ညစ်ပတ်လိုက်တာဗျာ မပြောပါနှင့်တော့၊ ဟော်တယ်ထဲကလူတွေကလ် သင်္ဘောသားတွေနဲ့ တူပါတယ်၊ နားရွက် မှာ နားသံသီးကြီးတွေနဲ့ ပင်လယ်ဓါးပြတွေလိုပဲ အသားဖြူ၊ အသား၊ အသားဝါတွေ ပေါ့။ လူမျိုးစုံပါရော။ ဟော်တယ်မှာ တီးဝိုင်းလဲ မရှိဘူး၊ နောင်တစ်ချောင်မှာတော့ ပီယာနို ခပ်ဟောင်းဟောင်းတစ်ခုရှိတယ်။ ပီယာနိုတီးတဲ့လူကလဲ နွှဲရာပါဗျာ၊ ဆေး တွေပါးစပ်ထဲငုံလို့ မကြာခင်ဘဲ ဆန်ရလ် တံခါးပေါက်တစ်ပေါက်က ဝင်လာပြီး မြေကြီးပေါ်ထိုင်လိုက်တယ်၊ သူ့မြွေကြီးပတ်လို့ပေါ့။ ခင်ဗျားတို့ မြင်တဲ့အတိုင်းပါဘဲဗျာ မြွေကြီးကို သူ့ကိုယ်ကဖြေပြီးကတာပဲ၊ ဟော်တယ်က ကောင်တွေက သူ့ ဂရုစိုက် မကြည့်ပါဘူး၊ သူတို့က သင်္ဘောနှင့် ကမ္ဘာလှည့်နေရတဲ့လူတွေနဲ့ အရပ်ရပ်ရောက်ကြပေ တာကိုး၊ ဒီလိုအကမျိုး သူတို့ ကြည့်ဘူးကြတာပေါ့၊ ဘာထူးဆန်းတော့မှာလဲ။ ဆောန်ရလ် ဟာ လှတာတော့မဟုတ်ဘူးဒေါ့။ ဒါပေမဲ့ တမျိုးပဲ၊ သူ့မှာခွဲ စရာအချက်ကလေးတော့ အမှန်ဘဲပါတယ်ဆရာတို့ရဲ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျုပ်ကတော့ သူကတာထူးဆန်းလို့ ပွဲပြီးတော့ ဟိုတယ် အတွင်းခန်းထဲဝင် မေးတာပဲ။ ဟော်တယ်ပိုင်ရှင်က သူရှိရာကို လိုက်ပို့တယ် သူ့မှာ ကလေးတစ်ယောက် ရှိတယ်ဖို့ သူဘယ်ကလာသလဲလို့ မေးတော့ ဟိုတယ်ပိုင်ရှင်က အိန္ဒိယပြည်၊ ပွန်ဒီ နာရီမြို့က သင်္ဘောတစ်စင်းနဲ့ပါလာသတဲ့။ ဒီကလေး ဘယ်သူ့ကလေးလ်ဆိုတော့ သူက ဟော်တယ်ပိုင်ရှင်လက်ကိုလိုက်ပြီး ခေါင်းရမ်းပြတယ်။ မပြောရဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ပေါ့ ။ ကျုပ်က ပဲရစ်လိုက်မလားလို့ မေးတော့ ခေါင်းညိတ်ပြတယ်။ သူစကားအပြော တတ်သားပါဗျာ။ ဒါပေမဲ့ မပြောဘူး။ သူက ကျုပ်ကို စိမ်းစိမ်းကြီး ကြည့်လိုက်ရင်ပဲကျပ်ဗျာ ပြောလို့ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး စိတ်တစ်မျိုး ဖြစ်သွားပြီး မငှားဘဲမနေနိုင် လောက်အောင် ဖြစ်သွားတာပဲ။ ဒါနဲ့ သူ့ကို ကြေးကြီးကြီးနဲ့ပဲ ငှားခဲ့ရတယ်။ ကိုယ့်မိတ် ဆွေတွေ ကြည့်ကြပါစေ ဆိုတဲ့စေတနာနဲ့ပါ။”\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43851727470741,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_04fab8ff-ed7a-4fc1-87a1-7ebf8798ca89.jpg?v=1730281310"},{"product_id":"ကျော်အောင်-ချွေးနှင့်သွေးနှင့်ရင်းသည့်မြေ","title":"ချွေးနှင့်သွေးနှင့်ရင်းသည့်မြေ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43795285344405,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/c_def1d67b-a1e0-4da8-980e-b3d3634e751b.gif?v=1730285040"},{"product_id":"ကျော်အောင်-ငန်းရိုင်းများ","title":"ငန်းရိုင်းများ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43795287474325,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/c_c0f73702-6526-4bab-9a6c-fedd9a93a572.gif?v=1730285050"},{"product_id":"ကျော်အောင်-တောရိုင်းမြေ-၁","title":"တောရိုင်းမြေ ၁","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43795289702549,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/c_eb88b6a7-6b43-4714-9343-4c1e565baf07.gif?v=1730285064"},{"product_id":"ကျော်အောင်-တောရိုင်းမြေ-၂","title":"တောရိုင်းမြေ ၂","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43795291701397,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/c_f74f47a1-2472-46c9-9e5d-2ef9c5b9703c.gif?v=1730285072"},{"product_id":"ကျော်အောင်-မြန်မာပြည်-အတွေ့အကြုံများ","title":"မြန်မာပြည် အတွေ့အကြုံများ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43795295568021,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/c_709df775-6033-4a9d-8582-39672703e9d3.gif?v=1730285081"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နေ၀င်-ဂြိုလ်မွှေတဲ့ကျောက်မျက်ရတနာ","title":"ဂြိုလ်မွှေတဲ့ကျောက်မျက်ရတနာ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43834777501845,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/f48a67391f8432571558c5c8e288ed88.gif?v=1730286400"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နေ၀င်-အမြန်ရထားပေါ်မှလူသတ်မှု","title":"အမြန်ရထားပေါ်မှလူသတ်မှု","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43834782843029,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/327991ec0bbf8257998952105e4ed530.gif?v=1730286416"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နေ၀င်း-သူသေ-ကိုယ်သေ","title":"သူသေ ကိုယ်သေ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43834790412437,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/c0ece11b2cfb7c8e845329865dc164d1.gif?v=1730286423"},{"product_id":"မောင်ထွန်းသူ-ကာမင်း","title":"ကာမင်း","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333316501653,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1b277796fabb500d49d09f4a7c21e25c.gif?v=1730294178"},{"product_id":"မောင်ထွန်းသူ-ဇာစ်မြစ်","title":"ဇာစ်မြစ်","description":"\u003c!----\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333317484693,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/a93a78c1a9d75674f7531cfc4a7c15b3.gif?v=1730294191"},{"product_id":"မောင်ထွန်းသူ-ရမ္မက်မီး","title":"ရမ္မက်မီး","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333317681301,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/12b87865d8479f348217875028d86c04.gif?v=1730294207"},{"product_id":"မောင်ထွန်းသူ-အကျဉ်းစံ","title":"အကျဉ်းစံ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333318041749,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/6c679ca3d2181ce3e15dfab41c3391db.gif?v=1730294223"},{"product_id":"မောင်ပေါ်ထွန်း-ကမ္ဘာ့ရန်","title":"ကမ္ဘာ့ရန်","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333321089173,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/6970cd7de842cd1cb6fbe2c94584cb81.gif?v=1730294242"},{"product_id":"မောင်ပေါ်ထွန်း-ငါ့ဘဝ-ငါသာသခင်-ငါသာဘုရင်","title":"ငါ့ဘဝ ငါသာသခင် ငါသာဘုရင်","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333321384085,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/81158b7bfa956288c986fd09944f6330.gif?v=1730294252"},{"product_id":"မောင်မြင့်ကြွယ်-မြန်မာပြည်မှနေ့ရက်များ","title":"မြန်မာပြည်မှနေ့ရက်များ","description":"\u003cp\u003e:: ဤ အီးဘွခ်(အခမဲ့) ကို ဒေါင်းလုပ်ဆွဲယူရန် (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍ ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် အီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003cbr\u003e:: mgyoe.com ရှိ အီးဘွခ်စာအုပ်များသည် အင်တာနက်ပေါ်၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာကပင် ပြန့်နှံ့နေပြီးသား စာအုပ်များသာဖြစ်ပါသည်၊\u003cbr\u003e:: စာဖတ်သူများ ဖတ်ချင်၍ရှာသည့်အခါတွင် အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ရန် စုစည်းထားပေးခြင်းမျှသာဖြစ်ပါသည်၊\u003cbr\u003e:: စာအုပ်တိုက်များမှ ပြန်လည်ရိုက်နှိပ်ထုတ်ေ၀လျှင် ၄င်းအီးဘွခ်ဒေါင်းလုပ်လင့်များကို ပြန်လည်ဖြုတ်ချသွားမည်သာဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333323972757,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/83b674ea1ba315a82899f9f3f02e3017.gif?v=1730294278"},{"product_id":"မောင်မြင့်ကြွယ်-ဆေးကုန်သည်","title":"ဆေးကုန်သည်","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333324136597,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/be43d89d123ab6b3ce77d476e565506a.gif?v=1730294288"},{"product_id":"မောင်မြင့်ကြွယ်-ရွှေ","title":"ရွှေ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333324398741,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/12db5bbe74f0b7fe3475cf562791c7a6.gif?v=1730294297"},{"product_id":"သခင်ဘသောင်း-ဘဂ္ဂဒက်မြို့မှသူခိုးအာမက်","title":"ဘဂ္ဂဒက်မြို့မှသူခိုးအာမက်","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333343600789,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/5c17a7e1715d508e11dc67f52e15c182.gif?v=1730294499"},{"product_id":"ကျော်ထက်ထွန်း-ဒေးဗစ်ဘင်ဂူရီယန်နှင်-အစ္စရေးတော်လှန်ရေးသမိုင်း","title":"ကျော်ထက်ထွန်း -ဒေးဗစ်ဘင်ဂူရီယန်နှင် အစ္စရေးတော်လှန်ရေးသမိုင်း","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46016397279381,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/Screenshot2025-05-13143851.png?v=1747121991"},{"product_id":"ကျော်ထွန်း-အမေရိကန်ပညာရေးအကြောင်းတစေ့တစောင်း","title":"အမေရိကန်ပညာရေးအကြောင်းတစေ့တစောင်း","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46016398229653,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/Screenshot2025-05-13144034.png?v=1747122091"},{"product_id":"ကျော်အောင်-သင်-သစ္စာမရှိသော","title":"သင်၏သစ္စာမရှိသော","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46016408322197,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/Screenshot2025-05-13145717.png?v=1747123089"},{"product_id":"ကိုကြည်ပြင်ဦးလွင်-ဂျက်လန်ဒန်-လက်ရာမွန်-သုံးပုဒ်","title":"ဂျက်လန်ဒန်၏ လက်ရာမွန် သုံးပုဒ်","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46020450484373,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/Screenshot2025-05-14152259.png?v=1747211034"},{"product_id":"ဂုဏ်၀င်း-တွမ်ဆောယား-စွန့်စားခန်းများ","title":"တွမ်ဆောယား၏စွန့်စားခန်းများ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46030365786261,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/Screenshot2025-05-17142902.png?v=1747467004"},{"product_id":"၀င်းနိုင်ဦး-ရေနံ-ကမ္ဘာ-ကျော်ရွှေဂန္တ၀င်-၀တ္ထုတိုများ","title":"ကမ္ဘာ ကျော်ရွှေဂန္တ၀င် ၀တ္ထုတိုများ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46168486215829,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/Screenshot2025-07-03153024.png?v=1751531467"},{"product_id":"၀င်းနိုင်ဦး-ရေနံ-ကမ္ဘာကျော်မှုခင်းကြီးများ","title":"ကမ္ဘာကျော်မှုခင်းကြီးများ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46168495390869,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/Screenshot2025-07-03153406.png?v=1751531671"},{"product_id":"၀င်းနိုင်ဦး-ရေနံ-မော့ဆက်-နှင့်-လှဧကရီ","title":"မော့ဆက် နှင့် လှဧကရီ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46168507678869,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/Screenshot2025-07-03154021.png?v=1751532035"},{"product_id":"၀င်းနိုင်ဦး-ရေနံ-မော့ဆက်နှင့်-နာဇီသေမင်းတမာန်","title":"မော့ဆက်နှင့် နာဇီသေမင်းတမာန်","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46168509481109,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/Screenshot2025-07-03154108.png?v=1751532094"},{"product_id":"၀င်းနိုင်ဦး-ရေနံ-ရိုစ်၀ဲလ်ဖြစ်ရပ်ဆန်း","title":"ရိုစ်၀ဲလ်ဖြစ်ရပ်ဆန်း","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46168510857365,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/Screenshot2025-07-03154245.png?v=1751532194"},{"product_id":"ကျော်ဝင်း-နှလုံးလှသံတမန်-2","title":"နှလုံးလှသံတမန်","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဘာသာပြန်သူ၏ ဝန်ခံစကား\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်တော်တို့ တစ်တွေမှာ သူရဲကောင်းပုံပြင်များဖြင့် ကြီးပြင်းခဲ့ရသူများဟု ဆိုနိုင်လိမ့်မည် ထင်ပါသည်။ ကျွန်တော်တို့ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ခေတ်ကြီးမှာ စစ်နှင့်တော်လှန်ရေးများဖြင့် ဆူဝေလျက် ရှိနေခဲ့သည်။ ဤအခင်းအကျင်းမှပင် ပုံပြင် မဟုတ်သော တကယ့်သူရဲကောင်းတွေလည်း မနည်းမနော ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်။ သူတို့ တစ်တွေမှာ တိုင်းပြည်အတွက်၊ လူမျိုးအတွက်၊ ယုံကြည်ချက်အတွက် အသက်စွန့်ခဲ့ကြ သူတွေ ဖြစ်သည်။ အဆိုပါ ယုံကြည်ချက်များအတွက် သေရဲ၊ သတ်ရဲ၊ ရင်ဆိုင် ရဲခဲ့သူတွေလည်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့က သူတို့၏ စွန့်လွှတ်နိုင်စွမ်းနှင့် သူရသတ္တိကို အားကျသည်။ ဤအားကျစိတ်နှင့်ပင် သူရဲကောင်းတွေကို ကြည်ညိုခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယခု ကျွန်တော်တို့တစ်တွေ အသက်ငါးဆယ်ကျော်လာပြီ ဖြစ်သည့်တိုင်၊ ကမ္ဘာကြီးမှာ စစ်ပွဲများဖြင့် မကင်းတတ်သေး။ တော်လှန်ရေး ဆိုသော အသံကိုလည်း ဆက်လက်ကြားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသို့နှင့်အမျှ သူ့ခေတ်နှင့်သူ၊ သူရဲကောင်း ဆိုသူများလည်း ပေါ်ထွက်နေဆဲ ဖြစ်ပါသည်။ သို့နှင့်တိုင် သူရဲကောင်း” နှင့်ပတ်သတ်သော ကျွန်တော် တစ်ဦးချင်း၏ တိမ်းညွတ်မှုမှာ ငယ်ငယ်ကလို မဟုတ်တော့ ..။ အသက်ကြီးလာ၍ ကြောက်တတ်လာ သည်ဟု ဆိုချင်ကဆို... သိသိသာသာ ပြောင်းလာသည်။ ယုံကြည်ချက် တစ်ခုခုအတွက် အသက်စွန့်သွားကြသော လူငယ်တွေ သတင်းကို ကြားရတိုင်း သူတို့ မိဘနေရာမှ ဝင်ကြည့်ပြီး၊ ဝမ်းနည်း ကြေကွဲတတ်လာသည်။ မိမိအသက်ကိုရော၊ သူတပါး၏ အသက်ကိုပါ မြူတစ်မှုန်မျှ တန်ဖိုးထားရကောင်းမှန်း မသိသော အသေခံ ဖေါက်ခွဲရေးသမား လူငယ်လေးတွေ အကြောင်း ကြားရသောအခါ အားမကျမိတော့ဘဲ ထိတ်လန့် လာမိသည်။ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့် သားသမီးအရွယ် လူငယ်တွေကို အမုန်းတွေဖြင့် လောင်မြိုက် မနေစေချင်။ မေတ္တာဖြင့် ချစ်ခင်တတ်သူတွေသာ ဖြစ်စေချင်သည်။ နာကျည်းချက်တွေ၊ အာဃာတတွေဖြင့် \"နေလမ်း” ကိုသာ ရွေးစေချင်သည်။ ပါဝါအတွက် တိုက်ပွဲဝင်သူထက်၊ တရားမျှတမှုအတွက် လှုပ်ရှားသော သူရဲကောင်းတွေသာ ဖြစ်စေချင်သည်....။ ဤသည်မှာ သူရဲကောင်းဆိုသည်နှင့် ပတ်သတ်သော ကျွန်တော်၏ ပြောင်းလဲလာသော အတွေးအမြင်ကို ရိုးသားစွာ ဖွင့်ဟဝန်ခံလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိတ်ဆွေ ကဗျာဆရာ ကိုအောင်ဇင်မင်း ခေါ်လာ၍ ကိုစိုင်းဆိုသော လူငယ်လေး တစ်ယောက်နှင့် သိကျွမ်းခွင့် ရခဲ့သည်။ ဂျပန်နိုင်ငံတွင် အချိန်ပိုင်းအလုပ်ကို လုပ်ကိုင်ရင်းကျောင်းတက်ခဲ့သူဟု မိတ်ဆက်ပေး၍ စိတ်ဝင်စား သွားသည်။ သူ့အပေါင်းအသင်း၊ သူ့သူငယ်ချင်း မိတ်ဆွေများ၏ ကူညီမှုအပြင် သူရှာဖွေရသော ချွေးနည်းစာဖြင့် ပရဟိတကျောင်းလေးတစ်ကျောင်း ဖွင့်ထားသည်ဟု သိရသောအခါ သာမန်စိတ်ဝင်စားရုံမျှ မကတော့ပါ။ လေးစားမှုပါ ပါလာသည်။ အကြောင်းရှိ၍ ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်တော်တို့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များ အနေနှင့် (မည်သူမဆို) အလှူဒါနနှင့် သိပ်စိမ်းလိမ့်မည် မထင်ပါ။ သို့နှင့်တိုင် \"ဘာသာရေးနှင့် ဆက်နွယ်သော ဒါန” (religious donation) သာများပြီး \"လူမှုရေးဒါန” (social donation) ဘက်တွင် အားနည်းနေသလား ထင်မိသည်။ ယခု ကိုစိုင်းလို လူငယ်လေး တစ်ယောက်က ဆင်းရဲချို့တဲ့သူ ကလေးများ အတွက် ပရဟိတ ကျောင်းလေး တစ်ခု အရင်းအနှီးစိုက် ဆောင်ရွက်နေသည်ကို သိရသောအခါ သူ့ကို မလေးစားပဲ မနေနိုင်။ သူ့စေတနာကို သာဓုခေါ်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်တော့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် “တာဝန်ယူမှု”၊ “ပရဟိတ” စသောစကားတွေ ရွှန်းရွှန်းဝေအောင် ပြောတတ်သူ မနည်းမနော ရှိပါသည်။ ကိုစိုင်းကား စကားအရာတွင်သာ ရွှန်းရွှန်းဝေသူ မဟုတ်။ တကယ့်စေတနာ ရွှန်းရွှန်းဝေနှင့် ဆောင်ရွက်နေသူမှန်းဝန်ခံရလျှင် ကိုစိုင်းအပေါ် ခင်မင်လေးစားစိတ်ဖြင့် လက်ခံနားလည်ရသော အခါ ပို၍ပင် လေးစား ခင်မင်မိသည်။ သည်လိုနှင့် သူတောင်းသော အကူအညီကို အလွယ်တကူ ခေါင်းညိမ့်မိလိုက်သည် ဆိုပါစို့။ သူက သူနှစ်သက်သော စာအုပ်လေး တစ်အုပ်ကို ဘာသာပြန်ဖို့ လာအပ်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခဲ့သည့် တိုင် သူပေးထား ခဲ့သော စာအုပ်လေးကို စိတ်မဝင်စားမိသေးပါ။ အလုပ်ကြွေးတွေ ပိနေသည့် အတွက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကောက်ကိုင် မကြည့်ဖြစ်ခဲ့သည်လည်း ဖြစ်ပါသည်။ သည်လိုနှင့် လနှင့်ချီ ကြာသွားသည်။ ကိုစိုင်းကိုရော ကိုအောင်ဇင်မင်းကိုပါ အားနာမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖြစ်ချင်တော့ သင်္ကြန်ရက်တွေ မတိုင်မှီမှာပင် ကျွန်တော့ခါးက အခြေအနေ ဆိုးလာသည်။ စာရေးစားပွဲမှာ မထိုင်နိုင်တော့... အိပ်ယာပေါ် လှဲရင်း အချိန် ကုန်ရတော့သည်။ သည်တွင် ကိုစိုင်း စာအုပ်လေးကို မရည်ရွယ်ဘဲ ကောက်လှန်မိရာမှ စွဲသွားတော့သည်။ သည်လိုနှင့် အိပ်ရာပေါ်မှာပင် မှောက်လိုက် လှန်လိုက်နှင့် ဘာသာပြန် ဖြစ်သွားတော့သည်။ ကိုစိုင်းစာအုပ်ထဲမှ သူရဲကောင်း ဇာတ်ဆောင် စူဋိဟာရမှာ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှ ရှာဖွေနေမိသော သူရဲကောင်း အမျိုးအစားသစ် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဤမျှ လက်သွက်သွားခြင်း ဖြစ်မည် ထင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမှန်စစ်စစ် ဂူဝိဟာရမှာ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်အတွင် ဂျပန်ဖက်ဆစ် အစိုးရကို သစွာခံရသော သံတမန်ဝန်ထမ်းတစ်ဦး ဖြစ်ပါသည်။ သူသည် ဖက်ဆစ် တော်လှန်ရေး သမား မဟုတ်။ ဖက်ဆစ်ယန္တယားကြီးထဲမှ ခွေးသွားစိတ် တစ်ခုဟူ၍ပင် ဆိုလိုက ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် သူသည် နှလုံးလှသူ ဖြစ်သည်။ လူ၊ လူချင်း စာနာစိတ် အပြည့်အဝရှိသူ ဖြစ်သည်။ ဤစိတ်ကြောင့် ပင် စူဠိဟာရမှာ ကျွန်တော့် ဟာဒယကို လာငြိသော သူရဲကောင်း အမျိုးအစားသစ် ဖြစ်လာရတော့သည်။ သူ့အကြောင်းကိုဘာသာပြန်ဖြစ်သည့် အတွက် ကျေနပ်မိသည်။ သည့်အတွက် ကိုစိုင်းကို ကျေးဇူးတင် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eကျော်ဝင်း ၁၄၊၀၄၊၂ဝဝ၇။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46168835391637,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/Screenshot2025-07-03205621.png?v=1751551014"},{"product_id":"ခင်စောတင့်-တက္ကစီဒရိုင်ဘာတစ်ဦး-နေ့စဥ်မှတ်တမ်း","title":"တက္ကစီဒရိုင်ဘာတစ်ဦး၏နေ့စဥ်မှတ်တမ်း","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46177333575829,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/Screenshot2025-07-06125118.png?v=1751781152"},{"product_id":"ချမ်းမြေ့၀င်း-ရထားပေါ်ကမိန်းကလေး","title":"ရထားပေါ်ကမိန်းကလေး","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46177580056725,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/Screenshot2025-07-06170249.png?v=1751796191"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/ebooks-translated.oembed?page=2","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}