{"title":"မ၀င်းမြင့်","description":null,"products":[{"product_id":"မ၀င်းမြင့်-ဂမုန်းအင်","title":"မဝင်းမြင့် - ဂမုန်းအင်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဂမုန်းအင်” အမည်ရှိသော သစ်ခွပန်း တစ်မျိုးကား နေရာတိုင်း မှာ မရှိ အလွယ်တကူ ရှာဖွေ၍လည်းတွေ့နိုင်ခဲ၊ ရနိုင်ခဲသော သစ်ခွမျိုး ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြောင်မြီးတူ၊ ကြက်တူရွေး၊ လက်တံရှည်၊ လက်တံတို စသော သစ်ခွမျိုးကား အဆင်းသွင်ပြင် လှပပါ၏။ နေရာတိုင်းလိုလိုမှာပင် အလွယ်တကူ တွေ့နိုင်ရနိုင်၏။ သို့သော် အဆင်းသာရှိ၍ အနံ့မရှိချေ။ သူ့အပင်မှာ မခူးဆွတ်ဘဲထားလျှင် မနွမ်းမရိ၊ တစ်ပတ်ကျော်ကျော်မျှ လန်းဆန်းနေသည်။ ခူးလိုက်လျှင် နှစ်ရက် သုံးရက်မျှနှင့် နွမ်းရိသွား တော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသမီးတိုင်း မက်မောမြတ်နိုးသော “သဇင်” အမည်ရှိ သစ်ခွ မျိုးကား အဆင်းရော အချင်းပါ ပြည့်စုံသည်။ လှလည်းလှ၊ ယဉ်လည်း ယဉ်၊ မွှေးလည်း မွှေးသည်။ သို့သော် သဇင်ပန်းသည်လည်း ကြာရှည် မလန်းဆန်းနိုင်။ ရက်တိုတိုနှင့် နွမ်းရိသွားသည်သာ ဖြစ်၏။ သဇင်ကို နေရာတိုင်းမှာ မတွေ့နိုင်သော်လည်း အချိန်အခါကျလျှင် ပေါပေါများ များ လုံလောက်အောင် ပေါ်ပေါက်လာတတ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဂမုန်းအင်” သစ်ခွမျိုးကား ကြောင်ပြီးတူ၊ ကြက်တူရွေး၊ လက် တံရှည်၊ လက်တံတို၊ သဇင်ပန်းမျိုးများနှင့် လုံးဝ မတူချေ။ စာဖွဲ့လောက်အောင် အဆင်းသွင်ပြင်မှာ မလှပပါ။ ကြည့်ပျော်ရှုပျော် ယဉ်ရုံ မျှသာ အပွင့်ဖြူ ဖြူ သေးသေးကလေးများ ငါးပွင့်မှ ဆယ်ပွင့်အထိ တစ်ခိုင်တည်းမှာ ပွင့်နေတတ်သော သစ်ခွပန်းမျိုးသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သင်းပျံ့သော ရနံ့သည် အပွင့်ခြောက်သွားသည့်တိုင်အောင် မပျောက်ဘဲ မွှေးကြိုင်လျက်သာ ရှိသည်။ ခိုင်ညှာအရိုးတံမှာ အခြား သစ်ခွပန်းများထက် တုတ်ခိုင်လှသဖြင့်လည်း မခူးဆွတ်ဘဲ အပင်မှာ ထားလျှင် သုံးလကျော်မျှ လန်းဆန်းနေသည်။ ခူးဆွတ်ပြီး ရေမပြတ် ဆွတ်ပေးလျှင် တစ်လ လောက်မျှ လန်းဆန်းနေသည်။ ရေမဆွတ်ဘဲ ပစ်ထားလျှင် ဆယ့်ငါးရက်မျှ မနွမ်းဘဲ လန်းနေတတ်သည်။ အခြား ပန်းများထက် အပူဒဏ်၊ အအေးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော သင်းပျံ့သော ရနံ့နှင့် ပြည့်စုံသော “ဂမုန်းအင်” သစ်ခွပန်းမျိုးနှင့် တူသော မခင်စော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆန်စက်ပိုင်ရှင် ဦးစောမောင်သည် အသက်သုံးဆယ်အရွယ် တွင် မုဆိုးဖိုဖြစ်ခဲ့ပြီး မကြာမီ သူ့ထက် အသက်ဆယ်နှစ်တိတိ ငယ် သော ဒေါ်ခင်ဆင့်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့ရာမှ တစ်ဦးတည်းသော သမီး မခင် စောကို ဖွားမြင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မခင်စော အသက် ဆယ့်ခုနစ်နှစ်အရွယ် ကိုးတန်းတွင် ပညာ သင်ကြားနေသောအချိန်၌ ဦးစောမောင် အသက်မှာ လေးဆယ့်ခုနစ်နှစ်၊ ဒေါ်ခင်ဆင့် အသက်မှာ သုံးဆယ့်ငါးနှစ်ရှိပြီ ဖြစ်၏။ ဦးစောမောင်သည် သူ့ထက်လည်း အသက်ငယ်၊ ရုပ်ရည်ကလည်း နုပျိုချောမောသော ဒေါ်ခင်ဆင့်အား ငုံထားလုမျှ ချစ်မြတ်နိုးလှ၏။ မြတ်နိုးလှသဖြင့်လည်း ဒေါ်ခင်ဆင့်၏ အငြိုအငြင်ကို မခံနိုင်အောင် စိတ်သဘော ပျော့ညံ့လာ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ရွှေတစ်ကျပ်သားလျှင် နှစ်ဆယ့်လေးကျပ်မျှသာတန်သော၊ ငွေ တစ်ကျပ်ရှိလျှင် အင်္ကျီလုံချည် တစ်စုံစာမျှ ဝယ်နိုင်သော ငွေတန်ဖိုးရှိလှ သည့် စစ်မဖြစ်မီခေတ်ကဆိုလျှင် ဆန်စက်ပိုင် တစ်လုံးနှင့် အတွင်း ပစ္စည်း သုံးသောင်းခင်းမျှ ချမ်းသာသော ဦးစောမောင်၊ ဒေါ်ခင်ဆင့်တို့ မှာ သူဌေး ဟူသော ဘွဲ့ကိုခံယူကာ မြို့မျက်နှာဖုံး လူကုံထံစာရင်းက ပါဝင်ခဲ့လေသည်။\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးစောမောင်က ဒေါ်ခင်ဆင့်ဩဇာကို ခံသည်။ ဒေါ်ခင်ဆင့်က သဘောလွယ်သည်။ အပြောကောင်းသူကို ယုံကြည်တတ်သည်။ အမြှောက်ကြိုက်သည်။ မခင်စောကား အသက်အရွယ်နုနယ်သောကျောင်းသူကလေး တစ်ယောက်ပင် ဖြစ်လင့်ကစား ရိုးရိုးကုပ်ကုပ်နှင့် ပညာကို ကြိုးစားကာ စာဖတ်ဝါသနာပါသည့်အလျောက် အင်္ဂလိပ် စာအုပ်၊ မြန်မာစာအုပ် တွေ့သမျှ ရသမျှကို ဖတ်သည်။ အတွေးအခေါ် ရင့်ကျက်၍ စိတ်ထားတည်ငြိမ်ခိုင်မြဲသူကလေး ဖြစ်သည်။ မိဘနှစ်ပါး ၏ စိတ်နှင့် သမီး မခင်စော၏ စိတ်သဘောမှာ အရှေ့နှင့်အနောက် ဖြောင့်ဖြောင့်ကြီး ဆန့်ကျင်နေပေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေါ်ခင်ဆင့်က အိမ်တွင်းမှုအလုပ် ချက်ရေးပြုတ်ရေးမှာလည်း ကောင်း၊ အချုပ်အလုပ်မှာ လည်းကောင်း လုံးဝ ဝါသနာလည်း မပါ။ လုပ်လည်း မလုပ်။ ညာစား၊ မြှောက်စား၊ ချော့စားသူများနှင့်သာ သံ သရာ လည်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးစောမောင်က ချစ်ဇနီးအား တစ်ခွန်းမှ ကန့်ကွက်ပြောဆို ထိန်းသိမ်းခြင်း မပြုချေ။ မခင်စောသည် မိဘများ၏ အမူအကျင့် စိတ်နေသဘောထား ကို မနှစ်သက်သော်ငြားလည်း မိဘထက် သမီးက တစ်လကြီး၍ နာခံ ကြမည် မဟုတ်သောကြောင့် စိတ်အပင်ပန်းခံ ပြောမနေတော့ချေ။စာမေးပွဲပြီးသည့် ကျောင်းပိတ်ရက်များမှာ မီးဖိုဆောင်သို့ ကိုယ်တိုင် ဝင်ကာ ထမင်းချက် ကိုပါကြီးနှင့်အတူ တိုင်ပင်ချက်ပြုတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချုပ်အလုပ် တတ်ကျွမ်းနားလည်သော ဆွေမျိုးသားချင်းရှိရာ သူငယ်ချင်းများအိမ်သို့သွားကာ အချုပ်အလုပ် သင်သည်။ မီးဖိုချောင် အချက်အပြုတ် အလုပ်နှင့် မိန်းမဝတ် အပေါ်အင်္ကျီ၊ ဘော်လီအင်္ကျီများ ကို နိုင်နင်းစွာ ချုပ်တတ်လာ၏။ ဖခင်အား အပ်ချုပ်စက် တစ်လုံး ဝယ်ပေးရန် ပူဆာ၍ စက်ရလျှင် သူငယ်ချင်းအိမ်သို့ အလည်အပတ် မထွက်တော့ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျောင်းပိတ်ရက်များ၌ အခြား ကျောင်းသူများ အပန်းဖြေ အလည်အပတ် ခရီးထွက်နေကြချိန်ဝယ် မခင်စော တစ်ယောက် စာအုပ် မျိုးစုံ ဖတ်နေသည်။ စာဖတ်၍ မျက်စိညောင်းလာလျှင် ခြံထဲဆင်းပြီး သစ်ပင်ပန်းပင်များ စိုက်သည်။ ခြံထဲဆင်းစရာ အလုပ်မရှိလျှင် စက် တစ်လုံးနှင့် စိတ်ကူးရရာ ချုပ်လုပ်နေတတ်သည်။ ခါးညောင်းလာလျှင် အခန်းတံခါး ပိတ်ပြီး ကျန်းမာရေး လေ့ကျင့်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မခင်စော၏ ကိုယ်ကာယမှာ ဖွံ့ ထွားသန်စွမ်းလှ၍ ယောက်ျား တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခွန်အားဗလ ရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညနေကျောင်းလွှတ်ပြီဖြစ်၍ မခင်စောသည် အိမ်မှ လာကြို သော မော်တော်ကားဖြင့် ပြန်လာခဲ့၏။ ကားပေါ်မှဆင်းကာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်မိလျှင် မိခင် ဒေါ်ခင်ဆင့်နှင့် အတူထိုင်ကာ စကားလက်ဆုံကျနေသော သူ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသည့် အသက် ၂၀ ကျော်မျှရှိသော ဖြူဖြူနွဲ့ နွဲ့ လုလင်ပျို တစ်ယောက်ကို တွေ့ လိုက်ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပွင့်လင်းကြည်လင်၍ ကျက်သရေရှိရှိ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာ ထား၊ ဝါဝင်းသောအသား၊ ဖွံ့ ထွားသန်စွမ်းသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ပိုင်ရှင် မခင်စောအား လုလင်ပျိုက စူးရှစွာ စိန်းစိန်းကြည့်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မဆင့်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သမီး မခင်စောလေ တင်တင်နွယ်ဒေါ်ခင်ဆင့်က ပြောလိုက်၏။ “အော်... မမဆင့် သမီးကိုး၊ ကျောင်းဆင်းလာပြီလား ညီမလေး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လုလင်ပျိုက အင်္ကျီရင်ဖုံးတွင် ဖောင်တိန်ကို ညှပ်ကာ ကျောင်း စာအုပ်များ ထည့်ထားသည့် ပိုးလွယ်အိတ်ကို လွယ်ထားသော မခင် စောအား ကျောင်းသူ တစ်ယောက်ဟု ချက်ချင်း သိလိုက်သည့်အလျောက် အသံကြောင်ကလေးဖြင့် ရင်းရင်းနှီးနှီး နှုတ်ဆက်လိုက်၏။ မခင်စော ကား စကားပြန်မပေးမိဘဲ အံ့ဩသောစိတ်နှင့် လုလင်ပျိုကို စေ့စေ့ ကြည့်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်္ဂလိပ် ဆံတောက်လည်း မဟုတ်၊ ဆံပင်ရှည်လည်း မဟုတ်၊ စကောစက လက်သုံးသစ်မျှသော ဆံပင်ကို သပ်ရပ်စွာ နောက်သို့ လှန်ပြီးထားပြီး မိန်းမချော ချောသော မျက်နှာမှာ ပေါင်ဒါကို မဖွေး တဖွေး မှုန်းခြယ်ထားသည်။ နွဲ့ နှောင်းသွယ်လျ ဖြူစင်သော ကိုယ်ခန္ဓာ ပေါ်တွင် ဖက်ဖူးရောင် အနုပိုးပျော့ရှပ်လက်ရှည်နှင့် အစိမ်းရင့်ရောင် ဘန်ကောက် လုံချည်ကို ခြေမျက်စိဖုံးအောင် ဝတ်ဆင်ပြီး ကနွဲ့ကလျ ထိုင်နေသော လုလင်ပျို၏ ဟန်မူရာ၊ ဝတ်စားဆင်ခြင်မှု၊ စကားပြောပုံ လေသံမှာ မခင်စော၏ မျက်စိထဲဝယ် အဆင်မပြေနိုင်အောင် ဖြစ်နေ သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း လုလင်ပျိုက နှုတ်ဆက်သည်ကို မခင်စောက ပြန်မပြောမိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တင်တင်နွယ်က နှုတ်ဆက်နေတာ ပြန်ပြောပါဦး သမီးရဲ့။ သမီးကတော့ ဒီလိုပဲ တင်တင်နွယ် စကားနည်းတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြောင်တောင် ကြည့်နေသော မခင်စောကြောင့် ဒေါ်ခင်ဆင့်က အားနာဟန်ဖြင့် ဝင်ပြီး လေပြေသွေးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟင်းဟင်း... ဟင်းဟင်း။ ကိစ္စမရှိပါဘူး မမဆင့်။ ညီမလေး က စိမ်းနေသေးလို့ပါ။ တော်ကြာ နွယ့်ကို သူ ခင်လာမှာပဲ”\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တင်တင်နွယ် အမည်ခံသူ လုလင်ပျိုက မပွင့်တပွင့်ကလေး ရယ်ကာ၊ ခေါင်းကို ငဲ့ကာဖြင့် ပြောလိုက်မှ အော်... မိန်းမလျာ တစ်ယောက်ကိုးဟု မခင်စော သဘောပေါက်လာတော့၏။ ကပ်ပါးရပ်ပါး ချော့မြှောက်စားသူဆိုလျှင် အချိန်မရွေး၊ နေရာမရွေး၊ လူမရွေး လက်ခံ စကားပြောလေ့ရှိသော မိခင်အား ကျွဲမြီးတိုသောစိတ်၊ တင်တင်နွယ်၏ ဟန်ပန်မူရာကို အကြည့်ရကတ်သော စိတ်တို့ဖြင့် မခင်စောသည် မိခင် ၏ ဩဇာမပျက်ရုံ “ဟုတ်ကဲ့” ဟု တစ်ခွန်းတည်း သံပြတ်ဖြင့် ပြောကာ သူ့အခန်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်လာခဲ့လေသည်။ ကျောင်းလွယ်အိတ်ကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်ပြီး ဒီမိန်းမလျာနဲ့ မေမေနဲ့ ဘယ်လိုများ ဆက်မိတာ ပါလိမ့်ဟု တွေးမိ၏။ တွေးရာမှ မိန်းမလျာက ဘယ်လို မြှောက်ပင့်ပြီး ဒေါ်ခင်ဆင့်က ဘာတွေ လက်ဆောင်ပြန်လိုက်မည်ကို မခင်စော သိလိုသောစိတ် ပေါ်လာသည်။ ထိုကြောင့် အင်္ကျီလုံချည်ပင် မလဲနိုင်ဘဲ ဒေါ်ခင်ဆင့်နှင့် တင်တင်နွယ်တို့ စကားပြောနေသည်ကို ကောင်းစွာ ကြားရမည့်နေရာမှ ချောင်းမြောင်း နားထောင်နေလိုက်သည်။ မည် သည့်အကြောင်းက မည် ကဲ့သို့ အစပျိုးခဲ့သည်ကိုကား မခင်စော မသိ။ သူ ချောင်းနားထောင်ချိန်ဝယ် ကြားရသော စကားများမှာ အောက်ပါ အတိုင်း ဖြစ်သည်။ ပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူရယ်လို့ ဖြစ်လာကတည်းက ဝါးရင်းတုတ်ရွာမှာ တစ်သက် လုံး နေလာခဲ့တာ မင်းကလေး ကိုယ်တော်တိုင် မိန့်မြွက်ညွှန်ကြားလိုက် လို့ အခုလို မမဆင့်ထံ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ခဲ့ရတာပါပဲ မမ ဆင့်ရယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အံ့သြစရာ တော်တော်ကောင်းတယ်နော် နွယ်ရဲ့။ မမဆင့်တို့ မင်းကလေးတို့ ညီနောင်နှစ်ပါးအကြောင်း ဟိုတုန်းကတော့ ကြားဖူးပါရဲ့။ အမှတ်မဲ့နေခဲ့တာပဲ။ အခု နွယ် ပြောပြတော့ မမဆင့် ယုံတဲ့အပြင် ကြည်ညိုစိတ်၊ ချစ်စိတ်တွေ ပွားလာတယ်။ ကဲ... ဘယ်တော့လောက် စီစဉ်မလဲ နွယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မြန်လေ ကောင်းလေပေါ့ မမဆင့်။ နက်ဖြန်ကစပြီး နွယ် လို အပ်သမျှ အားလုံး စီစဉ်မယ်လေ။ ဒါပေမဲ့ နွယ် စိုးရိမ်တာ တစ်ခုက...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တင်တင်နွယ်က စိုးရွံ့သံကလေးဖြင့် စကားကို တစ်ပိုင်းတစ်စ ရပ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြောစရာရှိတာ ရဲရဲသာပြော နွယ်။ အခုဆိုရင် မမဆင့်နဲ့ နွယ် က မင်းကလေး အလိုတော်ကျ ညီအစ်မ ဖြစ်သွားပြီပဲ။ ဘာမှ အားနာ စရာမရှိဘူး မဟုတ်လား နွယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေါ်ခင်ဆင့်က စိတ်ရောကိုယ်ပါ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ အားပေးသံ ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟင်း.. ဟင်း.. ဟင်း.. ဟင်း ပြောရမှာ နွယ်ရှက်တယ် မမဆင့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ.. ခက်လိုက်တဲ့ ကလေးမနှယ်၊ ပြောပါ နွယ်ရဲ့...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေါ်ခင်ဆင့် အသံက ညီမဆိုးကလေးကို ချော့သံ ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဖြင့် ပြောမယ်နော် မမဆင့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြောပါ နွယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီအိမ်ပေါ်မှာ ညီအစ်မ နှစ်ယောက် အတူတူနေကြမှာကို မမ ဆင့်ရဲ့ အစ်ကိုကြီးက ကြည်ဖြူပါ့ မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ခဲအိုကြီးက မိုးမမှန်တဲ့ အကြံတွေ ပေါ်လာရင် အို.. နွယ်တော့ မင်းကလေး ကိုယ် တော်ကိုပဲ အားကိုးရမှာပဲလေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တင်တင်နွယ်၏ ပြောဟန်ဆိုဟန်မှာ တကယ့် မိန်းကလေး အစစ်လို စိုးရိမ်ပူပန်၊ ထိတ်လန့်သံကလေး ဖြစ်နေရာ တိတ်တဆိတ်နားထောင်နေသော မခင်စောမှာ တင်တင်နွယ်ကို ကိုင်ပေါက်ချင်သလို၊ ရိုက်ချင်သလိုလို၊ ရယ်ချင်သလိုလို ဖြစ်လာသည်။ထိုအခိုက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဆင့်ရေ၊ အဆင့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု အိမ်ရှေ့ဘက်မှ ကြိုနေကျ ချစ်ဇနီး ထွက်မကြိုသဖြင့် သံကုန်ဟစ်လိုက်သော ဖခင် ဦးစောမောင်၏ အသံကို ကြားရသဖြင့် တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေသည်ကို လူမြင်လျှင် မသင့်လျော်ကြောင်း စဉ်းစားမိသော မခင်စောက သူ့အခန်းရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်ခဲ့ရလေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မေမေ့ မိန်းမလျာကြီးက အိမ်က ကားပေါ် အခန့်သား စီးပြီး ဘယ်ကို ကြွသွားတာလဲ မေမေ”\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မခင်စော ဧည့်ခန်းထဲသို့ ပြန်ထွက်လာသော အချိန်မှာ တင်တင် နွယ် မရှိချေ။ ဦးစောမောင်အား ဒေါ်ခင်ဆင့်က ခြေခါခါ လက်ခါခါ မျက်စချီကာ မျက်နှာင့်ကာဖြင့် ရေပက်မဝင် ပြောနေရာမှ နှုတ်က မေးခွန်းထုတ်ရင်း အနားမှာ ရုတ်ခန် လာထိုင်လိုက်သော သမီး မခင် စောကြောင့် စကားပြတ်သွားလေသည်။ ဒေါ်ခင်ဆင့်က သမီးအား လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ.. နွယ်လား၊ လိုအပ်သမျှတွေ စီစဉ်ရအောင် သွားရတာ သမီးရဲ့” ဟု ဖြေလိုက်၏။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာတွေ စီစဉ်ကြမှာလဲ မေမေ” မခင်စောက မိဘနှစ်ပါးအား တစ်လှည့်စီ ကြည့်ပြီး မေးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45558398419093,"sku":"","price":2070.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45558398451861,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_dcfc9b70-e37f-4fae-8b7e-503386598bcd.jpg?v=1730245524"},{"product_id":"မ၀င်းမြင့်-ဘယ်ရပ်ဌာနေစံနေသည်မှန်း","title":"မဝင်းမြင့် - ဘယ်ရပ်ဌာနေစံနေသည်မှန်း","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နီရဲသောအရောင်ဖြင့် သွယ်လျရှည်လျားသော သော်ကပန်းခက် ကြီးများ တွဲရရွဲစီစီဖြင့် ပင်လုံးကျွတ်ဖူးပွင့်နေသော ကြီးမားသည့် သော်ကပန်းပင်များ ခြံစည်ရိုးတစ်လျှောက်ဝယ် အုပ်ဆိုင်း မှိုင်းမှောင်နေ သည့် ကျယ်ဝန်းသောခြံကြီးကား ပြည်လမ်းမကြီးဘေးဝယ် စိတ်အေး ကြည်နူးဖွယ် ကောင်းလှပေ၏။ ခြံကြီး၏ အဝင်တံခါးဝအိမ်တိုင်တွင် ပြောင်လက်တောက်ပနေသော ကြေးဝါ ဖြင့် “သော်ကမြိုင်”ခြံဟု စာလုံးဖော်ထားသော ဆိုင်းဘုတ်သည် ဝင့်ကြွားစွာရှိလေသည်။ ခြံကြီး အတွင်းမှာအရောင်မျိုးစုံ ဖူးပွင့်နေသော ပန်းပင်များ၏အလယ်တွင် ထည်ဝါစွာ တည်ရှိသော ခံ့ညားလှပသည့် နှစ်ထိပ်တိုက်ကြီး၏ဆင်ဝင်ဆောင်ထိပ် မှာလည်း“သော်ကမြိုင်ဂေဟာ” ဟူသော ငွေဖြင့်စာလုံး ဖော်ထားသည့် ဆိုင်းဘုတ်ချိတ်ထားသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်စွယ်ရောင် ဆေးသုတ်ထားသော တိုက်ကြီး၏ မှန်ပြတင်း တိုင်းမှာ ပင်လယ်ရေရောင်ဖြစ်သည့် စိမ်းပြာရောင် ပိုးခန်းဆီးများ တပ်ထားသဖြင့် စိမ်းညိုဝေဆာသော သော်ကပင်ကြီးများ အလယ်မှ ဤ တိုက်ကြီးကား ရှုမြင်ရသူအဖို့ စိတ်ဘဝင်မြူးရွှင် ကြည်နူး ဖွယ်ကောင်းလှသည့် တိုက်ကြီးအတွင်းမှ ခင်းကျင်းထားသော အဖိုးတန် အိမ်ထောင်ပရိဘောဂ အသုံးအဆောင်များမှာလည်း တိုက် ကြီးပိုမိုတင့်ဘယ်ရပ်ဌာနေစံလေသည့်မှန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတယ်အောင် ကြက်သရေဆောင်နေသည်ဖြစ်ရာ ဤတိုက် အတွင်းမှာ နေထိုင်သူများအဖို့ သောကဟူ၍မြူမျှမရှိ၊ ပကတိ အေးချမ်းကြည်နူး ဖွယ်ပင်ဟု ထင်ရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ဤတိုက်ကြီးအတွင်းမှ အိမ်ကြီးကျွန်“မိဇာ”အဖို့ကား မအေးချမ်း မကြည်နူးနိုင်ရှာပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သော်ကမြိုင် ဂေဟာ”ကား သူ့အဖို့ သောကတွေလှိုင်လှိုင်နေသော ငရဲပြည်တမျှ စိတ်ဆင်းရဲရရှာသည်။ မိဇာကျရသည့် မျက်ရည်များ ကြောင့်ပင် သော်ကပင်ကြီးများ သန်စွမ်းနေဟန်တူ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှိခိုးပါရဲ့ ကိုကိုကြီးရယ်...ကျွန်မအားကိုးရာမဲ့တဲ့ ဒုက္ခသည်ပါ၊ ကိုကိုကြီးတို့ကို မိဘလိုပဲသတ်မှတ်ပါတယ်။ ကျွန်မကို မဖျက်ဆီးပါနဲ့..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟန်ဆောင်မှုကင်းမဲ့စွာ ရိုးသားသောအသံဖြင့် အိမ်စေမ“မိဇာ”က တောင်းပန်ရှာ၏။ မီးဖိုတံခါးပေါက်ဝတွင်ပိတ်ပြီး မားမားကြီး ရပ်နေ သော ကိုကိုကြီးကား အိမ်စေမကလေး မိဇာ၏ တောင်းပန်ချက်ကို ရွေးစေ့မျှ မကြုံချေ။ အသည်းနှလုံး ကင်းမဲ့သော ကိုကိုကြီးအဖို့ သနား ကြင်နာခြင်း၊ နှမချင်းစာနာခြင်းဆိုသည်မှာ ဖြူသည်မည်းသည်ဟု မသိနားမလည်ချေ။ ရာဂအခိုးများ ထောင်းထောင်းထွက်နေသော မျက်လုံးဖြင့် မိဇာအား ပြူးပြူးကြီး စိုက်ကြည့်နေ၏။ မိဇာသည် ထိုစကားတစ်ခွန်းကိုသာပြောပြီး ကိုကိုကြီးအား ဂရုစိုက်မနေတော့ဘဲ ထက်မြက်သော ဓားဦးချွန် တစ်ချောင်းဖြင့် လုပ်လက်စအလုပ်ဖြစ်သော ကြက်သွန်အခွံသင်ခြင်းကို ဆက်လုပ်နေသည်။ ကိုကိုကြီး၏ ဇနီးချော စန်းစန်းဝေနှင့် စန်းစန်းဝေ၏ ညီမ သန်းသန်းဆွေတို့ မြို့ထဲအလည် အပတ်ထွက်ရာမှ ပြန်လာလျှင် အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် အချိန်မီ ချက်ပြုတ် ရပေမည်။ ထိပ်ထား သခင်မ နှစ်ယောက် ပြန်လာ၍ ထမင်းပွဲအဆင်သင့် မဖြစ်ပါက သူ့ပါးတွင်လက်ငါးချောင်းရာ ထင်တော့မည်ကို မိဇာ အတပ်မဝင်းမြင့်သိပြီးဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “အစန်းတို့ မသိစေရပါဘူးဟာ... နင့်ကို တစ်လအစိတ်ငါထောက်ပံ့ ပါ့မယ်...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ ပြောရင်း ကိုကိုကြီးက ရှေ့သို့တိုးလာ၏။ မိဇာသည် ကြက် သွန်သင်နေသောဓားကို မြဲမြဲကိုင်ပြီး ထိုင်နေရာမှ လျင်မြန်စွာထလိုက် ၏ ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ရှေ့မတိုးနဲ့နော် ကိုကိုကြီး၊ ကျွန်မ ငွေကိုတန်ဖိုးမထားဘူး။ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ တန်ဖိုးထားတဲ့မိန်းမ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူ့ပါးစပ်က နတ်စကားထွက်သည့်နှယ် ဓားကိုကိုင်ပြီးပြောလိုက် သော မိဇာ၏ ပြန်ကြားချက်ကြောင့် ကိုကိုကြီးသည် အံ့အားလည်းသင့်၊ ဒေါသ လည်းထွက်မိသည်။ အားကိုးမဲ့သည့် တစ်ကောင်ကြွက် အစေခံ ဖြစ်၍လည်း ငွေစကြေးစကို ပြလိုက်လျှင် အလွယ်နှင့် ရလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့မိသည်မှာ မှားလေပြီ။ အစေခံ ကျွန်ဟူသောနာမည်နှင့် မတန်အောင် ဖြူစင်လှပချောမောသော မိဇာသည် ကိုယ်ဟန်အမူအရာ နွဲ့ နှောင်း ပျော့ပျောင်းသည်နှင့်အမျှ တင်းမာသောစိတ်ဓာတ်ရှိကြောင်း ကိုလည်း လက်တွေ့သိရကား ကိုကိုကြီးသည် မခံချိမခံသာ ဖြစ်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အောင်မာ ကျွန်မက လူပါးဝလို့၊ နင့်ကိုယ်က ဘယ်လောက်များ တန်ဖိုးရှိနေလို့လဲ၊ ငါကမျှမျှတတစိတ်ထားပြီး ငွေကြေးထောက်ပံ့မယ် ပြောနေတာ၊ တစ်ပြားမှမပေးတော့ကော နင်ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ၊ ငါ့လက် ကနင်လွတ်မယ်ထင်နေသလား...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှမချင်းမစာ ရက်ရက်စက်စက် ပြောလိုက်သော ကိုကိုကြီး၏ စကားများသည် မိဇာ၏အသည်းကို ဆုပ်ချေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လွတ်အောင် ကြိုးစားရမှာပဲ ကိုကိုကြီး၊ ကျွန်မဟာ အစေခံ ကျွန်တစ်ယောက်ဖြစ်နေလို့ ထမင်းရှင်သခင်တွေရဲ့ ရိုက်နှက်ဆဲဆို သမျှ ဘယ်ရပ်ဌာနေစံလေသည့်မှန်း ခံနိုင်ရည်ရှိပေမယ့် ကျွန်မဘဝကိုဖျက်ဆီးမှာတော့ ခံနိုင်ရည်မရှိဘူး။ အရှက်အကြောက်ကို ထိန်းသိမ်းရမယ့် လူစိတ်တော့ထားဖို့ နားလည် ပါသေးတယ်...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူစိတ်ထားဖို့ နားလည်ပါသေးတယ် ဟူသောမိဇာ၏ စကား ကြောင့် ကိုကိုကြီးသည် ပြင်းပြသော ဒေါသဟုန်-ရာဂဟုန်ဖြင့် ရှေ့တိုး ရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။ \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သတ္တိရှိရင် ရှေ့တိုးခဲ့လေ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မထူးတော့ပြီဟူသောစိတ်ဖြင့် မိဇာသည် လက်ထဲကဓားကို အား ကိုး၍ ရဲရဲတောက်ပြောလိုက်ရာ ကိုကိုကြီး တန့်သွားလေသည်။ မိမိ၏ အပျိုဘဝကို တန်ဖိုးထားပြီး ကာကွယ်လို၍ ပြောပင်ပြောလိုက်ရသော် လည်း မိဇာသည် သူ့ဘဝကို ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်မိရှာသည်။ အားကိုး စရာ မိဘဆွေမျိုးဟူ၍ လုံးဝမရှိသည့် တစ်ကောင်ကြွက် ငွေဝယ်ကျွန် ဘဝတွင် အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်လာခဲ့သော် သူ့ဘက်မှ ဖေးမကူညီ မည့်သူ ရှိပါမည်လားဟု တွေးတောစဉ်းစားမိရှာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အံကြိတ်ကာ တင်းထားသော မျက်နှာကိုမှ အားမနာလေရော့သလား မသိ မျက်ရည်များသည် တဖြိုင်ဖြိုင်ကျလာလေတော့သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ချက်ကောင်းကို စောင့်နေသော ကိုကိုကြီးကား မိဇာမျက်ရည်ကျ ၍ တစ်စက္ကန့်တွေခနဲ ဖြစ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျားအုပ်သလို လျင်မြန်စွာခုန်အုပ်ပြီး မိဇာလက်ကို လိမ်ချိုးလိုက်သဖြင့် ဓားသည် မိဇာ လက်မှ လွတ်သွားလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာဖြစ်နေတာလဲ ကိုကို”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအသံနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းပင် ကိုကိုကြီးအား နောက်မှဆောင့် ဆွဲလိုက်သဖြင့် ကိုကိုကြီးသည် မိဇာကိုလွှတ်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ခက်ထန်သောမျက်နှာဖြင့် စူးစူးဝါးဝါးကြည့်နေသော ညီဖြစ်သူ ကိုကို မဝင်းမြင့်လေးအား တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကိုကိုကြီးသည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်နေ လေသည်။ မိဇာသည် အသံမထွက်အောင် ကျိတ်ကာရှိုက်ရင်း ကစဉ့် ကလျားဖြစ်နေသည့် ကြက်သွန်များနှင့်ဓားကို ကောက်နေသည်။ ကိုကို လေးသည် မိဇာအားကြင်နာစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဦးခေါင်းကို ခါယမ်း လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုကိုလုပ်ပုံတွေ မဟုတ်သေးဘူးနော်...၊ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် အသုံးပြု စရာ မယားတစ်ယောက်လုံး ရှိပါလျက်နဲ့၊ အို...ကျွန်တော်က အငယ် ဆိုတော့ ပြောရဆိုရတာ မကောင်းပါဘူးလေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုကိုလေးသည် စိတ်ပျက်စွာပြောပြီး အစ်ကိုဖြစ်သူအား ရွံရှာစွာ ကြည့်၍ မီးဖိုခန်းမှ ထွက်သွားလေသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကိုကိုကြီးသည် မိဇာအားအံကြိတ်ပြီး ကြည့်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟင်း...ကျွန်မ၊ သတိ ကောင်းကောင်းထားနေ..၊ ဒီအိမ်မှာနေ သရွေ့ ငါ့လက်ကနင်မလွတ်ဘူး မှတ်ထား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုကိုကြီးသည် မိဇာအား ကြိမ်းမောင်းပြီး အိမ်ရှေ့ခန်းသို့ထွက် လာခဲ့သည်။ ဧည့်ခန်းထဲမှာ ခါးထောက်ပြီး ခပ်တည်တည်ကြည့်နေသော ညီဖြစ်သူကိုကိုလေးအား မျက်နှစ်ချင်းဆိုင်ရန် မဝံ့သဖြင့် စာကြည့်ခန်းထဲ သို့ တန်းဝင်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေ့မှာတနင်္ဂနွေနေ့ဖြစ်သဖြင့် ကိုကိုကြီး အုပ်ချုပ်လုပ်ကိုင်နေရ သော“ခင်အောင်မြင့်” ကုမ္ပဏီမှာပိတ်ထားသဖြင့် ကိုကိုကြီးမှာ အိမ်တွင် အနားယူရသော ရက်ဖြစ်သကဲ့သို့ ညီဖြစ်သူပြည်ထဲရေးဌာန ဝန်ကလေး ကိုကိုလေးမှာလည်း ရက်အားရနေသည်။ အိမ်ကြီးရှင်ခင်အောင်မြင့် ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင်မကြီး ဒေါ်ခင်ကြီးနှင့် ဇနီးချော ခယ်မချော သုံးယောက်စလုံး မြို့ထဲထွက်နေခိုက် မိဇာအား အပိုင်စီးရန် အကြံကြီးကြံနေသော ကိုကိုကြီးအဖို့ ညီငယ်ကြောင့် အကြံပျက်ရသဖြင့် ထွက်သမျှ ဒေါသ ဘယ်ရပ်ဌာနေစံလေသည့်မှန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဒီကျွန်မ..အသာတကြည် အလိုမလိုက်ဘဲ၊ လူပါးဝလို့ကွာ” ဟူသော ယူဆချက်ဖြင့် မိဇာအပေါ်သို့သာ ပုံကျနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိဇာသည် ထမင်းပွဲပြင်နေသည်၊ လုပ်နေကျ အလုပ်ဖြစ်၍သာ လက်များက ထမင်းအုပ်၊ ထမင်းပန်းကန်၊ ဟင်းပန်းကန်၊ ရေဖန်ချိုင့်၊ ဆပ်ပြာခွက်၊ လက်သုတ်ပဝါများကို သူ့နေရာနှင့်သူ အချိုးကျစနစ်ကျ ထားသိုသွားသော်လည်း မိဇာ၏စိတ်သည် ကိုယ်တွင်းမှာမရှိဘဲ ပျံ လွင့်နေသည်။ စိတ်ထား ယုတ်မာသောကိုကိုကြီးနှင့် ယောက်ျားပီသ၍ တည်ကြည် အေးဆေးစွာနေသော ကိုကိုလေးတို့ ညီအစ်ကိုကို စိတ်တွင်း က နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မိလိုက်သည်။ သူ၏လွန်လေပြီးသော ဘဝဖြစ်စဉ် ကိုလည်းရီဝေသော မျက်ရည်များအကြားမှ ပြန်လည်မြင်ယောင်လာပြန် သည်..။ ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်၊ ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဤအိမ်ကြီး မှာ ကျွန်ခံရန် ရောက်ရှိလာသည့် နေ့မှစ၍ မိဇာသိလိုသော ရည်ရွယ်ချက် သည် မိဇာ၏နှုတ်မှ ဖွင့်ဟခွင့် မရရှာခဲ့ချေ။\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ ဟောဒါက အိမ်ကြီးရှင် သူဌေးမကြီးဒေါ်ခင်ကြီး၊ ညည်းက မေမေကြီးလို့ ခေါ်ရမယ်၊ ဒီမမနှစ်ယောက်က-အကြီးမစန်းစန်းဝေကို မမစန်းလို့ခေါ်၊ သူ့ညီမ သန်းသန်းဆွေကို မမသန်းလို့ခေါ်၊ ကိုကိုကြီးက မမစန်းရဲ့ ယောက်ျား၊ ကိုကိုလေးက မမသန်းနဲ့ လူကြီးချင်းသဘောတူ စေ့စပ်ထားပြီးသား သူတို့လက်မထပ်ရသေးဘူး။ မမစန်းနဲ့-မမသန်းက မေမေကြီးရဲ့ တူမတွေတော်တယ်..။ မေမေကြီးမှာ ယောက်ျားလည်းမရှိ၊ သားသမီးလည်းမရှိတဲ့ မုဆိုးမကြီး... မှတ်မိရဲ့ လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်ဖေး တန်းလျားမှ ကားဒရိုင်ဘာ ဇနီးနှင့် ခြံစောင့်မာလီ ၏ ဇနီးတို့က အထက်ပါအတိုင်း သင်ကြားသည်ကို မိဇာကောင်းစွာမှတ် မဝင်းမြင့် သားပြီး နံနက်လေးနာရီခွဲမှ ညဆယ်နာရီအထိ၊ တစ်ခါတစ်ရံ သန်းခေါင်ကျော်သည်အထိပင် ဇယ်တောက်သလို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက်လုပ် သွားရသည့် အိမ်အလုပ်အများတွင် သံသရာလည်နေတော့သည်။ မိဇာ သိလိုသည့် အကြောင်းရည်ရွယ်ချက်ကို မည်သူ့ထံစုံစမ်းရပါမည်နည်း။ သခင်များက မမေးဘဲ၊ မခိုင်းဘဲနှင့် မည်သူနှင့်မှ မိဇာသည်ပါးစပ်ကို မဖွင့်ရဟူသော တင်းကျပ်လှသည့် အိမ်ကြီးရှင်သခင်မများ အမိန့်ကိုဦး ဆွေးဆံမြည့် လိုက်နာရရှာသော မိဇာမှာ အအကြီးလို ဖြစ်နေရှာသည်။ မလိုက်နာ၍ နေဝံ့ပါမည်လော။ စန်းစန်းဝေနှင့် သန်းသန်းဆွေတို့၏ လက်များသည် ဖျတ်လတ် လျင်မြန်သည့်အပြင် ထက်မြက်စူးရှကြောင်း ကို မိဇာကိုယ်တွေ့ ခံစားဖူးသည်မှာ အကြိမ်မနည်းလှချေ။ ၎င်းတို့ အချင်းချင်း စိတ်အခန့်မသင့်ဖြစ်ပါကလည်း မိဇာပင် ဓားစာခံဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သူ့တူမနှစ်ယောက်က ရိုက်နှက်ဆဲဆိုနေတာ မေမေကြီးက မတားမြစ်ပေမယ့် မေမေကြီးကိုယ်တိုင်ကတော့ တစ်ခါမှငါ့ကိုမဆိုဖူး မရိုက်ဖူးရှာဘူး။ စိတ်ကောင်းရှိပါလိမ့်မယ်။ ငါသိချင်တာကို မမစန်းတို့ အလစ်မှာ မေမေကြီးကို မေးကြည့်ရင်ကောင်းမလားမသိ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိဇာသည်တွေးရင်း ကိုကိုလေးကို သတိရမိပြန်၏။ ထိုအခါ ဝယ်..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နင့်နာမည်က မသူဇာရယ်လို့ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ရှိလိုက်တာ...။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ကမိဇာလို့ ပြောင်းလိုက်မယ်၊ နင့်နာမည်မိဇာလို့ မှတ်ထား ကြားရဲ့ လား”ဟုအိမ်ကြီးကျွန်အဖြစ် စရောက်သည့်နေ့က သခင်မ နှစ်ယောက် နာမည်ပြောင်းလိုက်သည်တွင် ကိုကိုလေးက... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သူ့နာမည်ရင်း မသူဇာပဲ ခေါ်ပေါ့၊ ခင်ဗျားတို့ကလည်း လူလူချင်း နှိမ့်ချလိုက်ကြတာ” ဟု ပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သန်းသန်းဆွေတို့ ညီအစ်မက.. “မိဇာ...အခုချက်ချင်း မင်းလုပ်ရမယ့် အလုပ်ကိုပြမယ် လိုက်ခဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘယ်ရပ်ဌာနေစံလေသည့်မှန်းဟုပါးစပ်ကပြောပြီး မိဇာ၏နားရွက်ကို တစ်ယောက်တစ်ဖက် ခပ်နာနာလိမ်ဆွဲပြီး မီးဖိုဆောင်ထဲ ခေါ်ခဲ့ပုံကို ပြန်လည်သတိရကာ မိဇာ သည် သူ့နားနှစ်ဖက်ကို ယောင်ယမ်း ကိုင်လိုက်မိပြီး ပါးစပ်ကိုတင်း တင်း စေ့ထားလိုက်မိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခိုက် ကားရောက်လာသံ ကြားလိုက်ရပြီး ဒေါ်ခင်ကြီးနှင့် သန်းသန်းဆွေတို့ ညီအစ်မ ဆူဆူညံညံနှင့် စကားပြောရင်း အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာကြသည်တွင် မိဇာသည် ပြင်ဆင်ထားသော ထမင်းပွဲ စနစ်တကျရှိ၊ မရှိစေ့သည်၊ မစေ့ငသည်ကို ပြန်လည်စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မိဇာ...ထမင်းပွဲ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား” သန်းသန်းဆွေက မေးလိုက်၏ “ဟုတ်ကဲ့ မမသန်း...” မိဇာသည် လိုအပ်သမျှအဖြေကို တိုတိုပင်ဖြေလိုက်၏..။ ထိုအချိန်မှာ ကိုကိုကြီးသည် စာကြည့်ခန်းမှ ထွက်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မောင်တစ်ယောက်တည်း ပျင်းနေပြီလား...၊ စန်းတို့နည်းနည်း ကြာသွားတယ်နော်၊ ထမင်းစားပြီးပြီလားမောင်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စန်းစန်းဝေက လင်တော်မောင်ထံ ပြေးသွားပြီး ကနွဲ့ကလျခါးဖက် မေးနေစဉ်မှာ ဒေါ်ခင်ကြီးနှင့် သန်းသန်းဆွေတို့က အဝတ်လဲရန် အိမ် ပေါ်တက်သွားပြီဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စန်းကိုမစောင့်ဘဲ မောင်တစ်ယောက်တည်း ထမင်းစားလို့ အရသာ ရှိနိုင်ပါ့မလားစန်းရယ်၊ စန်းမျက်နှာကလေးကြည့်ပြီး စားရမှ မောင်ထမင်းစားမြိန်တော့မှာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         မိဇာသည် ကိုကိုကြီးတို့ မောင်နှံဘက်မလှည့်ဘဲ ထမင်းစားပွဲ နားတွင် ယပ်တောင်တစ်ချောင်းနှင့် ယင်ခြောက်နေရင်းက မကြားချင် ဘဲကြားနေရသော ကိုကိုကြီး၏ အသံသည် နားထဲတွင် သံပူရည်လောင်း\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45558398091413,"sku":"","price":2520.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45558398124181,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_87f36799-2aea-4ef8-b104-ac1eea8b3cba.jpg?v=1730245537"},{"product_id":"မ၀င်းမြင့်-ဘုန်းမောင်ရွှေကိုယ်","title":"မဝင်းမြင့် - ဘုန်းမောင်ရွှေကိုယ်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နက်ပြာရောင် စကိုဒါကားကလေးသည် ရန်ကုန်မြို့မှ ထွက်ခွာ လာကာ ပဲခူးမြို့ဘက်သို့ တရိပ်ရိပ်ပြေးနေသည်။ ကားရှေ့ခန်းတွင်ကား ဒရိုင်ဘာနှင့် ယှဉ်ထိုင်လာသော ပင်စင်အငြိမ်းစား ဆရာဝန်ကြီး ဦးကျော်ဒင်ဖြစ်သည်။ ကားနောက်ခန်းတွင် ဆရာဝန်ကြီးကတော်ဒေါ်မြခိုင်နှင့် တစ်ဦးတည်းသောသမီး မသက်နွယ်တို့ဖြစ်သည်။ မသက် နွယ်မှာ အသက် ၂၀ ရှိပြီဖြစ်၏။ မသက်နွယ်၏ ရုပ်ရည်မှာ ကိုယ်လုံး ကိုယ် ထည်တောင့်တောင့်၊ အသားဖြူဖြူ၊ ပြည့်ဖြိုးကြည်လင်သော မျက်နှာနှင့် ချစ်ခင်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ရည်မျိုးပင်ဖြစ်သည်။ မသက် နွယ်၏ စိတ်သဘောထားမှာ ဖြောင့်မတ်ပြီး မိန်းကလေးပင်ဖြစ်သော် လည်း သတ္တိရှိသည်။ သူ့စိတ်မှာ မှန်သည်ဟုထင်လျှင် နောက်မဆုတ်ဘဲ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပြုလုပ်တတ်သော သဘောရှိ၏။ သိကျွမ်းခင်မင်သူများကမူ မသက်နွယ်သည် ဇွတ်တရွတ်စိတ်ထားရှိသည်ဟု သာမန်မျှသာ မှတ် ချက်ချတတ်၏။ သို့သော် မသက်နွယ်သည် သူဆောင်ရွက်လိုသည့် အလုပ်ကို မိဘစိတ်ဆင်းရဲမှုမဖြစ်စေဘဲ သူ့ဆန္ဒလည်းပြည့်ဝစေရန် မိဘ များလည်း ကျေနပ်ကြည်ဖြူစေရန် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ကျင့်သုံးဆောင်ရွက် တတ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးကျော်ဒင်နှင့် ဒေါ်မြခိုင်မှာ ရှေးဆန်သော စိတ်ဓာတ်ရှိသည့် အပြင် ပစ္စည်းဥစ္စာကလည်း ပြည့်စုံကြွယ်ဝပြီးဖြစ်၍ တစ်ဦးတည်းသော သမီး မသက်နွယ်အား ဆယ်တန်းအောင်သောအခါ မိန်းကလေးတစ်ယောက်အဖို့ သင့်တော်လုံလောက်ပြီဟု သဘောပိုက်ပြီး မသက်နွယ်အား မိဘနှစ်ပါးနှင့် မခွဲမခွာနေစေလိုသည်။ သို့ သော် မသက်နွယ်က တက္ကသိုလ်သို့ ဆက်သွားလိုသည်။ ထိုအခါဝယ် ...။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဖေဖေတို့ငယ်ငယ်က ဘိုးဘိုးနဲ့ ဘွားဘွားက ရှေးလူကြီးတွေပီပီ သိပ်ဆုံးမခဲ့တယ်လို့ ဖေဖေပြောဖူးတယ် ... ။ သမီး ကောင်းကောင်း မှတ်သားချင်ပါတယ်။ ဖေဖေသမီးကို ပြန်ပြောပြပါဦးနော်၊ ဘိုးဘိုးနဲ့ ဘွားဘွားစကားကို သမီးစာနဲ့ ရေးမှတ်ထားချင်လို့ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု ဖခင်အား ပြုံးချိုသောမျက်နှာဖြင့် မေးခဲ့၏။ ဘိုးဘိုးနဲ့ ဘွားဘွားဆုံးမခဲ့သည့် စကားများကို တစ်ခါက ဦးကျော်ဒင်ပြောပြဖူး သည်ကို မသက်နွယ်ကောင်းစွာ မှတ်မိပါ၏။ သို့သော် ... မေ့ချင်ဟန်ဆောင်ပြီး မသက်နွယ်ကမေးသည်ကို ဦးကျော်ဒင်ကလည်း သတိမထား ဘဲ စိတ်ရှည်လက်ရှည် ပြန်လည်ပြောပြသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေး ... ဖေဖေပြောပြမယ်သမီးရဲ့၊ တို့များအဖေအမေက ဆုံးမခဲ့တဲ့စကားက မှတ်သားလောက်ပါပေတယ်။ ဖေဖေတို့ ကျောင်း သားဘဝမှာ ပညာသင်လို့ အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်လောက် အရွယ်ရောက် တယ်ဆိုရင်ပဲ ငါ့သား ပညာကိုကြိုးစားသင်နော်တဲ့ ... ဖေဖေတို့က ပစ္စည်းဥစ္စာ အမွေပေးခဲ့လို့ သားအဖို့တစ်သက်တာ အေးချမ်းသာယာမယ် လို့ မဆိုနိုင်ဘူးတဲ့ကွဲ ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ပစ္စည်းဥစ္စာ ရတနာဆိုတာ ကိုယ့်အပြင်အပကပစ္စည်းမို့ ရန်သူမျိုးငါးပါးက တစ်နည်းနည်းနဲ့ဖျက် ဆီးနိုင်တယ်။ ကိုယ်တွင်းရှိ ဦးနှောက်ထဲကို ထည့်ပေးထားတဲ့ ပစ္စည်းက ရန်သူမဖျက်ဆီးနိုင်ဘူး၊ မိမိတစ်သက်တာမှာ လုံလောက်အောင်ဘုန်းမောင်ရွှေကိုယ်စားသောက်သုံးစွဲနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် အပြင်ပမှာရှိတဲ့ပစ္စည်းကို ပညာနဲ့ လဲပြီး သားရဲ့ ဦးနှောက်ထဲကို ထည့်ပေးနေတာ၊ ထည့်နိုင်သလောက် ကြိုးစားထည့်စမ်း သားရေလို့ တဖွဖွပြောခဲ့တယ်သမီးရဲ့.. ဖေဖေလည်း သဘောပေါက်ပြီး ပညာကြိုးစားသင်လာခဲ့တာ ဆရာဝန်ဖြစ်သွားတာ ပေါ့ လေ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဖိုးတန်လိုက်တဲ့ ဆုံးမစကားတွေပဲ ဖေဖေရယ်... ဘိုးဘိုးနဲ့ ဘွားဘွားက ဖေ့ဖေ့ဦးနှောက်ထဲကို ရတနာအစစ်အမှန်တွေ ထည့်ပေး သလို ဖေဖေနဲ့ မေမေကလည်း သမီးဦးနှောက်ထဲထည့်ပေးပါလား..... အခု သမီးဦးနှောက်ထဲ ဘာမှမရှိဘူးဖေဖေရဲ့ ၊ အခွံသက်သက်ချည်းဖြစ် နေတယ်၊ ကိုယ်အပြင်ပမှာရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေက မမျှော်လင့်ဘဲ ကုန်ခန်း သွားရင် သမီးဦးနှောက်ထဲက ထုတ်စားစရာဘာမှမရှိဘူးနော်...ဖေဖေ...” မသက်နွယ်က ဝမ်းနည်းသံကလေးဖြင့်ပြန်ပြောလိုက်မှ ဦးကျော်ဒင် သဘောပေါက်ကာ အားရပါးရ ရယ်လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “ကဲ.. ကဲ... သမီးသဘောပါဗျာ တက္ကသိုလ်ကိုဆက်သွားပေတော့...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဦးကျော်ဒင်က ကြည်ဖြူစွာ ခွင့်ပြုလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဤသို့ဖြင့် မသက်နွယ် တက္ကသိုလ်သို့ ရောက်သောနှစ်မှာပင် ဦးကျော်ဒင်နှင့် ဒေါ်မြခိုင်တို့မှာ ပစ္စည်းဥစ္စာ ကုံလုံပြည့်စုံသည့်အလျောက် မလွတ်လပ်သော လခစားအလုပ်ကို ငြီးငွေ့သည်ကတစ်ကြောင်း၊ ရှေးဆန်သော စိတ်ဓာတ်ကလည်းရှိနေ၍ ဆိတ်ငြိမ်အေးချမ်းရာမှာ ပုတီး စိပ်လိုသည်က တစ်ကြောင်းကြောင့် အလုပ်မှနုတ်ထွက်ကာ နေရာရွေး ကြသည်တွင် သွားလမ်းလာလမ်းလွယ်ကူသော ပဲခူးမြို့ကို ဦးကျော်ဒင်နှင့် ဒေါ်မြခိုင်တို့ သဘောတူဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ပဲခူးအနောက်ဘက် ကျောက်တိုင်ကန်ရပ်အစွန်တွင် မော်တော်ကားလမ်း အနောက်ဘက်မှ သရက်ပင် မရန်းပင်များ အဆင်သင့်ရှိပြီးသော ခြံကြီးတစ်ခြံကို ဝယ်ယူ ပြုပြင်ကာ ခိုင်ခံ့လုံခြုံသော အိမ်တစ်လုံးကို ဆောက်လုပ်နေထိုင်ကြလေ သည်။ တက္ကသိုလ်တွင်ရှိနေသော သမီးမသက်နွယ်ထံလည်း ပဲခူးသို့ ပြောင်းရွှေ့ နေထိုင်ပြီးပြီဖြစ်ကြောင်းကို ရန်ကုန်သို့သွားရင်း ဝင်ရောက် ပြောကြားခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         စာမေးပွဲများပြီး၍ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်တွင် ဦးကျော်ဒင်နှင့် ဒေါ်မြခိုင်တို့သည် ကိုယ်ပိုင်စကိုဒါ ကားကလေးဖြင့် သမီးအား သွား ရောက်ခေါ်ငင်လာခဲ့ကြလေသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မသက်နွယ်သည် သူတစ်ခါမျှ မရောက်ဘူးသေးသော ပဲခူးမြို့ တွင် မိဘများ၏ သာယာသောခြံမြေဂေဟာကို စိတ်ဇောကြီးစွာ စိတ်မှန်း ဖြင့် ထင်မြင်ရင်း ကားပေါ်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာပင်လိုက်ပါလာခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပဲခူးနှင့် ရန်ကုန်မှာ မော်တော်ကားစက်ကောင်းလျှင် နှစ်နာရီမျှ သာ မောင်းရသော ခရီးဖြစ်သည်အလျောက် ရန်ကုန်မှ နံနက် ၈ နာရီ လောက်တွင် ထွက်ခွာလာသော မသက်နွယ်တို့ မိသားစုသည် ကျောက် တိုင်ကန်ရှိနေအိမ်သို့ ဆယ်နာရီသာသာမျှတွင် ရောက်လာခဲ့ကြလေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မသာယာဘူးလားသမီး ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ဝင်းထဲသို့ မော်တော်ကားဝင်မိလျှင် ဒေါ်မြခိုင်က မေးလိုက် ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သာယာတယ် မေမေ၊ အသက် သဘောကျလိုက်တာ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မသက်နွယ်က ကျယ်ဝန်းသောခြံကြီးကိုကားပေါ်မှ မျက်နှာလှည့် ကြည့်ရင်း နှစ်ခြိုက်စွာပြောလိုက်၏။ သမီးက သဘောကျပါသည်ဆို သဖြင့်လည်း ဦးကျော်ဒင်နှင့် ဒေါ်မြခိုင်တို့ စိတ်ချမ်းသာသွားကြလေ သည်။ အိမ်ဆင်ဝင်အောက်သို့ မော်တော်ကားရောက်ပြီး ရပ်လိုက်လျှင်ဘုန်းမောင်ရွှေကိုယ်ပင် ဒရိုင်ဘာမောင်တိုးက ကားပေါ်မှ ကပျာကသီဆင်းကာ ကားတံခါး ကိုဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆင်းသမီး ... ပစ္စည်းတွေ မောင်တိုးနဲ့ ကိုညိုကြီးတို့ သယ်လာ လိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေါ်မြခိုင်က သမီးအားပြောလိုက်ပြီး ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ.. ဦးလေးညို ပါလာသလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မသက်နွယ်က ကားပေါ်မှ ဆင်းရင်းအံ့အားသင့် ဝမ်းမြောက်စွာ မေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ.. ပါရမှာပေါ့သမီးရဲ့ ၊ သူ့မလည်းအားကိုးစရာ ဆွေမရှိမျိုး မရှိ၊ ဆေးရုံလာတက်စဉ်က ဖေဖေက ကြင်ကြင်နာနာ ကုသပေးတော့ကျေးဇူးတင်လို့ သစ္စာရှိရှိ ဖေဖေတို့နဲ့ လိုက်နေတာ ကြာလှမှပဲ...။ သူက တစ်သက်လုံး ဖေဖေတို့နဲ့ မခွဲဘူးလို့ ပြောတယ်ကွဲ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးကျော်ဒင်က ပြောပြောဆိုဆို အိမ်ထဲဝင်သွားလေသည်။ ထိုအခိုက် ဦးညိုကြီးသည် အိမ်နောက်ဘက်မှ ကပျာကသီပြေးထွက်လာ သည်။ အသက်ငါးဆယ်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ဦးညိုကြီးမှာ သန်မာ ဖျတ်လတ်လျက်ပင်ရှိ၏ ။ ခါးတောင်းမြှောင်အောင် ကျိုက်ထားသဖြင့် လည်း နာမည်နှင့်လိုက်အောင် ညိုသောအသားဖြင့် ပြည့်ဖြိုးနေသော ပေါင်တစ်ဖက်မှာ ကျားရုပ်၊ တစ်ဖက်မှာ နဂါးရုပ်၊ ထိုးကွင်းမှာ အထင်း သားပေါ်နေ၏။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဦးလေးညို နေကောင်းတယ်နော်၊ မေမေတို့နဲ့မခွဲဘဲ လိုက်လာ တာ အသက်ဖြင့်ဝမ်းသာလိုက်တာ ဦးလေးညိုရယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မသက်နွယ်က ခင်မင်သောအသံဖြင့် ဝမ်းမြောက်စွာ ဆီးကြိုနှုတ် ဆက်လိုက်၏။မဝင်းမြင့် “လိုက်ရတာပေါ့ မိန်းကလေးရဲ့ ၊ နောင်ကြီးနဲ့ အစ်မကြီးတို့ ကျေးဇူးက ဆပ်လို့မှမကုန်သာ ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထက် ကျေးတောသားကြီးဖြစ်သဖြင့် သူပြောလေ့ရှိသော လေသံဖြင့် ဦးညိုကြီးက တိုတိုပင်အဖြေပေးကာ ကားပေါ်မှပစ္စည်းများကို ဒရိုင်ဘာမောင်တိုးနှင့်အတူ သယ်ချနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စကားအပိုအမိုမပြောတတ်ဘဲ လုပ်စရာရှိသည့် အလုပ်ကိုသာ စိတ်ဝင်စားတတ်သော ဦးညိုကြီးအား မသက်နွယ်က ခပ်ပြုံးပြုံးကြည့်နေ စဉ်.. ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လာသမီး အိမ်ထဲသွားစို့၊ သမီးနေရမယ့်အခန်းက အပေါ်ထပ် မှာ မေမေလိုက်ပြမယ်ကွဲ ...”ဟုခေါ်လိုက်သဖြင့် မသက်နွယ်က မိခင်နောက်မှ အိမ်ထဲဝင် လိုက်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိမ်ကြီးက ကောင်းလည်းကောင်း၊ လုံလည်းလုံ၊ ဖေဖေနဲ့ မေမေ သိပ် စိတ်ကူးကောင်းတာပဲ၊ အခုအသက် နေရမယ့် အခန်းကလည်း အသက်စိတ်တိုင်းကျပဲ မေမေ၊ ဟိုဘက်က ဝရန်တာကလေးနဲ့ တွဲထားတော့ ဝရန်တာထွက် အေးအေးလူလူနေပြီး လေကောင်းလေသန့်ရှူ။ ဟောဟိုကလှမ်းမြင်နေရတဲ့ ကွင်းပြင်နဲ့ တောတန်းနဲ့ တောင်စွယ်တောင် ကုန်းကလေးတွေနဲ့ ရှုမျှော်ခင်းကလည်း ကြည်နူးစရာ၊ အို ... အသက် ကြည်နူးလိုက်တာမေမေရယ် ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         မသက်နွယ်က ကစားစရာ အသစ်ရသော ကလေးငယ်ကဲ့သို့ နှစ်ခြိုက်ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောနေသည်။ ကြည်လင်ရွှင်လန်းနေသော သမီး ကိုကြည့်ကာ ဒေါ်မြခိုင်က ပီတိဖြစ်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မေမေ ...၊ “ဘာလဲ ... သမီး”ဘုန်းမောင်ရွှေကိုယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟောဟိုမှာ ... ခရမ်းရောင်တန်းကြီးဖြစ်အောင် ပွင့်နေတဲ့ ပျဉ်းမတောတန်းကလေးက ချစ်စရာမကောင်းဘူးလားမေမေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မသက်နွယ်က ဝရန်တာလက်ရန်းကို မှီရပ်ကာ သာယာသော ရှုမျှော်ခင်းကို မျှော်ကြည့်နေရာမှ ခရမ်းရင့်ရောင်အဆုပ်လိုက် အခိုင် လိုက် ပင်လုံးကျွတ်ပွင့်နေသော တော်တော်ဝေးဝေးမှာရှိသည့် ပျဉ်းမပင် တောတန်းကို လက်ညှိုးညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေးကွဲသမီးရဲ့၊ မေမေတို့ ရောက်ခါစက မပွင့်သေးဘူး၊ စိမ့်စိမ့် ညိုညိုသစ်ပင်ကြီးတွေသာ မထင်မရှားမြင်ရတော့ ဘာပင်တွေမှန်း မသိခဲ့ ဘူး။ သမီးပြန်မလာခင် နှစ်ရက်လောက်ကမှပွင့်တာ။ အပွင့်အရောင်တွေ မြင်မှ ပျဉ်းမပင်မှန်း မေမေတို့လည်းသိတာ။ သင်္ကြန်နားနီးပြီကိုး သမီးရဲ့၊ သူတို့လည်း သဘာဝအလျောက် နှစ်သစ်ကို ကြိုကြတာပေါ့လေ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေါ်မြခိုင်က သမီးညွှန်ပြရာ ပျဉ်းမပင် တောတန်းကိုမျှော်ကြည့် ပြီး ပြောလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ညနေအေးရင် လေညင်းခံရင်း အဲဒီဘက်ကို လမ်းလျှောက်ရ အောင်နော် မေမေ ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သမီးဖေဖေကို ပြောဦးလေ... မေမေတို့၊ သားအမိနှစ်ယောက် တည်းသွားလို့ မဖြစ်ဘူးသမီး၊ ခရီးကအလှမ်းသား၊ နောက်ပြီး လူသူ လည်း အဆက်ဝေးတယ်လေ ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြောပါမယ် မေမေ ... ဖေဖေကတော့ လိုက်ပို့မှာပါပဲ။ ဒါထက် မီးဖိုထဲမှာချက်ပြုတ်နေတဲ့ အဒေါ်ကြီးက ဘယ်ကလဲ၊ ဒီရောက်မှ မေမေတို့ ခေါ်ထားတာလား ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တယ်သမီး... အနောက်တောထဲက ဝါးမရမ်းဆိုတဲ့ ရွာကပဲ၊ တစ်လ လေးဆယ်နဲ့ ငှားထားတာ၊ နာမည်က ဒေါ်ဖွားမယ်တဲ့၊ သူက အိမ်တွင်းဝေယျာဝစ္စလုပ်... မောင်တိုးက မော်တော်ကား\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45558397698197,"sku":"","price":1530.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45558397730965,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_cc2e3cde-b790-4857-8ae1-9638c49ee4c5.jpg?v=1730245558"},{"product_id":"မ၀င်းမြင့်-ရည်ရော်မှန်းအိုင်စမ်းရေပြာ","title":"မဝင်းမြင့် - ရည်ရော်မှန်းအိုင်စမ်းရေပြာ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာရေးသူ၏အမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချစ်ခင်လေးစားရပါသော စာဖတ်ပရိသတ်သို့ ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာရေးသူက ရေပြာအိုင်ဇာတ်လမ်းများ နှင့် ပတ်သက်၍ ထပ်လောင်း ရေးသားတင်ပြအပ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၇၄ ခုနှစ်၊ ဇွန်လမှစ၍ သွေးသောက်မဂ္ဂဇင်းတွင် ရေပြာအိုင်မှ သူတော်စင်၊ ရေပြာအိုင်မှ မြွေနိုင်သူ၊ ရေပြာအိုင်မှ စေတီအို၊ ရေပြာအိုင်မှ ရွှေကြက်တော၊ ရေပြာအိုင်မှ သစ်စုန်းပင်၊ ရေပြာအိုင်မှ မှော်အောင် အရုပ်၊ ရေပြာအိုင်မှ ဥစ္စာရူး၊ ရေပြာအိုင်မှ ဓာတ်လုံး ရှင်၊ ရေပြာအိုင်မှ ကြေးကွင်းကြီး ဟူသော ဇာတ်လမ်း ( တစ်ဆယ့်တစ်ပုဒ်ကို ၁၉၇၅ ခုနှစ်၊ ဧပြီလအထိ တစ်ဆယ့် တစ်လတိတိ ရေးသားခဲ့ပြီးနောက် အကြောင်းမညီညွတ် သည့်အတွက် ဆက်လက်ရေးသားခြင်းမပြုတော့ဘဲ ရပ်ဆိုင်း ထားပါသည်။ သင် သည် သို့သော် စာရေးသူအပေါ်မှာ မေတ္တာထားကြသော စာဖတ်ပရိသတ်များက ရေပြာအိုင်မှဇာတ်လမ်းများကို ဆက် လက်ရေးသားရန် တိုက်တွန်းကြပါသည်။စာရေးသူသည် ဤဇာတ်လမ်းများကို ရေးသားရာမှာ စိတ်ကူးယဉ်သက်သက် ဇာတ်လမ်းများ မဟုတ်ပါ။ သက် ကြီး ဝါကြီး လူကြီးများ ပြောပြခဲ့သည့် ရှေးဟောင်း တကယ့် အဖြစ်များ၊ စာရေးသူ ကိုယ်တွေ့ အဖြစ်များ၊ ၁၉၄၄ ခုနှစ်က စပြီး ၁၉၆၅ ခုနှစ်အထိ နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော် အချိန် အတွင်းမှာ မြန်မာပြည်အတွင်း နေရာအနှံ့အပြားဒေသများ မှာလည်းကောင်း၊ ရခိုင်ပြည်နယ်မှာ သုံးနှစ်ကျော် နေထိုင်ခဲ့၍ လည်းကောင်း၊ ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်းမှာ ခြောက်နှစ်နီးပါး မျှ နေထိုင်ခဲ့၍လည်းကောင်း၊ ရှမ်းပြည်နယ်မြောက်ပိုင်းမှာ နှစ်နှစ်ကျော် နေထိုင်ခဲ့၍လည်းကောင်း၊ ကရင်ပြည်နယ်ဘားအံဘက်တွင် သုံးနှစ်မျှလည်းကောင်း၊ ကော့ကရိတ် ဘက်တွင် နှစ်နှစ်ကျော်မျှလည်းကောင်း နေထိုင်ခဲ့ရစဉ်က ထူးထူးဆန်းဆန်း တွေ့ကြုံ ခဲ့ရ၊ မှတ်ခဲ့ရ၊ ကြားခဲ့ရသည့် အဖြစ်များကို ပြန်လည်ရေးသားခြင်းဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ရေးသားရာမှာ အချို့ အဖြစ်အပျက်များသည် ဝိညာဉ်လောကနှင့် ထင်ထင်ရှားရှား ဆက်နွယ်ပတ်သက်နေ ကြသည်ကို အထောက်အထား ခိုင်လုံစွာဖြင့် သိရပါသည်။ သို့သော် ယခုခေတ်တွင်ကား သိပ္ပံပညာ တိုးတက် ထွန်းကား နေသောခေတ် ဖြစ်သည့်အပြင် ယခုခေတ် လူတွေအနေဖြင့် ဝိညာဉ်လောကကို လေးလေးနက်နက် ယုံစားမှုမရှိကြ၊ ယုံစား ခြင်းဖြင့် စိတ်ဓာတ်ပျော့ညံ့ရာ ရောက်သွားမည်ဖြစ်သော ‘ကြောင့် မယုံလိုကြ။ ခေတ်နောက်ပြန်ဆွဲသော အယူအဆ မျိုးဖြစ်၍ ဝိညာဉ်လောကနှင့်ပတ်သက်သော အတွေးအခေါ် တွေကို တော်လှန်ဖယ်ရှားနေသည် ဖြစ်သောကြောင့် စာရေး သူသည် ကြားခဲ့၊ မှတ်ခဲ့၊ သိခဲ့ရသည်များကို ခေတ်နှင့်လျော်အောင် သတိထားပြုပြင်ပြီး ဇာတ်လမ်းတိုလေးများသဖွယ် ရေးသားတင်ပြခဲ့ပါသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရေးသား၍မဖြစ်သည့် ဝိညာဉ်လောကနှင့်ပတ်သက်(ဂ) သော ကြေကွဲဖွယ်၊ ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်၊ တရားသံဝေဂရဖွယ်၊ သနားကြင်နာဖွယ် ဇာတ်လမ်းတွေသည် စာရေးသူမှာ များစွာ ရှိနေပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သွေးသောက်မဂ္ဂဇင်းတွင် ဆယ့်တစ်လတိတိ ရေး သားခဲ့ပြီးသည့် ဇာတ်လမ်းများအပြင် စာဖတ်ပရိသတ်များ၏ တိုက်တွန်းချက်အရ ပုံနှိပ်ဖော်ပြခြင်း လုံးဝမပြုရသေးသည့် အသစ်စက်စက် ဇာတ်လမ်းကိုးပုဒ်ကိုပါ ပေါင်းစည်းကာ ရေပြာအိုင်မှဇာတ်လမ်းများ ဟူသော အမည်ဖြင့် ကဉ္စန စာပေမှ တစ်ဆယ့်နှစ်ကျပ်တန် လုံးချင်းစာအုပ်ကို ၁၉၇၅ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလတွင် ထုတ်ဝေခဲ့ပါသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သို့ပါလျက် ရေပြာအိုင်ဇာတ်လမ်းများကိုဖတ်၍ အာသာမပြေ ဖြစ်ကြသော စာဖတ်ပရိသတ်များသည် စာရေး သူနှင့် တွေ့ဆုံ၍လည်းကောင်း၊ စာဖြင့်လည်းကောင်း၊ တယ် လီဖုန်းဖြင့်လည်းကောင်း ရေပြာအိုင်ဇာတ်လမ်းများကို ဆက် လက်ရေးသားရန် အဖန်ဖန် တိုက်တွန်းကြပါသည်။ ကို တွင် ရေပြာအိုင်မှဇာတ်လမ်းများမည်ရှိသော လုံးချင်းဝတ္ထု တွင် နောက်ဆုံးဇာတ်လမ်းမှာ ကျောင်းဆရာမလေး မခင်ရွှေ သည် ရေပြာအိုင်ရွာနှင့်ပတ်သက်သော ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် ရာများ၊ ကြေကွဲလွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာများ၊ သတိသံဝေဂရဖွယ် ရာများ၊ မျိုးချစ်ဇာတိမာန် ထက်သန်ဖွယ်ရာများ စသည့် အဖြစ်များကို မှတ်တမ်းရေးနေဆဲဝယ် ရေပြာအိုင်ရွာဇာတိဖြစ် ပါလျက် ငွေရေးကြေးရေးအတွက်ကြောင့် ဇာတိမာန်ပျက်တော့မည့် မောင်စိန်းမောင်ကို အစဉ်အလာကြီးစွာ ဇာတိ မာန်စိတ်ဖြင့် အမျိုးကိုစောင့်ရှောက်လာသော ရေပြာအိုင်ရွာကို အစဉ်အလာမပျက်စေကြောင်း နားဝင်အောင်ပြောပြသည်။ ( မောင်စိန်းမောင်က သတိတရားရကာ ရေပြာအိုင်ရွာ အစဉ်အလာကို ပြန်လည်စောင့်ထိန်းသည်။ ငွေကြေးအား ဖြင့်လည်းကောင်း၊ အားစိုက်ဖြင့်လည်းကောင်း မခင်ရွှေက(ဃ) မောင်စိန်းမောင်ကို အကူအညီပေးသည်။ ထိုအခါ မောင်စိန်း မောင်က ကျောင်းဆရာမလေး မခင်ရွှေကို ကျေးဇူးတင်ရာမှ ချစ်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရေပြာအိုင်ရွာတွင် အမျိုးအဆွေလည်းကြီး၊ ပစ္စည်း လည်း ချမ်းသာသော ရွာမျက်နှာဖုံးမိန်းမပျို ကြင်ကြင်က မောင်စိန်းမောင်ကို မေတ္တာရှိနေသည်။ ကြင်ကြင်၏မိဘနှင့် အမျိုးအဆွေများက မောင်စိန်းမောင်နှင့် ကြင်ကြင်ကို သဘောတူသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ရပ်တစ်ကျေးမှ ရောက်လာပြီး ရွာကလေးငယ်များ ပညာရေးကြောင့် ကျောင်းဆရာမ လုပ်နေသော မခင်ရွှေ၏ အရည်အချင်း၊ ရပ်ရွာပေါ်မှာထားသည့် စေတနာ၊ ကလေး များ ပညာရေးအတွက် အနစ်နာခံပုံ စသည်တို့ကြောင့် ရွာသူ ရွာသားအချို့က မခင်ရွှေကို မောင်စိန်းမောင်နှင့် လက်ဆက် ကာ ရေပြာအိုင်ရွာမှာပင် အစဉ်အမြဲနေထိုင်သွားစေလိုကြ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတွင် မောင်စိန်းမောင်နှင့် ကြင်ကြင်ကို သဘောတူ နေကြသော ကြင်ကြင်၏ မိဘဆွေမျိုးနှင့် မောင်စိန်းမောင် ၏ဆွေမျိုးများက တစ်ဖက်၊ မောင်စိန်းမောင်နှင့် မခင်ရွှေကို လက်ဆက်စေလိုသော ရွာသူရွာသားတွေက တစ်ဖက် စိတ် ဝမ်းကွဲကြတော့မည့်အဖြစ်သို့ ရောက်လာသည်။ ကြင်ကြင် ၏ဆွေမျိုးအချို့က မခင်ရွှေကို လိမ္မာပါးနပ်သောစကားများ ပြောကာ ရှောင်ခိုင်းသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မခင်ရွှေသည် မောင်စိန်းမောင်က သူ့ကိုမေတ္တာရှိနေ ကြောင်း သိသော်လည်း သူကမူ ရိုးရိုးတန်းတန်းပင် ခင်မင် နေခဲ့သည်။ ယခု မောင်စိန်းမောင်၊ ကြင်ကြင်၊ မခင်ရွှေတို့ သုံးပွင့်ဆိုင်ဇာတ်လမ်းကြောင့် ရွာမှာ စိတ်ဝမ်းကွဲစရာတွေ ပေါ်လာတော့မည်ကိုလည်းကောင်း၊ ကြင်ကြင်၏ဆွေမျိုးများ က မခင်ရွှေကို မလိုလား မကြည်ဖြူသည့်စကားမျိုး၊ ရေပြာအိုင်ရွာမှ ထွက်ခွာသွားစေလိုသည့် စကားမျိုး ဖွင့်ပြောကြ သောအခါ မခင်ရွှေသည် သူ သံယောဇဉ်ကြီးလှသော ရေပြာ အိုင်ရွာမှ ကလေးငယ်တွေကို ဝမ်းနည်းစွာ ခွဲခွာကာ တစ်ခု သောဒေသသို့ အလုပ်ရွှေ့ပြောင်းတာဝန်ယူရန် ရေပြာအိုင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရေပြာအိုင်ရွာမှ မခင်ရွှေ ထွက်ခွာသွားသောအခါ မောင်စိန်းမောင်သည် မခင်ရွှေကို တမ်းတလွမ်းဆွတ် ကြေကွဲ စွာဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ရေပြာအိုင်မှ လွမ်းရစ်သူ ဟူသော ဇာတ်လမ်းဖြင့် ဆုံးထားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအတွက် စာဖတ်ပရိသတ်များက ရေပြာအိုင်ဇာတ် လမ်းဆုံးထားပုံကို အားမရတော့ဘဲ ဖြစ်နေကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရေပြာအိုင်ရွာဆိုသည်မှာ တကယ်ရှိပါသလား၊ ရှိလျှင် မည်သည့် နေရာမှာရှိနေသည်ကို များစွာသော စာဖတ်ပရိ သတ်တွေက မေးမြန်းကြပါသည်။ ရေပြာအိုင်ဇာတ်လမ်းထဲ မှာပါသည့် အဖြစ်များကို စိတ်ဝင်စားစွာ မေးမြန်းကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရေပြာအိုင်ဇာတ်လမ်းကို လွမ်းရစ်သူ မောင်စိန်းမောင် နှင့် ရပ်ဆိုင်းမထားဘဲ မခင်ရွှေ နောက်ထပ် တွေ့ကြုံရမည့် ထူးဆန်းသော၊ အံ့သြစရာကောင်းသော အဖြစ်များကို မောင်စိန်းမောင်၊ ကြင်ကြင်တို့နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ဆက်ရေးရန် တိုက်တွန်းကြသော စာဖတ်ပရိသတ်များကို စိတ်ဆန္ဒ ပြည့်ဝ စေရန် ရည်သန်သောစေတနာဖြင့် ထုတ်ဖော်ရေးသားခြင်း မပြုသေးဘဲ စာရေးသူဦးနှောက်ထဲမှာ သိုသိပ်သိမ်းဆည်း ထားသည့်အကြောင်းအရာကို ယခုခေတ်လူတွေ လက်ခံနိုင် စေရန် ဆီလျော်စွာ ပြုပြင်ရေးသားခြင်းဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရည်ရော်မှန်း အိုင်စမ်းရေပြာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟူသော လုံးချင်းစာအုပ်ကို ဆက်လက် ရေးသား လိုက်ရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရေပြာအိုင်ဇာတ်လမ်းများကို စွဲလမ်းကြသော၊ စာရေး(စ) သူအပေါ်မှာ မေတ္တာထားကြသော၊ စာရေးသူကလည်း ချစ်ခင်လေးစားပါသော စာဖတ်ပရိသတ်များ ကိုယ်စိတ် နှစ်ဖြာ ချမ်းသာကြစေရန် လေးနက်သော စေတနာဖြင့် ဆုမွန် တောင်းလိုက်ပါသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45558397370517,"sku":"","price":6750.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45558397403285,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_925f8ecf-775b-4762-9506-15f889e56fae.jpg?v=1730245572"},{"product_id":"မ၀င်းမြင့်-သိရိစန္ဒာဒေ၀ီ","title":"မဝင်းမြင့် - သိရိစန္ဒာဒေ၀ီ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသီရိစန္ဒာဒေဝီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခဲခဲယဉ်းယဉ်း အချိန်ကိုလုပြီး စာကျက်ခဲ့သည့် အခြေအနေထဲက စာမေး ပွဲကို ချောချောမောမော အောင်လိုက်သည်ဆိုတော့ ကိုသက်နိုင်တစ်ယောက် ဝမ်းသာလိုက်သည်မှာ ပြောဖွယ်မရှိတော့ချေ။ ကိုသက်နိုင်အဖို့ ဝမ်းသာထိုက်ပေသည်။ စာမေးပွဲအောင်မှသာလျှင် သူမျှော်မှန်းသည့် ထွက်ရပ်လမ်းကို ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ကိုသက်နိုင်က သူအောင်သော စာမေးပွဲနှင့် သူ့အသက်ကို ပြန်တွက်ကြည့်သည်။ ယခု သူ့ အသက်သည် ဆယ့်သုံးနှစ်မှာ ခုနစ်တန်းကို အောင်ခဲ့သည်။ ဆယ့် ခြောက်နှစ်မှာ ဆယ်တန်းကို အောင်ရမည်။ ဆယ်တန်းအောင်ပြီးသည့် နောက် သူ့အနေဖြင့် အလုပ်လုပ်နိုင်လောက်သည့် အသက်အရွယ်သို့ ရောက်ပြီဖြစ်ရာ တက္ကသိုလ်ပညာ ဆက်လက်သင်ကြားနိုင်ရန် သူ့ဒူးသူ ချွန် အလုပ်လုပ်ပြီး ပညာဆက်လက်သင်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။ တစ် နှစ်တစ်တန်း မှန်မှန်အောင်၍ ဆယ်တန်းတည်းဟူသော တံတိုင်းကြီးကိုကျော်လွှားနိုင်ရန် အရေးကြီးကြောင်း စဉ်းစားခဲ့မိသည့်အတွက် ကြိုးစား ခဲ့သည်။ ကြိုးစားသည့်အတိုင်း ယခု ခုနစ်တန်းအောင်သည်အထိ စာမေးမဝင်းမြင့်ပွဲတစ်ကြိမ်မှ မကျရှုံးခဲ့ဖူးသေးချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ခြံချင်းကပ်နေသော တစ်ဖက်ခြံမှ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း တင် မောင်အေးနှင့်အတူ ကျောင်းမှာ အောင်စာရင်းကြည့်ပြီး သူငယ်ချင်းနှစ် ယောက်လုံး အောင်ကြသောကြောင့် ကိုသက်နိုင်ရော တင်မောင်အေးပါ ဝမ်းသာကြလွန်းသောကြောင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖက်ကာ ကျောင်းမှာ ကခုန်ကြသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဖေဖေနဲ့ မေမေဆီမှာ ငါလိုချင်တာတွေ ဝယ်ခိုင်းမယ်ဟေ့...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တင်မောင်အေးက အိမ်အပြန်လမ်းဝယ် အားရပါးရပြောသော အခါ ကိုသက်နိုင် နှုတ်ဆိတ်နေမိရင်း စိတ်ထဲမှာ ဝမ်းနည်းသွားမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်ကိုကြီးနဲ့ မမတင့်က ဘာမှဝယ်မပေးချင်ရင် နေပါစေ...။ ငါ ဆယ်တန်းအောင်သည်အထိ ကျောင်းဆက်နေနိုင်ဖို့ အရေးကြီးပါ တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟူသော အတွေးဖြင့် တင်မောင်အေးလို ဝင့်ကြွားသောစကားတွေ ကို မပြောနိုင်ဘဲ တိတ်တိတ်သာ နေလိုက်ရသည်။ ကိုသက်နိုင်၏နားထဲ တွင်ကား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါတို့မှာ ငွေရေးကြေးရေး ကျပ်တည်းနေတော့ အစစအရာရာ ချွေတာနေရတယ် ညီလေး၊ မင်းကိုတောင် ကျောင်းဆက်ထားနိုင် ပါ့မလား မသိသေးဘူး....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟူသော အစ်ကိုဖြစ်သူ ကိုဘခိုင်စကားကို ကြားယောင်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဖေဖေနဲ့ မေမေသာရှိရင် ငါ့ကို ဘယ်လိုအခြေအနေပဲဖြစ်ဖြစ် ပညာကိုတော့ ဆုံးခန်းတိုင်ရောက်အောင် သင်ပေးမှာပဲ၊ အစ်ကိုကြီးက ပိုက်ဆံ မရှိဘူးဆိုတာ ဟုတ်မှဟုတ်ရဲ့လား မသိဘူး...။ သူ့မိန်းမနဲ့ သူ့သမီးဆိုရင် လိုချင်တာတွေအားလုံး ပြည့်စုံအောင် ဝယ်ပေးနေနိုင်တယ်။ ငါ့အတွက်ကျောင်းလခလေး၊ စာအုပ်ဖိုးလေး ပေးရခါနီးရင် ညည်းလိုက်၊ ပြောလိုက် တာ တစ်ခါတလေများ မျက်ရည်ကျအောင်ကို ပြောတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟု စိတ်ထဲက တွေးနေမိသည်။ကိုသက်နိုင်တွေးမည်ဆိုက တွေးစရာပင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိဘတွေ သေဆုံးစဉ်အချိန်ကဆိုလျှင် ကိုသက်နိုင် အသက်သည် သုံးနှစ်သားမျှသာ ရှိသေးသည်။ လူမမည်ကလေးအရွယ်မျှသာ ဖြစ်သောကြောင့် မိဘတွေသေဆုံးစဉ်က ဘာဖြစ်လို့ဖြစ်မှန်းပင် မသိခဲ့ချေ။ အချိန် တန်၍ မိဘတွေ မမြင်ရသောအခါ ကလေးပီပီတော့ ငိုကြွေးခဲ့သည်။ နေ့စဉ်ရက်ဆက် မမြင်မတွေ့ရသောအခါ ကလေးပီပီ မေ့ပျောက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ဘဝအခြေအနေမှာ ဦးဘခိုင် ပြုပြင်သည့်အတိုင်း ဖြစ်သလို နေလာခဲ့သည်။ သို့သော် မွေးရာပါဉာဉ်က ကောင်းလာခဲ့သောကြောင့် မိုက်မဲဆိုးသွမ်းဟော့ရမ်းခြင်း မရှိဘဲ သေသေဝပ်ဝပ်ပင် နေလာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစ်ကိုဖြစ်သူ ဦးဘခိုင်နှင့် ကိုသက်နိုင်အသက်သည် အနှစ်နှစ် ဆယ်လောက် ကွာခြားနေသည်ဖြစ်သောကြောင့် ကိုသက်နိုင်မှာ တစ်ခါ တစ်ရံ အဖေဟု ထင်မိသည့်အခါ ထင်မိသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အစ်ကိုပဲ ဖြစ်မှာပါဟု ထင်မိသည့်အခါ ထင်မိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ကိုသက် နိုင် ငါးနှစ်သားအထိတော့ ဦးဘခိုင်သည် မိဘတွေရှိစဉ်ကလိုပင် ကြင် ကြင်နာနာ ပြုစုခဲ့သေးသည်။ ကိုသက်နိုင် ငါးနှစ်သားအရွယ်မှာ ဦးဘခိုင် သည် သူ့စိတ်တိုင်းကျ ဘဝကြင်ဖော်ကို ရွေးသွားလေသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မလှတင့်ကား နာမည်နှင့်လိုက်အောင်ပင် လှပတင့်တယ်သော မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ကိုဘခိုင်နှင့် ကံတူအကျိုးပေးဟု ဆိုနိုင်သည်။ မိဘမရှိတော့သောကြောင့် ကုန်သည်ဖြစ်သော ဆွေမျိုး တစ်ဦးထံ မှီခိုကပ်ရပ်နေရသည်။ ဆွေမျိုးဈေးဆိုင်မှာ ဈေးခေါ်ကောင်းအောင် ရုပ်ပြဈေးရောင်းနေရစဉ် ဈေးလာဝယ်သော ကိုဘခိုင်နှင့်တွေ့ ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ရုပ်ပြဈေးရောင်းရသူပီပီ ကြာဗျာပါများသော မလှတင့် ကို ဈေးဝယ်ရင်း ပါးစပ်အရသာခံကာ ရိတိတိပြီတီတီ ပြုကြသူတွေက လွဲပြီး မည်သူကမှ မလှတင့်ကို အတည်မကြံကြချေ။ ပါးနပ်လည်ပတ်သော မလှတင့်ကလည်း ရိသူတွေပြီသူတွေ စိတ်သဘောထားကို နောကျေနေအောင် သိသူဖြစ်၍ ဈေးရောင်းကောင်းရုံသာ ကြာပစ်ခဲ့သည်။ မည်သူ၏ အထိအခိုက်ကိုမှ မခံခဲ့ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုဘခိုင်က ချစ်ကြိုက်ကြောင်း ပြောလာသောအခါ တည်တာ လား၊ ပြီတာလားဟု မလှတင့်က တော်တော်ပင် အကဲခတ် စုံစမ်း ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုဘခိုင်အခြေအနေကို မလှတင့်က ကောင်းကောင်းသိသည်။ ကိုဘခိုင်၏မိဘများသည် အထက်အရပ်ဒေသတစ်ခုက ပြောင်းရွှေ့လာ ကြသော ကျောက်ကုန်သည်သူဌေးတွေ ဖြစ်ကြောင်း၊ ရန်ကုန်ရောက်လာ ကြသောအခါ ပါလာသော ရတနာအချို့ကို ရောင်းချပြီး ဘာအလုပ်မှ မလုပ်တော့ဘဲ အေးအေးလူလူ ထိုင်စားနေကြသူတွေဖြစ်ကြောင်း၊ မိဘတွေ သေဆုံးကုန်ကြသောကြောင့် လူမမည် ညီငယ်လေးနှင့် မိဘအမွေ အနှစ်ကို ဆက်ခံထားသူဖြစ်ကြောင်း မလှတင့်က စုံစမ်းသိရှိရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သူလိုလူက ငါ့ကို အတည်ကြံတာ ဟုတ်မှဟုတ်ကဲ့လား..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟူသော သံသယမျိုး မလှတင့် ဖြစ်သေးသည်။ သို့သော် ကိုဘခိုင် က တကယ်အတည်ကြံခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုဘခိုင်ကိုယ်တိုင်ကပင် မိဘ တွေက ပညာတတ်မြောက်စေလိုသော ဆန္ဒဖြင့် လိုလိုချင်ချင် ကျောင်းကို ပို့ခဲ့ပါသော်လည်း ပညာမှာ စိတ်မဝင်စားဘဲ အသက်နှစ်ဆယ်နား နီးနေ သည့်တိုင်အောင် ခုနစ်တန်းကို မအောင်နိုင်ဘဲ ကျောင်းဆွေးဆွေး၊ ငါ ဆွေးဆွေး အဖြစ်မျိုးဖြင့် ငွေသာကုန်နေခဲ့သောသူ ဖြစ်သည်။ ပညာကို လုံးဝစိတ်မဝင်စားတော့သောကြောင့် ကျောင်းမှထုတ်လိုက်ရသောအခါ လည်း အိမ်မှာ ဘာအကူအညီမှ မရချေ။ ပေါ့ပေါ့နေ ပေါ့ ပေါ့စားဖြင့် ဆန်ကုန်မြေလေးလို ဖြစ်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပညာမရှိ၊ အလုပ်မရှိသော်လည်း ကိုဘခိုင်တစ်ယောက် မိန်းမလိုချင်သည်မှာ ရူးလုနီးပါးပင် ဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်က ဘာတန်ဖိုး၊ ဘာရုပ်ရည်မှ မရှိလှသော်လည်း ချောမောလှပသော မိန်းမကိုမှ မက် မောစုံမက်သော ကိုဘခိုင်သည် မလှတင့်လို မိန်းမကို တွေ့သောအခါ အဘယ်မှာလျှင် မချစ်ခင်မစုံမက်ဘဲ ရှိပါ့မည်နည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         မလှတင့် အခြေအနေ၊ အဆင့်အတန်း၊ အလုပ်အကိုင်ကို ထည့် သွင်းတွေးတောခြင်း မပြုဘဲ.. ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါလို ပညာလည်းမရှိ၊ ရုပ်လည်းမရှိတဲ့ လူမျိုးကို ကြည့် ရလောက်အောင် ချောမောလှပတဲ့ မလှတင့်လိုမိန်းမက ချစ်ကြိုက်တယ် ဆိုတာ နည်းတဲ့ကုသိုလ်ကံ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ဘဝ အရတော်လေခြင်း၊ ငါ ကံကောင်းလေခြင်း..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဟု ကိုဘခိုင်က ကြည်နူးစွာတွေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အားကိုးရာမဲ့ဘဝနဲ့ ဆွေမျိုးအိမ်မှာ ကပ်နေရပြီး၊ ထမင်း တစ်ဝမ်း ကြည်သာပါစေတော့လို့ ရုပ်ပြဈေးရောင်းနေရတဲ့ ငါ့ကို ကိုဘခိုင်လိုလူ က အတည်တကျ လူသိရှင်ကြား လက်ထပ်ယူမယ်ဆိုတာ ငါ့ကုသိုလ်ကောင်းလာလို့ဖြစ်မယ်။ သူများအိမ်ကပ်နေရတဲ့ ဘဝက အိမ်ပိုင်ရှင်ဖြစ် ရတော့မယ်။ ကိုဘခိုင် အိမ်ကြီးက ကောင်းကကောင်းသနဲ့။ ခြံဆိုလည်း အကျယ်ကြီး၊ အိမ်ထောင်ပရိဘောဂလည်း အစုံအလင်၊ အနှောင့်အယှက် ပေးမဲ့ ယောက္ခမရယ်၊ ယောက်မရယ်၊ အမျိုးအဆွေဆိုတာလည်း လုံးဝ မရှိဘဲ နောက်ပိုင်းရှင်းတဲ့လူ။ အတွင်းပစ္စည်းတွေလည်း တော်တော်ရှိနေ မှာ၊ ငါ့ကုသိုလ်ကံ ကောင်းလေခြင်း” ဟု မလှတင့်က ကျေနပ်စွာတွေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြောင်ခံတွင်းပျက်နှင့် ဆက်ရက်တောင်ပံကျိုး တွေ့ကြသောအခါ အချိန်တိုတိုနှင့်ပင် မလှတင့်တစ်ယောက် ကိုဘခိုင်၏ အသက်တမျှချစ် သော ဇနီးအဖြစ်နှင့် အိမ်ကြီးပေါ် ရောက်လာလေသည်။ ထိုအချိန်ကစပြီး ကိုဘခိုင်သည် ညီလေး မောင်သက်နိုင်ကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားတော့ ချေ။ တစ်အိမ်လုံးရော၊ တစ်ခြံလုံးရော၊ ရှိသမျှပစ္စည်းအားလုံးရော၊ ကိုဘခိုင်ကိုရော မလှတင့်က ကြီးစိုးလွှမ်းမိုး သွားလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မလှတင့် အိမ်ပေါ်ရောက်လာသည့် အချိန်ကစပြီး မောင်သက်နိုင် သည် ငါးနှစ်သားအရွယ် ကလေးငယ်ပင် ဖြစ်လင့်ကစား၊ ဘဝပေးအသိကြောင့် သူငယ် ကျားစာမဖြစ်အောင် အရွယ်နှင့်မမျှအောင် အရိပ် သုံးပါး နားလည်ခဲ့ရရှာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့်ပင် မောင်သက်နိုင်အဖို့ ကိုယ်ရောစိတ်ရော ညှိုးငယ် သွားခြင်းမှလွဲ၍ အရိုက်အနှက် မခံခဲ့ရရှာချေ။ ညှိုးငယ်သွားသည်ကတော့ သွေ့ခြောက်မသွားရုံ တစ်မည်ပင်။ သို့သော် ကျေးဇူးကို ရှာဖွေတင်ရမည် ဆိုလျှင် မောင်သက်နိုင် အသက်ခုနစ်နှစ်တွင် ကိုဘခိုင်နှင့် မလှတင့်တို့က ကျောင်းကို ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ ပို့ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသက်နိုင်ကို ကျောင်းပို့သောနှစ်မှာ မလှတင့်သည် သမီးလေး တစ်ယောက်ကို မွေးဖွားပြီးဖြစ်သည်။ သမီးလေးကား မလှတင့်ကိုတူ၍ ထင်သည်။ ဖြူဖြူဝင်းဝင်း အဆင်းအရောင်ဖြင့် ချောမောလှပသော သမီးလေးဖြစ်သည်။ ကိုဘခိုင်ကား ချောသောမယားနှင့် လှသောသမီးကြောင့် ငါလိုလူ ဇမ္ဗူရှိသေးရဲ့ လားဟု လမ်းလယ်မှာ ထွက်မအော်ရုံတစ်မည်။ ခြေဖျားထောက်နေလေသည်။ နဂိုက ချစ်လွန်း၍ သဘောအတိုင်းဖြစ်စေ ရန် အလိုလိုက်ထားသော မလှတင့်ကို ယခု သမီးလေးရသောအခါ မှန်ကျောင်းဆောင်ထဲမှာထည့်ပြီး ကိုးကွယ်ထားချင်သောစိတ်ပင် ပေါ် လာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရိပ်သုံးပါး နားလည်ထားရသော မောင်သက်နိုင်က ကျောင်း တက်ချိန်မှလွဲလျှင် အိမ်အလုပ်ကို သူ့ ခွန်အားကလေးဖြင့် နိုင်သရွေ့ ကူရှာသည်။ ကိုဘခိုင်နှင့် မလှတင့်တို့၏သမီးလေး မေတင့်ခိုင်ကိုကူထိန်းပေးသည်။ အချိန်ကိုလုပြီး စာကျက်ရသည်။ ဘဝပေးအသိကြောင့် အရွယ်လေးနှင့်မလိုက်အောင် စဉ်းစားတတ်နေသော မောင်သက် နိုင်သည် ရှေ့ရေးကိုလည်း တွေးမိသည်။ ဉာဏ်ကလည်း ထက်မြက် သည်။ ပညာကိုလည်း ကြိုးစားသည်ကြောင့် တစ်နှစ်တစ်တန်း မှန်မှန် အောင်လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျောင်းအားသည့်အချိန်မှာ ထိန်းကျောင်းနေရသော မေတင့်ခိုင် လေးကို မောင်သက်နိုင်သည် ချစ်ခင်တွယ်တာမိသည်။ မေတင့်ခိုင်နှင့် သူ့အသက်ကား ခြောက်နှစ်တိတိ ကွာခြားသည်ကြောင့် မေတင့်ခိုင်ကို နိုင်နိုင်နင်းနင်း ထိန်းကျောင်းနိုင်သည်။ ထိုအချက်တစ်ချက်ကပင် မလှတင့်က အတော်အတန် မျက်နှာသာပေးခြင်း ခံရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤပုံစံ၊ ဤအခြေအနေနှင့်ပင် မောင်သက်နိုင်တစ်ယောက် အသက်ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ်ရောက်ပြီး ခုနစ်တန်းကို ချောချောမောမောအောင်မြင်ခဲ့သည်။ မောင်သက်နိုင် ခုနစ်တန်းအောင်သောအချိန်မှာ မေတင့်ခိုင်က ကျောင်းစာတစ်တန်းကို ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချိန်ရောက်သောအခါ မလှတင့် ဘာမှမပြောသော်လည်း ကိုဘခိုင်၏လေသံက ပြောင်းလာသည်။ မောင်သက်နိုင်အပေါ်မှာ ကြည် ကြည်သာသာ မရှိလှတော့ချေ။ လေသံက ခက်ထန်သည်ဟု မဆိုနိုင်ငြား သော်လည်း ယခင်လေသံမျိုး မဟုတ်တော့ချေ။ ငွေကြေးကျပ်တည်း ကြောင်း ညည်းသံထွက်လာသည်။ ကျောင်းစရိတ်အတွက် ဝန်လေး ကြောင်း ပြောလာသည်။ အိမ်မှာ ကူဖော်လောင်ဖက်မရှိကြောင်း၊ လူအပို ငှားရန် မတတ်နိုင်ကြောင်း၊ မောင်သက်နိုင်အနေဖြင့် ကျောင်းထွက်ပြီး အိမ်မှာ ကူညီစေချင်ကြောင်း လေသံတွေ ထွက်လာသည်။ မလှတင့်က ထိုစကားမျိုး တစ်ခွန်းမှ မပြောသော်ငြားလည်း ကိုဘခိုင်နှုတ်မှထွက်သော စကားတွေသည် မလှတင့်၏ဆန္ဒတွေဖြစ်ကြောင်းကို မောင်သက်နိုင်က\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45558397141141,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45558397173909,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_001fe43f-915f-40e8-9878-d8d58c40c967.jpg?v=1730245607"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/%e1%80%99%e1%81%80%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%bc%e1%80%84%e1%80%b7%e1%80%ba.oembed","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}