{"title":"လူထုစိန်းဝင်း","description":null,"products":[{"product_id":"လူထုစိန်၀င်း-ပထမအမျိုးသမီးလမ်းထွင်သူများ","title":"လူထုစိန်ဝင်း - ပထမအမျိုးသမီးလမ်းထွင်သူများ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁။ အဆင့်မြင့် အမျိုးသမီးစာစောင်များ ပေါ်ထွက်ရေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မတ်လဆန်းတုန်းက အထက်တန်းကျောင်းသူ ဂျပန်မလေး နှစ်ယောက် စာကလေးတစ်စောင်နှင့် လက်ဆောင်ပစ္စည်းအချို့ ယူပြီး ရောက် လာခဲ့ပါတယ်။ စာကိုဖတ်ကြည့်လိုက်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၅ နှစ်လောက်က တပည့်ဖြစ်ဖူးတဲ့ ဂျပန်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ရေးလိုက်တဲ့စာ ဖြစ်နေ ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာနဲ့ လက်ဆောင်ပစ္စည်းတွေ ယူလာသူ ဂျပန်မလေးဟာ တပည့် ဟောင်း ဂျပန်အမျိုးသမီးရဲ့ သမီးလေးဖြစ်ပါတယ်။ အထက်တန်းကျောင်း ပြီးသွားလို့ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် အရှေ့တောင်အာရှဒေသကို သွားလည် ဖို့ ထွက်လာကြတာပါတဲ့။ နှစ်ယောက်စလုံး အသက် ၁၇ နှစ်သာသာပဲ ရှိကြပါသေးတယ်။ တပည့်ဟောင်းရဲ့ သမီးလေးကိုကြည့်ပြီး အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီကလေးကို ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ သူ့နာမည်လေးက ကူမီကို ပါ။ သူ့အဖေက ဂျပန်ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုရဲ့ အင်ဂျင်နီယာအဖြစ်နဲ့ ရန်ကုန် မှာလာပြီး အမှုထမ်းနေတာပါ။ သူတို့ကုမ္ပဏီက စီမံကိန်းကြီးတစ်ခုကို တာဝန်ယူလုပ်ဆောင်နေပါတယ်။ သူ့ဇနီးက အားနေတဲ့အချိန်တွေကို အသုံး ချဖို့အတွက် အင်္ဂလိပ်စကားပြောသင်တန်း လာတက်ပါတယ်။ သူက ဂျပန် မှာ အင်္ဂလိပ်စာနဲ့ ဘွဲ့ရထားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဂျပန်တွေရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း အင်္ဂလိပ်စကားတွေ မပြောတတ်ပါဘူး။ ရန်ကုန်မှာ သူတို့ ၃ နှစ် နေသွားပါတယ်။ ၃ နှစ်စလုံး ဂျပန်အိမ်ရှင်မလေးက သင်တန်းလာတက်ပါတယ်။ မြန်မာကျောင်းသားတွေရဲ့ ဖော်ရွေမှုနဲ့ ခင်မင်တတ်မှုကြောင့် သူတော်တော် ပျော်နေပါတယ်။ ကလေးချစ်တတ်လို့ တစ်ခါတလေ ၂ နှစ်အရွယ် သမီး လေးကို ကျောင်းလာတဲ့အခါ ခေါ်လာခဲ့ပါလို့ ပြောတဲ့အတွက် သမီးလေး ကို ခေါ်လာတတ်ပါတယ်။ ၂ နှစ်အရွယ်ဆိုတော့ တောက်တောက် တောက် တောက်”နဲ့ ပြေးဆော့နေတဲ့ ချစ်စရာအရွယ်လေးပေါ့။ သူ့နာမည်လေးက ကူမီကိုပါ။ အဲဒါကြောင့် သူ့ကို ကော်နီလို့ အမည်ပေးထားပါတယ်။ မြန်မာ လိုလည်း “ရွှေမိ” လို့ ပေးထားပါသေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီတုန်းက ၂ နှစ်အရွယ် ရွှေမိ” လေးက အခုတော့ လူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလေ။ သူ့အဖေလိုပဲ ပိန်ပိန်သွယ်သွယ်နဲ့ ကြည့်လို့ကောင်းပါတယ်။ သူ့အမေလို မျက်စိမမေ့ဘဲ မျက်လုံးလေး ပြူးဝိုင်းဝိုင်းကြီးနဲ့မို့ ပိုပြီးချစ်စရာ ကောင်းပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွှေမိ” လေးနဲ့ သူငယ်ချင်းမလေးဟာ ခရီးထွက်လာကြတာ တစ်လ ကျော်ပါပြီ။ ထိုင်း၊ ဗီယက်နမ်နဲ့ လောနိုင်ငံတွေကို ရောက်ခဲ့ပြီးပါပြီ။ မြန်မာ ပြည်မှာ နှစ်ပတ်ကြာလည်ပတ်ပြီးရင် စင်ကာပူ၊ အင်ဒိုနီးရှား၊ ဖိလစ်ပိုင် တို့ကိုဆက်သွားမယ်လို့ပြောပါတယ်။သူတို့လေးတွေကိုကြည့်ပြီးအားကျမိပါတယ်။သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်သားလွတ်လွတ်လပ်လပ်သွားလာလည်ပတ်နေရတာဘယ်လောက်ပျော်စရာကောင်းလိုက်မလဲ။ ဂျပန်ကျောင်း သွသူလေးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်းနဲ့ ရန်ကုန်က မန္တလေးကို ကုမ္ပဏီအလုပ် ကိစ္စနဲ့ ၁ဝ ရက်လောက် ခရီးထွက်ရတာတောင်မှ အမေက အဖော်လိုက်ပေးနေရတဲ့တပည့်စာရင်းကိုင်မလေးတစ်ယောက်ကို တွေးလိုက်မိပါတယ်။ စာရင်းကိုင်မလေးဟာ ဘွဲ့ရပြီး LCCIတတိယအဆင့်ထိ အောင်ပြီးပါပြီ။ အသက်ကလည်း ၂၈ နှစ်ရှိပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သွားသွား အမေက အဖော် လိုက်ပေးနေရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်ကျောင်းသူလေးနှစ်ယောက်ဟာ အခုလိုနိုင်ငံရပ်ခြား ခရီးထွက် လာတာ မိဘအကူအညီမပါဘူး။ သူတို့ပိုက်ဆံ သူတို့ရှာပြီး ထွက်တာပါတဲ့။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး အသက် ၁၄ နှစ် အရွယ်ကတည်းက ကျောင်းနေ ရင်းတန်းလန်းနဲ့ အချိန်ပိုင်းအလုပ်တွေ ဝင်လုပ်ကြပါတယ်တဲ့။ စားသောက်ဆိုင်မှာလည်း လုပ်ဖူးတယ်။ ဓာတ်ဆီဆိုင်မှာလည်း လုပ်ဖူးတယ်။ စက်ရုံ တွေမှာလည်း လုပ်ဖူးတယ်။ နောက်ဆုံး ကုမ္ပဏီရုံးခန်းကြီးတွေမှာ တံမြက် စည်းလှည်း၊ သန့်ရှင်းရေးလည်း လုပ်ဖူးတယ်။ ၃ နှစ်လောက် ကြုံရာအလုပ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေလုပ်ရင်း ငွေစုပြီးမှ ခုလိုခရီးထွက်လာကြတာပါတဲ့။ သူတို့လေးတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ဟာ အားကျစရာ၊ အတုယူစရာ ကောင်းလိုက်တာ။ ၁၄ နှစ်သမီး ကတည်းက ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်စိတ်ချစိတ်တွေ အပြည့်စုံပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီလိုစိတ်ဓာတ်မျိုးတွေကို ကျွန်တော်တို့ မြန်မာမိန်းကလေးတွေ အတု ယူစေချင်လိုက်တာ၊ အားကျစေချင်လိုက်တာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီနေ့ ခေတ်ကြီးဟာ မိန်းကလေးတွေလည်း ယောက်ျားလေးတွေနဲ့ တန်းတူအလုပ်လုပ်ပြီး ပိုက်ဆံရှာကြတဲ့ခေတ် ဖြစ်ပါတယ်။ မိန်းကလေးတွေ လည်း စက်တွေကိုင်တွယ်ရတဲ့ အင်ဂျင်နီယာလုပ်ရတာပဲ။ မိန်းကလေးတွေ လည်း မီးပွိုင့်မှာ ဘတ်စ်ကားပေါ်က ခုန်ဆင်းရတာပဲ။ မိန်းကလေးတွေ မီး ရထားတွဲအမိုးပေါ် တက်စီးနေတာတွေတောင် သာစည်- ရွှေညောင်ရထားမှာ အမြဲမြင်တွေ့ နေရသေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီနေ့ မိန်းကလေးတွေဟာ အိမ်ထဲမှာနေပြီး သိုးမွေးဆွယ်တာထိုးတာ၊ တက်တင်းထိုးတာ၊ ခေါင်းအုံးစွပ်ပန်းထိုးတာနဲ့ ဆနွင်းမကင်း ဖုတ်တာမျိုးတွေ လုပ်မနေကြတော့ပါဘူး။ ယောက်ျားလေးတွေလို ပြေးလွှားလှုပ်ရှားနေကြရ တာပါ။ ပညာတွေ သင်ရတယ်၊ ပိုက်ဆံရှာရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီလိုမလုပ်လို့လည်း မဖြစ်ပါဘူး။ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ လူဦးရေစာရင်းမှာ အမျိုးသမီးကတောင် ပိုနေသေးတယ်မဟုတ်လား။ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းမကတဲ့ ဒီလုပ်အားတွေမပါဘဲ တိုင်းပြည်တိုးတက်ကြီးပွားအောင် လုပ်လို့မရနိုင်ပါ ဘူး။ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ လုပ်အားကို အများကြီး လိုအပ်နေပါတယ်။ အမျိုး သမီးတွေ ကာယအားဖြင့်ရော၊ ဉာဏအားဖြင့်ရော စိတ်ဓာတ်အားဖြင့်ပါ ကြံ့ခိုင်မှုရှိဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီဗလသုံးတန်နဲ့ပြည့်စုံဖို့အတွက် ပံ့ပိုးပေးနိုင်တာက အမျိုးသမီး ဂျာနယ် မဂ္ဂဇင်းတွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံမှာ အမျိုးသမီးဂျာနယ် မဂ္ဂဇင်းတွေ အစဉ်အဆက်ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေ့လည်း ရှိကြပါတယ်။ ရှိခဲ့တဲ့၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှိနေတဲ့ အမျိုးသမီးဂျာနယ်မဂ္ဂဇင်းတွေကို အားကိုးတကြီးနဲ့ ငဲ့စောင်းကြည့် လိုက်တဲ့အခါကျတော့...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            (၁) ထမင်းဟင်းချက်နည်း \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            (၂) ဇာထိုးပန်းတွဲနည်း \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            (၃) ကိုယ်ကာယ အလှပြုပြင်နည်း \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            (၄) ကလေးပြုစုစောင့်ရှောက်နည်း \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            (၅) ဆေးမြီးတိုနဲ့ကုနည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            စတဲ့ အချက်တွေကိုသာ အဓိကထားနေသေးကြတာကို တွေ့နေရပါ တယ်။ “မိန်းမရဲ့ နေရာမှန်မှာ မီးဖိုချောင်ဖြစ်တယ်”ဆိုတဲ့ မဟာဖိုဝါဒသမား တွေရဲ့ လက်သုံးစကားအတိုင်း အမျိုးသမီးစာစောင်တွေကိုယ်တိုင်က အမျိုး သမီးတွေကို မီးဖိုချောင်ကိစ္စလောက်ကိုသာ ရေးကြီးခွင်ကျယ်လုပ်ပြီး ပညာ ပေးနေတာတွေ တွေ့မြင်နေရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ၂၀ ရာစုကုန်လို့ ၂၁ ရာစုထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ လက်တစ်ကမ်းသာ လိုတော့တဲ့ ဒီအချိန်ထိ ၁၈ ရာစုက ပုံစံအတိုင်း မိန်းကလေးတွေကို ပုံသွင်း နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။ သူများနိုင်ငံက မိန်းကလေးတွေ လပေါ်ကိုတောင် တက်ခဲ့ကြပြီလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အမျိုးသမီးစာစောင်တွေက မိန်းကလေးငယ်တွေ အားကျအတုယူ စရာအကြောင်းတွေကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်တင်ပြပေးကြရပါမယ်။ မင်းသမီး တွေ၊ မော်ဒယ်တွေအကြောင်းတွေ ဖော်ပြပေးနေရင်တော့ မိန်းကလေးငယ် တွေအဖို့ မင်းသမီးတွေနဲ့ မော်ဒယ်တွေလောက်သာ အားကျအတုယူနေကြ ရတော့မှာပေါ့။ မော်ဒယ်တွေနဲ့ တိုင်းပြည်တိုးတက်ထွန်းကားအောင် တည်ဆောက်လို့ မရပါဘူး။ ဆရာဝန်တွေ၊ အင်ဂျင်နီယာတွေ၊ စာရင်းကိုင်တွေ၊ မန်နေဂျာတွေ၊ ဆရာမတွေ၊ ပါမောက္ခတွေနဲ့သာ တိုင်းပြည်ကို ထွန်းကား အောင် လုပ်လို့ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ခုတလောမှာ ၈ တန်း ၉ တန်းအရွယ် ကလေးလေးတွေတောင် မော် ဒယ်တွေလုပ်၊ ကြော်ငြာတွေရိုက်လုပ်နေကြတာ တွေ့မြင်နေရလေတော့ ဒီကလေး တွေရဲ့ ပညာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ရင်လေးမိပါတယ်။ ဒီကလေးတွေဟာ တစ်နေ့ နေ့မှာ ဆရာဝန်မကြီးတွေ၊ အင်ဂျင်နီယာမကြီးတွေ၊ ပါမောက္ခကြီးတွေ၊ကုမ္ပဏီဒါရိုက်တာကြီးတွေ ဖြစ်လာချင်ကြပါတယ်။ အတုယူမှားပြီး ပညာ ရေးကို ခပ်ပေါ့ပေါ့ သဘောထားသွားကြမှာ စိုးရိမ်မိပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မိန်းကလေးငယ်လေးတွေ အတုယူမမှားစေဖို့အတွက် အမျိုးသမီး စာစောင်တွေက ဆောင်ရွက်ပေးကြရပါတယ်။ မှန်ကန်တဲ့ အတုယူစရာ၊ အားကျစရာတွေကို များများဖော်ပြပေးရင်းနဲ့ မိန်းကလေးတွေကို လမ်းမှန် ရောက်အောင် ပြင်ပေးကြရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “မိန်းမတို့ရဲ့ နေရာမှန်ဟာ မီးဖိုချောင် ဖြစ်ပါတယ်” ဆိုတဲ့ အယူအဆ ကြီးကို အမျိုးသမီးစာစောင်တွေကိုယ်တိုင် ချေဖျက်ပစ်လိုက်ရမှာပါ။ အဲဒီ အယူအဆကို ချေဖျက်ပစ်ဖို့အတွက် အမျိုးသမီးစာစောင်တွေ အဆင့်မြှင့်ဖို့ လိုအပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တပ်လှန့်နှိုးဆော်လိုက်ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂၀-၃-၁၉၉၉\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45544428011669,"sku":"","price":3240.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45544428044437,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b83a842f-b58e-451e-a0f1-21f4fefdbf70.jpg?v=1730240799"},{"product_id":"လူထုစိန်၀င်း-မန်နေဂျာကောင်းဆိုတာ","title":"လူထုစိန်ဝင်း - မန်နေဂျာကောင်းဆိုတာ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eA good manager must be a fanatic \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eadvocate for success.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                    \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eBob Nelson\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမန်နေဂျာကောင်းဆိုတာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်မြင်မှုအတွက် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရူးအမူးလှုံ့ဆော်သူ ဖြစ်ရမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eIf you show people you don't care, \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003ethey will return the favor. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eShow them you care, \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003ethey will reciprocate.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                    Leeg. Bolman \u0026amp; Terrence\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003col data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e Deal \u003c\/strong\u003e\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ol\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                    Leading with Soul: \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                    An Unknown Journey of Spirit.\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူတွေကို \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင်က ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုတာ ပြရင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ကလည်း \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒီအတိုင်းပြန်ပြမှာပဲ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင်က ဂရုစိုက်ကြောင်း ပြရင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ကလည်း \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလားတူ တုံ့ပြန်မှာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eTreating your staff better \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003ewill make your business \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eperform better.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                  Julian Richer, Founder\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                  Richer Sounds.\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝန်ထမ်းတွေကို ပိုကောင်းအောင် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆက်ဆံရင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင့်အလုပ်လည်း \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပိုကောင်းကောင်း ဖြစ်လာမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eDo nice things, little things to brighten \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eyour employees' day. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eBring in doughnuts. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eAsk how it's going. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eOffer to help. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eThese are the resources \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eemployees most need to do a good job.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝန်ထမ်းတွေအတွက် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာယာ တောက်ပတဲ့ နေ့ကလေးဖြစ်စေဖို့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှစ်သက်စဖွယ် အလုပ်လေးတွေ လုပ်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစားစရာလေးတွေ ယူလာပါ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခြေအနေတွေကို မေးမြန်းစုံစမ်းပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒါတွေဟာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလုပ်ကောင်းကောင်း လုပ်ဖို့အတွက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝန်ထမ်းတွေ အလိုအပ်ဆုံး \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရင်းအမြစ်တွေ ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eThe highest \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eachievable level of service \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003ecomes from the heart, \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eso the company that reaches \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eits people's heart will provide \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003ethe very best service.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                 Hal Rosenbluth, \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                 CEO. Rosenbluth International\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမြင့်ဆုံးရနိုင်တဲ့ စွမ်းဆောင်မှု \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဆင့်ဆိုတာ နှလုံးသားက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e လာတာ ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒါကြောင့် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝန်ထမ်းတွေရဲ့ နှလုံးသားထဲအထိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရောက်နိုင်တဲ့ ကုမ္ပဏီဟာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကောင်းဆုံးထိပ်တန်းဝန်ဆောင်မှုကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပေးနိုင်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eSet aside time \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eat the end of the day \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eto celebrate \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003ethe achievement of a department \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eor company mile stone.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                             Hal Rosenbluth\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဌာနတစ်ခုရဲ့ အောင်မြင်မှု\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒါမှမဟုတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကုမ္ပဏီရဲ့ ထူးခြားတဲ့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ဂုဏ်ပြုပွဲလုပ်ဖို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်နေ့တာရဲ့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောက်ဆုံးအချိန်လေးတစ်ချိန်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသတ်မှတ်ထားပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45544427028629,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45544427061397,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_66c5af59-e75f-4524-b692-40785aaa7641.jpg?v=1730240878"},{"product_id":"လူထုစိန်၀င်း-လက်သီးဆုပ်ကိုဖြေလိုက်ပါ","title":"လူထုစိန်ဝင်း - လက်သီးဆုပ်ကိုဖြေလိုက်ပါ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမယုံနိုင်စရာတွေများတဲ့\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂၀၁၁\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ၂၀၁၁ ခုကို ခြုံငုံပြီး သုံးသပ်တဲ့ ဆောင်းပါးရေးပေးဖို့ ဂျာနယ်တိုင်းက တောင်းဆိုကြတယ်။ နှစ်တစ်နှစ် ကုန်ဆုံးချိန်မှာ သတင်းသမားတိုင်း မလွဲမသွေ လုပ်ကြရတဲ့ အလုပ်တစ်ခုပါ။ စာဖတ်ပရိသတ်အတွက် အချိန်တိုအတွင်း သိသင့် သိထိုက်တာ မှန်သမျှ ကြွင်းကျန်မနေရစ်အောင် နှစ်ချုပ်စာရင်း လုပ်ပေးတဲ့ သဘောမျိုး ဆိုပါတော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမယုံရတဲ့နှစ်\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသတင်းစာသမားရဲ့ စရိုက်အတိုင်း အတိုဆုံးနဲ့ အရှင်းဆုံး “လိုတိုရှင်း” ပဲ ပြောရရင်တော့ ၂၀၁၁ ခု တစ်နှစ်လုံးဟာ မယုံနိုင်စရာတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အဆက်မပြတ် မြင်တွေ့ကြားသိနေရတဲ့ နှစ်ဖြစ်လို့ “မယုံရတဲ့နှစ်”လို့ပဲ ပြော ရပါလိမ့်မယ်။ နှစ်ဦးပိုင်းမှာပဲ ၁၉၈၈ ခုနှစ်ကတည်းက တစ်သွေးတစ်သံ တစ်မိန့် အာဏာရှင်စနစ်နဲ့ တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်လာခဲ့တဲ့ “နယက”စစ်အစိုးရအဖွဲ့ ကို ဖျက်သိမ်းကြောင်း တရားဝင်ထုတ်ပြန်ကြေညာပြီး ဝန်ကြီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး သိန်းစိန်အဖြစ်ကနေ နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်အဖြစ်ကို ပြောင်းလဲသွား တယ်။ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး သန်းရွှေ ရာထူးတာဝန် အားလုံးက အနားယူလိုက်ပြီ လို့ သတင်းတွေက ဆိုတယ်။ ဒါဟာ ပြည်သူတွေအတွက်တော့ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာသတင်း ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီမိုကရေစီရနံ့သင်း\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရပ်သားအသွင် ပြောင်းသွားတဲ့ ဦးသိန်းစိန်က သမ္မတရာထူး ရယူပြီး ပထမဆုံး ပြောကြားလိုက်တဲ့ မိန့်ခွန်းမှာပဲ ပြည်သူလူထုက ရွေးချယ်တင်မြှောက်လိုက်တဲ့ အစိုးရဖြစ်တာကြောင့် ပြည်သူလူထုရဲ့ ဆန္ဒကို အလေးထားပြီး ပြည်သူ တွေ လိုလားတဲ့ ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို မဖြစ်မနေ အကောင်အထည်ဖော်သွား မယ်။ ဆင်းရဲမွဲတေမှုကို တိုက်ဖျက်သွားမယ်။ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး မဖြစ်မနေ.ဆောင်ရွက်မယ်။ စတုတ္တမဏ္ဍိုင်ကိုလည်း ကြံ့ခိုင်အောင် ဆောင်ရွက်မယ် စတဲ့ ဒီမိုကရေစီ ရနံ့သင်းတဲ့ စကားတွေကို ပြောကြားလိုက်တယ်။ ဒါလည်း မယုံ နိုင်စရာသတင်း ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသမ္မတကြီးနဲ့\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ့ဆုံ\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီနောက် ဝန်ကြီး ဦးအောင်ကြည်နဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် တွေ့ဆုံ ကြတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်တွေ့တယ်။ အဲဒီနောက် နိုင်ငံတော် သမ္မတ ကြီး ကိုယ်တိုင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို နေပြည်တော်မှာ တွေ့ဆုံတယ်။ ဒါဟာ ဘယ်လိုမှကို မယုံနိုင်လောက်တဲ့သတင်း ဖြစ်တယ်။ မကြာခင် ကာလ လေးအထိ နာမည်ကိုတောင် မကြားချင်ဘူးဆိုတဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို သမ္မတကြီးက တွေ့ဆုံခဲ့ရုံမက လွှတ်တော်ဥက္ကဋ္ဌကြီး နှစ်ယောက်စလုံးကလည်း ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို လေးစားကြောင်း၊ လွှတ်တော်နိုင်ငံရေးမှာ ပါဝင် လာပါက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြိုဆိုပါကြောင်း ဆိုတဲ့ စကားတွေ ပြောကြ တယ်။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကလည်း အခုလို တွေ့ဆုံရတာ အားရကျေနပ်ကြောင်း၊ သမ္မတဦးသိန်းစိန်ရဲ့ ရိုးသားဖြူစင်မှုကို ယုံကြည်ကြောင်း ပြောခဲ့ တယ်။ တကယ် မယုံနိုင်စရာဘဲ မဟုတ်လား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကာဗာဂဲနဲ့\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘက်စ်ဆဲလား\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒီနောက်တော့ မယုံနိုင်စရာတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု နေ့စဉ်ရက်ဆက် တွေ့လာရတယ်။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ ပုံတွေ ဂျာနယ်တိုင်းမှာ တွေ့ လာ ရတယ်။ သူနဲ့ အင်တာဗျူးခွင့်ရဖို့ အပြိုင်အဆိုင် အလုအယက် ကြိုးစားကြ တယ်။ “တစ်မိုးလုံးဖျောက်ဆိပ်”ဆိုသလို ဂျာနယ်တိုင်းရဲ့ မျက်နှာဖုံးမှာ သူ့ပုံတွေချည်း ဖြစ်နေတော့တယ်။ တချို့လူနောက်တွေက ဒေါ်အောင်ဆန်းစု ကြည်လည်း ဂျာနယ်သမားတွေကြောင့် မျက်နှာဖုံးမယ် “ကာဗာဂ်” ဖြစ်နေပြီ လို့ နောက်ပြောင်ပြောဆိုကြတယ်။ တချို့က သူကိုယ်တိုင် ရေးခဲ့တဲ့ စာတွေကို ရအောင်တောင်းပြီး ထည့်ကြတယ်။ သူသာမကဘူး။ အရင်က နာမည်ကိုတောင် ထည့်ရေးလို့မရတဲ့ ဦးဝင်းတင်ရဲ့ စာတွေပါ ဂျာနယ်တွေမှာ ထည့်ခွင့်၊ စာအုပ်ထုတ်ဝေခွင့် ရလာတယ်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ဦးဝင်းတင်လည်း ထုတ်ဝေ သူတွေ အလုအယက် အလိုက်ခံရတဲ့ “ဘက်စ်ဆဲလား”တစ်ယောက်အဖြစ် ရောက်သွားတယ်။ ဒါတွေဟာ မယုံနိုင်စရာတွေချည်း မဟုတ်လား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေကာတာစီမံကိန်းကိစ္စ\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            အတိုက်အခံ အင်အားစုတွေနဲ့ မတူတာတွေ ဖယ်ထားပြီး တူတာတွေ လက်တွဲလုပ်ဆောင်သွားမယ်။ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေကို လက်မခံနိုင်သေးသူတွေနဲ့ လက်တွဲလုပ်ဆောင်သွားနိုင်မယ့် နည်းလမ်းများရှာဖို့ ဆောင်ရွက်သွား မယ်။ ထာဝရငြိမ်းချမ်းရေးရအောင် ဆောင်ရွက်သွားမယ်ဆိုတဲ့ အားတက်စရာ စကားတွေလည်း အစိုးရအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေဆီက နေ့စဉ်လို ကြားရတယ်။ ဘယ်လိုမှ မယုံနိုင်စရာ စကားတွေပဲ။ မယုံနိုင်စရာတွေထဲက အရေးကြီးဆုံး မယုံနိုင်စရာ တစ်ခုကတော့ ဧရာဝတီ မြစ်ဆုံရေကာတာ စီမံကိန်းကို ပြည်သူ လူထုရဲ့ ဆန္ဒနဲ့အညီ ဆက်လက်မလုပ်တော့ဘဲ ရပ်ဆိုင်းလိုက်တယ် ဆိုတဲ့ သမ္မတ ဦးသိန်းစိန်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်တယ်။ ပြည်သူလူထုရဲ့ ဆန္ဒသဘော ထားကို လေးစားလို့ အစိုးရရဲ့ ပေါ်လစီတစ်ခုကို ပြောင်းလဲလိုက်တယ် ဆိုတဲ့ ကိစ္စမျိုး နှစ်ငါးဆယ်အတွင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ဘူး။ လုံးဝကို မယုံနိုင်စရာ ကိစ္စ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ရ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်ပျက်ပြောင်းလဲမှုတွေ ဆက်တိုက်တွေ့မြင်ခဲ့ကြရသလို၊ မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ ရလို့ သံသယပွားစရာမလိုဘဲ ယုံလိုက်ရတဲ့ သတင်း တွေလည်း အများအပြားရှိတယ်။ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး လွှတ်တော်ဒုတိယ ပုံမှန်အစည်းအဝေးမှာ သင်္ဃန်းကျွန်း မဲဆန္ဒနယ် အမှတ် ၁ ကိုယ်စားလှယ် ဦးကျော်က ရန်ကုန်မြို့တော်အတွင်း သောက်သုံးရေ ဖူလုံအောင် ဖြန့်ဖြူးရေး အဆိုတင်တယ်။ အဲဒီအဆိုကို မဲခွဲဆုံးဖြတ်တော့ ထောက်ခံမဲ ၂၄ မဲ၊ ကန့်ကွက် မဲ ၉၈ မဲနဲ့ ရှုံးသွားတယ်။ မယုံစရာဘဲ။ ဒါပေမဲ့ နိုဝင်ဘာ ၇ ရက် (7.11.2011) ထုတ် Messenger ဂျာနယ်မှာ ရေးထားတာဆိုတော့ ယုံလိုက်ရတယ်။ ရန်ကုန်အနီးအနားဒေသ တချို့က လယ်မြေတွေကို အကြောင်းအမျိုးမျိုးနဲ့သိမ်းယူနေတဲ့အတွက် လယ်သမားတွေက အိုးအိမ်ဦးစီးဌာနရုံးရှေ့မှာ စုဝေး ဆန္ဒပြကြတယ်။ နိုင်ငံတော် သမ္မတနဲ့တကွ လွှတ်တော်ဥက္ကဋ္ဌတွေက ပြည်သူ့ ဆန္ဒကို လေးစားဖို့၊ ပြည်သူတွေ စိတ်ချမ်းသာအောင် ဆောင်ရွက်ဖို့ မကြာမကြာ ပြောနေတဲ့ကြားက ရန်ကုန်အနီးအနားမှာတောင် ဒီလို သိမ်းယူတာတွေ ရှိနေ တယ်ဆိုတာ မယုံစရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အားလုံးမျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ကြ ရတာဆိုတော့ ယုံလိုက်ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဈေးတက်စီးပွားရေး\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်ပြီး မီးရထားခတွေ ဆယ်ဆတက်သွားတာလည်း အပြောမဟုတ် ဘူး၊ လက်တွေ့ ။ စာပို့ခက ပြည်တွင်းရိုးရိုး စာတစ်စောင်ပို့ခ နှစ်ဆယ်ကနေ တစ်ရာ၊ အမေရိကဆိုရင် သုံးဆယ်ကနေ ငါးရာတဲ့။ ရေခွန်တို့ အမှိုက်ခွန်တို့ လည်း တက်ဦးမှာလို့ ကြားရတယ်။ နိုင်ငံခြားချေးငွေတွေ၊ အကူအညီတွေ၊ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေက ဟီလာရီကလင်တန်နဲ့အတူ ပါလာတာ မဟုတ်ဘူး။ သူက လူလုံးချည်းလာတာ။ ချက်ချင်းလက်ငင်းကတော့ ဈေးတွေခေါင်ခိုက်အောင် တက်တာပဲ တွေ့ရသေးတယ်။ ဈေးကွက်စီးပွားရေးဆိုတာ ဈေးတွေ တက်ချင် တိုင်း တက်တာလားလို့ မေးရမလို ဖြစ်နေတယ်။ “ဈေးတက်စီးပွားရေး” လို့ ခေါ်ချင်တယ် ပြောသူတွေတောင် ရှိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေးမိတိုင်း အရိုးနာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မယုံနိုင်အောင် ပြောင်းလဲတာတွေ တွေ့ရသလို မယုံနိုင်အောင် မပြောင်း လဲတာတွေလည်း ရှိနေသေးတယ်။ မင်းကိုနိုင်တို့ ခွန်ထွန်းဦးတို့ တစ်တွေ အကျဉ်းထောင်တွေထဲ ရှိမြဲရှိသေးတယ်။ နှစ်ခြောက်ဆယ်ကျော်ကြာ ပြည်တွင်း စစ်ကလည်း မရပ်စဲသေးဘူး။ တိုက်တုန်းခိုက်တုန်း သေကြကျေကြတုန်းပဲ။ တွေးကြည့်ရင် ရှက်စရာကောင်းတယ်။ ဘယ်ဘက်ကသေသေ မြန်မာတွေချည့်ပဲ။ တွေးမိတိုင်း အရိုးနာပါတယ်။ ၂၀၁၂ နှစ်ချုပ် ရှင်းတမ်းလုပ်တဲ့အခါ မပါစေချင် တော့ဘူး။ ဒါကြောင့် မယုံနိုင်စရာတွေ အားလုံး ယုံစရာ ဖြစ်သွားအောင် လေမဟုတ်အလုပ်နဲ့ ပြကြပါလို့ တိုက်တွန်းလိုက်ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၂\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e-\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၂\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e-\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂၀၁၁\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလက်သီးဆုပ်ကို\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖြေလိုက်ပါ\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တော်တော်ကြီးမားတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီး တစ်ခုကို ဦးစီးလုပ်ကိုင် နေတဲ့ ကျောင်းသူဟောင်းတစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ အသက်လေးဆယ်ကျော်လေး နဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရနေတာ မုဒိတာပွားစရာ ကောင်းလှတယ်။ ပွဲလမ်းတကာ အခမ်းအနားတကာမှာ သူ့နာမည်ကို ရှေ့ဆုံးနားမှာ အမြဲ တွေ့ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနေ့မအားညမအား\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နှစ်ကို တစ်ကြိမ်နှစ်ကြိမ် သူ ရောက်ရောက်လာလေ့ရှိတယ်။ ရောက်လာတဲ့အခါတိုင်း တတွတ်တွတ်နဲ့ စကားတွေ မနားတမ်းပြောပြီး ရင်ဖွင့် တတ်တယ်။ အများအားဖြင့်တော့ အလုပ်တွေနဲ့ နေ့ညမအားနိုင်အောင် ဖြစ်နေ လို့ လူမှုရေးဝတ္တရားတွေ ပျက်ကွက်ရတဲ့ အကြောင်း ညည်းချင်းထုတ်တာတွေ ပါပဲ။ ဒါတောင် သူက အိမ်ထောင်ရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ မိဘတွေကလည်း ကျန်းကျန်းမာမာနဲ့ ဆိုတော့ သူ့မှာ တာဝန်ကြီးကြီးမားမား ယူစရာမရှိဘူး။ လုပ်ငန်းကြီးတွေ လေးငါးခြောက်ခုထက်မနည်း ဦးစီးနေရတာဆိုတော့ အလုပ် များတာ သဘာဝကျတယ်။ ညည်းမယ်ဆို ညည်းလိုက်တယ်။ ငယ်ရွယ်တုန်း၊ အပင်ပန်းခံနိုင်တုန်း ကြိုးစားပါ။ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွေနဲ့ ရင်ပေါင်တန်းနိုင်တဲ့ အထိ ကြိုးစားလိုက်စမ်းပါလို့ပဲ အားပေးစကား ပြောမိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသံသယဖြစ်စရာမရှိ\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီမိန်းကလေးဟာ ကျောင်းတုန်းကလည်း ပညာထူးချွန်ခဲ့သူ ဖြစ်တယ်။ ရည်မှန်းချက် ချမှတ်ပြီး ကြိုးစားအားထုတ်ရင် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွေအထိ ထိုးဖောက်နိုင်မယ် ဆိုတာ သံသယ ဖြစ်စရာမလိုဘူး။ သူနဲ့ ဆက်သွယ်ရောင်းဝယ် မှုပြုနေတဲ့ အိမ်နီးချင်း နိုင်ငံတွေက စီးပွားရေး လုပ်ငန်းရှင် အတော်များများ ဟာ သူ့ လိုတောင် အင်္ဂလိပ်စာ၊ အင်္ဂလိပ်စကား နိုင်နိုင်နင်းနင်း ဖတ်တတ်၊ ပြောတတ်ကြတာ မဟုတ်ဘူး။ တချို့ဆို စကားပြန်နဲ့ အလုပ်လုပ်နေကြရတာ။ သူကတော့ ဘယ်နိုင်ငံက ဘယ်သူလာလာ ကောင်းကောင်း ပြောဆိုဆက်ဆံနိုင် တယ်။ အင်္ဂလိပ်စကားအပြင် ဂျပန်စကားနဲ့ ပြင်သစ်စကားတောင် တတ်ထား သေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိသားစုပုံစံ\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရည်မှန်းချက်ချပြီး အသေအချာကြိုးစားရင် သူကောင်းကောင်း ဖြစ်နိုင် တယ်။ နေ့မအားညမအား ပင်ပန်းတယ်ဆိုတာကို သက်သာအောင် လုပ်လို့ ရပါတယ်။ လုပ်ငန်းကြီးလုပ်တာကို လုပ်ငန်းကြီးနဲ့တူအောင် လုပ်တတ်ဖို့ပဲ လိုတယ်။ မြန်မာတွေရဲ့ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် လုပ်နည်းလုပ်ဟန်တွေတော့ ပြောင်းလဲ ပစ်ဖို့ လိုတာပေါ့။ အစဉ်အလာအားဖြင့် မြန်မာတွေက စီးပွားရေး လုပ်ငန်းကြီး တွေ လုပ်တာကိုလည်း အသေးစား မိသားစု စီးပွားရေးလုပ်ငန်း လုပ်သလိုပဲ လုပ်လေ့ရှိကြတယ်။ မိသားစု စီးပွားရေးမှာတော့ ဘာကိစ္စမဆို အဖေ ဒါမှမဟုတ် အမေကပဲ စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ပြီး ကျန်မိသားစုတွေက ဝိုင်းလုပ်ကြရုံပဲ။ စဉ်းစား ဆုံးဖြတ်ခွင့် မရှိကြဘူး။ ဒီတော့ အဖေအမေတွေချည့် ပင်ပန်းတာပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပရော်ဖက်ရှင်နယ်မဆန်\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလတ်စား အကြီးစား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေ လုပ်တော့လည်း ဒီလို မိသားစုပုံစံမျိုးပဲ လုပ်ကြတာများတယ်။ လုပ်ငန်းခွင် ဆက်ဆံရေးမှာလည်း မိသားစုဆက်ဆံရေးပုံစံမျိုး လုပ်ကြကိုင်ကြတယ်။ “ပရော်ဖက်ရှင်နယ်” မဆန် ဘူး။ အလုပ်နဲ့ လူမှုရေးကို စည်းခြားမထားတတ်ကြဘူး။ အဆိုးဆုံး ကတော့ စဉ်းစားဆုံးဖြတ်တဲ့အလုပ်ကို ပိုင်ရှင်သူဌေး တစ်ယောက်တည်းက ချုပ်ကိုင်ထား ခြင်းပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒီလိုလုပ်တော့ ပိုင်ရှင်က အလုပ်တိုင်း၊ နေရာတိုင်း ဝင်ပါနေ ရပြီး အားချိန်မရှိတော့ဘူး။ ဝန်ထမ်းတွေလည်း ခေါင်းသုံးပြီး စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ရတဲ့ အလုပ်မလုပ်ရတော့ ကြာလာတဲ့အခါ မစဉ်းစားတတ်တော့ဘူး။ ခေါင်းမသုံး တတ်တော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45544426799253,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45544426832021,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_51b618d0-4003-48c0-aefc-f78de0cd4418.jpg?v=1730240910"},{"product_id":"လူထုစိန်၀င်း-လူကြီးလူကောင်းစိတ်နှင့်အခြားဆောင်းပါးများ","title":"လူထုစိန်ဝင်း - လူကြီးလူကောင်းစိတ်နှင့်အခြားဆောင်းပါးများ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြောစရာမရှိရင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမရေးနဲ့\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂျာနယ်မဂ္ဂဇင်းအတော်များများမှာ စာတွေ အဆက်မပြတ်ရေးနေတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စာဖတ်ပရိသတ်များက “သိပ်ရေးနိုင်တာပဲ” လို့ တအံ့တသြ ပြောတတ်ပါတယ်။ စာနယ်ဇင်းသမားတွေကတော့ “အိမ်ထဲက အိမ်ပြင် ထွက်နိုင်တာလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့ ၊ ရေးစရာတွေ ဘယ်ကရနေတာလဲ”လို့ မေးလေ့ရှိပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအချိန်ကို\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအချည်းနှီးမဖြစ်စေသူ\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမေးသမျှလူတိုင်းကိုလည်း “လူထုဦးလှရဲ့ အဆုံးအမနဲ့ ကြီးလာရ တာကြောင့်ပါ”လို့ပဲ ဖြေပါတယ်။ ဦးလေးလှက သူရဲ့ တစ်နေ့တာအချိန်ကို နည်းနည်းလေးမှ အချည်းနှီးကုန်ဆုံးစေတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။ မနက်အိပ်ရာက နိုးတာနဲ့ လုပ်စရာအလုပ်တွေက တန်းစီနေပါတယ်။ တက်စရာအစည်းအဝေးတွေကလည်း တစ်ပြုံကြီးပါပဲ။ ဗထူးကွင်း အစည်းအဝေး၊ ကြက်တောင် အစည်းအဝေးတွေ တက်လိုက် ဘိုးဘွားရိပ်သာ အစည်းအဝေးပြေးလိုက်၊ တက္ကသိုလ်ဆီးနိတ်အဖွဲ့ အစည်းအဝေးတက်လိုက်နဲ့ နားရတယ် မရှိပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီကြားထဲ မတ္တရာဘက်က လယ်တွေရေနစ်လို့ အမတော်ကြေးဆိုင်းငံ့ထားဖို့ ရေးပေးပါဦး၊ လာပြောတဲ့ လယ်သမားတွေကို လက်ခံ စကားပြောလိုက်၊ စစ်ကိုင်းတောင်ရိုးကောင်တွေ ရေ,မရတဲ့ကိစ္စ ရေးပေးဖို့ပြောတဲ့ ဆရာတော် ကြီးတွေကို တွေ့ရ၊ ဘယ်ကျောင်းက ဘယ်ဆရာတော် နာမကျန်းဖြစ်နေလို့ ဆိုတာကြောင့် ဆရာဝန်ခေါ်သွားပြီး ပြပေးလိုပေးရနဲ့ အမြဲအလုပ်ရှုပ် နေပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနားတစွင့်စွင့်နေရ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီကြားထဲမှာ စစ်ကိုင်းတံတားထိပ်က သပြေတန်းခံတပ်ကြီးဖြင့် အစောင့်အရှောက်မဲ့ပြီး နွားခြံဖြစ်နေပြီလို့ အမြင်မတော်သူတစ်ယောက်ယောက်က လာပြောတဲ့အခါ ဦးလေးက ချက်ချင်းပဲ ဓာတ်ပုံဆရာခေါ်ပြီး ကိုယ်တိုင်သွားကြည့် ပါတယ်။ ပြန်လာရင် ရန်ကုန်က သူ့ မိတ်ဆွေ ယဉ်ကျေးမှုဌာန အတွင်းဝန် ဦးသိန်းဟန်ဆီ ဖုန်းဆက်ပြောလိုက်၊ မန္တလေးက ဦးစိန်မောင်ဦးဆီ ဖုန်းဆက်ပြောလိုက်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်ပြန်ပါရော။ ညကျရင် ီတော့ အဲဒီတစ်ကြောင်းကို ဆောင်းပါးရေးပါသေးတယ်။ တိုက်က လူငယ်တွေကတော့ ဦးလေး အပြင်ကပြန်လာရင် “ဘယ်က ကောက်ရိုး ထုပ်ပြီး ယူလာပြန်ပြီလဲ မသိဘူး” ဆိုပြီးရင် တထိတ်ထိတ်နဲ့ ခေါ်သံကို နားစွင့်နေကြရပါတယ်။ ဦးလေးပြန်လာတိုင်း အမြဲတမ်း မဟုတ်တောင်၊ အများအားဖြင့်တော့ သတင်းအစအန တစ်ခုခုပါလာလေ့ ရှိပါတယ်။ ပါလာ တဲ့အခါ ဓာတ်ပုံဆရာတစ်ယောက်နဲ့ သတင်းထောက် တစ်ယောက်ယောက် ဆိုပြီး ခေါ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတွင်းခန်းဂျိုကာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒီလို ခေါ်တဲ့အခါတိုင်း ဘယ်သူမှ မရှိတာက များပါတယ်။ နေ့အချိန်ဆိုတာ သတင်းထောက်တွေ၊ ဓာတ်ပုံဆရာတွေ၊ တိုက်ကပ်တဲ့ အချိန်တွေမှ မဟုတ်တာ။ အဲဒီတော့ အယ်ဒီတာခန်းထဲမှာ အားနေတတ်သူက ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ရှိတယ် ။ နေ့ဖောင်ကို နတ်မောက် ကိုထွန်းရှိန်က ကိုင်ပြီး ညဖောင်ကို မောင်သစ်လွင်(လူထု) က ကိုင်တော့၊ရွှေဥဒေါင်းကလည်း “စာရေးတယ်ဆိုတာ ပြောစရာအကြောင်းအရာ တစ်ခုခုကို အများသိစေချင်လို့ ရေးတာ။ ပြောစရာ မရှိရင် မရေးနဲ့ ”လို့ ပြောတတ်ပါတယ်။ စာတစ်ပုဒ်ဖတ်ပြီး ဘာမှ မယ်မယ်ရရ မပါတဲ့အခါဆိုရင် ဆရာကြီးက တော်တော်ဒေါသထွက်ပြီး တဗျစ်တောက်တောက် ပြောလေ့ ရှိပါတယ်။ အဲဒီ စာရေးဆရာရဲ့ စာကို နောက်ဘယ်တော့မှ မဖတ်တော့ ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတတိယမျက်လုံး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်တို့ တတွေက ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်းလို၊ ဦးလေးလှလို ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများရဲ့ အရိပ်အောက်မှာ ကြီးပြင်းခဲ့ ရပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် စာရေးတဲ့အလုပ်ကို ပေါ့ ပေါ့ မလုပ်ပါဘူး။ လေးလေးစားစား လုပ်ပါတယ်။ နေထိုင်ကောင်းနေတဲ့ အချိန်အားလုံးကို စာရေးစာဖတ် လုပ်နေတာချည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဂျာနယ်တွေ အများကြီး ထွက်နေတဲ့အချိန်မှာ နေ့စဉ်နှစ်ပုဒ်ကျကို ရေးဖြစ်ပါတယ်။ ပင်တော့ ပင်ပန်း ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူငယ်တွေကို ကူညီရမယ်ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ ကြိုးစားပြီး ရေးရတာဖြစ်တယ်။ သတင်းစာတစ်စောင် ထွက်လာတယ်ဆိုတာ လူတွေ အတွက် တတိယမျက်လုံးတစ်ခု တိုးလာခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြည့်သောသူ\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြင်၏\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်နေ့နှစ်ပုဒ်ရေးနေလည်း ရေးစရာတွေက မလည်ပါဘူး။ “ကြည့် သောသူမြင်၏” ဆိုတဲ့အတိုင်း အလေ့အကျင့်လုပ်ထားတဲ့ သတင်းသမားရဲ့ မျက်စိထဲမှာ ရေးစရာချည့်ပါပဲ။ ဘောလုံးပွဲကြည့်ရင်းလည်း ရေးစရာ တွေ့ပါ တယ်။ ဖျော်ဖြေရေးနယ်က မင်းသား၊ မင်းသမီးတွေ၊ အဆိုတော်တွေ အကြောင်း ဖတ်လည်း ရေးစရာ မြင်ပါတယ်။ ကိုရီးယားကား ကြည့်လည်း ရေးစရာပေါ်လာပါတယ်။ ဂျာနယ်တိုက်ပေါင်းစုံက လူငယ်တွေနဲ့ စကားပြော ရင်းလည်း ရေးစရာတွေ ခေါင်းထဲရောက်လာပါတယ်။ အိမ်ထဲက အိမ်ပြင် မထွက်နိုင်ပေမဲ့လည်း ထွက်နေတဲ့ သူတွေထက်တောင် ပိုသိပါတယ်။ ဂျာနယ်ပေါင်းစုံက လူငယ်တွေ ဥဒဟို ဝင် ထွက် သွားလာနေကြတာကိုး။ပြီးတော့ နိုင်ငံခြားသား မိတ်ဆွေ၊ သတင်းစာဆရာ၊ စာရေးဆရာတွေ၊ကျောင်းဆရာတွေကလည်း တစ်လကို ငါးဦး၊ ခြောက်ဦးတော့ ရောက်ရောက် လာလေ့ရှိပါတယ်။ သူတို့လာတိုင်း စာအုပ်တွေ၊ စာစောင်တွေ လက်ဆောင် ယူလာကြလေ့ရှိတော့ ကမ္ဘာကြီးအကြောင်းလည်း ကောင်းကောင်းသိနေပါ တယ်။ အချိန်ရတိုင်း အင်တာနက်လှိုင်းလုံးကြားထဲလည်း ကူးခတ်နေတတ် ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသိလို့\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေးတာ\u003c\/strong\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒီတော့ ရေးစရာ မရှားပါဘူး။ ပြောချင်တာတွေလည်း မနည်းပါ ဘူး။ ကျန်းမာရေးကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် နှစ်ပုဒ်မက သုံးပုဒ်၊ လေးပုဒ် ရေးလို့ တောင်ရပါတယ်။ ရေးသမျှ မှန်တာဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်ပါမယ်။ ကောင်းချင်မှ ကောင်းပါမယ်။ ဒါပေမဲ့ ရေးသမျှစာတွေထဲမှာ ပြောစရာတစ်ခု၊ ပေးစရာ တစ်ခု မပါတာမျိုး ဘယ်တော့မှ မရှိပါဘူး။ “ပြောစရာမရှိရင် မရေးနဲ့ ” ဆိုတဲ့ ဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်းတို့ ဦးလေးလှတို့ရဲ့ အဆုံးအမနဲ့ ကြီးလာခဲ့ရ တာပါ။ နောက်ပြီးတော့ ရေရေရာရာ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် မသိတဲ့ အကြောင်းအရာ တစ်ခုလို လူအထင်ကြီးအောင် ဖြီးဖြန်းရေးတာမျိုးလည်း ဘယ်တော့မှ မရှိ ပါဘူး။ ကိုယ်ရေးသမျှဟာ သေသေချာချာသိလို့၊ သေသေချာချာကို ယုံကြည် လို့ ရေးတာချည့် ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်နေ့ နှစ်ပုဒ်နှုန်းနဲ့ စာတွေ အများကြီး ရေးနေပေမဲ့ မှားလို့ ဖြေရှင်းရတာတို့၊ တောင်းပန်ရတာတို့လည်း တစ်ခါမှ မရှိပါဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သေသေချာချာ မသိဘဲမရေးသလို၊ နာမည် ကြီးချင်လို့၊ ထင်ပေါ်ချင်လို့ ၊ အခွင့်အရေးလိုချင်လို့ ရေးတာမျိုးလည်း မရှိခဲ့ လို့ ပါပဲ။ ဝေဖန်သုံးသပ်တာတွေ ရေးတာဖြစ်တော့ အခွင့်အရေးမျှော်ပြီး လုပ်သူတွေကတော့ ဘယ်ကျေနပ်ကြမှာလဲ။ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ရေးသင့်တာ တော့ ဆက်ရေးနေမှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁၉၁၀ ဇန်နဝါရီ ၁၉ မှာ မွေးဖွားတဲ့ ဦးလေး လူထုဦးလှရဲ့ နှစ်တစ်ရာပြည့် ကို ကြိုဆို ရေးသားလိုက်တာပါ) ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45544396619925,"sku":"","price":8100.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45544396652693,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a4ea3d38-0783-4e1f-a789-62b153a4e99c.jpg?v=1730240929"},{"product_id":"လူထုစိန်၀င်း-လူငယ်နှင့်တာ၀န်ယူစိတ်","title":"လူထုစိန်ဝင်း - လူငယ်နှင့်တာဝန်ယူစိတ်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူငယ်နဲ့\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတာဝန်ယူစိတ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့ညက အီတလီ စီးရီးအေ ဘောလုံးပွဲတစ်ပွဲ ထိုင်ကြည့်နေရင်း ပထမပိုင်း ပြီးသွားချိန်မှာ ဟိုလိုင်းဒီလိုင်း လျှောက်ရွှေ့ နေရာက စိတ်ဝင်စား စရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု တွေ့လိုက်တာနဲ့ စိုက်ကြည့်နေလိုက်မိပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြင်ကွင်းက မိန်းမတစ်ယောက်က ကားအတွင်းမှာရှိနေတဲ့ ကလေး တစ်ယောက်ကို ဒေါသတကြီးနဲ့ ရိုက်နက်ထိုးကြိတ်နေတဲ့ မြင်ကွင်းဖြစ်ပါ တယ်။ တစ်ချက်နှစ်ချက် မကပါဘူး။ စိတ်ရှိလက်ရှိ အချက်ပေါင်းများစွာ ရိုက်နှက်နေတာပါ။ လက်ဝါးနဲ့ရိုက်သလို ကလေးရဲ့ ခေါင်းကို၊ ကျောကို လည်း လက်သီးနဲ့ အချက်ပေါင်းများစွာ ထိုးကြိတ်ပါတယ်။ အရိုက်ရပ်ပြီး ထွက်လာပြီးမှ အခဲမကျေနိုင်သေးသလို ကားဆီပြန်လှည့်ကာ တစ်ကျော့ပြန် ထိုးကြိတ်ရိုက်နှက်ပါသေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီကိစ္စကို အစအဆုံး ရုပ်မြင်သံကြား ကင်မရာနဲ့ အဝေးက လှမ်း ရိုက်ယူထားတာပါ။ အမှတ်မထင် လျှပ်တစ်ပြက်မြင်တွေ့လိုက်ရတာကြောင့် ဘယ်နိုင်ငံက အသံလွှင့်ဌာနမှန်းတောင် မသိလိုက်ရပါဘူး။ အဲဒီအမျိုးသမီး ကို အဲဒီမြို့ရှိ ကလေးသူငယ်များ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်မှု ကာကွယ်ရေး အဖွဲ့ အစည်းတစ်ခုက တရားစွဲတယ်လို့ သတင်းထဲမှာပြောသွားတာ ကြားလိုက်ရပါတယ်။ ဘောလုံးပွဲ ဆက်ကြည့်ရဦးမှာဖြစ်လို့ အဲဒီသတင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တခြားလိုင်းများမှာ ရှာမကြည့်ဖြစ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အမှတ်တမဲ့မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းကိုတော့ မျက်စိထဲမှာ စွဲနေပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေဖြစ်သူက ဘာအကြောင်းနဲ့ သူ့ရင်သွေးကို ဒါလောက်သဲကြီး မဲကြီး ရိုက်နှက်ထိုးကြိတ်နေရတာလဲ။ ဘာအကြောင်းပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်ညစ်စရာတွေ ကြုံတွေ့နေသည်ဖြစ်စေ သုံးနှစ်၊ လေးနှစ် အရွယ်ကလေး တစ်ယောက်ကို ဒီလိုမရိုက်သင့်ပါဘူး။ ဆိုနိုင်ခက်ခဲဖြစ်လွန်း လို့ နောင်ကြဉ်အောင် ဆုံးမတာလို့ အကြောင်းပြချက်ပေးလည်း လက်ခံနိုင် ဖွယ် မရှိပါဘူး။ ကလေးကို ရိုက်နှက်နေတာက သတ္တဝါနဲ့လက်နက် မမျှပါ ဘူး။ အချက်ပေါင်း လေးငါးဆယ်အောက် လျော့မယ်မထင်ပါဘူး။ ရိုက် နှက်ပုံကလည်း အမေတစ်ယောက်က သားသမီးကို ဆုံးမတဲ့ပုံ မဟုတ်ပါဘူး။ အားရပါးရကြီးကို ထိုးကြိတ်ရိုက်နှက်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ မြင်ရတာနဲ့တင် စိတ်မကောင်းဖြစ်လိုက်ရတာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပေမဲ့ သတင်းရဲ့ အဆိုအရ အဲဒီအမေဖြစ်သူကို အဖွဲ့ အစည်းတစ်ခု က တရားစွဲတယ်ဆိုတာ သိရလို့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားပါတယ်။ “သူ့ သားသမီး သူရိုက်တာ၊ ဒို့(တို့)နဲ့ ဘာဆိုင်တာမှတ်လို့”ဆိုတဲ့ သဘောမျိုး မထားဘဲ ကိုယ့်လူအဖွဲ့အစည်းအတွင်း လူသားများအနေနဲ့ ယူသင့်ယူထိုက် တဲ့တာဝန်ကို ကျေကျေပွန်ပွန် ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြတဲ့ အဖွဲ့ အစည်းကိုလည်း လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲနဲ့ သာဓု ၃ ကြိမ် ခေါ်လိုက်မိပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မြို့ပြ လူ့အဖွဲ့ အစည်း” ထူထောင်ထွန်းကားလာခြင်းဟာ အကြောင်း တစ်ခုအဖြစ် ပါဝင်နေပါသလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေးက ကျေးလက်လူ့အဖွဲ့ အစည်းမှာတော့ လူသားအားလုံးဟာ အချင်းချင်း လူသားစိတ်နဲ့ ဆက်ဆံကြပါတယ်။ သူ့အပူကို ကိုယ်မျှယူပြီး ကိုယ့်ဒုက္ခကို သူက “တစ်ဇွန်းတစ်ယောက်မ” လေးပဲဖြစ်ဖြစ် ပါဝင်ကူညီ ကြမြဲ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြို့ပြခေတ်ရောက်ပြီး အထပ်မြင့်တိုက်ကြီးတွေပေါ်မှာ ကိုယ့်အခန်း လေးထဲကိုယ် အလုံပိတ်ပြီး အောင်းနေကြရတဲ့ အခါကျတော့ သူ့ကိုယ်မသိ၊ ကိုယ့်သူမသိ ဖြစ်ကုန်ကြတယ်လေ။ ဒီတော့ ရိုင်းပင်းမှုဆိုတာ ဘယ်ရှိတော့မှာလဲ။ ကိုယ့်ဒုက္ခနဲ့ကိုယ်၊ သူ့ဒုက္ခနဲ့သူနေပေါ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြို့ပြဖွဲ့ စည်း တည်ထောင်မှု ဖြစ်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ကိုယ် စားဖို့ ကိုယ်စိုက်ဆိုတဲ့ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေးစနစ်ကနေပြီး ဈေးတင်ရောင်းဖို့ စိုက်ပျိုးတဲ့စနစ်ကို ကူးပြောင်းသွားခြင်းဆိုတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီစနစ်အရ ဈေးမြို့ကြီးတွေ ပေါ်ထွန်းကာ စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်သူ မဟုတ်တဲ့ ဈေးသည် လူတန်းစားတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဈေးသည်သဘာဝက စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်သူများဆီက ကုန်ပစ္စည်း ဝယ် ယူပြီး တစ်ဆင့် ဈေးမှာတင်ပြီး ရောင်းချခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ဈေးသည်ရဲ့ အဓိကဦးတည်ချက်က အမြတ်ရရေးဖြစ်ပါတယ်။ အမြတ်ရရေးဆိုတဲ့ ဦး တည်ချက်ကြောင့် လူသားရဲ့ “လူစိတ်” ဟာ ယုတ်လျော့ကျဆင်းသွားပါ တယ်။ ဈေးရောင်းဈေးဝယ် အဆင့်ကနေပြီး နိုင်ငံစုံ ကော်ပိုရေးရှင်းကြီး အဆင့်ထိရောက်လာတော့ “ကြောင်ဖြူတာ မည်းတာက အရေးမပါဘူး၊ ကြွက်မိဖို့သာ လိုရင်းပဲ”ဆိုတဲ့ အဘိဓမ္မာ ထွန်းကားလာရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကြောင်ဖြူ၊ ကြောင်မည်း အဘိဓမ္မာဟာ “လူစိတ်” ပျက်စီးသွားစေတဲ့ လက်သည်တရားခံ ဖြစ်ပါတယ်။ လူစိတ်ပျက်စီးသွားတဲ့ အခါကျတော့ တာဝန်သိစိတ်”တို့၊ “တာဝန်ယူစိတ်”တို့ပါ တစ်နွယ်ငင်တစ်စင်ပါ” ပျက်စီး သွားရတော့တာ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခုခေတ်ကို ပညာခေတ်လို့ ခေါ်ဆိုနေကြပါတယ်။ ပညာခေတ်ဆို တော့ လူသားများဟာ ကိုယ့်တာဝန် ဘာလဲဆိုတာတော့ ကိုယ်မသိဘဲ မနေ ပါဘူး။ လူတိုင်းလိုလို သိကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ “တာဝန်သိစိတ်” ရှိရုံနဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတော့ မလုံလောက်သေးပါဘူး။ “တာဝန်ယူစိတ်” ရှိဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ကိုယ်လုပ်နေတဲ့အလုပ်မှာ၊ ကိုယ်နေတဲ့ရပ်ကွက်မှာ၊ ကိုယ့်မြို့မှာ၊ ကိုယ့်တိုင်း ကိုယ့်ပြည်မှာ ကိုယ်နဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ တာဝန်တွေရှိပါတယ်။ ကိုယ်နဲ့မဆိုင်ပေမဲ့ ယူသင့်ယူအပ်တဲ့ တာဝန်မျိုးတွေလည်း ရှိပါတယ်။ အဲဒီလို ယူသင့် ယူအပ်တဲ့ တာဝန်တွေကို ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ်ယူပြီး ဆောင်ရွက်တတ်သူများကို “လူ့အဖိုးတန်” လို့ လူ့အဖွဲ့ အစည်းက သတ်မှတ်လေ့ရှိပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တာဝန်ယူစိတ် ရှိတဲ့လူဟာ “အဖိုးတန်လူ” ဖြစ်ပြီး တာဝန်ယူစိတ် မရှိတဲ့လူကတော့ “အမှိုက်” ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဖိုးတန်လူ” ဆိုတာ မာသာထရီဇာလို၊ မင်းကွန်းလူအိုရုံကို စတင် တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ကျောင်းအစ်မကြီး ဒေါ်ဦးဇွန်းလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကိုခေါ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မာသာထရီဇာဆိုတာ ဥရောပတိုက်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။ သီလရှင် ဘဝနဲ့ အိန္ဒိယကိုရောက်လာတော့ ဆင်းရဲမွဲတေသူတွေ၊ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးသူ တွေ၊ လူ့လောကရဲ့ အပယ်ခံတွေ တစ်ပြုံတစ်မကြီး ရှိနေတာကို တွေ့ရပါ တယ်။ တချို့ဆိုရင် ဝေဒနာအမျိုးမျိုးနဲ့ သေလုမျောပါးဖြစ်ပြီး လမ်းဘေးမှာ လဲနေကြပါတယ်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံက လူများအတွက်တော့ ဒီမြင်ကွင်းတွေဟာ မြင်တွေ့နေကျမို့ ရိုးနေပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးတာ၊ ဆင်းရဲမွဲတေတာ၊ ရောဂါထူပြောတာ၊ လမ်း ဘေးမှာ လူတွေလဲကျ သေဆုံးနေတာ အဆန်းမဟုတ်တော့ပါဘူး။ အအေး လွန်ကဲတဲ့ ဆောင်းရာသီမျိုးဆိုရင် မနက်ဝေလီဝေလင်း မိုးမလင်းခင်မှာ မြူနီစီပယ်က လမ်းဘေးပလက်ဖောင်းတွေပေါ်မှာ မာတောင့်နေတဲ့အလောင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ လိုက်ကောက်ရတာ ကာလကတ္တားမြို့ကြီး တစ်ခုတည်းမှာတင် တစ်ရာ မကရှိမြဲ ဖြစ်တယ်တဲ့လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ဒုက္ခနဲ့သူ ကိုယ့်ဒုက္ခနဲ့ကိုယ်မို့ “တောင်မင်း မြောက်မင်းမကယ်နိုင်” ဖြစ်နေကြတာမျိုးလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်သူသေသေ ငတေမာပြီးရော” ဆိုတဲ့ စနစ်ကြီး ခေတ်ကြီး ကြောင့် လူသားတွေ “လူစိတ်” ခေါင်းပါးကုန်ကြတာမျိုးလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘာကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် လူသားတွေမှာ “တာဝန်ယူစိတ်” လျော့နည်း လာတာတော့ အမှန်ပါပဲ။ ဒီအခြေအနေမျိုးမှာ သနားစရာ အပယ်ခံလူတန်း စားတွေကို တွေ့ရတော့ သီလရှင်ကလေး စစ္စတာ ထရီဇာရဲ့ ပင်ကိုနူးညံ့တဲ့ နှလုံးသားကို ထိထိခိုက်ခိုက် ဖြစ်သွားစေခဲ့ရပါတယ်။ သီလရှင်ကလေးဟာ သူတာဝန်ကျရာ သီလရှင်ကျောင်းက အထက်ဆရာကြီးတွေထံ ခွင့်ပန်ပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျောင်းတာဝန်က နုတ်ထွက်ခဲ့ပါတယ်။ သူကိုယ်ပိုင် ဂေဟာလေးတစ်ခု ဖြစ်ကတတ်ဆန်း တည်ထောင်ပြီး လမ်းဘေးမှာ သေလုမျောပါး လဲနေသူ များကို ခေါ်ယူပြုစုပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သေခါနီးဆဲဆဲမို့ ဘာမှမတတ်နိုင်တော့တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့မသေခင်ကလေးမှာ အတတ်နိုင်ဆုံး သက်သောင့်သက်သာကလေး နေသွား ရအောင် ပြုစုပေးပါတယ်။ တစ်ဘဝလုံး လူ့လောကရဲ့ အပယ်ခံအဖြစ်နဲ့ နေလာခဲ့ရရှာတဲ့ လူသားများကို သူတို့တစ်ခါမှ မရခဲ့ဖူးတဲ့ ကြင်နာယုယမှု ကလေးမျိုး ပေးခြင်းဆိုတာ အများသူငါအတွက်တော့ ဘာမှသိပ်ပြီးကြီးမားတဲ့ ကောင်းမှုကြီးတစ်ခုလို့ ယူဆလိမ့်မယ် မဟုတ်ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပေမဲ့ မေတ္တာတို့၊ ကရုဏာတို့ဆိုတာမျိုး တစ်ကြိမ်တစ်ခါကလေး တောင်မှ မခံစားဖူးရှာတဲ့၊ သူဌေးအိမ်က ခွေးကလေးပဲ ဖြစ်လိုက်ပါတော့လို့ တောင် တောင့်တောင့်တတရှိရှာကြတဲ့ အပယ်ခံ၊ အစွန့်ခံ လူသားများ အတွက်တော့ သီလရှင်ကလေးရဲ့ ပြုစုယုယမှုဟာ အိပ်မက်တောင် မမက်ဝံ့ခဲ့ တဲ့ အတွေ့အကြုံမျိုး ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စစ္စတာ ထရီဇာကလေး ဘဝကနေ မာသာ ထရီဇာကြီးဘဝ ရောက် လာချိန်မှာ ဘုရင်ဂျီဘာသာဝင်အားလုံးရဲ့ အခေါင်အချုပ် ရဟန်းမင်း အိန္ဒိယ နိုင်ငံကို အလည်အပတ် ရောက်ရှိလာပါတယ်။ ရဟန်းမင်းကြီးက ကိုယ်ပိုင် လေယာဉ်ပျံကြီးနဲ့ လာတာပါ။ အထူးစပါယ်ရှယ် အော်ဒါပေး လုပ်ခိုင်းရတဲ့ “ကျည်ခံ” ကာဒီလက် ကားကြီးကိုလည်း လေယာဉ်ပေါ် တင်ယူလာပါ တယ်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံကိုရောက်ပြီး သူ့လက်အောက်ခံ သီလရှင်ကြီးရဲ့ လုပ်ငန်း တွေကို မြင်တွေ့ရတဲ့အခါ သူပြန်တော့ ကာဒီလက်ကားကြီးကို ဆုတော် လာဘ်တော်အဖြစ် ချီးမြှင့်ပေးကမ်းထားခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကရုဏာရှင်လူသား သီလရှင်ကြီးက ကာဒီလက်ကားကြီးကို တက် မစီးပါဘူး။ ချက်ချင်းရောင်းပစ်လိုက်ပြီး ဆေးရုံဆောက်ပါတယ်။ သူမ ကွယ်လွန်တော့ ဟိန္ဒူအများစုနေထိုင်တဲ့ အိန္ဒိယနိုင်ငံက နိုင်ငံတော်ဈာပန အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး သမ္မတနဲ့တကွ သူ့အစိုးရတစ်ဖွဲ့လုံး တက်ရောက်လာခဲ့ ပါတယ်။ ဟိန္ဒူ၊ မူဆလင်၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ စတဲ့ဘာသာကွဲများက ဆိုင်ရာဆိုင် ရာ ဘုန်းတော်ကြီးတွေက သူတို့ဘာသာအလျောက် ဝတ်ပြုဆုတောင်းပေး ကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူ့လောကကို တာဝန်ကျေသူအပေါ်မှာ လူ့လောကကလည်း တာဝန်ကျေပါတယ်။ လူသားတို့ရဲ့ အကျိုး သယ်ပိုးသူမှာ ဘာသာ အယူဝါဒ ကွဲပြားစိတ် မရှိတော့ပါဘူး။ လူမျိုး၊ ဘာသာ ဆိုတာတွေရဲ့ ကန့်သတ်ချက် နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပါပြီ။ သူ့စိတ် ထဲမှာရှိတာက “လူသား” ဆိုတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒုက္ခဝေဒနာ ခံစားရသူမှန်သမျှကို သူက ပြုစုစောင့်ရှောက်မှု ပေးမှာ သာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုးဟာ စည်းဘောင်တွေနဲ့ ကန့်သတ်ထားတဲ့ လူရဲ့ အဖြစ်ကို ကျော်လွှားလွန်မြောက်သွားပါပြီ။ သူတို့ဟာ သာမန်လူ မဟုတ်ကြတော့ပါဘူး။ “မဟာလူသား” အဖြစ် ရောက်ရှိသွားပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မာသာထရီဇာလို လူသားမျိုး ကျွန်တော်တို့ဝန်းကျင်မှာလည်း ရှိခဲ့ဖူး ပါတယ်။ အဒေါ် လူထုဒေါ်အမာ ရေးခဲ့တဲ့ “မန္တလေးသူ မန္တလေးသားများ” ဆိုတဲ့ စာအုပ်မှာ မဟာလူသားကြီး သုံးဦးတောင်မှ ဖော်ပြထားတာ တွေ့ခဲ့ ဖတ်ခဲ့ရပါတယ်။ မင်းကွန်းလူအိုရုံကို စတင်ထူထောင်ခဲ့တဲ့ ကျောင်းအမကြီး ဒေါ်ဦးဇွန်း၊ မန္တလေးမှာ မီးသင်္ဂြိုဟ်စက်ဆောက်ဖို့ စတင်ဆော်သြပြီး ကိုယ်တိုင် ငွေကြေးမတည်ပေးသူ၊ အသားစား ရှောင်ကြဉ်ရေးအဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌကြီး ဦးကျော် လှနဲ့ မန္တလေးတစ်မြို့လုံး သစ်ပင်တွေလိုက်စိုက်သူ ဆိုက်ကားဆရာကြီး ဦးငွေတို့ ဖြစ်ကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေါ်ဦးဇွန်းက ပိုးကုန်သည်မိဘများရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသမီးပါ။ မိဘများကွယ်လွန်တော့ ကိုယ်တိုင် ပိုးကုန်သည်ကြီးလုပ်ပြီး တင့်တင့်တယ် တယ် နေနိုင်ခဲ့သူဖြစ်ပါတယ်။ မင်းကွန်းလူအိုရုံကို ကိုယ်ပိုင်ငွေကြေးနဲ့ စတင် တည်ထောင်ပြီး လူအိုလူမင်းများကို ကိုယ်တိုင်သွားရောက် ပြုစုနေထိုင်ပါ တယ်။ နောက်တော့ ချမ်းသာကြွယ်ဝသမျှကို ရောင်းချထုခွဲပြီး မန္တလေး၊ ရန်ကုန်၊ သထုံ၊ ပေါင်းတည် စတဲ့မြို့ကြီးတွေမှာ လူအိုရုံတွေ ဆောက်ပါ တယ်။ ကိုယ်တိုင် သီလရှင်ဝတ်ပြီး လူအိုတွေကို အသက်ထက်ဆုံး ပြုစု စောင့်ရှောက်သွားပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးကျော်လှ ဆိုတာကလည်း မန္တလေးမြို့မှာ ရန်ကုန်လို မီးသင်္ဂြိုဟ် စက်ဆောက်ဖို့ ပထမဆုံး စတင်လှုံ့ဆော်ခဲ့သူဖြစ်ပါတယ်။ သူ့တစ်သက်တာ ချွေးနှဲစာနဲ့ ရှာဖွေစုဆောင်းထားသမျှ အားလုံးကို ရောင်းချပြီး မြို့အတွက်၊ လူတွေအတွက် တာဝန်သိသိနဲ့ အလှူဒါနပြသွားခဲ့သူ ဖြစ်ပါတယ်။ ဦးကျော် လှကို ကြည်ညိုစရာကောင်းတာက သူပြုတဲ့ အလှူဒါနအားလုံးကို လူမသိ သူမသိ လျှို့လျှို့ဝှက်ဝှက် ဆောင်ရွက်သွားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။          နောက်တစ်ယောက်ကတော့ သစ်ပင်စိုက်သမားကြီး ဦးငွေပါ။ ကျောင်းအစ်မကြီး ဒေါ်ဦးဇွန်းလို၊ သူတော်စင် ဦးကျော်လှလို ချမ်းချမ်းသာ သာ ကြွယ်ကြွယ်ဝဝရှိရှာသူ မဟုတ်ပါဘူး။ ဆိုက်ကားနင်းသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ပိုက်ဆံမရှိရှာတော့ သူ့မှာရှိတဲ့အရာနဲ့ အလှူဒါနတွေ ပြုခဲ့သူ ပါ။ သူ့မှာရှိတဲ့အရာကတော့ “စေတနာ” ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီစေတနာရှင် မဟာလူသား ဆိုက်ကားသမားကြီးအကြောင်းကို ဒေါ်ဒေါ် လူထုဒေါ်အမာ ရေးထားတာလေးက ကောက်နုတ်ဖော်ပြလိုက်ပါရ စေ။ ဦးငွေက စေတနာကောင်းသလောက် ဒေါ်ဒေါ်ရဲ့ မုဒိတာကလည်း ကောင်းလွန်းလို့ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မန္တလေးမှာ စစ်မီးကြီးလောင်ပြီး သစ်ပင်ကြီးတွေ မရှိကတည်းက ၃ နှစ်မှာတစ်ခါ အပူဒီဂရီ ၁၁ဝ၊ ၁၁၁ ဆိုတာမျိုးတွေ ဖြစ်ဖြစ်လာတတ်ပြီး ထွန့်ထွန့်လူး ပူကြရတာကိုး။ အဲဒီလို ပူလာရင် အပူဒဏ်ကို မခံနိုင်တဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေ၊ ငယ်ရွယ်နုနယ်တဲ့ ကလေးငယ်တွေ အချိန်မတိုင်ဘဲ အပူရှပ်ပြီး သေကြရတာလည်း အကြုံအတွေ့လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါ့ကြောင့် စိတ်စေတနာ ကောင်းလှတဲ့ ဦးငွေဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်က မန္တလေးမြို့မှာ သစ်ပင်တွေ လိုက်ပြီးစိုက်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မန္တလေးမှာ လူတွေနားနေဖို့ ဇရပ်ကြီး ၂၆ လုံး တည်ဆောက်လှူဒါန်း ခဲ့သူက သူဌေးမကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဇရပ်အစ်မကြီး ဒေါ်မိန်းကလေးပါ။ မန္တလေးမှာ ရေတွင်းပေါင်း မြောက်များစွာကို တူးဖော်အလှူပြုခဲ့သူက ရေ တွင်းဒကာကြီး သူဌေးဦးစိုးကလေးပါ။ သစ်ပင်ပေါင်း ၅ဝဝ ကျော်ကို စိုက်ပျိုး ပေးသွားသူကတော့ ဆိုက်ကားဆရာကြီး ဦးငွေပါ။ ဦးငွေဟာ သမီး ၇ယောက်နဲ့ ဆိုက်ကားနင်းစားရှာတဲ့ တောင်ကြယ်ခတ်ဝင်းထဲက လူဆင်းရဲ တစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ သစ်ပင်တွေကိုပျိုး၊ ကြိုက်ရာနေရာမှာ မြေကိုတူး၊ ပျိုးပြီး အပင်ကိုချစိုက်၊ မရှင်မချင်း နေ့စဉ်ရေလောင်းပေးပြီး စိုက်သွားရှာတာ။ညောင်ပင်၊ ကုက္ကိုပင်၊ စိန်ပန်းပင် အားလုံး အပင် ၅၀၀ ကျော်ရှိပါတယ်။ သူ့အပင်ကြီးတွေ အေလမ်းတစ်လျှောက်၊ ရွှေကျီးမြင့်ဘုရားပေါက်၊ ကျုံးဘေး၊ ရွှေတစ်ချောင်းဘေး နေရာအတော်များများမှာ ခုအထိ တွေ့မြင်နိုင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ကို ဘယ်သူကမှ မတိုက်တွန်းပါဘူး။ သူ့စေတနာနဲ့သူ သူ့ဘာသာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45544395210901,"sku":"","price":1980.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45544395243669,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_76550023-85d1-45d3-b14f-9802efcf75f2.jpg?v=1730240953"},{"product_id":"လူထုစိန်၀င်း-အတွေးရှင်းအရေးရှင်းစာရှုခင်း","title":"လူထုစိန်ဝင်း - အတွေးရှင်းအရေးရှင်းစာရှုခင်း","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူငယ်\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှုခင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိတ်ကူးနဲ့\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိပ်မက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စိတ်ကူးယဉ်တာကို ရူးတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ အဲဒါ ဟုတ် သလား” စကားပြောသင်တန်းမှာ ကန့်သတ်ဘောင် မရှိ၊ လွတ်လွတ်လပ် လပ် ပြောချင်တာ ပြောဆိုလို့ရတဲ့ ကဏ္ဍလေးတစ်ခု လုပ်ထားပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျောင်းသူ၊ ကျောင်းသားတိုင်း မေးလေ့၊ ပြောလေ့ရှိတဲ့ ကိစ္စ တစ်ခုကတော့ စိတ်ကူးယဉ်ခြင်းနဲ့ ပတ်သက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စိတ်ကူးယဉ်”တာကို တချို့က အကောင်းမြင်ပေမဲ့ တချို့ကတော့ ခုခေတ်စကားနဲ့ပြောရင် “ဂေါက်” နေတာလို့ မြင်တတ်ကြပါတယ်။ မဖြစ် နိုင်တာတွေကို စိတ်ရူးပေါက်ပြီး တွေးနေတယ်ပေါ့လေ။ “လက်တွေ့ကျမှု” ကိုမှ ကောင်းတယ်၊ မှန်တယ်လို့ ထင်ကြတာကိုး။ လက်တွေ့ ကျမှုကမှ အောင်မြင်မှုရဲ့ အခြေခံလို့လည်း ယူဆတတ်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တကယ်က ဘာအလုပ်ပဲဖြစ်ဖြစ် စိတ်ကူးက ပေါက်ဖွားလာတယ် ဆိုတာ သတိထားမိသူ နည်းပါတယ်။ စိတ်ကူးကြောင့် အလုပ်ပေါ်လာပြီးမှ ဒီစိတ်ကူးရဲ့ ရလဒ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ လက်တွေ့ လုပ်ရတာပါ။ စိတ်ကူးမပါတဲ့ လက်တွေ့သက်သက်ဟာ အကန်း လမ်းလျှောက်သလိုသာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ဟိုကွေ့ ဒီထိုးနဲ့ ရည်မှန်းချက်ရှိရာ မရောက်နိုင်တော့ပါ ဘူး။ အလားတူပါပဲ။ လက်တွေ့မပါတဲ့ စိတ်ကူးဆိုတာလည်း လေဖမ်း ဒန်းစီးသလိုသာ ဖြစ်မှာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိတ်ကူးနဲ့ လက်တွေ့ဆိုတာ ဒွန်တွဲနေပါတယ်။ စိတ်ကူးယဉ်တာ ဟာ ရူးတာမဟုတ်ပါဘူး။ အောင်မြင်သူများရဲ့ အခြေခံလုပ်ငန်း ဖြစ်ပါ တယ်။ အသိဉာဏ်ပညာရှိသူများသာ လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ပညာမတတ်၊ ဗဟု သုတ ခေါင်းပါးသူများ စိတ်ကူးယဉ်မှု မလုပ်နိုင်ပါဘူး။ ပညာရှိသူများ စိတ်ကူး ကြံဆထားတာများကို လက်တွေ့ လုပ်ကိုင်ပေးသူသာ ဖြစ်နိုင်ပါ တယ်။ “ပညာရှိများ တွေးကြည့်က ပြေးကြည့်တာထက် မှန်တယ်” ဆိုတဲ့ စကား ရှိပါတယ်။ ပညာရှိက သာမန်မျက်စိနဲ့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွား ကြည့်ဖို့ မလိုပါဘူး။ “ပညာမျက်စိ” နဲ့ ဘာလုပ်ရင် ဘာဖြစ်လိမ့်မယ်ဆိုတာ သိပါတယ်၊ မြင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စိတ်ကူးယဉ်တယ်ဆိုတာ ပညာရှိအလုပ်” လို့ ကျောင်းသူ၊ ကျောင်းသားတွေကို ဆွေးနွေးဝေဖန်ပြပါတယ်။ လူငယ်များပီပီ သဘောတူ လက်ခံကြပါတယ်။ ဒီလိုသဘောတူ လက်ခံကြပေမဲ့ စိတ်ကူးကို ဆုံးခန်း တိုင်အောင် ယဉ်လေ့ရှိသူကျတော့ နည်းပါတယ်။ တချို့က ဒါပေမဲ့”ဆိုပြီး ရပ်နေလိုက်ကြပါတယ်။ ဖြစ်တော့ ဖြစ်ချင်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ လုပ်တော့ လုပ်ချင်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့” ဆိုတာ ဒီနေ့လူငယ်လေးတွေရဲ့ ပါးစပ်က အပြောအများဆုံးစကား ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒီ “ဒါပေမဲ့” ဆိုတာ ရှိနေသရွေ့ ဘယ်တော့မှ ထူးချွန်အောင်မြင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်မလာနိုင်ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါပေမဲ့” ကို လုံးဝ ဖျောက်ဖျက်ပစ်ဖို့ လိုပါတယ်။ ဖျောက်ဖျက်နိုင်ဖို့ အတွက် ဒါပေမဲ့” ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း ဇာစ်မြစ်ကို သိဖို့လိုတယ်။ ဒါပေမဲ့” ဖြစ်လာတဲ့ နံပါတ်တစ်အကြောင်းက ကိုယ့်စိတ်ကူးအပေါ်မှာ ယုံကြည်မှု မခိုင်မာခြင်း ဖြစ်တယ်။ စကတည်းက ယုံကြည်မှုမခိုင်မာတော့ အားထုတ်မှုလျော့ရဲရဲ ဖြစ်တယ်။ စိတ်မပါ့တပါနဲ့လုပ်ရင် ဘာအလုပ်မှ မအောင်မြင်နိုင် ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နံပါတ်နှစ်အကြောင်းက ဖြတ်သန်းကြုံတွေ့ရမယ့် အခက်အခဲတွေ၊ အန္တရာယ်တွေကို ရင်ဆိုင်ရဲတဲ့သတ္တိ ချို့တဲ့ခြင်း ဖြစ်တယ်။ စိတ်ဓာတ်ပျော့ညံ့ သူဟာ ဘယ်တော့မှ ထူးချွန်ထက်မြက်အောင်မြင်သူ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နံပါတ် သုံးအချက်က “ဇွဲ”မရှိခြင်း ဖြစ်တယ်။ ယုံကြည်မှုနဲ့ သတ္တိ ခိုင်မာ ပြတ်သားပေမဲ့ လက်တွေ့ လုပ်နည်းလုပ်ဟန် မှားနေရင် မအောင်မြင်နိုင်ပါဘူး။ တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ် ဆုံးရှုံးမှုကြုံတွေ့တာနဲ့ ဇွဲလျှော့ပြီး ဆက် မလုပ်တော့ဘူးဆိုရင် အောင်မြင်မှုမရနိုင်ပါဘူး။ ကြီးကျယ်တဲ့စိတ်ကူး မှန် သမျှ တစ်ခါတည်းနဲ့ အောင်မြင်သွားတယ် ဆိုတာမျိုး ရှိခဲပါတယ်။ မှား လိုက်၊ ပြင်လိုက်၊ ထပ်မှားလိုက်၊ ထပ်ပြင်လိုက် ဆိုတဲ့နည်းနဲ့သာ အောင်မြင် မှု ရကြတာဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် အရှုံးကို၊ အမှားကို အထပ်ထပ်အခါခါ ရင်ဆိုင်ဝံ့တဲ့ “ဇွဲ” ရှိဖို့ လိုပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီအချက်သုံးချက်နဲ့ ညီညွတ်မှ အောင်မြင်မှုရနိုင်တယ်။ စိတ်ကူးတွေ လက်တွေ့ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ အလုပ်တစ်ခုကို စလုပ်ပြီး လမ်းတစ်ဝက်က လှည့်ပြန်တယ်ဆိုရင် ဘာမှမလုပ်ဘဲနေတာထက် ပိုဆုံးရှုံး နစ်နာရတယ်။ ဘာမှမလုပ်သူက ဘာမှမဆုံးရှုံးဘူး။ အောင်မြင်သူမဖြစ်ရုံသာ ရှိမယ်။ လမ်း တစ်ဝက်က လှည့်ပြန်သူအဖို့ကတော့ လမ်းတစ်ဝက်အထိ စိုက်ထုတ်ခဲ့ရတဲ့ “အရင်း” တွေ ဆုံးရှုံးရုံမက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုမရှိသူဟာ ဘယ်တော့မှ လူရာမဝင်တော့ပါဘူး။ ရူးတယ်ဆိုတာ စိတ်ကူးယဉ်လို့ မဟုတ်ပါ ဘူး။ လူရာမဝင်တော့တာကြောင့်သာ ဖြစ်တယ်။ လူရာမဝင်တော့ဘူး ဆို တာနဲ့ သိမ်ငယ်စိတ်တွေ လွှမ်းမိုးလာပြီး စိတ်ကျဝေဒနာ ဝင်သွားလေ့ ရှိပါ တယ်။ အဲဒါကြောင့် အလုပ်တစ်ခုလုပ်တော့မယ်ဆိုရင် ကိုယ်အမှန်တကယ် ယုံကြည်တဲ့အလုပ် ဟုတ် မဟုတ်၊ အခက်အခဲတွေ၊ အန္တရာယ်တွေကို အမှန် တကယ် ရင်ဆိုင်ခြင်းပြုနိုင် မပြုနိုင် အရင်ဆုံးစဉ်းစားသင့်ပါတယ်။ မလုပ် ဖြစ်တာထက် လုပ်ပြီးမှ လမ်းတစ်ဝက်က ပြန်လှည့်ရတဲ့အဖြစ်က အများ ကြီး ဆိုးပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အတန်းထဲမှာ ကျောင်းသားတွေကို သင်ပေးလေ့ရှိတဲ့ ကဗျာလေး တစ်ပုဒ် ရှိပါတယ်။ က လေးကို လူငယ် လုံမငယ်တွေအတွက် လက် ဆောင် ပါးလိုက်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          People Who Achieve Their Dreams...\u003c\/strong\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eThey have confidence in themselves \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eThey have a very strong sense of purpose \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eThey never have excuses for not doing something\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eThey always try their hardest for perfection \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eThey never consider the idea of failing \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eThey work extremely hard towards their goals \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eThey know who they are \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eThey understand their weaknesses as well as their strong points \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eThey can accept and benefit from criticism \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eThey know when to defend what they are doing \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eThey are creative \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eThey are not afraid to be a little different \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003ein finding innovative solutions that will enable them to \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eachieve their dreams\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                       \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eSusan Polis Schutz\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိပ်မက်ကို\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတကယ်ဖြစ်အောင်\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလုပ်နိုင်ကြသူများ\u003c\/strong\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့မှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ စိတ်ချယုံကြည်မှု ရှိတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့မှာ အင်မတန်ခိုင်မာတဲ့ ဘဝရည်မှန်းချက် ရှိတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့မှာ ဆင်ခြေတွေပေးပြီး ဘာမှမလုပ်ဘဲနေတဲ့ စိတ်ဓာတ် မရှိ ဘူး။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့မှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားချင်စိတ် ရှိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e သူတို့ဟာ အရှုံးဆိုတဲ့စကား ဘယ်တော့မှ မစဉ်းစားဘူး။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ဟာ ပန်းတိုင်ရောက်ဖို့ ကျားကုတ်ကျားခဲ ကြိုးစားတဲ့စိတ်ဓာတ် ရှိတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ဟာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ သိကြတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ဟာ သူတို့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို သိကြတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ဟာ သူတို့ရဲ့ အားကောင်းချက်တွေကိုလည်း သိကြတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ဟာ ဝေဖန်မှုကိုခံယူပြီး အကျိုးရှိအောင် လုပ်နိုင်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ဟာ သူတို့လုပ်နေတဲ့ အလုပ်ကို ဘယ်အချိန်မှာ ကာကွယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစောင့်ရှောက်ရမလဲဆိုတာ သိကြတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ဟာ တီထွင်ဆန်းသစ်မှု ရှိကြတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ဟာ တီထွင်ဆန်းသစ်တဲ့ ရလဒ်ကို ရဖို့အတွက် လမ်းခွဲထွက်ရ မှာကို မကြောက်ကြဘူး။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီအချက်တွေက သူတို့ကိုယ်သူတို့ အိပ်မက်တွေ အကောင်အထည် ပေါ်လာစေလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                                          ရှုမငြီး၊ နိုဝင်ဘာ၊ ၂၀၀၅\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45544394424469,"sku":"","price":5700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45544394457237,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_7413bc26-f5c4-4f78-9938-be2e2f7975c5.jpg?v=1730240972"},{"product_id":"လူထုစိန်၀င်း-အတွေးအမြင်ဆောင်းပါးများ","title":"လူထုစိန်ဝင်း - အတွေးအမြင်ဆောင်းပါးများ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\" style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘဝအဓိပ္ပာယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\"For in and out, above, about, below, \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e'Tis nothing but a Magic Shadow-show, \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003ePlay'd in a Box whose Candle is the Sun, \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eRound which we Phantom \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eFigures come and go\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပါရှင်းကဗျာဆရာကြီး အိုမာခယမ်ရဲ့ ကဗျာအပိုင်းအစလေးပါ။ အဓိပ္ပာယ်ကတော့ .... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အတွင်းအပြင် ဝန်းကျင်အောက် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မျက်လှည့်ပွဲတစ်ခုကလွဲလို့ ဘာမှမဟုတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မျက်လှည့်သေတ္တာထဲမှာ လှုပ်ရှားသရုပ်ဆောင်နေကြရ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နေမင်းကြီးက မျက်လှည့်သေတ္တာထဲက ဖယောင်းတိုင်ပါ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်တို့ အရိပ်သဏ္ဌာန်တွေက ရောက်လာကြ ပျောက်သွား ကြ” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိုမာခယမ်ရဲ့ အယူအဆက လူ့ဘဝဆိုတာ ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မျက်လှည့်ပွဲမှာ မြင်ရသလို အံ့သြစရာ အဖြစ်ကလေးတွေ တွေ့ လိုက်ကြ၊ ကွယ်ပျောက်သွားလိုက်ကြနဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သေခြင်းတရားမှာ အဆုံးသတ်သွားရတာပါပဲဆိုတဲ့ သဘောပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်္ဂလိပ်စာဆိုကြီး ရှိတ်စပီးယားကလည်း အလားတူ ဆိုခဲ့ပါတယ်။ ရှိတ်စပီးယားက “လောကကြီးတစ်ခုလုံးဟာ ဇာတ်ခုံကြီးတစ်ခုပဲ”လို့ ပြောခဲ့ တာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \"All the world's a stage, \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          And all the men and women merely players; \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          They have their exists and their entrances; \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          And one man in his time plays many parts, .....\" \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လောကကြီးတစ်ခုလုံးဟာ ဇာတ်ခုံကြီးတစ်ခုပါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ယောက်ျားမိန်းမ မှန်သမျှဟာ ဇာတ်ကောင်တွေမျှသာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သူတို့အတွက် ထွက်သွားရတာတွေရှိသလို ၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဝင်လာရတာတွေလည်း ရှိရဲ့ ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လူတစ်ယောက်ရဲ့ တစ်ဘဝတာအတွင်းမှာ ဘဝတွေဟာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အမျိုးမျိုး ကပြခဲ့ ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကဗျာဆရာ၊ စာရေးဆရာတွေ အတော်များများဟာ လူ့ဘဝကို ပုံစံအမျိုးမျိုး ရှုဒေါင့် (ထောင့်) အသွယ်သွယ်က လေ့လာသုံးသပ်ခဲ့ကြပါ တယ်။ နိုင်ငံနဲ့ လူမျိုးဆိုတဲ့ အခြေခံတွေ ဘယ်လောက်ပဲ တူညီတာကို တွေ့ရပါတယ်။ အဲဒီ တူညီချက်က ဘာလဲဆိုတော့ ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူ့ဘဝဆိုတာ အချည်းနှီးပဲ” လို့ ဆိုကြတဲ့အချက်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူ့ဘဝဆိုတာ မွေးဖွားခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းဆိုတဲ့ မှတ်တိုင်နှစ်ခုကြား က ခရီးရှည်ကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်။ ခရီးလမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဘာတွေပဲ ဖြစ်ခဲ့ဖြစ်ခဲ့၊ ဘယ်လိုအောင်မြင်မှုသရဖူတွေပဲ ဆောင်းခဲ့ဆောင်းခဲ့ နောက်ဆုံး ကျတော့ အချည်းနှီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုအဖြစ်နဲ့ မြေကြီးထဲရောက်သွားရတာ ချည်း ဖြစ်တယ်။ အဲဒါကြောင့် မသေခင်ကာလလေးအတွင်းမှာ စိတ်ချမ်းသာ ပျော်ရွှင်မှုရဖို့သာ အရေးကြီးတယ်လို့လည်း ဆိုခဲ့ကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိုမာခယမ်ကဆိုရင် ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \"Here with a Loaf of Bread \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           beneath the Bough,\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           A Flask of Wine, a Book of Verse - \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          and Thou \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          Beside me singing in the Wilderness - \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          And Wilderness is Paradise enow\" \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဒီမှာ ပေါင်မုန့်လေးတစ်လုံးနဲ့ ပန်းချီတစ်ချီအောက်မှာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝိုင်အရက်တစ်ဘူး၊ ကဗျာစာအုပ်တစ်အုပ်နဲ့ မင်းရယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောကြီးမျက်မည်းထဲမှာ ငါ့အပါးက \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တေးသီချင်းတွေ သီကျူးနေမယ် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါဆိုရင် တောကြီးမျက်မည်းဟာ ပစ္စက္ခ သုခဘုံပဲလေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လို့တောင် စပ်ဆိုခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိုမာခယမ်ရဲ့ အယူအဆတွေဟာ နှောင်းခေတ်မှာ ပေါ်လာတဲ့ သုည ဝါဒတို့၊ နတ္တိကဝါဒတို့၊ ဖြစ်တည်မှုဝါဒတို့တွေရဲ့ ရှေ့ပြေးဖြစ်တယ်လို့တောင် ဆိုနိုင်မယ်ထင်ပါတယ်။ ဒီဝါဒတွေ အားလုံးဟာ လူ့ဘ၀ရဲ့ အနှစ်သာရ ကင်းမဲ့မှု၊ အချည်းနှီးဖြစ်မှုတွေကို ငြီးငွေ့ကြပြီး စစ်မှန်တဲ့ ချမ်းသာသုခ” နဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှု”ကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတာချည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဘာသာ တရား အားလုံးဟာလည်း လူ့ဘဝရဲ့ အချည်းနှီး အနှစ်သာရမဲ့”မှုကို သိမြင် ကြပြီး ချမ်းသာသုခ”နဲ့ “ငြိမ်းချမ်းမှု”ကို ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်နဲ့ ရှာခဲ့ကြ တာချည်း ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိုမာခယမ်က သူ့နည်းနဲ့ သူ လောကကြီးထဲမှာပဲ သုခဘုံ” ကို ရှာခဲ့ပါတယ်။ ဘာသာတရားတွေ အားလုံးကတော့ ဗုဒ္ဓဘာသာတစ်ခုက လွဲရင် “သုခဘုံ”ကို ဒီလောကကြီးထဲမှာ ရှာလို့မတွေ့နိုင်ဘူး။ သေသွားပြီး နောက်ဘဝ ကူးသွားပြီးမှ ရနိုင်တယ်လို့ ဆိုခဲ့ကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဗုဒ္ဓဘာသာကတော့ အမြိုက်တရား” လို့လည်းခေါ် “သန္တိသုခ”လို့ လည်းခေါ်တဲ့ ‘ထာဝရချမ်းသာမှု”ဒါမှမဟုတ် နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို ပစ္စက္ခဘဝ၊ အသက်ရှင်ဆဲကာလမှာလည်း ရနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒါဟာလူထုစိန်ဝင်း ဗုဒ္ဓရဲ့ဝါဒနဲ့ တခြားဘာသာ အယူဝါဒများအကြား အဓိက ခြားနားတဲ့အချက် ပါ။ အိုမာခယမ်နဲ့တကွ ရုပ်ကြမ်းဝါဒီ (Ultramaterialists) တွေ၊ အနောက် တိုင်းက ဘာသာရေး အယူအဆတွေကိုလည်း မယုံကြည်နိုင်၊ သိပ္ပံနည်းကျ ရုပ်ဝါဒ (Dialetical Materialism) ကိုလည်း လက်မခံနိုင်၊ ဗုဒ္ဓရဲ့ အနတ္တ ဝါဒကိုလည်း အလေးအနက် မလေ့လာဖူးတဲ့ တောမရောက်တောင်မရောက် ခေတ်သစ်ဖြစ်တည်မှုဝါဒသမားတွေက မျက်ကန်းဆင်စမ်းသလို စမ်းတဝါး ဝါး လုပ်ရင်းက ချမ်းသာသုခ” ဆိုတာ ဘယ်လို၊ “သစ္စာတရား” ဆိုတာ ဘယ်သို့ ဆိုပြီး အဓိပ္ပာယ်အမျိုးမျိုး ဖွင့်ဆိုပြခဲ့ကြ၊ ပြနေကြပါတယ်။ အိုမာခယမ်က ဆက်ပြီးတော့ ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         \"Ah, fill the cup:-what boots it to repeat \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          How Time is slipping underneath our Feet: \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          Unborn TO-MORROW, and dead YESTERDAY, \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          Why fret about them if TO-DAY be sweet!\" \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခွက်ကိုဖြည့်ပါဦးလေ၊ ဘာ့ကြောင့် ထပ်ဖြည့်ဖို့ ဖင့်နှေးနေရ တာလဲ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အချိန်တွေ ဒို့(တို့) ခြေထောက်အောက်က ဘယ်လောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လျှောထွက်သွားကြပြီလဲ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မနက်ဖြန်ဆိုတာ မမွေးသေးဘူး။ မနေ့တုန်းကဆိုတာ သေဆုံး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သွားခဲ့ပြီ ၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီနေ့သာယာချိုမြနေရင် အဲဒါတွေအတွက် ဘာ့ကြောင့် ပူပန် နေရသလဲ” လို့တောင် ဆိုခဲ့ပါသေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူနဲ့တိရစ္ဆာန်ကြားမှာ ခြားနားချက်ကလေး တစ်ခုသာရှိပါတယ်။ အဲဒါက “ပရဟိတ” ဆိုတဲ့ အချက်ပါ။ တိရစ္ဆာန်က အတ္တအတွက်ပဲ သိတယ်။ ကြည့်တယ်။ အများအတွက်ဆိုတာ သူနားမလည်ဘူး။ လူကတော့ အများအတွက် သိတယ်၊ ကြည့်တယ်၊ ဆောင်ရွက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လူ့ဘဝဆိုတာ အိုမာခယမ် လက်ဟောင်းတွေ၊ အိုမာခယမ် လက် သစ်တွေ ယူဆထားသလို “အချည်းအနှီး”မဟုတ်ပါဘူး။ အင်မတန် အနှစ် သာရ ရှိပါတယ်။ ပြီးတော့ သူ့တို့ပြောသလို လူ့ဘဝဆိုတာ အိပ်၊ စား၊ ကာမ ဤသုံးဝ ́သက်သက်သာရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီထက်မက အများကြီး ပိုပြီးအဓိပ္ပာယ်ကျယ်ဝန်းပါတယ်၊ လေးနက်ပါတယ်။ “လူ့လောကမှာ လူ နှစ်မျိုးနှစ်စားရှိတယ်၊ တစ်မျိုးက ထမင်းစားဖို့အတွက် အသက်ရှင်နေတာ၊ နောက်တစ်မျိုးက အသက်ရှင်နေဖို့အတွက် ထမင်းစားနေတာ” လို့ ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကားတစ်ခု ရှိပါတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်အမျိုးအစားမှာ ပါနေ သလဲဆိုတာ ဆန်းစစ်ကြည့်ဖို့ လိုပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထမင်းစားဖို့ အသက်ရှင်နေတဲ့ ‘အိပ်၊ စား၊ ကာမ” အမျိုးအစားက စင်စစ်တော့ လူ့လောကထဲရောက်လာပေမဲ့ လူပီပီသသ မဖြစ်သေးတဲ့ သက်ရှိ သတ္တဝါတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါတယ်။ အိပ်ခြင်း၊ စားခြင်း၊ မေထုန်ပြုခြင်း ဆိုတဲ့ ကိစ္စသုံးရပ်စလုံးကို တိရစ္ဆာန်တွေလည်း ပြုတတ်ကြပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် အဲ့ဒီအမှုသုံးမျိုးကိုသာပြုနေတဲ့ သက်ရှိသတ္တဝါ ခြေနှစ်ချောင်းနဲ့ဆုံး အင်္ဂလိပ် စကားတစ်လုံး ရှိပါတယ်။ Manimal ပါတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူနဲ့တိရစ္ဆာန်ကြားမှာ ခြားနားချက်ကလေး တစ်ခုသာ ရှိပါတယ်။ အဲဒါက “ပရဟိတ”ဆိုတဲ့အချက်ပါ။ တိရစ္ဆာန်က အတ္တအတွက်ပဲ သိတယ်။ ကြည့်တယ်။ အများအတွက်ဆိုတာ သူနားမလည်ဘူး။ လူကတော့ အများ အတွက် သိတယ်၊ ကြည့်တယ်၊ ဆောင်ရွက်တယ်၊ အဲဒီ “ပရဟိတ”ဆိုတာ ကို ဆောင်ရွက်ခြင်းအားဖြင့် စိတ်ချမ်းသာမှု” “ပျော်ရွှင်မှု” ဆိုတာကို ခံစား ရရှိနိုင်တယ်ဆိုတာ ပရဟိတစိတ်ရှိသူတိုင်း သိရှိကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒုက္ခကြုံတွေ့နေရသူတစ်ဦး၊ အကူအညီလိုအပ်နေသူတစ်ဦးကို ကူညီ လိုက်လို့ အဲဒီသူ ဒုက္ခက ကင်းလွတ်သွားတဲ့အတွက် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေတာ ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာ စိတ်ထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရခြင်းဆိုတဲ့ “ပီတိသုခ” အရသာဟာ သန္တိသုခကလွဲရင် အမွန်မြတ်ဆုံး၊ အချမ်းမြေ့ဆုံး၊ အစစ်မှန်ဆုံး ပျော်ရွှင်မှုပါ။ ဒီပျော်ရွှင်မှု ချမ်းသာသုခကို အတင်းအကျပ် ဖန်တီးယူလို့ မရပါဘူး။ ငွေနဲ့စက်ပြီးဝယ်လို့လည်း မရပါ ဘူး။ ဒီလိုချမ်းသာသုခကို Manimal တွေ မခံစား မရရှိနိုင်ပါဘူး။ နား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလည်း မလည်နိုင်ပါဘူး။ သူတို့တစ်တွေမှာ တချို့က ကိုယ်နှစ်သက်ရာလေး တစ်ခုခုကို လုပ်နေရရင် ဥပမာ-အိုမာခယမ်လို ဝိုင်အရက်ကလေးတစ်ခွက်၊ ကဗျာစာအုပ်လေးတစ်အုပ်၊ ချစ်သူလေးတစ်ယောက်နဲ့နေရရင် သုခဘုံရောက် ပြီး ချမ်းသာသုခ”ကိုရပြီလို့ မှတ်ထင်ကြတယ်။ တချို့က ငွေကြေး၊ ရာထူး၊ အာဏာစတဲ့ အရာတွေနဲ့ ပြည့်စုံရင် “ချမ်းသာသုခ”ကို ရပြီးလို့ မှတ်ထင်ကြ တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီငွေကြေး ပူပန်ကြောင့်ကြဖြစ်နေရတဲ့ ဆင်းရဲခြင်းဆိုတဲ့ ဒုက္ခ” သူတို့မှာ ဖိစီးနေတာကို သတိမမူမိကြဘူး။ ငရဲပန်းကို ရွှေပန်း ထင်မှတ် နေကြရှာတယ်။ စိန်တွေ၊ ရွှေတွေ သီးနေအောင် ဝတ်ဆင်ထားနိုင်ကြသူတွေ ဟာ ကြီးမားခိုင်ခံ့လှတဲ့ တိုက်တာကြီးတွေထဲနေပြီး အပြင်လူတွေ ဝင်လို့မရ အောင် ထူထဲခိုင်မာတဲ့ အုတ်တံတိုင်းကြီးတွေကာရံပြီးနေကြတာကို ကြည့် လိုက်တဲ့အခါမှာ လက်တွေ့အားဖြင့်တော့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ခြံခတ်ပြီး ပိတ်လှောင်ထားတာပါလားဆိုတာကို သူတို့ဟာသူတို့ သဘောမပေါက်သလို မျိုးပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရခဲလှတဲ့ လူ့ဘဝလေးကို ရတုန်းရခိုက်မှာ တကယ်စစ်မှန်တဲ့ ပျော် ရွှင်မှု ချမ်းသာသုခကို ရရှိခံစားနိုင်ဖို့အတွက် နည်းလမ်းက တစ်ခုတည်းသာ ရှိပါတယ်။ လွယ်လည်းလွယ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ကိုယ် စိတ်ချမ်းသာချင်ရင် သူတစ်ပါးကို စိတ်ချမ်းသာအောင် လုပ် ပေးပါ” ဆိုတဲ့ နည်းလမ်းကလေးသာ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတွေးအမြင်စာစဉ်\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e (\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၂၈\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45543647740053,"sku":"","price":1620.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45543647772821,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_90d74b62-8796-4945-b9f3-294dd3711f38.jpg?v=1730240992"},{"product_id":"လူထုစိန်၀င်း-အရှက်နှင့်တန်ဖိုး","title":"လူထုစိန်ဝင်း - အရှက်နှင့်တန်ဖိုး","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e) \u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလေပြင်းထဲက\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖယောင်းတိုင်ကလေး\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ် အင်္ဂလန်ရဲ့ နှင်းဆီပန်းလေးရေ... တို့များရဲ့ နှလုံးသားမှာ အမြဲထာဝရ ရှင်သန်နေပါစေ။ အခုတော့ မင်းကို ကောင်းကင်ဘုံက ပိုင်ဆိုင်သွားပြီ။ ကြယ်ကလေးတွေက မင်းနာမည်ကို ဟစ်ကြွေးနေကြတယ်။ မင်းဟာ လေပြင်းထဲက ဖယောင်းတိုင်ကလေးလို နေခဲ့တယ် လို့ ငါက ထင်မြင်နေမိတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိုးကျလာတဲ့အခါမှာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနေဝင်ချိန်နဲ့အတူ မင်းမှေးမှိန်ကွယ်ပျောက်မသွားခဲ့ဘူး။ မင်းရဲ့ ခြေရာလေးတွေ ဟောဒီနေရာမှာ အမြဲကျန်နေလိမ့် မယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်္ဂလန်ရဲ့ အစိမ်းလန်းဆုံး တောင်တန်းကြီးတွေ တစ်လျှောက်မှာပေါ့။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းရဲ့ သမိုင်းက ဆိတ်သုဉ်းမသွားခင်မှာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းရဲ့ ဖယောင်းတိုင်လေးက လောင်ကျွမ်း ချုပ်ငြိမ်းသွား မှာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းရဲ့ အပြုံးတွေ မရှိတော့တဲ့ အချည်းနှီး နေ့ရက်တွေမှာ ချစ်ခင်နှစ်သက်ခြင်းကို တို့များ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပေါ့။ တို့အမျိုးသားရဲ့ ရွှေရောင်ရင်သွေးငယ်အတွက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟောဒီ မီးရှူးတိုင်ကို တို့အမြဲသယ်ဆောင်သွားကြမယ်။ ဘယ်လိုပင် ကြိုးစားပေမဲ့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဖြစ်မှန်တွေက တို့ကို မျက်ရည်တွေ ဝေနေစေခဲ့တယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှစ်ပရိစ္ဆေဒပေါင်းများစွာ တို့ကို မြူးထူးရွှင်လန်းစေခဲ့တာ တွေကို စကားလုံးတွေနဲ့ ဖော်ထုတ်ဖို့ မတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ မင်းသိတာထက်တောင် အများကြီးပိုပြီး မင်းရဲ့ ကရုဏာတောင်ပံတွေကို တသသ ဖြစ်နေကြမယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရတဲ့ တိုင်းပြည်က နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ် အင်္ဂလန်ရဲ့ နှင်းဆီပန်းလေးရေ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တစ်လုံးစီထွက်လိုက်၊ အတွဲလိုက် လှိမ့်လိုက်နဲ့ လှိုင်း တစ်ခုလို ငြိမ်ခုန်နေတဲ့ စန္ဒရားသံနဲ့ အတူ လှိုက်မောဖွယ် သီချင်းသံက ဝတ်ကျောင်းတော်ကြီးအတွင်းမှာ လွင့်မျောလို့။ ဝတ်ကျောင်းတော်ကြီးမှာ ရှိနေကြတဲ့ လူပေါင်း (၂၀၀၀) ဟာ အသက်ရှုဖို့တောင် မေ့ပြီး သီချင်းသံထဲမှာ နစ်မြောနေ ကြလို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            သီချင်းသံလို့ ပြောလိုက်ရပေမဲ့ တကယ်တော့ သီချင်းဆိုသံ မဟုတ်ပါဘူး။ ကြေကွဲနေတဲ့ နှလုံးသားက မချိတင်ကဲ ငိုညည်းနေတဲ့ ငိုသံ၊ ရှိုက်သံပါ။ လွမ်းမော ဆွတ်ပျံ့ဖွယ်ရာ နှလုံးသားတွေရဲ့ ငိုကြွေးသံပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သီချင်းကို ကြီးစွာသော အားထုတ်ခြင်းနဲ့ သီဆိုနေတဲ့ အဆိုတော် အယ်လ်တန်ဂျွန်ရဲ့ အသံဟာ ဝါရင့်ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဂီတပညာရှင်တစ်ဦးပီပီ သူ့ ရဲ့ မူလပင်ကိုသံအတိုင်း ပီပီ သသ ကြည်ကြည်မြမြ ထွက်လာနေပါတယ်။ တုန်သွားတာ နစ်သွားတာမျိုး မရှိပါဘူး။ ပုံမှန်ပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒါပေမဲ့ စန္ဒရားခုံမှာ ထိုင်ရင်း အလွမ်းတေးကို ဟစ် ကြွေး သီကျူးနေတဲ့ သူ့မျက်နှာကတော့ ဆွေးမြည့်တမ်းတ ယူကျုံးမရ ဖြစ်နေတဲ့အသွင်ကို ဆောင်နေတယ်။ မျက်မှန် ထူထူကြီးရဲ့ နောက်က သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ မျက်ရည်တွေ ဝေနေတာကို မမြင်ရပေမဲ့ သူ့မျက်နှာက သူမျက်ရည် မကျဘဲ ငိုကြွေးနေတယ်ဆိုတာကို သိသာစေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သူတင်လားဆိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဝတ်ကျောင်း တော်ကြီးတွင်း ရောက်ရှိနေကြတဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ မင်း ယောက်ျား၊ မင်းမိန်းမ အားလုံးရဲ့ မျက်နှာတွေကလည်း သူတို့ ရင်ထဲမှာ ရှိုက်ငင်ငိုကြွေးနေကြတယ်ဆိုတာ ထင်ထင် ရှားရှား ပြနေပါတယ်။ တချို့က ရာဇဣန္ဒြေကိုတောင် မငဲ့နိုင်တော့ဘဲ ပဝါဖြူနဲ့ မျက်လုံးထောင့်စွန်းကို တို့နေတာ ကို မြင်နေရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ် အင်္ဂလန်ရဲ့ နှင်းဆီပန်း ကလေးရေ” လွမ်းတေးကို သီဆိုသူက ဒီအပိုဒ်ကလေးကို သီဆိုလိုက်တာနဲ့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ကင်မရာဆရာဟာ ကင်မရာ ကို ဖျတ်ခန် တစ်ဖက် လှည့်လိုက်တယ်။ မြင်ကွင်းထဲမှာပေါ်လာတာကတော့ မျက်နှာကိုငုံ့ပြီး လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ပေါ် မှောက်ထားရင်း အသံတိတ် ရှိုက်ငိုနေတဲ့ ဆယ့်သုံးနှစ်သား လေး။ အင်္ဂလန်ရဲ့ ရင်သွေးရဲ့ ရင်သွေးလေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ် ရှိနေပြီဖြစ်တဲ့ မင်းသားလေး ဟယ်ရီဟာ လူမြင်ကွင်းမှာ ရာဇဣန္ဒြေကို တစ်လျှောက်လုံး ထိန်းထားနိုင်ခဲ့တယ်။ သူ့မယ်တော်ရဲ့ ရုပ်ကလာပ်ကို တင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆောင်ထားတဲ့ အမြောက်တင်လှည်းရဲ့ နောက်က ဖြည်း ဖြည်းချင်း လျှောက်လှမ်းပြီး လိုက်ပါခဲ့တုန်းကလည်း သူ မျက်ရည်ကျမပြခဲ့ဘူး။ လမ်းဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှာ တန်း စီရပ်ကြည့်နေကြတဲ့ လူအထောင်အသောင်းတို့ဆီက မချုပ် တည်းနိုင်လို့ ထွက်လာတဲ့ ငိုသံတွေကို နားထဲမှာ ကြားနေ ရပေမဲ့ ဟယ်ရီကလေးဟာ ဣန္ဒြေမပျက်ခဲ့ဘူး။ မဟာဆီ မဟာသွေးတို့ရဲ့ ရာဇအိကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့၊ ကြာသပတေးနေ့က ဘားလ်မော်ရယ် နန်းတော်ထဲက ဝတ်ကျောင်းထဲမှာ ဝတ်ပြု ဆုတောင်းပွဲလုပ်ပြီး ပြန်ထွက်လာတော့ နန်းတော်တံခါးဝရဲ့ အပြင်မှာ သွားလေသူအတွက် ပန်းစည်းတွေ အစုလိုက် အပုံလိုက် ဖြစ်နေတာကို ရပ်ကြည့်နေတုန်းက ဟယ်ရီ ကလေးဟာ ရင်ထဲမှာ ဆို့တက်လာပုံရတယ်။ ရုတ်တရက် သူ့ဖခင်ရဲ့ လက်ကိုလှမ်းပြီး ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိတယ်။ သူ့ ဖခင်က သားငယ်ရဲ့ လက်ကလေးကို အချိန်အတော်ကြာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်တယ်။ မဟာဆီမဟာသွေးတို့ရဲ့ ထုံးစံကလူမြင်ကွင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှု ပြလေ့မရှိကြဘူး။ ဣနြေနဲ့ သိက္ခာနဲ့ တည်တည်ကြည်ကြည် နေပြကြရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မင်းသားလေး ဟယ်ရီနဲ့ သူ့ခမည်းတော် ချားလ် မင်းသားတို့ လက်ချင်းဆုပ်ပြီး ရပ်နေကြတဲ့ပုံကို နောက်တစ် နေ့ သတင်းစာတွေမှာ ဖော်ပြထားကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကြေးမုံသတင်းစာက \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စိတ်ချရတဲ့ လက်ထဲမှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်တပ်ပြီး ဖော်ပြခဲ့တယ်။ ဆန်းသတင်း စာကတော့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဖေဖေ့ရဲ့ မေတ္တာလက်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လို့ ခေါင်းစဉ် တပ်ထားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကလေးသာသာ အရွယ်လေးတွေ ဖြစ်ပေမဲ့ အဖြစ် ဆိုးကြီးကို၊ မိတဆိုးဘဝ ရောက်ခဲ့ရတဲ့အဖြစ်ကို တည်တည် ငြိမ်ငြိမ် ဣန္ဒြေရရ ရင်ဆိုင်နိုင်ကြတဲ့ မင်းသားလေးဟယ်ရီ နဲ့ သူ့နောင်တော် ဝီလျံ (၁၅နှစ်) တို့ကို သတင်းစာတွေက ဝိုင်းပြီး ချီးကျူးခဲ့ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပေမဲ့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ် အင်္ဂလန်ရဲ့ နှင်းဆီပန်းလေး ရေ”လို့ ဆိုလိုက်တဲ့ သူ့မယ်တော်ရဲ့ ချစ်မိတ်ဆွေကြီး အသံကို ကြားရတော့ သူထိန်းထားလို့ မရတော့ဘူး။ မျက်နှာကို လက်ဝါးနဲ့အုပ်ပြီး ကျိတ်ရှိုက်လိုက်မိတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်္ဂလန်နိုင်ငံရဲ့ အထွတ်အမြတ်ထားရာ ဝက်စ်မင် စတာ ဝတ်ကျောင်းတော်ကြီးထဲမှာ အစဉ်အလာမရှိခဲ့တဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရော့ခ်အဆိုတော်တစ်ဦး သီချင်းဆိုခွင့်ပြုတာကို မနှစ်မြို့ခဲ့ ကြတဲ့ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ ဝင်ဆာနန်းတော် ကြီးထဲက တော်ဝင်မိသားစုတွေ အားလုံးပါ အခုတော့ အယ်လ်တန်ဂျွန်ရဲ့ နှလုံးသားထဲက တေးသံမှာ နစ်မြောနေ ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အယ်လ်တန်ဂျွန်ကို သူ့မယ်တော်ရဲ့ ဈာပနမှာ သီချင်း ဆိုစေဖို့ သားတော်အကြီး ဝီလျံမင်းသားက တောင်းဆိုခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။ အယ်လ်တန်ဂျွန်ဟာ သူ့မယ်တော် ဝေလနယ်ရဲ့ သခင်မ ဒိုင်ယာနာမင်းသမီးနဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်တဲ့ မိတ်ဆွေ ကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်္ဂလန်ထီးနန်းရဲ့ အစဉ်အလာတွေကို ဆန့်ကျင်ချိုး ဖောက်ပြီး ထောင်ထားခြားနားရင်းက အိမ်ရှေ့စံမိဖုရား ဘဝကို စွန့်လွှတ်ကျောခိုင်းခဲ့တဲ့ ဒိုင်ယာနာဟာ ကွယ်လွန် သွားချိန်အထိ ပဒေသရာဇ်တွေကို စိန်ခေါ်အနိုင်ယူသွားခဲ့ ပါသေးတယ်။ အင်္ဂလိပ်ရွှေနန်းတော်ကြီးရဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာ မှာ နိုင်ငံတော်အလံကို ဘက်ကင်ဟမ်နန်းတော်ကြီးမှာ တိုင် ဝက် လွှင့်ထူရိုးထုံးစံ မရှိခဲ့ပါဘူး။ ဒိုင်ယာနာ ကွယ်လွန် သွားတာနဲ့ နိုင်ငံတစ်နံတစ်လျားမှာရှိတဲ့ အလံတွေကို တိုင် ဝက်ထိ လျှော့ချပြီး ဝမ်းနည်းကြောင်း ပြသကြပေမဲ့ ဘက်ကင်ဟမ်နန်းတော်ကြီးမှာတော့ တိုင်ဝက်လွှင့်ထူသွား ခြင်း မရှိပါဘူး။ ဘာအလံမှ လွှင့်ထူထားခြင်းကို မရှိပါဘူး။ အင်္ဂလိပ်တို့ထုံးစံက ဘုရင်မကြီး နန်းတော်ထဲမှာရှိနေရင်အလံတော်ကို လွှင့်ထူထားရပါတယ်၊ ဘုရင်မကြီး နန်းတော် ထဲမှာ မရှိဘူးဆိုရင် အလံကို ချထားရပါတယ်။ သင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အယ်လီဇဘက်ဘုရင်မကြီးက အပြစ်တင်လွတ်အောင် ဆိုပြီး ဘက်ကင်ဟမ်နန်းတော်မှာ မနေဘဲ တခြားနန်းတော် မှာ သွားနေပါတယ်။ အဲဒီတော့ ဘုရင်မကြီး မရှိတဲ့အတွက် အလံလွှင့်မထားဘူးလို့ ဝိနည်းလွတ်အောင် ပြောနိုင်ဖို့ အတွက်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ တစ်နိုင်ငံလုံးက ဝိုင်းပြီး ဝေဖန် ကဲ့ရဲ့ကြတဲ့အတွက် သောကြာနေ့ကျတော့ ဘက်ကင်ဟမ် နန်းတော်ကြီးမှာ အလံတစ်ဝက် လွှင့်ထူထားလိုက်ရပါ တယ်။ ဒါတွင် မကသေးပါဘူး။ အဲဒီသောကြာနေ့မှာပဲ ဘုရင်မကြီးကိုယ်တိုင် တိုင်းပြည်ကို တိုက်ရိုက်အသံလွှင့်ပြီး ဝမ်းနည်းစကား ပြောကြားခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒါလည်း အစဉ် အလာကို ချိုးဖျက်ပေးလိုက်ခြင်းပါပဲ။ အင်္ဂလန်နိုင်ငံရဲ့ ဘုရင်၊ ဘုရင်မတွေဟာ သူတို့ရဲ့ တိုင်းသူပြည်သားတွေကို ခရစ်စမတ် တစ်ချိန်ကလွဲပြီး တိုက်ရိုက်စကားပြောတာမျိုး လုပ်ရိုးမရှိပါဘူး။ အယ်လီဇဘက် ဘုရင်မကြီးရဲ့ နန်းစံသက် ၄၄ နှစ်အတွင်းမှာ တိုင်းပြည်ကို တိုက်ရိုက်စကားပြောတာ နှစ်ကြိမ်သာ ရှိဖူးပါတယ်။ ပထမအကြိမ်က ပင်လယ်ကွေ့ စစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားတဲ့အချိန်က ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒိုင်ယာနာဟာ ကွယ်လွန်ချိန်အထိ ပဒေသရာဇ် အစဉ် အလာတွေကို ထောင်ထားခြားနားသွားခဲ့တာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45543647608981,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45543647641749,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_ea27dbd6-a33c-44a6-a780-36903dcc46c3.jpg?v=1730241014"},{"product_id":"လူထုစိန်၀င်း-အရှေ့ကိုမျှော်-အနောက်ကိုကြည့်ခြင်း","title":"လူထုစိန်ဝင်း - အရှေ့ကိုမျှော်၍အနောက်ကိုကြည့်ခြင်း","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစမတ်ကတ်ခေါ်တဲ့\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအီလက်ထရောနစ်ပိုက်ဆံ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ၂၁ ရာစုကို တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူက မိတ်ဆွေကို ပိုက်ဆံတွေပေးပါလိမ့်မယ်။ မိတ်ဆွေလိုချင်သလောက်၊ ကြိုက်သလောက် သူပေးခိုင်းနိုင်ပါတယ်။ တင်းနဲ့တောင်းနဲ့ ခြင်ပြီးယူရလောက်အောင် အများ ကြီးလိုချင်ရင်လည်း ရပါတယ်။ ထည့်စရာအိတ်မရှိဘူး၊ ထားစရာနေရာ မရှိဘူးလို့လည်း ပူနေစရာမလိုပါဘူး။ သူက အိတ်ကြီးတွေနဲ့ သယ်လာပေး မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တယ်လီဖုန်းကတ်ကလေးလောက်သာရှိတဲ့ ကတ်ကလေး တစ်ခုကို မိတ်ဆွေလက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်မှာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           နောက်ဆိုရင် လူတွေရဲ့ အိတ်ထောင်တွေထဲက အကြွေသံတွေ ကြား ရတော့မယ် မဟုတ်ပါဘူး။ စမတ်ကတ်ကလေးတစ်ခုတည်းနဲ့ ဝယ်ချင်တာ ဝယ်လို့လည်းရပြီ။ အိမ်တံခါးဖွင့်ဖို့သော့၊ ကားတံခါးဖွင့်ဖို့သော့အဖြစ်လည်း သုံးလို့ရနိုင်ပြီ။ ဒါတင်မက ကားမောင်းလိုင်စင်အဖြစ် ကျန်းမာရေး မှတ်တမ်း အဖြစ်လည်း သုံးနိုင်ပါသေးတယ်။ ခရီးသွားတဲ့အခါ လက်ဆွဲအိတ်ကြီး ဆွဲဆွဲပြီး သွားစရာမလိုတော့ဘူးလေ။ စမတ်ကတ်ကလေးတစ်ခု အိတ်ထဲ ထည့်ပြီး စမတ်ကျကျ ကြော့ကြော့ကလေးထ သွားလိုက်ရုံပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသုံးရာသီဝတ်စုံ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သွားတာလာတာသာ မဟုတ်၊ ဝတ်တာစားတာမှာလည်း သိပ် အဆင်ပြေသွားမှာပါ။ နွေထည်၊ ဆောင်းထည် စသဖြင့် ဝတ်စုံတွေအမျိုးမျိုး ဝယ်နေဖို့ လိုမှာမဟုတ်တော့ဘူး။ “စမတ်ချည်မျှင်နဲ့ ချုပ်ထားတဲ့ ဝတ်စုံတွေဟာ ဆောင်းမှာ အနွေးဓာတ်ကိုထုတ်ပေးပြီး နွေမှာ အအေးဓာတ်ကို ထုတ်ပေး ပါလိမ့်မယ်။ ဆောင်းမှာ အနွေးထည်ကြီးတွေ ဖိုးရိုးဖားရားနဲ့ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေတာကို စမတ်ကျကျ ဝတ်ဆင်နိုင်ဖို့ “စမတ်ဝတ်စုံ” တွေလာပါတော့ မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိတ်ကြိုက်မင်းသား\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းသမီးရွေးမလား\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ရုပ်ရှင်ကြိုက်တတ်သူတွေအတွက် ကိုယ်ကြည့်နေတဲ့ဇာတ်ကားထဲက ဇာတ်ဆောင်တွေကို မကြိုက်ရင် ကိုယ့်စိတ်ကြိုက် သရုပ်ဆောင်ကို အစားထိုး ပြီးကြည့်လို့တောင် ရနိုင်တော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဥပမာ-မက်ဒေါနား သရုပ်ဆောင်အဖြစ်ပါတဲ့ကားကို ကြည့်နေရင်းက မက်ဒေါနားအစား မွန်ရိုးဆိုရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲလို့ စိတ်ကူးပေါ်လာတယ် ဆိုပါစို့။ ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ရုံနဲ့ မက်ဒေါနားရဲ့ နေရာမှာ မွန်ရိုးရဲ့ ပုံတွေ ဝင်လာပါလိမ့်မယ်။ အသံကအစ မွန်ရိုးရဲ့ အသံ ထွက်လာမှာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကွန်ပျူတာဒရိုင်ဘာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကွန်ပျူတာထိန်းချုပ်စနစ်နဲ့ မော်တော်ကားတွေကို အခု စမ်းသပ်နေ ကြပါပြီ။ လာမယ့် ရာစုနှစ်ထဲမှာဆိုရင် ကားကို ကိုယ်တိုင်မောင်းနေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး။ ကားပေါ်တက်ထိုင်ပြီး ကိုယ်သွားမယ့်ခရီးစဉ် ပြောလိုက်တာနဲ့ ကွန်ပျူတာက သူ့အလိုလို လက်ကိုင်ဘီးကိုထိန်းပြီး မောင်းသွားပါလိမ့်မယ်။ အရှိန်တိုးဖို့လျှော့ချဖို့၊ ကားချင်းပွတ်ရှောင်ဖို့၊ ကျော်တက်ဖို့၊ ဘရိတ်အုပ်ဖို့ စတဲ့ကိစ္စတွေအားလုံး လူထက်တောင် ပိုပြီး စိတ်ချရအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ် လို့ ဆိုကြပါတယ်။ ဖြစ်နိုင်စရာလည်း ရှိတယ်လေ။ ကွန်ပျူတာက လူလိုမှ စိတ်မဆိုးတတ်၊ ဒေါသ မထွက်တတ်၊ အိပ်မငိုက်တတ်တာပဲ။ စစချင်းတော့ ကွန်ပျူတာဒရိုင်ဘာမောင်းမယ့် ကားတွေအတွက် အထူးစပါယ်ရှယ် လမ်းမ ကြီးတွေလိုဦးမှာဖြစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ဆင့်ကျရင်တော့ ရိုးရိုးလမ်း တွေပေါ်မှာ မောင်းခိုင်းလိမ့်မယ်ဆိုပါတယ်။ အဲဒီအခါကျရင်တော့ လူက ကားပေါ်ထိုင်လိုက်ရင်း ရုပ်ရှင်ကြည့်ချင်ကြည့်၊ မြင်းလောင်းချင်လောင်း၊ အိပ်ချင်ရင် တရေးတမောအိပ်နေလိုက်ရုံပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလေဖြတ်ခံရသူများအတွက်\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသတင်းကောင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လူတွေခံစားရတဲ့ ရောဂါဝေဒနာအမျိုးမျိုးအနက် လေဖြတ်ခံရတဲ့ ဝေဒနာဟာ အဆိုးဆုံးတွေထဲက တစ်ခုပါပဲ။ အကောင်းကြီးအတိုင်းရှိ နေရာ က ရုတ်တရက် ချက်ချင်းကြီး ကောက်ကာငင်ကာ ဒုက္ခိတဘဝ ရောက်သွား စေပါတော့တယ်။ သူက တခြားရောဂါတွေလို လက္ခဏာတွေ ဘာတွေပြ တတ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အိပ်ရာကထလာတုန်းက အကောင်းပကတိ ရှိနေရာက မျက်နှာသစ်ပြီးလို့ မှန်ရှေ့မှာ ခေါင်းဖြီးနေတာကို တွေ့ချင်တွေ့ရ တတ်တာ။ ဒါမှမဟုတ် အိပ်ရာထဲမှာအိပ်နေရင်း လက်တွေထုံကျဉ်လာပြီး မြှောက်မရလှုပ်မရ ဖြစ်ရာကနေ ကိုယ်တစ်ခြမ်းသေတဲ့ အဖြစ်မျိုးဖြစ်ချင် လည်းဖြစ်တတ်တာ၊ တစ်ခါတလေတော့ တစ်ခုခုလုပ်နေရင်းက ရုတ်တရက် မူးလဲပြီး သတိလစ်သွားရာက သတိပြန်ရလာတော့ စကားပြောလို့မရတော့ဘဲ ကိုယ်တစ်ခြမ်းသေတဲ့ မသန်မစွမ်းဒုက္ခိတဘဝကို ရာသက်ပန်ရောက်သွား စေတော့တာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အမေရိကန်နိုင်ငံ ချီကာဂိုမြို့ပြင်မှာရှိတဲ့ ဆေးရုံကြီးတစ်ရုံမှာ ၁၉၉၆ ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လ တစ်မနက်က နှလုံးရောဂါကု ဆရာဝန်ဒေါက်တာဗီရင်ဒရာ ဘစ်စတာ ၄၉ နှစ်ဟာ ပြုနေကျဝတ္တရားအတိုင်း လူနာတွေကို လှည့်ကြည့် နေပါတယ်။ တော်တော်လေးကြာတော့ သူ့ကို နံရံတစ်ခုမှာ မှီရပ်နေတာ သူနာပြုဆရာမတွေဟာ တွေ့လိုက်ကြတယ်၊ “ဘာဖြစ်လို့လဲ နေမကောင်း ဘူးလား” လို့ မေးကြတော့ သူပြန်မဖြေနိုင်တော့ဘူး။ ဆရာမတွေမေးနေတာ ကို သူအကုန်ကြားနေရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူဖြေလို့မရဘူး။ ချက်ချင်း သူ့ကို တွန်းလှည်းပေါ်တင်ပြီး အရေးပေါ်ခန်းကို ယူသွားရတယ်။ လေဖြတ်တာလို့ ဆရာဝန်တွေက ဆုံးဖြတ်ပြီး အီလီနွိုင်းတက္ကသိုလ်ဆေးရုံမှာရှိတဲ့ လေဖြတ်ရောဂါ အထူးကုဌာနကို အမြန်ဆုံးပို့လိုက်ကြပါတယ်။ ရောက်ရောက်ချင်း သူ့ကို ဆေးတစ်မျိုးပေးလိုက်တယ်။ ဆေးပေးပြီး သုံးနာရီလောက်ရှိတော့ သူလမ်းလျှောက်လို့ရပြီး သူ့လူနာတွေကိုတောင် လိုက်ကြည့်နိုင်သွားပြီ ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေါက်တာဘစ်စလာကို ကယ်လိုက်တဲ့ဆေးဟာ အသစ်ပေါ်ပေါက် လာတဲ့ဆေး မဟုတ်ပါဘူး။ သူကိုယ်တိုင် နှလုံးရောဂါဝေဒနာသည်တွေကို နှစ်ပ​ေါင်းများစွာပ​ေးလာခဲ့တဲ့တှပီအ​ေ (Tissue Plasminogen Activator) လို့ခေါ်တဲ့ ဆေးပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လေဖြတ်တယ်လို့ အများခေါ်နေကြတဲ့ ရောဂါဟာ သွေးကြောတစ် နေရာရာမှာ သွေးအခဲတုံးလေးတစ်ခု ပိတ်ဆို့နေတာကြောင့် ဦးနှောက်ထဲကို အောက်စီဂျင် ဓာတ်ပို့ပေးနေတဲ့ သွေးအလုံအလောက် မရောက်တဲ့အတွက် ဖြစ်ရတဲ့ရောဂါပါ။ အောက်စီဂျင်နဲ့ သွေးလုံလောက်အောင်မရတဲ့ ဦးနှောက်ရဲ့ အပိုင်းက ဆဲလ်တွေ အောက်စီဂျင်ပြတ်သွား သေသွားပါတယ်။ အဲဒီဆဲလ် တွေသေသွားတော့ သက်ဆိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေကို သူက အမိန့်ပေးစေခိုင်းတာ မလုပ်နိုင်တော့ပါဘူး။ အဲဒီမှာ ကိုယ်တစ်ခြမ်းသေတာ တို့၊ ပါးတစ်ခြမ်းရွဲ့ပြီး စကားမပြောနိုင်တော့တာတို့ ဖြစ်သွားရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အီလီနွိုင်းတက္ကသိုလ်ဆေးရုံက ဆရာဝန်တွေဟာ တီပီအေဆေးကို သုတေသနလုပ်နေတာ နှစ်အတော်ကြာရှိခဲ့ပါပြီ။ အခုတော့ အမေရိကန် နှလုံးရောဂါအသင်းကြီးက တီပီအေကို လေဖြတ်ခံရသူတွေကို ကုသပေးတဲ့ နေရာမှာ အသုံးပြုဖို့ လမ်းညွန်ချက်တွေနဲ့ အတည်ပြုပေးလိုက်ပါပြီ။ လမ်းညွှန်ချက်ထဲမှာ အရေးကြီးဆုံးအချက်ကတော့ လေဖြတ်သွားတာဟာ သွေးခဲကြောင့်ဖြစ်ရတယ်ဆိုတာ သေချာမှ သုံးရမယ်ဆိုတဲ့ အချက်ဖြစ်ပါ တယ်။ တစ်ခါတလေ သွေးခဲကြောင့်မဟုတ်ဘဲ သွေးကြောလေးတွေ သွေးယို စိမ့်မှုဆိုရင် သွေးခဲရှိနေတာဟာ လူနာရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်တဲ့ အကြောင်း တစ်ရပ်ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် သေချာအောင် စမ်းသပ်စစ်ဆေးပြီးမှ ပေးရမယ်လို့ ညွှန်ကြားထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           နောက်ညွှန်ကြားချက်တစ်ခုကတော့ လေဖြတ်ခံရပြီး သုံးနာရီအတွင်း မှာသာ တီပီအေကို ပေးရမယ်ဆိုတာ ဖြစ်ပါတယ်။ သုံးနာရီကျော်သွားပြီးမှ ဆိုရင်တော့ ဦးနှောက်ထဲ သွေးစီးဝင်တာကို မထိန်းနိုင်ဖြစ်ပြီးလူနာ အသက် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တီပီအေနဲ့ သွေးခဲကို ချေပေးနိုင်ပြီဆိုတော့ လေဖြတ်ခံရလို့ တစ်သက် လုံးဒုက္ခိတဘဝကို ရောက်ကြရတဲ့အဖြစ်က ဝေးကြတော့မှာဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           The Futurist စာစောင်တွေနဲ့ စက်တင်ဘာ ၁၆၊ ၁၉၉၆ ခုထုတ် Time မဂ္ဂဇင်းပါ သတင်းဆောင်းပါးတွေကို ကိုးကားထားတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှစ်ဆယ့်တစ်ရာစုကို\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျှော်ကြည့်ခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တယ်လီဖုန်းမြည်သံကြောင့် ကျောင်းအုပ်ဆရာမကြီး ဒေါ်ဟင်္သာ အိပ်ရာက နိုးလာရသည်။ အိပ်ရာဘေးမှ နာရီကိုကြည့်လိုက်တော့ နံနက် ၄ နာရီဟု သိရသည်။ အိပ်ရာဘေးစားပွဲလေးပေါ်က ကြိုးမဲ့ဖုန်းကို ကောက် ယူနားထောင်လိုက်တော့ ရှေးဦးစွာ တူ..တူ...တူ ဟူသော အချက်ပေးသံကို ကြားရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ... နိုင်ငံခြားကဖုန်းပဲ၊ သားဆီကထင်ပါရဲ့... ဟယ်လို” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဟု ဆရာမကြီး ဒေါ်ဟင်္သာ အိပ်ချင်မူးတူးအသံဖြင့် ထူးလိုက်တော့...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မေမေလား၊ သမီးရောက်ပြီ၊ ကိုကြီးတို့တစ်အိမ်သားလုံး လာကြို ကြတယ်၊ အားလုံးအဆင်ပြေပါတယ်။ အခု အိမ်ရောက်ရောက်ချင်း ဆက် လိုက်တာ၊ မေမေ အိပ်ရေးပျက်သွားလား။ မေမေရော နားထောင်နေလား။ ဖေဖေတို့စိတ်ပူနေမှာစိုးလို့ ချက်ချင်း ဆက်လိုက်တာ။ ဒီမှာ အခု ညနေ ၄ နာရီဆိုတော့ ဖေဖေတို့ဆီမှာ မနက် ၄ နာရီပေါ့ နော်။ ဒီမှာက အင်္ဂလန်လို မချမ်းဘူး။ နေလို့ကောင်းတယ်။ ဒါပဲနော် သမီးနောက်မှထပ်ဆက်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တယ်လီဖုန်းကိုပြန်ထားရင်း “မြန်လိုက်တာနော်” ဟု ဒေါ်ဟင်္သာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ယမန်နေ့ ဒီဇင်ဘာ ၁၇ ရက်နေ့ ညနေ ၄ နာရီကပဲ သမီး လန်ဒန်ဟီးရိုးလေဆိပ်ကနေ ဖုန်းဆက်လိုက်သေးသည်။ ကျောင်းအုပ် ဆရာမကြီး ဒေါ်ဟင်္သာတစ်ရေးသာ အိပ်လိုက်ရသေးသည်။ သမီးဖြင့် ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာတို့ကို ကျော်ဖြတ်ကာ အင်္ဂလန်နိုင်ငံကနေ ဖလော်ရီဒါကို ရောက်သွားပြီ။ ၁၂ နာရီကြာ လေယာဉ်စီးသွားရတဲ့ခရီးဆိုတော့ အင်္ဂလန် ကျွန်းနဲ့ အမေရိကန်ဆိုတာ မြန်မာပြည်နဲ့ အင်္ဂလန်ခရီးလောက်ပါပဲလားဟု ဒေါ်ဟင်္သာ တွေးနေမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “သူတို့ခေတ်ကြီးများ ကောင်းလိုက်တာနော် လွှတ်ခနဲဆို ရောက်သွား တာပဲ။ သိပ္ပံမောင်ဝတို့တုန်းကများ ဒီခရီးကို မီးသင်္ဘောကြီး ပျင်းအောင်စီးပြီး တစ်လလောက်ကြာအောင် သွားရတာတဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဆရာမကြီးဒေါ်ဟင်္သာက အိပ်ရာပေါ်ပြန်နှပ်နေရင်းက တွေးလိုက် မိခြင်းဖြစ်သည်။ သမီးကို အောက်စဖို့ဒ်ကျောင်းသို့ ကျောင်းတက်ရန် လွှတ် မည်ဆိုတော့ စာအုပ်စင်မှ သိပ္ပံမောင်ဝ၏ အောက်စဖို့ဒ်တက္ကသိုလ်ခရီးများမှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ပြန်ရှာပြီးဖတ်ရသည်။ သင်္ဘောပေါ်မှာ ပျင်းရိငြီးငွေ့ ဖွယ်ရာ အချိန်တွေကုန်လွန်ခဲ့ရတာများကို သိပ္ပံမောင်ဝကရေးပြသည်။ လေဒဏ်၊ လှိုင်းဒဏ်ကြောင့် မူးဝေအော့အန်ပြီး အစားမစားချင်လောက် အောင် ဖြစ်ရတာကို ဖတ်ရသည်။ “ခုခေတ်များတော့ မြန်လိုက်ကြတာ၊ လေယာဉ်ကြီးတွေစီးရလာလည်း ငြိမ့်လို့၊ လေထဲပျံနေမှန်းတောင် မသိရ ဘူး။ စားသောက်ချိန်ဆိုလည်း ရှေ့က ခုံလေးပေါ်က စားစရာတွေကို ဇွန်းခက် ရင်းနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး ကော်စားလို့ သောက်စရာအချိုရည် ဖန်ခွက်က လည်း စားပွဲပေါ်မှာအဆင်သင့်။ ဖိတ်မှာစဉ်မှာ လိမ့်ကျမှာမပူရဘူး။ ကလော ရထားစီးရတာနဲ့များ ကွာချင်တိုင်းကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သမီးနှင့်အတူလိုက်သွားပြီး တစ်လတာလောက် လည်ပတ်ခဲ့သော ဘိလပ်ပြန် ကျောင်းအုပ်ဆရာမကြီးက သူကလောမှာနေခဲ့ရစဉ် ရန်ကုန်နှင့် သွားလိုက်ပြန်လိုက်လုပ်ခဲ့ရသော ခရီးများအကြောင်း ပြန်တွေးနေမိသည်။ ရန်ကုန်နှင့်ကလောဆိုသည်မှာ မိုင် ၃ဝဝ ကျော်ကလေးသာရှိသည်။ ဒီခရီး ကို တစ်ညလုံး တစ်နေ့လုံး ရထားစီးမှရောက်သည်။ ဒါတောင် အင်မတန် ကံကောင်းပါမှ။ ဒေါ်ဟင်္သာက ကျောပိုးအိတ်ကလေးတစ်လုံးသာ လွယ်ပြီး မင်္ဂလာဒုံလေဆိပ်မှ လေယာဉ်ပျံပေါ်တက်သွားသော သမီးလေးပုံသဏ္ဌာန်ကို မျက်စိထဲ ပြန်မြင်ယောင်နေမိသည်။ ဘန်ကောက်လေဆိပ်မှာ လေယာဉ် အပြောင်းအလဲအတွက် လိုအပ်သော ကိစ္စဝိစ္စတွေကိုလည်း သမီးလေးသည်ကျောပိုးအိတ်ကလေးလွယ်လျက်ပင် တစ်ယောက်တည်း ပြေးလွှားလုပ် ဆောင်ခဲ့သည်။ ဒါတင်မက ရန်ကုန်က အမေ့ဆီတောင်လှမ်းပြီး အားလုံး ချောမောကြောင်း ဖုန်းဆက်ခဲ့သေးသည်တဲ့။ သူ ဒီအရည်အချင်းတွေ ဘယ် တုန်းကများ ရှိထားလိုက်ပါလိမ့်။ သမီးကလေးသည် ခုမှ အသက် ၂ဝ ထဲ ဝင်စရှိသေး။ အိမ်မှာ ကလေးတစ်ယောက်လို ချွဲလို့နွဲ့ လို့ကောင်းတုန်း၊ ညနေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစောင်း အိမ်ရှေ့မှာ သင်ဖြူးတစ်ချပ်ခင်းပြီး အဖေကျော်ဆန်း အနားယူပြီး ဆိုလျှင် အဖေ့လက်မောင်းပေါ်ခေါင်းအုံးအိပ်တတ်တုန်း။ တစ်ဦးတည်းသော သမီးပီသစွာ သမီးသည် ဘယ်တော့မှမကြီးသော ကလေးဘဝမှာပင် ရှိနေခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် မင်္ဂလာဒုံလေဆိပ်က ထိုင်းအဲယားဝေး လေယာဉ်ကြီးပေါ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45543647412373,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45543647445141,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_0198ac0e-a8cc-4ffa-aa43-720109e30fea.jpg?v=1730241034"},{"product_id":"လူထုစိန်၀င်း-အရှေ့တောင်အာရှစစ်မီးလျှံများ","title":"လူထုစိန်ဝင်း - အရှေ့တောင်အာရှစစ်မီးလျှံများ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e ( \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e ) \u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရုဏ်ဦး\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစစ်ဆင်ရေး\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိခင်မြေသို့\u003c\/strong\u003e \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစေတီတစ်ဆူ၏ ပရိဝုဏ်အတွင်း ကြီးမား၍ အရိပ်အာဝါသကောင်းလှသော သစ်ပင်ကြီးနှစ်ပင်၏ အရိပ်အောက်တွင် မိန်းမ၊ ယောက်ျားနှင့် ကလေး သူငယ်များ အပါအဝင် လူသား ရာပေါင်းအနည်းငယ်သည် ကိုယ့်အစု ကလေးတွေနှင့်ကိုယ် စုဝေးလျက် ရှိကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ စိတ်ပျက် အားလျော့ခြင်း၊ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ခြင်း စသော စိတ်ပျက်အားနည်း ဖွယ်တို့ကြောင့် စိတ်ဓာတ်အကြီးအကျယ်ကျကာ သာခွေယိုင်ဖြစ် နေပုံရလေသည်။ စေတီ၏နောက်ပိုင်းမှ လမ်းကလေး ဖုန်ဖွေးဖွေးမှာမူ ဝဲယာ နှစ်ဖက်စလုံး ကြံခင်းတွေ ရှုမဆုံးရှိနေသဖြင့် စိမ်းစိုနေသည်။ ထိုလမ်း ကလေးသည် စိမ်းလန်းသော ကြံခင်းတွေ ခြံရံလျက် ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ စိမ်းညိုညိုတောတန်းနှင့် တောင်ကုန်းတစ်ခုအနီး တံတားကလေးတစ်ခု ဆီသို့ ဦးတည်လျက် ဖြောင့်တန်းနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုလမ်းကား ဆေးဂုံ၊ ဖနွမ်းပင်လမ်းမကြီး။ ဟိုမှာဘက်ကမ်းမှ စိမ်းညို့ညိုတောတန်းနှင့် တောင်ကုန်းက တောင်ဗီယက်နမ်နယ်အတွင်းရှိ အန်ဂျိုင်းဒေသဖြစ်၍ သည်မှာဘက်ကမ်းက စေတီကလေးတွေကမူကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံ နယ်နိမိတ်အတွင်းရှိ တကေအိုနယ်ထဲမှ ဖနွမ်ဒင်စေတီ ကလေး ဖြစ်လေသည်။ စေတီငယ်ပရိဝုဏ်အတွင်း၌ သာခွေယိုင်ဖြစ်နေ ကြသော လူစုမှာ တောင်ဗီယက်နမ်နယ်အတွင်းတွင် အစဉ်အဆက်က နေလာကြသော ခမာကရွန်ခေါ် ကမ္ဘောဒီးယားအမျိုးသားများ ဖြစ်ကြ သည်။ သူတို့သည် အစဉ်အဆက်က နေလာခဲ့သော တောင်ဗီယက်နမ်နယ် အတွင်း၌ ငိုဒင်ဇင်းမင်းဆက်၏ အမျိုးမျိုးသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတွေကို မခံမရပ်နိုင်တော့သဖြင့် နယ်စပ်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ လွတ်ရာကျွတ်ရာသို့ ပြေးဝင်လာကြသော ဒုက္ခသည်တွေလည်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ထိုဒုက္ခသည်များသည် ကျွန်တော်နှင့် ကျွန်တော်၏အဖော်ကိုသာ ကြေကွဲသော အကြည့်၊ အားကိုးအားထားပြုသော အကြည့်မျိုးဖြင့် စူးစိုက် ကြည့်ရှုလျက် ရှိနေကြသည်။ ကျွန်တော်၏အဖော်မှာ ယခု ကျွန်တော်တို့ ရောက်ရှိနေသော တကေအိုနယ်၏ ဘုရင်ခံဖြစ်ပါသည်။ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ရောက်လာတဲ့ ဒုက္ခသည်တွေထဲမှာ ဒီအသိုက်က အသစ်ဆန်း ဆုံးလို့ ဆိုရလိမ့်မယ်ဗျ။ အရင်က ရောက်လာသမျှ အစုတွေမှာဆိုရင် မိန်းမနဲ့ ကလေးတွေချည်းလိုလိုပဲ။ အခုအသုတ်မှာတော့ လူပေါင်း ၄၂၉ ယောက်မှာ မိန်းမနဲ့ ကလေးက ၂၈၄ ယောက်ပဲ ပါလာတယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေ ဘုရင်ခံ အင်တမ်က ဒုက္ခသည်တွေကို အကဲ ခတ်ရင်းမှ ကျွန်တော့်ကို လှမ်းပြောပါသည်။ တစ်ဆက်တည်းပင် သူက တစ်နေရာတွင် စုပြုံထိုင်နေကြသော မိန်းမ ၃ဝ ခန့်ကို ညွှန်ပြ၍ “သူတို့ အစုကလေးက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လောက်က ရောက်နေတာ” ဟု ရှင်းပြ ပါသည်။ ထိုအချက်ကို ကျွန်တော်က မရှင်းသဖြင့် “ဘာ့ကြောင့် မိန်းမတွေ ချည်း ပြေးလာကြတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သောအခါ ထိုမိန်းမအစုထဲမှ တစ်ယောက်က ရှေ့သို့ထွက်၍ အဖြေပေးပါသည်။ သူမ၏အသက်မှာ ၅၀ ခန့်ရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း ထိုထက် နုပျိုဟန်ပေါက်နေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ကျွန်မတို့အားလုံးဟာ အန်ဂျိုင်းနယ်ထဲက ထရေကန်ဆိုတဲ့ ရွာ ကလေးကချည်းပါပဲ။ ငိုဒင်ဇင်းလူတွေရဲ့ အတင်းအဓမ္မဖမ်းဆီးမှာကို ခံရမှာစိုးလို့ ဒီကို ထွက်ပြေးလာကြတာပါ။ ဒီလိုမှ ထွက်ပြေးမလာလို့ လည်း မဖြစ်တော့ပါဘူး။ ငိုဒင်ဇင်းရဲ့ လူတွေက မနှစ်က ဒီဇင်ဘာကစပြီးအသက် ၁၈ နှစ်နဲ့ ၃၅ နှစ်အတွင်း တွေ့သမျှ မိန်းမတွေကို အတင်းအကျပ် ခေါ်သွားတာချည်းပါပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ခင်ဗျားတို့က ခုလို ကိုယ်လွတ်ရုန်းပြေးလာတော့ ခင်ဗျားတို့ သား တွေ၊ လင်တွေတော့ သူတို့လက်ထဲ ကျန်ရစ်မှာပေါ့နော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်တော့်မေးခွန်းကို ကြားရသောအခါ ဒုက္ခသည်မိန်းမမှာ ယူကျုံးမရဖြစ်ဟန်ဖြင့် အတန်ငယ် တွေဝေသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “ငိုဒင်ဇင်းရဲ့ လူတွေက ကျွန်မတို့တစ်ရွာလုံးကို ဖျက်ပြီး ပြောင်းဖို့ ဇွတ်အတင်းလုပ်ပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပတ်၊ သုံးပတ်က စစ်သားတချို့ရောက်လာပြီး ကျွန်မတို့တစ်ရွာလုံးကို မိုင်အနည်းငယ်ဝေးတဲ့ သေနင်္ဂ ဗျူဟာ ရွာကြီးတစ်ရွာကို ရွှေ့ပစ်မယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ကျွန်မတို့ကအဲဒီလိုရွှေ့ပစ်ရင် ကျွန်မတို့မှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လုပ်ကိုင်စားသောက်ရမလဲ။ ဒါကြောင့် မပြောင်းပါရစေနဲ့လို့ ပြောတဲ့အခါ မရဘူး၊ သမ္မတကြီး ငိုဒင်ဇင်း ရဲ့ အမိန့်မို့ ပြောင်းပေးရမယ်။ အဲဒီလို မပြောင်းချင်ရင် တစ်အိမ်ထောင် ကို ပီစတာတစ်ထောင်စီ ပေးရမယ်လို့ တောင်းပါတယ်။ ပီစတာတစ်ထောင် ဆိုတာ နည်းတဲ့ငွေ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့အားလုံးဟာ နီးစပ် ရာက ချေးငှားပြီးတော့ဖြစ်ဖြစ်၊ ရှိတာလေးတွေ ရောင်းချလို့ပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့တောင်းတဲ့အတိုင်း စုဆောင်းပေးလိုက်ကြပါတယ်။ အဲဒီငွေလည်း ရရော စစ်သားတွေ ပြန်သွားကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လေးငါးရက်လောက် ကြာတော့ စစ်သားတချို့ရောက်လာပြီး ရွာဖျက်ပြီး ပြောင်းပေးရမယ်လို့ ပြောပြန်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့က ရွာမရွှေ့အောင် တောင်းတဲ့ငွေ ပေးထားပြီး သားပါလို့ ပြောတဲ့အခါ ဒါကို သူတို့ ဘာမှမသိဘူး။ ဒီအမိန့်က သမ္မတ ကြီးကိုယ်တိုင် ပေးတဲ့အမိန့်မို့ မပြောင်းလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ အားလုံး ခုချက်ချင်း ပြောင်းကြရမယ်လို့ အမိန့်ပေးပါတယ်။ ကျွန်မတို့က ဇွတ်ပေပြောတဲ့အခါကျတော့ သူတို့ကိုယ်တိုင် အိမ်တွေကို ဆွဲဖျက်ကြပါ တယ်။ ကိုယ့်အိမ်အဖျက်ခံရလို့ မဖျက်ရအောင် တားဆီးတဲ့သူတွေကိုလည်း ချက်ချင်းဖမ်းပြီး လူတွေရှေ့မှာတင် အမျိုးမျိုး ညှဉ်းပန်းပြပါတယ်။ ကျွန်မ ရဲ့ အိမ်နားက လူတစ်ယောက်ဆိုရင် ကျဉ်စက်နဲ့တို့တာ ခံလိုက်ရတာ မချိ မဆံ့ပါပဲ။ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်ဆိုလည်း ဝိုင်းရိုက်ကြတာနဲ့ နေရာမှာတင်ပွဲချင်းပြီး သေသွားရပါတယ်။ ကျွန်မတို့ တစ်ရွာလုံးဆိုတာလည်း နေကုန် တာနဲ့ အိမ်တိုင်တစ်လုံးတောင် မကျန်အောင် ပြောင်တလင်းခါသွား ရပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိန်းမကြီးမှာ မခံချင်ဇောနှင့်မို့ မောရမှန်းပင် မသိအောင် တောက် လျှောက်ကြီး ပြောချသွားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အခုတော့ ခင်ဗျားတို့လင်သားတွေ ဘယ်ကျန်နေရစ်ကြသလဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဖမ်းမခံရအောင် တောထဲ ဝင်ပြေးကြရတာပေါ့။ ကျွန်မတို့သာ တောထဲ မလိုက်နိုင်၊ နေပြန်ရင်လည်း စစ်တပ်ထဲ ဇွတ်သွင်းတာ ခံရရင် ခံရ၊ ဒါမှမဟုတ် ညှဉ်းပန်းရေးစခန်းရောက်နေရမှာမို့ သူတို့အားလုံး တိုင်ပင်ပြီး မိန်းမနဲ့ ကလေးတွေအားလုံး ဘေးကင်းအောင် ပြေးကြဆိုပြီး လွှတ်လိုက်လို့ ဒီရောက်လာရတာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငိုဒင်ဇင်းဟာ ဗီယက်ကောင်းတွေကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ထုတ်လုပ် ပေးနေတယ်ဆိုတာ အဲဒါသာ ကြည့်ပေတော့ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုမိန်းမ၏ စကားဆုံးသောအခါ ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေ ဘုရင်ခံက ဝင်၍ မှတ်ချက်ချလိုက်ပါသည်။ (ဗီယက်ကောင်းဆိုသည်မှာ ငိုဒင်ဇင်းနှင့် အမေရိကန်များက သူတို့အား အတိုက်အခံပြုသူ မှန်သမျှကို တပ်ဆင်ပေး သည့် နာမည်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပါသည်။ စင်စစ်တော့ ထိုအမည်နှင့် အဖွဲ့ အစည်းမျိုး၊ လူပုဂ္ဂိုလ်မျိုး လုံးဝမရှိပါ။ ငိုဒင်ဇင်းတို့ကသာ ဗီယက်နမ် ကွန်မြူနစ်များကို အတိုကောက်အဖြစ် ဗီယက်ကောင်းဟု ခေါ်လေ့ရှိခြင်း ဖြစ်ပါသည်) ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက အေးချမ်းငြိမ်သက်နေတဲ့ ရွာကလေးဟာ အခုတော့ ပြာပုံဖြစ်နေပြီ။ လူတွေမှာလည်း သေကြ၊ ကျေကြနဲ့။ တကယ်တော့ ငိုဇင်ဇင်းကိုယ်တိုင် ရွာသားတွေကို တောထဲမောင်းထုတ်ပြီး သူပုန် လုပ်ခိုင်းနေတာဗျ” ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေ ဘုရင်ခံကတော့ သူ့ဘာသာသူပဲ မှတ်ချက်ချနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်နှင့် စကားပြောရသည့် နောက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမှာ ဗုဒ္ဓ ဘာသာ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါး ဖြစ်ပါသည်။ ထိုဘုန်းတော်ကြီးမှာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် သင်္ကန်းအဝါကြောင့်လည်းကောင်း၊ အမြော်အမြင်ရှိပုံရသော မျက်နှာအမူအရာကြောင့်လည်းကောင်း များစွာကြည်ညိုဖွယ် ကောင်းလှပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျုပ်တို့ရွာသားတွေကတော့ အမြဲတမ်း အလူးအလှိမ့်ခံနေရတာ ချည်းပဲ။ သူတို့လာတိုင်း စိုက်ပျိုးခင်းတွေ ဖျက်ဆီးလို ဖျက်ဆီး၊ ရွာတွေ မြေလှန်ပစ်လို ပစ်၊ လူတွေ၊ ကျွဲတွေ၊ နွားတွေကို သံဆူးကြိုးဝိုင်းကြီးတွေထဲ ထည့်လှောင်ထားလို ထား။ အဲဒီကောင်တွေဟာ ကျုပ်တို့ကို လူတွေလို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင် ထင်မှတ်ပုံ မရပါဘူး။ ဇွတ်အတင်း သေနတ်နဲ့မိုးပြီး အမျိုးမျိုး နှိပ်စက်ချင်သလို နှိပ်စက်နေကြတာပါပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုန်းတော်ကြီးမှာ ပြောရင်းပြောရင်း ကြေကွဲလာဟန်ဖြင့် တည်ငြိမ်သောမျက်နှာထားမှာ တစ်စစ ညှိုးနွမ်းလာလေသည်။ ကျွန်တော် က “ဘုန်းတော်ကြီးက ဘာကြောင့် လူတွေနဲ့အတူ ပြေးလာရတာလဲ” ဟု မေးသော အခါ “ကျုပ်ကို လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်က ဗီယက်ကောင်းတွေနဲ့ အဆက် အသွယ်ပြုတယ်ဆိုပြီး ဖမ်းကြတယ်။ ဖမ်းပြီး အမျိုးမျိုး စစ်ဆေး ပြီးတော့ နောက်တစ်ခါ ဗီယက်ကောင်းတွေနဲ့ ဆက်ရင် သတ်ပစ်မယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ပြီး ပြန်လွှတ်လိုက်ပါတယ်။ တစ်ခါ ပြီးခဲ့တဲ့ အပတ်ထဲက စစ်သားကောင်တွေ ကျုပ်ကျောင်းရောက်လာပြီး ကျုပ်ကို ရှာပြန်တယ်။ ကံကောင်းချင်တော့ ကျုပ်က အဲဒီအချိန် ကျောင်းမှာ မရှိဘူး။ ဒီကောင် တွေက ပီစတာ တစ်သောင်းငါးထောင် မပေးရင် ကျုပ်ကို ပြန်ဖမ်းမယ်လို့ ပြောသွားတယ်။ ကျုပ်လို ဘုရားသားတော်တစ်ယောက်မှာ ပီစတာ တစ်သောင်းငါးထောင် ဘယ်လိုလုပ်ရှိမလဲဗျာ။ ကျုပ်ဆီက ပိုက်ဆံလည်း မရ၊ ကျုပ်ကိုလည်း မတွေ့ရတော့ ဒီကောင်တွေဟာ ဒေါပွပွနဲ့ တစ်ရွာလုံး ကို မီးတိုက်ပစ်တော့တာပါပဲ။ ရွာမီးတိုက်ပစ်ရုံမက လူနှစ်ယောက်ကို ပစ်သတ်သွားသေးတယ်။ ရွာကလူတွေလည်း သူတို့မလိုက်ရဲတဲ့ တောထဲ ဝင်ပြေးကြရတာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အရှင်ဘုရား ဗီယက်ကောင်းတွေနဲ့ ဆက်သွယ်တယ်ဆိုတာ အမှန်ပဲလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဗီယက်ကောင်းဆိုတာက ဘယ်သူတွေလဲဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဘုန်းတော်ကြီးကပင် ကျွန်တော့်ကို ပြန်၍ မေးလိုက်ပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟို စစ်သားကောင်တွေကို ဖြေခဲ့သလိုပဲ ခင်ဗျားကို ကျပ် ပြန်ဖြေ ပါမယ်။ သူတို့က ဗီယက်ကောင်းလို့ခေါ်တဲ့လူတွေဟာ စင်စစ်တော့ ကျုပ်တို့ရွာသားတွေချည်းပါပဲ။ သူတို့အားလုံးဟာ ရပ်ထဲရွာထဲမှာ မနေနိုင် အောင် ဇွတ်အတင်း မောင်းထုတ်ခံရလို့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကာကွယ်ဖို့ တောထဲ ဝင်ပြေးကြရတဲ့လူတွေပါ။ တစ်ခါတလေမှာ သူတို့ဟာ သူတို့ ရွာကိုသူတို့ ပြန်လာတယ်။ သူတို့လိုချင်တဲ့ ပစ္စည်းကလေးတွေ တွေ့ရင် ငွေပေးဝယ်သွားတယ်။ ရွာထဲ ရောက်တဲ့အခိုက် ဘုရားကိုလာတဲ့အခါ ကျုပ်နဲ့ တွေ့မှာပဲ။ ကျုပ်ဆီလာတဲ့လူကိုတော့ ကျုပ်က စကားလက်ခံပြော မှာပဲ။ ဒါက ကျုပ်ဝတ္တရားပဲ မဟုတ်ဘူးလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီလူတွေ ဗီယက်ကောင်းဆိုတာ ဖြစ်ရတာလည်း ငိုဒင်ဇင်းရဲ့ ညစ်ပတ်မှုတွေကြောင့် ဖြစ်ရတာပါ။ ကျုပ်တို့ ခမာလူမျိုးငယ်ကလေးတွေ ဆိုရင် ဟိုမှာ သိပ်အဖိနှိပ်ခံရပါတယ်။ ကျုပ်တို့ ရွာကလေးတွေမှာ လူ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်က ခမာလူမျိုးတွေဖြစ်တာတောင် ကျုပ်တို့ရဲ့ ခမာစကားကို ကျုပ်တို့ ပြောခွင့်မရဘူး။ စာသင်ကျောင်းတွေဆိုရင်လည်း ထရာဗင်မှာရှိတဲ့ ပါဠိဘာသာသင် ကျောင်းကလေးတောင် ဖွင့်ခွင့်မရဘူး။ ကျုပ်တို့အမျိုးသားတွေ အဖိနှိပ်ခံရ၊ ကျုပ်တို့ ဓလေ့ထုံးစံ၊ ကျုပ်တို့ စာပေနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေ အဖျက်ဆီးခံနေရရုံသာမက ကျုပ်တို့လူတွေပါ အသတ်ခံ နေကြရတာတွေကို ဒီအတိုင်းပဲ ငုံ့ခံနေလို့ ဖြစ်ပါ့မလား” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူအုပ်ကြီးတစ်အုပ်လုံးသည် ဘုန်းတော်ကြီး၏စကားသံများ အကြားတွင် အားလုံးတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လျက် ရှိနေပါသည်။ ဘုန်းတော် ကြီးမှာလည်း များစွာ စိတ်ထိခိုက်ကြေကွဲခြင်း ဖြစ်ဟန်ရှိပါသည်။ ကြည်လင်၍ ညိုမှောင်သော ဘုန်းတော်ကြီး၏ မျက်လုံးများသည် ရီဝေ နေသလို ဘုန်းတော်ကြီးအသံမှာလည်း ဆွေးမြည့်နာကြည်းသံ ပေါက်နေ သည်။ ကျွန်တော့်အဖို့မှာမူ သူပြောပြသော အကြောင်းအရာများထက် သူ့ကို မြင်ရသည်ကပင် ပို၍ စိတ်မချမ်းမြေ့ခြင်း ဖြစ်ရပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘုန်းတော်ကြီး စကားဆုံးသည်နှင့် ဘုရင်ခံက အနီးရှိ ဘယ်ဘက် လက်မောင်းပိုက်ထားသော လူတစ်ယောက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ “အဲဒီ လူဆိုရင် ရောက်ကတည်းက လက်တစ်ဖက် အကြောသေနေသလို ဖြစ်နေတာပဲ” ဟု ရှင်းပြပါသည်။ ထိုသူကလည်း သူ၏အဖြစ်အပျက်ကို ထ၍ ရှင်းပြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခွေးတိရစ္ဆာန်တွေက ကျွန်တော့်ကို သေလုမြောပါးဖြစ်အောင် နှိပ်စက်လိုက်တာပဲ။ စစချင်း သူတို့က ကျွန်တော့်ကို လက်ပြန်ကြိုးတုပ်ပြီး သစ်ပင်မှာ ကြိုးနဲ့တန်းလန်းဆွဲထားတယ်။ နေပူကြီးထဲမှာ အဲဒီလို အကြာ ကြီးပစ်ထားပြီး အားရတော့ ကြိုးကို ဖြတ်ချလိုက်တယ်။ မြေကြီးပေါ်မှာ ပက်လက်ကျနေတဲ့အခါကျတော့ နှာခေါင်းထဲကနေ ဗိုက်မပြည့် မချင်း ရေတွေ လောင်းထည့်တယ်။ ဗိုက်ပြည့်တဲ့အခါတော့ ဗိုက်ပေါ် တက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆောင့်ပြီး ရေတွေအန်အောင် လုပ်တယ်။ အဲဒီလိုလုပ်လို့ အားရပြန်တော့ ဟိုနေရာ၊ ဒီနေရာတွေကို ကျဉ်စက်နဲ့ တို့ပြန်တယ်။ နောက်ဆုံးကျတော့ သစ်ပင်မှာ တွဲလောင်းပြန်ချည်ပြီး တဗုန်းဗုန်းနဲ့ ရိုက်တော့တာပါပဲ။ အဲဒီ တင် ကျွန်တော့်လက်တစ်ဖက် အကြောသေသလို ဖြစ်သွားတာပါ။ စစ် လိုက်၊ မေးလိုက်တာကလည်း စုံလို့ပါပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သူတို့က ဘာတွေ စစ်ဆေးသလဲဗျ။ ခင်ဗျားကိုလည်း ဘာဖြစ်လို့ ဒါလောက် ရက်ရက်စက်စက် ညှဉ်းရတာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော့်ကို ဗီယက်ကောင်းခေါင်းဆောင်လို့ စွပ်စွဲပြီး လက်နက် တွေ ဘယ်မှာဝှက်ထားတယ်ဆိုတာ ဖွင့်ပြောရမယ်လို့ ခိုင်းတာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့စကားဆုံးသောအခါ ဘုရင်ခံ အင်တမ်က ကျွန်တော့်နားသို့ ကပ်ပြီး “ဒီလို ပိန်ချုံးချည့်နဲ့နေတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ဗီယက်ကောင်း ခေါင်းဆောင်လို့ ခင်ဗျား ထင်သလား” ဟု မေးပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခင်ဗျားက ဟုတ်ရော ဟုတ်သလား” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်ကလည်း ထိုသူ့ကိုပင် ထပ်ဆင့် မေးလိုက်ရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခေါင်းဆောင်မဟုတ်တောင် အဖွဲ့ဝင်ရောဖြစ်သလား။ ဘေးကင်း ပါတယ်ဗျ။ ခင်ဗျားပြောချင်ရာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် အမှန်အတိုင်း ပြော နိုင်ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော်ဟာ ဘာခေါင်းဆောင်၊ ဘာအဖွဲ့အဝင်မှ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ကပြောတယ်။ ကျွန်တော်က ဝန်ခံပြီး လက်နက်တွေ ဖော်ပေးရင် ချမ်းသာပေးမယ်တဲ့။ ကျွန်တော်ကလည်း အသက်ကလေးကတော့ဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45543647117461,"sku":"","price":3150.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45543647150229,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_91920805-0979-474f-98a7-8d8f05cdf0ee.jpg?v=1730241071"},{"product_id":"လူထုစိန်ဝင်း-နန်းစကားမန်းစကား","title":"လူထုစိန်ဝင်း - နန်းစကားမန်းစကား","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပျောက်ကွယ်လုနီးပါး မြန်မာစကားများ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနန်းစကား မန်းစကား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာတို့ရဲ့ မြန်မာစကား - ၁\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစကားချီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e'မနုဿတ္တဘာဝ ဒုလ္လဘ”လူ၏အဖြစ်သည် အလွန်ရခဲ၏လို့ အဆိုရှိပါ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရတောင့်ရခဲလူ့ဘဝကို ရလာပြန်ပါတော့သည်။ အသက်ရှည်စွာ အနာမဲ့ကြောင်း အနေကောင်းအောင် နေရဖို့ဆိုတာ အလွန်မလွယ်လှတဲ့ ဒုလ္လဘ တစ်ပါးပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျန်းမာပကတိ ချမ်းသာစွာရှိပြန်ပါသော်လည်း ခဏခေတ္တလေးရောက် လာရတဲ့ လူ့ဘဝမှာ ရောက်လာရကျိုးနပ်အောင် နေသွားနိုင်ဖို့ဆိုတာ သိပ်ကိုမလွယ်လှတဲ့အရာပါ။ “မဟာဒုလ္လဘ” လို့တောင် ဆိုနိုင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူ့လောကထဲမှာ အနမတဂ္ဂ လူပေါင်းများစွာတို့ဟာ လူ့ပြည်ရောက် လာပြီး အစာစားခြင်း၊ အိပ်စက်ခြင်း၊ အိမ်ထောင်သားမွေးပြုခြင်း ဆိုတဲ့ တိရစ္ဆာန်များလည်းပြုတဲ့ အမူ ၃ ရပ်’ ကို ပြုနေတာနဲ့ပဲ အချိန်တွေကုန်ဆုံး သွားကြရပါတယ်။ လူ့လောကထဲ ဝင်ရောက်လာချိန်ကနေပြန်ထွက်သွားတဲ့ အချိန်အထိ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ဆယ်၊ ခုနစ်ဆယ်အထိ ကြာညောင်းခဲ့ပေမယ့် လူ့လောကထဲကို သူတို့ရောက်ရှိခဲ့ကြောင်း အမှတ်အသားအဖြစ် ခြေရာလေး တစ်ခုတောင် မထားနိုင်ခဲ့ကြပါဘူး။ သူတို့တစ်တွေဟာ ထမင်းစားဖို့၊ အိပ် စက်ဖို့၊ အိမ်ထောင်ပြုဖို့အတွက်သက်သက် လူ့ပြည်ကို အလည်ရောက်ကြတဲ့ ဧည့်သည် အာဂစ္ဆတွေလိုပါပဲ။ ရခဲလှတဲ့ လူ့ဘဝကလေး ရတုန်းရခိုက်မှာလူလို့ခေါ်ထိုက်အောင် နေသွားနိုင်သူ အင်မတန်ရှားပါတယ်။ အများစုကြီး ကတော့ လူလို့ အခေါ်ခံနေရသော်လည်း လူမပီသကြပါဘူး။ အမေရိကန်တွေ သုံးတဲ့ ဗန်းစကားတွေထဲမှာ manimal ဆိုတဲ့ စကားတစ်လုံး ရှိပါတယ်။ man ဆိုတဲ့စကားနဲ့ animal ဆိုတဲ့ စကားကို brunch (breakfast နဲ့ luncle ဆိုတဲ့ စကား ၂လုံးကို ပေါင်းစပ်တီထွင်လိုက်တာ)ဆိုတဲ့ စကားလုံး၊ talkthon (talk နဲ့ marathon တို့ကို ပေါင်းစပ်ထားတာ)ဆိုတဲ့ စကားလုံးများလို ပေါင်း စပ်သုံးစွဲလိုက်တာပါ။လူလို့ခေါ်သော်လည်း တိရစ္ဆာန်နဲ့ မခြားလှတဲ့သူများကို ဆိုလိုတာပါ။တိုတိုနဲ့လိုရင်းကို ကွက်ခနဲ မြင်သွားစေတာမို့ သိပ်နှစ်ခြိုက် မိပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူလို့ခေါ်ထိုက်အောင် လူပီပီသသကြီး နေသွားနိုင်ကြသူများကို ကြံ တောင့်ကြုံခဲ တွေ့ရတဲ့အခါများမှာ ဘယ်လို အသားအရောင်ရှိတဲ့ ဘယ်လိုလူမျိုးကိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်လို အသက်အရွယ်ရှိတဲ့ (ကိုယ့်အောက် အသက်အားဖြင့် ငယ်သူပင်ဖြစ်ပါစေ) ဦးခိုက်ရှိခိုးချင်တဲ့စိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ထွက်လာ တတ်ပါတယ်။ ဆရာ ဒေါက်တာသန်းထွန်းက ဒေါ်ဒေါ် (လူထု ဒေါ်အမာ)ရဲ့ ၈၀ ပြည့် မွေးနေ့မှာ စာအုပ်လေးတစ်အုပ်ပြုလုပ်ပြီး လက်ဆောင်ပေးမယ်။ 'လူထုပျိုးဥယျာဉ်ကြီးနဲ့ တစ်နွယ်ငင် တစ်စင်ပါဆိုသလို မကင်းကြတဲ့သူတွေ ၀ိုင်းရေးကြမယ်။ မိမိကိုယ်တိုင်မှာလည်း လူထုခြံထွက်” အပင်ငယ်တစ်ပင် အနေနဲ့ ဥယျာဉ်မှူးကြီးများကို ကျေးဇူးဆပ်ပါလို့ အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ အခွင့် အရေးကြီးတစ်ရပ်ကို ပေးအပ်ခြင်းခံခဲ့ရပါတယ်။ ဆရာ့ကို အထူးကျေးဇူးတင် ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒီစာအုပ်ဟာ ဒေါ်ဒေါ်ရဲ့ အတ္ထုပ္ပတ္တိလည်း မဖြစ်စေချင်ဘူး။ ဒေါ်ဒေါ် ကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ချီးကျူးဂုဏ်ပြုတာလည်း မဖြစ်စေချင်ဘူး။ နှစ်ပေါင်း ၈ဝ တိုင်တိုင် လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်၊ လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ သိက္ခာကို မယိမ်းမယိုင် ကျောက်စာတိုင်ကြီးသဖွယ် ခိုင်ခိုင်မတ်မတ် စိုက်ထူနေနိုင်ခဲ့တဲ့ “မဟာလူသား တစ်ယောက်ကို တွေ့ ရလို့ ‘မုဒိတာ ပွားရ၊ ပီတိဖြစ်ရတဲ့ သဘော ဖြစ်စေချင်တယ်လို့လည်း ဆရာသန်းထွန်းက အမိန့်ရှိပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆရာ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရတော့ အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရပါ တယ်။ စာပေအနုပညာ ယဉ်ကျေးမှု နယ်ပယ်အသီးသီးမှာသာမက ပညာရေး နယ်ပယ်၊ နိုင်ငံရေးနယ်ပယ်၊ လူမှုရေးနယ်ပယ် စတဲ့ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ် နယ်ပယ်အသီးသီးမှာ “လူထုပျိုးဥယျဉ်ကြီးက ပျိုးထောင် စိုက်ပျိုးပေးလိုက်လို့ ထီးထီးမားမားဖြစ်နေကြတဲ့ သီးပင်းပွင့်ပင်တွေ အများအပြား ရှိခဲ့ပါတယ်။ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း “လူထုခြံ' ထွက်ပါ။ တက္ကသိုလ်ဝင်းတို့၊ တက္ကသိုလ် မောင်စောလွင်တို့၊ မောင်သာနိုး၊ မောင်သိန်းနိုင်၊ မောင်သစ်လွင် (လူထု)တို့၊ နတ်မောက်ဦးထွန်းရှိန်တို့၊ မောင်မိုးသူတို့၊ ပေါ်ဦးသက်တို့ တစ်တွေဟာ အပြိုင်းအရိုင်းနဲ့ လူထုခြံ ကြီးက ဝေစည်လာခဲ့ကြသူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့အားလုံးဟာ သူတို့ ဗီဇမျိုးစေ့နဲ့သူတို့ အစို့အညှောက် ကလေး ပြူထွက်လာကြပြီးမှ လူထုပျိုးခြံကြီးထဲမှာ အခက်အလက် အရွက် တဝေဝေနဲ့ ရှင်သန်ကြီးထွားလာခဲ့ကြတာပါ။ မိမိအဖို့ကတော့ “လူထုဥယျာဉ် မှူးကြီး ၂ ဦးကိုယ်တိုင် မျိုးစေ့ချ၊ အညှောက်ဖောက်ပြီး ပျိုးထောင်စိုက်မွေးပေးခဲ့ကြတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e'လူထုခြံမှူးကြီး ၂ ဦးဟာ မိမိကို ပျိုးထောင် စိုက်မွေးပေးခဲ့ရုံမျှမက man ဆိုတာ ဘယ်လို၊ minimal ဆိုတာ ဘယ်သို့လို့ ညွှန်ပြပေးခဲ့ကြတဲ့ကံ့ကူလက်လှည့် ငယ်ဆရာများလည်း ဖြစ်ကြတယ်။ လွတ်လပ်ခြင်း၊ တရား မျှတခြင်းနဲ့ တန်းတူညီမျှခြင်း ဆိုတဲ့ လောကပါလတရား သုံးပါးနဲ့အညီ နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး၊ ဖက်ဆစ်ဆန့်ကျင်ရေး၊ အဓမ္မဝါဒ ဆန့်ကျင်ရေးဆိုတဲ့ သီလ ရက္ခိတ တရားသုံးပါးကို ကိုင်ခဲ့တဲ့ သတင်းစာသမားတစ်ဦး ဖြစ်လာစေ ရန် ဆစ်ထုပေးခဲ့တဲ့ စူးဆောက်ရှင်များလည်း ဖြစ်ကြတယ်၊ underdogs လို့ခေါ်ကြတဲ့ အဖိခံ၊ အနှိမ်ခံ၊ အညှဉ်းခံလူတန်းစားတွေဘက်က စွဲစွဲမြဲမြဲ ရပ်တည်တဲ့ ကလောင်သမားတစ်ဦးဖြစ်အောင် သွန်သင်ဆုံးမ နည်းလမ်းပြ ပေးတဲ့ မီးရှူးတန်ဆောင်ကြီးများလည်း ဖြစ်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် လူထုရဲ့ ဦးဆောင် ခြံမှူးကြီး အနိစ္စရောက်ပြီးနောက် စုဆောင်းထုတ်ဝေလိုက်တဲ့ “လူထုချစ်သမျှ လူထုဦးလှ' ဆိုတဲ့ စာအုပ်မှာ ပါဝင်ရေးသားခြင်း မပြုခဲ့ပါဘူး။ လူထုရဲ့ ငယ်မွေးခြံပေါက်တစ်ယောက်က လူထုရဲ့ ဦးဆောင်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်တယ်ဆိုရင် အများသူငါ ပညာရှိအပေါင်း ကဲ့ရဲ့ကြောင်းဖြစ် တန်ရာတယ်ဆိုပြီး မရေးဘဲနေခဲ့တာပါ။ အမိဘက်က ဆွေမျိုးတော်စပ်တဲ့ ဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်းအကြောင်းကို မရေးခဲ့ဖူးသလိုပဲ အဖဘက်က ဆွေမျိုးတော်စပ်တဲ့ ပထမမြန်မာဝတ္ထုရေးဆရာကြီး ဂျိမ်းစ်လှကျော် အကြောင်းကို လည်း မရေးခဲ့ဖူးပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးလေးလှဟာ “တော်လှန်ရေးသမား သူတော်စင်လား၊ သူတော်စင် တော်လှန်ရေးသမားလား (Is he a saintly revolutionary or a revolutionary saunt?) ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ အက်ဆေးလေးတစ်ပုဒ်ရေးပြီး ဒေါ်ဒေါ် လက်ထဲသာ ပေးအပ်ခဲ့ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခုတော့ ဆရာသန်းထွန်းရဲ့ သြဝါဒကလည်း ဒေါ်ဒေါ်အကြောင်းတွေ မဖြစ်စေချင်ဘူး။ ဒေါ်ဒေါ်ထမ်းဆောင်ခဲ့တဲ့ လူ့တာဝန် အမျိုးမျိုးတွေကို ဆက်လက် သည်ပိုးထမ်းဆောင်ကြပါမယ်လို့ ဒေါ်ဒေါ်ကို ကျေးဇူးဆပ်တဲ့ အနေနဲ့ အာမဝန္တာခံကြဖို့သဘောဆိုတော့ အားရဝမ်းသာနဲ့ ရေးဖို့တာဝန်ယူ လိုက်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိမိအနေနဲ့ ဒေါ်ဒေါ်ကျေးဇူးကို တတ်စွမ်းသမျှဆပ်တဲ့သဘော ဒေါ်ဒေါ် ကို ရည်ညွှန်းပြီး ၁၉၆၅ ခုနှစ်မှာ ဘာသာပြန်ပြီး ပုဂံစာအုပ်တိုက်က ထုတ်ခဲ့တဲ့ သတင်းစာဆရာကြီး Wilfred Burchett ရဲ့ အရှေ့တောင်အာရှမှ စစ်မီးလျှံ များ' ဆိုတဲ့ စာအုပ်မှာလည်း ဒီလို ရည်ညွှန်းခဲ့ဖူးပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး၊ နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး၊ ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေး စိတ်ဓာတ်များ မျိုးစေ့ချပေးကာ အဖိနှိပ်ခံကမ္ဘာ့ပြည်သူများဘက်က အမြဲရပ်လိုသော သတင်းစာသမားတစ်ယောက် ဖြစ်လာစေရန် တဖွဖွ သွန်သင်ပြုပြင်ပေးခဲ့သော ဒေါ်ဒေါ်(လူထုဒေါ်အမာ)အား ဤစာအုပ်ဖြင့် ကျေးဇူးဆပ်ပါ၏'\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒီအချိန်ကာလက ညာလက်နဲ့စာရေးပြီး ကန်တော့ခဲ့ ရတာပါ။ ခုတစ်ကြိမ်တော့ လေဖြတ်ပြီးကတည်းက ညာခြေ၊ ညာလက် မသန်စွမ်းတော့တာမို့ ဘယ်လက်နဲ့စာရေးပြီး ကန်တော့ရတာဆိုတော့ အများသူငါထက် ထူးခြားစွာ လက်နှစ်ဖက်စလုံးနဲ့ ကန်ခွင့်ရခြင်းဆိုပြီး အထူးကျေနပ် ကြည်နူးရပါတယ်။ လူထုဥယျာဉ်မှူးများ သွန်သင်ခဲ့တဲ့အတိုင်း သတင်းစာ သမားကောင်းတစ်ဦးရဲ့ သီလကို မညစ်ထေးစေပါဘူး။ မိမိရဲ့ ယုံကြည်ချက် ကို ဘယ်အခြေအနေမျိုးမှာမှ တစ်နပ်စာထမင်းမက တစ်သက်စာထမင်းနဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင် လဲမစားပါဘူး။ လူက မစွမ်းမသန် ဒုက္ခိတဖြစ်ရပေမယ့် စိတ်ကတော့ အညံ့မခံ၊ အရှုံးမပေးဘဲ အမြဲစွမ်းသန်နေပါစေမယ်၊ ညာလက်ကျိုးလည်း ဘယ်လက်နဲ့ လူ့လောက အရှုံးသမားဘက်က အမြဲရပ်တည်သွားပါဦးမယ်လို့ ထပ်လောင်း ကတိပြုလိုက်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒေါ်ဒေါ်ဟာ သတင်းစာဆရာမကြီးတစ်ဦး၊ စာရေးဆရာမကြီးတစ်ဦး အနေနဲ့ စာပေယဉ်ကျေးမှု အနုပညာအရေးတွေသာမက လူမှုရေး၊ နိုင်ငံရေး ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေး စတဲ့ 'လူ့တာဝန်တွေ အားလုံးကို တစ်သက်တာလုံး ထမ်း ရွက်ခဲ့၊ ထမ်းရွက်ဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီ တာဝန်တွေထဲက တစ်ခုကတော့နယ်ချဲ့ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ထိုးဖောက်မှုကို ခုခံတိုက်ခိုက်ပြီး အမျိုးသားယဉ်ကျေးမှု ကို စောင့်ရှောက်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ်လို့ ဒေါ်ဒေါ်ရဲ့ လက်ထဲက ထန်းလက်ကလေးဟာ ဘက်ပေါင်းစုံက အရှိန်အဟုန်ကြီးမားစွာ လှိမ့်ဝင်လာနေတဲ့ လှိုင်းလုံးကြီးတွေကို အရှုံးပေးနေရပါပြီ။ ဒေါ်ဒေါ် ချစ်မြတ်နိုးလှတဲ့ မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေရဲ့နေရာမှာ နယ်ချဲ့ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ အဆွယ်အပွားတစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဒစ္စကိုယဉ်ကျေးမှု က ဝင်ရောက်အခြေချနေပါပြီ'ဒေါ်ဒေါ် ချစ်မြတ်နိုးလှတဲ့ မြန်မာစကားတွေလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း 'လုံးပါးပါးလိုက်နေပါပြီ။ အခု ဒီစာတမ်းငယ်မှာ အဲဒီလို လုံးပါးပါးလိုက်ရာက ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေ တဲ့ မြန်မာ့အသုံးအနှုန်း၊ မြန်မာစကားလုံးများကို ရှာဖွေတင်ပြလိုက်ရပါ တယ်။ ဒီကိစ္စဟာ အမှန်တော့ မြန်မာစာပေပညာရှင်များ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် လုပ်သင့်တဲ့ ကိစ္စမျိုးပါ။ အချိန်အများကြီးယူပြီးကို လုပ်ရမှာမျိုးပါး ဒီစာတမ်း ကတော့ နှစ်ပတ်အတွင်း အပြီးလုပ်ရတာမို့ မိတ်ဆက်သဘောမျှသာ ဖြစ်ပါ တယ်။ လူထုပျိုးဥယျာဉ်ကြီးရဲ့ ဦးစီးများဖြစ်ကြတဲ့ ဆရာကြီးရွှေဥဒေါင်းနဲ့ ဦးလေး၊ ဒေါ်ဒေါ်တို့ရဲ့ စာများထဲကပဲ ထုတ်နုတ်တင်ပြနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ရှေ့ ဆက်ပြီး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် လေ့လာရှာဖွေ တင်ပြသွားရန်လည်း ရည်ရွယ် ထားပါတယ်။ ပထမဆုံးပြောချင်တာကတော့ ကွယ်ပျောက်လုနီးပါးဖြစ်နေ တဲ့၊ မြန်မာလူမျိုးတို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲပြောဆိုနေကြတဲ့ 'ရှင်၊ ကျွန်မ၊ ခင်ဗျား၊ ကျွန်တော် စတဲ့ အသုံးအနှုန်းတွေအကြောင်းပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယနေ့ မြန်မာကလေးသူငယ်တွေရော လူငယ်၊ လူလတ်တွေပါ အချင်း ချင်း စကားပြောဆိုကြရာမှာ 'နင်'' ဆိုတဲ့နာမ်စားတွေကို မြိန်ရေရှက်ရေ\" ကြီး ပြောဆိုနေကြပါတယ်။ ကလေးတွေမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ကောလိပ်က ဆရာမလေးတွေ၊ ဆရာဝန်မလေးတွေ၊ အင်ဂျင်နီယာမလေးတွေလို ပညာ တတ်တွေတောင်မှ အဲဒီ နင် ငါ ဆိုတဲ့အသုံးကို အားရပါးရကြီး ပြောပြော နေကြပါတယ်။ 'နင်' 'ငါ'ဆိုတဲ့အသုံးဟာ ရိုင်းပျတဲ့ အသုံးဖြစ်ကြောင်း ငယ်စဉ်က အဆုံးအမခံခဲ့ရဖူးတဲ့ ‘နားများအဖို့တော့ ဒီအသုံးကိုကြားရလေ တိုင်း နားမအီမသာဖြစ်ရပါတယ်။ ရှေးရှေးကလည်း သူငယ်ချင်းအချင်းချင်း 'နင်'၊ 'ငါ'ခေါ်ပြီး ပြောကြပါတယ် ဒါပေမယ့် ကိုယ့်အချင်းချင်းသာ ပြောကြတာပါ။ လူရှေ့သူရှေ့မှာ အားရပါးရကြီးပြောတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ လူ မှာဆိုရင် ခင်ဗျား' 'ကျွန်တော်' 'ရှင်' 'ကျွန်မ” စတဲ့ စကားများကို သုံးပြီး ပြောကြပါတယ်။ အဲဒီလိုမှ မပြောချင်ကြရင် နင်-ငါဆိုတာထက် ယဉ်ကျေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖွယ်ရာ ဖြစ်တယ်လို့ယူဆတဲ့ “မင်း” 'ကိုယ်'ဆိုတာမျိုးကို သုံးလေ့ရှိပါတယ်။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေရင် “ရှင်၊ ကျွန်မ၊ ခင်ဗျား၊ ကျွန်တော် ဆိုတဲ့ အသုံးတွေ မြန်မာစကားထဲက ကွယ်ပျောက်သွားပါလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောက်တစ်ခုကတော့ အမှန်တကယ် ကွယ်ပျောက်လုနီးပါးဖြစ်နေတဲ့ မြန်မာ့ဆွေမျိုးဆက် အခေါ်အဝေါ်များအကြောင်းပါး ခုခေတ်မှာ ယောက်ျား လေးတွေဟာ သူတို့နောက်မှ အမေကမွေးပေးလိုက်တဲ့ မိန်းကလေးကို 'ညီမလေး'လို့ ခေါ်နေကြပါတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ညီမလေးပါလို့လည်း ပြောလေ့ရှိပါတယ်။ မြန်မာတို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုအဆင့်အတန်းဟာ ခေတ်ပြိုင် အနောက်နိုင်ငံတွေနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် မနိမ့်ကျခဲ့ပါဘူး။ ယဉ်ကျေးမှုအဆင့် အတန်း မြင့်မားတာနဲ့အမျှ မြန်မာစကားဟာလည်း အင်မတန် ဝေါဟာရ ကြွယ်ဝပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်စကားမှာ 'ဘရားသား' 'စစ္စတား' လို့ဆိုလိုက်ရင် အစ်ကိုလား၊ ညီလား၊ အစ်မလား၊ နှမ-ညီမလားကိုတာ ခွဲလို့မရပါဘူး။ မြန်မာစကားမှာ အစ်ကို၊ ညီ၊ နှမ၊ ညီမ၊ အစ်မလို့ ခေါ်လိုက်တာနဲ့ အကြီး၊ အငယ် တစ်ခါတည်း ခွဲသိကြရပါတယ်။ ယောက်ျားလေးနှစ်ယောက်မှာ ကြီးသူကို အစ်ကို၊ ငယ်သူကို ညီပေါ့။ ယောက်ျားလေးရဲ့ အထက်က မိန်း ကလေး အစ်မ၊ အငယ်က နှမပေါ့။ မိန်းကလေးရဲ့ အထက်က သူကို အစ်ကို၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောက်ကသူက မောင်၊ အောက်ကမိန်းကလေးက ညီမပါ၊ အဲဒီတော့ ညီမ” ဆိုတာ မိန်းကလေးချင်းတော်စပ်မှု အသုံးစကားပါ။ ယောက်ျားလေးနဲ့ မိန်း ကလေးတော်စပ်မှုအသုံးစကား မဟုတ်ပါဘူး။ အခုတော့ လူတိုင်းလိုလိုပဲ 'ကျွန်တော့်ညီမ' ဆိုတဲ့စကားကို သုံးနေကြပါတော့တယ်။ အစ်ကိုက အဲဒီတော့ အလိုလို မိန်းမလျာဖြစ်သွားပါရော။ ဘာသာစကားဆိုတာ ယဉ်ကျေးမှု အဆင့်အတန်း မြင့်မားတိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ ဝေါဟာရတွေ တိုးပွားစည်ပင် လာရမြဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အခု ကျွန်တော်တို့မှာတော့ တိုးပွားလာရမယ့်အစား ရှိရင်းစွဲ စကားလုံးတွေတောင် လုံးပါးပါး လိုက်နေပါတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်္ဂလိပ်စကားမှာ 'အန်ကယ်' 'အန်တီလို့ပြောလိုက်ရင် ဘယ်ဘက်က ဘယ်လို တော်စပ်တယ်။ မိမိရဲ့ မိဘများထက် ကြီးသူလား၊ ငယ်သူလားဆို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတာကို မသိနိုင်ပါဘူး။ မြန်မာစကားမှာတော့ အဖေရဲ့ အစ်ကိုဆိုရင် ဘကြီး၊အမေရဲ့ အစ်ကို ဆို ရင် ဦးကြီးလို့ ခွဲခြားခေါ်လေတော့ ခေါ်သံကြားတာနဲ့ဆွေမျိုးစပ်ပေးပြီးသား ဖြစ်နေပါပြီ။ အဖေရဲ့ညီဆိုရင် ဘထွေး၊ အမေရဲ့ မောင် ဆိုရင် ဦးလေး၊ အဖေရဲ့ အစ်မဆိုရင် အရီးကြီး၊ အဖေရဲ့နှမကို အရီးလေး၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမေရဲ့ အစ်မဆို ရင် ကြီးတော်(ဂျီးဒေါ်)၊ အမေရဲ့ညီမဆို ရင် ထွေးလေး (ဒွေးလေး)၊ဒေါ်လေး သဖြင့် ကြွယ်ဝလိုက်တဲ့ ဝေါဟာရတွေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခုခေတ်ကလေးငယ်လေးတွေက အစ်ကိုအရွယ်၊ အစ်မအရွယ်တွေကို အစ်ကို၊ အစ်မထည့်ပြီး မလေ့ကြတော့ပါဘူး၊ ဖြူဖြူကို သူ့အောက်အများ ကြီးငယ်တဲ့ ကလေးလေးက မဖြူလို့ပဲ ခေါ်လေ့ရှိပါတယ်။ ဝါဝါကို မဝါ ပေါ့။ အစ်ကိုအရွယ် ဦးအရွယ်ကျတော့လည်း ခေါ်ပုံက ဦးဖြူ၊ ဦးနီတဲ့။ ဦးကြီးဖြူးဦးလေး မဟုတ်ဘူးလေးကလေးတွေ သူတို့ကိုယ်သူတို့ သမီး ကသားကလို့ ထည့်ထည့်ပြောကြတာလည်း သုံးလေးနှစ်အရွယ် ကလေး တွေဆို နားထောင်ကောင်းသလိုရှိပေမယ်လို့ ကောလိပ်ကျောင်းသူ၊ ကျောင်း သားအရွယ်ကြီးတွေ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပြောပြောနေကြတာကတော့ တယ်ပြီး နားမသောယာလှပါဘူး။ ပိုဆိုးတာက ဆယ့်သုံးလေးနှစ်အရွယ် ကလေးများက သူတို့အောက် မောင်လေး၊ ညီမလေး၊ နှမလေးတွေကို သားသားတို့ သမီးတို့ ခေါ်ဝေါ်နေကြတာကို ကြားရခြင်းပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒီလို အခေါ်အဝေါ် အမြီးအမောက် မတည့်ပုံတွေကြောင့် မိမိ ကိုယ်တိုင် တုန်လှုပ်ချောက်ချား ဖြစ်သွားရတာမျိုးလည်း ကြုံဖူးပါတယ်။ အသက်အစိတ်အရွယ်သာသာ လူထုသတင်းစာ အယ်ဒီတာ အဖွဲ့သားတစ်ဦး ဘဝမှာ ထိန်းသိမ်းခံခဲ့ရဖူးပါတယ်။ ၁၀ နှစ်လောက်အကြာ ထောင်ကလွတ် လာတော့ ကလေးတွေက 'ဘဘ၊ ဘဘ နဲ့ ခေါ်ကြတာကို ပထမဆုံးကြားရဖူး ပါတယ်။ အစ်ကိုလို့တောင် အခေါ်မခံရဖူးသေးဘဲနဲ့ နတ်ရေကန်ထဲက တက် လာသလို တစ်ခါတည်း 'ဘဘ'အခေါ်ခံလိုက်ရတော့ တကယ်ကို တုန်လှုပ် ချောက်ချား ခံစားလိုက်ရတာပါ။ ကျောင်းသားဘဝမှာလည်း အသက်ကငယ် နေတော့ အစ်ကိုခေါ်တာ မခံရဖူးပါဘူး။ ကျောင်းကထွက်တာနဲ့တန်းပြီး သတင်းစာလောကထဲ ရောက်သွားပြန်တော့လည်း ကိုယ်က လူငယ်ကလေး ဖြစ်နေတော့ တွေ့သမျှ ကိုယ်ကပဲ ဦးကြီး၊ ဘကြီး ခေါ်ရတာချည်းပဲ။ ကိုယ့်ကို အစ်ကို ခေါ်မယ့်သူဆိုလို့ လူထုသတင်းစာ ရန်ကုန်တိုက်ခွဲ လှေကားရင်းက ကွမ်းယာ ရောင်းတဲ့ကုလားနဲ့ လူထုစာအုပ်ထုပ်တွေ သယ်ပို့နေကျ တိုက်ရှေ့ က ချယ်ဂါရီဆွဲတဲ့ကုလားပဲ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ဦးလေးတို့၊ ဦးကြီးတို့၊ လေးလေး တို့ ဆိုတဲ့ ဝေါဟာရတွေ ကွယ်ပျောက်လုနီးရှိနေတော့လည်း 'မောင်စိန်ဝင်း၊ ကိုစိန်ဝင်းဘဝကနေ တိုက်ရိုက်ကြီးကို ဘဘဦးစိန်ဝင်း ဘဝရောက်သွား ရတော့တာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43144573747349,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_ea3d5a4f-6268-4523-87ab-3a0a129e4c80.jpg?v=1730274958"},{"product_id":"လူထုစိန်ဝင်း-ပထမတန်းစားစိတ်ဓာတ်","title":"လူထုစိန်ဝင်း - ပထမတန်းစားစိတ်ဓာတ်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘာကြောင့် နားရွက်နှစ်ဖက်ရှိပြီးပါးစပ်တစ်ပေါက်ပဲရှိတာလဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုက္ခိတရောဂါသည်မို့ သွားသွားလာလာမလုပ်နိုင်ပေမယ့် လူငယ်တွေနဲ့တော့ အထိအတွေ့များပါတယ်။ ထိတွေ့တဲ့လူငယ်တွေမှာ တစ်မျိုးက စာသင်ပေးခဲ့ရ တဲ့ ကျောင်းသူ၊ ကျောင်းသားဟောင်းများ ဖြစ်ကြတယ်။ နောက်တစ်မျိုးကတော့ စာနယ်ဇင်းလောကသားလူငယ်တွေ ဖြစ်ကြတယ်။ လူငယ်နှစ်မျိုးနဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့ရပုံချင်း ခြားနားပေမယ့် သူတို့ လာကြတဲ့အကြောင်းကတော့ အတူတူလိုပဲ ဖြစ်တတ်ကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူငယ်လေးတွေ ရောက်လာတတ်ကြတာက အများအားဖြင့် ရင်ထဲမှာမွန်းကြပ်နေတာတွေကို ဖွင့်အန်ထုတ်ဖို့ဖြစ်တယ်။ သတင်းစာသမားအဖြစ်အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းခဲ့သူများရဲ့ အခြေခံသင်ခန်းစာအဖြစ် သင်ကြားခဲ့ ရတာက ကိုယ်ကနည်းနည်းပြောပြီး သူများပြောတာကို များများနားထောင်၊ မှတ်သားဖို့ဆိုတာဖြစ်တယ်။ နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော်ကျော် ကျောင်းဆရာလုပ်ခဲ့ ရတော့လည်း သတင်းသမားရဲ့ အကျင့်က ပျောက်မသွားအောင် စွဲမြဲနေလေတော့ လူငယ်တွေပြောတာကိုသာ နားထောင်နေခဲ့တတ်တယ်။ စကားပြော သင်တန်းဆရာဆိုတော့ ဒီအကျင့်နဲ့ တော်တော်လေး အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်သွား ခဲ့တယ်။ ဆရာက များများမပြောလေတော့ ကျောင်းသားတွေကချည်း ပြော နေရတယ်လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျောင်းဆရာမလုပ်နိုင်တော့ပေမယ့်လည်း ကျောင်းသူ၊ ကျောင်းသား ဟောင်းတွေက စီးပွားရေး၊ လူမှုရေးနဲ့ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာနဲ့ဖြစ်စေ တိုင်ပင်နှီးနှောချင်ကြတဲ့အခါတိုင်း ရောက်ရှိလာကြမြဲဖြစ်တယ်။ ဒီခေတ် စာနယ်ဇင်းသမား လူငယ်တွေကလည်း သူတို့ တိုင်ပင်နှီးနှောချင်လို့ဖြစ်ဖြစ်၊ မေးမြန်းဆွေးနွေးချင်လို့ဖြစ်ဖြစ် ရောက်လာလေ့ရှိပါတယ်။ တချို့က လာသာ လာရတယ်၊ ကျန်းမာရေးမကောင်းမှန်း သိထားကြလေတော့ အားတုံ့အားနာ ဖြစ်ကြတယ်။ သူတို့ကိုတော့ အားမနာဖို့ ပြောရတယ်။ သူတို့လာကြတဲ့အတွက် မပင်ပန်းရုံမျှမဟုတ်ပါဘူး။ အထောက်အကူတောင် ဖြစ်စေပါတယ်။ ခေတ် အကြောင်း၊ လူငယ်တွေအကြောင်း မျက်ခြည်မပြတ်နိုင်တော့ဘူးပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောက်ပြီး ကိုယ်က ဒုက္ခိတဖြစ်ရုံမက အိုကလည်း အိုမင်းလာပြီလေ။မနက်ဖြန်လား၊ သဘက်လား ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။ သတင်းထောက်၊ အယ်ဒီတာဆိုတဲ့ သတင်းသမားမျိုးဆက် ပြတ်မသွားအောင် လူငယ်တွေကသာ ဆက်ပြီးလုပ်ဆောင်ကြရမှာ မဟုတ်လား။ သူတို့ကိုသာ အားထားရမယ်။ အနာဂတ်ကို သူတို့ကသာ တည်ဆောက်နိုင်ကြမှာဖြစ်တယ်။ အဲဒါကြောင့် လူငယ်တွေကို တတ်စွမ်းသမျှလေး အားပေးကူညီရတယ်။ အထူးသဖြင့် သူတို့ တိုင်တည်ချင်တာတွေ အန်ထုတ်ချင်တာတွေကို နားထောင်ပေးရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူငယ်တွေ ရင်ဖွင့်ကြတဲ့အထဲမှာ အမြဲတမ်း အဓိကအကျဆုံးအရာက တော့ လူကြီးတွေနဲ့ လူငယ်တွေရဲ့ကြား မျိုးဆက်ကွာဟမှုကြောင့် အမြင်ချင်း၊ အတွေးချင်း၊ လုပ်နည်းလုပ်ဟန်ချင်း ကွဲပြားခြားနားမှုပြဿနာ ဖြစ်ပါတယ်။ မိဘတွေနဲ့ သဘောထားမတိုက်ဆိုင်လို့ စိတ်ညစ်ရတဲ့ လူငယ်တွေရှိသလို အလုပ်ခွင်ထဲမှာ လူကြီးပိုင်းနဲ့အမြင်မတူလို့ စိတ်ရှုပ်ရတဲ့လူငယ်တွေလည်း ရှိပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူငယ်တွေ လာရင်ဖွင့်လေ့ရှိတာက ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဖြေလည်း မဖြေရှင်းနိုင်ပါဘူး။ အဓိကလုပ်ပေးခဲ့တဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာက ကောင်းကောင်းနားထောင်ပေးတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ လူငယ်တွေ ကိုယ်တိုင်ကလည်း သူတို့ပြဿနာတွေ ဖြေရှင်းပေးနိုင်မယ်ထင်ပြီး လာရင်ဖွင့်ကြတာထက် သူတို့ရင်ထဲမှာ ပြောချင်လျက်နဲ့ မပြောနိုင်တာတွေ များသထက် များလာပြီး မွန်းကြပ်နေတာကြောင့်သာ ရောက်လာကြတာပါ။ ဘာပဲပြောပြော နားထောင်ပေးမယ့် နားတစ်စုံရှိနေကြောင်းစိတ်ချရလို့ လာပြီးရင်ဖွင့်ကြတာပါ။ ရင်ထဲမှာရှိသမျှတွေ အန်ထုတ်ပြီးတဲ့အခါမှာ အလိုလိုပေါ့ပါးလန်းဆန်း သွားလေ့ရှိကြပါတယ်။ အများအားဖြင့် နှစ်သိမ့်အားပေးစကား တစ်ခွန်းမှ ဝင်မပြောခဲ့ပါဘူး။ သူတို့ဟာသူတို့ ရင်ဖွင့်လိုက်ရလို့ ပေါ့ပါးလန်းဆန်းသွား ကြတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူငယ်တွေအတွက် အဓိကလိုအပ်နေတာ အဲဒါပါပဲ။ စိတ်ညစ်နေတာ ဖြစ်ဖြစ်၊ စိတ်ဆိုးနေတာဖြစ်ဖြစ်၊ ငိုနေတာဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဘာကြောင့် လဲလို့ မေးမြန်းခြင်းမပြုဘဲ ငိုချင်ရင် အားရပါးရငိုချလိုက်စမ်းဆိုပြီး ပခုံးထိုး ပေးမယ့်သူကိုသာ လိုအပ်နေတာဖြစ်တယ်။ အများအားဖြင့် လူငယ်တွေရဲ့ သဘာဝက နားထောင်တာထက် ပြောရတာကို ပိုပြီးနှစ်သက်လေ့ရှိပါတယ်။ လူကြီးတွေကတော့ ကိုယ့်ဆီရောက်လာတဲ့လူကို ဘာ့ကြောင့်လဲ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ လို့ အရင်ဆုံးမေးပြီး အားပေးစကားတွေ၊ ဆုံးမစကားတွေ တတွတ်တွတ်နဲ့ ပြောချင်တတ်ကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူငယ်တွေရဲ့ သဘာဝကလည်း ဆုံးမတာကို တယ်ပြီးကြိုက်ကြတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တတွတ်တွတ်နဲ့ပြောနေလေ နားမထောင်ချင်လေပါပဲ။ တချို့ဆို ပိုပြီးတောင် အရွဲ့တိုက်တတ်ကြပါတယ်။ လူငယ်တွေကို အတွေ့အကြုံမရှိလို့ ဆိုပြီး လျှော့မတွက်သင့်ဘူး။ အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့အတွက် ကောင်းတဲ့အချက် တွေလည်း ရှိပါတယ်။ အတွေ့အကြုံမရှိတော့ မကြောက်တတ်ဘူး။ စွန့်စွန့် စားစား လုပ်ရဲကိုင်ရဲ ရှိပါတယ်။ အတွေ့အကြုံများသူက အန္တရာယ်တွေ ကြုံခဲ့ဖူး၊ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေ ကြုံခဲ့ဖူးလေတော့ စွန့်လွှတ်စွန့်စားလုပ်ချင်စိတ် မရှိပါဘူး။ လမ်းသစ်ကိုဖောက်မယ့်အစား သေချာရေရာပြီးသား လမ်းဟောင်း အတိုင်းသာ လိုက်ချင်တတ်ပါတယ်။ ဘယ်ကိစ္စမဆို တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်းဖြစ်တတ် ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အနစ်နာခံ စွန့်လွှတ်ရမယ့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရမယ့် ကိစ္စမျိုး တွေဆို လူငယ်တွေကို ပိုပြီးအားထားရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူကြီးများအနေနဲ့က ကိုယ်မလုပ်ချင်ရင်နေပါ။ လူငယ်များကိုသာမဟန့်ပါနဲ့။ လူကြီးများကဟန့်ရင် လူငယ်တွေမှာတန့်ပြီး တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်ဖြစ်သွားတတ်ပါတယ်။ ဟန့်ရာကတန့်၊ တန့်ရာကတွန့်၊ တွန့်ရာကတုံးသွားရင် မကောင်းတော့ပါဘူး။ လူငယ်တွေအတွက်မကောင်းရင် နိုင်ငံရဲ့ အနာဂတ် အတွက်လည်းမကောင်းပါဘူး။ အဲဒါကြောင့် လူငယ်တွေကို ဟန့်မယ့် ဟောက် မယ့်အစား သူတို့ပြောချင်တာတွေ၊ ရင်ဖွင့်ချင်တာတွေ၊ စိတ်ကူးယဉ်တာတွေ ကိုသာ စိတ်လိုလက်ရ နားထောင်ပေးပါလို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။ တစ်ဆက်တည်းပဲ ကဗျာလေးတစ်ပုဒ် လက်ဆောင်ပါးလိုက်ချင်ပါတယ်။ လူငယ်တွေရော၊ လူကြီးတွေအတွက်ပါ ဖြစ်ပါတယ်။ အာဖရိကတိုက်၊ တန်ဇန်နီးယားနိုင်ငံက `ချက်ပို” တိုင်းရင်းသားတို့ရဲ့ ရိုးရာကျေးလက်တေးကဗျာ တစ်ပုဒ်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eYou have only one mouth\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eYou have got only one mouth, \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eBut two ears. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eSo you talk once And listen twice. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eYou observe a lot, but talk very little. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eYou have got only one mouth. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eBut two hands. \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eTherefore two for working and one for eating food.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပါးစပ်တစ်ပေါက်ပဲရှိတယ် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းမှာ ပါးစပ်တစ်ပေါက်ပဲ ရှိတယ် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒါပေမယ့် နားရွက်နှစ်ဖက်ရှိတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒါကြောင့် တစ်ခါပြောပြီး နှစ်ခါနားထောင်ရတယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအများကြီး မြင်နေရပေမယ့် နည်းနည်းပဲပြောရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e မင်းမှာ ပါးစပ်တစ်ပေါက်ပဲ ရှိတယ် ဒါပေမဲ့ လက်နှစ်ဖက်ရှိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဒါကြောင့် နှစ်ခုနဲ့လုပ်ပြီး တစ်ခုနဲ့ပဲ အစာစားရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂၉၊ ၁၀၊ ၂၀၀၅။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာနယ်ဇင်းလုပ်ငန်းနဲ့ ပီအာလုပ်ငန်းကွဲပြားစေချင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမကြာမီရက်ပိုင်းကလေးက မိတ်ဆွေဟောင်း အမေရိကန်သတင်းစာဆရာ တစ်ဦး ရောက်ရှိလာပါတယ်။ သူက အသက်ကလေးရလာတော့ ကွင်းထဲဆင်း တဲ့သတင်းထောက် မလုပ်တော့ပါဘူး။ သတင်းစာတချို့မှာ နိုင်ငံရေး၊ လူမှုရေး ဝေဖန်သုံးသပ်တဲ့ဆောင်းပါးတွေ ပုံမှန်ရေးသားနေရင်း တစ်ဖက်ကလည်း တက္ကသိုလ်တစ်ခုမှာ သတင်းစာပညာသင်ကြားတဲ့ဆရာ လုပ်နေပါတယ်။ သူ သတင်းထောက်လုပ်နေစဉ် ဟိုလွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော်၊ အစိတ်လောက် ကတည်းက သိကျွမ်းခဲ့တာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူနဲ့ စကားစမြည်ပြောကြရင်း သူတို့တက္ကသိုလ်ရဲ့ သတင်းစာပညာ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းကိစ္စတွေကို သူကရှင်းပြတော့ သွားရည်ယိုလိုက်တာ။ ဒီမှာတော့ ခုထိ သတင်းစာပညာသင်ကြားနိုင်တဲ့ တက္ကသိုလ်၊ ကောလိပ်တွေ မလုပ်နိုင်သေးဘူးလို့ ပြောလိုက်မိပါတယ်။ ဒီတော့ သူက တယ်ပြီးမထူးလှပါဘူး။ သူတို့အမေရိကန်မှာလည်း ခုအခါ သတင်းစာပညာသင်တန်းစစ်စစ် ရှားသထက်ရှားနေပါပြီဗျာလို့ ပြန်ပြီးညည်းတွားလိုက်ပါတယ်။ ဒီနေ့ သတင်းစာ ပညာသင်တန်းကျောင်းတွေမှာ သတင်းနည်းပညာ(Information Technologyl) တို့၊ လူထုဆက်သွယ်ရေးပညာ(Mass Communication) တို့၊ ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေးပညာ(Public Relations)တို့ဆိုတဲ့ ဘာသာရပ်တွေနဲ့ ရောနှောသင်ကြားလာကြလေတော့ သတင်းစာပညာစစ်စစ်သင်ကြားပေးဖို့ အချိန် သိပ်မရှိတော့ဘူးလို့လည်း ဆက်ပြောပြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီနေ့ခေတ်လူငယ်တွေက ပင်ပန်းကြမ်းတမ်းပြီး တစ်ခါတလေ အသက်နဲ့ရင်းပြီးလုပ်ရပေမယ့် လခသိပ်မရတဲ့ သတင်းထောက်အလုပ်ကို ခဏလောက် ဝင်လုပ်ပြီး ထွက်သွားကြတာများတယ်။ ကြာရှည်ကြာခြံလုပ်သူ သိပ်မရှိဘူး။ သတင်းထောက်အလုပ်လို အသက်နဲ့ရင်းဖို့မလိုပေမယ့် ဝင်ငွေကောင်းတဲ့ ပီအာလုပ်ငန်းလို၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကြီးတွေရဲ့ ဆက်သွယ်ရေးအရာရှိလို၊ကြော်ငြာလုပ်ငန်းလို အလုပ်မျိုးတွေပဲ စိတ်ဝင်စားကြတော့တယ်လို့လည်းပြောပါတယ်။ စာနယ်ဇင်းလုပ်ငန်းနဲ့ ပီအာလုပ်ငန်း ကွဲပြားခြားနားမှု ရှိတာ တောင် လူငယ်ပိုင်းက သိပ်မသိကြတော့ဘူးလို့လည်း ညည်းတွားပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူပြောတာကြားရတော့ “စာနယ်ဇင်းတွေဟာ သမီးတို့လို အနုပညာ သမားတွေနဲ့ ပြည်သူတွေကို ပေါင်းကူးဆက်သွယ်ပေးနေတာပါ”လို့ မော်ဒယ် ငယ်လေးတွေ၊ မင်းသမီးပေါက်စလေးတွေ ပြောလေ့ရှိတာများကို ပြေးပြီး သတိရလိုက်မိပါတယ်။ တချို့သော စာနယ်ဇင်းအလုပ် လုပ်ကိုင်နေသူများက ဒီလို ပေါင်းကူးဆက်သွယ်ပေးတဲ့အလုပ်ဟာ စာနယ်ဇင်းသမားများရဲ့ တာဝန် ဖြစ်တယ်လို့ မှတ်ယူ၊ ပြောဆို၊ ရေးသားနေကြတာများ ရှိနေတာကိုလည်း သတိရမိပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိတ်ဆွေသတင်းစာဆရာက သူတို့ဆီက သတင်းစာတိုက်ကြီးတွေမှာ ခုအခါ သတင်းထောက်အလုပ်ကို သေတစ်ပန်သက်တစ်ဆုံး လုပ်ချင်ပါတယ်။ သတင်းထောက်အလုပ်ကလွဲပြီး တခြားဘာအလုပ်မှ မလုပ်ချင်ပါဘူးဆိုတဲ့ လူငယ်မျိုးတွေ ရှာတွေ့ဖို့ ခက်သထက်ခက်လာနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာတော့ ဆက်သွယ်ရေးတို့၊ ပီအာတို့နဲ့ ဘွဲ့ရတဲ့ လူငယ်တွေဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ ၂၅နှစ်အတွင်း ၁၅ဝဝ ရာခိုင်နှုန်းထိတိုးလာတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ၁၉၆၆ ခုနှစ်က ဒီပညာတွေနဲ့ ဘွဲ့ရသူ ၃၁၃၁ သာရှိရာကနေပြီး ၁၉၉၁ ခုနှစ်ကျတော့ ၅၂၈၉၉ အထိရှိလာကြောင်းလည်း ကိန်းဂဏန်းအရေအတွက်နဲ့ တိတိကျကျပြောသွားခဲ့ ပါတယ်။ ဒီလို ကိန်းဂဏန်းတွေမှတ်မိနေတာက ၁၉၉၅ ခုနှစ်ကကောက်ယူခဲ့တဲ့စစ်တမ်းတစ်ခုကို သူ့သင်တန်းမှာ အမြဲတမ်း ထည့်သွင်းသင်ကြားပေးနေတာကြောင့် ဖြစ်ကြောင်းလည်း သူက ရှင်းပြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်း၊ ပီအာလုပ်ငန်း၊ ကြော်ငြာလုပ်ငန်းဆိုတာက စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကြီးတွေနဲ့ ဖျော်ဖြေရေးသဘင်လုပ်ငန်းသမားတွေက ငှားရမ်းအသုံးပြုကြတာဖြစ်လေတော့ ဝင်ငွေကောင်းကောင်း ရရှိကြတယ်။ ဒီလုပ်ငန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေဟာလည်း အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်းတွေ ဖြစ်ကြလေတော့ စနစ်တကျ သင်ယူတတ်မြောက်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ကောလိပ်တွေ၊ တက္ကသိုလ် တွေမှာ အသေအချာသင်ယူဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် တက္ကသိုလ်၊ကောလိပ်တွေက ဒီဘာသာရပ်တွေကို သင်ကြားသင့်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သဘာဝချင်းမတူတဲ့ သတင်းစာပညာသင်တန်းထဲကိုတော့ ရောနှော ထည့်သွင်းတာမျိုး မလုပ်သင့်ပါဘူး။ လုပ်နည်းလုပ်ဟန်တချို့ တူသယောင် ရှိပေမယ့် အခြေခံသဘာဝချင်းက အများကြီးခြားနားပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘယ်လိုခြားနားသလဲဆိုတာကို ကိုယ့်အတွေးကိုယ့်အမြင်နဲ့ ပြောတာ ထက် ပိုပြီးလိုတိုရှင်းဖြစ်တဲ့ အိုင်ယာလန်နိုင်ငံသား၊ သတင်းစာဆရာနဲ့ ဒဗ္ဗလင်တက္ကသိုလ်တစ်ခုမှာ သတင်းစာပညာဆရာလုပ်နေသူ Michael Foley ရဲ့ အဆိုကိုသာ ပြန်ပြီးဖောက်သည်ချလိုက်ချင်ပါတယ်။ သူက'One serves the public interest, the other a private interest.'\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“တစ်ခုက ပြည်သူလူထုကို အကျိုးပြုတယ်။ တခြားတစ်ခုကတော့ ၊ ပုဂ္ဂလိကကို အကျိုးပြုတယ်”လို့ အရှင်းဆုံးပြောခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိတ်ဆွေ အမေရိကန် သတင်းစာဆရာကတော့ 'သတင်းစာပညာ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းထဲက လူထုဆက်သွယ်ရေးတို့၊ ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေးတို့၊ကြော်ငြာအတတ်ပညာတို့ဆိုတာတွေ လုံးဝဖယ်ရှားပစ်သင့်တယ်။ ဒါတွေက သတင်းစာပညာနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ စီးပွားရေးပညာရပ်တွေနဲ့သာ ဆိုင်တာ” လို့ ပြောပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခက်တာက ဒီနေ့ခေတ်မှာ နေရာတကာ အုတ်အရောရော၊ ကျောက်အရောရော ဖြစ်နေကြတာမဟုတ်လား။ အဆိုးဆုံး ကတော့ “ကြောင်ဖြူ၊ ကြောင်မည်းက အရေးပါလှတာမဟုတ်ဘူး၊ ကြွက်မိဖို့ လိုရင်းပဲ' ဆိုတဲ့အယူအဆ လွှမ်းမိုးလာခြင်းပဲ။ ရူးပတ်မာဒေါ့လို စီးပွားရေး သမားက သူပိုင် ရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီနဲ့ တေးသံသွင်းလုပ်ငန်းလုပ်သလိုမျိုး သတင်းစာတွေကို လုပ်ကိုင်လာခြင်းဖြစ်တယ်။ သူလိုလူစားမျိုးတွေအတွက်တော့ သတင်းစာဟာ ကြော်ငြာလုပ်ငန်း၊ ပီအာလုပ်ငန်းအဖြစ် ရောက်ရှိသွားရတာ ဘာမှအရေးထားစရာမလိုပါဘူး။ စောင်ရေများများထုတ်ရပြီး ပိုက်ဆံ များများရရင် ပြီးတာပဲပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသတင်းစာဆိုတာ ကြော်ငြာလုပ်ငန်းမဟုတ်ပါဘူး။ ပီအာလုပ်ငန်းလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဘယ်သူ့ကိုမှ ကြော်ငြာပေးဖို့၊ ပေါင်းကူးဆက်သွယ်ပေးဖို့ တာဝန်မရှိပါဘူး။ ဘယ်အကြောင်းကိစ္စမျိုးကိုမှ မြှင့်တင်ပေးစရာ မလိုပါဘူး။ သတင်းစာဆိုတာ စာဖတ်သူပြည်သူလူထုကို သတင်းပေးဖို့ဆိုတဲ့တာဝန်တစ်ခုတည်း ရှိပါတယ်။ သတင်းပေးတဲ့အလုပ်ကလွဲပြီး တခြား ဘာတာဝန်မှ မရှိပါဘူး။ ပေးတဲ့သတင်း မှန်ဖို့၊ တိကျဖို့၊ ခိုင်မာဖို့ဆိုတာ သတင်းစာဆရာ၊ စာနယ်ဇင်းသမားတို့အတွက် အရေးအကြီးဆုံး တစ်ခုတည်းသောဝတ္တရား ဖြစ်ပါတယ်။ ဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်း၊ လူထုဆက်ဆံရေး(ပီအာ) လုပ်ငန်း၊ ကြော်ငြာလုပ်ငန်းဆိုတာမျိုးတွေကျတော့ သဘာဝကိုက ပုဂ္ဂလိက အကျိုးစီးပွား လုပ်ဆောင်ပေးဖို့ တာဝန်ယူရတာဖြစ်လေတော့ မှားတာ မှန်တာထက် ကိုယ့်ကို ပိုက်ဆံပေးငှားရမ်းတဲ့ လုပ်ငန်းရှင်ရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း လုပ်ပေးရမှာဖြစ်ပါတယ်။ လိမ်ခိုင်းရင်လည်း လိမ်ပေးရတာပါပဲ။ ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပီအာလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်နေသူ ဂျူလီယာဟော့စဘောင်းဆိုသူ အမျိုးသမီး ပီအာပညာရှင်က “ပီအာကုမ္ပဏီတွေဟာ သူတို့ဖောက်သည် လုပ်ငန်းရှင်တွေအတွက် လိမ်ပေးနေကြရတာပဲ။ ကမ္ဘာပေါ်က အအောင် မြင်ဆုံး ပီအာလုပ်ငန်းကြီးတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ Hill and Knowlton\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကုမ္ပဏီကြီးက ကူဝိတ်ကိုဝင်သိမ်းပိုက်တဲ့ အီရတ်စစ်တပ်တွေဟာ ဆေးရုံ ပေါ်က ဖန်ပေါင်းချောင်(incubators)တွေထဲထားရတဲ့ မွေးကင်းစကလေး တွေကိုဆွဲထုတ်ပြီး လမ်းမပေါ်လွှင့်ပစ်တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းလိမ်တွေ လွှင့်ထုတ် ဖြန့်ဝေပေးခဲ့ရတာပဲ။ ဒါတွေဟာ မမှန်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မတို့အားလုံး သိနေကြတာပဲ”လို့ ရေးခဲ့ဖူးပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်တဲ့လုပ်ငန်းတွေက ပီအာသမားတွေဟာ အလိမ်ညာရဆုံးသူတွေ ဖြစ်ကြတယ်လို့လည်း သူက ဆက်ရေးပါသေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒီလိုသဘာဝရှိတဲ့ ကြော်ငြာလုပ်ငန်း၊ လူထုဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်း၊ ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေးလုပ်ငန်း စတဲ့လုပ်ငန်းမျိုးတွေကို သတင်းစာပညာလို “အမှန်သတင်းကို ဖော်ထုတ်ရေးသားဖို့ကလွဲပြီး တခြားဘာတာဝန်မှမရှိ” ဆိုတဲ့ ဘာသာရပ်မျိုးထဲ ထည့်သွင်းသင်ကြားပေးခြင်း ပြုသင့် မသင့်ဆိုတာ အလေး အနက် ဆင်ခြင်စဉ်းစားကြရမှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသတင်းစာဆရာမှာ သတင်းရှာဖွေဖော်ထုတ်ရေးသားဖို့ဆိုတဲ့ တာဝန်က လွဲပြီး တခြားဘာတာဝန်မှမရှိလို့ ဆိုခဲ့တာကို အကောက်အယူမလွဲစေချင် ပါဘူး။ သတင်းစာဆရာဆိုတာ “မိုးကျရွှေကိုယ်”မဟုတ်ပါဘူး။ လူထဲကလူသာ ဖြစ်တယ်။ နိုင်ငံတစ်ခုခုရဲ့ နိုင်ငံသားဖြစ်တယ်။ အဲဒီတော့ လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲ က လူသားတစ်ယောက်လိုက်နာကျင့်သုံးရတဲ့ “လူ့ကျင့်ဝတ်တွေကို လိုက်နာစောင့်ထိန်းရမှာပဲဖြစ်တယ်။ ကိုယ်နေထိုင်ရာနိုင်ငံက နိုင်ငံသူ၊ နိုင်ငံသား တစ်ယောက် လိုက်နာကျင့်သုံးရတဲ့ နိုင်ငံသားကျင့်ဝတ်တွေကို လိုက်နာစောင့်ထိန်းရမှာပဲဖြစ်တယ်။ သတင်းစာဆရာ၊ စာနယ်ဇင်းသမားဖြစ်လို့ဆိုပြီး ချွင်းချက်ပေးထားတာ မရှိဘူး။ တရားဥပဒေဆိုတာ ချွင်းချက်လုံးဝမရှိဘူး။ တရားဥပဒေရဲ့ အပြင်ဘက် ကင်းလွတ်ထားသူရယ်လို့ ဘယ်သူမှမရှိဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသတင်းစာသမား၊ စာနယ်ဇင်းသမားဟာ လူထဲကလူသားတစ်ယောက် ဖြစ်လို့ သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင်ခံစားချက်၊ ကိုယ်ပိုင်ယုံကြည်ချက် ရှိမှာပဲဖြစ်တယ်။ ဒီလိုရှိတာ အပြစ်မဟုတ်ဘူး။ သူ့မှာလည်း ချစ်တဲ့စိတ်၊ မုန်းတဲ့စိတ် ရှိမှာပဲဖြစ်တယ်။ ဒါလည်း သဘာဝပဲ။ အပြစ်တင်လို့မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကိုယ်ပိုင်ခံစားချက်၊ ယုံကြည်ချက်နဲ့ သူချစ်တာ၊ မုန်းတာတွေနဲ့ သတင်းတစ်ပုဒ်ကိုလိုရင်တစ်မျိုး၊ မလိုရင်တစ်မျိုး ရေးချင်သလို ဆွဲရေးလို့မရဘူး။ သတင်း ဆိုတာ အဖြစ်ကိုအဖြစ်အတိုင်း၊ အရှိကိုအရှိအတိုင်းပဲ တိတိကျကျ၊ မှန်မှန် ကန်ကန် ရေးရတယ်။ သတင်းကို မချဲ့ရဘူး၊ မယွန်းရဘူး၊ မကွန့်ရဘူး။ချဲ့ချင်၊ မွှန်းချင်၊ ကွန့်ချင်ရင်၊ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ပိုင်ခံစားချက်၊ ကိုယ်ပိုင် ယုံကြည်ချက်၊ ကိုယ်ပိုင်အမြင်တွေကို ရေးချင်ရင်လည်း ရေးခွင့်ရှိပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒါပေမယ့် သတင်းရေးရာမှာတော့ မဟုတ်ဘူး။ သတင်းကိုအခြေခံပြီးရေးတဲ့ သတင်းဆောင်းပါး(feature story) ဆိုတာမျိုး၊ ဝေဖန်သုံးသပ်ချက် ဆောင်းပါး (commentary article) ၊ ထင်မြင်ချက်ပေးတဲ့ဆောင်းပါး(opinion column) ဆိုတာမျိုးတွေမှာ ကိုယ့်နာမည်တပ်ပြီး ရေးနိုင်ပါတယ်။ ကိုယ့်နာမည်တပ်ပြီး ရေးတာဖြစ်တဲ့အတွက် ဖြစ်လာတဲ့အကျိုးဆက်မှန်သမျှ ကိုယ့်ဟာကိုယ် တာဝန်ယူရမှာဖြစ်တယ်။ သတင်းတွေနဲ့ သတင်းစာခေါင်းကြီး ဆိုတာကတော့သတင်းစာတစ်စောင်လုံးရဲ့မူဝါဒနဲ့ပေါ်လစီကိုကိုယ်စားပြုထားတာဖြစ်လို့အယ်ဒီတာတစ်ယောက်၊ သတင်းထောက်တစ်ယောက်ရဲ့ အတ္တနောမတိ လုံးဝ ရာနှုန်းပြည့်ကင်းစင်ရပေလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂျာနယ်တွေတစ်ခေတ်ဆန်းလာတဲ့ ဒီကာလမှာ ပြည်ပသွားပြီး သတင်းစာ ပညာသင်တန်း တက်ချင်ကြတဲ့ လူငယ်တွေများလာတာ သတိထားမိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်တက်မယ့်သင်တန်းဟာ ဘယ်လိုသင်တန်းမျိုးဖြစ်ပြီး ဘယ်လို ဆရာတွေက သင်ကြားပေးကြမှာလဲဆိုတာကို အရင်ဆုံး လေ့လာစုံစမ်းမှု ပြုသင့်ကြတယ်လို့ အကြံပြုလိုက်ချင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e၃၊ ၈၊ ၂၀၀၄\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43144581382293,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_584153e9-3bdf-477e-bc62-516b1fa05fa5.jpg?v=1730274962"},{"product_id":"လူထုစိန်ဝင်း-မေမေတို့ရဲ့စစ်ပွဲများ","title":"လူထုစိန်ဝင်း - မေမေတို့ရဲ့စစ်ပွဲများ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့ကြောင့် သူ့ကြောင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အိမ်ဖြူတော်ရှေ့က ‘ပင်ဆယ်ဗေးနီးယားရိပ်သာ လမ်းမကြီးကို ကျွန်တော်တို့ ပြန်ဖွင့်ပေးမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်ရွေးကောက်ပွဲ ရီပတ်ဘလစ်ကန်ပါတီကြေညာချက်) \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒါပေမယ့် သူတို့မလုပ်ခဲ့ကြပါဘူး။ ၈ နှစ်ကြာတဲ့အထိ အတားအဆီး တွေ ရှိနေမြဲဖြစ်တယ်။ ဒါဟာရွေးကောက်ပွဲအတွက် တကယ်အစစ်အမှန် အရေးပါတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုတော့မဟုတ်ပါဘူး။ လျှို့ဝှက်တပ်ဖွဲ့ (သက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့) ရဲ့ နားပူနာဆာလုပ်မှုကြောင့် လမ်းမကြီးကို ပိတ်ပစ်ခဲ့တဲ့ ဘီလ်ကလင်တန်ကို ရိုက်ဖို့ တုတ်တစ်ချောင်းသာဖြစ်တယ်။ ၂၀၀၁ စက်တင်ဘာ ၁၁ အပြီး နောက်တစ်လအကြာ PBS ရုပ်မြင်သံကြားနဲ့တွေ့ဆုံမေးမြန်းခန်းတစ်ခုမှာ ဒုတိယသမ္မတ ဒစ်နီက “ပင်ဆယ်ဗေး နီးယားရိပ်သာလမ်းမကြီးဟာ ပိတ်မြဲအတိုင်းပဲရှိစေသင့်တယ်။ ဘာကြောင့် လဲဆိုတော့ တကယ် လက်တွေ့ကျကျ ကြည့်မယ်ဆိုရင် အိမ်ဖြူတော်ရှေ့မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ဗုံးတွေတင်ထားတဲ့ ထရပ်ကားကြီး တစ်စင်းကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်တယ်ဆိုပါစို့။ အဲဒီအခါ အိမ်ဖြူတော်တစ်ခုလုံး ပြားပြား ဝပ်ဖြစ်သွားမှာပဲ။ ဒါမျိုး လုံးဝ အဖြစ်မခံနိုင်ပါဘူး” လို့ အတိအလင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့တယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစက်တင်ဘာ ၁၁ ဆိုတာဟာ ဘုရှ်အစိုးရရဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုတွေနဲ့ မျှော်လင့် ချက်မဲ့ သူတွေအတွက် ဆင်ခြေပေးစရာ အချက်တစ်ခုသာဖြစ်တယ်။ ဒါတင်မက အမေရိကန်နိုင်ငံကြီးကို အကြမ်းဖက်ဝါဒလက်ထဲက ကယ်တင် ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ဂျော့ဘုရ်ရဲ့ ဝင့်ဝါမှုအတွက် သက်သေပြစရာ အချက်တခု လည်းဖြစ်တယ်။ အဲဒီနေ့ရဲ့ နောက်ခုနှစ်နှစ်လုံးလုံးကြီး အမေရိကန်နိုင်ငံတွင်းမှာ ဘယ်နိုင်ငံခြား အကြမ်းဖက်သမားရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုမှ မခံခဲ့ရပါဘူး။ ဒီမှာ ပြောစရာရှိတာက အဲဒီ ၉\/၁၁ မတိုင်မီ ရှေ့က ခုနှစ်နှစ် လုံးလုံးကြီး လည်း အမေရိကန်နိုင်ငံတွင်းမှာ ဘယ်နိုင်ငံခြား အကြမ်းဖက် သမားရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုမှ မခံခဲ့ကြရဘူးဆိုတာဖြစ်တယ်။ ၉\/၁၁ လို တိုက်ခိုက်မှုအန္တရာယ်မျိုး ပိုပြီးကြီးမားလာတယ်ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ အမေရိကန် လူမျိုးတွေရဲ့ နိုးကြားမှု ပိုပြီးတိုးလာတာပဲ ရှိပါတယ်။ အိမ်ဖြူတော်ကိုဖောက်ခွဲတိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှုကို သရော်လှောင်ပြောင် ရင်း ဘုရှ်အစိုးရတက်လာခဲ့တာဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် သိပ်မကြာမီမှာပဲအဲဒီစိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှုကို သံယောင်လိုက် ပြောဆိုနေကြပြန်ပါတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလွန်ခဲ့တဲ့ ရှစ်နှစ်က ဘုရှ်ဟာ ပျောက်ဆုံးကမ္ဘာကြီးထဲက ထွက်လာပြီး သမ္မတဖြစ်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်က အာဏာလက်မဲ့ဖြစ်နေတဲ့ဘုရ်ရဲ့ ပါတီ လည်း အမေရိကန်နိုင်ငံဟာ ဘာခြိမ်းခြောက်မှုအန္တရာယ်မှမရှိတဲ့ တိုးတက် စည်ပင်မှုနဲ့ လုံခြုံမှုတွေရှိနေတယ်ဆိုတာကို ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ “မနေ့တုန်းက စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်တွေဟာ ဒီနေ့အတွက် အစစ်အမှန်တွေဖြစ်နေကြပြီး မနက်ဖြန် အတွက်အလားအလာတွေဟာလည်း အကန့် အသတ်မရှိဘူး” လို့ အဲဒီအချိန်က ဘုရှ်ရဲ့ မဟာ့မဟာပါတီကြီး GOP ကပြောခဲ့တယ်။ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်အတွက် အမေရိကန်ရင်ဆိုင်ရမယ့် အကြီး ဆုံးနိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒ စိန်ခေါ်မှုကြီးဟာ အတိုင်းအဆမရှိကြီးမား လှတဲ့ မိမိရဲ့ အင်အားကို အလွဲမသုံးမိစေရေး ဖြစ်တယ်လို့ မဟာ့မဟာ ပါတီကြီးရဲ့ စာရွက်စာတမ်းများက ဆိုခဲ့ပါတယ်။ ရှေ့က မျိုးဆက်များဟာ စမ်းသပ်မှုအမျိုးမျိုးကြားက အမေရိကန်နိုင်ငံကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက် ခဲ့ကြ တယ်” လို့လည်း ဆိုပါသေးတယ်။ နောက်ပြီး အဲဒီအချိန်က သမ္မတလောင်း ဘုရှ်ပြောခဲ့တဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အင်အားရဲ့ သိုသိပ်မှုနဲ့ စစ်မှန်တဲ့ကြီးကျယ် ခြင်းရဲ့ နှိမ့်ချမှု’ ဆိုတဲ့စကားကိုတောင် ကိုးကားလိုက်ပါသေးတယ်။ ဘုရှ်ရဲ့ နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒကို တက်တက်ကြွကြွ ထောက်ခံသူများကတောင်မှ ဒါဟာစစ်မှန်တဲ့ကြီးကျယ်ခြင်းရဲ့ နှိမ့်ချမှုကိုပြသတာလို့ မဆိုကြပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ကြီးကျယ်ခြင်းရဲ့ နိုင်လိုမင်းထက်အပြု အမှုနဲ့ပိုတူတယ် လို့ ယူဆကြပါတယ်။ တစ်ဦးတည်းသော “ဧကရာဇ်' တို့ တစ်ခုတည်းသော ‘ဝင်ရိုး' တို့ဆိုတဲ့ စကားတွေဟာ အခုအချိန်မှာတော့ ခေတ်ဟောင်းကရုပ်ရှင်ကားဟောင်းကြီးကို ထပ်တလဲလဲ ပြန်ပြနေသလိုပဲ ရှိပါတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသမ္မတတစ်ဦးအနေနဲ့ ဘုရှ်ကျဆုံးခဲ့ရတာဟာ သူ့ရဲ့ ကတိချိုးဖောက် မှု၊ ရည်မှန်းချက်တွေ မအောင်မြင်မှုတို့ကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး။ နိုင်ငံရေး သမားတိုင်းက ကတိတွေချိုးဖောက်ပါတယ်။ ဘယ်သူမှလည်း မဲဆွယ် ကာလတုန်းက ပြောခဲ့တဲ့ လေကြီးမိုးကြီးရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်တွေကို ရောက်ရှိအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြတာမဟုတ်ပါဘူး။ ဘုရှ်ကတော့ သူ့ကို အရွေးခံခဲ့ရတဲ့ ကတိတွေနဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို လုံးလုံးစွန့်ပစ်ပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်အရာတွေကို ကိုင်ဆွဲခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ အဲဒါတွေကိုလည်း တကယ်ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်တုန်းက ဘုရှ်ဟာ သူ့ရှေ့က သမ္မတ လုပ်သွားခဲ့သူကို အထွက်ဗျူဟာ” မရှိဘဲနဲ့ စစ်ပွဲတွေဆင်နွှဲရမလားဆိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ ၂၀၀၈ ခုနှစ်မှာတော့ ဘုရှ်ကိုယ်တိုင်က သူ့ကို ဆက်ခံမယ့်သူအတွက် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးအတွင်း အမေရိကန် ပါဝင် တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အချိန်ထက် အများကြီး ပိုကြာရှည်စွာ ဆင်နွှဲနေရတဲ့ စစ်ပွဲကြီး ကို ထွက်လမ်းရယ်လို့ လုံးလုံးမမြင်ရတဲ့ အခြေအနေနဲ့ ထားပစ်ခဲ့တယ်။ ဘုရှ်ဟာ စစ်ရေးအရ ချက်ချင်းဆောင်ရွက်ရမယ့် လိုအပ်ချက်မရှိဘဲနဲ့ 'နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေး အတွက် စစ်မတိုက်ရဘူးဆိုတဲ့ သတိပေးချက်နဲ့ သမ္မတ အရွေးခံခဲ့ရတာဖြစ်တယ်။ အဲဒီနောက် သမ္မတလည်းဖြစ်ပြီးရော ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသ တစ်ခွင်လုံး ဒီမိုကရေစီ ရရှိ စေမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ပြီး အီရတ်ကိုကယ်တင်မယ်လို့ ကြွေးကြော်နေရင်း အဆုံးမှာတော့ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘုရှ်ဟာ ဇာတ်ခုံပေါ်ကနေ ဆင်းသွားရတဲ့တိုင်အောင် အီရတ်ရှုံးနိမ့်မှ ကြီးကို မှန်ကန်တယ်လို့ ပြောနေဆဲဖြစ်တယ်။ စစ်ပွဲမတိုင်မီ ထောက်လှမ်း ရေးသတင်းများက ဆက်ဒမ်ဟူစိန်ရဲ့ လက်ထဲမှာ အစုလိုက် အပြုံလိုက်သေ စေနိုင်တဲ့ လက်နက်များ WMD ရှိနေကြောင်း တင်ပြခဲ့တယ်လို့ အကြောင်း ပြခဲ့တယ်။ နောက်တော့ ဒီထောက်လှမ်းရေးသတင်းများ မမှန်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြု ပြောကြားခဲ့ပေမယ့် သူ့အနေနဲ့ ထောက်လှမ်းရေးသတင်း အပေါ် အခြေခံပြီး စိတ်ကောင်းစေတနာနဲ့ ဆောင်ရွက်ခဲ့တာပါလို့ ပြောဆိုခဲ့ ပါတယ်။ ဘယ်သူကယုံမှာလဲ။ အရေးကြီးတာက WMDတွေ လာကယ်ရှိရှိဆိုတာဖြစ်တယ်။ ရှိတယ်လို့ သူယုံတာ မယုံတာက အရေးကြီးတာ မဟုတ် ဘူး။ WMD အကြောင်းပြပြီး သူက စစ်ပွဲဟာ တရားတယ် မှန်တယ်လို့ ဆင်ခြေပေးခဲ့တာဖြစ်တယ်။ စစ်ပွဲကို စတင်ခဲ့သူ ကိုယ်တိုင်က သတင်းမှား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြောင့်သာ စစ်တိုက်ခဲ့ရတာပါလို့ ပြောတဲ့အချိန်မှာ ဒီစစ်ပွဲကြီး ဒါလောက် ရှည်ကြာအောင် ဘာ့ကြောင့်ဆက်ဖြစ်နေရတယ်ဆိုတာကို စစ်ပွဲအတွင်း ကျဆုံးခဲ့ရသူများရဲ့ မိသားစုတွေကို ဘယ်လိုရှင်းပြကြမလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလတ်တလောဖြစ်ပွားနေတဲ့ စီးပွားပျက်ကပ်ကြီးဟာ လူပေါင်းများစွာ အတွက်တော့ ရုတ်တရက် မိုးကြိုးပစ်ချသလို အောက်မေ့ကြရတယ်။ တကယ်တော့ သူတို့တတွေ စောစောကပဲ သိခဲ့ကြဖို့ကောင်းတာ။ ဒါပေမယ့် သူတို့ထဲက တစ်ယောက်သောသူသာ လွန်ခဲ့တဲ့ ရှစ်နှစ်လုံးလုံး စီမံခန့်ခွဲ ခဲ့တာဖြစ်တယ်။ အဲဒီတစ်ယောက်သောသူဟာ အဲဒီရှစ်နှစ် လုံးလုံးကြီး သူ့ကြောင့် နိုင်ငံကြီးဘယ်လောက် အခြေအနေကောင်းခဲ့တယ်လို့ ကြား နေတာဖြစ်တယ်။ လူပေါင်းများစွာတို့က အစိုးရနဲ့ နိုင်ငံသားများရဲ့ ချေးငွေ တွေဟာအကန့်အသတ်မဲ့ဖြစ်နေပြီလို့ ယူဆခဲ့ကြပေမယ့် ဂရုစိုက် မခံခဲ့ကြ ရပါဘူး။ အဲဒီတစ်ယောက်သောသူဟာ စံချိန်တင် ပိုငွေပြနေတဲ့ နိုင်ငံတော် ဘတ်ဂျက်ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီ တစ်ယောက်ကပဲ ရေဂင်ပုံစံ ချိုးပြီး အစိုးရဆိုတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးအကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ကို မကြာခဏ 'လက်ချာ' တွေရိုက်ခဲ့တာဖြစ်တယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီတစ်ယောက်ကပ် စီးပွားရေးမှာ အစိုးရဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုတွေ တိုးသထက်တိုးလုပ်တာ သမ္မတရုစဗဲ့ နောက်ပိုင်း သမ္မတအားလုံးအနက် အဆိုးဆုံးဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူက ဘဏ်တိုက်တွေကိုလွှဲယူခဲ့ပြီး မော်တော်ကားလုပ်ငန်းကြီးတွေကို ကယ်တင် ခဲ့တယ်။ ချုပ်လိုက်ရင်တော့ လုံးဝမအောင်မြင်ခဲ့တဲ့ ဘုရှ်ရဲ့ သမ္မတ သက် တမ်းကာလမှာ ဒီမိုကရေစီကို လုံးဝ နာမည်ဖျက်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုရမှာ ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eRef: Time; 12-1-2009 Michael Kinsley à 8 years later အက်ဆေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43144586330261,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_7bd0d811-47b9-4623-aa05-6b651c9933eb.jpg?v=1730274967"},{"product_id":"လူထုစိန်ဝင်း-ရှက်စိတ်-ကြောက်စိတ်-အရိုင်းစိတ်","title":"လူထုစိန်ဝင်း - ရှက်စိတ်၊ကြောက်စိတ်၊အရိုင်းစိတ်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလောင်းမှာလားသင်္ကြန်ရေ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင်္ကြန်နီးပြီ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်္ကြန်တေးသံတွေ လေထဲမှာပျံ့လွင့်နေကြပြီး မနေ့တစ်နေ့ကပင် အရိုးပြိုင်းပြိုင်းဖြစ်နေတဲ့ အိမ်ရှေ့က ပိတောက်ပင်သုံးပင်လည်း ရွက်နု စိမ်းတွေ ဝေဆာအုပ်ဆိုင်းနေပြီ။ တစ်ကိုင်းတလေမှာဆို ပိတောက်ဖူးလေး တွေတောင် တွေ့ရနိုင်တယ်။ ရွက်ဟောင်းကြွေ၊ ရွက်သစ်ဝေတာပေါ့။ သဘာဝတရားကတော့ မှန်မှန်ကြီးလည်ပတ်ပြီး သူ့တာဝန်သူ ထမ်းဆောင် နေပေတာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပါးစပ်သင်္ကြန်ကျ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်္ကြန်နီးတော့ ဂျာနယ်သမားလေးတွေက သင်္ကြန်အကြောင်း ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်လေးတွေ ရေးပေးပါလို့ တောင်းဆိုကြတယ်။ မန္တလေးသားကို သင်္ကြန်အကြောင်းရေးပေးပါလို့ပြောတာဟာ စူဠလိပ် ရေထဲလွှတ်သလို ဖြစ်တယ်ဆိုတာ လူငယ်လေးတွေ ဘယ်သိကြမှာလဲ။ မန္တလေးသားနဲ့ သင်္ကြန်ဆိုတာက ဘယ်လိုမှခွဲမရနိုင်တာမျိုး ဖြစ်တယ်။ ဘယ်လောက်ဝေးတဲ့အရပ်ကို ရောက်နေရောက်နေ သင်္ကြန်ရောက်ပြီဆိုတာနဲ့ ဖြစ်တဲ့နည်းနဲ့ အပြေးပြန်ကြတာချည်းပဲ။ ရန်ကုန်မှာကျောင်းတက်နေစဉ် ကများဆိုရင် စာမေးပွဲနောက်ဆုံးနေ့မတိုင်ခင်ည သူများတကာတွေ ခေါင်းမဖော်နိုင်အောင် စာကျက်ကောင်းနေချိန်မျိုးမှာ စာအုပ်တွေသိမ်းပြီး အထုပ်ပြင်နေတာလေး နောက်တစ်နေ့ စာမေးပွဲဖြေပြီးတာနဲ့ အထုပ်ဆွဲပြီး ဘူတာတန်းဆင်းတော့တာ။ မီးရထားဌာနက တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား တစ်ဝက်ခလျှော့ပြီး လက်မှတ်ရောင်းမယ့်ရက်ကိုတောင် ဘယ်တော့မှ စောင့်တာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလောက် အဖြစ်သည်းကြတာ ပြန်ချင်တိုင်းပြန်လို့မရတဲ့နေရာမျိုး ရောက်နေရင်တောင်မှ ပါးစပ်နဲ့တော့ သင်္ကြန် ဝင်ကျလိုက်မိသေးတာ။ တစ်နေ့လုံး၊ တစ်ညလုံး “မြနန္ဒာ'ဆိုလိုက် “တူးပို့ တူးပို့” ဆိုင်းချက်လိုက်လိုက်နဲ့ မမောနိုင်တော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြို့နဲ့မြို့မ တစ်သားတည်\u003c\/strong\u003eး \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ''ဖြူဖြူပြာပြာ နီနီဝါဝါ ဝေဆာမြူးလို့လွင် -ဟောတစ်ရုံ ... ဟောတစ်ရုံ ပန်းမျိုးစုံတဲ့ပြင် ရွှေမန်းမာလာပန်းဥယျာဉ် ရှုမငြီးအောင်ပင် နှစ်ကူးရေနန်း ငွေငန်းမောင်လန်းရွှင် ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          'သင်္ကြန်လေ သုတ်ဖြူးဆော်သွေး အေးအေးညှင်းညှင်း ဂီတတွေ ဆောင်ကြဉ်းလို့ပင် ... ပျောင်းနွဲ့တူယှဉ် နွဲ့ယိမ်းကာ ဖော်သွေးငင် သင်္ကြန်မာလာ ဖော်ဆွေပျော်စေချင် ... မာကြစေ ခါရေသဘင်၊ သာကြစေ ခါရေသဘင် ရွှဲလို့စိုအောင် လောင်းပါတော့လေ ငန်ငွေတေးနွဲ့ယဉ် ငေးလို့နေအောင် လှစေနှမရေ တောင်းတဲ့ဆုများပင် ...\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မန္တလေးသားနဲ့သင်္ကြန် ခွဲထားလို့မရသလိုဘဲ သင်္ကြန်နဲ့ မြို့မကိုလည်း ခွဲပြောလို့မရဘူး၊ မြို့မဟာ မန္တလေး၊ မန္တလေးဟာ မြို့မ တစ်သားတည်။ ဖြစ်နေတယ်။ မြို့မက သိပ်တော်တာ သိပ်ကောင်းတာလို့ ကိုယ့်ငါးချဉ် ကိုယ်ချဉ်ပြတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဇီးကွက်လောက်တော့ ငှက်တိုင်းလှသလို မြို့မလိုအသင်းတွေ၊ မြို့မထက်သာတဲ့အသင်းတွေ အများကြီးရှိမှာပါ။ ဒါပေမဲ့လို့ မန္တလေးနဲ့ မြို့မှ တစ်သားတည်းကျနေတာမျိုးကတော့ တခြား ဘယ်မြို့မှာ တွေ့နိုင်မယ်မထင်ပါဘူး။ မြို့မက မန္တလေးကို ချစ်သလိုမန္တလေးကလည်း မြို့မကို ချစ်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမန္တလေးဝိညာဉ်ဦးထိပ်ပန်ဆင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြို့နဲ့ မြို့မ တစ်သားတည်းကျတာကို အသိသာအထင်ရှားဆုံးက သင်္ကြန်ပွဲတော်ဖြစ်တယ်။ ရေပက်မဏ္ဍပ်တစ်ခုရှေ့ မြို့မရောက်ပြီဆိုလို့ ကတော့ မဏ္ဍပ်က သင်္ကြန်ပျိုမေတွေနဲ့ မြို့မ တစ်ကြာပြီးတစ်ကြော့ သီဆိုကပြကြတာများ နာရီဝက်လည်းမပြီး၊ တစ်နာရီလည်းမပြီးနိုင်ဘူး။ နောက်က အသင်းတစ်သင်း ရောက်လာပြီဆိုမှ မလွှဲသာလို့ခွဲကြတာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒါတောင် ပရိသတ်အတော်များများက မြို့မကားနောက်ကို အပြေးလိုက် သွားတတ်ကြသေးတယ်။ မြို့မကလည်း လူတွေချစ်အောင်လုပ်တတ်တယ်။ မန္တလေးရဲ့ ဝိညာဉ်ကို မြို့မက အမြဲဦးထိပ်မှာထားတယ်။ မန္တလေးရဲ့ ဓလေ့စရိုက်၊ မန္တလေးရဲ့ အနုအယဉ်၊ မန္တလေးရဲ့ အစဉ်အလာယဉ်ကျေးမှု အနုပညာ ဆိုတာတွေက မန္တလေးရဲ့ အသက်ဝိညာဉ်ပဲမဟုတ်လား။ ဒါတွေကို မြို့မက အမြဲဦးထိပ်ပန်ဆင်တယ်။ သင်္ကြန်ပြီးသွားတာနဲ့ ပွဲပြီး မီးသေ ဖြစ်မသွားဘူး၊ ကဆုန်ညောင်ရေသွန်းပွဲတော် ရောက်တော့လည်း မြို့မက ငွေငန်းကြီးနဲ့ထွက်လာပြီး ညောင်ရေသွန်းတာပဲ။ တန်ဆောင် တိုင်ပွဲရောက်တော့လည်း စစ်ကိုင်းတောင်ရိုးမှာ အဖိတ်နေ့ည တစ်ညလုံး လှည့်ပတ်ဖျော်ဖြေနေတာလေ။ ဒီတော့ မြို့က မချစ်ဘဲဘယ်ရှိတော့မှာလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင်္ကြန်ဇတ်လမ်းလေးတွေ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်္ကြန်ဆိုတာက လူငယ်တွေ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ပျော်ချင်တိုင်း ပျော်ကြစမ်းဆိုပြီး လူကြီးမိဘတွေကိုယ်တိုင်က ခွင့်ပြုထားတဲ့ပွဲ ဖြစ်လေ တော့ မီးကုန်ယမ်းကုန် ပျော်ကြတာပါပဲ။ ရပ်ကွက်တွေထဲက အမျိုးသမီး ရေပက်မဏ္ဍပ်တွေဆိုရင် သမီးပျိုလေးတွေ တစ်နှစ်တစ်ခါ ပျော်စေဖို့ မိဘ တွေကိုယ်တိုင်က ဦးစီးကြီးကြပ်လုပ်ပေးကြတာ သမီးလေးတွေ ဆိုကြ ကကြီးရေပက်ကြနဲ့ ရွှင်လန်းမြူးထူးနေတာကို မိဘတွေက စင်ပေါ်ကနေပြီး ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်နေကြတာ၊ အမေတွေ၊ ကြီးတော်တွေ ဒီလို လိုက်ပါနေတဲ့ကြားက သင်္ကြန်ဇာတ်လမ်းလေးတွေ အစပျိုးခဲ့ကြရတယ်။ မျက်လုံးချင်းဆုံကြ၊ အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကြနဲ့ စခဲ့ကြတာပေါ့လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင်္ကြန်ပြီးသွားတော့ ဈေးချိုထဲလမ်းသလားကြ၊ ဒါမှမဟုတ် ကျောင်း သွားကျောင်းပြန် ကျောင်းပေါက်ဝမှာ ရစ်သီရစ်သီလုပ် ဒီလိုနဲ့ပဲ ဖူးစာ ဆုံသူတွေက ဆုံကြ တစ်သက်တာ သူငယ်ချင်းကောင်းဖြစ်သူတွေက ဖြစ်သွားကြတော့တယ်။ အခုခေတ်တော့ ဒီလိုလွမ်းစရာလေးတွေ ဘယ်ရှိ နိုင်တော့မှာလဲ။ မဏ္ဍပ်ရှေ့ ကားထိုးရပ်လိုက်တာနဲ့ ရေပိုက်တွေနဲ့ ခေါင်းမဖော်နိုင်အောင် ဝိုင်းထိုးကြတာလေ။ ဘယ်မှာမျက်လုံးချင်းဆုံပြီး ရင်ခုန်စရာတွေ ကျန်ရစ်နိုင်တော့မှာလဲ။ ရှေးကသင်္ကြန်ကိုပဲ လွမ်း တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပိုက်တစ်ချောင်း ငါးသောင်းခြောက်သောင်း ။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခုခေတ်က ကြော်ငြာမဏ္ဍပ်ကြီးတွေက အများကြီးပါပဲ။ စင်ပေါ်မှာ လူတွေကလည်း အများကြီးပါပဲ။ ဒါပေမဲ့လို့ အဲဒီအကြီးကြီးနဲ့ အများကြီး တွေက နေရာတစ်နေရာမှာသာ စုပြုံရှိနေတာဆိုတော့ တစ်မြို့လုံးမှာတော့ ခပ်ခြောက်ခြောက်ပါ။ ရပ်ကွက်တွေထဲ၊ လမ်းတွေထဲမှာ ရှေးကလို ရေပက် မဏ္ဍပ်တွေနဲ့ သီဆိုကပြဖျော်ဖြေတာမျိုး မရှိတော့ဘူး။ ရေပက်ခံကားတွေ ကလည်း အကြီးကြီးတွေနဲ့ အများကြီးရှိတဲ့နေရာတွေကို သွားကြတယ်။ ရပ်ကွက်ထဲက မဏ္ဍပ်လေးတွေကို မသွားကြတော့ဘူး။ ဒီတော့ ရပ်ကွက် တွေထဲက လူငယ်တွေနဲ့ ကလေးတွေ မပျော်ကြရဘူး။ ပိုက်ဆံတတ်နိုင် သူက ကားငှားပြီးလည်ရင်လည်၊ မိန်းကလေးများက အကြီးကြီးတွေနဲ့ အများကြီးတွေမှာ ပိုက်တစ်ချောင်းကိုင်ရဖို့ ငွေလေးငါးခြောက်သောင်းပေးပြီး ပက်ရင်ပက်၊ ဘာရင်ခုန်စရာမှ မရှိနိုင်ဘူး၊ ဘာဇာတ်လမ်းတွေမှလည်း ဖြစ်မလာနိုင်ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွှဲအောင်လောင်းပေမာပါစေ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          'သင်္ကြန်လေညင်းလုလင်. . . မြူးရွှင်တော့ပေ. . .  ပိတောက်တွေထုံတဲ့ဝတ်မှုံ ဝတ်ဆံကြားတွေ ဝတ်ရည်ဆွတ်ဖျန်းလို့သာ ဖြတ်သန်းကာ ကြိုင်လန်းစွာ ငွေငန်းကို ကြိုလာပါတော့တယ်လေ ...” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e''ဘယ်သူတွေ ထိုလေပြည်ကိုစေ ... ဟောဒီရေနန်းဗိမာန် ငွေငန်း ဓိဋ္ဌာန် ရောက်ပြန်ပြီလေ ... နှစ်ဦးဂီတလက်ဆောင် မာပါစေ သာပါစေ (လှပေါင်းခတဲ့တို့မေ)လောင်းမှာလား သင်္ကြန်ရေ ရွှဲအောင်လောင်းမေ မာပါစေ ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြို့မငြိမ်းရဲ့ သင်္ကြန်လေညင်းလုလင်သီချင်းသံလေးကို နားထဲမှာ ကြားယောင်နေမိတယ်။ စကားလုံးလေးတွေ လှလိုက်တာ၊ နုလိုက်တာ စိတ်ကူးလေးတွေကလည်း ယဉ်လိုက်တာ အပြင်ဘက်မှာတော့ လက်ဖက် ရည်ဆိုင်ကက်ဆက်က ယောက်ဖရေ ဆိုတဲ့အသံတွေ ညံနေအောင် ထွက် နေပါတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၃၁၊ ၃၊ ၂၀၀၈\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးဆောင်လမ်းပြသူကောင်းပဲလိုတယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နာဂစ်မုန်တိုင်းကြီး တိုက်ခတ်အပြီး ၁၀ ရက်လောက်အကြာမှာ ပြင်ဦးလွင်က လူငယ်စာရေးဆရာ ကိုမင်းရာတစ်ယောက် ဆိုင်းမဆင့် ဗုံမဆင့် ရောက်ချလာပါတယ်။ သူက အကြောင်းမရှိဘဲ ရန်ကုန်ကို မလာ တတ်ပါဘူး။ မိဘနှစ်ဦးကို အဖော်ပြုနေရသူဖြစ်တာကြောင့် ညအိပ်ညနေ ခရီးထွက်ခဲပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလိပ်ပြာမလုံလို့\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          'လူတွေသိန်းနဲ့ချီပြီး သေကျေပျောက်ဆုံးဖြစ်ရတဲ့ ကပ်ဆိုး၊ ဘေးဆိုး ကြီးမှာ လူတိုင်း တစ်ပိုင်တစ်နိုင် တတ်စွမ်းသမျှ ဝိုင်းဝန်းကူနေကြတဲ့ အချိန်မှာ ဒီအတိုင်းကြီး ငုတ်တုတ်ထိုင်နေရတာ လိပ်ပြာမလုံဖြစ်ရတယ် ဆရာရယ်။ အဲဒါကြောင့် ဆရာတို့နဲ့တိုင်ပင်ပြီး ကိုယ်ထိလက်ရောက် ဘာတွေလုပ်နိုင်သလဲဆိုတာ စဉ်းစားမယ်။ ဘယ်သွားပြီး ဘာလုပ်ရလုပ်ရ လုပ်ဖို့ရည်ရွယ်ပြီး ဆင်းလာခဲ့တာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုမင်းရာက စိတ်အားထက်သန်စွာ လာရင်းအကြောင်းကို ရှင်းပြ ပါတယ်။ အမေလူထုဒေါ်အမာ တစ်နှစ်မှာ ခြောက်လလောက် ပြင်ဦးလွင် မှာ အပူရှောင်နေထိုင်သမျှကာလပတ်လုံး အနားမှာ လက်ကသုံးတောင်ဝှေး ပြုစုစောင့်ရှောက်ရုံမျှမက အမေမာ့ဆီ ရောက်လာသမျှ ရပ်ဝေးရပ်နီး ဧည့်သည်မှန်သမျှကိုလည်း စိတ်ရှည်လက်ရှည်နဲ့ စေတနာ့ဝန်ထမ်း ဧည့်လမ်းညွှန်လုပ်ပေးနေကျ လူမှုရေးစိတ်ဓာတ် ပြည့်ဝသူတစ်ဦးအနေနဲ့ ငြိမ်မနေနိုင်ဘူးဆိုတာ အံ့ဩဖွယ်ရာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါလူငယ်ရဲ့ ဗီဇ စိတ်ဓာတ်ပဲ ဖြစ်တယ်။ လူငယ်တိုင်းဟာ အများအကျိုးဆောင်ရွက်လိုစိတ် ရှိတယ်။ လိုအပ်ရင် ကိုယ်ကျိုးတောင်စွန့်နိုင်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43144595079317,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b0ea9ea7-eac5-4fce-b155-467a332a93d4.jpg?v=1730274972"},{"product_id":"လူထုစိန်ဝင်း-လူငယ်နှင့်အချစ်","title":"လူထုစိန်ဝင်း - လူငယ်နှင့်အချစ်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း ၁ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတက္ကသိုလ်ကျောင်းနဲ့ အချစ် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီနေ့ မဂ္ဂဇင်းတွေက စာအုပ်ဝေဖန်ချက်တို့ ၊ ရုပ်ရှင်ဝေဖန် ချက်တို့ စတဲ့စာတွေကို ဖတ်ကြည့်လိုက်တိုင်း အပျော် အပြက် အချစ်လို့ အမည်တပ်ထားတဲ့ ဝတ္ထုတွေ၊ ရုပ်ရှင်တွေ က အများစုဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ ဝေဖန် သုံးသပ်ချက်တွေ ကိုချည်း တွေ့နေရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအပျော်အပြက်လို့ ပြောလိုက်ရတာက ဝတ္ထုနဲ့ ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းတွေထဲမှာ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်နဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် တွေ့ လိုက်တာနဲ့ လွယ်လွယ်လေး ချစ်လိုက် ကြိုက်လိုက်ကြ၊ လွယ်လွယ်လေး ညား လိုက်ကြ၊ လွယ်လွယ်လေး ကွဲလိုက်ကြ၊ လွယ်လွယ်လေး ပြန်ပေါင်းလိုက်ကြ ဆိုတာမျိုးချည်း တွေ့နေရတော့ အပျော်တမ်းကစားနေကြသလားလို့ တောင် အောက်မေ့ ရတော့မလောက် ဖြစ်နေလို့ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီနေ့ ဝတ္ထု၊ ရုပ်ရှင်တွေကိုသာ ကြည့်မိရင်တော့ သမီးရှင်တွေအနေနဲ့ ကိုယ့်သမီးလေးကို တက္ကသိုလ်ပို့ရ မှာတောင် ခပ်လန့်လန့် ဖြစ်သွားလောက်ပါတယ်။ တက္ကသိုလ်ရောက်ပြီး ရည်းစားထားကြတာတွေကိုချည်း တွေ့နေရလို့ပါ။ တက္ကသိုလ်မှာ ရည်းစားထားတာအပြင် ဘာအလုပ်မှ မရှိကြတော့ဘူးလား၊ လူငယ်ဘဝရဲ့ ပျော်ရွှင်မှု မြူးထူး လန်းဆန်းမှုဆိုတာ ရည်းစားထားတာတစ်ခုပဲ ရှိသလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e‘တက္ကသိုလ် နောက်ခံ၊ ရှေ့ခံ၊ ဘေးခံ၊ အားလုံးခံပြီး ရိုက်သွားတဲ့ ဟေးလားဝါးလား ဇာတ်လမ်းဖြစ်ပါ တယ်၊ တက္ကသိုလ်ဆိုတာ လူ နောက်၊ လူပြောင်၊ ကိုဖိုးကဲ၊ မရွှေကဲတို့ နေ့စဉ်လာရောက် ဗရုတ်သုတ်ခ ကျစရာ နေရာအဖြစ်မြင်အောင်ကို တင်ပြသွား ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၉၈ ခု ဇွန်လထုတ် မြားနတ်မောင် မဂ္ဂဇင်းထဲမှာ စာရေးဆရာ မောင်တည်ငြိမ်ရေးတဲ့ “အားနာစရာများ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖြစ်နေမလား” ဆိုတဲ့ ရုပ်ရှင်ဝေဖန်ရေးထဲက အပိုဒ်ကလေး တစ်ပိုဒ်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီနေ့ တက္ကသိုလ်နောက်ခံ ဝတ္ထုတွေ၊ ရုပ်ရှင်တွေ ရေးနေ ရိုက်နေကြသူတွေဟာ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား ကိုအောင်ဆန်းတို့ ၊ ကိုဗဟိန်းတို့၊ ကိုအောင်ကျော်တို့ အကြောင်းတွေ၊ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူ မအုန်းတို့ ၊ မအမာ တို့ အကြောင်းတွေကို မကြားဖူးလေရော့သလားလို့အောက်မေ့မိပါတယ်။ ကိုအောင်ဆန်းတို့၊ ကိုဗဟိန်းတို့ ခေတ်တုန်းကလည်း တက္ကသိုလ် ကျောင်းသူ ကျောင်း သားတွေဟာ ရည်းစားထားဖို့လောက်သာ စိတ်ဝင်စား နေကြတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ တိုင်းပြည်လွတ်လပ်ဖို့၊ လူမျိုး အဆင့်အတန်း မြင့်မားဖို့ဆိုတဲ့ မျှော်မှန်းချက်နဲ့ ကြိုးစားခဲ့ ကြတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီဘက်ခေတ်တွေ ရောက်တော့လည်း တက္ကသိုလ် ကျောင်းသူ ကျောင်းသားတွေဟာ နိုင်ငံနဲ့လူမျိုး အဆင့် အတန်းမြင့်မားဖို့ဆိုတဲ့ ကြီးမားတဲ့ မျှော်မှန်းချက်ကြီးတွေနဲ့ လေးလေးနက်နက်ကြီး ကြိုးစားနေကြတာပါ။ ဟေးလား ဝါးလား ဇာတ်လမ်းတွေချည်း ခင်းနေကြတာ မဟုတ် ပါဘူး။ လူငယ်တိုင်း တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတိုင်း အပျော် အပါးတွေချည်း လိုက်ရှာနေကြတာ မဟုတ်ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒဂုန်တာရာတို့၊ မြသန်းတင့်တို့ ၊ မောင်ကြည်လင် တို့၊ အောင်လင်းတို့ ၊ ကြည်အေးတို့ ဆိုတာတွေဟာ တက္ကသိုလ် ပရဝုဏ်ထဲက အပြိုင်းအရိုင်း ပေါ်ထွန်းလာကြ သူတွေပါ။ ပြီးတော့ ဒဏ္ဍာရီ” ဇာတ်ကားထဲက တဇွတ်ထိုး နဲ့ ရူးရူးမိုက်မိုက် ထင်ရာမစိုင်းဘဲ စဉ်းစားဆင်ခြင်တတ်တဲ့၊ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့ “ဇင်ဝိုင်း”လို လူငယ်လေးတွေ အများကြီး (ဧရာမအများကြီး) ကို ရှိနေပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတက္ကသိုလ်ဇာတ်လမ်းတွေမှာ ဘာဖြစ်လို့များ ပေါ့ပျက်ပျက် အပေါစား အချစ်ဇာတ်လမ်းတွေကိုချည်း ရေးသားရိုက်ကူးနေကြတာပါလိမ့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီလိုဟာတွေချည်း ရိုက်ပြနေတော့ လူငယ်တွေကို အတုမြင် အတတ်သင်အောင် လုပ်ပေးနေသလို ဖြစ်မနေ ဘူးလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတုမြင်လို့အတတ်သင် မသင် ဒီနေ့ အင်းလျား ကန်ပေါင်နဲ့ ရန်ကုန်မြို့က ပန်းခြံတွေ၊ တိရစ္ဆာန်ရုံတွေမှာ ယောက်ျားလေးနဲ့မိန်းကလေးတွေ လူကြားထဲ တစ်ယောက် ခါး တစ်ယောက်ဖက်ပြီးလျှောက်နေကြတာတွေဟာ ရိုးနေတဲ့အဖြစ်ကို ရောက်နေပြီလေ။ မြင်ပါများတော့ မဆန်းတော့ဘူးပေါ့ ။ ရုပ်ရှင်တွေထဲမှာ ဒါမျိုးတွေချည်း ပြနေတာကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်လေးဆယ်ဝန်းကျင် ကျွန်တော်တို့ ကျောင်းသားဘဝတုန်းကလည်း ညနေစောင်းရင် အင်းလျား ကန်ပေါင်မှာ လမ်းလျှောက်ကြတဲ့ စုံတွဲတွေ ရှိခဲ့ကြတာပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ခါးဖက်ပြီး လျှောက်ဖို့နေနေသာသာ လက်ကို ကိုင်ပြီးတောင် မလျှောက်ရဲကြပါဘူး၊ အဲဒီခေတ် ရုပ်ရှင် တွေမှာလည်း ဒီခေတ်လောက် ပယ်ပယ် နယ်နယ်ကြီး တာ ဖက်တာတွေ ရိုက်မပြကြပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အမေတို့ လူ့အဆောက်အအုံဟာ အဲဒီလိုပုံစံနဲ့ နှစ်တွေ ရာနဲ့ ထောင်နဲ့ချီပြီး နေထိုင်တည်ဆောက် လာရာမှာ ရုပ်ရှင်ဆိုတဲ့ ကြည့်စရာတစ်ခုပေါ်လာတဲ့ အခါတော့ အမေတို့ လူနေမှုပုံစံနဲ့ ခြားနားလှတဲ့ အနောက်နိုင်ငံက ယောကျ်ား မိန်းမ ဆက်ဆံ နေထိုင်ပုံ တွေကို ပိတ်ကားပေါ်မှာ အတိုင်းသား မြင်လာကြရတယ်။ မြင်နေမကျ ကြည့်နေ မကျတော့ မျက်စိရှက်စရာတွေပေါ့။ နို့ပေမယ့် ဒီသဘင်က တစ်နေ့တစ်ခြား ကြီးပွား ခေတ်စားလာတဲ့အခါ မှာတော့ ရုပ်ရှင်ရုံထဲမှာ မှောင်ထဲကနေပြီး မြင်ရတဲ့ အဲဒီ မြင်ကွင်းတွေကို အောင့်အည်းသည်းခံပြီး ကြည့်ခဲ့ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောင်အခါမှာတော့ မြန်မာကလည်း ရုပ်ရှင်ဆိုတဲ့ သဘင် ပေါ်လာတယ်။ ပေါ်လာတဲ့အခါ အစတော့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43144601239701,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_d544c687-5ba3-4dd6-b34c-b1d2cb83c2ec.jpg?v=1730274977"},{"product_id":"လူထုစိန်ဝင်း-လူတော်လူကောင်းနဲ့လူကြီးလူကောင်း","title":"လူထုစိန်ဝင်း - လူတော်လူကောင်းနဲ့လူကြီးလူကောင်း","description":"\u003cdiv data-mce-fragment=\"1\" style=\"text-align: center;\"\u003eအမှန်တရားဆိုတာ တစ်ခုတည်းပဲရှိတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီမိုကရေစီနဲ့ဗဟုဝါဒဆိုတဲ့စကားလုံးတွေခေတ်စားနေတဲ့အချိန်မှာအလားတူလူပြောများတဲ့တခြားစကားလုံးတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။ အမှန်တရားဆိုတာ တစ်ခုတည်းရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ ကြည့်သူတွေရဲ့ရှုထောင့်ကိုလိုက်ပြီး အမှန်တရားအမျိုးမျိုး ကွဲပြားခြားနားစွာ တည်ရှိနေ တယ် ဆိုတဲ့စကား ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမရေရာမှုတွေနဲ့ ခေတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (အမှန်တရားဆိုတဲ့အပေါ်မှာ ကိုသံသယပွားသူတချို့လည်းရှိသေးတယ်။ လူ့လောကမှာ သေချာရေရာတဲ့အရာဆိုတာ ဘာမှမရှိဘူး။ မသေချာ မရေရာမှုတွေကြားမှာ မျက်မမြင် ပုဏ္ဏားများ ဆင်စမ်းသလို စမ်းတဝါးဝါး နဲ့ ကိုယ်ထင်တာ ကိုယ်ပြောတာပဲဖြစ်တယ်လို့ဆို သူကဆိုကြတယ်။ အဲဒီအဆိုရဲ့နောက်ဆက်တွဲအဖြစ်အမှန်တရားကိုကိုင်စွဲတယ် ၊အမှန်တရားအတွက်စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံတယ်ဆိုတဲ့ သူများကိုတစ်ယူသန်အယူသည်းသူမျက်ကန်းများအဖြစ် ပြက်ရယ်ပြုတာတွေ ကပ်ပါလာလေ့ ရှိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအားပေးရာ ကျတယ် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှန်တရားကို ကိုင်စွဲလို့ ပြက်ရယ်ပြုတာ ကိစ္စမရှိဘူး။ ထင်ရာ စိုင်းပြီး မမှန်မကန် လုပ်နေတာတွေကို သူတို့လည်းသူတို့ ရှုထောင့်ကအမှန်တရားလို့ ယူဆပြီးလုပ်နေကြတာပဲ။ အပြစ်ပြောလို့မရဘူးဆိုတဲ့ သဘောထားမျိုးကတော့ မဟုတ်တာကို အားပေးအားမြှောက်ပြုရာကျတယ်။ သဘောမတူနိုင်ဘူး။ လူ့လောကမှာ အယူဝါဒအမျိုးမျိုးကို သည်းခံ ပြီး လူတိုင်းရဲ့လွတ်လပ်စွာကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုကို လေးစားစွာ အတူတကွ ယှဉ်တွဲနေထိုင်ခြင်းကို လူ့ယဉ်ကျေးမှုလို့ သတ်မှတ်ခေါ်ဆိုခဲ့ကြတာ ဖြစ်တယ်။ အဲဒါဟာ ဒီမိုကရေစီရဲ့ အနှစ်သာရလည်း ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင်တက်လမ်း အသွယ်သွယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောင်တစ်ကောင်ကိုတက်ဖို့ လမ်းကြောင်းအသွယ်သွယ် ရှိနိုင်တယ်။အယူဝါဒမျိုးစုံဟာတောင်တက်လမ်း အသွယ်သွယ်နဲ့ တူတယ်။ ဘယ်လမ်းကြောင်းက တက်မှ မှန်တယ်လို့သတ်မှတ်လို့မရဘူး။ဘယ်လမ်းကြောင်းကပဲ တက်တက် မလျှော့သော ဇွဲသတ္တိနဲ့ မမှိတ်မသုန်တက်ရင်နောက်ဆုံးမှာတောင်ထိပ်ဖျားကိုရောက်မှာသေချာတယ်။ တောင်ထိပ်ကို ရောက်အောင်တက်မယ်ဆိုတဲ့ ပြတ်သားရေရာတဲ့ ဦးတည်ချက်နဲ့ခိုင်မြဲတဲ့ ဇွဲသတ္တိမရှိဘဲ လမ်းတစ်ဝက်က နောက်ပြန်လှည့်တတ်တဲ့လူစားမျိုးကတော့တောင်ထိပ်ကိုဘယ်တော့မှရောက်မှာမဟုတ်ပါဘူး။လမ်းသွယ် တွေ များတာက အကြောင်းမဟုတ်ဘူး။ အဆုံးထိရောက်အောင် တက်ဖို့ သာ အရေးကြီးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိပ်ဖျားဆိုတာ တစ်ခုပဲရှိတယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောင်တက်လမ်းတွေ ဘယ်လောက်ပဲများများ တောင်ထိပ်ဖျားကတော့ တစ်ခုပဲရှိတယ်။ နှစ်ခုရှိနေတယ်ဆိုရင်တောင်ထိပ်ဖျားလို့မခေါ်နိုင်ဘူး။ မမှိတ်မသုန်ခိုင်ကျည်တဲ့ဇွဲသတ္တိနဲ့တက်လာရင်ဘယ်လမ်းကြောင်းကပဲ တက်လာတက်လာ တောင်ထိပ်ဖျားကို မလွဲဧကန်ရောက်မှာသေချာတယ်။ ဗဟုဝါဒဆိုတဲ့အယူဝါဒမျိုးစုံဟာ အမှန်တရားဆိုတဲ့တောင်ထွတ်ဖျားကို ရောက်အောင်တက်တဲ့လမ်းသွယ်တွေပဲ။မရေမတွက် နိုင်လောက်အောင် အများကြီး ရှိနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် တောင်ထိပ်ဖျား အခေါင်အထွတ်ဆိုတာကတော့ တစ်ခုပဲ ရှိနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် အခေါင် အထွတ်လို့ ခေါ်တာ ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှန်တရား တစ်ခုတည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှန်တရားဆိုတာ နှစ်ခု မရှိနိုင်ဘူး။ တစ်ခုတည်းရှိလို့ အမှန် တရားကို သတ်မှတ်တာ ဖြစ်တယ်။ အနောက်တိုင်းရှုထောင့် အမှန်တရား၊ အရှေ့တိုင်းရှုထောင့် အမှန်တရားရယ်လို့ မရှိဘူး။ လူ့လောက အမှန်တရား ဆိုတာ တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်။ အနောက်ရှုထောင့်၊ အရှေ့ရှုထောင့် အမှန် တရား တောင်ထွတ်များကိုသွားတဲ့ ချဉ်းကပ်လမ်းကြောင်း၊ လမ်းသွယ် တွေသာ ဖြစ်တယ်။ အမှန်တရား မဟုတ်ဘူး။ အရှေ့တိုင်းသားများက ၃၂ ကောဋ္ဌာသနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ အနောက်တိုင်းသားတွေက ၃၆ ကောသ အစုအဖွဲ့ကြီးသာဖြစ်ပြီး အောက်ဆီဂျင်ကို ရှူသွင်းပြီး အသက် ရှင်နေကြတာ အတူတူဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူယဉ်ကျေးဆို တာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောင်ထိပ်ကိုရောက်ဖို့ လမ်းကြောင်းတွေ အသွယ်သွယ်ရှိတာကို လက်ခံအသိအမှတ်ပြုပြီး တခြားလမ်းကြောင်းတွေက တက်နေကြသူများ ကို တောင်တက်ဖော်များအဖြစ် သဘောထားနိုင်သူများကို လူယဉ်ကျေး လို့ သတ်မှတ်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလိုတူ အလိုပါပဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လမ်းကြောင်းနဲ့ပန်းတိုင်ကိုရောထွေးပြီး အမှန်တရားဆိုတာ တစ်ခုတည်းရှိတာမဟုတ်ဘူးလို့ပြောနေကြတာ ဖြစ်တယ်။ လူ့လောက မှာ လူဆိုးနဲ့ လူကောင်းရယ်လို့ ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားတဲ့ နှုန်းစံတွေရှိပြီးသားဖြစ်တယ်။ ဒါကို မရှုပ် ရှုပ်အောင် ကောင်းတယ်၊ ဆိုးတယ်ဆိုတာ ပုံသေကားကျ သတ်မှတ်ထားလို့မရဘူး။သူ့ဘက်ကအမှန်နဲ့ ကိုယ့်ဘက်က အမှန် မတူကြဘူး။ အမှန်တရား အများကြီးရှိတယ် စသဖြင့် ပြောနေကြတာဟာလူဆိုးတွေဘက်က ရှေ့နေလိုက်ပေးနေကြတာ ဖြစ်တယ်။ အလိုတူ အလိုပါပဲ ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရောင်တော်ပြန် ရောလွှတ်တာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီမိုကရေစီနဲ့ ဗဟုဝါဒစကားလုံးတွေခေတ်စားနေတာနဲ့ရောင်တော်ပြန်ရောပြီး လူမသမာတွေကလူဆိုးလူကောင်းဆိုတဲ့ နှုန်းစံတွေ မတူကွဲပြား အမျိုးမျိုး အစားစား ရှိတယ်၊ အမှန်တရားဆိုတာလည်းအများကြီးရှိတယ်လို့ ကြွေးကြော် ဝါဒဖြန့်နေကြတာ ဖြစ်တယ်။ လူ့လောက မှာ မရေရာ မသေချာမှုတွေ ပြည့်နှက်နေပေမယ့် ရေရာ သေချာတာတွေ လည်း အများကြီး ရှိပါတယ်။ မတရားမှုနဲ့ တရားမှုကိုတိကျပြတ်သားစွာခွဲခြားသတ်မှတ်ချက်တွေ နိုင်ငံတိုင်း လူမျိုးတိုင်းမှာ ရှိပါတယ်။ တာလီဘန်တွေက ဈေးထဲမှာ ဗုံးခွဲတိုက်ခိုက်တာဟာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ် တဲ့ အကြမ်းဖက်မှုလို့ ယဉ်ကျေးတဲ့ လူသားတိုင်းက သတ်မှတ်ထားကြပါ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုပဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အလားတူပဲ အာဖဂန်နိုင်ငံက မူလတန်းကျောင်းကလေးပေါ် ကျချင် ကျ၊ လူအိုရုံပေါ် ကျချင်ကျ၊ ဆေးရုံပေါ် ကျချင်ကျ၊ဈေးထဲကျချင်ကျဘယ်နေရာကျကျလူတွေကြောက်လန့်သွားရင်ပြီးရောဆိုတဲ့သဘောနဲ့လေယာဉ်ပျံတွေပေါ်ကဗုံးတွေတရစပ်ကြဲချနေတဲ့အမေရိကန်ရဲ့လုပ်ရပ်တွေဟာလည်းလူမဆန်တဲ့ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတွေပဲဖြစ်တယ်လို့ လူယဉ်ကျေးတိုင်းက သတ်မှတ်ကြပါတယ်။ အပြစ်မဲ့တဲ့အရပ်သူအရပ်သားတွေကို သတ်ဖြတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတာဟာ ဘယ်လိုအကြောင်းပြချက်မျိုးနဲ့မှ တရားတယ်လို့သဘောမထားနိုင်ဘူး။ဒီလိုလုပ်ရပ်ကိုမှန်တယ်လို့လည်း ဘယ်သူကမှ လက်မခံပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗြောင်လိမ်နေတာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီလို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကြီးတွေကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ကျူးလွန်နေကြသူများက သူတို့ရဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့အတွက် အမှန်တရားဆိုတာ တစ်ခုတည်းရှိတာမဟုတ်ဘူး ဆိုတဲ့ အယူအဆကို ဝါဒဖြန့် ကြွေးကြော်နေတာဖြစ်တယ်။ သူတို့ရှုထောင့်ကကြည့်တဲ့ အမှန် တရားအတိုင်း ဆောင်ရွက်တာဖြစ်လို့ သူတို့ မလွန်ဘူး။ မမှားဘူး။ အမှန် တရားဆိုတာ လောကမှာ တစ်ခုတည်းပဲ ရှိပါတယ်။ သွားတဲ့လမ်းကြောင်း တွေသာ အသွယ်သွယ် များနေတာဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို သဘော ပေါက်ထားဖို့ လိုပါတယ်။ အယူဝါဒတွေ အမျိုးမျိုးရှိနေတာနဲ့ အမှန် တရားတွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ နားမယောင်သင့်ဘူး။ အယူဝါဒတွေက အမှန်တရား မဟုတ်ဘူး။ အမှန်တရားကိုသွားရာ လမ်းကြောင်းတွေသာ ဖြစ်တယ်။ အမှန်တရားဆိုတာ နှစ်ခု မရှိနိုင်ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                                                                The Hot News Journal \u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                                                               Vol.1, No. 2, 30 July 2010\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုယ့်ပေါင်ကိုယ် လှန်ထောင်းရတာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်က သွားရေးလာရေးလွယ်ကူတဲ့မြို့လယ်မှာရှိတာကြောင့်ဂျာနယ်သမားတွေအဝင်အထွက်များပါတယ်။ စာမူတောင်းဖို့ လာတဲ့လူ က လာတယ်။ သတင်းအတွက်၊ ဆောင်းပါးအတွက် မေးချင်မြန်းချင်လို့ လာတဲ့လူက လာတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနေ့စဉ်သတင်းစာခေတ်အတွက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လာတဲ့သူမှန်သမျှကို သိသိ၊ မသိသိ လက်ခံပြီး တတ်စွမ်းသမျှ သူတို့လိုအင်ဆန္ဒ ဖြည့်ဆည်းပေးပါတယ်။ သတင်းအလုပ်မှာသူတို့လေးတွေပျော်ပိုက်စေချင်တယ်။ တစ်ချိန်ချိန် ပုဂ္ဂလိက နေ့စဉ်သတင်းစာတွေထွက်လာတဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခါမှာ ကျင့်သားရပြီးသား သတင်းထောက်တွေ၊ အယ်ဒီတာ တွေ အလုံအလောက် ရှိနေစေချင်တယ်။စာနယ်ဇင်း အတတ်ပညာဆိုင်ရာနဲ့ ကျင့်ဝတ်အကြောင်းဆောင်းပါးတွေ အဆက်မပြတ်ရေးနေပေမယ့် လူချင်းတွေ့ဆုံစကား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြောရတာလောက် အရာမရောက်ဘူး။ စာရေးတာကကိုယ်ချည်းပြောရတာ။တစ်ဖက်သားရဲ့ထင်မြင်ယူဆချက်ကို မကြားရ ဘူး။ လူချင်းတွေ့ ပြောရတာကျတော့ အပြန်အလှန် မေးကြ၊ ပြောကြ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43221780594837,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_6cd4c7c7-a53a-452c-b19e-ece8bc97a3a9.jpg?v=1730276532"},{"product_id":"လူထုစိန်ဝင်း-ပီကင်းဒိုင်ယာရီ","title":"လူထုစိန်ဝင်း - ပီကင်းဒိုင်ယာရီ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ၁၉၄၈ ခုနှစ်၊ မတ်လ၏ နံနက်ခင်းတစ်ခုတွင် ဖီလာဒဲလ်ဖီးယားရှိ ကျွန်တော့်အိမ်မှ တယ်လီဖုန်း ခေါင်းလောင်းသံ မြည်ဟိန်း၍ ထွက်လာ သည်။ ထိုခေါ်သံမှာ ဝါရှင်တန်မြို့တော်မှ ခေါ်သံ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဖူးဘရိုက်စီမံကိန်းဝင် တစ်ယောက်အဖြစ် တရုတ်ပြည်ကိုသွားဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်ပါသလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တယ်လီဖုန်းမှ အသံက အထက်ပါမေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ‘ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ချက်ချင်းသိချင်ပါတယ်၊ဒါမှဖူးဘရိုက်စီမံကိန်းကြီး စတင် အကောင်အထည်ဖော် ပြီဖြစ်ကြောင်း ဒီနေ့ ထုတ်ပြန်ကြေညာနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အံ့သြစိတ်ကို ကျွန်တော် မနည်းကြီး မျိုသိပ်ထားလိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်အတွင်းကာလ ဝါရှင်တန်မှာနေစဉ်က ယခုလိုပင် ဆိုင်းမဆင့် ဗုံမဆင့် ဝုန်းခနဲ ဒိုင်းခနဲ လုပ်တတ်ပုံများကို ပြန်၍သတိရလိုက် မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ ... သွားရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်အဖို့ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာ ရမှာပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အကြောင်းစုံသာ သိပါရစေတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ဝါရှင်တန်သို့ ကျွန်တော် စာရေးဖူးသည်မှာ အမေရိကန် အစိုးရနှင့် တရုတ်ပြည်တို့ ဖူးဘရိုက်စီမံကိန်းသဘောတူညီချက်များကိုလက်မှတ်ရေးထိုးပြီးမကြာမီ၁၉၄၇ခုနှစ်၊နိုဝင်ဘာလထဲကဖြစ်သည်။ကျွန်တော်ကစီမံကိန်းတစ်ရပ်ကိုတင်ပြ၍တရုတ်ပြည်သို့သွားရောက်လိုကြောင်းရေးသားခဲ့ရာအချိန်အတန်ကြာတွင် စီမံကိန်း ဘုတ်အဖွဲ့သည်ကျွန်တော်၏တင်ပြချက်များကို စိတ်ပါဝင်စားမှုရှိနေကြောင်း ၊ လျှောက်လွှာပုံစံများကို ပုံနှိပ်ပြီးစီးလျှင်ပြီးစီးချင်း ပို့ပေးလိုက်မည် ဖြစ် ကြောင်း ပြန်စာ ရခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့နှင့် ရက်သတ္တပတ်များစွာ ကုန်လွန်ခဲ့သည်။ ဘာအကြောင်းမှ ထူးမလာခဲ့။ လာမည့်လာတော့လည်း တယ်လီဖုန်းက အလျင်ရောက်လာ သည်။ ထိုတယ်လီဖုန်းသတင်း ရောက်ပြီးနောက်မှ လျှောက်လွှာပုံစံများ ရောက်လာသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့နှင့်ပင်ကျွန်တော်တို့၏ကြုံတောင့်ကြုံခဲတရုတ်ပြည်မှာတစ်နှစ်ကြာဇာတ်လမ်းများ၏ကြုံတောင့်ကြုံခဲ ခရီးစဉ်ကို ကြုံတောင့် ကြုံခဲ အစဖြင့် စခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့အတွက် ကမ္ဘာတစ်ပတ် ခရီးစဉ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်ခုတ်မောင်းပေးမည့်ဗြိတိသျှသင်္ဘောတစ်စင်းနှင့်လိုက်ပါနိုင်ရန်စီစဉ်ပေးထားသည်။ သင်္ဘောကနယူးယောက်မှစတင်ထွက်ခွာကာအနောက်ဘက်ကမ်းခြေဆိပ်ကမ်းများမှတစ်ဆင့်မနီလာ၊ဟောင်ကောင်ရှန်ဟဲနှင့် တီယန်စင်မြို့များသို့သွားရောက်မည်ဖြစ်ရာ ကျွန်တော်တို့သည် အချိန်ကုန်သက်သာစေရန် လော့စ်အိန်ဂျယ် အထိ မီးရထားဖြင့်သွားပြီး သင်္ဘောကိုစောင့်စီးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်္ဘောကို တွေ့ရသောအခါတွင်မူ ကျွန်တော်တို့ ထင်သကဲ့သို့ သင်္ဘောအသစ်မဟုတ်ဘဲ ၁၉၄၄ ခုနှစ်က ဗြိတိသျှရေတပ်မတော်အတွက် တည်ဆောက်ခဲ့သည့် လေယာဉ်တင်သင်္ဘောကြီးဖြစ်ကာစစ်ပြီးကာလတွင်ဟောင်ကောင်အခြေစိုက် ဗြိတိသျှ ရေကြောင်း ပို့ဆောင်ရေးကုမ္ပဏီတစ်ခုသို့ ရောင်းချလိုက်သဖြင့် ဗာဂျီးနီးယားနယ် နောဖုတ်မြို့တွင် ကုန်တင် သင်္ဘောအဖြစ် အသွင်ပြောင်းထားခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သိကြရတော့ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့လော့အိန်ဂျယ်မြို့သို့ရောက်သောအခါသင်္ဘောစက်ပျက်နေသဖြင့်နှစ်ရက်လုံးလုံးစောင့်ဆိုင်းနေရပြီး ဇူလိုင် ၇ ရက်နေ့ တွင်မှ သင်္ဘောပေါ် တက်နိုင်ခဲ့တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့အတွက် ပေးထားသောအခန်းနှစ်ခန်းမှာကျယ်ပြန့်သပ်ရပ်ပါသည်။အစားအသောက်မှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလည်း သင့်တင့်လျောက်ပတ်မှု ရှိပါ သည်။ ဆန်ဖရန်စစ္စကိုသို့အရောက် ခုတ်မောင်းသည့်နှုန်းမှာလည်း မြန်ဆန် လှပါသည်။ သို့တစေ ဆန်ဖရန်စစ္စကို ဆိပ်ကမ်း၌ ဆိုက်ကပ်ပြီး သင်္ဘော အင်ဂျင်စက်ခန်းကို ထုံးစံအတိုင်း စစ်ဆေးသောအခါတွင်မူ ဘယ်ရင်တစ်ခု စားနေကြောင်း တွေ့ကြရသဖြင့် ခရီးဖင့်သွားရပြန်ရာ ကျွန်တော်တို့ ဖီလာ ဒဲလ်ဖီးယားမှ စတင်ထွက်ခွာလာခဲ့သည့် ရက်နှင့်ပါဆိုလျှင် တစ်လတင်း တင်း ပြည့်ရန် တစ်ရက်သာ လိုတော့သည့်နေ့ဖြစ်သော ဇူလိုင် ၁၄ ရက် နေ့တွင်မှ ကျွန်တော်တို့သည် ဂိုးလ်ဒင်းဂိတ်တံခါးကြီးကို ကျော်ဖြတ်၍ ထွက်ခွာလာနိုင်ခဲ့ပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြန်၍ တစ်ညနှင့် လေးရက်တိတိရှိသော ည တစ်ညတွင် ဂလီယာ၏ တံတောင်နှင့် ရုတ်တရက် အတွက်ခံလိုက်ရခြင်း ကြောင့် ကျွန်တော် ဖျတ်ခနဲ လန့်နိုးလာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်္ဘောစက် ရပ်နေတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နိုးလျှင်နိုးချင်း ဂလီယာ၏ ထိတ်လန့်တကြား ပြောလိုက်သံကို လည်း ကြားရသည်။ ထို့နောက် ဂလီယာက အခန်းတွင်းမှမီးကိုဖွင့်လိုက်ရာမီးလုံးမှာဖျတ်ခနဲလင်းလာပြီးနောက်တဖြည်းဖြည်းနှင့်မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်ကာ လုံးဝငြိမ်းသွားတော့သည်။ သင်္ဘောကြီးတစ်စင်းလုံးလည်း မှောင်နှင့်မည်းမည်းဖြစ်ကာ ဆူညံနေသော စက်သံများမှာလည်း တုတ်တုတ်မျှ မလှုပ်အောင် ငြိမ်လျက်ရှိနေသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခဏချင်းမှာပင်လှုပ်ရှားပြေးလွှားသံများထွက်လာကာ“မီးဆရာ...၊မီးဆရာနှင့်တကြော်ကြော်ခေါ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ ကျွန်တော်တို့သည် ဝတ်ရုံအင်္ကျီများကို စမ်းတဝါးဝါး ကောက်ဝတ်ကာ အခန်းထဲမှ ယိုင်တီးယိုင်တိုင်ဖြင့်ကုန်းပတ်သို့ထွက်ခဲ့ကြသည်။ကျွန်တော့်မီးခြစ်အလင်းရောင်ဖြင့်လက်မှနာရီကိုကြည့်လိုက်ရာနံနက် ၄ နာရီ ၁၅ မိနစ်အချိန်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ သင်္ဘောကြီးတစ်စင်းလုံးကားမှောင်းကြီးမည်းမည်းနှင့် မလှုပ်မယှက်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိမိတို့၏တစ်ခုတည်းသောမှီခိုအားထားရာဖြစ်သည့်သင်္ဘောကြီးတစ်စင်းလုံးအသက်ဝိညာဉ်ချုပ်ငြိမ်းသော အဝိဉာဏက အရာကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကာ အနီးဆုံးသော ကမ်းခြေမှာလည်း မိုင်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော်မျှ ဝေးကွာလျက်ရှိကြောင်း သိရှိရသောအခါ ဖြစ်ပေါ်ခံစားရသည့် စိတ်ဓာတ် တုန်လှုပ် ချောက်ချားမှုမှာ များစွာကြီးမား ပြင်းထန်လှပါသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကုန်းပတ်အောက်စက်ခန်းစီမှ ကျွက်စီကျွက်စီနှင့်လူသံများကိုကြားရပြီးနောက်မကြာမီမှာပင်သင်္ဘောသားနှစ်ယောက်သည် ရွက်တိုင် တစ်ခု၏ ထိပ်ဖျားဆီသို့ သုတ်သီးသုတ်ပျား တက်ရောက်သွားပြီး မီးအိမ် နီ နှစ်လုံးကို ချိတ်ဆွဲထားလိုက်ကြသည်။ သင်္ဘောမှာ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျက်ရှိကြောင်း အချက်ပြသည့် မီးအိမ်ပင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မည်သို့ပင် အချက်ပြသော်လည်းမိုင်းပေါင်းရာကျော်အတွင်းဝယ်အခြားမည်သည့်သင်္ဘောတစ်စင်းတလေမျှ ရှိပုံမရသည့်အတွက် အချက် ပြမီးမှာ အချည်းနှီးပင် ဖြစ်ပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့သည် ကုန်းပတ်ပေါ်တက်ချည်ဆင်းချည်လုပ်ကြရင်းအချင်းချင်းတီးတိုးတီးတိုးဖြင့်(ဤကဲ့သို့ အဖြစ်အပျက်မျိုး ကြုံရလျှင် လူတို့သည်တိတ်ဆိတ်သွားကာ စကားကိုပင် တီးတိုးလေသံဖြင့် ပြောတတ်ကြသည်မှာ ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ရာတစ်ခုဖြစ်သည်) သင်္ဘောစက်ပြင်၍ ရနိုင်၊ မရနိုင်ဆိုသောအချက်များ၊ ဆွဲသင်္ဘောများရောက်လာပြီးကျွန်တော်တို့အားဟာဝိုင်ယီသို့ဆွဲခေါ်သွားခြင်းမျိုးဖြင့်ကြုံကောင်းကြုံရလိမ့်မည်ဟူသောအချက်များကို ပြောဆိုနေမိကြသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နံနက်လင်းသောအချိန်၌မူသင်္ဘောကြီးတစ်စင်းလုံး၏တစ်ခုတည်းသောအလင်းရောင်ဖြစ်သည့်မီးအိမ်များကိုဖြုတ်ကာပတ္တုစဖြင့်ချုပ်လုပ်ထားသောဧရာမဘောလုံးအနက်ရောင်ကြီးများကိုအစားထိုးချိတ်ဆွဲထားလိုက်ကြသည်။ ဆန်ဖရန်စစ္စကိုမှထွက်ခွာလာကတည်းက တကောက်ကောက်ပျံသန်းလိုက်ပါခဲ့ကြသော ပင်လယ်ငှက်ကြီးများသည် ယခုအခါ သင်္ဘောအနီးတစ်ဝိုက်တွင် ဝိုင်းအုံလျက် ရှိသည်။ သူတို့သည် လှိုင်းတံပိုး များ ကင်းရှင်းကာ ငြိမ်သက်လျက်ရှိသောပင်လယ်ပြင်ပေါ်သို့ထိုးဆင်းလိုက် ၊ပျံတက်လိုက်လုပ်ရင်းဖြင့်ရုတ်တရက်ငြိမ်သက်သွားသော သင်္ဘော ကြီး၏အဖြစ်ကို စူးစမ်းလျက်နေဟန် ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လေးနာရီခန့် ကြာသောအခါ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် စက်များ ပြန်လည်လှုပ်ရှားလာပြီး သင်္ဘော ပြန်လည်ထွက်ခွာလာနိုင်ခဲ့သဖြင့် ကျွန် တော်တို့ ဟီးချနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်နာရီမျှပင် မကြာမီ စက်ပြန်ရပ် သွားပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူတစ်နာရီခန့်မျှနှင့်စက်ပြန်နိုးပြီးဆက်လက်ခုတ်မောင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဤသို့သင်္ဘောပျက်လိုက်၊ခုတ်လိုက်နှင့်အကြိမ်ပေါင်းလေးငါးကြိမ်ထက်မနည်းပင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။သင်္ဘောစက်ရပ်သွားသည့်အခါတိုင်း ပင်လယ်ပြင်မှာ လှိုင်းလေ ငြိမ်သက်လျက်ရှိနေခိုက် နှင့် ကြုံကြိုက်၍ချည်းသာ တော်တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်္ဘောဘာကြောင့်စက်ပျက်ရသည်ဆိုသည့်အကြောင်းကို မည်သူမှ ရေရေရာရာမပြောနိုင်ကြ။ တစ်ခါပျက်၍ တစ်ခါ အပြစ်ရှာကြည့်လျှင် ချွတ်ယွင်းချက်တစ်မျိုးကို တွေ့ရသည်။ ပထမအကြိမ် ပျက်စဉ်က ဓာတ် အားပေးစက်တွင် အပြစ်တွေ့၍ ဒုတိယအကြိမ်တွင် ဆီပန့်တွင် ချွတ်ယွင်း နေကာနောက်တစ်ကြိမ်တွင်ရေနွေးငွေ့ ပိုက်များ ပေါက်နေကြောင်း တွေ့ရ ပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်္ဘောမှ ဗြိတိသျှ အရာရှိများကမူ သင်္ဘော တစ်ခါပျက်တိုင်း အမေရိကန် သင်္ဘောကျင်းမှ လူများကိုသာ တစ်တစ်ခွခွဆဲ ရေးတိုင်းထွာလျက်ရှိနေရာ ကျွန်တော်တို့ကလည်း ဤမျှထင်ရှားသော ဗြိတိသျှ သင်္ဘော ကုမ္ပဏီတစ်ခု လုပ်ကိုင်နေကြပြီး ကျေနပ်လောက်ဖွယ် အခြေအနေမရှိသေးသော သင်္ဘောပြင်ဆင်မှုကို ဘာကြောင့် လက်လွတ်စပယ် လက်ခံခဲ့ရ သနည်းဟု ပြန်လှန် ချေပကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပူပိုင်းဇုန်အတွင်းသို့ ရောက်လာသောအခါ အခြေအနေမှာ ပို၍ ဆိုးသည်။စက်ခန်းကအပူရှိန်မှာမည်သို့မျှ မထိန်းနိုင်ဘဲ ကုန်းပတ်ပေါ် အထိ ကူးစက်လျက်ရှိရာ ကျွန်တော်တို့မှာ ကုန်းပတ်ပေါ် ဖိနပ်မပါဘဲ မနင်းနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ စက်ပျက်သည့်အခါတိုင်းမီးပါရပ်သွားခြင်းမှာလည်းအတော်ကသိကအောက်ဖြစ်စေသည်။ မနီလာသို့မရောက်မီ ရက်အနည်းငယ်မျှအလိုတွင်မူရေ ခဲသေတ္တာပိုက်လုံးပေါက်ပြီး ဓာတ်ငွေ့များစိမ့်ထွက်ကာ အလုပ်မလုပ်တော့ဘဲ တစ်ခါတည်း ရပ်ဆိုင်းသွားတော့ သည်။ ရေခဲသေတ္တာ ပျက်သွားသဖြင့် သားငါးများ ပုပ်သိုးလာပြီး ပူရအိုက်ရသည့်အထဲတွင် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သော ရေခဲပါမရနိုင်တော့ပေရာ ကျွန်တော်တို့သာမက သင်္ဘောအရာရှိများပါ တညည်းညည်း တညုညု ဖြစ်လာကြသည်။ သင်္ဘောပေါ်တွင် ကျွန်တော်တို့မိသားစုမှလွဲပြီး ခရီးသည် ဆို၍ အခြား အသက်ကြီးကြီး လင်စုံမယားဖက်နှစ်ဦးသာ ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၎င်းဇနီးမောင်နှံမှာ မီချီဂန်မြောက်ပိုင်း မြို့ကလေးတစ်မြို့မှ ကုန်စုံ ဆိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြ၍ သားဖြစ်သူက သင်္ဘောပိုင်ရှင်ဇနီးနှင့် ကောလိပ်ကျောင်းနေဖက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ၎င်းတို့လင်မယားအား ကမ္ဘာတစ်ပတ် လှည့်နိုင်ရန် သင်္ဘောလက်မှတ် ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့သည်တောမြို့ကလေးတွင်သာတစ်သက်လုံးနေထိုင်ခဲ့ဖူးကြပြီးလူဦးရေ ထောင်ဂဏန်းထက်ကျော်သော မြို့ကြီးပြကြီးများသို့ပင် သွားလာ လည်ပတ်ဖူးခြင်း မရှိသူများ ဖြစ်ကြပေရာ ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာကြီး အတွင်း တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ငြီးငွေ့ဖွယ်ရာ ကုန်လွန်နေကြရသောအခါယောက်ျားလုပ်သူမှာ တစ်နေ့တခြား စိတ်ပျက် ငြီးငွေ့ လာလေတော့ပြီး ‘နေရာတကာ ရေဆိုမှ ရေချည်းပဲ၊ သင်္ဘောလေး တစ်စင်းတလေတောင် မမြင်ရဘူး၊ လေယာဉ်ပျံလေး တစ်စင်းတောင် မတွေ့ရဘူး”တဖျစ်တောက် တောက် ညည်းညူ၍ချည်း နေလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့တဖျစ်တောက်တော်တညည်းညည်းတညုညုနှင့်လိုက်ပါခဲ့ကြရာရေခဲသေတ္တာပျက်သွားသောအခါတွင်မူ သူ့ အတွက် အကွက် ဆိုက်သွားသည်။ ကုန်စုံဆိုင်ရှင်တစ်ဦး၏ ကျွမ်းကျင်မှုတည်းဟူသောအရည်အချင်းကို ပြသရန် သူ့အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ရပ် ရရှိသွားခြင်း ဖြစ်ရာ သူက နံနက်တိုင်း ရေခဲသေတ္တာကြီးဆီသို့ ဝင့်ဝါသော ဟန်ပန်ကြီး တစ်ခွဲသားနှင့်သွားကာဘယ်အသားကသိုးနေပြီ၊ပစ်လိုက်တော့၊ဘယ်အသီးအရွက်တွေက ပုပ်တော့မယ်၊ မြန်မြန်ချက် စသော ညွှန်ကြားချက် များကို ပေးနေတော့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သြဂုတ်လ ၁ ရက်နေ့တွင် မနီလာဆိပ်ကမ်းသို့ ဆိုက်ကပ်မိပါသော်လည်းအားတက်ဖွယ်ရာအခြေအနေမျိုး မဟုတ်ချေ။ရေခဲသေတ္တာအတွက်ဓာတ်ငွေ့ရည်မှာဖိလစ်ပိုင်တွင်ဈေးကြီးသဖြင့်ပို၍ဈေးသက်သာသောဟောင်ကောင်ကျမှ ဝယ်၍ထည့်မည်ဟု သိကြရသောအခါ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး စိတ်အပျက်ကြီး ပျက်သွားရသည်။ငါးရက်အကြာ၌မနီလာဆိပ်ကမ်းမှထွက်ခွာခဲ့ကြရာတွင်လည်းထွက်ပြီးမကြာမီမှာပင်စက်ရပ်ပြီးပင်လယ်ကွေ့ကြီးထဲ တဝဲလယ်လယ် ဖြင့် လေးနာရီလုံးလုံး မျောပါနေရသေးသည်။ ဤအချီ ဖြစ်ရသည်မှာ ဘွိုင်လာအိုးထဲတွင် ရေကုန်သွားသည့်အတွက်ဖြစ်ရာ အင်ဂျင်စက်ကိုသာ ရုတ်တရက် ရပ်မပစ်လိုက်နိုင်ပါကအင်ဂျင်စက်ကြီးတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲ သွားသည့် အန္တရာယ်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဟုနောက်မှ ကျွန်တော်တို့သိကြရသည်။ သင်္ဘောဝန်ထမ်းတို့၏ စိတ်ဓာတ်မှာလည်း အကြီးအကျယ် ကျဆင်းပျက်ပြားလျက် ရှိနေကြပြီဖြစ်ရာ ဤအချီအပျက်တွင်မူဤလိုကိစ္စ မျိုး၌ အထူးကျွမ်းကျင်သည်ဟုဆိုသော သင်္ဘောအင်ဂျင်နီယာလုပ်သူက.သူ့တာဝန်ချိန်မဟုတ်ဟုဆိုကာ စက်ခန်းထဲ လုံးဝ ဆင်းမကြည့်ဘဲ နေလေ တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သြဂုတ်လ၇ရက်နေ့တွင်ဟောင်ကောင်ဆိပ်ကမ်းသို့ဆိုက်ကပ်ခဲ့ရာရောက်လျှင်ရောက်ချင်းပင်ကုမ္ပဏီပိုင်လွန်းကျင်းသို့ တစ်ခါတည်းတန်း၍ဝင်ခဲ့ကြရသည်။ နောက်ပိုင်းရက်များကားစိတ်ညစ်ညူးဖွယ်အကောင်းဆုံးရက်များချည်း ဖြစ်ပါတော့သည်။ လွန်းကျင်းတွင် တဒုန်းဒုန်း ထုသံ နှက်သံ၊ ဂဟေဆော်သံတွေမှာ နေ့ညမပြတ် ဆူညံလျက် ရှိသည်။ အပူချိန်က ၉၅-၉၆ အောက် မည်သည့်အခါမှ ကျသည်မရှိ။ ရေမရ၊ မီးမရ ဒုက္ခတွေကလည်း သေးလှသည်မဟုတ်။ ရေအိမ်အတွက် ရေပုံနှင့် ဆွဲ၍ ဆွဲ၍ သွင်းရသည်ကလည်း မသက်သာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကုန်းပေါ်တက်၍ စတည်းချရန်မှာလည်း မစဉ်းစားရဲ။ စရိတ်စက ကြီးမြင့်လွန်းလှသည်သာမက ပြည်မမှ ပြည်ပြေးဒုက္ခသည်တွေကြောင့် အခန်းတစ်ခန်းရရန်ပင် လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် ဒုက္ခ အပေါင်းကို အောင့်အည်းသည်းခံကာ သင်္ဘောပေါ်မှာသာ ဆက်လက် နေထိုင်ခဲ့ကြရာ သြဂုတ်လ ၁၄ ရက်နေ့ကျမှ တစ်ဖန် ပြန်၍ထွက်ခွာနိုင် ခဲ့သည်။တစ်ရက်စော၍ ထွက်ခွာနိုင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော်လည်း ၁၃ ရက်နှင့်သောကြာနေ့ကြီး ဖြစ်သောကြောင့်ဟုဆိုကာ အလဟဿအချိန်ဖြုန်းနေခဲ့ရသည်။ ၁၄ရက်နေ့တွင်မှ ထွက်ခွာခဲ့သော်လည်း ပင်လယ်ပြင်ရောက်သည်နှင့်စက်သံတဖုတ်ဖုတ်မြည်ကာရပ်သွားပြန်သည်။ဒီတစ်ခါတော့ဘယ်ရင်တစ်ခုလောင်သွားသည်ဟု ဆိုပြန်သည်။ ပင်လယ်ကွေ့တွင် ၂၄ နာရီလုံးလုံး ကျောက်ချရပ်နားထားရပြီးသော် ဆွဲသင်္ဘော ၃ စင်း လာပြီး ကျွန်တော်တို့ ခါးသီးမုန်းတီးနေပြီဖြစ်သော လွန်းကျင်းသို့ ပြန်ဆွဲခေါ်ဆောင် သွားခြင်း ခံရပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီတစ်ခါပြင်ဆင်ရန်မှာ အပေါ်ယံမျှသာမဟုတ်တော့ဘဲ အင်ဂျင်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကိုဖြုတ်ယူရမည်ဖြစ်သဖြင့်ဝမ်းဗိုက်သံပြားကိုဖောက်၍ယူရမည်ဖြစ်ရာ တစ်ပတ်ကြာမည်၊ နှစ်ပတ်ကြာမည်ဟု မည်သူမှအတတ်မပြောနိုင်ကြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့အနေနှင့်သည်းခံနိုင်စွမ်းရှိမှုအတိုင်းအတာသည်ကုန်လွန်ခဲ့ချေပြီ။ထို့ကြောင့်ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ပြောဆိုဖြစ်လေရာနောက်ဆုံးတွင်သင်္ဘောကုမ္ပဏီသည်မပေးချင်ပေးချင်နှင့်ပင်ပီကင်းအထိနောက်ဆုံးခရီးအတွက် လေယာဉ်လက်မှတ်များ စီစဉ်ပေးရလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သြဂုတ်လ၁၉ရက်နေ့တွင်ကျွန်တော်တို့သည်ဝန်စည်စလယ်များကိုသင်္ဘော၌ပင်ထားရစ်ခဲ့၍နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာခဲ့ရာ ရှန်ဟဲ၌ တစ်နေ့တာ ရပ်နားပြီးနောက် ၂၁ ရက်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် ဖုန်ထူသော ပီကင်းလေဆိပ် သို့ ဆိုက်ရောက်လေတော့သည်။ ဖီလာဒဲလ်ဖီးယားမှ ကျွန်တော်တို့ စတင် ထွက်ခွာခဲ့သောနေ့မှ စ၍ ရေတွက်လျှင် နှစ်လနှင့် ခြောက်ရက်တိတိကြာမှ ကျွန်တော်တို့ လိုရာခရီးဆုံးသို့ ရောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့၏ ဝန်စည်စလယ်များမှာမူ အောက်တိုဘာလ ၉ ရက်နေ့ကျမှ ပီကင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ကျွန်တော်တို့၏ သင်္ဘောသည်ဟောင်ကောင်မှ ဒုတိယအကြိမ် ထွက်ခွာခဲ့စဉ်တွင်လည်း စက်ပျက်ပြန် သဖြင့် ပြန်၍ ဆိုက်ကပ်ကာ ပြင်ဆင်ရသေးရာ တတိယအကြိမ်တွင်မှ ခလုတ်မထိ ဆူးမငြိဘဲပီကင်းအရောက်ဒုတ်ဒုတ်ထိ ခုတ်မောင်းလာနိုင် ခဲ့သည်ဟု သိရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တရုတ်ပြည်တွင် တစ်နှစ်ခန့်နေပြီးပြန်ရမည်ပြုသောအခါတွင် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရေစက်ဆုံရပြန်သည်မှာ ကျွန်တော်တို့၏ သင်္ဘော ပင်လျှင် တီယန်စင်၌ ကျွန်တော်တို့ ပြန်မည့်ရက်တွင် ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသင်္ဘောနှင့်ပင် ပြန်ပါလားဟု သင်္ဘောကိုယ်စားလှယ်က တိုက်တွန်းသေးသည်။ ထိုအခါ ကျွန်တော်တို့က ခေါင်းကိုသွက်သွက်ကြီးခါယမ်းကာ လေကြောင်းခရီးမှပဲပြန်တော့မည်ဟု ဖြေကြားလိုက်ခြင်းမှာအံ့ဩဖွယ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပါသလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43222637478037,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_81ebfe99-df3d-4156-883c-d9fce0022d24.jpg?v=1730278102"},{"product_id":"လူထုစိန်းဝင်း-ဆင်းရဲခြင်းထောင်ချောက်","title":"လူထုစိန်းဝင်း - ဆင်းရဲခြင်းထောင်ချောက်","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"နှစ်ကာလများ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45866800939157,"sku":"","price":1900.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45866800971925,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_38d8c416-0e08-4fa1-97ce-906590861b1f.jpg?v=1745818450"},{"product_id":"လူထုစိန်ဝင်း-ပညာတတ်တိုင်းပညာရှိမဖြစ်","title":"လူထုစိန်ဝင်း - ပညာတတ်တိုင်းပညာရှိမဖြစ်","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"နှစ်ကာလများ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45866802348181,"sku":"","price":1900.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45866802380949,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_151494a2-fc86-442e-bd53-c5d0cac9ae4e.jpg?v=1745818454"},{"product_id":"လူထုစိန်ဝင်း-မန္တလေးရဲ့ဝိညာဥ်","title":"လူထုစိန်ဝင်း - မန္တလေးရဲ့ဝိညာဥ်","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"နှစ်ကာလများ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45866804510869,"sku":"","price":1900.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45866804543637,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_56bed866-b9b1-46d9-a319-3cd1833fc999.jpg?v=1745818458"},{"product_id":"လူထုစိန်ဝင်း-မျှော်လင့်ချက်မဲ့အခြေအနေဆိုတာမရှိဘူး","title":"လူထုစိန်ဝင်း - မျှော်လင့်ချက်မဲ့အခြေအနေဆိုတာမရှိဘူး","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"နှစ်ကာလများ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45866805952661,"sku":"","price":3800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45866805985429,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_1c8c90c8-b70d-4ece-96e1-d3507f6b8491.jpg?v=1745818461"},{"product_id":"လူထုစိန်ဝင်း-မေမေတို့-စစ်ပွဲများ","title":"လူထုစိန်ဝင်း - မေမေတို့၏စစ်ပွဲများ","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"နှစ်ကာလများ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45866807623829,"sku":"","price":1900.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45866807656597,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_a230e444-db75-4ec7-af33-51c5bdbdfa39.jpg?v=1745818466"},{"product_id":"လူထုစိန်ဝင်း-လူငယ်နဲ့တာဝန်ယူစိတ်","title":"လူထုစိန်ဝင်း - လူငယ်နဲ့တာဝန်ယူစိတ်","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"နှစ်ကာလများ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45866809163925,"sku":"","price":2375.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45866809196693,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_f5203104-dd93-47f5-a4da-11755bbe1029.jpg?v=1745818470"},{"product_id":"လူထုစိန်ဝင်း-လူငယ်နဲ့အချစ်","title":"လူထုစိန်ဝင်း - လူငယ်နဲ့အချစ်","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"နှစ်ကာလများ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45866811523221,"sku":"","price":1900.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45866811555989,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_ead79360-48c6-4538-81bd-966740f47a21.jpg?v=1745818474"},{"product_id":"လူထုစိန်ဝင်း-အစိုးရကမိဘလားပြည်သူကမိဘလား","title":"လူထုစိန်ဝင်း - အစိုးရကမိဘလားပြည်သူကမိဘလား","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"နှစ်ကာလများ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45866813259925,"sku":"","price":950.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45866813292693,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_a703f3b7-ea53-488a-9491-1a0a0ac62862.jpg?v=1745818478"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/%e1%80%9c%e1%80%b0%e1%80%91%e1%80%af%e1%80%85%e1%80%ad%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%9d%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8.oembed","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}