{"title":"အောင်သင်း","description":"\u003ca href=\"https:\/\/my.wikipedia.org\/wiki\/%E1%80%A1%E1%80%B1%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%BA%E1%80%9E%E1%80%84%E1%80%BA%E1%80%B8\"\u003eစာရေးဆရာ၏ အတ္တုပ္ပတ္တိ\u003c\/a\u003e","products":[{"product_id":"အောင်သင်း-ကန့်ကူလက်လှည့်","title":"ကန့်ကူလက်လှည့်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်သင်း၏ စာပေဘဝအကျဉ်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၂၇ ခု ဧပြီလ (၁၇) ရက်တွင် တောင်တွင်းကြီးမြို့၊တောင်ပြင်ရပ်နေ သခင်ညီမောင်နှင့် ဒေါ်ရွှေကြင်တို့မှ ဖွားမြင်သော သားသမီး သုံးယောက်အနက် အကြီး ဆုံးဖြစ်သည်။ အမည်ရင်းမှာလည်း “အောင်သင်း” ပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသက် (၅) နှစ်သားအရွယ်တွင် တောင်ပြင် ရပ်ရှိ ဆရာဦးသာဒွန်းဇံ၏ မူလတန်းကျောင်းတွင် စတင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။ စတုတ္ထတန်း အောင်ပြီးနောက် တောင်တွင်းကြီးမြို့ မိုးထိမြန်မာ အထက်တန်းကျောင်းတွင် အလယ်တန်းပညာ ဆက်လက် သင်ကြား ခဲ့သည်။ ဆဋ္ဌမတန်းတွင် ၁၉၃၈ ခု ကျောင်းသား သပိတ်နှင့် ကြုံခဲ့သည်။ ထိုနှစ်၌ မိခင် ကွယ်လွန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသတ္တမတန်း၌ ပညာသင်ကြားနေစဉ်တွင် ပညာဘက်၌ အာရုံလျော့နည်းလာသဖြင့် စာမေးပွဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျရှုံးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျောင်းထွက်နေစဉ် ဖခင် နောက်အိမ်ထောင်ပြုသည်။ ၁၉၄၁ တွင် ရှင်သာမဏေ ဝတ်သည်။ သာမဏေဘဝနှင့် ပညာသင်နေစဉ် ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်ဖြစ်လာ၍ သာမဏေဘဝမှ ထွက်လိုက် ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးအပြီး ၁၉၄၇ တွင် ပြည်သူ့ရဲဘော်တပ်ဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် ဆိုရှယ်လစ်ပါတီသို့ ရောက်သွားပြီး သင်တန်းများတက်၍ ခရိုင်စည်းရုံးရေးမှူးအဆင့်ထိ တိုင်အောင် တာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၄၉ ခု ရောင်စုံသူပုန်များ ပေါ်ပေါက်လာ ချိန်၌ ရဲဘော်ဖြူများ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းခံရပြီး မကွေးထောင်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင်တွင်းကြီးထောင်၊ ပြည်ထောင်၊ သရက်ထောင်များတွင် နေထိုင်ခဲ့ရပြီး ၁၉၄၉ ခု နိုဝင်ဘာလတွင် သရက်ထောင်ကို ဖောက်၍ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၅၂ ခုနှစ် ရောက်မှ တောင်တွင်းကြီးမြို့သို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း စာမေးပွဲ ဝင်ရောက် ဖြေဆိုရာ ထိုနှစ်တွင် (၁၉၅၃) မှာပင် စာမေးပွဲအောင်မြင်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၃ အောက်တိုဘာလတွင် မိုးထိ အထက်တန်းကျောင်း၌ အလယ်တန်းပြဆရာအဖြစ် ဝင်ရောက်အမှုထမ်းခဲ့ပြီး ၁၉၅၆ ခုတွင် အလုပ်မှ ထွက်၍ မကွေးကောလိပ်၌ ဥပစာဝိဇ္ဇာတန်းကို စတင် တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၈ ခုတွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် သို့ဆက်လက်တက်ရောက်ပြီး ၁၉၆၀ တွင် ဝိဇ္ဇာတန်းကို မြန်မာဘာသာစကားနှင့် အနုစာပေ၊ အင်္ဂလိပ် ဘာသာစကားနှင့် အနုစာပေ၊ ဒဿနိကဗေဒ ဘာသာတွဲဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၆၁ ခု တွင် ဘီအီးဒီ ဆက်တက်နေစဉ် မြန်မာစာဌာန ပါမောက္ခ ဦးဝန်၏ လက်ထက်၌ မဟာဝိဇ္ဇာ အရည်အချင်းစစ် စာမေးပွဲဖြေခွင့်ပေါ်လာ သောကြောင့် မြန်မာစာ မဟာဝိဇ္ဇာအရည်အချင်းစစ် သင်တန်း တက်ရောက်ခွင့် ကို ဖြေဆိုအောင်မြင်ခဲ့ သည်။ ၁၉၆၂ ခုတွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၌ နည်းပြ ဖြစ်လာသည်။ ၁၉၆၃ခုတွင် မော်လမြိုင် ဒီဂရီကောလိပ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရသည်။ ၁၉၆၅ ခု မေလတွင် ပြင်ဦးလွင် စစ်တက္ကသိုလ် မြန်မာစာဌာနသို့ လက်ထောက်ကထိက ရာထူးနှင့် ပြောင်းရွေ့ အမှုထမ်း ရသည်။ ၁၉၇ဝ ခု အောက်တိုဘာလတွင် ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်သို့ ပြန်ပြောင်းရပြီး မဟာဝိဇ္ဇာတန်းကို ဆက်လက် တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ၁၉၇၄ ခုတွင် “ဝတ္ထုတိုလေ့လာချက်စာတမ်း” ပြုစုတင်ပြပြီးမဟာဝိဇ္ဇာတန်းကို ဂုဏ်ထူးနှင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၅၉ ခုနှစ် မေလထုတ် မြဝတီမဂ္ဂဇင်းတွင် ဖော်ပြခံရသော သရက်ထောင်ဖောက်ခဲ့စဉ်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆောင်းပါးသည် အောင်သင်း၏ ပထမဆုံး လက်ရာ ဖြစ်သည်။ ၁၉၅၈ ခုနှစ်တွင် ရေးပြီး ရှုမဝသို့ ဦးစွာ ပေးပို့ခဲ့သည်။ ရှုမဝအယ်ဒီတာအဖွဲ့က ပြည်တွင်းစစ်နှင့် ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာများကို မထည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသောကြောင့် ပြန်ပို့ပေးခဲ့သည်။ အတန်ကြာမှ မြဝတီသို့ ပို့ခဲ့ရာ မြဝတီက ဖော်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၆၀ တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများ ထုတ်ဝေသော ပုသိမ်မဂ္ဂဇင်းတွင် ဆောင်းပါး နှစ်ပုဒ် “လူသေလူမဖြစ်မီက သျှင်ဥက္ကဋ္ဌ” ဟူသောဆောင်းပါးနှင့် အခြားဆောင်းပါး တစ်ပုဒ်နှင့် အင်္ဂလိပ်ကဗျာ ဘာသာပြန်တစ်ပုဒ်ကို ရေးသားခဲ့ သည်။ လူတစ်ဦး၏စာမူ သုံးပုဒ် ဖော်ပြရန်မသင့်ဟု\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆုံးဖြတ်သောကြောင့် Henery Davibes ၏ The Welcome ကဗျာတွင် “မောင်သံနိုင်' ဟူသော အမည်နှင့် ဖော်ပြခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၆၂ ခုတွင် “စာဆိုတော်” ဟူသော ပြားငါးဆယ်တန် မဂ္ဂဇင်းကလေး ထွက်လာခဲ့ဖူးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုမဂ္ဂဇင်း၏ စာပေညွှန်ကြားရေးမှူးအဖြစ် တာဝန် ခံခဲ့သည်။ (တာဝန်ခံအယ်ဒီတာမှာ တပ်မတော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းရဲထွန်း ဖြစ်သည်။) ထိုစာစောင်တွင်လည်း လစဉ်သုံးလေးပုဒ် ရေးရသောကြောင့် “မောင်သံနိုင်' ကို တစ်ခါထပ်ပြီး သုံးလိုက်သေးသည်။ သို့သော်နောက်ပိုင်းတွင် အောင်သင်းမှ တစ်ပါး အခြားမည်သည့် | နာမည်ကိုမျှ မသုံးတော့ပါ။ နာမည်ရင်းအတိုင်းသာရေးခဲ့သည်။ ၁၉၆၃ ခုတွင် ကံ့ကော်မြိုင်စာတန်းများစာစု၌ စာတန်းသုံးပုဒ်ရေးခဲ့ရာ နှစ်ပုဒ်ကို ထိုစဉ်က အထက်တန်း၊ အလယ်တန်း မြန်မာစကားပြေ လက်ရွေးစင်တို့တွင် ကျောင်းသုံးစာအဖြစ် ပြဋ္ဌာန်း ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၆၆ ခု ပတ်ဝန်းကျင်တွင် “စိတ်ပင်လယ် စာတမ်းများ” အတွက် စာတမ်းငယ် နှစ်ပုဒ်ရေးပေးခဲ့ သည်။ ၁၉၇၁ ခုတွင် ရှုမဝ၌ 'မြန်မာဘာသာစကားနှင့် ကာရန်မဲ့ကဗျာ” ဟူသော စာပေဝေဖန်ရေး ဆောင်းပါး ကို ရေးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ စာပေသဘောတရား စာပေဝေဖန်ရေးများကို ဆက်တိုက်ရေးခဲ့သည်။ ၁၉၇၇ ခုနှစ်တွင် “စာပေရေးရာဆောင်းပါးများ” အမည်ရှိ စာပေဆောင်းပါး စာစုကို ပုံနှိပ် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ၁၉၈၃ နိုဝင်ဘာလတွင် သဘင် မဂ္ဂဇင်း အမှတ် (၁)ကို စတင် ထုတ်ဝေခဲ့ရာ ထိုမဂ္ဂဇင်း အမှတ် (၁) မှ စ၍ (၂၅) လ တိုင်တိုင် “အကြိုက်ဆုံး ဝတ္ထုတို' ကဏ္ဍကို လစဉ်ရေးသားခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၇၈ ခု ဧပြီလတွင် နိုင်ငံရေး လှုပ်ရှားမှု၌ ပါဝင် ပတ်သက်သည်ဟု မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ် လမ်းစဉ် ပါတီက ယူဆသောကြောင့် အလုပ်မှ ထုတ်ပယ်ခြင်း ခံရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုအချိန်မှစ၍ အလွတ်နည်းပြတန်းများတွင် မြန်မာစာပေ သင်ကြားပေးခြင်း၊ စာပေရေးသားခြင်း တို့နှင့်သာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြခဲ့သည်မှာ ယနေ့ အထိတိုင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစုန်ဆန်ဝဲလည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော့်တွင် သားသမီး သုံးယောက်ရှိသည်။ အကြီး ဆုံးကသမီး၊ အငယ်နှစ်ယောက်က သားတွေ ဖြစ်သည်။ အကြီးဆုံး သမီးတွင်လည်း ထိုနည်းတိုင်း အကြီးဆုံးက သမီးဦးနှင့် အငယ်သားနှစ်ယောက်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော့်သားအလတ်ဖြစ်သူက အိမ်ထောင် ရှိသော်လည်း သားသမီးမရ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအငယ်ဆုံးကတော့ ၄ နှစ်ရွယ် သမီးလေးတစ်ယောက်ရှိသည်။ ဒီတော့ ကျွန်တော်တို့ဇနီးမောင်နှံ ဟာ မြေး (၄) ယောက်တို့၏ အဖိုးအဖွားများ ဆိုပါ တော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသမီးကြီး၏ခင်ပွန်းက သတ္ထုတွင်းအင်ဂျင် နီယာဘွဲ့ရ။ သို့သော် သတ္ထုတွင်းအင်ဂျင်နီယာ ဖြစ်မ လာဘဲ သင်္ဘောသား အင်ဂျင်နီယာ ဖြစ်လာသည်။ သူတို့ အိမ်ထောင်ကျပြီးတော့ ကျွန်တော့်အိမ်မှာပဲ နေခဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြသောကြောင့် သူတို့သမီးဦး (ကျွန်တော်တို့မြေးဦးမ) လေးကို ကျွန်တော်ရော ဇနီးသည်ပါ ချေးကလူ သေးကလူ မွေးမြူခဲ့ကြသည်။ ကျန်သည့် မျောက်လောင်း နှစ်ကောင်ကိုလည်း သည်အတိုင်းပါပဲ။ နောက်တော့ သူတို့လည်း သူတို့အိုးသူတို့အိမ်နှင့် အိမ်ခွဲသွားကြသည်။ သို့သော်လည်း မြေးတွေအားလုံးက ကျွန်တော်တို့အိမ်မှာပဲ လာနေတတ်ကြသည်။ ကျောင်းပိတ်ရက် ဆိုလျှင် ရောက်လာကြတော့သည်။ သူ့အဖွားနှင့် မျောက်နှစ်ကောင်ကတော့ ထုံးစံအတိုင်း မုန့်ဖိုး ပေးလိုက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြေးလိုက်လွှားလိုက်၊ အော်လိုက်ဟစ်လိုက်၊ခေါက်လိုက်ထစ်လိုက်။ ကျွန်တော်က နားမငြီး စိတ် မရှုပ်တတ်အောင် ကျင့်ထားရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟိုအကောင်တွေ မလာတာကြာပြီဆိုလျှင် ကျွန်တော့်ဇနီး အဖွားကြီးက “ပျင်းတယ်တော် .. ဟိုအိမ် သွားနေလိုက်ဦးမယ်” ဆိုပြီး သူ့ “မျောက်မြေး' တွေဆီ တစ်ပတ်လောက်သွားနေပြီး အာညောင်းလို့ မောလောက်မှ ပြန်လာတတ်သည်။ ကျွန်တော့်သား အလတ်နှင့် သူ့ဇနီးက အိမ်မှာအတူနေမို့ ကျွန်တော့် စားမှုသောက်မှု အတွက်ကိုတော့ သူတို့ထံ ဝကွက်အပ် ခဲ့သည်။ အလွန်ကို မြန်မာပီသသော မြေးအဖွားတွေလို့ ဆိုရပါတော့မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်တို့က စမ်းချောင်းမှာနေသည်။ သမီးကြီးနှင့်မြေးတွေက သမိုင်းမှာ။ ကျွန်တော်တို့လမ်း က တစ်ဘက်ပိတ်လမ်းတိုကလေး၊ သူတို့လမ်းက ပိုလို့ပင် တိုသေးသည်။ မြေးတွေက ကျွန်တော်တို့ လမ်းထဲမှာပဲ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြလေတော့ လမ်းထဲ ရှိသမျှကလေးတွေ အားလုံးက သူတို့ကစားဖော်တွေ ချည်းပဲ ဖြစ်သည်။ လွတ်လပ်ရေးနေ့ ကလေးများ အားကစားပွဲဆိုလျှင် သူတို့ရောက်လာကြပြီ။ လမ်းထဲက လူတွေကလည်း သူတို့ကို တစ်ခြားကဟု သဘောမထား။ ကိုယ့်လမ်းထဲက ကလေးတွေပဲဟု သတ်မှတ် ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယခုဤစာကိုရေးချိန်တွင် မြေးဦးမ အကြီးဆုံး က ကွန်ပျူတာ ဒုတိယနှစ်သို့ပင်ရောက်နေပြီ၊ သူ့အသက် နှင့်စာလျှင် ရင့်ကျက်မှု စောသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ပညာ တွင်လည်းတော်သည်။ မိခင်အတွက်လည်း အကူအညီ ရသည်။ လိမ္မာသောသမီးဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ သား အလတ်က ၉ တန်း၊ ညီဖြစ်သူနှင့် တကျက်ကျက် ဖြစ် တတ်သည်မှအပ ပြဿနာမရှိလှ။ အငယ်ဆုံးကောင်က စတုတ္ထတန်း၊ ဒီအကောင်ရဲ့ အသက်က ကိုးနှစ် ဆယ်နှစ် နာမည်က မောင်ဉာဏ်စစ်။ နာမည်နှင့်လိုက်အောင် ဉာဏ်ကလေးက ကောင်းသည်။ပြောလိုက်ရဦးမည်။ မြဝတီရုပ်သံကလာသော ပြည်သူ့တရားရှင် ပေါင်ချိန်ကို လူတိုင်း သိကြပါသည်။ ဒီအခါက မောင်ဉာဏ်စစ် အသက်သုံးနှစ်ပင် မပြည့် တတ်သေး။ ပေါင်ချိန် ဇာတ်လမ်းလာလို့ ပဏာမ သီချင်းလွှင့်လိုက်လျှင် သည်အကောင်က အောက်ပိုင်းဟောင်းလောင်းနှင့် တီဗွီရှေ့ရောက်သွားပြီး တရုတ်သီချင်းကို အစအဆုံး လိုက်ဆိုသည်။ သီချင်းသာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမဟုတ် ဒုံးဂွမ်းဆိုသော တီးလုံးတွေကိုပါ ရောဆိုပစ်သည်။ “ဝမ်ချောင် မာဟန့် ပွန့် ငွန့်ငွန့် ပါတ်” ဆိုတာ တွေတောင် ပါလိုက်သေးသည်။ သူလည်း နားမလည်၊ကျွန်တော်တို့လည်း တစ်လုံးမျှ နားမလည်။ သို့သော် သူ့ဟာနှင့် သူတော့ ဟုတ်နေတာကို ကြည့်ပြီး ကျွန်တော်တို့ မရယ်ဘဲမနေနိုင်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခါမှာတော့ သွားလေသူ မြသန်းတင့်ကြီးက ကျွန်တော့်အိမ် စောစောစီးစီး ပေါက်လာသည်။ ကျွန်တော်က အိပ်ရာက မထသေး။ သည်အကောင်က အပေါ်ထပ် ၀ရန်တာက လှမ်းမြင်လိုက်တော့ “ဖိုးဖိုးကြီးရေ -အိပ်ရာထတော့-ကိုမြသန်းကြီး လာနေ တယ်” တဲ့။ မြသန်းတင့်က “ဟေ-ဘယ်သူလဲကွ၊ ငါ့ကိုကိုမြသန်းခေါ်တာ” ဟူသောအသံကို ကြားလိုက်ရ သည်။ ကျွန်တော်က ရယ်မောပြီး အိပ်ရာက ထလိုက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43148067340437,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_90442389-afc9-4226-9e15-e8bdecd0dff2.jpg?v=1730275353"},{"product_id":"အောင်သင်း-ကျွန်တော်ကျောင်းဆရာ","title":"ကျွန်တော်ကျောင်းဆရာ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော်ကျောင်းဆရာ' ဟူသော ဆောင်းပါးများကို တစ်လ နှစ်ကြိမ်ထုတ် Commerce' စာစောင်တွင်နှစ်နှစ်ေကျော်ကရေးသားခဲ့ရာထိုဆောင်းပါးများကို စုစည်းတည်းဖြတ်ပြီး စာအုပ်အဖြစ် ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆောင်းပါးတွေကို ရေးနေစဉ်ကာလမှာပင် ကျွန်တော်၏ ကျန်းမာရေး ယိုင်သွားမှုကြောင့် စာမရေးနိုင် မထိုင်နိုင်ဖြစ်ခဲ့သေးရာ ကက်ဆက်နှင့် အသံသွင်းပေးခဲ့ရသည်။ ထိုတိပ်ခွေကို ဇွန်ပွင့်အဖွဲ့သားများက စာစီပြီး စာစောင်တွင် ထည့်သွင်းခဲ့ရသည်။ အသံသွင်းတိပ်ခွေကို နားထောင်ပြီး စာစီ ရခြင်းဖြစ်လေတော့ လေသံ၊ ပုဒ်ဖြတ်၊ ပုဒ်စပ် အတိမ်းအပါးလေးတွေ မလွှဲ သာမရှောင်သာ ပါလာတတ်ပါသည်။ ထိုတိမ်းပါးမှုလေးများကိုလည်း သန့်စင်အောင် ပြန်လည်သုတ်သင်ပေးလိုက်ပါသည်။ထိုကဲ့သို့ စာအုပ်အဖြစ် တည်းဖြတ်နေစဉ်မှာပင် ကျွန်တော်၏ ကျန်းမာရေးက နောက်တစ်ကြိမ် ယိုင်သွားလိုက်ပါသေးသည်။ ထိုသို့ ယိုင်နေရင်းကပင် နောက်ထပ်ဖြည့်ချင်၊ စွက်ချင်သေးသည့်စိတ်က ထိန်းလို့မရနိုင်အောင် ရှိလာပြန်သဖြင့် တိုးလိုက်ဖြည့်လိုက်မိပြန်ပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           'ကျွန်တော်ကျောင်းဆရာ” ဟူသော အမည်ကို တွေ့လိုက်ရုံနှင့်ပင် ဖတ်ရတော့မည့်အကြောင်းအရာကို မှန်းဆပြီး သိနိုင်လောက်ကြပါသည်။ သို့သော် ကျွန်တော် အာရုံပြုမိသည်ကတိုင်းပြည်တစ်ပြည်၊ လူမျိုးတစ်မျိုးကို တည်ဆောက်ရာတွင် အရေး အပါဆုံး ပဓာနအကျဆုံးသော အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ စာသင်ကျောင်းများဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စာသင်ကျောင်း၏ အခြေခံပစ္စည်းများဖြစ်ကြသော “ကျောင်းဆရာနှင့် ကျောင်းသားများသည် အခြေခံအုတ်မြစ်ကြီး စင်စစ်ဖြစ်သည်။ စစ်ဘေးစစ်ဒဏ် လျင် စသည့် သဘာဝဘေးဒဏ်ကြောင့် ကျေးရွာမြို့ပြ အဆောက်အအုံများ ပြိုပျက်ပြာကျသွားသည်ကို ပြန် လည်ထူထောင်ရန် အချိန်ကြာလှသည် မဟုတ်ပါ။ ပစ္စည်းပစ္စယပြည့်စုံလျှင် ၂နှစ် ၃နှစ် အတွင်း ပို၍ပင် လှပထည်ဝါသော မြို့ပြကျေးရွာဗိမာန်များကို တည်ဆောက်နိုင်ပါသည်။ ကျောင်းဆရာ ကျောင်းသားများ ပါဝင်အသုံးတော် ခံကြရသည့် ပညာရေးအုတ်မြစ် ယိမ်းယိုင်တိမ်းပါးသွားလိုက်လျှင် မျက်ကလဲ ဆံပျား ဝိုင်းဝန်းထူထောင်ကြစေဦးတော့ ဆယ်စုနှစ်ချီပြီး အချိန်ကြာတတ် ကြောင်း သမိုင်းက အကြိမ်ကြိမ် သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုကဲ့သို့လျှင်ပညာရေးကိုတန်ဖိုးထားမိသောကြောင့်ကျွန်တော်၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကျောင်းဆရာများကို လေးစားသော စိတ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကျွန်တော်၏ တပည့်အရွယ် ကျောင်းသားလူငယ်များအား ချစ်သောစိတ်ဖြင့်လည်းကောင်း ဤဆောင်းပါးများကို ရေးဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “ကျွန်တော်ကျောင်းဆရာ”ကို အားပေးသောအနေနှင့် ဖော်ပြပေးခဲ့ သော Commerce စာစောင်အားလည်းကောင်း၊ စိတ်ရှည်လက်ရှည်ကူညီခဲ့ ရှာသောဇွန်ပွင့်အဖွဲ့သားများအားလည်းကောင်း လှိုက်လှဲသော ကျေးဇူး စကား ဆိုလိုက်ရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်သင်း ၂၀-၅-၂၀၀၇\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ကျွန်တော် စာပေဟောပြောပွဲတွင် ပြောခဲ့သည်များကို စာအဖြစ် ပြန်ပြီး ရေးခဲလှပါသည်။ ကျွန်တော်၏ ဟောပြောချက်များကို အသံသွင်းခွေမှ တစ်ဆင့် (ထုတ်ဝေသူများက) ကူးယူထုတ်ဝေသော စာအုပ်များတော့ ရှိခဲ့ ဖူးပါသည်။ ထို့အတူ စာသင်ခန်းတွင် ကျောင်းသားတပည့်ငယ်များအား သင်ကြားပို့ချမိသည်တို့ကိုလည်း စာအဖြစ်ပြန်ပြီး ရေးခဲလှပါသည်။ ပြောခဲ့ရ သည်မှာလည်း ကြိမ်ဖန်များလွန်းသောကြောင့် ကျွန်တော့်စိတ်တွင် ရိုးအီလာ သည်ဖြစ်၍ စာအဖြစ်ချရေးချင်စိတ် ခေါင်းပါးသွားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပါ သည်။ ရေးနေရင်း ဆရာဇော်ဂျီက ကျွန်တော့်အကြောင်းကို ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းများအား ပြောပြသည်ကိုလည်း သတိရမိပြန်ပါသည်။ 'ကိုအောင်သင်းက သူပြောချင်တာတွေကို ရွာရိုးကိုးပေါက် လျှောက်ပြောနေ လေတော့ ရေးချင်စိတ် ခန်းသွားတာမျိုးဖြစ်နေတာကွဲ။ ဒါကြောင့် စာရေး တာနည်းနေတာ”တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ယခုတစ်ပတ်တော့ဖြင့် ကျွန်တော့်တပည့်တွေကို စာသင်ခန်းတွင် ပြောမိလေ့ရှိသည့် အကြောင်းကိုပင် စာအဖြစ် ရေးလိုက်ရပါဦးမည်။ကျွန်တော်က သူတို့ကို မေးပါသည်။ “လူနဲ့ တိရစ္ဆာန် ဘယ်သူက သာသလဲ” အားလုံးတညီတည်း “လူကသာပါတယ်” ဟု ဖြေလေ့ရှိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“နေရာတကာမှာ သာသလား' ဟုဆက်မေးလိုက်သောအခါ တစ်တန်းလုံး ငြိမ်ကျသွားလေ့ရှိပါသည်။ သူတို့အားလုံး ငိုင်သွားလေ့ရှိပါ သည်။ ကျွန်တော်က ဆက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“လူက ဆင်လောက်အားကောင်းသလား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မကောင်းပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မြင်းလောက် အပြေးသန်သလား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မသန်ဘူး” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ငါးလောက် ရေကူးတတ်သလား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မကူးတတ်ဘူး” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကျားသစ်လောက် သတ္တိကောင်းသလား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မကောင်းဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ပျားတွေ ပုရွက်ဆိတ်တွေလောက် စည်းလုံးမှုကောင်းသလား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မကောင်းဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဒါဖြင့် တိရစ္ဆာန်အားလုံးထက် ဘယ်နေရာတွေမှာ သာသလဲ၊ စဉ်းစားကြစမ်း”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ထိုမေခွန်းကို မေးလိုက်သောအခါတွင်တော့ဖြင့် အားလုံး ငြိမ်ကျ သွားပြီး တစ်ယောက်တစ်ပေါက် အသိဉာဏ် ပညာ၊ စသည်ဖြင့် သူတို့ ထင်ရာမြင်ရာတွေကို ပြောကြပါတော့သည်။ သူတို့အပြစ် မဟုက်ပါ။ အလွန် လေးနက်သော ကိစ္စတစ်ရပ် ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း တကယ်ဆိုတော့ ရေရေရာရာ သိခဲ့သည် မဟုတ်ပါ။ ခပ်ငယ်ငယ်ကဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်တွင် ဖတ်ခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရနေသောကြောင့် ပြောလိုက် နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထိုဆောင်းပါးရှင်ကိုပင် သတိမရတော့သောကြောင့် မဖော်ပြလိုက်နိုင်သည်ကို စိတ်မကောင်းပါး မှတ်မိသလောက်မှာ ဘာသာ ပြန် ဆောင်းပါး ဖြစ်ပါသည်။ ပညာရှင်ကြီးတွေက ရေးထားသည့် ဆောင်းပါး ကို ဘာသာပြန်ထားခြင်း ဖြစ်ပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ဘယ်တိရစ္ဆာန်ထက်မဆို လူကသာသည်မှာ သုံးမျိုးသာ ရှိပါသည်တဲ့။ ထိုအချက်တွေက -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (၁) ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ဉာဏ် ပညာကြီးခြင်း (၂) ကိုယ်ကျင့်တရားရှိခြင်း (၃) အလှအပကို ခံစားဖန်တီးတတ်ခြင်း ထိုသုံးချက်မှာတော့ဖြင့် ဘယ်တိရစ္ဆာန်မျှလူကို မမီနိုင်တော့ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ဉာဏ် ပညာကြီးခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တိရစ္ဆာန်များမှာလည်း ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ဉာဏ်တော့ဖြင့် ထိုက်သင့် သလောက် ရှိသည်။ ခွေးတွေကို ဆပ်ကပ်သွင်းနိုင်သည်ကိုထောက်လျှင် ထိုအချက်မှာ ထင်ရှားသည်။ ထို့ပြင် အိမ်တွင် ဖြစ်သလိုမွေးထားသော ခွေးများပင် သူ ဘယ်နေရာမှာသာ နေရမည်း ဘယ်နေရာထိအောင် မသွားရ ဆိုတာတွေကို သိနေကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ဉာဏ် ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            စကားစပ်မိလာလိုက်ပြန်သောကြောင့် သတိရတာကလေးတစ်ခုကို ကောက်ထည့်ရေးလိုက်ရပါဦးမည်။ ကျွန်တော်လူပျိုပေါက် ငယ်ဘဝက ပျဉ်းမနားမြို့နယ် ကျေးလက်ပိုင်းတွင် ကြားခဲ့ရဖူးသော ဆင်တစ်ကောင် အကြောင်း ဖြစ်ပါသည် ဆင်ရိုင်း မဟုတ်ပါ။ သစ်ဆွဲ ဆင်ယဉ်ဖြစ်ပါသည်။ သူက ညဉ်ဘက်လွှတ်လိုက်လျှင် တောထဲတောင်ထဲသွားပြီး ဝါးပင်သစ်ညွန့် တွေကို ရှာမစား။ လူတွေ စိုက်ပျိုးလုပ်ကိုင်ထားသော ယာခင်း လယ်ကွက်တ သီးနှံကို လာလာပြီး စားလေ့ရှိသည် ယာရှင် လယ်ရှင်က အော်ကာဟစ်ကာမောင်းထုတ်ရသည်။ သည်လိုကျပြန်တော့လည်း လူကို ရန်မူခြင်း မပြု။ သို့သော် တစ်ချိန်လုံး ဘယ်မှာ စောင့်နေနိုင်ပါမည်နည်း။ သူတို့အိပ်ချိန်လောက်တွင် အသာလာပြီး စားတတ်ပြန်သည်။ သည်တော့ ဆင်ပိုင်ရှင်နှင့် ဆင်ဦးစီးကို တိုင်ကြတောကြရပြန်သည်ပေါ့။နောက်တော့ ဆင်ဦးစီးက ဒေါင်ဒေါင်ဒင်ဒင် အသံစွာစွာမြည်သော သံခေါင်းလောင်းတစ်လုံးကို လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားပေးလိုက်သည်း ဒီတော့ တိုးတိုးတိတ်တိတ် သွားလို့မရတော့ပြီး သွားလိုက်လျှင် လယ်ရှင် ယာရှင်က နိုးလာပြီး အော်လားဟစ်လား ခြောက်နိုင်လှန့်နိုင်သည်ပေါ့။ သည်အကောင် အတော်လေး အခက်ကြုံလာပြီပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            သို့သော် တစ်ပတ် ဆယ်ရက်လောက်ရှိတော့ ခေါင်းလောင်းသံ တစ်စက်မှမကြားဘဲ သူဝင်စားသွားသည့် ခြေရာလက်ရာတွေကို တွေ့လာရ ပြန်သည်။ ဒီတော့ ဆင်ပိုင်နှင့် ဆင်ဦးစီးကို တိုင်ကြပြန်သည်။ သူတို့လည်း နားမလည်နိုင်အောင်ဖြစ်နေကြသည်။ နောက်တော့ သူ့အကြောင်းကို သိနေ သည့် ဆင်ဦးစီးက မသင်္ကာသောကြောင့် သူ့လည်ပင်းက သံခေါင်းလောင်း ကို သေချာစစ်ဆေးကြည့်သည်။ လားလား ဒီတော့မှ ခေါင်းလောင်းထဲတွင်ရွံ့ခြောက်အစအနတွေကို သွားတွေ့သည်။ ငနဲက ခေါင်းလောင်းထဲတွင် ရွှံ့တွေဆို့ပြီး လှုပ်ရှားနေသည်ကို ပြီးတော့မှ ခေါင်းလောင်းထဲက ရွှံ့ကို နှာမောင်းဖြင့် ရေမှုတ်ဆေးပစ်သည်။ သို့သော် လည်ပင်းအောက်က ခေါင်းလောင်းကို မမြင်ရလေတော့ ရွှံ့ခြောက်တွေက ကပ်ကျန်နေရစ် သည်ပေါ့။ နောက်ပိုင်းတော့ဖြင့် ဘယ်လိုစီမံကြသည်ကို ကျွန်တော် မမှတ်မိတော့။ ကျွန်တော်ကတော့ လူငယ်ဘာဝ ခေါင်းလောင်းထဲ ရွှံ့ပိတ်သည်ကို ကြားရသည်နှင့်ပင် အလွန်နှစ်ခြိုက်စွာ ရယ်မောခဲ့မိသည်ကို သတိရနေပါ သေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုသို့သော တိရစ္ဆာန်တို့၏ အသိဉာဏ်ကို ပညာရှင်များက (Animal wisdon) “တိရစ္ဆာန်လိမ္မာမှု” ဟု ခေါ်တတ်ကြပါသည် ထိုသို့သော ဖြစ်ရပ်ကလေးတွေ အတော်များများကို ကျွန်တော် ဖတ်ရှုမှတ်သားဖူး ပါသည်။ သို့သော် ဆောင်းပါး ရှည်လျားလွန်းမည်စိုးသောကြောင့် မရေး လိုက်တော့ပါ၊ , မရေးတော့ပါဟု ဆိုရင်းကပင် မရေးဘဲ မနေနိုင်အောင်ဖြစ်လာသောကြောင့် တိရစ္ဆာန်တို့၏ အသိဉာဏ်(animal intelligence)အ ကြောင်းကို ရေးလိုက်ချင်ပါသေးသည် ကျွန်တော် ခပ်ငယ်ငယ်(လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ငါးဆယ်လောက်က) မဂ္ဂဇင်းတစ်စောင်တွင် ဖတ်ခဲ့ရသော သစ်တောဘက် အရာရှိတစ်ဦးသည့် ဆောင်းပါးကို ယခုတိုင် မှတ်မိနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            သစ်ထုတ်လုပ်ရေးတွင် ဆင်တို့၏ အရေးပါပုံကို တင်ပြထားသော ဆောင်းပါး ဖြစ်ပါသည်။ တောင်ပေါ် တောစွယ်များတွင် ကျွန်းပင်ကြီးများကို ခုတ်လှဲကြရသည်။ လမ်းမရှိ ပန်းမရှိတောင်စွယ်တွင် သင်းသတ်ခုတ်လှဲထား သည့် သစ်လုံးတွေကို ယမားချောင်းကျယ်ကြီးများရှိရာသို့ ဆင်နှင့်ဆွဲကြရ သည်။ မိုးကျလာလို့ ချောင်းရေကြီးလာမှ သစ်တွေကို ချောင်းရေတွင် မျှော ကြရသည်။ ထိုအခါတွင်လည်း ချောင်းရေစီးတွင် အလိုက်သင့်မျောပါအောင် ဆင်များကိုပင် အသုံးပြုကြရသည်းချောင်းရေနှင့် မျောလာသော သစ်လုံးများကို ချောင်းအောက်ဘက် ရေစီးသာသော ဆိပ်ကမ်းကောင်းသည့် သစ်ဆိပ်ရောက်မှ ဆင်များနှင့် ဖမ်းယူကမ်းတင်ရသည်။ ထိုသစ်ဆိပ်ကမှ ဆင်နှင့်ဆွဲ၊ ကျွဲနှင့်ရုန်း စသည် အားဖြင့် သစ်တိုက်ကားပေါ်တင်၊ ရထားလမ်းရှိရာ၊ ဖောင်ဖွဲ့ရန် မြစ်ဆိပ်ရှိရာ စသည်တို့သို့ သစ်လုံးများကို ပို့ပေးကြရသည်။ကျွန်တော် ပြောချင်သည်က “ရေလိုက်ကောင်းသော ဆင်' များ အကြောင်း ဖြစ်ပါသည်။ မိုးမကျမီ(ချောင်းရေကျမလာမီ) သဲပြင်တွင် ချထားသော သစ်လုံးများမှာ ချောင်းရေနှင့် အလိုက်သင့်မျောပါသွားရမည် ဖြစ်ပါသည်။ ဆင်များကိုပဲ အသုံးပြုကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံတွင် သစ်လုံးကြီးများ တစ်လုံးနှင့်တစ်လုံး တိုးဝှေ့ယှက်တင်ပြီး “ဒိုက်ပုံ' ဖြစ်သွားတတ်သည်။ “ဒိုက်ပုံ” ဖြစ်သွားလျှင်တော့ ရေစီးတွင် မမျောတော့ပါ။ မိုးပြတ်လို့ ချောင်း မရှိတော့လျှင် သစ်လုံး ဒိုက်ပုံကြီးကို ဖြိုလို့ မရနိုင်တော့ပြီး ထို့ကြောင့် ချောင်းရေစီးသန်ခိုက်မှာပင် သစ်လုံးအောက်ပုံကို ဖြိုချသည်။ ဒီအခါတွင်မှ ရေလိုက်ကောင်းသောဆင် ၏ စွမ်းရည်နှင့်အသုံးဝင်ပုံက ထင်ရှားလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            တဟဲဟဲစီးဆင်းနေသော ချောင်းတွင်းသို့ဆင်းကာ ဝိုက်ပုံကို ဖြိုရ တော့မည့် အန္တရာယ်ကြီးလှသောကြောင့် ဆင်ဦးစီးသည်ပင်လျှင် 'ဆင်ဦးမှာ မစီးဝံ့တော့ဘဲ” ကမ်းပေါ်က လှမ်းပြီး အော်ကာဟစ်ကာ အမိန့်ပေးနေ ရသည်။ဒိုက်ပုံကို ဖြိုရသည်မှာ အန္တရာယ်ကြီးလှသောကြောင့် ဆင်ကလည်း ကောင်းကောင်းသိသည်။ ထို့ကြောင့် ရေစီးတဟဲဟဲတွင် ကြံ့ကြံ့ခံနေသည်းသစ်လုံး ဒိုက်ပုံအနီးသို့ သတိကြီးစွာ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ရေအောက်တွင် ရှိနေသော သစ်လုံးများကို နှာမောင်းဖြင့် သေချာစမ်းသပ်သည်။ မည်သည့် သစ်လုံးက 'အခရာ' နည်း။ မည်သည့်နေရာက 'သော့ချက်” ဖြစ်သနည်း။ ထိုသစ်လုံးကို ဆွဲချရမည်လား၊ တွန်းထိုးရမည်လား၊ ဆွဲမ ရမည်လား၊ ဖိနှိပ် ရမည်လား စူးစမ်းရသည် ။တွေ့ပြီဆိုတော့မှ ထိုသစ်လုံးကို နှာမောင်းနှင့်မ၊ အစွယ်နှင့်နှိပ် စသည်ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ဒိုက်ပုံပြိုတော့မည့်လက္ခဏာ ပြလာလျှင် ပိုပြီး သတိထားရသည် ဧရာမသစ်လုံးကြီးများ ပြိုကျလာလိုက်လျှင် ဆင်လည်း သစ်လုံးတွေကြားထဲ ညပ်ပြီး မကူးသာမခတ်သာ ချောင်းရေစီးတွင် မျောပါ သွားနိုင်သည်းထို့ကြောင့် ဒိုက်ပုံပြိုတော့မှာ သေချာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်ဆင်က ကမ်းဘက်သို့ ပြန်ပြေးတော့သည်။ ဒိုက်ပုံထဲက တစ်လုံးပြိုဆင်းသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ထို့နောက် တစ်လုံး၊ နောက်တစ်လုံး။ ဤသို့နှင့် ဒိုက်ပုံဖြိုယူရသည်။ထိုဆင်ကို “ရေလိုက်ကောင်းသောဆင်' ဟု ခေါ်ကြသည်။ ဆင်၏ အမြင့်ကို 'ပေတိုင်း' ပြီး အဖိုးသားနား သတ်မှတ်လေ့ရှိကြရာ သာမန်အား ဖြင့် ဆင်၏ အမြင့် '၁ ပေ ́ကို တစ်သိန်းဆိုကြပါစို့ရေလိုက်ကောင်းသော ဆင်မှာ တစ်ပေကို တစ်သိန်းခွဲ စသည်ဖြင့် တန်ဖိုးပိုမြင့်သည်ဟု ဆောင်းပါး ရှင်က ရေးသားတင်ပြထားပါသည် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုဆောင်းပါး၏ တင်ပြချက်များကို ထောက်ကြည့်လိုက်လျှင် ရေ လိုက်ကောင်းသောဆင်၏ ကျိုးကြောင်းရှာဖွေစူးစမ်းတတ်မှုမှာ အံ့သြ လောက်အောင်ပင် ထက်မြက်ကြောင်း သိသာနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်တော်ဆိုလိုသည်က တိရစ္ဆာန်များမှာလည်း ကျိုးကြောင်း ဆင်ခြင်ဉာဏ် ထိုက်သင့်သလောက်တော့ရှိသည်ဟု တင်ပြလိုခြင်းမျှသာ ဖြစ်ပါသည်။ ကိုယ်ကျင့် တရားရှိခြင်း ကိုယ်ကျင့်တရား ဆိုသည်ကတော့ တိရစ္ဆာန်တွင် မရှိကြတော့ပါ။ အထူး သဖြင့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တို့တွင် ဘာကိုယ်ကျင့်တရားမျှ မရှိပါ။ တောရိုင်း တိရစ္ဆာန်ကို မပြောနှင့်ဦး ရှေ့တွင်ပြောခဲ့သည့် ဆင်ယဉ်ပင်လျှင် ယာခင်း လယ်ကွက်ကို ခိုးစားနေခဲ့သည် မဟုတ်လား ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ငါးအသေးလေးတစ်ကောင်ကိုတွေ့လျှင် ငါးကြီးက စားလိုက်မည် သာ ဖြစ်သည်။ ကျားက သမင်တစ်ကောင်ကို တွေ့လျှင် ကိုက်စားလိုက်မည်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုသမင်မမှာ သားငယ်သမီးငယ်တွေ ရှိနေသေးသလား။ ဒါ သူ့အလုပ် မဟုတ်။ ကိုယ်ချင်းစာနာစိတ်၊ ထောက်ထားညှာတာစိတ် သူ့မှာ ပေါ်မလာနိုင်။ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုတာ သူတို့မှာ မရှိနိုင်။ကျွန်တော်တို့ လူတွေမှာတော့ဖြင့် တစ်ဘက်သားအား ကိုယ်ချင်း စာနာစိတ်၊ ထောက်ထားစာနာစိတ်၊ ညှာတာစိတ် ဆိုတာတွေ ရှိကြရသည်။ ထိုထိုသောစိတ်မျိုး ကင်းမဲ့သည့် လူသားများကော မရှိဘူးလားဟု စာဖတ်သူ က မေးစရာရှိပါသည်။ ရှိနိုင်ပါသည်။ “လူသည် တိရစ္ဆာန် စိတ်နှင့် ဆင်ခြင်ဉာဏ်တွဲနေသော သတ္တဝါဖြစ်သည်” ဟု ဒဿနပညာရှင်များက ဆိုမိန့်သည်ကို ကျွန်တော် မှတ်သားရဖူးပါသည်။ တိရစ္ဆာန်စိတ်များနေသော\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43148072190101,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_235eebe8-c515-42cb-82ee-740c5a3e909a.jpg?v=1730275366"},{"product_id":"အောင်သင်း-ပေးသူနှင့်ယူသူ","title":"ပေးသူနှင့်ယူသူ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပေးသူနှင့် ယူသူ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူများခိုင်းလို့ လုပ်ရခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အလုပ်တစ်ခုကို သူတစ်ပါးခိုင်း၍ လုပ်ရခြင်း နှင့် ကိုယ်လုပ်ချင်၍ လုပ်ရခြင်းတို့မှာ အတော်လေး ကွာကြောင်း အထူးပြောစရာမလိုပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျောင်းသား လူငယ်များ ပညာသင်ကြားနေ ရခြင်းကို သေချာစဉ်းစား ကြည့်လိုက်မည်ဆိုလျှင် သူများခိုင်း၍ သာလုပ်နေရခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာပါ သည်။ သို့သော်လည်း လုပ်ချင်သည်ဖြစ်စေ၊ မလုပ်ချင် သည်ဖြစ်စေ၊ နာဖျားမကျန်းဖြစ်၍ ဆေးခါးကြီးသောက်ရသလို ကိုယ့်ဘဝအတွက် ဖြစ်ကြောင်းကို ဝိုးတဝါးမျှဖြစ်စေ သိနေသောကြောင့် ပညာကို ကြိုးစားသင်ယူနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပါလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်တော့် ကိုယ်တွေ့ ကလေး တစ်ခုကို တင်ပြလိုက်ရပါဦးမည်။ စစ်ကြီးအတွင်း တောရွာလေး တစ်ခု၌ စစ်ပြေးခိုလှုံနေစဉ်တွင် ဝိဇယပြဇာတ်နှင့်ရေသည်ပြဇာတ်တို့ကို ဖတ်ခဲ့ရသည်။ ကျွန်တော် ကြိုက်လိုက်သည်မှာ ပြောမပြနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။ ဝိဇယပြဇာတ်ဆိုလျှင် အထပ်ထပ် ဖတ်လွန်း သောကြောင့် အချို့စာပုဒ်များကို ယခု အသက်အရွယ် တိုင်အောင်ပင် နှုတ်တက်ရွရွ ရွတ်နိုင်ပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သည်လိုနှင့် စစ်ကြီးအပြီး ဟိုရောက်သည် ရောက် လွင့်ပါးနေရာမှ ဆယ်တန်းစာမေးပွဲကို ပြန်ဖြေရန် ပြင်ဆင်လိုက်သောအခါ “ဝိဇယပြဇာတ်” ကိုပြဋ္ဌာန်း ထားသည်နှင့် ကြုံပါလေတော့သည်။ ဘယ်မျှဝမ်းသာစရာ ကောင်းပါသနည်း။ ကျွန်တော် အလွန်ဝမ်းသာ သွားပါသည်။ သို့သော် စာမေးပွဲဖြေရန်အတွက် ဖတ်မည်မှတ်မည်ဟု စာအုပ်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်တိုင်း စိတ်မပါလက်မပါ ပျင်းသလိုလို ဖြစ်ဖြစ်သွားတတ် သည်ကို ကျွန်တော် သတိရနေမိသည်။ ယခုမှ သတိရ ဆင်ခြင်မိသည်မဟုတ်၊ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲ ထိုသို့ ဖြစ်ဖြစ် သွားသည်ကို ထိုစဉ်ကပင်လျှင် သတိပြုမိခဲ့ပါသည်။ ဝတ္တရားအရ ဖတ်ရခြင်းဖြစ်၍ ထိုသို့ တွန့်တွန့်သွားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း မိမိကိုယ်မိမိ သတိပေးဆုံးမပြီး လေ့ကျက် ခဲ့ရပါသည်။ စာမေးပွဲအတွက် အပြဋ္ဌာန်းခံလိုက်ရသည့် စာပေဟူသမျှမှာ ထိုသို့သော အန္တရာယ်မျိုးနှင့် ရင်ဆိုင် ရမြဲဖြစ်သည်ဟုသာ ဆိုလိုက်ချင်ပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသိစရာ၊ မှတ်စရာ၊ ကျင့်စရာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များနှင့် ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်ကျက်စားရာ မြန်မာစာအကြောင်းကိုသာ ပြောပါမည်။သင်ရိုးညွှန်းတမ်း ရေးဆွဲ၊ ရွေးချယ်၊ ပြဋ္ဌာန်းကြသော ပညာရှင်များက သိစရာ၊ ကျင့်စရာပါသော စာပေများကို ပြဋ္ဌာန်းပေးကြသည်ကို သံသယဖြစ်နေစရာ မလိုတော့ ပါ။ ကျောင်းသားများကလည်း စာမေးပွဲကို ရင်ဆိုင်ကြရ မည် ဖြစ်သောကြောင့် သိစရာမှတ်စရာများကို ကြိုးစား ပမ်းစား ဖတ်ကြ မှတ်ကြပါသည်။ နှုတ်လွတ် အာဂုံဆောင်တန်သည် တို့ကိုလည်း ဆောင်ကြပါသည်။ အိမ်တိုင်းလိုလိုတွင် ရှိသော ကျောင်းသားငယ်များ နေ့တစာစာ၊ ညတစာစာ ကျက်မှတ်နေသည်ကို တွေ့ရ သည့်အခါ သူတို့တစ်တွေကို သနားများပင် သနားမိ ပါသည်။ ထိုကဲ့သို့ စာမေးပွဲများအတွက် သိစရာ မှတ်စရာများကို အာရုံ ပြုကြရလွန်းသောကြောင့် “ကျင့်စရာ” တို့ကို မျက်ခြည် ပြတ်နေကြပြီ ထင်ရဲ့ ဟုလည်း အောက်မေ့ လိုက်မိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျင့်စရာကောင်းသော စာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒဿမတန်းပင်ရင်း မြန်မာစကားပြေ လက်ရွေး စင်ထဲက နည်းနည်းလောက် ထုတ်ပြလိုက်ချင်ပါသည်။လယ်တီပဏ္ဍိတ ဆရာဦးမောင်ကြီး၏ပညာ သင်ခါ မရှက်ရာ ဟူသော ကောက်နှုတ်ချက်တစ်ခု ပါပါ သည်။ ထိုစာထဲတွင် ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုအခါ အင်္ဂလိပ် ပညာသင်ကျောင်းမှာ နေထိုင်ကြသော ကျောင်းသား လူငယ် တို့သည် အဝတ်အစားများကိုများစွာ ဂရုစိုက်၍ အတုအပ ပြုလုပ်တတ်ကြကုန်သည်။ ပညာရေးထက် အဝတ်တန်ဆာ အရေးကို အထူးဂရုစိုက်သလိုပင် ဖြစ်နေကြကုန်သည်။ ထို အဝတ်အစားများသည် မိဘတို့ ကထောက်ပံ့သော အရာများသာ ဖြစ်ချေသည်။ မိမိတို့ အစွမ်းသတ္တိနှင့် ရှာကြ၍ ရသော အရာများ မဟုတ်ကြလေကုန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဆရာကြီးက သူ့ခေတ်သူ့အခါကို ကြည့်ပြီး ရေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ယခုခေတ် အ တွက်လည်း တန်ဖိုး ရှိလှသော အဆုံးအမများ ဖြစ်နေ ပါသည်။ တံခါးဖွင့် စီးပွားရေးကို ကျင့်သုံးလိုက်ပြီးသည် နှင့် ဒလဟော ဝင်လာလိုက်သော အဝတ်အစား အသုံးအဆောင် စသည်တို့မှာ ကျွန်တော်တို့လို လူကြီးများအဖို့ ဘာတွေမှန်းကို မသိနိုင်လောက် အောင် ဖြစ်ပါသည်။ တချို့ ကျောင်းသား ကျောင်းသူတို့၏ အဝတ်အစားများ၏ တန်ဖိုးကို အမှတ်မထင် မေးကြည့်လိုက်တော့ “အမယ်လေး ငါတို့ မိသားစု သုံးလေးငါးလစာပါကလား” ဟု ရင်ဖိလိုက်မိပါသည်။ ဆရာကြီးခေတ်က လိုပါပဲ၊ သူတို့ချင်းလည်း အပြိုင် အဆိုင်ကလေးတွေ ရှိကြသည်။ သို့သော် ကိုယ်စွမ်း ကိုယ်စချင်း ပြိုင်နေကြသည် မဟုတ်ဘဲ မိဘချင်း ပြိုင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဆရာကြီးက ပြိုင်ဆိုင်မှုကို တားမြစ်ရုံသာ မဟုတ်၊ အားပေးခြင်းလည်း ပြုပါ သေးသည်။ သူ အားပေးသော ပြိုင်ဆိုင်မှုက ... ပညာချင်း ဂုဏ်ပြိုင်သင်လျှင် တတ်မြောက် လွယ်၏။ အဝတ်အစားချင်း ဂုဏ်ပြိုင်လျှင် ပညာကို ဆုတ်ယုတ်စေတတ်၏။ အဝတ် အစားချင်း ကြွားဝါခြင်းသည် မာန်မာနကို အား ပေး၏။ ထိုမာန်မာနသည် ပညာ၏အန္တရာယ်ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဆရာကြီးက မိဘများသည်လည်း အဝတ် အစား ပြိုင်ဆိုင်မှုကို အားပေးခြင်း မပြုကြဘဲ ပညာပြိုင် ထားပါသေးသည်။ ကျွန်တော်အကြိုက်ဆုံး စကား လေးမှာ.. ထိုသို့ ပညာသင်ခိုက် နှိမ့်ချလေသမျှသည် ပညာတတ်မြောက်၍ ကြီးမြင့် ဖို့ရန်သာဖြစ်လေသည် ဟူသော စကားစုပင် ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဤသည်တို့မှာ သိရုံ၊ မှတ်ရုံမျှ အတွက်သာလျှင် မဟုတ် မိမိဘဝအတွက် ဆင်ခြင်ကျင့်သုံးရမည့် အရာများ ဖြစ်ကြောင်း ပြောစရာ မလိုပါ။ သို့သော်ကျောင်းသားအဖို့ စာမေးပွဲကိုသာ အာရုံပြုမှု များနေ သောကြောင့် “ကျင့်စရာ” တွေပါကလား ဟု သတိမရ နိုင်ကြောင်း ဖြစ်နေကြသည်ဟု ထင်မိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           နောက်စာတစ်ပုဒ်ကို ထုတ်ပြလိုက်ပါရစေဦး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ပီမိုးနင်း၏ “အားလပ်သော အချိန်ကလေးများ” ဟူသော ကောက်နှုတ်ချက် ဖြစ်ပါသည်။ ဆရာကြီးပီမိုးနင်းက အချိန်၏ အဖိုးတန်လှပုံ၊ အချိန်ကို ခုံမင်စေးနှဲစွာ အသုံးချသင့်ကြပုံကို အကျယ်တဝင့် တင်ပြ ပြီးနောက် ပန်းထိမ်ဆရာများ ရွှေတိုရွှေစ ကလေး များကို တရိုတသေ စုဆောင်းသကဲ့သို့ အားလပ်သော အချိန်ကလေးများကိုပင် အသုံးချကြရမည်ဟု ဆုံးမပါသည်။ ဆရာကြီး ရေးပုံကို ကြည့်ပါဦး ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တန်ဖိုး မဖြတ်နိုင်သော စက္ကန့်မိနစ်တည်း ဟူသော ရတနာတို့ကို ဖမ်းဆီး ယူငင် အသုံး ပြုတတ်သူတို့သည် တောတောင်၌ သတ္ထုကို လည်ရှာတတ်သူထက် ကြီးပွားရမည်ကား မည်သူမျှ မငြင်းနိုင်ချေ။ပေါ့လျော့သော သူသည် ဆင်းရဲသောအခါ ကံကို ယိုးမယ်ဖွဲ့၏၊ လူမတန်လို့ ကံကို ချသော်လည်း မတန်သောသူကို ကံသည် မစခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်သဖြင့် ထိုလူမျိုးကို ကံ သည် လက်ပိုက်ကာ ဝမ်းနည်းလျက် ကြည့်၍သာ နေရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုစာများကို ဖတ်လိုက်ရသောအခါ အရေးတကြီး ချမ်းသာချင်သောကြောင့် ကျောက်တွင်းဒေသ များသို့ စွန့်စားသွားရောက်ကြသည့် လူငယ်များကို သတိရမိသည်။ “မတန်သူကို ကံသည် မ,မနိုင်”ဟူသော စကားသုံးကလေးကိုလည်း ချစ်မိပါသည်။ အားလပ် ချိန်ဟူ၍ မထား၊ အလုပ်ကို မပြတ် လုပ်နေရသူတို့နှင့် ပတ်သက်၍ ဆရာကြီး ရေးလိုက်ပုံမှာ ... ထိုပုဂ္ဂိုလ် ကြီးများ၏စိတ်သည် မအားလပ်သဖြင့် အခြားသာမန် သူတို့ကဲ့သို့ သေးနုပ်သိမ်ဖျင်းသော အကြံအစည် တို့ကိုလည်းကောင်း၊ မကောင်းသော စိတ်အကြံအစည် တို့ကိုလည်းကောင်း ကြံဖို့ရန် အချိန်မရ။ ထို မကောင်းသော စိတ်အကြံအစည်တို့သည်လည်း ဝင်ရောက်ခွင့် မရကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်သည် မြင့်သည်ထက် မြင့်၊ မြတ်သည်ထက် မြတ်၊ ရင့်သည် ထက်ရင့်၊ ကြီးမားထက်သန်သည်ထက် ကြီးမားထက်သန်ပြီးလျှင် အများသောသူတို့၏ လေးစားကိုင်းညွတ် ပူဇော်ခြင်းကို အလိုအလျောက် ခံကြရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ဤစာများမှာ ဖတ်ရုံ၊ မှတ်ရုံမျှသာမဟုတ်၊ ကျင့်ရမည့် စာများ ဖြစ်ကြောင်း ယုံမှားစရာ မရှိပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပေးသူနှင့် ယူသူ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာရေးသူနှင့် စာဖတ်သူတို့၏ အနေအထားကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် စာရေးသူက ပေးသူ” စာဖတ်သူ က “ယူသူ” ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပါလိမ့်မည်။ သူက မကြိုးစားလျှင် ပေးသလောက်ကို ရနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ အထက်တွင် ဆိုခဲ့သော ဆရာဦးမောင်ကြီးတို့၊ ဆရာ ကြီး ပီမိုးနင်းတို့က ပေးလိုက်သလောက် စာဖတ်သူ ကျောင်းသား ကျောင်းသူများ ရနိုင်ကြပါ၏လော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ပြဋ္ဌာန်းစာ ဖြစ်နေ၍ စာမေးပွဲဆိုတာကြီး ခံနေ သောကြောင့် သိခြင်း မှတ်ခြင်း တွင်သာ ရပ်သွားနိုင် ပါသည်။ ကျင့်ခြင်း ထိအောင် ရောက်သွားဖို့ မလွယ် လှ ထင်ပါသည်။စာရေးဆရာကြီးများက ပေးခဲ့သည်။ တစ်ဖန် သင်ရိုးညွှန်းတမ်းအဖွဲ့ ပညာရှင်များက ပြဋ္ဌာန်းပြီး ပေးလိုက်ပြန်သည်။ နောက်ထပ် လက်ဆင့်ကမ်းပြီးပေးရမည့် သူများက မြန်မာစာဆရာများ ဖြစ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43148075761813,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_ca967bd2-e8f4-434a-ad3d-af49c05de46e.jpg?v=1730275370"},{"product_id":"အောင်သင်း-မျိုးဆက်သစ်အတွက်-ဂန္တ၀င်မိတ်ဆက်","title":"မျိုးဆက်သစ်အတွက်-ဂန္တ၀င်မိတ်ဆက်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိဒါန်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မျိုးဆက်သစ်အတွက် ဂန္တဝင်မိတ်ဆက်” ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်ကိုမြင်လိုက်တာနဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မှန်းလို့ ရလောက်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အသေးစိတ်ကလေးကိုတော့ ပြောလိုက်ရပါဦးမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရည်ရွယ်ချက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(တစ်) လူငယ်တွေ သိသင့် သိထိုက်တဲ့ဂန္တဝင် စာအုပ်တွေမှာ ဘယ်စာအုပ်မှာ ဘာအကြောင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေကို ရေးထားတယ်၊ ကောင်းပုံကောင်းနည်းကဘယ်လို၊ ဘာကြောင့် ဂန္တဝင်စာပေဖြစ်လာရတယ် ဆိုတာကို အကြမ်းအားဖြင့် လူငယ်တွေကို သိကြ စေချင်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(နှစ်) “စာသွေး” ပါတဲ့ လူငယ်တွေ ကျပြန် တော့ သက်ဆိုင်ရာ စာအုပ်တွေကို ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေပြီး သေချာ ဖတ်ကြည့်ချင်စိတ် နိုးကြားလာစေချင်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အားလုံးအလေး ပဓာနထားပြီး ပြောချင်တာကတော့ လေးလေးနက်နက် ကျမ်းကြီးတစ်ခု ပြုစုဖို့ ကြိုးစားတာမဟုတ်ပါဘူးဆိုတဲ့အချက်ပါပဲ။ တကယ့်ကို လူငယ်တွေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးရုံသက်သက် လောက်ပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တင်ပြပုံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လေးလေးပင်ပင်ကြီး မဟုတ်ဘဲ ပေါ့ပေါ့ ပါးပါးရေးဖို့ ရည်ရွယ်တာဖြစ်တဲ့အတိုင်း စာသင်ခန်း ငယ်တစ်ခုမှာ\/စကားဝိုင်းကလေးတစ်ခုမှာ စကားစပ်မိ ကြလို့ ပြောကြသလို - \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(တစ်) စကားပြောသလိုပဲ ရေးသွားပါမယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(နှစ်) သက်ဆိုင်ရာ စာအုပ်စာပေရဲ့ ကောင်းပုံကောင်းနည်းကို တင်ပြတဲ့ အခါမှာ သင့်နိုးရာရာ ကောက်နှုတ်ချက်ကလေးတွေကို ထည့်သွင်းဖော်ပြ သွားပါမယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(သုံး) သုတေသနကျမ်းကြီးများရဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း အတိုင်းမဟုတ်ဘဲ စပ်မိစပ်ရာ စိတ်ဝင်စားစရာ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှတ်သားစရာလေးတွေကို သတိရမိလိုက်ရင်လည်းဝန်မလေးဘဲ ထည့်သွင်းသွားပါမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(လေး) အထူးသဖြင့် လူငယ်တွေမှာ အကြားအမြင်တိုးစေမယ့်၊ ဆင်ခြင်တုံတရား ထက်မြက်စေမယ့်အချက်အလက်မျိုး ဖြစ်မယ်ဆိုရင် သွက်သွက်ကြီး ထည့်သွားမယ်လို့ စဉ်းစားထားပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ပါမောက္ခ ကျောင်းဆရာကြီးနှစ်ပါး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ပါရာယနဝတ္ထုကို ဆရာတော် ရှင်မဟာသီလဝံသ ရေးခဲ့တယ် ဆိုတာလောက်ကိုတော့ဖြင့် လူငယ် တိုင်းလိုလို ကြားဖူးနေကြပါတယ်။ ရှင်မဟာသီလဝံသ လို့ပြောလိုက်ရင် ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရကို သတိရကြစမြဲ ပါပဲ။ ရာမလို့ပြောလိုက်ရင် လက္ခဏာဟာ တွဲပြီးပါလာ ရသလိုပဲပေါ့။ ငါတို့ခေတ်မှာလည်း “ဇော်ဂျီ” လို့ ပြော လိုက်ရင် “မင်းသုဝဏ်” ကို တွဲပြီး သတိရလိုက်ကြသလိုပဲပေါ့။ ဒီဆရာတော်ကြီး နှစ်ပါးကိုလည်း ခွဲလို့ မရလောက်အောင် ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။အရင်ကတော့ဖြင့် “ဆုတောင်းခန်းပျို့” “ပါရမီ တော်ခန်းပျို့” တွေကို သီကုံးရေးစပ် တော်မူခဲ့တဲ့ ရှင်မဟာသီလဝံသ၊ “ကိုးခန်းပျို့” “သံဝရပျို့” တွေကို စီရင်တော်မူခဲ့တဲ့ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ စသည်ဖြင့် စာပေ ပါရဂူကြီးများအဖြစ် ၊ တစ်နည်းအားဖြင့် မြန်မာစာပေရဲ့ ရှေးဦးကဗျာဆရာကြီးများအဖြစ် ရိုသေသတိရခဲ့ မိပါတယ်။ အခုလို အသက်ကလေးရလာပြီး သူတို့စာ၊ သူတို့ဘဝ ကို သေချာလေ့လာကြည့်လိုက်တော့မှ“မျိုးဆက်သစ် တိုးတက်ရစ်ဖို့” တကယ့်ကို ကြိုးပမ်းတော်မူခဲ့တဲ့ ပါမောက္ခကျောင်းဆရာကြီး နှစ်ပါး ပါကလားရယ်လို့ ရိုသေကြည်ညိုခြင်းအသစ် ဖြစ်ရပြန် ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            စဉ်းစားကြည့်လေ - သူတို့ဟာ ခေတ်ပြိုင် ကျောင်းတိုက်ကြီး (တက္ကသိုလ်ကြီး) နှစ်ခုရဲ့ ပဓာန နာယက ဆရာတော်ကြီး (ပါမေါက္ခချုပ်ကြီး) နှစ်ဦး မဟုတ်ပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကျောင်းတိုက်ဆိုမျှ စကားစပ်မိလာလို့ ပြောလိုက်ရဦးမယ်။ “တိုက်” ဆိုတာက အစုအဝေး၊ “အစု” ကိုပြောတာ။ ကျောင်းအုပ်စုကြီးပေါ့ကွယ်။ ဥပမာသရက်တော ကျောင်းတိုက် ဆိုကြပါစို့ - အဲဒီကျောင်းတိုက်ထဲမှာ ကျောင်းသီးခြားတွေ အများ ကြီးပဲ။ သူ့ကျောင်းနဲ့၊ သူ့ကျောင်းထိုင် ဆရာတော်နဲ့ သီးသန့် သီတင်းသုံးနေကြတာပဲ။ ကျောင်းတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို စီမံကွပ်ကဲတဲ့ ဆရာတော်ကြီးကိုတော့ တိုက်အုပ် ဆရာတော်ကြီး၊ ဦးစီးပဓာန နာယက ဆရာတော်ကြီးပေါ့။ငါတို့ တက္ကသိုလ်နဲ့တူပါတယ်။ University ဆိုတာ a collection of colleges ပဲမဟုတ်လား။ကောလိပ်တွေ စုထားတာကို တက္ကသိုလ်လို့ ခေါ်ကြတာပါပဲ။ ဒါကြောင့် ရှေးခေတ် စစ်မဖြစ်မီက ရန်ကုန် ကောလိပ်၊ ဂျတ်ဆင်ကောလိပ်၊ ဆရာအတတ်သင် ကောလိပ်၊ ဆေးကောလိပ်ဆိုတာတွေ စုထားတာမို့ “ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်ကျောင်းတိုက်” ရယ်လို့ မြန်မာလို ပြန်ဆိုသုံးစွဲခဲ့ဖူးတယ်။ တက္ကသိုလ်မဂ္ဂဇင်း အဟောင်း တွေကို ကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် “ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ကျောင်းတိုက်မဂ္ဂဇင်း” ရယ်လို့ ရေးထားတာတွေကို တွေ့ရလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ရှင်မဟာသီလဝံသနဲ့ ရှင်မဟာ ရဋ္ဌသာရ ဆရာတော်ကြီး နှစ်ပါးဟာလည်း ပဓာနနာယက ဆရာတော်ကြီးများ ဖြစ်ကြလေတော့၊ သူ့ခေတ် သူ့အခါမှာ ပါမောက္ခချုပ်ကြီး တွေပဲပေါ့။ ကျောင်း ဆရာကြီးတွေပဲပေါ့။ တကယ့်ကျောင်းဆရာ ဆိုတာမျိုး က မျိုးဆက်သစ် တိုးတက်ရစ်အောင် ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ နေ့နေ့ညည ကြံစည်နေကြသူတွေ မဟုတ်လား။ “ဆရာကောင်းတပည့် ပန်းကောင်းပန်” ဆိုတာမျိုးလို ကိုယ့်ကျောင်းက ထွက်သွားတဲ့ တပည့် တစ်ယောက်ဟာ လူ့လောကအလယ်မှာ ထည်ထည် ဝါဝါ မဖြစ်လာရင်တောင်မှ လိမ်လိမ်မာမာ ဖြစ်စေချင် ကြတာကိုး။ အဲဒီစေတနာတတွေဟာ သူတို့စာတွေမှာ တဝိုးဝိုး တဝင်းဝင်း တောက်ပ ထင်ဟပ်နေတာကိုတွေ့နေကြရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “ပါရာယနဝတ္ထု” လို စာမျိုးကို ဆရာတော်ဟာ ကောက်ကာငင်ကာ ရေးလိုက်တယ်လို့ မထင်မိဘူး။ ၊ တပည့်ဖြစ်သူ ဟောပြောဆုံးမရာကနေပြီး ကျမ်း တစ်စောင်ပြုဖို့ စိတ်ကူးပေါက်လာတယ်လို့ထင်မိ ပါတယ်။ ကောင်းပြီ၊ “ပါရာယနဝတ္ထု” အကြောင်းကိုဆွေးနွေးကြစို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတကယ့်ကျောင်းဆရာ ဆိုတာမျိုးက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျိုးဆက်သစ် တိုးတက်ရစ်အောင် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ နေ့နေ့ညည\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြံစည်နေကြသူတွေ မဟုတ်လား။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဆရာကောင်းတပည့် ပန်းကောင်းပန်” ဆိုတာမျိုးလို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုယ့်ကျောင်းက ထွက်သွားတဲ့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတပည့်တစ်ယောက်ဟာ လူ့လောက အလယ်မှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထည်ထည်ဝါဝါ မဖြစ်လာရင်တောင်မှ လိမ်လိမ်မာမာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖြစ်စေချင်ကြတာကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပါရာယန၀ထ္ထု\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာတော် ရှင်မဟာသီလဝံသ ၈၁၅-၈၈ဝ (၁၄၅၃-၁၅၁၈) ဟာ ပါရာယနဝတ္ထုကို ၈၆၃(၁၅၀၁) မှာ ပြုစုပြီးမြောက်ခဲ့ပါတယ်။ ခုဆိုရင် ကျမ်းသက်တမ်း အနှစ် ၅ဝဝ လောက်ရှိပြီပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ပါရာယန” ဆိုတာမှာ ပါရာ = တစ်ဘက်ကမ်း + အာယန = လမ်းကြောင်း။ သံသရာ တစ်ဘက်ကမ်း နိဗ္ဗာန်သို့ သွားရာလမ်းကြောင်းဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ရှိပါ တယ်။ ပါရာယနဆိုတဲ့ အမည်ကိုတော့ ဘုရားဟော ခုဒ္ဒကနိကာယ် ပါရာယနသုတ်အမည်ကို ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ပါရာယနသုတ်ရဲ့ ဝတ္ထုအကြောင်းအကျဉ်း ကတော့ “ဗာဝရီ” ဆိုတဲ့ ရသေ့ပုဏ္ဏားကြီးက သူ့ တပည့်ကြီး တစ်ကျိပ်ခြောက်ယောက်ကို ဘုရားရှင်ထံ စေလွှတ်ပြီး ပုစ္ဆာများကို မေးစေခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ မေးပုံက စိတ်နဲပသာလျှင်မေးပြီး ဘုရားရှင်က နှုတ်နဲ့ ဖြေတော်မူခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဆရာတော် (ပါမောက္ခကျောင်းဆရာကြီး) ရှင်မဟာ သီလဝံသရဲ့ ပဓာန ရည်ရွယ်ချက်က မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တွေကို ရဟန်းဖြစ်စေ၊ လူဖြစ်စေ၊ သီလရင်ဖြစ်စေ လူရည်ချွန်၊ လူရည်မွန်ဖြစ်လာ စေချင် တာပါပဲ။ နိဒါန်းပျိုးလိုက်ပုံကို ကြည့်လိုက်ရင် ဆရာတော်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို ထင်းထင်းကြီး တွေ့နိုင် ပါတယ်။ ကြည့်ပါ ဘုရားသခင်လက်ထက်၌ သဒ္ဓါကြည်ညို သောလူသူတော်တို့သည်ကား၊ သားချစ် သမီးချစ် တို့ကိုဤသို့ လျှင် ဆုံးမသတတ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချစ်သားတို့ ... ရဟန်းတည်း ဖြစ်မှုကား သာရိပုတ္တရာ၊ မောဂ္ဂလန် အရှင်နှစ်ပါးကို နည်းယူ ကြပါကုန် အရှင်နှစ်ပါးကို နှိုင်းရှည့်စရာမူပါကုန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူတည်းဖြစ်မူကား စိတ္တသူကြွယ်၊ ဟတ္တ ဌာဝကသီတင်းဦး၊ ဤယောက်ျားမြတ်နှစ်ဦးတို့၏ အကျင့်ကို နည်းယူပါကုန် ဟုဆုံးမ၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သားမိန်းမကိုတည်း ဆုံးမမှုကား -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ချစ်သမီးတို့ ... ရဟန်းတည်း ဖြစ်ပါ လေငြားမူကား ... ခေမာ ၊ ဥပ္ပလဝဏ် ရဟန္တာမိန်းမ နှစ်ပါးတို့၏ အကျင့်ကို နည်းယူပါကုန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43148081987733,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_2d9ec90b-cf71-4546-a97b-b87d0a85ce14.jpg?v=1730275377"},{"product_id":"အောင်သင်း-လူငယ်များသို့မင်္ဂလာပါ","title":"လူငယ်များသို့မင်္ဂလာပါ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိဒါန်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီစာကို လူငယ်များအတွက် ရည်ရွယ်ပြီး ရေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ထပ်ပြီး ရှင်းပြလိုက်ချင်တာက အသက်ရှစ်ဆယ်ပြည့်လုနီးနီး အဘိုးကြီး တစ်ယောက်က အသက် ၂၀ တစ်ဝိုက် စာဖတ်ဝါသနာပါတဲ့ လူငယ်တွေကို လှမ်းပြီး စကားဆိုနေခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် “မင်းတို့” “ငါတို့” စသည်အားဖြင့် ရင်းနှီးစွာ ရေးသွားတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူငယ်များသို့ မင်္ဂလာပါ” ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်ကို ပေးလိုက်ပါတယ်။ “လူငယ်များသို့' ဆိုတာကတော့ စာရေးသူရည်ရွယ်တဲ့ ပရိသတ်ကို ညွှန်း လိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ “မင်္ဂလာ” ဆိုတာကတော့ နှုတ်ခွန်းဆက်လိုက်တဲ့စကားဖြစ်ကြောင်း မြန်မာတွေကိုမဆိုထားနဲ့တော့ နိုင်ငံခြားသားတွေတောင် သိနေကြပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီ “မင်္ဂလာပါ” ဆိုတဲ့ နှုတ်ခွန်းဆက်စကားကို တွင်ကျယ်ခိုင်မြဲလာ အောင် ကျင့်သုံးပေးလိုက်တာကတော့ စာသင်ကျောင်းတွေပါပဲ။ ဆရာနဲ့ကျောင်းသားတပည့်တွေဟာ တွေ့လိုက်ရင် “မင်္ဂလာပါ”လို့ နှုတ်ဆက်ကြရ တယ်။ အဲဒီ 'မင်္ဂလာပါ” ဆိုတဲ့ နှုတ်ခွန်းဆက်စကားမပေါ်မီက ငါတို့ မြန်မာလူမျိုးတွေမှာ ခိုင်ခိုင်မာမာ နှုတ်ခွန်းဆက်စကား မရှိခဲ့ကြဘူး။ “နေကောင်းရဲ့နော်' 'ဘယ်သွားမလို့လဲ “ဘယ်ကပြန်လာသလဲ' စတာတွေနဲ့ နှုတ်ဆက်ကြတာပဲ။ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံတွေနဲ့ ဆက်သွယ်မိတော့မှ 'နှုတ်ခွန်း ဆက်စကား’ လိုအပ်နေပြီဆိုတာ သိလာကြတယ်။ ဒါကြောင့် နှုတ်ခွန်းဆက် စကားအမျိုးမျိုး တီထွင်လိုက်ကြသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အားလုံးက လက်ခံတွင်ကျယ်တဲ့ စကားဖြစ်မလာဘူး။ နောက်ဆုံး ကျောင်းတွင်း စာသင်ခန်းတွေမှာ ဆရာတပည့် နှုတ်ဆက်တာကို အစပျိုးလိုက်တော့မှ 'မင်္ဂလာပါ” ဆိုတဲ့ နှုတ်ခွန်းဆက်စကားဟာ ခိုင်မြဲလာပါတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါကြောင့် “မင်္ဂလာပါ' လို့ နှုတ်ခွန်းဆက်ပြီး ဖွင့်လိုက်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကောင်းပြီ၊ ဒါဖြင့် “မင်္ဂလာ” ဆိုတာဘာလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်္ဂလာပါ\" ဆိုတာ “မင်္ဂလာရှိပါစေ” လို့ ပြောတာပေါ့လို့ ပြန်ပြော လိုက်ရင်လည်း အလွယ်သားပဲ။ ဒါပေမဲ့ “မင်္ဂလာရှိပါစေဆိုတာက ဘာလဲ။ ဘာရှိစေချင်တာလဲ”လို့ ဆက်မေးလိုက်ရင် ဘယ်လိုဖြေကြမလဲ။ အတော်လေး ခက်သွားပြီ မဟုတ်လား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မင်းတို့ ငါတို့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေဟာ ကလေးလူမမယ်ဘဝ ကတည်းကစပြီး ဘုရားရှိခိုးခဲ့ကြတာပဲ။သြကာသ၊ သြကာသနဲ့ ရွတ်ခဲ့ကြတာပဲ။ ကဲ ... 'သြကာသ ဆိုတာဘာလဲ' လို့ မေးရင် ဖြေနိုင်ပါ့မလား။ အဲဒီလိုပဲ “မင်္ဂလာ' ဆိုတာကိုလည်း သိနေကြတာပါပဲ။ အဲ... သူများက မမေးသေးရင်ပေါ့လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ရေးနေရင်း ငါကြားဖူးတဲ့ အင်္ဂလိပ်စကားလေးတစ်ခုကိုသွားပြီး သတိရမိတယ်။ ဒါလည်း ဆရာကီရယ်ကာမောကာ ရွတ်ပြခဲ့တာလေးပါ။ \"If you don't ask me I know. If you ask me I don't know.\"တဲ့။မမေးရင် သိတယ်၊ မေးရင် မသိတော့ဘူးပေါ့ကွယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “မင်္ဂလာပါ' မှာလည်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်နေကြတာပေါ့။ မင်းတို့တင်လား ဆိုတော့ ငါလည်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်နေခဲ့တာပါပဲ။ နောက်တော့ ကျောင်းဆရာ တစ်ယောက်ဖြစ်နေတာမို့ “မင်္ဂလာ'ဆိုတာလေးတော့ သိမှဖြစ်မယ်၊ ကလေးတွေက မေးလိုက်ရင် ဒုက္ခရောက်ရချည်ရဲ့ဆိုပြီး ရှာဖွေမှတ်သား ထားလိုက်ရတယ်။ ဒါတောင် အခု ဒီစာကို ရေးမယ်ကြံတော့ ပြန်ကြည့် လိုက်ရသေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ဆရာကြီး ဦးဟုတ်စိန်ရဲ့ ပါဠိ-မြန်မာအဘိဓာန်မှာ - “မင်္ဂလာ-ကောင်းခြင်း၊ ပွားခြင်းသို့ရောက်ခြင်း၊ ချီးမွမ်းအပ်သော ကောင်းမြတ်သော တရား၊ စီးပွားချမ်းသာ၏ အကြောင်းဖြစ်သော တရား”လို့ ဖွင့်ဆိုထားတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ဒီတော့ “မင်္ဂလာပါ” ဆိုတာ “ကောင်းမြတ်သောတရားနှင့် ပြည့်စုံပါစေ” ဆိုတဲ့ “ဆုတောင်းခွန်းဆက် စကား' လို့ ဆိုသင့်တာပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            တစ်ဆက်တည်းမှာပဲ ရှေ့နားက စကားစပ်မိခဲ့တဲ့ “သြကာသ” ဆိုတာကို ကြုံတုန်းကြုံခိုက် ပြောလိုက်ရဦးမယ်။ အဲဒီ ပါဠိ-မြန်မာ အဘိဓာန်မှာ ဖွင့်ဆိုတာက “ခွင့်တောင်းခြင်း၊ ခွင့်ပြုခြင်း” ဆိုတဲ့ သဘောပါပဲ။ ဒီတော့ ဘုရားရှိခိုးရာမှာ “သြကာသ” လို့ အစချီလိုက်တဲ့ သဘောက အလွန်ရိုသေအပ်သော ဘုရားရှင်ထံမှာ သို့မဟုတ် သီလယူရင် သံဃာ တော်ထံမှာ “တပည့်တော်အား လျှောက်ထားခွင့် ပြုတော်မူပါဘုရား” လို့ တောင်းပန်လိုက်တာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “မင်္ဂလာပါ” လို့ နှုတ်ခွန်းဆက်ပြီး ဘာအကြောင်းရေးမှာလဲလို့ မေးစရာရှိလာပြန်ပါတယ်။ “မင်္ဂလာ' အကြောင်းကို ရေးမှာပါပဲ။ ဘယ်လိုမင်္ဂလာ အကြောင်းတွေ ရေးမှာလဲလို့ ဆက်ပြီးမေးရင်တော့ ဘုရားရှင်တော် ဟောကြားတော်မူခဲ့တဲ့ “မင်္ဂလသုတ်” အကြောင်းကို ရေးမှာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီလိုဆိုတော့ မင်းတို့ဘက်ကလည်း ဆက်ပြောစရာရှိလာပြန်တာ ပါပဲ။ “အဲဒါမှ ဗုဒ္ဓဝါဒ ဓမ္မမင်္ဂလာပေ ဆိုတာတွေကို ကျွန်တော်တို့ ကုန်းအော်ပြီး ကျက်ခဲ့ရတာ ခုထက်ထိ အမှတ်ရနေပါသေးတယ်၊ ဘာပြုလို့ ဒါကို ရေးနေဦးမှာလဲ” စသည်အားဖြင့် ပြောစရာရှိပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီလိုဆိုရင် ငါကလည်း မင်းတို့ကို ပြန်မေးလိုက်ဦးမှာပဲ။ မင်းတို့ တွေ 'သြကာသ” နဲ့ “မင်္ဂလသုတ်' ဘယ်သင်းနဲ့ အရင်တွေ့ခဲ့သလဲ။ ဩကာသကို အရင်တွေ့ခဲ့ကြတယ် မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ တကယ်သိခဲ့ ကြသလား။ စာမေးပွဲဖြေနိုင်ရုံတော့ သိခဲ့ကြမှာပေါ့။ မင်းတို့မှသာ မဟုတ် ပါဘူး။ ရှေးခေတ်ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းသားတွေလည်း “ဧဝံ မေ သုတံ၊ ဧကံ သမယံ ဘဂဝါ သာဝတ္ထိယံ' ဆိုတာမျိုးတွေ၊ 'အသေဝနာ စ ဗာလာနံ ပဏ္ဍိတာနဉ္စ သေဝနာ” ဆိုတာမျိုးတွေကို ကျွက်ကျွက်ညံနေအောင် အော်ဟစ်ပြီး ကျက်ခဲ့ကြတာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းတို့လို မင်္ဂလသုတ်လောက်သာမကဘဲ ရတနသုတ်၊ မေတ္တာသုတ် ဓမ္မစကြာဆိုတာတွေကိုလည်း ပါဠိရော အနက်အဓိပ္ပာယ်ကိုပါ အော်ပြီး ကျက်မှတ်ခဲ့ကြရတာပါပဲ။ ကျက်တော့ ဘာဖြစ်လဲ၊ အလွတ်ရတာပေါ့။ အလွတ်ရတော့ ဘာဖြစ်လဲ၊ ရွတ်ရတာပေါ့။ ရွတ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ဘာဖြစ်မှန်းကို မသိတော့ဘူး။ရွတ်ကြတော့ ဘာဖြစ်လာလဲ။ ဘာဖြစ်လာမှန်း မသိတော့ဘူး။ ဒီတော့ ဒါတွေ ရွတ်လိုက်ရင် အန္တရာယ်ကင်းတယ်၊ ကျက်သရေရှိတယ်လောက်ပဲ ထင်လာတယ်။ လာဘ်ရွှင်တယ်၊ စီးပွားတက်တယ်။ ဘီလူး သရဲ စုန်း တစ္ဆေတွေ ထွက်ပြေးတယ်ဆိုတာမျိုးတွေ ဖြစ်လာတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်္ဂလသုတ်လိုဟာမျိုး မဆိုထားနဲ့ ဘုရားဟောတရားတော်မှာ နိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်း တရားအကျဉ်းချုပ် (အကျဉ်းဆုံးတရားအချုပ်)လို့ဆိုနိုင်တဲ့ ဓမ္မစကြာသုတ်ကိုတောင်မှ ရွတ်တာလောက်နဲ့ပဲ ကျေနပ်နေကြ တယ်။ ဆင်ခြင်ကြံဆဖို့ အားထုတ်ကြိုးပမ်းဖို့ သတိမရကြတော့ဘူး၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စိတ်ဆင်းရဲခြင်းဖြစ်တော်မူကြတဲ့ 'ကျမ်းတတ် ဆရာတော်ကြီးများရဲ့ “ပင့်သက်ချသံ'ကို မင်းတို့တွေ နားထောင်ကြည့် ကြစမ်းပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သာသနာတော်မှာ ဒီလောက်အရေးပါတဲ့ တရားတော်ကြီးတစ်ခုဟာ ဇရပ်ပေါ်က ဝတ်အသင်းသူကလေးများရဲ့ ပါးစပ်ဖျားမှာတင် လမ်းဆုံးနေရတာဟာ သာသနာတော်နဲ့ ကြုံတွေ့ရသူတို့ရဲ့ နှစ်နာချက်ကြီး တစ်ခုပါ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒါဟာ ကမ္ဘာ့ဗုဒ္ဓသာသနာပြု ဆရာတော်ကြီး “အရှင်သေဋ္ဌိလ” နဲ့ တောင်တွင်းကြီး“နတ်မှီဆရာတော်ကြီး' တို့ရဲ့ ပင့်သက်ချသံတွေပါပဲ။ ဆိုလိုတာက ကျောက်မျက်ရတနာမျိုးစုံထွက်တဲ့ “ဝေဘူလ၊ ဝေဘာရ” တောင်ကို ရောက်ပါလျက် မီးခတ်ကျောက် (အင်ကြင်းကျောက်) ကို ကောက်ပြီး ပြန်လာတဲ့ လူမိုက်လို ဖြစ်နေကြပြီလို့ ပြောလိုက်တာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်း အနှစ်သာရကိုချုပ်ပြီး ပြလိုက်တဲ့ ဓမ္မစကြာ တောင်မှ အရွတ်စခန်းမှာ လမ်းဆုံးနေတော့ မင်္ဂလသုတ်ကိုတော့ ပြောမနေ နဲ့တော့။ ဒီကြားထဲမှာ မင်္ဂလသုတ်ကို ပရိတ်ကြီးဆယ့်တစ်သုတ်မှာသွင်း လိုက်ပြန်တော့ ဒီသုတ်ကို ပရိတ်အဖြစ် ရွတ်ကြပြန်တယ်။ ရွတ်တာနဲ့ပဲ ကျေနပ်နေတော့ စဉ်းစားချိန်၊ ကျင့်ချိန် မရတော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါကြောင့် မင်းတို့တစ်တွေကို ရွတ်ရုံနဲ့ ကျေနပ်မနေကြဘဲ ကိုယ်တိုင် ကြံဆအားထုတ်ဖို့ သတိရကြအောင် နှိုးဆော်တဲ့သဘောနဲ့ ရေးမှာပါ။ မင်းတို့ မသိသေးတာကို သိအောင် တွန်းပြမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သိပြီးသား တွေကို နောက်တစ်ခါ ပြန်ကြည့်မိအောင် လက်တို့သတိပေးလိုက်ရုံ ရေးမှာပါ။ငါတို့မြန်မာလူမျိုးတွေအဖို့ လူကြီးလူငယ်အားလုံး ရင်းနှီးနေကြတဲ့ “မင်္ဂလသုတ်' ဒေသနာတော်အကြောင်းကို ရေးမှာဖြစ်ပါတယ်။ သို့သော် လည်း မင်းတို့မသိတာတွေကို ရေးမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ငါက အဲဒီလောက် လည်း ပညာကြီးသူ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ကိုယ်တတ်သမျှ သိသမျှ ဗဟုသုတလေးနဲ့ မင်းတို့သိပြီးသားကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြည့်မိအောင်သာလျှင် သတိပေးတဲ့သဘောနဲ့ ရေးမှာပါလို့လည်း ကြိုတင်ပြီး ဝန်ခံခဲ့ ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြောလိုက်ရဦးမယ်။မင်းတို့အတွက် ရေးဖို့ပြင်ဆင်ခိုက်မှာကိုပဲ ငါ့မှာ ကျေးဇူးဖြစ်ထွန်း လိုက်တာ ပြောမပြနိုင်အောင်ပါပဲ။ ဒီလိုကွယ့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်္ဂလသုတ်က “ပရိတ်ကြီးဆယ်တစ်သုတ်' မှာ ပါနေတယ် မဟုတ် လား။ ဒီတော့ ပရိတ်ကြီးကို ပြန်ရှာကြည့်ရပြန်တာပေါ့။ ဒီတော့လည်း အလွယ်သားပဲ။ ရဟန်းပညာရှိ၊ လူပညာရှိအပေါင်းက “ကောင်းလှပါရဲ့”လို့ချီးကျူးပူဇော်ရတဲ့ “ပရိတ်ကြီးနိဿယသစ်” ကို ပြန်ဖတ်ရတာပေါ့။” ဒါကြောင့် အလွယ်သားပဲလို့ ပြောခဲ့တာပါ။ ငါတို့အဖို့တော့ သက်သာ လွယ်ကူစွာဖတ်ရတာမို့သာ လွယ်တယ်လို့ ပြောလိုက်ရတာပါ။ ဒီကျမ်းကို ပြုစုတဲ့ “သပြေကန် ဆရာတော်ကြီးမှာတော့ (ပိဋကတ်ကို ချောက်ချားပြီး ဖြစ်နေပါလျက်) ချွေးတလုံးလုံးနဲ့ လပေါင်းများစွာ ပင်ပန်းတော်မူခဲ့ ရရှာမှာပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျမ်းပြုတဲ့ဆရာတော်ကို မဆိုထားနဲ့ 'နိဒါန်း' ရေးလိုက်တဲ့ “အဘယာရာမ' ဆရာတော်ရဲ့ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကလည်း ကြောက်ခမန်း လန့်ခမန်းပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \" မင်းတို့တစ်တွေ ရိုသေစွာ သတိပြု မှတ်သားသင့်တာကြောင့်ဆရာတော်ကြီးနှစ်ပါးရဲ့ ဘွဲ့တော်တွေကို ထည့်ပြီး ရေးလိုက်ပါဦးမယ်။ စာပေပရိယတ္တိနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆက်ကပ်လိုက်တဲ့ ဘွဲ့တော်တွေကို မရေးတော့ဘူး။ 'သပြေကန်' ဆိုလိုက်ရင် စာပေသမားတိုင်း သိကြပါတယ်။ ဘွဲ့အမည်တော် က “အရှင်ဝါသေဋ္ဌာဘိဝံသ” တဲ့။ နိဒါန်းရေးတဲ့ ဆရာတော် “ဗုဒ္ဓတက္ကသိုလ် ပါမောက္ခချုပ်' ဆိုရင် အားလုံးသိကြပါတယ်။ ဘွဲ့အမည်တော်ကတော့ “အရှင်သီလာနန္ဒာဘိဝံသ' တဲ့၊ နောင်အခါမှာ မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရား ကြီးရဲ့ မိန့်ကြားချက်အရ အမေရိကမှာ သီတင်းသုံး သာသနာပြုရတာမို့ “ကာလီဖိုးနီးယား ဆရာတော်' ရယ်လို့ တွင်လာခဲ့ပြန်ပါသေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နိဒါန်းကိုရော၊ ပရိတ်ကြီးနိဿယသစ်ကိုရော ဖတ်လိုက်ရတာ ငါ့မှာ အရသာရှိလွန်းလို့ ပြောမပြနိုင်လောက်အောင် ကျေးဇူးဖြစ်ထွန်းတယ်လို့ ဆိုခဲ့ရပါတယ်။ ကဲ ... “မင်္ဂလသုတ်” ဆီကို သွားလိုက်ကြဦးစို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောကမှာ ကောင်းကျိုးဖြစ်ထွန်းပွားများသော တရားတွေဟာဘာတွေလဲဆိုတာကို လူနတ်အပေါင်းတို့ ကြံစည်တွေးတောကြတာ ၁၂ နှစ် တိုင်ကြာခဲ့ပြီးမှ မထင်ရှားတဲ့ နတ်တစ်ပါးက ဘုရားရှင်ထံ သန်းခေါင် လောက်မှာ ရောက်လာပြီး “လောကမှာ ကောင်းကျိုးချမ်းသာ စီးပွားထွန်းစေသော မှတ်သားဖွယ်ရာ တရားများဟာ အဘယ်တရားများ ဖြစ်ပါ သလဲ အရှင်ဘုရား” လို့ လျှောက်ထားမေးမြန်းတယ်၊ အဲဒီအခါ ဘုရားရှင်က သုံးဆယ့်ရှစ်ပါးသော မင်္ဂလာတရားတွေကို ဟောကြားမိန့်မြွက်တော် မူခဲ့ပါတယ်။ ဒါတွေကိုတော့ မင်းတို့အားလုံး သိကြပြီး ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကဲ ... ဘုရားရှင်ရဲ့ မှာကြားချက်တွေဆီကို သွားကြစို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မင်းတို့လည်း ရင်းနှီးပြီးဖြစ်နေတာမို့ ပါဠိတော်ကလေးနဲ့ပဲ ဖွင့်လိုက် ပါရစေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသေ၀နာ စ ဗာလာနံ၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပဏ္ဍိတာနဉ္စ သေ၀နာ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပူဇာ စ ပူဇနေယျာနံ၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဧတံ မင်္ဂလ မုတ္တမံ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြောလိုက်ရဦးမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မင်းတို့အထက်က ဂါထာလေးကို ဖြည်းညင်းသက်သာ ရွတ်ကြည့် စမ်းပါ။ အလွန်ကိုရွတ်လို့ကောင်း၊ နာလို့ကောင်းတဲ့ ‘နှုတ်ချို့နားချို\" ကဗျာလေးဖြစ်နေတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ 'ဂါထာ' ဆိုတာ “ကဗျာ” ပါပဲ။ ပါဠိကဗျာပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           'ဒေဝတ္ထ၊ နတ်သား၊ ဗာလာနံ၊ လူမိုက်တို့ကို ယာ အသေဝနာ စ၊ အကြင် မပေါင်းသင်း မဆဲခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ ပဏ္ဍိတာနံ၊ ပညာရှိ သူတော်ကောင်းတို့ကို ယာ သေဝနာ စ အကြင်ပေါင်းသင်းမှီဝဲခြင်းသည် လည်းကောင်း၊ ပူဇနေယျာနံ၊ ပူဇော်ထိုက်သောသူတို့ကို၊ ယာ ပူဇာ စ၊ အကြင်ပူဇော်ခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ဤတရား သုံးပါးကား၊ ဥတ္တမံ၊ ကောင်းမြတ်သော မင်္ဂလံ၊ မင်္ဂလာပေတည်း။”လူမိုက်ကို ရှောင်ခွာခြင်း၊ ပညာရှိသူတော်ကောင်းကို ပေါင်းသင်း ဆည်းကပ်ခြင်း၊ ပူဇော်ထိုက်သူကို ပူဇော်ခြင်းတို့ဟာ ကောင်းမြတ်သော မင်္ဂလာတရားဖြစ်တယ်ပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗာလ-လူမိုက်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီမှာ ငါ့အဖို့ပထမဆုံး စဉ်းစားမိတာက 'ဗာလ-လူမိုက်”ဆိုတဲ့ စကားလုံးပါပဲ။ဘယ်လိုလူမျိုးကို လူမိုက်လို့ခေါ်သလဲ။ ရှေ့ပိုင်းမှာပြောခဲ့သလိုပေါ့။ မမေးရင်တော့ သိသလိုလိုပဲ။ မေးလိုက်ရင် ယောင်ချာချာဖြစ်သွားတာ မျိုးပေါ့။ သပြေကန်ဆရာတော်ဘုရားကြီးကတော့ -“လူမိုက်ဟုသိနိုင်သော အမှတ်အသားများကား၊ မကောင်းသောအကြံကို ကြံခြင်း၊ မကောင်းသောစကားကိုပြောခြင်း၊ မကောင်းသောအလုပ်ကို လုပ်ခြင်းတို့တည်း။ ဤလက္ခဏာသုံးပါးရှိသူကား အမျိုးမြတ်သူပင်ဖြစ်စေ၊ ပစ္စည်း ကြွယ်ဝသူပင်ဖြစ်စေ၊ အစိုးရသူပင်ဖြစ်စေ၊ မည်သူမဆို (ဗာလ) လူမိုက်ပင်တည်း။” လို့ ဖွင့်ဆိုထားပါတယ်။အလွယ်အားဖြင့် မှတ်ထားလိုက်ဖို့ကတော့ ကိုယ် နှုတ်၊ နှလုံး မကောင်းတဲ့သူကို လူမိုက်လို့ ခေါ်နိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူမိုက်' ဆိုတာကြောင့် သတိရနေမိတာလေးတစ်ခုကို ပြောလိုက်ရပါဦး မယ်။ မင်းတို့တစ်တွေ နားယဉ်နေပြီးသားပါ။ ဒသမတန်းမှာ ပြဋ္ဌာန်းထားတဲ့ “မြန်မာစကားပြေလက်ရွေးစင်' စာအုပ်မှာ 'သိင်္ဃသူ့သမီးကျောက်စာကို မှတ်မိကြဦးမှာပေါ့။ အဲဒီကျောက်စာထဲက “သိင်္ဃသူ့သမီး' ဆုတောင်းကို ငါကိုယ်တိုင် နောက်ပိုင်းကျမှ အလေးအနက် သတိထားမိလာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43148090638485,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_7115da22-ba84-46ca-b9a2-1d13f16ece74.jpg?v=1730275384"},{"product_id":"အောင်သင်း-သရက်ထောင်ဖောက်ခဲ့စဥ်က","title":"သရက်ထောင်ဖောက်ခဲ့စဥ်က","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသရက်ထောင် ဖောက်ခဲ့စဉ်က\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်သင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ၁၉၄၉ ခု၊ အောက်တိုဘာလလောက်က ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအချိန်ကာလသည်ကား မြန်မာပြည် အလယ်ပိုင်းတွင် ရောင်စုံသူပုန်များအာဏာလွှမ်းမိုးနေဆဲကာလဖြစ်၍ ပြည်၊ အောင်လံ၊ တောင်တွင်း၊ မကွေး၊ နတ်မောက်၊ မြို့သစ်စသည်တို့မှာ လွတ်မြောက်သော နယ်မြေဟု သတ်မှတ်ထားသော ဒေသ များဖြစ်ကြပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရောင်စုံတပ်ပေါင်းစုတို့ သိမ်းပိုက်လိုက်သော နယ်တိုင်းတွင် ၄င်းတို့ နှင့် အခန့်မသင့်သော အရာရှိများ၊ နိုင်ငံရေးသမားများ၊ စီးပွားရေးသမားများ၊ အစိုးရအမှုထမ်းများကို ဖမ်းစီး၍ “လုံခြုံရေးစခန်း” ဟု သာယာနာပျော်ဖွယ် ကင်ပွန်းတပ်ထားသော အကျဉ်းထောင်သို့ ပို့ ထားကြသည်မှာ အဆန်းမဟုတ်တော့ချေ။ ထိုကဲ့သို့ သော ရောင်စုံသူပုန်တို့၏ အကျဉ်းသားများတွင် နိုင်ငံရေးသမား များ၊ ခရိုင်ရဲဝန်၊ ခရိုင်ဝန်၊ ရဲဝန်ထောက်များစ၍ ကျောင်းဆရာများ၊ မင်းစေများထိအောင် ပါဝင်ပေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရောင်စုံတို့၏ အကျဉ်းသားများဖြစ်သည့်အတိုင်း လူစုံလည်းပါဝင်သည်။ ပုတီးတကိုင်ကိုင်နှင့် အမြဲတမ်း ဘုရားကို ဝတ်ပြု နေသောသူများ၊ ထောင်ကြပ်များနှင့်ပေါင်း၍ သွင်းလာသောအရက်ကို နေ့ ရောညပါ သောက်နေသူများ၊ စာပေကိုချည်း လေ့လာနေသောသူများ၊ ဖဲဝိုင်းကက်ဝိုင်းနှင့် တစ်နေ့ တာအချိန်ကုန်လွန်စေသူများ၊ မာ့က်စ်၏ ရုပ်ဝါဒကို အကြွင်းမဲ့လက်ခံ၍ ဂေါတမကိုပင် ဝေဖန်သူများ၊ ဗေဒင်နှင့် ရတနာဒီပံအင်းကို လေ့လာကျင့်သုံးနေသူများဖြင့် စုံနေပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်တော်တို့ သရက်ထောင်တွင် အကျဉ်းသားပေါင်း ၁၀၀ ခန့်ရှိပါသည်။ ဤအကျဉ်းသမား များကို ပထမစ၍ဖမ်းဆီးခြင်းခံရစဉ်က မကွေးထောင်ကြီးတွင်ထားပါသည်။ အစိုးရတပ်များက ရေနံ ချောင်းကိုသိမ်း၍ မကွေးကို ထိုးစစ်ဆင်တော့မည့်အသွင် ရှိလာသောအခါတွင် ကျွန်တော်တို့ ကို တောင်တွင်းထောင်သို့ ပို့ လိုက်ပါသည်။ တောင်တွင်းထောင်တွင် တစ်လခန့်မျှကြာသော် 'ပြည်” ထောင်သို့ ပို့ပြန်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          'ပြည်” ထောင်ကြီးတွင် အထက်ဗမာပြည်မှ အကျဉ်းသမား၊ အောက်ဗမာပြည် သာယာဝတီ တစ်ရိုးမှ အကျဉ်းသမား စုစုပေါင်း ၅၀၀ ခန့် ရှိလိမ့်မည်ထင်ပါသည်။ အတိအကျကား မသိတော့ပါ။ အားလုံး ပြည်ထောင်တွင် စုနေကြရသဖြင့် “တို့မှ ပြည်ထောင်စုအစစ်ကွ” ဟူ၍ အကျဉ်းသားများ ရယ်မောပြောဆိုလေ့ပင် ရှိကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြည်ထောင်တွင် တစ်လခန့် နေပြီးနောက် သရက်ထောင်သို့ လူ ၁ဝဝ ကျော်ခန့် ခွဲပို့ သည် တွင် ကျွန်တော်တို့ လည်း သရက်ထောင်သို့ ပါလာပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ်က သရက်ထောင်ပိုင်ကြီးမှာ အေ-ကရစ်ရှနားဖြစ်၍ ထောင်ကြပ်များမှာ ဦးထွန်းဝင်း၊ ဦးမောင်ကြီး စသောသူများဖြစ်ပါသည်။ အစိုးရအမှုထမ်း ထောင်အလုပ်သမားများကိုပင် သူ့တာဝန် နှင့်သူ ဆက်လက်၍ ခန့်ထားစေခိုင်းကြပါသည်။ ထောင်အတွင်း၌ ထောင်အမှုထမ်းများကို ခန့်ထားထမ်းဆောင်စေသော်လည်း ထောင်ဗူးဝကြီးနှင့် မျှော်စင်များပေါ်တွင်ကား ရဲဘော်များကို သေနတ် ကိုယ်စီနှင့် စောင့်စေပါသည်။ ထောင်အမှုထမ်းများကိုလည်း တကယ်တမ်း ယုံကြည်မှု ရှိဟန်မတူပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ အကျဉ်းသမားများကို တစ်နေ့လျှင် တစ်ကျပ်တစ်ပဲကျစီ ပေးပါသည်။ အကျဉ်း သမားများမှာ မိမိတို့ ခင်မင်သူအချင်းချင်းစု၍ ချက်ပြုတ်စားရသည်။ တစ်စုလျှင် ၁ဝ ယောက်မှ ၁၇ယောက်အထိ ရှိကြသည်။ ရောင်စုံတို့ ကပေးသော တစ်ကျပ်တစ်ပဲတွင် တစ်ပဲမှ ထင်းဖိုးက ၂ ပြား၊ မိလ္လာသိမ်းသောလူကြီးအတွက်က ၂ ပြား ပေးရသောကြောင့် တစ်ကျပ်စီသာ ရကြသည်။ ထိုငွေ တစ်ကျပ်ကို စု၍ ကိုယ့်အိုးစားနှင့်ကိုယ် ကြိုက်နှစ်သက်ရာ ဟင်းများကို ချက်စားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နံနက်လင်းလျှင် ဈေးဝယ်ပေးရသော ထောင်ကြပ်ရောက်လာတော့သည်။ အိုးစားသူကြီးများ က စာရင်းကိုယ်စီနှင့် ဟင်းလျာများ မှာကြရသည်။ ၉ နာရီခန့်တွင် ဈေးဝယ်ထောင်ကြပ် ပြန်ရောက် လာလျှင် ကိုယ့်ပစ္စည်းကို စာရင်းနှင့်တကွ ယူကြရသည်။ ထမင်းတာဝန်ခံများက ချက်ပြုတ်ပြီးနောက် ၁၀ နာရီခွဲ ၁၁ နာရီခန့်တွင် ထမင်းစားကြရသည်။ ညစာအတွက်မူကား နံနက်ဟင်းလျာမှာစဉ်ကပင် ပို၍မှာကိုက်ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ၄ နာရီခန့်တွင် ချက်ကြ၍ ၅ နာရီခန့်တွင် ထမင်းစားကြသည်။ စားသောက်၍ ခဏတစ်ဖြုတ် လမ်းလျှောက်ကြ၊ စကားပြောကြနှင့် နေကြပြီး ၆ နာရီထိုးလျှင် အိပ်ထောင်ပိတ်တော့သည်။ အိပ်ထောင်ဆိုသည်မှာ သံတိုင်စိုက်တံခါးပေါက်ကြီးများနှင့် တိုက်တန်းလျား ကြီးများပင် ဖြစ်ပါသည်။ အိပ်ထောင်ပိတ်ချိန် ည ၆ နာရီတွင် သော့လာခတ်ပြီး နံနက် ၆ နာရီထိုးမှ ဖွင့်ပေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အိုးစားတစ်ဖွဲ့လျှင် ၁၀ ယောက်မှ ၁၇ ယောက်အထိဖွဲ့ကြကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်ပါသည်။ ထိုအဖွဲ့ များတွင် ကိုယ့်အဖွဲ့ နှင့်ကိုယ် သောက်ရေ၊ သုံးရေတာဝန်ခံများ၊ သန့်ရှင်းရေးတာဝန်ခံများ၊ ပန်ကန်ဆေးဘုတ်အဖွဲ့၊ ထမင်းချက်ပါတီ စသည်ဖြင့် တာဝန်ခွဲကြရပါသေးသည်။ ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့ မှာ တောင်းတွင်း၊ နတ်မောက်၊ မင်းဘူးမှ နိုင်ငံရေးသမားများချည်းဖြစ်ကြသည့်အပြင် လူပေါင်း ၁၇ ယောက်ရှိလျက် လူအများဆုံးဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗိုလ်တိုင်းမောင် (ယခုလယ်ဝေး ပျဉ်းမနားတွင် နိုင်ငံရေးလုပ်နေသည်။)၊ ဗိုလ်အောင်ကြည် (စစ်ဝန်ထမ်းတပ်ခွဲမှူးအဖြစ်နှင့် တိုက်ကြီးအနီးတွင် ကျဆုံးသွားသူ)နှင့် ကျွန်တော်တို့ ၃ ယောက်မှာ ကျွန်တော်တို့ အိုးစားအဖွဲ့၏ တာဝန်ခံများဖြစ်သည်။ သောက်ရေ၊ သုံးရေ၊ ချိုးရေ အားလုံးကို တာဝန်ခံကြရသည်။ ရေကို ရေတွင်းအနီးရှိ အုတ်ကန်တွင် အပြည့်ထည့်ပေးရသည်။ ရေတွင်းအနီးရှိ အုတ်ကန်တွင် အပြည့်ထည့်ပေးရသည်။ ရေတွင်းမှာ ၁၈ တောင်ခန့်နက်၍ ၃ ယောက်သား တစ် နာရီခန့် ချွေးတလုံးလုံးနှင့် ငင်ကြရပါသည်။ ထိုရေကိုစ္စပြီးလျှင်ကား ကျွန်တော်တို့ အတွက် ဘာအလုပ်မျှ မရှိတော့ပြီ။ ထမင်းကိုခူးပြီး အသင့်လက်လျှိုစားရုံသာဖြစ်၍ စားပြီးလျှင် အသာထသွား ရုံမျှသာဖြစ်သည်။ ပန်ကန်ဆေး တာဝန်ခံများက လိုက်သိမ်းသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းဘူး သခင်ဖိုးဘ (ဖဆပလ)၊ ဘကြီးသစ်(ပမညတ)တို့ တစ်တွေမှာ ထိုစဉ်က ထမင်းချက် ပါတီဖြစ်သည်။ သခင်ဖိုးဘမှ ရင်းနှီးဖော်ရွေစွာ နေတက်သည့်ပြင် ပြောမနာ ဆိုမနာ ပေါင်းတက်သူ ဖြစ်၍ လူတိုင်းက ခင်မင်သည်။ ထမင်းစား၍ မကောင်းကြလျှင် အခြားအကျဉ်းသားများက “ဟေ့ဘွိုင်း၊ မင်းဒီနေ့ချက်တာ ဘာဖြစ်တယ်၊ ညာဖြစ်တယ်” စသည်အားဖြင့် နောက်ပြောင်အော်ငေါက်လေ့ရှိပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထောင်တွင်းသို့ ရောက်လာကြသောသူများမှာ ၇ လမျှ အတူနေခဲ့ကြရပြီးဖြစ်၍ တစ်ယောက် နှင့်တစ်ယောက် အလွန်ရင်းနှီးကြပါသည်။ နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များ၊ အရာရှိများမှာလည်း နိုင်ငံရေး မာန၊ အရာရှိစိတ်ဓာတ်များပျောက်လျက် တစ်ခါတစ်ရံ ကလေးငယ်များသဖွယ် ပျော်ရွှင်မြူးထူးကြပါ သည်။ ထောင်မှူး၏ နွားကြီးနှစ်ကောင်မှာ ထောင်ထဲတွင် လွှတ်ထားလေ့ရှိပါသည်။ တစ်ကောင်မှ အလွန်သဘောကောင်း၍ အစီးခံသည်။ တစ်နေ့တွင် နတ်မောက်မှ စစ်ဝန်ထမ်းတပ်သားပေါ်လာပြီး (ယခုကား စစ်ထဲတွင်ပင်ရှိမည်ထင်ပါသည်။)ကို နွားပေါ်တင်ပေးကြပြီးနောက် တစ်ထောင်လုံးရှင်ပြု အလှူဝတ်လှည့်ကြသည်မှာ ယခုတိုင် တွေးမိတိုင်း ပြုံးမိပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            နွားပေါ်မှ ရှင်လောင်းပေါ်လာကြီး၊ နွားရှေ့မှ အလှူဝတ်လှည့်လိုက်ပါသူ ၂၀ ခန့်တန်းစီ လျက်။ နွားနောက်မှ ယခုနတ်မောက်အမည် ဦးဘဆိုင်က ရှင်လောင်းအဖေအဖြစ် (ရှင်လောင်းအမေ ကို မမှတ်မိတော့ပါ) အသီးသီးပါဝင်ကြရသည်။ နောက်ဆုံးမှ ဒိုးပတ်ဝိုင်းမှ လူအတောင့်ဆုံးဖြစ်သည်။ ဒိုးပတ်ဝိုင်းခေါင်းဆောင်မှာ ဗိုလ်တိုင်းမောင်ဖြစ်၍ တီးလိုက်ရသည်မှာ ပါးစပ်မှ အမြုပ်ထွက်ခမန်းဖြစ် သည်။ ကျွန်တော်က သီချင်းဆို သံချပ်တိုင်ရသည်။ သီချင်းမရသူများက ဟေး-ဟေး နှင့် ဝါး၍လိုက်ကြရသည်။ ပါးစပ်ဒိုးပတ်ပင်ဖြစ်သော်လည်း အလွန်မြိုင်သည်။ ရှင်လောင်းပေါ်လာကြီးကလည်း နွားပေါ်၌ ခါးတောင်းကျိုက်လျက် ထိုင်နေသည်မှာ အမိန့်သား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ဖြင့် စိတ်ညစ်စရာ၊ ပျော်စရာ၊ ဝမ်းနည်းစရာ၊ ဝမ်းသာစရာမျိုးစုံနေပါသည်။ တစ်ခါ တစ်ခါ ဖမ်းထားသူများအနက် အချို့ကိုထုတ်၍ သေနတ်နှင့် ပစ်သတ်တတ်သည်လည်း ရှိသေးသောကြောင့် နိုင်ငံရေးပြစ်ချက်မကင်းသူများမှာ တထိတ်ထိတ်နေကြရပါသည်။ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွသော လူငယ်ပိုင်းကမူကား နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ထောင်ဖောက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးကိုသာ ကြည့်ရှုနေတတ်ကြ ပါသည်။ ထိုကဲ့သို့ သော လူငယ်များတွင်ကျွန်တော်တစ်ယောက်အပါအဝင်ဖြစ်သည်။ ဗိုလ်တိုင်းမောင်၊ ဗိုလ်အောင်ကြည်နှင့် ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်မှာ အတွဲမိဆုံးဖြစ်၍ နေရသည်မှာလည်း တစ်အိုးစား တည်း တစ်အိမ်ထောင်တည်းဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုအဖြစ်အပျက်တွင် ဗိုလ်တိုင်းမောင်နှင့် ဗိုလ်အောင်ကြည်တို့မှာ အရေးကြီးဆုံး သူများဖြစ် ၍ ၄င်းတို့ အား ဖော်ပြလိုပါသည်။ ဗိုလ်အောင်ကြည်မှာ နတ်မောက်နယ် အိုင်ပေါက်ကုန်းဇာတိဖြစ်၍ လူလားမြောက်စကပင် စစ်ထဲရောက်လာသူဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က အသက် ၂၄ နှစ်ခန့် ရှိနေပြီး အရပ် ၅ ပေ ၅ လက်မခန့် ရှိပြီးလျှင် ကိုယ်လုံးကိုယ်ဖန် ထွားကျိုင်း၍ ကာယဗလ လေ့လာလိုက်စားသဖြင့် အသားအရေမှာ ဖိတ်ဖိတ်တောက်ချော၍ မာကျောတောင့်တင်းလှသည်။ အသားဖြူသည့်ပြင် ဥပဓိရုပ် ခံညားသည်၊ မျက်လုံးကြည့်ပုံ စူးစူးရဲရဲရှိ၍ သတ္တိကောင်းလှသူတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း နဖူးတွင် စာတန်းထိုးထားသကဲ့သို့ ထင်ရှားလှသည်။ အဖမ်းခံရစဉ်က မကွေးစစ်ဝန်တပ်ခွဲမှူးအဖြစ် အဖမ်းခံခဲ့ရသည်။ လယ်ဝေးသူပုန်နှင့်တစ်ပြိုင်တည်း နတ်မောက်သူပုန်ထစဉ်ကလည်း စစ်ရေးဘက်မှ တာဝန်ခံတစ်ယောက်ဖြစ်၏။ နှာတံပေါ်ပေါ် မေးရိုးဒေါင့်ကျကျ ပါးသွယ်ရိုး အနည်းငယ်ထွက် သယောင်ယောင်ရှိ၍ မျက်လုံးတစ်ဖက်တွင် မှဲ့ကလေးတစ်ခုပါသည်။ အမြဲတမ်း သပ်သပ်ရပ်ရပ် နေတတ်သည်။ ရင်းနှီးသူများမှအပ အခြားသူများနှင့်စကားပြောလျှင် အလွန်ပြီးခဲ့၍ ပြတ်ပြတ်ပြော တတ်သည်။ စိတ်လည်းဆတ်သည်။ စိတ်တိုမိလျှင်ဓားမမြင်၊ တုတ်မမြင် နီးရာနှင့် ဆွဲ၍ ခုတ်တတ်၊ ဌစ်တတ်သော လူစားမျိုးလည်းဖြစ်သည်။ ရင်းနှီးသူများ ခင်မင်သူများအပေါ်တွင်ကား အလွန်သည်း ခံချုပ်တည်းသည်။ ပြောဆိုဖျောင်းဖျလျှင် နာယူတတ်သော သဘောရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဗိုလ်တိုင်းမောင်ကား အသားအနည်းငယ်မည်းသည်။ တောင်တွင်းကြီးမြို့ တောင်ပြင်ရပ်ဇာတ် ဖြစ်၍ ကျွန်တော်နှင့် တစ်ရပ်တည်းသား အိမ်နီးချင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က အသက် ၂၈ နှစ်ခန့်ရှိ ပြီး ဘဝအမျိုးမျိုး၊ လောကဓံအသွယ်သွယ်တွင်း ဒိုးကဲ့သို့ လည်းခဲ့ရသူဖြစ်၍ အတွေ့ အကြုံစုံလှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြုံသမျှဘဝ၊ ရောင်းသမျှပတ်ဝန်းကျင်ကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်တတ်သော ပင်ကိုစွမ်းရည်ကြောင့် ချက်ချာ ပါနပ်လှသော သူတစ်ယောက်ပါပေ။ လေနုအေးထဲ၌လည်းကောင်း၊ မုန်တိုင်းထဲ၌လည်းကောင်း စုန်ဆန်သွားလာခဲ့သောကြောင့် အသည်းနှလုံးတွင် ကျွဲပခုံးထနေသူပေတည်း။ လက်တွေ့၏ သွန်သင် ချက်တို့ကြောင့် သည်းခံခြင်း၊ ချုပ်တည်ခြင်း၊ ရဲရင့်ခြင်းတို့နှင့် ပြည့်စုံသည့်ပြင် အထူးသဖြင့်ကား လူအများလေးစား ချစ်ခင်အောင် ပေါင်းသင်းရာတွင် အတုခိုးလောက်သော သူပါပေတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဗိုလ်တိုင်းမောင်မှာ ပညာအားဖြင့် အလယ်တန်းကုန်အောင်ပင် မသင်ခဲ့ရပေ။ သို့သော် လူ့လောကကို ချဉ်းကပ်ပုံ၊ ရှုထောင့်အသွယ်သွယ်မှ သုံးသပ်ပုံ၊ မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်စစ်ဆေးပုံများ တွင် ကျွန်တော့်ထက် သာသည်ဟုထင်မြင်မိပါသည်။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်မှာ အနေတော်ပင်ဖြစ် သည်။ အဝတ်အစားဝတ်လျှင် ချပ်ချပ်ရပ်ရပ်ရှိလှသည်။ စကားပြောချိုသာသည်။ လူတိုင်း၏ ကိစ္စကို စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် မေးမြန်းကူညီတတ်သော အလေ့ရှိသည်။ စွန့်စားခြင်းကိုမူကား မွေးကတည်းက မြတ်နိုးလာသည်။ ကိုတိုင်းမောင်ကို အတိုချုပ်ဖော်ပြရလျှင် လူ့လောကတွင်းသို့ စွန့်စားဝင်ရောက် လာခဲ့ပြီးလျှင် ဘဝသိမှုအရ အောက်တန်းစားတို့ အတွက် တတ်နိုင်သမျှ စွန့်စားရုန်းကန်နေသော သူဖြစ်သည်ဟု ဆိုချင်ပါသည်။ မကွေးခရိုင် စစ်ဝန်ထမ်းတပ်ရင်းတွင်နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်အဖြစ်နှင့် ဆောင်ရွက်ရင်း ထောင်တွင်းသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်မှာကား ကိုတိုင်းမောင်နှင့် ဇာတိအတူဖြစ်သည်။ သုံးယောက်ထဲတွင် အရပ်အရှည် ဆုံးဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်ပိန်သဖြင့် ပုံပန်းမှာ ကလန်ကလားနေသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အသက် ၂၂ နှစ်ခန့် ရှိ၍ အငယ်ဆုံးဖြစ်သည်။ အဖမ်းခံရစဉ်က သရက်ခရိုင်ဆိုရှယ်လစ်ပါတီ စည်းရုံးရေးမှူးအဖြစ် ရဲဘော်မောင်မောင် (ယခုသုံးဘက်မြင်ရုပ်ရှင်ဂျာနယ်)နှင့်အတူ အဖမ်းခံရသည်။ အသိဉာဏ်တွင် လည်း ကိုတိုင်းမောင်ကိုမမီ၊ သတ္တိတွင်လည်း ဗိုလ်အောင်ကြည်ကဲ့သို့ မထက်မြက်၊ သုံးယောက် အနက် အညံ့ဆုံးရဲဘော်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တို့ တစ်တွေကတော့ ထောင်ဖောက်မပြေးဘဲနဲ့ သူတို့လက်ထဲက လွတ်ဖို့ မလွယ်တော့ပါဘူး။ အစိုးရကလာပြီးတိုက်အောင် စောင့်နေဖို့ဆိုတာကလည်း ဘယ်တော့မှ လာမယ်မသိဘူး၊ ကမ်းမမြင် လမ်းမမြင်ကြီးပဲကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်ကြည်က တင်ပြလိုက်ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်မှာ သရက်ထောင်၏ ဗဟိုတွင်ရှိသော မျှော်စင်ထိပ်ဖျားသို့ တက်၍ ညနေတိုင်း လေညင်းခံလေ့ရှိပါသည်။ ဗဟိုမျှော်စင်ကြီး မှာ ထိပ်ဆုံးအဆင့်ပါ ၅ ထပ်ရှိ၍ ပေ ၁၀၀ ခန့်မြင့်ပါသည်။ သီတင်းကျွတ်ပြီးစဖြစ်၍ မြောက်လေရူးမှာ တဝေ့ဝေ့ပင် စပြုလာပါပြီ။ မျှော်စင်မှ ကြည့်လိုက်လျှင် တောင်တွင်းမှ ညနေထမင်းစားပြီး လမ်းလျှောက်နေသူများ၊ မြတ်ခင်းပေါ်၌ထိုင်လျက် အေးအေးလူလူ စကားပြောနေသူများကို ခပ်သေးသေး လှမ်းမြင်ရသည်။ ထောင်၏မြောက်ဘက်မှ မင်းတုန်းလမ်းမကြီးမှာ အပြင်လောကကို လွမ်းဆွတ်မိ အောင် ငြိမ်သက်စွာရှိနေသည်။ ဧရာဝတီမြစ်ရေပြင် တစ်ပိုင်းတစ်စကိုလည်း အရှေ့ဘက်တွင် လှမ်း၍ မြင်မြင်ရသည်။ မြစ်ဆီမှ ပုံစံဖွဲ့၍ ပျံသန်းလာသော ဗျိုင်းဖြူအုပ်များကိုလည်း မကြာခဏ တွေ့ရသည်။ လေမှာ တဟူးဟူးတိုက်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုတိုင်းမောင်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစိုးရကလာပြီး တိုက်စစ်ဆင်ရင်ကော လွတ်မှာတဲ့လား။ သူတို့ က တောထဲကိုဆက်ပြီး ခေါ်သွားတော့ဘာသွားပြီး တတ်နိုင်ဦးမှာလဲ။ ကိစ္စများလှတယ်ဆိုပြီး သတ်မပစ်ရင်ကံကောင်းတယ်ဆိုရမှာပဲ”ကျွန်တော်က“ဒီသရက်ဆိုတာက ထားစမ်းပါဦး၊ ပြည်ကိုတောင်မသိမ်းနိုင်သေးဘဲနဲ့။ အစိုးရအနေနဲ့ လည်း ဒီသရက်မြို့ထက် ပြည်ကို အဓိကထားမှာပေါ့။ အရေးကြီးတဲ့ပြည်ကိုတောင်မတိုက်သေးဘဲနဲ့ သရက်ကို သိမ်းဖို့ စောင့်နေရင်တော့ ရွှေစင်တစ်ထောင်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ ခွေးကိုစောင့်တဲ့ ပုဏ္ဏားလို ဖြစ်နေမှာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ငါလည်း ထောင်ဖောက်ဖို့ အခွင့်ကိုချည်း ရှာနေတာပဲ။ ဘယ်လိုမှ စဉ်းစားမရဘဲ ဖြစ်နေလို့ သာငြိမ်နေတာ”ဟု အောင်ကြည်ကပြောလျှင် ကိုတိုင်းမောင်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အိပ်ထောင်ကိုဖောက်တာထက် အုတ်ရိုးကိုကျော်ဖို့ ပထမ စဉ်းစားရမှာပဲ။ အုတ်ရိုးကိုကြိုးနဲ့ ပစ်တင်ပြီး ကျော်ဖို့ ကလည်း အမျိုးမျိုးစဉ်းစားပြီးပြီ။ ဖြစ်နိုင်တဲ့လမ်းကို မတွေ့ရဘူး။ အုတ်ရိုးပေါ်မှာစီ ပြီး မထိတထိတင်ထားတဲ့ အုတ်ခဲအရှင်တွေကလည်း တစ်ခုထိလိုက်ရင် တသီကြီး ပြိုကုန်မှာကွ”ဤသို့လျှင် မထွေးနိုင်၊ မအန်နိုင်၊ မတွေးနိုင်၊ မကြံနိုင် သုံးယောက်သား ခေါင်းချင်းဆိုင်လျက် စဉ်းစားကြသည်မှာ နေ့စဉ်လိုလိုပင်ဖြစ်ပါသည်။ ယင်းသို့နှင့်ပင် တစ်နေ့တွင်အောင်ကြည် ဝမ်းသာ အားရ ပေါက်လာပါသည်။ ကျွန်တော်နှင့် ကိုတိုင်းမောင်ကို လက်ကုတ်ခေါ်သဖြင့် မယောင်မလည် လိုက်သွားကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သရက်ထောင်မှ အိပ်ထောင်များ၏ အနေအထားကို ဖော်ပြပါဦးမည်။ အိပ်ထောင် ၄ ခုကို အပေါ်မှစီး၍ကြည်လျှင် ကြွေပစ်သော ပဆစ်ကွက်သဖွယ်ရှိသည်။ အလယ်ဗဟိုကြွေပန်းကန်ထားသောနေရာမှာ ဗဟိုမျှော်စင်ဖြစ်၍ အိပ်ထောင်တန်းလျားကြီး ၄ ခုမှာ ထိုမျှော်စင်မှ ထောင့်တန်းဖြာ ထွက်သွားသောအိပ်ထောင်မှာ “အေ” အိပ်ထောင်ဖြစ်သည်။ အနောက်တောင်ဘက်သို့ ထိုးထွက်သွား သော အိပ်ထောင်မှာ “ဘီ” အနောက်မြောက် “စီ”ဖြစ်၍ အရှေ့မြောက်မှာ “ဒီ”  ဖြစ်သည်။ အိပ်ထောင် အေ-ဘီ-စီ-ဒီ လေးခုအနက် ကျွန်တော်တို့ အိပ်ထောင်မှာ ဒီ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်ကြည်က ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ကို အနောက်တောင်ဘက် ဘီအိပ်ထောင်သို့ ခေါ်သွားသည်။ ထိုအိပ်ထောင်ကြီးမှာ စစ်ကြီးအတွင်းက ပျက်စီးခဲ့သောကြောင့် ပြန်လည်ပြင်ဆင် နေရာ ထိုစဉ်က မပြီးသေး၍ အကျဉ်းသမား မထားပါ။ အိပ်ထောင်တိုင်းမှာ အထက်ထပ်၊အောက်ထပ် နှစ်ထပ်ရှိသည်။ ထို ဘီအိပ်ထောင်တွင်လည်း နှစ်ထပ်ရှိရာ အမိုးသာပြီးသေးသည်။ အထက်ထပ်တွင်လည်း ကြမ်းမခင်းရသေး၊ ဆင့်များကာ စီပြီးလေပြီ။ လှေကားလည်းမရှိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43148095848597,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_df095994-25f4-4e1c-a743-33704b23212a.jpg?v=1730275388"},{"product_id":"အောင်သင်း-အတွေ့အကြုံနှင့်အတွေးအကြံ","title":"အတွေ့အကြုံနှင့်အတွေးအကြံ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတွေ့အကြုံနှင့် အတွေးအကြံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်၏ စာပေရေးရာ ဆောင်းပါးများ စာအုပ်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆောင်းပါးများကို ကဏ္ဍလေးခု ခွဲထားခဲ့ရာ “အတွေးနှင့် အတွေ့' ဟူသော ကဏ္ဍအတွက် အဖွင့်စကားတို ကလေးမှာ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတွေ့ ကို အခြေခံ၍ အတွေးကို ပြုရ သည်။ တစ်ဖန် အတွေးကို အခြေခံ၍ အတွေ့ကို ပြုကြရပြန်သည်။ တစ်ဖန် အတွေ့ကို အခြေခံ၍ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။ ယခု ပြန်ပြီး ဖတ်ကြည့် လိုက်သောအခါတွင်လည်း ထိုစကားစုကို နှစ်သက် နေမြဲပင် ဖြစ်ပါသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်လည်း “အတွေ့ အကြုံကို အခြေခံ၍ အတွေးအကြံကို ပြုလျက်” စသည် အားဖြင့်လည်း ကျွန်တော် ရေးမိတတ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်၏ ခေါင်းထဲသို့ မကြာခဏဝင် ရောက်တတ်သည်မှာ သစ်သော့သီးတစ်လုံး ကြွေကျ သည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် “ကျတယ် ဆိုတာဘာလဲ ၊ ဘာကြောင့် ကျလာရသလဲ” စသည်ဖြင့်တွေးတောကြံစည်ရာမှ ကမ္ဘာကြီး၏ဆွဲငင်အား အကြောင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်နိုင်သော သိပ္ပံပညာရှင်ကြီး နျူတန်၏ အကြောင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။ သစ်သော့သီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြွေသည်ကို ကမ္ဘာဦးကစပြီး လူတို့တွေ့ကြုံခဲ့ကြရဖူးသော်လည်း သူ့လိုမည်သူမျှ မစဉ်းစားဖူးခဲ့ကြဟု ဆိုကြရပါတော့မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတွေ့အကြုံတွေ မည်မျှပင် ကြီးမားများပြားနေစေဦးတော့ ထိုအတွေ့အကြုံ၌ အတွေးအကြံ မပြု\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလျှင် တစ်ပါးလူသားတို့အတွက် (ဝါ) လောကအတွက်ဘာမျှ အကျိုးကျေးဇူးမများနိုင်ဟု ထင်မိပါသည်။ အတွေ့ အကြုံ အတန်အသင့် နည်းပါးစေဦးတော့ အတွေးအကြံ ဘက်၌ လေးနက်စူးရှလျှင် ထိုသူတို့၏ အတွေးအကြံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည် လူ့လောကကို အကျိုးပြုတတ်မြဲ ဖြစ်သည်ဟုဆိုသင့်ပါသည်။ ပညာရှင်ဆိုသည်မှာ ထိုကဲ့သို့သောသူမျိုး ကိုပင် ဆိုလိုသည်ဟုလည်း အထင်ရောက်မိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော် ဤကဲ့သို့ နိဒါန်းပျိုးနေခြင်းမှာ “အတွေ့အကြုံမှ အတွေးအကြံသို့” ရောက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောလို၍သာ ဖြစ်ကြောင်းကို စာဖတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ သိနေလောက်ပါပြီ။ မှန်ပါသည်။ “လောကဓမ္မ ထုံးပေါင်းစာတမ်း” ပြုစုခဲ့သော “မဟာအတုလဆရာတော်” ၏ အတွေးအကြံများကို တင်ပြလိုသော ကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတွေ့အကြုံဆိုသည်မှာ မိမိကိုယ်တိုင် တွေ့ကြုံခံစားရသည်လည်း ရှိသည်။ သူတစ်ပါး၏ အတွေ့အကြုံကို သိရှိ မှတ်သားလိုက်ရသော အတွေ့ အကြုံလည်း ရှိပါသည်။ သူတစ်ပါး၏ အတွေ့အကြုံ များ၌ပင်လျှင် မိမိ၏ခေတ်ပြိုင် လူပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အတွေ့ အကြုံနှင့် သမိုင်းထဲတွင်သာ တွေ့နိုင်တော့သော ရှေးကလူသူပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အတွေ့အကြုံဟူ၍ ရှိပါသေး သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆရာတော်၏ “လောကဓမ္မ ထုံးပေါင်း စာတမ်း” ကို ရုတ်တရက် ရှာဖွေဖတ်ရှုနိုင်ရန် မလွယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသော်လည်း ကောက်နုတ်ချက် အချို့ကိုမူကား အလွယ် တကူ တွေ့နိုင်ပါသည်။ “အခြေခံပညာ သင် ရိုး ညွှန်းတမ်း၊ သင်ရိုးမာတိကာနှင့် ကျောင်းသုံးစာအုပ်ကော်မတီ” မှ ထုတ်ဝေသော “ဒသမတန်း၊ ပင်ရင်း မြန်မာစကားပြေ လက်ရွေးစင်” တွင် “ကုန်းဘောင် နီတိ” ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် ထည့်သွင်းပြဋ္ဌာန်းထား ပါသည်။ ထို့ ကြောင့် နီးရာဆယ်တန်းကျောင်းသား တစ်ယောက်ယောက်ထံမှ ဆွဲယူပြီး ကောက်နှုတ်ချက် များကို မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်နိုင်ပါသည်။ဆရာတော်၏ အရေးအသားလေသံကို သေချာ ဖတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျွန်တော့် စိတ်ထဲတွင် ဆရာတော်သည် အလွန်စူးရှ ထက်မြက်သော ဉာဏ် လည်း ရှိဟန်တူသည်။ စိတ်လည်း တိုတတ်ဟန်ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် တော်ရုံတန်ရုံပြောရုံနှင့် သဘောမပေါက် တတ်သူများအပေါ် သိပ်ပြီး စိတ်ရှည်တတ်ဟန်မတူဟု အောက်မေ့နေမိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယခု ဤဆောင်းပါးမှာ ဆရာတော်၏ စိတ်နေစရိုက်ကို သုံးသပ်ကြရန်မဟုတ်ဘဲ ဆရာတော်၏ “အတွေးအကြံ” ကိုသာလျှင် တင်ပြလိုခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် သက်ဆိုင်ရာသာဓကများကိုသာ တင်ပြလိုက် ပါတော့မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာလွန်မင်းတရားအမတ် ဗညားကျန်းတော တစ်ပါးသို့ သွားစဉ် သားနှစ်ယောက်ကို လွှတ်ခေါ်၍ ဘွဲ့အမည်ပေးနှင့်၏။ အဖ ရောက်လျှင် ဘွဲ့အမည်ရကြောင်း ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာပြောကြ၏။ ငါ့သခင် ငါ့မျက်နှာကိုထောက်၍ ငါ့သားများကို ဘွဲ့အမည် ပေးသည် ဖြစ်ရာချေသည်။ သည်ကဲ့သို့ ပြု၍ ပြည်ရွာမဖျင်းပြီလော၊ အရာလော၊ အရာမဟုတ်။ မင်းတို့ကြောင့် ငါ့သခင် ရန်သူခွေးတစ်ကောင်ကို မနိုင်ချေ။ မင်းတို့သည် ဘွဲ့ကိုခံ၍ အရှင့်အမှုကို မပြတ်စွန့်စား၍ ထမ်းပေးသူတို့ ဘယ်ဘွဲ့ကို ခံရမည်နည်း။ သူ့ဘွဲ့ကို အပ်ပချေဆို၍ သားနှစ်ယောက် လွှတ်မှာ သွားအပ်ရ၏။ ဗညားကျန်းတောထုံး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမဟာအတုလဆရာတော်သည် ကုန်းဘောင် ခေတ်ဦးဆရာတော်ဖြစ်သည်။ အင်းဝသာလွန်မင်း တရားအကြောင်း ကိုးကားသောကြောင့် သမိုင်းအတွေ့ အကြုံကို ပြန်ပြောခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။ ထိုသမိုင်းအတွေ့အကြုံကလေးကိုယူ၍ ဆရာတော် တွေးကြံထုတ်ပြလိုက်သည်ကို ဆက်လက်ပြီး ဖတ်ကြည့် စေချင်ပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်ထုံးကို ထောက်၍ ဧကရာဇ်တို့သည် အမှု မထမ်းသသူကို အမှုထမ်းဘွဲ့ ကြီးကြီးမားမား ချီးမြှောက်လို သည်ဟူ၍ မပေးရာချေ။ ပေးသော်လည်း အရာအခွင့် ကြီးကြီးမားမား မပေးရာ။ တစ်လုံးယူလေ။ ပေးသည်ဟူ၍ အင်မတန်သည်ကို မခံရာချေ။ တစ်ထုံး ယူလေ။ မှူးကြီး မတ်ကြီးတို့ သည်လည်း ဗညားကျန်းတောကဲ့သို့ သားသမီးထက် ပြည် ရေးရာကို ချစ်ရာချေသည်။ တစ်လုံးယူလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်းဝတွင် မင်းကျော်စွာကြီး ဝင်းပတ်လည် ကျုံးတူးသည်ကို မြို့ဝန်ထောင်သားတို့နှင့် ဝန်းရံ၍ ထား၏။ ငါဧကရာဇ်ညီကို မြို့ဝန် စော်ကားရမည်လော။ ကျော်စွာကြီး ဓားကို ကိုင်၍ လိုက်၏။ မြို့ဝန်အတွင်းသို့ ပြေး၍ လွှတ်မှာခိုနေ၏။ ဓားကိုကိုင်၍ မြို့ဝန်ကို ဓား နှင့်ကိုင်၍ လိုက်သည်မဟုတ်။ ငါ့ကို နင် ဓားကိုင်၍လိုက်သည်။ စော်ကားလှ၏။ သည် သာလွန်စေ။ အမိန့်တော် ပြန်၏။ အင်းဝထုံး တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိမိအိမ်ဝင်းပတ်လည်၌ ကျုံးတူးသည် ဆိုခြင်းမှာ မင်းဧကရာဇ်တို့သာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခွင့် ရှိသည်ကို ကျူးလွန်ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် မင်း ဧကရာဇ်ကို တုပယှဉ်ပြိုင်သော ရာဇဝတ်မှု ဖြစ်နေ သောကြောင့် မြို့ဝန်က မိမိ၏ မြို့စောင့် တစ်ထောင် တပ်မှ တပ်သားများနှင့် သွားရောက်တားဆီးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော် တွေးပြီး ပြုံးမိသည့်အချက် ရှိပါ သေးသည်။ မြို့ဝန်က မင်းကျော်စွာကြီး၏ စိတ်နေ စရိုက်ကို သိပြီးဖြစ်သည့်အတိုင်း ဤသို့လုပ်လာလိမ့် မည်ကို ကြိုတင်မှန်းဆထားပြီး ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ မိမိ မည်သို့ ပြုရမည်ကိုလည်း ကြိုတင်စဉ်းစားထားပြီးဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ကျော်စွာကြီး ဓားကိုင် လိုက် သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် “နောက်ကျတဲ့ ခြေထောက်၊ သစ္စာဖောက်” ဟူသော စကားလို ရွှေနန်းတော် အတွင်းသို့ “လုံး’ နေအောင် ပြေးမည်ကို တွေးကြည့်ပြီး ပြုံးမိခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သူ၏ တုံ့ပြန်ပုံမှာ အလွန်မှန် သည်ဟု ဆိုရပါမည်။ သူက မိမိ၏ ထောင်သားများ အင်အားနှင့် တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်မည်ဆိုလျှင် ရှုပ်ထွေးသွား နိုင်ပါသည်။ ယခုတော့ ခုခံလိုက်ထက်ပင် ခရီးရောက် သွားပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤအတွေ့အကြုံ အဖြစ်အပျက်နှင့်ပတ်သက်၍ ဆရာတော်သုံးသပ်ပြီး ကောက်ချက်ဆွဲလိုက်ပုံကို ကြည့် စေချင်ပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်ကိုထောက်၍ ရာဇဝတ်နှင့် ဆန့်ကျင် သည်ကိုပြုက မင်းဧကရာဇ်၏ ညီကိုပင် လည်း မြို့ဝန်တားရိုး ရှိချေသည်။ တစ်ထုံး ယူလေ။ ရာဇဝတ်နှင့် ဆန့်ကျင်သည့် အမှုဖြစ်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျေးဇူးသစ္စာ ရှိသည့် အတိုင်း မြို့ဝန်တားသည်ကို ငါ့ညီကို နင်းရမည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလော၊ မင်းဧကရာဇ် အမိန့်တော် ပြန်ရိုးမရှိ ချေ။ တစ်ထုံးယူလေ။ ကျေးဇူးသစ္စာနှင့်အညီ မြို့ဝန် ဖျက်ချေတားချေသည်ကို ငါတို့ ရှင်ဘုရင့်ညီ ရှင်ဘုရင့်သားဟူ၍ ဂုဏ်မာန်တက် ၍ မပြုသင့်ချေ။ မင်းညီမင်းသားတို့ တစ်ထုံး ယူလေ။ ဂုဏ်မာန်တက်ပချေသော် မြို့ဝန်အပြစ်မဟုတ်။ အရှင်ကို စော်ကားရာ ရောက်ပချေ၏။ တစ်ထုံးယူလေ။ အင်းဝတွင် မင်းတစ်ဦး သောက်ဦးလို၍ လူတိတ်သည့် အခိုက်ထန်းရည်အိုးကို ပဝါနီ စည်း၍ အနောက်တော်က သွင်းရ၏။ အတွင်းဝန်ကြီးသိ၍ အနောက်အတွင်းတော် က ချောင်း၍ ဖမ်း၏။ မိလျှင် သေအိုးနှင့် တကွ မိန်းမကိုတပ်၏။ အမိန့်တော်ရှိ၍ သွင်း ရသည် မိန်းမငယ်လည်းဆို၏။ သေအိုးနှင့် နင် မိန်းမတန်မဲ့ တစ်ပြည်လုံးကို မှောက်မည် ကြံသည်။ ယခုပင်သတ်ပစ်မည်။ ဝန်ကြီး လည်း အတွင်းတော်ကကြားအောင် ခြိမ်း မောင်း၏။ မင်းဧကရာဇ်ရွှေနားတော် ကြား၍ သည်းခံပါ။ သင်းအပြစ်မဟုတ်ချေ။ ဆေးဝါး ချက်၍ ငါပင်စေလိုက်ပချေသည် အမိန့်တော် ပြန်မှလွှတ်၏။ အင်းဝထုံး။ ။ သည်ကိုထောက်၍ မင်းဧကရာဇ်တို့ မသင့်သည်ကို ပြုလျှင် ဝန်ကြီးတို့ အလိုလိုက်၍ မနေသင့်။ ဆိုရာချေသည်။ တစ်လုံးယူလေ။ ငါ အလိုတော်ရှိ၍ ယူသည်ကို ငါ့ကို မထောက်အောက်မေ့ရမည်လော၊ ဧကရာဇ်တို့ စိတ်ရိုး မရှိချေ။ တစ်ထုံးယူလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောက်ဆုံး ကျွန်တော်တင်ပြလိုသော သမိုင်း အတွေ့အကြုံမှာမူကား အလွန်လူသိများပါသည်။ အခြားသူတို့၏ အတွေးအကြံ ကောက်ချက်များကို လည်း ဖတ်ရှုကြရဖူးပြီး ဖြစ်ပါသည်။ ကြည့်ပါဦး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာလွန်မင်းတရား သမီးတော် အင်္ကျီတရပ်ပါး ကိုဝတ်၍ ညစ်သောတိုင်ကို မှီ၍ ထိုင်နေ သည်ကို ပရိသတ်အလယ် နင်ဥစ္စာမှန်းမသိ အပြစ်တင်၍ သုံးရက် သမီးတော်နှင့် စကား မဆိုနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤသမိုင်းအတွေ့အကြုံကို ကောက်ချက်ဆွဲ ကြရာတွင် ထမင်းရည်ကို လမ်းဘေးတွင် ရှိုးသွန်ပစ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသော မိန်းမတစ်ဦးအား ဆုံးမခဲ့ခြင်းနှင့် ရောစပ်ပြီးသာလွန်မင်းတရားကြီး၏ ချွေတာရေးမူဝါဒ ရှုထောင့် ကသာလျှင် တွေးကြံကောက်ချက် ဆွဲကြမြဲ ဖြစ်ပါ သည်။ မဟာအတုလဆရာတော်၏ အတွေးအကြံ နှင့်ကောက်ချက်ကို ကြည့်ပါဦး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46362225246357,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_757367f3-3f18-4e80-8302-b7d8edef4621.jpg?v=1730275393"},{"product_id":"အောင်သင်း-အနာဂတ်ကိုမကြောက်နဲ့","title":"အနာဂတ်ကိုမကြောက်နဲ့","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနာဂတ်ကိုမကြောက်နဲ့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကုသိုလ်ကံ စောင်မလို့ ထောင်ကျ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော့်အကြောင်းကို တိုတိုပဲ၊ ပြောလိုက်ရပါဦး မည်။ ကျွန်တော့်ဖခင်က တို့ဗမာအစည်းအရုံးဝင် သခင်ညီမောင်တဲ့။ ကျွန်စာ၊ ကျွန်ပညာရေးဆိုတဲ့ အသံတွေမိုးမွှန် နေချိန်မှာ ကျွန်တော်က စတုတ္ထတန်းအောင်လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်တို့ ခေတ်က တန်းမြင့်ကျောင်း သုံးမျိုးရှိ သည်။ မြန်မာစာမှအပ ကျန်ဘာသာ အားလုံးကို အင်္ဂလိပ်လို ချည်းသင်သော မစ်ရှင် ကျောင်းကြီးများကဲ့သို့သော အင်္ဂလိပ်ကျောင်း။ အင်္ဂလိပ်မြန်မာ နှစ်ဘာသာသင် အထက်တန်းကျောင်း၊ အားလုံး မြန်မာလိုချည်းသာ သင်ရသော တိုင်းရင်း မြန်မာ အထက်တန်းကျောင်း၊ ဤသုံးမျိုးတွင် ကျွန်တော့်အဖေ သခင်ညီမောင်က ကျွန်တော့်ကို မြန်မာ အထက်တန်းကျောင်းတွင်သာ ထားခဲ့သည်။ သခင်စိတ်ကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အင်္ဂလိပ်မြန်မာ နှစ်ဘာသာ သင်ကျောင်း(ကျွန်တော်တို့ မြို့အခေါ် အင်္ဂလိပ်ကျောင်း)က ငွေကုန်ကြေးကျ အတန်ငယ် ပိုများသောကြောင့် အိမ်တွင် စီးပွားရေး ကျနေချိန်မို့လည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ တိုင်းရင်း မြန်မာ အထက်တန်း ကျောင်းတွင် အင်္ဂလိပ်စာကို အပိုဘာသာအဖြစ် (သင်ချင်သင် မသင်ချင်နေ) သင်ပေးနေသေးသောကြောင့် အေဘီစီ ဘာသာလောက်၊ နာမည်ဖတ်တာလောက်ကိုတော့ တတ်ခဲ့ပါသေး သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော် တတ်ခဲ့သော အင်္ဂလိပ်စာအခြေခံလောက်ကို စာဖတ်သူသိထားအောင် ပြောလိုက်ရပါဦးမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eHe,She ဆိုတာမျိုးတွေလောက်ကျနော်သိနေသည်။ သို့သော် do,does စသည်တို့ကို ဘယ်လိုနေရာမျိုးတွင် သုံးရသည်ကို ကျွန်တော်လုံးဝ မခွဲခြားတတ်ခဲ့။ အတွေ့အကြုံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှတ်အသားလေးတွေကြောင့် မြင်း၊ ကြောင်၊ ကြွက်၊ ငှက် စသည့် စကားလုံးများလောက်ကိုတော့ အင်္ဂလိပ်လိုသိနေသည် ဆိုပါစို့။ ကျွန်တော့် အင်္ဂလိပ်စာ အခြေခံက ထိုမျှသာဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစစ်ကြီးပြီးတော့ ထိုစဉ်က တက်ကြွသော လူငယ် တိုင်း လွတ်လပ်ရေးလှုပ်ရှားမှုကြီးတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည့်အတိုင်း တက်ကြွသော မောင်အောင်သင်းသည်လည်း “ပြည်သူ့ရဲဘော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်သင်း” ဖြစ်သွားပါလေတော့သည်။ နောက်တော့ ပါတီ စည်းရုံးရေးတွေ ဝင်လာသည်တွင် ဆိုရှယ်လစ်ပါတီဝင်ဖြစ်သွား လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်အခါကျတော့မှ အင်္ဂလိပ်စာ တတ်လိုက်ချင်သည် မှာ ဖျပ်ဖျပ်လူးနေတော့သည်။ သို့သော် လူပျိုအရွယ်လည်း ရောက်နေ၊ နိုင်ငံရေးထဲလည်းရောက်နေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင် နေနိုင်တော့မှာလဲ။ သည်အတိုင်းပဲ မျောပါနေရတော့ သည်။ မှတ်မိနေတာလေးတစ်ခုကို ပြောလိုက်ရဦးမည်။နောက်ပိုင်းမှာ ရန်ကုန်ဘက် နိုင်ငံရေးသင်တန်းတွေဘာတွေ တက်ရင်းရောက်လာသော တက္ကသိုလ်ကို မြင်တိုင်း၊ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေကို တွေ့လိုက်တိုင်း စိတ်အားငယ်ခြင်း၊ ဝမ်း နည်းကြေကွဲခြင်း ဖြစ်ခဲ့မိရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၄၉ လောက်တွင် ပြည်တွင်းသောင်းကျန်းမှုကြီး အရှိန်အဟုန် မြင့်လာတော့ ကျွန်တော်က သရက်မြို့တွင် ခရိုင် စည်းရုံးရေးမှူးအဖြစ် ရောက်နေသည်။ သရက်ကိုရောင် စုံသူပုန်တွေက သိမ်းပိုက်တော့ ကျွန်တော့်ဇာတိတောင်တွင်းကြီး သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ အမှန်က ရန်ကုန်ဘက်ကို ဆင်းလိုက်လျှင် ကျွန်တော်ကောင်းကောင်းကြီး လွတ်နိုင်ကြောင်း ကျွန်တော်သိ သည်။ သို့သော် ကျွန်တော် နိုင်ငံရေးကို စိတ်ပျက်နေပြီ။ လွတ်လပ်ရေးလှုပ်ရှားမှုတွင် ဝင်ပါရင်း ကယောင်ကတမ်း ပါတီနိုင်ငံရေးဂယက်ထဲ ရောက်သွားသည့် အဖြစ်မှ ရုန်းထွက်ချင်ပြီ။ ထို့ကြောင့် တောင်တွင်းကြီးသို့ ပြန်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်အခါက တောင်တွင်းကြီးမြို့ကို ရဲဘော်ဖြူများ က သိမ်းပိုက်ထားသည်။ ကျွန်တော်တို့ကိုလည်း ဘာမျှအနှောင့် အယှက်မပေးပါ။ လွတ်လပ်စွာနေခွင့်ရပါသည်။ နောက်ပိုင်းတွင်တော့ သူတို့စစ်ရေး၊ နိုင်ငံရေးအခြေအနေပြောင်းလာ၍လားမသိ ကျွန်တော်တို့ကို ခဏလောက်လိုက်ခဲ့ပါဟု ပြောပြီး လျှင် ဖမ်းပြီးထောင်ထဲ ထည့်လိုက်ပါတော့သည်။ ကျွန်တော်တို့ဆိုသည်မှာ အားလုံးရှစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ကျန်လူများကို စာရင်းထိုးပြမနေတော့ပါ။ ကျွန်တော့်ဘဝအတွက် အလှည့် အပြောင်းကြီးကို ဖြစ်သွားစေမည့် တောင်တွင်းကြီး သခင်ကျော် စိန်ပါ အတူအဖမ်းခံရပြီး ထောင်ထဲပါလာခြင်းဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပထမတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း နက်ဖြန်သဘက်ပဲ ပြန် လွှတ်တော့မလိုလို ထင်စားမိကြသေးသည်။ နောက်တော့ မမျှော်လင့်တော့ပါ။ ဒီလိုနှင့် ထောင်ထဲတွင် အင်္ဂလိပ်စာ ကို သခင်ကျော်စိန်ထံမှ သင်ယူရပါတော့သည်။ သခင်ကျော်စိန် က စစ်မဖြစ်မီကပင် ဆယ်တန်းအောင်ထားခဲ့ပြီး စာဖတ်လည်း ဝါသနာပါလေတော့ ဗဟုသုတအတွေးအခေါ် အလွန်ပြည့်စုံ သူဖြစ်သည်။ သူသင်ကြားပေးသမျှကို ကျွန်တော် ကလည်း ကြိုးစားပမ်းစား မှတ်ယူသည်။ တစ်ခုရှိ သည်က ထောင်ထဲတွင် ဆရာတပည့် မခွဲမခွာ အတူနေရ သည်ဖြစ်လေ တော့မေးစရာ ရှိလျှင် လှမ်းမေးလိုက် ရုံပဲဖြစ်သည်။ အပြင်မှာ ဘယ်ကျူရှင် ဆရာနှင့်သင်သင်မရနိုင်သော အခွင့်ထူးကြီးကို ရနေသည်ဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအပြင်တွင် ဖြစ်နေသော နိုင်ငံရေး၊ စစ်ရေး အခြေ အနေ အရ ကျွန်တော်တို့မှာလည်း မကွေးထောင်၊ ပြည်ထောင်၊ သရက်ထောင်စသည်အားဖြင့် မကြာခဏ ပြောင်းရပါသည်။ အချို့ နေရာများတွင် အခြေအနေအရ စာသင်ခွင့်မရပါ။ သို့သော် လည်း စာသင်ခွင့်ကလေး နည်းနည်းရလိုက်သည့် ကျွန်တော်က သင်ယူခဲ့ပါသည်။ ဤသို့နှင့် ထောင်ထဲတွင် ခုနစ်လခန့် နေခဲ့ရရာ လေးလလောက် ကောင်းစွာ သင်ခွင့်ရခဲ့ပါသည်။ကျွန်တော်လည်း ဆယ်တန်းပြဌာန်းစာ လောက်ကို လွယ်လွယ် ကူကူ ဖတ်နိုင်သည့်အခြေထိအောင် ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထောင်အပြင် ရောက်လာတော့ အင်္ဂလိပ် သတင်းစာ တွေကို အကြောင်းအရာအလျောက် အတော်ကြီး ဖတ်နိုင်လာကြောင်း တွေ့ရပါသည်။ ကျွန်တော်နှင့် “ထောင်နေဘက်” များ က ဤမျှလောက်သော အချိန်ကလေးအတွင်း ဤမျှလောက် တက်မြောက်သွားသည်ကို တအံ့တဩပြောကြ ပါသည်။ စင်စစ် ကျွန်တော်က ဉာဏ်ကောင်းလွန်း၍ မဟုတ်ပါ။ တစ်ချောင်း တည်းသောစိတ်နှင့် ဆန္ဒပြင်းစွာကြိုးစားခြင်းထောင်ထဲတွင် ထည့်ထားလိုက်သောကြောင့် အခြားထွေထွေ ရာရာ ဘာကိစ္စ မှမရှိဘဲ အချိန်ပြည့်လုပ်နေနိုင်ခြင်း စသည်တို့ ကြောင့် ဤမျှ မြန်မြန်တက်မြောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထို့နောက် ကျွန်တော် ဆယ်တန်းအောင် တက္ကသိုလ် ရောက်၊ မဟာဝိဇ္ဇာအောင်၊ တက္ကသိုလ်မှာ ဆရာဖြစ်၊ နောက်ပြီး စာရေးဆရာဖြစ် ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၄၉ ခုက ရဲဘော်ဖြူတို့၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကိုသာ မခံခဲ့ ရလျှင် ကျွန်တော် ဒီအဖြစ်မျိုး၊ ဒီအဆင့်မျိုးကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရောက်မလာနိုင်ဟု ကျွန်တော် မကြာခဏတွေးမိပါသည်။ ထို့ကြောင့် “ ကုသိုလ်ကံ စောင်မလို့ ထောင်ကျ ” ဟု ဆိုလိုက်ရခြင်းဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗေဒင်သဘောနှင့်သာ ပြောလိုက်ကြမည်ဆိုလျှင် ဇာတာညှိုး၊ ကြမ္မာဆိုးခိုက်မို့ ထိပ်ခတ် ကြိုးချည်၊ အချုပ် အနှောင်ခံရသည်ဟု ဆိုရပါတော့မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတရုတ် ခွစာကြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော် မှတ်သားဖူးသော တရုတ်ပညာရှိကြီး လင်ယုတန်၏ ပုံပြင်ကလေးတစ်ခုကို ထည့်ရေးလိုက်ရပါဦးမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခါက ရွာလေးတစ်ခုတွင် တရုတ်အဖိုးကြီး သားအဖ နှစ်ယောက်ရှိကြသည်။ သူတို့က မြင်းမွေးသည်။ တစ်နေ့တွင်တော့ မြင်းတစ်ကောင် ပျောက်သွားသည်။ အိမ်နီးချင်းတွေက တရုတ်ကြီးကို သနားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“စိတ်မကောင်းပါဘူးဗျာ၊ ခင်ဗျား ကံဆိုးရှာတယ်” “ဘာဖြစ်လို့ ကံဆိုးတယ်ပြောတာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ခင်ဗျားမှာ မြင်းတစ်ကောင် ပျောက်သွားတယ် မဟုတ် လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မြင်းတစ်ကောင် ပျောက်သွားတာနဲ့ ကံဆိုးတယ်လို့ ခင်ဗျားဘာကြောင့် ပြောနိုင်သလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤသို့လျှင် လုံးလည် ပတ်ချာလိုက်နေလေတော့ အိမ်နီးချင်းတွေကလည်း ခွစာကြီး ဆိုပြီးဘာမျှ ဆက်မပြောကြတော့။ သည်လိုနှင့် တစ်ပတ် ဆယ်ရက်လောက်ကြာတော့ မြင်းဆို သည်မှာ အဖော်ခင်တတ်သည့် သတ္တဝါဖြစ်ကြ သည့်အတိုင်း ပျောက်သွားသောမြင်း ပြန်ရောက်လာသည်။ ရောက်လာတော့ တစ်ကောင်တည်း မဟုတ် မြင်းရိုင်း တစ်ကောင်ပါ အပိုပါလာ သေးသည်။ သည်တော့ အိမ်နီးချင်း များက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ခင်ဗျား ကံကောင်းတယ်ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘာဖြစ်လို့လဲ” “ခင်ဗျားမှာ မြင်းတစ်ကောင်တိုးလာတယ်လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မြင်းတစ်ကောင်တိုးတာနဲ့ ကံကောင်းတယ်လို့ ဘာကြောင့် ပြောတာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှေးနည်းအတိုင်းပင် ခွစာကြီးကို ဆက်မပြောတော့။ သည်လိုနှင့် နောက်ရောက်လာသော မြင်းရိုင်းကို သားဖြစ်သူက စီးကောင်းကျင့်ရာ မြင်းပေါ်က လိမ့်ကျပြီး ခြေကျိုးသွား သည်နှင့် ခြေထောက်ကလေး ထော့နင်းဖြစ်သွားရှာသည်။ အိမ်နီးချင်းတွေက စိတ်မကောင်းကြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ခင်ဗျား ကံဆိုးတယ်ဗျာ” “ဘာဖြစ်လို့လဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ခင်ဗျားမှာ ဒီသားတစ်ယောက်ပဲရှိတာ ခြေကျိုးသွားတာကိုး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကျုပ်သားခြေကျိုးတာနဲ့ ကံဆိုးတယ်လို့ ဘာကြောင့် ပြောနိုင်သလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှေးနည်းအတိုင်း ခွစာကြီးကို ဆက်ပြီးဘာမျှမပြော ကြတော့ချေ။ သည်လိုနှင့် တစ်နေ့တော့ ပြည်နယ်ချင်း စစ်ဖြစ်ကြရာ ပြည်နယ်ဧကရာဇ်က တစ်နယ်လုံးရှိ ရဲယောင်သန်မာသူ လူငယ်မှန်သမျှ စစ်ထဲလိုက်ရမည်။ အမိန့်ထုတ်ပြန် ခေါ်ငင်သွားရာ သူ့သားကလေးတစ်ယောက်သာ ခြေထောက် ထော့နင်း ဖြစ်နေသောကြောင့် ချမ်းသာရာရခဲ့သည်။ သည် တော့ အိမ်နီးချင်းတွေက “တရုတ်ကြီး ကံကောင်း တယ်”.....။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလင်ယုတန်က ”ကံဆိုးသည် ကံကောင်းသည်” ဆိုသော အချက်မျိုးကို များသောအားဖြင့် အချိန်က ဆုံးဖြတ် သည်ဟု ဆိုလိုကြောင်း သိသာပါသည်။ လှသလောက် အတွေး ပါသောပုံပြင်ကလေးမို့ ကျွန်တော် အလွန်နှစ်သက်မိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျောက်လောင်း ပုဏ္ဏားကြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခါသော် ပုဏ္ဏားကြီးတစ်ယောက်သည် မြတ်စွာ ဘုရားထံသို့ရောက်လာပြီး သူ အသက်ဘယ်လောက်တွင် သေရမည်။ သေပြီးနောက် ဘယ်ဘဝသို့ ရောက်မည် ဆိုသည်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟောကြားပေးပါရန် လျှောက်ထားတောင်းပန်လေသည်။ မြတ်စွာဘုရားကလည်း မည်သည့်အသက်အရွယ်တွင် သေမည် သေပြီးနောက် ဤမည်သော တောကြီး၌ မျောက်ကြီးဖြစ်လိမ့် မည်ဟု မိန့်တော်မူလိုက်သည်။ သေရမည့်အသက်ပိုင်းခြားကို လွန်ပြီးပါလျက် မသေသေးသောအခါ ပုဏ္ဏားကြီးက ဘုရားရှင် ထံပြန်ရောက်လာပြီး ဘုရားမိန့်လိုက်သည့်အသက်တွင် မသေဘဲရှိခဲ့ကြောင်း လျှောက်ထားပြန်သည်။ သည်တော့ ဘုရားရှင် က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အသင် ပုဏ္ဏား ငါဟောလိုက်ပြီးသည့်နောက် သင် မည်သည့်အမှုများကို ပြုသနည်း” - “အရှင်ဘုရားဟောလိုက်သည့်အတိုင်း နောက်ဘဝ တွင် မျောက်ဖြစ်သွားသည်ရှိသော် ချမ်းသာစွာနေနိုင်ရန် ထို တောကြီးသို့သွားပြီးလျှင် ရေကန်များကိုလည်း တူးပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43148102336661,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e2c31061-8b70-483e-be7c-5a6423a7985d.jpg?v=1730275409"},{"product_id":"အောင်သင်း-ကိုယ်တွေ့စာစီစာကုံး","title":"ကိုယ်တွေ့စာစီစာကုံး","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333356675221,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/f62ee4717697fa7277db047246dc52df.gif?v=1730294580"},{"product_id":"အောင်သင်း-တစ်ခါတုန်းကတပည့်တွေ","title":"တစ်ခါတုန်းကတပည့်တွေ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333358313621,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1d347bb9d5fb1c1aad588cdbc92bc3df.gif?v=1730294589"},{"product_id":"အောင်သင်း-ပေးသူနှင့်ယူသူ-1","title":"ပေးသူနှင့်ယူသူ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333358674069,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/547bea7c1e5f960e31385bd1981ae0e5.gif?v=1730294599"},{"product_id":"အောင်သင်း-မျိုးဆက်သစ်-တိုးတက်ရစ်ဖို့","title":"မျိုးဆက်သစ် တိုးတက်ရစ်ဖို့","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333359788181,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/7c53fea063081c1bb3d44732658f551c.gif?v=1730294607"},{"product_id":"အောင်သင်း-မျိုးဆက်သစ်အတွက်ပိဋကတ်မိတ်ဆက်","title":"မျိုးဆက်သစ်အတွက်ပိဋကတ်မိတ်ဆက်","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333360148629,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/7b43ce91633d5d795db58bc63dc2b5d2.gif?v=1730294619"},{"product_id":"အောင်သင်း-ရည်မှန်းချက်နှင့်ပြဿနာအထွေထွေ","title":"ရည်မှန်းချက်နှင့်ပြဿနာအထွေထွေ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333362409621,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/325063dff43df28efe3248eebc007b96.gif?v=1730294629"},{"product_id":"အောင်သင်း-ရွှင်ရွှင်ပြုံးပြုံးစာစီကုံး","title":"ရွှင်ရွှင်ပြုံးပြုံးစာစီကုံး","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333362606229,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/c6e39c04864820facea9f762aebf4549.gif?v=1730294638"},{"product_id":"အောင်သင်း-ရှင်ဘုရင်ပါပဲနှင့်ရွှေပြည်တန်သောဆောင်းပါးများ","title":"ရှင်ဘုရင်ပါပဲနှင့်ရွှေပြည်တန်သောဆောင်းပါးများ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333363097749,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/8acd3ee0b5849c3a83fc90d66503cba9.gif?v=1730294647"},{"product_id":"အောင်သင်း-အမွေ","title":"အမွေ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45333363261589,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/631d88ca72b2416f6ce0fdbcbcecdef9.gif?v=1730294657"},{"product_id":"အောင်သင်း-ခေတ်သစ်ကမ္ဘာအတွက်ပညာရေးနှင့်စာရိတ္တပျိုးထောင်မှု","title":"ခေတ်သစ်ကမ္ဘာအတွက်ပညာရေးနှင့်စာရိတ္တပျိုးထောင်မှု","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46362219118741,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/Screenshot2025-09-01204159.png?v=1756734142"},{"product_id":"အောင်သင်း-စဥ်းစားစရာလေးတွေ","title":"စဥ်းစားစရာလေးတွေ","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46362220134549,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/Screenshot2025-09-01204242.png?v=1756734243"},{"product_id":"အောင်သင်း-သူတို့နှင့်ကျွန်တော်","title":"သူတို့နှင့်ကျွန်တော်","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46362220953749,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/Screenshot2025-09-01204505.png?v=1756734329"},{"product_id":"အောင်သစ်-ကိုယ်ကျင့်တရားဖြင့်နေထိုင်ခြင်း","title":"ကိုယ်ကျင့်တရားဖြင့်နေထိုင်ခြင်း","description":"","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46362226229397,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/Screenshot2025-09-01204658.png?v=1756734448"},{"product_id":"အောင်သင်း-ကံ့ကူလက်လှည့်","title":"ကံ့ကူလက်လှည့်","description":"","brand":"ဇွန်ပွင့်စာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46836819034261,"sku":null,"price":5700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_6fd980ce-7cf5-469d-85e8-103fa05d86e9.jpg?v=1768192017"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%9e%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8.oembed?page=2","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}