{"title":"မောင်သာနိုး","description":"\u003ca href=\"https:\/\/my.wikipedia.org\/wiki\/%E1%80%9E%E1%80%AC%E1%80%94%E1%80%AD%E1%80%AF%E1%80%B8%E1%81%8A_%E1%80%99%E1%80%B1%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%BA\"\u003eစာရေးဆရာ၏ အတ္တုပ္ပတ္တိ\u003c\/a\u003e","products":[{"product_id":"မောင်သာနိုး-ခိုးစားတဲ့သစ်သီး","title":"မောင်သာနိုး - ခိုးစားတဲ့သစ်သီး","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eခိုးစားတဲ့ သစ်သီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသျှင့်သား၊ သင်းကလေးကို ကြင်နာပါ။ သင်းကလေးဟာ ကျုပ် သွေးသားက မွေးဖွားလာခဲ့တာ မဟုတ်ပေမယ့် ကျုပ်နှလုံးသား နဲ့ မွေးမြူခဲ့ရသူပါ။ သူ့အမေက သူ့ကို လူ့လောကထဲ ဆောင်ကြဉ်း ပေးရုံပေးခဲ့တာဖြစ်ပြီး ကျုပ်ရဲ့ အဆွေ တောကောင်တွေနဲ့ ကျုပ်ကသာ သူ့ကို ကမ္ဘာလောကပေါ် ရှင်သန်လာရေး ဖေးမခဲ့ကြရသူတွေ ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တကယ်တော့ သူ့ခမျာ သူ့မိခင်ကို မှတ်မိမယ်တောင် မဟုတ်ပါဘူး။ သူသိနေတဲ့ သူ့မိခင်တွေက သမင်မတို့ တောဝက်မကြီးတို့ပဲ ဖြစ်တယ်။ သူငယ်စဉ်က သူတို့ရဲ့ သားတွေ သမီးတွေနဲ့ပဲ အတူပြေးလွှား၊ အတူကစား နေခဲ့တာကိုး။ သူတို့ကလည်း သူ့ကို မိမိတို့ရဲ့ သားရင်း သမီးရင်းတွေကြား မှာ သားရင်းသမီးရင်းတွေနဲ့ထပ်တူ ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့ကြပုံပါပဲ။ သူက လည်း အဲ့ဒီတောကောင်လေးတွေနဲ့ မခြားပါဘူးလေ။ အိုး... \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲ့ဒီအချိန်က သင်းကလေးကို အသျှင့်သား မြင်ဖူးစေချင်တယ်။ တကယ့်တောကောင် ကလေး၊ အဟိတ်တိရစ္ဆာန်ငယ်ကလေး၊ သူတို့လိုပဲ လေးဘက်တွားသွား ပြေးလွှားတယ်၊ သူတို့လိုပဲ စကားမဲ့တယ်၊ သူတို့လိုပဲ ကြောက်တတ်တယ်။ အဲ့ဒီအရွယ်က သူ့ကို ကျုပ် စတင်တွေ့ မြင်ဖူးတာပဲ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျုပ်က ကျုပ်ကျောင်းသင်္ခမ်းရှေ့က မြေကွက်လပ်မှာ ညနေတိုင်းညနေတိုင်း ရတတ်သမျှ အစာကို သူတို့အတွက် ချကျွေးလေ့ရှိတယ်။ ဟိုမှာ လေ၊ မြင်ရဲ့ မဟုတ်လား။ သောက်ရေကိုတော့ စဉ့်အင်တုံနဲ့ အမြဲချပေးထားတယ်။ တောမှာက ရေကို အမြဲတမ်း မရတတ်ဘူး။ မိုးရာသီမှာသာ စိမ့်၊ စမ်းချောင်း၊ ကန်တို့က ရေပြည့် တတ်တာ၊ နွေခေါင်ခေါင်ဆိုလျှင် စိမ့်စမ်းတို့ခန်းပြီ၊ ချောင်းတို့ကောပြီ။ ဒီအခါမှာ သူတို့ ရေငတ်ကြရပြီ။ ကျုပ်ကတော့ ရေကို စရည်းအိုးကြီးတွေနဲ့ သိုလှောင်ထားတယ်။ ဒါကိုပဲ နွေခေါင်ခေါင်မှာ သင်းတို့နဲ့ မျှသုံးရတာပဲ။ တစ်ညနေသား နေဝင်ချိုးဖျမှာ ရေလာသောက်ကြတဲ့ သမင်အုပ်တို့အလယ် ထူးဆန်းတဲ့ တောကောင်ငယ်ကို ကျုပ်ပထမဆုံး သတိပြုလိုက်မိတာဖြစ် တယ်။ သူဟာ လေးဘက်ထောက် သွားလာနေပေမယ့် သူ့ခြေတံလက်တံ တို့က သားသမင်တို့ ခြေလက်မျိုး မဟုတ်ချေဘူး။ ခေါင်းမှာ ဒိုက်သရောလို ရှုပ်ထွေးပွေလိမ်နေတဲ့ မည်းမှောင်မှောင် ဆံပင်ဖားလျားကလည်း သားသမင် တို့နဲ့မတူ ထူးခြားစေတယ်။ သူ့ကိုယ်တုံးလုံးကလေးမှာက ရွှံ့ညွန်အလူးလူး ပေကျန်လို့။ သမင်နဲ့တူတာဆိုလို့ ဝင်းလက်ဝိုင်းစက်တဲ့ မျက်လုံးတစ်စုံပဲ ရှိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူဟာ လူသားလို လက်နှစ်ဖက် ပါပေမယ့်လည်း ရေသောက်ရာ အစာစားရာမှာ လက်ကို အသုံးမပြုချေဘူး။ သူနဲ့အတူကြီးပြင်းခဲ့ရာ တောကောင်တို့လိုပဲ ပါးစပ်နဲ့သာ ရေအင်တုံထဲ တိုးဝှေ့ ရေကိုသောက်တယ်။ ကျပ်ချပေးထားတဲ့ သစ်သီး သစ်ဥ၊ မျောက်ဥပြုတ် ကန်စွန်းဥပြုတ်တို့ကို လည်း ပါးစပ်နဲ့ပဲ ကိုက်ခဲဖွဲရွဲ့ ကာ ကုန်းပြီး သွေးတော့တယ်။ သူ စားသောက် နေပုံကို ကြည့်ရတာ ရယ်စရာပင် ကောင်းသေးတော့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြောက်တတ်လိုက်တာကလည်း မပြောနဲ့တော့။ သားကောင်တို့က သူ့ကို သင်ကြားပေးထားတဲ့အတိုင်း သူဟာ လောကကို လန့်နေတယ်။ ဝန်းကျင်ကို ကြောက်နေတယ်။ အစာစားရင်းက မျက်လုံးလေးတွေကို ဟိုဘက်ရွှေ့၊ ဒီဘက်ပြောင်း တကြည့်ကြည့် လုပ်နေတယ်။ သတိဝီရိယကို အလစ်မပေးဘဲ စားသောက်တယ်၊ သွားလာလှုပ်ရှားတယ်။ ထစ်ခနဲ အသံ ကြားလျှင် မျက်ကလူး ဆန်ပျားဖြစ်ကာ အစာစားမှုကို ရပ်လိုက်ပြီ။ ဘာသံမှ ဆက်မကြားတော့မှ အစာကို ဆက်စားတယ်။ စားတော့လည်း ဟိုဘက်ကိုစောင်းကြည့်၊ သည်ဘက်ကိုငဲ့ကြည့်... \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသံက ဆက်မြည်လာလျှင် အသံက ရုပ်သဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲလာလျှင်တော့၊ လျှပ်ပြက်သည့်နှယ် ေ ခန်ထခုန်ကာ သူပြေးပြီ။ မြန်တာကလည်း မပြောပါနဲ့တော့၊ သားသမင်တို့နည်းတူ သွက်လက်ပါပေရဲ့။ အဲ့ဒီလို ပြေးရာမှာ ပထမ ခြေလေးချောင်းပဲ ပြေးတယ်။ နောက်တော့ ရှေ့ခြေ \u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝါ\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလက်နှစ်ဖက်ကို ခြေစုံမြှောက်ကာ မြှောက်ကာ ခြေနှစ်ချောင်းနဲ့ပဲ ပြေးတော့တယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသျှင့်သား၊ သင်းကလေးကို ဖမ်းယူရတာ ခက်ခဲပင်ပန်းလှတဲ့ ကိစ္စ တစ်ရပ်ပါပေပဲ။ သင်းကလေးကို ဇာတ်မတူတဲ့ တောကောင်တွေထဲက ခွဲထုတ်ကာ လူ့ဇာတ်သွင်းပေးဖို့ စတွေ့ပြီးတဲ့နေ့နောက်မှာပဲ ကျုပ် အားထုတ် ခဲ့ပါတယ်။ သူဟာ တစ်ခါတလေ သမင်အုပ်စုနဲ့ ပါလာတတ်ပြီး တစ်ခါ တလေ တောဝက်မကြီးတစ်ကောင်ရဲ့ သားအုပ်စုထဲ ရောပါလာတတ်တယ်။ သမင်တို့နဲ့ ရေကိုသာ အတူသောက်လို့ရပြီး မြက်သစ်ရွက်တို့ကို စားရာမှာတော့ သူ အတူလိုက်လုပ်လို့ မရချေဘူး။ သစ်ရွက်တချို့ကို သူစားပေမယ့် နှစ်ခြိုက်ပုံ မရဘူး။ ပြန်ပြန်ထွေးပစ်တတ်တယ်။ တောဝက်မကြီးနဲ့အတူ သစ်ဥသစ်ဖုတို့ကို စားရာ၊ ဝါးမျှစ်ပြုတ်တို့ကို စားရာမှာတော့ သူ ခုံခုံမင်မင်ပဲ။ သူ မှန်မှန်လာတော့ ကျုပ်လည်း သူ့အတွက် ယာဂုတို့ ဆွမ်းဟင်းလက်ကျန် တို့ကို သီးသန့်ချပေးတယ်။ သူ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် စားသုံးတယ်။ အနားကို တော့ အကပ်မခံချေဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပေမယ့် သူ့မိခင်များဖြစ်ကြတဲ့ သမင်မကြီး၊ တောဝက်မကြီးတို့ဟာ ကျုပ်ကို ယဉ်ပါးနေပါပြီ။ ကျုပ်လက်နဲ့ ပွတ်သပ်တာကို လိုလား ကြည်ဖြူနေ ကြပါပြီ။ ဒီတော့ သူလည်း သမင်မ၊ ဝက်မတို့ နမူနာကိုယူကာ ရက်များ မကြာခင်ဘဲ ကျုပ်ကို ယဉ်ပါးလာရပါတော့တယ်။ ကျုပ် ချဉ်းကပ်လာလျှင် မပြေးတော့ဘူး။ သူ့စုတ်ဖွား ဆံပင်လေးတွေကို ကျုပ်သပ်ပေးတဲ့အခါမှာ လည်း မျက်လုံးကလေးတွေ ပြူးကြောင်ကာ မော့ကြည့်ရင်း ကျုပ်ကို ဝေဖန် နေတတ်တော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲ... \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့လက်ကလေးကို ကျုပ်လက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ကာ သူ့အဖော်တွေ အစားအစာကိစ္စပြီးလို့ ပြန်ကြချိန် ပြန်ခွင့်မပေးဘဲ ထားလိုက် တဲ့အခါမှာတော့ သူ ရုန်းကန်လိုက်ပုံ မပြောပါနဲ့တော့။ ခြေထောက်ကလေး\u003c\/span\u003eတွေနဲ့ ကျုပ်ကို ကန်ကျောက်တယ်။ လက်သည်းရှည်တွေနဲ့ ကုတ်ခြစ်တယ်။ ခေါင်းနဲ့တိုးဝှေ့ကာ သွားနဲ့ကိုက်ဖဲဖို့ ကြိုးစားတယ်။ ပါးစပ်ကလည်း လူသံ မပီတဲ့ တောသတ္တဝါအသံမျိုးနဲ့ မြည်ဟိန်း မာန်ဖီနေတော့တယ်။ ကျုပ်ခက်ခဲ ခြင်းကြီးစွာ သူ့ရန်ပြုမှုတွေကို ခုခံရင်း သူ့ကို သိမ်းထဲ ဆွဲခေါ်ခဲ့ရတယ်။ သင်္ခမ်းထဲရောက်တော့ တံခါးကဲလားကို ချလိုက်ကာ အတတ်နိုင်ဆုံး ချိုသာ တဲ့လေသံနဲ့ သူနားလည်တန်ရာမယ့် မေတ္တာစကားတွေကို ဆိုပါတယ်။ ချော့မော့ဖျောင်းဖျတဲ့အလုပ်ကို ဉာဏ်စွမ်းရှိသမျှ လုပ်ကြည့်တယ်။ နားဝင်ပုံ မရပါဘူး။ ကျုပ်လက်ထဲကလည်းလွတ်ရော ကျူဖျာထရံတွေကို တိုးဝှေ့ ဖြိုဖျက်ဖို့ပဲ အားထုတ်တော့တယ်။ မရတော့ ထောင်ထဲမှာ ငုတ်တုတ်ကလေး ထိုင်ရင်း မျက်လုံးကလေးပြူးကြောင်ကာ ကျုပ်ကို ကြည့်နေတော့တာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျုပ်လည်း သတို့သမီးငယ်တို့ မက်မောတန်ရာတဲ့ မာလကာသီး၊ ရှောက်သီး၊ ငှက်ပျောသီးတို့ကို သူ့ရှေ့ ချပေးတယ်။ ကြံပင် အရည်ရွှမ်းရွှမ်းကို ကျုပ်ကိုယ်တိုင် စုပ်ပြပြီး သူ့ရှေ့ တစ်ပိုင်းချပေးထားတယ်။ ချပေးတာကိုစောင်းကြည့်ပါရဲ့။ ပါးစပ်နဲ့ ငုံလို့တော့ မစားချေဘူး။ ငုတ်တုတ်ကလေး သာ ထိုင်နေမြဲ။ ပြူးကြည့်နေမြဲ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အတန်ငယ် ညဉ့်နက်လာတော့ အထိုက်အလျောက် ချမ်းစိမ့်လာပြီမို့ ကမ္ဗလာခြုံစောင်တစ်ခုကို သူ့ဆီ လွှမ်းခြုံပေးမိတယ်။ လက်ခြေတို့နဲ့ ကန်ကျောက်ကာ လွှင့်ပစ်လို့သာ နေတော့တယ်။ တောတိရစ္ဆာန်မလေးဟာ ဘယ်မှာစောင်ခြုံတတ်ပါလိမ့်မလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျုပ်လည်း သူ့ကို လက်လျှော့ခဲ့ပြီး မိမိလုပ်မြဲထုံးစံအတိုင်း ကမ္မဌာန်း ဘာဝနာ စီးဖြန်းကာ သတ္တဝါအနန္တကို မေတ္တာပို့ အမျှဝေပြီးတဲ့နောက်၊ တစ်ည တာအနားယူဖို့ လဲလျောင်းလိုက်ပါတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရုဏ်မတက်မီ ကျုပ်နိုးလာရာမှာတော့ သင်္ခမ်းရဲ့ ထောင့်မှာ သင်း ကလေး မရှိပြီ။ ကဲလားကို ချလျက်ပါပဲ။ ပျားဖယောင်းတိုင်ကို ထွန်းညှိလိုက်ကာ သင်္ခမ်းအတွင်း နေရာအနှံ့ ရှာကြည့်ပေမယ့် မတွေ့ရတော့ဘူး။ အသံကို မမြည်စေဘဲ၊ ကျုပ်ကို မနိုးစေဘဲ၊ သည်တောသတ္တဝါမလေး ဘယ်လိုလုပ်လို့ များ သင်္ခမ်းတွင်းက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပါလိမ့်မလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မနက်အချိန်မှာ ကျုပ်ကျောင်းသင်္ခမ်းနားလာကြတဲ့ တောတိရစ္ဆာန်စုတွေထဲမှာလည်း သင်းမပါချေဘူး။ သစ်သီးဝလံရှာဖွေရင်း တောတွင်း ကျပ် လှည့်လည်ခဲ့ရာ တွေ့ရတဲ့ သမင်အုပ်၊ ဒရယ်အုပ်၊ တောဝက်အုပ်တို့အတွင်းမှာ လည်း သင်းမရှိဘူး။ ညနေ နေဝင်ရီသရောအချိန် သိမ်းဆီ အစာစားဖို့ ရေသောက်ဖို့လာကြတဲ့ တောကောင်အုပ်တွေထဲမှာလည်း သူ့ကို မတွေ့ရ တော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လဆန်းက လပြည့်၊ လပြည့်က လကွယ်။ နေ့ရက်တွေ ရွေ့ လျားကာ နေ့က လ ပြောင်းလဲခဲ့ပေမယ့် တိရစ္ဆာန်တို့အလယ် ယောင်လည်လည်ရောက် နေတဲ့ ဒီလူမမယ်ကလေးကို ကျုပ် မတွေ့ရတော့ပြီ။ သစ်သီး သစ်ဥ ရှာရင်း၊ ထင်းခွေရေခပ်ရင်း၊ တောခပ်နက်နက်အထိ ကျုပ်သွားခဲ့ပါရဲ့။ ရောက်ခဲ့တဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောင်ကုန်းတောင်စွယ်တို့ကိုလည်း တက်ခဲ့ပါရဲ့။ သင်းကလေး အရိပ် အယောင်ကိုမှ မတွေ့ရတော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရက်လအတန်ကြာခဲ့ပြီမို့ ကျုပ် သူ့ကို မေ့သလောက်ဖြစ်သွားပြီဆိုတဲ့ တစ်နေ့မှာတော့ ညက မိုးကြီး သည်းကြီးမဲကြီး ရွာချပြီးတဲ့နောက် မှိုများရ မလားလို့ ဖွေရှာရင်း လျှိုမြောင်တစ်ခုဆီ ရောက်လာခဲ့တယ်။ ချုံကောင်းကောင်းတစ်ခုအတွင်းမှာ ကျုပ်ဆီလာနေကျ သမင်မကြီးကို လှမ်းမြင်လိုက် တာနဲ့ သူ့ဆီ ချဉ်းကပ်လာခဲ့တယ်။ သမင်မဟာ ကြောင့်ကြပူပန်ခြင်းကြီးစွာနဲ့ တစ်စုံတစ်ရာကို စောင့်ရှောက်နေပုံပါပဲ။ ကျုပ်ကိုလည်း အားကိုးတဲ့ အကြည့် မျိုးနဲ့ “ကယ်ပါလှည့်အသျှင်” လို့ လှမ်းဖိတ်နေသယောင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့အနားရောက်သွားလို့ ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ခြေအစုံအောက်မှာ သင်းကလေး သတိမေ့မြော လဲလျောင်းနေလေပေါ့။ ကျုပ်သမင်မကို ဖယ်ရှား စေကာ ချစ်ချစ်တောက်ပူပြင်းနေတဲ့ သင်းကလေးရဲ့ ကိုယ်ကို ပခုံးမှာ ထမ်းပိုး က ကျောင်းသင်္ခမ်းဆီ သုတ်ခြေတင်ခဲ့ရပါတော့တယ်။ ( \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသျှင့်သား။ တောထဲမှာ တစ်ကိုယ်ရေ တစ်ကာယ နှစ်ရှည်လများ နေထိုင်လာခဲ့ရတော့ အာဟာရဖြစ်တဲ့ သစ်သီးသစ်ဥတို့ကိုသာမက ဆေး ဘက်ဝင်တဲ့ သစ်ရွက်သစ်မြစ်တို့ကိုပါ ကျုပ်နားလည်တတ်ကျွမ်းလို့ နေပါ တယ်။ ကျောင်းသင်္ခမ်းရောက်တော့ ရေနွေးကိုကျိုကာ ဆေးမြစ်ဆေးရွက် တို့ကို စီရင်ကာ ကျုပ် သင်းကလေးကို ကုသနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပဲ သူ့ရောဂါက သက်သာလာပါတော့တယ်။ ဒီတစ်ခါမှာတော့\u003c\/span\u003eသူ ကျုပ်ကို အားကိုးရမယ့်သူအဖြစ် နားလည်တတ်သွားပါပြီ။ ကျုပ်တိုက် ကျွေးတဲ့ ဆေးဝါးတို့ကို မှီဝဲတယ်၊ အားအင်ပြည့်ဖို့ ကျုပ်ကျွေးတဲ့အစာတွေ ကိုလည်း လက်ခံစားသုံးတတ်လာပါတော့တယ်။ အားအင်ပြည့်လာတော့ လည်း ထွက်ပြေးဖို့ အားမထုတ်တော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ကို စသင်ပေးရတာကတော့ အစာကို တိရစ္ဆာန်များလို ခေါင်းငံ့ လွေစားတာမဟုတ်ဘဲ လက်နဲ့ကိုင်စားတတ်ဖို့ပါပဲ။ ရေကို အုန်းမှုတ်ခွက်နဲ့ ခပ်ယူကာ သောက်တတ်ဖို့ပါပဲ။ ကျန်းမာလာတဲ့အခါ ချေးညှော်တွေ သန့်စင်အောင် သူ့ကိုယ်လုံးလေးကို ကျုပ်ကိုယ်တိုင် ရေနွေးနဲ့ ရေချိုးပေးရတယ်။ ခေါင်းဖြီးပေးရတယ်။ ကိုယ်ဝတ်ကတော့ ကျုပ်မှာရှိတဲ့ လျှော်တေသင်္ကန်း ပဲပေါ့။ (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခုထိလည်း ဒါပဲဝတ်နေတာ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲလေ\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစကားကိုတော့ တဖြည်းဖြည်း သင်ယူရတယ်။ အလွယ်ဆုံး စကားလုံးဖြစ်တဲ့ “ဘ”နဲ့ စသင်ရ တာပဲ။ ကျုပ်ကို ဘဘ” လို့ သူ စခေါ်တတ်သွားတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူမမယ်ကို မွေးမြူရတာ ရသေ့ ရဟန်းကိစ္စကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရ ပေမယ်လို့ သင်းကလေး တစ်စတစ်စ ကြီးပြင်းလာတာနဲ့အမျှ ကျုပ်အဖို့ ကြီးမားတဲ့အကူအညီဖြစ်လာတော့တယ်။ ကျုပ်နဲ့အတူ လိုက်လံကာ တော သစ်ဥသစ်ဖုကို ရှာဖွေတတ်လာပြီ။ ထင်းခွေ၊ ရေခပ်တတ်လာပြီ။ ခုနစ်နှစ် သမီးအရွယ်မှာတော့ နီးနားဝန်းကျင် မြိုင်အုပ်က မျောက်မျိုးစုံနဲ့ အဆွေ ခင်ပွန်းဖွဲ့ကာ အပင်တွေကို တက်တတ်၊ နွယ်ကြိုးတွေနဲ့လွှဲပြီး ကူးတတ်လာ သမို့ ပင်မြင့်ထက်က သစ်သီးတွေ ခူးချပေးနိုင်ရုံသာမက ဝေသီမြင့်ဖျားက ရှားပါးသဇင်ပန်း၊ သစ်ခွပန်းတို့ကိုလည်း ဘုရားစင်မှာ တင်ဖို့ ခူးပေးတတ် လာတော့တယ်။ ကျုပ် အစာရေစာရှာဖွေတဲ့အလုပ်မှ တော်တော်သက်သာ သွားခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချိန်တန် အရွယ်ရောက်မယ့် အရိပ်နိမိတ်တွေ စတင်ညွှန်ပြလာတဲ့ အခါမှာတော့ သူ့ကို လောကရဲ့ ဓမ္မတာသဘောကို ရှင်းပြကာ ကျုပ်သိမ်း မှာ အတူမနေစေတော့ဘဲ သီးခြား သစ်ခက်တဲလေးတစ်ခုနဲ့ နေစေတယ်။ တဲလေးကို ကျုပ်က ညွှန်ရုံ ညွှန်ပြနိုင်ပြီး သူပဲ ဆောက်လုပ်ခဲ့တာပါပဲ။ သူက အရွယ်ရောက်လာ။ ကျုပ်က အိုမင်းလာချိန်မှာတော့ အစာရှာတဲ့အလုပ်၊ ထင်းခွေရေခပ်တဲ့အလုပ်တွေကို သူပ် လုပ်နေပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဪ... \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျုပ်ကို သိပ်မအိုသေးဘူးလို့ အသျှင့်သားက ဆိုသလား။ ခု လပြည့်ကပဲ ကျုပ်အသက် ရှစ်ဆယ်ပြည့်ခဲ့ပြီ အသျှင့်သား။ ဇရာရဲ့ နှောင်းပိုင်းရောက်နေပြီ။ ခုလို ကျန်းမာသန်စွမ်းနေနိုင်တာကတော့ တောထဲ တောင်ထဲမှာ နေရခြင်းရဲ့ အကျိုး၊ အပူအပန် အကြောင့်အကြမဲ့ စိတ်ချမ်းချမ်း သာသာ နေရခြင်းရဲ့ အကျိုး၊ သီလသမာဓိရဲ့ တန်ခိုးပေပ။ အခု သူ့ကို အားကိုးနေရပေမယ့်လည်း ကျုပ်ကိုယ်တိုင် သွားနိုင်လာနိုင် အစာရှာနိုင် ရေခပ်နိုင်ပါတယ်။ တစ်ကိုယ်တည်း တရားရှာမှီးတဲ့သူဆိုတာ မိမိကိုယ်ကို သာ အားထားရမြဲပေပဲ။ အသျှင့်သား၊ အပူအပင် ကင်းမဲ့စွာသာ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားပါလေ။ သူ့အဖို့ ရေခပ်သွားရင်း အသျှင့်သားတို့ညီနောင်ကို မြစ်ကမ်းမှာ တွေ့လိုက်ရတာဟာ ကျုပ်ကလွဲလို့ ယောက်ျားသနာကို ပထမ ဆုံး မြင်ဖူးရခြင်းပေပဲ။ အသျှင့်သားနဲ့ ဆုံစည်းထိုက်လို့ ခုလို ကြုံတောင့်ကြုံခဲ ကြုံဆုံကြရတာပေပဲ။ ဆုံထိုက်လို့ ဆုံလာရသူလေးကို ကြင်ကြင်နာနာ ယုယုယယ ဆက်ဆံပေါင်းသင်းပါလေ အသျှင့်သား။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့မိခင်ရင်း... \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိမ်း၊ သူ့မိခင်ရင်းကိုတော့ ကျုပ်လည်း တိတိကျကျ မသိချေဘူး။ တောတိရစ္ဆာန်တွေထဲ သူ့ကိုမတွေ့ခင် တစ်နှစ်သာသာလောက် ဆီကတော့ လူမိန်းမတစ်ယောက် ကိုယ်လေးလက်ဝန်နဲ့ တောတွင်းရောက် လာတာကို မြင်လိုက်မိပါရဲ့။ ဒါပေမယ့် ဒီမိန်းမဟာ ကြောက်လန့်နေပုံပဲ။ ဘယ်လိုအန္တရာယ်ဆီက ပြေးထွက်လာတယ် မသိဘူး။ ကျုပ်လို ရသေ့ ရဟန်းကို လှစ်ခနဲမြင်ရတာကိုတောင် သူ လန့်ဖျပ်သွားပုံရတယ်။ ကျုပ်ကို လည်းမြင်ရော လှစ်ခနဲ ပုန်းလျှိုးကွယ်ပျောက် ထွက်ပြေးသွားတော့တာပဲ။ သူတော်စင်နဲ့ မာတုကာမဆိုတာ ဘယ်လိုမှမအပ်စပ်ပေမယ့် ဒုက္ခရောက်နေ တဲ့ လူသားတစ်ယောက်ကိုတော့ ကူညီဖေးမဖို့ ကျုပ် အဆင်သင့်ရှိခဲ့ပါရဲ့။ ဒါပေမယ့် သူ ကျုပ်ကို အတွေ့မခံဘူး၊ တောနက်ရာ လျှိုမြောင်ထဲကိုပဲ ပြေးဝင် သွားတယ်။ အဲ\u003c\/span\u003e... \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတိရစ္ဆာန်တွေကို ကျုပ်ချထားတဲ့ အစာရေစာတွေ မနက် မနက်မှာ လက်ကျန်မရှိ ပြောင်နေတာကို သတိပြုမိတယ်။ ဒါနဲ့ ကျုပ် လည်း အလိုက်တသိပဲ ည ညမှာ အစာတွေ အပိုချပေးထားခဲ့တယ်။ တစ်ည သင်္ခမ်းကျောင်းထဲကနေ မအိပ်ဘဲ ချောင်းကြည့်လိုက်တော့ ခိုးကြောင် ခိုးဝှက်နဲ့ ရောက်လာကာ တောင်ကြည့်မြောက်ကြည့်လုပ်ပြီး သစ်သီးသစ်ဥ\u003c\/span\u003eတွေ လာစားတဲ့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မကို မြင်လိုက်ရဲ့။ နောက်တော့ မလာဘဲ ရှိနေလိုက်တာ တစ်နှစ်ကျော်ကျော်ကြာတော့မှပဲ ကလေးငယ်ကို သမင်အုပ် ကြား၊ တောဝက်အုပ်ကြား တွေ့လိုက်ရတော့တာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုယ်ဝန်ဆောင်မကို ခုထိမတွေ့ရပုံထောက်တော့ သေခဲ့ပြီလို့ပဲ ယူဆ ရပေလိမ့်မယ်။ ဘယ်မြောင် ဘယ်လျှိုထဲ သွားသေခဲ့သလဲသာ မပြောတတ် တယ်။ သားမွေးပြီး တစ်နေရာပြေးခဲ့ပြီလို့တော့ ပြောလို့ရမယ် မဟုတ်ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘယ်လိုအန္တရာယ်ဆီက သူပြေးခဲ့တယ်ဆိုတာကတော့ မှန်းရုံပဲ ခန့်မှန်းနိုင်လိမ့်မယ် အသျှင့်သား။ မင်းပြစ်မင်းဒဏ်သင့်သူတစ်ဦးမို့ နရသိမ် က လွတ်ထွက်ပြေးလာတာများလား။ လင်ဖြစ်သူ အရေးနိမ့်သွားလေတော့ ရန်သူတွေက ကျူပင်ခုတ် ကျူငုတ်မကျန်စေနဲ့ဆိုသလို ဗိုက်ထဲက ကလေး ငယ်ကိုပါ သုတ်သင်ပစ်မှာမို့ ပြေးလာခဲ့တာများလား။ တစ်ပါးသူနဲ့ ရထားတဲ့ ကိုယ်ဝန်ဖြစ်ကြောင်း သိသွားတဲ့အခါ လင်သားဖြစ်သူကိုယ်တိုင်က လိုက်လံ သတ်ဖြတ်သမို့ ခြေဦးတည့်ရာပြေးလာခဲ့တာများလား။ ရွာသူ* \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုပြီး ရပ်ရွာ က လိုက်လံသတ်ဖြတ်ဖို့ တုတ်ဆွဲ၊ ဓားဆွဲဝိုင်းဝန်းလာကြရာမှ ကြောက်အား လန့်အား ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာတာများလား\u003c\/span\u003e... \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမျိုးမျိုးဖြစ်နိုင်တာ ချည်းပါပဲ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခုတော့ ကျုပ် ပြောနိုင်တယ်။ သူ့နာမည် ကျုပ် မသိလိုက်ရပေ မယ့် သူ့ရုပ်ရည်ကို မြင်ရခြင်းအားဖြင့် သူ့မျိုးရိုးကိုတော့ ကျုပ် ခန့်မှန်းကြည့် နိုင်တယ်။ သူဟာ သာမန်ဆင်းရဲသား မိလက္ခုမျိုးရိုးထဲကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဝတ်အစားတွေ စုတ်ပြတ်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးလည်း ရွှံ့တွေ၊ ဖုန်တွေ၊ သွေးစတွေ ပေရေကာနေပေမယ့်လည်း သူ့ရုပ်ရည်ဟာ လှပချောမွေ့ပြီး မွန်ရည် တယ်။ ကြမ်းတမ်းတဲ့ စရိုက်အသွင် မရှိဘူး။ ကိုယ်လေးလက်ဝန်နဲ့ ပြေးရ လွှားရတာမှာတောင် သူ့လှုပ်ရှားပုံဟာ တောငန်းမရဲ့ တင့်တယ်မှုကို ဆောင် နေတယ်။ တိတ်တဆိတ် အစာကို လာစားရာမှာတောင် ဣန္ဒြေမဲ့ အငမ်းမရ စားတာမျိုးမဟုတ်ဘဲ ကျက်သရေမင်္ဂလာရှိရှိနဲ့ စားသုံးတတ်တယ်ဆိုတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ မဟာမျိုး မဟာနွယ်ထဲက မဟုတ်တောင် မှူးကြီး မတ်ရာသားသမီး၊ သူဌေးကြီး သူကြွယ်ကြီးတို့ရဲ့ သားသမီး ဖြစ်ပေလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ခမျာ သူ့သမီးလေးသာ မသေမပျောက် အခုလို ကျုပ် ကျောင်း သင်္ခမ်းမှာ ကစားမြူးတူးနေနိုင်ခဲ့တယ်။ ဟော ခုဆို အသျှင့်သားလို ထီးမွေ နန်းမွေ ဆက်ခံနိုင်တဲ့ မင်းသားတစ်ပါးရဲ့ ဖူးစာဘက်အဖြစ် ရောက်ရှိလာခဲ့ရ ပြန်တယ်ဆိုတာကိုသာ မြင်လိုက်ရလျှင် ဘယ်လောက်ကြည်နူးဝမ်းသာ ရှာလေလိမ့်မလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသျှင့်သား၊ သင်းကလေးနဲ့ အသျှင့်သားတို့ဟာ ဘဝကံကြမ္မာချင်း လည်း ဆင်တူကြပါပေတယ်။ သင်းကလေးရဲ့ မိခင်ဟာ မင်းပြစ် မင်းဒဏ်လား၊ တခြား ရန်သူမျိုးတစ်ပါးပါးလား မသိရတဲ့အန္တရာယ်က ထွက်ပြေးကာ ဒီတောကြီးမျက်မည်းထဲ ရောက်လာခဲ့ရတာဖြစ်သလို အသျှင့်သားတို့ ညီနောင်လည်း ရန်အန္တရာယ်က ရှောင်ရှားရင်း မြစ်ရေယဉ်ကြောမှာ ဝါးဖောင် ငယ်နဲ့ ထွက်ပြေးကြရာက ဒီဒေသကို ရောက်လာခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။ ရှေ့လျှောက်လို့ သင်တို့နှစ်ဦးဟာ မင်္ဂလာအပေါင်းနဲ့ပြည့်စုံတဲ့ ကံကြမ္မာလမ်း တစ်လျှောက်မှာ အတူလက်တွဲလျှောက်လှမ်းနိုင်ကြပါစေသား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညီဖြစ်သူ အသျှင့်သားကလည်း ဒီတောတွင်းသူမလေးကို အစ်ကိုရဲ့ ကြင်ယာ၊ မရီးတော်ရယ်လို့မျှ မဟုတ်ဘဲ အစ်မအရင်းလို ချစ်ခင်ဆက်ဆံ နိုင်ပါစေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သာဓု သာဓု၊ နေမလင့်ခင် ခရီးပေါက်ချင်တာဖြင့် ထွက်ကြွဖို့ အချိန် သင့်ပြီ။ သမီး မျက်ရည်တို့ကို သုတ်ပါလေ။ လူချင်း မမြင်တွေ့ကြရပေမယ့် ဘ(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရသေ့\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရဲ့ မေတ္တာဟာ သမီးဆီကို အချိန်တိုင်း ပျံဝဲရောက်ရှိလာပါလိမ့် မယ်။ သွားတော့ အသျှင့်သားတို့၊ သွားတော့ ချစ်သမီး။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၈၈\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45550512767125,"sku":"","price":7650.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45550512799893,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b0ef801c-6882-4ae8-8aeb-d22467906dcc.jpg?v=1730237057"},{"product_id":"မောင်သာနိုး-မဟာကဗျာ-ဂန္တ၀င်နိုင်ငံခြားကဗျာရှည်လေးပုဒ်","title":"မောင်သာနိုး - မဟာကဗျာ ဂန္တ၀င်နိုင်ငံခြားကဗျာရှည်လေးပုဒ်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြေးဝါမြင်းသည်တော်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပုသျှကင်ရဲ့ “ကြေးဝါမြင်းသည်တော်” ကို ကျွန်တော်ဘာသာပြန် ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ ဒသက သုံးခုရှိခဲ့ပြီ။ အဲဒီတုန်းက ဖန်မီးအိမ် စာအုပ်တိုက်ကနေ ကြော်ငြာတွေ ဘာတွေတောင် လုပ်ခဲ့သေး တယ်။ ဒါပေမဲ့ အထမမြောက်ခဲ့ဘူး၊ ဘာသာပြန်တာကလည်း အစပိုင်း နည်းနည်းပဲ ပြီးခဲ့ပါတယ်၊ အဆုံးမတိုင်ခဲ့ပါဘူး ခုတော့ အဲဒီပြန်ရင်းလက်စ စာအုပ်တွေလည်း ပျောက်ကုန်ပြီ၊ အစက စပြီး အသစ်လုပ်ရပါတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ဘာသာပြန်တာ မူရင်းရုရှားဘာသာကနေ ပြန်တာဖြစ်တယ်။ (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဗျာခေါင်းစဉ်က ရုရှားလို “မျက်ဒနည် ဖဘုဒညက်” ရယ်လို့ ဖြစ်တယ်။\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကူအညီယူရတဲ့ အင်္ဂလိပ် ဘာသာပြန်သုံးမှု ရှိပါတယ်။ \u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂျွန်ဖင်းနဲလ်ရဲ့ စကားပြေ ဘာသာပြန်၊ \u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအီရီနာရယ်လဲ့ ဇနောဗာရဲ့ ကဗျာဘာသာပြန်၊ \u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၃\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိတြိဩဘလဲန်စကီရဲ့ စကားပြေဘာသာပြန်။ ၁ နဲ့ ၃ ကို ပင်ဂွင်းစာအုပ်တိုက်က ထုတ်ဝေတာဖြစ်ပြီး ၂ ကိုတော့ မော်စကို ပရိုဂရက်စ် ထုတ်ဝေသူများက ထုတ်ဝေခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။ ၁ နဲ့ ၃ ဟာ စကားပြေ ပြန်တာမို့လို့ အင်္ဂလိပ်စကား သဘာဝအရ\u003c\/span\u003eတစ်လုံးတလေ ဖြည့်စွက်ပေးရတာများကလွဲလို့ မူရင်းနဲ့တော်တော့ကို နီးစပ်တယ်ဆို နိုင်ပါတယ်။ ၂ ကတော့ ကဗျာဖြစ်တဲ့အပြင် ကာရန်မကိုက်ကိုက်အောင် အားထုတ်ထား ရတဲ့အတွက် စကားလုံးတွေ တော်တော်ကို ပိုနေတော့တယ်။ အောက်မှာ ကြည့်ပါလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eFresh in our memories we keep \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eA time most grave and\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003edark and baneful... \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eUpon my narrative with dread \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eTherefore do I begin for painful\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e It needs must be, dear friends,\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e and sad.\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(အီရီနာ ဂျယ်လှဲ ဇနောဗာ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eThere was a drsad time - the memory of it is still fresh... I will begin my narrative of it is for you,my friends. My tale will be sad.\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂျွန်ဖင်းနဲလ်\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e) \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမူရင်းရုရှားစာသားမှာရှိတာက. .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှိခဲ့တယ်။ ချောက်ချားဖွယ် အချိန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့ကို သတိရမှု လတ်ဆတ်ဆဲ(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပထမ ကာရန်\u003c\/span\u003e)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့ကို ငါ့မိတ်ဆွေတို့ သင်တို့အတွက် (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတိယ ကာရန်\u003c\/span\u003e)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစတင်မယ် ငါ့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပထမ ကာရန်\u003c\/span\u003e)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြေကွဲဖွယ် ဖြစ်မယ် ငါ့ပုံပြင် (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတိယ ကာရန်\u003c\/span\u003e)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမူရင်းမှာ “ချောက်ချားဖွယ်” လို့သာ ရှိတာကို အီရီနာက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003emost grave and dark and baneful \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလုပ်ထားတာရှိခဲ့တယ်\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုတာကိုပဲ we keep \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလုပ်ထားတာ။ ဒီနောက် \u003c\/span\u003ewith dread\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတို့ therefore \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတို့ကို အပိုထည့်ပေးထားတာ တွေ့လိမ့်မယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဂျွန်ဖင်းနဲလ်မှာတော့ အဲ့သလို အပိုတွေမပါပေမဲ့ စကားအစီအစဉ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့အတိုင်းမဟုတ်တော့ ကာရန်လည်း မပါတော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စကားပြေဆိုတော့ စကားပြေလိုပဲ တောက်လျှောက်ဖတ်ရတော့ တာပဲ။ ကျွန်တော်ဘာသာပြန်တဲ့အခါ စကားအပို (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမလွှဲသာ လွန်းတာက လွဲလို့\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမပါရလေအောင်၊ စကားအစီအစဉ် သူ့ အတိုင်းဖြစ်အောင် \u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖြစ်နိုင်သမျှပေါ့လေ\u003c\/span\u003e)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၊ စကားလုံး \u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအက္ခရာ\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရေအတွက်လည်း သူ့အတိုင်းဖြစ်အောင်၊ ကာရန်လည်း သူ့အတိုင်း ယူနိုင်အောင် ကြိုးစားထားပါတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eချောက်ချားဖွယ်ကာလ ရှိဖူးရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသတိရနေတာ လတ်ဆတ်တုန်းရယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိတ်ဆွေတို့ ခင်ဗျားတို့တွက်တာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ကျုပ်ဇာတ်လမ်းကို စတင်ပါမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ကျပ် ဝတ္ထု ကြေကွဲဖွယ်ဖြစ်မှာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီတော့ကာ တချို့စကားလုံးများ(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဥပမာ \u003c\/span\u003e- \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့ကို၊ \u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eချန်လှပ်ခဲ့ရတာများ တွေ့ပါလိမ့်မယ်၊ ကာရန်လိုက် အောင်လို့ ပါဒထဲက စကားလုံးအချို့ကို နေရာရွှေ့ရတာလည်း \u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဥပမာရှိခဲ့တယ် ချောက်ချားဖွယ်အချိန်ကို ချောက်ချားဖွယ် အချိန်ရှိခဲ့ လေရဲ့ လုပ်ရတာ\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ့ရမယ်။ ဒါမျိုး အသေးအဖွဲကလွဲရင် ကျွန်တော့်ဘာသာပြန်ဟာ မူရင်းရုရှားစာသားနဲ့ တူညီနိုင်သမျှ တူညီအောင် ကြိုးစားထားတာ ဖြစ်ပါကြောင်း။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြေးဝါမြင်းသည်တော်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e ပီတာပူရမြို့ဇာတ်လမ်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိဒါန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအထီးကျန်လှိုင်းတို့ရဲ့ ကမ်းပါးပေါ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူရပ်နေရဲ့၊ ကြီးမားတွေးခေါ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဝေးဆီ ေခဲ့၊ ရှေ့မှာ ကျယ်ပြော\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြစ် ပြေးဆင်းနေ၊ လှေငယ်နုံချာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြစ်ထက်မှာ တစ်စင်းတည်းသာလွင့်မျော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှော်ထူ ရွံ့ထူ ကမ်းပေါ်မှာတော့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟိုမှာ ဒီမှာ အိမ်မည်းတွေပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပွဲတဖင်းနီရဲ့ ခိုလှုံရာပ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e နှင်းထဲ ပိတ်ဖုံးနေတဲ့ နေရဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရောင်ခြည်တို့ မသိကြတဲ့ တောက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဝန်းကျင်ညံစီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတွေးနေခဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီကနေ တို့ ဆွဒ်ကို ခြောက်မယ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဒီမှာ မြို့ တည်ဆောက်ရမယ်ကွယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောက်မာအိမ်နီးချင်း ချောက်ချားဖွယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဒီမှာ သဘာဝ ငါတို့ကိုပေး၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဥရောပကို ပြတင်းပေါက် ဖောက်ရေး၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပင်လယ်ထက် မြဲမြဲချဖို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ဖို့ သစ်တဲ့ လှိုင်းတွေနဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလံစုံတို့ ဧည့်ဖြစ်လိမ့်မယ်ကွယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအပြောကျယ်ကျယ်မှာ မြူးဆော့ကြစို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှစ်တစ်ရာ လွန်ခဲ့ နုပျိုမြို့ပြ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြောက်တိုင်းပြည်တို့ရဲ့ အလှနဲ့ အံ့ဖွယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောအမှောင်၊ နွံအိုင်ရဲ့ ရွံ့ထဲက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလှပဝင့်ကြွားပေါ်ထွက်ခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဒီမှာ တစ်ခါက ဖင်းန်မျိုး တံငါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသဘာဝရဲ့ ကြေကွဲ လင်ပါသား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကမ်းနိမ့်နိမ့်မှာ တစ်ကိုယ်တည်းသာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမသိတဲ့ရေထဲ သူ့ရဲ့ ပိုက်ဆွေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပစ်ချခဲ့ရာ၊ ခုတော့ အဲဒီမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစည်စည်ကားကားကမ်းတွေပေါ်မှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e နန်းတော်တွေ မျှော်စင်တွေ ခမ်းနား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစုပြုံနေလေပြီ။ သင်္ဘောတွေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအုပ်စုဖွဲ့ ကမ္ဘာထောင့် အားလုံးကနေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြွယ်ဝဆိပ်ကမ်းဆီ နှင်ကြသား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှမ်းဖတ်ကျောက် နီဗာမြစ် တန်ဆာဆင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတံတားတို့ ရေထက် ချိတ်ဆွဲလို့ပ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိမ်းနက်ရောင်နဲ့ ဥယျာဉ်တွေက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့ကျွန်းတွေကို လွှမ်းနေလေအင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ငယ်ရွယ်တဲ့ မြို့တော်ရဲ့ ရှေ့မှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှေးဟောင်းမော်စကို မှိန်ဖျော့ခဲ့ရ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘုရင်မသစ်ရဲ့ ရှေ့တော်မှောက်မှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရမ်းရောင် မုဆိုးမနှယ်သာပ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင့်ကို ချစ်တယ် ပီတာ့ လက်ရာမွန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eချစ်တယ် မင့်ခက်ထန်၊ ပြေပြစ်အသွင်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနီဗာရဲ့ ခံ့ညားစီးဆင်းဟန်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့ရဲ့ နှမ်းဖတ်ကျောက် ကမ်းခြေပြင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင့်ဝင်းထရံရဲ့ သံအခင်းအကျင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းရဲ့ အတွေးရေယာဉ် ညဉ့်တွေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ထွင်းဖောက်မြင် ဆည်းဆာ လမဲ့အလင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါ့ရဲ့ အခန်းလေးထဲမှာ ငါလေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမီးခွက်မဲ့စာရေး၊ စာဖတ်နေခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူသူကင်းလမ်းတို့ရဲ့ အိပ်စက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထုထည်များလင်းကြ၊ ၊ ဝင်းလက်လက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအာဒမိရာလတီ ပြာဿဒ်ဟာလည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွှေရောင်ဝင်းလက် ကောင်းကင်ပြင်မှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှောင်ညကို မရောက်စေဘဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရုဏ် တစ်ခုပြီးတစ်ခု နှင်လို့လာ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညကို ပေးရဲ့ နာရီဝက်ပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eချစ်မိပြင်းထန်တဲ့ မင့်ဆောင်းရဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမလှုပ်ရှားတဲ့ လေနဲ့ ဆီးနှင်းရယ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနီဗာကျယ်တစ်လျှောက် ပြေးတဲ့စွပ်ဖားနဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှင်းဆီထက် ဝင်းတဲ့ လုံမမျက်နှာရယ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကပွဲကအရောင်၊ ဆူသံ၊ စကားသံ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူပျို ဖည့်ခံပွဲ အချိန်ခါမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမြုပ်စီခွက်ရဲ့ တစစ်စစ်သံ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပန့်ခ်ရဲ့ ဖျော့တော့ မီးလျှံပြာပြာ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်္ဂါဂြိုဟ် အားကစားကွင်းတို့ရဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစစ်မာန် အသက်ပါမှုကို ချစ်မိ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြည်းတပ်သားတို့နဲ့ မြင်းတို့ရဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ပြေးညီ အလှကိုလည်းငါချစ်မိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်ပွဲအလံစုတ်ပြတ် အစများက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညီညာလွန့်လူးနေကြတဲ့ဟန်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစစ်ပွဲမှာ ထွင်းဖောက် ပစ်ခတ်ခံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြေးဝါခမောက်တို့က ဝင်းပပ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစစ်မြို့တော်ကြီးတဲ့ ချစ်မိတယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းခံတပ်ရဲ့ ဟိန်းသံနဲ့ မီးခိုး၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြောက်မိဖုရားက ရွှေနန်းတော်ဝယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသားတော် ပေးဆက်တဲ့ ချိန်ခါမျိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်သူ့အပေါ်မှာ အောင်ပွဲတစ်ခုကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရုရှားပြည် ကျင်းပပြန်တဲ့အခါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေခဲပြာကို ရိုက်ခွဲတဲ့ကာ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနီဗာ ပင်လယ်ဆီ သယ်လို့သွား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနွေဦးရနံ့ ရကာ မြူးပျော်ရှာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလှကို ပြပ ပီတာ့မြို့ါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရုရှားလို မယိမ်းမယိုင် ရပ်လိုက်ပ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်နိုင်ပြီး ရေလေတောင်မှကွဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးယူမယ်ပ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်စနဲ့ ပဝေရှေးအနှောင်ဖွဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖင်လန် လှိုင်းတွေ မေ့ကြပါစေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအချည်းနှီးအမုန်းနဲ့ ပီတာ့ကိုလေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအစဉ် အိပ်နေ မနှောင့်ယှက်ကြနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eချောက်ချားဖွယ် ကာလ ရှိဖူးရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသတိရနေတာ လတ်ဆတ်တုန်းရယ်..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိတ်ဆွေတို့၊ ခင်ဗျားတို့တွက်တာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ကျုပ်ဇာတ်လမ်းကို စတင်ပါမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျုပ်ဝတ္ထု ကြေကွဲဖွယ်ဖြစ်မှာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45550510506133,"sku":"","price":3150.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45550510538901,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b68e398d-9c1b-4a8c-a878-0e375fad3f6f.jpg?v=1730237099"},{"product_id":"မောင်သာနိုး-ကဗျာဘာသာပြန်အလုပ်စခန်း","title":"မောင်သာနိုး - ကဗျာဘာသာပြန်အလုပ်စခန်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဗျာဘာသာပြန်အလုပ်စခန်း\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e[\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e]\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖိုးသူတော်ဦးမင်းရဲ့ “တောင်သူကြီး”ဖွဲ့ တုံးချင်းကဗျာကို ဘာသာပြန် ကြမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင်သူကြီး \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခက်ရင်း စွယ်စုံ စိန်ထောင်ကြီးနဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါးစီး ဆင်ပြောင့် အားပေကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဇမ္ဗူစိုးရ နတ်ရှင် ကျွန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတုလို့ ချွန်လျှင် ခန္ဓာ စဲမယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရဲ ရန်ညွန့် ဖြို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုး ပိဿာစီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဓားမကြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်မီး သတြ ငေါက်လျှင်ပြို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ကုန်းဘောင် ရွှေဘို ထောင်ကနက်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘေးဘိုး စဉ်ဆက် ခုတိုင်အောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေးတော် မရှောင် ထမ်းတဲ့ ယောက်ျား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယာလယ်လုပ်လို့ တောမှာ ပျော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e စီးပွား ထင်ပေါ် ပြောင်းနဲ့ စပါး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပဲမျိုး အပြား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘူး သခွား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကယား မြို့မ နယ်တစ်ခွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဝါ နှမ်း စုံလင် ချဉ်ပေါင်ခင်းနဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမကြွင်း ခရမ်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသီးမျိုး လျှမ်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပိုက် တန်း စည်း ဝိုက် ယုန် ထောင်ကာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eချိုးနဲ့ ငုံ စာငယ်ကိုလေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုတတ် မွှေးကြိုင်စွာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဇွန်လုံး ထိန်ထိန် ဝါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ရေယဉ် စီးတဲ့ တောမြိုင်သာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြောင်း ပဲ ရောရော ဆန် တစ်ဝက်နဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e စပျစ် ကျင်းလျက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ပြည့်အနက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူပျို ချက်တဲ့ ဟင်းလျာကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရောရော စုံ ချိုလှချည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအပျို ရွှေနံ ကားအောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e စားပါလှည့် ဗုံးပေါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e      \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e*\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e      \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e*\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e      \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e *\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမသိတန်ရာတဲ့ စကားလုံးများ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eခက်ရင်း \u003c\/strong\u003e-    fork; pitchfork\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစွယ်စုံ           \u003c\/strong\u003emulti-purpose, versatile, all-round\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိန်ထောင်     \u003c\/strong\u003ediamond prongs\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆင်ပြောင်     \u003c\/strong\u003emale grown-up elephant\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဇမ္ဗူစိုးရ       \u003c\/strong\u003eruler of Jambudipa or India\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနတ်ရှင်         \u003c\/strong\u003edivine lord, His Majesty\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတုလို့ ချွန်လျှင် - if you defy me\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခန္ဓာစဲမယ် - \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသေမယ်\u003c\/span\u003e- come to your end, die\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်ညွန့်ဖြိုး - crush the enemies\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပိဿာ- \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eviss\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်မီး -                               the fire that is the enemy\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသတြ (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသက္ကတ\u003c\/span\u003e)           - \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်သူ \u003c\/span\u003eenemy\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငေါက်-                               shout, cry, threaten\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြို\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    \u003c\/strong\u003e- \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                  \u003c\/strong\u003efall down, scatter\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထောင်ကနက် - \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    \u003c\/strong\u003efounded the dynasty\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေးတော် - \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    \u003c\/strong\u003eအရေးတော် - \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစစ်\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                        \u003c\/strong\u003eexpedition, battle, war, service, duty\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှောင်\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                              \u003c\/strong\u003e- evade, shirk from\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယာလယ်လုပ် - \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    \u003c\/strong\u003ework on a farm\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောမှာပျော် - \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    \u003c\/strong\u003eenjoy country life\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစီးပွားထင်ပေါ် - \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    \u003c\/strong\u003eစီးပွားတတ်တယ် ထင်ရှား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                               \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003ewell-known for success in trade\/ business \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြောင်း \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e- \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                              \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003emaize, corn \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစပါး\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                              \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e- rice( paddy supos) \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပဲမျိုး\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                              \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e- pulse, beans\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘူး\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                \u003c\/strong\u003e- gourd\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသခွား - \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                              \u003c\/strong\u003ecucumber\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြို့မနယ်တစ်ခွင် - \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    \u003c\/strong\u003eall over:the district\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                  \u003c\/strong\u003e(အဲဒီတုန်းက ပြည်နယ်မဟုတ်သေး)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝါ-\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                              \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003ecotton\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှမ်း\u003c\/strong\u003e-\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    \u003c\/strong\u003e sesame\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eချဉ်ပေါင်-\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    \u003c\/strong\u003e roselle\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခင်း- \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    \u003c\/strong\u003ebed, patch of soil\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရမ်း - \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    \u003c\/strong\u003eeggplant, aubergine\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမကြွင်း-                               not excluded, not excepted\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသီးမျိုးလျှမ်း - \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                              \u003c\/strong\u003eဟင်းသီး ဟင်းရွက်မျိုးစုံ အလျှံပယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                  \u003c\/strong\u003evegetables in abundance\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပိုက်တန်း စည်းဝိုက် ယုန်ထောင် -                     set up snares for hares\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ချိုး-                               dove\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငုံး-                               quail\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာငယ်-                     sparrow\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုတတ်-                     kind of ground lizard or angama\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမွှေးကြိုင်-                     smell sweet, be aromatic\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဇွန်လုံး -                               ပုစွန်လုံး - land crab\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေယာဉ်စီး-                               a flowing stream\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောမြိုင်သာ -                     pleasant woods\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစပျစ် -                               နှီးနဲ့ရက်တဲ့ ထည့်စရာ၊ ဒေါင်းလန်းတစ်မျိုး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                        a kind of bamboo container, tray mje:cy\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျင်းလျှက်-                     spread out, laid out\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွှေနံကားအောင် -           နံဘေး ကားထွက်အောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                        so your sides will burst\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဗုံးပေါ - \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                              \u003c\/strong\u003eဗုံးပေါလအော abundant, lavish\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုင်း - \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003eအဲဒီ စကားလုံးတွေ သုံးပြီး တစ်ပါဒချင်း၊ တစ်ကြောင်းချင်း ဘာသာပြန်သွားကြမယ်။ အင်္ဂလိပ်လို ဖတ်လို့ကောင်းအောင်၊ အီဒီယမ် ပြေပြစ်အောင်၊ ကဗျာနဲ့ တူအောင် ရေးသွားရမှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ခုပေးထား တာထက် ပိုမိုသင့်လျော်မယ် ထင်ရင် ပြင်သင့်တာ ပြင်ဆင်သုံးသွားကြမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဗျာဘာသာပြန်အလုပ်စခန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eThe Farmer\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eWith an all-around fork with diamond prongs\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e the strength of five bull elephants \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eslave of the divine lord, ruler of Jambudipa \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eCome dare defy me and meet your end\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e Valiant-Icrush all hostilities \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eMy great sword \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003enine viss in weight\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e I brandish it and all enemies run helter-skelter \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eFrom the days of Konbaung-Shwebo's \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003efounding fathers till now\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e never shirking from duty, I've served - this man \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eWorking on my farm I enjoy country life \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003ebusiness is brisk - corn, rice \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003ea variety of pulses \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003egourd, cucumber \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003ethroughout Kaya district \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003ecotton, sesame and all, beds of roselle\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e eggplants not excepted\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e vegetables in abundance \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003esetting up nets, snares for the hare \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003edoves, quails, little sparrows\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e ground lizards - what aroma \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eland crabs dazzling yellow \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003ea delightful woodland with a stream flowing by\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e Corn and pulses mixed, rice added half\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e in a bomboo tray laid out\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003efilled to the brim \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003edish prepared by a bachelor\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e all a mess but terribly yummy \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003etill your sides burst, young lady \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003ehelp yourself - we've got plenty\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eHyou thu to U Min\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဗျာဘာသာပြန်အလုပ်စခန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမေရိကန်နိုင်ငံ အိုက်အိုဝါမြို့ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ စာပေညီလာခံ တွင် မောင်သာနိုး တင်သွင်းဖတ်ကြားခဲ့သော စာတမ်းမှ ဗမာကဗျာဘာသာ ပြန်များကို မူရင်းနှင့် ယှဉ်တွဲဖော်ပြလျက်ရှိရာ ယခုလတွင် အောင်ဘညို၏ “ကျွန်တော်ရဲ့ နှင်းများ”ကဗျာနှင့် ဆရာမောင်သာနိုး၏ ဗမာပြန်ကို ဖော်ပြ လိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်ရဲ့ နှင်းများ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခါတုန်းကမှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတို့မြို့လေးပေါ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီလို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှင်းတွေ မဆို့ဆိုင်း မညိုမှိုင်းခဲ့ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစေတီပုထိုးတွေပေါ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘုရားဝတ်ကျောင်းတွေပေါ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတီဗီအင်တင်နာတွေပေါ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသစ်ပင်ထိပ်ဖျားတွေပေါ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောက်ဆုံး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပလက်ဖောင်းထက်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟောဒီဖိနပ်သည်းကြိုးလေးတွေပေါ်ထိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e နှင်းများ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေါင်းလောင်းသံတွေကလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e နှင်းထဲမှာ အေးခဲလို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်က နှင်းတွေကို ခံစားဆဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော် ဘယ်မှာလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်ဘညို (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၉၄\u003c\/span\u003e)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cu data-mce-fragment=\"1\"\u003eMy Mist\u003c\/u\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eNever has mist\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003ethus hung thick and dull\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eover our town\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eover the pagodas \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eover the temples\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eover TV aerials \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eover the roofs of houses \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eover the tops of trees\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eand finally \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eon to the thongs of my flip-flops\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eon the pavement\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003ethere is mist\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eThe sounds of bells \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eget frozen in the mist \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eI am still enjoying the mist\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003ebut \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eWhere am I?\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eAung Ba Nyo\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(2005-Aug)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဗျာဘာသာပြန်အလုပ်စခန်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e( \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၃ \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူရုပ်မပီတော့တဲ့ဘဝဟာ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေမိုးသန့်စင် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဝတ်အစားလဲ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလမ်းထွက်တတ်တယ်။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြည့်စမ်းပါဦး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟောဒီ စကြဝဠာကြီးဟာ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြည့်ပျော်ရှုပျော် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတော်တော်လှတာပါပဲလား။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိုးသား\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောအုပ် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြက်ခင်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေကန်များနဲ့ မျှားတော့ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိတဲ့ငါးဟာ ငါပါပဲ။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုယ့်အခန်း ကိုယ်ပြန်ရောက်ပြီး \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူပြန်ဖြစ်ရမှာကို \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေကန်ထဲမှာ ပုန်းနေမိတော့တယ်။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသုခမိန်လှိုင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eBlue Fish\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eLife that no longer looks human\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003etakes a bath\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003edresses\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e and goes out for a walk\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eJust look\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e this great universe\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e -which's passeble enough\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003elooks in point of fact quite beautiful\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eRain clouds \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003ewoodland\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003egrassland \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003epond - when fished with these\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003ea fish a caught - it's me\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eYou come back to your room and\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003elest you be reborn a human\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e you hide yourself in the tank\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eMaung Tha Noe\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(2005, Oct.)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45550513225877,"sku":"","price":10800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45550513258645,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e2f0ad7d-d22f-497f-9a52-c554deb47bc9.jpg?v=1730237150"},{"product_id":"မောင်သာနိုး-နိရောဓသစ္စာ","title":"မောင်သာနိုး - နိရောဓသစ္စာ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိရောဓသစ္စာ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗုဒ္ဓဘုရားသခင်ဟာ သူတစ်ပါးအကူအညီမပါ ကိုယ်တော်တိုင် အားထုတ်ကာ အလုံးစုံသိမြင်တော်မူတဲ့ သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ကို ရရှိတော်မူလျက် အမြတ်ဆုံးဆရာတစ်ဆူအဖြစ် လောကမှာ ပေါ်ထွန်းတော်မူခဲ့တယ်။ ဗောဓိဉာဏ်ရရှိတော်မူပြီးတာနဲ့ မိမိ ထိုးထွင်းသိခဲ့တဲ့ သစ္စာတရားတို့ကို သတ္တဝါအပေါင်းအား သွန်သင် ဟောကြားတော်မူခဲ့ တယ်။ သူ သင်ပြခဲ့တဲ့တရားတွေဟာ အံ့ဖွယ်ကောင်းလှတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်၊ မဆီလျော်တာ ကင်းတယ်။ တရားတို့ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ထိုင်စဉ်းစားသူအားလုံး နားလည်နိုင်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗုဒ္ဓရှင်ဟာ ဘယ်တော့မှ မိမိကို ယုံဖို့၊ မိမိတရားတို့ကို လက်ခံဖို့ အတင်းအဓမ္မ တိုက်တွန်းတာမျိုး မလုပ်တော်မူဘူး။ တရားကို နာယူကာ အကျိုးသင့် အကြောင်းသင့် စဉ်းစားဆင်ခြင်သူများဟာကျေနပ်အားရ သဘောနှစ်ခြိုက်သွားကြကာ ယုံယုံကြည်ကြည်၊ ထက် ထက်သန်သန် အလိုလို တပည့်သာဝက ဖြစ်သွားကြတာပါပဲ။ မိမိတို့ သွန်သင်ချက်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ဝေဖန်ခြင်းမပြုဖို့ တကယ်ကို တား မြစ်လေ့ရှိတဲ့ အခြားဘာသာများ၊ ဂိုဏ်းများမှာ ဒီလိုမဟုတ်ကြချေဘူး။ ဗုဒ္ဓတရားတော်က အဆုံးစွန်ထိ ဝေဖန်ပါ၊ အကျိုးအကြောင်း တင်ပြတာတွေကို စစ်ဆေးပါလို့ ဖိတ်ခေါ်တယ်။ အဲသလို ဝေဖန်တော့မှ မိမိကိုယ်တိုင် အမှန်တရားကို ပြတ်ပြတ်သားသား သိမြင်မယ်။ ဒီတော့ မှ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တစ်ဦးရယ်လို့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဖြစ်လာနိုင်ပါ မယ်။ ဒါကြောင့် တရားတော်ကို လက်ခံပြီးသူတို့ရဲ့ အမြင်များ၊ လက်တွေ့ ကျင့်စဉ်များဟာ ခြိမ်းခြောက်ခံရလို့ မဟုတ်၊ ကြိုတင်သဘော တူညီထားလို့ မဟုတ်၊ အောက်ပါအချက်များနဲ့အညီသာ ဖြစ်ကြပါ လိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဆင့် ၁ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကံနဲ့ ကံရဲ့အကျိုးကို ယုံကြည်ခြင်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္မဿကာ၊ ကမ္မဒါယာဒါ၊ ကမ္မယောနိ၊ ကမ္မဗန္ဓု၊ ကမ္မပဋိ သရဏာ၊ ယံ၊ ကမ္မံ ကရိဿန္တိ ကလျာဏံ ဝါ ပါပကံ ဝါ တဿ ဒါယာဒါ ဘဝိဿန္တိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီအချက် ခြောက်ချက်ကို မိမိ တစ်သက်တာပတ်လုံး ခိုင်ခိုင် မြဲမြဲ ယုံကြည်ဖို့ လိုအပ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘဝမှာ မိမိကိုယ်ကို မိမိ သိတတ်လာတာနဲ့ ကံတွေကို ပြုလုပ် တော့တာပါပဲ။ ကိုယ်နဲ့မဟုတ်ရင် အပြောနဲ့ စိတ်နဲ့ ပြုမယ်။ မပြုဘဲနေ ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီလိုပြုထားတဲ့ ကံသာလျှင် မိမိဥစ္စာရှိတာကို ကမ္မ ဿကာလို့ ခေါ်တယ်။ | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအပြုတိုင်း အကျိုးကို ဖြစ်စေတယ်။ ကောင်းတာမဟုတ်ရင် ဆိုး တာ၊ ကောင်းကျိုးပေးတာ မဟုတ်ရင် ဆိုးကျိုးပေးတာပဲ။ ဒါ မရှောင် ကွင်းနိုင်ဘူး။ ဒီတော့ ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်တို့က အမှုကို ပြုလိုက်တာနဲ့ အကျိုးကို ခံစားရမှာပဲ။ ဒါကို ကမ္မဒါယာဒါလို့ ခေါ်တယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကောင်းတဲ့အပြုတွေရဲ့ အကျိုးတရားက ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်တွေကိုပစ္စက္ခရော နောင်မှာပါ ချမ်းသာတဲ့ အခြေအနေမှာ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မယ်။ မကောင်းတဲ့ အပြုတွေရဲ့ အကျိုးတရားက ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်တို့ကို ပစ္စက္ခရော နောင်မှာပါ ဆင်းရဲတဲ့အခြေအနေမှာ ရောက်စေလိမ့်မယ်။ ဒါကို ကမ္မယောနိ လို့ ခေါ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရင်ဘဝများမှာ ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်တို့က ပြုလိုက်တဲ့ကံတွေက လက်ရှိဘဝမှာ အခြေအနေအမျိုးမျိုးကို ဖန်စီရင်ပေးတာပါပဲ။ ဒါကို ကမ္မဗန္ဓု လို့ ခေါ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျုပ်တို့ဟာ ကံကြောင့် မွေးဖွားလာရတာ၊ မွေးဖွားပြီးတာနဲ့လည်း မလှုပ်ရှားဘဲ၊ မပြုမူဘဲ မနေနိုင်ကြဘူး။ အသက်ဆက်နိုင်ဖို့အရေး၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကောင်းမှုမဟုတ်လည်း မကောင်းမှုအပြုအမူကတော့ မပြတ်ရှိနေရပေ လိမ့်မယ်။ အသက်ဆက်နိုင်ရေး ဒီအပြုအမူတွေပေါ် မှီခိုနေကြရတဲ့ အတွက် ဒါကို ကမ္မပဋိသရဏ လို့ ခေါ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီတော့ကာ မိမိဘာသာပဲ ဘယ်လိုကမ္မကို ပြုမလဲ ဆုံးဖြတ် ရမယ်။ ကောင်းမှုကံ၊ မကောင်းကံဆိုတာ အခြားသူနဲ့မဆိုင်၊ မိမိနဲ့သာ ဆိုင်တာဖြစ်တယ်။ သတ္တဝါတွေအမျိုးမျိုး ဖြစ်ပေါ်စေတာ ကံတစ်ခုပဲ ဖြစ်တယ်။ ဘယ်သူ၊ ဘယ်အရာဝတ္ထုမှ ဒီအစွမ်းမရှိဘူး။ ဒါကြောင့် “ကလျာဏံ ဝါ ပါပကံ ဝါ တဿဒါယာဒါ ဘဝိဿန္တိ”လို့ ဆိုတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကံနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဒီအချက် ခြောက်ချက်ကို ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့ ဟာ မိမိတို့ တစ်သက်တာပတ်လုံး စွဲစွဲမြဲမြဲ ယုံကြည်ကြရလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူတွေ မွေးဖွားနေရတာ ကံတွေကို အဆုံးမသတ်နိုင်ကြလို့ ဖြစ် တယ်။ မွေးဖွားစေခဲ့တဲ့ ကံဟောင်းက ကံသစ်တွေ ပြုမိစေကာ ကံသစ် တွေက တစ်ဖန်ပြန်လည်မွေးဖွားဖို့၊ နောင်ဘဝတွေမှာ ကံတွေ ဆက်လက် ပေါ်ပေါက်စေဖို့ အကြောင်းတရား ဖြစ်ကုန်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကံဟူသမျှ ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ် အမှုဆိုတဲ့ တစ်ခုတည်း ရေအယဉ်က ထွက်လာနေတာဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် ကံတွေဟာ တစ်ခုတည်း၊ တစ်မျိုးတည်းပဲ။ ဆွေမျိုးတော်စပ်ကြတယ်လို့ ဆိုတယ်။ (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကမ္မဗန္ဓု\u003c\/span\u003e)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှင်းခဲ့တဲ့အတိုင်း ကံကို၊ ကံရဲ့အကျိုးကို ယုံကြည်မှုရှိသူတိုင်းကို ဗုဒ္ဓဘာသာလို့ ခေါ်တယ်။ သရဏဂုံသုံးပါး ပထမအဆင့်ကို ရရှိသူ ဖြစ်လာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဆင့် ၂ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါးပါးသီလ အမြဲထိန်းသိမ်းခြင်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကံနဲ့ ကံရဲ့ အကျိုးတရားကို ယုံကြည်မှုရှိခဲ့ရင် ငါးပါးသီလ ထိန်းဖို့ အလွန်မှ လွယ်ကူတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗုဒ္ဓမြတ်စွာက မကောင်းမှုပြုတာကို တားမြစ်တော်မူတယ်။ မကောင်းမှုကို ရှောင်ကြဉ်ရင်း သီလကို စောင့်ထိန်းရတယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မလျောက်ပတ်တဲ့ ကမ္မအားလုံး၊ မကောင်းမှု ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုး တို့ကို ဗုဒ္ဓက ခေါင်းစဉ် ငါးခုအောက်မှာ စုစည်းလိုက်တယ်။ ဘာအမှုကို ဘယ်အချိန်မှာ ပြုပြု၊ ဒီငါးမျိုးရဲ့ နယ်ပယ်အတွင်း ကျရောက်ရမှာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိတ်ဟာ အရာအားလုံးတို့ စတင်သူဖြစ်သမို့ ဗုဒ္ဓက စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ဟောကြားတော်မူတယ်။ | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသက်ရှိသတ္တဝါတို့ သေကျေမှု ပြုလုပ်ခြင်းမှ ထိန်းချုပ်ဖို့ စိတ်က ဆုံးဖြတ်တယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတစ်ပါးပိုင် ပစ္စည်းတွေကို ရယူခြင်းမှ ထိန်းချုပ်ဖို့ စိတ်က ဆုံးဖြတ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လိင်အကျင့် ယွင်းမှားပြုကျင့်ခြင်းမှ ထိန်းချုပ်ဖို့ စိတ်က ဆုံးဖြတ် တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လိမ်ညာတဲ့၊ ရုန့်ရင်းတဲ့၊ ကုန်း(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂုန်း\u003c\/span\u003e)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eချောတဲ့ စကားမှ ထိန်းချုပ်\u003c\/span\u003eဖို့ စိတ်က ဆုံးဖြတ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မူးယစ်စေတတ်တဲ့ အရာများမှ ထိန်းချုပ်ဖို့ စိတ်က ဆုံးဖြတ် တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီအချက် ငါးချက်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်သူကို ငါးပါးသီလဆောက် တည်နိုင်သူ ခေါ်ပါတယ်။ ငါးပါးသီလဟာ လူသားအားလုံး ချမ်းသာ သုခရရှိရေး အကျင့်တရားကို ကိုယ်စားပြုနေတယ်။ ဒီအမှုတွေကို မရှောင်ကြဉ်နိုင်သူဟာ သီလမဲ့သူဖြစ်တယ်။ သူ့အကျင့်တရားဟာ လူသားအားလုံး စိတ်မချမ်းသာ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ရေးကို ဖြစ်စေ တယ်။ ဒါကြောင့် ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ စံနမူနာပြုတော်မူတဲ့ သူတော်စင်အားလုံး ဟာ မကောင်းမှုမှန်သမျှ၊ ဒုက္ခပေးတဲ့ အပြုအမူမှန်သမျှမှ ရှောင်ကြဉ် ကြကာ လူသားအားလုံးကိုလည်း သူတို့ နမူနာအတိုင်း လိုက်ကြဖို့ ဟောကြားခဲ့ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှင်းပြခဲ့တဲ့အတိုင်း ကံ-\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကံရဲ့ အကျိုးတရားကို ယုံကြည်ကာ ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်တို့ကို ငါးပါးသီလနဲ့ စောင့်ရှောက်သူတစ်ဦးဟာ ဗုဒ္ဓသာသနာကို ဒုတိယအဆင့်အထိ ထွင်းဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ် တယ်။ အခု အဲဒီသူဟာ သမာဓိအလေ့အကျင့်ဖြင့် မိမိရဲ့ စိတ်ကို သန့်စင်အောင်လုပ်ဖို့ ဆက်လက် ဆုံးဖြတ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဲ့ အခြေခံမူများရဲ့ အမှန်တရားကို သဘောမပေါက်သေးရင် မိမိရဲ့ အမြင်တွေဟာ အဆုံးအမတော်များနဲ့ မကိုက်ညီရင်၊ ဥပမာ\u003c\/span\u003e-\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိမိပြုခဲ့တဲ့ ကံတွေကို သူတစ်ပါးကို လွှဲပြောင်းပေးနိုင်တယ်။ ကံရဲ့ အကျိုးတရားကို အခြားသူတစ်ဦးက လျော့ပါးအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်လို့ ယုံနေရင် မိမိရဲ့ စိတ်ကို သမာဓိဖြင့် သန့်စင်အောင် လုပ်နိုင်တယ်လို့ ဘယ်မှာ မျှော်လင့်နိုင်ပါ့မလဲ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တချို့သူများက သီလဟာ ကိုယ်အမှု၊ ၀စီအမှုတို့နဲ့သာ ဆိုင်တယ်။ စိတ်ကတော့ သမာဓိရဲ့ နယ်ပယ်အတွင်းမှာသာ ရှိတယ်။ ဘယ်လိုအမှု ပြုပြု၊ ဘာစကား ပြောပြော သမာဓိကို မထိခိုက်ဘူးလို့ ပြောကြတယ်။ တစ်နည်းပြောရရင်တော့ ကိုယ်နဲ့စိတ်ဟာ လုံးဝ တခြား စီ ဖြစ်တယ်လို့ ပြောကြတာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျုပ် တကယ်ပဲ ဒီအချက်ကို လက်မခံနိုင်ဘူး။ ဘယ်လောက်ပဲ စဉ်းစား စဉ်းစား၊ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုဖြစ်နိုင်မလဲ။ နားမလည်နိုင်ဘူး။ ကျုပ် နှံအပုံကို ဒီမှာ နည်းနည်းပြောပါရစေ။ လူတစ်ယောက်ဟာ လူ သတ်မှု ဝါ ဓားပြမှု ကျူးလွန်တော့မယ် ဆိုပါစို့။ ပထမ စိတ်ထဲမှာ မလျော်ကန်တဲ့ကံ ပေါ်ပေါက်ရမယ်။ အဲဒီနောက် သူ ပုန်းဝှက်နေကာ သင့်တော်တဲ့အချိန် ကျရောက်လာတဲ့အခါ မူလကြံရွယ်ထားတဲ့အတိုင်း သတ်တာ၊ လုတာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီတော့ အဲဒီ လူသတ်ဖို့၊ လုယက်ဖို့ ရည်ရွယ်သမှုပြုကာ ပုန်းဝှက် နေတဲ့အချိန်မှာ ဘယ်သီလမှ မချိုးဦးတော့၊ သူ့စိတ်ဟာ မလျော်ကန်တဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေပြီ။ မကောင်းမှုပြုဖို့ ပြင်နေပြီမဟုတ်လား။ ဒီ လူရဲ့ စိတ်ကို သတိနဲ့ စောင့်ရှောက်ထားမယ်၊ မိမိကိုယ်ကို မကောင်းမှု က ရှောင်မယ်၊ ပုန်းနေရာ ထွက်လာခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ ဘာသီလမှ မကျိုးဘူးပေါ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါကြောင့် စိတ်ဟာ အချက်အချာဖြစ်တယ်ဆိုတာ တွေ့နိုင်တယ်။ သီလကို ချိုးရာ၊ ထိန်းရာမှာ အခြေခံအကြောင်းတရားဟာ စိတ်ဖြစ် တယ်။ အဲဒီတော့ကာ သီလကို စောင့်ထိန်းရာမှာ စိတ်ရဲ့ ကဏ္ဍကို ဘယ်လိုလုပ် ပစ်ပယ်မလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ( \u003c\/em\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eအချို့နိုင်ငံများမှ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့က ဝိပဿနာရှုတာ၊ ငါးပါး သီလ ထိန်းဖို့မလိုပါဘူးလို့ ဟောကြ၊ ပြောကြတာများကို ချေပနေခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ \u003c\/em\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e- \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘာသာပြန်သူ\u003c\/span\u003e)\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗုဒ္ဓမြတ်စွာက “အရာ(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဓမ္မ\u003c\/span\u003e)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအားလုံး စိတ် အကြီးအမှူးဖြစ်တယ်။ စိတ် ရှေ့သွားတယ်။ စိတ်နဲ့ ပြုလုပ်ထားတယ်” လို့ ဟောကြားခဲ့ တယ်။ ပြောတာ ဆိုတာမှန်သမျှ စိတ်က ထွက်ပေါ်လာတာ ဖြစ်တယ်။ စိတ်နဲ့မပတ်သက်ဘဲ ဓမ္မကို ဆွေးနွေးလို့ မရနိုင်ဘူး။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဓမ္မအားလုံး စိတ်ရှေ့သွားတယ်”ဆိုတဲ့စကား ရှင်းပါတယ်။ “ဓမ္မ အားလုံး”ဆိုရာမှာ အပြုအမူမှန်သမျှ အကျုံးဝင်တယ်။ ကောင်းတဲ့ အပြု အမူများကို “ကုသလာဓမ္မာ”လို့ ခေါ်ပြီး မကောင်းတဲ့အပြုအမူများကို “အကုသလာဓမ္မာ”လို့ ခေါ်တယ်။ ကောင်းလည်း မကောင်း၊ ဆိုးလည်း မဆိုးတဲ့ ကြားအပြုအမူများကို “အဗျာကတာဓမ္မာ”လို့ ခေါ်တယ်။ ဒါတွေကို “ကုသိုလ်” “အကုသိုလ်” “ကုသိုလ်မဟုတ်၊ အကုသိုလ် မဟုတ်”ရယ်လို့ အတိုသုံးပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရာဝတ္ထုတို့ရဲ့ အကြောင်းတရားကို ကျုပ် စူးစမ်းလေ့လာခဲ့ရာမှာ ဘယ်မှာမှ သီလဟာ ကိုယ်၊ နှုတ်နဲ့သာ ဆိုင်တယ်။ သမာဓိဟာ စိတ် အလုပ်သက်သက် ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ ဘုရားဟော မတွေ့စဖူးဘူး။ ကျမ်းဂန် တွေကို ကျုပ်မှတ်မိတာ မတိကျဘူး၊ ညံ့ဖျင်းလို့ စာဖတ်မှားတာဆိုရင် ကျုပ် ဉာဏ်မမီလို့လို့ ဆိုရမှာပေါ့လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သန့်သန့်ရှင်းရှင်း လိုက်နာရမယ့် ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်တွေ များလွန်း လို့ဆိုပြီး လူထွက်ချင်တဲ့ ရဟန်းတစ်ပါး သာဓကတောင် ရှိတယ်။ မြတ်စွာဘုရားက “လူမထွက်ပါနဲ့၊ သိက္ခာပုဒ်တွေ များလွန်းတယ်ထင် ရင် မိမိစိတ်ကိုပဲ ထိန်းပေါ့”လို့ မိန့်တော်မူတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကဲ မြတ်စွာဘုရားက သီလကို ထိန်းသိမ်းရာမှာ စိတ်ကို ပစ်ပယ် ရမှာမဟုတ်တဲ့အကြောင်း ညွှန်ပြတော်မူရုံမျှမက စိတ်ကို ထိန်းသိမ်းတာတစ်ခုတည်းပဲ လုံလောက်ပြီလို့တောင် မိန့်တော်မူချေတယ်။ ဒီတော့ စိတ်ကို ပစ်ပယ်ကာ သီလထိန်းလို့ ဘယ်လိုရနိုင်တယ်ဆိုတာ ကျုပ် မစဉ်းစားတတ်အောင် ဖြစ်မိပါရဲ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူဝတ်ကြောင်တစ်ဦးဟာ ငါးပါး၊ ရှစ်ပါး၊ ဆယ်ပါး ကြိုက်ရာ ထိန်းသိမ်းနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆယ်ပါးသီလကိုတော့ အခါအားလျော် စွာသာ ထိန်းသိမ်းနိုင်ပေလိမ့်မယ်။ ငွေကြေး မကိုင်ရတာ ပါနေလို့ ဖြစ်တယ်။ အလားတူ (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရဟန်းတို့ရဲ့\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှစ်ရာနှစ်ဆယ့်ခုနစ်ပါး သိက္ခာပုဒ် တို့နဲ့ပတ်သက်လို့လည်း လူဝတ်ကြောင်တစ်ဦးဟာ သူလိုရာကို ယူပြီး ထိန်းသိမ်းနိုင်တယ်။ မြတ်စွာဘုရားက မတားတော်မူပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သီလယူတာမျိုးတော့ မလုပ်သင့်ဘူး။ ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေးရှေးဘဝများစွာထဲက တစ်ဘဝမှာ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဟာ ဇောတိက ဆိုတဲ့ အိုးထိန်းသည် ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဇောတိကရဲ့ မိဘနှစ်ပါးလုံး မျက်စိ မမြင်ကြဘူး။ သူဟာ သူလုပ်တဲ့အိုးတွေကို အစားအစာနဲ့ ဖလှယ်ပြီး မိဘကို လုပ်ကျွေးခဲ့တယ်။ တစ်နေ့တော့ ကောဏာဂမန မြတ်စွာဘုရား ဟာ (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျုပ် အမှတ်မှားတာ ဖြစ်ခဲ့ရင် ခွင့်လွှတ်ပါ\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသံဃကျောင်းပြင်ဖို့ ရဟန်းအချို့ လွှတ်ပြီး ဇောတိကဆီ အိမ်မိုးစရာ အလှူခံတော်မူတယ်။ ဇောတိကဟာ မိမိအိမ်က အမိုးကိုဖြုတ်ပြီး ရဟန်းတွေကို လှူလိုက် တယ်။ အဲဒီနှစ်က တစ်မိုးတွင်းလုံး ဇောတိကရဲ့အိမ်ဟာ ကောင်းကင်ကို ပဲ အမိုးပြုရတာပ။ ဒါပေမဲ့ မိုးတစ်ယောက် အိမ်ထဲ မကျခဲ့ဘူး။ ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့တော့ ပြည့်ရှင်မင်းက ကောဏာဂမန မြတ်စွာဘုရားကို နန်းတော်ကို ဆွမ်းဖိတ်ကျွေးတယ်။ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးပြီးတဲ့အခါ ဘုရင့် ဥယျာဉ်က တောအုပ်မှာ ဝါဆိုတော်မူဖို့ ဘုရားကို လျှောက်ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ မြတ်စွာဘုရားက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အရှင်မင်းကြီး ... \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိုးထိန်းသည် ဇောတိကဆီက ဖိတ်ကြား\u003c\/span\u003eချက်ကို လက်ခံထားခဲ့ပြီးနေပြီ”လို့ မိန့်တော်မူတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီတော့ ဘုရင်က “တပည့်တော်တို့ဟာ နိုင်ငံမှာ တန်ခိုးအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်မဟုတ်ပါလားဘုရား၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့် တပည့်တော် တို့ ဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းပယ်တော်မူရပါသလဲဘုရား၊ ဒီလူ ဇောတိက က ဘာများ ထောက်ထားစရာရှိနေလို့ပါလဲဘုရား”လို့ လျှောက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီတော့ မြတ်စွာဘုရားက ဇောတိကရဲ့ ကုသိုလ်သီလအကြောင်း စုံကို ရှင်းပြတော်မူတယ်။ ဒါကိုကြားတော့ ဘုရင် အလွန်စိတ်ထိခိုက် လှုပ်ရှားသွားတော့တယ်။ သူ့မှူးမတ်တို့ကို ဆန်၊ ပဲ၊ ထောပတ်၊ ဆီ စတဲ့ ရိက္ခာမျိုးစုံကို လှည်းတွေနဲ့တင်ကာ ဇောတိကဆီ အပို့လွှတ်တော် မူတယ်။ ကုန်အပြည့် လှည်းတွေရောက်လာတာ မြင်တော့ ဘယ်သူက အပို့ခိုင်းလိုက်တာလဲလို့ ဇောတိကက မေးတဲ့အခါ မှူးမတ်တို့က ဘုရင့် ဆီက လက်ဆောင်ပဏ္ဏာများ ဖြစ်ပါကြောင်း ပြန်ကြားကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဇောတိကက “ဘုရင့်မှာ တာဝန်ဝတ္တရားတွေ များလှပါတယ်။ ငါ့မှာတော့ လူသုံးဦး စားစရာမျှပဲ လိုတာပါ၊ အပန်းမကြီးလှပါဘူး၊ ဒီပစ္စည်းတွေကို အားလုံး ပြန်ပေးပါရစေလို့ ဘုရင်မင်းမြတ်ကို ခွင့် တောင်းကြောင်း လျှောက်ထားကြပါဘိ”လို့ ပြောလိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဇောတိကဟာ ယုံကြည်ချက်ကြီးမားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်တယ်။ သူ့အိုးတွေလုပ်ဖို့ မြေကိုတောင် မတူးဘူး။ (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမပြိုမကွဲ မြေကြီးကို တူးဆွ ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်တာ သိက္ခာပုဒ် ၂၂၇ ထဲက တစ်ပါးဖြစ်တယ်။\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုက္ခခံပြီး ကြွက်တွင်းတို့၊ မြစ်ကမ်းပါးပြို နေတာတို့ကို ရှာဖွေတယ်။ \u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒီမှာ မြေကြီးက ပြိုကွဲပြီးသား ဖြစ်နေပြီကိုး။\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသီလရှိတဲ့ လူဝတ်\u003c\/span\u003eကြောင်တစ်ဦးဟာ အဲသလို သိမ်မွေ့တဲ့ရဟန်းသိက္ခာပုဒ်ကို စောင့်ထိန်း နိုင်ရင် ဒီလောက် မသိမ်မွေ့တဲ့ သိက္ခာပုဒ်တွေကို အခက်အခဲ မရှိတော့ ဘူးပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45550511620245,"sku":"","price":6175.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45550511653013,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_f546730a-77f9-4031-8eb1-bc4eb7e73c6e.jpg?v=1730237173"},{"product_id":"မောင်သာနိုး-ဗမာစာဗမာစကား","title":"မောင်သာနိုး - ဗမာစာဗမာစကား","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာသည် ဧကဝဏ္ဏဘာသာလော\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာဘာသာစကားသည် ဧကဝဏ္ဏ ဘာသာစကားဖြစ်သည်ဆို သောအချက်မှာ ယနေ့အဖို့ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ပညာရှင်တိုင်းကလိုလို လက်ခံထားသော ခံယူချက်တစ်ရပ်နှယ် တွေ့ နေကြရသည်။ သဏ္ဌာန် တူသည်မှာ မဆွက တစ်စုံတစ်ဦးက ထိုသို့ပြောဆိုခဲ့သည်ကို နောက်မှ လိုက်၍ တညီတညာတည်း အတွန့်တက်ခြင်းမရှိ အေးအေးလူလူပင် လက်ခံလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ဟန်ရှိ၏။ ထိုသို့ စတင်ကောက်ချက်ချသူ များမှာ မြန်မာဘာသာစကားကို လေ့လာလိုက်စားသော နိုင်ငံခြားသား တို့ပင်ဖြစ်၍ ကျွန်ုပ်တို့လေ့လာသိရှိရသလောက် အစောဆုံး ထိုသို့ပြော သူမှာ ဆရာယုဒသန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ “မြန်မာသဒ္ဒါ”စာအုပ်နိဒါန်း တွင် အောက်ပါသဘောသွားအတိုင်း ဆရာယုဒသန်က အင်္ဂလိပ်လို ရေးခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မြန်မာစကား စစ်စစ်မှာ ဧကဝဏ္ဏဖြစ်သည်။ စကားလုံး တစ်လုံးလျှင် ဝဏ္ဏတစ်ခုသာလျှင် ပါဝင်၏။ သို့သော် ဗုဒ္ဓဘာသာ နှင့်အတူ ပါဠိဘာသာ အသုံးပြုလာရာမှ မြန်မာဘာသာစကား စစ်စစ်ထဲသို့ ဗဟုဝဏ္ဏ ပါဠိစကားလုံးများစွာ ရောနှောပါဝင်ကုန် လေတော့သည်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eBurmese Grammar, P.3\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာယုဒသန်၏ မြန်မာစာ နှံ့စပ်မှုကို ယုံမှားစရာမရှိ။ သူ၏ မြန်မာအဘိဓာန်မှာ ယနေ့တိုင် ကိုးကားနေရသေးသော အခိုင်အခံ့ စာတစ်ဆူဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် အဘယ်လူသား ပညာရှိသည် အမြဲ ထာဝရ သဲလဲစင်” ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။ ဆရာယုဒသန်၏အဘိဓာန်တွင် ပေးထားသော စာလုံးပေါင်းသတ်ပုံတို့တွင် ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ လက်မခံ နိုင်သော စာလုံးပေါင်းတို့ အတော်များများ တွေ့နေကြရသည်။ သူ၏ မြန်မာသဒ္ဒါကျမ်းမှာလည်း အကျဉ်းရုံးရသည်နှင့်အမျှ မပြည့်မစုံနိုင်လျက် ခြေခြေမြစ်မြစ်မရှိမှုတွေ ပြည့်နေပေသည်။ မြန်မာစာကို ဧကဝဏ္ဏဟု ဆိုခဲ့ရာတွင်လည်း ဆရာယုဒသန် “သတိဖြစ်ခဲ” သွားခဲ့ရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာယုဒသန်အဆိုအရမှာ မြန်မာစကားစစ်စစ်သည် ဧကဝဏ္ဏ ဖြစ်သည်။ ပါဠိစကားလုံးသုံးခါမှ ဗဟုဝဏ္ဏစာလုံးများ မြန်မာစာထဲ ပါလာသည်ဟူပေ၏။ ဆရာကြီးသည် ဤနေရာ၌ လက်လွတ်စပယ် လွယ်လွယ်ဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေ၏။ သူ့နောက် နှောင်းဆရာတို့ကား ပို၍ တိကျလိုဟန်ရှိပေသည်။ ဆရာတို့က ဆိုကုန်၏။ မြန်မာစကားစစ်စစ် သည် ဧကဝဏ္ဏဖြစ်သည်။ တစ်ဝဏ္ဏထက်ပိုလာလျှင် ဗမာစကား မဟုတ်တော့ပြီ။ တိဗက်သော်လည်းကောင်း၊ တရုတ်သော်လည်းကောင်း၊ မွန်သော်လည်းကောင်း၊ လီဆူးသော်လည်းကောင်း၊ မရူသော်လည်း ကောင်း စသည်ဖြင့် ဖြစ်ရမည်ဟူပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာတို့၏ အလိုအရ မြန်မာစကားစစ်စစ်ဆိုရမည်များမှာ '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလာ\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၊ “သွား” “စား” “လူ”၊ “ခွေး” “နွားတို့ကဲ့သို့သော စကားလုံးတို့သာလျှင် ဖြစ်ကြ၍ “ထမင်း” “နိုင်ငံ” “မာလကာ” စသည်တို့မှာ ဗမာစကားစစ် စစ် မဟုတ်၊ နိုင်ငံခြားတစ်ခုခုက လာသော စကားဖြစ်ရမည်ဟူပေ၏။ သို့နှင့်အညီ ဤဗဟုဝဏ္ဏစကားလုံးတို့ ဘယ်ဘာသာစကားက လာ သည်ကို တိဗက်အဘိဓာန်၊ တရုတ်အဘိဓာန်များတွင် အပတ်တကုတ် ရှာဖွေကာ ရှာမရသော် ဟိုကဟာနှင့် ဒီကစပ်၊ ဒီကဟာနှင့် ဟိုစပ် စသည်ဖြင့်လည်း ကြိုးစားပမ်းစားလုပ်ကြလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတွင် ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားရမည်မှာ မြန်မာစကား စစ်စစ်ဟူသည် အဘယ်နည်းဟူ၍ပင် ဖြစ်ပေ၏။ ဘယ်ဘာသာခြားစကားလုံးကမှ ဆင်းသက်လာခြင်းမရှိသည့် မြန်မာစကားလုံးဟူ၍များ ဘယ်မှာထောက်ပြစရာရှိပါသနည်း။ မြန်မာလူမျိုးစစ်စစ်ဟူ၍ပင် ညွှန်ပြရန် ခဲယဉ်းဘိသို့ မြန်မာစကားစစ်စစ်ဟူသည်ကိုထောက်ပြရန် ခဲယဉ်းပေ လိမ့်မည်။ မြန်မာတွင်သာမဟုတ်၊ အဘယ်ဘာသာစကားပင်မဆို (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘာသာစကားအုပ်စု ခွဲမရသောဂျပန်လို စကားကလွဲ၍\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခြားဘာ\u003c\/span\u003eသာစကားတို့နှင့် ရင်းမြစ်မူလ ဆက်စပ်ခြင်းများရှိနေသည်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ဘာသာစကားတို့ကို အုပ်စုခွဲ၍ လေ့လာနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗဟုဝဏ္ဏစကားလုံးမှ ဘာသာခြားစကားတို့နှင့် ဆက်နွှယ်နေသည် မဟုတ်။ ဧကဝဏ္ဏစကားတို့လည်း အလားတူ ဆက်နွှယ်နေသည်သာ တည်း။ မြန်မာစကား “ငါ” သည် တရုတ် ငို(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eေ\u003c\/span\u003e)” \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကချင်ဝိုင်” တို့နှင့် ဆက်စပ်နေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ မြန်မာစကား နင်” သည် တရုတ် နိ\u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eည\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကချင်\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနန်း”တို့နှင့် ဆက်စပ်နေသည်ကိုလည်းကောင်း ပညာရှင် တို့ ဝန်ခံထားကြပြီးဖြစ်၏။ အလားတူပင် တရုတ်\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှီး\u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဇီး\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတိဗက်ဇေး”\u003c\/span\u003eတို့နှင့် မြန်မာဈေး၊ တရုတ် '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆီအန်” တိဗက်\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆန်” တို့နှင့် မြန်မာ\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆန်” အသီးသီး ယှက်နွှယ်နေကြသည်သာဖြစ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသို့ ဘာသာတကာတို့နှင့် ဆက်နွှယ်နေကြသည်ချည်းအတူတူ ဧကဝဏ္ဏကတော့ မြန်မာစစ်စစ်ဖြစ်စေ၊ ဗဟုဝဏ္ဏသည်သာ ဘာသာ ခြားပုဒ်ပျက်ဖြစ်စေဟူ၍ ကောက်ချက်ချ၍ ရပါမည်လော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစ          င်စစ်သော်ကား မြန်မာစကားစစ်စစ်ဟု သတ်မှတ်ရန်မှာ ပဝေ သဏီကတည်းက မြန်မာတို့ သုံးလာခဲ့ကြ၍ ဘာသာခြားရင်းမြစ်ကို ခက်ခက်ခဲခဲငုပ်လျှိုလေ့လာ ဆန်းစစ်ပါမှသာ ရမ်းဆမြင်သာရုံ ရှိတော့သော လူထုသုံးစကားလုံးတို့ကို သတ်မှတ်ရန် ရှိပေ၏။ ဧကဝဏ္ဏ မို့၊ ဒိဝဏ္ဏမို့ ပြောလို့မဖြစ်ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာစကားစစ်စစ်နှယ် အဖြစ်ကြီးဖြစ်နေကြသော ဗဟုဝဏ္ဏ စကားလုံးတို့ကို အများအပြားပင် စာရင်းပြုလုပ်ပြနိုင်ပေလိမ့်မည်။ အတွေ့ အများဆုံး စကားလုံးတချို့ကို ဥပမာပြရသော် စကား၊ စပါး၊ ခရီး၊ ရိက္ခာ(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပါဠိမဟုတ်\u003c\/span\u003e)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၊ တရား၊ ကောင်းကင်၊ နိုင်ငံ၊ ထမင်း၊ ဆရာ၊ တပည့်၊ နံနက်၊ နှမြော၊ ပုဆိုး၊ ရက်ကန်း၊ အလကား၊ ကျက်သရေ၊ စသည်များ။ “အချိန်” “အသက်၊ အဖ၊ အမိ” စသည့် \u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအ\u003c\/span\u003e'ပါသော စကားလုံးများ။ သရက်၊ ပိန္နဲ၊ တမာ၊ ကံ့ကော်စသည့် သစ်ပင်ပန်းမန် အမည်များ စသည်ဖြင့် ဖြစ်ပေသည်။ ဤစကားလုံးတို့နှင့်ပတ်သက်၍ စကားလုံးရင်းမြစ် သုတေသီတစ်ဦးအား သွား၍ မေးချေသော် စကား” ဆိုသည်မှာ တိဗက် ဆ၊ '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစ\u003c\/span\u003e''\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစ်လ်” “အဆဒ်” ၊ လိစု ရှ’ တရုတ် “စီ၊ ဆိဇီ” စသည်မှ “စ” နှင့် တိဗက် “ဗီက “သော”၊ အဗောမီရီ\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဂေါမ်” ကချင်” တရုတ် ” စသည်မှ “ကား”တို့ပေါင်းစပ်၍ \u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစကား” ဖြစ်လာ သည်ဟုလည်းကောင်း။\u003c\/span\u003eစပါး” ဆိုသည်မှာ စာပါး” ကလာသည်။ တိဗက် “ဇဗ” ဟူ၍ရှိသည်။ “ဗ” ဆိုသည်မှာ မြန်မာပါး” ကဲ့သို့ ပစ္စည်းဖြစ်လိမ့်မည်။ အဗောမီရီဘာသာတွင် “ပ”ဟူသည်မှာ ပြောင်းဖူး’ အဓိပ္ပာယ်ထွက် သည် စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ထမင်း”ဟူသည်မှာ တိဗက်‘ထော’ တရုတ်‘ထော၊ ထော်”၊ အဗော မိရိတ” မိကီရ် \"\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eထေ”တို့မှ “ကြီးသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော \u003c\/span\u003e`\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eထ \u003c\/span\u003é\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှင့် တရုတ် အိအမ်” မိကိရိ အန်၊မဂု \u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမန်” တို့မှ အစား” ဟု အဓိပ္ပာယ် ထွက်သော “မင်း” တို့ပေါင်းစပ်ကာ “ကြီးသောအစာ” \u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရင်းခံအစာ\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်ဟူ၍ စုံစုံစေ့စေ့ရှင်းပြကြပေလိမ့်မည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ ရှင်းပြကြသည့်အတိုင်း ဟုတ်သည်လည်းရှိ၊ မဟုတ်သည် လည်း ရှိပေမည်။ သို့သော် ဤသို့ ရင်းမြစ်ကို ရှာထုတ်ပြရသည်မှာ ခဲခဲကတ်ကတ်သာလျှင်ဖြစ်၍ စင်စစ်သော်ကား ဤစကားလုံးတို့သည် မူရင်းအသွင်ကို ပျောက်၍ ဗမာသွေး ဗမာသွင်ဆင်ယင်နေကြပေပြီ။ ဗမာစကားစစ်စစ်ဟု မှတ်လိုက်ရုံသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ဖန် သဒ္ဒါနည်းအရ စကားလုံး (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုဒ်\u003c\/span\u003e)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း ဟု ကျွန်ုပ်တို့ စစ်ဆေးသင့်၏။ မြန်မာသဒ္ဒါ၌ စကားလုံး” ဟူသည်ကို သတ်မှတ်ရန် ဆရာ့ဆရာတို့ ဝိဝါဒကွဲလျက်ပင် ရှိကြသေးသည်။ ဤနေရာ၌ချ၍ ဆွေးနွေးရန်လည်း ကျယ်ဝန်းလှချေ၏။ အကျဉ်းရုံး၍\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြောနိုင်သမျှ အများလက်ခံနိုင်မည့် မူတစ်ခုကိုတင်ပြရသော် ဝါကျကို ပိုင်း၊ စကားလုံးအတွဲတွေရမည်။ စကားလုံးအတွဲများ၏ အခြေခံယူနစ် ကိုရှာသော် စကားလုံး” ကိုရမည်ဟူ၍ ဖြစ်၏။ စကားလုံး” ကိုမှ ထပ် ၍ခွဲသော် မူလဓာတ်များကို ရပေလိမ့်မည်။ ထိုမူလဓာတ်နှင့် စကားလုံး ရင်းမြစ် ရောမပစ်ရန် အရေးကြီးသည်။ (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရင်းမြစ်ကား အင်္ဂလိပ်ဘာသာ ၌ \u003c\/span\u003eNation \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟူသော စကားလုံးကိုခွဲသော် \u003c\/span\u003eNat \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟူသော ဓာတ်နှင့် \u003c\/span\u003eion \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟူသော ဓာတ်ရသကဲ့သို့တည်း။ ပါဠိဘာသာ၌ “ဗုဒ္ဓ” ကိုခွဲသော် “ဗုဂ်”\u003c\/span\u003eနှင့် “တ” ရသကဲ့သို့တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာမူလဓာတ်များကို ဝေါဟာရဓာတ်နှင့် သဒ္ဒါဓာတ်ဟူ၍ အကြမ်းဖျင်းနှစ်မျိုးနှစ်စား ခွဲနိုင်၏။ ဝေါဟာရဓာတ်ချည့်လည်းကောင်း၊ ဝေါဟာရဓာတ်နှင့် သဒ္ဒါဓာတ်တွဲ၍လည်းကောင်း ကျွန်ုပ်တို့ စကားပြောနိုင်၏။ သဒ္ဒါဓာတ်ချင်းတွဲ၍ကား စကားမဖြစ်နိုင်။ ထို့ကြောင့် ဝေါဟာရဓာတ်နှစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုထက်ပိုသည်တို့ကို အပိတ်စပ် ဖြင့် တွဲ၍ပြောရသော် စကားလုံးတစ်လုံး (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝါ\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုဒ်တစ်ပုဒ်ဟု ယူဆကြရန် ဖြစ်ပေသည်။ သို့ဖြင့် ဧကဝဏ္ဏ မူလဓာတ်နှစ်ခုစီပေါင်းစပ်၍ ဖြစ်ပေါ် လာသော စာအုပ်၊ ခဲတံ” “ကျောင်းသား” စသည်တို့ကို စကားလုံး \u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝါ\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုဒ်တစ်ခုစီဟုပင် ယူဆကြရမည်ဖြစ်လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာဘာသာစကားသည် ဝိဘတ်သွယ်ရသော ဘာသာစကား များနှင့်လည်းကောင်း၊ ဧကဝဏ္ဏဘာသာစကားများနှင့်လည်းကောင်း ခြားနားသော သဘောလက္ခဏာရှိ၏။ ဝိဘတ်သွယ်ရသော ဘာသာ စကားမျိုးမဟုတ်ခြင်းကြောင့် ကာရက စသည်ကိုလိုက်၍ ရုပ်ပြောင်း လဲခြင်းမရှိ၊ နာမ်ပုဒ်တစ်ခုနောက်တွင် “သည်” “ကို”၊ “က” စသည်တို့ လိုက်နိုင်သော်လည်း (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပါဠိစသည်မှာကဲ့သို့\u003c\/span\u003e)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝိဘတ်သွယ်ခြင်းမဟုတ် ချေ။ ဤအချက်ကိုကောင်းစွာ သဘောမပေါက်သူတို့သည် မြန်မာ သဒ္ဒါကို ပါဠိသဒ္ဒါလမ်းကြောင့်ဖြင့် စီရင်ရန် မှားယွင်းစွာ ကြိုးပမ်းခဲ့ကြ ဖူး၏။ တစ်ဖန် မြန်မာဘာသာသည် ဧကဝဏ္ဏမဟုတ်ချေ။ ပြဆိုခဲ့ပြီး အတိုင်း ဗဟုဝဏ္ဏ စကားတို့လည်း အတော်များများပင် ရှိကုန်သည်။ တစ်ဖန် ဧကဝဏ္ဏမူလဓာတ်ချင်းယှဉ်တွဲပူးကပ်နိုင်သော သဘောရှိ သည်။ ဤအကြောင်းကို အဖွင့်စပ်၊ အပိတ်စပ်ကို လိုက်၍ ယောသ\u003c\/span\u003eအဃောသ အသံပြောင်းလဲမှု ထုံးစနစ်ရှိနေသည်ကို ထောက်သဖြင့် အခိုင် အမာဆိုနိုင်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလုပ်သား\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၂၇\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e-\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၈\u003c\/span\u003e-\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၆၅\u003c\/span\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45550510997653,"sku":"","price":5400.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45550511030421,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_ccec999b-b761-4837-9ac7-53dd355b3b82.jpg?v=1730237189"},{"product_id":"မောင်သာနိုး-မဟာစိန့်တိုင်းခရီး","title":"မောင်သာနိုး - မဟာစိန့်တိုင်းခရီး","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e[\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁\u003c\/span\u003e]\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆုံးဖြတ်ချက် \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျုပ်အိမ်ရာထောင်တဲ့ လူ့ဘဝက ခတ္တမန္ဒမြို့ လေးပြင်လေးရပ် မှာ ကျင်းပလေ့ရှိတဲ့ ဘာသာရေးပုံပြင် ဟောပြောပွဲတွေ တက်ရ တာကို အကြီးအကျယ် စိတ်အားထက်သန်ခဲ့တယ်။ ဝဇီရာစရိယ တို့၊ ဗြဟ္မဏပဏ္ဍိတ်တို့ ဟောကြ၊ ပြောကြတဲ့ ပုံပြင်တွေကို ကျုပ် မကြွင်းမကျန် အကုန်သိတာ။ ဝိကြမ သက္ကရာဇ် ၁၉၇၀ (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရစ် ၁၉၁၃\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eက အရောင်းအဝယ်ကိစ္စနဲ့ ကာလကတ္တားကို သွားရတဲ့ အခါ လင်္ကာကလူတွေကို တွေ့ရတော့ ကျုပ်မှာ လင်္ကာမှာ လူနေ တယ်ဆိုတာကို မယုံနိုင်ဘူး။ ရာမယဏဇာတ် ဟောပြောပွဲတွေမှာ က လင်္ကာဆိုတာ ဘီလူးတွေနေတဲ့ တိုင်းပြည်လို့ပဲ ပြောကြတာ ကိုး။ အနာဂါရိက ဓမ္မပါလ တည်ထောင်တဲ့ ‘ကောလိပ်ရင်ပြင်” က ဓမ္မရာဇိက ဝိဟာရရောက်တော့လည်း ဓမ္မပါလဟာ လင်္ကာ နိုင်ငံသား ဖြစ်တဲ့အကြောင်း၊ လင်္ကာမှာ ဘီလူးတွေမဟုတ်၊ လူတွေ နေကြတာဖြစ်ကြောင်း သိရပြန်တော့ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်ရ ပြန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာသာရေး ပုံပြောဆရာတွေ ပေးထားတဲ့\u003c\/span\u003eအရှိန်က ပြင်းပြလွန်းသမို့ အစွဲကိုချွတ်ဖို့ ကျုပ်မှာ အခက်ကြုံရ တော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီနောက်တော့ ဝိကြမနှစ် ၁၉၇၃ (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရစ် ၁၉၁၆\u003c\/span\u003e)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှာ လာဆာရောက်တော့လည်း တိဗက်လူမျိုးတွေနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ ဂျမ်ဗဲယမ် \u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမဟာမသျှရီ\u003c\/span\u003e)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကို ဖူးတွေ့ကြရပြီး ပန်ချရှိရရှတောင် “ရိပုချဝဂ်” က ပြန်လာခဲ့ကြကြောင်း ပြောကြတော့ အလားတူ အံ့သြရပြန်တယ်။ နောက်ထပ် သုံးလေးယောက်က အဲသလို ပြော ကြတာတောင်မှ ကျုပ်က တကယ်မယုံနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခြား လူများပါ ထပ်ကာထပ်ကာ ပြောလာကြတော့လည်း သာသနိက ဒေသတွေသွားပြီး မဟာမဉ္ဇူသျှရီကို ဖူးမြင်ရရေး ကြိုးစားဖို့ သင့် တယ်လို့ တွေးမိလာတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လာဆာမှာ နှစ်နှစ်နေပြီးနောက် ကျုပ် နီပေါလ်ကို ပြန်ခဲ့ တယ်။ ကျုပ် နောက်တစ်ချီ လာဆာကိုသွားတော့ ကျုပ်ရဲ့ ရှစ်နှစ် အရွယ်သားကလေး ဂဇရတနကိုပါ ခေါ်သွားတယ်။ ကျုပ်လုပ်ငန်း က ကာလကတ္တား၊ ဖာရီနဲ့ လာဆာအမြဲ ကူးသန်းသွားလာနေရ တာ။ ဂဇရတနက တော်တော်ဆိုးတယ်။ ဒါကြောင့် သွားလေရာ ခေါ်သွားရတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ကို ဗာရာဏသီ ဗဟိုကျောင်းကြီး ဝင်ခွင့်ရရေး လုပ်ရတယ်။ သူ့စရိတ်တစ်လ ရူပီးငွေ ၃ဝ ပို့ပေးရတယ်။ သုံးနှစ် သင်တန်းတက်လိုက်ပြီးနောက် ချာတိတ် အများကြီး ပြောင်းလဲသွားတာ တွေ့ရတယ်။ ဂဇရတနကို နီပေါလ် ပြန်ခေါ်လာတဲ့အခါ သူအများကြီးပြောင်းလဲသွားတာကိုလူအများ အံ့သြကြရတယ်။ ဒီတော့မှ ပညာရေးတို့၊ သင်တန်းတို့ဆိုတာ ကောင်းကျိုးပြုမြဲပါလားလို့ ကျုပ်ကောက်ချက်ချမိပါရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝိကြမနှစ် ၁၉၁၁ (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရစ် ၁၈၅၄\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှာ ကျုပ်ဟာ သားနဲ့အတူ လာဆာကနေ နီပေါလ်ကို ပြန်လာခဲ့တယ်။ ခတ္တမန္ဒမှာ အိမ်ရာ\u003c\/span\u003eထောင်သူတွေနဲ့ ထုံးစံအတိုင်း တစ်ပြုံတစ်မကြီး နေရတာ ကျုပ် စိတ်သဘာဝနဲ့ မကိုက်လေတော့ သုံးလေးလနေတော့ သားနဲ့အတူ ကိန္ဒာလဝိဟာရကို လာနေမိတယ်။ ကျုပ်သား အငယ်ဆုံးကောင် ကတော့ မွေးကင်းစကတည်းက သူ့အဘွားဆီမှာ နေခဲ့တာမို့ ခုထိ အဲဒီမှာပဲ နေကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိန္ဒာလ ဝိဟာရကျောင်း)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှာ ပြင်ဆင်တဲ့လုပ်ငန်းက မပြီး သေးဘူး။ ဒါနဲ့ ကျုပ်လည်း ကိုယ်တတ်နိုင်သလောက် ကြမ်းခင်း ရေးမှာ လုပ်အားပေးရင်း စိတ်ပါလက်ပါ အလုပ်ကို ကြီးကြပ် နေခဲ့တော့တယ်။ ဂဇရတနကတော့ သျှရီဃဟဝိဟာရ အနီး သျှရီဂျော့ဂဗီရ သီဟဆာဟု ပိုင်တဲ့ ရက်ကန်းစက်ရုံမှာ အလုပ်လုပ် နေတယ်။ ကိန္ဒာလ ဝိဟာရမှာ ကျုပ်ဟာ တစ်ယောက်တည်း အဋိသာဟသိကာ\u003c\/span\u003e-\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပညာပါရမိတာစတဲ့ စာတွေကို ရွတ်လေ့ရှိ တယ်။ တစ်နှစ်တာ အချိန်ပိုင်းမှာ ကျောမိကသကျရဟန်း ဝမ်း\u003c\/span\u003eရောဂါနဲ့ ပျံတော်မူပါရော။ ဂဇရတနဟာ အခြားလူဆီက သာမန် မမျှော်လင့်နိုင်တဲ့ စိတ်စေတနာနဲ့ ဘုန်းကြီးကို ပြုစုနေတာကို ကြည့်ပြီး ဒီသူငယ်ကို ဗာရာဏသီကို ကျောင်းအိပ် ကျောင်းစား သာမပို့ခဲ့မိရင် ခုလိုစိတ်မျိုး သတ္တိမျိုး မြင်တွေ့ ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျုပ်တွေးမိတယ်။ ဒီကိစ္စတင် မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ကို ခိုင်းလိုက်တဲ့ ကိစ္စမှန်သမျှ အချိန်မီ မှန်မှန်ကန်ကန် လုပ်တာချည်း၊ သူ့ကို ခိုင်း တာကို ငြင်းဖို့ သူနားမလည်ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိန္ဒာလ ဝိဟာရမှာ ရဟန်းမရှိတော့သမို့ နမောဗုဒ္ဓသာမပို့ခဲ့တယ်။ ဒီကိစ္စကန်ကန် လုပ်ထားကျောင်းမှာ သီတင်းသုံးနေတဲ့ ဘတ်ဂေါန်က နီပေါလ်ဘုန်းကြီး ဘိက္ခုမ ဟဌကို ကိန္မာလကျောင်းထိုင်ဖို့ ပင့်ရတယ်။ ဂုရုသျှရီ ရှာရပ ေရရွဲကို ဒုကပလူမျိုးတွေက ခေတ္တမန္ဒူက သယမ္ဘူစေတီ ကို ပြုပြင်ဖို့ အလှူငွေများ အပ်နှံထားကြပြီး ဒုကပလာမာ (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတိဗက် ဘုန်းကြီး\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကတော့ ကေရုကုတိမှာနဲ့ ဟေလမ္ဗူမှာ ညုနေဝရတ \u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကျင့်\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝါဒဖြန့်နေတယ်။ ညနေ ဝရတဆိုတာ ပထမနေ့မှာ အစာ တစ်ကြိမ်သာစားပြီး ကျင့်ရကာ ဒုတိယနေ့မှာ ခံတွင်းမှာ ပေါ်လာတဲ့ တံတွေးကိုတောင် မျိုမချရ၊ ထွေးပစ်ရပြီး ဘယ်သူနဲ့မှ စကားမပြောမဆို “ဝစီပိတ်” ကျင့်ရတာပါ။ နေမထွက်ခင် အိပ်ရာ ကထရကာ ဒသသီလခံယူပြီး နေ့ည ၂၄ နာရီ အဝလောကီ တေဿရ \u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလောကနတ်\u003c\/span\u003e)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကို ရှိခိုးကာ ဂါထာတွေ၊ မန္တရားတွေ ရွတ်ဖတ်လိုက်၊ ဦးချဝတ်တွားလိုက် လုပ်ရတယ်။ ဘိက္ခုမဟဌ ဟာ ဒုကပလာမာရဲ့ သားဖြစ်တဲ့အတိုင်း ပုဏ္ဏမာ \u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလပြည့်\u003c\/span\u003e)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၊ အမာဝသ \u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလကွယ်\u003c\/span\u003e)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၊ အဌမီ \u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှစ်ရက်နေ့\u003c\/span\u003e)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eများမှာ ညနေဝရတ အကျင့်ကိုကျင့်ကာ အများပြည်သူကိုလည်း သူ့လိုကျင့်ဖို့ ဝါဒဖြန့် နေပါတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာဟုလဂျီး \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျုပ်တို့ လည်း အဲဒီအချိန်က ညနေဝရတအတွက် စီစဉ်ရင်း အလုပ်များနေကြတယ်။ ဒုကမ ရမ်ပေါချေ (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒု ကပဒေသရဲ့ သာသနာပိုင်\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလာမာသျှရီရှဲရပ တေရဂူကလည်း ခတ္တမန္ဒအနီး ခတ္တိမဟာဗုဒ္ဓ\u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျောင်း\u003c\/span\u003e)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှာ နေထိုင် သီတင်းသုံးလျက် ရှိပါတယ်။ မဟာပဏ္ဍိတ်ရာဟုလ သံကိစ္စည်းလည်း အဲဒီတုန်းက ဆွာမိရာ\u003c\/span\u003eမောဒရ်ဒဆဲဆိုတဲ့ အမည်နဲ့ ခတ္တမန္ဒုလ မဟာသီဝရတီပွဲတော်ကို ကြည့်ဖို့ ရောက်နေပါတယ်။ သူက လာဆာသွားမယ့် လူတွေကို ရှာနေတာ၊ ဒီလိုရှာရင်းနဲ့ ဒုကပသာသနာပိုင် သျှရီရဲရပေရဂျုံ လာမာဂျီးနဲ့ သွားတိုးပါရော။ ရာဟုလဂျီးက မိမိ လိုအင်ဆန္ဒကို ဒုကပလာမာဂျီးကို တင်ပြတော့ လာမာဂျီးက ပဏ္ဍိတ်တစ်ဦး ဖြစ် ပေတယ်လို့ ထောက်ထားကာ လာဆာကို ပို့ပေးမယ်လို့ ကတိပေး လိုက်တယ်။ ဒါနဲ့ ရာဟုလဂျီးဟာ လာမာဂျီးနဲ့ အတူ နေပါတော့ တယ်။ သီဝရတြိပွဲတော်ပြီးလို့ တစ်လကြာသွားတဲ့အခါ ခတ္တမန္ဒုရဲ တွေဟာ အိန္ဒိယလူမျိုးတွေကို အိန္ဒိယနိုင်ငံ ပြန်ဖို့ နှင်ထုတ်နေတယ်။ လာမာဂျီးက ဒီဗရုတ်ဗရက်ထဲ မပါရလေအောင် ရာဟုလဂျီးကို လျှို့ဝှက် နေစရာပေးကာ အစားအသောက်ပါ စီစဉ်ပေးတယ်။ တစ်ခါတော့ ဒုကပလာမာဂျီးကို ကိန္ဒောဝိဟာရက ပုဂ္ဂိုလ်များက လူတွေကို ညနေဝရတ သင်ပြပေးဖို့ ဖိတ်ကြားတယ်။ ရာဟုလဂျီး လည်း လာမာဂျီးနဲ့ အတူ ကိန္ဒာလ ဝိဟာရကို လိုက်လာတယ်။ ကိန္ဒာလဝိဟာရမှာပဲ ကျုပ် ရာဟုလဂျီးကို ပထမဆုံး တွေ့ ဖူးတာ ပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရာဟုလဂျီးကို တွေ့ပြီးနောက် သူ့အကြောင်း အလုံးစုံကို ညမှာ ကျုပ်သိရတော့တယ်။ အရင်က ကျုပ် သူ့ကို ရာဟုလိုမှန်း မသိခဲ့ဘူး။ ဆွာမိရာမောဒရ်ဒဆဲဆိုတဲ့ ဟိန္ဒူပညာရှိကြီးလို့သာ သိခဲ့တာ။ သူနဲ့ သုံးလေးရက် ဆွေးနွေးလိုက်တော့မှ ရာဟုလဂျီးက လာဆာက ကန်ဂျူးရ်နဲ့ တန်ဂျူးရ်ကို ဆောင်ကြဉ်းပြီး နာလန္ဒ တက္ကသိုလ် ပြန်လည်ထူထောင်ပြီးတဲ့နောက် တက္ကသိုလ် စာကြည့် တိုက်မှာ ထိန်းသိမ်းထားချင်တယ်ဆိုတာကို ကျုပ် သိရတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘူး။ ဒီရှေးဟောင်းပစ္စည်းကြီးအကြောင်း သိရပြီးတဲ့နောက် ကျုပ် ရာဟုလိုကို လေးစားခြင်းကြီးမက လေးစားသွားမိကာ ကျုပ် တတ်စွမ်းသမျှ သူ့ကိစ္စ အားသွန်ခွန်စိုက် ရွက်ဆောင်ပေးမိပါ တယ်။ သူ အကြောက်ဆုံးကတော့ လာဆာကို မသွားနိုင်မီ နီပေါလ်ရဲက အချိန်မရွေး ရောက်လာပြီး နီပေါလ်ပြည် ပြင်ပကို အမိန့်ဝရမ်းနဲ့ နှင်ထုတ်နိုင်တဲ့ အချက်ပါပဲ။ ဒါကြောင့် သူ့ခမျာ အဲဒီကလူတွေနဲ့ ထွက်မတွေ့ဘဲ အခန်းထဲ တံခါးပိတ်နေရတယ်။ ဒီလိုနေတာတောင်မှ မကြာခဏဆိုသလို လူတွေကလည်း သူ့ကို တွေ့ဖို့ တန်းစီပြီး ကြိတ်ကြိတ်တိုး ဖြစ်နေတတ်ပါတော့တယ်။ လာမာဂျီးကလည်း ကိစ္စမျိုးစုံတွေနဲ့ ကြုံဆုံနေလိုက်တာ တစ်လ စေ့ပြီးနောက်တောင် ခတ္တမန္ဒူကခွာဖို့ ခပ်ခက်ခက် ဖြစ်နေပေါ့ ။ ဒီတွင် ရာဟုလိုလည်း အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်ကာ လာမာဂျီး မထွက် ခွာမချင်း မိမိကို ဘယ်သူမှ ခြေရာမခံနိုင်မယ့် အလျှို့ဝှက်ဆုံး အခြားတစ်နေရာမှာထားပေးဖို့ တောင်းပန်တော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့တော့ ကျုပ် အလျှို့ဝှက်ဆုံးနေရာ ရှာလို့တွေ့သမို့ သူ့ကို အဲဒီမှာ ခိုလှုံစေပါတယ်။ ဂဇရတနက မနက်နဲ့ည သူ့ဆီ စားစရာ သွားပို့ရတယ်။ သူတို့ ဘာတွေပြောကြသလဲ ကျုပ်မသိ။ ဒီလိုပုံနဲ့ ၁၅ ရက်၊ အရက် ၂၀ နေလာလိုက်တော့ ရာဟုလို ဖျားပါလေရော။ သူ ကျုပ်ကိုခေါ်ပြီး ဒီလိုသာ ဆက်နေရင်တော့ သူမုချသေရမှာပဲ၊ လာမာဂျီးကလည်း လာဆာကို ခုထိ ခရီးမစသေး ဘဲကိုး။ ဘယ်တော့ ခရီးစမလဲ၊ ဘယ်လမ်းက သွားမလဲ၊ လာမာဂျီး ကို နောက်ဆုံးမေးပေးပါလို့ ပြောတော့တယ်။ ကျုပ်လည်း လာမာဂျီးကို ချဉ်းကပ်ပြီး မေးရပါတယ်။ သူက တစ်ပတ်အကြာဒီနေ့မှာထွက်ဖို့အကြံပေးပါတယ်။ သူရွေးတဲ့လမ်းကတော့ ဟေလမ္ဗူ ကဖြတ်တဲ့လမ်းပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျုပ် ဒီအကြောင်း ရာဟုလဂျီးကို ပြောပြတော့ ခေါင်းငိုက် စိုက်ကျ မျက်လုံးတွေ အောက်စိုက်ကြည့်လို့ စိတ်အပျက်ကြီးပျက်ကာ မှိုင်တွေချနေတော့တယ်။ သူ့ကို ဒီလိုပုံမြင်ရတော့ ကျုပ် စိုးရိမ် မိတယ်။ ဒါနဲ့ ထုတ်ပြောလိုက်ရတယ်။ “ဆရာကြီး ဒီမှာ အင်မတန် မှ အဆင်မပြေ စိတ်ဆင်းရဲ ဖြစ်ရတယ်ဆိုရင် ဟေလပ္စုကို သွားနှင့် ကြပြီး လာမာဂျီးရောက်တဲ့ထိ စောင့်ကြစို့လား။ အဲဒီမှာ ကျွန်တော့် အသိအကျွမ်းတွေလည်း ရှိပါတယ်” လို့။ ဒါကို ရာဟုလို သဘော တူတယ်။ ကျုပ်လည်း ဟေလကို ခရီးထွက်ဖို့ ပြင်ရဆင်ရ ပါတော့တယ်။ နောက်နှစ်ရက်နေတော့ ကျုပ်ဟာ သူနဲ့ အတူ ဟေလမ္ဗူကို ခရီးနှင်ခဲ့ပေါ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျုပ်တို့ သုန္ဒရီဇာလ် ရောက်တော့ သူ့ဖိနပ်က မာလွန်းသမို့ သူ့ခြေတွေ သွေးထွက်ကုန်တယ်။ ခြေကျိုးကြီးလို ခက်ခက်ခဲခဲနဲ့ ခြေလှမ်းနေတာ မြင်ရတော့ ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာထိုင်ပြီး နားကြရ တယ်။ တောင်ရဲ့ မြင့်မားတဲ့ အထွတ်ဆီ ဘယ်လိုလုပ် တက်ရမလဲ ဆိုတာ ကျုပ်တို့အဖို့ ပြဿနာပါပဲ။ ကူလီတစ်ယောက်လောက် ရနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ကို တောင်ပေါ် ထမ်းပို့ပေးနိုင်မှာ ဖြစ် တယ်။ ဒီစိတ်ကူးနဲ့ ကျုပ် ကူလီထွက်ရှာတယ်။ ကံကောင်းချင်တော့ ထောင်ထောင်မောင်းမောင်း သန်သန်မာမာ တာမန်းကူလီ တစ် ယောက် သွားတွေ့တယ်။ သူ့ဆီချဉ်းကပ်ပြီး လူတစ်ယောက်ကို ဟေလထိ ထမ်းပို့ပေးနိုင်မလား မေးကြည့်တယ်။ သူက ဘယ်လောက်ပေးမလဲတဲ့။ သူကိုယ်တိုင်ကပဲ တစ်နေ့ ထမင်းနှစ်နပ်နဲ့ တစ်ရူပီးနဲ့ လုပ်မယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ကျုပ်ပေးမယ်လို့ သဘောတူလိုက်တယ်။ သူ ကျောပိုးထမ်းရမယ့် လူကောလို့မေးတော့ ရာဟုလဂျီးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်တယ်။ ရာဟုလက သိပ် ဝတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူတောင်းတဲ့အတိုင်း ပေးထားတော့ ကူလီက အငြင်းပွား မနေတော့ပါဘူး။ ရာဟုလဂျီးကို ကျောပေါ်ထမ်းကြည့် ပြီး ဟေလမ္ဗူ့ကို လိုက်ပို့မယ်ပြောပါတယ်။ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ကျေနပ် ကြရပေါ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျုပ်က သူ့ကို ပလိုင်းမယူဘူးလားလို့ မေးမိတယ်။ သူက ဒီလောက်တုတ်ခိုင်တဲ့လူကို ပလိုင်းထဲ ထည့်လို့မဖြစ်ဘူးလို့ ပြော ပါတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာတစ်ခုက သစ်သားစ တစ်စယူ၊ ထောင့်တွေ အပေါက်ဖောက်၊ ကြိုးနဲ့ဆွဲ၊ လူကို အဲဒီပေါ် အထိုင်ခိုင်းပြီး ဟေလမ္ဗူကို ထမ်းသွားဖို့ပဲတဲ့။ ဒါနဲ့ ကူလီကြီးကို လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်း သွားလုပ်ဖို့ လွှတ်လိုက်တယ်။ အချိန်က မနက် ၈ နာရီ၊ ၉ နာရီ လောက်ရှိပြီ။ ကူလီကြီး ထွက်သွားတော့ ကျုပ်တို့နှစ်ယောက်စလုံး ကျုပ်တို့ထိုင်နေတဲ့ ဆိုင်မှာ နွားနို့ဆန်ပြုတ် သုံးဆောင်လိုက်ကြ တယ်။ ကျုပ်တို့ စားသောက်အပြီး ကူလီကြီးလည်း သူ့ပစ္စည်းနဲ့ ပြန်ရောက်လာတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မနက် ၁၁ နာရီမှာ သူ ရာဟုလဂျီးကို သူ့ကျောမှာ ထမ်းပိုး ကာ သုန္ဒရီဇာလတောင်ကို စတင်တက်ပါတော့တယ်။ ညနေ ရောက်တော့ တနှမနပသာကို ရောက်လာကြတယ်။ အဲဒီဆိုင်မှာ ညအိပ်ကြတယ်။ နောက်နေ့ မနက်လင်းအားကြီးမှာ ခရီးကို ဆက် ကြပြန်ကာ ညကျတော့ အိမ်တစ်အိမ်မှာ တည်းကြတယ်။ နောက် နေ့မနက် အစောကြီး ထွက်ကြတယ်။ မနက် ၉ နာရီ၊ ၁ဝ နာရီလောက်မှာ ဖောလမ္ဗူမှာ ဓမ်ဒူအတ်တရကျောချန်လို့ခေါ်တဲ့ တိဗက် လူမျိုးတစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်ကို ရောက်ကြတယ်။ အဲဒီမှာ ကူလီကြီး ကို ပိုက်ဆံချေကာ ဘောက်ဆူးအဖြစ် တစ်ရူပီးပေးလိုက်တော့ သူ့ခမျာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ပြီး ပြန်သွားလေရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နေ့လယ်စာစားပြီးတဲ့နောက် ကျုပ်တို့နဲ့ အင်မတန် ရင်းနှီးတဲ့ ဓမ်ဒူရ်ကို ရာဟုလဂျီးအကြောင်း ပြောပြတယ်။ ရဲရပ ေရယ် လာမာဂျီးတိဗက်အသွား ဒီကိုရောက်လာတဲ့အထိ ဒီက အိန္ဒိယ ပညာရှင်ကြီးကို အစစအရာရာ စောင့်ရှောက်ဖို့၊ တကယ်လို့ အကြောင်း မညီညွတ်လို့ ဒုကပလာမာ မရောက်လာရင်လည်း ရာဟုလိုကို ညာလံကတိထိ ပို့ပေးဖို့။ ဒုကပလာမာ ဒီကိုရောက် လာရင်တော့လည်း ရာဟုလိုကို ညာလံကုတိထိ ပို့စရာမလို ဘူး။ သူနဲ့ပဲ ရာဟုလဂျီးကို ထည့်ပေးလိုက်ရုံပေါ့။ ဒီလိုနဲ့ ရာဟုလို ကို သူ့လက်ထဲအပ်ခဲ့ပြီးနောက် နောက်နေ့ ကျုပ်ခတ္တမန္ဒကို ပြန်ခဲ့ တယ်။ လမ်းမှာ ဒုကပလာမာဂျီးရဲ့ တပည့်တပန်းတွေ သီလရှင် တွေ ဟေလမ္ဗူကို သွားနေကြတာ တွေ့ရတယ်။ ရာဟုလဂျီးကို ဟေလမ္ဗူမှာ ထားခဲ့ကြောင်း သူတို့ကို ကျုပ် ပြောပြလိုက်တယ်။ တရိုတသေ တလေးတစားနဲ့ သူ့ကို တိဗက်ခေါ်သွားကြပါလို့ ။ ဒီလိုနဲ့ ကျုပ်သူတို့နဲ့ခွဲပြီး တတိယမြောက်နေ့မှာ ကိန္ဒာလ ဝိဟာရ ကို ပြန်ရောက်တယ်။ ဒုကပလာမာကို အကြောင်းစုံ ပြောပြ လိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရာဟုလဂျီးကို ဟေလမ္ဗူထိ လိုက်ပို့ခဲ့ပြီးနောက် ကျုပ်တို့ ဟာ ကိန္ဒာလဝိဟာရမှာ ညနေဝရတ အကျင့်ကို သင်ကြားရင်း ဆက်နေခဲ့ကြတယ်။ တစ်နှစ် ကြာသွားပြီးနောက်မှာ ညုနေဝရတ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45550509916309,"sku":"","price":1980.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45550509949077,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_fec8ea60-b444-4fc7-86ed-eb22512847be.jpg?v=1730237241"},{"product_id":"မောင်သာနိုး-ရမ်သမ်အကြောင်း","title":"မောင်သာနိုး - ရစ်သမ်အကြောင်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုလဲပန်းရဲ့ သဒ္ဒါလင်္ကာရ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်တုန်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဖခင်ကြီးဟာ ညည ဆို ဘုရားစာတွေရွတ်ရင် သူအလွတ်ရတဲ့ “ပါရမီ” တို့၊ “ကိုးခန်း”တို့ထဲက လင်္ကာပိုဒ်တွေကို သံနေသံထား မှန်မှန်နဲ့ ရွတ်လေ့ရှိတယ်။ ငယ်စဉ်က တော့ အဓိပ္ပာယ် ဘာမှန်းမသိခဲ့ဘူး။ နားထောင်လို့ အကောင်းသားလို့ တော့ ထင်မိရဲ့ ။ ဒီလိုနဲ့ ဇာတိပုည ဂုဏ်မာနဖြင့်”တို့၊ သကျ ရူပ်ကြံ ကြံသမျှတို့ ဆိုတာတွေ ကျွန်တော်တို့ နားယဉ်လာခဲ့တယ်။ သီချင်းဆို သလို တချို့ဘုရားစာရွတ်သလို ချွဲချွဲပျစ်ပျစ် ဆွဲဆွဲငင်ငင် မလုပ်ရဘဲနဲ့ ပုံမှန်ရွတ်သွားရုံနဲ့ နားအရသာတစ်မျိုးရှိနေတာကို စွဲမှတ်လာခဲ့မိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခု ကြီးလာတဲ့အခါကျတော့ ဒီကဗျာလေးတွေ ဘာကြောင့် နား အရသာရှိရတာပါလိမ့်ဆိုတာကို မကြာမကြာ စဉ်းစားကြည့်မိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် တင်ပြလိုတဲ့အချက်ကို သဘောပေါက်ဖို့အတွက် ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရရဲ့ ကိုးခန်းပျို့ထဲက လင်္ကာတစ်ပိုဒ်လောက်ကို အသံ ထွက် ဖတ်ကြည့်ဖို့ လိုပါလိမ့်မယ်။ (ပုံမှန်စာဖတ်သလိုပဲ ဖတ်ရပါမယ်။ ရွှေမန်းတင်မောင် မဲဇာတောင်ခြေ” ဟဲနည်းမျိုး မလုပ်ပါနဲ့။) ဒါပေမဲ့စာတက်စ ကလေးငယ် ဖတ်သလိုမျိုးတော့လည်း မဟုတ်ဘဲ ဌာန်က ရိုဏ်းကျကျ၊ အဖြတ်အတောက် မှန်မှန်၊ လေးလေးပင်ပင်၊ ပီပီသသ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖတ်ရပါမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာကဗျာဟာ ကာရန်ကို အခြေခံပြီး ဖွဲ့ယူတာဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် အခြားဘာသာများရဲ့ ကဗျာများလို အသံစနစ်မျိုး မြန်မာ ကဗျာမှာ မရှိဘူးလို့ ကျွန်တော်တို့တစ်ခါက မှတ်ထင်ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကဗျာဆိုတာ သီချင်းက မြစ်ဖျားခံလာတာဖြစ်လေတော့ အသံကို ပမာ မထားဘဲ ကဗျာရေးဖွဲ့လို့ရတယ်ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့လည်း တစ်ဖက် က ထင်မိရဲ့။ ကျွန်တော်တို့ တချို့ လူငယ်များ ကဗျာစပ်လာတာကို ဖတ်ကြည့်ပြီး “ထောင့်” နေတယ်လို့ မကြာမကြာ ဝေဖန်လေ့ရှိကြတယ် မဟုတ်လား။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာကဗျာမှာ အသံစနစ်ရှိပုံကို လေးလုံးစပ်လင်္ကာတွေ လေ့လာ ကြည့်ရင်ဖြင့် တယ်မသိသာဘူး။ ဒွေးချိုး လေးချိုး စတဲ့ အချိုးစပ်ကဗျာ တွေကို စမ်းကြည့်မှ ပိုပေါ်လွင်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပန်ပါကွယ် ပန်ပါ။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွှေဝါဝါ တောင်ပေါ်ဆီ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီမောင် ယူလာတာ။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါဟာ ဒွေးချိုး လေးချိုးစပ်ဖို့ ကြိုးစားထားတာဆိုရင် ‘ထောင့်” တယ်။ တစ်ခုခု အသံလို” နေတယ်လို့ ကဗျာနဲ့ကျွမ်းသူတိုင်းက ချက်ချင်း ဝေဖန်မိပေလိမ့်မယ်။ သူနဲ့ယှဉ်ပြီး အောက်က ကဗျာလေးကို ဖတ် ကြည့်ပါဦး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပန်ပါတဲ့ ပန်ပါ။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွှေမင်းဝံ တောင်ပေါ်က \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပန်းချိုးလို့ လာ။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီမှာကျတော့ မထောင့်တော့ဘူး။ ဖတ်လို့ညက်နေတယ်။ ပြေပြစ် နေတယ်။ ဒါကို အတတ်ပညာစကားနဲ့ပြောရရင် နိမ့်မြင့်သံ ညီသွား တယ်။ ရစ်သမ်(Rhythm) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှိလာတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဆန်းစစ်ကြည့်ရင် အဲသလို ရစ်သမ်ရှိသွားအောင် တဲ့၊ မင်း၊ ရိုး၊ က၊ ပန်း၊ ချိုး လို့ အက္ခရာလေးတွေက လုပ်ပေးလိုက်တာဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရလိမ့်မယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကဗျာရစ်သမ်ကို အင်္ဂလိပ်စတဲ့ ဥရောပ ဘာသာစကားအများမှာ တော့ အသားပေး ရွတ်ရတဲ့အသံ (Accent or stress) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပါ၊ မပါပေါ် မူတည်ပြီး ဆုံးဖြတ်တယ်။ ပါဠိ၊ သက္ကတ၊ လက်တင်တို့ကတော့ သရ အတိုအရှည်ကို ဂရု-လဟု ခွဲပြီး ဆုံးဖြတ်တယ်။ တရုတ်မှာတော့ တုန်း ကိုကြည့်ပြီး သတ်မှတ်တယ်။ မြန်မာဟာ တရုတ်လို တုန်းဘာသာ စကားဖြစ်လေတော့ တုန်းကိုကြည့်ပြီးတော့ အသံစနစ်ကို ဆုံးဖြတ်ကြရ ပါမယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာစကားမှာ သရသံတွေဟာ အတက်အကျ စတဲ့သဘောအရ သရတစ်ခုမှာ အသံခွဲ သုံးမျိုးစီရကြတယ်။ အ ဆိုတဲ့ သရကနေ အ၊ အာ၊ အား သုံးမျိုး၊ အိ ဆိုတဲ့ သရကနေ အိ၊ အီ၊ အီး သုံးမျိုး စသ ဖြင့်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကို ကျွန်တော်တို့က တုန်း(Tone) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို့ ခေါ်တယ်။ မြန်မာမှာ တုန်းသုံးမျိုးရှိတယ်ပေါ့ ။ (ဆရာ့ ဆရာ တော်တော်များများ ကတော့လည်း လေးမျိုးလို့ ဆိုကြသေးရဲ့ ။ အက်၊ အတ်၊ အစ် ဆိုတဲ့ သက်အောင့်သံနဲ့ ဆိုရတဲ့ အသံတွေကို စတုတ္ထတုန်းရယ်လို့ သတ်မှတ် ကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကတော့ အ၊ အိ၊ အု တို့နဲ့ တစ်ဂိုဏ်းတည်း တုန်းလို့ပဲ မှတ်ယူသွားကြမယ်။) ဒီသုံးမျိုးမှာမှ တုန်း ၂ ဟာ မနိမ့်မမြင့် သံမှန်၊ ဝါ၊ သံပြေ(\u003c\/span\u003eLevel tone) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖြစ်ပြီး ၁ နဲ့ ၂ က အကျတုန်း (\u003c\/span\u003eFalling tones) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖြစ်တယ်။ သံပြေတုန်းကို ပုံမှန်အသံရယ်လို့ သတ်မှတ် လိုက်ပြီး အကျတုန်းတွေကို သံထူး (\u003c\/span\u003eDeflected tone) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရယ်လို့ သတ်မှတ်လိုက်တယ်။ သံမှန်တုန်းနဲ့ သံထူးတုန်းတို့ကို တစ်လှည့်စီ အလှယ် အလှယ် ထည့်သွင်းဖွဲ့ သီတာဟာ မြန်မာကဗျာရဲ့ ရစ်သမ်သဘော အခြေခံပါပဲ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သံမှန်ကို (ခ)၊ သံထူးကို (-) နဲ့ သင်္ကေတ အမှတ်အသားပြုပြီး ပြရရင် ဒီလိုရမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဇာတိ ပုည ဂုဏ်မာနဖြင့် .- .- ..-- \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သံပ ဟုံးစုံ ဖက်မဲ့ ကြုံးသား . . - - • \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e- - \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အားသုံး ထောင်ထား မျိုးလေးပါး၏ • \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e- , - - • - . \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တက်ပွားစောင်းမာန် လွှား တံခွန်ကို • \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e-•• -• • •\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီနေရာမှာ သတိပြုစရာလေးတွေကတော့ တုန်း ၁ ရော၊ ၃ ပါ သံထူးလို့ ဆိုပေမယ့် ၃ နဲ့ ယှဉ်လိုက်တဲ့အခါ ၁ ဟာ အားပျော့သွား တယ်။ ဒါကြောင့် သံမှန်ပဲ သဘောထားရမယ်။ တုန်း ၃ ချည်း နှစ်လုံး သုံးလုံးဖြစ်နေရင်လည်း ကာရန်ကျရာ တုန်းကိုသာ သံထူးလို့ သတ်မှတ် တယ်။ “လွှားတံခွန်” က “တ” ဟာလည်း ရွတ်ဆိုရာမှာ တုန်းမရှိဘူး။ ဒါကြောင့် သံမှန်ပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရရဲ့ ကဗျာတွေကိုကြည့်ရင် သံမှန်တုန်းနဲ့ သံထူး တုန်း အလှယ်အလှယ်လုပ်ပြီး ရစ်သမ်ဖြစ်အောင် သုံးသွားတာတွေ့ ကြရမယ်။ တစ်ခါတလေ တစ်ခုခြားစီ၊ တစ်ခါတလေ နှစ်ခုခြားဆီ ပုံစံအမျိုးမျိုး ရေးဖွဲ့ လေ့ရှိတယ်။ မြန်မာလင်္ကာမှာ လေးလုံးတစ်ပါဒ ဖွဲ့ကြရာမှာ လေးလုံးမှာ သံထူးအနည်းဆုံး တစ်ခုပါရှိရင် အသံပြေပြစ် တယ်လို့ ဆိုနိုင်တာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာကဗျာမှာ ကာရန်ယူရာမှာကိုပဲ အသံစနစ်က စကားပြောပါ တယ်။ ကဗျာ မကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးအဖို့ အသံကို ပဓာနမထားဘဲ ခြေဦးတည့်ရာ ကာရန်တွေ ယူသွားလေ့ရှိပေမယ့် ကဗျာဝါးဝသူကတော့ သူယူမယ့် ကာရန်ကို အသံစနစ်အရ ဆုံးဖြတ်ပြင်ဆင်ပြီးမှ ယူလေ့ရှိ တယ်။ ဥပမာ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဇာတိ ပုည ဂုဏ် မာနဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သံပ ဟုံးစုံ ဖက်မဲ့ ကြုံးသား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီ သုံးပါဒ ကာရန်အုပ်စုမှာ ကာရန်ယူထားတာက ည၊ န၊ ပ တို့ဖြစ်တယ်။ တုန်း ၁ တွေပေါ့။ သူတို့ အသီးသီးဟာ ကိုယ့်ပါဒမှာကိုယ် သံထူးချည်းပဲ။ အဲသလို တုန်း ၁ တွေချည်းယူလာပြီးတဲ့နောက် ဒုတိယ ကာရန် အုပ်စုမှာကျတော့ ဆရာတော် ရဋ္ဌသာရဟာ ပိုပြီးအသံဟိန်းတဲ့ တုန်း ၃ တွေကို (စုံ၊ ကြုံ၊ သုံး) ယူလိုက်ပြန်တယ်။ နောက် ဆက်ပြီးတော့လည်း ဒီအတိုင်းပဲ ယူတယ်။ (ထား၊ ပါး၊ ပွား) အသံတွေဟာ တစ်ဆင့်ထက်တစ်ဆင့် ပိုမြည်ဟိန်းလာသလိုပဲ။ ဒီအခါမှာ ဆရာတော် က နောက်အုပ်စုမှာ အသံကို ဖြေချလိုက်တယ်။ မာန်၊ ချန်၊ ဝှန် ရယ်လို့ သံပြေနဲ့ တစ်အုပ်စု ညှပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့မှ တစ်ခါ ပြန်ပြီး တိုင်း၊ လှိုင်း၊ ပိုင်း ဆိုပြီး တုန်း ၃ တုန်းတွေနဲ့ ယူပြန်တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ဆရာတော် ကာရန်ယူသွားပုံဟာ လှိုင်းကြီးများ လှိမ့်လာသလို တက်သွားလိုက်၊ အိကျသွားလိုက်၊ တက်သွားလိုက်နဲ့ ရှိပါတော့တယ်။ ဒီကာရန် အသံလှိုင်းတွေရဲ့ အရှိန်အဟုန်မှာ ကျွန်တော်တို့ ကဗျာဖတ်သူ၊ နာသူတွေ ညှို့ချက်မိ” ပြီး ပါသွားရတော့တာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီတော့ ဂန္ထဝင် မြန်မာကဗျာဖွဲ့ သီရာမှာ ကဗျာဆိုသူဟာ အချက် သုံးချက်ကို ဂရုပြုပြီး ဖွဲ့သီသွားတယ်လို့ ဆိုရပါမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (၁) တစ်ပါဒနဲ့ တစ်ပါဒ ကာရန်နဲ့ ဆက်သွယ်ယူသွားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ( ၂ ) ယူသွားတဲ့ ကာရန် အုပ်စုများဟာလည်း သံပြေ တစ်လှည့်၊ ကျသံ တစ်လှည့် ဖြစ်နေစေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (၃) တစ်ပါဒစီ တစ်ပါဒစီမှာလည်း ကျသံ အနည်းဆုံးတစ်ခုဟာ သံထူးအဖြစ် ပါဝင်နေရတယ်။ ဒီ သုံးခု ချက်ပိုင်”မှ ကဗျာရဲ့ ရစ်သမ် ဟာ ချောမွေ့ တယ်။ ကဗျာဆရာရဋ္ဌသာရရဲ့ ကိုးခန်းပျို့ဟာ ဒီပုံစံချည်း ဖြစ်နေတာကို လေ့လာကြည့်ရင် တွေ့နိုင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ထိုခါ နှိုင်းလျော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပမာသော်ကား ကော်ကနုဒ (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျော်- သော်-ကော်၊ သံပြေ) \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျော်စောလှသား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုပ္ပ ပဒုံ (ဒ-လှဖ၊ သံကျ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြာဖူးငုံ လျှင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတိမ်ခြုံ ပယ်တွန်း(ဒုံ --ခြုံ၊ သံပြေ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရဝိ ထွန်းမူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ပျံ့မွှန်း နံ့ကြွယ် (တွန်း-ထွန်း-မွန်း၊ သံကျ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆင်း တင့်တယ်လျက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသွယ်သွယ် ရံသည် (ကြွယ်-တယ်-သွယ်၊ သံပြေ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သံပြေနဲ့ ကာရန်ယူထားတဲ့ သုံးပါဒ တစ်အုပ်စုက ပါဒတိုင်းမှာပဲ သံကျတုန်းတစ်ခု သံထူးအဖြစ်ပါနေတာ သတိပြုပါ။ ဥပမာ- “ပမာ သော်ကား” မှာ “ကား” “ကြာဖူးငုံလျှင်” မှာ “ဖူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဒီလို အသံနဲ့ ကာရန်ကို တက်လိုက်-ကျလိုက်၊ တက်လိုက်ကျလိုက် ယူသွားတာဟာ ပုံမှန်ရစ်သမ်ပါပဲ။ အဲဒါကိုမှ တစ်ခါ တာရှည် သွားပြန်ရင် အီမသွားရလေအောင် ကဗျာဆရာက အပြောင်းအလဲလေး တွေ ဖောက်ထည့်ပေးလေ့ရှိပါတယ်။ ကိုးခန်းပျို့ရဲ့ အစဦးဆုံးပိုဒ် ဇာတိပုည” မှာ ပြောခဲ့တဲ့ ပုံစံအတိုင်း ဆရာတော် ရဋ္ဌသာ ကာရန် ယူသွား လိုက်တာ၊ ကာရန်အုပ်စု ရှစ်ခု၊ ပါဒအားဖြင့် ၁၇ ပါဒရှိတဲ့အခါကျတော့ ကာရန်ပုံစံကို ၄-၃-၂ ကနေ ၄-၁ ပြောင်း၊ တစ်ခါ ၃-၂ ပြောင်း၊ ပြီးမှ ထုံးစံအတိုင်း ၄-၃-၂ တွေ ဆက်ယူသွားပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကာရန် အုပ်စု ခုနစ်ခု၊ ပါဒ ၁၄ ခုရှိသွားပြန်တော့ ၄-၂ ကာရန်တွေ သုံးခု ဆက်တိုက် ထည့်ပေးလိုက်ပြန်တယ်။ အဲဒီနောက် အဆုံးထိ ၄-၃-၂ တွေချည်း ယူသွားပြန်တယ်။ အာဖရိက ဗုံသမားဟာ တီးကွက်တစ်ခုကို မှန်မှန်တီးသွားရာက အတန်ကြာတော့ သွက်သွက်တီးတာကလေး ညှပ်တီးပေးလိုက်၊ ပြီး ပုံမှန်ဆက်တီး၊ တော်တော်ကြာ ခပ်ပြင်းပြင်း ကလေး တီးပေးလုပ်နေတာမျိုးပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကဗျာဆရာဟာ သူဖော်လိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို စကားလုံးအနက်ကို သုံးပြီး အလင်္ကာတွေ၊ ဥပမာ-ဥပစာတွေနဲ့တင်ဖော်တာ မဟုတ်ဘဲ၊ စကားလုံးရဲ့ အသံနဲ့လည်း အားဖြည့်ဖော်ပေးနိုင်ရတယ်။ အဲဒီတော့မှ အဓိပ္ပာယ်က ပြောနေတဲ့သရုပ်ဟာ ပိုပြီး အားကောင်းပီပြင်လာတယ်။ ဒါမှ ကဗျာကောင်းမည်ပါတယ်။ အကြော်စား ကဗျာဆရာဟာ စကားလုံး လှလှကိုသာ အားပြု ဖော်ကျူးတတ်ပြီး ကဗျာဆရာကောင်း ပီသလေ အသံကို စစ်ကူယူလေပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဖန်ဖန်လျှင် တသန္ဓေ တပေ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလျဉ်းလျဉ်း တညှင်း ဆိုးဆိုး \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတညှိုး လျလျ တတ လွမ်းလွမ်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတသမ်း ဟယ်ဟယ် တတွယ် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတာတာ တဟာ လှိုက်လှိုက် တရှိုက် ငင်ငင် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတပင် ပန်းပန်း တဝန်း လျားလျား \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရဟတ် ချားသို့\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုတဲ့ သံသရာဖွဲ့ ဟာ နာမည်ကြီးပေါ့။ ဒီကဗျာပိုဒ်မှာ ဆရာတော် ဟာ ကာရန်ယူပုံကလည်း ၄-၂ ဆိုတဲ့ သွက်လက်တဲ့ စနစ်နဲ့ ချည်း ယူထားတယ်။ အသံအရလည်း “...”ဒါမှမဟုတ် “...”ပုံစံချည်း ယူပြီး ချားရဟတ်လည်ပုံ ပေါ်လွင်အောင် သွက်သွက်ကလေး အလှယ် အလှယ် လုပ်ထားပါတယ်။ ဒီလို ရစ်သမ်ကို ကိုယ်လိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပေါ်အောင် သွက်ပေးလိုက်၊ နှေးပေးလိုက် လုပ်တာ ဆရာတော်ရဲ့ စာပုလဲပန်း မှာ အများအပြား တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ တစ်ခါ ဟောဒီ လင်္ကာပိုဒ်လေးကို ကြည့်ပါဦး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှင်မွန် ပီပီ လှမ်းချီ ညင်းညင်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမပြင်း သွားမြဲ လက်လွှဲ ညံ့ သက် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမကွက် မလှည့် ရှေ့တည့်တည့်သို့ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြည့်သည် ယုဂတ် မတ်သည် ဖြောင့်ဖြောင့်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစောင့်သည် ဣန္ဒြေ ဆွမ်းရပ် ထွေသည် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီအပိုဒ်မှာလည်း အထက် အပိုဒ်တုန်းကလိုပဲ ကာရန်စနစ်က ၄-၂ အများစု သုံးထားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ နောက်နားမှာ ၄-၃-၁ တစ်ခါ၊ ၄-၁ နှစ်ခါပါတယ်။ အသံစနစ်ကလည်း “---1--” \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစသဖြင့် တစ်ပါဒမှာ အနည်းဆုံး သံထူး နှစ်ခုပါတာမျိုး လုပ်ထားတယ်။ အဲဒီတော့ ချားရဟတ် လည်သလို သွက်သွက်မဟုတ်တော့ဘဲနဲ့ လေးလေး မှန်မှန် ဣန္ဒြေရရ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ဟန် ပေါ်ထွက်လာပါတယ်။ “ရှင်မွန်ပီ ” ကနေ “မကွက်မလှည့်” ထိ ကာရန်ရော အသံကပါ မှန်မှန်မှန်မှန် သွားနေပုံကို ပြတယ်။ အဲသလိုဖြစ်အောင် ၄-၂ ကာရန်စနစ် နဲ့ -.-.” အသံစနစ်တို့က ဖော်ကျူးပေးနေတယ်။ အဲဒီနောက်မှာ ကာရန်စနစ်က ၄-၃-၁ ပြောင်းသွားပြီး အရှိန်နှုန်းကို မတက်အောင် မှန်တမ်းမှာပဲ ရှိအောင် အားဖြည့်ခံပေးလိုက်သလို ရှိတယ်။ ဒီနောက်မှာကာရန်စနစ်ချည့်သုံးပြီး အသံစနစ်ကို “--”ပြောင်းလဲသုံးသွား လိုက်တာကလည်း မှန်မှန်နဲ့ ဣန္ဒြေရရ လှမ်းသွားနေတဲ့ ပုံဟန်ကို ခိုင်ခံ့ သထက် ခိုင်ခံ့အောင် လုပ်ပေးသလို ရှိပါတော့တယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လင်္ကာပိုဒ်ရေ ၂၂ မှာ စည်းစိမ် ခံစားနေရတာကို ဆရာတော်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမကျ မညှိုး • \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e-• -\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မစိုး မရိမ် (တုန်းမဲ့ “မ”နဲ့ယှဉ်တော့ သံပြေ “ရိမ်” သံထူး .-.- ဖြစ်လာရ)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e           နတ် စည်းစိမ်သို့\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cul data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cli data-mce-fragment=\"1\"\u003e- -\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ul\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရယ်လို့ စပ်သွားတာဟာဖြင့်ရင် မကြောင့်မကြ အပူအပင် မရှိ၊ အကျအဆင်း မရှိ၊ တောက်လျှောက် စည်းစိမ်ခံနေပုံ သရုပ်ကို အသံ အနေအထားက ဖော်ကျူးပြနေပါတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လင်္ကာပိုဒ်ရေ ၉ ဟာ ဘုရင်ကို သားရအောင် လုပ်မပေးရကောင်း လားလို့ ညောင်ပင်စောင့်နတ်ကို ပုရောဟိတ်ပဏ္ဏားက ကြိမ်းတဲ့ အပိုဒ် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအပိုဒ်မှာ ကျွန်တော်တို့ ဇာတ်ရုပ်လေးတွေမှာ ကြားနေကျ ဘာကြိမ်း ညာကြိမ်းဆိုတာမျိုး အသံထွက်အောင် ဆရာတော်က ရေးဖွဲ့ ထားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူကို ယုတ်မြတ် မသိတတ်သည်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစောင့်မှတ် ရုက္ခ ဟယ်ဒေ၀။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြည်မ သေဌ်နင်း ငါတို့ မင်းဝယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e နင် လိုဖွယ်ကား အဘယ် ကိစ္စ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမရခဲအင်\/ ငြိုငြင်သနည်း\/ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပစ္စည်း ချမ်းသာ မယုတ်ရာသား\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45550508540053,"sku":"","price":6650.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45550508572821,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_558dc2ac-e8fb-4201-848e-23b504066d0c.jpg?v=1770878816"},{"product_id":"မောင်သာနိုး-ဝေဖန်ရေးနဲ့ကျွန်တော်","title":"မောင်သာနိုး - ဝေဖန်ရေးနဲ့ကျွန်တော်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝေဖန်ရေးနဲ့ ကျွန်တော်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် စာရေးဝါသနာပါတယ်ဆိုရာမှာ ဝေဖန်ရေးဆရာလုပ်မယ်ဆို တာ မပါခဲ့ပါဘူး။ ငယ်ငယ်တုန်းက ပန်းချီဝါသနာပါခဲ့လေတော့ ဖန်ဆင်း သူပဲ ဖြစ်ချင်တာပါ။ ကဗျာဆရာ၊ ဝတ္ထုရေးဆရာ။ ဒါပဲ။ တက္ကသိုလ်ကျောင်း သားဘဝအထိကလည်း ဝတ္ထုတိုလေးတွေ၊ ကဗျာလေးတွေပဲ ရေးခဲ့တာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျောင်းစာသင်ခန်းရဲ့ လိုအပ်ချက်အရ သရုပ်ဖော်စာလေးတွေ၊ အစီရင်ခံစာ လေးတွေ၊ ဝေဖန်စာတွေလည်း ရေးခဲ့ရရဲ့။ ဒီလိုနဲ့ ဆောင်းပါးဆိုတာကို လည်း ရေးတတ်လာတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောင် ကျောင်းပရိဝုဏ် ပြင်ပရောက်တော့ သတင်းစာဆရာဖြစ်လာ တယ်။ အဲဒီတင် သတင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အယူအဆ တင်ပြတာ၊ ဆွေးနွေးတာ၊ ဝေဖန်တာတွေ ဆောင်းပါးအများကြီး ရေးရတော့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ စာပေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဝေဖန်ရေးစာကိုတော့ အရေးနည်းတယ်။ ရေးမှရေး ဖြစ်ရဲ့လားတောင် မသိဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထက်မြန်မာနိုင်ငံမှာ စာရေးဆရာ အသင်းရယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းထွက်ကလေးတွေ ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ကြတော့ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ညီရင်းအစ်ကိုလို၊ ရဲဘော်ရဲဘက်တွေလို စည်းလုံးညီညွတ်လှုပ်ရှား ခဲ့ကြတာပါ။ အလုပ်တစ်ခုလုပ်စရာရှိပြီဆိုရင် ကိုယ့်တာဝန် သူ့တာဝန်ခွဲဝေ ယူပြီး လုပ်ကြတယ်။ စုပေါင်းပြီး တက်ညီလက်ညီ လုပ်ခဲ့ကြတယ်။ စာတမ်း ရေးစရာရှိရင်လည်း ကဗျာဆိုဆရာတစ်ဦး၊ ဝတ္ထုဆို မောင်စွမ်းရည်၊ ဘာသာ စကားနဲ့ ပတ်သက်တာဆို ကျွန်တော်ပဲ တာဝန်အသီးသီးချပေးလေ့ရှိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့တော့ လူထုဒေါ်အမာက ကျွန်တော်တို့ကို တင်ပြဆွေးနွေးတယ်။ ငါတို့ တိုင်းပြည်မှာ စာပေဝေဖန်ရေးသမား ဟုတ်တိပတ်တိ မရှိသေးဘူးတဲ့။ အဲဒါ ကျွန်တော်တို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် ကြိုးစားဖို့ကောင်းတယ်တဲ့။ အဲဒီတင် ကျွန်တော်တို့အထဲက ဒီတာဝန်ထမ်းဆောင်မယ့်လူကို မောင်စွမ်း ရည်လို့ ကျွန်တော်ပဲ အကြံပြုခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး မောင်စွမ်းရည် ဟာ စာပေဝေဖန်ရေးဆောင်းပါးတွေကို လူထုသတင်းစာထဲမှာ ဇောက်ချပြီး ရေးပါတော့တယ်။ ဆောင်းပါးတွေ များလာတော့ စုပေါင်းပြီး စာအုပ်ထွက် တယ်။ ဒီလိုနဲ့ မောင်စွမ်းရည် စာပေဝေဖန်ရေးဆရာတစ်ဦးအဖြစ် (မကြိုက် သူတွေ ဘာပြောပြော) အသိအမှတ်ပြုခံလာခဲ့ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၆၈ မှာ ကျွန်တော် ရန်ကုန်ပြောင်းလာခဲ့တယ်။ မောင်စွမ်းရည်တို့က ကျွန်တော့်အရင် ရောက်နှင့်နေကြတာပါ။ ကျောင်းတုန်းက ကဗျာရေးခဲ့တဲ့ ကျွန်တော်ဟာ ကဗျာတွေကိုဘာသာပြန်နေမိတော့တယ်။ ထုတ်ဝေသူပေါ် လာတဲ့အခါ ထင်ရှူးပင်ရိပ်”ထွက်သွားတယ်။ ထုတ်ဝေသူဆက်မပေါ်တော့ “ထင်းရှူးပင်ရိပ် ၂\" ဆက်မထွက်ဖြစ်ပါ။ “မိုးမခရိပ်” ဆိုတဲ့ အာရှကဗျာ ပေါင်းချုပ်စာအုပ်လည်း စိတ်ကူးသာရှိပြီး ပေါ်မလာတော့။ ဒီတော့ မဂ္ဂဇင်း တွေထဲမှာပဲ ကဗျာဘာသာပြန်ဆောင်းပါးတွေ ဆက်တိုက်ရေးနေမိတော့ တယ်။ မန္တလေးတုန်းက `\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရေးအသားသစ်”စာတမ်းနောက်ဆက်တွဲအဖြစ် ဘာသာစကားဆိုင်ရာ ဆောင်းပါးတချို့လည်း ရေးဖြစ်ရဲ့။ တစ်နေ့တော့ ကျွန်တော်အဲဒီတုန်းက နေထိုင်ရာ ဆူးလေလမ်းမပေါ်က တိုက်ခန်းကို ရဲဘော်ကြီး ကိုမြသန်း(တင့်) ရောက်လာတယ်။ “ရော့ ခင်ဗျာ့အတွက်”ဆို ပြီး သူ့စာအုပ် အသစ်ထွက်တာကို လက်ဆောင်ပေးပါတယ်။ နောက် တိုက် အောက်က လက်ဖက်ရည်ဆိုင် (ရွှေကြည်အေး၊ အခု \u003c\/span\u003eExcellent) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကို အတူ ဆင်းခဲ့ကြတယ်။ ညကျတော့ ရဲဘော်ကြီး တလေးတစားလာပေးသွားတဲ့စာအုပ်ကို တလေးတစားပဲ တစ်ထိုင်တည်း ဖတ်ပစ်လိုက်မိတယ်။ ဖတ် လည်း ဖတ်လိုက်မိရော အကြီးအကျယ် စိတ်ညစ်ရတော့တာပဲ။ သော် - ငါတို့ ရဲဘော်ကြီးဟာ ဘာမှမပြောင်းလဲပါကလား၊ သူ့ဉာဉ်ကြီးကို မဖျောက် နိုင်ပါဘဲကလား။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်ဟာ လက်ဝဲအယူအဆကို ယုံကြည်သေးချိန် ဖြစ်တယ်။ လက်ဝဲအယူအဆမှာမှ တရုတ်လိုင်း၊ ပီကင်းလိုင်း - မော်စကို လိုင်းမဟုတ်။ ပီကင်းလိုင်းနဲ့ မော်စကိုလိုင်း။ ကွာခြားတာကတော့ အလုပ် သမား လူတန်းစားက ဦးဆောင်ရမယ်၊ အရင်းရှင်မှန်သမျှကို တိုက်ဖျက်ပစ် ကာ ဆိုရှယ်လစ်စနစ် ထူထောင်ရမယ်ဆိုတာ မော်စကိုလိုင်းဖြစ်တယ်။ ဒါ ဟာ စက်မှုထွန်းကားတဲ့ အရင်းရှင်နိုင်ငံများအဖို့တော့ မှန်ပါလိမ့်မယ်။ တရုတ်ပြည်လို လူဦးရေရဲ့ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းက လယ်သမားဖြစ်နေတဲ့ ပဒေသရာဇ်တစ်ပိုင်း ကိုလိုနီတစ်ပိုင်း နိုင်ငံများမှာတော့ အဲဒီလိုသွားလို့ မရဘူး။ ဆိုရှယ်လစ်စနစ် မထူထောင်ခင် ပြည်သူ့ဒီမိုကရေစီ ထူထောင် ရမယ်၊ အလုပ်သမား လူတန်းစားက လယ်သမား လူတန်းစားနဲ့ ပူးပေါင်းကာ အမျိုးသားအရင်းရှင် အလတ်တန်းစားတို့နဲ့ မဟာမိတ် ဖွဲ့ရမယ်၊ တိုက် မပစ်ရဘူး။ ကွန်ပရာဒိုလို့ခေါ်တဲ့ နယ်ချဲ့ လက်ဝေခံ အရင်းရှင်ကိုသာ တိုက် ထုတ်ရမယ်ဆိုတာက တရုတ်လိုင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဓားတောင်”ဝတ္ထုထဲမှာက သံချောင်းဟာ အလုပ်သမားလူတန်းစားကို ကိုယ်စားပြုတယ်ဆိုရင် ဦးဘရန်က အမျိုးသားအရင်းရှင်ကို ကိုယ်စားပြု တယ်။ သူတို့မဟာမိတ်ဖွဲ့ရမယ်။ လူလတ်တန်းစား ကိုနန္ဒာနဲ့လည်း မဟာ မိတ်ဖွဲ့ ရမှာပဲ။ အဲသလို မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီး တော်လှန်ရေးကို ဆင်နွှဲရမှာဖြစ် တယ်။ ခုတော့ သံချောင်းတို့က ဦးဘရန်ကို ရန်သူကြီးလိုသဘောထားပြီး တိုက်ခိုက်ကြတာဟာ နိုင်ငံရေးအရ မှားတယ်။ အရင်းရှင်မှန်သမျှ တိုက်ဆို တဲ့ ကလေးကလား ဆိုရှယ်လစ်အယူအဆဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်နေ့ ၃၃ လမ်းမှာ ကိုမြသန်းတင့်နဲ့ ဆုံကြတော့ “ခင်ဗျား ဝတ္ထု တော့ ပြောစရာတွေရှိနေပြီ” လို့ ပြောမိတယ်။ “ပြောပါဗျာ၊ ကျွန်တော်က လည်း ပြောစေချင်တယ်”တဲ့ သူက။ “အခုလို လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ တစ် ထိုင်တည်း ပြောလို့တော့ မရဘူးဗျာ။ ကျွန်တော်စာရွက်ပေါ် ချရေးထားလိုက်မယ်။ ဒါမှ စုံစုံလင်လင်ဖြစ်မယ်” “ကောင်းသားပဲ၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျာ အခန်းလာခဲ့မယ်” မျက်နှာချင်းဆိုင် တောင်ဘက်တန်းက ဆက်တီမှာထိုင် ရင်း နောက်ရက်တစ်ရက်ရက်လားမသိ ချိန်းလိုက်ကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချိန်းလိုက်တဲ့နေ့မှာ နေ့လယ်မှာ သူရောက်လာပါတယ်။ ကျွန်တော်က ကျွန်တော်ရေးထားတဲ့ စာရွက်လေးတွေကို ထုတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သူ ကျွန်တော့်ဧည့်ခန်းက မြောက်ဘက်တန်းဆက်တီပေါ်ထိုင်တဲ့ကာ စာရွက် လေးတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခုဖတ်ရင်း ခေါင်းကိုယမ်းကာ ပါးစပ်ကလည်း “မဟုတ်သေးဘူး-မဟုတ်သေးဘူး” ရေရွတ်နေတာကို ကျွန်တော် ပြုံးကြည့် နေမိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖတ်ပြီးသွားတဲ့အခါမှာတော့ သူတော်တော့်ကို မျက်စိမျက်နှာပျက်နေ တာကို တွေ့ရတယ်။ “ဒါက ခင်ဗျားတို့အမြင်၊ ခင်ဗျားတို့ ပြောစရာပေါ့ ဟုတ်လား။ ကျွန်တော့်ဘက်ကလည်း ပြောစရာတွေရှိပါတယ်” စသဖြင့် သူပြောပါတယ်။ မှတ်မှတ်ရရ ဖြစ်နေတာကတော့ အဲဒီနေ့က ကျွန်တော် တို့ သိပ်စကားများများ မပြောဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော်လည်း ခါတိုင်းလို သူ့ နောက်ကနေ ရွှေကြည်အေးလက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို လိုက်မသွားမိဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါ ၁၉၇၃ ခုနှစ် “ဓားတောင်” ဝတ္ထုထွက်ခါစက မြသန်းတင့်ကို ကျွန် တော်ဝေဖန်ခဲ့ပုံပါ။ စာပေဝေဖန်ရေးတော့မဟုတ်။ နိုင်ငံရေးကဲတဲ့ ဝေဖန်မှု မျိုးပါ။ ၁၉၇၃ မှာပဲ လုပ်ဖြစ်တဲ့ ဝေဖန်ရေးနောက်တစ်ခုကလည်း စာပေ သက်သက်လို့ မဆိုနိုင်။ ဘာသာစကားနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဝေဖန်ရေးပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၇၂ ကပ် လင်းယုန်မောင်မောင် ဦးစီးပြီး စာရေးဆရာတစ်စုရဲ့ ယနေ့ “မြန်မာစာပေရှုခင်း” ဆိုတဲ့ စာစဉ်ကလေးထွက်လာတယ်။ အမှတ် - ၁ ကို ၁၉၇၂ နိုဝင်ဘာလမှာ ထုတ်တယ်။ လင်းယုန်မောင်မောင်၊ အောင်ဇေ (တော်ဘုရားကလေး)၊ မောင်စွမ်းရည်၊ ဒဂုန်တာရာနဲ့ ကဗျာဆရာတစ်ဦးတို့ရဲ့ အရေးအသားများ ပါဝင်တယ်။ ၁၉၇၃ မတ်လမှာ အမှတ် ၂ ထွက်တယ်။မောင်စွမ်းရည်၊ ပါရဂူ၊ မြသန်းတင့်၊ ဒဂုန်တာရာ၊ ဗန်းမော်တင်အောင်၊ ကဗျာ ဆရာတစ်ဦးနဲ့ ကျွန်တော်ပါဝင်ရေးသားကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမလင်းပြာနဲ့ ကျွန်တော်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မလင်းပြာဆိုတာ ငယ်နုစဉ်က ကျွန်တော် ဘာလိုလို ဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ မိန်း ကလေးတစ်ဦးကို ကျွန်တော်က ကိုယ့်ဘာသာကြိတ်ပြီး တစ်ဦးတည်း ပေး ခဲ့တဲ့အမည်ပါ။ သူက သိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ဟန်ပန်က တခြားသူ့အရွယ် မိန်းကလေးတွေနဲ့မတူ၊ သွက်သွက်လက်လက် ချက်ချက်ချာချာ မရှိဘူး။ ငြိမ်ကုပ်ကုပ် အေးအေးဆေးဆေးနေတတ်သူလေးမို့ ငြိမ်ဝပ်နေတတ်တဲ့ ချိုး လင်းပြာမလေးနဲ့ တူသလေဆိုပြီး ကျွန်တော်က ဒီနာမည် ပေးခဲ့တာပါ။ သူက တက္ကသိုလ်မှာ Queen\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို့ မဖြစ်လာသော်လည်း ရုပ်ရည်အထိုက် အလျောက် ရှိသမို့ ပိုးတဲ့ ပန်းတဲ့သူတွေရှိတယ်။ ကျွန်တော်က ရင်းနှီးဖို့ ကြိုးစားလာလိုက်တာ တော်တော်လေးနီးစပ်လာပြီလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကောက်ချက်ချနေချိန်၊ တခြားတစ်ဦးကို ပါစားပေးနေသလို တွေ့လာရတော့ ကျွန်တော် အသည်းကွဲသွားတယ်။ ပြီး\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခုနေ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်တော့ ရယ်စရာတော့ အကောင်းသား။ သမီး ရည်းစားမှ မဟုတ်သေးဘဲနဲ့။ မိန်းကလေးတစ်ဦးဟာ သူကြိုက်ချင် သူကို ကြိုက်မှာပေါ့။ ကိုယ်ကသာ ခံစားရတာ။ သူက ကိုယ်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45550507786389,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45550507819157,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_bf7300fa-6d98-46c0-88ae-c1276b97f354.jpg?v=1730237289"},{"product_id":"မောင်သာနိုး-သိအောင်စာဖတ်ရတယ်","title":"မောင်သာနိုး - သိအောင်စာဖတ်ရတယ်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာကို တန်ဖိုးမထားတတ်သူများ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ‘စာတစ်လုံး ဘုရားတစ်ဆူ”လို့ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာတွေက ဆိုတယ်။ ဗြုန်းခနဲကြည့်ရင် အတိဿယဝုတ္တိ စကားပဲလို့ ထင်ရပေမယ့် မိမိတို့စာကို ဘယ်လောက်လေးစားသလဲဆိုတာကို ပြနေပါတယ်။ အလွန်လေးစားထိုက် တဲ့ သဘောထားတစ်ခုဖြစ်တယ်။ ခက်တာက ကျွန်တော်တို့ လူမျိုးတော်တော်များများ (အဲဒီအထဲမှာမှ စာပေနဲ့ မကင်းသူများ) ဒီစကားကို လေးစား ရကောင်းမှန်း မသိကြတာဘဲ ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာကို လေးစားတယ်ဆိုရာမှာ အဓိပ္ပာယ်အမျိုးမျိုးရှိတယ်။ စာကို သတ် ပုံသတ်ညွှန်းကအစ မမှားရလေအောင် သတိထားရေးသားတာဟာ လေးစား တာဖြစ်သလို၊ မပျောက်မရှ မတိမ်းမစောင်းရလေအောင် ကိုင်တာ တွယ်တာ ထိန်းသိမ်းတာလည်း လေးစားတာဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် မကြာမကြာ ရေးလေ့ရှိတဲ့ စာလုံးပေါင်းတို့၊ အသံထွက်တို့၊ အသုံးအနှုန်းတို့ကို အမှားအယွင်း နည်းနိုင်သလောက် နည်းအောင် အား ထုတ်တာဟာ စာကိုလေးစားတာဖြစ်တဲ့အပြင် စာကို ကတ္တား-ကံနေရာခြား ရေးတတ်တာလည်း လေးစားတာပဲဖြစ်တယ်။ “ကျွန်တော် ဝတ္ထုကြိုက်တယ်”ဆိုတာ (“ကျွန်တော်” နဲ့ “ဝတ္ထု' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနဲ့\u003c\/span\u003e '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြိုက်တယ်” နဲ့ ဘာမှမခြားဘဲ ဆက် ရေးတာ”စာကို မလေးမစား ပေါ့တိပေါ့ဆရေးတာဖြစ်ပြီး “ကျွန်တော် ဝတ္ထု ကြိုက်တယ်ဆိုတာမျိုးကမှ (ကတ္တား “ကျွန်တော်” နဲ့ ကံ ‘ဝတ္ထု\u003c\/span\u003e' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနဲ့ ကြိယာ “ကြိုက်တယ်” နေရာနည်းနည်းစီခြားပြီး ရေးတတ်တာကမှ) လေးလေး စားစား ဆင်ခြင်ရေးတတ်စီတတ်တာကို ပြတယ်။ ပုဒ်မတို့ တစ်ချောင်းပုဒ်တို့ မျက်တောင်ကော်မာတို့ လက်သည်းကွင်းတို့ကို သူ့နေရာနဲ့သူ မှန်မှန်ကန်ကန် ထည့်သုံးတတ်တာလည်း စာကိုလေးစားတာဖြစ်တယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မနေ့ကပဲ စာစောင်တစ်ခုမှာ ကျွန်တော် ရေးပေးလိုက်တဲ့ စာထဲမှာ “သူ့အိမ်လိုက်သွားရာ လင်မနစ် ကပ်တယ်”ဆိုလို့ ကိုယ်ရေးတဲ့စာ ကိုယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်ရတယ်။ မနည်းစဉ်းစားမှ(ဘုန်းကြီးကို) “လင်မနစ် ကပ် တယ်” လို့ အသိဝင်လာတော့တယ်။ ဒါက သိပ်မဆိုးသေးဘူး။ စာအုပ် တစ်အုပ်မှာက “သတိရှိသူ ဘုရင့်သားကို မင်းသား အတတ်များ သင်ပေး ဖို့ စဉ်းစားတယ်” ရေးလိုက်တာကို (ဘုရင်က သတိရှိတာ) “သတိရှိသူ ဘုရင့်သားကို”(သားက သတိရှိတာ) ဖြစ်နေလို့ ပရုပြင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ စာအုပ်ထွက်လာတော့ အမှားအတိုင်းပဲ “ဘုရင့်သား” ဖြစ်နေတော့တယ်။ မပြင်ဘူး။ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ဒါမျိုးတွေက အများကြီး။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဆိုးဆုံး မလေးစားမှုကတော့ စာကို ဖျောက်ပစ်တာပါပဲ။ ကိုယ်က ကြိုးစားပမ်းစား ရေးထားတာလေး အစတုံးရော။ ဘယ်လိုမှ အစားထိုး မရတော့ဘူး။ ရင်ထဲ နာကျန်ရစ်တာပဲ။ သူကတော့ အလွယ်ပဲ ပြန်ပြောလိုက် ပုံက အသစ်ပြန်ရေးပေါ့ ဗျာတဲ့။ အသစ်ပြန်ရေးရင် ရမှန်းတော့ သူ မပြော လည်း သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အသစ်ပြန်ရေးလို့ ရတဲ့စာဟာ နောက်တစ်ပုဒ် ဖြစ်တယ်။ ခုနက စာထက် ကောင်းချင်လည်း ကောင်းမယ်၊ ညံ့ချင်လည်း ညံ့မယ်။ ခုနက စာတော့ မဟုတ်တော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာကို ဖန်ဆင်းသူတစ်ယောက်ဟာ မိဘများ သားသမီးကို ပိုးမွေးသလို မွေးတယ်ဆိုသလို ကိုယ့်စာလေးတစ်ပုဒ်ကို ခဲရာခဲဆစ် ဖျစ်ညှစ်ထုတ်ယူထား ရတာ။ အနုပညာဆန်လေ ခက်ခဲမှု ပြင်းထန်လေပါပဲ။ ကဗျာတစ်ပုဒ်ဆိုရင် ကမာကောင်ရဲ့ ရင်ထဲက ပုလဲနဲ့ နှိုင်းရလိမ့်မယ်။ (ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို လက် ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲ ထိုင်ရင်း၊ စကားဖောင်ရင်း ရေးတယ်ဆိုသူများအဖို့တော့တစ်မျိုးပလေ။ သူ့ဟာ စာဟုတ်ကဲ့လား စဉ်းစားရပေလိမ့်မယ်။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့က အားထုတ်မှုပြုပြီး စာရေးတယ်ဆိုတာကို ယုံသူထဲမှာ ပါတယ်။ အခု ကျွန်တော်စကားပြေဆောင်းပါးရေးနေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ “ကြိုးစားပြီး” လို့ ရေးမလား၊ “ကြိုးစားပမ်းစားနဲ့ လို့ ရေးမလား စဉ်းစားပြီး မှ အားထုတ်မှုပြုပြီး”လို့ ရေးချဖြစ်သွားတယ်။ အထက်နားတုန်းကလည်း စာရေးသူ” ရေးမလား၊ “စာကို ရေးသူ” ရေးမလား စဉ်းစားပြီးမှ စာကို ဖန် ဆင်းသူ”လို့ အတည်ဖြစ်သွားတာ။ အင်္ဂလိပ်စာ အရေးကျင့်ရစဉ်က ပါသွား တဲ့ အကျင့်တွေပလေ။ သေစာရှင်စာ မနည်းစာလုံးပေါင်း ရေးတတ်သူတွေ အဖို့တော့ ရယ်စရာဖြစ်နေမှာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီလိုစာကို တမြတ်တနိုး ယုယပြုစုထားသူအဖို့ ကိုယ့်ရင်ထဲက စိမ့်ထွက် ထားတဲ့စာကို ဖျောက်ပစ်လိုက်ကြတယ်ဆိုတော့ ဘယ်လိုခံစားရမလဲ စဉ်းစား သာ ကြည့်ပါတော့။စာကို ပေါ့တိပေါ့ဆ ဖျောက်ပစ်တတ်သူတွေထဲမှာ အစဆုံး သတိထားမိ သူတွေကတော့ နယ်က စိတ်ရူးပေါက်ပြီး စာအုပ်စာစောင်ထုတ်တမ်း ကစား ချင်သူ လူငယ်တွေပါပဲ။ ကျွန်တော့်အဖို့တော့ ကိုယ်နဲ့ သိကျွမ်းရသူ ရှား တယ်။ အသိအကျွမ်း ခင်မင်သူတစ်ဦးဦးက တစ်ဆင့်လာတာချည့်ပဲ။ ကျွန်တော်တို့ မြို့နယ်က လူငယ်တွေပါ၊ ဆရာ့စာဖတ်ပရိသတ်တွေပါ ဘာညာ အစချီပြီး စာမူတောင်းတော့တာပဲ။ ရေးပေးလိုက်တော့ စာအုပ်ထွက်လာ တာလည်း ရှိ၊ မထွက်တာလည်း ရှိ။ ထွက်ထွက် မထွက်ထွက်၊ ကိုယ့်ဆီ စာအုပ် ရောက်မလာတာက များတယ်။ ထွက်မလာရင်တော့ စာမူ အစတုံး ကရောပဲ။ ထွက်ရင်တော့ စာအုပ်ကို ရှာကြံတောင်းရ ဝယ်ရတာပလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီလိုနဲ့ အထက်အညာဒေသ၊ အောက်ပြည်မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသ၊ ရှမ်း ပြည်နယ်၊ ခရစ်ယာန်လူငယ်၊ တက္ကသိုလ်ကောလိပ်အမျိုးမျိုးတွေမှာ ကျွန်တော့်စာတွေ ပျောက်ချင်းမလှ ပျောက်လှလေပြီ။ တစ်နေ့ကပဲ မိတ်ဆွေ ပါမောက္ခချုပ်တစ်ဦးနဲ့ တွေ့တော့ သူက ကျွန်တော် The Light\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမဂ္ဂဇင်းမှာ အင်္ဂလိပ်လို ဆောင်းပါးအဟောင်းလေးတွေ ပြန်လည်ဖော်ပြပေးနေတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးစကားစပ်မိရာက အရင် သူကထိကလုပ်ခဲ့တဲ့ ကောလိပ်မဂ္ဂဇင်း မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အင်္ဂလိပ်လို ဆောင်းပါးပါခဲ့တာ ပြောပြတယ်။ ကျွန်တော်စာအုပ် မရခဲ့ကြောင်း ပြောပြတော့ သူ ရှာပေးမယ် ပြောပါတယ်။ ခုထိတော့ မရသေး။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စစ်ကိုင်းဆိုတာ ကျွန်တော့်ဇာတိပါ။ ကျွန်တော်က စစ်ကိုင်း အမှတ်၁ အထက်တန်းကျောင်းက ဆယ်တန်းအောင်ခဲ့သူပါ။ ကျောင်း နှစ်တစ်ရာ ပြည့် စာစောင်ထုတ်မယ်ဆိုတော့ လူကြုံကတစ်ဆင့် ကျွန်တော့်ဆီ စာမူတောင်းပါတယ်။ မြန်မာလို တစ်ပုဒ်၊ အင်္ဂလိပ်လို တစ်ပုဒ် ရေးပေးလိုက်ပါ တယ်။ ထွက်ပြီလို့ ကြားရတယ်။ စာအုပ်မမြင်ဖူးရ။ စစ်ကိုင်းရောက်သွားတော့ ဖတ်ပြီးတဲ့လူတွေက ကျွန်တော့်ဆောင်းပါးအကြောင်း ဆွေးနွေးကြ တယ်။ မဖတ်ရသေးဘူးပဲ ပြန်ပြောလိုက်ရတယ်။ ညီဖြစ်သူကို အကောင်း ခိုင်းလိုက်တယ်။ ရန်ကုန်က ကိုကျော်ကျော် (ဟေမန်အော့ဖ်ဆက်) ဆီမှာ ပေးထားခဲ့တယ်ပြောတယ်။ ကိုကျော်ကျော်မေးတော့ မပေးပါဘူးတဲ့။ ဒီလို နဲ့ ကိုယ်ပါဝင်ရေးသားထားတဲ့ စာအုပ်ကလေး ရပါမယ့်အကြောင်း ဟိုလူ လွှတ် ဒီမေးမြန်း အကြိမ်ကြိမ် လုံ့လစိုက်ထုတ် အားသွန်လိုက်မှ စာအုပ် ကလေး လက်ထဲ ခဲရာခဲဆစ် ရောက်လာတော့တယ်။ ရွှေချထားဖို့ပဲ ကောင်း တော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပန်းချီ ပေါ်ဦးသက် အထိမ်းအမှတ်စာစောင် ထုတ်မယ်လုပ်ကြတော့ ကျွန်တော့်ဆီက ဆောင်းပါးလည်း တောင်းတယ်။ ကိုပေါ်ဦးရဲ့ အဆိုအမိန့် တချို့ကိုလည်း အင်္ဂလိပ်လို အပြန်ခိုင်းတယ်။ ကျွန်တော် ဆောင်းပါးရေး ပြီး ဘာသာပြန်စရာပြန်ပြီး အချိန်းအချက် ပြုရာ ၃၃ လမ်း စာပေလောက တိုက်ကို သွားပို့ခဲ့တယ်။ စာစောင်ထွက်လာတော့ ဘာသာပြန်လေးတွေတော့ ပါလာရဲ့။ ဆောင်းပါး ပါမလာတော့ဘူး။ ပယ်တာလည်း မဟုတ်ဘူး။ စာပေလောကဆိုတာကလည်း ကျွန်တော့် တပည့်ခင်မြင့်ဝေတို့ အောင်မြတ် ကျော်တို့ လုပ်နေကြတာ။ သူတို့ကို မေးကြည့်တော့လည်း ပေးလိုက်တယ် ပြောပါတယ်။ ပေးလို့လည်း ဘာသာပြန်တွေ ပါလာပြီပဲ။ ဆောင်းပါးကျ မှ မပါတာက ဆန်းနေတယ်။ ဖြစ်နိုင်ခြေတွေ စဉ်းစားကြည့်တော့ ပေါ်ဦး သက် စာအုပ်ထုတ်ဝေဖို့ တာဝန်ယူကြသူတွေနဲ့ နီးစပ်သူတွေထဲမှာ ကျွန်တော့်ကို အာဃာတထားတဲ့ စိတ်မနှံ့သူတစ်ဦး ပါပုံရတယ်။ (စိတ်မနှံ့လို့ ဒီလိုလုပ်တာ၊ စိတ်နှံ့ရင် လုပ်မှာမဟုတ်) အဲဒီသူက ကျွန်တော့်စာမူကို အသာခိုးဝှက်သွားပြီး ဖျောက်ဖျက်ပစ်လိုက်တာ ဖြစ်မယ်လို့ အဖက်ဖက်က တွေး ပြီး ကောက်ချက်ချမိတယ် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲသလို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် မဟုတ်ဘဲ ဗြောင်ကျကျကို ဖျောက်ပစ်သူ တစ်ဦးကတော့ အားမာန်သစ်စာပေက ကိုညိုမှိုင်း။ သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ “အိုမာရ်ခိုက်ယမ်း” ကို ထုတ်ဝေသူပါ။ အိုမာရ်ခိုက်ယမ်းဆိုတာကလည်း အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်အမျိုးမျိုးရှိတဲ့အပြင် ကျွန်တော်ယူတဲ့ ဖစ်တ်စ်ဂျဲရလ်ဒ် ကိုယ်တိုင်က တစ်မျိုးပြီး တစ်မျိုး လုပ်လေတော့ မူကွဲတွေ ရှေ့ချကာ မှတ်စု ထုတ်ရတာ တကယ် လက်ဝင်ပြီး အချိန်ကြာတယ်။ ပုံနှိပ်စာမျက်နှာ သုံး ဆယ်ကျော် ရှိတယ်။ အဲဒါကို ကိုညိုမှိုင်းက ဖျောက်ပစ်လိုက်တာကလား။ သူ့ကိုစာမူပေးပြီး ခရီးထွက်နေလိုက်တယ်။ ပြန်လာမှ ပျောက်သွားပြီ သိရတော့ စာအုပ်ကြီးတွေ လေးငါးအုပ် ရှေ့ချ၊ ပုံနှိပ်စာမျက်နှာ သုံးဆယ်ကျော် စာ မှတ်စုတွေ ထုတ်ရပြန်ရော။ ဒီအကြောင်း မိတ်ဆွေတွေ ပြောပြမိတော့ ဝတ္ထုရေးဆရာမတစ်ဦးက သူ့စာမူကိုလည်း အဲသလို ကိုညိုမှိုင်း ဖျောက်ပစ် တာ ခံရဖူးကြောင်း ပြောပြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပန်မဂ္ဂဇင်း ပြန်လည်ထုတ်ဝေကြဖို့ စီစဉ်ကြစဉ်က ကိုဖေမြင့်တို့ ကိုခင် မောင်တိုး (မိုးမိတ်) တို့ ကျွန်တော့် အိမ်ရောက်လာကြပါတယ်။ ဆွေးနွေး တိုင်ပင်ကြပြီး ကျွန်တော့်ကို နိုင်ငံတကာ ဝတ္ထုအကြောင်းရေးဖို့ တာဝန်ပေး ကြတာနဲ့ ကျွန်တော်က ဆာလ်မန်ရရှဒီအကြောင်း ရေးခဲ့တယ်။ နောက် ဝိဇ္ဇာဓရနိုက်ပေါလ်အကြောင်း ရေးပေးလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်ရေးပေးပြီး မကြာမီ သူနိုဘယ်ဆုရကြောင်း ကြေညာချက် ထွက်လာတာပါပဲ။ ဒီနောက် သူတို့ အယ်ဒီတာအဖွဲ့ တွေ အပြောင်းအလဲဖြစ်ကုန်ကြတယ်။ အဲဒီလို မဖြစ် ခင်လေး ကျွန်တော်က အိန္ဒိယစာရေးဆရာ ဝိကြမ သေဌ (ဗိကရမ် ဆက်သ်) ရဲ့ သုံးအုပ်တွဲ ဝတ္ထုကြီး A Suitable Boy \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကြောင်း ဆောင်းပါးအရှည် ကြီး ရေးပေးလိုက်တယ်။ ရေးရတာက လွယ်တာမဟုတ်။ ကျွန်တော့်မှာ စာအုပ်က ကိုယ်ပိုင်ရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ ဗြိတိသျှကောင်စီ စာကြည့်တိုက်ကရတာ။ ပထမငှားတော့ တစ်အုပ်ပဲ ရခဲ့တယ်။ ဒါနဲ့ ကျန် ၂ နဲ့ ၃ ကို \u003c\/span\u003eReserve\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလုပ်ခဲ့ပြီး နောက်အပတ်မှာမှ ငှားရတာဖြစ်တယ်။ အဲဒီလို ခဲရာ ခဲဆစ်ငှားဖတ်ရ၊ ရေးရပြီးခါမှ အယ်ဒီတာ အပြောင်းအလွဲမှာ စာမူ ဆုံးရပါလေရော။ ကိုဖေမြင့်ကို ကိုခင်မောင်တိုးတို့ကို တွေ့ လို့ပြောပြတော့လည်း သူတို့မေ့ကုန်ကြပြီ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီလိုနဲ့ အချိန်တွေလွန်သွားရာက တက္ကသိုလ်ကျောင်းနေဖက် သူငယ် ချင်းကိုဟန်ထွန်း (အရင်အစိုးရ ဂျုံစက်) က တစ်နေ့ လူငယ်တစ်ယောက် ကို ခေါ်လာကာ မိတ်ဆက်ပေးတယ်။ သူက အခု ပန်မဂ္ဂဇင်းထုတ်ဝေနေ သူပါတဲ့။ စာမူကလေးများ ချီးမြှင့်ပေးပါတဲ့။ ရက်ချိန်းပေးလိုက်တယ်။ ပန် မှာ နိုင်ငံခြားဝတ္ထုအကြောင်းရေးမိတာ သင်ခန်းစာရထားပြီမို့ ကိုယ်ပိုင်တဲ့ မြန်မာဂန္ထဝင်စာပေအကြောင်း ရေးပေးလိုက်ပါတယ်။ တစ်လလည်း မပါ၊ နှစ်လလည်း မပါ၊ သုံးလလည်း မပါနဲ့ ကြာသွားတော့ မျှော်၊ သူတို့က လူငယ်ဆိုတော့ ဂန္ထဝင်စာပေအကြောင်း မထည့်ချင်ကြလို့ ထင်ရဲ့”လို့ တွေး မိကာ စာမူကို ကွန်ပျူတာထဲက Printout \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသစ်ထုတ်ကာ မဟေသီကို ပို့လိုက်ပါတယ်။ မဟေသီ အယ်ဒီတာအဖွဲ့က “ပန်မှာ ပါပြီး” ဆိုကာ ပြန် ပို့လိုက်တော့မှပဲ ကိုယ့်စာမူ ပုံနှိပ်ပြီးပြီဆိုတာ သိရတော့တယ်။ စာအုပ်က တော့ အခုစာရေးနေတဲ့ မတ်လ ၁၃ ရက်ထိ မမြင်ဖူးသေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါ ကျွန်တော် သတိရသလောက် အတွေ့အကြုံလေးတွေ ပြန်ရေးပြနေ တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် မမှတ်မိတော့တဲ့ စာမူပျောက်ကိစ္စ၊ စာအုပ် မရကိစ္စတွေ မရေမတွက်နိုင်ရှိပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းတော့မဟုတ်ကြောင်းကို မနေ့တစ်နေ့က မောင်ဝံသရဲ့ ဒုတိယ အတွေး” ဖတ်ရတော့မှ သိရလို့ ဖြေသာသလိုတော့ ရှိမိရဲ့။ မောင်ဝံသက သူတို့ ပဲခူးအမျိုးသားကျောင်း ရွှေရတုသဘင်မဂ္ဂဇင်းကို ပြမှ မိတ်ဆွေကဗျာ ဆရာက “ဒီမှာ ကျွန်တော့်ကဗျာလည်း ပါသကိုး” လို့ စာတစ်မျက်နှာကိုထောက်ပြီး ပြောပြပါသတဲ့။ ပြီးတော့ ကူးယူရှာသတဲ့။ မဂ္ဂဇင်းတစ်စောင် မှာ အယ်ဒီတာလုပ်ဖူးတဲ့သူတစ်ဦး ပြောပြတာကတော့ သူတို့မဂ္ဂဇင်းက ဆရာမင်းသုဝဏ်ဆီ စာမူသွားတောင်းပြီးထည့်ရင်လည်း ဘယ်တော့မှ စာမူခနဲ့ စာအုပ်သွားပေးလေ့မရှိပါဘူးတဲ့။ မဂ္ဂဇင်းတင် မဟုတ်၊ ကျမ်းစာ အုပ်တစ်အုပ်လုံးကိုတောင် တောင်းတုန်းကတောင်း ထုတ်ပြီးထွက်တော့ ဆရာမင်းသုဝဏ်ဆီ စာအုပ်ရော စာမူခပါ သွားပေးဖော်မရသူကိုလည်း လောကကြီးမှာ တွေ့ ဖူးရသေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခုဟာက စာပေ မလေးစားသူများအကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန် တော်ရေးနေတဲ့ မဂ္ဂဇင်းများ၊ စာအုပ်ထုတ်ဝေသူများ အများစု အဲဒီထဲ မပါပါ။ စာမူခနည်းတာ များတာ ကွဲပြားသော်လည်း (အများဆုံး ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ် ၂၅ဝဝ၊ အနည်းဆုံး ၁၅ဝဝ) အိမ်တိုင်ရာရောက် စာမူခ စာအုပ်လာပေးကြ တယ်။ နိုင်ငံခြားက ဆိုရင်တော့ ပိုယဉ်ကျေးတယ်။ တစ်နေ့က သူတို့စာ အုပ်ထဲမှာ မင်းသုဝဏ်ရဲ့ ကဗျာ ကျွန်တော်ဘာသာပြန်တာကို ထည့်သုံးမိ ပြီး အကြောင်းကြောင်းကြောင့် စာအုပ်ပို့ရတာ နောက်ကျသွားတဲ့အတွက် ကုလသမဂ္ဂယူနီဆက်ဒေသ ဒါရိုက်တာက စိတ်မကောင်းကြောင်း တလေး တစား စာရေးလိုက်တယ်။ ဦးအေးမြင့် မြန်မာ့ ရိုးရာပန်းချီစာအုပ်တုန်းက လည်း ရေးသူ ဦးအေးမြင့်ကိုရော ဘာသာပြန်သူ ကျွန်တော့်ကိုပါ Toyota Foundation \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eက ကျွေးမွေးဧည့်ခံကာ လက်ဆောင်တွေနဲ့ စာမူခ ပူဇော် တာပါ။ ၁၉၆၅ ဆီက ဂျာမန် မြန်မာ ကဗျာစာအုပ်ထုတ်သူ \u003c\/span\u003eFranzEppert \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကလည်း ကျွန်တော့်ဘာသာပြန်ကို သုံးပြီး ပိုက်ဆံမပေးပေမယ့် တကူးတက စာအုပ်ပို့ပေးဖော် ရပေတယ်။ သူသုံးထားတဲ့ကဗျာကို ပြန်သုံး တဲ့ \u003c\/span\u003eBurma (Myanmar) the Golden \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုထုပ်ဝေသူ ဂျာမန် ဓါတ်ပုံဆရာနဲ့ သြစတရီးယန် စာရေးသူတို့ကတော့ ခုနက တင်ပြခဲ့တဲ့ မြန်မာတွေနဲ့ တယ်မကွာဘူး။ စာအုပ်တောင် ပို့ဖော်မရကြဘူး။ ဖော်ပြထားပုံကလည်း ကဗျာဆရာ နာမည် မပါ။ ဘာသာပြန်သူ ကျွန်တော့်နာမည်ပဲပါလေတော့ ကျွန်တော်ပဲ ကဗျာ ဆရာ ဖြစ်သလိုလို။ တစ်ခုတော့ ရှိရဲ့။ စာအုပ်မထွက်ခင်က \u003c\/span\u003eFranzEppert \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုတော့ ခွင့်တောင်းသေးသလား မပြောတတ်ဘူး။ အဲဒီတုန်းက ဒီစာအုပ် မြန်မာပြည်မရောက်သေးတဲ့အချိန် (၁၉၈၂) မိတ်ဆွေ အမေရိကန် ဘာသာ ဗေဒဆရာ \u003c\/span\u003eJulian Wheatley \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eက ဝယ်လာပြီး လက်ဆောင်ပေးလို့သာ ဓာတ်ပုံတွေ ဝေဝေဆာဆာနဲ့ စာအုပ်ကြီးကို လက်ဝယ်ရခဲ့တော့တယ်။ အခု တော့လည်း အဲဒီစာအုပ် အင်းဝမှာ ဝယ်လို့ ရနေပါပြီ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45550505689237,"sku":"","price":5400.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45550505722005,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_f8cff497-c484-4e37-9730-cf446f07e3a1.jpg?v=1730237308"},{"product_id":"မောင်သာနိုး-ဟိုက္ကုကဗျာခရီးသည်ဗသျိူး","title":"မောင်သာနိုး - ဟိုက္ကုကဗျာခရီးသည်ဗသျိူး","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရီးအစ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တတိယလ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ရက်၊ မနက်စောစောမှာ ငါခရီးစခဲ့ တယ်။ ကောင်းကင်မှာ အမှောင်ရစ်သီနေဆဲ။ တဖြည်းဖြည်း ဝါးသွား နေပေမဲ့ လကိုမြင်ရတုန်း။ ဖူဂျီတောင်ရဲ့ ဝိုးတဝါးအရိပ်နဲ့ အူအေနိုနဲ့ ယနကတို့ရဲ့ ချယ်ရီပန်းတို့က ငါ့ကို နောက်ဆုံးနှုတ်ဆက်နေကြရဲ့။ ငါ့မိတ်ဆွေတွေ အလျင်ညကရောက်လာကြပြီး အားလုံးပဲ ပထမမိုင် အနည်းငယ်လိုက်ပို့ဖို့ လှေပေါ်လိုက်ခဲ့ကြတယ်။ ဆင်ဂျူမှာ လှေပေါ်က ဆင်းကြတော့ ငါ့ ရှေ့က မိုင်သုံးထောင်ကို တွေးမိပြီး ရုတ်တရက် ငါ့ ရင်ထဲပြည့်သွားတယ်။ မြို့ရဲ့ အိမ်တွေကိုရော၊ မိတ်ဆွေများရဲ့ မျက်နှာ တွေကိုရော မျက်ရည်ပေနေတဲ့ ငါ့မျက်လုံးများက အိပ်မက်ပမာသာ မြင်နိုင်တော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနွေဦးကုန်မှာစိုး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ငှက်တို့ ငို၊ ငါးတို့တောင်မှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျက်ရည်တွေဝေကြ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခရီးအစကို သည်ကဗျာနဲ့ မော်ကွန်းထိုးရင်း ငါခရီးထွက်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ တဝဲလည်လည် အတွေးတွေက ခြေလှမ်းများကို လေးလံစေ လေရဲ့။ ငါ့မိတ်ဆွေများဟာ တန်းရပ်တဲ့ကာ ငါ့ကျောပြင်ကို မြင်ရ သေးသမျှ လက်ဝှေ့ယမ်း နှုတ်ဆက်နေရစ်ကြပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုကာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီနေ့တစ်နေ့လုံး လျှောက်လာခဲ့တယ်။ မြောက်ဖျားဒေသက ထူးဆန်းတဲ့မြင်ကွင်းတွေ ကြည့်ပြီးရင် ပြန်မယ်တမ်းတရင်း၊ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်မယ့် အလားအလာကိုတော့ တကယ့်တကယ် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်ရင်းပ။ ဂင်ရိုို ဒုတိယနှစ် ၁၆၈၉ မှာ ခုလို ခရီးရှည်ထွက်ခဲ့တာ အအေးပိုင်းဒေသတွေရောက်ရင် ခေါင်းပေါ် နှင်းဖွေးဆံပင်တွေသာ ပိုလို့ရမှာပဲဆိုတာ သိပါရဲ့။ ညနေမှာ ဆိုကာရွာကိုရောက်တော့ ထမ်း လာခဲ့ရတဲ့ အထုပ်ကြောင့် အရိုးငေါငေါ ငါ့ပခုံးတွေနာနေပြီ။ အထုပ် ထဲမှာက ညမှာနွေးစေဖို့ စက္ကူအင်္ကျီ၊ ရေချိုးပြီးရင်ဝတ်ဖို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချည်ထည်အကျီရှည်၊ မိုးကာမလုံမလဲ၊ စာရေးကိရိယာ၊ မိတ်ဆွေတချို့ ရဲ့ လက်ဆောင်တွေ။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခရီးထွက်ချင်တာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့ အသုံးဝင်တာ တစ်ကြောင်း၊ မပစ်ရက်ချင်တာ တစ်ကြောင်း ကြောင့် တချို့ပစ္စည်းလေးတွေ လွှင့်မပစ်ရက်နိုင် ဖြစ်ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မူရော-နော-ယာရှိမ နတ်စင်ကို သွားကြည့်ကြတယ်။ ငါ့ခရီး ဖော်ဆောရရဲ့ အဆိုကတော့ သည်နတ်စင်က ပန်းပွင့်အပင်ရှင်မ (ကော နောဟန ဆရာယ ဟိမေ) ဆိုတဲ့ နတ်သမီးရဲ့ နတ်စင်တဲ့။ ဖူဂျီတောင်ခြေရင်းမှာလည်း သူ့နတ်စင်ရှိသေးသတဲ့။ သည်နတ်သမီးက သူနဲ့တစ် ညတည်းနေပြီးရတဲ့ ကလေးကို ခင်ပွန်းသည်နတ်က သံသယဝင်တော့ သစ်ခက်တဲနန်းလေးထဲဝင်၊ မီးရှို့ခဲ့တယ်။ ကလေးဟာ အန္တရာယ်မရှိဘဲ မွေးဖွားခဲ့ရင် သူမှာအပြစ်မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတာပေါ့လေ။ ဒါကြောင့် သူမွေး တဲ့သားကို မီးလျှံဖွားအရှင်ကြီး (ဟောဟော ဒေမိ-နော-မိကော တော) လို့ခေါ်ပြီး နတ်သမီးရဲ့ နတ်စင်ကို မုရော-နော-ယရှိမ (မီးလျှံ နတ်ကွန်း) လို့ခေါ်တာတဲ့။ သည်ဒေသက ကဗျာဆရာတွေ မီးလျှံကို တေးဖွဲ့ လေ့ရှိ ကြပြီး အရပ်သားတွေကလည်း ကောနာရှိရိုခေါ်တဲ့ အပြောက်အကျား ငါးတစ်မျိုးကို မစားကြဘူး။ သည်ငါးက မီးသင့်ရင် လူသားမီးရှို့တဲ့ အနံ့ထွက်တာကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟောတောကေ ဂေါဇအဲမာန်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တတိယလ ဆယ့်သုံးရက်နေ့ (မေ ၁၉) ညမှာ နစ်ကိုတောင်ခြေ ရင်းရှိ ထမင်းဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ တည်းခိုလိုက်ကြတယ်။ ထမင်းဆိုင်ရှင်က သူ့နာမည် လူရိုးကြီးဂေါဇအဲမာန်လို့ ခေါ်ကြောင်း၊ အစစအရာရာမှာ ရိုးသားမှုကို ရှေ့တန်းတင်ကြောင်း၊ သူ့မြက်ခေါင်းအုံးပေါ် လုံးဝ စိတ်ချ လက်ချအိပ်နိုင်ကြောင်း ပြောပါတယ်။ ငါသူ့ကို သေသေချာချာ ကြည့် လိုက်တယ်။ ခေါင်းမာမာနဲ့ ရိုးသားမယ့်ပုံ။ လောကီပါးနပ်မှု အလျှင်း ကင်းမဲ့နေပုံ တွေ့ရရဲ့ ။ ရဟန်းအသွင်နဲ့ သူတောင်းစားဟန် ခရီးသည် နှစ်ဦးကို စောင့်ရှောက်ဖို့ ကရုဏာတော်ရှင် ဗုဒ္ဓကိုယ်တိုင်က ယုတ်မာရက် စက်တဲ့ကမ္ဘာထဲ လူယောင်ဆောင်လာခဲ့လေရော့သလား ထင်မိတော့ တယ်။ ကွန်ဖြူးရှပ်ရဲ့ ဂိုကိဘောကုတောစု (စာရိတ္တမြင့်မားမှု အစွမ်းကုန် ရိုးသားမှု) တရားကို နီးနီးကပ်ကပ် ချဉ်းလာနိုင်သူပါပဲ။ ဒီလိုလူမျိုးကို လေးစားရမှာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နစ်ကို\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စတုတ္ထလတစ်ရက်နေ့ (မေ ၂၀) မှာ နစ်ကို တောင်ပေါ်တက်ပြီး ဘုရားဖူးကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေးကတော့ ဒီတောင်ရဲ့ အမည်ကို တရုတ်စာလုံး “နှစ်”နဲ့ “ရိုင်း” ကို ယူပြီး “နိကို” လို့ ရေးခဲ့တယ်။ ဒီမှာ ဆရာတော် ကူးကာအိ ဘုရား တည်တဲ့အခါမှာတော့ “နေ” နဲ့ “အလင်း” အဓိပ္ပာယ်ထွက်တဲ့ စာလုံး နှစ်လုံးကို ပြောင်းလဲပြီး သုံးခဲ့တဲ့အတွက် “နစ်ကို”လို့ ပြောင်းသွားတယ်။ ဆရာတော်ဟာ နောင်အနှစ်တစ်ထောင်ကို ကြိုမြင်နိုင်စွမ်းခဲ့ပုံပါပဲ။ ခုဆို တောကုဂဝသာသနာရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့အလင်းဟာ ကောင်းကင်အနှံ့ လင်းထိန်လို့နေကာ မေတ္တာရောင်ခြည်တွေ တိုင်းပြည်တစ်ဝန်း လွှမ်းခြုံ နေသမို့ ပြည်သူတစ်ရပ်လုံး ချမ်းအေးသာယာနေကြရပြီလေ။ ကြည်ညို စိတ်တွေ ပြည့်လျှမ်းနေလိုက်တာ ကဗျာရေးဖို့တောင် လက်တွန့်နေမိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစေတီတော် မြတ်ငဲ့၊ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွက်စိမ်းတွေ ရွက်နုသစ်တွေ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e           နေခြည်မှာ လင်းလို့\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျီးကန်းမွေး” တောင်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတဲ့ ကုရောကမိ အဝေး နှင်းဖြူထဲမှာ မြင်ရတယ်။ မိုးနှင်းနဲ့ ဖွေးဖွေးဖြူလို့ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးပြည်း ခေါင်းတုံး ငါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျီးကန်းမွေးတောင် တက်ခဲ့တယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဝတ်သစ်လဲနေ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                      ဆောရ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆောရ” က သူ ကလောင်နာမည်ပါ။ သူ့ မျိုးရိုးနာမည်က ကာဝါအိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူက ငှက်ပျောပင်တဲအနီးမှာနေပြီး ငါ့ကို ထင်းခွေ၊ ရေခပ်စတဲ့အိမ်မှုတောက်တိုမည်ရတွေ ကူညီလေ့ရှိတယ်။ ဆောရက မတ်ဆုရှိမနဲ့ ကိဆကတ ရှုခင်းတွေ့မြင်ရမှာ စိတ်အားသန်သမို့ ငါ့ကို အဖော်လည်းရ၊ လမ်းပေါ်က ဒုက္ခ၊ သုက္ခတွေလည်းမျှယူမယ်ဆိုပြီး ငါနဲ့လိုက်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။ တို့ခရီးစထွက်တဲ့ မနက်မှာပဲ ခေါင်းတုံး၊ ရဟန်းသာမဏေ ဝတ်ရုံနက်ကို ဆင်၊ နာမည်ကိုလည်း “ဗောဓိ” လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတဲ့ “ဆိုဂေါ”ကို ခံယူလိုက်တယ်။ ကုရာကမိ တောင်မှာရေးတဲ့ သူ့ကဗျာမှာ ဒါကိုညွှန်းထားတာ။ “အဝတ်သစ်လဲ” ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေက အင်မတန်ထိတယ်။ နွေဦး အဝတ်အစားလဲဝတ်ရတဲ့ ထုံးစံဓလေ့ဆိုင်ရာ နေ့ကိုရော၊ ခရီးမထွက်ခင် ရဟန်းဝတ်တော့ ဆောရကိုယ်တိုင် “အဝတ် သစ်လဲ” ခဲ့တာကိုပါ ဆိုလိုပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         တောင်အထက် တစ်မိုင်လောက်မှာ ရေတံခွန်ရှိတယ်။ ရေက ခုန်ပျံတက်ကာ ဂူထိပ်ကနေ ကျောက်ဆောင် ထောင်သောင်းပတ်လည် ဝိုင်းနေတဲ့ စိမ်းလဲ့လဲ့ကန်ထဲ ကိုက်တစ်ရာလောက် ထိုးဆင်းနေဟန် ထင်ရတယ်။ ဂူထဲ အသာလှည့်ဝင် ရေတံခွန်ကို နောက်ကနေ ရှုစားနေ ရသလိုပဲ။ ဒါကြောင့် “နောက်ကမြင်” ရေတံခွန် (အူရမိ-နော-တကိ) လို့ အမည်တွင်တာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေတံခွန်ထဲ အောင်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနွေရတု ကမ္မဋ္ဌာန်းကို \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစတင်ခဲ့ကြပေါ့။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နာဆုခရိုင်က ကုရောဘနေခေါ်တဲ့ အရပ်မှာ နေသူ ငါ့ အသိ တစ်ယောက်ရှိတယ်။ ဒါနဲ့ နာဆုမြက်တောကြီးကို ဖြတ်ဖို့ဆုံးဖြတ် လိုက်ကြတယ်။ အဝေးမှာ လှမ်းမြင်ရတဲ့ ရွာတစ်ရွာဆီ ဦးတည်ပြီး ဖြတ် လမ်းအတိုင်း လိုက်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရွာမရောက်ခင် မိုးရွာလာပြီး ညရောက်လာပါရော။ လယ်သမားအိမ်တစ်အိမ်မှာ အဲဒီညအိပ်ပြီးနောက်နေ့မနက် မြက်တောကိုဖြတ် ခရီးစခဲ့ကြပြန်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြက်စားနေတဲ့ မြင်းတစ်ကောင် တွေ့ကြရတယ်။ အနီးအနားမှာ လူတစ်ယောက်က မြက်ရိတ်နေလေတော့ လမ်းမေးကြရတာပါ။ တောသားပေမဲ့လည်း ကရုဏာတရား မခေါင်းပါးပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟောဗျ” တဲ့ သူက စိုးရိမ်သွားဟန်နဲ့ “\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \" ဒီတောက လမ်းတွေ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတာ။ လူစိမ်းဆို အလွယ်နဲ့မျက်စိလည်မှာပဲ။ ကျုပ်မြင်း ယူသွား၊ သူဆက်မသွားရင်တော့ ပြန်လွှတ်လိုက်ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့မြင်းကို ငှားလိုက်တယ်။ မြင်းစီးပြီး ထွက်လည်းထွက်ရော ကလေးနှစ်ယောက် နောက်က ပြေးလိုက်လာတယ်။ တစ်ယောက်က မိန်းကလေး၊ နာမည်က ကာဆနေလို့ ပြောပြတယ်။ အဓိပ္ပာယ်က “မမျိုးစုံ” ပေါ့၊ ထူးခြားသလောက် လှပတဲ့နာမည်လေးပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပန်းပွင့်လေးသာဆို \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပန်းနုရောင် တောပန်းလေး ပ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပွင့်ချပ် မျိုးစုံလိမ့်။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆောရ \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာခင် အိမ်ခြေအနည်းငယ်နဲ့ ရွာလေးတစ်ရွာကို ရောက်လာ ကြတယ်။ ဒါနဲ့ ပိုက်ဆံအနည်းအကျဉ်းကို ကုန်းနှီးမှာ ကြိုးနဲ့ချည်ကာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45550505263253,"sku":"","price":1425.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45550505296021,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_1cbfcb88-e27e-4c22-be75-21879620ea71.jpg?v=1730237332"},{"product_id":"မောင်သာနိုး-ထင်းရူးပင်ရိပ်","title":"မောင်သာနိုး - ထင်းရူးပင်ရိပ်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနောက်တိုင်းကဗျာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“စိန်ခြူးကြာညောင်' နဲ့ “ကွန်မြူနစ် ကြေညာစာတန်း” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟိုးလွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ့်ငါးနှစ်လောက်က စာရေးသူဟာ နိုင်ငံခြားသား သတင်းစာဆရာ တစ်ဦးနဲ့အတူ ဗမာပန်းချီဆရာ တစ်ဦးအိမ် အလည်ရောက်သွားပါတယ်။ အတော်အသင့် ထင်ရှားတဲ့ ပန်းချီဆရာတစ်ဦးပါပဲ။ ပန်းချီအကြောင်း စကားပြောကြယင်းက နိုင်ငံခြားမိတ်ဆွေက “ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ ခုဘယ်လိုထရင်းတွေ လိုက်နေကြပါသလဲ” လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့် မိတ်ဆွေပန်းချီဆရာခမျာ သူ့မေးခွန်းကို နားမလည် နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရပြီး ကြောင်နေတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်ကပဲ ဝင်ပြီး “ဪ”ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ထရင်းတွေ ဘာတွေသိပ်မရှိသေးပါဘူး ခင်ဗျာ၊ အစဉ်အလာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဒီလိုပဲရေးဆွဲနေကြပါတယ်”လို့ ပြောလိုက်ရပါတယ်။ အဲဒီ အချိန်အပိုင်းဆီက ခေတ်ပြိုင် အနုပညာထရင်းတွေကို ခေတ်မီမီ လေ့လာသိမြင်နေတဲ့ ပန်းချီကျော်တွေလဲ မြန်မာပြည်မှာရှိကောင်းရှိနေပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ တော်တော် များများကဖြင့် ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေလို ကိုယ်သင်လာခဲ့ဖူးတဲ့ရေးနည်း ဆွဲနည်းကလေးနဲ့ပဲ လူပုံဆွဲလိုက် ရှုမျှော်ခင်းပုံဆွဲလိုက်၊ ရေဆေးဆွဲလိုက်၊ ဆီဆေး ဆွဲလိုက် ဒါလောက်နဲ့ ပြီးနေကြသူတွေပါပဲ။ “မော်ဒန်အတ်”တို့ “ဘာရီယဲလစ်ဇင်းတို့ `အင်ပရက်ရှင်နစ်ဇင်း” တို့ဆိုတဲ့ အသံတွေပန်းချီလောကက ကြားရတာ မကြာသေးပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပေမယ့် ဒီနေရာမှာ မြန်မာပန်းချီလောကဟာ မြန်မာ စာပေလောကထက် ကံကောင်းပါတယ်။ ခုနေခါမှာ ခေတ်ပေါ် မြန်မာပန်းချီကားတွေပေါ်နေပြီ၊ ပေါ်တာမှ တော်တော်အဆင့်အတန်းမီမီ ပေါ်နေပြီဖြစ်ပေမဲ့ “မော်ဒန်' မြန်မာ ကဗျာရယ်လို့ မူးလို့မှရှုစရာ မရှိသေးပါဘူး။ ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ အောင်ချိမ့်ဟာ လက်ဝဲသုန္ဒရလို ရတုပိုဒ်စုံမရေးတော့ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ အိုအောင်ဟာလဲ ရှင်မဟာ ရဋ္ဌသာရလို ဇာတ်ကြီးဆယ်ဖွဲ့ထဲက ကောင်းနိုးရာရာရှာပြီး ပျို့တစ်ပုဒ် ခမ်းခမ်းနားနားဖြစ်အောင်အားထုတ်တာမျိုး မလုပ်တော့ပါဘူး။ ဒါပေမယ့်အကြောင်း အရာတွေ ပိုပြီးကျယ်ပြန့်လာတာ၊ မျိုးစုံလာတာ၊ စာဟန်တွေသစ်လာတာ(သစ်လာတာကော ဟုတ်မှဟုတ်ရဲ့လား)က လွဲယင် စာပေမှာစိမ့်ဝင်နေတဲ့ ‘ခံစားနိုင်စွမ်း” ဆိုတာကတော့ ပိန်မသာ လိန်မသာပါပဲ။ (ပူးတွဲ ပေးထားတဲ့ ဇယားကိုကြည့်ပါ)ကနေ့အချိန်မှာ ကျနော်တို့ဟာအဘက်ဘက်က ခေတ်နဲ့ရင်ပေါင်တန်းနိုင်အောင် အားထုတ်နေကြပြီ။ ခေတ်ကို အတော်အသင့်လိုက်မီလာတာလဲရှိရဲ့။ ဒါပေမယ့် နောက်ကျနေတာက များနေသေးတယ်။ အဲဒီများတဲ့ထဲမှာ စာပေက ထိပ်ကပြေးနေတယ်။ ဒီတော့ ကျနော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ ကျနော်တို့ ကြိုးစား ကြရမယ်၊ လေ့လာကြရမယ်။ သူများတွေ ဘယ်အဆင့်ရောက်နေတယ်ဆိုတာ ကို လေ့လာသိမြင်ပြီး ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ရဲ့ အဆင့်၊ ရောက်နေတဲ့ အခြေအနေကိုလည်း သိမြင်ကြရပေ လိမ့်မယ်။ သိမြင်လာတာနဲ့အမျှ ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာအောင်၊ အားကောင်းလာအောင် လုပ်ကြရမှာလဲ။ “ပြည်သူအတွက် စာပေ”လို့ ကျွေးကြော်နေချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ ကဗျာတွေဟာ ပြည်သူကိုအကျိုးပြုနေရဲ့လား။ အကျိုးပြု နေရင်လည်း ဘယ်လောက် အဆင့်အထိ ထက်ထက်မြက်မြက်ပြုနေတာလဲ။ ဒီထက် ထက်မြက်လာအောင်ကော မလုပ်နိုင်တော့ဘူးလား။ ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ။ ဒါကို ကျွန်တော်တို့ ဆန်းစစ်ကြရပါလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရာဇဝင်စာအုပ်ကို ခဏ ကောက်ကိုင်ပြီး ကျွန်တော်တို့တိုင်းပြည် အဘက်ဘက်က ခေတ်နောက်ကျခဲ့ရခြင်း အကြောင်းကို ဆန်းစစ်ကြည့်ယင် အဓိကအကြောင်းရင်းက “အထီးကျန်ခြင်း” ဝါ ‘အဆက်ပြတ်ခြင်း” ဆိုတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ သူများတကာတွေ ကျောက်တိုင် ကျောက်လုံးကြီးတွေနဲ့ နန်းတော်ကြီးတွေ ဘုရားကျောင်းကြီးတွေ တည်ဆောက်နေကြချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့က သစ်ကလေး ဝါးကလေးနဲ့ “သစ်ခက်တဲနန်း' အပြိုင်ဆောက်ကြတုန်းပဲ။ သူများတကာတွေရေနွေးငွေ့ကို ကကြိုးတန်ဆာဆင်ပြီး စက်ကြီးတွေ၊ ယာဉ်ကြီးတွေ မောင်းနှင်လာနေချိန်မှာလည်း ကျွန်တော်တို့က “ခလောက်ကလေးရယ်တဲ့ ဒိုးဒိုးဒေါင်'တုန်းပဲ။ သူများ တကာတွေက ပစ္စည်းမဲ့ လူတန်းစားမှာ ဘာမှဆုံးရှုံးစရာမရှိဖူး၊ နှောင်ကြိုးပဲ ဆုံးရှုံးစရာရှိတယ်” လို့ ကမ္ဘာတုန်အောင် ဟစ်ကျွေးလိုက်တဲ့ အချိန်မှာလဲ ကျွန်တော် တို့ကတော့ “စိန်ခြူးရယ်တဲ့ ကြာညောင်ကြာညောင်' ကောင်းတုန်းပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ဖိုးဖွားတွေရဲ့ ဒီ “အဆက်ပြတ်မှု' အစဉ်အလာဆိုးကို ကျွန်တော်တို့ဟာ ကနေ့အထိ အမွေခံချင်ကြတုန်းပဲ ဖြစ်နေတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အဖိုးအဖွားတွေထက် အများကြီး အခွင့်အလမ်းသာလာပြီဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တို့တစ်တွေဟာ ဒီ 'ဗမာ့ဉာဉ်” ကြီးကို အစတုံးပစ်ဖို့ ကောင်းလှပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒီလို တင်ပြလိုက်တဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ ဆိုလိုတာကို အဓိပ္ပာယ် အကောက် မမှားလိုက်ဖို့ ပြောကြားလိုပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က သူများလုပ်တဲ့ အတိုင်း လိုက်လုပ်ရမယ်၊ အတုခိုးရမယ်လို့ ချောက်တွန်းနေတာမဟုတ်ဖူး။ သူများ ရောက်နေတဲ့ အဆင့်ကို သိရမယ်၊ သူများ သုံးနေတဲ့ နည်းနာတွေကို သိရမယ်၊ သူ့နည်းထဲက ကိုယ်လက်ခံနိုင်တာကို ယူသုံး၊ ကိုယ့်ဟာ ကိုယ်တီတွင်သင့်တာ တီတွင်၊ ဒီလိုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူ့ထက်မကျော်ရင်သာရှိစေ၊ နောက်တော့ မကျစေရဖူး၊ ရင်ပေါင်တန်းရှိ နေစေရမယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ကဆိုချင်တယ်။ ဒီ ဆိုလိုချက်အတိုင်းပဲ ဒီစာအုပ်ကို ကျွန်တော်ပြုစုပါတယ်။ ဒီ စာအုပ်ထဲမှာ ကျွန်တော်ရွေးချယ်တင်ပြထားတဲ့ ကဗျာဆရာ အားလုံးကို ကျွန်တော် သဘောကျတာ မဟုတ်ပါဖူး။ သူ့မှာထူးချွန်တာရှိခဲ့ယင်၊ သူ့နည်း ကို သိသင့်တယ်လို့ ယူဆယင် စာရင်းထဲမှာထည့်လိုက်တာပါပဲ။ ဒီ စာအုပ်ဟာ ကနေ့ခေတ်ရဲ့ သြဇာတိက္ကမ ကြီးမားတဲ့ ကမ္ဘာ့အစိတ်အပိုင်းဖြစ်တဲ့ အနောက်တိုင်းက ကဗျာဆရာတွေရဲ့ ကဗျာလမ်းကြောင်းတွေ၊ သူတို့ သုံးနေတဲ့ နည်း (တက်ခနိက) တွေ၊ အယူအဆတွေ့ ကို အထိုက်အလျောက်စုံစုံစေ့စေ့ မိတ်ဆက်ပေးနိုင်အောင်၊ “နိပါတ်ခင်း' ပြနိုင်အောင် အားထုတ်ထားပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးနောက်တိုး၊ ရှူးဆိုးနဲ့ ကိုးလရစ် အနောက်တိုင်းကဗျာဆိုတာလဲ အနောက်တိုင်း ယဉ်ကျေးမှု၊ ဝါ ကမ္ဘာ့ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ အမျှ သက်တမ်းရှည်ခဲ့ပါပီ ရာစုနှစ်လောက်နဲ့ ပြောလို့ မရဖူး၊ ထောင် နဲ့ ချီပြီးပြောကြရတဲ့ ကိစ္စဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါကြောင့် အနောက်တိုင်း ကဗျာလက်ရွေးစင်လို့ အမည်ခံလိုက်ရသော်လည်း ဒီ စာအုပ်ငယ်မှာ ဟိုးမားရဲ့ အက်ပစ်ကဗျာများတွေအကြောင်း ပြောပြနိုင်လိမ့်မယ်မဟုတ်ဘူး။ မနေ့တနေ့ကလို့တင် ထင်ရတဲ့ ရှိတ်စပီး ယားကိုတောင် မျက်လုံးလေးမော့ပီး မကြည့်အားပါဖူး၊ ကြည့်ဖို့လဲ မရည်ရွယ်ဖူး။ အတိတ်ခေတ် ယဉ်ကျေးမှုတွေကို လူယဉ်ကျေးတို့ မည်သည် လေ့လာ ရကြမယ်၊ “လူတော သူတောဝင်ပြီး စကားပြောနိုင်ရုံလောက်ဖြစ်ဖြစ် ကြာဖူး နားဝ ရှိရမယ် ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီတာဝန်ကို စာပေဗိမာန်က “စွယ်စုံကျမ်း' ပညာရှိများ၊ တက္ကသိုလ်က မျက်မှန်ထူထူနဲ့ လူ့ဗိုက်ရွဲကြီးများက တာဝန်ယူကြပါလိမ့်မယ်။ ဒီ စာအုပ်အနေနဲ့ ကတော့ `ခေတ်ပေါ်ကဗျာ' (မော်ဒန်ပေါ်အဲထရီ) သက်သက်ကို လမ်းကြောင်း ပြလိုယင်းပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခေတ်ပေါ်ကဗျာရဲ့ ခြေရာကို ကောက်တဲ့နေရာမှာတော့ သူ့ အထက်က အစ်ကိုတော်ဖြစ်တဲ့ ရောမန္တိက ကဗျာရဲ့ အကြောင်းကို မပြောလို့မရပါဖူး။ ဒါကြောင့် ဒီစာအုပ်ကို ရောမန္တိကကဗျာနဲ့ စပြီး “ပြည်တည်' ထားပါတယ်။ ရောမန္တိက ကဗျာမှာမှလည်း အင်္ဂလိပ်ရောမန္တိက ကဗျာဟာ ရှေ့ဆောင်ရှေ့ရွက်လို့ဆိုနိုင်တဲ့ အတွက် အင်္ဂလိပ် ကဗျာဆရာတွေဟာ ဒီစာအုပ်ရဲ့ ရှေ့တန်းစာမျက်နှာတွေမှာနေရာ ရကုန်ကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ‘ရောမန္တိက” ဆိုတဲ့ ဝေါဟာရကို မြန်မာလို အမျိုးမျိုးပြန်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူး ကြပါပြီး အစောဆုံး ဘာသာပြန်ကတော့ “စိတ်ကူးယဉ်ဝါဒ” ဖြစ်လိမ့်မယ်ထင်ပါ တယ်။ အချို့ကလဲ “ယဉ်မပါဘဲ \"စိတ်ကူးဝါဒ'လို့ ဆိုကြတယ်။ (ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဒီလို သုံးဖူးပါတယ်) ဆရာဇော်ဂျီက “ဘဝအလွမ်း၊ ဘဝအမော” စသဖြင့် သုံးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်အကျဆုံး သုတေသန ဆွေးနွေးပွဲမှာ တင်သွားတဲ့စာတမ်းတစ်စောင်မှာတော့ ခံစားမှု အဓိကပြုဝါဒ'လို့ သုံးနှုန်းသွားတာကြားလိုက်မိသလိုပါပဲ။ ဒီအခေါ်အဝေါ် တွေဟာ ရောမန္တိကဝါဒရဲ့ အင်္ဂါတစ်ပိုင်းစီကို ညွှန်းပြရာမှာဖြင့် မှန်ကြတယ်။ ရောမန္တိကဝါဒဟာ စိတ်ကူးယဉ်လည်းဟုတ်တာပဲ၊ စိတ်ကူးလည်းဟုတ်တာပဲ။ ဘဝ အလွမ်းလည်းဟုတ်တာပဲ၊ ဘဝအမောလည်းဟုတ်တာပဲ၊ ခံစားမှုကို အဓိကထားတာလည်းမှန်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ဘယ်သင်းမှ ဒီဝါဒရဲ့ ဘက်စုံသဘောသွားကို မခြုံငုံမိကြဖူး။ ဒီတော့ ကျွန်တော်တို့တော့ နောက်ဆုံးမှာ တစ်ပေကုလားရွာက ဦးနောက်တိုး ရဲ့ အဆိုပြုချက်ကိုပဲ ကြိုက်လိုက်ရတယ်။ “တစ်ပေကုလား” ဆိုတာ “တစ်ပေကုလား” ပဲပေါ့။ တစ်ပေရှိတဲ့ ကုလားလေး တည်ထောင်လို့လေး ဘာလေးနဲ့ ဘာလို့ပြောနေတော့မလဲ။အထက်နားက ဆိုခဲ့ပြီးအတိုင်း ရောမန္တိကဝါဒဆိုတာ မူရင်းက အင်္ဂလိပ် တွေရဲ့ ဝါဒပါ။ “ရောမန္တိက ဆိုတဲ့စကားလုံးရဲ့ ဇစ်မြစ်က “ရောမန့်စ်” ခေါ်တဲ့ စိတ်ကူး ယဉ် ဝတ္ထုပါပဲ။ အဲဒီကနေ ဆင့်ပွားလာတဲ့ အဓိပ္ပာယ်တွေလည်း သူ့မှာ ကပ်ပါ လာပါတယ်။ ၁၈ရာစုတုန်းက ရောမန္တိက ရှုမျှော်ခင်းဆိုတာ ကြည်နူး လွမ်းဆွတ်ဖွယ် စိတ်ခံစားမှုတွေကို ဖြစ်စေတဲ့ ပန်းချီကားမျိုးကို ဆိုလိုပါတယ်။ ဂန္တဝင်စာပေကို ဆန့်ကျင်တဲ့စာပေဂိုဏ်းကို “ရောမန္တိကဆိုတဲ့အမည်နဲ့ စတင် သမုတ်လိုက်သူကတော့ ဂျာမန်ဝေဖန်ရေးသမား ဖရိုက်ဒရစ် ရှလယ်ဂယ်လို့ဆိုပါ တယ်။ ဂျာမနီကနေ အင်္ဂလန်၊ ပြင်သစ်တို့ဆီ ဒီအသုံးရောက်သွားတယ်။ ဒီသုံးနိုင်ငံ အပြန်ပြန်ဆက်သွယ် ဆက်စပ်ရာက ရောမန္တိကဝါဒ စတင်ပေါ်ပေါက်ခဲ့ခြင်းပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၇၅ဝ မှာ ပြင်သစ်စာရေးဆရာ ရူဆိုးက စာတန်းတစ်စောင်ရေးတယ်။ စာတန်းထဲမှာ သူက လူဟာ သဘာဝအရ ကောင်းပါတယ်။ တိုးတက်မှု၊ ယဉ်ကျေးမှုတို့က ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းပါလို့ ရေးလိုက်တယ်။ တခါ ၁၇၈၁-၈၈ မှာထုတ်တဲ့ သူ့ရဲ့ နာမယ်ကျော် “ဖြောင့်ချက်များ'ဆိုတဲ့ စာအုပ်ထဲမှာ သူက “ကျုပ်ဟာ ကျပ်တွေ့ဖူးတဲ့ ဘယ်သူနဲ့မှမတူအောင် ဖန်ဆင်းထားသူတစ်ဦးပါ။ ကျုပ်ဟာ သက်ရှိ ဘယ်သူနဲ့မှ မတူအောင် ဖန်ဆင်းထားသူတစ်ဦးပါ။ ကျုပ်ဟာသက်ရှိဘယ်သူနဲ့မှ မတူအောင် ဖန်ဆင်းထားတာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ကျုပ်ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ယုံကြည်တယ်။ ကျုပ်က ပိုမကောင်းချင်သာရှိမယ်။ သူများနဲ့ မတူကွဲပြားခြားနားတာတော့ အမှန်ပဲ”လို့ ရေးလိုက်ပြန်တယ်။ ဒါဟာဖြင့် ရောမန္တိကဝါဒီတွေရဲ့ သွေးကြော်သံ ဖြစ်သွားပါတယ်။ ဒါကြောင့် ရူဆိုးကို ရောမန္တိကအကြိုလို့ခေါ်ကြပါတယ်။ ရူဆိုးရဲ့ ဒီစကားလုံးတွေဟာ အနောက်ဥရောပမှာ ပြန့်နှံ့လို့သွားပါတယ်။ စောစောပိုင်းသူ့အရေးအသားတွေကလဲ ပြန့်နှံ့နေပီးသားပါ။ သူ့အတွေးအခေါ်တွေဟာ အဲဒီအချိန်က စာပေသမားတွေစိတ်ထဲ တွေ့ကြုံခံစားနေရတာနဲ့ သွားပြီးဒက်ထိတိုးမိ ပါတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီအချိန်ပိုင်းက န၀ဂန္တဝင်ခေတ်လို့ ခေါ်တဲ့ ရှေးဟောင်းဂန္တဝင် စာပေ အစဉ်အလာ စည်းစနစ်တွေကို ထိန်းသိမ်းလိုသူတို့ရဲ့ ခေတ်နိဂုံးချုပ်စပြုနေတဲ့ အချိန်ပိုင်းပါ။ လူထုပုံပြင်တို့ အလယ်ခေတ် စိတ်ကူးယဉ်မှုတို့ဆီ ပြန်လည်ဝင် နေကြပါပြီ။ အင်္ဂလန်မှာ လူထုပုံပြင်တွေ အကြီးအကျယ် လိုက်ကောက်စုဆောင်းနေ ကြတယ်။ ဂျာမနီမှာ ဂန္တဝင်ပြဇာတ်ပုံစံတွေကို စတင်ပယ်ရှားဖို့ ကြိုးပမ်းနေကြတယ်။ ရှေးဘာလဒကဗျာတွေ နမူနာယူပီး ဘာလဒအသစ်တွေရေးကြတယ်။ ဒါပေမယ့်ခေါင်းဆောင်တဦးဖြစ်တဲ့ ဂည်ထယ်ကိုယ်တိုင်က ဂန္တဝင်ဝါဒထဲ ပြန်လှည့်သွားတာမျိုး ဖြစ်ခဲ့လေတော့ ဂျာမနီမှာ ရောမန္တိကဝါဒဓါတ်ခံကလေးများ ရှိနေပါလျှက်အောင်အောင်မြင်မြင်မပေါ်ပေါက်ခဲ့ရဘူး။ တကယ့်ပီပီပြင်ပြင် ရောမန္တိကရုပ်လုံးဟာ အင်္ဂလန်မှာသွားပြီးပေါ်ပါတယ်။ အင်္ဂလန်မှာလည်း ရောမန္တိက ဓာတ်ခံ ကလေးတွေ ကတော့ အနှစ်ငါးဆယ်လောက် ကတည်းက ပေါ်ထွက်နေခဲ့ပီးပါ။ ဒါပေမယ့်ရောမန္တိက ဝါဒ မီးရှူးသန့်စင်ရာ အချိန်အဖြစ် တရားဝင် သတ်မှတ်ကြတာ ကတော့ ဝဒ်စဝသ်နဲ့ ကိုးလရစ်တို့ရဲ့ 'လိရိကဘာလဒများ' ထုတ်ဝေတဲ့ ၁၇၉၈ပါပဲ။ ဒီစာအုပ် ဒုတိယ အကြိမ်ရိုက်(၁၈၀၀)မှာပါတဲ့ နိဒါန်းကို 'ရောမန္တိကဝါဒ ကြေညာစာတမ်း'လို့ ခေါ်ကြတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကိုးလရစ်က ဂျာမနီမှာ အချိန်အတော်ကြာ နေဖူးခဲ့ ပြီးပြီ။ ဝဒ်စဝသ်ကလဲ ပြင်သစ်ပြည်မှာ တော်လှန်ရေး မဖြစ်မီကလေး သွားရောက် ခဲ့ပြီးပြီ။ ဂျာမန်တွေရဲ့ တော်လှန်လိုတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေ၊ အင်္ဂလိပ်စာရေး ဆရာ အတော်များများအပေါ်မှာ လာရိုက်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိုရိုက်ခတ်ခဲ့မှုကြောင့်လဲ အင်္ဂလန်မှာ ရောမန္တိကဝါဒ ထွန်းပေါက်လာခဲ့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အင်္ဂလန်မှာ ပေါ်ပြီးလို့ နှစ်အတန်ကြာမှပဲ ဂျာမနီမှာ ရောမန္တိကဝါဒရယ်လို့ တခေတ်ထလာ ရတယ်။ အဲ... ဒီဝါဒရဲ့ ရှေ့ပြေးအတွေးကို စတင်မျိုးစေ့ချခဲ့သူရဲ့ဇာတိမြေ (ပြင်သစ်ပြည်)မှာတော့ ဒီထက်မက နောက်ကျပါသေးတယ်။ ကြာလည်းတော်တော် ကြာအောင် ပျိုးထောင်ယူရတယ်။ နဝဂန္တဝင်ဝါဒ ဂြိုဟ်မင်းက တော်တော်နဲ့ ခွာချလို့ မရတဲ့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43143305166997,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_3d274e54-1b1d-4182-ab56-e308f3cecee2.jpg?v=1730274865"},{"product_id":"မောင်သာနိုး-နိုင်ငံရပ်ခြားကဗျာခံစားမှု","title":"မောင်သာနိုး - နိုင်ငံရပ်ခြားကဗျာခံစားမှု","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"နှစ်ကာလများ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45866781769877,"sku":"","price":3800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45866781802645,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_859039e6-8bb1-4608-a3f2-a21d5d7ded7d.jpg?v=1745818434"},{"product_id":"မောင်သာနိုး-ဗုဒ္ဓဓမ္မ","title":"မောင်သာနိုး - ဗုဒ္ဓဓမ္မ","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"နှစ်ကာလများ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45866786193557,"sku":"","price":14250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45866786226325,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_d965a890-8a9b-4d90-8799-0d5d65fd271f.jpg?v=1742193547"},{"product_id":"မောင်သာနိုး-လူထုကဗျာ","title":"မောင်သာနိုး - လူထုကဗျာ","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"နှစ်ကာလများ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45866791338133,"sku":"","price":1900.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45866791370901,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_4117c248-7154-4a86-93ba-c5a6218a76f2.jpg?v=1742193775"},{"product_id":"မောင်သာနိုး-အင်္ဂလိပ်သဒ္ဒါညီလာခံ","title":"မောင်သာနိုး - အင်္ဂလိပ်သဒ္ဒါညီလာခံ","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။                                   \u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e\u003cspan lang=\"MY\"\u003e------------------------------------\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46466051899541,"sku":null,"price":10800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46466051932309,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_43d3f312-d979-4676-9b82-73a7745b0737.jpg?v=1759460373"},{"product_id":"မောင်သာနိုး-ခိုးစားတဲ့သစ်သီး၂၀၂၄","title":"မောင်သာနိုး - ခိုးစားတဲ့သစ်သီး(၂၀၂၄)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eခိုးစားတဲ့ သစ်သီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသျှင့်သား၊ သင်းကလေးကို ကြင်နာပါ။ သင်းကလေးဟာ ကျုပ် သွေးသားက မွေးဖွားလာခဲ့တာ မဟုတ်ပေမယ့် ကျုပ်နှလုံးသား နဲ့ မွေးမြူခဲ့ရသူပါ။ သူ့အမေက သူ့ကို လူ့လောကထဲ ဆောင်ကြဉ်း ပေးရုံပေးခဲ့တာဖြစ်ပြီး ကျုပ်ရဲ့ အဆွေ တောကောင်တွေနဲ့ ကျုပ်ကသာ သူ့ကို ကမ္ဘာလောကပေါ် ရှင်သန်လာရေး ဖေးမခဲ့ကြရသူတွေ ဖြစ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တကယ်တော့ သူ့ခမျာ သူ့မိခင်ကို မှတ်မိမယ်တောင် မဟုတ်ပါဘူး။ သူသိနေတဲ့ သူ့မိခင်တွေက သမင်မတို့ တောဝက်မကြီးတို့ပဲ ဖြစ်တယ်။ သူငယ်စဉ်က သူတို့ရဲ့ သားတွေ သမီးတွေနဲ့ပဲ အတူပြေးလွှား၊ အတူကစား နေခဲ့တာကိုး။ သူတို့ကလည်း သူ့ကို မိမိတို့ရဲ့ သားရင်း သမီးရင်းတွေကြား မှာ သားရင်းသမီးရင်းတွေနဲ့ထပ်တူ ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့ကြပုံပါပဲ။ သူက လည်း အဲ့ဒီတောကောင်လေးတွေနဲ့ မခြားပါဘူးလေ။ အိုး... \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲ့ဒီအချိန်က သင်းကလေးကို အသျှင့်သား မြင်ဖူးစေချင်တယ်။ တကယ့်တောကောင် ကလေး၊ အဟိတ်တိရစ္ဆာန်ငယ်ကလေး၊ သူတို့လိုပဲ လေးဘက်တွားသွား ပြေးလွှားတယ်၊ သူတို့လိုပဲ စကားမဲ့တယ်၊ သူတို့လိုပဲ ကြောက်တတ်တယ်။ အဲ့ဒီအရွယ်က သူ့ကို ကျုပ် စတင်တွေ့ မြင်ဖူးတာပဲ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျုပ်က ကျုပ်ကျောင်းသင်္ခမ်းရှေ့က မြေကွက်လပ်မှာ ညနေတိုင်းညနေတိုင်း ရတတ်သမျှ အစာကို သူတို့အတွက် ချကျွေးလေ့ရှိတယ်။ ဟိုမှာ လေ၊ မြင်ရဲ့ မဟုတ်လား။ သောက်ရေကိုတော့ စဉ့်အင်တုံနဲ့ အမြဲချပေးထားတယ်။ တောမှာက ရေကို အမြဲတမ်း မရတတ်ဘူး။ မိုးရာသီမှာသာ စိမ့်၊ စမ်းချောင်း၊ ကန်တို့က ရေပြည့် တတ်တာ၊ နွေခေါင်ခေါင်ဆိုလျှင် စိမ့်စမ်းတို့ခန်းပြီ၊ ချောင်းတို့ကောပြီ။ ဒီအခါမှာ သူတို့ ရေငတ်ကြရပြီ။ ကျုပ်ကတော့ ရေကို စရည်းအိုးကြီးတွေနဲ့ သိုလှောင်ထားတယ်။ ဒါကိုပဲ နွေခေါင်ခေါင်မှာ သင်းတို့နဲ့ မျှသုံးရတာပဲ။ တစ်ညနေသား နေဝင်ချိုးဖျမှာ ရေလာသောက်ကြတဲ့ သမင်အုပ်တို့အလယ် ထူးဆန်းတဲ့ တောကောင်ငယ်ကို ကျုပ်ပထမဆုံး သတိပြုလိုက်မိတာဖြစ် တယ်။ သူဟာ လေးဘက်ထောက် သွားလာနေပေမယ့် သူ့ခြေတံလက်တံ တို့က သားသမင်တို့ ခြေလက်မျိုး မဟုတ်ချေဘူး။ ခေါင်းမှာ ဒိုက်သရောလို ရှုပ်ထွေးပွေလိမ်နေတဲ့ မည်းမှောင်မှောင် ဆံပင်ဖားလျားကလည်း သားသမင် တို့နဲ့မတူ ထူးခြားစေတယ်။ သူ့ကိုယ်တုံးလုံးကလေးမှာက ရွှံ့ညွန်အလူးလူး ပေကျန်လို့။ သမင်နဲ့တူတာဆိုလို့ ဝင်းလက်ဝိုင်းစက်တဲ့ မျက်လုံးတစ်စုံပဲ ရှိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူဟာ လူသားလို လက်နှစ်ဖက် ပါပေမယ့်လည်း ရေသောက်ရာ အစာစားရာမှာ လက်ကို အသုံးမပြုချေဘူး။ သူနဲ့အတူကြီးပြင်းခဲ့ရာ တောကောင်တို့လိုပဲ ပါးစပ်နဲ့သာ ရေအင်တုံထဲ တိုးဝှေ့ ရေကိုသောက်တယ်။ ကျပ်ချပေးထားတဲ့ သစ်သီး သစ်ဥ၊ မျောက်ဥပြုတ် ကန်စွန်းဥပြုတ်တို့ကို လည်း ပါးစပ်နဲ့ပဲ ကိုက်ခဲဖွဲရွဲ့ ကာ ကုန်းပြီး သွေးတော့တယ်။ သူ စားသောက် နေပုံကို ကြည့်ရတာ ရယ်စရာပင် ကောင်းသေးတော့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြောက်တတ်လိုက်တာကလည်း မပြောနဲ့တော့။ သားကောင်တို့က သူ့ကို သင်ကြားပေးထားတဲ့အတိုင်း သူဟာ လောကကို လန့်နေတယ်။ ဝန်းကျင်ကို ကြောက်နေတယ်။ အစာစားရင်းက မျက်လုံးလေးတွေကို ဟိုဘက်ရွှေ့၊ ဒီဘက်ပြောင်း တကြည့်ကြည့် လုပ်နေတယ်။ သတိဝီရိယကို အလစ်မပေးဘဲ စားသောက်တယ်၊ သွားလာလှုပ်ရှားတယ်။ ထစ်ခနဲ အသံ ကြားလျှင် မျက်ကလူး ဆန်ပျားဖြစ်ကာ အစာစားမှုကို ရပ်လိုက်ပြီ။ ဘာသံမှ ဆက်မကြားတော့မှ အစာကို ဆက်စားတယ်။ စားတော့လည်း ဟိုဘက်ကိုစောင်းကြည့်၊ သည်ဘက်ကိုငဲ့ကြည့်... \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသံက ဆက်မြည်လာလျှင် အသံက ရုပ်သဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲလာလျှင်တော့၊ လျှပ်ပြက်သည့်နှယ် ေ ခန်ထခုန်ကာ သူပြေးပြီ။ မြန်တာကလည်း မပြောပါနဲ့တော့၊ သားသမင်တို့နည်းတူ သွက်လက်ပါပေရဲ့။ အဲ့ဒီလို ပြေးရာမှာ ပထမ ခြေလေးချောင်းပဲ ပြေးတယ်။ နောက်တော့ ရှေ့ခြေ \u003c\/span\u003e(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝါ\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလက်နှစ်ဖက်ကို ခြေစုံမြှောက်ကာ မြှောက်ကာ ခြေနှစ်ချောင်းနဲ့ပဲ ပြေးတော့တယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသျှင့်သား၊ သင်းကလေးကို ဖမ်းယူရတာ ခက်ခဲပင်ပန်းလှတဲ့ ကိစ္စ တစ်ရပ်ပါပေပဲ။ သင်းကလေးကို ဇာတ်မတူတဲ့ တောကောင်တွေထဲက ခွဲထုတ်ကာ လူ့ဇာတ်သွင်းပေးဖို့ စတွေ့ပြီးတဲ့နေ့နောက်မှာပဲ ကျုပ် အားထုတ် ခဲ့ပါတယ်။ သူဟာ တစ်ခါတလေ သမင်အုပ်စုနဲ့ ပါလာတတ်ပြီး တစ်ခါ တလေ တောဝက်မကြီးတစ်ကောင်ရဲ့ သားအုပ်စုထဲ ရောပါလာတတ်တယ်။ သမင်တို့နဲ့ ရေကိုသာ အတူသောက်လို့ရပြီး မြက်သစ်ရွက်တို့ကို စားရာမှာတော့ သူ အတူလိုက်လုပ်လို့ မရချေဘူး။ သစ်ရွက်တချို့ကို သူစားပေမယ့် နှစ်ခြိုက်ပုံ မရဘူး။ ပြန်ပြန်ထွေးပစ်တတ်တယ်။ တောဝက်မကြီးနဲ့အတူ သစ်ဥသစ်ဖုတို့ကို စားရာ၊ ဝါးမျှစ်ပြုတ်တို့ကို စားရာမှာတော့ သူ ခုံခုံမင်မင်ပဲ။ သူ မှန်မှန်လာတော့ ကျုပ်လည်း သူ့အတွက် ယာဂုတို့ ဆွမ်းဟင်းလက်ကျန် တို့ကို သီးသန့်ချပေးတယ်။ သူ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် စားသုံးတယ်။ အနားကို တော့ အကပ်မခံချေဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပေမယ့် သူ့မိခင်များဖြစ်ကြတဲ့ သမင်မကြီး၊ တောဝက်မကြီးတို့ဟာ ကျုပ်ကို ယဉ်ပါးနေပါပြီ။ ကျုပ်လက်နဲ့ ပွတ်သပ်တာကို လိုလား ကြည်ဖြူနေ ကြပါပြီ။ ဒီတော့ သူလည်း သမင်မ၊ ဝက်မတို့ နမူနာကိုယူကာ ရက်များ မကြာခင်ဘဲ ကျုပ်ကို ယဉ်ပါးလာရပါတော့တယ်။ ကျုပ် ချဉ်းကပ်လာလျှင် မပြေးတော့ဘူး။ သူ့စုတ်ဖွား ဆံပင်လေးတွေကို ကျုပ်သပ်ပေးတဲ့အခါမှာ လည်း မျက်လုံးကလေးတွေ ပြူးကြောင်ကာ မော့ကြည့်ရင်း ကျုပ်ကို ဝေဖန် နေတတ်တော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲ... \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့လက်ကလေးကို ကျုပ်လက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ကာ သူ့အဖော်တွေ အစားအစာကိစ္စပြီးလို့ ပြန်ကြချိန် ပြန်ခွင့်မပေးဘဲ ထားလိုက် တဲ့အခါမှာတော့ သူ ရုန်းကန်လိုက်ပုံ မပြောပါနဲ့တော့။ ခြေထောက်ကလေး\u003c\/span\u003eတွေနဲ့ ကျုပ်ကို ကန်ကျောက်တယ်။ လက်သည်းရှည်တွေနဲ့ ကုတ်ခြစ်တယ်။ ခေါင်းနဲ့တိုးဝှေ့ကာ သွားနဲ့ကိုက်ဖဲဖို့ ကြိုးစားတယ်။ ပါးစပ်ကလည်း လူသံ မပီတဲ့ တောသတ္တဝါအသံမျိုးနဲ့ မြည်ဟိန်း မာန်ဖီနေတော့တယ်။ ကျုပ်ခက်ခဲ ခြင်းကြီးစွာ သူ့ရန်ပြုမှုတွေကို ခုခံရင်း သူ့ကို သိမ်းထဲ ဆွဲခေါ်ခဲ့ရတယ်။ သင်္ခမ်းထဲရောက်တော့ တံခါးကဲလားကို ချလိုက်ကာ အတတ်နိုင်ဆုံး ချိုသာ တဲ့လေသံနဲ့ သူနားလည်တန်ရာမယ့် မေတ္တာစကားတွေကို ဆိုပါတယ်။ ချော့မော့ဖျောင်းဖျတဲ့အလုပ်ကို ဉာဏ်စွမ်းရှိသမျှ လုပ်ကြည့်တယ်။ နားဝင်ပုံ မရပါဘူး။ ကျုပ်လက်ထဲကလည်းလွတ်ရော ကျူဖျာထရံတွေကို တိုးဝှေ့ ဖြိုဖျက်ဖို့ပဲ အားထုတ်တော့တယ်။ မရတော့ ထောင်ထဲမှာ ငုတ်တုတ်ကလေး ထိုင်ရင်း မျက်လုံးကလေးပြူးကြောင်ကာ ကျုပ်ကို ကြည့်နေတော့တာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျုပ်လည်း သတို့သမီးငယ်တို့ မက်မောတန်ရာတဲ့ မာလကာသီး၊ ရှောက်သီး၊ ငှက်ပျောသီးတို့ကို သူ့ရှေ့ ချပေးတယ်။ ကြံပင် အရည်ရွှမ်းရွှမ်းကို ကျုပ်ကိုယ်တိုင် စုပ်ပြပြီး သူ့ရှေ့ တစ်ပိုင်းချပေးထားတယ်။ ချပေးတာကိုစောင်းကြည့်ပါရဲ့။ ပါးစပ်နဲ့ ငုံလို့တော့ မစားချေဘူး။ ငုတ်တုတ်ကလေး သာ ထိုင်နေမြဲ။ ပြူးကြည့်နေမြဲ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အတန်ငယ် ညဉ့်နက်လာတော့ အထိုက်အလျောက် ချမ်းစိမ့်လာပြီမို့ ကမ္ဗလာခြုံစောင်တစ်ခုကို သူ့ဆီ လွှမ်းခြုံပေးမိတယ်။ လက်ခြေတို့နဲ့ ကန်ကျောက်ကာ လွှင့်ပစ်လို့သာ နေတော့တယ်။ တောတိရစ္ဆာန်မလေးဟာ ဘယ်မှာစောင်ခြုံတတ်ပါလိမ့်မလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျုပ်လည်း သူ့ကို လက်လျှော့ခဲ့ပြီး မိမိလုပ်မြဲထုံးစံအတိုင်း ကမ္မဌာန်း ဘာဝနာ စီးဖြန်းကာ သတ္တဝါအနန္တကို မေတ္တာပို့ အမျှဝေပြီးတဲ့နောက်၊ တစ်ည တာအနားယူဖို့ လဲလျောင်းလိုက်ပါတော့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရုဏ်မတက်မီ ကျုပ်နိုးလာရာမှာတော့ သင်္ခမ်းရဲ့ ထောင့်မှာ သင်း ကလေး မရှိပြီ။ ကဲလားကို ချလျက်ပါပဲ။ ပျားဖယောင်းတိုင်ကို ထွန်းညှိလိုက်ကာ သင်္ခမ်းအတွင်း နေရာအနှံ့ ရှာကြည့်ပေမယ့် မတွေ့ရတော့ဘူး။ အသံကို မမြည်စေဘဲ၊ ကျုပ်ကို မနိုးစေဘဲ၊ သည်တောသတ္တဝါမလေး ဘယ်လိုလုပ်လို့ များ သင်္ခမ်းတွင်းက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပါလိမ့်မလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မနက်အချိန်မှာ ကျုပ်ကျောင်းသင်္ခမ်းနားလာကြတဲ့ တောတိရစ္ဆာန်စုတွေထဲမှာလည်း သင်းမပါချေဘူး။ သစ်သီးဝလံရှာဖွေရင်း တောတွင်း ကျပ် လှည့်လည်ခဲ့ရာ တွေ့ရတဲ့ သမင်အုပ်၊ ဒရယ်အုပ်၊ တောဝက်အုပ်တို့အတွင်းမှာ လည်း သင်းမရှိဘူး။ ညနေ နေဝင်ရီသရောအချိန် သိမ်းဆီ အစာစားဖို့ ရေသောက်ဖို့လာကြတဲ့ တောကောင်အုပ်တွေထဲမှာလည်း သူ့ကို မတွေ့ရ တော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လဆန်းက လပြည့်၊ လပြည့်က လကွယ်။ နေ့ရက်တွေ ရွေ့ လျားကာ နေ့က လ ပြောင်းလဲခဲ့ပေမယ့် တိရစ္ဆာန်တို့အလယ် ယောင်လည်လည်ရောက် နေတဲ့ ဒီလူမမယ်ကလေးကို ကျုပ် မတွေ့ရတော့ပြီ။ သစ်သီး သစ်ဥ ရှာရင်း၊ ထင်းခွေရေခပ်ရင်း၊ တောခပ်နက်နက်အထိ ကျုပ်သွားခဲ့ပါရဲ့။ ရောက်ခဲ့တဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောင်ကုန်းတောင်စွယ်တို့ကိုလည်း တက်ခဲ့ပါရဲ့။ သင်းကလေး အရိပ် အယောင်ကိုမှ မတွေ့ရတော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရက်လအတန်ကြာခဲ့ပြီမို့ ကျုပ် သူ့ကို မေ့သလောက်ဖြစ်သွားပြီဆိုတဲ့ တစ်နေ့မှာတော့ ညက မိုးကြီး သည်းကြီးမဲကြီး ရွာချပြီးတဲ့နောက် မှိုများရ မလားလို့ ဖွေရှာရင်း လျှိုမြောင်တစ်ခုဆီ ရောက်လာခဲ့တယ်။ ချုံကောင်းကောင်းတစ်ခုအတွင်းမှာ ကျုပ်ဆီလာနေကျ သမင်မကြီးကို လှမ်းမြင်လိုက် တာနဲ့ သူ့ဆီ ချဉ်းကပ်လာခဲ့တယ်။ သမင်မဟာ ကြောင့်ကြပူပန်ခြင်းကြီးစွာနဲ့ တစ်စုံတစ်ရာကို စောင့်ရှောက်နေပုံပါပဲ။ ကျုပ်ကိုလည်း အားကိုးတဲ့ အကြည့် မျိုးနဲ့ “ကယ်ပါလှည့်အသျှင်” လို့ လှမ်းဖိတ်နေသယောင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့အနားရောက်သွားလို့ ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ခြေအစုံအောက်မှာ သင်းကလေး သတိမေ့မြော လဲလျောင်းနေလေပေါ့။ ကျုပ်သမင်မကို ဖယ်ရှား စေကာ ချစ်ချစ်တောက်ပူပြင်းနေတဲ့ သင်းကလေးရဲ့ ကိုယ်ကို ပခုံးမှာ ထမ်းပိုး က ကျောင်းသင်္ခမ်းဆီ သုတ်ခြေတင်ခဲ့ရပါတော့တယ်။ ( \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသျှင့်သား။ တောထဲမှာ တစ်ကိုယ်ရေ တစ်ကာယ နှစ်ရှည်လများ နေထိုင်လာခဲ့ရတော့ အာဟာရဖြစ်တဲ့ သစ်သီးသစ်ဥတို့ကိုသာမက ဆေး ဘက်ဝင်တဲ့ သစ်ရွက်သစ်မြစ်တို့ကိုပါ ကျုပ်နားလည်တတ်ကျွမ်းလို့ နေပါ တယ်။ ကျောင်းသင်္ခမ်းရောက်တော့ ရေနွေးကိုကျိုကာ ဆေးမြစ်ဆေးရွက် တို့ကို စီရင်ကာ ကျုပ် သင်းကလေးကို ကုသနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပဲ သူ့ရောဂါက သက်သာလာပါတော့တယ်။ ဒီတစ်ခါမှာတော့\u003c\/span\u003eသူ ကျုပ်ကို အားကိုးရမယ့်သူအဖြစ် နားလည်တတ်သွားပါပြီ။ ကျုပ်တိုက် ကျွေးတဲ့ ဆေးဝါးတို့ကို မှီဝဲတယ်၊ အားအင်ပြည့်ဖို့ ကျုပ်ကျွေးတဲ့အစာတွေ ကိုလည်း လက်ခံစားသုံးတတ်လာပါတော့တယ်။ အားအင်ပြည့်လာတော့ လည်း ထွက်ပြေးဖို့ အားမထုတ်တော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ကို စသင်ပေးရတာကတော့ အစာကို တိရစ္ဆာန်များလို ခေါင်းငံ့ လွေစားတာမဟုတ်ဘဲ လက်နဲ့ကိုင်စားတတ်ဖို့ပါပဲ။ ရေကို အုန်းမှုတ်ခွက်နဲ့ ခပ်ယူကာ သောက်တတ်ဖို့ပါပဲ။ ကျန်းမာလာတဲ့အခါ ချေးညှော်တွေ သန့်စင်အောင် သူ့ကိုယ်လုံးလေးကို ကျုပ်ကိုယ်တိုင် ရေနွေးနဲ့ ရေချိုးပေးရတယ်။ ခေါင်းဖြီးပေးရတယ်။ ကိုယ်ဝတ်ကတော့ ကျုပ်မှာရှိတဲ့ လျှော်တေသင်္ကန်း ပဲပေါ့။ (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခုထိလည်း ဒါပဲဝတ်နေတာ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲလေ\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစကားကိုတော့ တဖြည်းဖြည်း သင်ယူရတယ်။ အလွယ်ဆုံး စကားလုံးဖြစ်တဲ့ “ဘ”နဲ့ စသင်ရ တာပဲ။ ကျုပ်ကို ဘဘ” လို့ သူ စခေါ်တတ်သွားတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူမမယ်ကို မွေးမြူရတာ ရသေ့ ရဟန်းကိစ္စကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရ ပေမယ်လို့ သင်းကလေး တစ်စတစ်စ ကြီးပြင်းလာတာနဲ့အမျှ ကျုပ်အဖို့ ကြီးမားတဲ့အကူအညီဖြစ်လာတော့တယ်။ ကျုပ်နဲ့အတူ လိုက်လံကာ တော သစ်ဥသစ်ဖုကို ရှာဖွေတတ်လာပြီ။ ထင်းခွေ၊ ရေခပ်တတ်လာပြီ။ ခုနစ်နှစ် သမီးအရွယ်မှာတော့ နီးနားဝန်းကျင် မြိုင်အုပ်က မျောက်မျိုးစုံနဲ့ အဆွေ ခင်ပွန်းဖွဲ့ကာ အပင်တွေကို တက်တတ်၊ နွယ်ကြိုးတွေနဲ့လွှဲပြီး ကူးတတ်လာ သမို့ ပင်မြင့်ထက်က သစ်သီးတွေ ခူးချပေးနိုင်ရုံသာမက ဝေသီမြင့်ဖျားက ရှားပါးသဇင်ပန်း၊ သစ်ခွပန်းတို့ကိုလည်း ဘုရားစင်မှာ တင်ဖို့ ခူးပေးတတ် လာတော့တယ်။ ကျုပ် အစာရေစာရှာဖွေတဲ့အလုပ်မှ တော်တော်သက်သာ သွားခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချိန်တန် အရွယ်ရောက်မယ့် အရိပ်နိမိတ်တွေ စတင်ညွှန်ပြလာတဲ့ အခါမှာတော့ သူ့ကို လောကရဲ့ ဓမ္မတာသဘောကို ရှင်းပြကာ ကျုပ်သိမ်း မှာ အတူမနေစေတော့ဘဲ သီးခြား သစ်ခက်တဲလေးတစ်ခုနဲ့ နေစေတယ်။ တဲလေးကို ကျုပ်က ညွှန်ရုံ ညွှန်ပြနိုင်ပြီး သူပဲ ဆောက်လုပ်ခဲ့တာပါပဲ။ သူက အရွယ်ရောက်လာ။ ကျုပ်က အိုမင်းလာချိန်မှာတော့ အစာရှာတဲ့အလုပ်၊ ထင်းခွေရေခပ်တဲ့အလုပ်တွေကို သူပ် လုပ်နေပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဪ... \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျုပ်ကို သိပ်မအိုသေးဘူးလို့ အသျှင့်သားက ဆိုသလား။ ခု လပြည့်ကပဲ ကျုပ်အသက် ရှစ်ဆယ်ပြည့်ခဲ့ပြီ အသျှင့်သား။ ဇရာရဲ့ နှောင်းပိုင်းရောက်နေပြီ။ ခုလို ကျန်းမာသန်စွမ်းနေနိုင်တာကတော့ တောထဲ တောင်ထဲမှာ နေရခြင်းရဲ့ အကျိုး၊ အပူအပန် အကြောင့်အကြမဲ့ စိတ်ချမ်းချမ်း သာသာ နေရခြင်းရဲ့ အကျိုး၊ သီလသမာဓိရဲ့ တန်ခိုးပေပ။ အခု သူ့ကို အားကိုးနေရပေမယ့်လည်း ကျုပ်ကိုယ်တိုင် သွားနိုင်လာနိုင် အစာရှာနိုင် ရေခပ်နိုင်ပါတယ်။ တစ်ကိုယ်တည်း တရားရှာမှီးတဲ့သူဆိုတာ မိမိကိုယ်ကို သာ အားထားရမြဲပေပဲ။ အသျှင့်သား၊ အပူအပင် ကင်းမဲ့စွာသာ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားပါလေ။ သူ့အဖို့ ရေခပ်သွားရင်း အသျှင့်သားတို့ညီနောင်ကို မြစ်ကမ်းမှာ တွေ့လိုက်ရတာဟာ ကျုပ်ကလွဲလို့ ယောက်ျားသနာကို ပထမ ဆုံး မြင်ဖူးရခြင်းပေပဲ။ အသျှင့်သားနဲ့ ဆုံစည်းထိုက်လို့ ခုလို ကြုံတောင့်ကြုံခဲ ကြုံဆုံကြရတာပေပဲ။ ဆုံထိုက်လို့ ဆုံလာရသူလေးကို ကြင်ကြင်နာနာ ယုယုယယ ဆက်ဆံပေါင်းသင်းပါလေ အသျှင့်သား။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့မိခင်ရင်း... \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိမ်း၊ သူ့မိခင်ရင်းကိုတော့ ကျုပ်လည်း တိတိကျကျ မသိချေဘူး။ တောတိရစ္ဆာန်တွေထဲ သူ့ကိုမတွေ့ခင် တစ်နှစ်သာသာလောက် ဆီကတော့ လူမိန်းမတစ်ယောက် ကိုယ်လေးလက်ဝန်နဲ့ တောတွင်းရောက် လာတာကို မြင်လိုက်မိပါရဲ့။ ဒါပေမယ့် ဒီမိန်းမဟာ ကြောက်လန့်နေပုံပဲ။ ဘယ်လိုအန္တရာယ်ဆီက ပြေးထွက်လာတယ် မသိဘူး။ ကျုပ်လို ရသေ့ ရဟန်းကို လှစ်ခနဲမြင်ရတာကိုတောင် သူ လန့်ဖျပ်သွားပုံရတယ်။ ကျုပ်ကို လည်းမြင်ရော လှစ်ခနဲ ပုန်းလျှိုးကွယ်ပျောက် ထွက်ပြေးသွားတော့တာပဲ။ သူတော်စင်နဲ့ မာတုကာမဆိုတာ ဘယ်လိုမှမအပ်စပ်ပေမယ့် ဒုက္ခရောက်နေ တဲ့ လူသားတစ်ယောက်ကိုတော့ ကူညီဖေးမဖို့ ကျုပ် အဆင်သင့်ရှိခဲ့ပါရဲ့။ ဒါပေမယ့် သူ ကျုပ်ကို အတွေ့မခံဘူး၊ တောနက်ရာ လျှိုမြောင်ထဲကိုပဲ ပြေးဝင် သွားတယ်။ အဲ\u003c\/span\u003e... \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတိရစ္ဆာန်တွေကို ကျုပ်ချထားတဲ့ အစာရေစာတွေ မနက် မနက်မှာ လက်ကျန်မရှိ ပြောင်နေတာကို သတိပြုမိတယ်။ ဒါနဲ့ ကျုပ် လည်း အလိုက်တသိပဲ ည ညမှာ အစာတွေ အပိုချပေးထားခဲ့တယ်။ တစ်ည သင်္ခမ်းကျောင်းထဲကနေ မအိပ်ဘဲ ချောင်းကြည့်လိုက်တော့ ခိုးကြောင် ခိုးဝှက်နဲ့ ရောက်လာကာ တောင်ကြည့်မြောက်ကြည့်လုပ်ပြီး သစ်သီးသစ်ဥ\u003c\/span\u003eတွေ လာစားတဲ့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မကို မြင်လိုက်ရဲ့။ နောက်တော့ မလာဘဲ ရှိနေလိုက်တာ တစ်နှစ်ကျော်ကျော်ကြာတော့မှပဲ ကလေးငယ်ကို သမင်အုပ် ကြား၊ တောဝက်အုပ်ကြား တွေ့လိုက်ရတော့တာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုယ်ဝန်ဆောင်မကို ခုထိမတွေ့ရပုံထောက်တော့ သေခဲ့ပြီလို့ပဲ ယူဆ ရပေလိမ့်မယ်။ ဘယ်မြောင် ဘယ်လျှိုထဲ သွားသေခဲ့သလဲသာ မပြောတတ် တယ်။ သားမွေးပြီး တစ်နေရာပြေးခဲ့ပြီလို့တော့ ပြောလို့ရမယ် မဟုတ်ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘယ်လိုအန္တရာယ်ဆီက သူပြေးခဲ့တယ်ဆိုတာကတော့ မှန်းရုံပဲ ခန့်မှန်းနိုင်လိမ့်မယ် အသျှင့်သား။ မင်းပြစ်မင်းဒဏ်သင့်သူတစ်ဦးမို့ နရသိမ် က လွတ်ထွက်ပြေးလာတာများလား။ လင်ဖြစ်သူ အရေးနိမ့်သွားလေတော့ ရန်သူတွေက ကျူပင်ခုတ် ကျူငုတ်မကျန်စေနဲ့ဆိုသလို ဗိုက်ထဲက ကလေး ငယ်ကိုပါ သုတ်သင်ပစ်မှာမို့ ပြေးလာခဲ့တာများလား။ တစ်ပါးသူနဲ့ ရထားတဲ့ ကိုယ်ဝန်ဖြစ်ကြောင်း သိသွားတဲ့အခါ လင်သားဖြစ်သူကိုယ်တိုင်က လိုက်လံ သတ်ဖြတ်သမို့ ခြေဦးတည့်ရာပြေးလာခဲ့တာများလား။ ရွာသူ* \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုပြီး ရပ်ရွာ က လိုက်လံသတ်ဖြတ်ဖို့ တုတ်ဆွဲ၊ ဓားဆွဲဝိုင်းဝန်းလာကြရာမှ ကြောက်အား လန့်အား ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာတာများလား\u003c\/span\u003e... \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမျိုးမျိုးဖြစ်နိုင်တာ ချည်းပါပဲ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခုတော့ ကျုပ် ပြောနိုင်တယ်။ သူ့နာမည် ကျုပ် မသိလိုက်ရပေ မယ့် သူ့ရုပ်ရည်ကို မြင်ရခြင်းအားဖြင့် သူ့မျိုးရိုးကိုတော့ ကျုပ် ခန့်မှန်းကြည့် နိုင်တယ်။ သူဟာ သာမန်ဆင်းရဲသား မိလက္ခုမျိုးရိုးထဲကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဝတ်အစားတွေ စုတ်ပြတ်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးလည်း ရွှံ့တွေ၊ ဖုန်တွေ၊ သွေးစတွေ ပေရေကာနေပေမယ့်လည်း သူ့ရုပ်ရည်ဟာ လှပချောမွေ့ပြီး မွန်ရည် တယ်။ ကြမ်းတမ်းတဲ့ စရိုက်အသွင် မရှိဘူး။ ကိုယ်လေးလက်ဝန်နဲ့ ပြေးရ လွှားရတာမှာတောင် သူ့လှုပ်ရှားပုံဟာ တောငန်းမရဲ့ တင့်တယ်မှုကို ဆောင် နေတယ်။ တိတ်တဆိတ် အစာကို လာစားရာမှာတောင် ဣန္ဒြေမဲ့ အငမ်းမရ စားတာမျိုးမဟုတ်ဘဲ ကျက်သရေမင်္ဂလာရှိရှိနဲ့ စားသုံးတတ်တယ်ဆိုတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ မဟာမျိုး မဟာနွယ်ထဲက မဟုတ်တောင် မှူးကြီး မတ်ရာသားသမီး၊ သူဌေးကြီး သူကြွယ်ကြီးတို့ရဲ့ သားသမီး ဖြစ်ပေလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ခမျာ သူ့သမီးလေးသာ မသေမပျောက် အခုလို ကျုပ် ကျောင်း သင်္ခမ်းမှာ ကစားမြူးတူးနေနိုင်ခဲ့တယ်။ ဟော ခုဆို အသျှင့်သားလို ထီးမွေ နန်းမွေ ဆက်ခံနိုင်တဲ့ မင်းသားတစ်ပါးရဲ့ ဖူးစာဘက်အဖြစ် ရောက်ရှိလာခဲ့ရ ပြန်တယ်ဆိုတာကိုသာ မြင်လိုက်ရလျှင် ဘယ်လောက်ကြည်နူးဝမ်းသာ ရှာလေလိမ့်မလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသျှင့်သား၊ သင်းကလေးနဲ့ အသျှင့်သားတို့ဟာ ဘဝကံကြမ္မာချင်း လည်း ဆင်တူကြပါပေတယ်။ သင်းကလေးရဲ့ မိခင်ဟာ မင်းပြစ် မင်းဒဏ်လား၊ တခြား ရန်သူမျိုးတစ်ပါးပါးလား မသိရတဲ့အန္တရာယ်က ထွက်ပြေးကာ ဒီတောကြီးမျက်မည်းထဲ ရောက်လာခဲ့ရတာဖြစ်သလို အသျှင့်သားတို့ ညီနောင်လည်း ရန်အန္တရာယ်က ရှောင်ရှားရင်း မြစ်ရေယဉ်ကြောမှာ ဝါးဖောင် ငယ်နဲ့ ထွက်ပြေးကြရာက ဒီဒေသကို ရောက်လာခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။ ရှေ့လျှောက်လို့ သင်တို့နှစ်ဦးဟာ မင်္ဂလာအပေါင်းနဲ့ပြည့်စုံတဲ့ ကံကြမ္မာလမ်း တစ်လျှောက်မှာ အတူလက်တွဲလျှောက်လှမ်းနိုင်ကြပါစေသား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညီဖြစ်သူ အသျှင့်သားကလည်း ဒီတောတွင်းသူမလေးကို အစ်ကိုရဲ့ ကြင်ယာ၊ မရီးတော်ရယ်လို့မျှ မဟုတ်ဘဲ အစ်မအရင်းလို ချစ်ခင်ဆက်ဆံ နိုင်ပါစေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သာဓု သာဓု၊ နေမလင့်ခင် ခရီးပေါက်ချင်တာဖြင့် ထွက်ကြွဖို့ အချိန် သင့်ပြီ။ သမီး မျက်ရည်တို့ကို သုတ်ပါလေ။ လူချင်း မမြင်တွေ့ကြရပေမယ့် ဘ(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရသေ့\u003c\/span\u003e) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရဲ့ မေတ္တာဟာ သမီးဆီကို အချိန်တိုင်း ပျံဝဲရောက်ရှိလာပါလိမ့် မယ်။ သွားတော့ အသျှင့်သားတို့၊ သွားတော့ ချစ်သမီး။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၈၈\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46533845123221,"sku":null,"price":10450.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46533845155989,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_e75feecc-dbdd-4f3b-b857-a0125884aaf9.jpg?v=1761405168"},{"product_id":"မောင်သာနိုး-မိုးတစိမ့်စိမ့်","title":"မောင်သာနိုး - မိုးတစိမ့်စိမ့်","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46796430180501,"sku":null,"price":11400.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46796430213269,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_e8378e87-9bf7-46b3-a910-9f8c8cbbf5ad.jpg?v=1766930882"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/%e1%80%99%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%94%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8.oembed?page=2","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}