{"title":"အီးဘွခ် — လူနေမှုဘဝ","description":null,"products":[{"product_id":"တက်တိုး-စပ်မိစပ်ရာ","title":"စပ်မိစပ်ရာ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအညတရအတ္ထုပ္ပတ္တိ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာကြီးဆီ မရောက်တာကြာပါပြီ။ အခု ကျွန်တော်တို့ တက္ကသိုလ် ကျောင်း နွေရာသီအတွက် တစ်လပိတ်လိုက်လို့ ဆရာကြီးဆီ လာပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေးကွယ်၊ လာပါ။ ကြိုဆိုပါတယ်။ လူကြီးတချို့က လူငယ်တွေ နဲ့ မတွေ့ချင်ကြဘူး။ တချို့ကတော့ လူငယ်တွေနဲ့ တွေ့ချင်တယ်။ လူကြီးချင်းချင်းတော့ သိပ်မတွေ့ချင်ကြဘူး။ ငယ်သူငယ်ချင်းတွေကိုတော့ တွေ့ချင်တာပေါ့။ ပြောမနာ ဆိုမနာမို့ တွေ့ရတာပျော်တယ်။ ခပ်စိမ်းစိမ်း လူကြီးတွေကိုတော့ တွေ့ရမှာ သိပ်စိတ်မပါချင်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မှန်ပါတယ် ဆရာကြီး၊ ဒါကြောင့်မို့လည်း ကျွန်တော်တို့ ဆရာ ကြီးဆီလာပြီး ပြောဆိုဆွေးနွေးရင်း ပညာယူကြတာပေါ့။ ဒါနဲ့ခင်ဗျာ ကျွန်တော် ဆရာကြီးကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ဟာ စာပေတွေ ထဲမှာ အတ္ထုပ္ပတ္တိစာပေကို မလွတ်တမ်းဖတ်ပါတယ်။ ရှေးခေတ်က ကမ္ဘာကျော်ကြီးတွေ အတ္ထုပ္ပတ္တိတွေကို အတော်များများ ဖတ်ဖူးပါပြီ။ အခု မနေ့တစ်နေ့တုန်းက အင်္ဂလိပ် အတ္ထုပ္ပတ္တိစာအုပ်တစ်အုပ် ဖတ်မိပါတယ်။ စာအုပ်နာမည်က An Ordinary Lifeတဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ ... ဆရာလည်း အဲဒီစာအုပ်ကို ငယ်ငယ်က ဖတ်ဖူးပါတယ်။ အညတရတစ်ဦးရဲ့ သာမန်ဘဝအကြောင်းပဲလေ။ အဲဒီစာအုပ်ပဲလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါတယ်ခင်ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စာအုပ်ထဲမှာ ဘာတွေရေးထားတယ်ဆိုတာတော့ ဆရာ မမှတ်မိ တော့ဘူး။ ဦးတည်ချက်က မထင်မရှား လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝဟာ လည်း သူ့အလျောက် သူ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပါတယ်။ ဘဝ အကြောင်းခြင်းရာတွေ ပါတယ်။ အညတရဘဝမှာ ဘယ်လောက်ရုန်းကန် ရတယ်၊ ဘယ်လိုပြဿနာမျိုးတွေ တွေ့တယ်။ အညတရတွေရဲ့ အခန်း ကဏ္ဍဟာ လူမှုရေး၊ စီးပွားရေး၊ နိုင်ငံရေး စတဲ့ အရေးကြီးတွေမှာ ဘယ်လောက် ကျယ်ပြန့်ထိရောက်တယ်ဆိုတာတွေကို အညတရတစ်ယောက် အနေနဲ့ ရိုးရိုးအေးအေးကလေး ရေးထားတာပဲ။ ဖတ်လို့ကောင်းတယ်။ ပညာရတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာကြီးပြောတဲ့ စာအုပ်ပါပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အညတရဆိုတဲ့ သာမန်လူသားတွေဟာ လူ့လောကမှာ အများစု ဖြစ်တယ်။ ခေါင်းဆောင်လုပ်တဲ့လူတွေဟာလည်း အညတရတွေထဲက ထူးချွန်ပြီး ထွက်လာကြတယ်။ တချို့ကတော့ ထူးချွန်လှတယ်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အကြောင်းအလှည့်သင့်လို့ ခေါင်းဆောင်ပိုင်း ရောက်သွား ကြတယ်။ ခေါင်းဆောင်တိုင်း တော်လို့တော့ မဟုတ်ဘူး။ တော်တဲ့လူ တိုင်းလည်း ခေါင်းဆောင် မဖြစ်ဘူးကွယ့်။ တော်လည်းတော် ကံလည်း ကောင်းလို့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်မှ တကယ် ခေါင်းဆောင်ကောင်း ဖြစ်တာပေါ့။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သဘောပေါက်ပါတယ် ဆရာကြီး။ တကယ်တော့ တကယ်တော် တာက လူထုထဲက ထွက်လာတာ။ လူထုရဲ့ ပင်ကိုပညာဟာ အင်မတန် ကြီးမားတယ်။ ဓလေ့ထုံးစံတွေ၊ ဆိုရိုးစကားတွေ၊ နီတိတွေဟာ လူထု ထဲက ထွက်လာတာ။ အဲဒါတွေကို စာရေးဆရာတွေ၊ သုတေသီတွေကစာရေးပြီး မှတ်တမ်းတင်ကြတယ်။ အညတရဟာ အင်မတန် စိတ်ဝင်စား စရာ ပုဂ္ဂိုလ်ပါပဲ။ ထူးချွန်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ၊ နာမည်ကျော် နာမည်ကြီးတွေ က လူတိုင်း ဂရုစိုက်ပြီး လေ့လာနေကြလို့ တကယ်တော့ သိပ် မထူး ပါဘူး။ သူတို့အကြောင်းကို သမိုင်းသုတေသနဌာနတွေ၊ မော်ကွန်းတိုက် တွေမှာ ရှိပြီးသားပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တာပေါ့ မောင်မြင့်တင်။ အဓိကရ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေ အတ္ထုပ္ပတ္တိ တွေဟာ အများပိုင်ပစ္စည်းတွေပေါ့။ အညတရတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝရုန်း ကန်မှု၊ သူ့ပြဿနာတွေ၊ သူ့ဒုက္ခ သုခတွေကို မသိကြဘူး။ သိလည်း မသိချင်ကြဘူး စိတ်မဝင်စားဘူး။ ဒါပေမဲ့ အညတရတစ်ယောက်အကြောင်း အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ရေးတတ်သူတွေက ရေးပြလိုက်ရင် သိပ်ပြီး ဖတ်လို့ကောင်းတယ်။ ဘဝသင်ခန်းစာတွေ ယူတတ်ရင် ရတယ်။ တကယ်တော့ ဝတ္ထုတွေဟာ အညတရတွေရဲ့ အတ္ထုပ္ပတ္တိတွေပေါ့။ တချို့ ဟာ တကယ့်အဖြစ်အပျက်ကို အရင်းတည်ပြီး ဝတ္ထုဖြစ်အောင် ရေး လိုက်တော့ ကမ္ဘာကျော် ဂန္ထဝင်ဝတ္ထုကြီးတွေ ဖြစ်သွားတာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါတယ် ဆရာကြီး၊ ဆရာကြီးကတော့ အညတရကို သိပ် ပြီး ခင်မင် လေးစားပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ သိကြပါတယ်။ ဆရာကြီး ရဲ့ ဘဝမှတ်တမ်းဖြစ်တဲ့ အညတရ ဘဝရှုခင်း”စာအုပ်ဟာ အညတရ တစ်ဦးရဲ့ အတ္ထုပ္ပတ္တိ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါနဲ့ ပြောရဦးမယ်။ ကျွန်တော့် ဦးလေးတစ်ယောက်ဟာ တပ်မတော်သား အငြိမ်းစားကြီး တစ်ယောက် ပါ။ သူ့မှာ အတွေ့အကြုံတွေ တော်တော်များပါတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ တွေ့တိုင်း သူ့ရှေးဟောင်း နှောင်းဖြစ်တွေ ပြောပြောပြတယ်။ သိပ် စိတ် ဝင်စားစရာ ကောင်းတာပဲ။ ရိုးရိုးသားသားနဲ့ သစ္စာရှိရှိ တာဝန်သိသိ ရဲဘော်တစ်ဦးအဖြစ်နဲ့ ပြည်သူတွေကို ပြည်တွင်းပြည်ပရန်တွေက ကင်းအောင် ကြိုးစားကာကွယ်ပေးတဲ့ ပြည်သူ့တပ်မတော်သားတစ်ယောက်အနေနဲ့ တိုက်ပွဲတွေ အများကြီး ဝင်ခဲ့ပါတယ်။ စည်းကမ်းရဲ့ တန်ဖိုး အကြောင်း ကောင်းကောင်းကြီး သိပေတယ်။ တာဝန်ကို စေတနာအရင်း ခံပြီး ဆောင်ရွက်လို့ ပြီးမြောက်အောင်မြင်တိုင်း ကျေနပ်မှုရတာကိုလည်း သိပါတယ်။ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရင်း ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စကလေး တွေကို ဆောင်ရွက်ရာမှာ အလုပ်တာဝန်အတွက် ကိုယ်ကျိုးကို မနိုင်ဘဲ စီမံလုပ်ဆောင်ရတာတွေဟာ တကယ်တော့ မထူးခြားပါဘူး။ သာမန် ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ဘဝသင်ခန်းစာ ရနိုင်ပါတယ်။ အဲဒါတွေကို သူ့အကြောင်း ပြောပြမှ သိရပါတယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒါ အရသာပေါ့။ လူဆိုတာ အတွေ့အကြုံကို စိစစ်ဝေဖန်ပြီး ဘဝပညာ ယူရတာပဲ။ တစ်ယောက်တည်းရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။ သူတစ်ပါးရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို နာယူဆည်းပူးနိုင်မှ ကိုယ့်ဘဝ ပြည့်ဝမှာပေါ့။ ကျုပ်တို့တစ်တွေ ဘာကြောင့် စာတွေဖတ် ကြသလဲ။ အဲဒီလို အတွေ့အကြုံတွေကို ဆည်းပူးဖို့ပေါ့။ အတွေ့အကြုံ ဟာ အမျိုးစုံတယ်လေ။ ရွှေကျင်သလိုပေါ့။ သဲတွေကို သဲ့သဲ့ပြီး ကျင်တော့ ရွှေမှုန်ကလေးတွေ ရတယ်မဟုတ်လား။ အဲဒီအတိုင်းပဲဆိုပါတော့။ စာတွေဖတ်တာ လူတွေရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ၊ ခံစားချက်တွေ၊ ပြဿနာတွေ အားလုံးကို သိချင်လို့ပဲပေါ့။ သိရသမျှထဲက ပညာကို ကျင်ယူရမှာ ပဲ။ သဲတွေ အမှိုက်တွေ ဖယ်ပစ်သလို မလိုတဲ့ အကြောင်းခြင်းရာတွေကို မေ့ဖျောက်ပစ်ပြီး အဖိုးတန်တဲ့ ထူးခြားချက်တွေကို စံအဖြစ်ယူရတယ်။ အဲဒါ ဘဝပညာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မှန်ပါတယ်ဆရာကြီး။ ကျွန်တော့်ဦးလေးကို ပြောရမယ်။ ဦးလေး ရဲ့ အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ရေးစမ်းပါလို့။ ဦးလေးက စာသိပ်ဖတ်တယ်။ စာရေး တာတော့ သိပ်မသွက်ဘူးပေါ့။ စာရေးဆရာမှ မဟုတ်ဘဲကိုး။ ကျွန်တော် ကတော့ သူ့အကြောင်း အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ရေးတတ်သလိုရေးပါ၊ စိတ်ထဲရှိသလို ရေးချပါ၊ ဦးလေး အခု ကျွန်တော့်ကို ပြောပြတဲ့အတိုင်း ရေးရင်ပဲတော်ပြီ၊ မနှောင့်နှေးပါနဲ့၊ ပြီးရင် ဦးလေးရဲ့ စာမူကို ကျွန်တော်တို့ဆရာကြီး ပြကြည့်ပါမယ်လို့ ပြောထားတယ်။ သူလည်း အခု ရေးနေပါပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကောင်းတာပေါ့ ။ အညတရ အတ္ထုပ္ပတ္တိတွေ များများပေါ်စေချင် ပါတယ်။ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြိုဆိုပါတယ်ကွယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45572849565845,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_7442350c-b1f4-4af0-9fb4-a7576810c312.jpg?v=1730217076"},{"product_id":"ညီသစ်-ဘုံဆိုင်ထဲကဟာသများ","title":"ဘုံဆိုင်ထဲကဟာသများ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45574484197525,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_4a7195b5-3362-415a-99f0-97ecf1125c68.jpg?v=1730217656"},{"product_id":"ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း-အိုင်ကျွနုပ်နှင့်မြိုင်အရုပ်","title":"အိုင်ကျွန်ုပ်နှင့်မြိုင်အရုပ်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောဈေး တောင်ဈေး ကြိုက်ရာရွေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(တစ်)\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခုနှစ်ပိုင်းတွေထဲမှာ စုံနံ့သာမြိုင်တောထဲကို လာလာပြီး ကုန်စည် ပြပွဲတွေ ကျင်းပကြလေသဗျ။ အမျိုးစုံပါပဲ။ လူ့ရပ် လူ့ရွာ လူ့ကမ္ဘာက ထုတ်လုပ်ဖြန့်ဖြူးသမျှ ကုန်ပစ္စည်းအသစ်အဆန်း ထွေလီကာလီတွေဆိုတာ စက္ကန့်နဲ့အမျှ တစ်ခေတ်တစ်ခေတ် သစ်သစ်ဆိုသလို ပေါ်ပေါ်လာ လိုက်ကြတာများ။ အဲဒီမှာ ကုမ္ပဏီတွေက သူတို့ကုန်ပစ္စည်းတွေနဲ့ တောနေ တိရစ္ဆာန်စားသုံးသူများ ရင်းနှီးသွားဖို့ရာအလို့ငှာ ကုန်စည်ပြပွဲတွေကို စုံနံ့ သာမြိုင်တောထဲမှာ လာလာပြီး လုပ်ကြတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုကြပါစို့ လျှပ်စစ်ကုန်စည်တွေ ပြတဲ့ပွဲ။ ရေခဲသေတ္တာ၊ ရုပ်မြင် သံကြား၊ လေအေးပေးစက်၊ အသားကြိတ်စက်၊ သစ်သီးဖျော်စက်၊ ပန်ကာ၊ မီးပူ၊ အပူပေးစက်၊ ကော်ဖီဖျော်စက်၊ ဆံပင်အခြောက်ခံစက်၊ ပေါင်းအိုး၊ မီးဖို၊ ပေါင်မုန့်မီးကင်စက်၊ မီးလုံး၊ မီးသီး၊ မီးပန်း၊ မီးဆိုင်း၊ မီးကြိုး၊ မီးခုံ၊ မီးအားမြှင့်စက်၊ မီးဖြတ်စက်၊ မီးစက်ဆိုတာတွေကို အကုန်ပြထားတာ ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲ... အိုင်တီ (It) လို့ခေါ်တဲ့ သတင်းနည်းပညာပြပွဲ။ ဖုန်းတွေ ဖုန်းတွေများဆိုတာ။ ပြားပြားတွေရော ပဲပြဲတွေရော။ အိုင်ဖုန်း (iPhone)၊ အိုင်ပက် (iPad)၊ တက်ဘလက် (Tablet)၊ နုတ် (Note)၊ လက်ပ်တော့(Laptop) 308\u0026amp;cos? (Desktop), varmoss (Projector) aposs တွေ။ လှမှလှ။ ကြွမှကြွ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စားသောက်ကုန်ပြပွဲဆိုလည်း တော်တော့်ကို စုံစုံစေ့စေ့ပါ။ ယမကာ မျိုးစုံ၊ အအေးမျိုးစုံ၊ အသားဘူးမျိုးစုံ၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်ပုလင်းမျိုးစုံ၊ ဘူးမျိုးစုံ၊ အချဉ်ပုလင်းမျိုးစုံ၊ ခေါက်ဆွဲတွေ၊ ကြာဆံတွေ၊ ဂျုံမှုန့်တွေ၊ ဆန်မှုန့်တွေ၊ ငံပြာရည်တွေ၊ အချိုမှုန့်တွေ၊ အာလူး၊ ကြက်သွန်၊ ငရုတ်ပြခန်း၊ အသီးအရွက်ပြခန်း၊ မုန့်မျိုးစုံပြခန်း၊ လက်ဖက်ရည်၊ ကော်ဖီပြခန်း၊ အို.. အိုးခွက်ပန်းကန်ခွက်ယောက်၊ ဇွန်းခက်ရင်း၊ ဓား၊ တူ၊ သွားကြားထိုးတံက အစ ပြသထားလိုက်တာများဆိုတာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဝတ်အထည်ပြပွဲတဲ့။ ကားပြပွဲတဲ့။ အိမ်ခြံမြေပြပွဲတဲ့။ ပညာရေး ပြပွဲတဲ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူတွေ တစ်ဆင့်ထက်တစ်ဆင့် မြင့်သထက်မြင့်မြင့်နဲ့ နေကြဖို့ရာ အလို့ငှာ တွေးဆတီထွင်ထုတ်လုပ်ဖြန့်ဖြူး ရောင်းချတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို တော ထဲက တိရစ္ဆာန်ကလေးတွေကလည်း သုံးဆောင်နေကြပြီမို့ ကုန်ပစ္စည်းနဲ့ စားသုံးသူ ရင်းနှီးမှုရကြဖို့ရာ လူတွေက တိရစ္ဆာန်တွေရှိတဲ့ တောထဲ ကုန် စည်ပြပွဲတွေ လာလာပြီး လုပ်ပေးကြတာပါ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အို.. သတ္တဝါပေါင်းစုံ ကြိတ်ကြိတ်တိုး။ ရေခဲမုန့်စားရင်း၊ ကော်ဖီ ခွက်ကလေးတွေ လက်မှာကိုင်ရင်း၊ အအေးဘူးကလေးတွေ ပိုက်နဲ့တပ်ကာ စုပ်ရင်း ပြပွဲကို ကြည့်ရှုငေးမောကြတာ။ မြင်းကျားက မျက်မှန်အမည်းကြီး တပ်လို့။ နောက်လင်မယားက လက်ချင်းချိတ်လို့။ နွားက စီးကရက်ကို ခဲလို့။ သိုးမကလေးတစ်သိုက်က စကတ်အကွဲတွေနဲ့။ ကျားသစ်က နားကြပ် ပေါက်စနဲ့ သီချင်းနားထောင်လို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဪ.. ကုန်တွေနဲ့ စည်တဲ့ ကုန်စည်ပြပွဲတဲ့လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(နှစ်)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တစ်ပွဲတည်းတော့ မဟုတ်ခင်ဗျ။ လေးငါးခြောက်ပွဲ။ ဟုတ်တယ်။ တောထဲမှာ ကုန်စည်ပြပွဲတွေ လုပ်လာတာ လေးငါးခြောက်ပွဲကျော်ကျော် လည်း ရှိလာရော တိရစ္ဆာန်တွေ ရောဂါထတော့တာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တို့များစုံနံ့သာမြိုင်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိရစ္ဆာန်တွေလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကုန်စည်ပြပွဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လုပ်ကြရအောင်”တဲ့။ ကြည့်စမ်း။ အသံတွေ ထွက်လာလိုက်ကြ တာ။ ခြင်္သေ့တို့၊ ကြံတို့၊ ဖွတ်တို့ကကျတော့ ပြပွဲလုပ်မယ့်နေရာကိုပါ ရွေးတာ။ လူ့ရွာထဲမှာ တက်ပြမယ်တဲ့။ စုံနံ့သာမြိုင်ကုန်စည်ပြပွဲတဲ့။ နာမည် က ကဗျာဆန်ဆန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(သုံး)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိရစ္ဆာန်တွေက ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ကြတာပါကလား။ လူ့ရွာထဲကို တက်ပြီး ခန်းမအကျယ်ကြီးတစ်ခန်း ငှားကြသဗျ။ ပြီးတော့ ဧရာမဆိုင်းဘုတ် ကြီးတွေ ခန်းမပတ်ပတ်လည်မှာ တင်လို့။ စုံနံ့သာမြိုင်ကုန်စည်ပြပွဲတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အို.. လူတွေ လူတွေ ကြိတ်ကြိတ်တိုးလို့။ တိရစ္ဆာန်ကုန်စည်တွေ ကို လာကြည့်ကြတာ။ ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းလည်း ဝင်ကြည့်ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောရဲ့ ထွက်ကုန်တွေက အများသားကလား။ စပါးကြီးသည်းခြေ တဲ့။ ကျောသားရေတဲ့။ နွားသားရေတဲ့။ တောင်ဆိတ်ခွာတဲ့။ တောင်ဆိတ် ချိုတဲ့။ ကျွဲချိုတဲ့။ နွားမြီးတဲ့။ ကျားစွယ်တဲ့။ သမင်ချို့တဲ့။ မြွေပွေးတဲ့။ တောက်တဲ့...တဲ့။ ဆင်စွယ်တဲ့။ မျောက်သွေးတဲ့။ မျောက်ဦးနှောက်တဲ့။ ပျားရည် တဲ့။ သိုးမွေးတဲ့။ ဒေါင်းတောင်တဲ့။ မြင်းမြီးတဲ့။ ဆတ်သားခြောက် တဲ့။ ချေသားခြောက်တဲ့။ အမဲသားခြောက်တဲ့။ မျောက်အူတဲ့။ ကြက်တူရွေး နှုတ်သီး။ နွားလွှာ။ ကျားလျှာတဲ့။ ဝက်ဝံသည်းခြေတဲ့။ လင်းယုန်လက်သည်းတဲ့။ကျားရိုးတဲ့။ လိပ်ခွံတဲ့။ တောဝက်စွယ်တဲ့။ ဆိတ်ခေါင်းတဲ့။ ဝက်ခေါင်းတဲ့။ ဝက်လက်တဲ့။ တောကြက်ဥတဲ့။ တောကြက်သားတဲ့။ ငါးရှဉ့်ကျပ်တိုက်တဲ့။ ငါးရံ့ခြောက်တဲ့။ ပုတက်ကင်တဲ့။ ရှဉ့်သားခြောက်တဲ့။ ခါချဉ်ဥတဲ့။ လိပ်ဥတဲ့။ နွားနို့တဲ့။ ဆိတ်နို့တဲ့။ မြင်းနို့တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဆွေတို့တောရဲ့ ကုန်စည်ပြပွဲက တိရစ္ဆာန်တွေ ထုတ်လုပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပြမယ်ထင်နေတာ။ ခုတော့...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းက အစွယ်ကျိုးနေတဲ့ ခြင်္သေ့ကြီးကို သို့နှယ် စကားဆိုရင်း စကားကို အဆုံးမသတ်ဘဲ တန်းလန်းကြီးနဲ့ရပ်ကာ ကြည့်နေမိသဗျ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ““ဪ.. ဂျက်ဆရာကလည်း ဘဇာ ထုတ်လုပ်စရာ လိုသလဲဗျ။ ကျုပ်တို့က အဖိုးထိုက်တန်နေပြီပဲဟာ။ ကျုပ်တို့ကို ဝယ်မယ့်သူတွေက အများကြီး”တဲ့။ ခြင်္သေ့က။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဪ ... ဒါတော့ဟုတ်သား။ တိရစ္ဆာန်တွေကိုယ်တိုင်က ရောင်း ကုန်ပစ္စည်းဖြစ်နေတဲ့ဥစ္စာ။ တောကြီးတစ်ခုလုံးကိုတောင် လူတွေက ဝယ်ချင် ဝယ်နေဦးမယ့်ဥစ္စာ။ တိရစ္ဆာန်တွေက မရောင်းနိုင်ပါဘူးလို့ ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း ဖြင့် အာမမခံရဲပေါင်ဗျာဟူလို။ ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585250779285,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_93d65d78-9d13-4c38-bae7-d27aa79ede69.jpg?v=1730221380"},{"product_id":"ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း-မောတယ်ကွယ့်တောအလယ်","title":"မောတယ်ကွယ့်တောအလယ်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောတရားစီရင်ခန်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(တစ်)\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေဝီဘွတ်အဲဆိုတဲ့ နွားမကြီးရဲ့ လက်ထဲကို ကြည့်လိုက်တော့ မြက် ထုံးတစ်လုံးကို ကိုင်လို့ခင်ဗျ။ ရိတ်လာခါစမို့ ထင်ပါရဲ့။ မြက်တွေက စိမ်း လို့။ သက်လျာချိုကုပ်ဆိုတဲ့ နွားမကြီးကကျတော့ လက်ထဲမှာ ပဲဖတ်၊ နှမ်း ဖတ် အထုပ်ကလေးကိုင်လို့။ နှစ်ကောင်သား စကားတပြောပြောနဲ့ လာကြ တာ မှန်ပေမဲ့ မျက်နှာတွေကတော့ သိပ်မကောင်းကြပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်တုံးဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောလမ်းတစ်နေရာမှာ တည့်တည့်ကြီးတိုးပြီမို့ ဂျက်က အနို့ကလိုပဲ နှုတ်ဆက်စကား ဆိုမိပါရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ ... မကြားမိဘူးလား ဆရာကြီးဂျက်ရယ်” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နွားမကြီးနှစ်ကောင်က သံပြိုင်ရယ်ပါ။ ပြီးမှ ဒေဝီဘွတ်အဲက လေ အေးအေးကလေးနဲ့ စကားကို ဆက်တာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်မတို့ နှစ်ကောင်ရဲ့ ခင်ပွန်းလင် နွားကြီးနှစ်ကောင် အချုပ်ထဲ ရောက်နေတာ ဒီနေ့စီရင်ချက်ချမယ်တဲ့လေ ဆရာကြီးဂျက် သိတယ်မှတ်လို့”တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဪ .. တစ်ခါတစ်ခါတော့လည်း တောထဲက သတင်းတွေကမျက်စိမှောက်နားလျှံဖြစ်တယ် ထင်ပါရဲ့ ။ နွားကြီးနှစ်ကောင် အချုပ်ထဲရောက် နေတဲ့ သတင်းကို ဘာကြောင့်များ ဂျက်မသိဘဲ ဖြစ်ခဲ့ရပါလိမ့်။ ထား။ အခုတော့ နွားဇနီးနှစ်ကောင်နဲ့ တည့်တည့်တိုးကာ နွားထီးနှစ်ကောင်ရဲ့ သတင်းကို ကြားခဲ့ရပါပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါနဲ့ ဂျက်လည်း နွားမကြီးနှစ်ကောင်က အခုအားလားလို့ မေးလာ တဲ့အခါ အမှုသွားအမှုလာကို သိချင်တာကြောင့် အားကြောင်းဝန်ခံပြီးတဲ့ သကာလ ယင်းနှစ်ကောင်နဲ့အတူ အကျဉ်းထောင်အချုပ်ခန်းကလေးရှိရာဆီ လိုက်ပါလာခဲ့မိပါရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(နှစ်)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နွားလင်ကြီးနှစ်ကောင်က ဒေဝီဘွတ်အဲနဲ့ သက်လျာချိုကုပ်ဆိုတဲ့ နွားဇနီးသည်တွေ ယူလာတဲ့မြက်နဲ့ ပဲဖတ်နှမ်းဖတ်ကလေးတွေကို တိရစ္ဆာန် အချုပ်ခန်းကလေးထဲမှာ စားကြပါးကြပြီးတဲ့ သကာလ တိရစ္ဆာန်တရားခွင် ရှိရာဆီကို ရောက်လာကြပါလေရော။ ကြိုးတန်းလန်းနဲ့ အဆွဲခံပြီး ရောက် လာတာပေါ့။ အမှုစစ်ဖို့။ စီရင်ချက်ချမယ့် ဖွတ်ကြီးက ခေါင်းပေါင်းစ တလူလူနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မောင်မင်းတို့နှစ်ကောင်တစ်သက်လုံးလုပ်ခဲ့တဲ့အလုပ်အကိုင်” “လယ်ထွန်၊ စပါးနယ်၊ စပါးတိုက်” “အခု မောင်မင်းတို့ ကျူးလွန်တဲ့အမှုက” သ ည် “လယ်ထွန်တာပါ” “လယ်ထွန်တာတော့ ဟုတ်တယ်လေ အဘယ်မှာ ထွန်သတုံး သိချင်တာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လယ်ထွန်ပါတယ်ဆို လယ်ထဲမှာပဲ ထွန်တာပေါ့။ ဟိုးအရင့်အရင် သမိုင်းအစဉ်အဆက်နွားကြီးတွေထွန်ခဲ့တဲ့ လယ်တောမှာပဲ ထွန်တာပေါ့ခင်ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါပြီ။ အစို့ပေမဲ့ အခုဟာက ခြင်္သေ့တွေက တရားစွဲတာလေ သူတို့မြေပေါ်မှာ ကျူးကျော်တယ်ဆိုလို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒါတော့ မသိဘူးခင်ဗျ တစ်ရက် ခြင်္သေ့တွေ ရောက်လာပြီး ခြင်္သေ့ ပိုင်မြေ မကျူးကျော်ရလို့ ဆိုတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကြီးတွေ လာထောင်တာတော့သိလိုက်တယ် .... အနို့သော် မိမိတို့ နွားသဘာဝ ထွန်ယက်လာတဲ့ မြေပေါ် မှာ ... မိမိတို့ ထွန်မြဲထွန်ကြတာပေါ့ဗျာ ဆိုင်းဘုတ်ထူလိုက်တာနဲ့ ဘယ့်နှာကြောင့် ခြင်္သေ့ပိုင်မြေ ဖြစ်သွားရတယ်ဆိုတာတော့ ဘယ့်နှာလုပ် သိနိုင်ပါ လိမ့်မလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိမ်း .. အခု အဲသည့် ခြင်္သေ့တွေက တရားစွဲတာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခြင်္သေ့ပိုင်မြေလို့ ဆိုင်းဘုတ်ထူထားမှဖြင့် ခြင်္သေ့ပိုင်ပဲပေါ့။ မောင်မင်းတို့ နွားတွေက ဆိုင်းဘုတ်မှ မထူထားတဲ့ဥစ္စာ ဒါ့ကြောင့် ပိုင်နက် ကျူးလွန်တာ ကတော့ ထင်ရှားနေခဲ့ပြီ။ ဒါ့ကြောင့် ထောင်ဒဏ် ခြောက်လ ကျခံစေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြတ်စွာဘုရား လယ်ကွင်းထဲ လယ်ဆင်းထွန်တဲ့ နွားတွေ ခြင်္သေ့ပိုင် မြေကို ကျူးကျော်တယ်ဆိုပြီး ထောင်ကျသဗျ။ ကြိုးတန်းလန်းနဲ့ ဆွဲခေါ်သွား တဲ့ နွားကြီးတွေကို ကြည့်ကာ နွားမကြီးတွေက မျက်ရည်စမ်းစမ်းစမ်းစမ်းနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(သုံး)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူတို့ရပ် လူတို့ရွာ လူတို့ကမ္ဘာမှာဖြင့် မိုးကလေးဖြိုင်ဖြိုင်ကျလို့ မြေ သင်းနံ့ကလေးတွေရကာ လယ်တော ယာတောမှာ ရေတို့ ဖွေးစပြုလာပြီ ဆိုတာနဲ့ ကျွဲတို့၊ နွားတို့၊ လယ်တောကို ဆင်းကြပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စုံနံ့သာမြိုင်ကတော့ အဆန်းခင်ဗျ။ ကျွဲတွေ၊ နွားတွေက လယ်တော ထဲဆင်းရမှာ စိုးတထိတ်ထိတ် ဖြစ်ကုန်ကြလေသတဲ့။ ခြင်္သေ့ပိုင်မြေ မကျူးကျော်ရဆိုတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်တွေက တိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ လယ်တောယာတောမှာ အနှံ့အပြားကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါကြောင့်ထင်ပါရဲ့ ။ စုံနံ့သာမြိုင်က နွားတွေ၊ ကျွဲတွေ လူတွေနေတဲ့ အရပ်ကို တက်တက်လာလိုက်ကြတာ။ ဆိုက်ကားနင်းတဲ့ နွားကနင်းလို့။ တို့ဟူးသုပ်ရောင်းတဲ့ ကျွဲက ရောင်းလို့ ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e7Day Daily, 11.June.2017\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585251336341,"sku":"","price":4500.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_fc4c4d40-f691-4dc7-97b8-c8cbf5eafe66.jpg?v=1730221402"},{"product_id":"ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း-ပြောစမတ်ဆန်းတဲ့တောဇတ်လမ်း","title":"ပြောစမှတ်ဆန်းတဲ့တောဇတ်လမ်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူမုန်းမခံနဲ့ ဟိုကောင်တွေရဲ့\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e[ \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ် \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e] \u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eပြောတော့သာ တိရစ္ဆာန်။ ကဗျာကျတော့ အတော်ဆန်တဲ့ သတ္တဝါတွေ ခင်ဗျ၊ ဟုတ်တယ်။ စုံနံ့သာမြိုင်က အကောင်ကြီးတစ်သိုက်ဟာ အစွယ် ကြီးတွေ တဖွေးဖွေးနဲ့ပေမဲ့ နွဲ့ဖို့လိုတဲ့အခါကျတော့လည်း လေသိမ်းတိုင်း နွဲ့ တော့မတတ်ပါပဲ။ ကြည့်လေ၊ ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းလက်ထဲမှာ ရောက်နေ တဲ့ ဖိတ်စာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e“မနောအလင်းရောင်များနဲ့ တောအကျဉ်းထောင်တံခါး ခေတ္တ ခဏ လှစ်ဟပွဲကြီး” ဆိုလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eမနောက စိတ်။ အဲသည့်စိတ်ကို အလင်းနဲ့တွဲလိုက်တော့ ကောင်း မြတ်တဲ့ နှလုံးသားလို့ပဲ ဆိုကြပါစို့ရဲ့။ အဲသလို ကောင်းမြတ်တဲ့ နှလုံးသား တွေနဲ့ တောထဲမှာရှိတဲ့ ထောင်တံခါးကို ခေတ္တခဏယာယီ ဖျတ်ခနဲဆိုသလို ဖွင့်လှစ်ပေးမယ့်ပွဲဆိုလား။ အဲသည့်ဖိတ်စာကို စုံနံ့သာမြိုင်တောထဲက တိရစ္ဆာန်တွေ လက်ထဲကိုသာမကဘဲနဲ့ လူ့ရွာထဲကိုပါ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဝေငှထားခဲ့ပုံရပါလေသဗျ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eထုံးစံအတိုင်းပေါ့ ။ ဆရာကြီးဂျက်ဆိုတဲ့လူကြီးရဲ့ လက်ထဲကိုလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eပြောစမှတ်ဆန်းတဲ့ တောဇာတ်လမ်း ယင်း၎င်းဖိတ်စာ ရောက်လာခဲ့တာပဲပေါ့။ ချိုးငှက်ကလေးတွေ လှောင်ချိုင့် ထဲကနေ ပျံထွက်နေတဲ့ ပုံကလေးတောင်ပါသေး။ စကြဝဠာအနန္တ သတ္တဝါ အနန္တအဝိဇ္ဇာနဲ့ မကင်းသူ သတ္တဝါမှန်သမျှ လွန်ကျူးမိတဲ့ကိစ္စကြောင့် ပြစ်ဒဏ်ကျနေသည်များကိုတဲ့ ကရုဏာသက်မိပါသဖြင့် သဘောကြည် သာသူ တောလီဒါ (Leader) တစ်သိုက်က အစဉ်အလာများသဖွယ် မင်္ဂလာယူကာ လွှတ်ပေးလိုပါသည်ဆိုလား။ သို့ကလို စာသားတွေလည်း ဖိတ်စာထဲမှာ ပါပါရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eထားပါ။ အဲသည့်ဟာတွေ။ ဖိတ်လာပြီဆိုတော့လည်း စိတ် ပါပါ။ မပါပါ သိက္ခာကို ရှေ့တန်းတင်ပြီး သွားရပေမှာပေါ့။ တစ် ( မှန်းစမ်း။ အချိန်က မနက်ခင်း ဝေလီဝေလင်းတဲ့။ အချိန်ကောင်း အခါ ကောင်းကလေးပင် ဖြစ်ချေတော့ပေသည်တမုံ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003cspan\u003e နှစ်\u003c\/span\u003e\u003c\/strong\u003e\u003cspan\u003e \u003c\/span\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eစုံနံ့သာမြိုင်တောကြီးရဲ့ တစ်နေရာ ဦးသျှောင်မြေခွေးရဲ့ ဂူနဲ့ မလှမ်း မကမ်းဆီမှာ တောအကျဉ်းထောင်ကလေးတစ်ခု ရှိလေသဗျ။ ထိပ်ဖျားချွန် ထားတဲ့ဝါးတွေကို အကြားအလပ် မရှိရလေအောင် မြေမှာစိုက်ပြီး ကာထား တဲ့ အကျဉ်းထောင်ပဲပေါ့ ။ အပေါ်ကနေ အုပ်မိုးထားတာကတော့ သံဆန်ခါ ကွက် ခပ်စိပ်စိပ်တွေပါ။ အဲသည် တောအကျဉ်းထောင်ကို အမြဲမပြတ် လှည့်ပတ်ပြီး စောင့်ဆိုင်းဝန်းရံနေကြတာကတော့ အစွယ်တဖွေးဖွေးနဲ့ ခွေးအ တွေပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eအဲသည့်နေ့ကတော့ တောအကျဉ်းထောင်ရှေ့မှာ လူတွေရော၊ တိရစ္ဆာန် တွေရော စည်လှသဗျာ။ မနောအလင်းရောင်များနဲ့ တောအကျဉ်းထောင် တံခါး ခေတ္တခဏလှစ်ဟပွဲကြီး ကျင်းပပေးမယ်ဆိုတာကိုး။ အကြောင်း အမျိုးမျိုးနဲ့ တောအကျဉ်းထောင်ထဲမှာ ရောက်နေကြတဲ့ တိရစ္ဆာန်ကလေး တွေကို လွှတ်ပေးတဲ့အခါ ကိုယ့်အစုအဝေး ကိုယ့်အသိုက်အမြုံထဲက ဘယ် အကောင်တွေများ ပါလာလေမလဲဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ လာစောင့်နေ ကြတဲ့ တိရစ္ဆာန်ကလေးတွေပေါ့။ အဲ ... နည်းနည်းကလေး ဆန်းတာက လူတချို့ပါ ရှိနေခဲ့ကြတာပါ။ ပြီးတော့ ရထား။ မြင်းခြောက်ကောင်ဆွဲတဲ့ရထား။ လည်ဆံမွေးတဖွားဖွားနဲ့ နတ်မြင်းပျံကဲ့သို့ မြူးမြူးကြွား ကွာရှိလှတဲ့ မြင်းကြီးခြောက်ကောင်ကတဲ့ ရထား။ ကနုတ်တွေ ယိုးဒယား ပန်းခက် အလိမ်အကောက်တွေနဲ့ ခြယ်သထားတဲ့ရထား။ ရထားအိမ်ရဲ့ထောင့်လေးထောင့်မှာက ထီးဖြူ လေးလက်မိုးလို့။ မြင်းရထားပေါ် လိုက်ပါ သူတို့ သက်သောင့်သက်သာရှိစေဖို့ရာ အလို့ငှာ မှီအုံးတွေကလည်း များမှ များ။ နံ့သာကတိုး အမျိုးမျိုးတို့နဲ့ မွှေးသင်းကြိုင်လှိုင်နေတဲ့ မြင်းရထား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            မှတ်တမ်းတင်ဓာတ်ပုံတို့၊ ဗီဒီယိုတို့ရိုက်ကြမယ့်၊ သတင်း ဆောင်းပါး ဘာညာရေးကြမယ့် လူတွေ၊ တိရစ္ဆာန်တွေ ဆိုတာကလည်း ရွရွ ရွရွနဲ့ပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ကဲ့ ... မင်္ဂလာပါ တိရစ္ဆာန်အပေါင်း၊ လူအပေါင်းတို့ ... သဘောကြည်သာသူ တောလီဒါ (Leader) အကောင်ကြီးများရဲ့ စေတနာ ပြယုဂ်အဖြစ် တောအကျဉ်းထောင်တံခါး ခေတ္တခဏလှစ်ဟပေးမယ့် အစီ အစဉ် စတင်တော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝံပုလွေတစ်ကောင်က အနို့ကလို အသံချဲ့စက်ကနေ ကြေညာချက် လှစ်ဟလိုက်တဲ့အခါ ဘာသာဘာဝတိရစ္ဆာန်တို့ရဲ့ အသံမှန်သမျှ တိတ်သွား ကြလေသဗျ။ ကင်မရာကိုယ်စီအသင့်။ ဗီဒီယိုမီးတွေအဖွင့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သဘောကြည်သာသူ တောလီဒါများက ဦးစွာလွှတ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ် တာက သစ်တောက်ငှက်ကြီးပါပဲခင်ဗျ ... သူဟာ သစ်ပင်ရဲ့ အခေါက်ကို သူ့နှုတ်သီးကြီးနဲ့ ခေါက်ခေါက်ပြီး ပိုးကောင်ကလေးတွေကို စားတဲ့ အတွက် သစ်တောဖျက်ဆီးမှုနဲ့ ထောင်ဒဏ်ဆယ်နှစ် အချခံထားရတဲ့ ငှက် ပါ ... ယခု သူ့ကို လွှတ်ပါပြီ” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိရစ္ဆာန်အပေါင်းရဲ့ ကောင်းချီးပေးသံ တောလုံးညံ နေတဲ့အခိုက်မှာ ကိုပဲ သစ်တောက်ငှက်ကြီးဟာ ဦးခနဲ ပျံထွက်သွားခဲ့ပါလေရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ယခုအခါ လွှတ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာက ဖိုးရွှေယုန်ပါ။ သူဟာ ခြင်္သေ့ရဲ့ မိသားစု ... ဟိုတယ်ဆောက်ဖို့ ခြံစည်းရိုးကာထားတဲ့ အထဲက မုန်လာဥသုံးလုံးကို ဝင်စားတာကြောင့် တစ်သက်တစ်ကျွန်းကျနေတဲ့ ယုန် ပါ။ ယခု တောလီဒါများက သဘောကြည်သာစွာနဲ့ လွတ်စေ သတ်မှတ် ကြောင်းပါ” ခုန်ဆွ ခုန်ဆွနဲ့ ကဆုန်ချပြီး ပြေးထွက်လာတဲ့ ယုန်ကလေးကိုလည်းမြင်ရော တိရစ္ဆာန်တွေက သြဘာပေးကြပြန်ပါရဲ့ ။ သော် ... တောထဲ မှာပေါက်နေတဲ့ အပင်မို့ တောသားတွေစားဖို့လို့ ထင်ခဲ့ရှာတာကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နွားမကြီးကြာဖြူကိုလည်း လွှတ်မှာပါဗျ။ မြေခွေးရဲ့ ခယ်မ အိပ်နေတဲ့ အနားမှာ သွေးတွေ တဗြန်းဗြန်းပေါက်ချလို့ လန့်နိုးသွားတာကြောင့် ဝတ္တရားနှောင့်ယှက်မှုနဲ့ အဆွဲခံထားရတာပါ။ လွှတ်လိုက်ပါပြီ ခင်ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နွားမကြီးကြာဖြူကို လွှတ်ဆဲမှာ နွားတို့က သံပြိုင်ဘွတ်အဲလိုက်ပုံက ဘဝဂ်သို့ပင် တိုင်ပါလေပေါ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e( \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသုံး\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိရစ္ဆာန်ကလေးတွေကို တောအကျဉ်းထောင်ကနေ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် လွှတ်ပေးနေတုန်းမှာ ကြားဖြတ်ပြီး မြေခွေးက မိန့်ခွန်းအနည်းငယ် လှစ်ဟသဗျ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီနေ့ အခါမှာ သတ္တဝါတွေဟာ တစ်ကောင်တည်းနေလို့ မရဘူးတဲ့။ တစ်ကောင့်တစ်ကောင် အမှီသဟဲပြုနေရတာတဲ့။ အထူးသဖြင့် ဉာဏ်နီ ဉာဏ်နက် ဉာဏ်ရောင်စုံ လင်းလက်ပေသော လူသားတွေနဲ့ အမုန်းမပွား ကြဖို့လိုတယ်တဲ့။ လူမုန်းမခံရစေနဲ့တဲ့။ ဒါလေးပါပဲ။ ပြီးတော့ ဝံပုလွေက လွှတ်သဘင်ကို ဆက်လက်ကြေညာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အဲ ... အခုတစ်ခါကတော့ လူနဲ့တိရစ္ဆာန် အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ချစ်ကြည်ရေးပါ။ တောထဲကို ခိုးဝင်လာကာ ဆင်ငါးကောင်ကိုသတ်ပြီး အစွယ်ဖြတ်မှု ...၊ ရှားပါးကတ္တဝါငှက်ကြီး ဆယ်ကောင်ကို ခိုးမှု၊ တမလန်း အမျိုးအစား ကျွန်းပင်တစ်ထောင်ကို ခုတ်လှဲခိုးယူမှု အဲသဟာတွေကြောင့် ဖမ်းထားရတဲ့ လူငါးယောက်ရှိပါတယ်။ မနေ့က ဖမ်းထားတာပါ။ ခမျာများ ပင်ပန်းလွန်းရှာလှပါပြီ။ ယခု လူနဲ့တိရစ္ဆာန် အပြန်အလှန်ချစ်ကြည်ရေးအရ လွှတ်ကြောင်းပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အေးဗျာ။ ဘောင်းဘီရှည်တွေနဲ့ ။ လက်ကိုင်ဖုန်းတွေနဲ့။ လက်တောင် ကွန်ပျူတာတွေနဲ့ ။ မြင်းခြောက်ကောင်ကတဲ့ ရထားကြီးပေါ် တက်သွားကြ တာများ ကြွားကြွားဝင့်ဝင့်။ ခြင်္သေ့မကလေးသုံးကောင်က လက်ဆောင် ခြင်းကလေးတွေ ကိုယ်စီနှင်းလို့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ဆောင်ခြင်းထဲမှာက တောအကျဉ်းထောင်ထွက် လူသားတွေ အတွက် ပျားရည်လည်းပါရဲ့ ။ ဆတ်ချိုနုလည်းပါရဲ့ ။ စပါးကြီးသည်းခြေ လည်းပါရဲ့ ။ တောကောင်သား အစိုအခြောက် မျိုးစုံလည်းပါရဲ့ ။ ကျား သားရေလည်း ပါရဲ့ ။ သိုးမွေးဆွယ်တာလည်းပါရဲ့။ မျောက်သွေးလည်း ပါရဲ့ ။ ဇီဝဇိုးငှက်အန်ဖတ်လည်းပါရဲ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဦးသျှောင်မြေခွေးတို့ ခေတ်ကြီးထဲမှာ တိရစ္ဆာန်နဲ့လူသား ချစ်ကြည်မှု တံတားကြီး ထိုးထည့်ပစ်လိုက်တာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂျက်ကတော့ သဘောကျ သဗျ။ လူမုန်းမခံဘူးဆိုတဲ့ သဘောတရားကို ပြောတာပါ။ တိရစ္ဆာန် အချင်းချင်းကျတော့ ဘာပဲဖြစ်နေနေပေါ့ ။ မဟုတ်ဘူးလား။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e7 Day Daily No.813\/ August 2, 2015\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585255301269,"sku":"","price":4500.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_308845ef-e235-4d3f-8c2b-96f259447cee.jpg?v=1730221427"},{"product_id":"ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း-တောပါးစပ်","title":"တောပါးစပ်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစုံနံ့သာမြိုင် ကွန်စတီကျူးရှင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(တစ်)\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကြံကြီးစည်ရာဗျာ။ စုံနံ့သာမြိုင် ကွန်စတီကျူးရှင်းတဲ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စုံနံ့သာမြိုင်ကတော့ ခင်ဗျားတို့ သိပါတယ်။ စုံနံ့သာမြိုင်ဆိုတာ စုံနံ့သာမြိုင်ပဲပေါ့ ။တောပဲပေါ့ ။ ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းတို့ရဲ့ ဇာတိမြေသပွတ်အူ ဆိုတဲ့ အင်မတန်ရှုပ်ထွေးပွေလီလှတဲ့ ရွာကလေးရဲ့ မလှမ်းမကမ်းဆီက အလွန်နက်ရှိုင်းပြီး လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ အသိရခက်လွန်းလှတဲ့ တောကြီး တစ်တောပဲပေါ့ ။ နာမည်ကတော့ အလှသား။ စုံနံ့သာမြိုင်တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကွန်စတီကျူးရှင်းဆိုတာက ခင်ဗျားတို့ သိပါတယ်။ နိုင်ငံရယ်လို့မှ ဖြစ်လာခဲ့ပြီဆိုရင် အစိုးရရယ်လို့မှလည်း ရှိလာခဲ့ပြီဆိုရင် အဲသည်အနှံ နိုင်ငံကို မည်သို့သောစည်းကမ်းနည်းလမ်းများဖြင့် အုပ်ချုပ်ပါမည်ဆိုတဲ့ အများသဘောတူလက်မှတ်ထိုးစာချုပ်ချုပ်ထားတဲ့ ကွန်စတီကျူးရှင်းဆို တာကြီးကတော့ ရှိရပေမှာပေါ့ ။ အင်္ဂလိပ်လိုက Constitution တဲ့။ မြန်မာလိုကတော့ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံအခြေခံဥပဒေဆိုလား။ ထား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေရိကန်မှာလည်း သူ့ကွန်စတီကျူးရှင်းနဲ့သူ။ အိန္ဒိယမှာလည်း သူ့ကွန်စတီကျူးရှင်းနဲ့သူ။ ရုရှားမှာလည်း သူ့ကွန်စတီကျူးရှင်းနဲ့သူ ။ရေးဆွဲတဲ့လူတွေ အမြော်အမြင်ကြီးရင် ကြီးသလောက်၊ နည်းရင်နည်း သလောက် ကွန်စတီကျူးရှင်းကြောင့် အဲသည်တိုင်းပြည်နဲ့ လူထုဟာ လောကနိဗ္ဗာန်သို့ လည်း ရောက်ရှိနိုင်၊ လောကငရဲသို့လည်း ရောက်ရှိနိုင်ပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟော..ကြည့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခုဟာက စုံနံ့သာမြိုင် ကွန်စတီကျူးရှင်းတဲ့။ အဲသည့်ဟာကို သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲကလေး လုပ်မယ်ဆိုပြီး ဖိတ်ကြားခြင်းခံရသမှုရှိတဲ့ သူတွေထဲမှာ ပါဝင်နေတာက လူထုအချစ်တော် ကျွန်ုပ်ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း။ ဦးဆောင်ဖိတ်ကြားလာသူတွေက စုံနံ့သာမြိုင်တောကြီးထဲမှာ ကျင်လည် ကျက်စားနေသည့် မြေခွေးတစ်စု။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘယ့်နှယ်လူတွေကို လိုက်တုပြီး တိရစ္ဆာန်တွေကပါ ကွန်စတီကျူး ရှင်းဆွဲကြရတယ်လို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(နှစ်)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းတို့ တောထဲရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ တိရစ္ဆာန်တွေ ကတော့ တော်တော့ကို စုံစုံလင်လင်ပဲဗျ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စုံဆို စုံနံ့သာမြိုင်တောကို ရစ်ခွေစီးဆင်းသွားတဲ့ ချောင်းကလေးရဲ့ ဘေးသဲသောင်စပ်မှာ လုပ်တာကိုး။ သည်တော့ ရေသတ္တဝါဖြစ်တဲ့ ငါးက လေးတွေ၊ ပုစွန်လေးတွေကအစ ပါဝင်နိုင်ကြပေတာပေါ့။ ဆင်တို့၊ မြင်း တို့၊ ကျွဲတို့၊ နွားတို့ကစပြီး သမင်၊ ဒရယ်၊ ချေငယ်၊ စိုင်၊ ဆတ်၊ ပဒတ်၊ ယုန်၊ ခါ၊ မြွေပါ၊ ဝံပုလွေ အထွေထွေစုံပေါ့။ ကျားနဲ့ ကျားသစ်လည်းပါသပေါ့။ ခြင်္သေ့ကလည်း နှစ်ကောင် သုံးကောင်တော့ ရှိမယ်ထင်ပါရဲ့။ သစ်ကုလား အုတ်ကြီးတို့၊ မြင်းကျားကလေးတို့ကအစ မကြွင်းမကျန်ပါ။ အဲ..ငှက်တွေက တော့ ပြောမနေနဲ့။ သစ်ပင်တွေပေါ်မှာ တရုန်းရုန်း တအုန်းအုန်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူ့ရပ်၊ လူ့ရွာ၊ လူ့ကမ္ဘာမှာဖြင့် ကွန်စတီကျူးရှင်းနဲ့ ဘာနဲ့စနစ်တကျ အုပ်ချုပ်ကြလေပြီ။ တို့များတိရစ္ဆာန်ကမ္ဘာမှာလည်း အစို့နယ်အုပ်ချုပ်ကြမှတော်ပေစွလို့ အတွေးဝင်မိရာက အဲသည့်စုံနံ့သာမြိုင် ကွန်စတီကျူးရှင်း ကြီးကို ဆွဲဖြစ်ကြပြီး ယင်းကို လူ့ရပ်၊ လူ့ရွာက စာနယ်ဇင်းသမားများကို ခေါ်ယူရှင်းပြရခြင်းဖြစ်ပါသည်ဆိုလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဪ ...စုံနံ့သာမြိုင် ကွန်စတီကျူးရှင်းကို ရေးဆွဲတာက မြေခွေးတွေ တဲ့ခင်ဗျ။ ထူးပေ့ဆန်းပေ့ တောကြီးပါလားဗျာရယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(သုံး)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စုံနံ့သာမြိုင်မှာ မြေခွေးတွေက ဦးဆောင်ပြီးဆွဲထားတဲ့ ကွန်စတီကျူး ရှင်းရဲ့ အသေးစိတ်ကိုတော့ ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းကြီး စိတ်မဝင်စားပါဘူး။ ထို့ကြောင့် ပြောလည်း မပြောကြားလိုပါဘူးဗျာ။ \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနို့သော် တစ်ခုဗျ။\u003c\/span\u003e \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစုံနံ့သာမြိုင်ကို အုပ်ချုပ်မည့်သတ္တဝါသည် ခြေလေးချောင်းသတ္တဝါ ဖြစ်ရမည်ဆိုတာကို တိရစ္ဆာန်အားလုံးက သဘောတူကြသတဲ့ဗျ။ ဆင်ရော၊ ခြင်္သေ့ရော၊ ကျားရော အကုန်ပေါ့။ ကောင်းပေစွ ကောင်းပေစွပေါ့။ အဲ သည်မှာ ဆက်ပြီးလာတာက ခြေလေးချောင်း သတ္တဝါဟုဆိုသော်လည်း အသားစားသတ္တဝါသာဖြစ်ရမည်လို့လည်း ဆိုလိုက်ရော ဆင်ကြီးလည်း ဘေးရောက်၊ သစ်ကုလားအုတ်ကြီးလည်းဘေးရောက်၊ နွားတွေ၊ ကျွဲတွေ၊ မြင်းတွေဆိုတာ မြောင်းထဲမှာ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲသည့်အထိကတော့ ခြင်္သေ့ကြီးကလည်း ပြုံးလို့တဲ့ဗျ။ ကျားကြီးက လည်း ဟဲဟဲဟဲဟဲပေါ့။ ကျားသစ်ကတော့ ရယ်သွမ်းသွေးရုံမျှသာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲသည်မှာ နောက်တစ်ဆင့် ထပ်တက်လာပြန်တာက စုံနံ့သာမြိုင် ကိုအုပ်ချုပ်မည့် သတ္တဝါဟာ ခြေလေးချောင်းသတ္တဝါဖြစ်ရရုံသာမက၊ အသားစားသတ္တဝါ ဖြစ်ရရုံသာမက နာမည်ဟာ တစ်လုံးတည်းမဖြစ်ရဘူး လည်းဆိုရော ငိုင်ကျသွားတာက ကျားပဲဗျ။ သည်အထိကတော့ ခြင်္သေ့ နဲ့ ကျားသစ်ကရယ်တုန်းပဲ။ သူတို့နာမည်တွေက နှစ်လုံးတွေကိုး။ ခြင်္သေ့ ကလည်း နှစ်လုံးပဲ။ ကျားသစ်ကလည်း နှစ်လုံးပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒါနဲ့ ဆက်ရရင် စုံနံ့သာမြိုင်ကွန်စတီကျူးရှင်းမှာ ဆက်ပြီးရေးထား တာက ထိုအမှီသတ္တဝါသည် ကြာသပတေးနံနဲ့စပြီး တနင်္လာနံနဲ့ဆုံးရမယ် ဆိုလား။ အဲသည့်မှာ ကွန်စတီကျူးရှင်းနဲ့ညီတဲ့ သတ္တဝါကို လိုက်ရှာတော့ မြေခွေးကို သွားတွေ့တော့တာကိုး။ ဟုတ်တယ်လေ မြေက “ပ၊ ဖ၊ ဗ၊ ဘမ” ကြာသပတေးနံ၊ ခွေးက “က၊ခ၊ဂ၊ဃ၊င” တနင်္လာနံ။ ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း စုံနံ့သာမြိုင်ကိုကြည့်ပြီး တော်တော့ကို သဘောကျသွားတာပါ။ စနစ်ကျလိုက်တာ၊ သည်တောကို ဘယ်သူအုပ်ချုပ်ပါလို့ ဇွတ်အတင်းအဓမ္မမသတ်မှတ်ထားဘူး။ စည်းနဲ့ကမ်းနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြည့်လေ။ စုံနံ့သာမြိုင်ကို ဦးဆောင်သူဟာ ခြေလေးချောင်းသတ္တဝါ ဖြစ်ရမယ်။ အဲသည့် ခြေလေးချောင်းသတ္တဝါဟာ အသားစားသတ္တဝါဖြစ်ရ မယ်။ အဲသည့် အသားစားသတ္တဝါဟာ နာမည်တစ်လုံးတည်းလည်း မဖြစ် ရဘူး။ နာမည်နှစ်လုံးဖြစ်ရမယ်။ အဲသည့် နာမည်နှစ်လုံးဟာလည်းပဲ ကြာသပတေးနံနဲ့စပြီး တနင်္လာနံနဲ့ဆုံးရမယ်တဲ့။ မြေခွေးတွေက ဦးဆောင်ရ မယ်လို့ ပြောမထားဘူးနော်။ သိပ်ကိုစနစ်ကျတာပဲ။ ကောင်းလိုက်တာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်း...မြေခွေးတွေ ဆွဲထားတဲ့ စုံနံ့သာမြိုင် ကွန်စတီကျူးရှင်းကို လူတွေအတုယူစေချင်လိုက်တာ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585257070741,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_de8ccb10-b858-4643-9cee-0572c36fb7e6.jpg?v=1730221456"},{"product_id":"ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း-တောပြောတောင်ပြော","title":"တောပြောတောင်ပြော","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြောမကုန် ဟောမကုန် တောရဂုံ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်)\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ရက်မခြားပါဘူးဗျာ။ ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ဆိုသလိုကြီးပါ။ တိရစ္ဆာန် သတင်းစာရဲ့ မျက်နှာဖုံးမှာ ဧရာမဓာတ်ပုံကြီးနဲ့ ဘာနဲ့ဆိုသလို ထိပ်တန်း သတင်းတစ်ပုဒ်အဖြစ်နဲ့ ဖော်ပြလိုက်ပြီးတဲ့ သကာလ အဲသည် တိရစ္ဆာန် သုံးကောင် လူ့ရွာထဲ ရောက်လာတာဟာ ဆက်တိုက်ကြီးဆိုသလိုပါ။ အလွန့် အလွန်ဆုံး ခြားလှတစ်ရက်ပေါ့။ နှစ်ရက်ပေါ့ ။ သည့်ထက်မပိုပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             သတင်းက ပညာတော်သင် သတင်းခင်ဗျ။ စုံနံ့သာမြိုင်တော်ထဲက လက်ရွေးစင် တိရစ္ဆာန်သုံးကောင်ကို လူ့ရွာထဲကို လွှတ်ပြီး ပညာဆည်းပူး ခိုင်းတဲ့ သတင်း။ မျောက်တစ်ကောင်ရယ်၊ ယုန်တစ်ကောင်ရယ်၊ သာလိကာ ကြီးတစ်ကောင်ရယ်။ ဥရောပ ထန်းခေါက်ဖာတွေ ဘာတွေဆွဲလို့။ နေကာ မျက်မှန်အမည်းကြီးတွေ ကိုယ်စီတပ်လို့။ ဘောင်းဘီရှည်တွေ ဘာတွေနဲ့။ လည်စည်းတွေ ဘာတွေနဲ့။ အိုင်တီသင်တန်းဆိုလား ဘာဆိုလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             အိုင်တီဆိုတာ အင်ဖော်မေးရှင်းတက်ကနော်လော်ဂျီပေါ့။ Information Technology ဆိုတာကိုပြောတာနေမှာပေါ့ ။ သတင်းနည်းပညာပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             တိရစ္ဆာန်လောက ဖွံ့ဖြိုးဖို့ရာအတွက် အိုင်တီနယ်ပယ်ကြီးမြင့်တက်စေ ရေးအလို့ငှာ တိရစ္ဆာန်ထုကို ကိုယ်စားပြုပြီးတဲ့သကာလ အမှီသတ္တဝါသုံးကောင်ကို လူ့ရပ်လူ့ရွာဆီ ပညာတော်သင် စေလွှတ်လိုက်တဲ့အကြောင်း၊ တိရစ္ဆာန်ဒေးလီးသတင်းစာ မျက်နှာဖုံးမှာ ဖော်ပြလိုက်ပြီးတဲ့နောက် လူ့ရွာထဲ သင်းတို့ရောက်လာကြတဲ့အခါ ဂျက်ကပဲ သွားပြီးတွေ့ လိုက်တာပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             “ကျုပ်တို့က ဖုန်းအထူးပြု ပညာတော်သင် လာတာဗျ...။ သင်တန်း ကာလက နှစ်ရက်ပါ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ဟောဗျ။ တိရစ္ဆာန်ကမ္ဘာကနေ လူ့ကမ္ဘာရှိရာဆီ ခြံစည်းရိုးတွေ ဘာတွေကို ကျော်ခွခုန်လွှားပြီးတဲ့သကာလ ခက်ခက်ခဲခဲနှင့် အရောက်လာပြီး တော့မှ ပညာတော်သင်ရောက်လာရတဲ့ ဥစ္စာကို နှစ်ရက်မျှသာဆိုပြန်တော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             “ဆော့ဖ်ဝဲ (Software) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ ရေးတာသွင်းတာ၊ အက်ပလီကေးရှင်း (\u003c\/span\u003eApplication) coz \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e22:08\u003c\/span\u003eı şocols (Network) 602 gjodaması \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟာ့ဒ်ဝဲ (\u003c\/span\u003eHardware) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ တပ်ဆင်ပြုပြင်တာ ဆိုတာမျိုးတွေကို လာ သင်တယ်လို့ ထင်တာကြောင့် အမှီပညာတော်သင် သုံးကောင်ကို နှစ်ရက် တည်းနဲ့ ဘယ့်နှာသို့သင်ကြားပါအံ့ လတ္တံ့လို့ဆိုပြီး ဂျက်မျက်နှာကြီးက အံ့အာသရဲပုံစံကြီးဖြစ်နေခဲ့တယ် ထင်ပါရဲ့ ။ ပညာတော်သင်ခေါင်းဆောင် လီဒါမျောက်က မမေးဘဲနဲ့ ဝင်ဖြေပါတယ်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             “ကိုယ်တို့က Conversation on Phone \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကို လာသင်တာ...။ တယ်လီဖုန်းစကားပြော”တဲ့။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e.. နည်းပညာခေတ်ကြီးထဲမှာ အရှိန်အဟုန်နဲ့ဆိုသလို ရှေ့ကို အတင်းရောက်နေတဲ့ လူသားတို့ရဲ့ အသီးအပွင့်ကလေးတွေဟာ လူ့ရွာကိုကျော်ပြီးတဲ့ သကာလ တိရစ္ဆာန်လောကကိုပါ ရောက်ရှိသွားခဲ့တာကြောင့် စုံနံ့သာမြိုင် တစ်တောလုံး လက်ကိုင်ဖုန်းကိုယ်စီနဲ့ဖြစ်နေတဲ့ကာလကြီးထဲမှာ လူလိုသူလို စကားပြောတတ်ဖို့ရာအတွက် တိရစ္ဆာန်လောကသားတို့ကို ဖောက်သည်ချလမ်းညွှန်ပေးနိုင်ဖို့အလို့ငှာ တောကို ကိုယ်စားပြုလို့ ပညာ တော်သင် ရောက်လာခဲ့ကြတာပါတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ဖုန်းကို ကိုင်ပြီးတဲ့အခါ စကားကို ဘယ့်နှယ်ပြောပါဆိုတာကို လူတွေ ဆီ ပညာတော်သင်လွှတ်ရတဲ့ဘဝ။ ဆန်းလိုက်တဲ့ တိရစ္ဆာန်လောက။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(နှစ်)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             လူတစ်ယောက် လက်နှိပ်စက်ရိုက်နေတာကို မြင်သွားတဲ့ မျောက် တစ်ကောင်ကို လက်နှိပ်စက်တစ်လုံးနဲ့ ထားပစ်ခဲ့တဲ့အခါ လူကို တုပပြီးလျှောက်တော့ ရိုက်နေပါရဲ့။ စာလုံးတွေကလည်း တွေ့ကရာ ရှစ်သောင်း စာရွက်ပေါ်လျှောက်ထင်ကုန်ပါရဲ့ ။ အနို့သော် ဘာမှတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိ လေဘူးပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             သို့ကလိုပါပဲ။ လူတွေ တယ်လီဖုန်းကိုင်တယ်ဆိုလို့ လိုက်ကိုင်၊ လူတွေက ဟယ်လိုဆိုလို့ လိုက်ဟယ်လိုပေမယ့်လည်း ဖုန်းယဉ်ကျေးမှု မသိ တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေ ဖုန်းလိုက်ကိုင်တဲ့အခါ တောထဲမှာ အကုန်ခွကျကုန်တော့ တာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             တစ်ရက်မှာ ဒရယ်ကလေးတစ်ကောင်ဆီ ဖုန်းဝင်လာပါတယ်။ ဖုန်း နံပါတ်က သူနဲ့စိမ်းတဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ပါ။ ဒါကြောင့် ဆက်တဲ့တိရစ္ဆာန်ရဲ့ နာမည် ပေါ်မနေပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဒရယ်က “ဘယ်သူလဲဟေ့။ ငါပါကွ... ပြော ဘာကိစ္စလဲဆိုတော့ ငါပါကွ... မစ္စတာ ဒရယ်လေကွာ” ဆိုပြီး လုပ်ထည့် လိုက်ပါလေရော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             အဲသမှာ တစ်ဖက်က ဖေါင်းဖေါင်းဖေါင်းလို့ဆိုကာ လုပ်ထည့်လိုက် တော့မှ ကိုယ့်ဆီဆက်နေတာ ကျားမှန်းသိပြီး ကြောက်ဒူးတုန်သွားခဲ့တော့ တာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ဖုန်းပြောတဲ့အခါ တစ်ဖက်က ဘယ်သူဘယ်ဝါမှန်း မသိသေးတဲ့ အချိန်မှာ ကိုယ်က နိဝါတတရားနဲ့ နှိမ့်ချပြီးပြောရတယ်ဆိုတာကို လူတွေ ကတော့ သိပြီးသားပါ။ တိရစ္ဆာန်တွေကသာ ဖုန်းတွေကိုင်ထားပြီး ပြောချင်ရာ စွတ်ပြောချနေတာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ပြောဦးမယ်။ တစ်ခါသားတုန်းကကျတော့ ဖုန်းဝင်လာတာကြောင့် ဆင်အိုကြီးတစ်ကောင်က ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်ပါလေရော။ အဲသမှာ စပြီး ဝင်လာတဲ့အသံက.....။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             “ဟေ့ကောင် ခွေးသား... ဘာလုပ်နေတုံး” တဲ့။ ဘယ်သူလဲဗျာ။ ဘယ်သူ့ဆီကို ဆက်နေသလဲဗျာနဲ့ ဆင်အိုကြီးကပြန်မေးရှာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             “အောင်မယ်.. မအေပေးက မင်းငါ့ မသိဘူးလား.. ငါ့အသံ မမှတ်မိ ဘူးလား... ဟင်.. နှမပေး...” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ကြည့်ပါဦး။ သူ့အသံကို တိရစ္ဆာန်တိုင်းက သိနေရမယ်ဆိုတဲ့ အပေါက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             လူ့လောကမှာ ဖုန်းစပြီးခေါ်တဲ့အခါ ဟယ်လို ကျွန်တော်က ဘယ်သူ ပါခင်ဗျာ။ ဘယ်သူနဲ့ စကားပြောချင်လို့ပါခင်ဗျာဆိုတာမျိုး ဖုန်းယဉ်ကျေးမှု ရှိတယ် မဟုတ်လားဗျာရယ်။ တိရစ္ဆာန်တွေက ဖုန်းသာကိုင်ထားတယ်။ ၎င်းအရာကို မသိဘူး ထင်ပါရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             နေဦး။ တောထဲမှာ Miss Call \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကို တွေ့တဲ့ နွားကြီးဟာ အဲသည့် နံပါတ်ကိုပြန်ခေါ်ပြီး ဘာကိစ္စရှိလို့ပါလဲခင်ဗျာ\u003c\/span\u003e Miss Call \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ့လို့ပါ ဆိုတဲ့ သဘောနဲ့ ဆက်သဗျ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             “ဘာ.. ဘယ်သူက ခေါ်ထားလို့တုံး။ အဓိပ္ပာယ်မရှိ.. ကြောင်မနေ နဲ့” ဆိုလား။ အဲဒါတုံ့ပြန်တဲ့စကားပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ယဉ်ကျေးတဲ့ လူတွေဟာ Miss Call \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ့ရင် ပြန်ခေါ်ကြစမြဲလေ။ ကိုယ့်ဆီကို ဝင်ထားတာကိုး။ ဘယ်သူပါလိမ့်။ ဘာကိစ္စများရှိနေပါလိမ့်။ ဘာများပြောချင်ပါလိမ့်။ ပြန်မေးကြစမြဲပေါ့။ အလေးအနက်ထားတဲ့ သဘောပေါ့။ တစ်ဖက်ကလည်း ရှိရင်ရှိတယ်ပေါ့။ မှားခေါ်ထားမိခဲ့ရင်လည်း မှားနှိပ်မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်ပေါ့။ အခုတော့...။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             တစ်ခါလည်း မျောက်ကလေးက နွယ်ကြိုးကိုခိုပြီး တက်နေတုန်း ဖုန်းဝင်လာတာ။ ငါပြောမယ် လိုက်ရေးမှတ်စမ်း။ အခုချက်ချင်းတဲ့။ မျောက် ခမျာ နွယ်ကြိုးကို လွှတ်လိုက်ရနိုး၊ ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်ရနိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             လူ့ရွာထဲမှာ ယဉ်ကျေးတဲ့လူတွေဟာ ဖုန်းပြောလို့ အားပါသလား ခင်ဗျာ။ မအားရင်ပြီးမှ ပြန်ခေါ်ပါ့မယ် ခင်ဗျာဆိုတာမျိုးတွေနဲ့ ကူးလူး ဆက်ဆံနေကြတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             တိရစ္ဆာန်နှစ်ကောင် ဖုန်းပြောနေပုံကလေးက စာပန်းချီရေးပြချင်ပါ သေးရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             တောဝက်တစ်ကောင်က ကိုယ်လုံးကို သစ်ငုတ်တိုနဲ့ ပွတ်နေရင်းကနေလှမ်းမေးပါတယ်။ ဖုန်းကလေးနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             “ဟယ်လို.. သူငယ်ချင်းဘာလုပ်နေသလဲ” တဲ့။ ရွှံ့အိုင်ထဲမှာ လူးနေတဲ့ ကျွဲကလည်း ဖုန်းကလေးနဲ့ ပြန်ဖြေပါတယ်။ “ဘာမှမလုပ်ဘူး သူငယ်ချင်း” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             တောဝက်က... “အေး... ကိုယ်လည်း ဘာမှ မလုပ်ဘူး သူငယ်ချင်း” တဲ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             လူတွေက ပြောစရာရှိမှ ပြောကြတာ။ တိရစ္ဆာန်တွေက ပြောစရာ ဖြစ်အောင် ပြောကြတာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(သုံး) \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ဟော... အခု တိရစ္ဆာန်သုံးကောင် ပညာတော်သင်လွှတ်လိုက်တာ ဂျက်ဝမ်းသာတယ်။ ဖုန်းကိုယ်စီကိုင်ပြီး ဖုန်းပြောနည်းမသိသေးတဲ့ စုံနံ့သာ မြိုင်ကို ပြန်ပြီး ပညာပေးဖို့တဲ့။ လူတွေ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနဲ့ ပြောဆိုဆက် ဆံနေကြပုံတွေကို သင်တန်းအမြန်လာတက်တာတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ခလုတ်တွေကို လျှောက်ပြီး နှိပ်တတ်နေရုံနဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေဟာ လူ ဖြစ်မသွားနိုင်ဘူးလေ။ ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585256218773,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_2ba4f0ec-ccc7-4ae2-86e4-9956cb01c57c.jpg?v=1730221500"},{"product_id":"ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း-တောစန္ဒရား","title":"တောစန္ဒရား","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောင်ပြင်နိုင်ခက်သည့် ကွန်စတီကျူးရှင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်) \u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တက္ကသိုလ်ဆရာတစ်ဦးက မှာဖူးသည့် နှုတ်ရည် အိမ်ထောင်မှုဘုရား တည် ဆေးမင်ရည်စုတ်ထိုး ဤသုံးမျိုး ချက်မပိုင်လျှင် နောင်ပြင်နိုင်ခက် သည့် အမျိုး... တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲသဟာ ရှေးကဗျာကလေးတစ်ပုဒ်ရဲ့ အစပထမအပိုဒ်ကို ကောက် နုတ်ပြီး ရေးထည့်လိုက်တာပေါ့ ။ အခက်သုံးပါးကို သတိပြု ဆောင်ရွက်နိုင် ကြရန်အလို့ငှာ လက်တို့ပြီး သတိပေးလိုက်တဲ့ ကဗျာကလေးပဲပေါ့။ ဟိုးရှေး ရှေးခေတ် တက္ကသီလာကျောင်းတိုက်က ဒိသာပါမောက္ခဆရာကြီးက နှုတ် မြွက်စကားနဲ့ ထုတ်လျက် မှာကြားဖူးခဲ့ပါလေသတဲ့။ အိမ်ထောင်တစ်ခုကို မပြုမီက စဉ်းစားပါတဲ့။ ပြုပြီးသွားရင် ပြင်ဖို့ခက်ပါတယ်တဲ့။ အနို့အတူ ဘုရားကိုလည်း မတည်ခင်က စဉ်းစားပါတဲ့။ တည်ပြီးသွားရင် ပြင်ဖို့ ခက် ပါတယ်တဲ့။ ထို့အတူ ဆေးမင်ကြောင်(ခေါ်) ထိုးကွင်း(ခေါ်) တက်တူး (tattoo) ကိုလည်း မထိုးမီက စဉ်းစားပါတဲ့။ ထိုးပြီးသွားရင် ပြင်ဖို့ခက်ပါ တယ်တဲ့။ ကောင်းလိုက်တာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အနို့သော် သို့သော်လည်းပေါ့ ။ ခေတ်သစ်ကိုရောက်လာတဲ့အခါ အဲသည် အမှီကဗျာထဲကနှယ် မဟုတ်တော့ဘဲနဲ့ လူတွေဟာ ပြင်ဟယ် ဆင်ဟယ်လုပ်လာကြပုံ ရပါတယ်။ တစ်ယောက်မကောင်း တစ်ယောက်ပြောင်း ဆိုတဲ့မူနဲ့ ကွဲကြ ပြဲကြတဲ့ အိမ်ထောင်တွေ ပိုလို့ပိုလို့ များပြားလာ လေသလားပါပဲ။ သည်လိုပါပဲ ဘာနဲ့မလွတ်လို့၊ ညာနဲ့ မလွတ်လို့ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေနဲ့ ဘုရားကို တူးရွှေ့၊ အိမ်ကို တူးရွှေ့ လုပ်လာကြတာ ပါပဲ။ ဟော... ဆေးမင်ကြောင်တွေကိုတောင်မှ ငွေများများသုံးပြီး ဖျက်ခိုင်း ရင် ဖျက်လို့ရပါလေသတဲ့ခင်ဗျ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e      ပျက်အစဉ် ပြင်ခဏဆိုတဲ့စကားဟာ အဲသဟာကြောင့်များ ပေါ် ပေါက်လာခဲ့လေသလား မဆိုတတ်ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e     အခု.. စုံနံ့သာမြိုင်တောကြီးထဲမှာ ပွစိပွစိဖြစ်နေတာဟာ အဲသည့် ပြင်ရခက်တယ်၊ ပြင်ရမခက်ဘူးဆိုတဲ့ ကိစ္စပါပဲကွယ်တို့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(နှစ်) \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             “စုံနံ့သာမြိုင် ကွန်စတီကျူးရှင်း” ဆိုပြီး ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းရေးခဲ့ဖူးတဲ့ စာတစ်ပုဒ်ထဲမှာ စုံနံ့သာမြိုင်တောထဲက တိရစ္ဆာန်များဟာလည်း လူသားတို့ ကိုတုပကာ ကွန်စတီကျူးရှင်း (constitution) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို့ခေါ်တဲ့ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံဥပဒေနဲ့ ဘာနဲ့အုပ်ချုပ်လာကြတဲ့အကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ဖူးပါတယ်။ အခု အဲသည့် စုံနံ့သာမြိုင်ကွန်စတီကျူးရှင်းကြီးကို ပြင်မယ် မပြင်ဘူးဆိုပြီး တောထဲက တိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ ကြားထဲမှာ ပွစိ ပွစိ ဖြစ်နေကြတာပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အများသိတော်မူကြတဲ့အတိုင်း စုံနံ့သာမြိုင်ရဲ့ ကွန်စတီကျူးရှင်းကို ဆွဲထားတာက မြေခွေးပါ။ ပထမဦးဆုံးတင်လိုက်တဲ့အဆိုက စုံနံ့သာမြိုင်တောကို ခြေလေးချောင်းသတ္တဝါများသာ စိုးမိုးရမည်ဆိုတဲ့အဆိုပါ။ ခြေလေးချောင်းတွေက ထောက်ခံခဲ့ကြလေသပေါ့။ နောက်တစ်ဆင့် ထပ်တင်တဲ့ အဆိုက အနှီခြေလေးချောင်းသတ္တဝါတို့သည် အသားစားသတ္တဝါများသာ ဖြစ်ရမည်ဆိုတဲ့အဆိုပါ။ အသားစားတဲ့အကောင်တွေက ထောက်ခံခဲ့ကြပြန် လေသပေါ့။ နောက်တစ်ခါ ထပ်တင်ပြန်တဲ့အဆိုက ယင်းအသားစား သတ္တဝါသည် နာမည်နှစ်လုံးနဲ့ဖြစ်ကာ အဆိုပါနာမည်သည် ကြာသပတေး နာမ်နဲ့စ,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကာ တနင်္လာနာမ်နဲ့ ဆုံးရမည်ဆိုပြီးတော့ တောရဲ့ ကွန်စတီကျူး ရှင်းကို စနစ်တကျ စည်းကမ်းရှိရှိ သိက္ခာသမာဓိခိုင်ခိုင်မာမာနဲ့ သတ္တဝါအစွဲ မရှိဘဲ ဆွဲထည့်လိုက်တာ မြေခွေးနဲ့ သွားပြီး တည့်တည့်တိုးနေတော့တာပါပဲ။ အနံ့ကလို၊ သို့ကလိုနဲ့ မြေခွေးဟာ စုံနံ့သာမြိုင်တောကြီးထဲမှာ ကွန် စတီကျူးရှင်းနဲ့ အညီ တောဘုရင်ဖြစ်လာခဲ့ရပါကြောင်း ဂျက်ရဲ့ စာမူ အဟောင်းတစ်ပုဒ်ထဲမှာ တင်ပြခဲ့ဖူးမိလေတာပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အခု အဲသည့် တောကွန်စတီကျူးရှင်းကြီးကို တိရစ္ဆာန်တွေက မကြိုက်ကြတာပါတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အိမ်ထောင်ပြုတာ၊ ဘုရားတည်တာ.. ဆေးမင်ကြောင်ထိုးတာ ပြင် ဆင်ဖို့ခက်ခဲသလို ကွန်စတီကျူးရှင်းတစ်ခုဟာ ပြင်ရခက်တယ် ဆရာကြီး ဂျက်ရဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အဲသဟာ ဂျက်နဲ့ဆုံတိုင်း မြေခွေးပြောလေ့ရှိတဲ့စကားပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပျက်အစဉ် ပြင်ခဏမဟုတ်လား ကိုမြေခွေးရယ်။ အဆွေရေးထား တဲ့ဟာကို အဆွေပြန်ပြင်လို့ မရဘူးလားဗျာရယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြင်ချင်တာပ... ဂျက်ဆရာရယ်။ စည်းကမ်းကြီးကြောင့် ခက်နေ တာခင်ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြေခွေးရဲ့ ညည်းချင်းပါ။ ဘယ့်နှာသို့သော စည်းကမ်းမှန်းမသိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(သုံး)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူတွေက ကွန်စတီကျူးရှင်း ပြင်လေ့ရှိသလား ဆရာကြီးဂျက်” တဲ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့တော့ ဘာစိတ်ကူးပေါက်တယ်မသိ။ မြေခွေးက အနို့ကလို ဂျက်ကိုမေးလာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေရိကန်သမ္မတတွေရဲ့ ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုပွဲများမှာ \"Preserve, Protect and Defend the constitution of united States\" solo: \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရပါတယ်။ အမေရိကန်ကွန်စတီကျူးရှင်းကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက် ကာ ကွယ်ပါ့မယ်ပေါ့ဗျာ။ အနို့သော် ၁၇၈၉ ကစခဲ့တဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ ကို လိုအပ်လို့ ထပ်ထပ်ပြင်ခဲ့တာ ၂၇ ခုရှိပြီတဲ့ခင်ဗျ။ အိန္ဒိယမှာလည်း သည်အတိုင်းပါပဲ။ ၉၄ ခုပြင်ခဲ့ပြီးပါပြီတဲ့။ ဘယ်အရာမှ ထာဝရမှန်၊ ထာဝရကောင်းတဲ့အရာဆိုလို့ ကမ္ဘာပေါ်မှာမရှိနိုင်တာကြောင့် ကွန်စတီကျူးရှင်း ဆိုတာကြီးကိုလည်း ပြင်ရပါကြောင်း ဂျက်က အကိုးအထောက်တွေနဲ့ ပြောပြလိုက်တဲ့အခါ မြေခွေး နည်းနည်းစဉ်းစားသွားပုံရပါတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခက်တာက ဆရာကြီး ဂျက်ရဲ့ တောတွင်းရှိ မြေခွေးမှန်သမျှ တစ် ကောင်မကျန်က ထောက်ခံကြရင် စုံနံ့သာမြိုင်ရဲ့ ကွန်စတီကျူးရှင်းကို ပြင် နိုင်တယ်လို့ စည်းကမ်းထုတ်ထားမိသဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နေပါဦး... စည်းကမ်းက ဘယ်သူက ထုတ်တာတုံး” “ကျုပ်ထုတ်တာလေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခင်ဗျားထုတ်တဲ့ စည်းကမ်းကို ခင်ဗျား ပြန်ပြင်လို့မရဘူးလား အဆွေ မြေခွေးရဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မရလို့ ခက်တာပေါ့ ဆရာဂျက်ရယ်” “ဘယ့်နှာကြောင့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သည်တစ်ခါမှာတော့ မြေခွေးက ဂျက်ကို အကြာကြီးကိုပဲ စိုက်ကြည့် နေတော့တာပါ။ ကြာဆိုမှ တော်တော့်ကို ကြာတဲ့အကြောပေါ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြင်ပေးရင်... မြေခွေးရဲ့ ပလ္လင်အရေးက စိတ်ချရပါ့မလားဟင်..ဆရာဂျက်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ.. အဆွေမြေခွေးရယ် တောကောင်းဖို့အတွက်ကတော့ မနော ပြောင်းရမှာပေါ့ဗျာ။ ပလ္လင်အရေးရယ်ကြောင့် ပြင်မပေးချင်ဘူးဆိုလည်း ခင်ဗျားတို့တော အစဉ်ဆွေးလို့သာနေကြပေတော့ပေါ့ ဟုတ်ဘူးလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ထောင်မှု ဘုရားတည်၊ ဆေးမင်ရည်စုတ်ထိုးတဲ့။ ပြင်ဖို့ ခက်တဲ့ အထဲမှာ စုံနံ့သာမြိုင် ကွန်စတီကျူးရှင်းကိုပါ ထပ်ဖြည့်လိုက်ပေရော့။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585257693333,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_fbf8cc82-4012-4f58-bb65-0c502f7d0338.jpg?v=1730221532"},{"product_id":"ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း-တောကြီးထဲမှာကဆောရီးပဲ","title":"တောကြီးထဲမှာကဆောရီးပဲ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e( ၁ )\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မြီးတိုဆိုတဲ့ ကြောင်မကြီး စုံနံ့သာမြိုင်တောထဲကို မျက်စိလည်လမ်း မှားကာ ရောက်ရှိလို့လာရာက စ,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို့ ယခု ဆက်လက်ဖော်ပြ လတ္တံ့အံ့သော အကြောင်းချင်းတစ်တွေက ဆက်တိုက်ကြီးဆိုသလို ဖြစ်ပေါ်လို့လာရလေ တာပါ။ ဟုတ်တယ်။ ကြောင်မကြီး မြီးတို။ ဘယ်ကနေ ဘယ်လို မျက်စိ လည် လမ်းမှားလာခဲ့လေသလဲဆိုတာကိုဖြင့် ဘယ်သူက အတိအကျ သိရှိ နိုင်ပါလိမ့်မလဲ။ သူလည်း တိရစ္ဆာန်ပဲဥစ္စာ။ ခြေဦးတည့်ရာ ဟိုခုန်၊ သည် လွှားရင်း ညအခါလို မှောင်မှောင်မည်းမည်းကြီးထဲမှာ လူ့ရွာကို လွန်မြောက် လို့ တောထဲကို ရောက်လာတာမျိုး ဖြစ်ချင်ဖြစ်မှာပေါ့ ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူမြီးတိုဖြစ်ကြောင်းကို ပထမတော့ အဘယ်တိရစ္ဆာန်ကမှ မသိကြပါ ဘူး။ သူကိုယ်တိုင်က ဖွင့်ပြောမှ သိကုန်ကြတာပါ။ နေဦး။ သူနဲ့စတွေ့တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေက တောကြောင်တွေခင်ဗျ။ ကြောင် ကြောင်ချင်းဆိုတော့ လည်း ရင်းနှီးကုန်ကြလေတာပေါ့။ အဲသမှာ သူက စပြောတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ ... အဆွေတို့ နာမည်ကလေးတွေ ပြောပြပါဦး၊ ကိုယ်ကတော့ မြီးတို”... တဲ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သူ့မိတ်ဆက်စကား ဆုံးဆုံးချင်းမှာကိုပဲ တောကြောင် လေးငါးဆယ် ကောင်က တစ်ပြိုင်နက်တည်းဆိုသလို “မြီးတို”လို့ ရေရွတ်လိုက်တဲ့ အသံ ဟာ ကျွက်ကျွက်ကိုညံသွားခဲ့ပါလေရဲ့ ။ ကြောင်မကြီး မြို့တိုက နာမည်နဲ့ လိုက်ဖက်စွာ နည်းနည်းကလေးတိုနေတဲ့ သူ့အမြီးကို ဟိုယမ်း သည်ယမ်း ပေါ့ ။    \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြောလေ အဆွေတို့ နာမည်တွေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြီးတိုက အဲသလိုလည်း ဆက်မေးလိုက်ရော တောကြောင်တွေ ငြိမ်ကျ သွားလိုက်တာ။ တော်တော့်ကို ကြာသွားတာပါ။ ပြီးမှ တစ်ကောင်က . .။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တို့ ... တောကြောင်တွေမှာ နာမည်မရှိဘူး”တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်ပါတယ်။ တောကြောင်တွေမှာ နာမည်မရှိပါဘူး။ တောကြောင် တွေသာမက စုံနံ့သာမြိုင်မှာ မှီတင်းနေထိုင်ကြတဲ့ ခြင်္သေ့၊ ဆင်၊ ကျား၊ ခွေး၊ နွား၊ ဒရယ်၊ ယုန်ငယ်၊ ချေ၊ ဆတ်၊ အဘယ်တိရစ္ဆာန်က နာမည်ပေး တတ်ကြမှာတဲ့လဲ။ ကျေးငှက်သာရကာ ငှက်ပေါင်းများစွာမှာ နာမည်မရှိ။ ရေမှာပျော်ပါး အရွယ်ရွယ် အစားစားသော ငါးတို့မှာလည်း နာမည်မရှိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူတွေမှာက နာမည်ရှိတယ်တဲ့ ...၊ လူတွေက သူတို့သာမကဘူး၊ သူတို့မွေးထားတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကိုပါ နာမည်ပေးထားကြတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမြီးကလေး နည်းနည်းတိုတာကြောင့် မြီးတိုလို့တွင်နေတဲ့ ကြောင် မကြီးက သူလာခဲ့တဲ့ လူ့ရွာအကြောင်းကို သို့ကလို အနို့လိုကစလို့ ဖြည်း ဖြည်းချင်း ရှင်းပြလိုက်တဲ့အခါ စုံနံ့သာမြိုင်တောကြီးထဲမှာ နာမည်ဆိုတဲ့ အကြောင်းအရာဟာ တောမီးပမာ ပျံ့နှံ့သွားပါတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂုတ်ကျားတဲ့။ ဝိုင်းလုံတဲ့။ ဘလက်ကီ (Blacky)တဲ့။ ဂျနီဖာ (Jennifer) တဲ့။ စုတ်ဖွားတဲ့။ ခွေးနာမည်တွေ။ ။ မိဖြူတဲ့။ ရွှေဝါတဲ့။ ကစ်ကစ်တဲ့။ ယွန်းမီတဲ့။ ကြောင်နာမည်တွေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြာဖြူတဲ့။ အေဝမ်းကြည်တဲ့။ ရွှေမန်းမေတဲ့။ တိုးမောင်တဲ့။ ရွှေတိုး တဲ့။ ငွေတိုးတဲ့။ နွားနာမည်တွေ၊ ကျွဲနာမည်တွေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွှေနီတဲ့။ ပျံလွှားတဲ့။ ဂျက်ကီ (Jackie) တဲ့။ တိမ်ယံတဲ့။ မြင်းနာမည် တွေ။ မိုမိုဆိုတာကတော့ ဆင်နာမည်ပဲပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူတွေဟာ သူတို့နဲ့အတူနေတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကို နာမည်ပေးကြပါ တယ်။ လူတွေကိုယ်တိုင်ကလည်း နာမည်တွေနဲ့ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါကို လူ့ရွာကနေ တိရစ္ဆာန်တွေနေတဲ့ တောထဲကိုရောက်လာတဲ့ ကြောင်မကြီး မြီးတိုက ခရေစေ့တွင်းကျ ရှင်းပြလိုက်တဲ့အခါကျတော့ အကောင်မှန်သမျှ နာမည်ပေးချင်ကြတယ် ဖြစ်ကုန်ကြပါလေရော။ ဒါနဲ့ အခုတလော လူတွေပေးနေကြတဲ့နာမည်တွေကတော့ ဒါမျိုးတွေပဲလို့ ဆိုကာ တိုက နာမည်လှလှဆန်းဆန်း တချို့ကို ရွတ်ပြရှာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဃဩ၊ သုမ်ည၊ ဗဲဗဲ၊ ဠားရာ၊ အဏိတ်စ၊ ယိမ်းသိုက်၊ မွေညီလျာ၊ ေရာ၊ ရာဇူသုဝဏ်၊ လျှံရေဆက်ပိုက်၊ အိမ်ဇာမူး၊ နည်ဇာ၊ ရွေးရိပ်၊ တိမ်း မူးယံ၊ ပိုက်ပိုက်ကျွံ... စသည် စသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နာမည်တွေကတော့ အပျံစားတွေပါလား မြီးတိုရ ... အနို့ဘဇာ အဓိပ္ပာယ်တွေတဲ့တုံး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဓိပ္ပာယ် ... ဟုတ်စ အဓိပ္ပာယ်တော့ ဘယ်သိပါ့မတုံး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိရစ္ဆာန်ကလေးတွေ နည်းနည်းတော့ ငိုင်ကျသွားကြတာ အမှန်ပါ။ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှန်းမသိတဲ့ နာမည်တွေလို့ ဆိုတာကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၃)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နာမည်ဆိုတာ ခေါ်လို့လွယ်အောင် ပေးရတာလို့ ဆိုပါတယ်။ ဆိုကြ ပါစို့ Stefani Germanotta ဆိုတာကြီး။ အဲသည့်မိန်းကလေးက အဲသည့် နာမည်ကြီးကို မသုံးဘဲ လေဒီဂါဂါ (Lady Gaga) လို့ လုပ်လိုက်တဲ့အခါ ကျတော့ ခေါ်ရတာ လွယ်မသွားပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အနို့ သော် အထက်တစ်နေရာမှာ ဖော်ပြခဲ့သလို မြီးတိုပြောပြတဲ့ နာမည်တွေကကျတော့ ခေါ်ဖို့ ခက်လိုက်တာ။ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှန်းလည်း မသိ။ သို့သော် လှလှဆန်းဆန်း ကလေးတွေတော့ ဖြစ်သဗျ။ တိရစ္ဆာန်တွေ က အဲသည့်နာမည်မျိုးတွေ သဘောကျကုန်ကြတာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဥပမာ - နွားကြီး သဲသြ။ ကျွဲကြီး သုမ်ည။ တောင်ဆိတ်ကလေး ဗဲဗဲ။ ဆင်ကြီး အဏိတ်စ။ သမင်မကလေး မွေညီလျာ။ ဒေါင်းမကလေး ရာဇူသုဝဏ်။ နာမည်တွေ ... နာမည်တွေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငါးရာ့ငါးဆယ် ဇာတ်ဝတ္ထု ဘုတ်အုပ်ကြီးထဲမှာ “နာမည်ကောင်း ရွေးသူ အကြောင်း”ဆိုတဲ့ ဇာတ်ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ပါသဗျ။ ဧက နိပါတ်မှာပါ တဲ့ “နာမသိဒ္ဓိ”ဆိုတဲ့ ဝတ္ထုပေါ့ ။ ရွာစဉ်လှည့်ပြီး နာမည်ကောင်းလိုက်ရှာ တဲ့ လုလင်ဟာ ငသက်ရှည်လို့ဆိုတဲ့သူ သေတာကို တွေ့ခဲ့ရ၊ ငခရီးလို့ဆိုတဲ့သူ လမ်းမှားနေတာကို တွေ့ခဲ့ရ၊ သူဌေးမလို့ဆိုတဲ့သူ ကျွန်ခံနေတာကို တွေ့ခဲ့ရတာကြောင့် နာမည်ဆိုတာ ပညတ်ပါဆိုပြီး သဘောပေါက်သွားတဲ့ ဇာတ်ဝတ္ထုပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် သူ့ဘာသာသူ ပညတ်ချင် ပညတ်၊ မပညတ်ချင်နေ၊ စုံနံ့ သာမြိုင်က တိရစ္ဆာန်တွေကတော့ ကြောင်မကြီးမြီးတိုပြောပြတဲ့ လူ့ရပ်လူ့ ရွာမှာ လူရော တိရစ္ဆာန်ပါ နာမည်လေးတွေ မှည့်တတ်ကြပုံကို သဘော ကျပြီး တစ်တောလုံး နာမည်မှည့်ဖို့ ဖြစ်ကုန်ကြပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဓိပ္ပာယ်ရှိချင်ရှိ၊ မရှိချင်နေ ... နာမည်ရှိတာ ကောင်းပါတယ်။ အဲ ... နာမည်တော့ မပျက်စေနဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျက်က အဲသလို အကြံပေးတဲ့အခါ တိရစ္ဆာန်ကလေးတွေက မျက်စိ ကလေးတွေနဲ့ ဝိုင်းကြည့်ကြသဗျ။ နာမည်ပျက်တယ်ဆိုတာကို တိရစ္ဆာန် တွေက နားလည်ပုံမရပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒေဝဒတ်တို့ .. ဟစ်တလာတို့ မူဆိုလိုနီတို့ အဲသည့်နာမည်မျိုး တွေကို နာမည်ပျက်တယ်လို့ ခေါ်တယ် ...၊ ဘယ်သူကမှ ထပ်မမှည့်ချင် ကြတော့ဘူး။ လူတွေဟာ သူတို့ချစ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကိုတောင် အဲသည့် နာမည်မျိုးတွေ ပေးလေ့မရှိကြဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်တယ်လေ။ ကိုယ်ချစ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်ကလေးတွေကို ကိုယ်ကြိုက် တဲ့ မင်းသမီး၊ မင်းသား၊ အဆိုတော်၊ ဇာတ်မင်းသားတွေရဲ့ နာမည်တွေပဲ ချစ်စနိုးပေးလေ့ရှိကြတဲ့ဥစ္စာ။ ဟစ်တလာလို့ပေးပါ့မလား။ ဒေဝဒတ်လို့ ပေးပါ့မလား။ မူဆိုလိုနီလို့ပေးပါ့မလား။ ဂျက်ရဲ့ စကားကို ထောက်ခံရင်း နဲ့ ကြောင်မကြီး မြီးတိုက သေသေချာချာ ဆက်ရှင်းပြလိုက်တဲ့အခါ စုံနံ့သာ မြိုင်က တိရစ္ဆာန်တွေ သဘောပေါက်သွားကြပုံရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဪ ... စုံနံ့သာမြိုင်က တိရစ္ဆာန်တွေ လောကမှာတောင် မမှည့် ခေါ်ချင်တဲ့ လူနာမည်တွေ ရှိနေပါ့ကလား။ မြီးတိုဆိုတာကမှ ကျက်သရေ ရှိသေး။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585259397269,"sku":"","price":2430.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_545d8de2-cea9-4d5e-b57a-905783a16ac2.jpg?v=1730221565"},{"product_id":"ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်း-ဆင်တစ်ဖက်မြင်းတစ်ဖက်","title":"ဆင်တစ်ဖက်မြင်းတစ်ဖက်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုကြီးကျော်နဲ့ အခါကြီးရက်ကြီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(တစ်)\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တောကြီးဆိတ်ညံဆိုတဲ့စကား ရှိသဗျ။ အဲဒါ မဲဇာတောင်ခြေအစချီတဲ့ ရတု ကဗျာထဲက စကားလုံးကလေးပေါ့။ မဲဇာတောကြီးရဲ့ သဘာဝကို ဖွဲ့ထားတာ။ လက်ဝဲသုန္ဒရအမည်ခံ ဦးမြတ်စံတစ်ယောက် မင်းပြစ်မင်းဒဏ်နဲ့ မဲဇာတော ကြီးရှိရာဆီ အပို့ခံရတဲ့အခါ နေပြည်တော် ရတနာသိင်္ဃရွှေဘိုမြို့ ရှိရာဆီ တမ်းတမှန်းဆ လွမ်းရပါကြောင်း ရတုကဗျာဖွဲ့ သီလို့ ရင်ဖွင့်လေသောအခါ အဲသည်ကဗျာထဲမှာ အခုပြောခဲ့တဲ့ တောကြီးဆိတ်ညံဆိုတဲ့ စကားလုံး ပါ လေသပေါ့ ။ အဲဒါ တိတ်ဆိတ်တာကို ပြောတာလေတဲ့ခင်ဗျ။ ညံဆိုတာကို တွေ့တာနဲ့ ဆူညံတယ်ဆိုပြီး အဓိပ္ပာယ်အကောက်အယူ မစောလိုက်လေနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အနို့ဟာက ကုန်းဘောင်ခေတ်က စကားလုံး။ ကုန်းဘောင်ခေတ်က အနက်။ ကုန်းဘောင်ခေတ်က အဓိပ္ပာယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲ.. အခုကျတော့ ညံတာက အနက်တစ်မျိုးထွက်သွားပြီ။ ဆူတာ။ မတိတ်ဆိတ်တာ။ ပွက်လောရိုက်တာ။ တောကြီးဆူညံလို့ ပြောင်းသုံးရ တော့မယ် ထင်ပါရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခု ပစ္စက္ခမှာ တစ်လောကလုံး သြချမဆုံးအောင် အမှုပွေလှတဲ့ နာမည်ကျော်စုံနံ့သာမြိုင်တောကြီးကို ရတုဖွဲ့ ရရင် တောကြီးဆူညံလို့ပဲ သုံး ရမှာပါ။ ဆယ့်နှစ်လရာသီပတ်လုံး အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက်နဲ့ ဆူညံပွက်ထ ကာ သာယာဝေစည်တဲ့ ဘာညာရွှေပြည်ကြီး ဖြစ်လို့နေတာကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စုံနံ့သာမြိုင်မှာ ပွဲလမ်းသဘင် မရှိတဲ့ လ ရယ်လို့ မရှိ။ သတ္တဝါတွေ၊သတ္တဝါ တွေဆိုတာ ကကြခုန်ကြ၊ ပျော်ကြပါးကြ။ အထိမ်းအမှတ်တွေနဲ့ ဒိန်းတပ်တပ် ဒိန်းတပ်တပ်နဲ့ဆိုပြီး ဖြစ်နေခဲ့ကြတာ။ တစ်ကျော့တစ်ချီမှ မနားတဲ့ လော်စပီကာ (Loud Speaker) တွေနဲ့ တောယံမှာ သောညံလို့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါကြောင့် ကြီးဆူညံ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(နှစ်)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ရက်တော့ မျောက်သုံးကောင် ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းနေတဲ့ လူ့ရွာထဲ ရောက်လာကြပါလေရော။ ရေးကြီးသုတ်ဖျာကြီးရယ်။ လက်ထဲမှာလည်း တိရစ္ဆာန်အသပြာအထပ်လိုက်နဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         တောထဲက သတ္တဝါတွေ ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းနဲ့ အကူးအလူး အဆက် အဆံရှိတာ အားလုံးအသိ။ လိုအပ်တာကလေးတွေရှိရင် လူ့ရွာထဲရောက် လာ၊ တိရစ္ဆာန်မန်းနီးနဲ့ လူမန်းနီး လဲလှယ်၊ ကောင်းနိုးရာရာကလေးတွေ ရွေးချယ် ဝယ်ခြမ်း ပြန်သွား။ လူ့ရွာနဲ့ တိရစ္ဆာန်ကမ္ဘာ ရီလေးရှင်း (Relation) ရှိတာ ဘာမှမဆန်းကြယ်လှ။ အခုတော့ ကြည့်။ ဘယ့်နှာဖြစ်တယ် မသိ။ မျောက်သုံးကောင် ဒရောသောပါး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဝီစကီ... ဝီစကီ... ဝီစကီ” တဲ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျက်က “နေပါဦး အဆွေတို့ပြောတဲ့ ဝီစကီဆိုတာက ဘဇာကိုပြော နေတာတုံး။ အရက်ကို ပြောနေတာလား”လို့ မေးရပါတယ်။ သည်တော့မှ မျောက်သုံးကောင်လုံးက အရက်ကို မော့သောက်တဲ့ဟန်ပန်မျိုး လုပ်ပြကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တယ်... အရက်၊ ဝီစကီ” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်းတို့က ဝီစကီလာဝယ်ကြတာခင်ဗျ။ ၁ဝ ပုလင်းရရ၊ ပုလင်း ၂၀ ရရတဲ့။ ဝီစကီဆို ပြီးရောဆိုလား။ စုံနံ့သာမြိုင်မှာ အရက်ပြတ်သွား လို့ ဆိုပါတော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဆွေတို့တောက အရက်တောင် ပြတ်သွားရတယ်လို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျက်က အနို့ကလို အပြစ်ငွေ့ငွေ့ ကလေးတင်တော့ မျောက်တွေက ခံချင်ပုံမရပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အခါကြီးရက်ကြီးလေ ဆရာဂျက်ရဲ့ ။ ဘုရားလောင်းမျောက်မင်းနေ့အမှတ်တရပွဲ ကျင်းပနေတာ။ လိုက်ပါ ရှုစားလှည့်ပါဦး” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝီစကီပုလင်းတွေ လိုသလောက် ဝယ်ယူပြီးတဲ့နောက် မျောက်သုံး ကောင် စုံနံ့သာမြိုင်ကိုပြန်တဲ့အခါ ဂျက်လည်း ဗဟုသုတကလေးလိုချင်တာ နဲ့ အတူလိုက်သွားမိပါရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်သဗျ။ စည်လိုက်တာ။ တစ်တောလုံးက သတ္တဝါတွေ ညီလိုက် တာများ။ မော့တဲ့အကောင်က မော့၊ မူးတဲ့အကောင်က မူး။ ကခုန်ပျော်ပါးရင်း လှည့်လည်သွားတဲ့အခါ ဆောင်းဘောက်စ်(SongBox)တွေက အပြိုင်အဆိုင်။ ဘုရားလောင်းမျောက်မင်းနေ့ အထိမ်းအမှတ်နေ့။ ဒိန်းဒိန်း ဒိန်းဒိန်းနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုကြီးကျော်x x x ကိုကြီးကျော် x x x တို့ကိုကြီးကျော်x x x ထူးလည်းထူးတယ်x x x မြူးလည်းမြူးတယ်x x x တို့ ကိုကြီးကျော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပွက်ပွက်ညံနေတဲ့ သီချင်းသံကြားထဲမှာ ခြင်္သေ့နဲ့ မြေခွေးက တစ် ကောင့် လည်ပင်းကို တစ်ကောင်ဖက်ကာ ပုလင်းကိုယ်စီမော့လို့။ သူတို့ကို ဝန်းရံထားတဲ့ သတ္တဝါတွေကလည်း ဝီစကီနံ့တထောင်းထောင်းမှာ ယိမ်းထိုး လို့ ။ ခုန်ခုန်ပြီး ကနေလိုက်ကြတာများဆိုတာ။ မျောက်မင်းပုံ ပိုစတာတွေကို ကိုင်မြှောက်တဲ့သတ္တဝါက ကိုင်မြှောက်လို့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျက်ကွမ်းခြံကုန်းဆီ ရောက်လာပြီး ဝီစကီလာဝယ်တဲ့ မျောက်သုံး ကောင်က “ဘယ့်နှယ့် ဘုရားလောင်းမျောက်မင်းနေ့ အမှတ်တရပွဲလေး မစည်ဘူးလား”တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျက် ပြန်လာတော့ သူတို့က ဗီဒီယိုခွေလေးတစ်ခွေတောင်မှ လက် ဆောင် ပေးလိုက်သေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(သုံး)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ဆောင်ပေးလိုက်တဲ့ အခွေက ဘာအခွေမှတ်သတုံး။ စုံနံ့သာမြိုင် တောထဲမှာ ဘုရားလောင်းဒေါင်းမင်းနေ့ ကျင်းပတုန်းက ရိုက်ထားတဲ့အခွေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေါင်းရုပ်ကြီးကိုကိုင်လို့ တောသတ္တဝါတွေ ကခုန်ပျော်ပါး မူးရူး အော်ဟစ်ကာ တောကို လှည့်လည်နေတဲ့အခွေ။ ဖုန်တောထဲမှာ လူးတဲ့ သတ္တဝါက လူးလို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုကြီးကျော်x x x ကိုကြီးကျော်x x x တို့ကိုကြီးကျော်x x x ထူးလည်းထူးတယ်x x x မြူးလည်းမြူးတယ်x x x တို့ကိုကြီးကျော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပျော်စရာကောင်းလိုက်တာ။ သီချင်းသံက ဒိန်းဒိန်းညံကာ ဟိန်း ဟိန်း လျှံလို့။ သတ္တဝါတွေ တစ်တောလုံး လမ်းပေါ်မှာ ရုံးရုံး ရုံးရုံးနဲ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကောင်မှာ ကိုးကောင်က မူးပြီးသားတွေချည်းပဲ။ တချို့ ခါးကြားမှာ ဝီစကီ ပုလင်းကို ထိုးလို့။ တောခွေးဆိုရင် သူ့ပုဆိုးတောင်မှ သူမနိုင်ဘူး။ ကျွတ် ကျသွားလိုက်၊ ကောက်ဝတ်လိုက်။ ဘုရားလောင်း ဒေါင်းမင်းကို အမှတ်ရ သောအားဖြင့် ကျင်းပတဲ့ပွဲပေကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟော... ကြည့်။ မူးနေတဲ့သတ္တဝါအချင်းချင်း ခြင်္သေ့နဲ့ ကျားနဲ့ ဝင် တိုက်မိမလိုဖြစ်ရာက မာန်ဖီကာ ကိုက်မယ် ခဲမယ်လုပ်တော့ ဘေးက ဝိုင်း ဆွဲထားကြပြန်ပါလေရော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုကြီးကျော်x x x ကိုကြီးကျော်x x x တို့ကိုကြီးကျော်x x x ပေါ့၊ ထူးလည်းထူးတယ်x x x မြူးလည်းမြူးတယ်x x x တို့ ကိုကြီးကျော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောထဲက လက်ဆောင်ပေးလိုက်တဲ့ ဘုရားလောင်းဒေါင်းမင်း အမှတ်တရပွဲ ဗီဒီယိုခွေကလေး ကြည့်ကောင်းကောင်းနဲ့ ကြည့်နေတုန်း ဧည့်သည်ဆိုတာနဲ့ ထွက်တွေ့တော့ တောခွေးသုံးကောင်။ ပိုက်ဆံအိတ်တွေ ချိုင်းကြားညှပ်လို့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အခါကြီးရက်ကြီး နီးလာပြီ ဆရာကြီးဂျက်ရဲ့ ။ ဝီစကီလာစုတာ။ နောက် သုံးလေးရက်ဆို ဘုရားလောင်းဆင်မင်းနေ့ အမှတ်တရလုပ်တော့ မှာ။ တောမှာ သီချင်းတောင်တိုက်နေကြပြီ။ ဟဝှလေဗျာ။ ကိုကြီးကျော် x x x ကိုကြီးကျော်x x x တို့ကိုကြီးကျော် ဆိုတာလေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုရားလောင်းဆင်မင်းနေ့ လာဦးမတဲ့။ သတ္တဝါ တွေ။ အခါကြီး ရက်ကြီးအတွက် အလေးအနက်ထားလိုက်တာ။ အရက်တွေ ကြိုစုကြပြန် ပေါ့။ ကိုကြီးကျော်သီချင်း တိုက်ကြပြန်ပေါ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အပါယ်လေးပါးထဲမှာ တိရစ္ဆာန်ဆိုတဲ့ အပါယ်တစ်ပါးထဲ ကျ ရောက်နေပေမဲ့ အခါကြီးရက်ကြီးကို ဘယ်တော့မှမမေ့ကြဘူး။ ရောက်ဦး မှာ၊ နိဗ္ဗာန်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585260085397,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b3335e00-1cb5-485a-ac3c-fbfddaa291c8.jpg?v=1730221600"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၉","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၉)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗုဒ္ဓကန့်လန့်ကာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောင်စည်သူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝန်မင်းဦးကျောက်လုံးသည် နိုင်ငံရေး၏ ကွေ့တစ်ကွေ့တွင် လောကဓံ တရားကို မလွန်ဆန်နိုင်သည့်အတွက် အရှုံးနှင့်ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးလေသည်။ သူ၏ပါတီမှာ မမျှော်လင့်ဘဲနှင့် ပြိုကွဲသွားခဲ့လေသည်တွင် သူသည် ဝန်မင်းဘဝမှပင် ကမ်းနားသစ်ပင်ကဲ့သို့ လျှောကျရရှာသည်။ သို့သော် သူ သည် နိုင်ငံရေးသမားပီပီ သံဝေဂရရမှန်း မသိဘဲ သူ၏ ပြန်လည်ကောင်းစား ရေးအတွက် အကြံဉာဏ်ထုတ်ရင်း ဘုရားကို နာနာရှိခိုးလိုက်၊ သူနှင့် အတိုက်အခံအပြိုင်အဆိုင် လုပ်နေသည့် ခေါင်းဆောင်များ၏ ပျက်စီးရာ ပျက်စီးကြောင်း ရှာဖွေကြံစည်လိုက်ဖြင့် အလုပ်များ မအားမလပ်ဘဲ ရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစမှာတော့ သူ့ဘက်က အတော်ရှုံးနေရှာလေသည်။ ယခင် သူအာဏာရစဉ်က သစ္စာခံလျက်ရှိသော နောက်လိုက်များသည် သူ၏ အတိုက်အခံများဘက်သို့ ပြောင်းသွားကြလေသည်။ အစက သူ့ဘက်မှရှိသော သတင်းစာများလည်း ယခုလေသံပြောင်းကုန်ကြလေသည်။ သူ၏ ရန်သူများသည်လည်း အတော်ခြေသွက်နေသဖြင့် ဦးကျောက်လုံးမှာ လှိမ့်ခံနေရ လေသည်။ သူပိုင်သတင်းစာကလေးတစ်စောင်၊ နှစ်စောင်နှင့် အတော်ခုခံ နေရရှာလေသည်။ ဆဲနေရရှာလေသည်။ သူ့ရန်သူများ၏အပြစ်အနာ အဆာများကို အချို့ဟုတ်သလောက်လည်းကောင်း၊ အချို့ကိုမူ လုပ်ကြံ၍လည်းကောင်း ဝါဒဖြန့်နေရလေသည်။ တစ်ခါတစ်ခါ သူက ဉာဏ်များ၍ ပရိယာယ် ကြွယ်သူပီပီ မသိမသာကလေး နှက်လေသည်။ တစ်ခါတစ်ခါ ခပ်ဆတ်ဆတ် ထုလေသည်။ တစ်ခါတစ်ခါ အတုံးလိုက် အတစ်လိုက် ကလော်တတ်သေးသည်။ သူ့အားလည်း သူက ဆဲ, \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကလော်\u003c\/span\u003e, \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eထုသည့်နည်းတူ အခြားတစ်ဖက်ကလည်း ထု\u003c\/span\u003e,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆဲ\u003c\/span\u003e,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကလော်လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ ဦးကျောက်လုံးသည် သူ၏ ရန်သူများဘက်မှ ဆဲသမျှကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ အလိုအပ်ဆုံးဟု သိထားသည့်အတိုင်း သူခံနိုင်အောင် ကြိုးစား လေသည်။ ဆဲဖို့၊ ထုဖို့၊ ကလော်ဖို့သည် နိုင်ငံရေးတွင် အရေးကြီးသည့် အတိုင်း သူကဆဲသလို တစ်ဖက်က ဆဲလိမ့်မည်ကိုလည်း သူ သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် စောစောကပင် အကာအကွယ် ယူထားပြီး ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့....ခင်..။ အစ်ကိုကြီး ဟိုနေ့က ပြောလိုက်တဲ့ မိန့်ခွန်းဟာ ဟိုခွေးသားတွေကို သိပ်ထိတာပဲတဲ့။ သခင်မျိုးအံ့ဆိုတာ ဒေါပွလွန်းလို့ အစ်ကိုကြီးချည်း တစ်နေ့လုံး ထိုင်ဆဲနေတာပဲတဲ့။ ဒေါသဖြစ်လွန်းလို့ ထမင်းတောင်မစားနိုင်ဘူးတဲ့။ အိပ်လို့လည်းမရလို့ ဆရာဝန်တောင် ခေါ်ရတယ်ဆို ပဲ..။ ဟား..ဟား နိုင်ငံရေးဆိုတာ အဲဒီလို ကိုယ့်အပြိုင်တွေကို ကျန်းမာရေး စိတ်ဓာတ်တို့ကအစ ကျဆင်းအောင် လုပ်ပေးရတယ် သိလား။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ တစ်ခါ သူသည် ဝမ်းသာသော လေသံကြီးဖြင့် သူ့ဇနီးခင် အား နိုင်ငံရေးအကြောင်း ပြောပြလေရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်ကိုကြီးကိုလည်း သူတို့က တစ်ခါတုန်းက ဆဲဆိုတာပဲမဟုတ် လား...။ အဲဒီတုန်းကလည်း အစ်ကိုကြီးအတော်ဒေါပွပြီး အဲဒီလိုဖြစ်လိုက် သေးတယ်မဟုတ်လား...။”ဟု မေးသည့်အတွက်... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေး..ဟုတ်တယ်လေ ခင်။ ဒါပေတဲ့ အစ်ကိုကြီးက သူတို့လောက် ကြာရှည်အဖြစ်မခံဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အစ်ကိုကြီးက ဟိုဆရာတော် ကြီး ပေးထားတဲ့နည်းကို သုံးတတ်တာကိုး...။ အဲဒီအခါဆိုရင် ဘုရားခန်းထဲ တစ်ခါတည်းဝင်...၊ ဘုရားကိုနာနာရှိခိုးပြီးတော့...ထွက်သက် ဝင်သက်ကို သမာဓိဖြစ်အောင်လုပ်...၊ အဲဒါတွေ မေ့ကုန်ရင် ဘာမှမဖြစ်တော့ဘူး...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီနည်းကလေး သိထားတာ သိပ်ဟုတ်တာပဲ..။ ကိုယ်က ဆဲရင် သာ သူတို့ကို ထိမယ်..။ သူတို့က ဆဲရင် အဲဒါနဲ့ကာကွယ်လိုက်တော့ ကိုယ့်ကိုမထိဘူး..။ မထိမှ အကြံကောင်း ဉာဏ်ကောင်းထွက်မယ် မဟုတ် လား။ ဒါမှ နိုင်ငံရေးအကွက်တွေကို ခြေလှမ်းမမှားဘဲ ခေါင်းအေးအေးထား ပြီး စဉ်းစားနိုင်မယ် ဟဲ...ဟဲ..ဟဲ...။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် ဝမ်းသာသည့်လေသံကြီးဖြင့် ပြောရင်း ဘုရားခန်းဆီသို့ ဝင်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်ပါသည်။ အရင်ကဆိုလျှင် ဦးကျောက်လုံးသည် သူ့အားဆဲ သည့် အကြောင်း၊ ပုတ်ခတ်သည့်အကြောင်းပါသည့် သတင်းများကို မဖတ်ရဲ ပေ။ သူ၏အတွင်းရေးမှူး မိန်းကလေးအား ထိုသတင်းစာမျိုး သူရှေ့ မရောက်ဖို့ သတိပေးထားလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဒေါသကြီးသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ ခံနိုင်ရည်လည်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ့အား ချီးကျူးသည့်သတင်း၊ အသားပေးသည့် သတင်းပါသော သတင်းစာများကိုသာ ဖတ်လေသည်။ သူ့အား ဝေဖန်ထား သည့် သတင်းမျိုး၊ ဆောင်းပါးမျိုး၊ ဝတ္ထုမျိုးဆိုလျှင် အလျဉ်းမဖတ်ပေ။ ယခုကဲ့သို့ တရားသိပြီးသည့်နောက်မှာတောင်မှပင် သူသည် သူ၏တစ်ဖက် ရန်သူများကိုသာ မခံချင်အောင် ဆွသည်။ ပုတ်ခတ်သည်။ သူအား ပုတ်ခတ် သည့်အကြောင်းများကိုတော့မူ မဖတ်မိအောင် အတော်သတိထားလေသည်။ သူ့ အတွင်းရေးမှူးက မဖတ်မဖြစ်၍ ပြသည့်အခါများ၌ ဖတ်ရလျှင်လည်း သူသည် မထိခိုက်အောင် ဗုဒ္ဓတရားတော်ဖြင့် ခုခံနိုင်ရန် အမြဲအသင့်ပြင် ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤနည်းဖြင့် ဦးကျောက်လုံးသည် သူ၏ နိုင်ငံရေးအတွက် ဘုရားကို အားထား ယုံကြည် ကိုးစားမိလေသည်။ ဗုဒ္ဓရှင်တော်မြတ်၏ တရားအကျိုး ကိုလည်း ခံစားရလေသည်။ တကယ်ဆိုတော့ သူကား ခံစားတတ်သူလည်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗုဒ္ဓ၏တရားသည် လူကောင်း လူဆိုးမရွေး သောက်သုံးတတ်သူအဖို့ အေးမြသော အကျိုးကို ပေးသော သဘောရှိသည်ကို သူသိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်ကိုကြီး ကြည့်စမ်း..ကြည့်စမ်း...။ အစ်ကိုကြီးကို သူတို့ သတင်းစာထဲမှာ ခွေးနဲ့ ဥပမာထားပြီး ရုပ်ပြောင်ဆွဲထားတယ်။ စော်ကား လိုက်ကြတာ မခံနဲ့ အစ်ကိုကြီး။ အဲဒီသတင်းစာကို အရေးယူပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးကျောက်လုံး၏ ဇနီး ခင်သည် သတင်းစာတစ်စောင်ကိုကိုင်လျက် အိပ်ရာမှ နိုးခါစ အကြံဉာဏ် ယူနေသော ဦးကျောက်လုံးဆီသို့ အပြေးက လေးလာလေရာ ဦးကျောက်လုံးသည် ရုတ်တရက် လှမ်းယူကာ ကြည့်နေ လိုက်မိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးကျောက်လုံးသည် ချက်ချင်းပင် ပါးကြောကြီးများ ထောင်လာလေ သည်။ မျက်လုံးများလည်း နီလာလေသည်။ နောက် သတင်းစာကိုလုံးချေ ပြီး ပစ်လိုက်လေပြီးနောက် သူ၏ဇနီးအား မျက်ထောင့်နီကြီးဖြင့် စိုက်၍ ကြည့်နေလေသည်။ သူ့ပါးစပ်မှ ဒေါသကြောင့် မည်သည့်စကားလုံးများမျှ ထွက်မလာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ၏ဇနီးခင်သည် ကြောက်ရွံ့ လှသဖြင့် မျက်နှာသေကလေးဖြင့် ရပ် ကြည့်နေရှာလေသည်။ မကြာမီ ဦးကျောက်လုံး၏အတွင်းရေးမှူးမကလေး ပြေးလာပြီး...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်ကိုကြီး သတင်းစာ ကြည့်ပြီးပလား။ မြင့် အဲဒီ သတင်းစာက အဲဒီ ကာတွန်းကို ညှပ်ပစ်မလို့၊ ခဏအပြင်ထွက်သွားတုန်း မမလာပြတာနဲ့ ပဲမြင့်အမီပြေးလိုက်လာတာ...။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူမက ရှင်းပြလေသည်။ ထိုအခါ ဦးကျောက်လုံးသည် သူ့ဇနီး ဖက်သို့ လှည့်၍...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခင်...မင်း တယ်မိုက်ပါလားကွာ..။ အဲဒါမျိုးဆို ငါ့ကိုမမြင်ပါစေနဲ့ လို့ ငါပြောထားတယ်မဟုတ်လား..။ မြင်တော့ ငါ့မှာ ဘာအကျိုးထူးမလဲ။ ဒေါပွတာပဲ အဖတ်တင်။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဒါတော့ အစ်ကိုကြီး ခံနိုင်ရည်ရှိရမယ်လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့ တော်စမ်းကွာခင်...။ ငါ ပုထုဇဉ်ကွ ပုထုဇဉ်။ ချက်ချင်းတော့ ဒေါသမဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်ဘူး။ နောက်မပြပါနဲ့ကွာ- ငါတောင်းပန်ပါတယ်။ ကဲ..ငါစိတ်ပြေအောင် လုပ်လိုက်ဦးမှပဲ။ ဒီနေ့ည သတင်းစာ ကွန်ဖရင့်မှာ ဟိုကောင်တွေကို အုပ်ဖို့ ညက ပုတီးစိပ်ပြီး ခေါင်းအေးအေးထားနေတုန်း မှာ မင်းလာနှောင့်ယှက်တာပဲ...တောက်.....။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တယ်မမ။ အစ်ကိုကြီးကို အဲဒီ သတင်းမျိုးတွေ မပြပါနဲ့ ။ မြင့် အဲဒီ သတင်းမျိုး၊ ဓာတ်ပုံမျိုးတွေကို ဖြတ်ဖို့ တာဝန်ပေးထားတာ အစ်မ ကြီး သိသားနဲ့။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို...ဒီလို စော်ကားတာကိုတော့။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တော်စမ်းကွာ-ခင် တော်စမ်း။ မင်းကလည်း နားဝေးလိုက်တာ... ကဲ ဟွေမြင့်၊ ဒီနေ့ မနက် ဘယ်သူလာလာ ငါဘုရားဆောင် ဝင်နေလို့ မတွေ့နိုင်ဘူးလို့ စောင့်ပြော သိလား။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ပြောပြီး ဝန်မင်းဦးကျောက်လုံးသည် သူ လေ့ကျင့်ထားသော ဝင်သက် ထွက်သက် တရားများဖြင့် သူ့ဒေါသများကို ပျော့ပျောင်းစေရန် ဘုရားခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540550869141,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_befda254-41fd-409b-9f2d-3e955f37a717.jpg?v=1730225207"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၈","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၈)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘိလပ်သူကို မွှေးနည်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်ဗလ\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သီတင်းကျွတ်တော့မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သီတင်းကျွတ်တော့မည်....။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆီမီးရောင်ရှိန်ထိန်ဝါလင်း....\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သီတင်းကျွတ်တော့မည်-။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်ဗလတစ်ယောက်သည် သီတင်းကျွတ်လုလု ရာသီရောက်ချိန် တွင် ဤသီချင်းပိုဒ်ကလေးကို အဖန်တလဲလဲ ရွတ်ဖတ်သီဆိုလေ့ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသီချင်းကို သီဆိုတိုင်း သီဆိုတိုင်း သူ၏ဇနီး မရွှေချောက အောင် ဗလအား နှုတ်ခမ်းစူခြင်း၊ ကျောထုခြင်း၊ လိမ်ဆွဲခြင်း စသည်တို့ဖြင့် ရန်သတ္တရု ပြုလေ့ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဘယ့်ကြောင့်ဟူမူ တစ်ခုသော သီတင်းကျွတ်ကို အောင်ဗလက သတိရ တမ်းတသည်ဟု မရွှေချောက ယူဆပြီး မိန်းမပီပီ ဝန်တိုမိစ္ဆာဖြစ် ရှာ၍ပင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှန်စင်စစ် အောင်ဗလတစ်ယောက်ကလည်း ယောက်ျားပီပီပင် တစ်ခုသော သီတင်းကျွတ်တွင် တစ်ခုသော မာတုဂါမကလေးနှင့် တစ်ခုသောအမှုဖြစ်ခဲ့ဖူးပါသည်။ ၎င်းအဖြစ်ကလေးကို တစ်ခါတစ်ခါ သတိရ တတ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုလည်း သီတင်းကျွတ်လုလု အချိန်တွင် သတိရပြန်ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဖားကောင်းသူ အောင်ဗလတစ်ယောက်သည် တစ်ခုသောနှစ်က မစ်ရှင်တစ်ခုနှင့်ကပ်၍ ဥရောပသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်္ဂလန်ပြည်တွင် တစ်လခွဲခန့် သောင်တင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ်က ရုပ်ရည်လှပတင့်တယ်သည့် ရှုချင်စဖွယ်ရှိသော သူကလေး ကိုတွေ့ခဲ့ပါသည်။ ဘိလပ်သူပျိုဖြူတို့သည် များသောအားဖြင့် အားလုံး လိုလိုလှပကြပါသည်။ သို့သော် အသားဖြူ၊ မြင်းတစ်ပြေး၊ အသားညို လက်တစ်ကမ်း... ဟူသော စကားပုံအတိုင်း အဝေးကြည့် ကြည့်လျှင် သာအကြည့်ခံသည်၊ လှသည်။ အနီးကပ်ကြည့်ပါက မြန်မာမျက်စိတွင် အသားအရည်မှစ၍ ကြမ်းတမ်းခက်တရော်ရှိသည်။ ယခုတွေ့ရှိသူကလေး မှာ ဘိလပ်သူတိုင်းနှင့်မတူ တစ်မူထူးသည်။ နုသားတော် ဝါဝါညက်ကယ်နဲ့ ရှုစားတော် ခါခါမက်ပါတဲ့။ ကလျာသက်ကယ်တဲ့ လှမျက်မှန်၊ သွင်တစ်နည်း . . .ဆင်ကွဲပိုကရိုမို့. . .။ ...ဟူသော တေးသွားကဲ့သို့ သူကလေးသည် အခြားဘိလပ်သူတို့ နှင့်အဆင်ကွဲသည်၊ အသွင်ကွဲသည်။ နုသားတော် ဝါဝါကလေးက နုညက် လှသည်၊ မျက်ခုံးကထူသည်၊ မျက်လုံးက ကြည်သည်၊ နှုတ်ခမ်းကလေး က ရယ်လို့။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာလည်း ထောင်ထောင်မောင်းမောင်း မဟုတ်ဘဲ မနိမ့်မမြင့်၊ မဆူမကြုံသင့်ရုံကလေးရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူကလေးကို တွေ့ချိန်က အောင်ဗလသည် အချစ်သဘောတရားကို စေ့စေ့တွေးကာ ငေးနေချိန်ဖြစ်သည်။ သူကလေးကလည်း ချစ်ရည်တွေ ရွှမ်းလို့ ။ စကားတွေ လွန်ကုန်ပြီ။ စာတွေ ကျွံကုန်ပြီ။ ရှင်းဦးမှတော်ချေမည်။ အင်္ဂလန်ပြည် အဗွန်မြစ်ကလေးပေါ်တွင် စထရပ်ဖို့ ခေါ်သည့် မြို့ကလေးတစ်မြို့ရှိသည်။ ထိုမြို့ကလေးတွင် တစ်ကမ္ဘာလုံး ကျော်ကြား ထင်ရှားသော ကဗျာကဝေ၊ စာပေ ဘီလူးကြီး ရှိတ်စပီးယားကို ဖွားမြင် ခဲ့သည်။ ထိုမြို့ကလေးတွင် ရှိတ်စပီးယားနေသောအိမ်၊ ရှိတ်စပီးယား ကတော်၏အိမ်၊ ရှိတ်စပီးယားဖွားရာ ခုတင်၊ ရေနွေးအိုးမှ စကာ မီးညှပ် အထိ သိုမှီးစုဆောင်းထားသည့် ပြတိုက်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၎င်းပြည် ရှိတ်စပီးယားကို ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် ရှိတ်စပီးယားပြဇာတ် ရုံကြီးကိုလည်း တည်ဆောက်ထားသည်။ ရှိတ်စပီးယားပြဇာတ်ရုံကြီး တွင် ရှိတ်စပီးယား၏ပြဇာတ်များကိုသာ ပြသသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေ့ ... မှတ်မှတ်ရရ ... ၁၉၅ ... ခု အောက်တိုဘာလ... ရက်နေ့က ရှိတ်စပီးယားပြဇာတ်ရုံကြီး၌ ရိုမီယိုနှင့် ဂျူးလီးယက် ပြဇာတ်ကို ပြနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးအချစ်ဝတ္ထု၊ ကမ္ဘာ၏ အချစ်ဆုံးချစ်မောင်နှံအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြသော ပြဇာတ်ကြီးမှ ရိုမီယိုနှင့် ဂျူးလီးယက်သမီးရည်း စားတို့သည် နှစ်ဖက်မိဘဆွေမျိုးတို့ ရန်ငြိုးသိုသဖြင့် ရှင်စဉ်ကမပေါင်း ရဘဲ သေစဉ်မှပေါင်းရသည့် ချစ်ဋီကာပြဇာတ်ကြီးကို ရှိတ်စပီးယား၏ ပြဇာတ်ကိုသာ ကပြသည့် အင်္ဂလန်ပြည်၏ အကျော်ဆုံးကချေသည်တို့ ကချစ်သရုပ်ပြသွားသည်မှာ ပွဲကြည့်ပရိသတ်အားလုံးတို့သည် ပြဇာတ် ပြီးသောအခါ၌ ချစ်ဘဝဆုံးသူ မောင်နှံအတွက် မချိသောအသည်းနှလုံး ဖြင့် ရုံထဲမှထွက်ခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပွဲကြည့်ပရိသတ် တစ်ဦးဖြစ်သူ အောင်ဗလတစ်ယောက်လည်း အချစ် ၏လေးနက်ပုံကို တစိမ့်စိမ့်တွေးရင်း ရုံထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခေါင်းငိုက်စိုက်နှင့် ထွက်လာခဲ့ရာမှ တစ်ခုသောကွေ့တွင် တစ်စုံ တစ်ယောက်နှင့် အွန့်ခန် တိုက်မိကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုတစ်စုံတစ်ယောက်မှာ ...(မိတ်ဆွေတို့တွေးမိသည့်အတိုင်း)စော , \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစောက ကျွန်တော်ပြောခဲ့သည့် ကောင်မကလေးဖြစ်ပါသည်။ သူကလေးလည်း ပြဇာတ်ရုံထဲက ထွက်လာသည်မို့ အချစ်ရည်ရွှမ်းသူကလေးသည် ... ရုပ်ရည်ချောမော ....လှ...(အို စောစောက ရေးခဲ့တဲ့အလှဘွဲ့ စာပိုဒ်ကိုပဲပြန်ဖတ်ပါတော့။)\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဝမ်းနည်းပါတယ်...” . “ကျွန်မက ဝမ်းနည်းပါတယ်။ ကျွန်မအပြစ်ပါ” “မဟုတ်ပါဘ က တော့အပြစ်ပါ။ ပြဇာတ်က ကောင်းလွန်းလို့ ခေါင်းငိုက်စိုက်လေ့က်- မိလို့ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်မအပြစ်ပါ၊ ရ မကိုက ငေးမိရာ လာမိတာကိုး...” “မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန် - ဘာ့အပြစ်ပါ” ။ ဒီလောက်လှတဲ့ ကောမကလေးကို အဘယ်မှာ အပြစ်ဖို့နိုင်အံ့နည်း။ အောင်ဗလနှင့် သူကလေးပြစ်မှုလုပွဲ ကျင်းပနေစဉ် သူကလေး၏ အဖော် က သူကလေးကိုခေါ်သွား -လည်။ အောင်ဗလ၏မိတ်ဆွေက အောင်ဗလ ကိုဆွဲသွားသည်။ သို့ဖြင့် လယ်ဝင် ဖင်မမည်းခင်က ကွဲသွားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တော်ပါသေးသည် းတ်လမ်းက ရပ်တန်းက မရပ်ဘဲ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြဇာတ်ရုံမှ ထွ ဝက် စထရပ်မြို့စွန် တစ်မိုင်ကွာခန့်တွင် ရှိသော ရှိတ်စပီးယား၊ .မစံ တော် အင်ဟတ်တာဝေး၏ အိမ်ကလေးကို သွားရောက်ကြည့်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သက်ငယ်မိုးနှင့် ကုပ်ကုပ်ကလေးဆောက်ထားသော အိမ်ကလေးသည် သေးငယ်သော်လည်း အင်္ဂလန်ပြည်တွင် အကျော်ကြားဆုံး အဆောက်အဦ တစ်ခုဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှိတ်စပီးယား၏စာပေကြောင့် ရှိတ်စပီးယား၏ချစ်ကိစ္စ စတင်ရာအိမ် ကလေးဖြစ်သဖြင့်သာ ထင်ရှားကျော်ကြားခြင်းမဟုတ်၊ အိမ်ပုံစံကလေး နှင့် လှပသော ပန်းခြံကလေး၊ ယာခင်းကလေးတို့သည် များစွာသာယာ လှသဖြင့်လည်း ကျော်ကြားသည်။ | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိမ်ကလေးသို့ရောက်သောအခါ အောင်ဗလ၏ မိတ်ဆွေသည် အခြား အိမ်လာကြည့်သူခရီးသည်များနှင့်အတူ လမ်းပြဧည့်ကြို ဖြစ်သူခေါ်ဆောင် သွားရာသို့ လိုက်သွား၏။\u003c\/span\u003e | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်ဗလသည်မူ အိမ်ကလေးထက် ပန်းခြံကလေးက ပို၍ကြည်နူး ဖွယ်ကောင်းနေပြီး ပြဇာတ်ထဲက ချစ်သူရဲကောင်းမကလေးနှင့် ပြဇာတ်ရုံပြင်ဘက်တွင် တွေ့သော ချစ်စရာကောင်မကလေးအကြောင်းကို တွေး လိုသဖြင့် ပန်းခြံထောင့်မှ တစ်ခုသော သစ်တော်သီးပင် တစ်ပင်အောက်သို့ သွားရောက်ထိုင်ကာ ငေးမောကာနေမိသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟော တွေ့ကြပြန်ပြီ” “ဟော တွေ့ကြပြန်ပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကောင်မလေးသည် အောင်ဗလရှိရာ သစ်တော်ပင်ကလေးအောက်သို့ ရောက်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်မ အင်ဟတ်တာဝေးရဲ့ တဲကုပ် ပြတင်းပေါက်က ပန်းခြံဘက် ကိုလှမ်းကြည့်တော့ ရှင့်ကိုမြင်တာနဲ့ တမင်ထွက်လာခဲ့တာ” | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလို ...သူက အောင်ဗလဆီ လာတာဆိုပါလား။ “ဒါထက် ရှင်က ရှင်က” “ကျွန်တော် မြန်မာပါ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်ဗလသည် မိန်းမချောကလေးများနှင့် စကားလက်ဆုံကျရခြင်း ကို ကြည်နူးပျော်မွေ့သူဖြစ်သည်။ မိန်းမချောကလေးများနှင့် စကား ပြောရာတွင် လေရှည်တတ်သည်။ သူကလေးက မေးသည်ကိုသာမက ဆက်၍ ရှည်လျားစွာဖြေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော့်နာမည်က အောင်ဗလတဲ့။ မြန်မာပြည်ဆိုတာ တစ်ခါက ခင်ဗျားတို့ ဗြိတိသျှအင်ပိုင်ရာအတွင်းက ကိုလိုနီကျွန်နိုင်ငံတစ်ခုပေါ့ ။ ၁၉၄၈ ခုနှစ်ကမှ လွတ်လပ်ရေးရတာ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့ နိုင်ငံကလေးတစ်ခုပေါ့။ ရွှေထွက်တယ်၊ ဆန်ထွက်တယ်၊ ရေနံထွက်တယ်။ ကျွန်းသစ်ဆိုရင် မြန်မာ့ကျွန်းသစ်ဟာ ကမ္ဘာပေါ်မယ် အကောင်းဆုံး၊ ပတ္တမြားဆိုတဲ့ ရတနာတွင်းဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ မြန်မာတစ်ပြည်တည်းမှာပဲရှိ တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စသည်ဖြင့် စသည်ဖြင့် အောင်ဗလ မြန်မာပြည်ကြီးသာယာပုံကို ပြော ပြသည်။ “ကျွန်မနာမည်က ရုတဲ့၊ ရုရပ်ဆဲပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်ဗလက မမေးမိသော်လည်း ယဉ်ကျေးသော သူတို့ဓလေ့အရ သူကလေးက နာမည်ကိုပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရုံ အင်း... နာမည်ကလေးကိုက ချစ်စရာ။ မြန်မာလို ခေါ်ရ၊ ရေးရရင်ယုလို့ခေါ်ရမှာပေါ့။ ယုဆိုတာ မြန်မာလို ယုဝတီ၊ ယုဝဆိုတော့ နုပျိုခြင်းကို တင်စားတဲ့အမည်ပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါထက် မစ္စတာ အောင်ဗလ၊ အို ... ရှင့်ကိုခေါ်ရတာက ရှည်ပါ တယ်၊ ဘယ်နာမည်က ဘယ်လိုလဲ။ ရှင့်ကို ဘယ်လိုခေါ်ရရင် ကောင်းမ လဲ။ မစ္စတာ လ လို့ ခေါ်ရမလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နိုး.. နိုး.. နိုး နိုး၊ မစ္စတာလဆိုတဲ့ နာမည်က မြန်မာလိုအသံထွက် မကောင်းဘူး။ မစ္စတာ အောင်လို့ ခေါ်ချင်ခေါ်၊ ဒီထက်ကောင်းတဲ့ နာမည် ကတော့ မစ္စတာတွေ ဘာတွေမထည့်ဘဲ ကိုကိုလို့ ခေါ်လိုက်ရင် ပြီးတာပဲ  \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယုသည် အောင်ဗလ၏နာမည်ကို သဘောကျလွန်း၍လော မသိ။ ပြုံးနေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540552245397,"sku":"","price":2430.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_76d09db7-5a17-474d-b901-cef5356265cb.jpg?v=1730225224"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၇","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၇)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတက္ကသိုလ်မှ သရဲခြောက်မှုကြီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောင်ညစ်ကျယ်(လက်ပံတန်း)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တက္ကသိုလ်ကျောင်းတော်ကြီးကား ကျောင်းဖွင့်ချိန်နီးသောအခါ ကျောင်းတော်မဟာသို့ ပြန်လာကြသော ကျောင်းသားများကြောင့် အင်းဝ၊ စစ်ကိုင်း၊ ပင်းယ၊ ပဲခူး၊ သထုံစသော ဗဟိုကျောင်းဆောင်များနှင့် ရွှေဘို၊ ဒဂုန်(ယခင်က ဥတ္တရနှင့် ဝယ်လင်တန်)ဆောင်များ၊ အင်ဂျင်နီယာများနှင့် ဆရာများကို မွေးထုတ်ရာပြည်နှင့်တကောင်းဆောင်များတွင် ခုံဖိနပ်သံ၊ ဆူသံ၊ ရယ်သံ၊ ရေချိုးခန်းထဲမှအသံဝိဇ္ဇာတို့၏အသံများဖြင့် သာယာစိုပြည်စ ပြုလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ပြင် လုပ်လဲ့လုပ်လီ ဟန်မူချီ၍ ပလီပလာ တီတီတာတာပြောပြီး မနောခွေသဘောတွေ့အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်းရှိသူအပျိုဖြူများ၊ မပျို တပျို့များ၊ (အင်း...သူတို့က အပျိုမဖြစ်ကြသေးဘူးလေ)အပြိုများ (စာလုံး ပေါင်းသည်းခံပါခင်ဗျာ)သာ နေလေ့ရှိသော အင်းလျားနှင့်သင်တန်(ယခု သီရိ)ဆောင်များမှာလည်း မော်တော်ကားမျိုးစုံတို့၏ အသံ၊ ရယ်သံ၊ မောသံ၊ ချွဲသံ၊ (အဲ...ဘာသံများကျန်သေးပါလိမ့်၊ ကြားတဲ့လူများရှိရင် ပြောစမ်းပါဦး ဘာဗျ ။ အင်း...ဪ အတင်းပြောသံလည်းပါတယ်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော်တော့ မကြားမိပါလား။ ဟဲဟဲ)စသော အသံမျိုးစုံ တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက် အသက်ဝင်စပြုပါပြီ။ ကျွန်တော့် ဝတ္ထုလေးကတော့ အထက်ပါ ကျောင်းတော်ကြီး အသက်ဝင်စပြုတဲ့အချိန်မှာ အစပြုပါ တယ် ခင်ဗျာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်း..မနှစ်က ၁၉၅၃-ခုနှစ် ကျောင်းစဖွင့်တဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ တစ်တွေဟာ ဤလည်းတစ်ဒုက္ခအဖြစ်ဆန်းကလေးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရပါ တယ်။ အဖြစ်အပျက်ကတော့ ဒီလိုပါခင်ဗျာ၊ အစကနေ ဇာတ်ကြောင်းကို လှန်ရရင် ကျွန်တော်တို့တစ်တွေနေတဲ့ နေရာကတော့ ဗဟိုကျောင်းဆောင် များအနက် တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်တဲ့ ကျောင်းဆောင်တစ်ဆောင်ရဲ့ အလယ် ထပ် ကျောင်းမျက်နှာစာ အလယ်လှေကားကြီး၏ဘယ်ဘက်မှာရှိတဲ့ အတန်းရဲ့ ထောင့်ဆုံးအခန်း ၂ ခန်း(ဟိုဘက်ထောင့်နှင့် ဒီဘက်ထောင့်ပေါ့ ဗျာ၊ ကြားထဲမှာ အခန်း ၆ ခန်းတိတိခြားပါတယ်) ရယ်၊ အလယ်လှေကား ထိပ်ကနေပြီးကြည့်ရင် ၃ ခန်းမြောက်အခန်းရယ်၊ ကျွန်တော်တို့ နောက် တန်းက အခန်းတစ်ခန်းရယ် ပေါင်း အခန်း ၄ ခန်းမှာပဲ ခင်ဗျာ။ (အဲ..စာရှုသူများ နားမရှင်းရင်တော့ ကျွန်တော်စာရေးပုံရေးနည်း ညံ့လို့သာ ဖြစ်မှာပါပဲလေ) ကျွန်တော်တို့ လူစုကတော့ များများမဟုတ်ပါဘူး။ ၅ ယောက်တည်းပါ။ ကျွန်တော် မောင်ညစ်ကျယ်နဲ့အတူနေသူ ကိုလာဘော်တို့ကတော့ အလယ်လှေကားရဲ့ ဘယ်ဘက်မှာ ကပ်နေတဲ့ထောင့်ခန်းမှာ နေပါ တယ်။ (ကိုလာဘော်ဆိုတဲ့နာမည်က နည်းနည်းဆန်းလေတော့ အကျယ် ရှင်းဖို့လိုပါတယ်၊ သူ ဒီနာမည်ရခဲ့ခြင်းဟာလည်း အင်မတန် ပစ္စလက်ခတ် နေလေ့ရှိလို့ လဘောသရေနိုင်တယ်ဆိုပြီး “လာဘော်လို့ သူငယ်ချင်းက ဝိုင်းပြီး အမည်မှည့် ကြတာပဲခင်ဗျ။ လာဘော်ဆိုတာ လာဘဆိုတဲ့ စကားကဆင်းသက်လာတာ မဟုတ်လို့ “လာဘ်ပေါတဲ့ လူလည်း မဟုတ် ဘူးခင်ဗျာ၊ စသုံးလုံးနဲ့ တွေ့မှာစိုးလို့ ရှင်းနေရတာပါ) မောင်ညစ်ကျယ် ဆိုတာကတော့ ညစ်ကျယ်ကျယ် ပြောတတ် ဆိုတတ် လုပ်ကိုင်တတ်လို့ပဲ မှတ်ကြပါနော်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲကျွန်တော်တို့နဲ့ ၆ တန်းတိတိ ခြားနေတဲ့ ဟိုဘက်ထောင့်စွန်းက အခန်းမှာတော့ ကွမ်းခြံကုန်းရွာ (မင်းသုဝဏ်ရေးတဲ့ ကဗျာထဲက ရွှေခြံဂါမဆို တာကို အတည်ပြုပြီးရေးထားတာကို ငြင်းမယ်မကြံနဲ့ နော်)က လာရောက်ပညာသင်နေတဲ့ ဘုရားအလောင်း၊ အဲလေ ယောင်လို့ အလောင်း ဘုရားဆိုသူ နေပါတယ်။ သူက ကဗျာဆန်ဆန် အလောင်းဘုရားရဲ့ နာမည်တစ်ခုကို နောက်က စာလုံးဖြုတ်ပြီး သူ့နာမည်ဖြစ်အောင် လုပ်ထား တဲ့လူခင်ဗျာ၊ ဒါပေမဲ့ ဆွေမျိုးတော့ တော်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ သူကား ခေသူမဟုတ်၊ ဝိဇ္ဇာနောက်ဆုံးတန်း (ကလပ်စ်တက်ရင် နောက်ကျကျနေလို့၊ နောက်ဆုံးခုံမှာ ထိုင်ရလို့ ထင်ပါရဲ့ဗျား) မှာ ပညာဆည်းပူးဆဲဖြစ်ပါ၏။ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ၊ ရှင်မဟာသီလဝံသ၊ ရှင်ဥတ္တမကျော်၊ ရှင်အုံးညို၊ အဒူမင်းညို၊ နဝဒေးကြီး၊ နတ်သျှင်နောင်၊ ဦးစ အစရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကျော် စာဆိုတော်များရဲ့ ရတု ကဗျာများကို နှုတ်တက်ရွရွ အလွတ်ကျက်ထား တဲ့သူခင်ဗျာ။ သူနဲ့တစ်ခန်းတည်းနေမည့်သူ မလာသေးလို့ ခုတော့တစ် ယောက်တည်းနေရတုန်းပေါ့ ဗျာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့အခန်း ဘယ်ဘက်တစ်ခန်းကျော်မှာ နေတဲ့မင်းသား တစ်ယောက်ရှိပါတယ်။ သူကတော့ ကျောက်သံပတ္တမြား ပေါများသည့် အရပ်မှလာခဲ့သူဖြစ်ပြီး ဇာတ်လိုက်မင်းသားမြင့်အောင်ကဲ့သို့ပင် ချောမော သူဖြစ်သောကြောင့် ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ကိုမြင့်အောင်ဟုခေါ်ကြပါ သည်။ ကျွန်တော်တို့နှင့်ကျောချင်းကပ် နောက်တန်းမှာနေတဲ့ ရဲဘော်ကြီး တစ်ယောက်ကိုတော့ ခပ်လွယ်လွယ်'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုမဲ့ပြုံး”လို့ မှတ်ထားကြပါ။ သူကတော့ တစ်မျိုးပဲခင်ဗျ။ သူပြုံးလိုက်ရင် တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူး။ ပြုံးပုံကိုက သူ့ရည်းစား သူ့နောက်လိုက်မယ့်အတိုင်း၊ အဲလေ သူများနောက် လိုက်သွား တဲ့အတိုင်း မဲ့ပြုံးကလေးခင်ဗျ။ ဟဲဟဲ...(သည်းခံပါဗျာ) ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲအဲ ဒါနဲ့ဝတ္ထုဘယ်ရောက်နေပါလိမ့်၊ အာ...စမှ မစရသေးဘဲ။ ကဲကဲ သည်းခံပါခင်ဗျာ။ ဝတ္ထုစပါပြီ။ ဒီလိုပါခင်ဗျ။ ကျွန်တော်လည်းကျောင်းဆောင်ကို ပြောင်းလာတော့ ခုနကရဲဘော်ကြီးတွေက အရင်ရောက် နေကြလို့ နေသာထိုင်သားကျနေပါပြီ။ ဟိုအလောင်းဘုရားဆိုသူကတော့ ဒီနှစ်မှ အပေါ်ထပ်ကို တက်လာသူမို့ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဆက်ဆံရာမှာ ခပ် တန်းတန်းပင် ရှိနေပါသည်။ သို့သော် ကိုလာဘော်ကို အကြောင်းပြု၍ မကြာမီပင် အလောင်းဘုရားနှင့် ရင်းနှီးသွားကြပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုလာဘော်နဲ့ အလောင်းဘုရားတို့ကတော့ တစ်တန်းတည်းသားတွေ ကိုး။ အဲ အလောင်းဘုရားကြီးက ဒီဝတ္ထုမှာ ဇာတ်လိုက်ကျော်ဆိုတော့ သူ့အကြောင်းကို နည်းနည်းလေ့လာပါရစေတော့။ သူကား အလွန်ကြောက်တတ်၏။ (အလောင်းမင်းတရားကြီးသာ ဒီအကြောင်းသိရရင် ရှက်တာနဲ့သေမှာပဲ။ အဲလေ နတ်ရွာစံမှာပဲထင်ပါ့) စိတ်လည်းကောက် တတ်၏။ (အဲ အဲ သည်းခံပါဗျာနော်) အနေအထိုင် ကဗျာဆန်၏။ သို့သော် အဝတ်အစားကျတော့ အင်္ကျီအစိမ်းရင့်ရင့်လက်ရှည်ကိုဝတ်ပြီး ဘန်ကောက် လုံချည်နီစပ်ဖွဲ့ကြီးကို ဝတ်တတ်လေတော့ အင်း ပုတ်သင်ညို ဆေးနီဘူးထဲ ကိုယ်တစ်ပိုင်းလိမ့်ကျနေသလိုပဲ။ အင်း ပြောရတာ အားနာစရာဗျာ၊ ဟဲဟဲ။ အဲဒီအလောင်းဘုရား ကိုယ်တော်ကြီးဟာ ရေချိုးခန်းမှာ ကုလားမသရဲရှိ တယ်ဆိုလို့ ၇ ရက်၊ ၇ ညတိတိ ဆီးမသွား ချာမပီးဘဲနေခဲ့ရဖူးသဗျ။ အဲသလောက် သတ္တိပြောင်တာကိုး၊ ဒီလိုကြောက်တတ်မှန်းသိတော့ ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ခြောက်လှန့်ပြီး မဟုတ်တာတွေ ပြောရာက ဒီဝတ္ထု လေး ဖြစ်လာရတာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ညတော့ ကျွန်တော်တို့ ၅ ယောက်သား အလောင်းဘုရားရဲ့ အခန်း ထဲမှာ လက်ဖက်ရည်အကြမ်း၊ ပဲကြီးလှော်သုပ်တို့နှင့် တခမ်းတနား စကား ပြောပွဲကြီး ကျင်းပကြတာကိုးဗျ။ ကျွန်တော်တို့ကလည်း သူ့ကို “ဒီအခန်းထဲ မှာ သရဲရှိတယ်ဆိုတာသေချာကြောင်း၊ မနှစ်ကရဲဘော်ကြီးတစ်ဦး ဒီအခန်းထဲမှာနေတုန်းက ညဘက်မှာ တစ်ရေးနိုးလို့ထကြည့်တော့ ခုတင် ခြေရင်းမှာ လူတစ်ယောက်ထိုင်နေတာတွေ့လို့ အမှတ်တမဲ့ မီးဖွင့်လိုက် တော့ ပြတင်းပေါက်နဲ့ တံခါးမကြီးလည်း မပွင့်ပါဘဲနဲ့ ရုတ်တရက် ပျောက် သွားလို့ ဒီအခန်းထဲမှာ မနေရဲတော့ဘဲ တခြားကို ရွှေ့ သွားရကြောင်း၊ ည ၁၂ နာရီလောက်ကို ထကြည့်မယ်ဆိုရင် ကျောင်းဆောင်ရှေ့က သစ်ပင် အောက်မှာ သရဲတစ်ကောင်ထိုင်နေတာကို တွေ့ရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ကျွန်တော်တို့ အဆောင်က ရေချိုးခန်းမှာ ကုလားမ သရဲရှိကြောင်း၊ သထုံဆောင်နှင့်အင်းဝဆောင်ကို ဆက်ထားတဲ့လမ်းကူးကလေးက ရုံ”ကလေးကို ဂျပန်ခေတ်တုန်းက ဂျပန်တွေက ရင်ခွဲရုံအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း၊ လ မသာတဲ့ညဆိုရင် အင်းယားကန်ဘက်က အော်သံကြီးကို ည ၁ နာရီလောက်မှာ ကြားရလေ့ရှိကြောင်း စသည်ဖြင့် မဟုတ်တာတွေရော ဟုတ် တာတွေပါ ရောနှောပြီး သူကြောက်လာတဲ့အထိ ပြောကြတာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲ သူကြောက်တယ် မကြောက်တယ် ဆိုတာကတော့ သူ့မျက်လုံး ကိုကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်ရပါတယ်။ မျက်လုံးကြီး ကလယ်ကလယ်နဲ့ ဝိုင်းပြီး မျက်ခုံးမွေး(သူများလိုထူထူမရှိပါ။ တစ်ပင်နှစ်ပင်လောက်သာရှိပါတယ်) တွေ ထောင်လာပြီဆိုရင် အဲ သူတကယ်ကြောက်နေပြီလို့ ဆုံးဖြတ်နိုင်ပြီ ပေါ့ခင်ဗျား။ အဲ ၁၁ နာရီလောက်ကျတော့ ကျွန်တော်တို့အခန်းကို ပြန်မယ် လုပ်ကြတော့ သူလည်း လိုက်အိပ်ပါ့မယ်၊ အိပ်ပါရစေလို့ အသနားခံတာ ကိုး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို “အံမယ်ခင်ဗျား ဒီအသက်အရွယ် ကြီး ရှိနေပြီ ကြောက်တုန်းပဲလား၊ ကလေးမှမဟုတ်တာဗျာ။ အိပ်စမ်းပါ” ဆိုပြီး အတင်းပြန်ခဲ့ကြတာပါပဲ။ သူ့မျက်လုံးကြီးတွေကတော့ ဖန်ဂေါ်လီ လုံးတွေလိုပဲခင်ဗျ၊ ဝိုင်းစက်ပြီးနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ အင်း အခုတောင် တွေးပြီး ရယ်ချင်သေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့လည်း ဒါနဲ့ အခန်းပြန်ပြီးအိပ်ကြတာပေါ့ ဗျာ။ အဲ အိပ်ပျော်လို့ သိပ်မကြာသေးဘူး၊ ၁၁ နာရီခွဲလောက်ပဲ ရှိဦးမယ်ထင်တယ်။ သူကျွန်တော်တို့ အခန်းကို အပြင်က အတင်းလာခေါက်ပြီး နှိုးတော့တာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ကလည်း အိပ်မှုန်စုံမွှားနဲ့ “ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲဗျ အလောင်း ဘုရားကြီးရ၊ ခင်ဗျားအခန်း သူခိုးကပ်လို့လား”ဆိုတော့“သူခိုးမဟုတ်ဘူး ဗျ။ သရဲခြောက်နေလို့ ကျွန်တော်လည်း ကြောက်နေပြီ”လို့ ပြာသိုလမှာ ရေခဲရေအလောင်းခံရတဲ့ကြောင်လို တဟီးဟီးနဲ့ညည်းနေရင်း တုန်တုန်ယင် ယင်နဲ့ ပြောပါတယ်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540546740373,"sku":"","price":6650.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_511973e9-f301-4cf1-a338-5223fc4c9403.jpg?v=1770806531"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၆","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၆)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eငန်ပျပျကလေးဗျ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြပ်ကလေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူပျိုကြီးကိုသင်းခိုင်သည် အိပ်မက်ကိုတွေးတွေးပြီး ဒေါသထွက် နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ကို ထည့်မမက်ဘဲနှင့် အပေါ်ထပ်က မိန်းမပျိုသည် အိပ်မက်ထဲ သို့ မတရား ဝင်မက်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့်ပင် အတော်ဒေါသထွက်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခြားအခြားသော လူပျိုကြီးများသည် တော်ရုံချောမွေ့သည့် မိန်းမ ပျိုကလေးများကို မြင်မိလျှင်ပင် အိပ်မက်ထဲ ထည့်ထည့်မက်လေ့ရှိကြ၏။ မမက်မိသည့်အခါများတွင်ပင် စိတ်ထဲ၌မချင့်မရဲရှိကြလေသည်။ အဘယ်ကြောင့် ဤလူပျိုကြီး ကိုသင်းခိုင်ကျခါမှ အိပ်မက်ထဲမက်လာသော မိန်းမပျိုကြောင့် ဒေါသအကြီးအကျယ်ထွက်နေရပါဘိသနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကြောင်းကို ဆိုသော်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003ex x x\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်ခန့်က ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပေါ်ထပ်မှ အိမ်ငှားများသည် သူတို့၏အသိမိတ်ဆွေများကို လက်လွှဲပြောင်းရွှေ့သွားသောနေ့ ဖြစ်၏။ ကိုသင်းခိုင်မှာ အပေါ်ထပ်တွင် နေချင်သော်လည်း အပေါ်ထပ်က လူငှားများသည် သူ့ကိုဘာမျှမပြောဘဲ သူတို့၏အသိများကိုသာ အိမ်ရှင်နှင့်မိတ်ဆက်ပေးပြီး ပြောင်းသွားခြင်းဖြစ် လေရာ ကိုသင်းခိုင်မှာ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း အိမ်ငှားဖြစ်နေသဖြင့် ဘာမျှမပြောဘဲ အောင့်သက်သက်နှင့် ခံလိုက်ရရှာခြင်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသင်းခိုင်မှာ အသက်သုံးဆယ်နှင့်ရက်စွန်းကလေးမျှရှိသည့် လူပျိုကြီးပေါက်စဖြစ်လျက် အစိုးရရုံးတစ်ရုံးတွင် စာရေးကြီးဖြစ်လေသည်။ ထမင်းကိုဆိုင်တွင်စား၍ အောက်ထပ် တစ်ထပ်လုံး တစ်ယောက်တည်းနေ သူဖြစ်၏။ ဘုရားတရားကို လွန်စွာ ကြည်ညိုသည်ဖြစ်၍ အားရက်အားချိန် တို့တွင် ဥပုသ်စောင့်၊ ပုတီးစိပ်နှင့် ထီးတည်းနေရခြင်းကို လွန်စွာမှနှစ်သက် သူလည်း ဖြစ်လေသည်။ မိန်းမများကို မုန်းသည်ဟု မဆိုသာသော်လည်း စိတ်ဝင်စားခြင်းကင်းသဖြင့်လည်း လူပျိုကြီးပေါက်စဖြစ်နေ၏။ မိန်းမများ ကို စိတ်မဝင်စားဖူးသော်လည်း ထိုနေ့နံနက်က စိတ်ဝင်စားမိလေသည်။ သို့သော် မကောင်းသောစိတ်ဝင်စားခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေ့မနက်ဆိုသည်မှာ အပေါ်ထပ်သို့ အိမ်ငှားသစ်များပြောင်းရွှေ့ လာကြသည့် မိုးတိမ်အနည်းငယ်ထူထပ်ပြီး နေသာ မိုးအုံ့ရှိကာ မွန်းလွဲ ပိုင်းတွင် မိုးထစ်ချုန်း ရွာသွန်းလာနိုင်ဖွယ်ရှိလျက် တစ်ခါတစ်ရံ မိုးဖွဲကလေး များကျသည့်နေ့၏ နံနက်ခင်းကလေးဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ငှားများမှာ မများလှပါ။ အဘိုးကြီးနှင့် အမယ်ကြီး၊ သမီးပျို အသက်နှစ်ဆယ့်လေးနှစ် အစိတ်ခန့် မိန်းမငယ်၊ အမယ်ကြီး၏ တူကလေး အသက် ဆယ်နှစ်ခန့်ရှိ သူငယ်ကလေးနှင့် အိမ်တွင် တောက်တိုမယ်ရ ခိုင်းသည့်ကောင်မလေး အားလုံး ငါးယောက်သာ ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသင်းခိုင်စိတ်ဝင်စားသည်မှာ အဘိုးကြီးမဟုတ်၊ အမယ်ကြီး လည်းမဟုတ်၊ ကောင်ကလေးနှင့်ကောင်မလေးလည်းမဟုတ်၊ သမီးပျိုကို ဖြစ်လေသည်။ ကောင်းသောစိတ်ဝင်စားခြင်းမဟုတ်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခြံဝက ဝင်လာကတည်းက ကိုသင်းခိုင် မြင်လိုက်မိသည်။ အရပ်ခပ် ပျပ်ပျပ်နှင့် ထမီအကွက်တုံးကြီးကို ဝတ်လာသည်။ ဖိနပ်မှာလည်း သူများ ဖိနပ်နှစ်ရံစာလောက် မြင့်သည်။ လက်ထဲတွင်လည်း စာအုပ်ထူကြီးများကို ပိုက်ထား၏။ နှုတ်ခမ်းနီဆိုးထား၍ ကွင်းမဲမျက်မှန်ကို တပ်ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကဲ့သို့ ဆင်ပြင်ထားသော မိန်းမပျိုတို့၏မျက်နှာများမှာ တိမ်စင်လကဲ့ သို့ ကြည်ရွှင်နေလေ့ရှိကြသော်လည်း ဤမိန်းမပျို၏မျက်နှာထားကား ဗုံးကျဲတော့မည့် ဘီ ၂၉ လေယာဉ်ပျံကြီးများ၏ အသံကဲ့သို့ တည်ငြိမ်လှ သည်။ ဤမျက်နှာထားကို ကိုသင်းခိုင် အမြင်ကတ်ဆုံး ဖြစ်သတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ကိုယ်လုံးကို အမြင်ကတ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လက်ထဲက စာအုပ်ထူထူတွေကို သာ၍ အမြင်ကတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မျက်နှာထားကို အမြင်ကတ်ဆုံး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ဘေးလှေကားမှ ဒုန်းဒုန်း နှင့် ခပ်ဆတ်ဆတ်ကလေးအပေါ် တက်သွားသောအသံကို ကြားရသောအခါ ဝမ်းထဲမှ ကလိ ကလိ နှင့်မြည် လာအောင်ပင် အမြင်ကတ်လာပြန်တော့သည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် လှေကားထိပ် မှ ဆီး၍ ရင်ဝကို ဖနောင့်နှင့်ပေါက်ချလိုက်ပြီး တလိမ့်ခေါက်ကွေး ကျသွား သည်ကို လက်ခုပ်လက်ဝါးတီးပြီး ရယ်လိုက်ချင်သည်။ ဘယ်လိုရေစက်မှန်းမသိပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ကလေးမသည် ခြေနင်းမကြမ်းလှပါ။ အပေါ်ထပ်တစ် ထပ်လုံးမှာ အနည်းငယ်မျှသောအသံမှတစ်ပါး တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည် မှာ နောက်နေ့ည နေအထိ ဖြစ်ပါသည်။ နောက်နေ့ညနေ၌ကား ကလေး များ လေးငါးဆယ်ယောက်ခန့် တရုန်းရုန်းနှင့် ရောက်လာပြီး အပေါ်ထပ် တက်သွားကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \" က ကန်စွန်းပင် ရေမှာရှင်”ဟူသော အသံကိုလည်းကောင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ငါးဆယ်လီငါးဆယ်”ဟူသော အသံကိုလည်းကောင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပညာမဲ့ဘိ...ဘဦးရေကူး...ဖားကြီးက..ဉာဏ်မရှိ...နေသည်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခဲမပစ်ပါနှင့်... အသိမလုပ်ကြဆို၏။”ဟူသော ရောနှောနေသည့် ပြိုပြွမ်း သံများကိုလည်းကောင်း ကိုသင်းခိုင်သည် ဆူညံစွာကြားရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပေါ်ထပ်မှ မိန်းမပျိုကို ပို၍ မုန်းလာမိပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ငါတော့ စိပ်ပုတီးစိပ်လို့ ရမှာမဟုတ်ပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကောင်းမဟုတ်သော်လည်း မကောင်းသဖြင့်ကား သူစိတ်ဝင်စား ပါသေးသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် တစ်ညနေတွင် စာသင်လာသော အသက်ဆယ့်နှစ်နှစ်ခန့် ကောင်ကလေးကို ညာတာပါတေးနှင့် မိတ်ဖွဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ “ဟေ့ သူငယ် လာပါဦးကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကောင်လေးမှာ လှေကားပေါ်မတက်ဘဲ သူ့ဆီသို့ကွေ့ လာလေ၏။ “ ဦးလေး ဘာလုပ်မလို့လဲ” “မင်းနာမည် ဘာလဲကွ” “ကျွန်တော့်နာမည်မောင်မောင်ရွှေတဲ့၊ ဦးလေးနာမည်ကကော”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသင်းခိုင်မှာ ကြောင်သွားလေသည်။ ကောင်ကလေးက သူ့ နာမည်ပြန်မေးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ဘဲနှင့် ဤသို့ ပြန်မေးလိုက်ရာ ကိုယ့်နာမည်ကိုပင် အတော်ပြန်ပြီးစဉ်းစားရမလို ဖြစ်နေမိလေသည်။ ဤကောင်ကလေးနှင့်မိတ်ဖွဲ့မိခြင်းကား သူ၏ မဟာအမှားတော်ပုံကြီး တည်း။ စကားသွက်သောကလေးသည် လောကတွင် ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်ကို လူပျိုကြီးများသိခဲ့၏။ သိသည့်အခါတွင်ကား နောင်ကြဉ်သွားတတ်ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါ့နာမည် သင်းခိုင်တဲ့ကွ၊ အပေါ်ထပ်က အမြင်ကတ်စရာကောင်း တဲ့မိန်းမဟာ ဆရာမလားကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ ဦးလေးကလည်း ဘယ်ကအမြင်ကတ်စရာရမှာလဲဗျ။ ချစ်စရာ လေးပါ။ တော်တော်ကြာ ဦးလေးက ဆရာမကို ချစ်မိပြီဖြစ်နေမှာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသင်းခိုင် အောင့်သွားသလိုနှင့် ရှုံ့မဲ့လိုက်ပြီး... “ထွတ် ငါအမြင်ကတ်လွန်းလို့” “အမြင်ကတ်ရင်လည်း ဘာဖြစ်လို့ ဆရာမအကြောင်းကို သိချင်တာလဲ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤနေရာတွင် မောင်မောင်ရွှေကလေးမှာ မနုဿသျှတ္တရတွင် ကိုသင်းခိုင်ကို သာလွန်သွားသည်ဟု ဆိုရမည်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါမုန်းလွန်းလို့ မေးတာပေါ့” “ချစ်မုန်းမာန်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှည်လိုက်တာကွာ။ ငါမေးတာဖြေစမ်းပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တယ် ဆရာမပဲ။ ကျောင်းမှာလည်းစာပြတယ်၊ အိမ်မှာလည်း ညကျောင်းသင်တယ်၊ အပျိုခင်ဗျ၊ နာမည်က...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “တော်ပြီ တော်ပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်မောင်ရွှေသည် ကိုသင်းခိုင်ကို ပြုံး၍ကြည့်လိုက်ပြီး ကိုသင်းခိုင် ၏ထိပ်ပြောင်ကို မြင်သဖြင့်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဦးလေးထိပ် ဘာဖြစ်လို့ပြောင်တာလဲ” “ဟ ဆံပင်မပေါက်လို့ပေါ့ ကွာ” “ဆရာမက ပြောတော့ ပွေလို့ဆိုပါလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသင်းခိုင်သည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုခဏ၌ အပေါ်ထပ်မှ“မောင်မောင်ရွှေ”ဟူသော ဆရာမခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မောင်မောင်ရွှေမှာ ကိုသင်းခိုင်ထံမှ ပြေးခွာလာကာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်ပြေးလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာမအနားသို့ ရောက်သောအခါ ဆရာမက... “ဘာသွားလုပ်နေတာလဲ” “သူကခေါ်လို့ပါ” “ဘာခေါ်လုပ်တာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာမကလည်း စိတ်ဝင်စားနေပြန်ပါသည်။ မောင်မောင်ရွှေကား အတော်ပင် လည်ပတ်သော ကောင်လေးဖြစ်သည့်အလျောက် ကိုသင်းခိုင် ပြောသမျှ ပြန်ပြောလျှင် ဆရာမဒေါပွမည်ဖြစ်သဖြင့် ဆရာမ ကျေနပ်စေရန် ထိုးဇာတ်ခင်းလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540545626261,"sku":"","price":6650.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_37b5174b-8318-4558-a0b1-9b530b5125e8.jpg?v=1730225258"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၅","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၅)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ့ကြပြီဆိုမှဖြင့်ကွယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြူမွှေး \u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အေးကျော်သည် “မြန်မာ့အောင်လံ”သတင်းစာတိုက်မှ အယ်ဒီ တာပေါက်စကလေး တစ်ဦးဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအယ်ဒီတာဆို၍ တခြား တခြားသော အယ်ဒီတာကြီးများကဲ့သို့ ဣန္ဒကြီး တစ်ခွဲသားနှင့် ခပ်တည်တည်ကြီးနေသောသူမဟုတ် “ပျော်ပျော် နေသေခဲသည်” ဟူသော ဆောင်ပုဒ်နှင့်အညီ ဟေးလားလားနှင့်သာ ပျော်ပျော်ပါးပါး နေထိုင်သောသူ ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သူ့အနေနှင့် အယ်ဒီတာအလုပ်ကို ဝါသနာပါ၍သာ လုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရသည့် လခကတော့ သူ့အဖို့ လုံးဝလုံလောက်ခြင်း မရှိပေ။ လစဉ် လတိုင်း မန္တလေးမြို့ရှိ မိဘများက သူ့အား ထောက်ပံ့နေရလေသည်။ သူ၏မိဘများမှာ မန္တလေးမြို့တွင် ကိုယ်ပိုင် ရက်ကန်းစင်ကြီးများ မြောက် မြားစွာ ထောင်၍ အထည်ဆိုင်ကြီး ဖွင့်ထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         တကယ်ဆိုတော့ အေးကျော်အနေနှင့် မည်သည့် အလုပ်မျှ မလုပ်ဘဲ သူ့မိဘလုပ်စာကို ထိုင်စားမည်ဆိုလျှင်လည်း အေးအေးလူလူ ထိုင်စားနေနိုင်သူဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သို့သော်... သို့သော် ... သူမှာ ဘဝကဝိပါကဝဋ် မကင်းရှာသဖြင့် မြို့ မဟာ ရန်ကုန်ကြီးတွင် အဆင်းရဲခံ ဒုက္ခခံ၍ အယ်ဒီတာ ပေါက်စဘဝဖြင့် လာရောက်လုပ်ကိုင်နေရခြင်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် ရေကျော်ထဲတွင်ရှိ အိမ်တစ်အိမ်တွင် တစ်လငါးဆယ်နှင့် ထမင်းလခပေး၍ နေထိုင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တစ်နေ့သော ညနေတွင် လဟာပြင်ဘက်သို့ လျှောက်လာခဲ့ပြီး နောက် တရုတ်ထမင်းဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် ညနေစာကို မှာယူစားသောက်ခဲ့ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အချိန်မှာ ညနေရုံးဆင်းချိန်ဖြစ်သဖြင့် သူ့လိုပင် ထမင်းလာ၍ စားကြသူများနှင့် အိမ်အပြန်အိမ်ရှင်မများအတွက် အခေါက်ကင်၊ ဘဲကင် စသည်တို့ကို ဝင်ဝယ်ကြသူများတို့ဖြင့် သူစားနေသော ဆိုင်မှာ စည်ကား၍ နေလေသည်။ လဟာပြင်တွင် တရုတ်ထမင်းဆိုင်များရှိကြသည့်အနက် သူဝင်စားသော ကြက်ဥနို့အေးဆိုင် ရှေ့ရှိ တရုတ်ထမင်းဆိုင်မှာ နာမည်က လည်းကြီး ကောင်းလည်း ကောင်းလှသဖြင့် တခြားဆိုင်များထက် လူပိုမို ၍ စည်းကားနေသည်။ လူစည်ကားလှသဖြင့် သူတောင်းစားအထီး၊အမ ပေါက်စနကလေးတွေမှာလည်း ထမင်းကျန်၊ဟင်းကျန်များကိုလည်းကောင်း၊ အသပြာငါးပြားကိုလည်းကောင်း၊ ပေးရန်တောင်းခံသည့်အသံတွေကလည်း ဆူညံလှတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အေးကျော်မှာ ထိုဆိုင်သို့လာ၍ ထမင်းလာစားတိုင်း သူ၏ ဟင်း ကြွင်း ဟင်းကျန်များကို သူတောင်းစားများအား စွန့်ကြဲပစ်လေ့ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ယခုလည်း သူ့တွင် ဟင်းတွေမှာ ပိုမိုနေသဖြင့် သူတောင်းစားများ အား စွန့်ကြဲပစ်ရန် သူတောင်းစားများကို လိုက်လံကြည့်ရှုနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သူထိုင်၍ စားသောက်နေသော ခုံနေရာမှာ ဟင်းခွက်များနှင့် အခေါက်ကင်၊ အသားကင်တို့ထားရှိသော ခုံများအနီးတွင် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သူသည် စားသောက်၍ ပိုလျှံကာနေသော ဟင်းများအား သူတောင်းစားတို့ကို စွန့်ကြဲရန်အတွက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို မျက်စိကစားနေ စဉ် သူ့အနီးသို့ ခြောက်နှစ်ရွယ်ခန့်ရှိ အဝတ်အစား ညစ်ပေပေနှင့် ချာတိတ် ကလေးတစ်ဦးမှာ လက်ဖက်ရည်ချိုင့်တစ်ခုကို ကိုင်ရင်း ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ထိုကြောင့် အေးကျော်သည် စေတနာ ပရလပွဖြင့် ထိုကလေးလက်ထဲမှ ချိုင့်ကို မပြောမဆိုနှင့် ဆွဲယူလိုက်ပြီးနောက် သူစား၍ ကျန်ရှိနေသော အခေါက်ကင်များနှင့် တခြားစားစရာတွေကို အကုန်လုံး သွန်မှောက်၍ ထည့်ပေးလိုက်စဉ် ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဟင်. ဟင်.. ဒါ... ဒါ.. ဒါက ဘာလုပ်တာလဲရှင့်..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဒေါသသံဖြင့် သူ၏ကျောဘက်ဆီမှာ ပြောလိုက်သော မိန်းမသံ တစ်သံကြောင့် အေးကျော်မှာ လှည့်၍ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ခါက သူနှင့် ဘုကျခဲ့ဖူးသော လှပျိုဖြူကလေးဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကျုပ်စားလို့မကုန်တဲ့ ဟင်းတွေကို ထည့်ပေးတာလေ ... အဲဒါ ခင်ဗျားနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အေးကျော်က ပမာမခန့်နှင့် လှပျိုဖြူအား ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စားသောက်နေကြသူများနှင့် ဆိုင်မှ တရုတ်များမှာ သူတို့ နှစ်ဦးအား ငေး၍ ကြည့်ရှုနေကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဆိုင်လို့ပြောတာပေါ့ ရှင့် ... ဒီချိုင့်ဟာ ကျွန်မရဲ့ ချိုင့် ... ဒီဆိုင် မှာ ဘဲပေါင်းဟင်းချိုလာပြီး ဝယ်တာကို ရှင်က ဘာထင်ပြီး ရှင့်ဟင်းတွေ ထည့်လိုက်ရတာလဲ..”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         မိန်းမပျိုက ခပ်ဆတ်ဆတ်ကလေး ပြန်၍ ရန်တွေ့ကာ ပြောလိုက် မှ အေးကျော်မှာလည်း အဖြစ်မှန်ကို ရိပ်မိ၍ သွားလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “အယ် ... သိပါဘူး ... ကျုပ်က သူတောင်းစားချိုင့်မှတ်လို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဘာ ... ဘာ ... ဘာပြောတယ်ရှင် ... ရှင်က လူကို သူတောင်းစား လို့ ဆိုလိုက်တာပေါ့လေ .. ဟုတ်လား” ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         မိန်းမပျိုက အသားများ ဆတ်ဆတ်တုန်မတတ်ဒေါသဖြစ်ကာ အေးကျော်အား မေးလိုက်လေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “အလိုလေးဗျာ.. ကျုပ်က သူတောင်းစားပါလို့ ခင်ဗျားကို ဘယ်မှာ ပြောရသေးလို့လည်း စကားကို ကိုယ်လိုရာဆွဲပြီး မကောက်ပါနဲ့” .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အေးကျော်က နှုတ်ခမ်းကြီးကို မဲ့ကာ ရွဲ့ကာနှင့် ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကိုယ်လိုရာကို ဆွဲကောက်ပြီး ပြောတာမဟုတ်ဘူး၊ ရှင်ပြောတာက ဒီသဘောပဲရောက်တာမဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ .. ဒါကတော့ ခင်ဗျားက သက်သက်မဲ့ ကျုပ်အပေါ် အထ အန ကောက်ပြီးပြောတာပဲ၊ ကျုပ်ကတော့ ခင်ဗျားချိုင့်ကို သူတောင်းစား ချိုင့်မှတ်ပြီး ထည့်မိတာ အမှန်ပဲ။ ပြီးတော့ ဒီကလေးရဲ့ အဝတ်အစားကိုလည်း ကြည့်ဦးလေ တစ်ကိုယ်လုံး ပေကျံပြီးနေတော့ ကျုပ်စိတ်ထဲမှာ သူတောင်းစား လေးလို့ ထင်ပြီး အခုလိုပြုမိတာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကြည့်စမ်း ရှင်ဟာ ပြောလေကဲလေပဲ၊ ဒီကလေးရုပ်ကိုများ သေသေချာချာ ကြည့်စမ်းပါဦး... သူတောင်းစားရုပ်လားလို့ဆိုတာ သူ့ အဝတ်အစားပေရေနေတာက သူကစားနေတုန်း ကျွန်မက အဖော်ခေါ် လာလို့ရှင့်၊ သူများသားသမီးကို ချိုးချိုးဖဲ့ဖဲ့ မပြောပါနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဒီလိုမပြောစေချင်ရင် အဝတ်အစား သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဝတ်ပေးပြီးမှ ခေါ်ပေါ့ဗျ၊ ခုတော့ ခင်ဗျားသားရဲ့ အဝတ်အစားက”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဘာ ... ဘာ ခင်ဗျားရဲ့ သားလည်း ကျွန်မက အပျိုရှင့် အပျို၊ ဒါ ကျွန်မသားမဟုတ်ဘူး၊ အိမ်နားက ကလေးရှင့် သောက်ရမ်းမပြောနဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အေးကျော်က အပျိုမှန်းသိလျက်နှင့် မိန်းမပျိုအား တမင်ရွဲ့၍ ပြောခြင်းဖြစ်၏။ ထိုစဉ် လူတစ်ယောက်မှာ ထမင်းစားနေရာမှ ထလာပြီး နောက် သူတို့နှစ်ဦးအား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကဲပါဗျာ... တော်ကြပါတော့၊ တစ်ဦးနဲ့ တစ်ဦး မတော်တဆ မှားပြီးဖြစ်ရတဲ့ဥစ္စာ ရန်ဖြစ်မနေကြပါနဲ့တော့” ထိုသူက ဝင်၍ ဖျန်ဖြေလိုက် လျှင် မိန်းမပျိုက..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “မဟုတ်ဘူးရှင့် ... ရှင်က သူ့အကြောင်း မသိလို့ အခုလိုဝင်ပြောနေ တာ၊ သူဟာ ကျွန်မကို အခုတစ်ခါသာ မဟုတ်ဘူး။ အရင်တစ်ခါ မုန့်ဟင်းခါးဆိုင်မှာ တွေ့တုန်းကလည်း ဒီလိုပဲ လူကို အကြောင်ရိုက်ပြီးပြီ.. အခုလည်း သူတမင်တကာလုပ်တာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         မိန်းမပျို၏ စကားအဆုံးတွင် ကျော်က တစ်ချက်ရယ်မော လိုက်ပြီးနောက်... ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540543922325,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_269674bf-d576-4ef7-b28c-41cdab46864b.jpg?v=1730225275"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၄","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၄)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်အောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခတွေ ကြုံရချေသော် ထိုဒုက္ခသည် လင်မယား အတွက်ကားမကောင်း။ သို့သော် ယင်းအိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခကို အရင်းပြု လျက် အမြတ်ထုတ်တတ်လျှင် တိုင်းပြည်နှင့်လူမျိုးအတွက် ကောင်းလှပါ ပေတော့သတည်း။ ။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထက်ပါစကားကို ကျွန်တော်သည် တော်ရမ်းမယ်ဘွဲ့၊ အကျယ် ချဲ့ကာ အရွဲ့တိုက်၍ ဆိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ တကယ် လက်တွေ့ သုံးသပ် ဆည်းပူးအပ်သဖြင့် သိမှတ်ရသော သင်ခန်းစာမှ ထုတ်နုတ်ဖော်ပြခြင်းသာ လျှင် ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဃရာဝါသော ဗဟုကိစ္စေ” ဟူသည် စကားအတိုင်း အိမ်ထောင် ရေးကိစ္စတာဝန်များကား ကြီးမားမြားမြောင်လှ၏။ ယင်းသည့် မြောက်မြား လှသောကိစ္စ အတန်တန်ရှိသည့်အတွက်ကြောင့်ပင်လျှင် ဒုက္ခအတန်တန် ဆင်းရဲမှု အဖန်ဖန်တို့ ပေါ်ပေါက်ရခြင်းဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခဟူရာ၌ လင်သော်လည်းကောင်း၊ မယားသော် လည်းကောင်း၊ အကျင့်ဖောက်ပြား မယားငယ်ယူခြင်း၊ လင်စောင်ထားခြင်း ကိစ္စမျှကိုသာ အိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခဟု မမှတ်ယူစေလိုပါ။ ဆွေရေး၊ မျိုးရေး သားသမီးရေးတို့သည်လည်းကောင်း၊ စီးပွားရေး၊ ရှာရေးဖွေရေးသည်လည်း ကောင်း၊ လင်နှင့်မယား စိတ်သဘောချင်း မတိုက်ဆိုင်မှု၊ အဆင်မပြေမှုသည်လည်းကောင်း၊ မကျန်းမမာဖြစ်ရေး၊ သေဆုံးရေးသည် လည်းကောင်း၊ အားလုံးသော ကိစ္စအရပ်ရပ်တို့သည် အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခတွင် အကျုံးဝင် လျက်ရှိပါ၏။ ကျွန်တော့်အတွက် ပြောရလျှင် ပထမအိမ်ထောင်မှာ ကျင့်ဆောင်ပုံ ဟန်မကျသဖြင့် ကွာရ ရှင်းရပေရာ ဤသို့ မိမိ၏မယား၊ ချစ်သက်ထားနှင့် ကွဲပြားကွေကွင်းရခြင်းသည်လည်း အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခ တစ်ရပ်ပင် မဟုတ်ပါလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒုတိယဇနီး မန်းမနီး ရေဝေးအညာသူကလေးမှာလည်း ကျွန်တော် ၏ မျက်ကွယ်တွင် မျက်နှာငယ်ငယ်ဖြင့် ကွယ်လွန်သေဆုံး၍သွားရှာရ ပေရာ၊ အနှာသည်လည်း အပူကြီးလှသောအိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခမီးပင် မဟုတ် ဟုလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုလက်ရှိမယား၊ ဦးတည် ဖွားနွယ်၊ ပေါက်ဖော်မယ်ကား..အမယ် လေး...ဘသမီး.. ဒေါစကီးသဖြင့် အများကြီးစိတ်ရှုပ်ရပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ... အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခ၊ ဒီလှိုင်းတွေထပေမယ့်၊ ကောင်းလှ သည့် အချက်တွေကို တွက်ရေခေါင်းခေါက်၍ ပြလိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွန်ခဲ့သည့် ၅ နှစ်ခန့်က ကျွန်တော်သည် အိမ်ထောင်ရေး ဒီလှိုင်း ပတ်သဖြင့် သမုဒ်တွင် လွင့်စဉ်၍သွားလျက် အင်းစိန်မြို့ အနီးအပါးက ထန်းတပင်မြို့ ကလေးတွင် ၇ ရက်မျှ ခိုအောင်း နေထိုင်ခိုက်တွင် ဆောင်းပါး ၇ ပုဒ်နှင့် မဂ္ဂဇင်း ဝတ္ထုရှည် တစ်ပုဒ်ကို ချက်တဖြုတ် ရေးသားနိုင်ခဲ့ပေရာ ဤမျှလောက် ရက်အနည်းအပါးတွင် စာများများရေးနိုင်ခြင်းကား အကြောင်း ရင်းရှိလေသလောဟု စောကြောစစ်ဆေး မျှော်တွေး စဉ်းစားလိုက်သည်ရှိသော် လားလား..အကြောင်းရင်းကားယင်းသည် အိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခ မီးလျှံတွေထသဖြင့် အုံကြွကာ ဉာဏ်ထွက်ပြီး စက်ကဲ့သို့ အလုပ်လုပ်နိုင် ခြင်းသာလျှင် ဖြစ်ပါပေတော့သတည်း။ | ယင်းစကား၏ ထင်ရှားသော သာဓကများကို ပြပါမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကွယ်လွန်လေပြီးသော ကျွန်တော်တို့ ဗမာပြည်ခေါင်းဆောင်ကြီး တစ်ဦးမှာ အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခ မကြာခဏတွေ့ရသည်ဟု ကြားဖူးပါ၏။ အိမ်ရှင်ဇနီး ချစ်မငြီးနှင့်၊ ဂရီးဂရီး စကားများလျက် မခေါ်မပြောဘဲ နေခဲ့ သည့် အကြိမ်ပေါင်းမှာ မြောက်မြားစွာပင် ရှိသည်ဟု ကြားရဖူးပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကွယ်လွန်မီ တစ်ရက်ကပင်လျှင် အိမ်ရှင်မနှင့် အချင်းများလျက် တစ်ပါး ဌာနသို့ သွားရောက်အိပ်စက်ရသည်ဟု ကြားရပါ၏။ သို့ဖြစ်ပါလျက် စာပေလောက၊ အနုပညာလောက၊ ဂီတပန်တျာ ပညာအရပ်ရပ်တို့အတွက် အမှီပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖန်တီးဆောင်ရွက်၍ သွားခဲ့သော ကိစ္စမြောက်မြားစွာပင် ကျန်ခဲ့ပေရာ အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခသည် ကာယကံရှင်အတွက် အကျိုးယုတ် သော်လည်း၊ တိုင်းပြည်အတွက်ကား အကျိုးရှိသည်ဟု ကျွန်တော်ဆိုခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာပေ၏ ဘုရင်တစ်ဆူဖြစ်ပေသော ဆရာပီမိုးနင်းမှာလည်း အိမ် ထောင်ရေး ဒုက္ခ မြောက်မြားစွာကို တွေ့ကြုံရ ရှာပါသည်။ ဆရာပီမိုးနင်း၏ အိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခများအနက် ထင်ရှားသော သာဓကများကား သားကြီးသြရသ ကျော်စိုးမှာ တစ်ပါးသူ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ထွက်ဇီဝိန် ကြွေသောကြောင့် ပီမိုးနင်းခမျာ ပဠာမြေလူး ဖြစ်ခဲ့ရ၏ ယင်းသည့်နောက်ကျော်စိုးတို့မိခင်မှာ မျက်မမြင် ဒုက္ခိတ ဘဝသို့ ရောက်ခဲ့၏။ ဤမျှသာ မဟုတ်တုံသေး။ ဆရာပီမိုးနင်း၏ ထာဝရ ဒုက္ခလည်း ရှိရှာပါသေး၏။ ထိုထာဝရ ဒုက္ခကား ဝမ်းရေးအတွက် အမြဲပူပန်ကြောင့်ကြနေရခြင်းပင် ဖြစ်ရာ ယင်းသည့်ဒုက္ခ အဝဝတို့ကြားမှ စာများ အတောမသတ်ရေးနိုင်ခြင်း မှာ ဒုက္ခကြောင့်ပင်လျှင် တသွင်သွင်ရေးနိုင်ရော့သလားဟု စဉ်းစားဖွယ် မရှိပါလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိုင်းတစ်ပါးမှ ထင်ရှား ကျော်ကြားလှသော အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခ သည်ကြီးများ ရှုပါဦး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေရိကန် သမ္မတကြီး လင်ကွန်းမှာ အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခ အမြဲ တွေ့၍ နေရှာသောပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဟု ဥဒါန်းတွင်ရစ်ပါပေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လင်ကွန်း၏ သမိုင်းကို ရေးသားသည့်ကိုယ်တွေ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက “လင်ကွန်း၏ အနှစ် ၂၀ မျှသော အိမ်ထောင်သည်ဘဝ၌ တစ်နေ့တစ်ရက် တာမျှပင် စိတ်ရွှင်လန်းချမ်းခြင်း မဖြစ်ခဲ့ရရှာပေ”ဟု ရေးသားခြင်းကိုထောက်လျှင် လင်ကွန်းမှာ အဘယ်မျှ ဒုက္ခသည်သည့်အိမ်ထောင်ရှင်ကြီး ဖြစ်ကြောင်း စဉ်းစားနိုင်လောက်ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လင်ကွန်းက သူ့မိတ်ဆွေ တစ်ဦးထံသို့ ပေးသည့်စာတစ်စောင်တွင်လည်း အောက်ပါ အချက်အလက်များပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဤကမ္ဘာလောက၌ ရှိရှိသမျှသော ဒုက္ခိတသတ္တဝါများထဲတွင် ကျွန်ုပ်သာလျှင် စိတ်အဆင်းရဲဆုံး ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်၏နှလုံးထဲ တွင် ပေါ်ပေါက်ခံစားရသည့် ဒုက္ခဝေဒနာများကို လူသားအားလုံးတို့အား အညီအမျှ ခွဲဝေပေးလိုက်ပါဘိမူကား ဤကမ္ဘာလောကတွင် ရှိသမျှသော လူအပေါင်းတွင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရွှင်ရွှင်လန်းလန်း ရှိနိုင်ကြတော့မည် မဟုတ်ဟု ကျွန်ုပ် ယုံကြည်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဤဘဝမျိုးဖြင့် အသက်ရှင် ၍ မနေလိုတော့ပါ။ အသက်ရှင်၍ နေရခြင်းထက် သေရခြင်းက မြတ်ပေ သေး၏...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထက်ပါ လင်ကွန်း၏စာကိုထောက်လျှင် သူ့ခမျာ အဘယ်မျှ အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခကျရောက် ခံစားနေရရှာသည်ကို တွေးချင့်နိုင်လောက်ပါ ပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤမျှသာမဟုတ်တုံသေး။ လင်ကွန်း၏ ဒုက္ခဖြစ်အင်ကို မျက်မြင် ကိုယ်တွေ့ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက “တစ်ခါကဗျာ ဧည့်ပရိသတ် ဗိုလ်ပုံအလယ်မှာ ပေါ့...ပြောပဲ မပြောချင်တော့ပါဘူး။ ကျုပ်တို့ သမ္မတ သူတော်ကောင်း ကြီးကို သူ့ဇနီးက လက်ဖက်ရည်ပူပူထည့်ထားတဲ့ ပန်းကန်နဲ့ပေါက်ပြီး ပူဇော် ကန်တော့တယ်ဗျ..။ ကျုပ်တို့ သမ္မတကြီးဟာ အိပ်ခါနီးဆုတောင်းပတ္တနာ ပြုတာတောင် တစ်ခါမှ ရွှင်ရွှင်လန်းလန်းပြုတာ မမြင်ရပါဘူး...”ဟု ဆို သတတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤမျှ ငရဲသားပမာ အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခဝေဒနာကို ကြီးလှစွာ ခံစားရရှာသော သမ္မတကြီး လင်ကွန်း ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်ခဲ့သွားသည့် အချက်အလက် ကွင်းကွင်းကွက်ကွက်တို့သည်ကား မြောက်မြားလှစွာရှိ ကြောင်း လူအပေါင်းတို့ သိကြပြီး ဖြစ်ပါ၏။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540542087317,"sku":"","price":2520.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_d91d4310-7a61-43e0-ac69-cad1408debe3.jpg?v=1730225296"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၃","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၃)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong\u003eအခမဲ့ မြည်းမလားဟေ့ ထောင်ကြီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cspan style=\"font-weight: 400;\" data-mce-fragment=\"1\" data-mce-style=\"font-weight: 400;\"\u003eထောင်ပြန်အစစ် သာကဒိုး \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cspan style=\"font-weight: 400;\" data-mce-fragment=\"1\" data-mce-style=\"font-weight: 400;\"\u003e          ယခုအခါ မြန်မာလူမျိုး မောင်သာကဒိုးသည် တော်တော်ပဲ လူပါးဝတတ၊ ဖင်ခေါင်းကျယ်တယ်တယ် ဖြစ်နေသည်ဟု ကြားရလေ၏။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် ဟောဒီ ပြည်ထောင်စုသမ္မတနိုင်ငံတော်ကြီးမှာ သူက “နောက်ဆုံး ပေါ် ထောင်ထွက်” ဖြစ်သောကြောင့်ပေတည်းတဲ့။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cspan style=\"font-weight: 400;\" data-mce-fragment=\"1\" data-mce-style=\"font-weight: 400;\"\u003eအေး ...။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cspan style=\"font-weight: 400;\" data-mce-fragment=\"1\" data-mce-style=\"font-weight: 400;\"\u003e          သူ ငါက စ ဒီတိုင်းပြည်က စတိုင်မျိုးစုံထွက်လာတဲ့ ထောင်ထွက် မျိုးစုံရှိသည့်အနက် သူက ထောင်ထွက်တွေထဲ လတ်ဆတ်သော နောက်ဆုံး ပေါ် ထောင်ထွက်ဖြစ်ခြင်းကြောင့်တဲ့။ ဘဝင်လေရိုက်ပြီး ဖင်ခေါင်းကျယ်\u003c\/span\u003eတယ်တယ်လေး ဖြစ်နေခြင်းပါတဲ့။ ကောင်းပေဗျို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုမြန်မာလူမျိုး သာကဒိုးဆိုသော ငနဲသည် ဒီပြည်တွင် ခပ်ကျယ် ကတ်ကတ်စာများ ရေးသားလေ့ရှိရင်းကနေပြီး ကံကြမ္မာဇာတာရွကာ အစိုးရ အမအစဖြင့် အာမထိ လျှာမထိ ထောင်ကျသွားရပုံကို အလုံးစုံကိုတော့ ကိုကို မမတို့ သိကြပြီး အတိုင်းပေပ။ ဟုတ်စ။ အစိုးရကို အကြည်ညိုပျက်စေမှု ပုဒ်မ ၁၂၄ (က) ဖြင့် သာကဒိုးသည် ရေရေလည်လည် ထောင်ကျသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထောင်က ထွက်လာသောအခါ သာကဒိုးသည် ယောက်ျားကောင်း အာဇာနည်ငန်ပီပီ မိန်းမများ အကြောင်း အားကြီးပဲ ရွပ်ရွပ်ချွံချွံ ရေးသားလေတော့၏။ မိန်းမတွေဟာ ဘာတွေလဲ။ တော်တော် ပါတိတ် ဝေဒနာ ပြင်းထန်ကြောင်း၊ တစ်ဖန် ဂျော်ဂျက်နာဆိုတာကလည်း ဒီ ငါ့တူမ တွေမှာ ကုရာနတ္ထိ ဆေးမရှိကြောင်း၊ ဒီကောင်မလေးတွေဟာ တော်တော် ခက်ကြောင်း စသည်ဖြင့် ဒိုသည် ထောင်က ထွက်လာပြီးကာမှ မိန်းမတွေ အကြောင်းကို သတ္တိပြောင်ပြောင်နှင့် ဖြောင်ခနဲ ဖြောင်ခနဲနေအောင် ရေး သားလေ၏။ တယ်လည်း ဟုတ်ပါကလားဟု အောက်မေ့ရလေ၏။ မိန်းမ တွေအကြောင်း အရေးများသောအခါ ငဒိုးမှာ အိမ်က ကြက်မ၊ လှယဉ်ကျေး မိတင်အေးနှင့် အိုးနင်းခွက်နင်း သပိတ်မှောက်ခြင်းတွေတောင် ဖြစ်ရသော ဟူ၏တဲ့။ ဤတွင် ဒိုးက “ဟေ့ အသာနေစမ်းကွ၊ ငါ သတ္တိရှိတယ်ကွ။ သတ္တိရှိလို့ အာဇာနည် ရဲရဲတောက် ယောက်ျားမို့ ၊ မိန်းမတွေအကြောင်း အဆီ တရွှဲရွှဲနေအောင် ရေးရဲတာပေါ့ကွ။ နောင်လည်း ဆက်ကာ ဆက်ကာ နင် လား၊ ငါလားချည်း ရေးသားဦးမကွ။ ဘာဖြစ်ရဦးမှာလဲကွ မကြောက်ဘူးကွ။ ဟေ့ ... ဗမာပြည်မှာ မိန်းမတွေကို အကြည်ညိုပျက်စေမှု ပုဒ်မ မပေါ်သေး သမျှ ရေးရဦးမကွ မှတ်ဟ” ဟု အဲသလို ဆိုလေ၏တဲ့။ (အောင်မယ်မယ် နှိပ်ကွယ် သူ့တွက်ကိန်းလည်း မဆိုးလေတဲ့)။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဲသလိုကို ထောင်ထွက်ငနဲမှာ သူ့မှာ ရေးစားစရာ လက်ကျန်တော် တော်ကျန်နေသေးခြင်းတစ်ကြောင်း၊ ပြီးတော့ ဗမာပြည်နောက်ဆုံးပေါ်ထောင်ထွက်ဖြစ်သည်လည်း တစ်ကြောင်းကြောင့် ဘဝင်လေခ လူပါးဝတတ နိုင်ချင်နေရသည့် အထဲတွင် “ထောင်ပညာ” ဆရာတင်၍ လာလာမေးကြသော လူများက ရှိနေ၍လည်း ကိုယ့်လူမှာ ပို၍ ဒီတိုင်းပြည်ဝယ် ကတ်ကျယ် ကျယ် နိုင်နေခြင်းလည်း ဖြစ်သည်ဆို၏။ ကောင်း၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e         \u003c\/strong\u003eတစ်နေ့ တစ်နေ့ အိမ်လာလာမေးသူ တသီကြီး၊ ထောင်ပညာ၊ ထောင် အကြောင်း၊ ထောင်အတွေ့၊ ထောင်ကိစ္စတွေ လင်းလင်းပြနေရသည်မှာ သင်း အရသာဟု ဆိုလေ၏။ ဆိုပါတော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒိုးက တကတဲမှ စေတနာ့ဝန်ထမ်း၊ ထောင်သင်တန်း ဖွင့်နေလေ တော့၏ တဲ့ ... ကဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သာကဒိုးသည် သူ ထောင်ကျခြင်းကို သိဒ္ဓိတင် ဂုဏ်မြှင့်ကာ ဟောဒီ လို အပေါက်မျိုး၊ တယ်... လေကြွားလေ့ရှိလေသည်တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒိုးက “ဟေ့ ... ဘာမှတ်လဲ ဟိုတစ်ခါတုန်းက ခေတ်မီသူတိုင်း ဖဆ- ပ- လ ထဲ ဝင်ကြ၍ ခေတ်မီသူတိုင်းပင် မယားငယ်ယူသကွ..။ ဟော ခုတစ်ခါတော့ ခေတ်မီသူတိုင်းလည်း ထောင်ကျရတယ်ကွ... ဘာမှတ်လဲဟ၊ မှတ်ကွ” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဲ... အဲသလို အစိုးရသာ မကြားလောက်ဘူးဆိုပါက ကြားကြား သမျှသော သူတော်မကောင်းမကောင်းတို့၊ ထောင်းခနဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း လက်ထိပ်ကွင်းကို ထင်းခနဲ မြင်ယောင်မိလောက်သော စကားကို တိတ် တိတ်လေး ပြောကြားတတ်သတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမြဲ သူ့အိမ်တွင် စည်စည်ဝေနေသော ထောင်ပညာ လာမေးကြတဲ့ ငနဲသား၊ ထောင်သင်တန်းသားတို့အား ဒိုးက ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟေ့ .. ရဲဘော်တို့ ... ထောင်ပညာ၊ ထောင်ဗဟုသုတဆိုတာ ရှိထား ရတယ်ကွ။ လူရယ်လို့ ဖြစ်လာတဲ့အခါ တစ်သက်တစ်ခါ၊ ထောင်စာ၊ ထောင် မကျပါဘူးလို့ ဤကမ္ဘာမှာ ဘယ်ကိုယ်တော်မြတ်ငနဲကမှ အာမခံနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ သိကြားမင်းကရော၊ အိုင်ဆင်ဟောင်ဝါကရော၊ သမ္မတကြီးရော အာမ မခံနိုင်ပါဘူး ....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အား ... မှန်ပေသါ ” ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သာကဒိုးထံ ပညာခံကြကုန်သော ထိုထောင်သင်တန်းသားတို့က ထောက်ခံကြလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အေး ... ဒါကြောင့် ထောင်ပညာ၊ ထောင်ပညာနဲ့ နာမည်သာဆိုး တယ်၊ ယောက်ျားငနဲတိုင်း တတ်ထားအပ်တဲ့ အဌာရသ တစ်မျိုးဟနော်။ ကြိုးစား သင်ကြားကြား .. အရှုံးမရှိဘူးတဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သာဒိုးကသည် ထောင်အကြောင်းမေးလာသမျှ ပြောရင်း လင်းရင်းကပင် အခမဲ့ကုသိုလ်ဖြစ် ဆောင်သင်တန်းပမာ ရောက်နေရပြီး သူ့အိမ်မှာထောင်ပရိုက်ဗိတ် ကျူရှင် (ဝါ) ထောင်အလွတ်ပညာသင်ကျောင်းဖွင့်သလို ဖြစ်နေလေတော့သည်။ အေး ... ကောင်းသည်တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အချို့မှာ ကိုယ်အရင်က စားထား၊ မျိုထား၊ ဆို့ထားသမျှ စိတ်မလုံကြ သဖြင့် အကယ်၍ ဤခေတ်သမယ၌ မတော်တဆများ ... မတော်တဆခဲ့ပါ လျှင် ကောင်ပညာမှာ ၇ တန်းစာလောက်တော့ ဖတ်ပြီးဖြစ်အောင် အသင့် လာ၍ ကြိုတင်ရယ်ဒီ ဆောင်ကြည့်ကြသည်လည်း ရှိသည် ဆို၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အချို့ ထောင်ပညာကို တစ်ကန့်စီ လာလာ သေသေချာချာ မေး၍ မူလတန်းကနေ တစ်တန်းပြီး တစ်တန်း မှန်မှန်ဆိုသလို ထောင်ပညာကို ယူသည်။ အချို့ကလည်း ကသောကမျော သုံးလေးရက် ဆက်တိုက်ကြီး လာမေးမေးနေပြီး ထောင်ပညာကို တကတ် ဖြတ်လမ်းကနေ ထောင် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းအထိ တရကြမ်း ဖိဖိသင်သည်လည်း ရှိလေ၏။ ဒါတွေ ကတော့ တယ်ပြီး မရှင်းမရှင်း လက်ထိပ်ကွင်းနဲ့ ဆွေရင်းမျိုးရင်းများ ဖြစ်ဟန် ရှိပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒိုးအဖို့မူကား ထောင်ပညာပေးဖို့ ဘယ်သူ့မှ ဝန်မလေး။ ဒိုးမှာ နာမည်ကျော် “ဘားလမ်းအချုပ်” တွင်လည်း ရက်အတန်ကြာစံခဲ့ရ။ “ထောင် အချုပ်တွင်လည်း ခံဖူး၊ စံဖူး။ “ထောင်ကျ ၏ ဘဝအရသာလည်း မျိုးလာ ဆို့လာ ‘ထောင်ကျထောင် အလုပ်ကြမ်း” စခန်းကိုလည်း လှမ်းခဲ့ရ၊ ကြမ်းခဲ့ရ။ ဒီတော့ကာ ဒိုးမှာ ထောင်ဘဝ၊ ထောင်လောကမှာဖြင့် ထောင်ပညာတွေထဲထောင်ဘီအေတန်းထိ မအောင်ဘူးဆိုရင်တောင် “ထောင်ဆရာဖြစ်တန်း” လောက်တော့ဖြင့် တရကြမ်း အတန်းကျေခဲ့ပြီဟု ပြောနိုင် ကြားနိုင် ဖြန်းနိုင် နေလေကပြီ ..။ အေး ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရဲဘော်တို့ .... မှတ်တဲ့ .... မှတ် လောက၌ မတည့်သော အရာကြီး များ တော်တော်များများရှိ၏။ ဖရဲသီးနဲ့ ဘဲဥ၊ နုတင်နဲ့ ဆွေငြိမ်း၊ ပလိန်းကိတ် နဲ့ ငံပြာရည်၊ ထောင်သားတွေနဲ့ နို့၊ ကြက်ဥ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဗျာ .. ခင်ဗျာ” မရှင်းသော ဆရာတပည့်တစ်ဦးက မေးလေ၏။ “ဟဲ့ .. ဒါ သိပ်အရေးကြီးတယ်တဲ့ ... မှတ်တဲ့ .... လောက်မှာ ထောင်သားနဲ့ ကြက်ဥနဲ့ နို့နဲ့ ဘယ်တော့မှ မတည့်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \" ဪ......\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “တော်တော် အရေးကြီးတာတဲ့နော် ... ထောင်သားဖြစ်ပြီးမှ ဒါ သတိ မပြုမိလို့ ကြက်ဥသောက်မိတဲ့ အမတ်မင်းကလေးတစ်ဦး ဒုက္ခ ....။ ကြက်ဥနဲ့ ထောင်သားတွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ ဒုက္ခ ... အမယ်လေးလေး ...” “ကြက်ဥနဲ့ ထောင်သားနဲ့ နို့နဲ့ ဓာတ်မတည့်” ။ သာကဒိုး၏ ကုသိုလ်ဖြစ် ဆောင်သင်တန်းတွင် ဒီအထိ စုံလင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ထောင်ဆိုတာ ပထွေးအိမ်နေရသလိုလို ... မိထွေးနဲ့ နေရတာမျိုး လိုလို ... ။ အေး တစ်ခါတစ်ခါတော့ ယောက္ခမအိမ်နေရတာမျိုး ဘဝနဲ့ တော်တော်ဆင်ချင်သဟ ..။ ယောက္ခမနဲ့ တူသော အာဏာပိုင်ရှေ့ ခပ်တည် တည်နေ။ နောက်မှ ခိုးလျှင် ခိုးစားတန်စား ဟုတ်လား ...။ အဲ ... ထောင် ကြပ်ဆိုတာများကတော့ကွာ ယောက်ဖနဲ့ အတော်ဆင်ချင်သဟ ..။ ပေါင်း လို့ရတဲ့အခါလည်း ရ၊ ဘုကျချင်ကျနဲ့ ယောက်ဖပဲ ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်လား ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ထောင်အဖို့ ဆက်ဆံရေးက ထောင်အာဏာပိုင်တွေ၊ ထောင်ကြပ် တွေနဲ့ဟာ အဓိကပဲ။ အစစ ထောင်သားအဖို့ရာ ဘဝအခြေအနေကိုက တွေး တာ ခေါ်တာတွေဟာ တစ်မျိုးဖြစ်လာတတ်တာ ကလား...။ မှတ်ကွ ..ထောင်သားအဖို့ရာမှာ လောကမှာ တွေ့လေသမျှ မိန်းမမှန်သမျှလည်း အကုန် သိပ်သိပ်လှနေတတ်သဟ .။ မယုံမရှိနဲ့။ ဤဖေကိုယ် ကိုယ်တွေ့ဟ ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အလိုလို ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒါ အမှန် ကိုယ့်လူ .. ထောင်သားရဲ့ မျက်စိမှာ တွေ့သမျှ မိန်းမဟာ သိပ်သိပ်လှနေကုန်တတ်တယ်။ ထူးတယ် ဆန်းတယ်... မအောက်မေ့နဲ့တဲ့.. မျက်ပဲ၊ ရင်ကော့၊ ဖင်ကောက်လေးများတောင် ဒေဝစ္ဆရာ အရင်း ထင်သ ယောင်မိသဟယ် ... တကယ် ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မြတ်စွာဘုရားရေ ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အပြင်လူအဖို့တော့ ကြားရ ကြားရ နားဝမှာ ဒါ.. အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်စရာပင်တည်း။ သို့သော် ထောင်သားအဖို့ ထိုစကားမှာ ရောမပို၊ ဘဲရီး မပို၊ တကယ် မပို။ အားလုံး မိန်းမမှန်ရင် ပပဝတီပင် ထင်ချင်သည်။ (မယုံ ဘူးလား၊ မယုံရင် အစ်ကိုတို့ ထောင်ကျကြည့်တော့ သိတော့မပေါ့တဲ့) ကဲ.....။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540540940437,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_eaaf96fa-cd77-4439-9af6-a971e037616e.jpg?v=1730225318"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၂","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၂)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝဇီကိုင် (၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခါကား လွန်ခဲ့သော နွေဥတု ကျောင်းပိတ်စဉ်။ နေ့ကား စနေနေ့တည်း။ နေမင်းက အလွန်ပူ၊ ညည်းညူရဘနန်း၊ စိတ်ဝမ်းမချမ်းသာစရာပင်တည်း။ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်၏ ရွာအနီး ကော့ဂလဲရွာနေ မိတ်ဆွေဆယ်အိမ်ခေါင်း မောင် ဖိုးဘသည် ကျွန်တော့်ထံသို့ အရေးတကြီး ရောက်လာခဲ့လေသည်။ လာရခြင်း အကြောင်းမှာကား အခြားမဟုတ်။ ဘောလုံးပွဲတွင် “ဝဇီကိုင်”လုပ်ရန် ပြောကြား လိုသောကြောင့်တည်း။ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဝဇီကိုင်”ဆိုသည်မှာ ကော့ဂလဲရွာသုံးစကားဖြစ်သည်။ “ဗီစီ”ခေါ် “စီ” ကို ကိုင်မှုတ်ကာ ဘောလုံးပွဲတွင် ဒိုင်လူကြီးလုပ်သူပင်တည်း။ (ဤကားအမှာ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ ကျွန်တော်သည် တက္ကသိုလ်ကျောင်းတွင် ဘောလုံးကန်စဉ် ဝတ် လေ့ရှိသော အင်္ကျီကျားနှင့်ဘောင်းဘီတိုကို ဝတ်ပြီးသော် လှေလှော်အသင်းကွတ် အကျီစိမ်းကို အပေါ်ရုံ၍ အရံသင့်စောင့်လျက်ရှိသော လှည်းပေါ်သို့ တက်လိုက် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖိုးဘသည် ဂီယာနံပါတ် ၁ တည်းဟူသော တံဖျာကိုကိုင်၍ဝင့်ရာ နွားတို့ သည် ရုန်းစပြုတော့၏။ ထို့နောက် တံဖျာနှင့် ခပ်ဆတ်ဆတ်ရိုက်၍ ငေါက်ရာ လှည်းသည် အလွန်မြန်လေ၏။ ဤကား ဂီယာနံပါတ် ၂ နှင့် ၃ တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လှည်းသွားနေစဉ် ဖိုးဘက “ဟဲဝိုင်းကြီး ... ဘာၾကန်နေရသလဲ။ နန်းတော်သူလို လုပ်မနေနဲ့ ...၊ အခုထိသွားမယ် ... ၊ အောင်မယ် ဟိုဘက်က နကျားကြီးကကော ... ဘာဟန်လုပ်နေရတာလဲ၊ လမ်းဘေးက နဖြူမလေးကို မြင်လို့လား၊ ဒီလိုတော့မလုပ်နဲ့ဟေ့ ... ကြိုက် ကြိုက်တယ်ပြော... အခုဝယ်ပြီး အိမ်ခေါ်သွားပေးမယ်”ဟုဆိုကာ တံဖျာကိုအထက်မြှောက်၍ အချက်ကျကျ ငေါက် ” ရာတွင် အလိုက်သိသော နွားတို့သည် ခြေကုန်သုတ်ကြလေတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောက်မေ့ဖွယ် ဟာသဝတ္တုများ ရန်ကုန်မြို့တွင် မော်တော်ကားမှထွက်လေ့ရှိသော ဓာတ်ဆီအခိုးအနံ့ကို ရှူရှိုက်နေကျဖြစ်ပေမင့် ထိုစဉ်အခါဝယ် နွားချေးအနံ့ဖြင့်သာ တင်းတိမ်လိုက် ရတော့၏။ တောရွာတွင် အဘယ်မှာလျှင် ဓာတ်ဆီနံ့ရနိုင်ပါအံ့နည်း။ တော အလိုက်သာ ကျေနပ်ကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ ဂေါဏမော်တော်ကားသည် ရပ်တန့်သဖြင့် မေးကြည့်ရာ ကော့ ဂလဲရွာသို့ ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တက္ကသိုလ်မှ “ဝဇီကိုင်”ရောက်မည်ဟု ကြားသိရ၍ ဘယ်လိုအကောင် စားမျိုးဖြစ်မည်ကို သိရှိရန် လာရောက်စောင့်ဆိုင်းနေကြသည့် လူပေါင်းမှာ မနည်းလှပေ။ တက္ကသိုလ်ကဆို၍ မင်းသားဖြစ်မည်ဟု အထင်ရှိနေကြသေးသော သူတချို့မှာ မျက်လွှာကိုအောက်ချ၍ မနီးမဝေးမှ ဒူးတုပ်ကာ ခစားနေကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ်ပင် ရွာသူကြီးနှင့် ကျေးရွာလူကြီး ၄ ဦးတို့သည် အနီးသို့ချဉ်း၍ “အရှင် ... ဒီကိုကြွပါ၊ ပွဲတော်များ အရံသင့်ပြင်ဆင်ထားနှင့်ပါတယ်”ဟု မရဲ တရဲကြည့်ကာ နားတော်လျှောက်ကြပေ၏။ ကျွန်တော်ကား “ရာဇိန္ဒြေ”ဖြင့် ဂေါဏယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းသက်ခဲ့တော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထမင်းပွဲမှာ အရံသင့်ရှိနှင့်နေပေပြီ။ ငါးခြောက်နှင့် ခရမ်းသီးဟင်း၊ သစ် တိုသီးအိုးစိမ်၊ ကန်စွန်းရွက်ကြော်၊ ငါးသေတ္တာနှင့် ဗူးသီးဟင်းချိုတို့သည် မင်း သားပွဲတော်တည်ရန် ငံ့လင့်၍နေကြဘိ၏။ ရာဇကုမရလည်း ရာဇိန္ဒုမှ မငဲ့ကွက် နိုင်တော့ဘဲ ခပ်ဆာဆာနှင့် အတွင်သာဟပ်ရာ ဗိုက်ကားမှတော်တော့၏။ မကြာ မှကြာလည်း နန်းတော်သူထက် မသာသော်လည်း နန်းတော်သူထက်ပင် နုပျို စိုပြည်သော ကော့ဂလဲသူကလေးများကို ခေါင်းငဲ့ရှုစားမိ၏။ ပွဲတော်တည်၍ ဝပြီး ဗိုက်ကားပြီဖြစ်၍ ဘောလုံးကွင်းသို့ သွားရန်သာ လိုတော့သည်။ သူ့ဆန်စား ရဲမှဖြစ်တော့မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရန်ကုန်၊ ကျိုက္ကဆံမြင်းပြိုင်ကွင်းမှ “ဝင်းသန်း” “ဝင်းစိန်”တို့ထက်ပင် နာမည်မကျော်ကြားသော်လည်း မန်ကျည်းပင်ရွာတွင် အကောင်းဆုံးပင်ဟု သမုတ်ခြင်းကိုခံရသော “ကွတ်နီ” နာမ၊ အဿလိမ္မာသည်၊ ရောက်နှင့်ပေပြီ။ မင်းသားလည်း လေးလံသောခန္ဓာကိုယ်ကို အနိုင်နိုင်ပင့်ယူကာ အဿတိုရ်ပေါ် သို့တက်ပြီးလျှင် နောက်လိုက်နောက်ပါတို့ဖြင့် ထွက်ကြရာ နေ့ ၁၂ နာရီခန့် တွင် ဘောလုံးကွင်းသို့ ရောက်တော့သည်။ နေကလည်း ပူပြင်းပါဘိသနှင့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘယ်ကသတင်းကြားမှန်းမသိ ဘောလုံးကွင်းတွင် လာရောက်စောင့်ဆိုင်း ' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနေကြသူတို့မှာ ၅ဝဝ ခန့်လောက်ရှိ၏။ အဘိုးကြီး၊ အဘွားကြီး၊ လူပျို၊ အပျို၊\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သားသည်အမေတို့ အများပင်ဖြစ်၏။ ( ဘောလုံးကွင်းမှာ ဘီ-အေ-အေ ကွင်းလိုမဟုတ်။ ထူးဆန်းမှတ်သား ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ အလျားနှင့်အနံမှာ ထပ်တူဖြစ်ရကား ၄ ထောင့်သဏ္ဌာန် ရှိ၏။ သို့ရာတွင် အထူးကျဉ်းဘိ၏။ စည်းကြောင်းဟူ၍ မရှိ။ ဘေးနှစ်ဖက်နှစ် ချက်တွင် ရိုးငယ်နှစ်ခုသာရှိလေသည်။ ဘောလုံး ရိုးထဲသို့ ကျမှ ယူ၍ မြှောက်ရ လေသည်။ ကြုံမှကြုံတွေ့ရတတ်သည်တကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ ဘောလုံးကစားသူများ ရောက်ပြီဖြစ်၍ ဝီစီမှုတ်ရန်သာ လိုတော့ သည်။ ဝီစီအဘယ်မှာနည်း။ ရှာ၍မရချေ။ သို့ရာတွင် ဝီစီအစား ဝါးကုလားတက် ငယ်နှင့်ခေါက်ရန် တုတ်တိုတစ်ချောင်းကို ပေးအပ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကစားမည့် ဘောလုံးအသင်းနှစ်သင်းအနက် တစ်ဖက်အသင်းမှာ အင်္ကျီ ဗလာ၊ ကျန်တစ်ဖက်မှာကား နတ္ထိ။ သို့ ရှိဘိလည်း တစ်ဖက်အသင်းသားတိုင်း ထုံးကိုအရည်ဖျော်၍ ကိုယ်တွင်သုတ်ထားဘိ၏ ။ အားလုံး ခါးတောင်းကျိုက်နှင့် ချည်း။ ဤကား ချွေတာရေးအစစ်ပင်တည်း။ မြို့နေဘောသမားများကဲ့သို့ ဘော ကန်အင်္ကျီ၊ ဘောင်းဘီ၊ ဖိနပ်နှင့် ခြေအိတ်များ ဝယ်ရ၍ စရိတ်ငွေမကုန်တော့ ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ်ပင် “အပေါက်စောင့်” “၂ တန်းလူ” “၃ တန်းလူ” “၅ တန်းလူ” “လက်ဘော်” “ရမ်းကား”၊ “ရှေ့လွန်” “ပိန္နဲသီး” စသော ဝေါဟာရအထူးအဆန်း များကို ကြားရသည်။ သိလိုသဖြင့် မေးမြန်းကြည့်ရာ ၅ တန်းလူမှာ(ဖောဝါဒ်)၊ ၃ တန်းလူမှာ(ဟဖ်ဘက်)၊ ၂ တန်းလူမှာ(ဖူးလ်ဘက်)၊ အပေါက်စောင့်မှာ(ဂိုးသ မား)၊ လက်ဘော်မှာ (သိသာပြီ)၊ ရမ်းကားမှာ(ဖောင်းလ်)၊ ရှလွန်မှာ(အောက် ဆိုက်)၊ ပိန္နဲသီးမှာ(ပယ်နယ်လ်တီ)တို့နှင့် ညီကြောင်းများကို အံ့သြဝမ်းမြောက်စွာ သိရ၏။ အံ့သြခြင်းကား နိုင်ငံခြားအခေါ်ဝေါဟာရများကို သင့်လျော်စွာ ဘာသာ ပြန်ဆိုနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကား နိုင်ငံခြားအခေါ်အဝေါ်မှာ မြန်မာ စကားသက်သက်ဖြင့် မှန်ကန်တိကျစွာ ဘာသာပြန်ဆိုနိုင်ကြောင်း ထင်ရှားသိသာ သောကြောင့်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘောလုံးကွင်း နှစ်ဖက်နှစ်ချက်တွင် ဂိုးငယ်တစ်ခုစီရှိနေရာ (ကော်နာ)ကန် ၍မရသဖြင့် ထိုဝေါဟာရကို မည်သို့ခေါ်ကြောင်း မကြားရ။ သို့သော် (ထောင့်ကန်) ဟူသောအခေါ်သည်ပင် လျော်ကန်လိမ့်မည်ဟု ထင်မိ၏။ ပိန္နဲသီးမှာကား (ပယ် နယ်လ်တီ)ပင်တည်း။ ဂိုးအနီးတွင် ရမ်းကားသည်ဖြစ်စေ၊ ဘောလုံးကို လက်နှင့် ကိုင်မိထိမိသည်ဖြစ်စေ ဝဇီကိုင်က ပိန္နဲသီး ၁၈ လုံးခန့်အကွာနေရာမှ ဂိုးပေါက်ထဲ သို့ ကန်သွင်းရန် အမိန့်ပေးနိုင်သည်။ ဤကား မန်ကျည်းပင်ရွာသားတို့ အခေါ်အဝေါ်နှင့် ဥပဒေပင်တည်း။ (ပယ်နယ်လ်တီ)ကို (ပြစ်ကြီးဒဏ်)ဟု ခေါ်ဆိုက သင့်မည်ထင်သည်။ ဤကား ကျွန်တော်၏ထင်မြင်ချက်တည်း။ သင့်လျော်ရာကို ကြံဆကြပါကုန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောင်းကစားသောပွဲဖြစ်ရကား ငွေသံတချွင်ချွင် ကြားရ၏။ နေမွန်းတည့် ချိန်ပင်ဖြစ်လင့်ကစား ဘောလုံးပွဲကြည့်ပရိသတ်တို့ ပဓာနမထားကြ။ ရွှေလသာ ဝါဝင်းစဉ် ဖျာခင်း၍ထိုင်ကြသလို ထင်မှတ်ကြရော့သလား မတွေးတတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချိန်ကျပြီဖြစ်၍ ကုလားတက်ကို တုတ်နှင့်ခေါက်ရာ ဘောသမားများ ထွက်လာကြတော့၏။ ပရိသတ်ထဲမှာ “ဝါးရင်းတုတ်”ဘွဲ့ နော်၊ “ဓညင်းကျား” “ခွေးဘီလူး” “ရှားနှစ်” “သံချောင်း”၊ “ပုဏ္ဍက” “ကျော်ဟိုး” “အယ်ဒီပိုလို” “တောက်တဲ့” “ပေါက်ဆိန်ပေါက်”၊ “ဗန္ဓုလ” “မြွေနဂါး” “ဂဠုန်” စသောခေါ်သံ အော်သံများကိုကြားရမှ ဘောလုံးကစားသမားများကို နာမည်ရင်းမခေါ်ဘဲ နာမည် သစ်ဖြင့်ခေါ်ကြောင်းသိရ၍ အလွန်အမင်း ရယ်ချင်ဘိ၏။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540539760789,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_17afa2bd-561b-4b0c-8727-7de8edef9cc0.jpg?v=1730225340"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၁","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၁)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိန်ခြူးကြာညောင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေ့က နေသည် ခြစ်ခြစ်တောက်ပူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အညာမှ ပြောင်းရွှေ့ လာစ အထူးအာဏာရ မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံ၏ စိတ်ထဲ တွင် “ဘယ့်နှယ်လဲ။ အောက်အရပ်ဒေသလို့ ဆိုပေမဲ့ အညာထက် ပိုပြီးပူပါ ကလား” ဟု ထင်မိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထင်မည်ဆိုလျှင် ထင်လောက်၏။ , \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောက်အရပ်ဒေသ၌ အညာမှာကဲ့သို့ တောရိပ်တောင်ရိပ်လုံးဝမရှိ။ မည်သည့်အရပ်လေးမျက်နှာကို ကြည့်ကြည့် မြေပြင်သည် သင်ဖြူးခင်းဘိ သကဲ့သို့ လယ်ကွင်းများဖြင့် ညီညာစွာပြန့်ပြူးလျက်ရှိသည်။ ခုအချိန်ခါ၌ စပါးရိတ်သိမ်းပြီးသဖြင့် လယ်ကွင်းများထဲမှာ အပူငွေ့တို့သည် ကောင်းကင် သို့ တရိပ်ရိပ်တက်နေကြသည်။ ကောင်းကင်၏ အထက်ဗဟိုခန့်တွင် ထွန်း လင်းတောက်ပနေသော နေမင်းကြီးသည် ပူပြင်းသောမျက်နှာထားနှင့် လယ် ကွင်းများကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် အောက်ကလည်း ပူ၏။ အထက်ကလည်း ပူ၏။ အိမ်ဦးခန်း ပက်လက်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် စံပယ်နေသော မြို့အုပ်မင်းမှာ အထက်ပူ၊ အောက်ပူအကြားတွင် ငါးဖယ်ပျံ၍နေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံ၏ မဖိုင့်တဖိုင့်ကိုယ်ထဲမှ ချွေးသီးချွေးပေါက်တို့သည် မိုးမလုံသော အိမ်ခေါင်မိုးမှကျသော ရေပမာ ယိုစီးလျက်ရှိသည်။ လေငြိမ် .တုန်း ချွေးထွက်သည်မှာ နေမထိထိုင်မသာဖြစ်သည်။ ဗလာကျင်းထားသော ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် မျက်နှာသုတ်ပုဝါတင်၍ မကြာခဏချွေးသုတ်ရသည်မှာ များစွာလက်ညောင်းသည်။ အထူးသဖြင့် ဤနေ့ဤရက်တွင် မိမိဘာသာ မိမိ ချွေးသုတ်ရသည်မှာ အတော်ကရိကထများလှသည်။ ခါတိုင်းဆိုလျှင် ကိုယ့်ချွေးကိုယ်သုတ်ဖို့မလို။ တစ်ဖက်က မကြီးကသုတ်ပေးလျှင် တစ်ဖက်က မငယ်က ယပ်ခတ်ပေးသည်။ သူတို့ညီအစ်မနှစ်ယောက် ကုလားထိုင်အပါး တွင် ကျုံ့ကျုံ့ထိုင်၍ပြုစုခြင်းကိုခံရသောအခါ မြို့အုပ်မင်းမှာ ဇိမ်အလွန်တွေ့ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုမှာမူ မင်းကတော် နံပါတ်တစ်နှင့် မင်းကတော်နံပါတ်နှစ် ညီအစ်မ နှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်ကြ၍ တစ်ယောက်က အိမ်ပေါ်ထပ်အိပ်ခန်းထဲ၌လည်း ' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကောင်း၊ တစ်ယောက်က အိမ်အောက်ထပ် အိပ်ခန်းထဲ၌လည်းကောင်း နှစ် ၊ ယောက်သား စိတ်ကောက်၍ အိပ်ခန်းအောင်းနေကြသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံ၏ အိမ်သည် အနောက်ဘက် ဆားကျင်းချောင်းကို မျက်နှာမူသည်။ ထိုအိမ်ကို မူလဆောက်သူမှာ မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံ ရုံးစိုက် ရာမြို့ရှိ ဗိုလ်တ်ဒရဝမ် ပသီမောင်ကလေး၏ အိမ်ဖြစ်သည်။ အိမ်ဆောက်စဉ် က မြောက်ဘက်ကို ခေါင်းရင်းထား၍ ဆောက်ခဲ့ရာ မြို့အုပ်မင်းသည် အိမ်ဦးခန်းမှ နေ၍ ကြည့်လိုက်သော် တောင်ဘက်၌ ရွေးမြစ်ပြင်ကျယ်ကြီး ကို တွေ့ရသည်။ ဆားကျင်းချောင်းသည် တွန်လိမ်ကောက်ကွေး၍ ရွေးမြစ်ထဲ သို့ စီးဝင်သည်။ မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံသည် အပူဓာတ်လျော့ရန်အလို့ငှာ ရွေးမြစ် ၏ ရေအယဉ်ကို ကသိုဏ်းရှုနေဟန်တူသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်၌ ရွေးမြစ် သည် ရေပြည့်ပြီဖြစ်၍ ငြိမ်နေသည်။ မိုးဥတုတွင် လှိုင်းလေတို့ဖြင့် သောင်း ကျန်းတတ်သော ရွေးမြစ်သည် ခြစ်ခြစ်တောက်ပူသော နေမင်း၏ အောက် တည့်တည့်တွင် ပြားပြားဝပ်လျက်ရှိသည်။ သို့သော် တစ်ချီချီတွင် ဇာတိပြလို သောကြောင့် ရေမျက်နှာထက်၌ ဂယက်ရိုက်၍ကြည့်သည်။ သို့သော် ရွေးမြစ် ၏ အဖော်ဖြစ်သူ ကောင်လေသည် ဤအချိန်တွင် လာရောက်ကူညီလေ့ မရှိချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နေမင်းသည် အပူကိုစုစည်း၍ ရွေးမြစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ကို သွန်ချသည်။ ထိုအခါ ရွေးမြစ်သည် ကြာကြာသည်းခံနိုင်ပုံမပေါ်။ သူ့မျက်နှာပေါ် ကျရောက် လာသော ရောင်ခြည်တို့ကို နေရှိရာသို့ ရောင်ပြန်ဟပ်၍ပြန်ပို့သည်။ ဤသို့ နေမင်းနှင့် ရွေးမြစ်တို့ အပြန်အလှန်အတိုက်အခံပြုနေသောအချိန်တွင် တန်ဆာခံဖြစ်သော ရေခိုးရေငွေ့တို့သည် ကောင်းကင်ကို ရိပ်ရိပ်တက်လေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လယ်ကွင်းထဲ၌ ရေခိုးရေငွေ့တို့ ရိပ်ရိပ်တက်သည်။ ရွေးမြစ်ထဲ၌ လည်း ရေခိုးရေငွေ့တို့ ရိပ်ရိပ်တက်သည်။ ရွေးမြစ်ကမ်းပါးတစ်လျှောက်၌ တော တန်းကလေးများသည် ကွက်ကျားကွက်ကျား တန်းစီနေကြသည်။ ယင်း တောတန်းမှာ ဓနိတောသော်လည်းကောင်း၊ သမဲ့တောသော်လည်းကောင်း၊ ကနစို တောသော်လည်းကောင်း၊ ယင်းအပင်အမျိုးမျိုး ရောရောသော် လည်းကောင်းဖြစ်သည်။ ယင်းတောတန်းသည် ရွေးမြစ်မှ တက်လာသော အခိုးအငွေ့ တို့၏ နောက်ခံကားနှင့်တူသည်။ ထိုနောက်ခံကားသည် ရိပ်ရိပ် တက်နေသော အခိုးအငွေ့ သဘာဝကို လိုက်၍ သူကလည်း ရိပ်ရိပ်တက်မည် ကဲ့သို့ပြုသည်။ သို့သော် တကယ်မတက်နိုင်။ လှုပ်ရွလှုပ်ရွနှင့် ယိမ်းကရုံ သာကနိုင်သည်။ အလားသဏ္ဌာန်မှာ နွေခေါင်ခေါင် ကတ္တရာလမ်း အငွေ့ပျံနေ သောအခါ အရာဝတ္ထုတို့ ရိပ်ရိပ်ရိပ်ရိပ်နှင့် လှုပ်ရှားနေသည့် အလားသဏ္ဌာန် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံက ရွေးမြစ်ကိုကြည့်လျှင် အေးမည်ထင်၏။ သို့သော် - လယ်ကွင်းကလည်းပူ၊ ရွေးမြစ်ကလည်း ပူ၊ ပသီမောင်ကလေးအိမ်သွပ်မိုး ကလည်း ပူ။ ဤကဲ့သို့ တစ်ပူပေါ်၌ နှစ်ပူသုံးပူဆင့်လာသောအခါ မြို့အုပ်မင်း ပါးစပ်ထဲမှ ဗုဒ္ဓဟူးနံ အတိုင်းအထွာတစ်ခု လွှတ်ခနဲ ထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် တစ်ဆက်တည်း “ပူလိုက်တာ လွန်ပါရော” ဟု ညည်းသည်။ ခါတိုင်းဆိုလျှင် ဤညည်းသံကို ကြားရလျှင်ကြားရချင်း မင်းကတော် နံပါတ်တစ်နှင့် နံပါတ်နှစ်တို့ အပါးသို့ လာမြဲ။ ယခု သင်းတို့နှစ်ယောက် - အိပ်ခန်းအောင်းနေကြသည်။ မနေ့က သူတို့ရန်ဖြစ်ကြ၍ ယနေ့ နေ့လယ် နေ့ခင်းတွင် ထမင်းချက်၊ စားပွဲထိုး စသည်တို့သည် တော်ရာရှောင်နေကြ သည်။ သဟာကြောင့် ကိုယ့်ဒူးကိုယ်သုတ်နေရသည်။ ဆင်းရဲလှလေစွ တကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စင်စစ် ဆင်းရဲခြင်းမှ လွတ်ကင်းအောင် မယားနှစ်ယောက်ကို ထပ်၍ `\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eယူခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ မယားနှစ်ယောက် ယူရာမှာလည်း ညီအစ်မနှစ်ယောက် ကို ယူခြင်းဖြစ်၏။ ဘုရားစူးစေ့၊ မူလက ဤကဲ့သို့ယူရန် စိတ်မကူးပါ။ မိမိရန်ကုန်ကောလိပ်တွင် ဘီအေအောင်သောနှစ်က မိဘများက မိမိတို့၏ ဇာတိချက်ကြွေအညာမြေမှ ဆွေရိပ်မျိုးရိပ်မကင်းသူတစ်ဦးနှင့် နေရာချထားပေး သည်။ ထိုခေတ်က ဘီအေအောင်လျှင် မြို့အုပ်လောင်းဟု ဆိုကြသည်။ .. ထို့ကြောင့် သမီးရှင်များက ဘီအေအောင်သူတို့ကို ၎င်းတို့၏ သမီးများအား ကိုယ်စားပြု၍ ဝန်းဝိုင်းပိုးပန်းလေ့ရှိသည်။ - ထိုသဘာဝကို မြို့အုပ်မင်း၏ ခမည်းတော် ပဲဖြူကလေးပွဲစားကြီးက စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သည်။ မိမိ၏သားကို သူတစ်ပါးအသိုက်အဝန်းထဲ မရောက် စေရဟူသော လက်သုံးဝါဒဖြင့် မိခင်ဖခင်တို့က ဖိတ်ချင်းဖိတ် အိတ်ထဲဖိတ်အောင် သူတို့ကြိုက်သော မိန်းမနှင့် မြို့ အုပ်လောင်းကို ပေးစားလိုက်သည်။ မိဘသဘောကို လိုက်လျော၍ ပေးစားသောမိန်းမကို ယူခဲ့ရသော်လည်း သား တော်မောင်မှာ နှစ်နှစ်ကာကာမရှိ။ ဤသို့လျှင် မိန်းမယူပြီး ကလေးတစ် ယောက် မရတရအချိန်၌ မြို့အုပ်ဖြစ်လာလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ တစ်နယ်တစ်ကျေးကို ပြောင်းရန်ကိစ္စ ပေါ်လေ၏။ သို့သော် မြို့အုပ်ကတော်က သူတစ်ပါးမြို့ရွာမှာ မီးမဖွားချင်ဟုဆို၍ နေရင်းဌာနီ၌ နောက်ချန်၍နေခဲ့၏။ တစ်ဖန် အောက်မြို့ကျေးရွာတို့ကို ရွှေ့ပြောင်းရသော အခါ ထိုကျေးရွာနယ်ပယ်တို့သို့လိုက်ရန် ဝန်လေးသည်ဟု ဆိုပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် မြို့နယ်အပြောင်းအရွှေ့ ရှိသောအခါ မင်းကတော်ကြီးအား ခရီးစရိတ်ထုတ်၍ ကောင်းရုံမျှဖြစ်ဖြစ် ခေတ္တခဏလိုက်ပါရန် မကြာခဏတောင်းပန်ခဲ့ရ၏။ ဤသို့ တောင်းပန်လွန်းသောကြောင့် မြို့သစ်နယ်သစ်သို့ ရောက်လျှင် တစ်ခေါက်တော့ သွားဖြစ်အောင်သွားသည်။ သို့ရာတွင် ကလေး တစ်ယောက်မှ နှစ်ယောက်ဖြစ်လာသောအခါ မင်းကတော်ကြီးက ကလေး တစ်ပြုံကြီးနှင့် ခရီးသွားရသည်မှာ ပင်ပန်းသည်ဟုဆိုပြန်သည်။ ထို့နောက်၌ ကား မြို့အုပ်မင်းမှာ အောက်သို့ချည်း စုန်၍နေလေသောကြောင့် မင်းကတော် ကြီး လိုက်ရသောခရီးသည် ဝေးသထက်ဝေးလာလေသော် “တော်ပြောင်းတိုင်း ကျုပ် မလိုက်နိုင်ပေါင်” ဟု ဖော်ထုတ်ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတွင် မြို့အုပ်မင်း၏ သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးသည် ထောင်းခနဲ ပြတ်လေ သည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540538843285,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_14689217-2086-4ff2-a113-e2f63dd83f0d.jpg?v=1730225356"},{"product_id":"မောငိဒိုးခ-တွေးတွေးဆဆဟာသများ","title":"တွေးတွေးဆဆဟာသများ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45550652719253,"sku":"","price":810.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_af8262e8-cc7f-4312-beca-373187768198.jpg?v=1730233124"},{"product_id":"မောငိဒိုးခ-အမောပြေဟာသများ","title":"အမောပြေဟာသများ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":42066169626773,"sku":"","price":810.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_6790ac37-cfc9-4bbc-9b43-eb47a99f6db6.jpg?v=1730233173"},{"product_id":"မောငိဒိုးခ-အလွဲကမ္ဘာဟာသများ","title":"အလွဲကမ္ဘာဟာသများ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45550652620949,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_380936f9-9d67-41f8-b650-f269d98f832f.jpg?v=1730233218"},{"product_id":"မောငိဒိုးခ-အိတ်ဆောင်ဟာသများ","title":"အိတ်ဆောင်ဟာသများ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45550651506837,"sku":"","price":810.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_1a62b6d0-88fe-4631-8975-17208f9a5bfe.jpg?v=1730233267"},{"product_id":"မောင်သော်က-ကြက်ကန်းနှင့်ငါးပိအိုး၀ထ္ထုတိုများ","title":"ကြက်ကန်းနှင့်ငါးပိအိုးဝထ္ထုတိုများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြည်တော်သစ်ရိပ်သာ အခန်းအမှတ် ၂၅\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသက်တင်သည် မြောက်လေ သုတ်ဖြူးစပြုပြီဖြစ်သော ဆောင်းဦး၏ ညဉ့်သန်းခေါင်ယံတွင် ခြေဦးတည့်ရာ လျှောက်လျက် ရှိသည်။ သူသည် ဘယ်ဆီသို့လျှောက်မည်ဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားခြင်း လုံးဝမရှိဘဲ အိမ်မှ ထွက်လာကတည်းက သူ၏ ခြေများ သယ်ယူရာ သို့သာ ကိုယ်ခန္ဓာက လိုက်ပါလျက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ခြေထောက်များ ကလည်း မောင်းပြန်မြင်း၏အသိမျိုးဖြင့် ကမ်းနားဘက်ဆီသို့ ဆွဲဆောင် လျက်ရှိသည်။ ဒီလိုပင်လျှောက်ခဲ့ရသော ညပေါင်းကလည်း မနည်းလှ ပြီကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့.. မောင်သက်တင်၊ မင်းအခန်းကို ဒီနေ့ည ငါ အသုံးပြု ချင်တယ်ကွာ။ ဟဲ.. ဟဲ... ဟဲ.. ညနေ ၆ နာရီခွဲပွဲအပြီး လာခဲ့မယ် ပေါ့။ ဒီတော့ ၉ နာရီသာသာလောက်ဆိုရင် မင်း လစ်ပေတော့။ အခန်း သော့ကိုတော့ ခါတိုင်းနေရာမှာပဲ ထားခဲ့၊ ဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ညနေ ရုံးမဆင်းမီတွင် ကုမ္ပဏီ၏ မန်နေဂျင်းဒါရိုက်တာဖြစ်သူဦးဘနီက သူ့ရုံးခန်းတွင် ခေါ်လျက် အမိန့်ရှိသောကြောင့် “ဟုတ်ကဲ့” ဟုသာ ပြောနိုင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ရော့... ရော့.. မင်း ငွေ ၂၀ ယူထား၊ တို့ တစ်ညလုံး နေချင် နေမှာ၊ မင်း ဆန်းရှိုင်းမှာ အိပ်ချင်အိပ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နေပါစေခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော့်မှာရှိပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “အို... မင်းကလည်း လုပ်မနေစမ်းပါနဲ့၊ ရော့ပါ ယူပါ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးဘနီက ဆယ်တန်နှစ်ချပ် ဇွတ်အတင်းပေးနေသည်ကိုလည်း ဆက်လက်မငြင်းသာဘဲ လက်ခံယူခဲ့ရသည်။ ဒီလိုပင် မန်နေဂျင်းဒါရိုက် တာလူကြီးများဖြစ်သော ဦးဘနီမှအစ ကုမ္ပဏီမှ ဒါရိုက်တာများ သူတို့၏ အသိမိတ်ဆွေ လူကြီးလူကောင်းဆိုသူများအတွက် အခန်းကို သုံးခွင့်ပြု ခဲ့ရသော အကြိမ်ပေါင်းကလည်း မနည်းလှပြီ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီဟာလေးက စပါယ်ရှယ်ဆိုပဲ။ ဒီပြင်ဟိုတယ်တွေ ဘာတွေ ခေါ်သွားဖို့ရာကလည်း သူ့အဆင့်အတန်းနဲ့ မကိုက်ဘူး ငါ့ညီရ၊ ဟဲ...ဟဲ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးဘနီက ကြားသလိုလေသံဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြောသည်ကိုပင် သူ့ မှာ ခံနေရအခက်၊ စိတ်ဆိုးရအခက်ဖြစ်တော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခါတစ်ရံတော့ ကိုသက်တင်သည် သူ့ဘဝကို သူ စိတ်နာ မိသည်။ သူ့ဆန်စားရဲမှ ဆိုသကဲ့သို့ သူတို့ကုမ္ပဏီတွင် လခစားလုပ်နေ ၍ ကုမ္ပဏီအလုပ်ကို မည်မျှပင်ပန်းအောင် လုပ်ပေးရသည်ကို မမှုသော် လည်း ယခုကဲ့သို့ အခြေမျိုးရောက်အောင် ဆရာသမားကြီးများ၏ စိတ် ကြိုက် လိုက်လျောနေရခြင်းပင် သူ့အကျင့်စာရိတ္တကို ထိခိုက်စေသည် ဟု သူက ယူဆသည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်ပေါက်သည့်အခါ မိမိရရှိထားသော အစိုးရပိုင် ပြည်သူ့ အိုးအိမ်ဌာနမှ တိုက်ခန်းကလေးကို ပြန်အပ် လျက် သင့်တော်ရာ တစ်အိမ်တွင်ကပ်နေမည်ဟု စိတ်ကူးပေါက်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော်လည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေချင်သော ဝါသနာနှင့် အားလပ် ချိန်ရသမျှ စာကြည့်နေရသော သူ့ဘဝအခြေတို့ကြောင့် အိမ်ခန်းကို လက် မလွှတ်ရဲဘဲရှိနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နိုင်ငံရေးသမားများ ဘုန်းမီးနေလတောက်ချိန် ဖြစ်သည့် အလျောက် ကြီးပွားနေသော ငယ်သူငယ်ချင်း နိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦး၏ စောင်မမှုကြောင့်သာ ဤတိုက်ခန်းကလေးကို ရတောင့်ရခဲ ရထားပြန်ရာ အိမ်ခန်းတစ်ခုကို စပေါ်အပျောက် မပေးနိုင်သော ကိုသက်တင်မှာ ရပြီး သား အိမ်ခန်းကို လက်မလွှတ်ရဲအောင်လည်း ရှိနေပြန်သည်။ ရန်ကုန် ရွှေမြို့တော်တွင် တစ်ကိုယ်ရေ တစ်ကာယ နေထိုင်ရသူတစ်ဦးအဖို့ နေထိုင်ရန် သပ်ရပ်သော တိုက်ခန်းတစ်ခုရထားခြင်းပင် ဧရာမလာဘ် လာဘကြီးမဟုတ်လော။ သို့ကြောင့် တစ်ကိုယ်ရေသမား လူပျိုကြီး ကိုသက်တင်မှာ မြာပွေသော လူကြီးများအတွက် အစဉ်ဓားစာခံ ဖြစ်ရ သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ညပိုင်းသာမက တနင်္ဂနွေနေ့များ၌ နေ့ခင်းပင် ရှောင်ပေးရသည်လည်း ရှိခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးဘနီတို့ကဲ့သို့သော လူကြီးလူကောင်းဆိုသူများသည် ရလေ လိုလေ အိုတစ္ဆေဆိုသည့် အစားမျိုးထဲကဖြစ်သည်။ ဦးဘနီ၏ဇနီးကို ကုမ္ပဏီ၌ မကြာခဏတွေ့ဖူး၏။ ရုပ်ရည် သနားကမား လှပသူဖြစ် လျက် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ဖွံ့ဖြိုးကာ ရိုးသားစွာလှပသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးပင်ဖြစ်သည်။ ဤမျှ ချစ်ဖွယ်ကောင်းသော ဇနီးကို ရရှိထားပါ လျက် နွားအို မြက်နုကြိုက် ဆိုသကဲ့သို့ ပြင်ပမှ ချောချောလှလှဟူသမျှ ကို ရမ္မက်အာသာငမ်းငမ်းဖြင့် ငွေကုန်ခံကာ လိုက်စားတတ်သော တဏှာ အိုးကြီးများကို ဒေါသဖြစ်မိသည်၊ ရွံမိသည်။ သို့သော် ကိုယ့်အလုပ်ရှင် ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် မည်သို့မျှလည်း မပြောရဲအောင်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသက်တင်မှာ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း အောင်မြင်ပြီးနောက် ဦးဘနီတို့၏ ‘ရွှေပြည်ငွေပြည်” ကုမ္ပဏီတွင် စာရေးအဖြစ် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင် ရင်း တစ်ဖက်ကလည်း သက်ကြီးတက္ကသိုလ်တွင် ဆက်လက်ဆည်းပူး နေရသူဖြစ်သည်။ ကုမ္ပဏီသို့ဝင်ရောက်ပြီး သုံးနှစ်တာမျှအတွင်း၌ ကိုသက်တင်မှာ ဌာနခွဲစာရေးကြီးအဖြစ် တိုးမြှင့်ခြင်းခံရကာ ဥပစာ အပိုင်း(ခ)ကိုလည်း အောင်မြင်ပြီးဖြစ်ပေသည်။ ယခုလည်း ဝိဇ္ဇာအပိုင်း (က) စာမေးပွဲဖြေဆိုရန်အတွက် အပူတပြင်း စာကျက်ဆဲဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆွေမရှိ မျိုးမရှိ ရန်ကုန်တွင် လာရောက်လုပ်ကိုင် ရှာဖွေစား သောက်ရင်း ပညာဆည်းပူးနေရသူ ကိုသက်တင်မှာ မိဘနှစ်ပါးလည်း ငယ်စဉ်က ကွယ်လွန်ခဲ့လျက် ဦးလေးဖြစ်သူတစ်ဦး၏ ကျွေးမွေးစောင့် ရှောက်မှုကြောင့် ၁၀ တန်းအောင်မြင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူသည် ၁ဝ တန်းအောင်မြင်ပြီးနောက် အညာဒေသရှိ ဦးလေး၏အရိပ်အာဝါသအောက် မှ ထွက်ခွာကာ မိမိဘဝကို ရုန်းကန်ကြိုးပမ်းနေသူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသက်တင်သည် ပန်းဆိုးတန်းဆိပ်ကမ်းတံတား၌ ထိုင်ကာ မြစ်လယ်ရှိ သင်္ဘောကြီးများဆီသို့ ကြည့်ရင်း အတွေးနယ်ကျွံလျက် ရှိ သည်။ အသက်အစိတ်ပိုင်းသို့ ချဉ်းခဲ့ပြီဖြစ်သော ကိုသက်တင်မှာ ဘဝ တစ်သက်တာတွင် ချစ်ဖော်အမျိုးသမီးဟူ၍ တစ်ဦးတလေမျှ မည်မည်ရရ ရှိခဲ့သူမဟုတ်ချေ။ သူသည် အပြောအဆို ချေင်ပြေပြစ်လျက် ရုပ်ရည် အားဖြင့်လည်း ယောက်ျားပီသစွာ ချောသူတစ်ဦးဖြစ်ခြင်းကြောင့် မိန်းကလေးများက သူနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်ရခြင်းကို ပျူငှာစွာ ကြိုဆိုလင့် ကစား အခြေတကျမရှိသေးသော သူ့ဘဝအခြေခံကြောင့် မည်သို့မျှ တိုးတက်ခင်မင်အောင် မချဉ်းကပ်ခဲ့ဖူးချေ။ ထို့အပြင် အချစ်ရေးတွင် အချိန်ကုန်ခံနိုင်လောက်အောင် အခြေအနေမပေးခြင်းကြောင့်လည်း အေးအေးပင် နေခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့တိုင်အောင် မခင်ဝေတစ်ယောက်ကိုမူ မည်ကဲ့သို့ သဘော ထားရမည်မသိဖြစ်ခဲ့၏။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် ဆန်းစစ်ကြည့်မိသည်။ သူသည် မခင်ဝေအပေါ်တွင် များစွာ သံယော ဇဉ်ရှိမိပြီဖြစ်သည်မှာ မှန်၏။ အလားတူပင် မခင်ဝေကလည်း သူ့အပေါ် သံယောဇဉ်ရှိသည်ဟု ယူဆဖွယ်ရာအကြောင်းများကလည်း ရှိနေသည်။ မခင်ဝေကို ချစ်မိနေပြီလောဟု သူ့ကိုယ်ကို မမေးဝံ့ မေးဝံ့ဖြင့် မေးစမ်း ကြည့်မိသည်။ ချစ်နေသည်တော့ ဆိုရမည်။ သို့သော် အချစ်ဆိုသည်မှာ မည်ကဲ့သို့ ရှိ၍ မည်သို့ပြင်းထန်သည်ကို မသိရှိ၊ မခံစားဖူးသေးသူတစ် ယောက် ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဤအချစ်သည်ပင် မခင်ဝေအား ဖွင့်ဟပြောပြ အောင် လုံလောက်သည်ဟု မထင်မိပေ။ တစ်နည်းဆိုသော် သူ့အချစ် မှာ အစို့အညှောက်ပေါက်ခါစဖြစ်၍ မခင်ဝေအား ဖွင့်ပြောလောက်သည့် သတ္တိကိုလည်း သူ မရသေးချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မခင်ဝေနှင့် “ရွှေပြည်ငွေပြည်” ကုမ္ပဏီတွင် စတင်အလုပ် ဝင် ရောက်သည်မှ အစပြုကာ ရင်းနှီးသိရှိခဲ့သည်။ မခင်ဝေမှာ ကုမ္ပဏီ၏ လက်နှိပ်စက် စာရေးမကလေးဖြစ်၏။ မြန်မာလက်နှိပ်စက်သင်တန်းကို တက်ရောက်ခဲ့လျက် လက်နှိပ်စက်စာရေးမအဖြစ် မိခင်အိုကြီးနှင့် မောင်ကလေးကို ရှာကျွေးနေရသူကလေးဖြစ်သည်။ အစ်ကိုဖြစ်သူမှာ တပ်မတော်မှ ရုံးတစ်ရုံးတွင် တပ်ကြပ်ကြီးစာရေးကြီးတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ် လျက် သူ့အိမ်ထောင်နှင့် သီးခြားနေခြင်းကြောင့် မခင်ဝေတို့ကို အဝေး မှသာ စောင့်ရှောက်နိုင်သူဖြစ်သည်။ မခင်ဝေ ရှာဖွေရသမျှလေးကို သာလျှင် သားအမိသုံးဦး ခြိုးခြံသုံးစွဲရင်း မောင်အငယ်ဆုံးကို ကျောင်း ထားပေးနေရရှာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုံးတွင် မခင်ဝေနှင့် ကိုသက်တင်တို့စားပွဲမှာ နီးကပ်စွာရှိသည်။ နေ့လယ် ခေတ္တရုံးဆင်းချိန်တွင် ထမင်းစားထွက်လေ့ရှိသော ကိုသက်တင်သည် ထမင်းစားရာမှ ပြန်လာတိုင်း နေ့လယ်စာမစားဘဲ ကော်ဖီကို ဓာတ်ဘူးဖြင့် ထည့်ယူလာတတ်သော မခင်ဝေက သူ့အတွက် ကော်ဖီ တစ်ခွက်ချန်ထားမြဲဖြစ်သည်ကို တွေ့ရတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မခင်ဝေကလည်းဗျာ... ဒုက္ခရှာလို့၊ ကျွန်တော် အခုပဲ ထမင်းစား လာတဲ့ဥစ္စာ၊ ရော့ပါ... မခင်ဝေပဲသောက်ပါ” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်မ သောက်ပြီးပြီ ကိုသက်တင်ရဲ့။ ဒါ ကိုသက်တင်အတွက် တမင် အိမ်ကအပိုဖျော်ယူလာပြီး ချန်ထားတာ။ ဘာလဲ... မခင်ဝေ တိုက်တာကို မသောက်ချင်လို့လား၊ ဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟောဗျာ.. ဘယ့်နှယ် မသောက်ချင်ရှိရမလဲ မခင်ဝေရယ်။ မခင်ဝေမှာ တစ်နေ့လုံး ထမင်းမစားဘဲ ကော်ဖီလေး၊ မုန့်လေးနဲ့ ပြီးနေ ရတာ။ ကျွန်တော်က ဝင်ရှယ်ယာခွဲလို့ ဘယ်မှာမျိုးကျပါ့မလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမလေး ဖြစ်နေလိုက်တာ၊ ကျွန်မက မနက်စာကို အိမ်က မထွက်ခင်ကတည်းက စားလာတာရှင့်။ ညနေပြန်ရင်လည်း မေမေက အသင့်ချက်ပြီးသား၊ ခူးစားရုံပဲ။ ရှင့်လို အိမ်မရှိ ယာမရှိမဟုတ်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ... ကလေကချေလေးများ တိုက်တယ်ဆိုပါတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသက်တင်က ဝမ်းနည်းသံဖြင့် တမင်ပြောလိုက်ရာ မခင်ဝေ မှာ မျက်စိမျက်နှာပျက်          သွားပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အို.. အို.. ကျွန်မက ဒီလိုဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး ကိုသက်တင်ရယ်၊ စိတ်မဆိုးပါနဲ့နော်။ \"\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \" \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်မလေ ကိုသက်တင်တစ်ယောက်တည်း ဆွေမရှိ၊ မျိုးမရှိ နေရတာကို စိတ် မကောင်းလွန်းလို့ ပြောမိတာပါ၊ နော်.. နော်...”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မခင်ဝေက တိုးလျှိုးသံဖြင့် တောင်းပန်နေပြန်ရာ ကိုသက်တင် မှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားလျက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မလိုပါဘူး မခင်ဝေရယ်၊ မခင်ဝေ ဘယ်လိုစိတ်နဲ့ ပြောတယ်ဆို တာကို ကျွန်တော်သိပါတယ်။ တမင်ကျီစားတာပါ။ ကဲ... ပေး မနက်က ရိုက်နေတဲ့စာတွေ ပြီးသွားပြီလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသက်တင်က အလုပ်ဘက်သို့ စကားပြောင်းလိုက်မှ မခင်ဝေ မှာ မျက်နှာပြန်လည်လန်းဆန်းလာပြီး ရွှင်ရွှင်ပျပျဖြစ်လာတော့၏။ သည်လိုနှင့်ပင် သုံးနှစ်တာနီးပါးမျှ မခင်ဝေနှင့် ကိုသက်တင်တို့ ဆက်ဆံမှုမှာ ရှေ့မတိုး၊ နောက်မဆုတ်ရှိခဲ့သည်။ မခင်ဝေတို့ရုံးတွင် စာရေးလုပ်သူများမှာ မိမိအိုးအိမ်နှင့် အသက်အရွယ်ကြီးသူတွေသာ များလျက် မခင်ဝေနှင့် ကိုသက်တင်သာ လူငယ်ပိုင်းဟူ၍ရှိသည်။ သို့ကြောင့်လည်း တစ်ရုံးလုံးက မခင်ဝေတို့ ဆက်ဆံမှုကို မည်သူမျှ ငြိုငြင် ခြင်း၊ ဝန်တိုခြင်းမရှိကြဘဲ ကိုယ့်အလုပ်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။ မခင်ဝေမှာ တစ်နေ့လုံး လက်နှိပ်စက်စားပွဲတွင် တချောက်ချောက်ရိုက်နေလျက် တစ်ခါတစ်ရံ မန်နေဂျင်းဒါရိုက်တာ ဦးဘနီ အစရှိသော လူကြီးများက အကြောင်းကိစ္စရှိ၍ ခေါ်မှသာ သူတို့ အခန်းတွင်း သွားရောက်ရသည်။ မခင်ဝေကို မကြာခဏခေါ်၍ စာပေး၊ စာယူ၊ ပြန်စာများ နှုတ်တိုက်ချပေးလေ့ရှိသူမှာ ဦးဘနီသာ ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သက်ကြီးတက္ကသိုလ် ဥပစာအပိုင်း(ခ)ကို အောင်မြင်စွာ ဖြေဆို နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း မခင်ဝေ၏ အားပေးမှု များစွာပါသည်ဟု ကိုသက်တင် က ဝန်ခံရပေမည်။ မခင်ဝေသည် ကိုသက်တင်၏ ပညာရှာမှီးမှု၌ များစွာ စိတ်ဝင်စားလျက် ယခုဘယ်အခြေသို့ ရောက်နေပြီ၊ ဘယ်ဘာသာရပ် များတွင် ကိုသက်တင် လျော့နေသည်ကို အစဉ်ဂရုတစိုက်မေးကာ အားပေးလေ့ရှိ၏။ စာမေးပွဲရက် နီးကပ်သောအချိန်များ၌ မျက်လုံး ဟောက်ပက်ဖြစ်အောင် အိပ်ရေးပျက်ခံ စာကြည့်၍ ရုံးလာတက်နေသော ကိုသက်တင်ကို မခင်ဝေခမျာ ကရုဏာသက်စွာဖြင့် ကြည့်နေတတ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမယ်... ဒီနေ့ ကော်ဖီမဟုတ်ပါဘူး၊ မခင်ဝေ ဘာပြောင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45550490288277,"sku":"","price":3600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_8f430bd2-281d-404c-9c26-c571e8fc8694.jpg?v=1730237549"},{"product_id":"လင်းယုန်မောင်မောင်-ကမ္ဘာကျော်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ-ပြောင်ချက်နှင့်လှောင်ကွက်များ","title":"ကမ္ဘာကျော်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ပြောင်ချက်နှင့်လှောင်ကွက်များ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒေါက်တာမာတင်လူသာကင်း (ဂျူနီယာ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေါက်တာမာတင်လူသာကင်း (ဂျူနီယာ)သည် အမေရိကန်ပြည် တစ်ဝှမ်း၌ လူသိများ၍ ထင်ရှားကျော်ကြားသော လူမည်းခေါင်းဆောင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် လူမည်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သော် လည်း သူ၏ သီလ သမာဓိနှင့် ခိုင်မြဲသောယုံကြည်ချက်များကြောင့် အမေရိကန်သမ္မတ ကိုယ်တိုင်အပါအဝင် လူဖြူ အမေရိကန် အမျိုးသားများ ကပင် သူ့အား ကြည်ညိုလေးစားခဲ့ကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထူးသဖြင့် သူသည် အသားရောင်ခွဲခြားရေးစနစ်ကို တိုက်ဖျက် ရာ၌ အကြမ်းမဖက်သောအနုနည်းကို အသုံးပြုခဲ့ရာ လူမည်းများက တစ်ခဲနက် ထောက်ခံခဲ့ကြသလို လူဖြူများကလည်း အင်တိုက်အားတိုက် ပါဝင်လှုပ်ရှားခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေရိကန်အစိုးရက လူမည်းများအား နှိမ်ချသည့်သဘောဖြင့် စားသောက်ဆိုင်များတွင် လူမည်းများအား ဝင်ခွင့်မပြုဟု ကန့်သတ်ခဲ့ကြ သလို ဘတ်စ်ကားများကိုလည်း လူမည်းများမစီးရဟု အမိန့်ထုတ်ပြန်ထား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ လူဖြူလူမည်း အသားအရောင်ခွဲခြားရေးကို ဆန့်ကျင်တိုက် ဖျက်ရာ မာတင်လူသာကင်းသည် အကြမ်းမဖက်ဘဲ အနုနည်းများကိုသာ အသုံးပြုကြရန် စည်းရုံးလှုံ့ဆော်ခဲ့ရာ လူမည်းများကလည်း မာတင်လူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာကင်း၏ အဟောအပြောကောင်းမှုကြောင့် တစ်သဝေမတိမ်း လိုက်နာခဲ့ ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခါသော် ဘတ်စ်ကားများတွင် လူမည်းများမစီးရဟု ကန့် သတ် ချုပ်ချယ်ထားခဲ့ရာ ထိုချုပ်ချယ်မှုကို အနုနည်းဖြင့် အာဏာဖီဆန် ရန် လူသာကင်း၏ညွှန်ကြားချက်များကို လူမည်းများက အတိအကျ လိုက်နာခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့စဉ်တွင် အသက် (၇၂) နှစ်အရွယ်ရှိ လူမည်းအမျိုးသမီးကြီး သည် သူမအလုပ်လုပ်သော စက်ရုံရှိရာ မိုင်ဝက်ခန့်ဝေးသော နေရာသို့ ဘတ်စ်ကားမစီးဘဲ ဆန္ဒပြသောအားဖြင့် နေ့စဉ်အသွားအပြန် လမ်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏နေ့စဉ် လမ်းလျှောက်နေသည့် ပင်ပန်းမှု ဒဏ်ကို မကြည့်ရက်နိုင်သော မိတ်ဆွေတစ်ယောက်က မနေနိုင်သဖြင့် ဤသို့မေးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်မကြီး၊ ခုလိုဆန္ဒပြတဲ့အနေနဲ့ ဘတ်စ်ကားမစီးဘဲ နေ့တိုင်း အသွားအပြန် လမ်းလျှောက်ရတာ မမောဘူးလား၊ မပင်ပန်းဘူးလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတွင် (၇၂) နှစ်အရွယ်ရှိ အဘွားကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်ပုံမှာ အသားအရောင်ခွဲခြားမှု ဆန့်ကျင်ရေးအတွက် သမိုင်းတွင်သွားသည်။ သူမက ပြန်ဖြေလိုက်သည်မှာ “ပင်ပန်းတာပေါ့ကွယ်။ ခြေထောက်တွေ လည်း နာတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလမ်းလျှောက်ရတဲ့အတွက် အဘွားရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကတော့ ပင်လည်း မပင်ပန်းပါဘူး၊ နာလည်း မနာပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတရုတ်ခွေးထံမှ နည်းယူခဲ့ရသော မိုက်တိုက်ဆန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာ့လက်ဝှေ့ကျော် မိုက်တိုက်ဆန် ဆုရထားသော ခွေးကလေး တစ်ကောင်ကို မွေးထားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ထိုခွေးမှာ တရုတ် အမျိုးအစားဖြစ်၍ ရှားပိုင်ဟု ခေါ်သည်။ နှာခေါင်းပြားပြားဖြင့် အလွန် အရုပ်ဆိုး၍ Bulldog ခေါ် ခွေးဘီလူးကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အခြားခွေး များဖြင့် မကြာခဏခိုက်ရန်ဒေါသဖြင့် အကိုက်ခံရ၍ သူ့ကျောပြင်တွင် လည်း အမာရွတ်များဖြင့် ပြည့်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း တုတ်ခိုင်ကြီး မားလှသည်။ “ဒီလိုရှားပိုင်ဆိုတဲ့ ခွေးအမျိုးအစားတွေဟာ တရုတ်ပြည်မှာ ဆိုရင် ရန်သူကို ခုခံကာကွယ်တဲ့နေရာနဲ့ တိုက်တဲ့ခိုက်တဲ့နေရာမှာ အင် မတန် နာမည်ကြီးပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ ခွေးအကြောင်း ကျွမ်းကျင်တဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူတွေက ဒီခွေးတွေရဲ့ကျောမှာ အမြဲတမ်း အမာရွတ်တွေ ရှိနေတတ်ပါ တယ်”ဟူ၍ မိုက်တိုက်ဆန်က ရှင်းပြခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တခြား ခွေးတစ်ကောင်ကောင်က သူ့ကို ကိုက်လိုက်ပြီဆိုရင် သူဟာ နောက်ကို ရုတ်တရက်ပြန်လှန်ပြီး ကိုက်တတ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ဝှေ့ကြိုးဝိုင်းအတွင်းမှ တိုက်ဆန်၏ထိုးသတ်သည့် နည်းမှာ လည်း ရှားပိုင်ခွေးများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်ရန်သူ၏ လက်သီး ချက်များကို ရှောင်တိမ်းရင်း ပူးကပ်၍ဖြစ်စေ၊ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှဖြစ်စေ၊ ချက်ကောင်းကိုမိအောင် ပြန်လည်ထိုးသတ်ခြင်းသည် မိုက်တိုက်ဆန် အတွက် လက်ဝှေ့ကြိုးဝိုင်းအတွင်း နာမည်ကျော်ကြားစေခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ထိုနည်းပရိယာယ်ကို တရုတ်ခွေး ရှားပိုင်အမျိုးအစားမှ ရယူခဲ့သည်ဟုပင် ဆိုနိုင်စရာရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟာသမင်းသားကြီး မောရစ္စချ်ဗဲလီယား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာကျော်ရုပ်ရှင် ဟာသမင်းသားကြီး မောရစ္စဗဲလီယားသည် တစ်နေ့တွင် ပြဇာတ်ရုံတစ်ရုံသို့ ရောက်သွားခဲ့ရာ သူ့မိတ်ဆွေ လူရွှင်တော် ဖစ်လ်တစ်လ်ဖားရှိရာ ဇာတ်ရုံနောက်ဖေးသို့ သွားတွေ့ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဇာတ်ရုံနောက်ဖေးတွင် ကချေသည်ချောချောလှလှ ကောင်မလေး များကို ကြည့်ရင်း မောရစ္စက “အင်း... ကျုပ်ဖြင့် အသက် (၂၀)လောက်တောင် ပိုပြီး ကြီးချင်စိတ်ပေါက်လာတယ်””ဟု ညည်းလိုက် သည်။ ဤတွင် သူ့မိတ်ဆွေက “ဘယ့်နှယ့်လဲဗျ၊ ခင်ဗျားဟာ မဟုတ် သေးပါဘူး။ အသက် (၂၀) လောက် ပြန်ငယ်ချင်တယ်လို့ ပြောစမ်းပါ”” ဟု သူ့အား လှမ်းပြောလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကမ္ဘာကျော်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ ပြောင်ချက်နှင့် လှောင်ကွက်များ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတွင်မှ ထိုစဉ်က အသက် (၇၃) နှစ် ရှိနေပြီဖြစ်သော မောရစ္စချ်ဗဲလီယားက “ကျုပ် တကယ်ပြောနေတာဗျ၊ နောက်ထပ် အသက် (၂၀) လောက် ကြီးချင်တယ်ဆိုတာ အမှန်ပဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ နောက်ထပ် နှစ် (၂၀) လောက်ကြီးနေရင် ကျုပ်အသက်က ၉ဝ ကျော်နေပြီမို့ ခုလို ကောင်မလေးချောချောလှလှတွေ တွေ့ရလို့လည်း ဘာမှထူးခြားမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး”ဟု သူ၏ ဇရာ၏သဘာဝကို ဖွင့်ဟပြောဆိုခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလင်းကွန်း၏ မိတ်ဆွေများ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခါက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မေးတတ်သောသတင်းစာ ဆရာမ ကိလ်ထင်ဘတ်သည် သမ္မတကြီးလင်ကွန်းအား မေးခွန်းတစ်ခု မေးခဲ့ သည်။ “သမ္မတကြီးရှင့်၊ သမ္မတကြီးဟာ ရန်သူတွေကို သုတ်သင် မပစ်ဘဲ သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့နဲ့ ကြင်ကြင်နာနာ စကားပြောတတ်တယ်လသိရပါတယ်။ အဲဒါ ဘယ်လိုအကြောင်းကြောင့်ပါလဲ”ဟု မေးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုအခါ သမ္မတလင်ကွန်းက တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် ပြန်ဖြေခဲ့ သည်။ “မဒမ် ခင်ဗျား၊ ကျွန်တော်ဟာ ကျွန်တော်ရဲ့ ရန်သူတွေကို သုတ်သင်ပစ်မယ်ဆိုရင် သူတို့နဲ့ အခုလိုမိတ်ဆွေ ဘယ်တော့ဖြစ်လာမှာလဲ ဗျာ” ဟု ပြောခဲ့ရာ အမျိုးသမီးမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူဌေးရေနစ်တဲ့ကိန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေရိကန်သမ္မတကြီး ဖရင့်ကလန့်ဒီရုစဗဲ့သည် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုကြီး၏ စီးပွားတိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးရေးကို အထူးအာရုံစိုက်၍ဆောင်ရွက်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူသည် အမေရိကန်ပြည်သူတို့၏ စီးပွားရေး အရ ထိပ်ဆုံးသို့ရောက်နေသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီးများအား အမြဲ တမ်း ဂုဏ်ပြုအားပေးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတွင် သမ္မတကြီးရုစဗဲ့၏ သားတစ်ယောက်သည် ဂျူးမွန့်ဆိုသူ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီး တစ်ယောက်၏သမီးနှင့် ထိမ်းမြား လက်ထပ်ခဲ့၏။ ဂျူးမွန့်မှာ အမေရိကန် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီးများ အနက် ထိပ်ဆုံးသို့ရောက်နေသူ ဖြစ်သည်။ သို့ဖြင့် သမ္မတကြီး၏သားနှင့် အချမ်းသာဆုံးသူဌေးကြီး၏ သမီးမင်္ဂလာလက်ထပ်ပွဲမှာ ဝက်ဝက်ကွဲမျှ စည်ကားခဲ့သည်။ သူဌေးကြီး ဂျူးမွန့်၏ကျယ်ဝန်းလှသော ခြံကြီးအတွင်း မင်္ဂလာပွဲသို့ လာရောက်အားပေးကြသော ဂုဏ်သရေရှိ မင်းပရိသတ် အပေါင်းတို့နှင့် သောင်းသောင်းဖြဖြ ကြက်ပျံမကျစည်ကား ကျယ်ဝန်း လှ၏။ ထိုသို့ ပရိသတ်များဖြင့် ပြည့်ကျပ်စည်ကားနေခိုက် ရုတ်တရက် မမျှော်လင့်ဘဲ သဲကြီးမဲကြီး ရွာချလိုက်သော မိုးကြောင့် မင်္ဂလာပွဲ ကျင်းပရာ ခြံကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ရေနစ်၍ စိုရွှဲနေခဲ့သည်။ သမ္မတကြီး တစ်ယောက်လုံး မိုးထဲရေထဲတွင် ရွှဲရွှဲစိုနေသောအဖြစ်ကိုကြည့်ကာ ခမည်း ခမက်ဖြစ်သူ သူဌေးကြီးဂျူးမွန့် အားရပါးရ လက်ခုပ်လက်ဝါးတီးကာ ရယ်မော၍ ကျယ်လောင်သောအသံကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရာ ပရိသတ် အားလုံးမှာ ကိုယ့်အဖြစ်ကို မေ့သွားခဲ့ကြ၏။ သူဋ္ဌေးကြီးဂျူးမွန့် လှမ်း၍အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်ပုံမှာ “သူဌေး ရေနစ်တဲ့ကိန်း ဆိုက်တယ်ဆိုတာ ဒါမျိုးကို ပြောတာပေါ့” ဟူသတည်း။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောက်ဆုံးထပ်ရောက်နေတာကိုး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုပ်ရှင်လူရွှင်တော် မင်းသားကြီး ဟော့ပ်ဟုတ်သည် ဟာသဆန် ဆန် ပုံပြင်များကို မကြာခဏပြောတတ်သည်။ ပြောသည့်ပုံပြင်များမှာ သဘာဝမကျ ယုတ္တိမရှိသော်လည်း ကြားရသူတိုင်း ပွဲကျခဲ့ကြသည်။ တစ်နေ့တွင် ဘော့ပ်ဟုတ်က ရုပ်ရှင်ကြည့်ရာတွင် အရမ်းဝါသနာပါသော သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်အကြောင်းကို ဤသို့ပြောပြခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45544650932373,"sku":"","price":6650.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a2970a33-62d1-48f8-ab11-cd5f811e7abf.jpg?v=1730238216"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-ကျွန်တော့်ချစ်ဆွေများနဲ့ကျွန်တော်","title":"ကျွန်တော့်ချစ်ဆွေများနဲ့ကျွန်တော်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖိုးသော်တာ စန္ဒာလကိုကွယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e[၁] \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်သည် စာရေးရန် ဉာဏ်လေးသောအခါများတွင် ဘာလုပ်တတ်ပါသနည်း၊ ရေဝအောင်ချိုးပြီး လက်ဖက်ခါးခါးလေးကို စားချင်သည်။ ထို့ကြောင့် စာရေးစားပွဲတွင် ထိုင်ငိုင်နေရာမှ မနီးမဝေးတွင် စာကြည့်နေသော ညီငယ်အား..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မောင်ကြည်ဝင်းရေ... သွားကွာ အစ်ကို့ဖို့ လက်ဖက်ဝယ်ပေးစမ်းပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ.. အစ်ကိုဆွေ၊ ကျွန်တော် စာမေးပွဲနီးနေလို့ဗျာ၊ အမာကြည်ကို လွှတ် လိုက်ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမာကြည်မှာ ကျွန်တော်တို့ ညီမလေးတစ်ယောက် ဖြစ်ပါသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဖြင့် မင်းပဲ ခေါ်ခိုင်းလိုက်စမ်းကွာ၊ ရော့... ဒီမှာ ပိုက်ဆံလာယူ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းအခိုက် လူငယ်တစ်ယောက် ဝင်လာရာ.. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟင်. ဟင် အမှုဆောင် အစည်းအဝေး ဖိတ်စာလာပြန်ပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်ဆီသို့ ရောက်လာသော စာရေးဆရာအသင်းက လူငယ်ကို မေး လိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မလွဲပါဘူးခင်ဗျာ” ဟုဆိုရင်း သူသည် လွယ်အိတ်ထဲမှ စာရွက်တစ်ခုကို ထုတ်ပေးပြီး ကျွန်တော့်အား ဖိတ်စာရကြောင်း လက်မှတ်ထိုးစေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ကျွန်တော်သည် ဖောင်တိန်ကိုဖွင့်ရင်း..          \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ငါ့လခွီးတဲ့ ဒီနှစ်မှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆိုသွင်းလို့ အမှုဆောင်ကလေး ဖြစ်ရပါတယ်၊ တကတဲ ခိုးရာပါပစ္စည်း လက်ခံမိတာကျနေတာပဲ၊ စိတ်ကိုမအေးရ ဘူး၊ တစ်ပတ်ကို နှစ်ခါလောက် အစည်းအဝေးတက်နေရတယ်၊ ဘာလဲ အခု ငွေဥဒေါင်းတို့လူစုက အယုံအကြည်မရှိ အဆိုသွင်းပြန်ပတဲ့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော် မသိဘူးခင်ဗျ၊ ဖတ်ကြည့်ပါဦးမယ်ခင်ဗျာ” ဟုဆို၍ သူ ရေးကြီး သုတ်ပျား ထွက်သွားသည်။ ကျွန်တော် ဖိတ်စာကို ဖြန့်ဖတ်လိုက်ရာ အချိန်မှာ ယနေ့ ပင်။ ညနေ ၃ နာရီတဲ့။ “အင်း.. အခုပဲ ၂ နာရီထိုးတော့မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာများ အရေးကြီးပါလိမ့်၊ ဒီလောက် ကပ်ဖိတ်ရအောင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိတ်ထဲမှ ရေရွတ်မိကာ ဖိတ်သည့်ကိစ္စကို ကြည့်လိုက်သောအခါ၌ကား ကျွန်တော်မှာ ဝမ်းသာအားရ ထိုင်နေရာမှ ထမခုန်မိအောင်ပင် မနည်းသတိထား လိုက်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကြောင်းမှာ.. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခရီးထွက်ဖို့ကိစ္စကို ဆွေးနွေးရန်”တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟီး... ဘယ်ကိုများပါလိမ့်၊ ရှမ်းပြည်ကိုဆိုရင် ဇိမ်ပေါ့ ကွာ၊ ရှမ်းမလေးရဲ့ ပါးများ ပုရွက်ဆိတ် ကိုက်ထားသလို နီနေတာပဲလို့ ကြားဖူးတယ်၊ နို့ပြီး သူတို့ ရေချိုးတော့လည်း မျက်နှာအရင်သစ်သတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိတ်ထဲ၌ ဟိုဟိုဒီဒီ တွေးတောရင်း ထိုင်ရာမှ ထလိုက်ကာ ဖိတ်စာကိုကိုင်၍ ထမင်းစားပွဲ၌ ကော်ဖီသောက်နေသော ကျွန်တော့် (Godmother) ဝမ်းမနာမိခင် ထံသို့ပင်သွားပြီး...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နာနီ ကျွန်တော်တို့ ခရီးထွက်ရလိမ့်ဦးမယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ရွှင်မြူးစရာဆိုလျှင် သူ ဝမ်းသာနေလေပြီ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေး... ကောင်းတာပေါ့၊ ဘယ်ကိုတဲ့လဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မသိသေးဘူး၊ အမှုဆောင်အစည်းအဝေးသွားရမယ်၊ ၃ နာရီဆိုတော့ မြန်မြန် လုပ်မှပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကျွန်တော် ရေအမြန်ချိုးလိုက်သည်။ ပြီး အဝတ်လဲသောအခါတွင်လည်း ခြေလှမ်းသွက်သွက်လျှောက်နိုင်ရန် ဘောင်းဘီရှည် ဝတ်လိုက်သည်။ နက်ကတိုင်ကို စတိုင်ပါပါ တပ်လိုက်သေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်း..... မန္တလေးသွားတုန်းကရော၊ မြစ်ကြီးနားတုန်းကရော ငါက နှစ်ခါစလုံးလိုက်ထားလို့ ဒီတစ်ခါ သည်းခံပါများ ပြောနေကြမလား၊ ဒီလိုဆိုရင်တော့ မခံနိုင်ဘူး၊ ခရီးသွားဖို့ အခွင့်အရေးရတိုင်းမှ မသွားရရင် အမှုဆောင်အဖွဲ့ က နုတ် ထွက်မယ်လို့ ပြောမှပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသင်းတိုက်သို့ ရောက်သောအခါတွင် လူအတော်စုံနေလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်း... ဖိုးသော်တာတို့က ဒါမျိုးဆိုရင် ဝီရိယကောင်းဗျ၊ တခြားကိစ္စဆို ရင်ဖြင့် ၃ နာရီချိန်းထား ၄ နာရီကျော်မှ လာတတ်တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လင်းယုန် ဖိုးဗန်းမော်တင်အောင်က ဆီးကြိုလိုက်ပါသည်။ သို့ သော် ကျွန်တော်က ခရီးထွက်တာ မပါရမှာစိုးသည်နှင့် ခါတိုင်းလို...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျုပ်လာချင်တဲ့အချိန်လာတာ ဆီးပြောနေရအောင် ခင်ဗျားက ကျုပ်မိန်းမ လားဗျ” ဟူသော အပေါက်မျိုးကို မသုံးဘဲ မျက်နှာထား ချိုချိုပျော့ပျော့နှင့်ပင်..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါတော့ ကိုတင်အောင်ရာ... ကျွန်တော်က ခရီးထွက်ပြီး ဝတ္ထုရေးချင်နေတဲ့ ကောင်ကိုးဗျ၊ အဟဲဟဲ ရော့ဗျာ စီးကရက်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်အတွက် တစ်မဲရအောင် စီးကရက်တစ်လိပ် စွန့်လိုက်ရပါသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ... ဆရာရွှေပိန်သောင်း နေကောင်းလားဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုမှ ရောက်လာသော မြန်မာ့အလင်း အယ်ဒီတာကြီးကိုလည်း ချော့လိုက် ရပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ... ကဲ လူစုံပြီ၊ အစည်းအဝေး စကြမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခရီးသွားရမည်ဆိုလျှင် သူလည်း ဒေါ်လိုက်ချင်ကြီးဖြစ်သော အစ်မကြီး ဂျာနေဂျိုမမလေးက ဆော်သြလိုက်၍ အားလုံး စုအုံထိုင်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အခုအရေးပေါ် အမှုဆောင်အစည်းအဝေး ခေါ်ရတာကတော့ တခြား ကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး၊ စာရေးဆရာအသင်းအတွက် လူလေးယောက် လကိုသွား နိုင်ဖို့ ဒုံးပျံကြီးတစ်ခု စီစဉ်ပေးပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာ... ဘာ ဘယ်ကိုသွားဖို့” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က ဖြတ်မေးလိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လကိုဗျ၊ လကိုသွားဖို့ လူလေးယောက်အတွက် ဒုံးပျံကြီးတစ်ခု စီစဉ်ပေး တယ်။ ဒါကြောင့် သွားမယ့်လူ ရွေးချယ်ဖို့ အစည်းအဝေးခေါ်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော်က ဆရာသော်တာဆွေကို အဆိုသွင်းပါတယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်ပေးထားသော စီးကရက်ကို လက်ကြားညှပ်ကာ ဖိုးဗန်းမော်တင်အောင်က ထ၍လုပ်လေရာ ကျွန်တော်မှာ နေရာမှ အလျင်အမြန် ထပြီး..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့...ဟေ့ ရဲဘော်ကြီး ဒါတော့သည်းခံစမ်းပါ၊ တကတဲ ဘယ်နေရာ ပျက်ကျ၊ ဘယ်နေရာသေမှန်း မသိရမယ့်ကိစ္စကြီး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နို့... ကိုယ့်လူက ခရီးသွားရမယ်ဆိုရင် ဘယ်ပဲသွားရသွားရဆို” ဖိုးသန်းဆွေ ထပြန်သဖြင့်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့.. ဂျပုရ ငြိမ်နေစမ်းပါကွ၊ ကိုယ်ပြောတာက ကချင်ပြည်လောက် ရှမ်းပြည်လောက်တင် လေယာဉ်ပျံနဲ့ ပြောတာကွ၊ အခုတော့ ဒုံးပျံကြီးနဲ့ လကို သွားမှာ တဲ့၊ မင်းပဲသွား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော်က မိုးအောက်မြေပြင်ဆုရ ဆရာမင်းအောင်ကို အဆိုတင်သွင်း ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးမာဃက ထ၍ နှံလေရာ ဆရာမင်းအောင်လည်း ထိုင်ရာမှ အလျင်အမြန် ထပြီး...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမယ်လေး... ကျွန်တော့်ကို မလုပ်ပါနဲ့ ဆရာမာဃ၊ ခင်ဗျားပဲ အရင်ပထမ အခေါက် မန္တလေးလိုက်ရပြီး နောက် မြစ်ကြီးနား မလိုက်ရတဲ့အတွက် ဒုံးပျံနဲ့ လကို ကြွတော်မူပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ကဲ... ဒါဖြင့် လူပျိုဖခင် တိတ်တိတ်ပုန်း ကလေးမွေးတဲ့ မိန်းမတွေရဲ့ လင် ကိုမြင့်ဆွေကို ကျွန်တော်က အဆိုသွင်းပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘာသာပြန်ဌာန ကိုလှအောင်က လုပ်ပြန်လေရာ လင်းယုန်ဂျာနယ်တွင် လူပျိုဖခင်နာမည်နှင့် ကလောင်ကစားနေသော ကိုမြင့်ဆွေက သူ့နဂိုအမူအရာ အတိုင်း ထိုင်ရာမှမထဘဲ ခပ်အေးအေးပင် ဆေးပြင်းလိပ်တိုကို ပါးစပ်မှချွတ်ကာ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျုပ် ဒုက္ခမရှာပါနဲ့ဗျာ၊ အေးအေးနေပါရစေ၊ ခင်ဗျားနဲ့ ပင်လုံမလိုက်ရလို့ မကျေမချမ်း ဖြစ်နေတဲ့ သော်တာဆွေပဲ လိုက်သွားကြစမ်းပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် ထိုင်ရာမှ ငေါက်ခနဲ ထလိုက်ကာ စားပွဲကို လက်ဖနောင့် နှင့် တစ်ချက်ထုလိုက်ပြီး..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သော်တာဆွေ.. နာမည်ကို ထည့်မပြောရင် ကောင်းမယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေါမာန်ပါပါနှင့် စကားကိုပိတ်လိုက်ပါသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ဥက္ကဋ္ဌ ဒဂုန်တာရာက.. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုယ့်လူ ဟုတ်တယ်မှုတ်လား၊ ပင်လုံကို သတင်းစာဆရာနဲ့ သတင်းထောက်အသင်းကသာ လိုက်ရပြီး စာရေးဆရာအသင်းက မပါတာကို တဖျစ် တောက်တောက်နဲ့ မကျေမနပ် ဖြစ်နေတယ်မှုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဥက္ကဋ္ဌကလေ... ဥက္ကဋ္ဌပီပီ စကားကို ဆင်ခြင်ပြောစမ်းပါ၊ ပင်လုံဖိတ်ခေါ် တာထဲ မပါတာမှာ ကျုပ်တို့က ဘာအခွင့်အရေးကြောင့် “မကျေမနပ်” ဖြစ်နေတယ် လို့ ပြောနိုင်ရမှာလဲ၊ ရှမ်းပြည်က စာရေးဆရာအသင်းကို လူရာမသွင်း၍ ဝမ်းနည်းပြီး ငိုမိပါတယ်သာ ပြောဖို့ရှိပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ.. ကဲ တော်ရာခွေ၊ ရှည်မနေစမ်းနဲ့ ထိုင်စမ်း” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာရွှေပိန်သောင်းသည် ထိုင်ရာမှထ၍ ကျွန်တော့်စကားကို ပိတ်ကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီဒုံးပျံနဲ့ လသွားဖို့ကိစ္စမှာ သူသွားပါ၊ ငါသွားပါ အဆိုတင်သွင်းနေလို့ တော့ ရမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်သူမှလဲ သွားချင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ရှင်းရှင်းပြောရရင် ကျုပ်လည်း မသွားချင်ဘူး၊ ဒီတော့ ကိစ္စပြီးအောင် တစ်ယောက်တစ်ယောက် တိုက် တွန်းနေမယ့်အစား ဘယ်သူဘယ်သူဟာဖြင့် သွားသင့်သလဲဆိုတာ စဉ်းစားဆုံးဖြတ် ရလိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒါ မှန်ပါတယ်ဗျ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းအောင်သည် တစ်ချီတစ်မောင်း ထပြန်ကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်လိုလူစား သွားသင့်သလဲဆိုတော့ အရင် မန္တလေးတို့၊ မြစ်ကြီးနားတို့ သွားတဲ့ အခွင့်အရေးကောင်းယူထားတဲ့လူတွေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့.. ဟေ့ ဖိုးမင်းအောင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မန္တလေးရော၊ မနောပွဲရော နှစ်ပွဲစလုံး နွှဲထားသည့်ကျွန်တော်က အလျင် အမြန်ထရပ်ကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဒီလို နှစ်ခါစလုံး သွားထားရတဲ့လူတွေမှာ ခရီးပန်း အလုပ်ပျက်ဖြစ်နေလို့ အနားယူဖို့ သင့်တယ်ကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွှေပိန်သောင်းက အပြုံးကျဲကျဲကလေးနှင့် ကျွန်တော့်ကို လက်ညှိုး ထိုးကာ... “ဟေ့.. ဟေ့ သော်တာဆွေ၊ လူပါးမဝနဲ့၊ မင်းအောင်ပြောတာ ဟုတ်တယ်ကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ... ဒါဖြင့် နှစ်ခါစလုံးသွားထားတဲ့လူဆိုရင် ကျွန်တော်ရယ်၊ ဂျာနေဂျို မမလေးရယ်၊ ဒဂုန်တာရာရယ် ရှိတာပဲ။ ကျွန်တော်တော့ ဒီလကို ဘယ်နည်းနဲ့မှ မသွားနိုင်ဘူး။ အဲ... သူတို့နှစ်ယောက်သာ မေးပေတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီမှာရှင့်... ကျွန်မက မိန်းမသားဖြစ်ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအစ်မကြီး ဂျာနေဂျိုက လုပ်လေရာ သန်းဆွေဂျပုက...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အံမာ.. ခုခါမှ ဘာမိန်းမသားလဲ၊ ဟိုတုန်းကဖြင့် ကျွန်မစိတ်ထဲ ကျားရယ် မရယ် မခွဲဘူး၊ နေရဲသွားရဲတာပဲ ဆိုပြီး....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါက ဒီလိုရှိပါတယ်ရှင့်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစ်မကြီး ဂျာနေဂျိုသည် သူ့ဟန်အတိုင်း လက်ဝါးကလေးဖြန့်ကာ (လွန် ခဲ့သော သင်းလုံးကျွတ် အစည်းအဝေးက ဒဂုန်ရွှေ့များသည် ယောက်ျားကြီးဖြစ်လျက် နှင့် “ကျုပ်ဟာ ဒေါ်တင်လှိုင် အပြောကောင်းတာနဲ့ နားယောင်မိပါတယ်”ဟု ဝန်ခံရ လောက်အောင်) လေပြည်ဖျန်းတော့မည်အပြုတွင် ဤအရိပ်အခြည်သိသော ရွှေပိန် သောင်းက ထ၍..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ... ဒေါ်တင်လှိုင်၊ အကြောင်းပြမှာက ခဏထားပါဦး၊ ဥက္ကဋ္ဌကြီး ဒဂုန် တာရာ ပြောပါစေဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂဠုန်ခွာနာသည် ထိုင်ရာမှ ညောင်နာနာကလေးထကာ.. ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါတော့ ဒီကိစ္စမှာ ကျွန်တော်တော့ ခင်ဗျားတို့မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ လူကလည်း ကောင်းကောင်းမမာဘူး၊ နို့ပြီး အသင်းအတွက် သမဝါယမကိစ္စတွေလည်း လုပ်ရဦး၏မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အောင်မာ... အောင်မာ၊ ဒါတွေ မန္တလေးတို့ မနောပွဲတို့သွားတုန်းကတော့ သတိတောင်မရဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုလှအောင်က ထ၍မှုတ်ပါတော့သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာရွှေပိန်သောင်းက တစ်ခါထပြန်ကာ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ... ဒီတော့ အချုပ်ပြောရရင် ဒီဒုံးပျံမှာ လေးယောက်သွားရမယ်ဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့သုံးယောက်နဲ့ နောက်တစ်ယောက်ရှာပြီး သွားဖို့ပဲရှိတာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို.. ဆရာရွှံ့ဗိန်ဗောင်းရဲ့” ကျွန်တော်သည် ထိုင်ရာမှထရပြန်ကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ.. ဒီမှာ ကျွန်တော်တို့ကမှ မသွားချင်ဘူးဆိုတာကို ဘယ့်နှယ်လုပ် ဖြစ်မှာလဲဗျ၊ ဒီမှာ ဥက္ကဋ္ဌလေး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတာရာဘက်သို့လှည့်၍..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီဒုံးပျံကို ကျုပ်တို့ မသွားနိုင်ဘူးဆိုပြီး ဒီခရီးစဉ်ကို ပြန်အပ်လိုက်ဗျာ၊ တခြားလူတွေ သွားချင်သွားပစေပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟာ.. ဒီလိုလည်း ဘယ်ဖြစ်ဦးမလဲ ကိုသော်တာဆွေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ... ဒါဖြင့် သတင်းထောက်နဲ့ သတင်းစာဆရာအသင်း လွှဲပေးလိုက်ဗျာ၊ ဒါမှ အိန္ဒိယက မကြာခင်တုန်းကမှ ပြန်လာတဲ့ မစ္စတာချာတာဂျီတို့၊ ဦးဘသန်းတို့ နဲ့လောင်စာမောင်တုတ်ကြီးတို့ ဘယ်သူတို့ ပါသွားအောင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သူတို့ကကော လက်ခံမှာလားဗျ၊ ခင်ဗျားတို့လို ရှိမှာပေါ့” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗန်းမော်ကြီးက လုပ်လေပြန်သဖြင့်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ... ဒါဖြင့် ဘယ်သူမှ သွားမယ့်လူမရှိဘူးဆိုပြီး ဒီဒုံးပျံကြီး အလကား ထားလိုက်ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီမှာ ကိုသော်တာဆွေ... အရမ်းမပြောနဲ့ဗျ၊ ကျုပ်တို့အသင်းအတွက် ငွေ ပေါင်းများစွာ အကုန်ခံပြီး စီမံထားတာကို ဒီလိုလုပ်လိုက်တော့ ကောင်းမလားဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ.. ကဲ ဒါဖြင့် ဒီမပြီးနိုင်မယ့်အကြောင်းကို” ဆရာမာဃက ထကာ... “\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီကော်မတီအစည်းအဝေးတင် ပြောမနေနဲ့တော့၊ အားလုံး မာ့စ်မီတင်ခေါ် ပြီး ဆွေးနွေးမှဖြစ်တော့မယ်၊ ဒီတော့မှလည်း သွားမယ့်လူ ပေါ်ချင်ပေါ်လာလိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲ... အဲ အဲဒါဟုတ်တယ်၊ ဒီတော့မှ ကျုပ်တို့အဖွဲ့ ကို ဖြုတ်ချဖို့ ကြိုးစား နေတဲ့လူတွေကို ဒုံးပျံနဲ့ လွှတ်လိုက်ရအောင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         မင်းအောင်က ဆိုလေသည်။ ဤတွင် ဒဂုန်တာရာက... \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ.. ဒါဖြင့် မာ့စ်မီတင်ခေါ်ဖို့ အားလုံးသဘောတူကြပြီပေါ့ ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မတူ ဘယ့်နှယ်လုပ်တော့မှာလဲဗျ၊ ကော်မတီချည်းမှ မဖြစ်တော့တာကို”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာရေးဆရာရာဇဝင်၌ ဤနှစ်ယောက် လှုပ်ရှားမှုမဖြစ်ဖူးသေးအောင် ထူးခြား သောကာလ ကျွန်တော် အသင်းအမှုဆောင် ဖြစ်သည်ကစ၍ သင်းလုံးကျွတ် အစည်း အဝေး တက်ရပြီဆိုလျှင် ဘယ်အချိန်၌ အတိုက်အခံဘက်နှင့် ဆော်ရလိမ့်မည်လည်း ဟု တခဲခဲနေရသောကြောင့် အိမ်တွင် ကျွန်တော့်မှာ သဲအိတ်ထိုးရခြင်း၊ အစည်းအဝေး တက်လျှင် ဘောင်းဘီဝတ်ရခြင်းကို ပြုရပါသည်။ ယနေ့ လကို မသွားဖို့ ငြင်းဆိုရသည့် ကိစ္စ၌ကား ကျွန်တော့်မှာ အထူးသဖြင့် သတိထားခဲ့ရပါသည်။ အတွင်းက ကိုယ်ကျပ် အကျီထူထူပင် ဝတ်ခဲ့ရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541910806677,"sku":"","price":8550.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_1410317f-af74-46f7-8d94-6034f7a64a4c.jpg?v=1730244544"},{"product_id":"သော်တာဆွေ-ဂေါ်ဋီကာ","title":"ဂေါ်ဋီကာ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂေါ်ဝိဇ္ဇာ ဆရာကြီး သော်တာဆွေ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂေါ် သင်တန်းပေးနေပြီး \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှတ် ၄၉။ကတ်သီးကတ်သတ်လမ်း၊ \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eယ-ရ-လ-၀ (ဗုဒ္ဓဟူးနံ)ကွက်သစ်၊\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်ကုန်မြို့။ \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖုန်းနံပါတ်-၇၅၊ ကြေးနန်း သ-တ-ဆွေ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂေါ်မစွံများ ဝမ်းသာဖွယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်၏ဘဝတာ ဂေါ်ခရီးသည် ပြန့်ပြူးသာယာရှိပါစ။ ကျွန်ုပ်တို့ မြန်မာစကားတွင် ငါးပိဖုတ်၊ ငရုတ်သီးထောင်းမှ ဆရာမပြ နည်းမကျဟု ဆိုသည်။ ကျွန်ုပ် သင့်ကို ဂေါ်သင်တန်း ပေးလိုသည်။ အင်္ဂလိပ်နည်း၊ မြန်မာနည်း၊ (“နင်ချစ်တာ ငါ သိပါတယ်ဟယ်”ဟု ဆိုရသော) ကချင် နည်း၊ (“အပေါ့လေးမွှား ... သည်တွင်သွားက တောဖျားနတ်က ဖမ်းစား တတ်၏။ ငတေညစ်၊ နှစ်တွယ် ... တွယ်လို့၊ သက်နှစ်ဆယ် အရွယ် ရှိကာမှ ငါသိတယ်လေး ... အဝေး”ဟု ညည်းယူရသော) ရှေး ကရင် နည်း။ ရှင်းရှင်းနှင့် ဘွင်းဘွင်းကြဲရသော မြောက်ပိုင်းရှမ်းပြည် ဂေါ်နည်း၊သော်တာဆွေ မထိ တထိနှင့် ပလီတီတီကြံရသော တောင်ပိုင်းရှမ်းပြည် ဂေါ်နည်း၊ ညဉ့် အချိန် မိန်းကလေးအိမ်တွင် နှစ်ယောက်တည်း တွေ့ခွင့်ရှိ၍ စကားရည်ပြိုင် စကားထာဝှက်ရသောအင်းသားဂေါ်နည်း၊ (တောင်ပိုင်းရှမ်းပြည်၌ရှိသည်။) လက်ဖက်တောင် အတက်အဆင်း လက်ကမြင်းရသော ပလောင်နည်း၊ အကာလ ညဉ့်အခါ အပေါက်နှိုက်ရင်း ချစ်တင်းနှော ရသော တောင်ပိုင်း ရခိုင် နည်း၊ မြင်လျှင်မြင်ချင်း ရွှေခြေချင်းကို ချီးမွမ်းရသော ရွှေမန်းသူ ဂေါ်နည်း၊ စစ်ဝတ်စစ်စားနှင့် ဂျစ်ကားပေးစီးရသော မေမြို့သူ ဂေါ်နည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျောက်ကုန်သည်ဟန်ပြရသော မိုးကုတ် မိုးကောင်းသူ ဂေါ်နည်း၊ ရန်ကုန် အကြား၊ မန္တလေး စကား၊ မော်လမြိုင် အစားဟု ဆိုသည့် အတိုင်း “သောက်စားကြီးပါပေဗျာ”ဟု ချီးကျူး၍ဂေါ်ရသော ရွှေမြိုင်သူ လုံးကြီး ပေါက်လှတို့ကို ဂေါ်နည်း စသည့် ဒေသန္တရ နယ်လှည့် ဂေါ်နည်းတို့အပြင် ရန်ကုန်မြို့ ပေါ်၌ ဆေးလိပ် ခုံဂေါ်နည်း၊ အပ်ချုပ်ဆိုင် ဂေါ်နည်း၊ အထည်ဆိုင် ဂေါ်နည်း၊ ကုန်စုံဆိုင်ဂေါ်နည်း၊ ဆိုင်စာရေးမ ဂေါ်နည်း၊ ထီစာရေးမ ဂေါ်နည်း၊ အရပ်သူဂေါ်နည်း၊ ကျောင်းသူဂေါ်နည်း၊ ကောလိပ်သူ ဂေါ်နည်း၊ နာ့စ်မဂေါ်နည်း၊ စာရေးမဂေါ်နည်း၊ ကဗျာဆရာမ ဂေါ်နည်း၊ မိဘပေးစား မှ ယူမည်ဆိုသော အိမ်တွင်းပုန်း သူဌေးသမီး ဂေါ်နည်း။ (ဟင် ... နောက် ဘာကျန်သေးလဲ၊ ဪ ... ရှိသေး) မျက်ရည် ပေါက်ကြီးငယ်ကျရသော ဆရာသန်းဆွေ၏ဂေါ်နည်း စသည့် ဂေါ်နည်းမျိုးစုံ အဖုံဖုံကို လေ့လာ ကျွမ်းကျင်ခဲ့သော ဆရာ့ထံသို့ လာရောက် ဆည်းကပ်ပါ။ ဂေါ်သင်တန်း ယူလှည့်ပါ။ ဆရာ့ထံ နည်းနာခံ၍ မစွဲဘူးဆိုပါလျှင် ဆရာ ရဲရဲကြီး အာမခံ လိုက်မည်။ ဆရာ့ နှမကို ချက်ချင်း ယူသွားပါ။ ဟင် ... လောကမှာ ဤမျှအာမခံရဲသော ကြော်ငြာရှင် ရှိပါသေးသလော။ (နောက်မှ ဘာဖြစ်ဖြစ် လေ၊ ပထမ ကိုယ့်ကျောင်း လူလာဖို့အရေးကြီးတာ) ဘုရားစူးစေ့ တကယ် ပါ။ သင့်အတွက် ဆရာ ကူညီစမ်းပါရစေ။ လာခဲ့ပါ။ ဆရာ မျှော်နေမယ်နော်။ (အမယ်လေး ... ကျောင်းသားလိုချင်မှန်းသိသာလိုက်တာကွာ။ အို ... ရှက်နိုင်ပါဘူးလေ။) \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှတ်ချက်။      ။ ကျောင်းသားဦးရေကို ကန့်သတ်ထားသည်။ လာသမျှ ထက်ပို၍ လက်ခံလိမ့်မည်မဟုတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပထမ ကျောင်းဝင်ကြေးမလို၊ ရမ် သို့မဟုတ် ဝီစကီကွာဒ် ပုလင်းကြီး တစ်လုံး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နေ့စဉ်ကြေး ပိုင့်ဒ် ပုလင်းငယ်တစ်လုံး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်တန်းမှာ သင်၏ အခြေခံဂေါ်ရည်ဂေါချင်းကိုလိုက်၍ ဖြစ်သည်။ သင် ဂေါ်မစွံခဲ့ပုံတို့ကို မရှက်မကြောက် ပြောပြရမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာ့ကို တွေ့ရန်အချိန်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နံနက် ၆ နာရီမှ ညနေ ၆ နာရီ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညနေ ၆ နာရီမှ နံနက် ၆ နာရီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ရက်လျှင် ဤနှစ်ချိန်သာ တွေ့နိုင်သည်။ ဆရာ့မှာ အလုပ် များလွန်လွန်းလို့ အချိန်ကို ကန့်သတ်ထားရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မှတ်ချက်။        ။ ဆရာ့ကို အိမ်မှာ မတွေ့ခဲ့သော် လမ်းထိပ် အရက်ဆိုင် ကို လိုက်ခဲ့ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူကြီးလူငယ်၊ လက်ဝဲလက်ယာမရွေး လက်ခံသည်။ သို့ သော် ဂုဏ်သရေရှိသူဖြစ်ကြောင်း ထောက်ခံစာပါရမည်။ ဤသည်မှာ အခြား မဟုတ်။ အရက်ဆိုင်နှစ်ဆိုင်မှ အချိန်မရွေး အကြွေးရကြောင်း မန်နေဂျာ၏ လက်မှတ်ဖြစ်သည်။ (ဤအချက်သည် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်ကြောင်း သတိ ပြုခဲ့ပါ။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                                                                              \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e  (ပုံ) သော်တာဆွေ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂေါ်ဝိဇ္ဇာဆရာကြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်မှာ ဆရာကြီး မဟာဆွေ၏ သားတပည့်ပီပီ အသက်ကြီး လာလေလေ အသောက်ကြီးလာလေလေ ဖြစ်ရကား လစဉ် ရသမျှ ဝတ္ထုရေးခကလေးနှင့် မသောက်လောက်တော့သဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင် ဂေါ်မစွံ ဖြစ်ပါလျက် အလုပ်မရှိ၍ အလုပ်လက်မဲ့ အသင်းဖွဲ့ သကဲ့သို့ အစ်မကြီး ခင်မျိုးချစ် အကြံပေးသည့်အတိုင်း ဖော်ပြပါ မဟုတ်ကဟုတ်က ကြော်ငြာ ကို ရေးလိုက်ပါသည်။ သောက်ရှက်ကင်းမဲ့စွာ အစ၌ ဖော်ပြထားသော ဆိုင်းဘုတ်ကို အိမ်တွင် ချိတ်လိုက်ပါသည်။ သုံးရက်မြောက်နေ့တွင် ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဗျို့ ... ဦးသော်တာဆွေ ... ဦးသော်တာဆွေ ရှိပါသလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချိန်မှာ နံနက် ၉ နာရီခန့် ရှိပေပြီ။ သို့သော် ကျွန်တော် အိပ်ရာက မထသေး။ ညက အရက်ဆိုင်မှ တရုတ်ပေသီးဖြင့် တွက်ချက် မှတ်သား ထားလိုက်သော ကြွေးစာရင်းတွေ မှန်မမှန် ပြန်လှန်တွေးတော နေပါသည်။ နောက်ထပ် ပိုင့်ဒ်တစ်လုံးနှင့် ဘဲကင်တစ်ခြမ်း ထပ်ယူ မယူ ဇဝေဇဝါဖြစ် နေခိုက် အထက်ပါခေါ်သံကို ကြားရသည်နှင့် ခေါင်းရင်းက ကျူထရံချပ် ကို လုပ်လိုက်ရာ ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အလို ... ဖိုးကြည်လင်တို့၊ ဖိုးမြသန်းတို့၊ ဖိုးအောင်လင်းတို့ ပါလား။ စောစောစီးစီး ဘာကိစ္စ၊ စာပေသစ်တရား ဟောဦးမလို့လား။ ကိုသန်းတင်ပါ ဘာလုပ်မခေါ်ခဲ့တုန်း။ လာ ... လာ ... အိမ်ပေါ် တက်ကြ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့သည် ကွန်မြူနစ်စာပေသစ်သမားများဖြစ်ကြောင်း မိတ်ဆွေ သိပြီး ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ အိမ်ပေါ်ရောက်ကြသောအခါ သူတို့အထဲ၌ အညှက် ဆုံးဖြစ်သလောက် အသွက်ဆုံးဖြစ်သော အောင်လင်းက ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စာပေကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူးဗျာ၊ ဂေါ်ပေကိစ္စ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်သူ့အတွက်လဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟောဒီ ကျားပျံကြီး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်သန်းလုံးလောက်ရှိသော မျက်မှန်ရွဲကြီးနှင့် မြသန်းကို ညွှန်ပြ သဖြင့် ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အလို ... ကိုမြသန်းက ကလောင်နာမည် ပြောင်းလိုက်သလား။ ဆိုရှယ်လစ် ကိုဘဆွေက ကျားကြီး၊ ခင်ဗျားက ကျားပျံကြီးဆိုတော့ သူ့ထက်တောင် တစ်လုံးပိုနေတာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်လင်းကပင် ... \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကလောင်နာမည် ပြောင်းတာ မဟုတ်ဘူး။ ဂေါ်ပွဲတစ်ခုမှာ ကျန်ရစ် ဖြစ်ရင်း အလိုလို ဒီနာမည်ရလာတာ။ ကဲ ... ဒီအကြောင်းက နောက်မှ ရှင်းတာပေါ့။ အခု ကျုပ်တို့လာရင်းကတော့ သူ့ကို ကျောင်းအပ်ဖို့ပဲ။ လက်ခံနိုင်မယ် မဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါကတော့ ကျုပ် ကြော်ငြာထဲပါတဲ့ စည်းမျဉ်းအတိုင်းပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အသိမိတ်ဆွေချင်းဖြစ်သော်လည်း မလျှော့နိုင်ဘူး”ဟူသော အမူ အရာနှင့် ပြောလိုက်ပါသည်။ ဤတွင် လူလည် လူပါးဖြစ်သော အောင်လင်း က “ကဲ ... ကျားပျံကြီး ထုတ်စမ်းကွာ”ဟု ဆိုလိုက်သည်၌ မြသန်း၏ လွယ်အိတ်ထဲမှ ၀ှိုက်လေဘယ်လ် ဝီစကီ ကွာဒ်ပုလင်းကြီး ပေါ်ထွက်လာပါ တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်မှာ ဆန့်တန်းအပ်သောလက်ဝယ် သပြာထောင်ထုပ်ကို ရဘိသို့ များစွာပင် နှစ်ထောင်းအားရရှိလှ၍ အိပ်ရာထ မျက်နှာမသစ် သေးဘဲလျက် စိုစွတ်လာသောသွားရည်ကို ကျွင့်ခနဲ မျိုချလိုက်ပြီး ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်း ... ဒါတော့ ဟုတ်ပြီ၊ နောက်အရက်ဆိုင်နှစ်ခုက အချိန် မရွေး အကြွေးရကြောင်း ထောက်ခံစာကော”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်လင်းကပင် မြသန်း အင်္ကျီအိတ်ထဲမှ စာရွက်နှစ်ခုကို ဆွဲထုတ် လိုက်ပြီး ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟော့ဒါက မြေနီကုန်းထိပ် အဝိုင်းကြီးရှေ့ဆိုင်က အကြုံရဲ့ လက်မှတ်၊ ဟော့ဒါက ရှမ်းလမ်းနဲ့ မအူပင်လမ်းထောင့် ခေါက်ဆွဲဆိုင်က အယန် လက်မှတ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် စာရွက်နှစ်ရွက်ကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုပြီး ... “အင်း ... ဟုတ်တယ်၊ ဒီဆိုင်တွေက အကြုံနဲ့ အယန်ကို ကျုပ် ကောင်းကောင်း သိတယ်။ “လူတွေ မူးအောင် ပုလင်းထောင်ပေးတာ တို့ အယန်၊ လိုချင်သမျှကို အကြွေးပေးတာ တို့အကြုံ”လို့တောင် ကျုပ် သီချင်း ဆိုလေ့ရှိတာပဲ။ ကဲ ... ဒါဖြင့် အဖေ့နာမည်နဲ့ အသက် နေရပ်လိပ်စာ တွေပြော၊ တစ်ခါတည်း ကျောင်းသားလက်ခံစာရင်း သွင်းလိုက်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် လက်ခံစာရင်းစာအုပ်၌ မြသန်း ပြောသည်များကို ရေးမှတ်ပြီးနောက် ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ ... ဆရာတပည့်အဖြစ်နဲ့ ဂေါ်သင်တန်း ပေးရမယ်ဆိုတော့ တပည့်ရဲ့ အခြေခံ အရည်အချင်းကို သိထားဖို့လိုတယ်။ မှန်တဲ့အတိုင်း သာပြော၊ ပညာ ဘယ်အထိ သင်ဖူးလဲ။ ယူနီဘာစီတီမှာ နေခဲ့ဖူးသလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘီအေ အောင်ပါတယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို ... ဂွဒ် ...၊ များသောအားဖြင့် မိန်းကလေးတွေ သွားရည်ကျတတ်တဲ့ နောက်ဆွယ် ဒီဂရီကလေးနဲ့ပဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နို့ပြီး ... ကွန်မြူနစ်သင်တန်းလည်း တက်ခဲ့ဖူးပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်ကြည်လင်က ဝင်၍ ထောက်ရာ ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်း ... ဒါလည်း ကောင်းပါတယ်၊ သို့သော် တချို့စာအုပ် ကလေးတွေ မတောက်တခေါက်ဖတ်ပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကွန်မြူနစ် ဆိုပြီး တောင်မကျ မြောက်မကျဖြစ်နေတဲ့ ဟာကလေးတွေလို လူ့ခွစာ ဖြစ်နေမှာ စိုးရတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်လင်း “ဟာ ... မဖြစ်ရပါဘူး၊ သင်တန်းကို နည်းလမ်း တကျ အစအဆုံး တက်ခဲ့တာပဲ။ စိတ်ချပါ။ ကွန်မြူနစ် အနယ်ထိုင်ပါပြီ။ တကယ့် ကွန်မြူနစ်တစ်ယောက်ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှု၊ စိတ်ဓာတ်မြင့်မြတ်မှု၊ အမြော်အမြင်ရှိမှုတွေနဲ့ ပြည့်စုံပါပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဖြင့် ကောင်းပါပြီလေ၊ နို့ပြီး ... ကျုပ် သိထားတာ တစ်ခု မေးရဦးမယ်။ သာဓုက တာရာ့ကို နှိပ်ထားတာထဲမှာ မြသန်းနဲ့ ကြည်လင် ဟာ တာရာရဲ့ နောက်လိုက်တပည့် လက်ကိုင်တုတ် ဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ရေး တယ်။ ဒါ မှန်ပါသလား၊ ရှင်းရှင်းပဲ ပြောစမ်းပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြည်လင်နှင့် မြသန်းမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့် နေကြသည်။ အတော်ကြာမှ အောင်လင်းက ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါကတော့ ဒီလိုပါ၊ သာဓုက ရေးမယ်ဆိုလည်း ရေးစရာ ဖြစ်ခဲ့ပါ တယ်။ အမှန်က အစဦးမှာ သူတို့ဟာ တာရာနဲ့ စာပေသစ် သဘောချင်း ကိုက်ညီမယ်ထင်ပြီး ပူးပေါင်းခဲ့ကြတယ်။ တာရာမဂ္ဂဇင်းထဲမှာ ဝင်ရေး ခဲ့ကြတယ်။ တက်တိုးက တာရာကို ဝေဖန်တဲ့အခါမှာ ကိုယ့်ရေးဘက်တော် ရယ်ဆိုပြီး တာရာ့ဘက်က ကူညီခဲ့ကြပါတယ်။ နောက်တော့မှ တာရာရဲ့ စာပေသစ်ဟာ ဝတ်လစ်စလစ်အလှ (Naked Beauty)၊ ရွှေအိုရောင် (Ragged Gold) ၊ ပင်မရေစီး: (Mainstream)စသည်ဖြင့်အင်္ဂလိပ် စကားလုံးတွေ တိုက်ရိုက်ပြန်ထားတဲ့ စကားလုံးတွေသာ တချို့ လူ နားမလည်အောင်သစ်ပြီး အကြောင်းအရာကျတော့ ဘာမှ မသစ်ဆန်းတာ သိရလို့ တာရာနဲ့ ခွဲထွက်ခဲ့ကြပါတယ်။ အခုတော့ တာရာနဲ့ စာပေရေးရာ မှာ လုံးဝမပတ်သက်တော့ပါဘူး။ ကျုပ်တို့ဆိုလိုတဲ့ စာပေသစ်က စကားလုံးရေးသားမှု “ဟန်”ထက် အကြောင်းအရာတည်းဟူသော “ပစ္စည်း”ကို ပဓာန ထားပြီး တိုင်းပြည် လူထုရဲ့ ဘက်တော်သား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က ဖြတ်၍ ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ ... တော်ပါတော့လေ ကိုအောင်လင်း၊ ကျုပ်က ခင်ဗျားကို စာပေသစ် တရားဟောခိုင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မြသန်းကို ဂေါ်သင်တန်း ပေးဖို့အတွက်သာ တာရာနဲ့ ဘယ်လို ပတ်သက်ခဲ့သလဲ သိချင်လို့ မေး တာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နေပါဦး၊ ဂေါ်သင်တန်းပေးဖို့ နဲ့ တာရာနဲ့ ပတ်သက်ခဲ့တာနဲ့ ဘယ်လို စပ်ဆိုင်နေလို့လဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆိုင်ပါသော်ကော ကိုအောင်လင်းရယ်၊ ဆိုင်ပါသော်ကော၊ ကျုပ် ပြောမယ်ဗျ။ ကျုပ် တာရာ့ကို ကောင်းကောင်းသိတယ်။ ဒီငနဲဟာ လူမှုရေး ရာမှာ အင်မတန် အူကြောင်ကြောင်နိုင်တယ်။ ကဲ ... ဖြတ်မေးရဦးမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်မြသန်းဟာ တာရာနဲ့ တစ်ခါက ရင်းရင်းနှီးနှီးပေါင်းသင်း ဆက်ဆံခဲ့ ဖူးတယ်ဆိုတာတော့ ခင်ဗျားတို့ မငြင်းနိုင်ဖူးပေါ့ ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါတော့ ဝန်ခံရပါမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ ... ဒါဖြင့် ဘာမှ စောဒက မတက်ကြနဲ့တော့၊ ကျုပ် အတိ အကျ ပြောလိုက်တော့မယ်။ တာရာရဲ့ အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်မှုတွေဟာမောင်မြသန်းကို ကူးစက်နေတယ်။ ကျုပ် သူ့မျက်နှာမြင်တာနဲ့ သိတယ်။ ဒီအူကြောင်ကြောင်ဖြစ်မှုဟာ မနုဿ ဂေါ်ဂနိုက်ဇေးရှင်းရဲ့ အောင်မြင်မှုမှာ ဘယ်လောက် ဆိုးရွားတဲ့ အတားအဆီးကြီးလဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ စဉ်းစား ကြည့်ရင် သိနိုင်တယ်။ သန်းဆွေ ကြည့်ပါလား၊ သူ့ရဲ့ ဝမ်းတွင်းပါ အူကြောင်ကြောင်ဖြစ်မှုကြောင့် ဂေါ်ပွဲဟူသမျှ သူချည်း နောက်ကောက်ကျ ကျန်ရစ်တာချည်းပဲ။ ကျုပ် မေမြို့ရောက်တုန်းကလည်း သူ့ကို အကွဲထိုး သွားတဲ့ မဟာ ကပ္ပတိန်တစ်ယောက်နဲ့ စေ့စပ်ပြီး စီးနေတာ တွေ့ခဲ့ရ တယ်။ ဒါတွေထားလေ၊ ကျုပ်တို့လုပ်ငန်းကို ပြောကြစို့၊ အခု မောင်မြသန်း မှာ နဂိုက ဂေါ်မစုံရုပ်ရည် အမူအရာရှိနေရတဲ့အထဲ အဇာတသတ်မင်းသား ဒေဝဒတ်ထံ တပည့်ခံမိသလို တာရာနဲ့ ပေါင်းသင်းမိလို့ တာရာရဲ့ အူကြောင် ကြောင်ဖြစ်မှုတွေ ကူးစက်နေတဲ့အတွက် ကျုပ်က သူ့ကို ဂေါ်သင်တန်းပေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45541905989781,"sku":"","price":3600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e9fb7a84-c053-48ab-9a8f-5e60d8a0cb52.jpg?v=1730244663"},{"product_id":"တက်တိုး-ငွေဆိုတာရယ်စရာ","title":"ငွေဆိုတာရယ်စရာ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငွေဆိုတာ ရယ်စရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြင်သစ်မှာ အနေကြာသည့် အမေရိကန်စာရေးဆရာမကြီး ၊ ဂါးထရ-စတိုင်းက “ငွေဆိုတာ ရယ်စရာပါ”ဟု ဆိုသည်။ သူသည် စာရေးတော်၏။ သို့သော် သူ့စာများသည် သာမန် စာဖတ်သူတို့၏ ဦးခေါင်းပေါ် ကျော်သွားတတ်ကြသဖြင့် သူ့စာအုပ်များ ရောင်းရ မတွင်ကျယ်ချေ။ နောက်သူ့အကြောင်းကို သူ့လက်ဆွဲတော် အမျိုးသမီးကြီး အတ္ထုပ္ပတ္တိအဖြစ် ရေးထုတ်လိုက်ခါမှ ထိုစာအုပ်သည်ရောင်းရတွင်ကျယ်သဖြင့် သူ့မှာ စီးပွားရေးဖြောင့်သွားသည်။ သူကငွေကို ရယ်စရာဟု ဆိုလိုက်ခြင်းမှာ ငွေသည် လိုလားတောင့်တစဉ်က မရောက်လာပဲနောင်မှ ရောက်လာသည်။ ငွေရ၍ သူ့စားဝတ်နေရေးချောင်လည်၍ လိုချင်ရာရသည်။ လုပ်ချင်ရာကလေးများ လုပ်နိုင်သည်။ “ငွေဆိုတာ လာချင်တဲ့အခါလာ၊ မလာချင်ရင် ဘယ်လိုကြိုးစား ဘယ်လို တောင့်တပေမယ့် မလာပဲနေသည်။ ရယ်စရာအရာဝတ္ထု ဖြစ်သည်” ဟူသော သဘောဖြင့် ငွေဆိုတာ ရယ်စရာပါဟု ဆိုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့သော် ငွေဆိုတာ ရယ်စရာဟု ပေါ့ ပြက်ပြက် ပြော၍မရ။ ငွေသည်လူသားတို့၏ ဘဝ၌ အလွန်အရေးပါသည်။ စီးပွားရေး ပညာရှင် အက်ဆေးဆရာ\"ရောဂျား-ရောဇိန်ဘလတ်ထံ”က ဆိုသည်။ ငွေကအကျိုးပြုသော အရာတို့သည် များလှပေ၏။ ထူးခြားကြီးမား လှပေသည်ဟု ဆိုသည်။ ငွေသည် မြို့ကြီးများ တည်ဆောက် ပေးနိုင်သည်။ ရောဂါဝေဒနာများ ကုသပေးနိုင်သည်။ အဆုံးစွန်၌စစ်ကိုနိုင်အောင်လုပ်ပေးနိုင်သည်ဟုဆက်၍ဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငွေသည် လောကီရေးရာ ကိစ္စများတွင် ပစ်ပယ်၍ မရနိုင်အောင် အရေးပါသည်။ လူတို့သည် ငွေကို နေ့ညမဟုတ် အမြဲရှာနေကြသည်။ နည်းအမျိုးစုံသုံး၍ ရှာကြသည်။အပင်ပန်းခံ၍ ရှာကြသည်။ အချို့သည် သက်စွန့်ကြိုးပမ်း၍ ရှာကြသည်။ ငွေရလျှင် စိတ်ဓါတ် တက်ကြွသည်။ ငွေမရလျှင် စိတ်ဓာတ်ကျသည်။ ငွေသည် အရာဝတ္ထုတို့၏ တန်ဖိုးကို ဖြတ်ပေးသည်။ လူ၏တန်ဖိုးကိုပင် ဖြတ်ပေးသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ လူ့အဆင့်အတန်းကို အထင်အရှား သတ်မှတ်ပေးသည်မှာ ငွေ့ဖြစ်၏။ ငွေရှင် ကြေးရှင်တို့သည် လူ့ အဖွဲ့အစည်းတိုင်းမှာ လူရာဝင်ကြသည်။ ငွေမရှိသော ပညာရှင်သည် မိမိ၏တန်ဖိုး မဖြတ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမြတ်သော ပညာကို ရင်ဝယ်ပိုက်၍ မွဲတေနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူသားတို့သည် တစ်ဦးကို တစ်ဦးက အပြန်အလှန် မှီခို နေကြသည်။ တစ်ဦးလိုသော ပစ္စည်းကို အခြားတစ်ဦးက ပြုလုပ် ပေးသည်။ ထုတ်လုပ်ပေးသည်။ အခြားတစ်ဦးက လိုသောကိစ္စ တစ်ဦးကို အခြားတစ်ဦးက ဆောင်ရွက်ပေးသည်။ ယင်းသို့ လျှင် အပေးအယူများလုပ်ကာ လူ့ဘဝမှာ အဆင်ပြေ အခြေလှအောင် လုပ်ဆောင်လျက်ရှိကြသည်။ ထိုအမျိုးမျိုးသော လိုအင်ဆန္ဒများကြောင့် စီးပွားရေးဟူသော ဖြစ်ရပ်ပေါ်ပေါက်လာရသည်။ ပစ္စည်းနှင့် လဲလှယ်ရန်ဖြစ်စေ ဆောင်ရွက်မှုနှင့်လဲလှယ်ရန်ဖြစ်စေ အလယ်တွင် လူးလာပျံသန်းနေသည့်အရာသည်ကား “ငွေ” ဖြစ်ပေသည်။ အလဲအလှယ်ပြုမှုတို့က “ဈေးကွက်\" တို့ကို ဖော်ထုတ်ကြသည်။ ရောင်းဝယ်မှုနှင့် ဝန်ဆောင်မှုတို့သည် စီးပွားရေး၏ အင်္ဂါရပ်များဖြစ်ရာ ထိုအမှုတို့ကို ပြေလည်စွာလုပ်ဆောင်နိုင်ရန် ငွေက ဆောင်ရွက်ပေး သည်။ လူမှုရေး ကိစ္စမှန်သမျှတွင် ငွေမပါလျှင် မဖြစ်မြောက်နိုင်ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရာရာနှင့် ကိစ္စအရပ်ရပ်တို့တွင် ငွေသည် အဓိကထောက်ပံ့မှုပစ္စည်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းမှုပြုလိုလျှင် ငွေလိုသည်။ မကောင်းမှုပြုလျှင်လည်း ငွေလိုသည်။ ငွေလိုလျှင် ကောင်းမှုပြု၍ ငွေရစေနိုင်သည်။ မကောင်းမှု ပြု၍လည်း ငွေရစေနိုင်သည်။ ထိုနှစ်နည်းတွင် မကောင်းမှုပြု၍ ငွေရှာနည်းသည် မလိုလားအပ်ရုံမျှမက အန္တရာယ်ပေးနိုင်သည်။ မကောင်းမှု ပြုသူတို့၌ လည်း အန္တရာယ်ကြီးစွာရှိ၏။ အန္တရာယ်ကို မကြောက်ဘဲ ငွေရရေး ကိုသာ အာရုံပြု၍ ဇွတ်နှစ်၍ မတရားမှု၊ မသမာမှု၊ ရက်စက်မှုတို့ဖြင့် ငွေကို အရရှာကြလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုထုဇဉ်တို့သည် လောဘနှင့် မကင်းကြပေ။ လောဘနှစ်မျိုး ရှိသည်။ မျှတသော လောဘ (သမလောဘ) နှင့် မမျှတသောလောဘ (ဝိသမလောဘ) တို့ဖြစ်သည်။ မိမိရသင့်သော ပစ္စည်းဥစ္စာကိုရယူခြင်း သမလောဘမှလွန်၍ မရသင့်သော သူတစ်ပါးထံမှ နည်းပရိယာယ် အမျိုးမျိုးဖြင့် ရယူသော ဝိသမလောဘကို ပုထုဇဉ် သူတော်ကောင်း တို့ ရှောင်ကြ၏။ ပစ္စည်းဥစ္စာများကို ငွေဖြင့် တန်ဖိုးဖြတ်ကြသည့် အလျောက် ငွေသည် လောဘကြီးသူတို့၏ သည်းခြေကြိုက် အစာ ဖြစ်၏။ မည်သည့်ပစ္စည်းဥစ္စာ မည်သည့်အကြောင်းအရာပင် ဖြစ်စေ နောက်ဆုံးကိန်းသည် ငွေဖြစ်၍ အရာရာတွင် ငွေက စကားပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှန်မှာ ငွေသည် သင်္ကေတမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသင်္ကေတသည် တန်ဖိုးအထည့်ခံရသော သင်္ကေတဖြစ်သဖြင့် သာမန်အမြင်အားဖြင့် သတ္တုပြား၊ စက္ကူချပ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ထိုဒင်္ဂါး၊ ငွေ၊ စက္ကူ တို့သည် သာမန်အဖြစ်မှ တန်ဖိုးရှိသော သင်္ကေတပစ္စည်း ဖြစ်လာ၏။ ထိုတန်ဖိုး သွတ်သွင်းခြင်း သင်္ကေတက တစ်ဖန် အခြားပစ္စည်းအားလုံးကို တန်ဖိုးသင့် ပေးနိုင်သော သတ္တိရှိသည်။ လူလောကတစ်ဝန်းလုံးတွင် နေရာဒေသအလိုက်လူမျိုးစုအဖွဲ့အစည်း (နိုင်ငံ)အလိုက် အပေါ်ယံ တန်ဖိုးသတ်မှတ်ထားသော်လည်း ထိုတန်ဘိုးသင့်နိုင်သော သတ္တိသည် ရှိနေပေသည်။ ထို့ကြောင့် ငွေဆိုလျှင် ကမ္ဘာသူ ကမ္ဘာသား လူအားလုံးတို့ ခေါင်းထောင်ကြည့်ကြသည်။ ငွေသတ်မှတ်လိုက်သော တန်ဖိုးသည် သတ်မှတ်သော တန်ဖိုးမျှသာ ဖြစ်သည်။ အရင်းအစစ်တန်ဖိုး မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ထိုအပေါ်ယံ တန်ဖိုးနှင့် ရုပ်ပိုင်းဘဝတွင် စခန်းသွားနေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငွေသည် ကောင်းကျိုးကို ပြုနိုင်၏။ ဆိုးကျိုးကိုလည်း ပြုနိုင်သည်။ ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုး ဒွန်တွဲ၍လည်း ပြုနိုင်၏။ ကိုင်တွယ်သုံးစွဲသူအပေါ်၌ တည်သည်။ ကောင်းကျိုးဖြစ်ရာ ဖြစ်ကြောင်း အတွက် အသုံးပြုလျှင် ငွေတန်ဖိုးသည် မြင့်မြတ်၏။ ဆိုးကျိုးဖြစ်စေရန် အသုံးပြုလျှင် ငွေတန်ဖိုးသည် ယုတ်ညံ့၏။ ငွေသည် မြွေနှင့် တူ၏ဟု ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ ငွေကို နတ်မင်းကြီး တစ်ပါးသဖွယ် ကိုးကွယ်သူများလည်း ရှိကြသည်။ ငွေကို ကျစ်ကျစ် ပါအောင် စုဆောင်းသူများ ရှိသလို၊ ငွေကို ရေလို သုံးဖြုန်းပစ်သူများ လည်း ရှိသည်။ စင်စစ်အားဖြင့် ငွေသည် သုံးသူ၏ အလိုကို လိုက်ရသည်။ တဖန် သုံးလိုသူတို့ကလည်း ငွေကို အမျိုးမျိုး ကြိုးပမ်းအားထုတ်၍ ရယူနိုင်ရန် ငွေအလိုကို လိုက်ကြရသည်။ ငွေမျက်နှာထောက်ပြီး သူတစ်ပါး မလုပ်ရဲ၊ မလုပ်ချင်သော အလုပ်မျိုးကို အားကြိုးမာန်တက် လုပ်ကြသည်။ အချို့မှာမူ ငွေကို ' မျက်နှာဖုံးအဖြစ် စွပ်လိုက်ပြီးလျှင် ပကာသနဟူသော အပေါ်ယံဂုဏ်တု ဂုဏ်ယောင်တို့၏ အောက်တွင် မျက်နှာပန်းလှနေကြသည်။ ယင်း သို့သော အကြောင်းတို့ကို ထောက်ရှု၍ စာရေးဆရာမကြီး ဂါးထရုစတိုင်း ပြောသလို “ငွေဆိုတာ ရယ်စရာပါ\" ဟူ၍ပင် ဖြစ်လေမလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45572849926293,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/image00001_ff6117c1-bbcd-4382-b555-d2dc723ccf1b.jpg?v=1730271193"},{"product_id":"ဇဝန-ဘုနဲ့ဘောက်-1","title":"ဘုနဲ့ဘောက်","description":"","brand":"ကံ့ကော်ဝတ်ရည်","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45692678209685,"sku":"","price":3325.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_7790e978-20c2-4bf4-87f6-3e91390f05fa.jpg?v=1745817342"},{"product_id":"သင့်လူ-မိတ်ယွတ်ယှဂိတ်အဂိန်း","title":"မိတ်ယွတ်ယှဂိတ်အဂိန်း","description":"","brand":"ကံ့ကော်ဝတ်ရည်","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45698346647701,"sku":"","price":5225.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_7ce1eab9-3c1e-49ee-9270-24b9d1a18503.jpg?v=1745817597"},{"product_id":"ကိုပွ-ကျွန်တော်နှင့်ကျွန်တော်ရေးခဲ့သောအပိုင်းအစများ","title":"ကျွန်တော်နှင့်ကျွန်တော်ရေးခဲ့သောအပိုင်းအစများ","description":"","brand":"ကံ့ကော်ဝတ်ရည်","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45705084764309,"sku":"","price":2280.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_759421e5-611f-46fe-8302-dd12399f41c2.jpg?v=1745817786"},{"product_id":"မင်းကံစီ-တစ်ခါတုန်းကမုန့်အိုးပုတ်ရွာ","title":"တစ်ခါတုန်းကမုန့်အိုးပုတ်ရွာ","description":"","brand":"ဇလပ်နီ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45803141857429,"sku":"","price":4750.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_00ddf78c-f4dd-4289-992a-cdac8eb8d1e6.jpg?v=1745818053"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/ebooks-lifestyle.oembed?page=2","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}