{"title":"မင်္ဂလာစျင်အောင်","description":null,"products":[{"product_id":"မင်္ဂလာစျင်အောင်-တုမနှိုင်းသာသည့်အမေနှင့်မြန်မာရိုးရာပုံပြင်များ","title":"မင်္ဂလာစျင်အောင် - တုမနှိုင်းသာသည့်အမေနှင့်မြန်မာရိုးရာပုံပြင်များ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမရူးမကောင်း လူမိုက်များ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေးလွန်လေပြီးသောအခါ ရွာတစ်ရွာတွင် လူမိုက်ကြီး လေး ယောက်ရှိခဲ့လေသည်။ သူတို့အမည်များမှာ ခေါင်းကြီးနှင့် ငစပ်၊ ငပု၊ ငရှည်ဟူ၍ ဖြစ်ပေသည်။ သို့ရာတွင် မည်သူကမျှ သူတို့၏ အမည် ရင်းကို မခေါ်ကြ။ လူမိုက်ကြီး လေးယောက်ဟူ၍သာ ပေါင်းရုံး ခေါ်ဝေါ် ကြသည်။ ထိုသို့ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းမှာ ကောင်းဆိုးမှားမှန် ဝေဖန် သုံးသပ် ဆင်ခြင်တုံဏရား ကင်းမဲ့လွန်းသောကြောင့်ပေတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့သ၌ အမယ်အိုတစ်ဦးသည် သူတို့လေးယောက်ကို သနားသည့်အတွက် အလုပ်တစ်ခု အလုပ်ခိုင်းသည်။ အလုပ်မှာ အိမ်ပြင် ရှိ သက်ငယ်စည်းများကို အိမ်ဝိုင်းတွင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့စုပုံရန် ဖြစ်ပေ၏။ သို့ကြောင့် လေးယောက်သည် ရှေ့နောက် စီတန်းပြီး သက်ငယ်စည်းတွေ ထမ်းလာကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေ့ဆုံးမှ ငရှည်က မေး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အမေကြီး၊ ဘယ်မှာ ချရမှာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟောသည် သစ်တုံးပေါ် ချတဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အမယ်အို ညွှန်ပြသော သစ်တုံးပေါ်တွင် ငရှည်က သက်ငယ်စည်း ချသွားလျှင် ခေါင်းကြီးလည်း လိုက်လံချထားရုံရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမေကြီး၊ သက်ငယ်စည်း ဘယ်မှာ ချရမှာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငရှည် ချသွားတဲ့နေရာမှာ ချထားတဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမေကြီး၊ ဘယ်မှာ ချရမလဲ ဟင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခေါင်းကြီး ချသွားတာ မမြင်ဘူးလားတဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အမေကြီး၊ အသက်ငယ်စည်း ဘယ်မှာ ထားရမတုံး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှေ့ကလူတွေ ချသွားတာ မမြင်ဘူးလားတဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခဏအကြာတွင် ပထမဆုံးချသွားသည့် ငရှည် ရောက်လာ ၏။ ယခင်နေရာတွင် မချသေးပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမေကြီး၊ သက်ငယ်စည်း ဘယ်မှာ ချရမတုံး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါ့ ခေါင်းပေါ်မှာ ချဟေ့၊ ငါ့ ခေါင်းပေါ် \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိတ်ပေါက်ပေါက်ဖြင့် ရွဲ့ ပြောသည်ကို မသိပါ။ အမှန်ပင် အမယ်အို၏ ခေါင်းပေါ်သို့ သက်ငယ်စည်းကို ပစ်ချလိုက်ရာ ထို တစ်စည်းဖြင့်ပင် အမယ်အို အသက်ပျောက်လေ၏။ သို့ရာတွင် နောက်လူသုံးယောက်ကလည်း အမယ်အို အပေါ်မှာပင် ပစ်ချကြပြန်လေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစေ့တစောင်း အကဲခတ်နေသော ရွာသားများ ပြေးလာ သော်လည်း အမယ်အို၏ အသက်ကို မကယ်နိုင်တော့ပါ။ မရူး မကောင်းများအား လူသတ်မှုဖြင့် တရားစွဲရန်ထက် အလောင်းမြေကျ ရန်က ပို၍ အရေးကြီးသည်။ သို့အတွက် ခေါင်းပျဉ်ခွဲရန်အတွက် လူမိုက်ကြီး လေးယောက်ကို တောထဲသို့ သစ်ပင်အခုတ် လွှတ်လိုက် ကြလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူမိုက်ကြီး လေးယောက်သည် လူသွားလမ်းဘေးရှိ သစ်ပင် ကြီးတစ်ပင်ကို ခုတ်လှဲကြသည်။ ခုတ်ရာမပြတ်သေး၍ သစ်ပင် မလဲပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ငစပ်က အကြံကောင်းတစ်ခုပေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့...လေတိုက်မှ သစ်ပင် မြန်မြန်လဲမှာကွ၊ သစ်ပင်ထိပ်ဖျား တက်ပြီး တစ်ယောက်က လေချွန်ကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ ခေါင်းကြီးက သစ်ပင်ပေါ်တက်ပြီး လေချွန်သည်။ သစ်ပင်လဲခါနီးသော်လည်း ပြေးဆင်းမလာပေ။ သို့ဖြင့် သစ်ပင်လဲအကျ တွင် ခေါင်းကြီးလည်း သစ်ပင်ပိပြီး သေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျန်သော ငစပ်နှင့် ငရှည်၊ ငပုတို့သည် ခေါင်းကြီး သေသည် ဟု မသိ။ အိပ်ပျော်နေသည် ထင်သဖြင့် ခေါင်းကြီးဘေးတွင် ထိုင်စောင့် နေကြသည်။ မကြာမီ ခေါင်းကြီး၏ ရုပ်ကလာပ်မှ အပုပ်နံ့ ထွက်လာပြီ။ လူမိုက်ကြီး သုံးယောက်ကား ထိုင်ပြီး စောင့်မြဲ စောင့်နေကြဆဲသာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ ခရီးသွားတစ်ယောက် ရောက်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အဆွေတို့၊ ဘာထိုင်လုပ်နေကြတာတုံး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျုပ်တို့ သူငယ်ချင်း အိပ်နေလို့ သူ နိုးချိန်ကို စောင့်နေတာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ခရီးသွားမှာ ငိုရအခက်၊ ရယ်ရအခက် ဖြစ်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး လူမိုက်တွေရဲ့ ၊ အဲဒါ သေနေတာ။ ပုပ်စော်တောင် နံနေပါပြီကော”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါမှ လူမိုက်ကြီးသုံးယောက်သည် ခေါင်းကြီး၏ အလောင်းကို မြေမြှုပ်ပစ်ခဲ့ပြီး ထွက်ခွာလာခဲ့ကြလေ၏။ ထိုသို့ လာကြစဉ် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က တိတ်တဆိတ် ကျိတ်ပြီး လေလည်သည်။ ထိုလေပုန်းနံ့ကို သုံးယောက်လုံး ပြိုင်တူရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ..ငါတို့လည်း လုပ်နေပြီဟ၊ ပုပ်ရင် သေလို့သာ ဖြစ်ရမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သုံးယောက်စလုံး လှည်းလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် လှဲအိပ်လိုက် ကြတော့သည်။ မကြာမီ ဆင်တစ်စီး ရောက်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လှည်းလမ်းပေါ်က လူတွေ ဖယ်ကြနော်...ဖယ်ကြ၊ ဆင်လာနေတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မဖယ်နိုင်ဘူးါ၊ ကျုပ်တို့က လူသေကောင်တွေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငရှည်က ပြန်အော်သည်။ ဆင်ဦးစီးသည် အကြိမ်ကြိမ်အော်၍ မရသည့်အဆုံး၌ ဆင်ပေါ်မှ ပြေးဆင်းလာသည်။ ငစပ်ကို ချွန်းဖြင့် ထိုးသည်တွင် ငစပ် ထထိုင်လေသည်။ ငရှည်နှင့် ငပုလည်း လန့်ဖျပ်ပြီး ထထိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မိတ်ဆွေရဲ့ ပစ္စည်းဟာ တယ်ပြီး စွမ်းပါကလား၊ လူသေတွေ ထထိုင်နိုင်အောင် လုပ်နိုင်တယ်။ ကျုပ်တို့ရဲ့ လွှ၊ ရဲတင်းနဲ့ လဲပါလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်ဦးစီး၏ ချွန်းမှာ ရဲတင်းတစ်လက်၏ တန်ဖိုးထက်ဝက်ပင် မရှိ။ ယခု လွှကြီးပင် အပိုရသောအခါ ဝမ်းသာအားရ လဲလှယ်ပြီး ဆင်စီးလျက် ထွက်ခွာသွားလေ၏။ လူမိုက်ကြီးသုံးယောက်မှာ သေသူ ကို ရှင်စေသော လက်နက်ဆန်းရသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ လာခဲ့ကြရာ မူရင်းရွာသို့ မရောက်ဘဲ အခြားရွာတစ်ရွာသို့ ရောက်သွားကြလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုရွာတွင် အသုဘတစ်ခု ရှိသည်။ သေသူ၏ ဆွေမျိုးများ ဆူညံစွာ ငိုကြွေးနေရာသို့ ဝင်သွားပြီး အသုဘကို ချွန်းဖြင့် ပေါက်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရောဂါဝေဒနာ ခံစားပြီး သေသွားတာ အားမရလို့ ရုပ်ပျက် ဆင်းပျက်ဖြစ်အောင် ချွန်းနဲ့ ပေါက်ရသလားတဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရပ်သူရွာသားများက သူတစ်ချက်၊ ငါတစ်ချက် ဝိုင်းဝန်း ရိုက် နှက်ကြလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ထမင်းဆာလို့ပါဗျာ၊ အဲဒါကြောင့် သေသူကို ရှင်အောင် လုပ်မိတာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ကားယား ခြေကားယားဖြင့် ရိုက်ချက်များကို ကာကွယ် နေသော ငစပ်က ရှင်းပြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ထမင်းဆာရင် ကာယကံရှင် စေတနာရှိအောင် လုပ်ရသတဲ့။ ဥပမာအားဖြင့် အသုဘတွေ့ရင် ဘကြီးတန် ဘကြီးရဲ့။ တူမတန် တူမရဲ့ အော်ဟစ်ပြီး ရောနှော ငိုရတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နို့... သိမှ သိပဲကိုး၊ အမယ်လေး... တူမရဲ့ အသေစောလေ ခြင်းကွယ့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငစပ်က စတင်ငိုကြွေးရာ ငရှည်နှင့် ငပုပါ လိုက်လံငိုဟစ်ကြ သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့သည် အသုဘအိမ်တွင် စားသောက်ပြီးနောက် ဆက် လက်ထွက်ခွာကြရာ နေအတော်စောင်းချိန်၌ ဆာလောင်မွတ်သိပ် လာကြသည်။ ထိုအတွက် အနီးဆုံးရွာထဲသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ အခန့်သင့်ပင် မင်္ဂလာဆောင်တစ်ခုကို တွေ့သည်။ လှပစွာ ဆင်ယင်ထား သော သတို့သမီးကို ငပုက ပြေးဖက်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမယ်လေး...တူမရဲ့ ၊ အသေစောလို့ နှမြောလိုက်လေခြင်း၊ အီး...ဟီး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပရိသတ်မှာ ဟာခနဲ ဖြစ်သွားပြီး တစ်ယောက်တစ်ချက် ဝိုင်းဝန်းကန်ကျောက် ရိုက်ပုတ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သည်းခံကြပါ ခင်ဗျာ၊ ထမင်းစားရအောင်လို့ လုပ်မိတာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ထမင်းစားချင်ရင် အခုလို မင်္ဂလာပွဲမှာ နေနဲ့လ ရွှေနဲ့မြလို လိုက်ဖက်တင့်တယ် ကျက်သရေ ရှိပါပေတယ်။ သတို့သမီးကချော၊ သတို့သားက လှတယ် ဘာညာပြောရတယ်တဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူမိုက်ကြီး သုံးယောက်သည် ထိုစကားကို မှတ်ထားပြီး ဆက်လက်ထွက်ခွာလာရာ မှောင်တရီတွင် ရွာတစ်ရွာသို့ ရောက်သည်။ ဝမ်းကလည်း ဟာလာသဖြင့် ရန်ဖြစ်နေသော လင်မယား၏အိမ်သို့ ဝင်ကာ တဟီးဟီး၊ တဟားဟား ရယ်မောကြသည်။ သတို့သားကလှ၊သတို့သမီးက ချောဟု ပြောသူက ပြောရာ အရိုက်ခံရလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကျိုးအကြောင်းသိရတော့မှ အိမ်ရှင်လင်မယားက ထမင်း ကျွေးပြီး ဤသို့ သင်ကြားပေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အခုလို မသင့်မတင့် ဖြစ်နေတာတွေ့ရင် နောင်ကြီးကလည်း ဒေါသကို ထိန်းပါ၊ အစ်မကလည်း လျှော့မှပေါ့ ၊ လင်နှင့်မယား လျှာနဲ့ သွားပဲလေဆိုတာမျိုး ပြောရတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူမိုက်ကြီး သုံးယောက်သည် ယင်းစကားကို အသေမှတ် ထားပြီး ထွက်ခွာလာကြသည်။ အခန့်သင့်ပင် သဲသဲမဲမဲ ခတ်ဝှေ့ နေသော ကျွဲနှစ်ကောင်ကို တွေ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နောင်ကြီးက ဒေါသထိန်းမှပေါ့ ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်မကြီးကလည်း လျှော့မှပေါ့ ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟုတ်ပါတယ်ဗျာ၊ လင်နဲ့မယား လျှာနဲ့ သွားပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူမိုက်ကြီး သုံးဦးမှာ ဤအကြိမ်တွင်ကား ထမင်းမစားရပါ။ ကျွဲနှစ်ကောင်ကြားတွင် ဝင်ရပ်မိသဖြင့် ကျွဲခတ်ခံရပြီး ဇာတ်သိမ်းလေ၏။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45561311953045,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45561311985813,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_022f57b5-a07d-4588-9bbc-3d232ef5b520.jpg?v=1730227796"},{"product_id":"မင်္ဂလာစျင်အောင်-ကျောင်းဒါယိကာသမီးရွှေခြေကျင်းကြီးနှင့်ဟာသပုံပြင်များ","title":"မင်္ဂလာစျင်အောင် - ကျောင်းဒါယိကာသမီးရွှေခြေကျင်းကြီးနှင့်ဟာသပုံပြင်များ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနွားကောင်းပြိုင်ပွဲကြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘုန်းတော်ကြီးသည် မိမိခြေတော်ရင်း၌ ဝပ်စင်းခိုလှုံလာသော တပည့်များအား ပညာသင်ကြားပေးရုံဖြင့် မပြီးသေးပေ။ ကျောင်းအိပ်ကျောင်းစားတွေမို့ အဝတ်ဆင်ရသည်။ အစာကျွေးရသေးသည်။ ဒါမျှဖြင့် မပြီးသေး။ ဘယ်လို လူစားတွေလဲဟူ၍လည်း စူးစမ်းရသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလသာသော ညတစ်ညတွင် ကျောင်းသားတွေသည် ဝတ်တက် အပြီး၌ မအိပ်ကြသေးပေ။ လက်ရန်းဘက်သို့ထွက်ကာ ငွေလမင်းကြီး ကို မော့ကြည့်နေကြသည်။ ဤအခိုက် ဆရာတော်ဘုရား ကြွလာသည်။ ဝိုင်းဝန်းဝတ်ဖြည့်ပြီး ရှေ့တော်၌ ထိုင်နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘုန်းတော်ကြီးက...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သြ၊ ငဦး၊ အိတို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘုရား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မအိပ်ချင်ကြသေးရင် စကားနိုင်လုကြစမ်းကွယ်၊ ကိုင်း... ဘယ်သူက စပြောမလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတပည့်တို့၏ အာစ၊ လျှာစ ဗဟုသုတကို စမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eငဩက...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“တပည့်တော် နွားကောင်းပုံကို လျှောက်ထားပါရစေ ဘုရား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကောင်းသဟိတ်၊ သေသေချာချာ နားထောင်ကြ၊ စကား မပြောနဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤသည့်နောက်တွင် ငသြက သူ တွေ့ဖူးသော နွားကောင်း အကြောင်းကို စတင်ပြီး ပြောလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“တပည့်တော် တွေ့ ဖူးတဲ့ နွားကောင်းဟာ လှလည်းလှ ချောလည်းချော၊ ဝလည်းဝတယ် ဘုရား။ ဒါပေမဲ့ တွဲဖက်နားက ဘက် မညီတော့ လိုရာမရောက်ဘဲ ဆီဆုံပွတ်သလို တစ်ကောင်တည်း ပြေးနေ တယ် ဘုရား။ တွဲဖက် အတိုင်းမှာ ပြေးရတယ်မရှိဘဲ ချာချာလှည့်နေရ တာနဲ့ အချိန်ကုန်ရော”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကောင်းတယ်ဟေ့၊ ကိုင်း.... ဦး အလှည့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “တပည့်တော်ရဲ့ နွားက သန်သဘုရား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သန်ပုံ ပြောစမ်းလဟဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“တပည့်တော်ကို ကျောင်းမအပ်ခင် တစ်လလောက်မှာ တပည့်တော်တို့ သားအဖ ငမှင်တောကို ထင်းခုတ်ရအောင် သွားကြသ ဘုရား၊ ထင်းတွေ ခုတ်ကောင်းကောင်းနဲ့ ခုတ်လိုက်ကြတာ လှည်းပေါ် တင်တဲ့အခါကျတော့ လှည်းမဆုံတာနဲ့ အကုန်မတင်နိုင်ဘူး။ ဒါတောင် ရံတိုင်အထက် တစ်တောင်လောက် မြင့်နေတယ် ဘုရား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“တယ်လည်း လောဘကြီးသကိုး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဒါနဲ့ မမှောင်ခင် ရွာရောက်အောင် အသော့နှင်လာလိုက်တာ အရေးထဲမှာ အရာပေါ်ဆိုတာလို တောအုပ်အထွက်က ဗွက်ထဲမှာ လှည်းနစ်ပါလေရော ဘုရား။ တပည့်တော်က ထင်းတွေ ချဖို့ပြောတာ အဖေက နားမထောင်ဘူး။ ငါ့ နွားအကြောင်း ငါသိတယ်ဆိုပြီး နွားနှစ်ကောင်ကို ရိုက်မောင်းတော့ တအားရုန်းတယ် ဘုရား။ အဖေ့ နွားတွေ ဟာ တကယ်ပဲ သန်ပါတယ် ဘုရား။ လှည်းစည်းကုံးပြတ်ပြီး နွားနှစ် ကောင်ရယ်၊ အဖေရယ် လွင့်သွားလိုက်ကြတာ ရှားပင်ပေါ်ကို ကန့်လန့် ကြီး တင်နေပါရောလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“တယ် သန်ပါကလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“တပည့်တော်မှာ ရွာပြန်ပြီး လူတွေခေါ်လာရတယ် ဘုရား၊ အဖေနဲ့ နွားတွေကို ကြိုးနဲ့သိုင်းပြီး ခက်ခက်ခဲခဲ ချရပါသဘုရား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အင်း...ကောင်းပါ့...ကောင်းပါ့၊ ကိုင်း...ခုတစ်ခါ အိ အလှည့်ပေါ့...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eချောင်ထဲက မှောင်ထဲတွင် ကုပ်နေသော သျှောင်ပေစူး ကလေးသည် ရှေ့နားသို့ တိုးလာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“တပည့်တော် နွားက မြန်သဘုရား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “အေး...မြန်ပုံကလေး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“တပည့်တော်ကို ကျောင်းမထားမီ တစ်နှစ်လောက်မှာ ရေစကြို က ဒွေးတော် အလည်လာပါလေရော ဘုရား။ အဖေကလည်း မအားတော့ တပည့်တော်ပဲ ဒွေးတော်ကို ဘုရားဖူးဖို့ လှည်းနဲ့ လိုက်ပို့ရတာ ပေါ့။ တပည့်တော်ရဲ့ နွားတွေကလည်း ဝမ်းသာအားရနဲ့ ပြေးတယ် ဘုရား။ ကန်ကြိုးကို ကန်ပြီး ဆွဲထားတဲ့ကြားထဲက ပြေးနေတော့ ပြေး ဟာဆိုပြီး လွှတ်ပေးလိုက်တော့ ပြေးလိုက်တာ ဘုရား။ ရွှေစည်းခုံဘုရား ကို ကွမ်းတစ်ယာမညက်ခင်ရောက်သဘုရား။ ဒါနဲ့ ဒွေးတော် ဆင်းတော့ လို့ပြောပြီး လှည့်အကြည့်မှာ ဒွေးတော် ပါမလာဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘယ်လို ဖြစ်တာတုံးဟဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “တပည့်တော်လည်း ကမန်းကတန်း လှည်းကို ပြန်လှည့်ပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောင်းလာလိုက်တာ သရပါတံခါးနားမှာ ဒွေးတော်ကို မြင်ရတယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘုရား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“လှည်းပေါ်က လိမ့်ကျတာ မသေတောင် ကျိုးပြီပေါ့ ဟယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မကျိုးပါဘူး ဘုရား၊ ဒွေးတော်ဟာ လှည်းခုန်လို့ မြောက်တက် ပြီး လွင့်သွားတာမို့ လေထဲမှာပဲ ရှိသေးသဘုရား၊ ဒါနဲ့ တပည့်တော် လည်း လှည်းကို ဒွေးတော်အောက်တည့်တည့် ပြေးခံလိုက်ရပါသ ဘုရား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘုန်းတော်ကြီးသည် “နွားတွေထဲမှာတော့ ငအိရဲ့နွားက အကောင်းဆုံးပဲဟေ့” မိန့်တော်မူသည်။ ကိုရင်များ၊ သာမဏေများ လည်း လက်ခုပ်လက်ဝါးတီးကာ တသောသော ရယ်မောကြလေ၏။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45561313525909,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45561313558677,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_47732502-0737-4249-a081-d26c269677cb.jpg?v=1730246069"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/%e1%80%99%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b9%e1%80%82%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%85%e1%80%bb%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%ba.oembed","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}