{"title":"မောင်စိန်ဝင်းပုတီးကုန်း","description":null,"products":[{"product_id":"မောင်စိန်၀င်းပုတီးကုန်း-၀ထ္ထုတိုငါးပုဒ်","title":"မောင်စိန်ဝင်း(ပုတီးကုန်း) - ဝထ္ထုတို ၅ ပုဒ်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရစ်ဘီးနှင့် စက္ကူစွန်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမေသည် ကျွန်တော့်ကို မွေးဖွားရန်သက်သက် လောကထဲသို့ ရောက်လာခဲ့လေသလားဟု တစ်ခါတစ်ရံ ကျွန်တော်တွေးမိပါသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမေ့ကို ကျွန်တော့်အဘိုးက အိမ်ထောင်ချပေးတော့ အမေ့ အသက်က နှစ်ဆယ့်တစ်။ ဆွေစုမျိုးစုအသိုက်အဝန်း၊ ရပ်ထဲ ရွာထဲ တင်မက အနီးအနား ရပ်ရွာတွေအထိ သြဇာလွှမ်းမိုးသည့် အဘိုး၏ အစီအမံကို အမိန့်တစ်ခုနှယ် နာခံရုံမှတစ်ပါး အမေစဉ်းစားစရာမရှိခဲ့ ပါ။ ချစ်သူရည်းစားသနာဟူ၍လည်း မရှိခဲ့။ အဖေ့မှာ ချစ်သူရည်းစား ရှိခဲ့သည်၊ မရှိခဲ့သည်လည်း မသိခဲ့။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလက်ထပ်ပြီးတော့ အဘိုးအိမ်မှာ အဖေက လိုက်လာခဲ့ရသည်။ သည်မှာပဲ အဘိုးနှင့် အဖေ၏ပြဿနာက စခဲ့သည်ဆို၏။ အဘိုးကအမြဲတက်ကြွဖျတ်လတ်ပြီး အမြော်အမြင်ကြီးသူ၊ စီးပွားရေးလာဘ် မြင်သူ၊ တိကျပြတ်သားသူ၊အဖေကအေးအေးဆေးဆေးနေတတ်ပြီးရောင့်ရဲတင်းတိမ်စိတ်ရှိသူ၊ စကားများစွာမပြောတတ်သူ။ သည်တော့ စရိုက်ချင်းက မတူတော့ လုပ်ငန်းတွေမှာလည်း အဘိုးကရှေ့ကိုကြိုမြင် သလောက် အဖေက မလိုက်နိုင်၊ မမြင်နိုင်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “မင်းတော်တော် အ တဲ့ကောင်ပဲ” ဆိုသည့်မှတ်ချက် အတိုးနှုတ်မှထွက်လာတော့၏။ မကြာမကြာ သည်လိုမှတ်ချက်မျိုး ကြားရတော့ အဖေ စိတ်ခု လာသည်။ အဘိုးနှင့် အတူမနေဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ဟန်တူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော့်ကိုမွေးပြီးလို့ လေးလမပြည့်ခင်မှာ အဖေ အိမ်ပေါ်က ဆင်းသွားတော့၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဖေ့မိဘတွေကလည်း ပြည့်ပြည့်စုံစုံမို့ ဘာမှပူစရာမလို။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၃\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အမေက ဘာလို့ အဖေ့နောက်လိုက်မသွားခဲ့တာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “လိုက်သွားရမလားလို့ မေးတော့... ဒီလောက်အ,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတဲ့ လူနောက် လိုက်သွားရင်\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနင်မွေးထားတဲ့သား... ဘယ်တော့မှ လူတစ်လုံး သူတစ် လုံးဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ လိုက်ချင်ရင် ကလေးထားခဲ့လို့ နင့်အဘိုးကပြော တာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော့်အမေ့ကို နားလည်သွားသည်။ သူ့သားလူတစ်လုံး သူတစ်လုံးဖြစ်ရေးနှင့်အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စသည် အမေ့နှလုံးသားကို ချည်နှောင်ပြီး တစ်ဖက်စီ ဆွဲနေသည့်ကြိုးနှစ်စဖြစ်နေလိမ့်မည်။ အဘိုး ၏ အရိပ်သည် သူ့သားအတွက် အလုံခြုံဆုံးနှင့် အဘိုး၏ပခုံးသည် သူ့သားကို အမြင့်ဆုံးရောက်အောင် တွန်းတင်အပေးနိုင်ဆုံးဟု အမေယုံခဲ့ဟန်တူသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဖေက လူကြီးသူကြီးများနှင့်လာပြီး သူ့အိမ်ကိုလိုက်ခဲ့ဖို့ အမေ့ ကိုသုံးကြိမ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း အမေ မလိုက်ခဲ့၊ အမေ မလိုက်လျှင် နောက်ထပ်အိမ်ထောင်ပြုတော့မည်ဟု နောက်ဆုံးအကြိမ် အတိအလင်း ကြေညာခဲ့သော်လည်း အမေက မတုန်လှုပ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်လိုနှင့် အဖေက သူ့ငယ်ရည်းစားနှင့် နောက်အိမ်ထောင်ပြု သွားခဲ့သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၄\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဖေမရှိတဲ့ကလေး၊ မိဘမပြည့်စုံတဲ့ ကလေးတွေဟာ စိတ်ခံစား မှုတစ်ခုခုရှိတတ်တယ်။ ချွတ်ယွင်းတတ်တယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်။ ဒီတော့ ဒီကလေးကို ငါတို့သားလို့ပဲ အသိပေးထားရမယ်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်က အဘိုးနှင့်အဘွားကိုသာ ကျွန်တော့်အဖေနှင့်အမေ ဟု စသိခဲ့ရသည်။ ကျွန်တော်ကြီးတော် အပျိုကြီးနှင့် ကျွန်တော့်အမေ တို့သည် ကျွန်တော်နှင့်မောင်နှမများဟု စနားလည်ခဲ့ရသည်။ သည်လို နှင့် ကျွန်တော်သည် အမေ့ကို အမေဟု မခေါ်ဖြစ်ခဲ့ပါ။ အမေကလည်း အဘိုးစကားအတိုင်း ကျွန်တော့်ကို အမေတစ်ဦးနှယ် မဆက်ဆံဖြစ်ခဲ့ လေသလား ကျွန်တော်တွေးသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော့်အသက် ခြောက်နှစ်မှာ ကျောင်းစထားတော့မှ အဘိုး သည် ကျွန်တော့်အဖေမဟုတ်မှန်း ကျွန်တော် သိခွင့်ကြုံခဲ့ရပါ၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဒီလို ဘယ်ဖြစ်မလဲ။ အမှန်အတိုင်းပဲ ကလေးအဖေနာမည် ထည့်ရမယ်။ အဲဒီလိုမှ မထည့်နိုင်ရင်တော့ ကျုပ် ကျောင်းမှာမထားနဲ့။ တခြားကျောင်းသွားရင်လည်း ဒီလိုပဲပြောမှာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဘိုး၏ မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းဖြစ်သော ကျောင်းဆရာကြီး၏စကားကို ကျွန်တော်ကြားရတော့ အံ့သြသွားမိသည်။ နောက်ဆုံးမှာ\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတော့ အဘိုးက လက်လျှော့ပြီး ကျွန်တော့်အဖေရင်းနာမည်နှင့် ကျောင်းအပ်လိုက်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အေး... ဟုတ်တယ်... အဲဒါ မင်းအဖေပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုမရှိတော့ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလမ်းမှာ ကျွန်တော်ကမေးတော့ အဘိုးက တိုတိုပြတ်ပြတ်ဖြေ သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “နောက်လည်း ဘယ်တော့မှမမေးနဲ့” ကျွန်တော်လည်း ထပ်ပြီး မမေးရဲတော့ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော် အရွယ်ရောက်လာလေလေ အဘိုးသည် ကျွန်တော့် အတွက် အားကျစံပြုစရာ သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာလေလေပင်။ အဘိုး၏တိကျပြတ်သားမှု၊ အမြော်အမြင်ကြီးမှု၊ အများအကျိုးဆောင်မှု တို့ကို ကျွန်တော် နားလည်လာခဲ့ရသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်အချိန်က လေးတန်းအောင်လျှင် လုပ်ငန်းခွင်ဝင်စေခဲ့သော တောဓလေ့၊ တောပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပညာထက်တန်ဖိုးရှိသော အရာမရှိ ဟု အဘိုးက လက်ခံသည်။ လယ်လုပ်ငန်း၊ ဆန်စက်လုပ်ငန်း စသဖြင့် လုပ်ငန်းတွေ ဒီလောက်ရှိပါလျက် ဘာကြောင့် ကျွန်တော့်ကို ကျောင်း ဆက်ထားနေရတာလဲဟု အများက အဘိုးကို ပြောခဲ့ကြသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခုနစ်တန်း စကောလားရှစ်စာမေးပွဲကို ခရိုင်မှာ ပထမရပြီး ကျွန်တော် အောင်ခဲ့ချိန်မှာတော့...\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မင်းအဘိုးပြောတာ သိပ်မှန်တာပဲ။ အမေ ဆုံးဖြတ်ရကျိုး နပ်ပါ တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု အမေမျက်ရည်ဝဲပြီး ပြောခဲ့သည်ပဲ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၅\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်ဆယ်တန်းအောင်၊ တက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ တွေ ဘာတွေရ၊သည်လိုအဆင့်မြင့်လာလေလေ အမေကတော့ သူ့လောင်းကစားပွဲမှာ သူအနိုင်ရလေလေဟု ထင်ခဲ့လေမည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်တို့အိမ်မှာ အိမ်သားငါးဦးရှိသည့်အနက် အမေသည် အအေးဆုံးနှင့် ဘယ်ကိစ္စကိုမှ ဝင်၍ပါဝင်ပြောဆိုခြင်းမရှိဆုံးသူပင်။ ကျွန်တော် အရွယ်ရောက်ချိန် အဘိုး၏ လုပ်ငန်းကိုင်ငန်းမှအစ အငယ် ဆုံး ကျွန်တော် ဝင်ပြီးပြောမိသော်ငြား အမေကတော့ ဘာမှ စိတ်မဝင် စားသလိုပင်။ \u003c\/span\u003e| သူ့ဘဝသည် အဘိုး၏ ပုံစံခွက်ထဲမှာသာ ရှိနေရမည်ပဲဟု အမေ့ မှာ အစွဲကြီး စွဲလမ်းသွားလေပြီလားဟု ကျွန်တော်ကြီးလာတော့ တွေး ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်သည် အဘိုး၏မြေးဟူ၍သာ။ ပတ်ဝန်းကျင်က လည်း ဂုဏ်ပုဒ်ဖော်လျက် အမေ၏သားဟု ဘယ်တော့မှ အမှတ် သညာ မထားခဲ့ကြ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ ဦးမောင်ကြီးရဲ့ မြေးလေးက တော်လိုက်တာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်စာမေးပွဲတွေအောင်တိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်က ကျွန်တော့် အဘိုး၏ အမည်နှင့်ယှဉ်ပြီး ချီးကျူးစမြဲ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမေ ဘယ်လိုခံစားရမည် မသိသော်လည်း ပီတိမျက်နှာက တော့ သူ့စွန့်လွှတ်ရမှုများက ကျွန်တော့်အောင်မြင်မှုများအဖြစ် ပြောင်း သွားရခြင်းကို ကျေကျေနပ်နပ်ဖြစ်နေသည့်ဟန်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၆\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်သည် စက္ကူစွန်ကလေးတစ်ခုဖြစ်ပါက အမေသည် ရစ်လုံးတစ်ခုသာဖြစ်ပါသည်။ အဘိုးကတော့ စွန်လွှတ်နေသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး စက္ကူစွန်လေး လေမိပြီး\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြင့်သထက်မြင့်တက်သွားအောင်ကြိုးစားနေသူပင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှစ်တန်းအောင်သည့်အခါ ကျွန်တော့်ကို ကျောင်းကောင်း ကောင်း ပြောင်းထားရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ပြီး မိသားစုနှင့်ခွဲကာ မြို့ကြီးကို ပို့ပါသည်။ အမေ့မျက်နှာ၌ သားကိုမခွဲချင်သဖြင့် ကြေကွဲဆွေးမြည့်ရိပ် များ ပြည့်နေသော်ငြား၊ အဘိုး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုကား မကန့်ကွက်ရဲ ရှာ။ သည်လိုနှင့် ကျွန်တော်သည် ရစ်လုံးနှင့် ပို၍ဝေးရာဝေးရာ အမြင့် ကို တက်သွားသော စွန်ကလေးတစ်ခုပမာ အမေနှင့်ဝေးကွာ ဝေးကွာ၍ သွားရပါတော့သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၇\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော် ရန်ကုန်မှာ အခြေတကျဖြစ်သည့်အချိန်မှာ အဘိုးနှင့် အဘွားမရှိတော့ပါ။ ကျွန်တော့်ကြီးတော်(ကျွန်တော်၏ မွေးစားအမေ) နှင့် အမေတို့နှစ်ဦးသာ ကျန်ခဲ့ပါသည်။ ကျွန်တော့်မွေးစားအမေသည် အဘိုး၏ခြေရာကို နင်းနိုင်သူဖြစ်ပြီး လုပ်ငန်းအားလုံးကို ဦးစီးလုပ်ကိုင် နေသူဖြစ်သည်။ လုပ်ငန်းတွေကို စွန့်ထားခဲ့ပြီး ကျွန်တော်နှင့်လိုက် မနေနိုင်ကြပါ။ ကျွန်တော့်၏ မွေးစားအမေ၊ ကျွန်တော်ကြီးတော်သည် ကျွန်တော့်အိမ်ကို အလည်လာရင်း နှလုံးရောဂါဖြင့် ကျွန်တော့်လက်မှာ ပင် ဆုံးသွားခဲ့ရရှာပါသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမေ တစ်ဦးတည်းကျန်ခဲ့ပြီမို့ ကျွန်တော်နှင့်အတူနေဖို့ခေါ်ထား သော်လည်း အမေမနေနိုင်ခဲ့ပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆေးကုသဖို့ ကျွန်တော့်အိမ်မှာ တစ်လနီးပါးနေရသည်ကိုပင် အမေ မပျော်ပိုက်မှန်း ကျွန်တော် နားလည်နိုင်ခဲ့သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်တော့ အမေ့ကို တောကအိမ်မှာပြန်ပို့ရင်း ကျွန်တော်ကသာ မကြာမကြာသွားတွေ့ဖို့ ဆုံးဖြတ်ရသည်။ ကျွန်တော့်တူဝမ်းကွဲ လင်မယားကို အမေ့အတွက် အဖော်အဖြစ် အိမ်မှာထားပေးလိုက်ရသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၈\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခွေးကလေးတွေ၊ ကြောင်ကလေးတွေနှင့် အိမ်မှာရှိသည့် နွားတွေ ကိုအမေအလွန်ချစ်တတ်ခဲ့တာ... ဟိုတုန်းကတည်းက သတိထားဖြစ် သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမေသည် သူ့သားကို ဆုံးမစကားတွေ တဖွဖွမပြော။ ယုယု ယယနွေးနွေးထွေးထွေးမနေ။ အမေ့စိတ်မှာ ကျွန်တော်သည် အဘိုး၏ သားဖြစ်၍၊ အဘိုးကသာ အစစအရာရာ ပြောပိုင်ဆိုပိုင်၊ ချစ်ပိုင်ခွင့်ရှိ သည်ဟု မှတ်ယူထားခဲ့ဟန်တူသည်။ အဘိုးက သည်လိုအခွင့်အရေး တွေ ယူထားမှလည်း ကျွန်တော်မြင့်သထက်မြင့်ရာကို ရောက်မည်ဟု ယုံကြည်ထားပုံရသည်။ စွန်လွှတ်သူ၏ လက်တွင်းမှ ရစ်ဘီးတစ်ခုနှယ် အမေကျေနပ်စွာနေခဲ့ရင်း အမေ့အတွင်းစိတ်တို့က တိရစ္ဆာန်တို့ကို ယုယ ချစ်ခင်နွေးထွေးတတ်သွားတာလားဟု ကျွန်တော် ကြီးတော့ စဉ်းစား လာမိပြန်၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော် မှတ်မိနေသေးသည်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိမ်မှာ “တောကျော်” ဆိုသည့် နွားကြီးတစ်ကောင်ရှိသည်။ အမေအလွန်ချစ်သည်။ အမေနှင့် အကျွမ်းတဝင်ရှိလှသည်။ အမေသည် တောကျော်ကို အစာကျွေး၊ ရေတိုက် ကိုယ်တိုင်လုပ်သည်။ တောကျော် ကို နဖားကြိုးအသစ်လဲစရာရှိလျှင် တခြားမည်သူမျှ တောကျော်အနား မကပ်ရဲ။ နဖားကြိုးအထိုးမခံ။ အမေတစ်ဦးတည်းသာ တောကျော်၏ နဖားကြိုးအသစ်ကို လဲပေးလို့ရသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်လိုနှင့် တောကျော်က တစ်နေ့တခြား အိုမင်းလာပြီး နွား အသစ်လဲရမည့်အချိန်ကို ရောက်လာတော့သည်။ တောကျော်ကို\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45555125190805,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45555125223573,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_5ebfc4c9-8dbb-4f25-9831-96db0d47c1e3.jpg?v=1730234496"},{"product_id":"မောင်စိန်၀င်းပုတီးကုန်း-စွယ်တော်တန်းကအလွမ်းခြေရာ","title":"မောင်စိန်ဝင်း(ပုတီးကုန်း) - စွယ်တော်တန်းကအလွမ်းခြေရာ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖတ်လက်စ မဂ္ဂဇင်းစာအုပ်ကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်သည်။ စက်မှု တက္ကသိုလ် နှစ်လည်မဂ္ဂဇင်း(၁၉၆၅-၆၆)စာလုံးက ထင်းခနဲ။ ကျောင်း လခ အဆောင်ကြေးသွင်းစဉ်က ဝယ်ခဲ့ရသောစာအုပ်။ မနှစ်က စာသင် နှစ်က ထုတ်ဝေသောစာအုပ်။ သူတို့စာသင်နှစ်က ၆၆-၆၇ လေ။ နာရီ ကြည့်လိုက်တော့ ဆယ်နာရီကျော်ပြီ။ မအိပ်ချင်သေးသဖြင့် အဆောင် အောက်ထပ် ဆင်းလာခဲ့သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလှေကားအဆင်းမှာပင် အဆောင်အဝင် တံခါးဝမှာ ထိုင်ခုံပေါ် ငိုက်နေသည့် ညစောင့်ကြီး ဦးလေးမြကို လှမ်းမြင်၏။ လှေကားထိပ် တည့်တည့်မှအဆောင် ပါလာဧည့်ခန်းမှာ မီးချောင်း မှိန်မှိန်တစ်ချောင်း သာ လင်းလျက်။ ဆယ်နာရီမှာ ဧည့်ခန်းပိတ်ပြီမို့ ငြိမ်ဆိတ်နေပြီ။ အထွက် တံခါးလျှောက်ရင်း ဧည့်ခန်းဆီ အကြည့်ရောက်၏။ မှိန်ပြပြအလင်းမှာ ရေဒီယိုရှေ့ထိုင်နေသူတစ်ဦးကို ဖျတ်ခနဲတွေ့တော့ တုံ့ခနဲ ရပ်မိသည်။ နေရှင်နယ်ရေဒီယိုကြီးသည် ဧည့်ခန်းဆက်တီတွေ ဘေးမှာ။ အသေချာကြည့်တော့ လူတစ်ယောက် ရေဒီယိုရှေ့ထိုင်ပြီး ခလုတ်တွေလှည့်ကာ ရေဒီယိုဖမ်းနေတာ သိလိုက်၏။ အသံကို အနားကပ်မှ တီးတိုးကြားရ သည်။ ဆံပင်ရှည်ရှည်၊ ပိန်ပိန်ပါးပါး ကျောင်းသားတစ်ဦး ရေဒီယို ခိုးဖွင့်နားထောင်နေပါလား သိလိုက်၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟေ့ကောင် ခင်မောင်တိုး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ဟာ.. လန့်လိုက်တာကွာ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသံကြောင့် အလန့်တကြား နောက်လှည့်ကြည့်ရင်း နှုတ်က ထွက်သည်။ သူ့ဘေး ဝင်ထိုင်လိုက်၏။ ကြမ်းပြင်ပေါ်ထိုင်ရင်း “ဘာလိုင်းကို ဖမ်းနေတာလဲကွ” ဟု မေးလိုက်၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဒီအချိန်တွေမှ နိုင်ငံခြားလိုင်းတွေက သီချင်းတွေလာတာကွ။ ငါ ညတိုင်း လာနားထောင်တယ်။ အားမရပါဘူးကွာ အဆောင်မှူးကြားမှာ စိုးလို့ တိုးတိုးလေး နားထောင်ရတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပါလာနဲ့ကပ်လျက်မှာက အဆောင်မှူးမိသားစု နေသည့်အိမ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “မင်းကရော ဘာလို့ ဆင်းလာတာလဲ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အဆောင်ရှေ့ ဆေးလိပ်ဖွားမလို့ ၊ လသာနေတော့ အိမ်လွမ်းတာ လည်း ပါတာပေါ့ကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြောပြီး ထရပ်သည်။ ခင်မောင်တိုးက ရေဒီယိုကို ဆက်ကလိ နေဆဲ။ အဆောင်ရှေ့ရောက်တော့ လမင်းကိုမြင်ရသည်။ ပြည့်ခါနီး လရောင်သည် ဝန်းကျင်မှာ ဖြာကျ၏။ အဆောင်ရှေ့တည့်တည့်ရပ်ကာ ဆေးပေါ့လိပ် မီးညှိဖွားသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဆောင်ပေါ်တီကိုထိပ်မှ အဆောင်အမည် ဆိုင်းဘုတ်ဆီ အကြည့်ရောက်၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “နတ်မောက်ဆောင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်အဆောင်က ပညာရေးတက္ကသိုလ်အောက်မှာ။ ပညာရေးစွယ်တော်တန်းက အလွမ်းခြေရာ \u003c\/span\u003e| ၅ တက္ကသိုလ် ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသားများ၊ ဘီအီးဒီတက်သည့် ကျောင်း ဆရာများကို ထားသောအဆောင်။ စက်မှုတက္ကသိုလ်အဆောင်က ကပ်လျက် အင်းလေးဆောင်။ အင်းလေးမှာ လူပြည့်သွားလို့ စက်မှု တက္ကသိုလ်က ကျောင်းသားတချို့က နတ်မောက်ဆောင်မှာ ရောက်လာ ကြရတာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနတ်မောက်ဆောင်မှာက အမျိုးသားစာပေဆုရ ပျဉ်းမနား မောင်နီ သင်း ရှိသည်။ သူက ဘီအီးဒီ ဒုတိယနှစ်။ စာရူးပေရူးတစ်ယောက် အတွက်တော့ ကိုနီနှင့်ရင်းနှီးရတာ ဆုလာဘ်တစ်ပါး ထင်မိ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “သူများတက္ကသိုလ်ပိုင်တဲ့ အဆောင် ကပ်နေရပေမဲ့ သိပ်ဂုဏ်ယူ စရာ ကောင်းတာကွ။ ဗိုလ်ချုပ်ဇာတိ နတ်မောက်ကို ဂုဏ်ပြုထားတဲ့ အဆောင်။ ဒီအဆောင်က ဗိုလ်ချုပ်သွေးတွေ ငါတို့ဝိညာဉ်ကို ပူးကပ်လာမှာကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလက်ကိုင်ရေဒီယိုလေးတစ်လုံးနှင့် အချိန်ကုန် စာအလွန်ဖတ် သည့် ရခိုင်ကြီးသန့်စင်စကား ပြန်ကြားနေမိ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခပ်ဝေးဝေးဆီမှ သံချောင်းခေါက်သံက ဆယ့်တစ်နာရီ ဆိုတာ သိလိုက်ပြီ။ အခန်းအချို့ မီးလင်းနေသော်ငြား အတော်များများအခန်း တွေက မှောင်ပြီ။ လေကိုတဝရှူရင်း ဆေးလိပ်မီးငြိမ်းကာ အဆောင်ထဲ ပြန်ဝင်လိုက်၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရခိုင်ကြီးပြောသည့် ဗိုလ်ချုပ်ဝိညာဉ်ရှိရာ ရင်ခွင်ထဲ ဝင်လိုက်ရ သလို။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဧည့်ခန်းဆီ ငဲ့အကြည့်မှာတော့ ခင်မောင်တိုးက ရေဒီယိုရှေ့မှာ ရှိနေတုန်း။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၂)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနုပညာသည် ရေကြည်ရေစက်ဖြစ်ပါက \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြစ်ချောင်းတို့ စီးဝင်ရာ သမုဒ္ဒရာ... \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနုပညာသည် ပန်းရနံ့ဖြစ်ပါက \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလှသော မွှေးသော ပန်းတို့ ဖူးပွင့်ရာ ဥယျာဉ်... \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနုပညာသည် တောင်တစ်လုံးဖြစ်ပါက\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင်တက်သမားများ ရောက်နေသည့် တောင်ခြေ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်နေရာတွေကို ရောက်ခဲ့ပြီဟု ကိုယ်ရော ခင်မောင်တိုးပါ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေးဖူး ဖူးခဲ့သည်ပဲ။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလှိုင်းထန်သောပင်လယ်ကို ဖြတ်ရမည်။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရနံ့ထုံသော ပန်းတောမှာ ဝတ်မှုန်ကူးရမည်။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမတ်စောက်သော တောင်ထိပ်ကို တက်ရဲရမည်။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတက္ကသိုလ်သည် ကိုယ်တို့အတွက် ပင်လယ်.. \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတက္ကသိုလ်သည် ပန်းဥယျာဉ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတက္ကသိုလ်သည် တောင်တန်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e မိမိတို့ မျှော်မှန်းရာ အိပ်မက်များရှိရာ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရပ်ဟု ယုံမှတ်မိပြန်သည်လေ..\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆယ်တန်းနှစ်မှာ ဆရာဇဝနရဲ့ ‘ကောလိပ်ကျောင်းသား” ဖတ်ပြီး တက္ကသိုလ်ကို ရောက်ချင်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆရာဘုန်းနိုင်ရဲ့ “နိုင်” ကိုဖတ်ရင်း နှစ်လွှာပေါင်းမှတစ်ရွက်က အိပ်မက်ထဲပြန်ပါသည်။ စွယ်တော်တောဆိုတဲ့ စက်မှုတက္ကသိုလ်ကို အလိုလို တွယ်မက်သည်။ ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုးတန်းနှစ်မှာ မဂ္ဂဇင်းထဲ ကဗျာစပ်ပြီး ဆယ်တန်းနှစ်မှာတော့ သွေးသောက်၊ ငွေတာရီ၊ ရှုမဝမှာ ခပ်စိပ်စိပ် ရေးဖြစ်လာသည်။ တက္ကသိုလ် မလာခင်လေး မိုးဝေမှာ ကဗျာပါလာတော့ ဆယ်တန်းအောင်တာထက် ပျော်မိ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျောင်းကပြန်လာပြီး အခန်းပြင်ရင်း အတွေးကမပြတ်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “မင့်သူငယ်ချင်း ရောက်နေတယ်။ ပါလာမှာ စောင့်နေတယ်။ မင်းအခန်း လိုက်ပို့မယ်ပြောတာ ဒီကပဲ စောင့်မယ်တဲ့....”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသန်းဝင်းနိုင်က အခန်းထဲ လာပြောသည်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ငါ့ဆီ လာစရာမရှိပါဘူး” ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှုတ်မှထွက်ရင်း ဘယ်သူဖြစ်မလဲ တွေးမရ။ အောက်ထပ်ကို ခပ်သွက်သွက်လေး ဆင်းခဲ့မိသည်။ ပါလာမှာ သူ့ကို ထိုင်စောင့်နေသူကို လှမ်းမြင်သည်။ အရပ်ပျပ်ပျပ် အသားဖြူဖြူ တိုင်းရင်းသားနှင့်တူသူ တစ်ယောက်။ အင်္ကျီပွပွနှင့် လွယ်အိတ်ကြီးကြီးတစ်လုံး လွယ်ထားသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “စိန်ဝင်းလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ မသိသူက ငယ်ပေါင်းနှယ် ထပြီးနှုတ်ဆက်တော့ တအံ့တသြ။ အသံက အတော်ဝဲသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟုတ်ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “မောင်စိန်ဝင်း ပုတီးကုန်း ပေါ့ ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ဟုတ်ကဲ့”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟာ ဝမ်းသာလိုက်တာ၊ သန်းဆောင်ပါ၊ ကချင်မြေ သန်းဆောင် ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟာ ဘယ်တုန်းက ရန်ကုန်ရောက်တာလဲ။ ထိုင်ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆက်တီမှာ အတူထိုင်လိုက်သည်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ရန်ကုန်ရောက်တာ နှစ်ပတ်လောက်ရှိပြီ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အပြီးဆင်းလာတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူနှင့်ကိုယ်က မဂ္ဂဇင်းတစ်ခုတည်းမှာ တစ်လတည်းပါ ဖူးပြီး သူရော ကိုယ်ရောရဲ့ ပထမဆုံး ပုံနှိပ်စာမူ။ နောက် လည်း မဂ္ဂဇင်းတွေမှာ အတူပါကြပြီး ကလောင်ချင်း ရင်းနှီးနေသူတွေ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အမျိုးအိမ်မှာလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဘာအမျိုးမှ မရှိဘူးကွ။ ဆရာသော်တာဆွေရဲ့ အဟိတိုက်သွား ပြီး ဆရာ ကျွန်တော်တော့ ဆင်းလာပြီ၊ ဆရာ စီစဉ်ပေးပေတော့လို့ အပူကပ်ရတယ်။ ဆရာ့အိမ်မှာ သုံးလေးရက်နေပြီး အခုတော့ ဆရာ အလုပ်သွင်းပေးတဲ့နေရာမှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူက အဟိမှာလည်း စာမူလေးတွေ လစဉ်ရေးနေတော့ ဆရာ သော်တာဆွေနှင့် ရင်းနှီးပေမည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညနေကအတွေး ပြန်သတိရပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူလည်း သူ့နည်းနှင့်သူ သမုဒ္ဒရာရှိရာ ဥယျာဉ်ရှိရာ တောင်တန်း ရှိရာ ရောက်လာခဲ့တာပါလား။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “မင်းဆီ လာချင်တာနဲ့ အတော်ဖြစ်သွားတာ။ မိုးဝေတိုက်ရောက်တော့ မင့်ကဗျာပါတဲ့ စာအုပ်နဲ့ စာမူခ လူကြုံပေးလိုက်တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “စာမူ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမဂ္ဂဇင်းတွေမှာ အဖွင့်ပါမှ စာမူခပေးလေ့ရှိတာ အတွင်းမှာပါလျှင် စာအုပ်ပဲပေးတာ သိထားသည်ပဲ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဆရာနတ်က ပြောတယ်၊ ဒီလစပြီး အတွင်းကဗျာလည်း တစ်ဆယ် ပေးပြီတဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဗျာစာမူခကို စရဖူးပြီဟု ပီတိဖြစ်ရသည်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစကားပြောရင်း သူ့လိုပဲ မင်းနဲ့ငါနဲ့ဖြစ်ကာ တရင်းတနှီး။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲဒီနေ့ ညစာကို အဆောင်မှာပဲ နှစ်ယောက် မျှစားလိုက်ကြ၏။ ညရောက်တော့ မလှမ်းမကမ်းမှာရှိသည့် မထားတို့ဆိုင်မှာ လက်ဖက်ရည်သောက်ကာ စကားပြောမကုန်။ အဆောင်မှာပဲ သူ ညအိပ်သွားဖြစ် သည်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလွန်ဝေးသော ကချင်ပြည်နယ်မှ တစ်ခေါက်မှမရောက်ဖူးပါပဲ၊ အသိမိတ်ဆွေတစ်ဦးမှမရှိပါပဲ ရန်ကုန်ကို လာရဲသည့် သတ္တိ ဘယ်လို ပြည့်ခဲ့ပါသလဲ။ အနုပညာ ရူးသွပ်မှုက အံ့သြစရာပင်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45555125551253,"sku":"","price":3150.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45555125584021,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_61b25ce6-745b-4d53-ae95-0d05f0146a60.jpg?v=1730234511"},{"product_id":"မောင်စိန်၀င်းပုတီးကုန်း-နှလုံးသားရာဇ၀င်မှာစာတင်တဲ့အလွမ်း","title":"မောင်စိန်ဝင်း(ပုတီးကုန်း) - နှလုံးသားရာဇဝင်မှာစာတင်တဲ့အလွမ်း","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပထမပိုင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆင်နားရွက်တံခါးကို တွန်းဖွင့်ဝင်လိုက်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “လာဗျာ... ထိုင်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစက်ရုံမှူးက လှမ်းကြည့်ရင်း သူ့ကိုပြောသည်။ ပြီးတော့ လက်မှတ် ထိုးလက်စ စာရွက်များကို ဆက်၍လက်မှတ်ထိုးနေ၏။ စားပွဲဆီလျှောက် ရင်း စားပွဲရှေ့မှ ကုလားထိုင်မှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ခဏအကြာမှာ ခေါင်းမော့လျက် စက်ရုံမှူးက သူ့ကိုကြည့်၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “စက်ရုံမှူး ခေါ်တယ်ဆိုလို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ဟုတ်တယ်ဗျာ” \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစကားအပြတ်မှာ ဆေးလိပ်ကို ကောက်ယူတာ တွေ့သည်။ နားစွင့် ထားရင်း ကြည့်နေမိ၏။ ဆေးလိပ်ကို မီးညှိဖွာရှိုက်ပြီးတော့.....\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဒီလိုဗျာ... ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်ထဲက ခင်ဗျားကိုပြောခဲ့တဲ့ ကိစ္စလေ၊ အကျဉ်းဦးစီးဌာနက ကိစ္စ၊ အခု စာဝင်လာပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြီးခဲ့တဲ့အပတ်ထဲမှာ စက်ရုံမှူးခေါ်ပြီး သူ့ကိုပြောခဲ့သည်ကို ပြန် သတိရ၏။ အကျဉ်းဦးစီးဌာနက မိမိတို့ ရုံးချုပ်ကို စာဝင်ကြောင်း၊ အင်းစိန်ထောင်တွင်းမှာရှိနေသော မီးခံသေတ္တာ၊ ငွေသေတ္တာ၊ ကတ္တား၊ သံမဏိရုံးသုံး ဗီရိုအစရှိသော ပစ္စည်းများ ပြုပြင်စရာတို့ ရှိနေကြောင်း၊ အဆိုပါပစ္စည်းများကို သွားရောက်ကြည့်ရှုစစ်ဆေး၍ ပြုပြင်၍ရနိုင်သည်တို့နှင့် မရနိုင်သည်တို့ကို ခွဲခြားပေးစေလိုကြောင်းနှင့် ထိုသို့ခွဲခြား ပြီးပါက ပြုပြင်နိုင်သည့် ပစ္စည်းများကို မိမိတို့စက်ရုံသို့ ပို့ဆောင်၍ ပြုပြင်လိုကြောင်းကိစ္စ ဖြစ်သည်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဆိုပါကိစ္စအတွက် အင်းစိန်အကျဉ်းထောင်သို့ သွားရောက်စစ် ဆေးပေးရန် တာဝန်ခံအင်ဂျင်နီယာ၏အမည်နှင့် မှတ်ပုံတင်အမှတ်တို့ ကို ရုံးချုပ်မှ တောင်းခံခဲ့သဖြင့် စက်ရုံမှူးက မိမိအား ရှင်းလင်းပြောပြ ရင်း မှတ်ပုံတင်နံပါတ်ကို ပေးခဲ့ပါသည်။ ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ရုံးချုပ်က ဦးမျိုးအောင်နဲ့ သူ့လက်ထောက် အင်ဂျင်နီယာတစ် ယောက် ပါတယ်၊ ဒီစက်ရုံကတော့ ခင်ဗျားပါတယ်၊ မနက်ဖြန်မနက် ဆယ်နာရီမှာ ဦးမျိုးအောင် ဝင်ခေါ်မယ်လို့ ဖုန်းဆက်တယ်ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစက်ရုံမှူးက ပြောရင်း စာရွက်တစ်ရွက်ကို မိမိကို လှမ်းပေးသည်။ စာရွက်ကိုလှမ်းယူလျက် ခေါင်းငုံ့ဖတ်နေလိုက်မိ၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကျဉ်းဦးစီးဌာနမှ တောင်းခံမှုဖြင့် မိမိတို့အား သွားရောက်ကြည့်ရှု စစ်ဆေးရန် ရုံးချုပ်က တာဝန်ပေးကြောင်း ထုတ်ပြန်ထားသည့် စာရွက် ဖြစ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အဲဒါ ခင်ဗျားအတွက် ယူသွားလေ၊ ရုံးလက်ခံတော့ လက်မှတ် ထိုးပြီး ကျွန်တော် ပေးလိုက်ပြီ၊ ကိုယ်တိုင် ခေါ်တွေ့တာကတော့ နည်း နည်း မှာစရာရှိလို့ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစက်ရုံမှူးက စကားဖြတ်ပြီး ဆေးလိပ်ကို ပြာခံခွက်ထဲ ထည့်သည် မနက်ဖြန် အင်ပြင်လို့ရတာရှိတယ်\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “မနက်ဖြန် ခင်ဗျား ပစ္စည်းတွေကိုစစ်တဲ့အခါ သေသေချာချာစစ် ပြီး စာရင်းယူခဲ့ဗျာ၊ ပြင်လို့ ရတာ မရတာပဲ သူတို့ကတော့ ခွဲချင်တာ၊ ကျွန်တော့်ဆီလည်း ဖုန်းလှမ်းဆက်တယ်၊ အားလုံး စက်ရုံကိုပို့ရတာ မလွယ်လို့တဲ့ဗျ၊ ပြင်လို့ရတာလောက်ပဲ စက်ရုံကိုပို့ချင်တဲ့သဘောပေါ့ဗျာ၊ ဒါပေမဲ့ ပြင်လို့ရတာတွေထဲမှာ ဘာတွေပြင်ဖို့လိုတယ်ဆိုတာပါ အကြမ်းမှတ်ခဲ့ပေါ့ ဗျာ၊ ဒါမှ ဒီမှာ ကျွန်တော်တို့ရှိနေတဲ့ စပါယ်ယာ ပတ်စ်တွေ အလုံအလောက် ရှိတယ်၊ မရှိဘူး သိမှာ၊ မရှိရင်လည်းထပ် လုပ်ဖို့လိုတာ လုပ်နိုင်တာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟုတ်ကဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ခင်ဗျား သိပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ဟို... စက်မှုသတ္တုတုန်းက ရုံးချုပ်က ဦးသာစိုးလေဗျာ၊ သူက အခု အကျဉ်းဦးစီးမှာ၊ အလုပ်ရုံကို သူ ကိုင်တယ်ဗျ၊ မနက်ဖြန် သူနဲ့ခင်ဗျားတို့ တွေ့ရမှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ကျွန်တော်နဲ့ ရင်းနှီးပါတယ် စက်ရုံမှူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “အေးဗျာ... မနက်ဖြန် ဆယ်နာရီ အဆင်သင့်လုပ်ထားပေါ့” \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် သွားမယ် စက်ရုံမှူး” \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစက်ရုံမှူးရှေ့မှ ထရပ်လျက် အခန်းထဲက ထွက်လာခဲ့သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောက်နေ့ မနက်ဆယ်နာရီမှာ ရုံးချုပ်မှ ကားနှင့်လာခေါ်သည်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “မင်းအတွက်တော့ ဝတ္ထုထဲထည့်ရေးဖို့ ရချင်ရနိုင်တာပေါ့ ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e ကားပေါ်ရောက်တော့ မျိုးအောင်က ပြောသည်။ မျိုးအောင်နှင့်က တက္ကသိုလ်ကို တစ်နှစ်တည်း ရောက်ခဲ့ကြသည့် သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အတွေ့အကြုံအသစ်တစ်ခု တိုးတာပေါ့ကွာ၊ ရေးစရာအကွက် အကွင်းတစ်ခု ကြုံလာတဲ့အခါကျတော့ စိတ်ကူးနဲ့ ရမ်းရေးတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ ကိုယ် တကယ်ရောက်ဖူး၊ တွေ့ ဖူးတာရေးရတော့ ပိုပြီး ပေါ်လွင်တာပေါ့” မျိုးအောင်ကို သူ ပြောလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အချစ်ဝတ္ထုတွေထဲမှာ ယုတ္တိမရှိတာတွေ၊ အပြင်လောကမှာ တကယ် မဖြစ်နိုင်တာတွေ တော်တော်များများ တွေ့ရတယ်ကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု မျိုးအောင်က စကားကိုဆက်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစက်မှုတက္ကသိုလ်ရှေ့မှ ကားဖြတ်စဉ် စက်မှုတက္ကသိုလ်ဝင်းကို ငေးကြည့်ရင်း အတွေးလွင့်မျောနေရာမှ မျိုးအောင်မျက်နှာကို လှမ်း ကြည့်လိုက်မိ၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အဲဒါကြောင့် စိတ်ကူးယဉ်အချစ်ဝတ္ထုလို့ ပြောကြတာပေါ့ကွာ၊တကယ်ဆိုတော့ အချစ်ကိစ္စဆိုတာ လူတိုင်း ကင်းနိုင်ကြတာမဟုတ်တော့ လူတွေကြားမှာ တကယ်ရှိနေတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲလေ။ စားဝတ်နေ ရေး၊ လူမှုရေး၊ နိုင်ငံရေးတွေကြားမှာ အချစ်ရေး၊ အိမ်ထောင်ရေးဆို တာလည်း ကဏ္ဍတစ်ခုအနေနဲ့ ရှိနေတာပဲ၊ ဘ၀တစ်ခုအတွက် အဓိက ကိစ္စမဟုတ်ပေမဲ့ ကင်းလို့မရတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုဆိုတာတော့ လက်ခံရမှာ ပဲကွ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အချစ်အကြောင်းရေးရင်းနဲ့ သင်ခန်းစာရနိုင်စရာတွေ၊ အတွေး အခေါ် ထပ်ပွားနိုင်စရာတွေ၊ သတိထားစရာဖြစ်တဲ့လူတွေရဲ့ စရိုက်တွေ၊ အဲဒါတွေပြနိုင်ဖို့ ၊ ဆင်ခြင်နိုင်ဖို့ အားထုတ်သင့်တယ် ထင်တာပဲကွာ၊ မင်းပြောသလို ယုတ္တိမရှိတာ၊ အပြင်လောကမှာ တကယ်မဖြစ်နိုင်တာ တွေရေးတော့ သဘာဝမကျတော့ဘူးပေါ့၊ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သွားတာ ပေါ့၊ အဲဒါတွေကြောင့်လည်း အချစ်ဝတ္ထုကို အပျော်ဖတ်ဆိုတဲ့အဆင့် မှာ စာရင်းသွင်းကြတာပေါ့ကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျိုးအောင်ကိုကြည့်ရင်း သူ ပြောလိုက်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ပြောလည်း ပြောချင်စရာပဲကွ၊ အများစုက အားထုတ်မှုနည်း တယ်။ တကယ်မသိဘဲ၊ တကယ် မလေ့လာဘဲ ရေးတာတွေလည်း အများကြီးတွေ့ရတာပဲ၊ စောစောကပြောသလို ဇာတ်လမ်းက ယုတ္တိမရှိ တာတင် မကဘူး၊ အကြောင်းအရာကပါ မှားနေတာတွေ တွေ့ဖူးတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဘာလဲ၊ ရထားလမ်းမရှိတဲ့မြို့ကို ရထားနဲ့သွားတာမျိုးလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟုတ်တယ်၊ အများကြီးပါပဲကွာ၊ ရောဂါကိစ္စဆိုလည်း အလွဲလွဲ၊ အမှားမှား ဖြစ်ချင်သလို ဖြစ်ပေးတာမျိုးတွေပေါ့ ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျိုးအောင်ကို ပြုံးကြည့်နေမိတော့သည်။ တကယ်မဖြစ်နိုင်သည့် အဖြစ်အပျက်၊ တကယ်မရှိသည့် လူတို့၏စရိုက်တို့ကို ရေးဖွဲ့ မိခြင်း သည်ပင် အချစ်ဝတ္ထုတို့၏ အဓိကအားနည်းချက်ဟု တွေးယူ စဉ်းစားနေမိပြန်၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်းစိန်ကိုကျော်လာတော့ ရထားလမ်းကုန်းကို ဖြတ်သည်။ ပြီး တော့ ရုံးအဆောက်အအုံ ဂိတ်ဝမှာ ကားရပ်လိုက်၏ မျိုးအောင်က ကားပေါ်မှဆင်းကာ ပါလာသည့် စာရွက်စာတမ်းများကိုပြကာ ဂိတ်မှာ စကားပြောသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e***\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရုံးမှာ စာရွက်စာတမ်းကိစ္စများပြုလုပ်ပြီး အကျဉ်းဦးစီးဌာနမှ တာဝန်ရှိသူတစ်ဦး ကားပေါ်မှာလိုက်လာခဲ့သည်။ ရုံးမှထွက်၍ အင်းစိန် အကျဉ်းထောင်ဆီသို့ ကားလေးက ဦးတည်ပြေးနေသည်။ ခဏအတွင်း မှာ အကျဉ်းထောင်ဂိတ်ဝ စားသောက်ဆိုင်ရှေ့၌ ကားထိုးရပ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း စောင့်ရအောင်ဗျာ၊ ထောင်မှူးကြီးကို ကျွန်တော် ဖုန်းဆက်ထားပါတယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကျဉ်းဦးစီးမှ တာဝန်ရှိသူကပြောရင်း ဆိုင်ထဲမှာထိုင်ကာ လက် ဖက်ရည် မှာကြသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ စားသောက်ဆိုင်တချို့နှင့် ထောင်ဝင်စာတွေ့ ရန် ရောက်လာကြသူများ နားနေ၊ စုရုံးနေသည့်နေရာကို လှမ်းမြင်ကြ ရ၏။ စားသောက်ဆိုင်တွေ၊ အအေးဆိုင်တွေမှာလည်း ထောင်ဝင်စာ လာတွေ့သူများကို မြင်နေရသည်။ “ထောင်ဝင်စာတွေ့ဖို့ လူတွေထင်တယ်” ။ ဟု စပ်စု ကြည့်မိပြန်၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟုတ်တယ်၊ တွေ့ဖို့အချိန်နီးရင် တန်းစီကြရတယ်။ ခဏနေကြ ဦးဗျာ၊ ထောင်မှူးကြီးကို ကျွန်တော် သွားတွေ့ဦးမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြောရင်း ဆိုင်ပြင်ထွက်သွားသည့် အကျဉ်းဦးစီးဌာနမှ တာဝန်ရှိသူကို လှမ်းကြည့်နေမိပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုင်တန်းတွေ၏ ခပ်လှမ်းလှမ်းမြေပြင်မှာ အလုပ်လုပ်နေကြသော ထောင်သားများဆီ အကြည့်ရောက်ပြန်၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသက်ပြင်းရှည်ကို အလိုလိုချမိရင်း အေးစက်နေသော လက်ဖက် ရည်ကို ကောက်မေ့မိပြန်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျိုးအောင်ဆီ အကြည့်ရောက်ခိုက် ထောင်ဝင်စာ တွေ့ရန် လာသူ များကို ငေးနေတာတွေ့၏။ မျိုးအောင် တပည့်လေးက စီးကရက်ဝယ် ရန် ထသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခဏအကြာမှာ အကျဉ်းဦးစီးဌာနမှ တာဝန်ရှိသူနှင့် ထောင်မှူး ကြီး ရောက်လာ၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလက်ဖက်ရည်ဖိုးရှင်းကာ ဆိုင်ထဲမှ ထွက်သည်။ ကားပေါ်သို့ တက်ကြ၏။ အကျဉ်းဦးစီးဌာနမှ အရာရှိနှင့် ထောင်မှူးကြီးက ကား ရှေ့ခန်းမှာထိုင်ပြီး မိမိတို့က နောက်မှာ ထိုင်လိုက်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကားသည် အကျဉ်းထောင်ဂိတ်ဝဆီသို့ ဦးတည်မောင်း၏။ ဂိတ်ဝ ရောက်တော့ ထောင်မှူးကြီးက လှမ်းပြောလိုက်သဖြင့် ဂိတ်တံခါး ပွင့် သွားသည်။ ဂိတ်တံခါးမှ ကားဝင်စဉ် ရင်၌ ခံစားမှုတစ်ခု ဖြစ်စေပြန် ၏။ ကားဝင်ပြီးသည်နှင့် ဂိတ်တံခါး ပြန်ပိတ်သွားတော့သည်။ ဂိတ် တံခါးပွင့်သည်နှင့် ထောင်ထဲသို့ ရောက်ပြီဟု ထင်မိသော်လည်း လှမ်း အကြည့်မှာ ရှေ့တံခါးကြီးတစ်ခု ပိတ်ထားတာ တွေ့ရပြန်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ကဲ... ခဏ ဆင်းကြပါဦးဗျာ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eထောင်မှူးကြီးက ဆင်းလာရင်း ပြောသည်။ ကားသည် တံခါး နှစ်ခုကြားမှာ ရပ်ထား၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျိုးအောင်ထံမှ စာရွက်စာတမ်းတို့ကို ထောင်မှူးကြီးက လှမ်းယူ ပြီး တာဝန်ရှိ စစ်ဆေးသူထံပေးသည်။ ပြီးတော့ မိမိတို့သုံးဦး၏ မှတ်ပုံတင်ကတ်တွေ တောင်းကာပေးသည်။ စာရွက်စာတမ်းများကို တာဝန် ရှိသူက စစ်ဆေးနေစဉ် အခြားတာဝန်ရှိသူများက ကားနှင့် မိမိတို့သုံးဦး ကိုယ်ပေါ်မှာ ရှာဖွေစစ်ဆေးခြင်းကို ပြုပြန်၏။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ဒါက ထောင်ဝင်စာတွေ့တဲ့ နေရာလေ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eထောင်ဘူးဝ၏ဘယ်ဘက်မှနေရာကို မေးငေါ့ ပြရင်း ထောင်မှူး ကြီးက ပြောသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခဏအကြာတွင် စာရွက်စာတမ်းနှင့် မှတ်ပုံတင်ကတ်ပြားတွေ ပြန်ပေး၏။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ထုံးစံအတိုင်း စစ်ဆေးရတာတော့ စိတ်မရှိပါနဲ့ဗျာ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကားပေါ် ပြန်မတက်ခင် ထောင်မှူးကြီးက ပြောသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ကျွန်တော်တို့ စက်ရုံတွေ၊ ရုံးတွေမှာတောင် အဝင်အထွက် စစ် ဆေးရသေးတာပဲဗျာ၊ သဘောပေါက်ပါတယ်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု ရယ်ရင်း မျိုးအောင်က ပြောသည်။ ဒုတိယ ဂိတ်တံခါးကြီး ပွင့်သွား၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကားသည် ထောင်ထဲသို့ ဦးတည် မောင်းဝင်လိုက်သည်။ ပထမ ဆုံး ကြုံတွေ့ရသည့်မြင်ကွင်းမို့ ကားပေါ်မှ လှမ်းငေးရင်း လိုက်ပါလာခဲ့ ၏ ။ ( အကျဉ်းထောင်၏ အတွင်းဘက် အုတ်ရိုးတံတိုင်းတစ်ခုကို လှမ်း မြင်ရပြန်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောက်ဘက်နားခပ်ကျကျ အဆောက်အအုံတစ်ခုရှေ့မှာ ကားထိုး ရပ်၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကားပေါ်မှဆင်းပြီး အဆောက်အအုံထဲသို့ ဝင်လိုက်ကြသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":42072732663957,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_ef3d455f-26e7-4758-bb6c-f1116981acc1.jpg?v=1730234534"},{"product_id":"မောင်စိန်၀င်းပုတီးကုန်း-ငှက်ကလေးတွေရဲ့ကောင်းကင်-1","title":"မောင်စိန်၀င်း(ပုတီးကုန်း) - ငှက်ကလေးတွေရဲ့ကောင်းကင်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်တစ်ခေါက် ကျွန်တော် ရွာကို ပြန်ရောက်ချိန်မှာ မိုးဦးကျ လယ်တွေ ထွန်ယက်နေကြချိန်။ သည်နှစ် မိုးကောင်းသည်မို့ လယ်ထဲမှာ လုပ်ငန်းခွင် အမြန်စနိုင်ကြသည်ဆို၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွာမှာနေသည့် ကျွန်တော့်ဆွေမျိုးတွေက လယ်သမားတွေချည်း။ ကျွန်တော် ရွာရောက်ချိန် အမေ့အိမ်မှာ သူတို့ လာဆုံကြတော့လယ်ယာလုပ်ငန်း ခွင်အကြောင်း ပြောကြဆိုကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“စက်သုံးစက်တောင် မောင်းလိုက်ရတယ်ကွ။ စက်ဖိုး အီသွားတာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးကြီးသာမြတ်က သူ့လယ်တွေကို စက်ဖြင့် မောင်းလိုက်ရသဖြင့် ငွေကုန်သွားတာ ညည်းသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော့်ရွာလည်း ခေတ်မီလာပြီဟု ပြောရမလိုပင်။ လျှပ်စစ်မီးမရှိ၊ မြို့ ရွာကို ကားလမ်းမပေါက်တာသာ ရှိမည်။ ရွာမှာက ဟာလာဆန်စက်၊ လယ်ထွန်စက်တွေကတော့ မနည်း၊ စက်ပိုင်လယ်သမားတွေ ဖြစ်ကုန်ကြပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အရင်တုန်းကလို နွားနဲ့ ထွန်ပြီး စက်နဲ့မမောင်းရင် မရဘူးလား ဦးကြီး \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\" ဟကောင်ရ၊ဘယ်ရလိမ့်မလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု ဦးကြီးသာမြတ်က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ရင်းပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘာဖြစ်လို့လဲ ဦးကြီး\" \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟာ-မြတ်တွေက တင်းကျမ်းကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “အရင်ကထက် ဘာဖြစ်လို့ မြက်တွေက ပိုပြီးပေါက်လာရတာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးကြီးသိန်းက ကျွန်တော့်အမေးကို သဘောကျသလို ရယ်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“စာရေးဆရာ လယ်အကြောင်းမသိသေးဘူးဘဲ” ဟု ဆက်ပြော၏။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဒီလိုကွ” စကားဆက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“လယ်တွေက နွေစပါးလုပ်ကြရတယ်လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနွေစပါးလုပ်တော့ မြောင်း လက်တက်တွေက နေပြီး တစ်နေ့လုံး ရေလွှတ်ထားကြတာပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \"\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလယ်ကွင်းတွေ ရေတဖွေးဖွေးနဲ့ အဲဒီရေတွေကြောင့် မြက်တွေ လွှတ်သန်ကြတာပေါ့ကွ\u003c\/span\u003e”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“စက်သုံးလေးစပ်မောင်းပြီးတာတောင် တချို့လယ်တွေက နွားနဲ့ ထွန်လို့ မရဘူးကွ။ နွားတွေ မရုန်းနိုင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘူးကွ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဗွက်နစ်နေလို့ ကျွဲကို သုံးရတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးကြီးသိန်းက ဆက်ပြီး ရှင်းပြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “နို့ - နွေစပါးလုပ်တာက မကိုက်ဘူးလား ဦးကြီးရဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကိုက်တော့ ကိုက်တယ်ကွ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဆိုးရှိသလို၊ အကောင်းလည်း ရှိတာပဲကွ။ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး အိမ်က လုပ်အားစိုက်နိုင်ရင် ပိုကိုက်တယ်။ ဒါမှ မဟုတ်ရင် အခများတယ်။ တောင်ဘက်ကွင်းတွေများ လှည်းနဲ့ အိမ်အရောက်ကောက်လှိုင်းတွေ သယ်ကြရတာ။ သယ်ခက တစ်ဧကကို အတော်များများ ကုန်ကျတာ။ မိုးတွင်းလုပ်တာထက်လည်း ပိုပင်ပန်းတယ်။ ငွေကလည်း ပိုပြီး ကုန်သကွ။ ဒီတော့ ကိုယ့်တစ်ပိုင်တပ်နိုင်လောက်ပဲ စိုက်နိုင်ပျိုးနိုင်ကြတာပေါ့ကွာ” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မြက်တွေ ပေါတယ်ဆိုတာက..” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးကြီးသိန်းနှင့် ဦးကြီးသောမြတ်တို့ရှေ့မှ ရေနွေးကြမ်းပန်းကန်ထဲသို့ရေနွေးငဲ့ထည့်ပေးရင်း ကျွန်တော်က စကားထောက်ပေးလိုက်၏၊ “အဲဒါပေါ့ကွ စောစောက ပြောသလို ကိုယ်နိုင်သလောက်ပဲ နွေစပါးကလုပ်ကြတော့ မလုပ်နိုင်တဲ့ လယ်တွေက ကျန်နေရောတချို့ ရေဝင်နောက်ကျနေတဲ့ ကုန်းလယ်တွေလည်း လုပ်မရဘူးပေါ့။ အဲဒီလို နွေစပါးမလုပ်ဘဲ ချန်ထား တဲ့ လယ်ကွက်တွေက မြက်မွေးမြူရေးလုပ်ပေးသလို ဖြစ်ကုန်ရော၊ တစ်နွေလုံးရေတွေနဲ့ မြက်က သန်ချင်သလောက် သန်ပြီး တောထဲသွားတော့တာပေါ့ကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဪ... ဪ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော် သဘောပေါက်သွားသည်။ နွေစပါးစိုတ်တဲ့ လယ်တွေမှာလည်း မြက်တော့ ရှိတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် မစိုက်ဘဲ လွှတ်ထားတဲ့ လယ်တွေလောက်တော့ မဆိုးဘူးကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မင်း ရွာအဝင်ဝက ဖိုးထွန်းမြလယ်တွေ မတွေ့ခဲ့ဘူးလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးကြီးသိန်းစကားအပြတ်မှာ ဦးကြီး သာမြတ်က ကျွန်တော့်ကို လှမ်းမေး လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဦးလေးထွန်းမြ လယ်မှန်းတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး။ ရွာအဝင် စာသင် ကျောင်းနားက လယ်တွေမဟုတ်လား ဦးကြီး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အေးလေကွာ။ အဲဒီမှာ တောထနေတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“နေပါဦး ဦးလေးသိန်းရ အဲဒါ တစ်ခုခုစိုက်ထားတယ်လို့ ကျွန်တော်က ထင်တာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစပါးပင်မဟုတ်သော ခါးစောင်းလောက်အရှည်ရှိ အပင်များပေါက် ရောက်နေရာ ရွာနားမှ လယ်ကွင်းတွေကို ရွာအဝင် ကျွန်တော် သတိထားခဲ့မိ သည်ပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘာပဲတွေမှန်းမသိလို့ မေးကြည့်ရဦးမည် တွေးခဲမိသည်ပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ဘယ်ကလာ တစ်ခုခုစိုက်ထားရမှာလဲကွ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အဲဒါ ‘ဝက်လာတောလေကွာ” ဦးကြီးသာမြတ်က ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဝက်လာပင်ပေါ့ ဟုတ်လား၊ ဦးကြီး” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟုတ်တယ်။ ဝက်လာဆိုတာ လယ်ထဲမှာ ပေါက်တဲ့ မြက်ပင်တစ်မျိုး” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဒီမြက်က တယ်သန်ပါလား ဦးကြီး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သန်ရုံ ဘယ်ကမလဲ မောင်အပွားလည်း သိပ်မြန်တဲ့ကောင်။ ဟိုတုန်း ကတော့ နွေမှာ ရေက မရှိတော့ ဒီကောင်တွေ ကြီးထွားချင်တိုင်း ကြီးထွားလို့ မရဘူးပေါ့။ မိုးဦးကျလို့ ရေစရပြီဆိုတော့ ကြီးထွားမယ်ကြံတုန်းလယ်တွေက ထွန်ယက်လိုက်တော့ ထွန်ရင်းယက်ရင်း ပျောက်သွားရတာပေါ့ကွာ။ အခုတော့ တစ်နွေလုံး ရေကဝနေပြီး၊ သူသန်ချင်တိုင်း သန်နေကြတာ။ မင်းဦးလေး ထွန်းမြ အကျပ်ရိုက်နေပြီလေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အဲဒါ ဦးလေး ထွန်းမြတ နွေစပါးမစိုက်ဘဲ လွှတ်ထားလိုက်လို့ပေါ့နော်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အေးပေါ့ကွ၊ ထွန်းမြကလည်း သူ့အိမ်က လက်ကနည်းတော့ သူ နိုင်သလောက်လေး နွေစပါးလုပ်တာဆိုတော့ ဒီကွင်းကို မလုပ်ဘဲ ချန်ထားတာ ပေါ့ကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မင်းပြောရဦးမယ်” ဦးကြီးသိန်းက ဝင်ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ပြောပါဦး- ဦးကြီး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဝတ်လာများ ဘယ်လောက်အပွားမြန်သလဲဆိုရင် လယ်တစ်ဧကကိုဓားနဲ့ ပိုင်းပြီး ရှင်းသွား၊ အဲ... တစ်ဧကလည်းပြီးရော စစချင်း ခုတ်ခဲ့တဲ့ ဝက်လာပင်က ထပြီး အတက်ထွက်လာသတဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အဲဒီလောက်ပဲလား ဦးကြီးသိန်း” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟဲဟဲ... တင်စားပြီး ပြောတာပေါ့ကွာ၊ မင်းကလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကဲ... ဒါဆို ဦးလေးထွန်းမြက ဒီလယ်တွေကို ဝက်လာတောကြီး ဒီလိုပဲ ပစ်ထားရတော့မှာလား ဦးကြီး၊ စက်တွေ ဘာတွေနဲ့ မောင်းပစ်လို့၊ ဖယ် ပစ်လို့ မရတော့ဘူးလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟာ- စက်နဲ့ မောင်းလို့ ဘယ်ရမလဲကွ၊ ဒီဝက်လာတောကို တို့မှာ ရှိတဲ့ စက်တွေနဲ့ စက်တွေ မတိုးဘူးကွ၊ လူနဲ့ အရင်ရှင်းရမယ်။ ဓားနဲ့ လိုက်ခိုတ်လိုက်လျှင် အငုတ်တွေပဲ ကျန်မယ်။ အဲဒီအငုတ်တွေချည်းကျန်တော့မှ စက်နဲ့ ထပ်မောင်းပစ်ရမှာ။ စက်နဲ့ မောင်းမှလည်း အမြစ်တွေက ကျွတ်ကုန်မှာကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးကြီး သာမြတ်က သောက်ပြီး အကြမ်းပန်းကန်ကို ပြန်ချရင်း ကျွန်တော့်ကို လှမ်းပြော၏။ ,\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မင်းဦးလေး ထွန်းမြက အဲဒါတွေလုပ်ဖို့ လူအားမယ့်ရက်၊ စက်အားမယ့် ရက်ကို စောင့်နေတာကွ၊ မင်း ပြန်မယ့်ရက်ဆိုရင်တော့ ဒီဝက်လာတောကြီး ရှင်းသွားလောက်ပြီထင်ပါရဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ရှင်းသွားရမှာပေါ့ကွာ၊ စာရေးဆရာရ၊ လယ်ကွင်းဆိုတာက စပါးစိုက် ဖို့နေရာကွ။ အသုံးတည့်မယ့် သီးနှံပင်တွေ စိုက်ရမယ့်နေရာကွ၊ ဝက်လာပင်က သူနေရာမှမဟုတ်တာ။ စပါးစိုက်နိုင်ဖို့၊ ပဲစိုက်နိုင်ဖို့ဆိုတာကတော့ ဘယ်လောက် ထူတဲ့ တောဖြစ်ဖြစ်၊ ဝက်လာမကလို့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှင်းကို ရှင်းပစ်ရမှာပဲကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးလေးသိန်းပြောလိုက်သည့် စကားက ကျွန်တော့်နှလုံးသားမှာ နေရာယူသည်။ ကြီးထွားရှင်သန်ပြီး လယ်ကွင်းမှာ နေရာယူထားသည့် ဝက်လာတော ကြီးကို အတွေးဖြင့် မြင်လာတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၂)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်ကုန်အပြန်မှာတော့ ရွာကအထွက် ဦးလေးထွန်းမြ၏ လယ်ထဲမှ ဝတ်လာတောကြီးကို မတွေ့ရ၊ မမြင်ရတော့ပြီ။ ဦးလေးထွန်းမြ လယ်ထွန်နေတာကို လှမ်းမြင်နေရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆောင်းဦးနောက်တစ်ခေါက် ကျွန်တော် ရွာကို ပြန်လာခဲ့လျှင်တော့ ဝတ်လာတောအစား စပါးပင် စိမ်းမြမြနှင့် လယ်ကွင်းတွေကို တွေ့မြင်ရမည် ဟု ယုံသည်ပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂၀၀၀ ခုနှစ် အတွေးသစ်ဂျာနယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43141156896917,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_73b52c68-eba6-41c5-b715-ddde5bd64b51.jpg?v=1730274392"},{"product_id":"မောင်စိန်၀င်းပုတီးကုန်း-လွမ်းရိပ်ညို့ညို","title":"မောင်စိန်၀င်း(ပုတီးကုန်း) - လွမ်းရိပ်ညို့ညို","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဧည့်ခန်းထဲမှာထိုင်နေသည့် ဖေဖေနှင့် မေမေက သူ့ကို လှမ်းကြည့်၏။ ညီမငယ်က မေမေ့ဘေးမှာ ထိုင်နေရာက ထရပ်ရင်း နေရာပြောင်းထိုင်သည်။ မကြည်မလင် မျက်နှာတို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြောင့် ဝေခွဲရခက်စွာ အံ့ဩပြန်၏။ တစ်စုံတရာကိစ္စ အလိုလိုသိရင်း အတွေးမှာ ညိုသက်မွန် ရောက်သည်။ မွန့်မိဘ အသိုင်းအဝိုင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောစရာစကားရှိပြီလား ထင်ကြည့်၏။ မွန်နှင့် သူ ဖုန်းမပြောဖြစ်သည်က လေးငါးရက်သာ ရှိဦးမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e'လာ သား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖေဖေက လှမ်းခေါ်သည် ဖေဖေ့ဘေးမှာကပ်ပြီး သူထိုင်ရင်း မေမေ့မျက်နှာကို အကဲခတ်၏။ မေမေ့မျက်နှာ အတည်အတင်းကြောင့် မေမေ့ရင်တွင်းက အလှုပ်အရှားကို နားလည်နေသလို။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘာလိုဖြစ်တာလဲ သား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ခင်ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမေမေ့အသံ အတင်းအပြတ်ကို နားမလည်နိုင်စွာ အံ့ဩစကား နှုတ်မှထွက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ရော့ ... ဒီမှာ ဖတ်ကြည့်ကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာမျက်နှာလှန်ထားပြီးသား သတင်းစာကို စားပွဲပေါ် က ကောက်ယူရင်း ဖေဖေက သူ့ဆီကမ်း၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစူးစူးရှရှမြည်လာတယ်လီဖုန်းသံကြောင့် သတင်း ၊စာလှမ်းယူပြီး အကြည့်မရောက်နိုင်သေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\"သမီး ဘယ်သူ့မေးမေး မရှိဘူးပြော၊ ဒီကိစ္စပဲနေဦးမှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e''မေမေ့စကား မဆုံးခင် ညီမငယ်က ဖုန်းဆီထသွား သည်။ ,\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e'ဘယ်လောက်ရှက်ဖို့ကောင်းလဲ'\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအံကြိတ်ပြောလိုက်သည့်စကားသံက မကျယ်သော်ငြားဒေါသများဖြင့် ပြည့်လျှံနေတာ သိသာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဪ.. ဟုတ်ကဲ့ အပြင်သွားကြပါတယ်ရှင်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညီမငယ်ကပြောပြီး ဖုန်းကို ချလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ဖုန်းပိတ်ထားလိုက်” မေမေက လှမ်းပြောပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသတင်းစာကို ကောက်ယူပြီး ဖေဖေညွှန်ပြသည့်နေရာ ကြည့်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစေ့စပ်ကြောင်းလမ်းခြင်းကို ဖျက်သိမ်းခြင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်မ မညိုသက်မွန်နှင့် ကိုမြတ်ထူးဇော်တို့၏ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(.............)နေ့က ပြုလုပ်ပြီးစီးခဲ့သော \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစေ့စပ်ကြောင်း လမ်းခြင်းကို ကျွန်မ ညိုသက်မွန်၏ သင်္ဘောဆန္ဒ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလျောက် ဖျက်သိမ်းလိုက်ကြောင်း ကြေငြာအပ်ပါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညိုသက်မွန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိပ်မက်မဟုတ်မှန်း နားလည်သော်လည်း အံ့သြစိတ်၊ ရှက်ရွံ့ စိတ်၊ သိမ်ငယ်စိတ်၊ ဒေါသစိတ်တို့ဖြင့် ရင်သည် လှုပ်သည်။ တက်တစ်ချက် ခေါက်မိသွားသည်။ သတင်းစာကိုစားပွဲပေါ် လှမ်းတင်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သားနဲ့ ဘာပြသနာရှိလဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘာမှမရှိဘူး မေမေ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ ဒီလို ရုတ်တရက်ဆုံးဖြတ်ပါ့မလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သားလည်း ဘာကိုမှနားမလည်နိုင်တော့ဘူး ဖေဖေ“\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုကိုတို့ နောက်ဆုံးစကားပြောတော့ ပြဿနာဘာမှမရှိဘူး ညီမလေး၊ မင်္ဂလာဆောင်ဖို့ကိစ္စ ဘာတွေတောင် အကျယ်မချဲ့ဖို့ မွန် ပြောနေသေးတာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကျွန်တော် မွန့်ဆီ ဖုန်းဆက်မယ်” ထိုင်ရာမှ ထရပ်၏။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မဆက်နဲ့ သား” “ဘာကြောင့်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိချင်တယ် မေမေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မင်းဆက်ရင်လည်း ဘယ်အတွေ့ခံမှာတဲ့လဲ၊ မေမေ တို့မိတ်ဆွေတွေက အံ့သြပြီး ဆက်နေကြတာတောင် မေမေတို့ ၊ အတွေ့မှမခံတာ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညိုသက်မွန် သူ့ကို ရှောင်မည်ဆိုတာ သူ နားလည် သည်ပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သားကိုတော့ တစ်ခုခုပြောသင့်ပါတယ်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သူ့မိသားစုကြောင့် ဖြစ်မလား” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မွန်က ခေါင်းမာတယ်၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး မေမေ\" \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ချင်းစိမ်းနဲ့ မိဿလင်ပေါ့ ကိုကိုရာ၊ ဘာကြောင့်ဆို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သိလို့လည်း ဘာထူးမှာတဲ့လဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သမီးပြောတာ အမှန်ပဲသား၊ သံသရာမဆက်ချင်ပါနဲ့တော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသားတို့ချင်းညှိနှိုင်းလို့ ပြန်ပြေလည်တယ်ဆိုရင်တောင် မိသားစုအရှက်ရအောင်လုပ်တဲ့ကိစ္စအပေါ် မေမေတို့အမြင်ရျင်းတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမေမေ့စကားကြောင့် သက်ပြင်းရှည်ချရင်း လေပူကို မုတ်ထုတ်မိပြီး ဖြစ်သွားသည်။ ရင်ထဲမှာတော့ ပေါ့ပါးမသွား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘာလိုဖြစ်ဖြစ် မင်းမှာ အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာ၊ သူလက်မနိုင်တဲ့ အားနည်းချက်တစ်ခုခုရှိလို့ပဲလို့ ပတ်၀န်းကျင်ကတော့တွေးမှာပဲ။ ဒါလည်း သဘာဝကျတယ်လေ၊ နောက်တစ်ခုက တို့မိဘတွေကြောင့်လားဆိုပြီး တို့ကိုလည်း ထိခိုက်တဲ့အတွေး နိုင်တာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖေဖေ့ထံမှ တွေးတွေးဆဆ ပြောသည့်စကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\"\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုယ့်ကိစ္စတစ်ခုက မိသားစုအသိုင်းအဝိုင်းကို ထိခိုက် လာစေသည်ပဲအတွေးက လိပ်ပြာငယ်ချင်စရာ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“စောစောစီးစီး ဇာတ်သိမ်းခန်းရောက်သွားတာကောင်းတယ်ပဲတွေးပါ သားရယ်၊ ကိုယ်က ယောက်ျားလေးပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမေမေ့ထံမှ စကားကြောင့် မေမေ့မျက်နှာဆီ အကြည့်ရောက်ပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကိုကို့သူငယ်ချင်းတွေလည်း ဖုန်းဆက်ကြတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ညီမလေးကို သူ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအားလုံးက ပဟေဠိဖြစ်နေကြမည်ပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“လွန်ခဲ့သူအပတ်ထဲကပင် စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းပြီးစီးကြောင်း သတင်း ၊ သတင်းစာတွေထဲ ပါသွားခဲ့သည်လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒေါသတရားဖြင့် နာကြည်းမှုများစွာကို ဖြစ်စေချင်ပါသတဲ့လား ညိုသက်မွန်ရယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43141158535317,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_aa6b0e69-5e0f-49d9-8224-b1a4e85f7dac.jpg?v=1730274397"},{"product_id":"မောင်စိန်၀င်းပုတီးကုန်း-လွမ်းလောက်အောင်ပဲချစ်တယ်","title":"မောင်စိန်၀င်း(ပုတီးကုန်း) - လွမ်းလောက်အောင်ပဲချစ်တယ်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သမီးရည်းစားဆိုတဲ့ ဝေါဟာရဟာ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝကို ဘယ်လောက်ထိ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်လဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ညိုညိုဦး၊ နင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညိုညိုဦးစကားကြောင့် ညိုညိုဦးမျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ပြန်မေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစတီးဂျို့င်ကို ပြန်ပိတ်ရင်း ခင်သက်ဆွေအကြည့်ကလည်း ညိုညိုဦး မျက်နှာဆီ ရောက်၏။ ဘုန်းမြင့်က စီးကရက်ကို လှမ်းယူကာ တစ်ချက်ပြုံးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ငါ မေးတာ မရှင်းလို့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“နင် ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ မေးတာလဲ သိချင်တာ ညိုညိုဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညိုညိုဦး၏ အကြည့်ကို လွှဲဖယ်ရင်း ဆိုင်အပြင်ကို အကြည့်ပို့ သည်။ ဆိုင်ရှေ့ဖြတ်သွားသော လိုင်းကားတစ်စီးမှ မှုတ်ထုတ် လိုက်သည့် မီးခိုးငွေ့တို့ကို တွေ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သမီးရည်းစားရှိတဲ့ မိန်းကလေးက မရှိတဲ့ မိန်းကလေး လောက်တော့ မလွတ်လပ်တော့ဘူးပေါ့ဟာ\"ဘုန်းမြင့်က ပြောလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ညိုညိုဦး သိချင်တာ အဲဒီလောက် မလာနိုင်ဘူး” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဒါဆို မင်း ဆက်ရှင်းပြလိုက်တော့ ခိုင်ထွန်း” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘာလဲညို၊ ညိုကိုလတ်နဲ့ စိတ်ကောက်လာကြလို့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ငါ စိတ်မကောက်တတ်တာ နှင့် သိသားပဲ ခင်သက်ဆွေ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘာလဲ၊ ကိုလတ်က နင့်ကို သိပ်ချုပ်ခြယ်လို့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မချုပ်ခြယ်ပါဘူး” ဘုန်းမြင့်အမေးကို ပြန်ဖြေသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝကို ဘယ်လောက်ထိ ထိန်းချုပ် နိုင်သလဲဆိုတဲ့ နင့်မေးခွန်းက တော်တော်ကြီးကျယ်တယ် ညိုညိုဦး၊ ဘာဖြစ်ဖြစ် နှစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီဆိုရင်တော့ ညှိနှိုင်းမှုဆိုတာ လိုအပ်လာတော့မှာ အသေအချာပဲ။ ဥပမာ နင် မကြိုက်တာမလုပ်ဖို့၊ သူ မကြိုက်တာ မလုပ်ဖို့၊ အပေးအယူ အလျှော့အတင်းတွေ ပါလာတော့မှာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အဲဒါတွေလဲ ရှင်းတယ် ခိုင်ထွန်း”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ငါ ဆိုလိုချင်တာကဟာ မိန်းမတစ်ယောက်ဟာ ရည်းစား ထားလိုက်ပြီဆိုတာနဲ့ ဘဝခရီးဖော်တစ်ယောက်အဖြစ် ရွေးချယ် ပါတော့မယ်လို့ စရံရိုက်လိုက်ရတာလား၊ စာချုပ်လိုက်ရတာလား၊ ငါ မေးချင်တာ ရှင်းလားမသိဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“နင်ပြောသလိုဆို သမီးရည်းစားတိုင်း ညားကုန်ကြမှာပေါ့ ဟုတ်ဖူးလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟုတ်ဘူး ခင်သက်ဆွေ၊ ငါဆိုလိုချင်တာက သဘောထား မတိုက်ဆိုင်လို့၊ တစ်ယောက်ယောက်က အပြစ်ရှိလို့ ကွဲကြတာ မဆန်းဘူး” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“နင်ပြောတာတွေ ရှုပ်ကုန်ပြီ ညိုညိုဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မဟုတ်ဘူး ဘုန်းမြင့်ရာ။ ငါ သဘောပေါက်လာပြီ။ ကွဲစရာရှိလို့ ကွဲသွားကွာသွား၊ နောက်ရည်းစား ထပ်ထား။ အဲဒါတွေမဟုတ်ဘူး။ အခုဟာက ရည်းစားသက် ကြာလာတော့မှ ဘာအပြစ်မှမရှိဘဲ စိတ်ကုန်ချင်လာတာမျိုး၊ ရှင်းရှင်းပြောရရင် မချစ်မှန်း သိလာတာမျိုး၊ အဲဒါမျိုးကိစ္စကြရင် မိန်းကလေးတစ်ယောက်မှာ ဘာလုပ်စရာရှိလဲ၊ ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား ညိုညိုဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟုတ်တယ်၊ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်က နောက်အသစ် ရှာလိုက်ရင် ပတ်ဝန်းကျင်က သိပ်မပြောကြဘူး။ မိန်းကလေးက သူ့ရည်းစားကို စဖြတ်တယ်ဆိုရင်ပဲ အပြစ်ပြောကြဆိုကြရော။ အဲဒီတော့ အဲဒီမိန်းကလေးက ပြောမှာဆိုမှာ ကြောက်ပြီး ဆက်နေရ မလား။ မျက်နှာများတယ်၊ ပွေတယ်၊ ရှုပ်တယ် ဆိုတဲ့စကားတွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နေသင့်သလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မြန်မာမိန်းကလေးတွေကတော့ ကိုယ်ကျင့်တရားပျက် တယ်လို့ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က အထင်မခံစေချင်တာ၊ မခံရဲတာ အမှန်ပဲ ညိုညိုဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘာလဲ ညိုညိုဦး၊ ကိုလတ်နဲ့နင် ဘာပြဿနာ ဖြစ်လာလို့လဲ။ ငါတို့ကို ရှင်းရှင်းပြော၊ ညှိလို့ရရင် ညှိယူကြပေါ့ဟာ၊ ကိုလတ် ဒီလောက်အေးတာ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကိုလတ်နဲ့ ငါနဲ့ကိစ္စလို့ ငါ ဆွေးနွေးနေတာ မဟုတ်သေးဘူး ဘုန်းမြင့်။ အဲ့ဒိုး ပြောရရင် ကိုလတ်မှာ ဘာအပြစ်မှ မရှိဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမကြိုက်တဲ့ကိစ္စ ကိုလတ် ဘာမှမလုပ်သေးဘူး၊ ငါ့အပေါ်မှာ အရမ်းကောင်းတယ်။ အဲဒီလောက်ကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်ကို ဘာအပြစ်မှ မပြဘဲ ငါက ဖြတ်နိုင်ခွင့် ရှိသလား။ ဖြတ်လိုက်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“နင်က ကိုလတ်ကို ဖြတ်ချင်တယ် ဟုတ်လား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဖြတ်ချင်တာ မဖြတ်ချင်တာထက် ဖြတ်ရင် ဘာတွေ ဖြစ်နိုင်လဲ သိချင်တာ ခင်သက်ဆွေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“နင် ရူးနေပြီလား ညိုညိုဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ခိုင်ထွန်း ပြောပါဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခိုင်ထွန်းက သက်ပြင်းချရင်း လမ်းမဆီ ငေး၏။ ညိုညိုဦးက ခိုင်ထွန်းမျက်နှာဆီ ငေးရင်း နားစွင့်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“နင်ဘဝတစ်ခုလုံးအတွက် လက်တွဲဖော်ကို နင် ရွေးချယ်ခွင့် ရှိတာပေါ့။ နင် သတ်မှတ်ထားတဲ့စံနဲ့ နင် ချိန်ကြည့်လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သစ္စာမရှိတဲ့ မိန်းမစာရင်းထဲမှာတော့ ပါသွားနိုင်တာပေါ့နော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအားလုံးအကြည့်က ညိုညိုဦး မျက်နှာဆီ ရောက်ပြန်၏။ ညီညီဦးထံမှ သက်ပြင်းငွေ့ငွေ့ချသံ ကြားရပြန်သည်။ သွားကြရ အောင် ဟုပြောရင်း ခိုင်ထွန်းက လက်မှနာရီကို ကြည့်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“တော်တော်ချောတာပဲနော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကားပေါ်မှ ဆင်းလာသည့် ကျော်မင်းလတ်ကို ကြည့်ကာ ခင်သက်ဆွေနှုတ်မှ ထွက်သွား၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ငါ အဲဒါမကြိုက်တာ ခင်သက်ဆွေ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဆောရီးကွာ၊ ငါက နင့်အမျိုးသားမို့ ချီးကျူးစကားဆိုတာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟာ.....နင်ကလဲ၊ ငါ မကြိုက်တာက ကိုလတ် အရမ်းချော နေတာကို ပြောတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မသိဘူးလေ၊ ငါပြောလိုက်တာကိုများလားလို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခပ်လှမ်းလှမ်းမှပင် ကိုလတ်အပြုံးကို မြင်သည်။ ပြုံးလိုက်တိုင်း ပေါ်လာသည့် ပါးချိုင့်လေးနှစ်ဖက်ကြောင့် မျက်နှာကပို၍နုသွားသလို အသားအရေ ဖြူနုပြီး နွဲ့ လျနေသလို။ စတိုင်လ်ပင် အနက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရောင် အကောင်းစားနှင့် ရှပ်လက်ရှည် ဗေဒါရောင်ကြောင့် ပို၍ ပေါ်လွင်နေသလား မသိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကိုလတ်၊ ဒါ ခင်သက်ဆွေတဲ့၊ ညိုနဲ့အတူနေတဲ့ အခန်းဖော်” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ကျော်မင်းလတ်ပါ\" ခင်သက်ဆွေနှင့် ကိုလတ်ကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အရေးကြီးလို့လား ကိုလတ်။ မြို့ကို အဆောင်မှာ ဆက်ဆက် စောင့်နေဖို့ မှာတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြုံးရင်း ခေါင်းကို ခါရမ်းသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အရေးမကြီးပါဘူး ညို၊ မေမေက စားစရာတွေ သွားပို့ခိုင်းလို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလက်ထဲမှာ ဆွဲလာသည့် ပလတ်စတစ်အိတ်ကို ပြရင်း ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အန်တီကလဲ ဒုက္ခရှာလို့” “အိမ်မလာတာ ကြာပြီလို့လဲ ပြောနေတယ် ညို”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အလုပ်သိပ်များတာ ကိုလတ်ရဲ့။ ခင်သက်ဆွေ မေးကြည့် ပါလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟုတ်တယ်၊ အခုရက်ပိုင်း ပိုအလုပ်များတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကဲ.....ပေး၊ အဲဒီအထုပ်ကို၊ ပြီးရင် လက်ဖက်ရည် လိုက် တိုက်မယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုလတ်လက်မှ အထုပ်ကို လှမ်းယူကာ ညိုညိုထွန်းက ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ပြောသာပြောရတာ၊ ကိုယ်လဲ အလုပ်များတာပဲ ညို၊ သောက်တော့ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ ကိုလတ်ရဲ့။ ဪ....သိပြီ ကိုလတ်က လမ်းဘေးဆိုင်မှ မထိုင်ချင်တာ။ တစ်ခွက်ကို ခုနစ်ရာ၊ ရှစ်ရာပေးရတဲ့ အအေးခန်းနဲ့ ဆိုင်မျိုးမှ ကော်ဖီဆိုင်ထင်တာ ဟုတ်ဖူးလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟိုရက်က အငြင်းအခုန်ကိစ္စ ခေါင်းထဲ ပြန်ဝင်လာရင်း ထေ့ စကား ဆိုဖြစ်ပြန်သည်။ ကိုလတ် လာခေါ်တိုင်း ကော်ဖီဆိုင်ကောင်းကောင်းတစ်ခုကို ရောက်စမြဲ။ သည်ဆိုင်တွေမှာ ထိုင်ရတဲ့ အရသာကို ညိုညိုထွန်းက သဘောမကျ။ ကိုလတ်ကတော့ လမ်းဘေးဆိုင်ပြောပြီး ညိုညိုထွန်းကြိုက်တဲ့ဆိုင်မှာ မထိုင်ချင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အဲဒါလဲ ပါတယ်၊ ပြီးတော့ ဖေဖေ ခိုင်းစရာရှိလို့လား သိဘူး၊ မြန်မြန်ပြန်လာဖို့ မှာလိုက်လို့ ညို\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကြွ....ကြွ၊ ကိုလတ်ကတော့ တကယ့်သားလိမ္မာပါပဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သွားတော့မယ် ညို၊ သွားမယ် ခင်သက်ဆွေ” ပြုံးပြီး နှုတ်ဆက်ကာ ကားဆီ လျှောက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သူနဲ့ အကြိုက်ချင်းတွေက ဘာမှ မတူကြဘူး ခင် သက်ဆွေ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကားထွက်သွားစဉ် ညိုညိုထွန်းက ပြောလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၂)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖွင့်ထားသည့် ပြတင်းမှ လေတစ်ချက်ဝေ့ပြီး ဝင်သည်။ ပြတင်းမှ ကောင်းကင်ဆီ မော့အကြည့် ပြည့်လုလုလကို မြင်သည်။ ဖတ်လက်စစာအုပ်ကို ဘေးမှာချရင်း လမင်းဆီငေး ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“စိတ်ကူးယဉ်နေတာကလား ညို”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခင်သက်ဆွေအသံကြောင့် ကုတင်ခြေရင်းဆီအကြည့်ရောက်၏။ သေတ္တာထဲကို အဝတ်အစားတွေ ထည့်အပြီး သေတ္တာပိတ်ကာ သူ့ကို လှမ်းမေးလိုက်သည့် ခင်သက်ဆွေကို တွေ့၏။ စကား မပြန်ဖြစ်ဘဲ ပြုံးရုံပြုံးပြလိုက်သည်။ ခင်သက်ဆွေက ကုတင်ပေါ်မှာ တင်ပါးလွှဲချထိုင်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကိုလတ်အကြောင်း တွေးနေတာလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “နင် ယုံမလား ခင်သက်ဆွေ။ ငါ ကိုလတ်အကြောင်းသိပ်မတွေးဖြစ်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မဖြစ်နိုင်တာဟာ၊ ချစ်သူတွေပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ချစ်သူတွေလို တမ်းတမ်းတတ လွမ်းလွမ်းဆွေးဆွေး မတွေး ဖြစ်တာအမှန်ပဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“နင်ကလဲဟာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “တကယ်ပြောတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထထိုင်ပြီး ပြတင်းဘောင်ကို မှီကာ ခင်သက်ဆွေနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်၏။ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကိုလတ်နဲ့ငါက ငယ်ငယ်လေးကတည်းက တွေ့ခဲ့ကြတာ “ငယ်ချစ်တွေပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ငယ်ပေါင်းတွေ သူ့အဖေက အဖေအောက်က အရာရှိ ငါတို့ မြို့နှစ်မြို့မှာ အတူတူကျဖြစ်တယ်။ တစ်မြို့တစ်မြို့မှာလဲ၊ အကြာကြီး။ သူ့အိမ်နဲ့ ငါ့အိမ်က နှစ်အိမ့်တစ်အိမ်လို နေကြတာ သူ့မိဘတွေက စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေ တွဲလုပ်တယ်။ စီးပွားရေးအမြင် ရှိတယ်။ အလုပ်ထွက်ပြီး မိဘတွေက နယ်မှာ အခြေချပေမယ့် ကိုလတ်တို့က ရန်ကုန်ပြောင်းပြီး ကြီးပွားသွားကြတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘာဖြစ်ဖြစ်ဟာ၊ နင့်အပေါ်မှာတော့ အရင်အတိုင်းပဲ ကောင်းပေါတယ်။ အောက်ခြေ လွတ်မသွားပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညိုညိုထွန်းက ပြုံးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကိုလတ်က အောက်ခြေ လွတ်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကြီးကျယ်တာ၊ ဇာချဲ့တာ။ ငါပြောသလိုပေါ့ဟာ။ လမ်းဘေးက အစာမစားနိုင်တာ၊ လမ်းဘေးက လက်ဖက်ရည်ဆိုင် မထိုင်ချင်တာ ကက်ပယ်စီနို ကော်ဖီလောက်မှ ကော်ဖီလို့ ထင်ချင်တာ၊ ဘတ်စ်ကား စီးခိုင်းရင် သေသွားမလား မသိဘူး\" \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟဲ.....ဒီလောက်တော့ မဟုတ်နိုင်ပါဘူး” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“နင် မသိပါဘူးဟာ၊ ကိုလတ် အရမ်း ဇီဇာကြောင်တာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဒါဆို နင်နဲ့တော့ တစ်ခြားစီပဲ၊ နင်က လမ်းဘေးက ဝက်သားတုတ်ထိုး ထိုင်စားချင်တာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အဲဒါတွေပေါ့၊ ငါကတော့ စားတာပဲ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သူကရော” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကားထဲက ထိုင်စောင့်တယ်လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၀ေ့ဖြတ်လာသော လေတစ်ချက်က နဖူးဆံစတွေကို ထိခတ် သွားပြန်ပြီပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43141159649429,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e4736d02-2e24-4475-815c-a4c1e99fa639.jpg?v=1730274402"},{"product_id":"မောင်စိန်၀င်းပုတီးကုန်း-သူနမ်းလျှင်ပန်းပွင့်ဖြစ်သူပစ်လျှင်ရွက်၀ါကြွေ","title":"မောင်စိန်၀င်း(ပုတီးကုန်း) - သူနမ်းလျှင်ပန်းပွင့်ဖြစ်သူပစ်လျှင်ရွက်၀ါကြွေ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့အကြောင်း ပြောသံကြားရုံမှုနှင့် ရင်၌ လှုပ်ရှားသည်။ သူ့အသံအကြားမှာ အရာရာကို မေ့လျော့တတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစေပြန်လျက် သူ့မျက်နှာကို မြင်စဉ်ကာလ ဆောက်တည်ရာမရ လှုပ်ရှားစိတ်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအာရုံ၏ တည်ရာမှီရာကား သူမှတစ်ပါး မရှိ ကြည့်ဆဲအရာတို့၌ သူ့အရိပ် စွန်းသည်။ မျက်ဝန်းတစ်၀ေ့ သည်ပင် ရင်ခုန်ကာလကို ရှည်လျားစေတတ်ပြန်သည်ပဲ။ ရင်ထဲ၌ အမှတ်တရ များစွာကို ထွင်းထုသွားနိုင်တဲ့သူ လေ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလေးပြင်းပြင်း အတိုက်ခံရသည့် ညောင်ရွက်တွေကို အတွေးမှာ မြင်ယောင်လာသည်။ ဖျတ်ဖျတ်လူး လှုပ်ခါဝှေ့ယမ်း ပျက်ကြွေကျတော့မည့် ပုံမျိုး။ ညှာတံသည် ယိမ်းထိုးလျက် အရွက် က ဆတ်ဆတ်ခါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိမိ၏ စိတ်အစဉ်က သည်နှယ်ပင် မငြိမ်မသက်။ အတွေးကယောက်ယက်ခတ်လွန်းသည်။ မယုံချင်စရာကောင်းသည့်အဖြစ်ဟုသိ၏။ စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ဖူးသည့်အရာပင် မဟုတ်ပါလားဟု နားလည်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူငယ်ချင်းတွေ ရောက်လာတော့ အမူအရာမပျက်အောင် ကြိုးစားဟန်လုပ်၏။ မျက်နှာပေါ်မှာ ထင်နေ မည့်စိတ်၏အလှုပ်အရှား ခြေရာကို မသိသာအောင် ဖုံးသည်။ အားလုံးရှေ့မှာ သည်အဖြစ်ကို ပြောမပြရဲ၊ အဆောင်ပြန်ရောက်မှပဲ အေးအေးလွင် ကို ပြောပြတော့မည် စိတ်ကူးသည်။ '\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်နေ့လုံး ခါတိုင်းနှယ် စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် မရှိ။ တစ်စုံ တစ်ရာ၏ အဖွဲ့ အနှောင် အပတ်အရစ်ဖြင့် ရင်သည် တင်းကျပ်နေသယောင်။ ဖျတ်ခနဲ ဖျတ်ခနဲ ပြန်၍ မြင်ယောင်လာသော မနက်ကအဖြစ်သည် ပစ္စက္ခမှအတွေးကို လွင့်စင်စေတတ်၏။ မသိမသာ သက်ပြင်းကို ဖွဖွချမိပြန်သည်ပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအေးအေးလွင်တို့က ဈေးဘက်ခဏသွားမည်ဆိုတော့ မလိုက်ဘဲ ကျောင်းမှာပဲ ကျန်ခဲ့မည် ပြောသည်။ အချိန်က နှစ်ချိန်တောင်အားနေတာ နင်ဘာလုပ်နေမှာလဲဟု အေးအေးလွင်မေးသည်။ ဟိုတစ်နေ့က တစ်ချိန်ပျက်ထားတဲ့စာတွေကို ပြန်ကူးချင်တယ်၊ ငါ စာကြည့်တိုက်ထဲမှာရှိမယ်ဟုပြန်ပြောရင်း နေရစ်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာကြည့်တိုက်ထဲမှာဝင်ပြီးစာတွေကူးပြီးချိန်မှာ နာရီ ကြည့်၏။ အချိန်က စောနေသေးသည်။ ဗိုက်ထဲမှာ ဆာလာသည်မို့ကော်ဖီခါးခါးတစ်ခွက် သောက်ထားရလျှင်ကောင်းမည်စဉ်းစားသည်။ စာအုပ်တွေသိမ်းပြီး လွယ်အိတ်ထဲထည့်ရင်း စာကြည့်တိုက်ထဲမှထွက်ခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကဲင်းတင်းဆီသို့ လာသည်။ ကင်းတင်းမှာ ခုံအပြည့် လူရှိမနေသော်လည်း စားပွဲအတော်များများမှာ လူရှိသည်။ လွတ်နေသည့် ထောင့်စားပွဲမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကော်ဖီခါးခါးတစ်ခွက်ကိုမှာရင်း အကြည့်ကို တစ်ချက်၀ေ့လိုက်စဉ်၊ သူမနှင့်ထောင့်ဖြတ် ခပ်စွေစွေမှာရှိသောစားပွဲကို သတိထားလိုက်မိ၏။ ညိုမင်းလွင်တို့အုပ်စုဟု ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညိုမင်းလွင်ကိုတော့ မတွေ့၊ အကြည့်ကို ဖျတ်ခနဲ လွှဲကာသူတို့စားပွဲဝိုင်းကို ကျောပေးရင်း ထိုင်လိုက်၏။ ဆိုင်ထဲကို ဝင်လာစဉ်ကပင် သူ့ကိုမြင်ပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တီးတိုးလုပ်တာ သတိ ထားဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆံပင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သပ်တင်လိုက်၏။ အနား ရောက်လာသော စားပွဲထိုးကလေးကို ကော်ဖီခါးခါးတစ်ခွက်နှင့် ပေါင်မုန့်ထောပတ်သုတ် မှာလိုက်သည် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစားပွဲထိုးလေး ထွက်သွားတော့ လက်ကိုင်ပုဝါဖြင့် လည်တိုင်မှာ စို့ချင်နေသည့် ချွေးစကိုသုတ်၏။ ပြီးတော့ စောစောက ကူးလာသည့် စာအုပ်ကို လွယ်အိတ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်သည်း စာအုပ်ကို လှန်ပြီး ငုံ့ကြည့်နေလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစားပွဲထိုးကလေးက မှာထားသည့် ကော်ဖီနှင့်မုန့် လာချ ပေးသည်။ စာအုပ်ကို လွယ်အိတ်ထဲ ပြန်ထည့်ရင်း ကော်ဖီပန်းကန် ကို ကောက်ယူလိုက်၏။ တစ်ကျိုက်သောက်ပြီး ပြန်ချကာ ပေါင်မုန့် ထောပတ်သုတ်ကို စားသည်။ “မထားသက်လှိုင်” နောက်ဆီမှ ဖြတ်လာသည့် ခြေသံအကြားနှင့် သူမနာမည်ခေါ်သံသည် မရှေးမနှောင်း။ သူမဘေး ခပ်စွေစွေမှ လာရပ်သူကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ညိုမင်းလွင်တို့ အုပ်စုထဲမှ မျက်နှာပြောင်ချော်ချော်နှင့် တစ်ယောက်မှန်းသိလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟုတ်ကဲ့ ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှုတ်မှထွက်ရင်း သူ၏မျက်နှာကို သူမ စူးစိုက်ထားလိုက် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကျွန်တော် ညိုမင်းလွင် သူငယ်ချင်းပါ” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟုတ်ကဲ့ရှင့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e'သူမ၏အသံက တည်ငြိမ်ပြီး မျက်နှာက ပုံမှန်အနေ `အထားထက် ပို၍တင်းနေမည်ဟု သူမ သိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟို ... ကျွန်တော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစကားထစ်ငေါ့နေပြီး စူးစိုက်ထားသော သူမ၏အကြည့် မှ လွှဲပြီး သူတို့ထိုင်နေသည့်ဝိုင်းဆီ လှမ်းကြည့်ရင်း ရယ်ကျဲကျဲ လုပ်နေပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ရှင် ... ကျွန်မကို လာနောက်နေတာလား” ဒေါသသံဖြင့် အသံက နည်းနည်းစွာသွားမည် ထင်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟာ ... မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော့်ကို ... ကျွန်တော့်ကို ... ညိုမင်းလွင်က စာပေးခိုင်းလိုက်လို့ပါ” .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ရှင် ...\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအံ့ဩရိပ်တို့ သူမမျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ဖြတ်သန်းသွား မည် ထင်လျက် မျက်နှာကို ချက်ချင်းပြန်၍ ပြင်သည်။ ထိုသူက လွယ်အိတ်ထဲမှာ နှိုက်ထားသော လက်ကို ထုတ်ပြီး စာအိတ်နှင့်ပိတ်ထားသော စာတစ်စောင် သူမရှေ့မှာ ချသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ပြန်ယူသွားပါ၊ ကျွန်မ မယူချင်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူမ စကားအဆုံးမှာ ထိုသူကလှည့်ထွက်သွား၏။ ရုတ်တရက် ချက်ချင်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိအောင် ကြောင်ကျန်ခဲ့သည်။ ထိုစဉ် သူတို့ဝိုင်းဆီမှ ရယ်မောသံများ ကြားလိုက်ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အီစွတ်ကွ ... မင်းသတ္တိကို ငါတို့ ယုံသွားပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလက်ခုပ်တီးသံ အော်ဟစ်သံတို့က သူမ၏သွေးကို ဆူပွက် စေပြန်၏။ ဆတ်ခနဲ ထရပ်ရင်း စာအိတ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ ထိုစားပွဲဝိုင်းဆီ လျှောက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့စားပွဲဝိုင်းဆီ လျှောက်လာသည့် သူမကို ငေးကြည့် လျက် ဆိတ်ငြိမ်သွားသည်။ အကြည့်အားလုံးက သူမမျက်နှာဆီ စူးစိုက်ထားကြ၏။ မျက်နှာကို တင်းလျက် စားပွဲဝိုင်းနား အရောက် မှာ သူမကို စာလာပေးသည့်သူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ရော့ ... ရှင့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟာ ... ကျွန်တော့်စာ မဟုတ်ဘူး၊ ညိုမင်းလွင်စာပါ၊ ညိုမင်းလွင်က ပေးခိုင်းတာပါ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘယ်သူ့စာဖြစ်ဖြစ် ရှင်လာပေးခဲ့တဲ့ ရှင့်စာကို ပြန်ယူပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ယူသွားပါဗျာ …\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာပြန်ပေးရင် ညိုမင်းလွင် ဘယ်စိတ် ကောင်းပါ့မဟု ဘေးက တစ်ယောက်က ဝင်ပြောသည်။ ထိုသူ့မျက်နှာဆီ အကြည့်ဝေ့ကာ.မျက်စောင်းထိုးလိုက်၏။ပြီးမှ“ရှင့်စာကို ရှင် ပြန်ယူမလား၊ မယူရင် ကျွန်မ ဌာနမှူးကို သွားပေးလိုက်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု ခပ်ဆတ်ဆတ် ပြောလိုက်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟာ ... ဟာ ... ဒါတော့ မလုပ်ပါနဲ့ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဌာနမှူးဟု ပြောလိုက်သည်နှင့် သူတို့ တုန်တုန်လှုပ်လှုပ် ဖြစ်သွားပုံရသည်။ ဌာနမှူးက စည်းကမ်းတင်းကျပ်တာ၊ ရှုပ်ရှုပ် နောက်နောက် မကြိုက်တာကို သူတို့လည်း သိမည် ထင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ပြန်ယူလိုက်ကွာ\" တစ်ယောက်က ဝင်ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူမကို စာလာပေးထားသည့် တစ်ယောက်က သူမ လက်ထဲမှ စာအိတ်ကို လှမ်းယူလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eချာခနဲ လှည့်ထွက်ခဲ့သည်။ ' \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ညိုမင်းလွင်တော့ ဆွေးတာပဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“စွံလှချည်ရဲ့ဆိုတဲ့ ညိုမင်းလွင် ဒီတစ်ခါ ခံရပြီ မဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစကားသံများ၊ ရယ်သံများ သူမနောက်မှာ ပြန့်လွင့်ကျန်ခဲ့ စားပွဲပြန်ရောက်တော့ ပေါင်မုန့်ထောပတ်သုတ်ကို ဆက်စားချင်စိတ် မရှိတော့ ကော်ဖီကိုသာ သူမမော့သောက်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြီးတော့ စားပွဲထိုးလေးကို ခေါ်ကာ ပိုက်ဆံရှင်းပြီး ကဲင်းတင်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအပြင်ရောက်တော့မှ တင်းထားသည့်စိတ်ကို ဖြေလျော့ချလိုက်ရင်း စာကြည့်တိုက်ဆီသို့ ပြန်လျှောက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အဲဒီတုန်းက ညိုမင်းလွင် မရှိဘူးလား ထား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထားသက်လှိုင် ပြန်ပြောသမျှကို စူးစိုက်နားထောင်ရင်းစကားအဆုံးမှာ အေးအေးလွင်က မေးသည်။ အဆောင်ရှေ့ ရေတမာပင်အောက်ခုံတန်းမှာ ထိုင်ရင်း ခြံစည်းရိုးပင်တွေဆီငေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနေရာမှ အေးအေးလွင်အမေးကြောင့် အေးအေးလွင်မျက်နှာ ဆီအကြည့်ရောက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟင့်အင်း ... မရှိဘူး” \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေါင်းကို ခါယမ်းရင်း ထားသက်လှိုင်က ဖြေသည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သူတို့အုပ်စုက တစ်အုပ်စုလုံး ဗရုတ်တွေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟုတ်တယ် ... ဒါ သက်သက် ငါ့ကိုဗရုတ်ကျတာပဲ အေးအေးလှိုင်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဒါပေမဲ့ ညိုမင်းလွင်ဆိုတဲ့ တစ်ယောက်ကတော့တည် ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“တစ်အုပ်စုတည်းပဲ အတူတူနေမှာပေါ့” “မဟုတ်ဘူး ထား၊ သူ နှင့်ကို တကယ်များ ...\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစကားကို ဖြတ်ရင်း ထားသက်လှိုင်မျက်နှာဆီသို့ အေအေးလွင် ကြည့်သည်။ \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မဖြစ်နိုင်တာ အေးအေးလွင်ရာ၊ ငါ့ကို သက်သက်စော်ကားတာ၊ နောက်တာ”။.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အဲဒီလိုလည်း မတွက်နဲ့လေဟာ၊ ကာယကံရှင်ရဲ့ မျက်နှာကို နင် အကဲမခတ်ရဘဲနဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မလိုဘူး အေးအေးလွင်၊ တက္ကသိုလ်တစ်ခုလုံးက အချောအလှမှန်သမျှနဲ့ လိုက်တွဲနေတဲ့သူဆို နင်တို့ပဲ ပြောတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အင်းလေ ... ဘာဆိုင်လဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အေးအေးလွင်ရယ် ... ငါ့လို ရွက်ကြမ်းရေကြိုး ရုပ်မျိုးကို သူ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုတာ၊ နောက်တာကလွဲလို့ ဘာဖြစ်နိုင်မှာတဲ့ လဲ၊ ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ အပတ်ထဲကငါ သူ့နာမည်ကို မေးလိုက်တဲ့ ငါ့အားနည်းချက်ကို ဖိနင်းတာပဲ”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလွန်ခဲ့သည့်အပတ်က ထားသက်လှိုင်ထံသို့ တူးမာ လာလည်သည်။ တူးမာက သူတို့ကျောင်းက မဟုတ်၊ တူးမာကို ထားသက်လှိုင်က ကဲင်တင်း လိုက်ပို့သည်။ ကဲင်းတင်းမှာ ညိုမင်းလွင်တို့ အုပ်စုနှင့် ဆုံ၏။ ထိုအုပ်စုကို ဖြတ်သွားဖြတ်လာ၊ ကဲင်းတင်းမှာဆုံလေ့ဆုံထရှိသော်လည်း ထားသက်လှိုင် သတိမထားဖြစ်။ ပြောင်တောင်တောင် နောက်တောက်တောက် ကျောင်းသားအုပ်စုတစ်စု ဟုသာ နားလည်ထားခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတူးမာက ညိုမင်းလွင်ကို မေးငေါ့ပြပြီး သိပ်ချောတာပဲ နာမည်သိလားဟု မေးသည်၊ ထားသက်လှိုင်က ခေါင်းယမ်းပြ၏။ ငါနာမည်သိချင်တယ် စုံစမ်းပေးစမ်းပါဟု ပူဆာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုအုပ်စုထဲမှာ ထားသက်လှိုင်တို့နှင့် ရင်းနှီးသည့် နိုင်နိုင်ဦး၏ အစ်ကိုတစ်ယောက် ပါတယ်ဆိုတာ အေးအေးလွင်တို့ ပြောသံကို ပြန်သတိရ၏။ ငါ တကယ်သိချင်လို့ပါဟာ စုံစမ်းပေးစမ်းပါ၊ နောက်နေ့ ငါ နင့်အဆောင်လာခဲ့မယ်ဟု တူးမာက ထပ်ပြောနေ ပြန်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ နိုင်နိုင်ဦးကို တစ်ဆင့်မေးပေးမည်ဟုကတိပေးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောက်နေ့မှာ နိုင်နိုင်ဦးကို သူ မေးကြည့်သည်။ ကိုကိုတို့ အုပ်စုထဲက ဖြူဖြူ၊ ဒေါင်ကောင်းကောင်းနှင့် ခပ်ချောချော တစ် ယောက် မဟုတ်လားဟု နိုင်နိုင်ဦး ပြန်မေး၏။ ,\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟုတ်တယ်ပြောတော့ ဒါတောင် မသိဘူးလားထားရယ် တဲ့ အဲဒါ ကျောင်းမှာ သိပ်ပေါ်ပြူလာဖြစ်တဲ့ ညိုမင်းလွင်ဆိုတာ ပေါ့တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်တုန်းကမှ သည်နာမည်ကို ထားသက်လှိုင် စပြီး ကြားခဲ့ဖူးသည်ပဲ။ သည်အဖြစ်ကိုလည်း အဆောင်ရောက်တော့ သူ့အခန်းဖော် အေးအေးလွင်ကို သူ ပြန်ပြောပြလိုက်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟုတ်သားပဲ ထားကလည်း ... အ,လိုက်တာ ညိုမင်းလွင် တောင် မသိဘူးလား ... ဟု ဆိုတော့ ခေါင်းယမ်းပြမိပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူငယ်ချင်းတွေနှင့် ကျောင်းစာကလွဲ၍ ဘာမှမသိသော ထားသက်လှိုင်အတွက်တော့ အားလုံး အထူးအဆန်းတွေချည်းပင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ငါ သတိရပြီး တူးမာအတွက် နင်က သူ့နာမည်ကို စုံစမ်းတာ သူ သိသွားတယ်လို့ နင်ပြောချင်တာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟုတ်တယ်လေ ... နိုင်နိုင်ဦးက သူ့အစ်ကိုကို ပြန်ပြော မှာပေါ့၊ သူ့အစ်ကိုက ညိုမင်းလွင်ကို ပြန်ပြောမှာ သေချာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အင်း ... ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဒီတော့ ငါက သူ့ကို စိတ်ဝင်စားလို့ သူ့နာမည်တွေ ဘာတွေ လိုက်စုံစမ်းနေတယ်လို့ သူ ထင်သွားမှာပေါ့ကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဒါလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အဲဒီလို ယောက်ျားမျိုးကို ငါ အရမ်းမုန်းတာပဲ အေးအေးလွင်၊ အခွင့်အရေးရတိုင်း ယူတတ်တဲ့ ယောက်ျားဟာ တောထဲကကျားထက် ကြောက်စရာကောင်းတယ်၊ မုန်းစရာကောင်းတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“တကယ်စိတ်ဝင်စားတာ ဖြစ်ချင်လည်း ဖြစ်နေမှာပေါ့ ထားရာ”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟာ ... မဖြစ်နိုင်တာ၊ နင်တို့ ပြောပြပြီး နောက်ပိုင်းမှာ အဲဒီ ညိုမင်းလွင်၊ ကောင်မလေး ချောချောလေးတွေနဲ့ ကဲင်းတင်း လာထိုင်တာ ငါ တွေ့နေတာပဲ၊ ငါ့လိုလူမျိုးကို သူ ဘာစိတ်ဝင်စား စရာ ရှိလဲ၊ ငါ့စိတ်ထဲမှာတုန်တုန်လှုပ်လှုပ် ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာက ဒေါသကြောင့်ဖြစ်တာ အေးအေးလွင်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထားသက်လှိုင်က အေးအေးလွင်မျက်နှာကို စူးစိုက်ကြည့် ရင်း ပြောလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟုတ်ချင်မှလည်း ဟုတ်မှာပါဟာ ငါ စုံစမ်းကြည့်ဦးမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု အေးအေးလွင်က ပြောရင်း ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လိုက်၏။လမ်းမီးလင်းလာသဖြင့် အဆောင်စည်းရိုးကို ကျော်ကာအလင်းပျပျ ဝင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထားသက်လှိုင် ထရပ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43141162041493,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_1cc85568-e643-4ac8-a02d-5115d2dddcf5.jpg?v=1730274411"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/%e1%80%99%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%85%e1%80%ad%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%9d%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%af%e1%80%90%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8.oembed","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}