{"title":"အီးဘွခ် — ဖတ်စရာစာပေဒသာ","description":null,"products":[{"product_id":"ကံချွန်-ဘ၀အတွးအခေါ်အယူအဆများ","title":"ဘဝအတွးအခေါ်အယူအဆများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eငယ်ငယ်တုန်းက ကလေးပေါ့\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဒီနေ့ စား ကာတွန်း၊ ပန်ချီရေး အနုပညာအလုပ်မှန်သမျှ ဟိုစပ်စပ် ဒီစပ်စပ်လုပ်နေတဲ့ ကံချွန်ကို ၁၉၄၆-\u003cspan\u003eခု၊ ဧပြီလ \u003c\/span\u003e(\u003cspan\u003e၄\u003c\/span\u003e) \u003cspan\u003eရက်နေ့မှာ မိခင် ဒေါ်ရွှင် က မွေးဖွားပါတယ်။ အဘက  ဦးဘဌေးပါ။ သူတို့ရဲ့ အမျိုးသားမှတ်ပုံတင်အမှတ် တွေက \u003c\/span\u003eAE - \u003cspan\u003e၁၅၄၈၃၇ နဲ့ \u003c\/span\u003eAE \u003cspan\u003e၁၅၄၈၃၆ပါ။ ဘယ်သူက \u003c\/span\u003e(\u003cspan\u003e၇\u003c\/span\u003e) \u003cspan\u003eဘယ်သူက \u003c\/span\u003e(\u003cspan\u003e၆\u003c\/span\u003e) \u003cspan\u003eမှန်းတော့မသိတော့ပါဘူး။ မွေးချင်း (၆\u003c\/span\u003e) \u003cspan\u003eကြိမ်မွေး၊ \u003c\/span\u003e(\u003cspan\u003e၇\u003c\/span\u003e)\u003cspan\u003eယောက်ပါ။ အမွှာပူး မိန်ကလေးနှစ်ယောက်ပါတယ်။ အဖက်မတင်ဘူး။ ကာတွန်းဗို မောင်ထက် အငယ်။ ဓါတ်ပုံမောင်လှဝင်းထက် အကြီး။ ကံချွန်အထက် အစ်ကိုတစ်ယောက် ၊ အစ်မတစ်ယောက်လည်း အဖတ်မတင်ပါဘူး။ ရှင်လျှက်ကတော့ ကံချွန်၊ ဗိုမောင်၊ လှဝင်း ညီအစ်ကိုသုံးယောက်ပါပဲ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကံချွန်ဟာ ထူးခြားမှု၊ တိုက်ဆိုင်မှုများနဲ့ မွေးဖွားလာတယ်လို့ အမေက ပြောဖူးပါတယ်။ ကံချွန့်ကိုမွေးစာ စိန့်ပီတာဆေးရုံ (\u003cspan\u003eခုတော့ကျောင်း ပေါ့\u003c\/span\u003e) \u003cspan\u003eမှာ။ ကံချွန့်ကို မွေးမယ့်နေ့က မွေးခန်းမှာ ကံချွန့်အရင် မိခင် (၆\u003c\/span\u003e) \u003cspan\u003eဦး မွေးဖွားတယ်။ အားလုံး မိန်းကလေးချည်းပဲ။ ပြီးတော့ ကံချွန့်အမေက ကံချွန်ကို မွေးဖွားတယ်။ ကံချွန် လူ့လောကကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက် နောက်ထပ် လူ့ လောကကို ရောက်လာတာကလည်။ မိန်းကလေးခြောက်ဦးပဲ။ ကံချွန်ဟာ  အလယ်လူထင်လင်လို့ ယောကျာ်းလေး ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် မွေးပေးတဲ့ ဆရာဝန်ကြီးက ညမှာ ကံချွန့်ကို မင်းကံချွန်တယ်  မင်းနာမည် ကံချွန်လို့ ပေးပါ တယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကန်ချွန်ရဲ့ အစောဆုံးမှတ်မိတဲ့ အလုပ်ကတော့ သိတတ်စအရွယ်မှာ အောင်သွယ်လုပ်ပေးခဲ့ရတာပါပဲ။ လူပျိုကြီးက ကံချွန့်အိပ်ထဲကို ရည်းစားစာ ထည့်ပေးပြီး ဟိုတိုက်ထဲက မမဆီသွား  မင်းကို မုန့်ပေးလိမ့်မယ်ဆို လွှတ် ပါတယ်။ လေးငါးနှစ်အရွယ်မှာပါ။ ကံချွန်စာ မုန့်ဆိုတာနဲ့ ပြေးတော့တာပါပဲ။ တိုက်ထဲရောက်တော့ မုန့်စားချင်လို့လား။ ရော့ . \u003cspan\u003eရော့ ဆိုပြီး မုန့်နဲ့အတူ ရည်းစားစာတစ်စောင် ကံရဲ့အိပ်ထဲရောက်လာပါတယ်။ ကံချွန် အိပ်ထဲကစာတော့ အပျိုကြီးက နိုက်ယူထားလိုက်ရော။ ပိုးတဝါးမှတ်မိကာကိုအထည် ပြုပေးထားတာ အမေပါ။ အဲဒီတုန်းက ကိုယ့်စာကိုယ် အောင်သွယ်လုပ်မှန်း တယ် သိမှာပါ။ ဒါကတော့ သိတတ်စအရွယ်က ကံချွန်ရဲ့ အကျိုးဆောင် လုပ်ငန်းတစ်ခုပေါ့ ခင်ဗျား ပျော်ဘွယ်မြို့မှာပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကလေးဘဝကျောင်းနေတဲ့ကာလ သက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ ထူးထူး ခြားခြား ပြောစရာဆိုလို့ ဘာမှမရှိခဲ့ပါဘူး။ ကံချွန် ကျောင်းတက် ရတာ ပျော်ဘွယ်မြို့ အထက်တန်းကျောင်းမှာပါ။ သူငယ် တန်း  စနေပါတယ်။ ကျောင်း နေလို့မှ တစ်နှစ်မပြည့်ခင်မှာ မိသားစုနဲ့အတူ မန္တလေးပြန်ပြောင်းရပါတယ်။ မန္တလေးမှာ မူလတန်းစသင် ရတာက ချမ်းမြသာစည်တောင် (\u003cspan\u003eကံရွာ\u003c\/span\u003e) \u003cspan\u003eမှာပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလေးတန်းအောင်တော့ ငါးတန်းတက်ဖို့ အမှတ် (\u003cspan\u003e၃\u003c\/span\u003e) \u003cspan\u003eအ\u003c\/span\u003e. \u003cspan\u003eထ\u003c\/span\u003e. \u003cspan\u003eက ကို ပြောင်းရရော။ အဲဒီမှာက ကျောင်းအုပ်ကြီးက ဆရာကြီး ဦးဘသော်ပါ။ ငါးတန်း၊ ခြောက်တန်းနှစ်လောက်မှာပဲ ကံချွန် ဝတ္ထုတွေဖတ်တာ ဝါသနာပါလာ တယ်ဆိုပါတော့။ ပထမ စဖတ်တာ စုန်း၊ တစ္ဆေ ကဝေ ဝတ္ထုတွေ။ ဆရာကြီး မြစကြာတို့၊ မြစက်ရှင်တို့ရေးတာ။ စုန်း ကဝေ ဝတ္ထုတွေကုန်တော့ တက္ကသိုလ်ဘုန်းနိုင်ကို ဖတ်ဖို့ပေးတယ်။ ကံချွန်ကို စာဖတ်လေ့ကျင့်ပေးတာ ဦးအေးမောင်၊ ဦးအေးမောင်ဆိုတာ ကံရွာထဲကပဲ။ လုပ်တာက မြို့ဟောင်းဘူတာမှာ။ သူ့ဆီမှာက စာအုပ်တွေ ထင်းရှူးသေတ္တာအကြီးစားတွေနဲ့ လေးငါးလုံးရှိတယ်။ တက္ကသိုလ်ဘုန်းနိုင်တွေ ပေးဖတ်ရင်းကနေ သာဓုကို ဖတ်စရာ ခိုင်းပြန်ရော။ မင်ဖတ်ကြည့် သိပ်ကောင်းတယ် ဆိုပြီးတော့၊ ဖတ်ရတာက တပ်ထဲက မြတ်ကိုကို ထင်ပါတယ်နောက်တော့ မြသန်းတင့် သခင်မြသန်းရဲ့ နွံထဲကကြာ၊ ပြီးတော့ ဆရာမြသန်းတင့်နဲ့ သခင်မြသန်းရဲ့ ဝတ္ထုတွေ ဆက်တိုက်ဆက်တိုက် ဖတ်ဖြစ်ရော။ သူ့ဆီမှာ အဲဒီဆရာကြီးတွေ စာအုပ် ဖတ်စရာ ကုန်သွားတော့ အောင်လင်းရဲ့ သဲတစ်ပွင့် ဖတ်စရာပေးတယ်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဲဒီကနေ ဗေဒါ မောင့်မမငြိမ်း ဖတ်ဖြစ် သွားတယ်။ နောက်တော့ ဗန်းမော်တင်အောင်တွေ၊ စာရေးဆရာ တစ်ယောက် ဖတ်မိပြီဆိုရင် အဲဒီဆရာသမျှ ထွက်ပြီးသမျှ အကုန်ဖတ်တော့ တာပဲ။အဲဒါ ငါးတန်း၊ ခြောက်တန်း၊ ခုနစ်တန်းနှစ်တွေမှာပါ။ ခုနှစ်တော့ မမှတ်မိတော့ဘူး။ ကံချွန် ခုနစ်တန်း အောင်ခဲ့တာဟာ အစိုးရစစ် ခုနစ်တန်းနောက်ဆုံး နှစ်ပါပဲ။ ကံချွန် ခုနစ်တန်း ပြီးတဲ့နောက်မှာ ခုနစ်တန်းအား ကျောင်းစစ်ဖြစ်သွားပြီး ရှစ်တန်းက အစိုးရစစ် (\u003cspan\u003eဘုတ်စစ်\u003c\/span\u003e) \u003cspan\u003eဆိုတာ ဖြစ်သွားတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကိုးတန်း ဆယ်တန်းမှာတော့ မြင့်ကျော် ၊ မြင့်နီ ၊ မောင်ကြည်ဆွေ၊  ကရမက်။ သန်းဆွေ၊ အောင်လင်းတို့ရဲ့ စာအုပ်တွေကို ကျောင်းစာအုပ်နဲ့အတူ သယ်နေရ တဲ့ အချိန်တွေပါပဲ။ ကံချွန် ကိုးတန်းနှစ်မှာ ပုဂ္ဂလိက ကျောင်းပြောင်းနေပြီ။ လှသိပ္ပံအထက်တန်းကျောင်းမှာပေါ့။ ၁၉၅၈\/\u003cspan\u003e၅၉ ဝန်းကျင်ကာလက ဖြစ်မယ် ထင်ပါတယ်၊ ကိုးတန်းမှာ ဆုံတာက ကိုငြိမ်း \u003c\/span\u003e(\u003cspan\u003eမန္တလေး\u003c\/span\u003e)\u003cspan\u003eပါ။ သူက စာကြီးပေကြီးတွေ တအားဖတ်နေတဲ့အချိန်မှာ ကံချွန်က မြင့်ကျော်ဆီ စာရေးနေချိန်ပါ။ မြင့်ကျော်ရဲ့ ဝတ္ထုတွေဖတ်ပြီး မြင့်ကျော်ကိုသနားတာနဲ့ အစ်မနဲ့ ပေးစားပါရစေဆိုပြီး စာရေးဖူးတယ်။ မြင့်ကျော် မန္တလေးကို စာရေးဖို့အတွက် လေ့လာရေးခရီး ထွက်လာတော့ ကံချွန့်ကို လာတွေ့ပါတယ်။ သိပ္ပံကျောင်းမှာပါ။ လှသိပ္ပံကျောင်း ထူထောင်ထားတာက ဆရာ ဦးလှမောင်ပါ။ ဆရာဦးလှမောင်ဆိုတာ စာရေးဆရာ ကျော်စွာထက်ရဲ့ အဖေပါ ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကံချွန်ကိုတွေ့တော့ စာရေးဆရာမြင့်ကျော် တော်တော်ဩသွားပါ တယ်။ \"\u003cspan\u003eညီက ကလေးရှိသေးတာပဲ\u003c\/span\u003e\" \u003cspan\u003eဆိုတဲ့စကားဟာ မြင့် ကျော် ကံချွန့်ကို တွေ့တွေ့ချင်းပြောတဲ့စကားပါ။ အဲဒီတုန်းက ကံချွန်က  မြင့်ကျော်ကို သူသွား ချင်တဲ့နေရာတွေ လိုက်ပို့ပေးခဲ့ပါတယ်။ မြင့် ကျော်ရဲ့ \u003c\/span\u003e'\u003cspan\u003eစပယ်ဖြူ” ဝတ္ထုဟာ မန္တလေးနောက်ခံပါ ။ ဝတ္ထုရဲ့ အဖွင့်ကျေးဇူးတင်စကားမှာ ကံချွန့်ရဲ့နာမည်ပါ ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကံချွန် စာရေးစပြုနေပါပြီ။ ရည်းစားစာပါ။ မြင့်ကျော် တို့ စုစည်းထုတ်တဲ့ ချစ်ဦးသူသို့ပေးစာများမှာ ကံချွန်ရဲ့ ရည်းစားစာပါ ပါတယ် ခင်ဗျာ၊ စာပေလောကမှာ ကံချွန်ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ရည်းစားစာနဲ့ စိုက်ထူလိုက် တာပါပဲ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဲသလိုတွေ ရေးနေရင်းကနေ မြိုင်' \u003cspan\u003e၀တ္ထုကို ဖတ်မိသွားတယ်။ ဒီတော့ သတင်းစာဆရာဖြစ်ချင်ပြန်ရော။ နောက်တော့ ဇဝနရဲ့ ကောလိပ်ကျောင်း သား။ သိန်းဖေမြင့်ရဲ့ အရှေ့ကနေဝန်းထွက်သည့်ပမာ၊ အဲသလို စာအုပ်အထူကြီးတွေကိုဖတ်ရင်းကနေ ဘယ်လိုကဘယ်လို အနုပဋိလောမ ရုပ်ဝါဒ၊ ရေသောက်မြစ် သုံးသွယ်၊ ကမ္မပြသနာဆိုတာတွေ ဖက်မိသွားတယ် မသိဘူး ။ ရည်းစားစာရေးတာ ရပ်သွားပါတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရည်စားစာရေးတာသာ ရပ် တာပါ။ ခပ်ကြောင်ကြောင်လုပ်ရပ်တွေကတော့ မရပ်ပါဘူး။ မှတ်မှတ်ရရပြောရရင် အဲဒီနဝမတန်းနှစ်မှာ ဝင်ဦးရဲ့ “နှစ်ယောက်တည်းနေချင်တယ်” ရုပ်ရှင်ကားပြတဲ့ အချိန် ကံချွန်ရယ်၊ ခင်မောင်တင့်ရယ် ဝင်းဦးလို ဆံပင်အလယ်ကခွဲ၊ နှုတ်ခမ်းမွေးဆွဲ၊ မင်အနက်နဲ့ မှည့်တုတပ်ပြီး ဓါတ်ပုံ ရိုက်လို့ ဝင်းဦး၊ ဆီပို့ဖူးတယ်။ သူ့ပရိသတ်ပေါ့လေ။ ကိုဝင်းဦး ရဲ့ ဓါတ်ပုံလည်းပြန်ပို့ပေးပါပေါ့။ ခင်မောင်ထင့်ဆိုတာ ခုတော့ ရှုတင်မန်နေဂျာဖြစ်နေပါပြီ။ သင်္ကြန်မိုးတို့၊ ဒဏ္ဍာရီတို့၊ သွေးအတွက်သူတို့ဟာ ခင်မောင်တင့် တာဝန်ယူခဲ့ တဲ့ကားတွေပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကံချွန်နဲ့ ကလေးဘဝဟာ ထကယ်ကလေးအသိ ကလေးအတွေးနဲ့ ထင်ရာ လုပ်ခဲ့တဲ့ ကံချွန်ပါ။ကလေးဘဝလို့ ပြောရမယ့် ကာလထဲမှာ စာပေလောက ရောက်ကာစ '\u003cspan\u003eစာပေကလေးဘဝ” ကိုလည်းပြောရမှာပါပဲ။ စာပေလောက ရောက်တဲ့ ကလေး ဘဝမှာ လည်း ဟိုစာရေး ဒီစာရေး အကျင့် က မပျောက်သေးပါဘူးခင်ဗျာ။ ၁၉၇၃\u003c\/span\u003e-\u003cspan\u003eခုနှစ်မှာ ဆရာဗန်းမော်တင်အောင် ဆီကို စာရေးခဲ့ပါသေးတယ်။ ဆရာဗန်းမော်တင်အောင်ကလည်း စာပြန်ပါတယ်။ ပင်းယ စာအုပ်တိုက် တံဆိပ်အိတ်နဲ့ပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆရာဗန်းမော်တင်အောင်ရဲ့ စာကို ပြန်ဖတ်ကြည့် တော့ သုံးပုံတစ်ပုံ လောက်ပဲဖတ်လို့ရပါတော့တယ်။ အပြည့်အစုံမဖတ်နိုင်တော့ပါဘူး။ အဲဒီတုန်း ကတော့ ကိုယ်က ဘာတွေရေးလို့ ဆရာက ဘာတွေပြန်နေတယ်ဆိုတာ ဆက်စပ်ပြီး ဖတ်နိုင်ခဲ့ပါရဲ့ ။ ခုတော့ မေ့ကုန်ပြီ။ ဆရာဗန်းမော်တင်အောင်ရဲ့ စာကို ပူးတွဲဖော်ပြထားပါတယ်။ စာဖတ်သူတို့ စိတ်ဝင်စားရင် ဖတ်ကြည့်ရအောင်လို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eကံချွန် ။ \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e. \u003cspan\u003eကံချွန် \u003c\/span\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eမြင့်ကျော်ဆီ အစ်မပေးချင်ကြောင်း စာရေးခဲ့ဖူးတယ်။ ဝင်းဦးဆီ ဝင်းဦးလို ဓါတ်ပုံရိုက်ပြီး ပို့ဖူးတယ်။ရည်းစားစာရေးပြီး စာပေနယ်ကို စဝင်ခဲ့တယ်။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဆရာဗန်းမော်တင်အောင်ဆီ စားရေးခဲ့တယ်။ ငယ်ငယ်တုန်းက ကလေး ကိုး။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43733427388565,"sku":"","price":100.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1.jpg?v=1730270518"},{"product_id":"တက်တိုး-လောကနီတိ","title":"လောကနီတိ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003eအခန်း (၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပညာရှိတို့ကိုဆိုသောအခန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eChapter (1)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOn 'The Sage\" \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၁) ငါသည် ရတနာသုံးပါးကို ရှိခိုးပြီး၍ အထူးထူး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသော ကျမ်းဂန်တို့မှ ကောက်နုတ်အပ်သော လောက နီတိအမည်ရှိသော ဤကျမ်းကို မာဂဓ (ပါဠိ) ဘာသာ ဖြင့် အကျဉ်းမျှ ဆိုအံ့။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(1) After kowtowing the Three Gems, I will recite briefly in Pali this Loka Niti treatise made up of extracts from various texts.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှင်းချက်။ ။ ရှေးခေတ်ကျမ်းပြုဆရာတို့သည် ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာသုံးပါးကို ရှိခိုးကန်တော့ပြီးနောက် မိမိတို့ ရေးသားစီရင်မည့်ကျမ်းကို ပြုကြသည်။ ယင်းသည် ထုံးစံအတိုင်းပင် ဖြစ်၏။ လောကနီတိကျမ်း သည် အခြားသောကျမ်းများမှ အချက်အလက်များကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကောက်နုတ်၍ စီရင်ထားသောကျမ်း ဖြစ်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eExplanation: Treatise writers of old made obeisance to the Buddha, the Dhamma and the Sangha before they wrote the treatise. This is according to custom. Loka Niti is a compilation of points and facts extracted from various treatises. The author says he is going to write (or recite) briefly.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၂) စင်စစ် ဤကျမ်းသည် လောက၌ ယောက်ျားတို့ ၏အနှစ်လည်း မည်၏။ မိဘလည်း မည်၏။ ဆရာလည်း မည်၏။ အဆွေခင်ပွန်းလည်း မည်၏။ ထို့ကြောင့် ဤ နီတိကျမ်းကို သင်ကြားတတ်မြောက်သောယောက်ျား သည်အကြားအမြင်များသော၊ မြင့်မြတ်သော ပညာ တတ်ယောက်ျား ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(2) In this world, Loka Niti is the essence, the parents, the teacher or the friend of men. The man who has mastered this treatise is full of general knowledge and is noble and educated. \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှင်းချက်။ ။ ဤလောကနီတိကျမ်းသည် လူသားတို့၏ အားကိုးစရာ ပညာပေးစာအုပ် ဖြစ်သည်။ ဤကျမ်းကို တတ်မြောက်သူသည် ပညာဗဟုသုတနှင့်ပြည့်စုံသော ပညာတတ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eExplanation: This Loka Niti treatise is a dependable book of instructions. The person who is well versed in this treatise is one who is full of general knowledge and well-educated.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၃) ပျင်းသောသူ အား အတတ်ပညာ အဘယ်မှာ တတ်အံ့နည်း။ အတတ်ပညာ မရှိသောသူအား ဥစ္စာ အဘယ်မှာ ရအံ့နည်း၊ ဥစ္စာမရှိသောသူအား အဆွေ ခင်ပွန်း အဘယ်မှာရအံ့နည်း။ အဆွေခင်ပွန်း မရှိသော သူအား ချမ်းသာ အဘယ်မှာ ရအံ့နည်း၊ ချမ်းသာမရှိသောသူအား ကောင်းမှု အဘယ်မှာ ရအံ့နည်း၊ ကောင်း မှုမရှိသောသူအား နိဗ္ဗာန် အဘယ်မှာ ရနိုင်အံ့နည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(3) How will the lazy person acquire knowledge? How will the person without knowledge get wealth? How will the person without wealth get friends! How will the person without friends obtain happiness? How will the person without happiness gain merit? How will the person without merit attáin Nibbana?\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှင်းချက်။ ။ ဤအပိုဒ်သည် ပျင်းရိခြင်း၏ မကောင်းသောအကျိုးဆက်များကို ဖော်ပြထားသည်။ ပျင်းလျှင် အတတ်ပညာ မရ၊ အတတ်ပညာမရလျှင် ဥစ္စာမရ၊ ဥစ္စာမရလျှင် မိတ်ဆွေမရ၊ မိတ်ဆွေမရလျှင် ချမ်းသာ ခြင်းမရ၊ ချမ်းသာခြင်းမရှိလျှင် ကုသိုလ်မရ၊ ကုသိုလ်မရ လျှင် နိဗ္ဗာန်ရောက်မည် မဟုတ်ဟူ၍ မကောင်းကျိုး အဆက်များကို ဖော်ပြထားသည်။ အပျင်းမရှိဖို့ အဓိက ဖြစ်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eExplanation: This stanza shows the series of bad effects of laziness. A lazy person will not get knowledge, then wealth, then friends, then happiness, then merit, and then such a person will not attain Nibbana. It is important not to be lazy.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၄) အတတ်နှင့်တူသောဥစ္စာသည် မရှိ အတတ်ကို ခိုးသူတို့သည် မယူနိုင်ကုန်၊ ဤလောက၌ အတတ်သည်ကား အဆွေခင်ပွန်း ဖြစ်၏။ တမလွန်ဘ၀၌ ချမ်းသာ ကို ဆောင်တတ်၏။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(4) There is nothing equal to learning. Thieves cannot steal learning. In this world, learning is a friend and mate. It carries happiness to the next life. \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှင်းချက်။ ။ လူ့ဘဝမှာ အတတ်ပညာသည် အရေး အပါဆုံး ဖြစ်သည်။ အတတ်ပညာရှိလျှင် ယခုဘဝ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနောင်ဘဝတို့မှာ ချမ်းသာခြင်း ရနိုင်ပေမည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eExplanation: In human life learning is most important. If one has learnign, one can get happiness in this life as well as in the after-life.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၅) အကြားအမြင်ပညာကို နည်း၏ဟူ၍ မအောက် မေ့ရာ။ မိမိစိတ်ထဲ၌ သွင်းထားရာ၏။ တောင်ပို့၌ ရေပေါက်သည် ကျဖန်များစွာ ကြာရှည်သဖြင့် ပြည့်သကဲ့သို့ တည်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(5) Do not think little of general knowledge. You should store it in your mind. The anthill will be full after drops of water fall on it for a long time. \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှင်းချက်။ ။ ဗဟုသုတကို အထင်မသေးပါနှင့်။ မိမိ စိတ်ထဲတွင် ရသမျှဗဟုသုတကို သိမ်းဆည်းထားပါ။ ခြတောင်ပို့ပေါ်မှာ ရေပေါက်များစွာ ကြာရှည်ကျလျှင် ထိုတောင်ပို့သည် ရေပြည့်သွားပေလိမ့်မည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eExplanation: Do not despise general knowledge. You should acquire it. Your mind will be full of knowledge gradually just as an anthill is full after drops of water falling on it for long.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၆) နှုတ်မှုပညာကိုလည်းကောင်း၊ လက်မှုပညာကို လည်းကောင်း ငယ်သည်ဟူ၍ မအောက်မေ့ရာ။ ကုန်စင်အောင်တတ်မှုကားတစ်ခုသောအတတ်သည်လည်းအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဖြစ်ပါသည်သာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလျှင် တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(6) Do not think little of art or science. If one is well versed in one of them, that one will become a means of earning one's living. \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှင်းချက်။ ။ နှုတ်မှုပညာသည် ဝိဇ္ဇာပညာ၊ လက်မှု ပညာသည် သိပ္ပံပညာဟု မှတ်သင့်သည်။ အကယ်၍ သင်သည် ဤပညာနှစ်ရပ်ရှိ တစ်ခုခုသောပညာကို တတ်ကျွမ်းလျှင် သင့်အဖို့ သက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eExplanation: Art is theoretical knowledge. Science is practical knowledge. If one has learnt one of these two branches of learning, that knowledge will be good for earning one's living.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၇) တောင်တောင်ဟူသမျှ၌ ပတ္တမြား မရှိ၊ ဆင်ဆင် ဟူသမျှ၌ အမြုတေ မရှိ တောတောဟူသမျှ၌ စန္ဒကူး မရှိ။ အရပ်တိုင်း အရပ်တိုင်း၌ ပညာရှိသုခမိန် မရှိ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(7) There is no ruby in every mountain. There is no life-sustaining pearl in every elephant. There is no sandalwood in every forest. There is no sage in every place.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43851741986965,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_19feabe9-6033-45f1-9d20-e5f84ccbdba7.jpg?v=1730271234"},{"product_id":"တက်တိုး-သူတို့အတွေးအခေါ်မှတ်စု","title":"သူတို့အတွေးအခေါ်မှတ်စု","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43851742740629,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_f32c60fa-0704-4d40-8cb0-2fe8fcd6144d.jpg?v=1730271262"},{"product_id":"တက်တိုး-အချစ်နှင့်စိတ်ပညာ","title":"အချစ်နှင့်စိတ်ပညာ","description":"\u003cp\u003eမေတ္တာစကားဆိုမယ် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စာရေးဆရာ သန်းဆွေက တစ်နေ့ ညနေပိုင်းတွင် လာစဉ် Home Before Dark (မမှောင်ခင် အိမ်အရောက်) အင်္ဂလိပ် ရုပ်ရှင်ကား အကြောင်းနှင့်စပ်၍ “ကျွန်တော်တော့ မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ရင်မပြီး ကြည့်နေမိတာပဲ”ဟု ချီးကျူး လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုရုပ်ရှင်ကားမှာ အတော်ပင် ကောင်းလှပါ၏။ အလွန် လေးနက်သောအဓိပ္ပာယ်လည်း ရှိသဖြင့် ကျွန်တော် တို့၊ ကိုသန်းဆွေတို့ အလွန်အမင်း နှစ်သက်နေကြရ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဇာတ်လမ်းမှာ မထူးဆန်း၊ သို့ရာတွင် အသည်းတွင် စွဲကျန်ရစ်လောက်အောင်ပင် ဘဝ၏ အဓိပ္ပာယ်လေးလေး နက်နက် ပါရှိသည်။ စိတ်နောက်သွားသော မိန်းမ တစ်ယောက်ကို ရောဂါပျောက်လောက်ပြီဟု ဆရာဝန်များက ဆိုသဖြင့် သူ့ခင်ပွန်းသည်က စိတ္တဇဆေးရုံ၊ အိမ်သို့ ပြန်ခေါ်လာသည်။ အိမ်အပြန်တွင် ခင်ပွန်းသည်က မော်တော်ကားမောင်းရင်း သူ့ဘေးတွင်ရှိသော ဇနီးသည်ကို “မမှောင်ခင် အိမ်ပြန်ရောက်မှာပါ”ဟု ဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အိမ်သို့ရောက်သောအခါ ဇနီးသည်သည် သူ့မိထွေးပါ သမီးကို ရောဂါထစဉ်က ဆိုးမိခဲ့သမျှအတွက် တောင်းပန်သည်။ ဂျုံးက ခွင့်လွှတ်ပါသည်ဟု ဆို၏။ ဇနီးသည်သည် သူ့ခင်ပွန်း၏ အပြုအစု အယုအယကို ခံလိုသော်လည်း သူ့ခင်ပွန်း ကျောင်းဆရာက သူနှင့်အတူ လာမအိပ်ဘဲ စာကြည့်ခန်းထဲတွင် အိပ်သည်။ ကျောင်းအလုပ်များကို ညတိုင်း စာကြည့်ခန်းထဲ၌သာ လုပ်နေစဉ် ဂျုံးက ကူညီ လုပ်ပေးသည်။ ဇနီးသည်မှာ အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့ရသော်လည်း သူ့ခင်ပွန်း၏ အယုအယ မခံရဘဲ နေရရှာသည်။ ဇနီးသည် မှာ အိမ်ထောင်မကျခင်က သူ့ကို ချစ်သူတစ်ယောက် ရှိသည်။ သူက ထိုသူကို ပစ်ပယ်ပြီးလျှင် ကျောင်းဆရာ ဘရောင်းနှင့် အိမ်ထောင်ပြုလိုက်သည်။ ပစ်ပယ်ခံရသူ ဟင်းမ်မှာ အရက်အတော်သောက်ပြီးလျှင် အိမ်ထောင်မှု မချမ်းသာဘဲနောက်သုံးနှစ်လောက်အကြာတွင် သူ့ဇနီးနှင့် ကွဲလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဇနီးသည်သည် လင်သား၏ အပြုအစု ခံချင်ရာလွန်း၍ သူ့လင်အိပ်ရာတွင် သူ့လင်နှင့် ဂျုံးတို့ ထွက်နေခိုက်ဝင်၍ အိပ်နေသည်။ အချိန်မတော်တွင် ရောက်လာသော သူ့ အိမ်တွင် ခေတ္တတည်းခိုနေသော သူ့လင်၏ မိတ်ဆွေနှင့် ဆုံတွေ့လေရာ ဧည့်သည်၏ အယုအယကို ခေတ္တခံလိုက်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူသည် သူ့လင်က ဂျုံးကိုသာ ဂရုစိုက်၍ သူ့ကို ဂရုမစိုက်သဖြင့် စိတ်ညစ်သူလာလေရာ သူ့လင်ကလည်း “သတိထားပါ”ဟု ဆိုလိုက်သဖြင့် သူက သူ့ကို ရောဂါ ပြန်ထလာပြီ ဆိုပြီးလျှင် စိတ္တဇဆေးရုံသို့ပြန်ပို့ရန် ဟန်ပြင် သည်ဟုပင် ထင်မိသည်။ နောက်ဆုံး၌ သူသည် သူ့ခင်ပွန်း က ဂျုံးကိုသာ ချစ်၍ သူ့ကိုမချစ်ကြောင်း သိလာသဖြင့် လင်ကိုပစ်ပြီးလျှင်သူ့ကိုချစ်သော ဟင်းမ်ထံသို့ ထွက်သွား လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဇာတ်လမ်းအကျဉ်းချုပ်မှာ ဆိုလောက်လှသည် မဟုတ်။ သို့သော် ဇနီးသည်၏ စိတ်အခြေအနေကို ဖော်ပြရာ၌ အလွန်သိမ်မွေ့လှပေသည်။ အချစ်၏ အဓိပ္ပာယ် ကို ဖော်ပြရာ၌ ထူးခြားသော ထိမိချက်ကို ပေါ်ထွက်လာစေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \"ဒီဇာတ်လမ်းဟာ အလွန်ကောင်းတဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်း ပဲ၊ အချစ်အကြောင်းကို လူသုံးဦးနဲ့ ဖော်ပြထားတယ်။ အဲဒါကို မြင်ရဲ့လား”ဟု ကျွန်တော်က သန်းဆွေကို မေး လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e'ဘယ်လိုလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e'ဂျိန်းဆင်းမွန်းက သူ့ယောက်ျားကို တကယ်ချစ်တာ သူ့ယောက်ျားကတော့ ဂျုံးကိုချစ်တာ၊ ဟင်းမ်က ဂျိန်းကို တကယ်ချစ်တာ၊ အဲဒီလို တစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကို ချစ် တစ်ယောက်က နောက်တစ်ယောက်ကိုချစ်၊ အယင့် လိုက် ချစ်နေတယ်လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်သားပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အချစ်ဆိုတာ တစ်ဖက်သတ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်ကွ၊ နှစ်ဖက် ပြန်ချစ်တဲ့ အချစ်ဟာလဲ အချစ်စစ် ဖြစ်နိုင်ပါရဲ့၊ ဒါပေမယ့် အချစ်ချင်း ပြိုင်လို့ ရနိုင်ခဲတယ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အချစ်ဆိုတာ အလွန် သိမ်မွေ့တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ရှိတာမို့ တော်တော်တန်တန် လူတွေနားလည်တာ မဟုတ်ဘူး မောင်ရင်ရဲ့ ၊ အခုလူတွေ အများသိနေကြတဲ့ အချစ်ဟာ စင်စစ်တော့အချစ် မဟုတ်ဘူး။ အကြိုက်တွေပဲကွ၊ အချစ်နဲ့ အကြိုက် ခွဲခြားသိဖို့ လိုတယ်၊ လူလောက အချစ် အချစ် လို့သာ ဆိုနေကြတယ်၊ အများသိတဲ့အချစ်က ငါ ဆိုခဲ့သလို ပဲ အကြိုက်သာ ဖြစ်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အချစ်နဲ့အကြိုက်ဟာ အသွင်ပြင်ချင်း ဆင်တူပေမယ့် အလွန်ကွဲပြား ခြားနားတယ်၊ ယောက်ျားတစ်ယောက်က မိန်းမတစ်ယောက်ကို ချစ်တယ်ဆိုရင် အဓိပ္ပာယ်က ဘယ်လိုလဲဟင်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ချစ်တယ်ဆိုတာ အဲဒီမိန်းမကို လိုချင်တာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်တယ်၊ အခုဆိုနေကြတဲ့ အချစ်ဆိုတာ ယူဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ပေါ်မှာ တည်နေတယ်၊ လိုချင်တယ်ဆိုတဲ့ ဆန္ဒအပေါ်မှာ တည်တဲ့ဟာကို အချစ်လို့ မခေါ်သင့်ဘူး။ အကြိုက်လို့သာ ခေါ်ရပေလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          'အချစ်လို့ ခေါ်ချင်ရင်လဲ အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ အချစ်လို့ ခေါ်စေချင်တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘာဖြစ်လို့လဲ” “အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ အချစ်ဆိုတာက ဒီလိုပါ၊ ဥပမာ ယောက်ျားတစ်ယောက်က မိန်းမတစ်ယောက်ကို ချစ်တယ်ဆိုရင် ဘာကြောင့်ချစ်သလဲလို့ မေးလိုက်တဲ့မေးခွန်းကို ဖြေနိုင်တယ်၊ ဒီမိန်းမဟာ ရုပ်ချောလို့၊ ပစ္စည်းပေါလို့၊ ဂုဏ်ရှိလို့၊ လိမ္မာလို့၊ ပညာတတ်မျက်နှာကြီးမို့လို့ အဲဒီလို အကြောင်းပြချက်မျိုး ပေးနိုင်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “တစ်ခါ မိန်းမတစ်ယောက်က ယောက်ျား တစ် ယောက်ကို ချစ်တယ်ဆိုရင်လဲ ဘာဖြစ်လို့ချစ်ရတာလဲလို့ မေးရင် အဲဒီ ယောက်ျားဟာ ရုပ်ဖြောင့်တယ်။ ဒါမှ မဟုတ်ရင် ပညာတော်တယ်၊ ပိုက်ဆံပေါတယ်။ ဂုဏ်ရှိတယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းတွေကို ဖွင့်ပြောချင်ပြောမယ်၊ ဖွင့်မပြောဘဲ နေချင်နေမယ်၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီလို အဓိပ္ပာယ်မျိုး ထွက်တယ်၊ အဲဒါကို အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ အချစ်လို့ခေါ်တယ် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          'အဲဒီလိုဆိုတော့လဲ အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ အချစ်နဲ့ချည်း အိမ်ထောင်ပြုကြတာ များမှာပေါ့။ အိမ်ထောင်ပြုတယ်ဆို ကတည်းက စဉ်းစားပြီးမှ ယူကြတာများတယ်၊ မစဉ်းစားဘဲ ယူရင် အပြစ်ဆိုကြတယ်” ကိုသန်းဆွေက ဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          'အိမ်ထောင်ပြုတယ်ဆိုတာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းမှာ စပ်တူစာချုပ်သလိုပါပဲ၊ ချစ်တာ မချစ်တာဟာ တကယ် ဆိုတော့ မဆိုင်လှပါဘူး။ အိမ်ထောင်ရေး အောင်မြင်တယ် ဆိုရုံနဲ့ လင်နဲ့မယားဟာ တကယ့် အချစ်နဲ့ချစ်ကြတယ် လို့ မဆိုသာဘူး၊ အိမ်ထောင်ရေး သာယာတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဟာ ဘာလဲ၊ လင်နဲ့မယား စိတ်သဘောထား ညီညွတ်ပြီး စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး၊ အိမ်ထောင်ရေးတွေမှာ ဝတ္တရားမပျက် လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်နေကြရင် အိမ်ထောင် သာယာတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ သူတို့ လင်မယား ဘယ်လောက်ကောင်းသလဲ၊ အိမ်ထောင်ကျကတည်းက တစ်ခါမျှ ရန်မဖြစ်ကြဘူးလို့ ချီးမွမ်းခံရတာနဲ့ပဲ အိမ်ထောင်ရေး သာယာရောလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          'ဟုတ်တယ် ဆရာ၊ ကျွန်တော် အဲဒါကို တွေးမိပါ တယ်၊ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ် ရေးမလို့တောင် မှန်းထားသေးတယ်၊ အသက်လေးဆယ်ကျော်လာရော ယောက်ျားက တက်ကြွတဲ့ စိတ်တွေ ရှိသေးတယ်၊ ခေတ်မီနေတယ်၊ မိန်းမက နဂို ကတည်းက ဗဟုသုတနည်းတော့ ယောက်ျားကို မမီတော့ဘဲ ကျန်ခဲ့တယ်၊ ဒါနဲ့ ယောက်ျားက ကိုယ့်ထက် အနှစ်နှစ်ဆယ် လောက်ငယ်တဲ့ ခေတ်မီမိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ပြုစုချင် လာတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲဒီ အရွယ်လောက် မိန်းကလေးမျိုးနဲ့မှ သူနဲ့ ခေတ်မီတာချင်း တူနေတယ်။ မိန်းကလေးကလဲ အသက်ကြီးတဲ့ ယောက်ျားရဲ့ အပြုအစု အယုအယကို သာယာလာတယ်၊ ပြီးတော့ အိမ်ထောင်ရေး အရှုပ်အထွေးတွေ ဝင်လာတာပေါ့၊ အဲဒီဝတ္ထု ရေးချင်တာ မရေးရဲလို့”ဟု သန်းဆွေက ရယ်၍ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          'ဘာဖြစ်လို့လဲကွ၊ ဒီအတွေးမျိုး ဘယ်လိုပေါ်လာသလဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကိုယ်တွေ့လို ပေါ့ဆရာရယ်၊ ဒီဝတ္ထုရေးရင် မသန်းစိန်က အိမ်က ရိုက်ထုတ်မှာကြောက်လို့”ဟု ပြောကာ ရယ်ပြန်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          'အင်း ရေးရင် သတိနဲ့ရေးနော်၊ အိမ်က ရိုက်ထုတ်ခံ ရမှာထက် အရေးရခက်တာလဲ ထည့်တွက်ဦး၊ အတော် ကြိုးစား ရေးရလိမ့်မယ်၊ နို့မို့ရင် စာဖတ်သူ နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ယောက်ျားက ဆတ်ဆော့သလို ဖြစ်သွားဦးမယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          'ဆိုပါဦး ဆရာ၊ မေတ္တာစကားလေး'ဟု သန်းဆွေက ကျွန်တော့်အား စကားဆက်ရန် တောင်းပန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          'အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ အချစ်အကြောင်း နည်းနည်းလောက် တော့ သိရောပေါ့နော်။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အချစ်အကြောင်း နည်းနည်း ပြောပြဦးမယ်၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အချစ်ကတော့ အလွယ်ကလေးပဲ။ တစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကို ချစ်တယ်။ ဘာကြောင့်ချစ်သလဲ။ ဘာကြောင့်ရယ်လို့ မဟုတ်ဘူး၊ ချစ်ကို ချစ်တယ်၊ ဘာမှ မမျှော်လင့်ဘူး၊ ဘာကိုကြိုက်လို့ ရယ်တော့ မဟုတ်ဘူး။ အချစ်စိတ်ဟာ သူ့ရင်ထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေတယ်။ ဘယ်အခါ ဘယ်ဒေသမှာ ဘာကို အကြောင်းပြုလို့ ကိန်းအောင်းပါသလဲလို့ မေးရင် ခေါင်းကလေး ယမ်းကာယမ်းကာနဲ့ မသိဘူးလို့ ဖြေရရုံပဲ ရှိမယ်၊ ဒီလိုဆိုတော့ ဘာလုပ်ချင်သေးတာလဲ၊ အချစ်စိတ် အစစ်ဟာ ပြုစုပျိုးထောင်ယူလို့ဖြစ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ စားချင်တဲ့ ဆန္ဒ၊ အိပ်ချင်တဲ့ဆန္ဒတွေဟာ လုပ်ယူလို့ ရတာလား၊ မစားချင်ဘဲနဲ့ စားတာ၊ မအိပ်ချင်ဘဲနဲ့ အိပ်တာနဲ့ တခြားစီနော်'\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          'အနောက်တိုင်း ယထာဘူတ ဆရာကြီးဟစ်ယောက် ကတော့ အချစ်ဆိုတာဟာ အတွေ့အကြုံတွေထဲက ပေါက်ဖွားလာတယ်လို့ ဆိုတယ်။ အဲဒါ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား ဆရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          'အချစ်ဆိုတာ ရုပ်ဝတ္ထုပေါ်မှာ တည်တာတော့ အမှန်ပေါ့၊ ဒါပေမယ့် အချစ်နဲ့ဆန္ဒ ကွာခြားတယ်၊ ရုပ်ဝတ္ထု တစ်ခုခုပေါ်မှာ အာရုံကျရောက်ပြီး အဲဒီ ရုပ်ဝတ္ထုကို မိမိက ပိုင်ချင်လိုချင်တယ်ဆိုတာကတော့ ဆန္ဒပဲ၊ ဆန္ဒကတောင်းဆိုခြင်းပြုတယ်၊ အချစ်ကတော့ ပြောင်းပြန်ပဲ၊ မတောင်းဘူး ပေးတယ်။ ဥပမာဆိုဖို့ ယောက်ျားတစ်ယောက် က မိန်းမတစ်ယောက် ချစ်တယ်ဆိုရင် ချစ်တဲ့လူက အချစ်ခံရတဲ့လူရဲ့ လိုသမျှကို ဖြည့်ဆည်းပေးတယ်၊ သူ့အဖို့ ဘာကိုမျှ ပြန်မတောင်းဘူး၊ ဆန္ဒရှိရင်တော့ ကိုယ်က မပေးဘူး၊ သူ့ကိုသာ ကိုယ်က အရယူဖို့ ကြိုးစားတယ်။ ဒါကြောင့် ငါပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား၊ အကြိုက်နဲ့ အချစ် ကွဲပြားပါတယ်လို့၊ အိမ်ထောင်ပြုကြတာတွေဟာ အကြိုက် ပေါ် မူတည်ကြတာပဲ များတယ်၊ အကြိုက်ဟာ အဓိပ္ပာယ် ရှိတဲ့ အချစ်၊ အချစ်စစ်ကတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့အချစ်လို့ ခေါ်ရလိမ့်မယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          'အချစ်စိတ် ပေါ်ပေါက်လာပုံ နည်းနည်း လောက် ပြောပြစမ်းပါဦး ဆရာ'\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အချစ်စိတ်ဟာ ရင်ထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေတတ် တယ်၊ အဲဒါကို အစကတော့ သိချင်မှ သိမယ်၊ ဒါပေမယ့် တစ်ချိန်ချိန် တစ်ခါခါမှာ အကြောင်းတစ်ခုခု ကြုံနေလို့ အဲဒီ အချစ်စိတ်ဟာ ဘွားဘွားကြီးပေါ်လာတတ်တယ်။ အဲဒီလို ပေါ်လာလို့ အချစ်ဆိုတာ မုန်တိုင်းကျသလို ဖြုန်းခနဲ ကျရောက်လာတာပဲလို့တော့ မထင်လိုက်လေနဲ့၊ ရင်ထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေတာ အကြာကြီးပဲဆိုတာကိုလဲ သတိမူသင့် တယ်၊ ဒါနဲ့ မောင်ရင် ဂျိန်းဟစ်လ်တန်ရေးတဲ့ We are not alone ဆိုတဲ့ ဝတ္ထုဖတ်ဖူးသလား၊ ရုပ်ရှင်ကော ကြည့်ဖူးသလား၊ စစ်မဖြစ်ခင်ကလေးတွင်ဘဲ ရန်ကုန်မှာ ပြသွားတယ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အဲဒီ ဝတ္ထုရဲ့ ဇာတ်လမ်းအချဉ်းချုပ် ပြောပြမယ်၊ အင်္ဂလန်ပြည် တောမြို့ကလေး တစ်မြို့မှာ ဆရာဝန် တစ်ယောက်ရှိတယ်၊ သူ့မှာ အမြဲတမ်းလိုလို မမာနေတဲ့ မယားနဲ့ လူမမည် သားကလေးတစ်ယောက်ရှိတယ်။ ဆရာဝန်က အင်မတန်ရိုးတယ်၊ သူ့မယားကတော့ မမာကလဲမမာ၊ နဂိုကလဲ ဆူဆူပူပူ မိန်းမမျိုးပဲ၊ ဒါပေမယ့် ဆရာဝန်က ခပ်အေးအေးပဲ၊ သူတို့အိမ်မှာ ဂျာမန်မကလေး တစ်ယောက် အိမ်ဖော်အဖြစ်နဲ့ ရှိတယ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ပထမကမ္ဘာစစ်ကြီးဖြစ်လာတော့ အင်္ဂလန်ပြည်မှာ ရှိတဲ့ ဂျာမန်တွေကို လူတွေက ဝိုင်းပြီး ခဲနဲ့ပေါက်ကြတယ်၊ ဆရာဝန်အိမ်ကိုလဲ ဝိုင်းကြတာပေါ့၊ ဂျာမန်မကလေးကို ထုတ်ပေးရမယ်လို့ တောင်းကြတယ်၊ ဆရာဝန်ကကောင်မလေးကို ဝှက်ထားတယ်၊ လူလစ်တော့မှ နောက်ဖေး ပေါက်က ခိုးထုတ်ပြီး သူကိုယ်တိုင် စက်ဘီးနင်းပြီးကောင်မလေးကို နောက်က ထိုင်ခိုင်းပြီး ခပ်လှမ်းလှမ်းက ဘူတာရုံကလေးဆီကို သွားကြတယ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “လူတွေ စုရုံးစုရုံး လုပ်နေတုန်းမှာ သားကလေးက သကြားလုံးဘူးကို မမီမကမ်း လှမ်းနှိုက်တာ ပုလင်းကွဲသွား တယ်၊ ဒီတော့ စင်ပေါ်မှာရှိတဲ့ ပုလင်းတစ်လုံးထဲက ဆေးလုံးတွေကို အနားကပုလင်းထဲသွန်ထည့်ပြီး သကြား လုံးတွေကို လွတ်သွားတဲ့ ပုလင်းထဲထည့်ပြီး ဟန်မပျက် ထားလိုက်တယ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မိန်းမကြီးက အချိန်တန်တော့ သူယူနေကျ ပုလင်း ထဲက ဆေးလုံးကိုယူပြီး စားလိုက်တာ အဆိပ်ဆေးလုံးကိုစားမိပြီး သေသွားပါရော၊ ဂျာမန်မကလေးနဲ့ ဘူတာရုံကို ထွက်ပြေးခိုက်မှာဖြစ်လို့ အိမ်မှာ အမှိုက်လှည်းတဲ့ မိန်းမ ကြီးက ပုလိပ်ကို တိုင်တယ်။ ဆရာဝန်က သူ့မယားကို အဆိပ်ကျွေးသတ်ပြီး ဂျာမန်မကလေးနဲ့ ထွက်ပြေးတယ်လို့ ထွက်ဆိုတယ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          'အမှုစစ်တဲ့အခါ အစိုးရရှေ့နေက ဆရာဝန်ကို “ခင်ဗျား ဒီသူငယ်မကို ချစ်နေတယ်မဟုတ်လား”လို့ ခပ် ဆတ်ဆတ်မေးလိုက်တော့ ဆရာဝန်က အတော်ကြာ တွေတွေကြီး လုပ်နေပြီး “ဟုတ်ပါတယ်”လို့ ရိုးရိုးအေးအေးပဲဖြေလိုက်တယ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          'အဲဒီလို ရိုးရိုးသားသားဖြေတာကို ကြည့်ပေတော့၊ သူ့ရင်ထဲမှာ ဒီဂျာမန်မလေးကို ချစ်နေတဲ့အချစ်စိတ် ကိန်းအောင်းနေတာ သူ မသိခဲ့ဘူး၊ ရှေ့နေက မေးလိုက်တောမှ သတိရလာပြီး ရိုးရိုးသားသား ဝန်ခံလိုက်တယ်၊ ဒါကြောင့်မို့ အချစ်စိတ်ဟာ ရုတ်တရက် မုန်တိုင်းကျသလို ပေါ်လာတာ မဟုတ်ပေမယ့် ယမ်းပုံကြီးလိုပဲညှိပြီး မီးခြစ်ဆံ ကလေး ချလိုက်တာနဲ့ ဟုန်းခနဲ ထတောက်တာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          'ကဲ ဆရာ၊ အချစ်၏ သဘောတရားကို ဝတ္ထု၏ သဘောတရား ပြောပြသလို ပြောပြစမ်းပါဦး'ဟု ပြုံးလျက် သူမျက်နှာကြီးကို မော့လိုက်ရာ သူ့မျက်မှန်မှာ အခန်းပြင်ပမှ ဝင်လာသော ကျနေ၏ အရောင်တွင် ဝင်းခနဲဖြစ်ကာ မေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43851747197077,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_8f696ca8-690e-4eff-9d92-11802905bcb6.jpg?v=1730271294"},{"product_id":"တက်တိုး-ကမ္ဘာကျော်၀တ္ထုတိုများရှင်းပြချက်-1","title":"ကမ္ဘာကျော်၀တ္ထုတိုများရှင်းပြချက်","description":"\u003cp\u003eဝတ္ထုတို ဆိုတာဘာလဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဝတ္ထုတိုဆိုတာ ဘာလဲ ? \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဝတ္ထုရှည်ဆိုတာ ဘာလဲ ?\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြန်မာစာပေတွင် ဝတ္ထုဆိုသော စာပေအရေးအသားသည် ကုန်းဘောင်ခေတ်လောက်ကစ၍ ပေါ်လာသည် ဆို၏။ မျက်မှောက်ခေတ်၌ ထွန်းကားနေသော ဝတ္ထုမျိုးနှင့် ရှေးခေတ်ဝတ္ထုမျိုး မတူကြောင်းမှာ ထင်ရှားလှသဖြင့် အထူး ဆိုဖွယ်ပင် လိုမည် မထင်မိပါ။ လွန်ခဲ့သော အနှစ် ငါးဆယ်ကျော် 'မောင်ရင်မောင် - မမယ်မ ́ ဝတ္ထု ပေါ်ခဲ့သည်။ ထို ဝတ္ထုကို မျက်မှောက်ခေတ် ဝတ္ထုဟု သမုတ်ကြ၏။ ခေတ်သည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလျက် ရှိလေရာ၊ လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်နှစ်က အခြေ အနေနှင့် ယနေ့ အခြေအနေတို့ ပင်လျှင် လွန်စွာပြောင်းလဲလျက် ရှိတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e'မောင်ရင်မောင် - မမယ်မ” ဝတ္ထုမျိုးကို ယခုခေတ် စာဖတ် ပရိသတ် က မနှစ်သက်တော့။ အပြစ်မဆိုသာပေ။ ဝတ္ထုအရေးအသားသည် ခေတ် နှင့် လိုက်၍ ပြောင်းလဲလျက် ရှိသည်။ အခြား \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယင်းသို့ ပင် ပြောင်းလဲလျက် ရှိလေသည်။ ခေတ် ဝတ္ထု၏ အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်လျှင် ရှေးဝတ္ထုကို အခြေအနေနှင့် မတူတော့။ ခေတ် အခြေ အနေချင်း မတူသည့်အလျောက် ဝတ္ထု၏ အခြေအနေချင်းလည်း ကွဲပြားလေရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြန်မာဝတ္ထု၏ အခြေအနေနှင့် အခြားစာပေ၌ရှိသော ဝတ္ထု အခြေ အနေတို့လည်း မတူချေ။ မြန်မာဝတ္ထု၏ အခြေအနေသည် အခြား စာပေ ၌ ရှိသော ဝတ္ထု အခြေအနေထက် ခေတ်နောက်ကျနေသေးသည်။ မြန်မာ ဝတ္ထု အရေးအသားမျိုးသည် ယခုခေတ် နိုင်ငံခြားဝတ္ထု အရေးအသား မျိုးနှင့်မတူ။ ခေတ်နောက်ကျလျက် ရှိနေသည်။ လွန်ခဲ့သည့် အနှစ် သုံးဆယ် လောက်က အရေးအသားမျိုးကို မြန်မာ ဝတ္ထုရေး ဆရာများက အသုံးပြု လျက် ရှိချေသေး၏။ ဝတ္ထုဖတ် ပရိသတ်ကလည်း ထို ဝတ္ထုမျိုးကိုသာ နှစ်သက်လျက် ရှိနေကြသေးသည်။ မြန်မာဝတ္ထုသည် နိုင်ငံခြား ဝတ္ထု ထက် အနှစ်သုံးဆယ်ခန့် နောက်ကျနေသေးသည်ဟု ဆိုရချေတော့မည်။ဝတ္ထုခေတ်ကို မည်သူက ပြောင်းပေးသနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာရေးဆရာက ပြောင်းပေးသည်။ စာရေးဆရာက တီထွင်ရေးလိုက် မှသာလျှင် ဝတ္ထု အခြေအနေသစ်သို့ ရောက်မည်။ စာရေးဆရာ၏ လက်ချက်ပင်ဟု ထင်နိုင်ဖွယ် ရှိပါ၏။ သို့သော် ဝတ္ထုခေတ်ကို ဝတ္ထုဖတ် ပရိသတ်ကသာ ပြောင်းပေးနိုင်သည်။ တိုင်းပြည်နှင့် လူမျိုး၏ အခြေ အနေ ပြောင်းလဲသည်နှင့်အမျှ၊ အစစအရာရာတွင် အကြိုက်များပြောင်းလဲလာသည်။ အေးချမ်းငြိမ်သက်သော ရှေးခေတ်တွင် ဝတ္ထုကို အပျော်သဘော ဖတ်သည်။ ဝတ္ထုတွင် အဖွဲ့ အနွဲ့များ ဝေဆာလျက်ရှိမှ ဖတ်သူ ကြိုက်လေသည်။ ယခုခေတ်သည် အလှုပ်အရှားများသော ခေတ် ဖြစ်သည်။ နေရာတိုင်း၌ အတိုက်အခံ ရှိသည်။ ကြိုးပမ်းမှု ပြုကြရသည်။ အေးဆေးစွာ နေချိန်မရသလောက် ဖြစ်တော့သည်။ ဤခေတ်မျိုးတွင် ဇိမ်ဆွဲ၍ ဖတ်နေရသော ဝတ္ထုမျိုးကို မဖတ်နိုင်။ ဖတ်လည်း မဖတ်ချင်တော့ပေ။ ဝတ္ထုရှည်များထက်၊ ဝတ္ထုတိုများကို အဖတ်များလာသည်။ ဝတ္ထုတိုများပါသော မဂ္ဂဇင်းများ ထွန်းကားလာ၏။ မဂ္ဂဇင်းများကြောင့် ဝတ္ထုတို ဖွံ့ဖြိုးပွားများလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဝတ္ထုတိုဆိုတာ ဘာလဲ။ တိုသော ဝတ္ထုတို ဟု ခေါ်သည် ဟူသည့် အဖြေသည် လုံလောက်ပါသလော။ ဝတ္ထုရှည်ဆိုတာ ဘာလဲ ဟု ထပ်ဆင့် မေးမြန်းလျှင်လည်း၊ ရှည်သော ဝတ္ထုကို ဝတ္ထုရှည် ဟု ခေါ်သည် ဆိုရုံဖြင့် ကျေနပ်မည်လော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဝတ္ထုတို ဟူသော အလားတူဝေါဟာရမျိုး နိုင်ငံခြားစာပေတွင် ရှိပါ ၏။ သို့သော် ဝတ္ထုရှည် ဟူသော ဝေါဟာရမျိုးကိုမူ သုံးခဲလှ၏။ မသုံးဘဲ “နော်ဗဲလ်” ဟူသော ဝေါဟာရကိုသာ သုံးကြ၏။ နော်ဗဲလ်သည် ရှည်သည် မှန်၏။ ဝတ္ထုလည်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ဝတ္ထုတိုနှင့် စနစ်ချင်း မတူ ပေ။ တိုသော ဝတ္ထုကို ဝတ္ထုတိုဟု ခေါ်နိုင်ပါ၏။ သို့သော် တိုတိုင်း ဝတ္ထု တို မဖြစ်။ ဝတ္ထုတို စနစ်သည် သီးသန့် ဖြစ်၏။ ဝတ္ထုကို အတိုချုံးလိုက်လျှင် ဝတ္ထုတို ဖြစ်ပါလေရောဟု မမှတ်ထင်ရာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်တော်တို့ဆီတွင် ဝတ္ထုတို မြောက်များစွာ ရေးနေကြသည်။ဝတ္ထုရှည်များကိုလည်း မဂ္ဂဇင်းများတွင် တွေ့နိုင်သည်။ လုံးချင်း ဝတ္ထုဟု ခေါ်သော ဝတ္ထုများလည်း ထွက်နေကြ၏။ ကျွန်တော်တို့ဆီက အမှတ်အသားမှာ လွယ်ကူလှ၏။ မဂ္ဂဇင်း စာမျက်နှာ နှစ်မျက်နှာမှ ဆယ်မျက်နှာလောက် ရှိသော ဝတ္ထုကို ဝတ္ထုတို။ မျက်နှာ နှစ်ဆယ်၊ အစိတ် ရှိလျှင် ဝတ္ထုရှည်။ စက္ကူ အတိုင်းအတာအားဖြင့် ကရောင်း ဆယ့် ခြောက်မျိုး အရွယ် (ဝတ္ထုစာအုပ် အရွယ်) တစ်အုပ်လုံးပြည့် ရေးထား သော ဝတ္ထုကို လုံးချင်း ဝတ္ထုဟု ခေါ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ်ခါတလေ ဆောင်းပါးလိုလို ဝတ္ထုလိုလို စာမျိုးတွင် မဂ္ဂဇင်းထဲ တွင် 'ဝတ္ထုဆောင်းပါး' ဟု ခေါ်လိုက်ကာ အယ်ဒီတာက ထည့်လေသည်။ သိပ္ပံမောင်ဝ၏ အစမ်းစာများကိုပင် ဝတ္ထုဆောင်းပါးဟု ခေါ်နေကြချေ သေး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမှန်ဆိုလျှင် ဝတ္ထုလိုလို၊ ဆောင်းပါးလိုလို စာမျိုး ဟူ၍ ရှိစရာ မလိုပေ။ ထိုစာမျိုးကို ဝတ္ထုဟုပင် ခေါ်ကြသည်။ ယခု ကျွန်တော် ရေးနေသော စာမျိုးကိုသာ ဆောင်းပါးဟု ခေါ်နိုင်သည်။ အကြောင်းအချက်များ ဖော်ပြကာ ထင်မြင်ချက်များ တင်ပြသော စာကို ဆောင်းပါးဟု ခေါ်ရ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပေမည်။ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုခုကို ပြောပြလျှင်ပင် ဝတ္ထုဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင် သည်။ သို့ရာတွင် ကျွန်တော့်တို့ဆီမှာ နားလည်နေသော ဝတ္ထုဆိုသည့် စာတွင် အဖြစ်အပျက်များကို ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးဖြစ်စေ၊ တစ်ဦးထက် ပို၍ပင် ဖြစ်စေနှင့် ဆက်စပ်ပတ်သက်၍ ဖော်ပြကာ “ဇာတ်လမ်း' ဟူသော အရာ ပါရှိရချေသည်။ ဥပမာ သိပ္ပံမောင်ဝ၏ စာများကို မြန်မာတို့က ဝတ္ထု ခေါ်ရလေမလား၊ ဆောင်းပါး ခေါ်ရလေမလား မဝေခွဲတတ်ကြ သည့်အလျောက်၊ ဝတ္ထုဆောင်းပါးဟု မမှားနိုင်အောင် ခွ၍ခေါ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူတို့ဆီမှာ ထိုဆောင်းပါးဝတ္ထုမျိုးကို ဝတ္ထုတိုဟုပင် ခေါ်လိုက်ကြ သည်။ ဝတ္ထုတိုသည် အကြောင်းအရာ တစ်ခုခုကို သရုပ်ပေါ်လာအောင် ဖော်ပြသော စာမှသည် ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်တို့ဖြင့် အပြည့်အစုံရှိသော စာအထိပင် ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော့်ဆီမှာ အယ်ဒီတာများက ဝတ္ထုမဟုတ် ဟု ဆိုကာ ပယ်ချလှသော စာမျိုး ရေးသားရာ၌ နာမည်ကြီးသော၊ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုသားအဖြစ် ခံယူလိုက်သော အာမီးနီယံ ပြည်သား ဝီလျံဆာရိုးယမ်း၏ ဝတ္ထုများကို မြန်မာပြန်ပေးပါမူ မြန်မာစာဖတ် ပရိသတ် ကြိုက်ပါလေ မလားဟု သံသယ ဖြစ်မိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအင်္ဂလိပ် စာရေးဆရာ ဂျိုက်စ်ကရီ၏ “ရိုမန့်စ်' အမည်တပ် ဝတ္ထု တိုကလေးကို မြန်မာပြန်ပေးပါမူလည်း မြန်မာ စာဖတ်ပရိသတ်က ဝတ္ထုတိုဟု ခေါ်ချင်မှ ခေါ်ချင်ပေမည်။ ထို ဝတ္ထုတိုကလေးမှာ တစ်နှစ်သား ကလေး စောင်ပေါ်တွင် ယက်ကန်ယက်ကန် လုပ်ရင်း ပြတင်းမှ ကျလာ သော နေရောင်ခြည် ဖမ်းယူသည့် အကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ်ဖန် အိုင်ယာလန်ကျွန်းသား စာရေးဆရာ လီယံအိုဖလာတီး၏ ဝတ္ထုတိုကလေးများကို မြန်မာ စာဖတ် ပရိသတ်တို့ ကြိုက်ပါလေမလား ဟု တွေးမိသည်။ စာဖတ် ပရိသတ်ခမျာမှာ အယ်ဒီတာများက ရွေးချယ် ထည့်သွင်းပေးသမျှကိုသာ ဖတ်ကြရသည်။ အယ်ဒီတာများ ကြိုက်မှ မဂ္ဂဇင်းထဲတွင် ပါမည် ဖြစ်သောကြောင့် အယ်ဒီတာများ ကြိုက်ပါလေ မလားဟု ပြင်၍ တွေးမိပါသေးသည်။ | ဝတ္ထုတိုသည် စုံထောက်မောင်စံရှား (ရှားလော့ဟုမ်း) ဝတ္ထုများမှာကဲ့သို့ ဇာတ်လမ်း ဇာတ်ကွက် အချိတ်အဆက်များနှင့် ဇာတ်အိမ်ဖွဲ့ထား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသော ဝတ္ထုမျိုးမှသည် ဆိုခဲ့သော ဝတ္ထုမျိုး အထိပင် ဖြစ်သည်။ ယခု နောက်ဆုံးပေါ် ဝတ္ထုများမှာ ကျွန်တော် နားလည်ထားသော ဝတ္ထုမျိုးပင် မဟုတ်တော့ဘဲ၊ အတ္ထုပတ္တိဆန်ဆန်၊ ဆောင်းပါးဆန်ဆန်၊ ခြင်းရာ စာတမ်းဆန်ဆန် ဖြစ်လာသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ တိုင်းခြား စာပေများ တွင် ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက် အချိတ်အဆက်များကို ဂရုပြုသည့် အလေ့အထသည် တိမ်ကော၍ လာချေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယခုခေတ် စာရေးဆရာတို့သည် ဘဝကို သရုပ်ဖော်ရာ၌ ဘ၀နှင့် နီးစပ် နိုင်သလောက် နီးစပ်အောင် ကြိုးပမ်းကြရာဝယ် ဘဝမှာကဲ့သို့ အချိတ် အဆက် မမိသော အဖြစ်အပျက်များကို မပြုမပြင် ဖော်ပြလာကြကုန်၏။ ဥပမာ၊ တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားတစ်ယောက်သည် ကြုံရာ တွေ့ရာ သူငယ်မ တစ်ယောက်နှင့်အတူ ခရီး ထွက်သွားပြီးလျှင် ခရီးလမ်းတွင် နီးစပ်၍ ညားကြရာမှ၊ နောက် အမှတ်မထင် လမ်းခွဲ၍ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။ ထိုဇာတ်လမ်းမျိုးမှာ အချိတ်အဆက်မရှိ၊ အဓိပ္ပာယ် မရှိဟုပင် ဆိုချင်ဆိုနိုင်ပါ၏။ စာရေးဆရာ၏ ဝါဒမှာလည်း ဘဝသည် အဓိပ္ပာယ် မရှိ ဟူ၍ပင်။ ထိုသို့ ကြုံရာ တွေ့ရာကို လျှောက်ရေးသွားပြီးလျှင် ဆုံးချင် ရာတွင် ဆုံးလိုက်သော ဝတ္ထုမျိုးကို မြန်မာ အယ်ဒီတာများက ထည့်ဝံ့ကြ မည် မထင်မိပါ။ မြန်မာ စာဖတ် ပရိတ်သတ်ကလည်း နှစ်သက်ကြမည် မဟုတ်ပါ။ ဇာတ်ကွက်မိသော ဝတ္ထုမျိုးကိုသာ ဝတ္ထုကောင်းဟု ထင်နေ သော စိတ်ထားမျိုးသည် တိုင်းခြား စာပေများစွာတွင် ရှေးကျနေချေပြီ။ ဝတ္ထုတို၌ ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်သည် ပဓာနမဟုတ်။ ဇာတ်ကောင် ၏ ချက်ပိုင်သော ဘဝကို တစ်ချက်မျှ ဖော်ပြနိုင်ပါလျှင် ဝတ္ထုတို၏ ကိစ္စသည် ပြီးမြောက်ပြီဟု ဆိုနိုင်ပါ၏။ ဝတ္ထုတိုနှင့် ပတ်သက်၍ ဥပမာ ပေးရပါမူ၊ လမိုက် မိုးအုံ့နေသော ညတွင် တောကြီး မြက်မဲထဲ၌ ခရီး သည်က လက်နှိပ်ဓာတ်မီး ထိုးလိုက်သဖြင့် မီးရောင်အောက်တွင် မြင်ရသော မြင်ကွက်ကလေးနှင့် တူသည်ဟု ဆိုပါရစေ။ ထိုမြင်ကွက်ကလေး သည် တောကြီး တစ်ခုလုံး၏ မြင်ကွင်း အပြည့်အစုံ မဟုတ်ပေ။ သို့သော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယင်းသည်တောကြီးတစ်ခုလုံး၏ မြင်ကွင်းကို ညွှန်းသော ကိုယ်စားပြု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသော မြင်ကွက်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူပင် ဝတ္ထုတိုသည် ဘ၀၏ အစိတ်ငယ်မျှသာ ဖြစ်၏။ သို့သော် ထိုအစိတ်ငယ်သည် ဘဝတစ်ခုလုံး ကို ကိုယ်စားပြုနိုင်ရပေမည်။ ဘဝအခြေအနေကို ညွှန်းနိုင်ရပေမည်။ သို့ မှသာလျှင် ဝတ္ထုတိုကောင်းဟု ခေါ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ဝတ္ထုတိုရေးရာ၌ စကား ကျစ်လစ် သိပ်သည်းရသည်။ နော်ဗဲလ်လို ရောက်တတ်ရာရာ ရေးနိုင်ခွင့် မရှိပေ။ ရောက်တတ်ရာရာ ချဲ့ထွင် ရေး သားမှုသည် စင်စစ်အားဖြင့် အားပေးအပ်သည့် အလုပ်မျိုး မဟုတ် သော်လည်း၊ နော်ဗဲလ် ရေးရာတွင် လက်ခံနိုင်ဖွယ် ရှိသေး၏။ ဝတ္ထုတို တွင် လက်မခံပေ။ ကျစ်လစ်သိပ်သည်းမှုသည် အရေးကြီးသည်။ လိုရင်း ကို တိုတိုတုတ်တုတ် ရေးတတ်မှ ဝတ္ထုတိုကောင်း တစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်ဟု အရေးအသားဖက်က နေကြည့်၍ ပြောနိုင်၏။ ဥပမာ ဆိုပါစို့၊ 'စာရေး ကြီး ကိုရွှေရိုးသည် နံနက် ကျီးမနိုးခင် ထလေ၏” ဟု ရေးလိုက်လျှင် တော်ပြီ။ 'ညနှင့်နေ စပ်ကြားကာလ မိုးမလင်းတလင်း အချိန် အခါဝယ် ကျီးငှက်များပင် အိပ်တန်းမှ မထကြရသေးသော်ငြား စောစောထတတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသော ဝါသနာရှိသည့် စာရေးကြီး ကိုရွှေရိုးသည် အိပ်ရာမှ လူးလဲ ထလသည်” ဟူ၍ ရေးလျှင် အပိုအမိုတွေ ပြည့်လျှံလျက် ရှိသောကြောင့် မသင့်ဟု ဆိုရပေမည်။ သို့သော် စာရေးကြီး ကိုရွှေရိုး၏ အတ္တ သဘာဝ ကို ထုတ်ဖော်ရန် လိုအပ်ပါမူ ဖော်ပြရပေလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအရေးအသား သိပ်သည်းမှုကို အကြောင်းပြု၍ မစ္စတာ ဘိတ်ထိစ် အစရှိသော ဝတ္ထုတို ပါရဂူကြီးများက ဝတ္ထုတိုကို “စကားပြေကဗျာ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ဝတ္ထုတိုမှာ စင်စစ်အားဖြင့် ဆိုရပေမည်။ ဝတ္ထုကြီးကို အတို ချုပ်ထားခြင်းမဟုတ်။ ဘဝ၏ တစ်စိတ်တဒေသ၊ ကွက်ကွက် ကလေးကို အလင်းရောင် တစ်ချက်မျှ ထိုးပြရခြင်းပင် ဖြစ်သောကြောင့်၊ ထိုပြသော အလင်းရောင်သည် အကွက်ကျဉ်းသည်နှင့်အမျှ စူးရှရပေ မည်။ ထို့ကြောင့် ဝတ္ထုတိုသည် စာပေထဲတွင် အရေးရ အခက်ဆုံး စာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကဗျာရေးရသည်နှင့် နှုန်းနိုင်းဖွယ် ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအင်္ဂလိပ် ဝတ္ထုတို ဆရာများတွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်သော မစ္စတာ အိပ်ချပ်အီးဘိတ်ထိစ်က ဝတ္ထုတိုသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သောစာ ဖြစ်သည့်အလျောက် ဝတ္ထုတိုကို ဝိဂြိုဟ်ပြုနိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းသည်ဟု ဆိုသည်။ သဘာဝ၏ အလှကို ပေတံနှင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်သည့် နည်းတူ၊ ဝတ္ထုတို၏ သဘာဝကို အတိအကျ တင်ပြရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ဆိုလေသေး သည်။ ၀တ္ထုတို အရေးအသားတွင် စံထားအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကျော်များက “ဝတ္ထုတိုဆိုတာ ဘာလဲ ́ ဟူသောအမေးကို အမျိုးမျိုး ဝိဂြိုဟ်ပြု၍ ဖြေဆို ကြကုန်၏။ သူတို့၏ အဖြေများတွင် တူညီသော အချက်ကိုပင် ရှာ၍ မရသည့်အပြင် ဆန့်ကျင်ဖက် အချက်များအပြိုင်းအရိုင်း ပါရှိနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအနုပညာ၏ သဘာဝကို အတိအကျ ဖော်ပြနိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ပန်းချီပန်းပု စသည်တို့ကို မြင်သူ၏ နှလုံးသားက ဆုံးဖြတ်သည့်နည်းတူ စာပေ အနုပညာကိုလည်း ဖတ်သူ၏ နှလုံးသားက ဆုံးဖြတ်ရပေမည်။ အနပညာကို နှလုံးသားက ဆုံးဖြတ်သည် မှန်သော်လည်း ဦးနှောက်က ထိန်းသိမ်းတည့်မတ်ပေးရပေသေးသည်။ အနုပညာ၏ သဘောတရား တို့ကို သင်ကြားလေ့လာခြင်းသည် နှလုံးသား၏ အဆုံးအဖြတ်ကို တည့် မတ်ပေးခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဝတ္ထုတို အကြောင်းကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ဖော်ပြရန်မှာ အတော်ပင် ခဲခက်လှသည့် လုပ်ငန်း ဖြစ်သည်။ မြန်မာစာပေ၌ ဝတ္ထုတို ပေါ်လာ သည်မှာ မကြာလှသေးပေ။ ဝတ္ထုတို့သည် သာမန်အားဖြင့် လွယ်ကူစွာ ရေးနိုင်သော စာနှင့် တူလှ၏။ ယင်းသို့ တူသည့်အလျောက် ဝတ္ထုတိုကို လူတိုင်းရေးချင်ကြသည်။ မိမိ၌ ပြောစရာ အကြောင်းအချက် တစ်ခု ရှိလျှင် ကောက်၍ ရေးလိုက်ပါက ဝတ္ထုတို တစ်ပုဒ်ဖြစ်လာပြီဟု ထင်ကြကုန်၏။ ထို အထင်သည်မမှားပါ။ ဝတ္ထုတို ဟူသော စာမျိုး၌ ရှေ့က ပြဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း စာအမျိုးမျိုး ပါနိုင်သောကြောင့် ထို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးလိုက်သော ဝတ္ထုတိုသည် ဝတ္ထုတိုပင် ဖြစ်ပါ၏။ မငြင်းသာပါ။ သို့သော် ဝတ္ထုတိုကောင်း တစ်ပုဒ်ဖြစ်လာဖို့ အရေး၌ကား မလွယ်လှပါ။ ဝတ္ထုတို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကောင်း ဆိုသည်ကား အဘယ်အရာနည်း။ ရုတ်ခြည်း ဖြေ၍ မဖြစ်နိုင်ပါ။ အကြောင်းအကျိုးကို အသားလွတ် ဖော်ပြရုံနှင့်လည်း သဘောပေါက်နိုင် မည် မထင်မိပါ။ ဝတ္ထုတိုများကို နမူနာအဖြစ် ပြကာ ထို ဝတ္ထုတိုတို့ကို ဝေဖန်ပြပါမှ သဘောပေါက်တန်သလောက် ပေါက်ပေမည်။ ဝတ္ထုတို များကို နမူနာပြရမည့်အရေးတွင် မြန်မာဝတ္ထုတိုများကို မပြလိုပါ။ 'ပြစရာ မရှိလို့လားဗျာ။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာလဲ စံပြတွေ ရှိပါသေးတယ်” ဟု တစ်ဦးသော မိတ်ရင်းက ပြောလာပါမူ ကျွန်တော်က 'စံပြတွေ မြောက်များစွာ ရှိပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် ဝတ္ထုတို အရေးအသားဟာ တိုင်းခြား ပုံစံ ဖြစ်နေလို့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ကောင်းတယ်လို့ ဆိုထားတဲ့ ဝတ္ထုတို တချို့ကိုပဲ ပြပြီးတော့ ကျွန်တော် တတ်နိုင်သမျှ၊ မှတ်သမျှ ကလေးနဲ့ ဝေဖန်ပြပါရစေ”ဟု ဆိုလိုက်ချင်ပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43851739398293,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_4357f8ce-015c-4c5d-92b7-b26837b159dd.jpg?v=1730272973"},{"product_id":"ဒေါက်တာမတင်၀င်း-ရာဇ၀င်ထဲကမိန်-မသား","title":"ရာဇ၀င်ထဲကမိန်:မသား","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာရေးသူအမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e ရာဇဝင်ထဲက မိန်းမသားများအကြောင်းကို ဘာပြုလို့ အစဉ်တစိုက် ရေးမိတာလဲဆိုတဲ့အကြောင်းကိုပြောရင် ကျွန်မမိခင်အကြောင်းက စရပါ လိမ့်မယ်။ ကျွန်မဘဝထဲမှာ အရေးကြီးဆုံး အလေးအမြတ်ပြုဖွယ် | အကောင်းဆုံးကတော့ ကျွန်မရဲ့ မိခင်ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ မိခင်က ပြောဖူးပါတယ်။ ယောက်ျားများရဲ့ ကျန်းမာရေး၊ ကုသိုလ်ဖြစ်အောင် နေထိုင်ရေး | ဟာ မိန်းမများရဲ့ တာဝန်ပါပဲတဲ့။ ယောက်ျားများဟာ ရှေ့ကိုလာပြီး အလုပ်တွေကြိုးစားနေရင်း မိမိကိုယ်ကိုမိမိ မေ့နေတတ်ပါတယ်တဲ့။ အဲဒါကြောင့် မိန်းမများက ဂရုစိုက်ပေးရမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ မိန်းမများရဲ့တာဝန်ဟာ ခင်ပွန်းသည်ကို ဂရုစိုက်ရုံနဲ့ မပြီးသေးပါ ဘူး မိမိရဲ့ရင်သွေးများကို လိမ္မာယဉ်ကျေးအောင် ပညာတတ်အောင် သွန်သင်တဲ့နေရာမှာလည်း မိခင်များဟာ အခရာပါပဲလို့ ကျွန်မမိခင်က ပြောလေ့ရှိပြန်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဲဒီလို မိခင်ရဲ့ အဆုံးအမနဲ့ ကြီးပြင်းလာရတော့ သမိုင်းကိုဖတ်တဲ့  အခါမှာ မိန်းမသားများရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို ကျွန်မ ပိုပြီး သတိထားမိလာ ပါတယ်။ မိန်းမသားများအနေနဲ့ သမိုင်းဇာတ်ခုံမှာ အတိအလင်း နေရာယူပြီး ကပြခြင်းမပြုပေမယ့် ကန့်လန့်ကာ နောက်ကွယ်ကနေပြီး အဆင်ချော အောင် စီစဉ်ပေးနေတာ၊ ဒါမှမဟုတ် ကဖျက်ယဖျက်လုပ်နေတာကို ကျွန်မ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားပါတယ်။ အဲဒီအကြောင်းကို ရေးချင်တယ်ဆို တာလည်း အစောကြီးကတည်းက စပ်မိစပ်ရာ ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိန်းမသားများအကြောင်း ရေးတဲ့အခါမှာ တွေ့ရတတ်တဲ့ အခက် အခဲကတော့ ကိုးကားစရာ အထောက်အထား နည်းပါးတတ်တာပဲ ဖြစ် ပါတယ်ရာဇဝင်ကျမ်းများမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပြည်သူလူထုအကြောင်းကို ပိုပြီး အလေးပေး ရေးပါတယ်ဆိုတဲ့ သမိုင်းစာအုပ်များမှာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းခ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယောက်ျားများကြောင်းကို ပိုပြီးအလေးပေးကာ ရေးတတ်ကြပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် အထောက်အထား ရသမျှကို ရှာပြီးရေးခဲ့ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရာဇဝင်ထဲက မိန်းမသားဆိုတဲ့ခေါင်းစဉ်နဲ့ စပြီးရေးတာကတော့ စာပေဂျာနယ်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ရှင်ဘို့မယ်အကြောင်းပါ။ ရှင်ဘို့မယ် အကြောင်းကစပြီး ရေးမိတာဖြစ်တဲ့အတွက် ခေါင်းစီးအမည်က အဲသလိုဖြစ်သွားတာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ရှင်ဘို့မယ်အကြောင်းဆိုရင် အကောင်းမမြင်သူများတယ်လို့ ကျွန်မ ယူဆပါတယ်။ မင်းဆက်ငါးသွယ်ရှင်ဘို့မယ် နန်းလယ်တင်သည်သာဆို တဲ့ ကဝိလက္ခဏာဆရာရဲ့ စာမျိုးကြောင့် ရှင်ဘို့မယ်ကို အတော်ယောက်ျား များတဲ့လူဆိုတဲ့အမြင်မျိုး မြင်တတ်ကြပါတယ်။ သူ့ခေတ် သူ့အခါ သူ့ အခြေအနေမှာ သူဘယ်လိုကြောင့် မင်းငါးပါးနဲ့ အကြောင်းဆက်ရတာပါ လိမ့်လို့ တွေးဖို့ မစဉ်းစားတတ်ကြပါဘူး။ ဒါထက်ဆိုးတာက ဆင်ကဲ ဘို့မယ်လို ထိုးဇာတ်မျိုး ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီထိုးဇာတ်ထဲမှာ ဆင်ကဲနဲ့ ရှင်ဘို့မယ် သံယောဇဉ်တစ်မျိုးနဲ့ နှောင်ဖွဲ့မိလေဟန် ရေးထားတယ်လို့ ကျွန်မ နားလည်ထားပါတယ်။ ။ '' ရှင်ဘို့မယ်အကြောင်းကို သေသေချာချာဖတ်ကြည့်တော့မှ ကျွန်မ အနေနဲ့ သူ့ကို တယ်ပြီး သနားစရာကောင်းတဲ့မိန်းမပါကလားလို့ မြင်မိ ပါတယ်။ ရုပ်ဆင်းကြန်အင်က ပြည့်စုံပါတယ်၊ အဲဒီတော့ မင်းခေါင်က အလွန်ချစ်မြတ်နိုးပါတယ်။ ဒီအထိကံကောင်းနေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းခေါင်အကြေဘက်ကို စစ်ထွက်တဲ့အခါမှာတော့ ရှင်ဘို့မယ် ကံဆိုးဖို့ ၊ အကြောင်းပေါ်လာတာပါပဲ။ အဲဒီခေတ်က စစ်ထွက်ရင် ဘုရင်ပါတဲ့အခါ မှာ နန်းတွင်းကမိသားစုပါ အကုန်လိုလိုလိုက်ရတတ်ပါတယ်။ အကြောင်း ကတော့ ကြာရှည်များ စစ်ထွက်တဲ့အခါ နောက်ကြောင်းမအေးရတတ် လို့ တစ်ပါတည်း ခေါ်ခဲ့ကြတာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကိုယ့်ဘက်က စစ်နိုင်ရင်တော့ မထောင်းသာဘူးပေါ့။ အခုတော့ ကိုယ့်ဘက်ကစစ်ရှုံးခဲ့ပြီ။ မင်းခေါင်ကိုယ်တိုင် အသက်လုပြေးရပြီ။ မိဖုရား မှ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးတဲ့ မိဖုရား၊ ဆင်ပေါ်က ကျခဲ့တာတောင်မှ မသိနိုင် ခဲ့ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဲဒီတော့ လမ်းမှာ ဆင်ပေါ်ကကျခဲ့တဲ့ မိဖုရားရှင်ဘို့မယ်ခမြား ဘယ်လောက်များ ကိုယ်ရောစိတ်ပါ စိတ်ဆင်းရဲခဲ့လေမလဲ။ မတွေးတတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအောင်ပါပဲ ရန်သူ့လက် ကျသွားနိုင်ပါတယ်။ အစာရေစာငတ်ပြတ်ပြီး သေနိုင်ပါတယ်ဘယ်လိုမှ မမျှော်လင့်တဲ့ အဖြစ်ဆိုးတွေနဲ့လည်း တိုးနိုင် ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှင်ဘို့မယ်အတွက်ကတော့ ကံကောင်းပြီး ကယ်ဆယ်မယ့် ဆင်ကဲ နဲ့ အပေါင်းအပါတစ်ယောက်ကို ဆင်တစ်စီးနဲ့ အသင့်တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ့ကို အလွန်မြတ်နိုးတယ်ဆိုတဲ့ မင်းခေါင်ကတော့ နေပြည်တော်ရောက်မှ အထောက်တော်လွှတ်ပြီး ပြန်ရှာခိုင်းတာပါးနေပြည်တော်ရောက်တော့ လည်း သူ့ကို နန်းတော်ပေါ်ပြန်ပြီး တင်သင့် မတင်သင့် စဉ်းစားသေးတာ ကလား။ နောက်မှ မင်းရာဇာတင်လျှောက်လို့ အမွှေးနံ့သာများနဲ့ ရေချိုး ခေါင်းလျှော်ပြီးမှ နန်းပြန်တင်ခဲ့တာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအာဏာရှိတဲ့ သက်ဦးဆံပိုင်မင်းတစ်ပါး အဲသလောက်အကဲဆတ်ပြီ ဆိုတော့ မိဖုရားရဲ့ အသက်သခင်ဖြစ်တဲ့ ဆင်ကဲရဲ့ အသက်ဟာလည်း တဲတဲကလေး ကျန်တော့တာပါပဲ။ နောက်တော့လည်း ရှင်ဘို့မယ် အမှတ် တမဲ့ ယောင်လိုက်တာနဲ့ ဆင်ကဲကို သတ်စေခဲ့တာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆင်ကဲသေတော့ ဂလီမူပြီးငိုတယ်ဆိုတဲ့ ရှင်ဘို့မယ်ကို မြင်ယောင် ပြီး ကျွန်မ သိပ်သနားတာပါပဲ။ အဲဒါကြောင့် ရှင်ဘို့မယ်အကြောင်းကစပြီး ရေးဖြစ်တော့တာပါပဲ။ ရှင်ဘို့မယ် ကံမကောင်းတာကတော့ နိုင်ငံရေး မတည်ငြိမ်တဲ့ကာလမှာ မိဖုရားဖြစ်ခဲ့တာပါပဲ။ ရှင်ဘို့မယ်ဟာ မင်းပြောင်း မင်းလွဲ ဖြစ်တဲ့အခါမှာ သူ့ရဲ့အသက်နဲ့ စည်းစိမ်ကို မဆုံးရှုံးရအောင် အကောက်ကြံခဲ့ရတာတွေလည်း ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မကတော့ အဲသလိုဘဝမျိုးမှာ ကျင်လည်ခဲ့ရသူကို ကရုဏာနဲ့ယှဉ်ပြီး ရေးခဲ့မိ တာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှင်ဘို့မယ်နဲ့ တစ်ခေတ်ထဲမှာ ကြီးပြင်းခဲ့ရတဲ့ ရှင်စောပုအကြောင်း ကိုလည်း စာပေဂျာနယ်မှာ ဆက်ပြီးရေးပါတယ်။ ရှင်စောပုဟာ မြန်မာ နိုင်ငံမှာ တစ်ဦးတည်းသော ဘုရင်မကြီး ဖြစ်ခဲ့ပါတယ် သာသနာ့မိခင် ကြီးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ရှင်စောပုကို အဲသလို လူသိများပေမယ့် အသက် ငယ်ငယ်ကလေးကစပြီး အလိုကြီးတဲ့ စစ်ဘုရင် ရာဇာဓိရာဇ်ရဲ့ သမီးဖြစ်ရ တဲ့အတွက် စိတ်သောကများခဲ့ရတာကို သိသူနည်းပါးတ.ယ်။ ပြီးတော့ စစ်ပြေငြိမ်းကြတဲ့အခါ သူ့ကို အင်းဝမင်းလက်ထဲကို ထည့်လွှတ်လိုက် ကြတဲ့အတွက် သူ့မှာ ဘယ်လောက် စိတ်ဒုက္ခရောက်ခဲ့မယ်ဆိုတာကို တွေးမိကြသူ နည်းပါတယ် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အင်းဝကနေပြီး လွန်မြောက်လာဖို့ ရှင်စောပုလည်း ဉာဏ်ကူခဲ့ရတာပါပဲ။ ရှင်စောပု သူ့ကိုယ်သူ ဆောက်တည်နိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင် ဟံသာ၀တီသားတွေအနေနဲ့လည်း သူတို့ခေတ်မှာ အချင်းချင်း အာဏာလုနေခဲ့ကြတဲ့ ယောက်ျားသားများကိုလည်း စိတ်ကုန်နေတဲ့အချိန်ရောက်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီတော့ ရှင်စောပုဟာ အများလက်ခံတဲ့ ရှင်ဘုရင် မကြီး ဖြစ်လာခဲ့ရတာပါပဲ။ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာရှိစရာပါပဲ။ ဒါပေမယ့် အရင်းအနှီးကတော့ မသေးလှဘူးဆိုတာ ကျွန်မ ပြောချင်ခဲ့တာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာရေးသူရဲ့ အမှာထဲမှာ ရေးခဲ့သမျှ မိန်းမသားများအကြောင်းကို ပြန်ပြောနေရင် စာကရှည်တော့မယ်။ အဲဒီတော့ တိုတိုပဲပြောဖို့ ကြိုးစားပါ မယ်။ ဘယ့်နှယ်- စပြီးချီခဲ့တုန်းကတော့ မိန်းမသားတွေရဲ့ အစွမ်းအစ အကြောင်းပါ။ အခုရှင်းပြနေတာကတော့လည်း သူတို့ခံခဲ့ရတဲ့ ဒုက္ခတွေ အကြောင်းပါကလားလို့ ဆိုကြပေလိမ့်မယ်။ ကျွန်မခံယူတာကတော့ ရှင်ဘို့မယ်တို့ ရှင်စောပုတို့မပြောနဲ့ တစ်ဘဝလုံးမှာ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ရာဇာ မိရာဇ်ရဲ့ ရက်စက်မှုကို ခါးသည်းစွာ ခံသွားရတဲ့ တလမေဒေါလို၊ ဖခင် ဖြစ်သူရဲ့ စစ်ရေးကိစ္စကြောင့် မျိုးမတူတဲ့သူများထံ အဆက်သခံရပြီး နိုင်ငံကို ပြန်ရောက်နိုင်သည့်တိုင်အောင် မတည်ငြိမ်တဲ့ နိုင်ငံ့အရေးများ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြောင့် ကြေကွဲစရာကောင်းအောင် ဇာတ်သိမ်းမလှခဲ့တဲ့ တလမေသီရိတို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတောင်မှ သူတို့အပေါ် မတရားပြုသူများအပေါ် လက်တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့တယ်လို့  ကျွန်မခံယူပါတယ်။ မတရားမှုကို ပြုတဲ့သူတွေရဲ့ အကြောင်းကို ဘဝနဲ့ရင်း ပြီး ပြောသွားကြတာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်မရေးချင်တဲ့အကြောင်းနဲ့ ကွက်တိဝင်တဲ့ မိန်းမသားတွေက တော့ အိုလမ်ပီယပ်စ်ဖြစ်ပါတယ်။ ကွက်တိဆိုတာ အဖြောင့်မဟုတ်ပါဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်ပါး မက်ဆီဒိုးနီးယားဘုရင် ဖိလစ်ရော သူ့သား အလက် ဇန္ဒာပါ ထက်မြက်တက်ကြွတဲ့ စစ်ဘုရင်များ ဖြစ်ကြပါတယ်။ ဗီဇသတ္တိ များအနေနဲ့လည်း ရှင်သန်သူများ ဖြစ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အိုလမ်ပီ ယပ်စ်လို ကောက်ကျစ်တဲ့ စိတ်ကြီးဝင်တဲ့ မိဖုရားမျိုး၊ မိခင်မျိုးကိုရလေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတော့ သားအဖနှစ်ယောက်စလုံး အနစ်နာကြီးနစ်နာကြရပါတယ်။ အုပ်ချုပ် တဲ့ဘုရင်များ နစ်နာကြပြီဆိုတော့ တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာနဲ့ နစ်နာ ကြတယ်လို့ နားလည်နိုင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်မတို့ ပညာရေးတက္ကသိုလ်စာကြည့်တိုက်ကအထွက် ကြော် ငြာသင်ပုန်းမှာ ကုလသမဂ္ဂက ထုတ်တဲ့ ကြော်ငြာစာတစ်ရွက် ကပ်ထား တာတွေ့ရပါတယ်။ မိန်းမတစ်ယောက်ကို ပညာပေးရင်း နိုင်ငံကို ပညာ ပေးပါတဲ့။ရာဇဝင်ထဲက မိန်းမသားများအကြောင်းရေးရင်လည်း အဲသလိုအတွေးမျိုး ကျွန်မမှာ ရှိခဲ့တာပါပဲ။ နေရာကောင်းရသည်ဖြစ်စေ မရသည် ဖြစ်စေ ပညာဉာဏ်နဲ့ပြည့်စုံတဲ့ မိမိကိုယ်ကို ဆောက်တည်နိုင်တဲ့မိန်းမများ ကသာလျှင် သာယာအေးချမ်းတဲ့လောက်ကို ဖြစ်ထွန်းစေမယ်လို့ ကျွန်မ ယူဆပါတယ်။ အရေးကြီးတဲ့နေရာမှာရောက်နေရင် ပိုပြီးတော့ ဆင်ခြင်တုံ တရားနဲ့ ပြည့်စုံရမှာ ဓမ္မတာဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီသဘောတရားကို စပိန် ဘုရင်မ အဇ်ဘယ်လာအကြောင်းမှာ သတိထားမိကြပါလိမ့်မယ်။ ဘုရင်မ က သူ့ဘာသာသူ သာသနာပြုတာတော့ မှန်ပါရဲ့၊ ဒါပေမယ့် သူနဲ့ သဘောချင်း မညီတဲ့သူများမှာ သေကြကြေကြ သေတပန်သက်တစ်ဆုံး ဒုက္ခရောက်ကြရနဲ့၊ မိန်းမသားတစ်ယောက်ရဲ့ ဒဏ်ကို ခံခဲ့ကြရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပြောပြတဲ့အကြောင်းများအပြင် ကျွန်မတတ်အားသမျှ လေ့လာသမျှ ခံစားတင်ပြခဲ့တဲ့ မိန်းမသားများအကြောင်းကို စာဖတ်သူများ လက်ခံလိမ့် မယ်။ စိတ်ဝင်စားလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“စာရေးတာ အချိန်အတော်ကြာလာပြီဖြစ်ပေမယ့် စာအုပ်အဖြစ် ရောက်တာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီပထမဆုံးစာအုပ်နဲ့ ငယ်စဉ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတောင်ကျေးကလေးဘဝကတည်းက သွန်သင်ပြသဆုံးမခဲ့တဲ့ စာဖတ်တဲ့  ဝါသနာကို မြေတောင်မြှောက်ပေးခဲ့တဲ့ မိဘနှစ်ပါးကို ပူဇော်လိုပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ငယ်စဉ်ကအစ အခုအချိန်အထိ တော်စပ်ရတဲ့ သင်ဆရာ၊ မြင်ဆရာ၊ ကြားဆရာများကို ကန်တော့လိုပါတယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်မရေးသမျှစာများကို ဦးစွာဖတ်ရှုဝေဖန်ပေးသူ ခင်ပွန်းသည်ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပထမ ပြောလိုပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ မိန်းမသားများ အကြောင်းကို တစ်အုပ်ရသည်အထိ နှစ်ပေါက်အောင်စောင့်ပြီး ထုတ်ဝေ ပေးတဲ့ ပန်းအိစံစာပေက ကိုအောင်ကြင်နဲ့ ရောင်းရင်း ကိုခိုင်မာတို့ကို လည်း အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဒေါက်တာမတင်ဝင်း\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eပညာရေးတက္ကသိုလ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eရှင်ဘို့မယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပဒေသရာဇ်ခေတ်မှာ သက်ဦးဆံပိုင်ဘုရင်ဟာ အရာရာကို ပိုင်စိုးသူ အာဏာရှင်ဖြစ်ပါတယ်။ သူအုပ်စိုးတဲ့နိုင်ငံနှင့်တကွ သက်ရှိသက်မဲ့ဟူသမျှ ကို ဘုရင်ကပိုင်ပါတယ်။ ဘုရင်သည် အရှင်သခင်ဖြစ်ပြီး ကျန်တဲ့သူ သမျှကိုတော့ ကျွန်ရယ်လို့ မှတ်ယူကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဲဒီလို ပဒေသရာဇ်ခေတ်က မိဖုရားများအဖြစ် ရာဇဝင်မှာ စာတင် ခံကြသူများဟာလည်း ကိုယ်ပိုင်ဘဝထက် ဘုရင်ပိုင်ဘဝမှာ နေခဲ့ကြရပါ တယ်။ သူတို့ဟာ ဘုရင်ကိုအမှီပြုပြီးနေရတော့ သူတို့ဘဝ အတက်အကျ ဟာ ဘုရင်နဲ့တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေပါတော့တယ်။ သဘောထားကြီးသော\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတော်တည့်မှန်ကန်သော မိမိကိုချစ်မြတ်နိုးသော ဘုရင်များရဲ့ မိဖုရားများ မှာတော့ ဘဝဟာ အခြေအနေ ကောင်းတတ်ပါတယ်။ ရက်စက်သော၊ အမျက်စောင်မာန်ကြီးသော ဘုရင်တို့ရဲ့ မိဖုရားများဟာ အခြေအနေဆိုး များနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတတ်ပါတယ်။ ဘုရင်ရဲ့ ချစ်မြတ်နိုးခြင်းကို လက်လွတ် ဆုံးရှုံးပြီဆိုရင်လည်း မိဖုရားများရဲ့ဘဝဟာ ဘေးမကင်းဖြစ်တတ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်မဟာ အင်းဝခေတ် ရာဇဝင်ထဲက ရှင်ဘို့မယ်အကြောင်းကို ဖတ်မိတဲ့အခါတိုင်း သနားခြင်းကြီးစွာဖြစ်ရပါတယ် ရှင်ဘို့မယ်ဟာ မာနကြီးတယ်။ကောက်ကျစ်တယ်လို့ ရာဇဝင်မှာ စာတင်ထားလျက်သား နဲ့ ဘာလို့သနားရတာလဲလို့မေးရ တော့ ကိုယ်ပိုင်ဘဝ မရှိရှာလို့ပါပဲလို့ ဖြေရမယ်ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမက်ဆက်ငါးသွယ် ရှင်ဘို့မယ်၊ နန်းလယ်တင့်သည်သာဆိုတဲ့ ကဝိလက္ခဏာ သတ်ပုံဆရာရဲ့ စာချိုးအတိုင်း မင်းငါးဆက်တိုင် မိဖုရား မြှောက်ခြင်းခံရသူအဖြစ် ရှင်ဘို့မယ်အကြောင်းကို ရာဇဝင်ထဲမှာ ဖတ်ရှုရပါ တယ်။ ရှင်ဘို့မယ်ဟာ မင်းကြီးစွာစော်ကဲရဲ့ နှမတော် စောမြတ်နဲ့ သိင်္ဃသူ စောနောင်းတို့ ပေါင်းဖက်ရာမှ ဖွားမြင်သူ သိင်္ဃသူငယ်ရဲ့ သမီး ဖြစ်ပါ တယ်။ အဲဒီတော့ မင်းကြီးစွာစော်ကဲရဲ့ မြေးတော်ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e'ရှင်ဘို့မယ်နဲ့ ပထမဆုံးလက်ဆက်ခဲ့သူမင်းခေါင်ကြီးဟာ ရှင်ဘို့မယ် နဲ့ဆိုရင် ဦးလေးတော်သူ ဖြစ်ပါတယ်။ မင်းခေါင်းကွယ်လွန်တဲ့အခါမှာ နန်းတက်ခဲ့သူဆင်ဖြူရှင်သီဟသူကလည်း သူ့ရဲ့ မိထွေးတော်သူ ရှင်ဘို့မယ် ကို ဆက်လက်ပြီး မိဖုရားမြှောက်ခဲ့ပါတယ်။ သီဟသူကွယ်လွန်တဲ့အခါမှာ မင်းလှငယ်၊ ကလေးကျေးတောင်ညိုနဲ့ မိုးညှင်းသတိုးတို့ဟာ ရှင်ဘို့မယ်ကို ဆက်လက်မိဖုရားမြှောက်သူများ ဖြစ်ကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e။ အဲဒီလိုမင်းငါးဆက်ဖိဖုရားမြှောက်ခြင်းခံရတဲ့အကြောင်းရင်းများဟာ သူလက်ဆက်ခဲ့တဲ့မင်းများရဲ့ သက်တမ်းတိုမှု၊ နန်းတွင်းရေးရှုတ်ထွေးလို့ မင်းပြောင်းမင်းလွှဲလည်း မြန်မှုတို့ဖြစ်ကြပါတယ်။ ပထမဆုံး မိဖုရား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြှောက်သူ မင်းခေါင်ဟာအသက် ၂၈ နှစ်အရမှာ နန်းတက်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး နန်းစံသက် ၂၁နှစ်သာရှိပါတယ်။ အသက်၄၉မှာ ကွယ်လွန်ပါတယ်။ သူရဲ့သား ဆင်ဖြူရှင်သီဟသူကတော့ အသက် ၂၇ နှစ်မှာ နန်းတက်ပြီး၊ နန်းသက် ၄ နှစ်ပဲ ရှိပါတယ်။ အသက်၃၁ နှစ်မှာ ရန်သူနဲ့ရင်ဆိုင်တိုက်ရင်း ကျဆုံးပါတယ်။ သူရဲ့ သားတော် မင်းလှငယ်ဟာ ဖခင် စစ်ပွဲမှာကျတဲ့ အချိန်မှာ အသက် ၉ နှစ်သာ ရှိပါသေးတယ်။ မှူးမတ်များက နန်းတင်ပြီး ရှင်ဘုရင် လုပ်ခိုင်းလို့သာ ရှေးထုံးစံအရ ရှင်ဘို့မယ်ဟာ မိဖုရားဖြစ်ခဲ့ရှာ တာပါ။ အဲဒီမင်းကလေးဟာ နန်စံသက် ၃လမှာ အဆိပ်မိပြီး ကွယ်လွန်ခဲ့ ပါတယ် စိုးမင်းလှငယ်ရဲ့ နောက် နန်းတက်သူ ကလေးကျေးတောင်ညို ဖြစ်ပါ တယ်။ သူဟာအသက်၄၁ နှစ်မှာ နန်းတက်ခဲ့ပြီး နန်းစံသက် ၇-လမျှသာ ရှိပါတယ်။ စစ်ပြေးရင်း လမ်းမှာရုတ်တရက် နာပြီးကွယ်လွန်ခဲ့ပါတယ်။ မိဖုရားအဖြစ် ရှင်ဘို့မယ်ကို နောက်ဆုံးကောက်ယူသူကတော့ မိုးညှင်းသတိုး -ဖြစ်၏တယ်။ အသက် ၄၇ နှစ်မှာ နန်းတက်ပြီး နန်းစံသက် ၁၃ နှစ်ရှိသူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖြစ်ပါတယ်။ အသက် ၆၀ မှာ ကွယ်လွန်ခဲ့ပါတယ်။ ရှင်ဘို့မယ်နဲ့ လက်ဆက်ခဲ့သူမင်းများရဲ့ သက်တမ်းနဲ့ ကွယ်လွန် ကြပုံကို အခုလို အကြမ်းဖျင်းကြည့်လိုက်ရင်တောင်မှ အဲဒီခေတ်ကနိုင်ငံရေးအခြေအနေဟာ မတည်ငြိမ်ဘူးဆိုတာ သိနိုင်ပါတယ်။ ရှင်ဘို့မယ်ရဲ့ ဘဝ ကိုသိနိုင်ဖို့ သူ့ရဲ့ ရုန်းကန်မှုများကို သိနိုင်ဖို့အတွက် ရာဇဝင်ကို အကျယ် တဝင့် လေ့လာဖို့ လိုပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရာဇဝင်မှာ ရှင်ဘို့မယ် ဘယ်အရွယ်မှာ မိဖုရားဖြစ်တယ်။ ဘယ်လို အဆင်းကြန်အင်နဲ့ပြည့်စုံတယ်ဆိုတာကို ရေးထားတာ မတွေ့ရပါဘူး။ မှန်းကြည့်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ မင်းခေါင်ဟာ နန်းတက်ပြီးနောက် တစ်နှစ် ကြာမှ ရှင်ဘို့မယ်ကို မိဖုရားခေါင်မြှောက်ပါတယ်။ မင်းခေါင်နန်းတက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတော့ ၂၈ နှစ်ရှိပါပြီ၊ မင်းခေါင်ရဲ့ အဖေတူအမေကွဲအစ်ကို သူ့အရင် နန်းတက်ခဲ့သူ ဆင်ဖြူရှင်တရဖျားမှာ ကျေးတောင်ညိုလို့ခေါ်တဲ့ သားတစ် ပါးရှိပါတယ်။သူဟာရှင်ဘို့မယ်ရဲ့ စတုတ္ထမြောက်ခင်ပွန်းဖြစ်လာမည့်သူပါ။ ရှင်ဘို့မယ်နဲ့ ကျေးတောင်ညိုတို့ဟာ ငယ်စဉ်က ချစ်ခင်စုံမက်ကြဖူးတယ် လို့ဆိုပါတယ်။ အဲဒီကျေးတောင်ညိုဟာမင်းခေါင်ထက် ၁၂ နှစ်ငယ်ပါတယ်။ အဲဒီတော့ ရှင်ဘို့မယ်ကို ကျေးတောင်ညိုနဲ့ ရွယ်တူထားပြီး စဉ်းစားရင် သူ မိဖုရားဖြစ်တဲ့အချိန်မှာ ၁၇ နှစ်လောက်ရှိပြီလို့ မှန်းဆနိုင်ပါတယ်။ ရှင်ဘို့မယ်နဲ့ ကျေးတောင်ညိုတို့ နှစ်ဦးစလုံးဟာ မင်းကြီးစွာစော်ကဲရဲ့ မြေးများဖြစ်ကြပါတယ်။ ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှင်ဘို့မယ် မိဖုရားဖြစ်လာတဲ့အချိန်ဟာ ဟံသာဝတီနဲ့အင်းဝအကြား ဖြစ်ပွားတဲ့ စစ်ပွဲကြီး အရှိန်ပြင်းနေချိန် ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီတော့ ရှင်ဘို့မယ် ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာများဟာ စစ်ပွဲနဲ့တိုက်ရိုက် ပတ်သက်နေပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e`မင်းခေါင်ဟာ ဟံသာဝတီဘုရင် ရာဇာဓိရာဇ်နဲ့စစ်ပြိုင်ဖို့ အောက် မြန်မာနိုင်ငံကို ကိုယ်တိုင်ချီတက်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီလို စစ်ချီတဲ့အခါမှာ အင်းဝကို မြို့စောင့်မျှလောက်သာထားပြီး မင်းညီမင်းသား၊ မင်းသမီးများ မိဖုရားများပါမကျန် စစ်ချီရာကို လိုက်ကြရပါတယ်။ အဲဒီလိုနည်းနဲ့ စစ်တက်တာကတော့ အဲဒီခေတ်က ထုံးစံဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်းခေါင်ဟာ စစ်ရေးမှာ ရှုံးနိမ့်တဲ့အတွက် အလျှင်အမြန်ပြန်ပြီး ဆုတ်ခဲ့ရပါတယ်။ အဲဒီလို ဆုတ်ခွာခဲ့ရတဲ့ အခါမှာ ရှင်ဘို့မယ်ဟာ သန့်စင်ပေါ်ကျပြီး ကျန်ခဲ့ပါတယ်။ ရှင်ဘို့မယ်ကုတ်နေရာဟာ ချောင်း တစ်အနားမှာဖြစ်တဲ့အတွက် သူဟာပင်တွေကြားမှာ ပုန်ပြီး ကယ် ယူမယ့်သူများကို စောင့်စားနေခဲ့ပါတယ်။ မင်းခေါင်ရဲ့ တပ်များဟာ အပြင်းဆုတ်ခွာသွားကြပါပြီ။ နောက်ဆုံးမှာ အသွားနှေးလွန်းလို့ ကျန်နေရစ်တဲ့ ဆင်ကတော့ ရဲမြတ်စွာလို့ခေါ်တဲ့ ဆင်ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီဆင်မှာဆင်ကဲ၊ ဆင်ဦးစီးနဲ့ ကုန်လယ်စီးတို့ပါ ပါတယ်။ သူတို့ဟာ စစ်နောက်ဖျားကနေပြီး လိုက်လာတဲ့ ရန်သူများကိုပြန်ပြီး တွန်းလှန်ရင်း ဆုတ်ခွာလာနေပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှင်ဘို့မယ်ဟာ ရဲမြတ်ခွာ သူအနားကို ဖြတ်သွားတော့ အော်ခေါ်ရှာ ပါတယ်။ မိဖုရားရဲ့ အော်သံကို ကြားပြီးတဲ့နောက် သူ့ကိုကယ်ကြ ရမယ့်အချိန်မှာ ဆင်ကဲက ငါတော့ သေဘေးရောက်ပြီ။ မင်းသတိထားပါ လို့ ဆင်ဦးစီးကို လှမ်းပြောလိုက်ပါတယ်။ အကြောင်းကဒီလိုပါ။ မိဖုရား ကိုသူတို့တွေ့လျက်နဲ့ မကယ်ခဲ့ရင် နောက်ကလိုက်လာတဲ့ရန်သူရဲ့ လက်ထဲကို မိဖုရားရောက်သွားမယ် ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်နေ့မှာ စစ်ပြေငြိမ်းရင် အဲဒီ အကြောင်းကို မင်းခေါင်ပြန်ပြီး သိနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီအခါမှာ ဆင်ကဲ သေဘေးရောက်မယ်ဖြစ်ပါတယ်။ ကယ်ပြန်ရင်ကောတဲ့၊ မင်းခေါင်က သူပိုင်ဘဏ္ဍာဖြစ်တဲ့ မိဖုရားနဲ့ ဆင်က်ကို မသင်္ကာဖြစ်လာရင် ဆင်ကဲသေ ဘေးရောက်ဦးမှာပါပဲ။ အဲဒါကြောင့် ဆင်ကဲက ဆင်ဦးစီးကို တိုင်တည်တာ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆင်ကဲနဲ့ ဆင်ဦးစီးဟာ ရှင်ဘို့မယ်ကို ဆင်ပေါ်တင်ပြီးကယ်ခဲ့ပါ တယ်။ ကုန်လယ်စီးဖြစ်သူကို လမ်းလျှောက်သွားစေခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ ဟာ နောက်ကလိုက်လာတဲ့ ရန်သူများကို ပြန်တိုက်မနေတော့ဘဲ ခပ်မြန် မြန်ဆုတ်ခွာခဲ့ကြပါတယ်။ လမ်းမှာ ရပ်နားတဲ့ အခါတိုင်း မိဖုရားကို သစ်ပင်ပေါ်မှာ လင့်စင်ထိုးပြီး အိပ်စေပါတယ်။ ဆင်ကဲနဲ့ ဆင်ဦးစီးက\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတော့ မြေပြင်မှာပဲအိပ်ပါတယ်။ ရွာများမှာဆိုရင် မိဖုရားကို အိမ်ပေါ်မှာ အိပ်စေပြီး ဆင်ကဲ နဲ့ဆင်ဦးစီးက အိမ်အောက်မှာပဲ အိပ်ပါတယ်။ အဲဒီ လောက်ကို ကင်းကင်းရှင်းရှင်းနဲ့ မင်းဘဏ္ဍာကို စောင့်ရှောက်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်းခေါင်ဟာ အင်းဝကိုပြန်ရောက်တော့ လွန်စွာ စိတ်ဆင်းရဲရပါ တယ်။ မင်းရဲကျော်စွာရဲ့ မိခင် ရှင်မိနောက်ကို ရန်သူဖမ်းမိတယ်ဆိုတာ သတင်းရပါတယ်။ ရှင်ဘို့မယ်ရဲ့ သတင်းတော့မရပါဘူး။ အဲဒါကြောင့် မြင်းသည်ကျော်တွေကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင်လွှတ်ပြီး စုံစမ်းခဲ့ပါတယ်။ ဒုတိယ အကြိမ်မှာ ဆင်တော်ရဲမြတ်စွာနဲ့ ပြန်လာပါပြီဆိုတာသိရပါတယ်။ မိဖုရား ပြန်ရောက်တာနဲ့ မြို့ပြင်က တစ်နေရာမှာ တဲနန်းထိုးပြီး ခေါင်းလျှော် ရေချိုးလုပ်စေပါတယ်။ ပြီးတော့မှ အမွှေးနံ့သာလိမ်းပြီး နန်းတွင်းကို ပြန်ဝင်စေပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်းခေါင်ဟာ အများရှေ့မှာ သူ့မိဖုရားနဲ့တကွ ဆင်ကဲ ဆင်ဦးစီး တို့ကို ဘယ်လိုလာခဲ့ကြတယ်ဆိုတာ မေးမြန်းပါတယ်။ ဆင်ကဲ၊ ဆင်ဦးစီး တို့ရဲ့ ထွက်ချက်နဲ့ သူ့မိဖုရားရဲ့ ထွက်ချက်ကိုက်ညီပြီး အစွန်းမရှိကြောင်း သိရတဲ့အခါကျမှ ဆင်ကဲနဲ့ဆင်ဦးစီးကို ဆုတော်များပေးပါတယ်။ ဆင်ကဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟာ စစ်ပွဲအတွင်းက မင်းခေါင်ရဲ့ အသက်ကို ကယ်ခဲ့သူဖြစ်တယ်။ အခု လည်း မိဖုရားကိုကယ်ခဲ့ပြန်တယ်။ အဲဒါကြောင့် သူအသက်ကို နှစ်ခါ ကယ်သူဖြစ်ပေတယ်လို့လည်း ချီးကျူးပြောဆိုပါတယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်းခေါင်ဟာ အဲဒီလို ဆုလာဘ်ပေးပြီး အေးဆေးစွာ နေထိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး။ မိဖုရားကို အကြောင်းသင့်တိုင်း အဲဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက် ပြီး မေးတတ်ပါတယ်။ ဆင်ကဲနဲ့ ဆင်ဦးစီးကိုလည်း ထပ်ပြီးစစ်ဆေးပြန် ပါသေးတယ်။ သူတို့က အသေအချာတင်လျှောက်ပြန်တော့လည်း စိတ်အေး ပြီး ဆုတွေထပ်ပေးပြန်ပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့စိတ်ထဲမှာ မသင်္ကာစိတ် ဝင်နေပြီဖြစ်ပါတယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ်နေ့မှာ ရှင်ဘို့မယ်ဟာ မင်းနဲ့ အတူထိုင်နေရင်း ကွမ်းသီးစိပ်တဲ့ အခါ ကွမ်းညှပ်လက်မှာထိမိတော့ အို ဆင်ကဲကယ်ပါ'လို့ ယောင်လိုက်မိ ပါတယ်။ မသင်္ကာစိတ်ကြီးမားနေတဲ့ မင်းခေါင်ဟာ စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း၊ ပညာရှိတို့နဲ့ တိုင်ပင်ခြင်းစတဲ့အမှုတွေ ဘာမှမပြဘဲ ဆင်ကဲကိုသတ်စေခဲ့ ပါတယ်။ နိုင်ငံနဲ့တကွ သက်ရှိသက်မဲ့ကို အစိုးရတဲ့မင်းဖြစ်သူ မင်းခေါင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟာ သူ့စိတ်ကိုတော့သူ အစိုးမရပါဘူး။ အဲဒီတော့ ဆင်ကဲမှာအပြစ်မရှိ ဘဲ အသေဆိုးနဲ့ သေရရှာပါတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှင်ဘို့မယ်ဟာ သူယောင်လိုက်တဲ့အတွက် ဆင်ကဲသေရတယ်ဆို တော့ သည်းထန်စွာငိုတယ်။ လူးလှိမ့်တယ်။ သူဟာဆင်ကဲကိုတစ်အူတုံ ဆင်း မောင်နှမအရင်းလို ချစ်ခင်တယ်။ သူ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တဲ့ကျေးဇူးက လည်း မြေထုလိုကြီးမားတယ် စသဖြင့် ရေရွတ်ရင်း ဣန္ဒြေပျက်လောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအောင် လွန်စွာပူပန်သောက ရောက်ရတယ်လို့ ရာဇာဓိရာဇ် အရေးတော်ပုံ ကျမ်းမှာ ဆိုပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43865615302805,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_9801133c-27b8-4693-8df1-5d25bebc2db4.jpg?v=1730273810"},{"product_id":"ဒေါက်တာမတင်၀င်း-အာရှနိုင်ငံများကိုသိမ်းယူဖဲ့ယူခဲ့ကြသည့်နယ်ချဲ့များ","title":"အာရှနိုင်ငံများကိုသိမ်းယူဖဲ့ယူခဲ့ကြသည့်နယ်ချဲ့များ","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eစာရေးသူ့အမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယခုအချိန်တွင် တစ်ကမ္ဘာလုံးရှိနိုင်ငံများ၌ နိုင်ငံရေး စစ်ရေး စီးပွားရေး လူမှုရေး ယဉ်ကျေးမှုစသည့် အရေးများကို သုံးသပ်ရာ ဆုံးဖြတ်ရာ ကိုင်တွယ်ရာတွင် ရှေ့သို့သာမျှော်ကြည့်၍ အလောသုံးဆယ် အလုပ်လုပ်နေလေ့ရှိကြ သည်။ တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးသော နိုင်ငံများတွင် ထိုသို့လုပ်နေသဖြင့် ကျန်နိုင်ငံများကလည်း မိမိတို့၏ခြေလှမ်းကို နိုင်သမျှဤကာ အားခဲ၍ အမီလိုက်ရန် ကြိုးစားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုသို့အမီလိုက်ရန် ကြိုးစားရာတွင် နည်းပညာခေတ်ဟုတွင်လာသည့်တိုင် နည်းပညာများကို ပိုမိုအဆင့်မြင့် ခွာ သုံးစွဲနိုင်သည့်နိုင်ငံများတွင် နိုင်ငံရေး စီးပွားရေး စစ်ရေးစသည့် နယ်ပယ်တို့၌ တိုးတက်ထွန်းကားလာသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေ၏တွန်းအားကြောင့် နိုင်ငံငယ်များသည်လည်း နည်းပညာတိုးတက်အောင် ကြိုးစား ကြရသည်။ ထိုသို့ နည်းပညာတိုးတက်အောင် ကြိုးစားကြသည့်လုပ်ငန်းများတွင် ပညာရေးသင်ကြားရေးလုပ်ငန်း လည်း ပါဝင်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပညာရေးတွင် ဝိဇ္ဇာပညာရပ်များ သင်ကြားရမည့်အချိန် လျော့နည်းလာကာ သိပ္ပံပညာရပ်များ အထူးသဖြင့် နည်းပညာရပ်များကို ဦးစားပေးသော သင်ရိုးများ ရေးဆွဲသင်ကြားလာ ကြရသည်။ ဤကဲ့သို့သောအဖြစ်သည် တစ်နိုင်ငံတည်းသာ ကြုံတွေ့ရင်ဆိုင်ရသောအဖြစ်မဟုတ်ပေ။ ခေတ်၏တောင်းဆိုမှု လိုအပ်မှုအတွက် ဖြစ်ပေါ်လာ ရသော အပြောင်းအလဲဖြစ်သည်။ ထိုအပြောင်းအလဲတွင် မိမိတို့နိုင်ငံအကြောင်းကို မိမိတို့ ကောင်းစွာသိနားလည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသော ပထဝီဝင်ဘာသာ သမိုင်းဘာသာများ၏ သင်ကြားချိန်များ သင်ကြားသည့်ပမာဏများကို လျှော့ချလိုက် ကြရသည်။ ထိုသို့လျှော့ချလိုက်ခြင်းဖြင့် ပညာတတ်လူငယ်များတွင် ပထဝီဝင်နှင့် သမိုင်းကို သိရန်မလိုဟူသော တစ်ဖက်ခေါင်းနှင်းအမြင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုသို့သော ပညာတတ်အမည်ခံ လူငယ်များတွင် မိမိတို့နိုင်ငံ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော အခက်အခဲများ မိမိတို့နိုင်ငံ ရင်ဆိုင်နေရသောပြဿနာများကို စဉ်းစားတွေးခေါ်ရာတွင် ဟန်ချက်မညီသော အတွေးများရှိတတ်ကြသည်။ ဟန်ချက်မညီသော ကောက်ချက်များ တတ်ကြသည်။ အဆိုးဆုံးမှာ သမိုင်းကို ဝါသနာမပါဘူးဟု ပြောရန်ကိုပင် ဝန်မလေးတတ်ကြတော့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုသို့သော ပညာတတ်လူငယ်များသည် နိုင်ငံကိုတည်ဆောက်ရာတွင် အဘက်ဘက်က တာဝန်ယူရမည့် သူများ ဖြစ်သည်။ တာဝန်လည်းယူနေကြသည့် သူများဖြစ်သည်။ ထိုသူများသည် မိမိတို့နိုင်ငံ၏အကျိုးကို သယ်ပိုးရာတွင်လည်းကောင်း၊ မိမိတို့နိုင်ငံ ရင်ဆိုင်နေရသော ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရာတွင်လည်းကောင်း သမိုင်းအမြင်ဖြင့် ကျယ်ပြန့်ခွာတွေးဆရာတွင် အားနည်းသောအမြင်၊ ဟန်ချက်မညီသော ဆုံးဖြတ်ချက်များကို လက်ကိုင်ထားတတ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာရေးသူသည် ဆရာတစ်ယောက်အနေဖြင့်သာမက စာရေးသူတစ်ယောက်အနေဖြင့်ပါ လူငယ်လူရွယ် များ၏အလယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ရသည်။ လူငယ်များသည် မိမိတို့၏နိုင်ငံကို မိမိတို့ချစ်မြတ်နိုးမိတ် ပြင်းထန် ကြသည်ကို သိရှိရသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ရသည်။ သို့သော် တချို့သောလူငယ်များက မိမိတို့နိုင်ငံ ကျွန်ပြုခံရသည်ကို အကြောင်းအကျိုး အတိအကျ ဆက်စပ်သိမြင်ခြင်းမရှိဘဲ မိမိတို့ညံ့လို့ဟုသာ တစ်ဖက်သတ် မြင်တတ်ကြသည်ကိုလည်း ဝမ်းနည်းဖွယ် သိခဲ့ရသည်။ တချို့ကမူ အဟောင်းတွေက ပြောင်းကုန်ပြီ၊ သိစရာမလိုဟု တဖက်သတ်ဆိုတတ်ကြသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနိုင်ငံရပ်ခြားစာအုပ်များနှင့် ထိစပ်ရင်းနှီးခွင့် ရရှိသောသူများသည် မိမိတို့နိုင်ငံနှင့် မိမိတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာရှနိုင်ငံများ၏အကြောင်းကို သိမထားသဖြင့် အနောက်နိုင်ငံများမှ စာရေးသူများ၏ တစ်ဖက်ခေါင်းနှင်း အယူအဆကို လုံးဝလက်ခံခဲ့ကြလေသည်။ အမှန်မှာ မျက်စိနှစ်ကွင်းရှိပါလျက် တစ်ကွင်းသော အလင်းရနေသော သူများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ဟု ပမာပြ ရပေမည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာရေးသူ၏အမှာတွင် အချီးစကားသည် ရှည်လျားခဲ့ပြီ။ ထိုသို့သောအချီးစကားတွင် ပါသကဲ့သို့ သမိုင်းနှင့် ပထဝီဝင်အခြေအနေတို့၏ အကြောင်းကို ကျောင်းများတွင် ကျယ်ပြန့်စွာ သင်ကြားချိန်မရပါက အစားထိုးအားဖြည့်သည့် အစီအစဉ်များ ရှိရပေမည်။ ထိုအစီအစဉ်များစွာအနက် စာပေသည် လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် ထိရောက်မှုအရှိနိုင်ဆုံး ပညာရေးအားဖြည့် အစီအစဉ်ဖြစ်သည်။ ပညာရေးဟုဆိုသဖြင့် ကျောင်းနေရွယ် ကလေး ငယ်များအတွက်သာဟု မှတ်ယူ ခြင်းမပြုစေချင်ပါ။ လူငယ်လူရွယ်များ လူကြီးပိုင်းသို့ဝင်နေသူများအတွက်ပါ အချိန်ရလျှင်ရသလို ဖတ်ရှုရင်း မိမိတို့နိုင်ငံ၏ သမိုင်းကြောင်းတစ်လျှောက်တွင် ဇာတိမြေကို လက်မလွှတ်ဘဲ လွတ်လပ်ခွာနေထိုင်နိုင်ရန် မည်ရွေ့မည်မျှ ကြိုးပမ်းခဲ့ရသည်ကို ပိုမိုသိနားလည်ပါက အမြင်ကျယ်ကာ အမြင် ကြည်စင်ပွင့်လင်းသူများ ဖြစ်လာနိုင်ကြပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာရေးသူသည် ကျောင်းဆရာတဦး၏ဘဝကို ရှည်လျားစွာ ဖြတ်သန်းပြီးမှ စာရေးသူတယောက်အဖြစ်သို့ ရောက်လာသူဖြစ်သည်။ထို့ကြောင့် စာရေးရာတွင်လည်း ကျောင်းဆရာတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တွေးသည့်အကျင့် ရှိနေပါသည်။ ထိုအကျင့်ဖြင့်ပင် “အာရှနိုင်ငံများကို ဖဲ့ယူ သိမ်းယူခဲ့ကြသည့် နယ်ချဲ့များ\"၏ အကြောင်း ကို စတင်ရေးသားခဲ့ပါသည်။ ဤသို့ရေးသားရာတွင် မည်သို့သောအကြောင်းရင်းခံဖြင့် ကမ္ဘာ့နယ်ပယ်အသီးသီးသို့ နယ်ချဲ့များ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ မည်သို့သောအကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ နယ်ချဲ့တို့ကြောင့် သဘာဝ ကျကျ တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးလာရမည့်အစား နယ်ချဲ့တို့၏ သူတို့အကျိုးစီးပွားအတွက် ဆူလွယ်နပ်လွယ် ဆောင်ရွက် ချက်များကြောင့် တိုးတက်လာသည်ဆိုသော်လည်း ကိုလိုနီနိုင်ငံများအနေဖြင့် မည်သို့သောရင်းစားများ ဆုံးရှုံးရ သည်ကိုပါ တစ်ပါတည်း ရေးသားတင်ပြသွားမည် ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eနိဒါန်း\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာရေးသူတွင် နိုင်ငံရပ်ခြားရောက် မိတ်ဆွေကလေးများ ရှိပါသည်။ သူတို့ကပြော၍ စာရေးသူ သိရသည်မှာ နိုင်ငံခြားတွင် နေထိုင်လျက်ရှိသူ အာရှတိုက်သားများကို ဥရောပ အိမ်ရှင်နိုင်ငံများက နှိမ်ချင်သည့်စိတ်ရှိသည်ဟု ဆိုပါသည်။ အထူးသဖြင့် ထိုသဘောထားမှာ နိုင်ငံရေးခိုလှုံခွင့် တောင်းသည့်သူများ၏အပေါ်တွင် ထားသည့် သဘောထား ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ထို့ပြင် အာရှဆိုသည်မှာ လူများအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး (Asia is the whitemen’s burden.)ဟု အနောက်နိုင်ငံများတွင် ပြောစမှတ်ပြုကြသည်ဟုလည်း ဆိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုစကားအတွက် what you sow so you reap. မိမိစိုက်ထားသည်ကို မိမိရိတ်သိမ်းရသည်ဆိုသည့် သိုးဆောင်းစကားပုံကိုပင် ပြန်ပြောရမည်သာ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလူဖြူများသည် အာရှအပါအဝင် တကမ္ဘာလုံးရှိ နိုင်ငံများသို့ မခေါ်ပင့် ချေသွားရောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ သွားရောက်အပြီးတွင် ရောက်လေရာရာ နိုင်ငံများ၏အရေးကိစ္စများတွင် မသိမသာတစ်မျိုး သိသိသာသာတစ်မျိုး ဝင်၍ပါတတ်ကြသည်။ အေးအေးချမ်းချမ်းဖြစ်နေသည့်နိုင်ငံတွင် ပူပူဆူဆူဖြစ်အောင် လုပ်ကြရင်း သူတို့အတွက် အမြတ်ထုတ်ယူတတ်သည်။ ပူပြီးသားဖြစ်နေလျှင် ပေါက်ကွဲအောင်လုပ်တတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်း ဖြစ်သမျှ ကိစ္စများမှာလည်း သူတို့လုပ်ခဲ့သမျှအတွက် ပြန်ပြီးလည်နေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယခုကဲ့သို့ ခံနေရသည်မှာလည်း သူတို့လုပ်ခဲ့သည့် ဆိုးသောအကြောင်းများအတွက် ဆိုသည့်အကျိုးဆက် များသာဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်ကပြောလာနိုင်သေးသည်မှာ ယခုခေတ်တွင် ဟိုခေတ်တုန်းကနယ်ချဲ့ခဲ့သည့် လူများ လည်း မရှိတော့ပြီ။ ထို့အတူ အရင်းရှင်နယ်ချဲ့စနစ်လည်း မရှိဟု ပြောလာနိုင်သည်။ သို့သော် နယ်ချဲ့စနစ်မှာ အသွင်တစ်မျိုးနှင့် ရှိနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။ ဥရောပနိုင်ငံများသည် ယခင်ခေတ်များမှာကဲ့သို့ ကိုလိုနီများကို လက်ကိုင် မထားနိုင်တော့ဘဲ လက်လွှတ်လိုက်ရပြီဖြစ်သည်။ ထိုသို့လက်လွှတ်ပြီးသား ကိုလိုနီဟောင်းဖြစ်သည့် နိုင်ငံများက နိုင်ငံရေး လူမှုရေးပြဿနာများကို ဘာကြောင့်ဆက်လက်ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးနေရသည်ကို နားမလည်နိုင်သည့် သာမန်ဥရောပ ပြည်သူပြည်သားများလည်း ရှိနိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမသိနားမလည်သော အာရှတိုက်သားများကလည်း သူတို့၏လူသခင်ဟောင်းများသည် သူတို့ကို ကယ်မ ချင်စိတ်ရှိသည်ဟု ကျေးဇူးတင်ကာ အမေကိုကျော်၍ ဒွေးတော်ကို လွမ်းနေတတ်ကြသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကိုလိုနီလက်ဟောင်းများကို ဆက်လက်ကူညီနေရခြင်းမှာ အုပ်စုဖွဲ့ရန်၊ နိုင်ငံရေးသြဇာ ဖြန့်ကြက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်များ များစွာပါရှိသည်။ ယခုကဲ့သို့ တခြားနိုင်ငံများမှ ပြဿနာများ၏ ရိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံနေရသည့် ပြည်သူပြည်သားများမှာ ယခင်ခေတ်က နယ်ချဲ့ ခဲ့သူများမဟုတ်သဖြင့် အခံရခက်ကောင်းခက်နေမည်ဖြစ်သည်။ နယ်ချဲ့လက်သစ်ကိစ္စမှာလည်း သာမန်ပြည်သူပြည်သားများအနေဖြင့် ကောင်းကျိုးထက် ဆိုးကျိုးကပိုမည်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအာဖရိကတိုက်မှ ကင်ညာနိုင်ငံ၊ ယူဂန်ဒါနိုင်ငံများတွင် လူဖြူများ မနေနိုင်တော့လောက်အောင် တော်လှန် ရေး ဖြစ်ပွားခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဗြိတိသျှလူမျိုးများ အင်္ဂလန်ကို အားလုံးပြန်ကြရတော့သည်။ ထိုသို့ အင်္ဂလန်ကို ပြန်ကြသူများမှာ လူချည်းသက်သက်မဟုတ်ပေ။ အင်္ဂလန်နိုင်ငံသားမှတ်ပုံတင် တစ်နည်းဆိုပါက အင်္ဂလိပ်နိုင်ငံကူးလက်မှတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့်သူ အများအပြားလည်းပါဝင်သည်။ များသောအားဖြင့် အိန္ဒိယ တိုက်သားများဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် အိန္ဒိယနှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်တော့ချေ။ ဘိုးဘေးလက်ထက် ကတည်းက အင်္ဂလိပ်နိုင်ငံကူးလက်မှတ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ စီးပွားရှာရန် ကမ္ဘာ့နိုင်ငံအသီးသီးကို ရောက်နေခဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အင်္ဂလိပ်နိုင်ငံကူးလက်မှတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော်လည်း ရောက်လေရာ လူ စိုးမိုးသည့်နိုင်ငံများတွင် လူဖြူသခင်များကဲ့သို့ အခွင့်ထူးခံများ မဟုတ်ကြရှာပေ။ National Geographic Magazine ဓာအုပ်တစ်အုပ်ထဲတွင် စာရေးသူ ဖတ်လိုက်သည့် ဆောင်းပါးနှင့် ဓာတ်ပုံကို သတိရမိသည်။ တောင်အာဖရိက နိုင်ငံခေတ်တွင် အင်္ဂလိပ်နိုင်ငံကူးလက်မှတ် ကိုင်ဆောင်ထားသည့်တိုင်အောင် လူဖြူမဟုတ်သည့် သူများမှာ အချို့သောပန်းခြံများအတွင်း ဝင်ရောက်ခွင့်မရှိဟု ဆိုပါသည်။ ထိုကဲ့သို့ မဝင်ရသည့်သူများထဲတွင် အာရှတိုက်သားများလည်း ပါဝင်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခေတ်တွေပြောင်းနေသည်။ တင်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း လူဖြူသခင်များနောက်ကလိုက်ပြီး စီးပွားရှာရင်း သားစဉ်မြေးဆက် နေထိုင်လာကြသည်မှာ မျိုးဆက်များစွာကြာပြီ။ အခြေတကျပင် ဖြစ်နေပြီဟု ဆိုနိုင်သည့် အချိန်ရောက်မှ အခြေချကာနေခဲ့သော နေရင်းစွဲနိုင်ငံတွင် ဆက်လက်နေထိုင်၍မရအောင် ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့ ယခင်က လုံးဝမမျှော်လင့်ခဲ့သည့် အခြေအနေနှင့် ကြုံရသည်တွင် သူတို့သွားရမည့်နိုင်ငံသည် အင်္ဂလန်မှ တစ်ပါး အခြားမရှိပြီဟုဆိုရမည်။ ထိုသို့ဖြင့် အင်္ဂလိပ်နိုင်ငံကူးလက်မှတ် ကိုင်ဆောင်ထားသူ အာရှတိုက်သား အများအပြားသည် အင်္ဂလန်သို့ပြောင်းပြီး နေထိုင်ခဲ့ကြရသည်။ အင်္ဂလန်နိုင်ငံသား သာမန်အရပ်သူ အရပ်သားများ မှာ မူလကတည်းက ခပ်တင်းတင်း ခပ်တည်တည်နေတတ်သည့် အကျင့်စရိုက်ရှိသည့် လူမျိုးပီပီ ဝင်လာသမျှ လူမျိုးခြားများအား လက်ခံရသည်ကို မကြိုက်နိုင်ကြပေ။ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆန္ဒပြခဲ့ကြသည်။ အိမ်တွေကို သူစိမ်းတွေလက်ထဲ မရောက်စေနှင့် ဆိုသည့် ကြွေးကြော်သံများကိုလည်း ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကြာလေလေ တစ်အိမ်ပြီးတစ်အိမ်ဆိုသလို လူဖြူမဟုတ်သောသူများ၏လက်ဝယ်သို့ ရောက်သွားကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဗြိတိန်တွင် လူဖြူမဟုတ်သော သူများပိုင်သည့် အိမ်အရေအတွက် များသည်ထက် များလာသည်။ လူဖြူမဟုတ်သောသူများသည် နေရာအနှံ့တွင် အခြေချပြီးစီးပွားရှာကြသည်။ မူလက သီးသီးသန့်သန့် နေတတ် သည့်လူမျိုးများ၏ နိုင်ငံမှာလည်း လူမှုရေးဖွဲ့စည်းပုံ အနေအထားများ ပြောင်းလာခဲ့သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုကဲ့သို့သော အဖြစ်မျိုးသည် အင်္ဂလိပ်ကိုလိုနီအဖြစ်သို့ ရောက်ခါစကတည်းက မြန်မာများခံစားခဲ့ရသည့် ဒုက္ခဖြစ်သည်။ အောက်မြန်မာနိုင်ငံတွင် သစ်တောများကို ခုတ်ထွင်ရှင်းလင်းစေသည်။ ထို့နောက် ဆန်စပါးစိုက်ပျိုး ရန် လယ်တွေတည်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် အိန္ဒိယနိုင်ငံမှ အိန္ဒိယလူမျိုး အလုပ်သမားများကို အင်္ဂလိပ်အစိုးရက မြန်မာနိုင်ငံထဲသို့ သွင်းလာခဲ့သည်။ ကမ္ဘာ့ဆန်စပါးဈေးကွက်တွင် ဈေးတက်နေသည့်အချိန်၌ အမြတ်အစွန်းများများ ရနိုင်သည့် စိုက်ပျိုးရေးကို တိုးမြှင့်လုပ်ကိုင်လိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် မြန်မာတို့၏စီးပွားရေး လူမှု ရေးပုံစံများ ကပြောင်းကပြန်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ မြန်မာနိုင်ငံသည် ဗြိတိသျှကိုလိုနီဖြစ်သဖြင့် နယ်ချဲ့တို့က သူတို့ကိုယ် ကျိုး တစ်ခုတည်းကိုသာကြည့်ကာ တိုင်းတစ်ပါးသားများကို အတားအဆီးမရှိ သွင်းလာသည့်ဆိုးကျိုးကို ခံစား ခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယခုခေတ်တွင် လူဖြူများ ဖြေရှင်းရသည့်ပြဿနာသည် မည်သည့်အကြောင်းရင်းက စတင်သနည်းဆိုသည့် အချက်ကို ပြန်လည်စစ်ဆေးကြည့်ကြရန် လိုအပ်သည်။ ထိုသို့အကြောင်းရင်းအစကို ပြန်ရှာလိုက်သည့်အခါတွင် ဥရောပတိုက်သား လူဖြူတို့ကျင့်သုံးခဲ့သည့် ကိုလိုနီနယ်ချဲ့စနစ်ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရမည်။ ကိုလိုနီနယ်ချဲ့စနစ်၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကောင်းမွေကို ခံစားပြီးသည့်နောက်တွင် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မငြင်းဆန်သာသောကြောင့် ဆိုးမွေကိုလက်ခံပြီး ဖြေရှင်းပေးနေရခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုလိုနီအဖြစ်မှ လွတ်မြောက်သွားသော နိုင်ငံအများအပြားတွင် ဥရောပတိုက်သားများ ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများလည်း ရှိနေသေးသည်။ ထိုထိုသောအတိတ်ကြောင်းများ ထိုထိုသော ပစ္စုပ္ပန်အကြောင်း များကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ကြောင့်ကြစိုက်နေကြရခြင်းဖြစ်သည်။ ဥရောပအရင်းရှင်နိုင်ငံကြီးများက ကြောင့်ကြ စိုက်သည့်အခါတွင်လည်း သူတို့သဘောကျသည့်သူ၊ သူတို့ကိုဆရာတင်သည့်သူများကိုသာ သူတို့က နိုင်ငံ အကြီးအကဲများအဖြစ် တင်မြှောက်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားမည်ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံအတွက် အကျိုးရှိခြင်း မရှိခြင်း၊ အများသူငါ များအတွက် အကျိုးရှိခြင်း မရှိခြင်းများကို သေသေချာချာတွက်စစ်နှင့်ချိန်ပြီး ဆောင်ရွက်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ သူတို့စကားကို နားထောင်၊ သူတို့ကြိုးဆွဲတိုင်း ကပြီး သူတို့၏သြဇာခံအဖြစ် ပီပီပြင်ပြင်နေပေးမည့်သူများကိုသာ အရင်းရှင်များက သူတို့၏လက်ဝေခံ အုပ်ချုပ်သူများအဖြစ် ရွေးကြမည်ဖြစ်သည်။ ယခုတင်ပြခဲ့သည့် အချက်များကို ပြည်တွင်းပြည်ပမှာရှိသည့်လူငယ်များ သတိထားကာ လေ့လာသုံးသပ်သင့်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကမ္ဘာ့နိုင်ငံရေးနှင့်ပတ်သက်၍ ပိုမိုပြီး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဟန်ချက်ညီညီ သိနိုင် နားလည်နိုင်အောင် လေ့လာရန် လိုအပ်သည်။ စေ့စေ့စပ်စပ်လေ့လာရင်း ဟန်ချက်ညီအောင် ချင့်ချိန်ချိန်တွယ်တွက်ချက်ပြီးမှ လက်ခံ ရန် သင့်သည်။ ဤစာရေးသူသည် နိုင်ငံရပ်ခြားမှလူများကို မုန်းတီးရန် ပြောလိုခြင်းမရှိချေ။ မည်သည့်နိုင်ငံများနှင့် မျှ မဆက်ဆံသင့်ဟူသော အစွန်းရောက်သဘောတရားကြီးကို ဖြန့်ဝေနေခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ စာရေးသူ တင်ပြလို သည်မှာ နိုင်ငံတိုင်းသည် မိမိတို့နိုင်ငံအတွက်ကိုသာ သဘာဝကျစွာ ဦးစားပေးကာ စဉ်းစားတတ်ကြသည်။ ထို့ နောက်မှ မိမိနှင့်အကျိုးတူ ပူးပေါင်းမည့်သူတွေကို စောင့်ရှောက်မည်ဖြစ်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအစောပိုင်းတွင် မိမိတို့ကို ပျူပျူငှာငှာဆက်ဆံထားသဖြင့် တစ်သမတ်တည်း မပြောင်းလဲသော သဘော ထားနှင့် ဆက်ဆံလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ရန်မသင့်ပေ။ သူတို့နိုင်ငံများတွင် မူဝါဒပြောင်းသည်နှင့် မိမိတို့၏အပေါ် မှာလည်း မူဝါဒပြောင်းမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်နိုင်ငံကိုပင် သွားသည်ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်ကိစ္စနှင့် သွားသည်ဖြစ်စေ၊ မိမိတို့နိုင်ငံတော်အလံ၏အရိပ်နှင့် မကင်းစေသင့်ပေ။ နိုင်ငံတော်အလံ၏ အရိပ်ကို မခိုနိုင်တော့ ပြီဟုဆိုလျှင် အနည်းနှင့်အများဆိုသလို မိမိတို့ကို နှိမ်ကြမည်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာရေးသူတင်ပြလိုသည်မှာ ကိုလိုနီနယ်ချဲ့များ၏ အကြောင်းဖြစ်သည်။ ယခုတင်ပြပြီးခဲ့သည်မှာ ယခု ခေတ်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည့်အကြောင်းများသာ ဖြစ်နေသည်။ ယခုခေတ်အကြောင်းကလည်း ပြောမည်ဆိုပါက ဆုံးနိုင်မည် မထင်ပေ။ သို့သော် ကိုလိုနီနယ်ချဲ့များနှင့် ဆက်စပ်ပတ်သက်နေသော ဇာတ်ကြောင်းများကို ပြောမည် ဟုဆိုလျှင် အရင်းရှင်နယ်ချဲ့များ၏အကြောင်းကို စေ့စေ့စပ်စပ်ပြန်၍ပြောမှ ဖြစ်ပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဥရောပနယ်ချဲ့သမိုင်းကြောင်းကို ပြောတော့မည်ဆိုလျှင် ယိုးဒယားမှာရော စာရေးသူတို့၏ မြန်မာနိုင်ငံမှာပါ ကြေးစားတပ်သားများ အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြသည့် ပေါ်တူဂီများ၊ နည်းအမျိုးမျိုးကိုသုံးကာ အာရှနိုင်ငံများ၏ ပြည်တွင်းရေးကို ရှုပ်ထွေးအောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည့် ပေါ်တူဂီများ အာရှကို မည်သည့်နည်းဖြင့် ရောက်လာခဲ့သည်ဆိုသည့် အကြောင်းကစ၍ ပြောရမည်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43865408274581,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_896048e2-3640-4b84-8533-edd54570af12.jpg?v=1730273821"},{"product_id":"မောင်သာချို-ခေတ်ပြိုင်ခဲခြစ်ကောက်ကြောင်းများ","title":"ခေတ်ပြိုင်ခဲခြစ်ကောက်ကြောင်းများ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းသစ်\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(အရှေ့တောင်အာရှ၊ သတ္တနှင့် မူးယစ်ဝေရ နေ့ညများ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရက်သောက်ပြီး ဆိုကရေးတီးလောက်နီးနီး သူများက အထင် ရောက်အောင် ပြောတတ် ဆိုတတ်သော မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ကို ကျွန်တော် ဘဝတစ်သက်တာမှာ တစ်ခါတော့ တွေ့ခဲ့ဖူးပါပြီ။ သူ့ကို ကျူရှင်ဆရာ၊ မတောက်တခေါက် စာရေးဆရာ၊ ဟိုစပ်စပ် သည်စပ်စပ်အယ်ဒီတာအဖြစ် လူသိများသည်။ ဒါပေမဲ့ ကျူရှင်ပဲပြပြ၊ စာပဲရေးရေး၊ အယ်ဒီတာပဲလုပ်လုပ် နာမည်တစ်မျိုးနဲ့ပဲ သူ ကျင်လည်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းသစ်တဲ့၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eBio မင်းသစ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာရေးဆရာ မင်းသစ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအယ်ဒီတာ မင်းသစ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုင်ကိုတော့ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း မမှတ်မိနိုင်တော့။ အရက်ဖြူ ဆိုင်တော့ အရက်ဖြူဆိုင် တစ်ဆိုင်ဆိုင်မှာ ဖြစ်သည်။ ၅၅လမ်းက ဦးဘိုးတို့ ဆိုင်မှာလား၊ ပုဇွန်တောင် အမေတို့အိမ်မှာလား၊ ဘူတာရုံလမ်းမှာလား၊ ၄၂လမ်း မှာလား မှတ်မှတ်သားသား ကျွန်တော် မရှိပြီ။ လူတွေကိုလည်း ကျွန်တော် မမှတ်မိနိုင်တော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယမုံ၊ ကိုခိုင်မာ၊ မောင်မောက်ဥက္ကလာ၊ စောဒေဝေါ၊ မြင့်ဦးဦးမြင့်၊ ကိုရန်ပိုင်၊ ကိုသင်းခိုင်၊ ဇော်(ပျဉ်းမနား) စသည်... စသည်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်လူတွေထဲက သုံးယောက်တစ်၀်ုငါးလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ လေး ယောက်တစ်ဝိုင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ လူအတွဲအစပ်ကိုလည်း အတိအကျ မမှတ်မိနိုင်တော့။ ကျွန်တော် မှတ်မိတာ တစ်ခုတော့ရှိသည်။ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး မူးနေကြခြင်းကိုပါတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်တုန်းက ကျွန်တော်က လူတတ်လူစွာကြီးလုပ်ကာ ကိုယ့်ထက် ဆယ်စုတစ်စု၊ ဒါမှမဟုတ် နှစ်စုခန့်ကြီးသော ကိုမင်းသစ်ကို ဆုံးမသွန်သင် မိဖူးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရက်နှင့်ပတ်သက်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကျွန်တော့်ကို စိတ်ဆိုးချင်လည်းဆိုး၊ မဆိုးချင်လည်းနေ ကိုမင်းသစ် ဒါဟာ အရက်ဆိုင်ပါ။ ဟုတ်တယ်နော် ဒါဟာ အရက်ဆိုင်၊ ဒီလို အရက်ဆိုင် ထဲမှာ အရက်သောက်တာ မကောင်းတဲ့အကြောင်း ပြောရတာတော့ ကျွန်တော် အားနာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ပြောမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်တို့တွေထဲမှာ အရက်နဲ့ ပတ်သက်လို့ စည်းကမ်းမရှိဆုံးဟာ ကိုမင်းသစ်လို့ ထင်တယ်ဗျာ၊ တခြားလူတွေသာ နားတဲ့နေ့ ရှိရင်ရှိမယ်။ ကိုမင်းသစ်မှာ မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ ရေချိန်ကိုက်ပြီ ဆိုတာလည်း ကိုမင်းသစ်မှာ မရှိဘူး။ နည်းနည်းတော့ ဆင်ခြင်သင့်တယ် ထင်တယ်ဗျာ။ ဒါ စေတနာ စကားပါ။ စေတနာနဲ့ ပြောတာပါ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဒီမှာ မောင်သာချို၊ မောင်ရင့်စကား မှားသွားပြီ၊ သိပ်ကိုမှားသွားပြီ မောင်သာချို၊ မင်းသစ် အရက်သမား မဟုတ်ဘူးကွ နားလည်လား၊ မင်းသစ် ဆိုတဲ့ကောင် ဘယ်တော့မှ အရက်သမား မဟုတ်ဘူး ရှင်းလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြောပြောဆိုဆို ကိုမင်းသစ်က ခုံကို နှစ်ချက်သုံးချက် ဆင့်ရိုက်သည်။ ခုံ ဆိုရအောင်ကလည်း နံမည်ကာမတ္တသာဖြစ်သည့် ထင်းရှူးသေတ္တာပုံးကိုမှောက်ခုံလုပ်ကာ ခုံအဖြစ် ဖန်တီးထားရသောကြောင့် ကိုမင်းသစ်ရိုက်ချက်ကို မဟန်နိုင်ဖြစ်ကာ ၀ရုန်းသုန်းကား ဖြစ်ကုန်သည်။ တစ်ယောက်က အမြည်း ပန်းကန်ကို ကိုင်ထားသည်။ ဖယောင်းတိုင်မီးကား ငြိမ်းလေပြီ၊ ပြန်၍ ထွန်းကြရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\"မင်းသစ် ဘယ်တော့မှ အရက်သမား မဟုတ်ဘူးကွ။ ဒါ မင်းသစ် အရက်ကို သောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးကွ၊ အဘိဓမ္မာကို သောက်နေတာ၊ အဘိဓမ္မာတွေကို လိုက်သောက်နေတာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောင်သာချိုနဲ့တွေ့တယ်၊ ကိုယ် မောင်သာချိုအဘိဓမ္မာ သောက်မယ်။ ကိုချစ်ဦးညိုနဲ့တွေ့တယ်၊ ကိုချစ်ဦးညို၊ အဘိဓမ္မာ သောက်မယ်။ မင်းသစ် အဘိဓမ္မာကို ခုံမင်လွန်းလို့ အရက်လိုက် သောက်နေတယ် မှတ်ပါ။ အရက် သောက်ချင်ရုံ သက်သက်ကတော့ အိမ်မှာတင် ပြည့်လို့ ရှင်းလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုမင်းသစ်က အရက်ဖြူခွက်ကို တစ်ရှိန်ထိုး မော့ချ၏။ နောက်ထပ် ရေတစ်ခွက် ဆင့်သောက်ချလိုက်တော့မှ သူ့မျက်နှာပေါ်က ရှုံ့တွသော မျဉ်းကြောင်းတွေ ပြေသွားသည်။ ပါးစောင်မှ ရေတွေ စီးကျလာ၏။ သူ့ကို ပိုင်းဝန်းငေးမောနေသော သူတွေလည်း ရီ၍ဝေ၍၊ မူး၍ယစ်၍ ဆေးလိပ် မီးခိုးငွေ့များက တောင်ယာမီးခိုးတွေနှယ်ပင် လွန့်လူး တွန့်ခေါက်နေပြန် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဪ အဘိဓမ္မာ ကိုမင်းသစ်၊ ဆိုကရေးတီး ကိုမင်းသစ်ပေတကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုမင်းသစ်နှင့် ကျွန်တော်တို့ ရင်းရင်းနှီးနှီး ဖြစ်သွားကြသည်မှာ ၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များမှာ ဖြစ်ပါသည်။ ၁၉၈၃ ခုနှစ်လောက်ကဟု ကျွန်တော် ထင်ပါသည်။ သည့်မတိုင်ခင်ကတော့ ကိုမင်းသစ်နှင့်ပတ်သက်၍ သတင်းမျှသာ ကြားဖူးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိုးဝေမဂ္ဂဇင်းမှာ အယ်ဒီတာလုပ်ဖူးသော ကိုမင်းသစ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဆိုတော် တွံတေးသိန်းတန် ဓာတ်ပြားတချို့မှာ သီချင်းရေးဖူးသော ကိုမင်းသစ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအထက်တန်းပြကျောင်းဆရာလုပ်ဖူးသော ကိုမင်းသစ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝတ္ထုတိုကလေး ကဗျာကလေး ခပ်ကျဲကျဲနေသော ကိုမင်းသစ် စသည်ဖြင့် ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၇၅ ခုနှစ်တစ်ဝိုက်မှာတုန်းက ကျွန်တော်က ဆယ်တန်းကျောင်းသား ဖြစ်သည်။ ဆယ်တန်းမှာ Bio ဘာသာတွဲ ယူသဖြင့် ကိုမင်းသစ်နာမည်ကို ကြားဖူးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှန်ပါသည်။ စတီရီယိုဘိုင်အို မင်းသစ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆူးလေဘုရားလမ်း ဗဟို မီးသတ်ကြီးနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခန်း တစ်ခုမှာ သူ Bio ကျူရှင်ပြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသန်းနိုင်၊ ပုလဲ စသော စတီရီယို တေးသံရှင်များ၏အသံဖြင့် ပိုးဟပ် တွေ၊ ဖားတွေ၊ ပလပ်စမိုဒီယမ်တွေအကြောင်းကို သီချင်းစပ်ကာ ကျူရှင်မှာ ဆိုဖူးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့သင်တန်းမှာက ပိုးဟပ်တွေလည်း လျှပ်စစ် ဂစ်တာကြိုးပေါ်မှာ ပြေးလွှား ကုန်သည်။ ဖားတွေလည်း ဒရမ်ပေါ်မှာ ခုန်ဆူကုန်ကြသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်သီချင်းအားလုံး ထိုစဉ်တုန်းက ဆယ်တန်းကျောင်းသူ ကျောင်းသားတွေ ပါးစပ်ဖျားပေါ်ကို ရောက် ကုန်ကြသည်။ ဆိုကြ ဟစ်ကြကျက်ကြ မှတ်ကြ။ သည်တုန်းက .. ကိုမင်းသစ်သည် စူပါစတား။ အခုလက်ရှိ ကဗျာဆရာ။အနုပညာ နယ်ပယ်သား တချို့ကို ထမင်းတင်ကျွေးထားဖူးသည်။ လေယာဉ်လက်မှတ် စီစဉ်ပြီး ပြင်ဦးလွင်သို့ လက်ဖက်သုပ် သွားစားဖူးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲသည် ကိုမင်းသစ်နှင့် ကျွန်တော်တို့ ၁၉၈၃ ခုနှစ်မှာ ဆုံကြသည်။ ဆုံကြသည့်နေရာက ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ထဲမှာ၊သည်တုန်းက တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းတစ်ဦးဖြစ်သူ ကိုဌေးသိန်းမှာ မြန်မာစာနည်းပြ အဖြစ် ခန့်စာရသောနေ့။ ကိုဌေးသိန်းမှာ အပျော်ကြီးပျော်နေသည်။ သူငယ်ချင်းတွေကိုလည်း ငွေမရှိ၍ မပြုစုနိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“နောက်နေ့မှ ကိုယ် ပြုစုပါရစေကွာ\" သည်တုန်းမှာပဲ ကိုမင်းသစ် ဝင်လာသည်။ “ဒီမှာ ကိုဌေးသိန်း၊ ခင်ဗျား ဒီနေ့ မပျော်ဘူးလား” \"ပျော်တာပေါ့ဗျာ” “အေး... အဲဒီ ခံစားချက်ကို ရက်စွဲရွှေ့လို့ရလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအားလုံး ငြိမ်ကျသွားကြသည်။ ထိုနေ့က ကိုမင်းသစ်ကောင်းမှုဖြင့်\" ကျွန်တော်တို့တစ်သိုက် အင်းလျားကန်ဟိုတယ်သို့ ရောက်သွားကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eChinese room ထဲမှာ ကျွန်တော်နှင့် ကိုမင်းသစ်တို့ကြားမှာ အရက်က တံတားခင်းပေးခဲ့ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည့်နောက်ပိုင်းတွင်ကား ကျွန်တော်နှင့် ကိုမင်းသစ်တို့သည် အရင်း နှီးဆုံး နှစ်ကာလများကို ဖြတ်သန်းဖြစ်ကြသည်။ အဲသည် နှစ်ကာလများပေါ်က စာမျက်နှာတချို့မှာ ကိုမင်းသစ်ပုံရိပ်ကို ကျွန်တော် ပိုပြီး ဖတ်တတ်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမူးယစ်ဝေသီ မင်းသစ်၊ အနုပညာ မင်းသစ်၊ ကျောင်းဆရာ မင်းသစ်၊ လူမှုရေး မင်းသစ် စသော စရိုက်လက္ခဏာများဖြင့် ရှုပ်ပွနေသောလူ တစ်ယောက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမူးယစ်ဝေသီ မင်းသစ်ဟု ဆိုရလောက်အောင်ပင် ကိုမင်းသစ် တစ်ယောက် မူးပါ ယစ်ပါ ဝေသီပါသည်။ နေရာမရွေး၊ လူမရွေး၊ အရက်မရွေး၊ အချိန်အခါမရွေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခါက ကျွန်တော်တို့တစ်တွေ ကုက္ကိုင်းက ပြည့်ဝမှာ သောက်ဖြစ်ကြ သည်။ ကိုမင်းသစ်တစ်ယောက် မဝဟုဆိုကာ ကားငှားစီစဉ်သဖြင့် အင်းလျား လိတ်ဟိုတယ်သို့ ရောက်သည်။ အင်းလျားလိတ်ကထွက်တော့ ကမာရွတ် ဘူတာရုံလမ်း၊ မဝသေးဟု ဆိုကာ သူ့ခြံထဲခေါ်သွားပြီး ခြံထဲမှာ ထွေးညိုခေါ်၊ ကော်နီခေါ် တောအရက်နှင့် နိဂုံးချုပ်စေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်အထိ နေရာမရွေးသူ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခါတစ်ခါ ဆရာတင်မိုးတို့ဝိုင်းမှာ ကိုမင်းသစ်ကို တွေ့သည်။ တစ်ခါတစ်ခါ ကိုခိုင်မာ၊ တစ်ခါတစ်ခါ အညာက မိတ်ဆွေတွေ၊ တစ်ခါတစ်ခါ၊ တစ်ခါတစ်ခါ... လူမရွေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခါကလည်း ကိုမင်းသစ်နှင့် ကျွန်တော်တို့ တောအရက်ဆိုင်ကလေး တစ်ဆိုင်မှာ ဆုံဖြစ်ကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်ကတော့ တောဆိုပြီး တွန့်သည်။ ကိုမင်းသစ်ကတော့ သည်လို မဟုတ် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရက်ကို တစ်ခွက်မော့ပြီး ပါးစပ်ကလေးက တပျတ်ပျတ်မြည်ကာ အရသာခံပြီးမှ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မောင်သာချို သောက်ကြည့်စမ်း၊ ဒီတောလေးက တစ်မျိုး ကောင်းတယ်ဟ၊ တေ့စ်မဆိုးဘူး၊ တောတောင်မထင်ရဘူး... နော်သောက်ကြည့်စမ်း၊ သောက်ကြည့်စမ်းပါ၊ တေ့စ် ဘယ့်နှယ်လဲ\" စသည်ဖြင့် တောဋီကာအဖွဲ့ကြောင့် ကျွန်တော်တို့ နွဲ့ခဲ့ဖူးသည်။ တစ်ခါကလည်း အင်းလျားလိတ်မှာ ထိုင်ဖြစ်ကြတော့ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကဲကွာ (Something Special) သောက်ကြတာပေါ့ ၊ ဝီစကီပဲရှာ ဒီကောင် နှိပ်တယ်ဟ မောင်သာချိုရ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘာစပါယ်ရှယ်၊ ညာစပါယ်ရှယ် ဝီစကီတွေကို အမြင်ကတ်လို့ Something Special ဆိုပြီး ဖျော်ထားတဲ့ ဝီစကီ အညွှန်းမှာ ကျွန်တော်တို့ လွမ်းဖူးသည်။ ယမုံက ရိုးရိုးစီးကရက်လေး ဘာလေး မပါဘူးလားမေးတော့ ကိုမင်းသစ် ဒေါသူပုန်ထသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟ-ယမုံ၊ ယူ သိပ်အောက်တာကွာ၊ ရိုးရိုးစီးကရက်က တောသူဌေး သောက်တာ၊ ရော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟုဆိုပြီး နိုင်ငံခြားဖြစ်စီးကရက်ကို ထုတ်တိုက်သည်။ ပြီးတော့ မေးသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အဲဒီ စီးကရက်ကို သောက်တော့ မောင်ရင့်စိတ်ထဲ ဘယ်လို ခံစားရလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယမုံက ငေးငိုင်ပြီး စီးကရက် မီးခိုးကိုလည်း မှုတ်ထုတ်ပြီး၊ ဟိုလူ သည်လူလည်း ကြည့်ပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘာမှ မခံစားရပါဘူး ကိုမင်းသစ်ရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အောက်သွားပြီ ယမုံ သိပ်အောက်သွားပြီ၊ ဒီစီးကရက်က ဖွာလိုက် တာနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အိမ်ရှေ့မင်းသာလို့ ထင်သွားရတယ်ကွ၊ နို့မဟုတ်ရင် မောင်ရင် စီးကရက် မသောက်တတ်သေးလို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုမင်းသစ် တဟားဟားရယ်သည်။ ဝီစကီကို တစ်ငုံငုံသည်။ အရက် မရွေးသော ကိုမင်းသစ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခါကတော့ ကိုမင်းသစ်တစ်ယောက် ကျွန်တော် နေထိုင်ရာ မြောက်ဥက္ကလာသို့ အချိန်မတော် ပေါက်ချလာသည်။ ညကြီးသန်းခေါင် အိပ်မောကျနေသော ကျွန်တော်တို့ကို တော်တော်နှင့် နှိုးမရ၍ အိမ်ရှေ့မှာ ဆူညံနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟေ့ မင်းသစ်က လူကိုခင်လို့ လာတာကွ နားလည်လား၊ အရက် သောက်ချင်လို့ လာတာမဟုတ်ဘူး” • စသည်ဖြင့် ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိမ်ထဲရောက်လာတော့ ကြောင်အိမ်ပေါ်က ဆီပုလင်းကို ရမ်ပုလင်း မှတ်ပြီး မော့ချပါလေတော့သည်။ ပြီး အရက်မရှိကောင်းလားဟု ဒေါပွပွ။ အချိန်အခါမဲ့ပေတကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုမင်းသစ်နှင့် ပတ်သက်၍ အနုပညာမင်းသစ်ဟု ဝိသေသနပြုရ လောက်အောင်ပင် အနုပညာရှိကြောင်း ကျွန်တော် နားလည်သွားသည်။ ဟိုအရင် မိုးခေတ်က အသံမှန်ဖြင့် ဖွဲ့ဆိုသည့် သူ့လေးချိုးကဗျာတွေ ကျွန်တော် ဖတ်ဖူးသည်။ နောက်တော့ “အပျိုရှုပ်ထွေး ဗိုလ်ချုပ်ဈေး၊ “လန်ဒန် မိုးခါးရေ” စသောဝတ္ထုတိုများ၊ သည်ဘက်ပိုင်းမှာကျတော့ ချယ်ရီက “ခံစား သူကြီး ဝတ္ထု'၊ “ကျန်စစ်သားနဲ့ တွေ့ချင်လိုက်တာ” စသော ဝတ္ထုတွေ ထင်ရှားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခါက ကဗျာလောကကို စော်ကား မော်ကား စကားဆိုသော ဝေဖန်ရေးဆရာတစ်ဦးကို ကိုမင်းသစ်က ဝတ္ထုရှည်ဖြင့် တုံ့ပြန်သည်။ ပန်က “ဘာလင်အိပ်မက် (၁၉၈၈)\"။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်ဝတ္ထုရှည်နှင့် ပတ်သက်၍ ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို လေးစား ကြသည်။ သူကလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\"ဒီမယ်၊ မင်းသစ်က မသေချာရင် ဘာမှ မလုပ်ဘူးမှတ်ပါ၊ ရိုးရိုး မင်းသစ် မဟုတ်ဘူးကွ၊ သည် မင်းသစ် (The Min Thit) ဒက်ဖနိတ် အာတီကယ် (Definite Article) သည်ကို နာမည်ရှေ့မှာ ထည့်ထားတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစသည်ဖြင့် ...\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခါက အနုပညာငြင်းခုံပွဲတစ်ခုမှာ ကိုမင်းသစ် ဝုန်းဒိုင်းကြဲနေတာ ကျွန်တော် တွေ့ဖူးသည်။ Existentialism နှင့်ပတ်သက်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘာ အိပ်ဇစ် (Exist) လဲ၊ အဲဒီအိပ်ဇစ် (Exis) ကို မင်းသစ် လက်မခံဘူးကွ၊ မင်းသစ် ဘယ်တော့မှ လက်မခံဘူး၊ အလကား ပညာတတ် အလေဏတောဝါဒ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခါက အရက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာပဲ စောဒေဝေါက ကိုမင်းသစ်၏ ကျူရှင် ကြော်ငြာသော “တစ်ကြိမ်ဆက်ဆံ၊ မင်းလက်ခံမှ၊ ပုံမှန်အတိုင်း၊ ဆက်တက်ပါ” ဆိုသော ကဗျာကို ကျီစယ် နောက်ပြောင်ဖူးသည်။ မူးယစ်ရီဝေ ကိုမင်းသစ်က ပေါက်ကွဲပါလေပြီ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\"ဟေ့ ဒေဝေါ၊ မောင်ရင် သိပ်ငယ်သေးတယ်နော်၊ သိပ်ငယ်သေးတယ်။ မင်းသစ် ကဗျာရေးတာက ကြာပြီကွာ၊ ဒါလှောင်စရာမဟုတ်ဘူး၊ အနုပညာနဲ့ မိုင် ၂၀၀၀ လောက် ဝေးတဲ့ကောင်တွေက လှောင်လားပြောင်လာနဲ့၊ ဒီမှာ မင်းသစ် အရှေ့တောင်အာရှ ပတ်လာတဲ့ကောင်ကွ ရှင်းလား၊ မင်းသစ် အရှေ့တောင်အာရှ ပတ်လာတဲ့ကောင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည့်နောက်တွင်တော့ “ဟေ့-မောင်သာချို၊ ပိုက်ဆံတစ်ဆယ်လောက် ပေးစမ်းကွာ\" ဟု ဆိုကာ အိမ်ပြန်တတ်မြဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုမင်းသစ်နှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်တော်တို့ စိတ်ညစ်ရတာ တစ်ခုရှိသည်။ ယင်းမှာ စာသင်ခန်းအပြင်ဘက် နေရာတကာတွင် သူ၏ကျောင်းဆရာ ဝိညာဉ်က လာရောက် ပူးကပ်နေခြင်းပါတည်း။ “ဒီမှာ မင်းရှာနေတဲ့ မင်းသစ်\" ဟု ဆိုင်းဘုတ်ဆွဲထားသော ဆူးလေဘုရားလမ်းမှ ကျူရှင်ခန်းပြင်ပတွင်ပါ ဆရာစကားတွေနဲ့ ကိုမင်းသစ် နေထိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခါက သူ့ကျူရှင်စာအုပ်ကိစ္စတွေ ယမုံ့ကို ရှင်းပြနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ယမုံ၊ ကိုယ့်ဘိုင်အိုစာအုပ်က တစ်အုပ်အစိတ်ကွ၊ အဲတော့ နှစ်ဆယ့် ငါး လေးလီ ဘယ်လောက်လဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\"တစ်ရာ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟုတ်ပြီ၊ အဲဒီ တစ်ရာကို မှတ်ထား၊ ကိုယ် အုပ်ရေ ၃၀၀၀ လောက် ရိုက်ထားတယ်ကွာ၊ အဲတော့ ၃၀၀၀ ကို လေးနဲ့စားလိုက်စမ်း၊ လေးခုနစ်လီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\"၇၅၀ ပါဗျာ” “ဟုတ်ပြီ၊ အဲဒီ ၇၅၀ ကို ခုန ၁ဝဝ နဲ့ မြှောက်လိုက်တော့...” “ခုနစ်သောင်း ငါးထောင်” ကျွန်တော့်မှာ မနေသာတော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကိုမင်းသစ်ရာ၊ ကိုယ့်ဘာသာတွက်ပြီး ပြောလိုက်လည်း ရတဲ့ဟာ။ အမေးအဖြေလုပ်နေရသေးတယ်**\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု ဝင်ပြောမှ ရယ်ကျဲကျဲ၊ ဒါလည်း သူ့ညာဉ်မပျောက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခါက နယ်မှ ကဗျာဆရာတစ်ယောက်ကို ချယ်ရီမဂ္ဂဇင်းတိုက် နေရာကို ညွှန်ပြနေသည်။ စာရွက်နှင့် ဘောလ်ပင်နှင့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\"ဒါ... အနော်ရထာလမ်းမကြီး မဟုတ်လား။ ဒါက အခု ကိုယ်တို့ ရပ်နေတဲ့လမ်း၊ ၃၃လမ်း၊ အဲတော့ ဒါက”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“၃၄ လမ်း..“ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟုတ်ပြီ၊ ဒါက...\" \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\"မဟာဗန္ဓုလလမ်း \" \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟုတ်ပြီ။ ဒါက...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “၃၅ လမ်း...\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “အိုကေ၊ ဒါက....\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “၃၆ လမ်း ...\" \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟုတ်ပြီ၊ ဒါက... လမ်းကျယ်ကြီးနော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ပန်းဆိုးတန်းလမ်း ...\" \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ ဒါက ” “၃၇ လမ်း...” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\"ဟုတ်ပြီ၊ ဒါကကော\" \"၃၈ လမ်း...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟော့ဒီမှာ လမ်းကျယ်ကြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ဆိပ်ကမ်းသာလမ်း...\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အိုကေ... မောင်ရင် အပေါ်ဘလောက်ကို ကွေ့လိုက်၊ ဘယ်ဘက်မှာ လေးငါးဆယ်ခန်းအကျော်မှာ ချယ်ရီမဂ္ဂဇင်းလို့ ရေးထားတယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဪ ဆိပ်ကမ်းသာလမ်းအပေါ်ဘလောက်ကို တစ်ခါတည်း တန်းပြောလိုက်ပါလား ကိုမင်းသစ်ရယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိလိန္ဒပဉ္စာ ဆန်လွန်းလှပေစွ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46341881233557,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a3cdde86-61d5-478b-96c1-398c0595d97c.jpg?v=1730274850"},{"product_id":"လယ်တွင်းသားစောချစ်-ပန်းများပွင့်စေမေ","title":"ပန်းများပွင့်စေမွှေးစေသူ","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအမြင့်မြတ်ဆုံးဥယျာဉ်မှူး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အကြင်သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဥယျာဉ်မှူးဖြစ်၏။ အကြီး ကျယ်ဆုံး ဗိသုကာလည်း ဖြစ်၏။ အနူးညံ့ဆုံးသော အနုပညာရှင် လည်း ဖြစ်၏။ အနစ်နာအခံနိုင်ဆုံးသော အလုပ်သမားလည်းဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စေတနာအကောင်းဆုံးသောအလှူရှင်လည်း ဖြစ်၏။ သို့သော်ငွေကြေး ဓနချမ်းသာကြွယ်ဝခြင်း မရှိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုသူသည်ကား ကျောင်းဆရာသာလျှင် ဖြစ်သတည်း ကျောင်းဆရာသည် ပန်းကလေးများကို ပြုစုပျိုးထောင်သောဥယျာဉ်မှူးတကာတို့တွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဥယျာဉ်မှူး ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျောင်းဆရာသည် ပန်းလိုနုနယ်သော ကလေးငယ်တို့ကို လောကအလယ်တွင် လန်းလန်းစွင့်စွင့်၊ တင့်တင့်တယ်တယ် ဖူးပွင့် လာအောင် ပြုစုပျိုးထောင်ရသူ ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပန်းဆိုသည်မှာ နုနယ်သော အမျိုးအစားဖြစ်၏။ လှပ၍ နှစ်သက်စဖွယ် ဖြစ်၏။ ကလေးတို့သည် ပန်းကဲ့သို့ နုနယ်၏။ နှစ်သက်ဖွယ်၊ ချစ်ခင်ဖွယ် ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပန်းကလေးများကို ဥယျာဉ်မှူး တယုတယ ပြုစုရသကဲ့သို့ ကျောင်းသူ ကျောင်းသား ကလေးငယ်များကို ကျောင်းဆရာသည် တယုတယ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဤသို့ ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် သက်ရှိပန်းကလေးများသည် သက်မဲ့ပန်းကလေးများထက် ပို၍နုနယ်၏။ ပို၍ ကိုင်တွယ်ရခက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           သက်မဲ့ ပန်းကလေးများတွင် အသိမရှိ၊ ခံစားချက် မရှိ။ ဥယျာဉ်မှူး ပြုသမျှ နုသည်။ ဥယျာဉ်မှူးထားရာမှာ နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သက်ရှိပန်းကလေးများမှာကား ဥယျာဉ်မှူးအကိုင်အတွယ် မှားလျှင် ခံစားချက်ရှိသည်။ ပြုစုရသည်မှာ သိမ်မွေ့နူးညံ့လွန်းလှ သည်။ သူတို့စိတ်ကိုသိ၍ သူတို့ခံစားချက်ကိုနားလည်ရန် လိုသည်။ ထိုနားလည်မှုကို အခြေခံပြီး ချင့်ချိန်ရသည်။ ယုယုယယ ကိုင်တွယ်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အခြေအနေ၊ အချိန်အခါကိုလိုက်၍ မြှောက်ရသည်လည်း ရှိသည်။ ခြောက်ရသည်လည်း ရှိသည်။ သို့သော် အမြှောက်လွန်လျှင် မြောက်လွန်း၍ရိုင်းသည်။ အခြောက်လွန်လျှင် ကြောက်လွန်း၍ထိုင်းသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမြှောက်မလွန်၊ အခြောက်မလွန်အောင်လည်း သတိထားရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ချော့သင့်သည်ကို ချော့၍၊ တင်းသင့်သည်ကို တင်းရသည် လည်း ရှိသေး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့သော် အချော့လွန်လျှင် လျော့တတ်သည်။လျော့လွန်းလျှင် ပတ်သည်။ တင်းလွန်းလျှင် ပြတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မည်မျှမြှောက်၍ မည်မျှခြောက်ရမည်၊ မည်မျှချော့၍မည်မျှ တင်းရမည်ဆိုသည်ကလည်း ပုံသေသတ်မှတ်၍ မရ။ ကလေးတစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် စိတ်သဘောထားချင်း တူညီကြသည် မဟုတ်။ အသက်အရွယ်အရလည်း အပြောင်းအလဲ ရှိနေကြသည်။ မိဘ ပတ်ဝန်းကျင်အရလည်း ကွာခြားမှုရှိကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကလေးအမျိုးမျိုးတို့ကို ချဉ်းကပ်ထိတွေ့ရာတွင် အလွန် အသေးစိတ်ရသည်။ စာသင်ခန်းထဲတွင် စာမေးရာမှာပင် တော်သည့်တပည့်ကိုချည်းမေးလျှင် မတော်သော တပည့်တို့က သူတို့နှင့်မဆိုင် သကဲ့သို့ ချောင်ခိုနေရာမှ ညံ့သည်ထက် ညံ့သွားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မတော်သည့် တပည့်များကိုလည်း သူတို့ ဖြေနိုင်လောက် သည့် မေးခွန်းများကိုမေး၍ ဖြေနိုင်လျှင် ချီးကျူးရသည်။ တစ်စထက် တစ်စတိုး၍ ခက်သည်များကိုမေးပေးရသည်။ ဖြေနိုင်တိုင်းချီးကျူး စကားနှင့် အားပေးရသည်။ ထိုအခါ ပညာသင်ကြားမှုတွင်စိတ်ဝင်စား ၍မေးလိုက်၊ ချီးကျူးလိုက် လုပ်နေချိန်တွင် တော်သူများကလည်း လက်ညှိုးတထောင်ထောင် လုပ်နေကြလိမ့်မည်။ သူတို့လည်း ဖြေချင်သည်။ ချီးမွမ်းခံချင်သည်။ မေးလျှင်တော်သူတို့က လွယ်လွယ်နှင့် ဖြေနိုင်လိမ့်မည်။ ဆရာကသိ၍ တော်သူကို မမေးဘဲ ချန်ထားလျှင် တော်သူများ စိတ်ပျက်သွားတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆရာက မတော်သူများကိုသာ လွယ်လွယ်လေးတွေ မေးပြီး တမင်ချီးမွမ်းနေသည်။ တော်သူများကိုတော့ လုံးဝမမေးဘဲ နှိမ်ထား သည်ဟု အထင်လွဲလိမ့်မည်။ မျက်နှာလိုက်သောဆရာဟု စိတ်နာရာ မှ ထိုဆရာသင်သော ဘာသာရပ်မှာ စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းသွား တတ်သည်။ ထိုအခါ မတော်သူများကို ဆရာက စေတနာနှင့် ဆွဲတင် ရာတွင် တော်သူများကို စိတ်ဓာတ်ပျက်ပြားစေတတ်သည်။ တော်သူ မှ ရှော်သူအဆင့်သို့ပင် ကျသွားတတ်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆရာဆိုသည်မှာ အရာရာ သိပ်ကိုသတိထားရသည်။ မတော်သူများကို လွယ်လွယ်မေးပြီး ချီးကျူးစဉ်မှာပင် တော်သူများကိုလည်း တော်သည့်အလိုက် ထိုက်သင့်သည်ကိုမေး၍ ဖြေနိုင်တိုင်း ချီးကျူးပေးရန်လိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျောင်းဆရာသည် ပန်းလိုနုနယ်သော ကလေးတို့ကိုပြုစု ပျိုးထောင်ရာတွင် သိမ်မွေ့သည်။ နူးညံ့သည်။ ကလေးတို့၏စိတ်ပညာ ကိုပါ သိနားလည်ရန်လိုသည်။ ကလေး၏ စိတ်ဓာတ်အညွန့်အဖူး ကလေးကို မထိမခိုက်စေရန် သတိထားရသည်။ ထို့ကြောင့် ကျောင်း ဆရာသည် ဥယျာဉ်မှူးတကာတို့တွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျောင်းဆရာသည် အကြီးကျယ်ဆုံးသော ဗိသုကာလည်းဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယနေ့လူငယ်တို့သည် နောင်ဝယ်လူကြီးဖြစ်လိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယနေ့လူငယ်တို့ အသိပညာ၊ အတတ်ပညာ ထူးချွန်တိုးတက် မှ ထိုလူငယ်များလူကြီးဖြစ်လာသည့် အနာဂတ်ကာလတွင် လူ့ဘောင် ကို တိုးတက်အောင်ဆောင်ရွက်ကြမည်။ ယနေ့လူငယ်တို့ လိမ္မာယဉ်ကျေးမှ အနာဂတ်လူ့ဘောင် အေးချမ်းသာယာရေးအတွက် စိတ်ချရမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယနေ့လူငယ်တို့ လူ့ဘောင်ကောင်းကျိုး၊ လူသားကောင်းကျိုး ကို မြတ်နိုးတတ်မှ အနာဂတ်လူ့အဖွဲ့အစည်းသာယာလှပမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျောင်းဆရာသည် ယနေ့လူငယ်များကို ပညာသင်ပေးရုံ သာမက အတွေးအမြင်လှပအောင်၊ အကောင်းအဆိုး၊ အမှားအမှန် ခွဲခြားဝေဖန်တတ်အောင် ဆုံးမပြုပြင်ပေးရသည်။ အသိအလိမ္မာရှိ၍ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် စေတနာကောင်းမြတ် မှန်ကန်အောင် တည့်မတ် ပေးရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထို့ကြောင့် ကျောင်းဆရာသည် အနာဂတ်ကို ကြီးကျယ် ခမ်းနားအောင် ပန္နက်ချနေသည့်အကြီးအကျယ်ဆုံးသော ဗိသုကာလည်း ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျောင်းဆရာသည် မတစ်ထောင် သားသမီးတို့ကို ဆုံးမ သွန်သင်ရာ၌ အလွန်နူးညံ့သော အနုပညာရှင်လည်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆရာသည် တပည့်တို့ကို ပုံသွင်းသူမဟုတ်။ဆရာသည် တပည့်တို့ကို သူ့အမျိုးအစား၊ အချိုးအစားအလိုက်တောက်ပနိုင်သမျှတောက်ပအောင် တတယ်နိုင်သမျှတင့်တယ်အောင် ပုံဖော်ပေးသူသာ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆရာသည် တပည့်အသီးသီး၏ စိတ်နေစိတ်ထားနှင့်သဘောသဘာဝကို လေ့လာပြီး အခြေအနေ၊ အချိန်အခါနှင့် အကြောင်းခြင်းရာကိုလိုက်၍ ငေါက်သင့်သူကို ငေါက်သည်။ သို့သော် မေတ္တာဖြင့် ငေါက်ခြင်းဖြစ်၏။ မြှောက်သင့်သူကို မြှောက်သည်။ မေတ္တာဖြင့် မြှောက်ခြင်းဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဆရာသည် တပည့်တိုင်းအပေါ်မှာ တူညီစွာမေတ္တာ၊ စေတနာ ထားရ၏။ ထိုမေတ္တာ၊ စေတနာကို တပည့်တို့က သိမြင်နားလည် လာသည်နှင့်အမျှ အောင်မြင်သော ဆရာ၏ဘဝကို ရ၏။ ထိုမေတ္တာ၊ စေတနာကြောင့်ပင် ဆရာသည် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အနုပညာ ရှင် ဖြစ်လာရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆရာသည် တပည့်တို့ကို အမြဲမပြတ် လေ့လာသုံးသပ်၍ လိုသည်တို့ကို ဖြည့်ရသည်။ ပိုသည်တို့ကို နှုတ်ပယ်ရသည်။ အစွန်း ထွက်သည်တို့ကို သိရသည်။ မပိုမလို အစွန်းမထွက်အောင် ပြုပြင် ပေးရသည်။ ထိုအခါလှပသော အနုပညာ ပစ္စည်းကလေးများအဖြစ် တပည့်လိမ္မာ၊ တပည့်အတော်ကလေးများ ပေါ်ပေါက်လာရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆရာသည် အနစ်နာ အခံနိုင်ဆုံးသော အလုပ်သမားလည်းဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကျောင်းဆရာအလုပ်သည် စေတနာထားသည်နှင့်အမျှ အလွန်ပင်ပန်း၏။ ပုံမှန်အားဖြင့်ပင် တစ်နေ့လျှင် အနည်းဆုံးလေးချိန် မှ ခြောက်ချိန်အထိ အော်ကာ၊ ဟစ်ကာ ရှင်းလင်းရ သင်ကြားပြသ ရသည်။ အချို့သော မူလတန်းကျောင်းများတွင် ဆရာ၊ ဆရာမ တစ်ယောက် နှစ်ယောက်သာရှိ၍ တစ်နေ့လုံးအတန်းစုံမှကလေးစုံ ကိုလှည့်ကာ ပတ်ကာ မနေမနား ထိန်းသိမ်းရင်း ပညာသင်ကြားပေးရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထမင်းစားချိန် ခဏနားတော့ ဆရာ၊ ဆရာမ မောရှာပြီ။ ခြေလက်မျက်နှာတို့တွင် ပေကျံနေသော မြေဖြူဖွေးဖွေးကိုပင် မသုပ် သင်နိုင်။ ကျောင်းဝန်းကျင်မှာ ဆူညံစွာ ပြေးလွှားဆော့ကစားနေသော ကလေးများကို ရင်း၊ ကြည့်ရင်း ထမင်းကလေး တစ်လုတ်စားရသည်။ ဤကြားထဲတွင် ဆော့ရင်း၊ ကစားရင်း ပြဿနာဖြစ်လာကြ ပြန်ပြီ။ စားလက်စထမင်းကို အသာထား၍ ထသွားရပြီ။ ပြောရ၊ ဆိုရ၊ ဖြေရှင်းပေးရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထမင်းစားပြီး ဇိမ်ယူချင်၍မရ။ လေ့ကျင့်ခန်းများစစ်ရသည်။ လေ့ကျင့်ခန်းပေးမှ ကလေး စာကြေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်လတစ်ခါ လပတ်စာမေးပွဲ အဖြေလွှာများကိုလည်း စစ်ရသေးသည်။ အောင်\/ရှုံးစာရင်းများလုပ်ရသည်။ အဆင့်များခွဲရ သည်။ မိဘများထံသို့ ကလေးများ၏ ပညာရည်မှတ်တမ်းပို့ပေးရ သည်။ ဤအလုပ်ကပင် တစ်လနှင့်တစ်လ အမြီးခြင်း၊ ခေါင်းချင်း ဆက်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မနက်ခင်း ကျောင်းရောက်သည့်အချိန်မှစ၍ ညနေ ကျောင်းဆင်းသည်အထိ မနားရ။ အိမ်ထိအောင် လေ့ကျင့်ခန်းစာအုပ်များ တစ်ပွေ့တစ်ပိုက်ပါလာသေး။ ဤကြားထဲမှ သင်နည်းမှတ်ချက်ရေးရ သည်။ လိုအပ်လာလျှင် တပည်တို့အိမ်အထိ မိဘများနှင့် ဆွေးနွေးရ သေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထို့ကြောင့် ဆရာ၊ ဆရာမတို့သည် အနစ်နာအခံနိုင်ဆုံးသောအလုပ်သမားများလည်း ဖြစ်ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆရာ၊ ဆရာမတို့သည် စေတနာ အကောင်းဆုံးသော အလှူရှင်များလည်း ဖြစ်ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆရာမအလုပ်သည်ပင် စေတနာအလုပ်။ ဆရာ၊ဆရာမ၏ ဘဝသည် စေတနာဘဝ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဆရာ၊ ဆရာမသည် တော်သောတပည့်များကို တော်သည် ထက်တော်အောင် စေတနာထားသလို မတော်သောတပည့်များကို လည်း အကြင်နာပို၍ တော်လာအောင် စေတနာထားရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပညာကို လိုလိုချင်ချင် သင်ကြားချင်သော တပည့်နှင့် ကြံလျှင် အားရဝမ်းသာဖြစ်၍ စေတနာဝေဖြာရသည်။ ပညာကို လိုလိုချင်ချင် မကြိုးစားသော တပည့်နှင့်ကြုံလျှင်လည်း သူ့ဘဝရှေ့ရေးကို တွေးတတ်၊ မြင်တတ်အောင် ဆုံးမသွန်သင်ပြီး ပညာပေးရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤကြားထဲမှာ ကိုယ့်စေတနာကို နားမလည်ဘဲ စော်ကားသူ နှင့် ကြုံလျှင် ရင်ထုမနာ ဖြစ်ရ၏။ သို့သော် စေတနာဆရာဟူသည် တပည့်တို့အပေါ်မှာ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မျှ စိတ်ကောက် ခြင်း၊ စိတ်ကွက်ခြင်း၊ စိတ်ဆိုးခြင်း မဖြစ်နိုင်ရှာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         တပည့်က မှားမှန်းသိ၍ တောင်းပန်လျှင် သနားကြင်နာမှုပင် ပိုလိုက်ကြသေးသည်။ ဆရာသည် မတောင်းပန်ခင်က တပည့်တို့ကိုကျေနပ်ပြီးသား၊ ခွင့်လွှတ်ပြီးသား ဖြစ်နေကြ၏။ ဆရာ၊ ဆရာမတို့၏ ပကတိ ဘဝကပင် ဆရာ၊ ဆရာမတို့အား စိတ်ထားလှစေခဲ့လေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တပည့် စာလာမေး၍ စိတ်ဆိုးသော ဆရာ၊ ဆရာမ မည်သည်မရှိ။ ကျွန်တော်ငယ်စဉ်က ဆရာကြီးတစ်ဦး ပြောဖူးသည်။ “စာမေးဖို့ဆိုရင် အိပ်နေတုန်း နှိုးမေး၊ စိတ်မဆိုးဘူးကွ'ဟူ၍ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45335250075797,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_13c43fbc-74d6-4d65-a93d-451e07293414.jpg?v=1730274938"},{"product_id":"အောင်သင်း-အတွေ့အကြုံနှင့်အတွေးအကြံ","title":"အတွေ့အကြုံနှင့်အတွေးအကြံ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတွေ့အကြုံနှင့် အတွေးအကြံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်၏ စာပေရေးရာ ဆောင်းပါးများ စာအုပ်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆောင်းပါးများကို ကဏ္ဍလေးခု ခွဲထားခဲ့ရာ “အတွေးနှင့် အတွေ့' ဟူသော ကဏ္ဍအတွက် အဖွင့်စကားတို ကလေးမှာ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတွေ့ ကို အခြေခံ၍ အတွေးကို ပြုရ သည်။ တစ်ဖန် အတွေးကို အခြေခံ၍ အတွေ့ကို ပြုကြရပြန်သည်။ တစ်ဖန် အတွေ့ကို အခြေခံ၍ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။ ယခု ပြန်ပြီး ဖတ်ကြည့် လိုက်သောအခါတွင်လည်း ထိုစကားစုကို နှစ်သက် နေမြဲပင် ဖြစ်ပါသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်လည်း “အတွေ့ အကြုံကို အခြေခံ၍ အတွေးအကြံကို ပြုလျက်” စသည် အားဖြင့်လည်း ကျွန်တော် ရေးမိတတ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်၏ ခေါင်းထဲသို့ မကြာခဏဝင် ရောက်တတ်သည်မှာ သစ်သော့သီးတစ်လုံး ကြွေကျ သည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် “ကျတယ် ဆိုတာဘာလဲ ၊ ဘာကြောင့် ကျလာရသလဲ” စသည်ဖြင့်တွေးတောကြံစည်ရာမှ ကမ္ဘာကြီး၏ဆွဲငင်အား အကြောင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်နိုင်သော သိပ္ပံပညာရှင်ကြီး နျူတန်၏ အကြောင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။ သစ်သော့သီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြွေသည်ကို ကမ္ဘာဦးကစပြီး လူတို့တွေ့ကြုံခဲ့ကြရဖူးသော်လည်း သူ့လိုမည်သူမျှ မစဉ်းစားဖူးခဲ့ကြဟု ဆိုကြရပါတော့မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတွေ့အကြုံတွေ မည်မျှပင် ကြီးမားများပြားနေစေဦးတော့ ထိုအတွေ့အကြုံ၌ အတွေးအကြံ မပြု\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလျှင် တစ်ပါးလူသားတို့အတွက် (ဝါ) လောကအတွက်ဘာမျှ အကျိုးကျေးဇူးမများနိုင်ဟု ထင်မိပါသည်။ အတွေ့ အကြုံ အတန်အသင့် နည်းပါးစေဦးတော့ အတွေးအကြံ ဘက်၌ လေးနက်စူးရှလျှင် ထိုသူတို့၏ အတွေးအကြံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည် လူ့လောကကို အကျိုးပြုတတ်မြဲ ဖြစ်သည်ဟုဆိုသင့်ပါသည်။ ပညာရှင်ဆိုသည်မှာ ထိုကဲ့သို့သောသူမျိုး ကိုပင် ဆိုလိုသည်ဟုလည်း အထင်ရောက်မိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော် ဤကဲ့သို့ နိဒါန်းပျိုးနေခြင်းမှာ “အတွေ့အကြုံမှ အတွေးအကြံသို့” ရောက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောလို၍သာ ဖြစ်ကြောင်းကို စာဖတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ သိနေလောက်ပါပြီ။ မှန်ပါသည်။ “လောကဓမ္မ ထုံးပေါင်းစာတမ်း” ပြုစုခဲ့သော “မဟာအတုလဆရာတော်” ၏ အတွေးအကြံများကို တင်ပြလိုသော ကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတွေ့အကြုံဆိုသည်မှာ မိမိကိုယ်တိုင် တွေ့ကြုံခံစားရသည်လည်း ရှိသည်။ သူတစ်ပါး၏ အတွေ့အကြုံကို သိရှိ မှတ်သားလိုက်ရသော အတွေ့ အကြုံလည်း ရှိပါသည်။ သူတစ်ပါး၏ အတွေ့အကြုံ များ၌ပင်လျှင် မိမိ၏ခေတ်ပြိုင် လူပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အတွေ့ အကြုံနှင့် သမိုင်းထဲတွင်သာ တွေ့နိုင်တော့သော ရှေးကလူသူပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အတွေ့အကြုံဟူ၍ ရှိပါသေး သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆရာတော်၏ “လောကဓမ္မ ထုံးပေါင်း စာတမ်း” ကို ရုတ်တရက် ရှာဖွေဖတ်ရှုနိုင်ရန် မလွယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသော်လည်း ကောက်နုတ်ချက် အချို့ကိုမူကား အလွယ် တကူ တွေ့နိုင်ပါသည်။ “အခြေခံပညာ သင် ရိုး ညွှန်းတမ်း၊ သင်ရိုးမာတိကာနှင့် ကျောင်းသုံးစာအုပ်ကော်မတီ” မှ ထုတ်ဝေသော “ဒသမတန်း၊ ပင်ရင်း မြန်မာစကားပြေ လက်ရွေးစင်” တွင် “ကုန်းဘောင် နီတိ” ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် ထည့်သွင်းပြဋ္ဌာန်းထား ပါသည်။ ထို့ ကြောင့် နီးရာဆယ်တန်းကျောင်းသား တစ်ယောက်ယောက်ထံမှ ဆွဲယူပြီး ကောက်နှုတ်ချက် များကို မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်နိုင်ပါသည်။ဆရာတော်၏ အရေးအသားလေသံကို သေချာ ဖတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျွန်တော့် စိတ်ထဲတွင် ဆရာတော်သည် အလွန်စူးရှ ထက်မြက်သော ဉာဏ် လည်း ရှိဟန်တူသည်။ စိတ်လည်း တိုတတ်ဟန်ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် တော်ရုံတန်ရုံပြောရုံနှင့် သဘောမပေါက် တတ်သူများအပေါ် သိပ်ပြီး စိတ်ရှည်တတ်ဟန်မတူဟု အောက်မေ့နေမိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယခု ဤဆောင်းပါးမှာ ဆရာတော်၏ စိတ်နေစရိုက်ကို သုံးသပ်ကြရန်မဟုတ်ဘဲ ဆရာတော်၏ “အတွေးအကြံ” ကိုသာလျှင် တင်ပြလိုခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် သက်ဆိုင်ရာသာဓကများကိုသာ တင်ပြလိုက် ပါတော့မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာလွန်မင်းတရားအမတ် ဗညားကျန်းတော တစ်ပါးသို့ သွားစဉ် သားနှစ်ယောက်ကို လွှတ်ခေါ်၍ ဘွဲ့အမည်ပေးနှင့်၏။ အဖ ရောက်လျှင် ဘွဲ့အမည်ရကြောင်း ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာပြောကြ၏။ ငါ့သခင် ငါ့မျက်နှာကိုထောက်၍ ငါ့သားများကို ဘွဲ့အမည် ပေးသည် ဖြစ်ရာချေသည်။ သည်ကဲ့သို့ ပြု၍ ပြည်ရွာမဖျင်းပြီလော၊ အရာလော၊ အရာမဟုတ်။ မင်းတို့ကြောင့် ငါ့သခင် ရန်သူခွေးတစ်ကောင်ကို မနိုင်ချေ။ မင်းတို့သည် ဘွဲ့ကိုခံ၍ အရှင့်အမှုကို မပြတ်စွန့်စား၍ ထမ်းပေးသူတို့ ဘယ်ဘွဲ့ကို ခံရမည်နည်း။ သူ့ဘွဲ့ကို အပ်ပချေဆို၍ သားနှစ်ယောက် လွှတ်မှာ သွားအပ်ရ၏။ ဗညားကျန်းတောထုံး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမဟာအတုလဆရာတော်သည် ကုန်းဘောင် ခေတ်ဦးဆရာတော်ဖြစ်သည်။ အင်းဝသာလွန်မင်း တရားအကြောင်း ကိုးကားသောကြောင့် သမိုင်းအတွေ့ အကြုံကို ပြန်ပြောခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။ ထိုသမိုင်းအတွေ့အကြုံကလေးကိုယူ၍ ဆရာတော် တွေးကြံထုတ်ပြလိုက်သည်ကို ဆက်လက်ပြီး ဖတ်ကြည့် စေချင်ပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်ထုံးကို ထောက်၍ ဧကရာဇ်တို့သည် အမှု မထမ်းသသူကို အမှုထမ်းဘွဲ့ ကြီးကြီးမားမား ချီးမြှောက်လို သည်ဟူ၍ မပေးရာချေ။ ပေးသော်လည်း အရာအခွင့် ကြီးကြီးမားမား မပေးရာ။ တစ်လုံးယူလေ။ ပေးသည်ဟူ၍ အင်မတန်သည်ကို မခံရာချေ။ တစ်ထုံး ယူလေ။ မှူးကြီး မတ်ကြီးတို့ သည်လည်း ဗညားကျန်းတောကဲ့သို့ သားသမီးထက် ပြည် ရေးရာကို ချစ်ရာချေသည်။ တစ်လုံးယူလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်းဝတွင် မင်းကျော်စွာကြီး ဝင်းပတ်လည် ကျုံးတူးသည်ကို မြို့ဝန်ထောင်သားတို့နှင့် ဝန်းရံ၍ ထား၏။ ငါဧကရာဇ်ညီကို မြို့ဝန် စော်ကားရမည်လော။ ကျော်စွာကြီး ဓားကို ကိုင်၍ လိုက်၏။ မြို့ဝန်အတွင်းသို့ ပြေး၍ လွှတ်မှာခိုနေ၏။ ဓားကိုကိုင်၍ မြို့ဝန်ကို ဓား နှင့်ကိုင်၍ လိုက်သည်မဟုတ်။ ငါ့ကို နင် ဓားကိုင်၍လိုက်သည်။ စော်ကားလှ၏။ သည် သာလွန်စေ။ အမိန့်တော် ပြန်၏။ အင်းဝထုံး တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိမိအိမ်ဝင်းပတ်လည်၌ ကျုံးတူးသည် ဆိုခြင်းမှာ မင်းဧကရာဇ်တို့သာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခွင့် ရှိသည်ကို ကျူးလွန်ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် မင်း ဧကရာဇ်ကို တုပယှဉ်ပြိုင်သော ရာဇဝတ်မှု ဖြစ်နေ သောကြောင့် မြို့ဝန်က မိမိ၏ မြို့စောင့် တစ်ထောင် တပ်မှ တပ်သားများနှင့် သွားရောက်တားဆီးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော် တွေးပြီး ပြုံးမိသည့်အချက် ရှိပါ သေးသည်။ မြို့ဝန်က မင်းကျော်စွာကြီး၏ စိတ်နေ စရိုက်ကို သိပြီးဖြစ်သည့်အတိုင်း ဤသို့လုပ်လာလိမ့် မည်ကို ကြိုတင်မှန်းဆထားပြီး ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ မိမိ မည်သို့ ပြုရမည်ကိုလည်း ကြိုတင်စဉ်းစားထားပြီးဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ကျော်စွာကြီး ဓားကိုင် လိုက် သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် “နောက်ကျတဲ့ ခြေထောက်၊ သစ္စာဖောက်” ဟူသော စကားလို ရွှေနန်းတော် အတွင်းသို့ “လုံး’ နေအောင် ပြေးမည်ကို တွေးကြည့်ပြီး ပြုံးမိခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သူ၏ တုံ့ပြန်ပုံမှာ အလွန်မှန် သည်ဟု ဆိုရပါမည်။ သူက မိမိ၏ ထောင်သားများ အင်အားနှင့် တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်မည်ဆိုလျှင် ရှုပ်ထွေးသွား နိုင်ပါသည်။ ယခုတော့ ခုခံလိုက်ထက်ပင် ခရီးရောက် သွားပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤအတွေ့အကြုံ အဖြစ်အပျက်နှင့်ပတ်သက်၍ ဆရာတော်သုံးသပ်ပြီး ကောက်ချက်ဆွဲလိုက်ပုံကို ကြည့် စေချင်ပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်ကိုထောက်၍ ရာဇဝတ်နှင့် ဆန့်ကျင် သည်ကိုပြုက မင်းဧကရာဇ်၏ ညီကိုပင် လည်း မြို့ဝန်တားရိုး ရှိချေသည်။ တစ်ထုံး ယူလေ။ ရာဇဝတ်နှင့် ဆန့်ကျင်သည့် အမှုဖြစ်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျေးဇူးသစ္စာ ရှိသည့် အတိုင်း မြို့ဝန်တားသည်ကို ငါ့ညီကို နင်းရမည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလော၊ မင်းဧကရာဇ် အမိန့်တော် ပြန်ရိုးမရှိ ချေ။ တစ်ထုံးယူလေ။ ကျေးဇူးသစ္စာနှင့်အညီ မြို့ဝန် ဖျက်ချေတားချေသည်ကို ငါတို့ ရှင်ဘုရင့်ညီ ရှင်ဘုရင့်သားဟူ၍ ဂုဏ်မာန်တက် ၍ မပြုသင့်ချေ။ မင်းညီမင်းသားတို့ တစ်ထုံး ယူလေ။ ဂုဏ်မာန်တက်ပချေသော် မြို့ဝန်အပြစ်မဟုတ်။ အရှင်ကို စော်ကားရာ ရောက်ပချေ၏။ တစ်ထုံးယူလေ။ အင်းဝတွင် မင်းတစ်ဦး သောက်ဦးလို၍ လူတိတ်သည့် အခိုက်ထန်းရည်အိုးကို ပဝါနီ စည်း၍ အနောက်တော်က သွင်းရ၏။ အတွင်းဝန်ကြီးသိ၍ အနောက်အတွင်းတော် က ချောင်း၍ ဖမ်း၏။ မိလျှင် သေအိုးနှင့် တကွ မိန်းမကိုတပ်၏။ အမိန့်တော်ရှိ၍ သွင်း ရသည် မိန်းမငယ်လည်းဆို၏။ သေအိုးနှင့် နင် မိန်းမတန်မဲ့ တစ်ပြည်လုံးကို မှောက်မည် ကြံသည်။ ယခုပင်သတ်ပစ်မည်။ ဝန်ကြီး လည်း အတွင်းတော်ကကြားအောင် ခြိမ်း မောင်း၏။ မင်းဧကရာဇ်ရွှေနားတော် ကြား၍ သည်းခံပါ။ သင်းအပြစ်မဟုတ်ချေ။ ဆေးဝါး ချက်၍ ငါပင်စေလိုက်ပချေသည် အမိန့်တော် ပြန်မှလွှတ်၏။ အင်းဝထုံး။ ။ သည်ကိုထောက်၍ မင်းဧကရာဇ်တို့ မသင့်သည်ကို ပြုလျှင် ဝန်ကြီးတို့ အလိုလိုက်၍ မနေသင့်။ ဆိုရာချေသည်။ တစ်လုံးယူလေ။ ငါ အလိုတော်ရှိ၍ ယူသည်ကို ငါ့ကို မထောက်အောက်မေ့ရမည်လော၊ ဧကရာဇ်တို့ စိတ်ရိုး မရှိချေ။ တစ်ထုံးယူလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောက်ဆုံး ကျွန်တော်တင်ပြလိုသော သမိုင်း အတွေ့အကြုံမှာမူကား အလွန်လူသိများပါသည်။ အခြားသူတို့၏ အတွေးအကြံ ကောက်ချက်များကို လည်း ဖတ်ရှုကြရဖူးပြီး ဖြစ်ပါသည်။ ကြည့်ပါဦး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာလွန်မင်းတရား သမီးတော် အင်္ကျီတရပ်ပါး ကိုဝတ်၍ ညစ်သောတိုင်ကို မှီ၍ ထိုင်နေ သည်ကို ပရိသတ်အလယ် နင်ဥစ္စာမှန်းမသိ အပြစ်တင်၍ သုံးရက် သမီးတော်နှင့် စကား မဆိုနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤသမိုင်းအတွေ့အကြုံကို ကောက်ချက်ဆွဲ ကြရာတွင် ထမင်းရည်ကို လမ်းဘေးတွင် ရှိုးသွန်ပစ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသော မိန်းမတစ်ဦးအား ဆုံးမခဲ့ခြင်းနှင့် ရောစပ်ပြီးသာလွန်မင်းတရားကြီး၏ ချွေတာရေးမူဝါဒ ရှုထောင့် ကသာလျှင် တွေးကြံကောက်ချက် ဆွဲကြမြဲ ဖြစ်ပါ သည်။ မဟာအတုလဆရာတော်၏ အတွေးအကြံ နှင့်ကောက်ချက်ကို ကြည့်ပါဦး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46362225246357,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_757367f3-3f18-4e80-8302-b7d8edef4621.jpg?v=1730275393"},{"product_id":"တင်စိန်ဆေး၁-တွေးမိတွေးရာအပိုင်း၁","title":"တွေးမိတွေးရာအပိုင်း(၁)","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှစ်သစ်မှာ ချောင်နိုင်ကြပါစေ!\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူတွေ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် နှုတ်ဆက်ကြတဲ့စကား တွေကို လေ့လာတဲ့အခါ သူတို့မှာ မရှိတဲ့အရာတွေကို ရကြပါစေ၊ ရှိကြပါစေဆိုပြီး ဆုတောင်းပေးတဲ့သဘောနဲ့ နှုတ်ဆက်ကြတာ ပါ။ ဥပမာ ရာသီဥတုဆိုးတဲ့ အနောက်နိုင်ငံတွေမှာ Good Morning, Good Afternoon စသည်ဖြင့် နှုတ်ဆက်ပြီး အငတ် ဘေးကျခဲ့ဖူးတဲ့ တရုတ်ပြည်မှာတော့ စားပြီးပြီလားလို့ နှုတ် ဆက်ပါတယ်။ ကျန်းမာရေး သိပ်မကောင်းတတ်တဲ့ မြန်မာနိုင်ငံ မှာတော့ နေကောင်းလားလို့ပြောပြီး နှုတ်ဆက်ကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဥပမာ - မင်းတုန်းမင်းတို့၊ သီပေါမင်းတို့က သက်တော် ၅ဝ ကျော်၊ ၆၀ ဝန်းကျင်မှာ ကံကုန်ကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            အခုခေတ် မြန်မာပြည်က လူတွေက ကျန်းမာရေး ပိုကောင်း လာတော့ နေကောင်းလားလို့ ဆက်ပြီး နှုတ်ဆက်ဖို့ မသင့်တော် ဘူးလေ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၄-၅ နှစ်က မြန်မာပြည်ကလူတွေ အများ ဆုံး ကြုံရတဲ့ပြဿနာက မီးပျက်တဲ့ပြဿနာပါ။ ဒါကြောင့် အဲဒီအချိန်က “လာလားဟေ့”လို့ နှုတ်ဆက်သင့်ပါတယ်။ မီးလာ လားလို့ ပြောချင်တာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခု ရန်ကုန်က လူအများစု နေ့တိုင်းကြုံတွေ့ရတဲ့ဒုက္ခ မဖြစ်ချင်ဆုံးပြဿနာက ကားကျပ်တဲ့ပြဿနာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါကြောင့် ရန်ကုန်ကလူတွေက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် နှုတ်ဆက်တဲ့အခါ ခေတ်ကာလနဲ့ညီအောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ချောင်ရဲ့ လား”လို့ နှုတ်ဆက်ကြပါ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကားချောင်စေချင်လို့ပြောတာပါ။ ကားချောင်ဖို့မရှိတာကိုပြောတဲ့လူရောအပြောခံတဲ့လူရောသိပြီးဖြစ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနေလို့ ပြန်ဖြေမယ် ဆိုရင် “ဒီလိုပဲပေါ့ကွာ” လို့ ဖြေကြပါ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နှစ်သစ်မှာ ဆုတောင်းရင်လည်း “သူငယ်ချင်းတို့ နှစ်သစ်မှာချောင်နိုင်ကြပါစေ ́၊မွေးနေ့ဆုတောင်းရင်လည်း “မွေးနေ့မှာ ချောင်နိုင်ပါစေ၊ လာနိုင်ပါစေ”ဆိုပြီး ဆုတောင်းကြပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေးမိတွေးရာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလကားပါပဲ ညီမလေးရယ်!\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          gym သွားပြီး ကျန်းမာရေးအတွက် လေ့ကျင့်ခန်းတွေ လုပ် တယ်ဆိုပြီး အစားအသောက်မဆင်ခြင်ရင် အလကားပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသက်ပိုငယ်တယ်ဆိုပြီး ပိုပြီး ကျန်းမာသန်စွမ်းတာ မရှိ ရင် အလကားပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသက်ပိုကြီးတယ်ဆိုပြီး ပိုပြီး စိတ်ဓာတ်ရင့်ကျက်မှုမရှိရင် အလကားပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပညာပိုတတ်တယ်ဆိုပြီး ပိုပြီး စဉ်းစားချင့်ချိန်နိုင်စွမ်းအား မရှိရင် အလကားပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပိုက်ဆံပိုရှိတယ်ဆိုပြီး လိုအပ်တဲ့နေရာမှာ မသုံးရက်နိုင်ရင် အလကားပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e  ဥစ္စာပိုရှိတယ်ဆိုပြီး ပြန်ခွဲမပေးနိုင်ရင် အလကားပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လုပ်ငန်းကြီးတယ်ဆိုပြီး မိမိလူမှုအဖွဲ့အစည်းကို အကျိုးမပြု နိုင်ရင် အလကားပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အာဏာရှိတယ်ဆိုပြီး တရားဥပဒေစိုးမိုးမှုမရှိရင် အလကား ပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အနိုင်ရတယ်ဆိုပြီး တစ်ဖက်သားကို မစာနာတတ်ရင် အလကားပါပဲ။ ရှုံးနိမ့်တယ်ဆိုပြီး သင်ခန်းစာ မယူနိုင်ရင် အလကားပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်မြင်တယ်ဆိုပြီး ကျေနပ်ပျော်ရွှင်မှုမရှိရင် အလကား ပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရတယ်ဆိုပြီး ကြိုက်နှစ်သက်မှုမရှိရင် အလကား ပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုပြီး ကိုယ်တိုင်မကျင့်ကြံနိုင်ရင် အလကားပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီအတိုင်းပါပဲ။ ညီမလေး !\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချစ်စရာကောင်းတယ်ဆိုပြီး ကိုယ့်ရင်ခွင်ထဲ ဝင်မလာနိုင် ရင် အလကားပါပဲ ညီမလေးရယ် !!!\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေးမိတွေးရာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘယ်လိုယောက်ျားလေးကို \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် ရွေးမလဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညီမလေးကို -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၁၊ လှလို့ ကြိုက်တဲ့ ယောက်ျားလေး။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၂၊ တော်လို့ ကြိုက်တဲ့ ယောက်ျားလေး။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၃၊ စိတ်သဘောထားကောင်းလို့ ကြိုက်တဲ့ ယောက်ျားလေး။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၄၊ ချမ်းသာတာကို ကြိုက်တဲ့ ယောက်ျားလေး။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၅၊ ပြုံးတာကို ကြိုက်တဲ့ ယောက်ျားလေး။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၆၊ ချစ်လို့ ကြိုက်တဲ့ ယောက်ျားလေး။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e     ဘယ်သူ့ကိုရွေးရင်ကောင်းမလဲ၊ ဘယ်သူ့ကို ရှောင်ရင် ကောင်းမလဲ …..\u003c\/p\u003e\n\u003cul data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြုံးတာကြိုက်တဲ့ ယောက်ျားလေးကို ရွေးပါ။ ညီမလေး တစ်သက်လုံးပျော်ပြီး ပြုံးနေအောင် သူထားလိမ့်မည်။ တစ်သက်လုံး ကံကောင်းပြီတာမှတ်။\u003c\/li\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eလှတာတို့၊ ချမ်းသာတာတို့ဟာ မမြဲတဲ့အတွက် အဲဒါတွေ အခြေခံရွေးတဲ့ယောက်ျားလေးမျိုးကို ရှောင်ပါ။ အထူးသဖြင့် ချမ်းသာတာကြိုက်တဲ့လူပါ။\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ul\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e-   တော်တာကြိုက်တဲ့ယောက်ျားလေးကိုရွေးရင် ညီမလေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သူညံ့တာ တော်တော်သည်းခံရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် မကြာခဏ ငြင်းခုံရလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cul data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိတ်သဘောထားကောင်းလို့ ကြိုက်တဲ့ယောက်ျားဆို ညီမ\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ul\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            လေး အနွံအတာခံရလိမ့်မယ်။ ညီမလေး ချစ်ပြီး စိတ်ရှည် ရင်တော့ မဆိုးပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            အခန့်မသင့်ရင် ဗိုလ်ကျခံရတတ်ပါ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cul data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eချစ်ဖို့က ညီမလေးရဲ့ အဆင့်အတန်းပေါ် မူတည်ပြီးယောက်ျားလေးရဲ့ အရည်အချင်း Ability နဲ့ ညီမလေး အတွက် လုပ်ဆောင်ပေးရန် ဆန္ဒရှိမှု Willingness ပေါ် တည်ပြီး အဲဒီအချစ်ကို သူက ရေရှည်ထိန်းသိမ်းနိုင်၊ မထိန်း သိမ်းနိုင်မူတည်ပါတယ်။ ညီမလေးက လူမှုအဆင့်အတန်း မြင့်လေ ယောက်ျားလေးက သူ့အချစ်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ခက်လေပါ။ အချစ်ခံရဖို့က လူမှုအဆင့်အတန်း Social\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ul\u003e\n\u003cul data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eStatus နည်းနည်း ပိုနိမ့်တဲ့သူသာ ရရှိသလိုပါပဲ။ လူမှုအဆင့် အတန်း အရမ်းမြင့်နေတဲ့သူကို ချစ်တယ်ဆိုတာ မဖြစ်နိုင် ဘူး မဆိုလိုပေမဲ့ ရယ်စရာ ဟာသတစ်ခုဖြစ်ဖို့ ပိုများပါ တယ်။\u003c\/li\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eတကယ်လို့ ညီမလေးက လှလည်း လှတယ်။ တော်လည်း\u003c\/li\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eတော်တယ်။ စိတ်သဘောထားလည်း ကောင်းတယ်။ ချမ်း လည်း ချမ်းသာတယ်။ ပြီးလည်း ပြုံးတယ်ဆိုပါတော့။ ဘယ်သူ့ကို ရွေးရင်ကောင်းမလဲ။ ဒါဆို စိတ်ကူးမလွဲပါနဲ့\u003c\/li\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော့်ကို ရွေးပါ။\u003c\/li\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေးမိတွေးရာပါ။\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ul\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46222774861973,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_0270b32b-aca4-4330-8006-07eb53b12bc8.jpg?v=1730275764"},{"product_id":"လူထုဒေါ်အမာ-အမေ့ရှေးစကား","title":"အမေ့ရှေးစကား","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကော်ရင်ဂျီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေတို့ငယ်ငယ်တုန်းက တို့ အဖေက ပက်လက်ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ စာဖတ် နေတယ်။ အမေတို့ ညီအစ်မက အဖေ့ခြေရင်းမှာ ကစားနေကြတယ်။ ကစားရင်း ဘာက ဘယ်လိုဖြစ်တယ်တော့ မမှတ်မိတော့ဘူး၊ ညီအစ်မ ရန်ဖြစ်ကြပါရော။ ရန်ဖြစ်တော့ အမေက ညီမကို “နင်က ဂန်ဂယားမယားဟဲ့” လို့ ဆဲတော့၊ ညီမ အတင်က “နင်က အပ္ပနားမယားနဲ့” လို့ ပြန်ဆဲတယ်။ ညီအစ်မ “အပ္ပနားမယား ၊ ဂန်ဂယားမယား” နဲ့ ဆဲနေကြတာ အခွန်းများတော့ အဖေက နားကြားပြင်းကတ်ပြီး ထရိုက်ပါလေရော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အဖေဆိုတာ တို့ ကိုသိပ်ရိုက်ခဲတဲ့အဖေပါ။ ဒါပေမယ့် ဒီအရွယ်ကလေးတွေနဲ့ လင်ပေးစားဆဲရမလားဆိုပြီး သိပ်စိတ်ဆိုးလို့ရိုက်တာနေမှာပေါ့။အခါတိုင်းဆိုရင်ရိုက်တဲ့အလုပ်ကအမေ့အလုပ်။အဖေရိုက်တာဒီတစ်ခါပဲခံရဖူးတာ။ အမေတို့ ညီအစ်မကတော့ အဲဒီကတည်းက မဆဲဝံ့တော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းတို့က အမေတို့ဆဲတဲ့အဆဲကို နားလည်ကြရဲ့လား။ အပ္ပနားတို့ ဂန်ဂယားတို့ ဆိုတာ တို့ အရပ်ထဲမှာ ရေရောင်းနေတဲ့ ရေသည်ကော်ရင်ဂျီကုလား တွေရဲ့ နာမည်တွေပေါ့ကွယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တို့ မန္တလေးမှာက ဟိုအရင်က အဝီစိတွင်းရေဆိုတာကို ရပ်ကွက်နည်းနည်း ကလေးကပဲသုံးနိုင်တာပါ။ ကျုံးပတ်လည်က အရပ်တွေက ကျုံးရေကို သုံးရတယ်။ ကျန်ရပ်ကွက်တွေအားလုံးက တွင်းရေကို ခပ်သုံးရတာ။ အဲဒီမှာ ရေတွင်းတွေကလည်း အတောင် ၂၀ - ၂၅ ဆိုတာ တိမ်တဲ့တွင်းတွေ။ တချို့ ရေတွင်းက အတောင် ၃ဝ - ၄၀ နှက်ကြတယ်။ ဒီလိုတွင်းထဲက ရေကို ခပ်ပြီး ၄ ဂါလန်ဝင် ရေနံဆီပုံး (၂) လုံး နဲ့ အပြည့်ထည့်ပြီး အိမ်တွေကို ထမ်းပို့တဲ့အခါ လက်ငင်းဝယ်ရင် ရေတစ်ထမ်း ၁ ပြား၊ လပေးဝယ်ရင် တစ်နေ့ တစ်ထမ်းယူရင် တစ်လမှ တစ်မတ် (၁၆ ပြား) ပေးရတယ်။ အဲဒီ ရေထမ်းရောင်းတဲ့အလုပ်ကို အများအားဖြင့် ကော်ရင်ဂျီကုလားတွေက လုပ်ကြတာ။ ဒါကြောင့် ရေသည်ကြီးဆိုတဲ့ စကားထက် “ပန်နီဝါလား” ဆိုတာကို တို့တစ်တွေက ပိုပြီး နားလည်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေတို့ငယ်ငယ်အင်္ဂလိပ်ခေတ်တုန်းက ရေတစ်ထမ်း၁ပြားနဲ့ တောင်းစားရတဲ့ အလုပ်ကိုဗမာတွေက  သိပ်မလုပ်ချင်ကြဘူး။ ပင်ပန်းသလောက် ပိုက်ဆံမရလို့။ ဒါကြောင့်မြို့တွေမှာ ကော်ရင်ဂျီတွေက ရေထမ်းရောင်းတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရုံးတွေ၊ ကျောင်း၊ လမ်းတွေမှာ တံမြက်စည်းလှည်းတဲ့အလုပ်ဆိုရင်လည်း ဗမာတွေ လုပ်တာ နည်းတယ်။ ကုလားတွေ လုပ်ကြတာပဲ။ သူတို့ကို “ဂျာဒူးဝါလား” လို့ ခေါ်တယ်။ နောက်ပြီး တို့မန္တလေးမှာ ရထားလုံးလို့ ခေါ်တဲ့ ဘီး (၄) ဘီးနဲ့ မြင်းရထားတွေ ရှိတယ်။ ခုခေတ်မှာရှိတဲ့ ဘီး (၂) ဘီးနဲ့ မြင်းရထားကိုတော့ မြင်း ရထား မခေါ်ဘူး။ မြင်းလှည်းလို့ ခေါ်တာ။ အောက်အရပ်က တချို့မြို့တွေမှာ ဘုံပြတ်လို့ ခေါ်တယ် ထင်တယ်။ မန္တလေးမှာ ဟိုတုန်းကမြင်းလှည်းမရှိသလောက်ပဲ။မြင်းရထားပဲ လမ်းတွေပေါ်မှာရှိတယ်။  အဲဒီရထားမောင်းတဲ့အလုပ်ကိုလည်း ကုလားတွေ ပဲ လုပ်တယ်။ သူတို့ကို “ဂါလီဝါလား” လို့ ခေါ်တယ်။ အဲဒီတုန်းက တို့ မန္တလေးမှာ လံခြားတော့ မရှိဘူးကွဲ။ ရန်ကုန်တို့၊ မော်လမြိုင်တို့မှာသာ ရှိတာ။ လံခြားကို ဘယ်သူဆွဲသလဲ သိလား။ ဒီကော်ရင်ဂျီတွေပဲပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တို့က ကုလားမောင်းတဲ့ ရထားစီးကြတာဆိုတော့ ဒိုင်းနား-ညာမျိုး။ အားယား-ဘယ်ချိုး၊ ဆီးတား- တည့်တည့်၊ အာစတေး - ဖြည်းဖြည်း၊ ဂျာလတီး - မြန်မြန်။ ဟိုး - ရပ်တော့ ဆိုတဲ့ကုလားစကားကို လူတိုင်း တတ်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေတို့ ဈေးသွားတဲ့အခါ ဈေးဝယ်တဲ့ ဈေးဆွဲခြင်းဟာ လေးရင် ဘယ်တော့မှ ကိုယ့်ဖာသာ မဆွဲခဲ့ဘူး။ ဈေးထဲမှာ တောင်းကလေးတွေထမ်းပြီး“အစ်မ-ကူလီ-ကူလီ”လို့အော်နေတဲ့ ကလေးအလုပ်သမားကော်ရင်ဂျီကလေးတွေကို ခေါ်ပြီး အကိုင်ခိုင်းလိုက်တာပဲ။ ပေးရတာက ၂ ပြား ၁ ပဲကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟို ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး မဖြစ်ခင်က တို့နိုင်ငံမှာ တို့ လူမျိုးတွေက အောက်တန်း ကျတယ်ထင်တဲ့ အလုပ်မျိုးတွေကို တို့က မလုပ်ဘူး။ အဲဒီကော်ရင်ဂျီတွေက ဈေးပေါပေါနဲ့ လာလုပ်ပေးနေတယ်လေ။ တို့ ကလည်း မိလ္လာသိမ်းတာကအစ ကောက်စိုက်တာအဆုံး သူတို့ကို ခိုင်းတာပဲ။ သူတို့ တို့နိုင်ငံထဲ လာအလုပ်လုပ်နေတာက သိန်းနဲ့ သန်းနဲ့ချီ ရှိတယ်ကွဲ။ အောက်မြန်မာနိုင်ငံမှာ သာပြီး ပေါများသေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့ခမျာမယ် သူတို့နိုင်ငံက ဘယ်လောက်ဆင်းရဲနေလို့ တို့ဆီကိုလာပြီး ဒီလို ဈေးပေါပေါနဲ့ လုပ်နေသလဲတော့ မသိဘူး။ ဒါပေမယ့် တို့ နိုင်ငံမှာ သူတို့ နေကြ ထိုင်ကြပုံကို ပြောပြဦးမယ်နော်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရေထမ်းပေးနေတဲ့ ရေဖောက်သည် ကော်ရင်ဂျီတစ်ယောက်က “အစ်မ အိမ်ဘေးက အဖီကလေးအားရင် ငှားပါ။ ကျွန်တော် တစ်လ (၅) ကျပ် ပေးပါ့မယ်” ဆိုတာမျိုး လာပြောရင်အမိုးသာရှိပြီးတစ်ခန်းသာကျယ်တဲ့အဖီမို့ အိမ်ရှင်က အဖီကလည်း အားနေတာ၊ တစ်လ (၅) ကျပ် ဆိုတာလည်း အလကားရနေတော ပန်နီဝါလား လာနေရင် အိမ်စောင့်ဒလဝမ်တောင် ရသေးတယ်ဆိုပြီးငှားလိုက်မိရော။ သူတို့ကအကာကလေးတောက်တီးတောက်တဲ့ ထည့်တယ်။ ပထမတော့ အဖီကလေးထဲ ကုလား ၂ - ၃ ယောက်။ နောက်တော့ ၃ - ၄ ယောက်၊ နောက်တော့ ၅ ယောက် ၆ ယောက်၊ နောက် ၁၀ ယောက် ၁၅ ယောက်။ လူတွေများများ လာလိုက်တာ။ သများ ဘယ်လို အိပ်ကြပါလိမ့်လို့ စဉ်းစားလို့ တောင် မရဘူး။ တချို့လည်း အပြင်မှာ ထွက်အိပ်ကြတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သူတို့က တစ်နေကုန်အလုပ်တွေကို ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ကြ၊ ညနေတိုင်တော့ ထန်းရည်၊ ဓနိရည်စတဲ့ အပေါဆုံး အရက်သေစာကလေးသောက်စားပြီး ပြန်လာကြ၊ အခန်းမှာ သီချင်းညည်းတဲ့လူကညည်း၊ စကားဖောင်လောက်အောင် ပြောတဲ့လူကပြော၊ တချို့က တစ်ကိုယ်ရေ မဟုတ်ဘူး၊ ကုလားမဇနီး ပါလာသေးတယ်။ ဒီမိန်းမနဲ့ အိမ်ထောင်သည် ဒီအခန်းကျဉ်းကျဉ်းကလေးထဲ ဘယ်လိုနေကြမှန်းလည်း မစဉ်းစား တတ်ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့ မှာ စာတတ်တဲ့လူ မရှိဘူး။ သူတို့ နိုင်ငံပြန်ပြီး စာရေးချင်ရင် သူတို့လူမျိုးချင်းထဲက စာတတ်တဲ့လူကို ပိုက်ဆံပေးပြီး အရေးခိုင်းတယ်။ အဲဒီလူက စားပွဲ ကလေးတစ်တောင်လောက်နဲ့ လမ်းဘေးထိုင်နေတာ။   အလုပ်လုပ်လို့ ရသမျှ စုဆောင်းပြီး နေရပ်ကို တစ်လတစ်ကြိမ် ငွေပို့တယ်။ သူတို့ စားတာက ပဲဟင်းနဲ့ ငရုတ်သီးတောင့်။ ထမင်းကို ပဲဟင်းဆမ်း၊ ဆားဖြူး၊ ငရုတ်သီး အတောင့်လိုက် ကိုက်စား၊ တစ်ပန်းကန် ကုန်ပြီဆိုတော့ ပန်းကန်ထဲ ရေထည့် လက်ဆေးပြီး အဲဒီလက်ဆေးရေ ပန်ကန်ဆေးရေကို မော့သောက်လိုက်တာ၊ သွန်မပစ်ဘူး။ ပလုတ်ကျင်းပြီးတော့လည်း မျိုချလိုက်တာ၊ ထမင်းတစ်စေ့ မလေလွင့်ရဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခါတစ်ရံ သိပ်ပိုက်ဆံစုမိလို့ ရှိရင် အိန္ဒိယပြန်တဲ့လူက ရှိသေးတယ်။ခဏပြန်တာနော်၊အပြီးမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီပြန်ရင် သူက မိန်းမနဲ့ လူဖြစ်ခဲ့ရင် သူ့မိန်းမကို ပိုက်ဆံ ပေးနိုင်တဲ့ အတူနေ ကော်ရင်ဂျီတစ်ယောက်ကို ငှားထားခဲ့တယ်။ တစ်လ ဘယ်ရွေ့ ဘယ်လောက်ဆိုတဲ့ ဈေးနှုန်းနဲ့။ ဒီငှားခ ယူသွားတယ်၊ သူပြန်လာတော့ သူ့ မိန်းမကို ပြန်ယူပြီး ပြန်ပေါင်းတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီကော်ရင်ဂျီ အလုပ်သမားတွေဟာ တို့နိုင်ငံကို ကမ္ဘာစစ်မီးကြီး ရောက်ရှိ တောက်လောင်လာတော့ အိန္ဒိယကို ပြန်ပြေးကြတယ်။ ဘယ်လောက်ပြန်ရောက်လို့ ဘယ်လောက်လမ်းမှာ သေသလဲ မသိဘူး။ အများစုကြီးက ကုန်းလမ်းကနေပြီး ခြေကျင် ပြန်ကြရတာကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စစ်ကြီးပြီးတော့ ဒီအလုပ်သမားတွေ တို့နိုင်ငံက လက်မခံတော့ဘူးကွဲ။ ဒါကြောင့် စစ်ပြီးမှ လူဖြစ်တဲ့ လူငယ်တွေက ကော်ရင်ဂျီ အလုပ်သမားတွေအကြောင်းကို မသိကြတော့ဘူး။ ဈေးပေါပေါနဲ့ အားမနာတမ်း ခိုင်းရ စေရတဲ့လူတွေ တစ်ခါတုန်းက တို့ဆီမှာ အများကြီး ရှိခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာကိုလည်း မသိကြတော့ဘူး။ တစ်နေ့ က မလေးရှားတို့၊ ထိုင်းတို့မှာ တို့ဆီက အလုပ်သမားတွေ တရားမဝင် သွားရောက် လုပ်ကိုင်နေကြတာ သိန်းဂဏန်းနဲ့ တောင် ရှိတယ်။ ဒီအလုပ်သမားတွေက တိုင်းရင်းသား တွေ မလုပ်ချင်တဲ့အလုပ်တွေမှာ ဈေးပေါပေါနဲ့ ခိုင်းလို့ ရနေလို့ခိုးဝင်တာဖြစ်ပေမယ့် မပြန်စေချင်ဘူးဆိုတဲ့ သတင်းတစ်ခုကြားလိုက်ရတော့ အမေ့မှာကြက်သီးထလိုက်တာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                                     ကလျာမဂ္ဂဇင်း၊ အမှတ် ၁၀၈၊ ၁၉၉၄ ဖေဖော်ဝါရီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e... အဲဒီတော့ လူဦးရေကလည်း \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e    နည်းနည်းကလေး၊ တိုင်းပြည်က \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e    လည်း မြေပေါ်မြေအောက် ပေါလိုက် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e    များလိုက်တဲ့ သယံဇာတပစ္စည်းတွေ၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e    လွတ်လပ်ရေးရပြီပဲ၊ တို့ တစ်တွေ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e    ကုန်းပြီး ညီညီညွတ်ညွတ်နဲ့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e    တိုင်းပြည်ထူထောင်လိုက်ရင် ဘာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e    ကြာမှာတုံး၊ တို့နိုင်ငံနဲ့ တို့လူမျိုးဟာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e    တင့်တောင်းတင့်တယ် နေထိုင် စား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e    သောက်နိုင်တဲ့လူမျိုး ဖြစ်လာရမှာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e    ပေါ့လို့…………..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမမလေးတို့ထဘီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေတို့ ငယ်ငယ်တုန်းကလေ - နေရတာက ကျွန်ခေတ် မဟုတ်လားကွဲ။ အဲဒီတော့ အမေတို့ နိုင်ငံဟာ မြန်မာနိုင်ငံဆိုပေမယ့် လူမျိုးစုံ ဝင်ကြထွက်ကြ လာပြီး နေကြနဲ့၊ မြို့ကြီးတွေမှာများဆိုရင် တို့လူမျိုးက လူနည်းစုထင်ပါရဲ့လို့ တောင် အောက်မေ့ ရတယ်။ နိုင်ငံခြားသားတွေက အဲသလောက် များပါရဲ့။ အထူးသဖြင့် ရန်ကုန်မြို့ကြီး ပေါ့ကွယ်။ ကုလားတွေ၊ တရုတ်တွေက များလိုက်တာ။ မြို့လယ်က နေရာတွေမှာဆိုရင် မြန်မာမနေနိုင်ပါဘူး။ မြန်မာက ကြည့်မြင်တိုင်တို့ စမ်းချောင်းတို့ဆိုတဲ့ မြို့စွန်ပိုင်းတွေ မှာသာ ရှိတာပါ။ တရုတ်ကုလားအပြင် အင်္ဂလိပ်တွေနဲ့ တခြား မျက်နှာဖြူတွေကလည်း ဒုနဲ့ ဒေး ရှိသေးတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အဲဒီတုန်းက တို့လူမျိုးက ကိုယ့်နိုင်ငံက ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ရာမှာ နေရတာ ဆိုပေမယ့် မျက်နှာငယ်ပါတယ်။ တို့အဖြစ်က ကိုယ့်နိုင်ငံမှာပေမယ့် ဒုတိယတန်းစား လိုပဲ စိတ်ထဲ ခံစားရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အလုပ်ကြီးအကိုင်ကြီးတွေ မှန်သမျှက တို့ လက်ထဲမှာ ရှိတာ မဟုတ်ဘူး၊ လူမျိုးခြားတွေက လက်ဝါးကြီးအုပ်ပြီး လုပ်ကိုင်နေကြတာ။ တို့က အရာရာမှာ လက်ဝေခံဘ၀။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောက်တန်းကျတယ်ဆိုတဲ့ အလုပ်ကြမ်းဆိုပြန်တော့လည်း တို့ လူမျိုးတွေက လုပ်မစားရပြန်ဘူး။ အိန္ဒိယက ဈေးပေါပေါနဲ့ ငှားလို့ရတဲ့ အလုပ်ကြမ်းသမားတွေကို သိန်းနဲ့သန်းနဲ့ချီခေါ်ပြီး ခိုင်းပြန်တယ်။ အဲဒီတော့ တို့တစ်တွေမှာ ငတ်တော့ မငတ် ဘူးပေါ့ကွယ်၊ တိုင်းပြည်က ပေါများချမ်းသာသေးတာကိုး။ ဒါပေမယ်လို့ နိုင်ငံခြားသားတွေ ခံစားနေကြတဲ့ စည်းစိမ်သုခမျိုးကို တို့လူမျိုးတွေ မခံစားကြရပါဘူး။ သူ့ကျွန်ဘဝမှာ တို့ဟာ ရတဲ့အဆင့်မှာပဲ ရောင့်ရဲလို့ နေကြရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တော့ မျက်စိပွင့်တဲ့ မျိုးချစ်တွေက တို့လူမျိုးက ဘာလို့ တို့ လာပြီး ကျွန်လုပ် သွေးစုပ်တဲ့လူတွေကို သခင်ခေါ်နေရမှာလဲ။ မခေါ်နိုင်ဘူး။ တို့ လူမျိုးကမှ သခင်လူမျိုး၊ သခင်အစစ်။ ဒါကြောင့် တို့ နာမည်မှာ ရှေ့ကသခင်တပ်တယ်ဟေ့ - “ဗမာပြည်ဟာဒို့ပြည်၊ ဗမာစာဟာ ဒို့စာ၊ ဗမာစကားဟာ ဒို့စကား၊” စတဲ့ ကြွေးကြော် သံတွေနဲ့ ကိုယ့်လူမျိုးရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ပြန်ယူကြ၊ ပြန်မြှင့်တင်ကြ၊ ပြန်ပြီး နေရာမှန်ကို ရောက်ဖို့ လုံးပန်းကြရတယ်။ အဲဒီတုန်းက စာရေးတဲ့အခါ အားမာန်ပါတဲ့ အသံကို ရချင်လို့ “တို့” လို့ မရေးဘူးကွဲ၊ “ဒို” လို့ ဒဒွေးနဲ့ ရေးတာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မှတ်မိသေးတယ်၊ လူငယ်လူရွယ်တွေ ပုဆိုးတိုတို၊ ထဘီတိုတိုဝတ်၊ ခုံဖိနပ်စီး၊ လက်သီးလက်ရုံးတန်းပြီး တို့ အမိနိုင်ငံကိုဝ င်ရောက်ခြယ်လှယ်နေကြတဲ့ လူမျိုးခြားသွေးစုပ်ကောင်တွေ လက်အောက်ကလွတ်မြောက်ရေးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြရတာ တွေ။ ဖိနှိပ်သူတွေက ဖမ်းတယ်၊ ထောင်ချတယ်၊ တို့က ထောင်ကို ခြင်ထောင် မှတ်တယ်ဟေ့လို့ ကြွေးကြော်ပြီး အဖမ်းခံရပစေ ဆက်တိုက်ပွဲဝင်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီတုန်းကလေ - တို့ဟာ စီးပွားရေးအရ တို့ အပေါ်က ခြယ်လှယ်နေတဲ့ လူတွေနဲ့ ပခုံးချင်းယှဉ်၊ ရင်ဘောင်တန်းပြီး တို့ အခွင့်အရေးတွေကို ပြန်ရအောင် တိုက်ယူနိုင်ဖို့ အတွက် တို့ဘက်ကမျိုးချစ်စိတ်ဓာတ်ဆိုတဲ့ အားဆေးကို လူတိုင်း အပြည့်အဝ သောက်သုံးထားကြရတယ်။ တို့မှာ ဘယ်လိုအထက်တန်းကျတဲ့ ယဉ်ကျေးမှု ရှိတယ်။ တို့မှာ ဘယ်လိုအထက်တန်းကျတဲ့ လူမှုရေးအဆောက်အအုံ ရှိတယ်။ တို့ ဘာသာရေးက ဘယ်လို ဘာသာရေး၊ တို့က သူများကိုမေတ္တာနဲ့ ပေးကမ်းကျွေးမွေးစွန့်ကြဲတာ ၊တို့ကလက်ဝါးဖြန့်ခံတဲ့ လူမျိုးမဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ အမျိုးသားအားမာန်တွေက လည်း လူတိုင်းမှာ ပြည့်ပြည့်ဝဝ တင်းတင်းမာမာ ထားရှိခဲ့ကြရတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ဖြစ်လာတယ်၊ တို့ကိုကျွန်လုပ်ထားတဲ့ ဗြိတိသျှတွေ တို့နိုင်ငံက ပြေးရတယ်၊ တို့ကို ၃ နှစ် ၃ မိုး ကျွန်လုပ်သွားတဲ့ ဖက်ဆစ်ဂျပန်တွေ စစ်ရှုံးတယ်။ အဲဒီကာလကြီးတစ်လျှောက်လုံးမှာ တို့ လူတွေက လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲကို မရပ်နားဘူး။ ဆက် တိုက်နေတာပဲ။ ဒါကြောင့် ၁၉၄၈ ခုနှစ်မှာ တို့ လူမျိုးနဲ့ တို့ နိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေး ရပါတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီတော့ လူဦးရေကလည်း နည်းနည်းကလေး၊ တိုင်းပြည်ကလည်း မြေပေါ် မြေအောက် ပေါလိုက်များလိုက်တဲ့ သယံဇာတပစ္စည်းတွေ၊ လွတ်လပ်ရေးရပြီပဲ တို့ တစ်တွေ ကုန်းကျုံးပြီး ညီညီညွတ်ညွတ်နဲ့ တိုင်းပြည်ထူထောင်လိုက်ရင် ဘာကြာမှာ တုံး၊ တို့နိုင်ငံနဲ့ တို့ လူမျိုးဟာ တင့်တောင်းတင့်တယ် နေထိုင် စားသောက်နိုင်တဲ့လူမျိုး ဖြစ်လာရမှာပေါ့လို့ တက်ကြွယုံကြည်လိုက်ကြတာ၊ ပျော်လိုက်ရတာ။ ကိုယ့်ကြမ္မာ ကိုယ်ဖန်တီးနိုင်တော့မယ်လို့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွတ်လပ်ရေးရပြီးလို့ နှစ်ပေါင်းလေးဆယ်ကျော် ကြာလာတဲ့အခါမှာတော့ တို့မိန်းကလေးတချို့ ခါးပေါ်မှာ ထဘီ မရှိတော့ဘူး။ ဘောင်းဘီတို၊ ဘောင်းဘီရှည်နဲ့ စကတ်တွေ ဝတ်နေကြလေရဲ့။ သူတို့ ဟာက အားကစားအတွက် ဝတ်တာမျိုး မဟုတ် ဘူးနော်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေတို့ ငယ်ငယ်က ကတော်မယားဆိုတဲ့ ထိပ်သီးမိန်းမကြီးတစ်ယောက် နှစ်ယောက်လောက်က ညှပ်ဖိနပ်မစီးဘူး။ လေဒီရှူးကို စီးတယ်။ ဝိုင်းပြီး ဝေဖန် လိုက်ကြတာ၊ ကာတွန်းတွေ ဆွဲပြီး သရော်လိုက်ကြတာ၊ မိန်းမချင်းက နှာခေါင်းရှုံ့ လိုက်ကြတာ။ နို့ပေမယ့် ဘယ်ငါးထောင်စားကတော်နဲ့ ဘယ်သူ့သမီးမှ ဘောင်းဘီ ဝတ်တဲ့အထိ တက်မလုပ်ကြဘူး။ ငါးထောင်စား ဆိုတာ ဟိုခေတ်ကဝန်ကြီးကို ပြောတာကွဲ့။ ဝန်ကြီးလခက ၅ဝဝဝိ ပေကိုး။ ကျောင်းဆရာလခက ၉ဝိ - ၁ဝဝိ ထက် မပိုတဲ့ခေတ်လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ခုတော့ကွယ် မဂ္ဂဇင်းမျက်နှာဖုံးပေါ်က မိန်းကလေးတွေ၊ ပြက္ခဒိန်ကားတွေက မိန်းကလေးတွေ၊ ရုပ်ရှင်ဗွီဒီယိုတွေထဲက မိန်းကလေးတွေရဲ့ ခါးပေါ်မှာ ထဘီမရှိ တော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေးတုန်းကတော့ မြို့နဲ့တောဟာ ကွာဟမှု ကြီးကြီးမားမား ရှိတယ်။ ခုခေတ်မှာတော့ ဗွီဒီယိုတွေ၊ တီဗွီတွေရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် ဝတ်တာစားတုမှာ ဘာကွာဟမှုမှ မရှိဘူး။ အမေ့အိမ်လာပြီး အလုပ်လုပ်တဲ့ မိန်းကလေး၊ သူ့ရွာက ကျွန်းချောင်း ဓာတ်မြေသြဇာစက်ရုံကြီးနဲ့ မဝေးတဲ့နေရာက၊ အဲဒါ သူက စကတ်နဲ့ ဘောင်းဘီရှည် ဝတ်ချင်သတဲ့။ အမေက မဝတ်ဖို့ တောင်းပန်တော့ ရွာမှာ ဘောင်းဘီရှည်တစ်ထည်နဲ့ စကတ်တစ်ထည် ထားခဲ့တယ်။ သူ့မှာ တစ်ထည်စီ ရှိတယ်လို့ ပြောပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေကတော့ အဘွားကြီးမို့လား မသိဘူး။ မြန်မာမိန်းကလေးဆိုရင် ခါးပေါ်မှာ ထဘီကလေးနဲ့ မှ တင့်တယ်တယ် ထင်တာပဲ။ မဟုတ်ရင် တရုတ်မလား၊ ဂျပန်မလား၊ ဖိလစ်ပိုင်မလား၊ အင်ဒိုနီးရှားမလား၊ ထိုင်းကအမျိုးသမီးလား မခွဲခြားနိုင်တဲ့ ဘဝရောက်ပြီး တို့ လူမျိုးရေးလက္ခဏာ၊ လူမျိုးရဲ့ အသွင်အပြင် ပျောက်သွားလိမ့်မယ် ထင်တာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြီးခဲ့တဲ့ သင်္ကြန်တုန်းက တို့ မန္တလေးမှာ ဘောင်းဘီဝတ်ပြီး ရေပက်ခံတဲ့ မိန်းကလေးတွေလည်း တော်တော်များသတဲ့။ အဲဒါတွေဟာ မြန်မာမာမလေးတွေပဲလား၊ တရုတ်မလေးတွေပဲလားဆိုတာလည်း အမေအတိအကျ မပြောတတ်ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သခင်ခေါ်ရတဲ့ခေတ်၊ မာစတာခေါ်ရတဲ့ခေတ်တွေတုန်းက အဲဒီမြင်ကွင်းမျိုး မတွေ့ခဲ့ရဘဲ လောပန်းခေတ်ရောက်မှ မြင်တွေ့နေရတာကို အမေတို့ ဘယ်လို လုပ်ကြမတုံး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                                           ကလျာမဂ္ဂဇင်း၊ အမှတ် ၁၁၂၊ ၁၉၉၄ ဇွန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46357426929813,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_dda51bc9-368f-4278-a33d-1cfc162c1ed9.jpg?v=1730280102"},{"product_id":"ဒေါက်တာမတင်၀င်း-လူငယ်များနှင့်စကားပြောခြင်း","title":"လူငယ်များနှင့်စကားပြောခြင်း","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eစာရေးသူ၏ အမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်မဟာ စကားပြောတဲ့ အလုပ်ကို အလွန် နှစ်ခြိုက်သူ ဖြစ်ပါတယ် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒါကလည်း သဘာဝကျပါတယ် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ နှစ်ပေါင်း ၃ဝ ကျော် စာပေသင်ကြားပို့ချတဲ့အလုပ်ကို လုပ်နေတဲ့အပြင် အမျိုးသမီး လည်း ဖြစ်ပါတယ်။ အသက်ကလည်း လူကြီးပိုင်းကိုရောက်လာပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီတော့ စကားပြောတဲ့အလုပ်ကို ကျွန်မ သဘောကျ နှစ်ခြိုက်မှာသာ ကျွန်မရဲ့ ဘဝနဲ့ ဟပ်မိမယ် ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်။ ကျွန်မစကားပြောတဲ့အခါမှာ ဦးတည် ချက်မရှိတဲ့ စကားများကို မပြောပါဘူး။ ဦးတည်ချက်တစ်ခုခုနဲ့ စကား ပြောဖို့ကိုသာ ကြိုးစားပါတယ်။ ဦးတည်ချက်နဲ့ တောင်စဉ်ရေမရ စကားပြောတတ်တဲ့သူများကို ကျွန်မ ရှောင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စကားပြောတဲ့ အခါမှာ ကျွန်ဓက ပညာရနိုင်တဲ့ကျွန်မထက် အသက်အရ ဝါအရ သိက္ခာအရ မြင့်မားတဲ့သူများနှင့်လည်း ကျွန်မ စကားပြောပါတယ်။ အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်များပြောတဲ့စကားကိုလည်း ကျွန်မ ရိုသေစွာ နာခံမှတ်ထားပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်ပြီးတော့ ကျွန်မက အသိအလိမ္မာ ပညာဖြန့်ဝေတာကို နာယူချင်တဲ့သူများ အထူးသဖြင့် လူငယ်များနဲ့ စကားပြောရတာကို ကျွန်မ နှစ်ခြိုက်ပါတယ်။ ဒီအခါမှာ ကျွန်မ ခံစားရတဲ့ ခံစားမှုတ လူကြီးများထံက နာခံမှတ်သားစရာများကို ရိုသေစွာ နာကြားရတုန်းက ခံစားမှုနဲ့ မတူပါဘူး။ လူကြီးများနှင့် စကားပြောတုန်းက လူကြီးများရဲ့ ဝသု၊ ဂုဏဝုဖို့ကြောင့် ဆေးငြိမ်သက်တဲ့စိတ်အထာ ရှိနေတတ် ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူငယ်များနဲ့ စကားပြောတဲ့အချိန်မှာကျတော့ စိတ်အနတာ ပိုပြီး ပွင့်လင်းပါတယ်။ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးပါတယ်။ လူငယ်တို့ရဲ့တတ်ကြွတဲ့စိတ်၊ စွန်းတန်တဲ့စိတ်၊ ရှေ့ကိုမျှော်ကြည့်ပြီး ပျော်တတ်တဲ့ စိတ်တွေတာ ကျွန်မကို ကူးစက်လာတတ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဲဒီလို စိတ်များကို ကူးယူခံစားဖို့က လွယ်ကူပါတယ်။ ဘာ ကြောင့်လဲဆိုတော့ ဘယ်လောက်အသက်ကြီးတဲ့သူပဲဖြစ်ဖြစ် မိမိတို့ ယ်အဝကို မနေ့တစ်နေ့ကလို ပြန်ပြီးတွေ့တတ်တြ၊ ခြင်တတ်ကြစမြဲ ဖြစ်လို့ပါပဲ။ တစ်နည်းဆိုရရင် ငယ်ဘဝအဆစ်အပိုင်းတွေကို ကျော် ဖြတ်ပြီးမှသာ အခုလက်ရှိအနေကို ရောက်လာကြတာဖြစ်လို့ လူငယ်တွေ ကို ကျွန်မ နားလည်နိုင်ဖို့ လူငယ်တွေနဲ့အတူ ခံစားနိုင်ဖို့ကိစ္စတာ မခက်ခဲလှပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူငယ်များနဲ့ စကားပြောဖို့ ကျွန်မ စိတ်ကူးရတာကတော့ ကြာပါပြီ။ စကားလည်း အချိန်ရတိုင်း အခွင့်ရတိုင်း ပြောကြည့်နေတာ လည်း ကြာခဲ့ပါပြီ။ စာတစ်စောင် ပေတစ်ဖွဲ့အနေနဲ့ ရေးချင်လာတာကသာ နည်းနည်းနောက်ကျမှာ ဖြစ်ပေါ်လာတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူငယ်များနဲ့ စကားပြောတဲ့ အခါမှာ လူငယ်များကို ချစ်ခင်တဲ့ စိတ်၊ လူငယ်တွေနဲ့အတူ ခံစားစရာရှိတာကို လိုက်လံခံစားတဲ့ ခံစားမှု (စာနာစိတ်လို့လည်း ပြောလို့ရပါတယ်) များကို အရင်းတည်ပြီး စကား ပြောပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူငယ်ကို ချစ်ခင်တဲ့ အမျိုးသမီးကြီးတစ်ယောက် အနေနဲ့ လူငယ်များနဲ့ စကားပြောပြီးတိုင်း တက်ကြွတဲ့စိတ်၊ ပျော်ရွှင်တဲ့စိတ် ပေါ်မလာနိုင်ပါဘူး။ လူငယ်များက သူတို့ဝေဒနာများကို ဝေမျှခံစာ။ နိုင်တဲ့ အမေအရွယ်ဖြစ်တဲ့အတွက် တချို့ ငိုကာရိုက်တာနဲ့ ဝေဒနာ များကို သွန်ချပြောဆိုတတ်ကြပါတယ်။ သူတို့ကို အားပေးစကားပြော ကြားတာထက် နားလည်စာနာတဲ့ အပြုအမူတို ကျွန်မ ပြလေ့ရှိပါတယ်။ သူတို့ကလေးတွေဟာ အဲဒီအချိန်မှာ သက်သာရာ ရသွားတတ်ကြပါ တယ်။ သူတို့တစ်တွေ ပြန်သွားတဲ့အခါမှာတော့ ကျွန်မရဲ့အသက် ကျွန်မရဲ့ကျန်းမာရေး အခြေအနေများကြောင့် ကျွန်မ မကြာခဏ နေထိုင်မကောင်း ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ တစ်နှစ်နီးပါးကြာတဲ့ အခါမှာ “လူငယ်များနဲ့ စကားပြောခြင်း” ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ ထုတ်ဝေ မယ့် ကျွန်မရဲ့စာအုပ်ကို အကြမ်းရေးသားပြီးစီးပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူငယ်များနဲ့ စကားပြောခြင်းအကြောင်း ယေဘုယျပြောအပြီး မှာ ကျွန်နဲ့ စကားပြောပြီး ကျွန်မကလည်း စာတစ်စောင် ပေတစ်ဖွဲ့ အဖြစ် ရေးဖြစ်တဲ့ လူငယ်များအကြောင်းကို မိတ်ဆက်စကား ပြောကြားစေလိုပါတယ်။ စကားပြောဖြစ်တိုင်း မရေးဖြစ်တဲ့လူငယ်များဟာ မတော်လို့ ချန်ထားခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ တချို့က အချိန်မပေးနိုင်လို့ တစ်ခေါက်လောက်ပဲ စကားပြောဖြစ်တာ၊ တချို့က သိပ်ပြီးတော်သလိုလို့လည်း သိပ်ကောင်းမယ့် အကြောင်းအရာများကို ပြောကြပေမယ့် ဖို့အချိန် မကျသေးလို့ မရေးဘဲ ချန်ထားရတာ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဲဒီတော့ ရေးဖြစ်တဲ့သူများအကြောင်းကို ကျွန်မ ပြန်ပြောချင် ပါတယ်။ စာအုပ်ထဲမှာ ရှေ့နောက်စဉ်တာကတော့ စကားပြောတုန်းက ရှေ့နောက်အစီအစဉ်အရ ဖြစ်ပါတယ်။ အမည်အရင်းအတိုင်း ထည့်ပါလို့ ပြောကြသူများ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အကြောင်းကြောင်းကိုထောက်ပြီ ကျွန်မ နာမည်ပြောင်းထားခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်မနဲ့လင်းထက် စကားပြောဖြစ်တာက ကျွန်မဆီကို အလုပ် ကိစ္စနဲ့လာတဲ့ လင်းထက်ကို ကျွန်မက စကားပြောဖို့ ဖိတ်ခေါ်တာ က စပါတယ်။ လူငယ်များကို ချစ်ခင်စိတ်ရှိပေမယ့် လူငယ်များနဲ့ အဆက်အဆံနည်းပါးတဲ့ ကျွန်မတ လင်းထက်တို အကျိုးအကြောင်း ပြောပြီး ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လင်းထက်က ကျွန်တော်ကလည်း ပြောချင်နေတာပဲလို့ဆိုပြီး ပြောကြတဲ့ အခါမှာ ကျွန်မဟာ လင်းထက်တိုသာမက လင်းထက်ကျင်လည်နေခဲ့တဲ့ ပညာရေးနယ်ပယ်ရဲ့ အခြေအနေတွေကိုပါ ရိပ်စာ။ မိလာပါတယ်။ ဒါ့အပြင် မျှော်မှန်းချက်တစ်ခုထားပြီး ကြိုးစားနေရင်၊ က မိမိမျှော်မှန်းသလို ဖြစ်မလာတဲ့အခါ စိတ်ပျက်ပေမယ့် အားမငယ် ဘဲ လုပ်သင့်လုပ်ရာအလုပ်ကို အားကြိုးမာန်တက် လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက် နေတဲ့ လင်းထက်ရဲ့ စိတ်နေသဘာဝကို ကျွန်မ လေးစားရပါတယ်။ လင်းထက်ရဲ့ ဆောက်တည်နိုင်မှုကို ကျွန်မ လေးစားရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ လုပ်ချင်ရာကိစ္စကို မလုပ်ရရင် ဘေးထိုင်ပြီး ပြော နေတတ်တဲ့သူနဲ့ လင်းထက်က မတူလို့ပါပဲ။ လူငယ်များမပြောနဲ့၊ လူကြီးများတောင်မှ လုပ်ချင်ရာမလုပ်ရရင် လုပ်သင့်တာ လုပ်လို့ရ တာများကို မလုပ်ဘဲ အားလျှော့တတ်ကြပါတယ်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အားလျှော့သွားတာကို ဝန်မခံချင်တာနဲ့ သူများအကြောင်းကို အချိန်ကုန် ပြီး ပြောနေတတ်တဲ့သူတွေကို ကျွန်မတို့ဝန်းကျင်မှာ တွေ့ကြတာ များနေပါပြီ။ အခုလို လုပ်လို့ရတဲ့အလုပ်ကို ဖိဖိစီးစီးလုပ်နေတဲ့ လင်းထက်တာ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေ ပြောင်းတာနဲ့ ကောင်းသည် ထက်ကောင်းမယ့် အခြေအနေကို တည်ဆောက်နိုင်မယ့်သူဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပိုးစည်နဲ့ ကျွန်မ စကားပြောခြင်းကတော့ တစ်မျိုးတစ်ဘာသာ ပါပဲ။ မိုးစည်ကို စကားပြောတာက တူညီလမ်းညွှန်မှုသဘော ပါပါ တယ်။ ဓတော်တဲ့ ထက်မြက်တဲ့မိုးစည်ဟာ သူ့ကိုယ်သူ ရှာဖွေမတွေ့နိုင်လောက်အောင် မျှော်မှန်းချက်တွေနဲ့ လုံးလည်ချာလည် လိုက်နေတဲ့ အင်ဂျင်နီယာကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့ကို ကျွန်မ သိပ်ပြီး နားလည်စာနာနိုင်ပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မငယ်ငယ်တ လည်း မျှော်မှန်းချက် တစ်ပုံတစ်ပင်နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရှာမတွေ့နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ရာ အနီးစပ်ဆုံးပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ရန်လိုတဲ့အနေ အထားမှာ များစွာစိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်ခဲ့ရဖူးပါတယ်။ အဲဒါကြောင့်မိုးစည်နဲ့ ကျွန်မ စကားပြောတဲ့နေရာမှာ သူ့ကို ကူညီရတာတစ်ခုပါပဲ။ သူ့ကိုယ်သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိအောင် ကူညီခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မိုးစည်တာ အခုအချိန်မှာ တရားအားထုတ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ရှာဖွေနေတာကို ကျွန်မ ကြားသိရပါတယ်။ သူ့မိဘများက ကျေးဇူးတင် စကား ပြောတဲ့အခါမှာ ကျွန်မ အရင်းတည်တာ ပညာသည်။ မဟုတ်၊ တန်ခိုးလည်းမဟုတ်ဘဲ အရာရာကို ဖြစ်စေတဲ့ နားလည် စာနာမှု ဖြစ်ပါတယ်လို့ ကျွန်မ ဖြေခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထင်ကျော်ဟာ ကျွန်မ စကားပြောရတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ ဘာသာသူ တရားရေလွတ် တတွတ်တွတ်ပြောသွားတဲ့သူ ဖြစ်ပါတယ်။ သူဟာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုမှာ အောင်မြင်ရုံမကဘဲ သူ့ကိုယ်သူကောင်းစွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိသူ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲလိုလူငယ်ရဲ့စကားကို ကြားရတာ အားရှိစရာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထင်ကျော်ရဲ့ စကားထဲမှာ လမ်းမှားတို့ အကြောင်းကြောင်း၊ကြောင့် ရောက်သွားတဲ့ လူငယ်များအတွက် စိတ်အစွဲကို ထိန်းနိုင်ရင် | တိုယ်အစွဲကို ဖြတ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အားပေးစကားက ထင်ရှားနေပါ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထင်ကျော်စကားများနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြန်တွေးတဲ့အခါမှာ ထင် တော်ကိုယ်တိုင် ကြည်ညိုလှတဲ့ ဆရာတော်ဦးဇောတိက ဟောပြော ဇူးတဲ့ ထရာထဲက အင်္ဂလိပ်သာသာနဲ့ရေးထားတဲ့ ကဗျာတစ်ကြောင်း ကို သတိရမိပါတယ်။ အဲဒီစာကြောင်းကတော့ I hrere derive  power, but I make my honesty my devine power တို့ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြန်မာလိုအဓိပ္ပာယ်ပြောရင်တော့ “ကျွန်ုပ်မှာ တန်ခိုးဣဒ္ဓိပါဒ် မရှိပါဘူးတဲ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်ုပ်ရဲ့ ရိုးသားမှုကို ကျွန်ုပ်ရဲ့ တန်ခိုးဣဒ္ဓိပါဒ် အဖြစ် လုပ်ထားပါတယ်” လို့ ဆိုပါတယ်။ ထင်ကျော်တာ သူ့ကိုယ်သူပြန်ပြီ။ကြည်ညိုနိုင်လောက်အောင် ရိုးသားသူ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီလို ရိုးသားနိုင်တာကလည်း သူ တရားအားထုတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အရင်တ အမှားများကို တစိုးတစိမျှမကျန်အောင် ပြုပြင်နိုင်လို့ ဖြစ်ပါတယ်။ သူဟာ ရိုးသားမှုဆိုတဲ့ တန်ခိုးဣဒ္ဓိပါဒ်ကြောင့် အရင်က အမှားတွေကိုကျော်လွှားနိုင်သလို ပွင့်လင်းစွာ ဝန်ခံနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လှိုင်သက်ထားတတော့ ကျွန်မရဲ့စာအုပ်ထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ တစ်ဦး၊ ထည်သော မိန်းကလေးဖြစ်ပါတယ်။ ရိုးသားတယ်၊ ကြိုးစားတယ်။ ရည်ရွယ်ချက်ကြီးမားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မရင့်ကျက်သေးတဲ့အရွယ်၊ မရင့်ကျက်သေးတဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းမှာ ကျင်လည်နေထိုင်သူပီပီ သူ့ရဲ့ အခြေခံဦးထည်ရက်နဲ့အလုပ်ကို သူ မေ့နေခဲ့ပါတယ်။ သူက စာမှာ ဟုတ်ဟုတ်၊ မထူးချွန်ဓဝမယ့် စာကို သေသေချာချာ နားလည်သဘောပေါက်တယ်။ စာမေးပွဲတွေကို ပြန်ပြီးမရဘူး။ စာပတိစ္စ အပါအဝင် တခြားလုပ်ငန်းတွေကိုလည်း လုပ်နိုင်တယ် စသည်ဖြင့် ကျွန်မနဲ့ဆွေးနွေးတုန်းက ပြောခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တေ စာပေကို သေသေ ရာရာ နားလည်သဘောဓါတ်တဲ့သူတာ အမှတ်များများရအောင်လို့ ခတ်စရာအကြောင်းမရှိဘူး၊ ပြီးတော့ ထူးချွန်တဲ့သူဆိုတာ ပင်မလုပ်ငန်း မှာ ထူးချွန်ရုံမက အခြားလုပ်ငန်းများကိုပါ လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့သူဖြစ်ရ မယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းကို ပြောလိုတ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လှိုင်ကလေးဟာ အခုအချိန်မှာ အမှတ်လည်းများများပြီး စာပေ လုပ်ငန်းများကိုလည်း တက်ကြွစွာ လုပ်ဆောင်နေတဲ့ ဆေးကျောင်းသူ ကလေးအဖြစ်ကို ရောက်လာခဲ့ပါပြီ။ ပြီးတော့လည်း သူ့အတတ်အကျ ပေါင်းများစွာ သူ့ဘဝမှာ ကြုံရတဲ့ အကျဉ်းအကျပ်ပေါင်းများစွာနဲ့ ဖတ်သတ်ပြီး သူ့ဘာသာသူ အဖြေရှာမရရင် ကျွန်မဆီကိုလာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အကျဉ်းအကျပ်ပေါင်းများစွာဆိုတာက ဖိလိုပါ။ အင်မတန်ခက်ခဲတဲ့ ဘုရားစာအုပ်ကိုဖတ်ပြီး သူတာမှမသိခဲ့လေခြင်းဆိုပြီး တုစ္စစိတ်တွေ ဆိုပြီး တယ်လီဖုန်းဆက်ပါတယ်။ အကျဉ်းအကျပ်ဆိုတာကလည်း မထွက်တတ်ရင်သာ ကျဉ်းကျပ်တာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူငယ်များဟာ အဲဒီလိုပါပဲ။ ကောင်းတဲ့အလုပ်တွေကိုလုပ်ရင်း မိမိကိုယ်ကို အားမရဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။ သူတို့ အတွက် လိုတာက စကားတစ်ခွန်းနှစ်ခွန်းလောက်သာပါပဲ။ နားလည်စာနာတဲ့ စကား တစ်စွန်းနှစ်ခွန်းကို ဆိုလိုတာ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကိုစိမ်းနီနဲ့ စကားပြောချင်စိတ်ပေါ်မိတာက သူဟာ ကျွန်မရဲ့ စာအုပ်များကို ကြုံမှဖတ်တဲ့သူမဟုတ်ဘဲ ဝယ်ယူသိမ်းဆည်းတဲ့အထိ အလေးအမြတ်ပြုပြီးဖတ်တဲ့ စာဖတ်သူဖြစ်နေတာတထစ်ကြောင်း၊ သူ လုပ်တဲ့အလုပ်က စာပေနဲ့ တိုက်ရိုက်ပတ်သတ်ခြင်းမရှိတဲ့ အလုပ်ဖြစ် နေတာကတစ်ကြောင်းကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကိုစိမ်းနီနဲ့ စကားပြောမိတဲ့အခါမှာ မြန်မာနိုင်ငံက မိသားစုတွေ ရဲ့ အလှအပကို မြင်ရပါတယ်။ အိမ်ထောင်ပြုရမယ့်အရွယ် ရောက်နေ ပေမယ့် မိသားစုတို ပစ်ထားခဲ့ရမှာစိုးလို့ အိမ်ထောင်ပြုဖို့ စဉ်းစားရင်း နည်းနည်းတောင်မှ ဟိုင်းနေပြီဖြစ်တဲ့ ကိုစိမ်းနီတာ အောင်မြင်နေတဲ့ လက်သမားဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။ရှေ့ကိုလည်း ဆတ်အောင် မြင်ဦးမှာပါပဲ။ တစ်ခုပဲရှိပါတယ်။ အထွေထွေ ထွေပြားနေတဲ့သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ မိမိရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘဝ ပျောက်ဆုံးမသွားဘဲ ဖြစ်တဲ့ လမ်းစကို တွေ့ ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရမှ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မောင်မျိုးလှိုင်ဟာ ဒီစာအုပ်ထဲမှာတော့ ထူးခြားတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျွန်မက စကားပြောကြရအောင်လို့ မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ဇွတ်အတင်း စကားဝင်ပြောတဲ့သူ ဖြစ်နေလို့ ပါပဲ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အရွယ်က လူလတ်ပိုင်းကို ကူးချင်နေပြီ။ စိတ်က သူများလုပ်တဲ့ အလုပ်မှာ မပါရမှာစိုးလွန်းလို့ အတင်းဝင်ပါတဲ့ ကလေးစိတ်မကုန်ရင် သေးတဲ့ မောင်လှိုင်။ သူဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ဘဝက အလွန်စုံတဲ့အပြင် မှတ်ညဏ်ကလည်း ကောင်း စကားတလည်း ကြွယ်တဲ့သူဆိုတော့ ထူပြောပြတဲ့အကြောင်းတွေတလည်း မှတ်သားစရာ စိတ်ဝင်စားစရာပါ ၆။ တစ်ခုပဲ ဆုတောင်းချင်ပါတယ်။ သူ မူလတန်းဆရာဘဝတုန်းတ ဖိနပ်တရားစီရင်ပြီး ဖိနပ်ဆူခိုမလေး သေဆုံးတဲ့အခါမှာ အဖိုးတန် ဖိနပ်တစ်ရံနဲ့ ဆွမ်းသွတ်ရင်း နောင်တရတာ နောက်ဆက်လျှောက်ရ မယ့်ခရီးမှာ မဖြစ်ပါစေနဲ့ဆိုတဲ့ ဆုတောင်းပဲဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အကြံကြီးပြီး အကြံတောင်းတဲ့သူများဟာ အလှမ်းကျယ်ရင် အလယ်လပ်တတ်ပါတယ်။ အဲဒီအချက်ကိုတော့ မောင်မျိုးလှိုင်ရဲ့ လူငယ်ဘဝအတွေ့အကြုံက သက်သေပြနေပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မောင်သီဟစာ ပထမ စကားပြောစဉ်က တတယ် သူစိမ်း ကလေး ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်မမှာ ကျွန်မ မသိသေးတဲ့ကလေးက သူ့ အကြောင်းတွေကို အချိန်ပေးပြီး လာပြောနေတာကိုကြည့်ပြီး အလွန် အားနာခဲ့ပါတယ်။ အခုအချိန်မှာတော့ ကျွန်မတို့ အမလို့ခေါ်တတ်တဲ့ ဒီတကို ကျွန်မအနေနဲ့ အားအရင်းပမာ တွယ်တာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မောင်သီဟအကြောင်းကို ဖတ်ကြည့်ရင် သိမှာပါပဲ။ ၆တလေး ဟာ ပွင့်လင်းပါဘူး၊ သူ့ဝေဒနာတွေကို ဘယ်သူ့ကိုမှ ဖွင့်မပြောချင်ဘူး လို့ မကြာခဏ ပြောတတ်တဲ့ကလေ။ သူ့အကြောင်းတွေကို ထိလာတဲ့ အခါမှာ ဘာကြောင့် ဒီစကားကိုပြောတာလဲဆိုတာ ကျွန်မ နားလည်လာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီကလေးကို ကျွန်မ ချစ်ခင်လာရတာတလည်း သူနဲ့စကားပြောတုန်းကမသိဘဲ နောက်မှသိလာရတဲ့ သူ့အကျင့်ကလေး များကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီအကျင့်ကလေးတွေ သူများအကျိုးကိုမျှော်လင့်ချက်မပါဘဲ ဆောင်တတ်တာ။ ထူ မှန်ကန်တယ်လို့ထင်ရင် ဘယ်လိုမျှော်လင့်ချက်မျိုးပဲရှိရှိ တင်းတင်းမာမာ ငြင်းဆန်တတ်တာ၊ ပြီးပြောရရင်တော့ မောင်သီဟဟာ ကျွန်မပေးတဲ့အမည်နဲ့ ကိုတ်ညီတဲ့ သူကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူ့လိုလူငယ်များကို သတိပေးချင်တာက လူပေါင်းမမှားဖို့ပါပဲ။ တာကြောင့်လဲဆိုတော့ ချစ်ခင်တတ်၊ ယုံတတ်ပြီး ဝေဒနာကို ပွင့်လင်း စွာ မဖော်ပြတတ် (ဖော်ပြလေ့ရှိတာကြောင့်) သူ့မှာလာ ဒုက္ခရတာကို ကျွန်မ သိလာရလို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မောင်မောင်ချို လို့ ကျွန်မ အမည်ပေးတဲ့တလေးဘဝတာ ခါးသီး တဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့လူကလေး ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့အကြောင်းကို ဖတ်ကြည့်သူတိုင်းဟာ ရတ်ရည်နို့မတတ် ဖြစ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် လည်။ ကျွန်မက မောင်မောင်ချိုးလို့ အမည်ပေးမိတာပါပဲ။ ဆတ်ပြီး မခါးဘဲ သွားစေချင်တဲ့ စေတနာနဲ့ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မောင်မောင်ချိုဟာ ကျွန်မနဲ့တွေ့ရတာ ကံကောင်းရှာပါဘူး။ ကျွန်မကိုယ်တိုင်က လူကြီးပိုင်းရောက်နေတာတောင် သူငယ်နာမစင် သေးဘူးလို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပြောမိအောင် စိတ်ပြောင်းတတ်တဲ့သူ၊ သနားချစ်ကြင်နာစွာ ဆက်ဆံမိရာက တစ်ခါမှ အကြင်နာကို ပြည့်ဝစွာ မခံလူဖူးတဲ့ ကလေးပီပီ ခွဲတွင် ခွဲချင်တာကိုပဲ သည်းမခံနိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ မောင်မောင်မျိုးအတွက် ခါးသီးတဲ့အတွေ့အကြုံတစ်ရပ် ကို ထပ်ပေးမိသူကတော့ ကျွန်မပါပဲ။ ဆေးသကြားလို့ပေါ့လေ။ သိပ်ပြီး အချိုတဲသလိုလိုနဲ့ ခါးသတ်တဲ့အရသာကို မောင်မောင်ချို ခံစားသွားရ ပါတယ်။ အဲဒီအတွက် မောင်မောင် ဘာမှမဖြစ်ဘဲ သူ့ရည်မှန်းချက်အောင်မြင်သည်အထိ ဆတ်လတ်ရီတတ်နိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းရပါ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ညီထွဋ် ရဲ့အကြောင်းကိုတော့ အများသိကြပြီးဖြစ်တဲ့အတွက် များစွာ မညွှန်းဆိုတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အများမသိသေးတဲ့ သူ့ရဲ့အတွင်း သား အနုပညာအရည်အသွေးများကို ကျွန်မနဲ့ စကားပြောတဲ့ အခါမှာ ပေါ်လွင်အောင် မြန်ပြောဆိုနိုင်တာကို ကျွန်မ ကျေနပ်အားရမိ ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ညီထွဋ်ဟာ သူ့ကိုယ်သူကိုသာ ပြိုင်နေတဲ့အတွက် ဆက်လက် တိုးတတ်နေဦးမယ့် လူငယ်ဆိုတာ ကျွန်မ ရဲရဲကြီးပြောနိုင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ညီထွဋ် ခွေးအကြောင်းကိုပြောတိုင်း ကျွန်မ ချစ်ခင်ရတဲ့ သူ့မေမေ ရဲ့ကိုယ်စား အလွန်ရင်နာရပါတယ်။ ချစ်ခင်စရာကောင်းတဲ့၊ မွန်မွန်ရည် ရည်ရှိတဲ့ ကလေးတာ ဆေးစွဲတဲ့ဘဝ၊ အိမ်ခြေယာခြေမတည်တဲ့ဘဝ ကို မတ်မောတဲ့သူ ဖြစ်လာရတာ အပြင်က မမြင်သာပေမယ့် အတွင်းမှာ အက်ကြောင်းကြီးရှိနေခဲ့တဲ့ အိမ်ထောင်တိုင်းက ကလေးများကို ကိုယ်စား ပြုပါတယ်။ သူ့အကြောင်းကိုရေးရတာက နိုင်ငံရပ်ခြားကို စွန့်စားသွား လာလိုတဲ့ လူငယ်များ သတိပြုစရာအကြောင်းကို သတိပေးချင်တာက ထစ်ကြောင်။ ပြီးတော့ အပြင်ပန်းတ တင့်တယ်ဖွယ်ရာပြီး အတွင်း သားမှာ မိသားစုဆက်ဆံရေး ဖြစ်ခဲ့ရင် ကလေးတွေပျက်စီးတတ်တဲ့ အကြောင်းကို လူကြီးများကို သိစေချင်တာလည်း တစ်ကြောင်း၊ ပေါင်း နှစ်ကြောင်း ပါပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်မဟာ လူငယ်များနဲ့စကားပြောဖြစ်တဲ့အတွက် တံကောင်း တယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်တို့ ထင်ပါတယ်။ လူငယ်တွေဟာ တချို့ လူကြီး များထင်သလို မညံ့ကြပါဘူး။ မပေါ့တန်ပါဘူး၊ သူတို့မှာ တက်ကြွတဲ့ ထက်မြက်တဲ့အားများ ရှိပါတယ်။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43865403850901,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_5a7f5cc9-6fc4-492a-8d27-f524f8b63670.jpg?v=1730281876"},{"product_id":"ကံချွန်-မန္တလေးမြို့က-လူတွေအကြောင်း","title":"မန္တလေးမြို့က လူတွေအကြောင်း","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43768505860245,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/c_a08de65b-97c9-4f5e-81fc-59305faca99e.gif?v=1730282480"},{"product_id":"ကံချွန်-အပျိုစင်တို့သိဖို့-ယောက်ျားတို့အကြောင်း-၁","title":"အပျိုစင်တို့သိဖို့ ယောက်ျားတို့အကြောင်း ၁","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43768545411221,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/c_44383cc5-6590-49ee-99d5-90f8ed98746e.gif?v=1730282520"},{"product_id":"ကံချွန်-အပျိုစင်တို့သိဖို့-ယောက်ျားတို့အကြောင်း-၂","title":"အပျိုစင်တို့သိဖို့ ယောက်ျားတို့အကြောင်း ၂","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43768564154517,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/c_57dc75f7-1ede-4376-a10f-a1912695435b.gif?v=1730282540"},{"product_id":"ကံချွန်-အပျိုစင်တို့သိဖို့-ယောက်ျားတို့အကြောင်း-၃","title":"အပျိုစင်တို့သိဖို့ ယောက်ျားတို့အကြောင်း ၃","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43768589156501,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/c_8d13c0c4-4cac-4ec8-8681-7cdf75254931.gif?v=1730282559"},{"product_id":"ဇာဂနာ-တင်ပဏာနောင်အရှည်ကောင်းကြစေ","title":"တင်ပဏာနောင်အရှည်ကောင်းကြစေ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43803426750613,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/c_2bb51a71-7d60-4bc6-8631-2fd77907692f.gif?v=1730285819"},{"product_id":"ဇာဂနာ-တတိယ-စတုတ္တ","title":"တတိယ စတုတ္တ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43803430912149,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/c_fd774597-4e19-4182-9612-e04cfab35ad1.gif?v=1730285830"},{"product_id":"ဇာဂနာ-ဒုတိယ","title":"ဒုတိယ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43803435958421,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/c_2f59ef69-4ec6-4184-94ce-079bc1282076.gif?v=1730285840"},{"product_id":"ဇာဂနာ-ပထမ","title":"ပထမ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43803440382101,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/c_8993feb4-6704-4e7b-9513-15f21a61403c.gif?v=1730285852"},{"product_id":"ဇာဂနာ-ဘာအရေးကြီးဆုံးလဲ","title":"ဘာအရေးကြီးဆုံးလဲ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43803442413717,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/c_41b05e5c-fee1-4a41-855d-fc81d0c3a43b.gif?v=1730285864"},{"product_id":"ဇာဂနာ-ကျွန်ုပ်နှင့်-ထောင်နီးနားချင်းများ","title":"ကျွန်ုပ်နှင့် ထောင်နီးနားချင်းများ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43803446116501,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/c_c90319dd-5afc-4579-be40-872b35e0d996.gif?v=1730285874"},{"product_id":"တက်တိုး-ဘ၀ပညာ","title":"ဘ၀ပညာ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43850212671637,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/cf6e7b4da95813e400c13bfafa835cc7.gif?v=1730286514"},{"product_id":"ဒေါက်တာမတင်၀င်-ချစ်သူမုန်းသူများသည့်ကျော်ကြားသူများ","title":"ချစ်သူမုန်းသူများသည့်ကျော်ကြားသူများ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43865631326357,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/eb1beb96caf80a5683d264221b4c3649.gif?v=1730287087"},{"product_id":"ဒေါက်တာမတင်၀င်း-ဆရာကိုချစ်မှစာကိုချစ်သည်","title":"ဆရာကိုချစ်မှစာကိုချစ်သည်","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43865641648277,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/8422f0adfbc8d947c84460c85c80011d.gif?v=1730287096"},{"product_id":"ဒေါက်တာမတင်ဝင်း-ရှင်းခြင်းနှင့်သေခြင်းကြားမှကျွှန်မတို့တတွေ","title":"ရှင်းခြင်းနှင့်သေခြင်းကြားမှကျွှန်မတို့တတွေ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43865646923925,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/4d733ed6e4e79c37b5e6e7d348d6b28b.gif?v=1730287119"},{"product_id":"ဒေါက်တာမတင်၀င်း-မင်းကျန်စစ်ကိုချစ်တဲ့သူများ","title":"မင်းကျန်စစ်ကိုချစ်တဲ့သူများ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43865663668373,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/73cd2ac9f20af6ba25cd9d5340dbf2c8.gif?v=1730287132"},{"product_id":"ဒေါက်တာမတင်၀င်း-မပျက်စီးအောင်ဒါတွေရှောင်","title":"မပျက်စီးအောင်ဒါတွေရှောင်","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43865666617493,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/a5672020c737e798eee0ff72d60f93fa.gif?v=1730287140"},{"product_id":"ဒေါက်တာမတင်၀င်း-အောင်ရာအောင်ကြောင်းကောင်းသည့်စကားများ","title":"အောင်ရာအောင်ကြောင်းကောင်းသည့်စကားများ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43865680314517,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/ccc92a7b336088ee69cff0303fa26aa9.gif?v=1730287159"},{"product_id":"မင်းယုဝေ-ပထမ-မြန်မာများ","title":"ပထမ မြန်မာများ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43875511992469,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/91d8550dcd4a5e1855849aa38868c117.gif?v=1730288095"},{"product_id":"မင်းယုဝေ-သူမတူသူများ","title":"သူမတူသူများ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43875523920021,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/9a6b6182143ffef490cccb6eadf63f77.gif?v=1730288108"},{"product_id":"မင်းသုဝဏ်-မြန်မာစာ-မြန်မာမှု","title":"မြန်မာစာ မြန်မာမှု","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43876070719637,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/f47290c37b9469fca2be89b16b418a60.gif?v=1730288141"},{"product_id":"မင်းသုဝဏ်-မိုးပေါ်မှာကြယ်တစ်လုံး","title":"မိုးပေါ်မှာကြယ်တစ်လုံး","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43876072489109,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/660e782a8abb03667174f357d6be86ac.gif?v=1730288148"},{"product_id":"မြင့်စိုးလှိုင်-ချစ်သူလက်ဆောင်","title":"ချစ်သူလက်ဆောင်","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":44222199988373,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/e7de6ff7bc791825e7e542114ebe230d.gif?v=1730288536"},{"product_id":"မြင့်စိုးလှိုင်-ငှက်တေလေ","title":"ငှက်တေလေ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":44222216765589,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/bd42b6653e119251846a378383af9da9.gif?v=1730288547"},{"product_id":"မြင့်စိုးလှိုင်-ကိုယ်ဘယ်လောက်တော်ဘယ်လောက်တတ်","title":"ကိုယ်ဘယ်လောက်တော်ဘယ်လောက်တတ်","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":44222232592533,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/d01c61990933b83cb1431fcda0b3fb5b.gif?v=1730288570"},{"product_id":"မြင့်စိုးလှိုင်-လူတိုင်းမှာအလားအလာရှိတယ်နှင့်အဆိုအမိန့်များ","title":"လူတိုင်းမှာအလားအလာရှိတယ်နှင့်အဆိုအမိန့်များ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":44222241341589,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/3b2f3caa845710d83d4655ae64ec5f71.gif?v=1730288587"},{"product_id":"လူထုဦးလှ-ထောင်နှင့်-လူသား","title":"ထောင်နှင့် လူသား","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333333409941,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/4d1ca9002b70e3b7484b36b5edadfebd.gif?v=1730294434"},{"product_id":"အောင်သင်း-ကိုယ်တွေ့စာစီစာကုံး","title":"ကိုယ်တွေ့စာစီစာကုံး","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333356675221,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/f62ee4717697fa7277db047246dc52df.gif?v=1730294580"},{"product_id":"အောင်သင်း-တစ်ခါတုန်းကတပည့်တွေ","title":"တစ်ခါတုန်းကတပည့်တွေ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333358313621,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1d347bb9d5fb1c1aad588cdbc92bc3df.gif?v=1730294589"},{"product_id":"အောင်သင်း-ပေးသူနှင့်ယူသူ-1","title":"ပေးသူနှင့်ယူသူ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333358674069,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/547bea7c1e5f960e31385bd1981ae0e5.gif?v=1730294599"},{"product_id":"အောင်သင်း-မျိုးဆက်သစ်-တိုးတက်ရစ်ဖို့","title":"မျိုးဆက်သစ် တိုးတက်ရစ်ဖို့","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333359788181,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/7c53fea063081c1bb3d44732658f551c.gif?v=1730294607"},{"product_id":"အောင်သင်း-မျိုးဆက်သစ်အတွက်ပိဋကတ်မိတ်ဆက်","title":"မျိုးဆက်သစ်အတွက်ပိဋကတ်မိတ်ဆက်","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333360148629,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/7b43ce91633d5d795db58bc63dc2b5d2.gif?v=1730294619"},{"product_id":"အောင်သင်း-ရည်မှန်းချက်နှင့်ပြဿနာအထွေထွေ","title":"ရည်မှန်းချက်နှင့်ပြဿနာအထွေထွေ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333362409621,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/325063dff43df28efe3248eebc007b96.gif?v=1730294629"},{"product_id":"အောင်သင်း-ရှင်ဘုရင်ပါပဲနှင့်ရွှေပြည်တန်သောဆောင်းပါးများ","title":"ရှင်ဘုရင်ပါပဲနှင့်ရွှေပြည်တန်သောဆောင်းပါးများ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333363097749,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/8acd3ee0b5849c3a83fc90d66503cba9.gif?v=1730294647"},{"product_id":"အောင်သင်း-အမွေ","title":"အမွေ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333363261589,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/631d88ca72b2416f6ce0fdbcbcecdef9.gif?v=1730294657"},{"product_id":"ဦးနု-ရက်စက်ပါပေ့ကွယ်-1","title":"ရက်စက်ပါပေ့ကွယ်","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333421981845,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/ff9bce719c0ffd9413726d4d1d8d9613.gif?v=1730294684"},{"product_id":"ဦးဘုန်းဓာတု-ငှက်တစ်ကောင်-အတွေးရနံ့","title":"ငှက်တစ်ကောင်၏အတွေးရနံ့","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333443149973,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/ca019266837e7e5d447d51b4f00852a9.gif?v=1730294711"},{"product_id":"ဦးဘုန်းဓာတု-တွင်း","title":"တွင်း","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333445509269,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/4a1639e3807545ea271f5d3cca680878.gif?v=1730294720"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/ebook-general-reading.oembed?page=3","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}