{"title":"သီဟရတနာ","description":null,"products":[{"product_id":"ဂျာနယ်ကျော်မမလေး-မာလာရီ၂၀၂၄","title":"မာလာရီ (၂၀၂၄)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၅၄ ခု တပို့တွဲလ ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဓာတ်မီးရောင်အောက်မှာ ရပ်ကာ ကျွန်မ စီးရမည့်ရထားကို ပလက်ဖောင်းတစ်ဖက်က မျှော်ကြည့်လိုက်သည်။ ပြည်မြို့ သို့ ထွက်ရမည့် ရထားသည် ခရီးသည်များကို အပြည့်တင် လျက် ထွက်ရမည့်အချိန်က ငံ့လင့်လျက်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရထားပလက်ဖောင်းကို ကျော်ဖြတ်လျက် လှေကား ပေါ်မှ ဆင်းခဲ့သည်။ ပထမတွဲများ ချိတ်သော နောက်တွဲများ ရှိရာသို့ ခပ်သုတ်သုတ်လျှောက်သွားသည်။ ပထမတန်းတွဲ၌ ချိတ်ထားသော နာမည်စာကတ်များကို လျှောက်ဖတ်ကာ ကျွန်မနာမည် ကပ်ထားမည့်တွေကို လိုက်ရှာရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခရီးသွားရင်း လမ်းတွင် စာရေးရန် ကျွန်မ အလုပ်ပါ လာခဲ့သည်။ ကျွန်မ စီးမည့်တွဲ၌ ခရီးသည်များမပါလျှင် စာရေးနိုင်မှာပဲ အောက်မေ့ခဲ့သည်။ တစ်နေ့လုံး စီးရမည့် အတွက် ဝတ္ထုတိုတစ်ပုဒ်ရေးရန် အားခဲလာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပထမတန်းတွဲ၌ ချိတ်ထားသော နာမည်စာကတ်ကို မကြည့်သေးခင် တွဲထဲသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ခရီးသည် များ ရောက်နှင့်နေကြသည်။ ဒီတွဲများ ဖြစ်လေမလား .. စိတ်အားလျော့လျော့နှင့်ပင် နာမည်စာကတ်ကို ဖတ်ကြည့် လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကြည်ကြည်ဌေး” “ဂျာနယ်ကျော် မမလေး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြည်ကြည်ဌေးဆိုသော နာမည်ကို မြင်မြင်ချင်း ရုပ်ရှင် မင်းသမီးကြည်ကြည်ဌေးပဲ တွက်သည်။ ကျွန်မနှင့်အတူ သွားရမည့် ခရီးသည်မှာ အနုပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်၍ စိတ်ဝင် စားရမည့်ခရီးဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသက် ၆၀ ကျော် အမယ်အို၊ ဆေးပြင်းလိပ်ခဲထား သော ဝဝမည်းမည်းသည်းသည်း ယောက်ျားတစ်ယောက်၊ သူတို့နှစ်ဦးက ကျွန်မကို လှမ်းကြည့်လျက် အကဲခတ်နေကြ ဟန်တူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခပ်ငယ်ငယ် မိန်းမတစ်ဦးနှင့် ကြည်ကြည်ဌေးမှာ အိပ် ပျက်လာကြပုံ၊ ထိုင်ခုံများကို အိပ်စင်အဖြစ် ဖြန့်ခင်းလျက် ရထားမထွက်ခင်ပင် လှဲအိပ်နေကြသည်။ ယင်းရထားပေါ်တက်သွားပြီး အိပ်နေသော ကြည်ကြည်ဌေး ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်ရှိ ထိုင်ခုံများ၌ အိပ်စင် အဖြစ် ဖြန့်ခင်းလျက် ကျွန်မအတွက် နေရာယူလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကောင်းကင်ပြင်ကြီး၌ အဖြူရောင်သမ်းစ ပြုလာချိန်တွင် ဘူတာရုံမှ ရထားထွက်လာခဲ့သည်။ မလင်းတလင်း ရိပ်ငြိမ်မှု ပြည့်လျှမ်းသော နံနက်ဦး၌ မြမြလေးရှိသော လေအေးနှင့် ပေါင်းဆုံ၍နေရခြင်းကြောင့် လန်းဆန်းကြည်နူးလျက် မောမိနေစဉ် တစ်ဖက်မှ လှုပ်ရှားသွားသော သဏ္ဌာန်ကြောင့် အသာလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဗိုက်ထဲက ... အောင့်လိုက်တာ...” ကြည်ကြည်ဌေးသည် နှုတ်ကပြောရင်း အပေါ်ထပ်အိပ်စင်ပေါ်တွင် တက်လှဲအိပ်ရန် လှေကားကလေးကို ကိုင် တွယ်တက်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မက လှည့်အကြည့် မျက်လုံးချင်း ဆုံကြသည်။ ပြည့်ဝိုင်းသော မျက်နှာလေး၌ သူ့မျက်လုံးသည် ထူး ထူးခြားခြား ကြည်လင်တောက်ပနေသည်။ ထို ကြည်လင်တောက်ပသော မျက်လုံးအစုံတွင် ပြုံးစနဲ့ ပြုံးကြည်ချိုမြ၍ ရယ်နေသောမျက်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရုပ်ရှင်ပြဇာတ် ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် တွေ့ခဲ့ဖူးသော ပြုံးစစ ပြုံးကြည်ကြည် ရှိသော မျက်လုံးနှင့် မျက်နှာဟန်ပန်သည် ကျွန်မမျက်စိထဲ တွင် စွဲနေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မ ကြည့်ခဲ့သမျှ ပြဇာတ်ရုပ်ရှင်၊ သူပါဝင်သော သူ့အခန်း၊ သူ့ဇာတ်ကွက်ကို နိုင်နင်းစွာ သယ်ယူတတ်သော သူ၏ အနုပညာစွမ်းရည်သည် စူးစိုက်လေ့လာချင်စရာ ကောင်းအောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုပ်ရှင်ပြဇာတ်မှနေ၍ သူ့ကိုကြည့်ပြီး ပွင့်သစ်စ ပညာ သည် ကလေးတစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်ယူဆ၍ မရသော သူ့ပညာစွမ်းရည်ကြောင့် အနုပညာဘက်၌ ဝါရင့်ပြီးသား ပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တွက်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လင်းလုလုရောင်နီ” ပြဇာတ်ထဲ၌ ကြည်ကြည်ဌေးကို စတွေ့ရသည်။ ရုပ်ရှင်ပြဇာတ်များကို သွားရောက်ကြည့် သည့်အခါတိုင်း ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်ကိုလည်း မျက်ခြည် မပြတ် ကျွန်မ အာရုံစိုက်တတ်သည်။ ပညာသည်များ၏ ပင်ကိုအရည်အသွေးကိုလည်း တစ်စမကျန် အာရုံစိုက်လျက်အကဲခတ်၍ကြည့်နည်းမျိုး ကျွန်မမှာ အကျင့်ပါနေသည်။ ပေါ်လာရာ၊ ပြသရာ၊ မြင်မြင်သမျှ အရာအားလုံးကို စူးစိုက် စိစစ်ပြီး ကြည့်လေ့ကြည့်ထရှိသည့်အပြင် တစ်ပြိုင်တည်း ဝေဖန်မှုပါပြီးသား ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တချို့သော ရုပ်ရှင်ပြဇာတ်မင်းသမီးများ၏ အမူအရာ သရုပ်သဏ္ဌာန်တို့သည် ဇာတ်ကွက်၊ ဇာတ်ခန်းနှင့် တိမ်း ယိမ်းလွတ်ချော်သွားတတ်သော အမှတ်မထင်ကလေးတို့ကို ပင် ဂရုပြုလွန်း၍လားမသိ ဖမ်းမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြည်ကြည်ဌေး၏ လွတ်ကွက်၊ လစ်ကွက်တို့ကို တွေ့ မြင်ခဲသောကြောင့် သည်မျှလောက် ကိုယ်ရောစိတ်ပါ စွမ်းဆောင်သွားနိုင်သော အရည်အချင်း၊ သည်မျှလောက် တစ် သားတည်းကျညီနိုင်သော အသားသေပုံမျိုးသည် ပွင့်သစ်စ ပညာရှင် မဟုတ်တန်ရာ၊ အနုပညာအခြေခံ ရင့်သန်ပြီးသား ဖြစ်ရမည်။ ကျွန်မ ဤသို့ ဝေဖန်ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြည်ကြည်ဌေးကို မြင်သည်နှင့် ကျွန်မ ဝေဖန်ထား ချက်ကို ပြန်၍ သတိရသည့်အတိုင်း ကြည်ကြည်ဌေး၏ ဘဝအကြောင်းနှင့် ပညာအခြေခံကို သိလိုသော စိတ်ဆန္ဒမှာ နေရင်းထိုင်ရင်း ပြင်းပြလာသည်။ ။ | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိပ်မောကျလျက်ရှိသော အမယ်အိုကိုကြည့်လျက် ကြည်ကြည်ဌေး အမေပဲ ထင်သည်။ အမယ်အို၏မျက်နှာ သည် ဖြစ်မိလျှင် ရှေ့သာ တိုးမည်၊ နောက်ပြန်လှည့်မကြည့်၊ ပိုင်းဖြတ်နိုင်သော မျက်နှာမျိုး၊ ထက်မြက်သော အသွင်ဆောင်သည်။ အသားဖြူဆွတ်၍ အသားအရေ နူးညံ့ ညက် ပြောသည်။ နီရဲသော လက်ဖဝါးတွင် စိပ်ပုတီးကို ဆုပ်လျက်အိပ်ပျော်နေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပက်လက်အိပ်ပျော်နေသော လူဝဝ ထောင်ထောင်မောင်း မောင်း အသားမည်းမည်း အရောင်အဆင်းရှိသည့် ထိုလူ ကား ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သယောင်ယောင်၊ နူးညံ့ပျော့ပျောင်း မယောင်ယောင်၊ တွက်ရခက်သော၊ အကဲခတ်ရခက်သော ကြန်အင်လက္ခဏာမျိုး ဆောင်သည်။ “ကြည်ကြည်ဌေးရဲ့ ခင်ပွန်းများလား.......” ခင်ပွန်းဆိုလျှင် ခင်ပွန်းလို့ မထင်စရာ။ မင်းသမီးကို ထက်ကြပ်မကွာ အုပ်ထိန်းနေသော ဇာတ်အုပ် ဇာတ်ခေါင်းများလား ....။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမယ်အိုသည် နိုးလာကာ ထ၍ထိုင်သည်။ ရထား ပြင်ဘက် လယ်ကွင်းများကို ငေးမောကြည့်ရာမှ ကျွန်မနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်က စကားလှမ်းပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီနေရာတွေဟာ အမေတို့နေခဲ့တဲ့ နေရာတွေပေါ့။ ပြည် ဒိစတြိတ်၊ လက်ပံတန်းနယ်၊ မိုးအိုင်ရွာမှာ အမေတို့ လယ် လုပ်ခဲ့ကြတယ်။ ကြည်ကြည်ဌေးက ငယ်ငယ်လေးရှိသေး တယ်။ သမီးကြီးတွေကတော့ သူ့အရီးဇာတ်ထဲ ပါကုန်ကြ ပြီ။ ဇာတ်မင်းသမီးကြီး ဒေါ်စိန်ယုံဆိုတာ အမေ့ယောင်းမ၊ ဆရာအောင်ဗလ တပည့်၊ အဆိုကောင်း အကကောင်း အင်မတန် နာမည်ကြီးတယ်” တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမယ်အို၏အသံမှာ လွန်စွာ ညင်သာလျက် သူ၏ ပျော့ပျော့ပျောင်းပျောင်း အမူအရာနှင့် လိုက်ဖက်လှသည်။ ကျွန်မ သိလိုချက်တွေ အမယ်အိုထံမှ စတင်ကြားရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နားစိုက်ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချိန်တွင် ကြည်ကြည်ဌေးသည် လှေကားလေးမှပြန်တွယ်ဆင်းလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မမက ... ဂျာနယ်ကျော် မမလေးနော်...” ကြည်ကြည်ဌေးသည် ရှေ့မဆက်ဘဲ ပြုံးချိုထားသည်။ “ဟုတ်ပါတယ် .... ဂျာနယ်ကျော် မမလေးဟာ မမ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပါပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရထားမှာ ကပ်ထားတဲ့ စာရွက်ကလေးမြင်ရတော့ မမ နဲ့ ခရီးသွားရပြီလို့ ဝမ်းသာသွားတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသံသာသာထဲ၌ ရယ်မောသံလေးပါ စွက်ဖက်လျက် မျက်နှာချိုချို ပြန်ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကြည်ကြည်ဌေးနဲ့ တွဲတစ်တွဲတည်း လာကြုံရတာ မမ ဝမ်းသာမိတယ်။ ညီမကို ပြဇာတ်ထဲမှာ စတွေ့ ဖူးတာပဲ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက် ရုပ်ရှင်မှာဆိုပါတော့ .... ညီမကို စတွေ့တွေ့ချင်း မမ စိတ်ဝင်စားလွန်းလို့ ဝေဖန်ထားတယ်” ။ “ဘယ်လို ဝေဖန်ထားသလဲ မမရယ် ...... သိပါရစေ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မအဖြေကို စောင့်နေသော သူ့မျက်နှာလေးမှာ စိတ် အား ထက်သန်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ တောက်ပြောင်ပြုံးလဲ့နေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြဇာတ်မှာ ညီမကို စတွေ့တွေ့ချင်း ပွင့်သစ်စ မင်း သမီးတော့ မဟုတ်ဘူး၊ အနုပညာအခြေမိ ရှိရမယ်၊ ဝါရင့်ပြီး သားဖြစ်ရမယ်လို့ မမ ဝေဖန်ထားမိတာ မှန်ရဲ့လား...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြည်ကြည်ဌေးက ရယ်မောလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မမ ဝေဖန်တာ မမှားပါဘူး .... အနုပညာအခြေခံ ကတော့ ကျွန်မ ငါးနှစ်သမီးက စခဲ့တာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပြီ .. မမလည်း ထင်တယ် .... မမထင်တာမမှားတော့ဘူး၊ ငါးနှစ်သမီးက စခဲ့တာဆိုတော့ စပုံစနည်း အနုပညာဘက် ရောက်ပုံရောက်နည်း မမ သိပ်သိချင်တာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရထားသည် အရှိန်ပြင်းစွာ ခုတ်မောင်းနေသည်။ အပတ် ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရထားဘီးများ လည်နေသကဲ့ သို့ ကျွန်မ အာရုံမှာလည်း ရပ်နားခြင်းမရှိဘဲ ချာချာလည် လျက်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မအနီးတွင်ရှိနေသော သူတို့မိသားစုသည် ကျွန်မ အနီး၌ တစ်နေရာစီ၊ တစ်သီးတခြားစီဖြစ်ချင်ဖြစ်လျက်၊ ပျောက်သောသူကလည်း ပျောက်ကွယ်လျက်၊ ကျွန်မ အနီး အနား၌ မရှိသော အရာဝတ္ထုများ၊ ပုံသဏ္ဌာန်များ၊ အသွင် အပြင်များ၊ အမျိုးမျိုးအဖုံဖုံ ပြောင်းလိုက်ပေါ်လိုက်ဖြစ်လျက် ထိုအမျိုးမျိုးသော ပုံသဏ္ဌာန်တို့မှ အသံဗလံများကလည်း အသံအမျိုးမျိုးထွက်ပေါ်လျက် .......။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြည်ကြည်ဌေးသည် ငါးနှစ်သမီးအရွယ်မှစ၍ ဇာတ် သဘင်၊ ပြဇာတ်၊ ရုပ်ရှင်၊ ကဏ္ဍသုံးခုခွဲကာ သူ ပါဝင်လှုပ် ရှားခဲ့ပုံများကို ပြန်ပြောင်းပြောပြနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဇာတ်သဘင်အကြောင်း ပြောပြနေသည့်အခါ၌ ကပြခဲ့ သော ဇာတ်လမ်း၊ ဇာတ်ကွက်၊ ထိုဇာတ်၌ ဆိုခဲ့သော သီချင်း၊ ပြောခဲ့သော စကား၊ ပါးစပ်ဆိုင်းပါ တီးလျက် လက်မြှောက် မပြရုံတမည်..။\u003c\/p\u003e","brand":"သီဟရတနာစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46533820678293,"sku":null,"price":6300.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_1bd26f62-efea-470e-a3df-2a3223cfc0f9.jpg?v=1761402972"},{"product_id":"ဂျာနယ်ကျော်မမလေး-သူလိုမိန်းမ၂၀၂၄","title":"သူလိုမိန်းမ(၂၀၂၄)","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငြိမ်သက်သက်ကလေးနှင့် အမိခံလျက်ရှိနေ၏။ တအားကျုံး၍ အစွမ်းကုန် ပြေးသွားကြသော လူနှစ်ယောက်ကို ဓာတ်မီးရောင်ဖြင့် လှမ်းမျှော်ကြည့် ရင်း လက်စသတ်တော့ သူခိုးနှင့်သူဝှက်ကိုးဟု ခေါင်းရှင်း၍ သွားလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရီးသွားရင်း သားရေသေတ္တာကြီးကို ကောက်ရတော့မည်။ ယနေ့ ည သည်အိမ်ကကားနှင့် လာခဲ့သည်မှာ ရန်ကုန်ထဲသို့ သွားမည့် ခရီးမဟုတ်ဘဲ ဗိုလ်တစ်ထောင်ဆိပ်တွင် နံနက်ထွက်မည့် သင်္ဘောကြီး ပေါ်သို့ ဆင်း၍ အိပ်ရမည့် ခရီးရှည်ကြီးဖြစ်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရီးသွားတန်းလန်း ခရီးသွားမတ်တက်တွင် သားရေသေတ္တာကြီး ကို ဂျပိုးနှစ်ကောင် အပ်၍ သွားကြလေသဖြင့် မိမိမှာကောက်ရတော့ မည်။ မကောက်ဘဲ ထားခဲ့ ရှောင်ခဲ့၍ လည်းမဖြစ်၊ ဥစ္စာရှင်ကို ကြော်ငြာ စုံစမ်း၍ မိမိသာလျှင် ပြန်ပေးနိုင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ကောက်ရန် တာဝန်ရှိသည့်အတိုင်း ကောက်လိုက်ရလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညတွင်းချင်းပင် ဥစ္စာရှင်နှင့် တွေ့ချင်ကာ ဥစ္စာရှင်နေရာကိုသိ လျှင် ယခုပင်လိုက်၍ ပေးလိုက်မည်သာ ဖြစ်၏။ ယခုသော် ဥစ္စာရှင်ကို ညတွင်းချင်းလည်း လိုက်မရှာနိုင်ဘဲ ကောက်သာကောက်ခဲ့ရသော်လည်း မနက်ထွက်မည့် ခရီးလမ်းတွင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ပိုလာခြင်းကို သဘောမ ကျနိုင်တိုင်း ဂျပိုးနှစ်ကောင်ကိုရေရွတ်ရင်း သားရေသေတ္တာကို ကားပေါ် သို့ တရွတ်ဆွဲတင်လိုက်လေ၏။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမန္တလေးအဆန် သင်္ဘောကြီးကား တရွေ့ရွေ့ ခုတ်မောင်း၍နေ၏။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ကြီးမား၍ ဝန်ကလည်း များသဖြင့် တရွေ့ရွေ့ သာ သွားနိုင်ရာ ခရီးသည်များအတွက် ပျင်းရိဖွယ်ရာကြီး ဖြစ်ပေ၏။  အခန်းထဲတွင် အဖော်မပါ တစ်ကိုယ်တည်း ဦးခန်းထဲမှ စီးနင်းလိုက်ပါခဲ့လေရာ အပြင်ဘက်မှ ခရီးသည်များကဲ့သို့ ဆူညံစွာ စားသောက် ပျော်ပါး၍ ခရီးရှည်ကြီးကို မေ့ပျောက်ရန် မရနိုင်သည့်အထဲမှ သင်္ဘော အောက်က ရေတိမ်ရေနက်ကြီးပစ်၍တိုင်းရသော ကုလား၏ ဘယ်နှစ် လက်မ၊ ဘယ်နှစ်ပေကို ငြီးငြီးငွေ့ငွေ့ကြီး အသံပေးနေသည့် အတွက် ကြောင့် ပို၍ပင် ပျင်းရိလျက် လာလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင်္ဘောလက်တန်းသို့မှီလျက် မျက်စိအောက်မှ တော်တော်နှင့် မပျောက်ကွယ်နိုင်သော ရှုမျှော်ခင်းများကို ရပ်လျက်ကြည့်နေရာမှ မျက် စိညောင်းလာခြင်းကြောင့် မိမိအိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့လေ၏ '\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအပေါက်ဝသို့ ပင်လျှင်ဝင်ချင်း မိမိ ညက ယူခဲ့သော သေတ္တာ ကြီးကို သွား၍ မြင်လိုက်၏။ သေတ္တာ၏ အဖုံးအစွန်မှာ ပိန်ချိုင့်လျက် ချက်များပင် ကန်ပွင့်လျက် ရှိနေသည်ကိုတွေ့ရလေ၏။ ဤတွင် စော စောက ထိုင်းမှိုင်းနေသည့်စိတ်များ လုံးလုံးပပျောက်သွားလျက် ခုတင် အောက်က သေတ္တာကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသေတ္တာကို စိတ်ဝင်စားစွာ ကြည့်နေ၏ ပတ်ပတ်လည်လိုက်၍ ကြည့်လေ၏ အံဖုံးပေါ်တွင် ဆေးဖြူနှင့် အင်္ဂလိပ်လို အတိုကောက်ရေး ထားသည့် M.M. L. စာလုံးများကို တစ်လုံးစီ ဖတ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူမျိုးခြားနဲ့ ပစ္စည်းလား၊ မြန်မာ့ပစ္စည်းလား။ မြန်မာဆိုလျှင် မောင်မောင်လွန်းလား၊ ဘယ်သူများပါလိမ့်။ ဘယ်လောက် နှမြောရှာမလဲဟု အောက်မေ့လျက် ပွင့်နေသည့်ချက်များကို အားနှင့်ဖိ၍ပိတ်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသေတ္တာမှာ မသူတော်တို့ ပစ်ချလိုက်ကတည်းက သော့ပွင့်ထွက် သွားရာ မိမိက အားစိုက်၍ ပိတ်ပါသော်လည်း သေတ္တာကား ချက်ပြုတ် ၍သွားသဖြင့် ပိတ်၍မရံပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိမိအခန်းထဲသို့ ဘွိုင် ကုလားများဝင်၍ အိပ်ရာခင်းအိပ်ရာပြင် လုပ်ကြခြင်းအတွက် သော့ပိတ်မရှိလျှင် အထဲမှ တစ်စုံတစ်ခု ပျောက်ရှ သွားမည် စသည့် စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။ သို့ဖြစ်၍ ကြိုးစား၍ပြန်ပိတ်၏။ မည်သို့ပင် ပိတ်ပိတ် သေတ္တာကား မဖြုန်၊ ကန် ကန်ပြီး ပွင့်၍သွားလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိတ်ပျက်ပျက်နှင့် အိပ်စင်ပေါ်သို့ခြေတွဲလွဲထိုင်လိုက်ကာ မရှု မလှ ဖြစ်နေသော သေတ္တာကို မသက်မသာ မျက်နှာထားနှင့် ကြည့်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဒုက္ခပါပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဟုလည်း ညည်းညူကာ လုံခြုံနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ကြံဆလေ ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိတ်ကူးထုတ်၍ ရသည်မှာ ဤသေတ္တာထဲမှ ပစ္စည်းများကို မိမိသေတ္တာနှင့် ပြောင်း၍ ထည့်ရန် ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိမိပစ္စည်းများမှာ အရေအတွက်နှင့် သိပြီးဖြစ်၍ ပျောက်သွား သည့် တိုင်အောင်လည်း အရေးမကြီးလှရကား မိမိကောက်ခဲ့ရသည့် သေတ္တာထဲမှ ပစ္စည်းတစ်စုံတစ်ရာ ပျောက်ရှသွားမည်သာ ပုပန်မိလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤတွင် အိပ်စင်ပေါ်မှ ကိုယ်ကိုလွဲ၍ ခုန်ချလိုက်ပြီးနောက် အိပ် စင်အောက်က မိမိသေတ္တာကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ မကြာမီအတွင်းသေတ္တာထဲတွင် ပါလာသော ရှိရှိသမျှ မိမိအဝတ်အထည်များကို အိပ် ရာပေါ်သို့ ဖြန့်ပုံလေ၏ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောက်သေက္ကာမှ ထုတ်ပုံစရာရှိသေး၍ နေရာကို တစ်ဝက်သာ လျှင် ယူ၍ ပုံ၏။ အလုပ်တစ်ခုခု လုပ်နေရသည့်အတွက် ပျော်သလို လို ရှိလာကာ လုပ်ရင်း ကိုင်ရင်း လေချွန်နေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e တစ်သေတ္တာအတွက် တစ်ကိစ္စပြီးလေပြီ။ မိမိသေတ္တာဟောင်း လောင်းကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်လိုက်ပြီးလျှင် ရလာခဲ့သော သေတ္တာကို မိမိရှေ့သို့ ဆွဲ၍ ယူလိုက်၏ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသေတ္တာဖုံးကို ဖွင့်ဖို့ရန် ကိုယ်ကို ကုန်းလိုက်ပြီးနောက် ကုန်းလျက် ကြီးနှင့်ပင် အဖုံးကို မလှန်ဘေးဘဲ တွေလျက်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတစ်ပါးသေတ္တာကို အခွင့်မရဘဲနှင့် ဖွင့်ရန် ဝန်လေး၍ နေလေ၏။ဤအကျင့်မျိုးကို ဘယ်သောအခါကမှ စိတ်ဆန္ဒမပေါ်ပေါက် \" ခဲ့ဖူး၍ လက်မြန်ခြေမြန်မရှိဖြစ်နေ၏။ စောစောက သွက်သွက်လက်လက် ဖျတ်ဖျတ်လတ်လတ်ရှိသလောက် ယခု ချီတုံချတုံဖြစ်နေသည့်အတွက် ဖွင့်ဖို့ရန် ဖင့်နှေးလေးကွေးနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးချစ်ဆွေကား ကြောက်၍ နေ၏။ ပစ္စည်းရှင်ကို ကြောက်၍ မဟုတ်၊ သေတ္တာကို ကြောက်၍ မဟုတ်၊ သေတ္တာထဲမှ ပစ္စည်းကို ကြောက် ၍လည်း မဟုတ်၊ သူ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားကို သူဖောက်ဖျက်ရမည်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြောက်ရွံ့၍ နောက်တွန့်နေခြင်းဖြစ်၏၊ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကောင်းရာကောင်းကြောင်း ဖြစ်ဖို့လုပ်ရန် သိလျက်နှင့်လည်း တွန့်၍ နေ၏၊ ထိုစိတ်ကြောင့် သေတ္တာမှာ ပွင့်ရိုးပွင့်စဉ်မျိုးမပွင့်ရဘဲ မျက်လှည့်ဆရာဖွင့်သကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ဟဟလာပြီးမှ ပွင့်သွားရလေ ၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖွေးဖွေးဖြူနေသော အဝတ်ကြီးကို အပေါ်က ဖုံးအုပ်၍ ထား၏။ အစများကို လေးဘက် လေးထောင့် ချပ်ချပ်ရပ်ရပ် ဖိညှပ်၍ ထားသဖြင့် ထိုအဝတ်ကို လှန်ဖို့ရန် ခဲရင်းနေပြန်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤအဝတ်အစနှင့် အဘယ်ကြောင့် ဖုံးဖိထားသည်ကို တွေးဆ၍မရပေ။ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် တစ်ခဏမျှ ငိုင်ကြည့်နေ၏။ ချီတုံ ချတုံဖြစ်၍ နေပြီးမှ လက်နှစ်ဖက်ကို တဖြည်းဖြည်း ဆန့်၍ လက်ဝဲဘက် မှ ထောင့်နှစ်စကို သာသာညင်းညင်း ဆွဲယူ၍ သေတ္တာတစ်ဝက်အထိ ပိတ်စကို လှစ်လာရာတွင် စက္ကူအိတ်တစ်အိတ်ဖြင့် ထည့်၍ ဆင့်ပုံထပ် ထားသည့် အပုံတစ်ပုံ ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ... “အထည်သည်” ပဲ ဟု အတတ်စွဲလိုက်လေ၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ဖန် ကျန်တစ်ဖက်သို့ ပိတ်စအဆုံး ဆွဲဖော်လာသည့်အခါ ၌ကား အသက်ရှူများပင် မှားကာ ကြမ်းပေါ်သို့ ဖင်ထိုင်ကျလျက် ကျသွား လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတွင်းခံ ဇာဘော်လီများကို ပရှူးခေါက်ခေါက်၍က တစ်ပုံးမိန်း မဝတ် အပေါ်အင်္ကျီများကို လေးထောင့်ကျကျ ခေါက်ထားသည့် ဒိုဘီချ များက တစ်ပုံ၊ အတွင်းခံ ပိတ်ထဘီများက တစ်ပုံတို့ဘရက်ကိုး၊ လင်နင်ပြောင်၊ ဘလာ၊ အပွင့်ရိုက် စသည့် ချည်လုံချည်များက တစ်ပုံ၊ အပုံပုံ တို့တွင် ချောင်ရာချောင်ရာ ကြားကွက်တိုင်း ကြားကွက်တိုင်း၌ ငွေပေါင် ဒါဘူး၊ မျက်နှာလိမ်း ပေါင်ဒါဘူး၊ ကိုယ်လိမ်းပေါင်ဒါဘူး၊ ဘီးအစ်ကြယ် သီးအစ် စသည့် တိုလီမိုဖြီးစရာ၊ လိမ်းစရာများအပြင် လေးထောင့် သဏ္ဌာန် စက္ကူဘူး၊ ရှည်လျားလျား၊ စက္ကူဘူးစသည့်တို့ပါ မြင်ရလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကုန်ကျုံး၍ ပါနိုင်ရန်နေရာ ခိုး၍ စနစ်တကျ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ထည့်ထားသည့်လက်ရာကို ပေါ်ထွက်၍ ပြနေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိမိတွင် အသက် ၃၆-နှစ် ၃၇-နှစ် တိုင်အောင် မည်သည့်မိန်း မနှင့်မှလည်း နီးနီးစပ်စပ် မနေခဲ့ရချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမေလည်း မရှိ နှမလည်းမရှိ၊ လူပျိုကြီးဘဝနှင့် တစ်ကိုယ်တည်းနေသူဖြစ်၍ အစိုးရအလုပ်နှင့် ပြောင်းလေရာ မြို့တိုင်းတွင် ဘုန်းကြီးလူ ထွက် နယ်ပိုင်ဝန်ထောက်ဟုသာ လူသိများကြလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘိလပ်မှ ပြန်လာကတည်းက အစ်ကိုလုပ်သူက မိန်းမယူရန် တိုက် တွန်းနေလေရာ သားဒုက္ခ၊ မယားဒုက္ခကို နေပါဦး၊ ကိုကြီးရာ၊ အေးအေး ဆေးဆေးပဲ ကျွန်တော် နေပါရစေဦးဟု အခါခါ တောင်းပန်ခဲ့လေ၏၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိဘများ ငယ်စဉ်ကပင် ပစ်သွား၍ မိမိကိုပင် ငယ်စဉ်ကလေးဘဝ က ကျွေးမွေးသုတ်သင်လာကာ ၎င်းတွင် သားသမီးလည်း မဖြစ်ထွန်း၍ ညီလိုတစ်မျိုး၊ သားလိုတစ်သွယ် သံယောဇဉ်တွယ်တာလျက် မိန်းမမယူ ၍ စိတ်မအေးနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည့် အစ်ကို့အတွက် အားနာစိတ်များ ပင် ဖြစ်မိတော့၏၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိန်းမတစ်ယောက်ကို အိမ်ပေါ်တက်၍ ကိုးကွယ်ရမည်ကဲ့သို့ ဝန် လေးနေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိမိအလိုကို မိမိဘာသာ သဘောကျရှာကြံ၍ယူရန် ပြောတိုင်း လည်း မိမိတွင် မိန်းမယူရန် အရေးကြီးသည်ဟု တစ်ခါမှ မအောက်မေ့ဖူး ခဲ့သဖြင့် ... .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘယ်တော့မှ “စွံ” မယ့် အကောင်မဟုတ်ဘူး၊ မင်းလို ကောင်က  များ မိန်းမရှာရသေးသလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု အစ်ကို၏ အပြစ်တင်ကို အစဉ်ပင် ခံခဲ့ရသေး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယခုလည်း ရေနံချောင်းမှနေ၍ မင်းအတွက် မိန်းမတွေ့ထားပြီး မင်းနဲ့လဲ လိုက်တယ်၊ ရုပ်ရော၊ ဥစ္စာရော အလိမ္မာရော ပြောစရာမရှိ ပါဘူး။ မင်း လာကြည့်လှည့်ပါဟု ရုံးပိတ်ရက်တိုင်းလာရန် စာအတန်တန် ပို့သော်လည်း မိန်းမတစ်ယောက်အတွက် အရေးတကြီးထား၍ လိုက်လိုစိတ် လုံးဝမရှိသဖြင့် မသွားဘဲ နေခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မင်းကို မှာတာ မင်းမလာဘူး၊ ငါစေ့စပ်လိုက်ရမလား၊ ငါစေ့စပ် ရင် မင်းယူရလိမ့်မယ် အိုကြီး အိုမနဲ့ မင်းအတွက် ဒါလောက် ပူရတာ များ ငါ့တိုများ အာနာပါဦး ညီလေးရယ်၊ မင်း၊ အိမ်ထောင်ကျပြီးမှပဲ ငါခေါင်းချချင်တယ်၊ ဒီလို တစ်ယောက်တည်းပဲ နေမယ်ဆိုတာ ငါနည်း နည်းမှ စိတ်မအေးနိုင်ဘူး၊ အိုနေ နာရေးရှိသေးတယ်၊ မင်းမပူပေမယ့် ငါ့မှာတော့ ပူနေရတာပဲ။ အသက်လဲ ငယ်တော့တာ မဟုတ်ဘူး၊ အချိန် ရှိတုန်း အခွင့်ပေါ်တုန်းအခါမျိုးမှာ လွဲရှောင်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။ မင်းကို စောင့် မနေနိုင်ဘူး။ ငါစေ့စပ်ထားလိုက်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိမိအား တွင်တွင်သာ နားပူနေသဖြင့် အေးမှ အေးစေတော့ စိတ်မှ ချမ်းသာစေတော့ ဟူသော စိတ်တစ်ခုတည်း ရှေ့ရှုလျက် ကိုကြီး သဘောအတိုင်းပဲဟု မိန်းမယူရန် ကိစ္စကိုမျှ ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားသူဖြစ်လေ၏။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမကြာမီ အမြန်လာခဲ့ရန် သံကြိုးတွေနဲ့ ခေါ်နေသော်လည်း မိမိက အေးအေးလူလူ သင်္ဘောနှင့် လာခဲ့ပါရစေဟု စာပြန်လိုက်ပြီးနောက် သင်္ဘောနှင့် လိုက်ပါခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခါဖူးမျှ အိမ်ထောင်ရေးကို တွေးမကြည့်ဖူးပေ။ အိမ်ထောင်ပြု ရန် စိတ်ကူးမထည့်သာ၌ အိမ်ထောင်ရေးကို တွေး၍ မကြည့်ခြင်း ဖြစ်လေ၏၊ အလုပ်အားချိန်တွင် ဝါသနာပါရာ စာဖတ်၍ အချိန်ကို ကုန်လွန်စေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိန်းမမှု မိန်းမရေးရာကို အလျင်းဂရုမစိုက်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်၏။ မိန်းမများနှင့် ပတ်သက်ရန် အလိုမရှိရုံအပြင် မိန်းမများအား စိတ်နုကိုယ်နုသည့် ဖယောင်းထည်တွေပဲဟု ဘယ်သောအခါကမျှ အထင်မကြီးခဲ့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤမျှ မိန်းမနှင့်ကင်းကင်းရှင်းရှင်းနေခဲ့သူ တစ်ယောက်ဖြစ်၍ ယခု လို မိန်းမထဘီ၊ မိန်းအင်္ကျီ၊ မိန်းမအသုံးအဆောင်များ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို နှလုံးမချမ်းမသာ ဖြစ်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသေတ္တာမှ ထွက်နေသော အနံ့သည် နှာခေါင်းတွင် လာ၍ သင်းနေလေ၏။ ယခုလို သင်းပျံ့သော ရနံ့မျိုးကို တစ်ခါဖူးမျှ မရှူရှိုက်ဖူး `ရကား အနံ့ကို စုံစမ်းသည့် သဘောနှင့် ရှိုက်လိုက်တိုင်း နှလုံးတွင် ကြည် လင်ချိုအေးသွားသည်ကို တွေ့ရလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသေတ္တာလက်ဝဲဘက်မှ စက္ကူအိတ် တစ်အိတ်နှင့် ထည့်၍ထပ် ထားသည့် အပုံမှ စက္ကူအိတ်တစ်အိတ်ကို ကောက်ယူပြီးနောက် အိပ်စင် ပေါ်သို့ လှမ်းတင်လိုက်လေ၏။ လေးငါးအိတ်ယူတင်ပြီးမှ အိပ်စင်ကို လှမ်း၍ ကြည့်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရလေ၏၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိမိအဝတ်အစားများမှာ မွေ့ရာခြေရင်းဘက်တွင် စုပုံထား၍ ယခု မိမိပုံတင်နေသော အလုပ်များမှာ ခေါင်းအုံးနှင့် ကပ်လျက် ခေါင်းရင်း ဘက်တွင် ပုံနေသဖြင့် သိလိုသည့်သဘောနှင့် လက်ထဲတွင် ကိုင်ထား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသော အိတ်တစ်အိတ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ နူးညံ့လှပသည့် ပိုးဇာထဘီတစ် ထည် ထွက်၍လာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤတွင်မှ ကပျာကယာထဘီကို သေတ္တာပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်၏။ စောစောက တင်ထားသော အထုပ်များကိုပါ လှမ်း၍ သေတ္တာထဲသို့ ပစ်ပုံ လိုက်၏။ ပြီးမှ မိမိအဝတ်အစားပုံကို ခေါင်းရင်းဘက်သို့ ရွှေ့ပုံရပြန်လေ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလုပ်လုပ်နေရင်းမှ အလုပ်တွင်ရှုပ်သွားပုံကို တစ်ကိုယ်လည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"သီဟရတနာစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46533823987861,"sku":null,"price":3600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_51a71335-163a-4589-b81b-c7b34d145bd0.jpg?v=1761403365"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/%e1%80%9e%e1%80%ae%e1%80%9f%e1%80%9b%e1%80%90%e1%80%94%e1%80%ac.oembed","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}