{"title":"ဗန်မော်တင်အောင်","description":null,"products":[{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-အနုစကြ၀ဠာနှင့်မဟာစကြ၀ဠာ","title":"အနုစကြဝဠာနှင့်မဟာစကြဝဠာ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\n\u003cstrong\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e၁) လူနှင့် ၎င်း၏ကမ္ဘာလောက\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003eThe world's a bubble, and the life of man Less than a span.\u003c\/div\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\"\u003eFrancis Bacon\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003eI could be bounded in a untshell and count myself a king of infinite space,\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\"\u003eW.Shakespear (From Hamlet)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၁။ ဆုံးစ မတိုင်နိုင်သော မေးခွန်းပုစ္ဆာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မိမိကိုယ်ကိုယ်လည်းကောင်း၊ မိမိ၏ အပဖြစ်သော ကမ္ဘာလောကကြီးကိုလည်း ကောင်း၊ မိမိနှင့် မိမိမှီတင်းနေထိုင်ရာ ကမ္ဘာလောကကြီးတို့၏ အဆက်အစပ်နှင့် အပိုင်း အခြား စသည်တို့ကိုလည်းကောင်း ကွဲကွဲပြားပြား ခြားခြားနားနား သိနားမလည်တတ်မီက လူသည် သဘာဝအရိုင်း၏ ပြုပြင်စီရင်သမျှနှင့် ပို့ဆောင်ဖန်တီးသမျှ ဇက်စင်းခံခဲ့ရသော သတ္တဝါမျှသာ ဖြစ်၏။ သူ့သဘောသူဆောင်လေ့ရှိသော သဘာဝအရိုင်းကြီး၏ အရိပ် အခြေကို မျက်ခြည်မပြတ်ကြည့်ကာ လိုက်လျောညီထွေ အသက်ရှင် နေထိုင်ခြင်းပြုရသော တိရစ္ဆာန်အမျိုးအစား သတ္တဝါမျှသာ ဖြစ်၏။ သဘာဝတ္ထပညာရှင်ဒါဝင်၏အဆိုအရ သမိုင်း အရုဏ်မသစ်မီက လူသားသည် သဘာဝအရိုင်း၏ အစစ်ဆေး အရွေးချယ်ခံဘဝ အခြေ အနေတွင် ဖြစ်၏။ ထိုအချက်ကို ယခုအခါ အငြင်းပွားစရာ အကြောင်းမရှိတော့ ထင်၏။ ခေတ်သစ် မနုဿဗေဒပညာရှင်များက ထိုအကြောင်းကို ခိုင်ခံ့သော သက်သေသာဓက များဖြင့် ရေပက်မဝင်နိုင်အောင် ဖော်ထုတ်ထူထောင်ထားကြပြီဖြစ်သည် မဟုတ်လော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သဘာဝအရိုင်း၏ လေးဖက်ထောက် သွားလာနေထိုင်ရန် စီရင်ဖန်တီးထားခဲ့ သော ဘဝအခြေအနေမှ လူသည် ရှေးဦးစွာ ကုန်းကွ၍ ထ၏။ ထိုအမှုသည် သေးငယ် လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်။ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ရုန်းကန်ရသောအလုပ်ဖြစ်၏။ ထို့နောက် တစ်ဆင့်တက်ကာ လူသည် ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်တွင် ကိုယ့်ဘာသာ ကိုယ်ရပ်၏။ မတ်တတ်ရပ်၍ သွားလာနေထိုင်ခြင်းပြု၏။ ထိုအမှုကိုလည်း သေးနုပ်ပေါ့ပါးသော ကိစ္စမဟုတ်။ နှစ်ပရိစ္ဆေဒ ကြာမြင့်စွာ အားထုတ်ရသော အလုပ်ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် လူသည် ထိုမျှလောက်နှင့် ရပ်နေခဲ့သော သတ္တဝါမဟုတ်။ ဆက်လက်၍ သူ့ဟာသူ ကိုယ်စွမ်း ကိုယ်စထုတ်ကာ သဘာဝအရိုင်း၏အစစ်ဆေး အရွေးချယ်ခံဘဝမှ ကုန်းရုန်း၍ထွက်၏။ အားမာန်ကြီးမားလှသော သဘာဝအရိုင်း၏ စီရင်ဖန်တီးမှုအောက်မှ ရုန်းထွက်ရသော အမှုသည် လွယ်ကူသော အလုပ်မဟုတ်။ များစွာ စွမ်းပကားထုတ်ရသော အလုပ်ဖြစ်၏။ နှစ်ကာလများစွာ ကြာညောင်း၏။ ယင်းသို့တိရစ္ဆာန်ဘဝအခြေမှ ကိုယ်၏လုပ်အား စွမ်းပကားဖြင့် ကုန်းရုန်း ထကြွကာ တဖြည်းဖြည်းခြင်း ကျွတ်လွတ်လာခဲ့သော အချိန် ကာလပိုင်းများလောက်မှ စတင်ကာ လူသည် မိမိကိုယ်ကိုလည်းကောင်း၊ မိမိ၏အပ ဖြစ်သော ကမ္ဘာလောကကြီးကိုလည်းကောင်း၊ မိမိနှင့် မိမိမှီတင်းနေထိုင်ရာ ကမ္ဘာလောက ကြီးတို့၏ အဆက်အစပ်နှင့် အပိုင်းအခြား စသည်တို့ကိုလည်းကောင်း ဝိုးတဝါးတွေ့မြင် နားလည်စပြုလာ၏ ။ တစ်စထက်တစ်စ ရိပ်မိသိရှိစ ပြုလာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             သူ့သဘော သူဆောင်လေ့ရှိသော သဘာဝအရိုင်း၏ ပြုပြင်ဖန်တီးသမျှနှင့် - စီရင်ခန့်ခွဲသမျှကို အခြားအခြားသော သတ္တဝါများလို ဇက်စင်းခံမနေဘဲ ကုန်းရုန်းထကြွကာ တိုက်လှန်ရဲသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်စွမ်းကိုယ်စ ထုတ်နိုင်သောကြောင့် လည်းကောင်း လူသတ္တဝါ၏ မူလအာရုံကြောစနစ်နှင့် ဦးနှောက်ဖွဲ့စည်းပုံ စနစ်တို့သည် ကြီးကြီးမားမား လှည့်ပြောင်းသွား၏။ လူသတ္တဝါ၏ အသိအလိမ္မာတရားသည် ပဋိသန္ဓေ စိတ်ဆိုသော မွေးရာပါ အသိတရားအဆင့်အခြေမှ စဉ်းစားဆင်ခြင်သည့် အဆင့်အခြေ သို့ ခုန်ပျံတက်လှမ်းလာခြင်း ဖြစ်၏။ လူသည် စဉ်းစားဆင်ခြင်တတ်ရုံမျှမက ဘာသာ စကားကိုပင် ထူထောင်ကာ လူ့အစည်းအရုံးနှင့် ဆက်ဆံနေထိုင်တတ်သော သတ္တဝါ အမျိုးအစားပါ ဖြစ်လာ၏။ ထိုအချက်ကိုလည်း အငြင်းပွားစရာအကြောင်း မရှိတော့ ထင်၏။ အမေရိကန်အမျိုးသား သဘာဝတ္ထုနှင့် ပုရဗေဒပညာရှင် မော်ဂင်က ထိုအကြောင်း ကို ခိုင်ခံ့သော သက်သေသာဓကများဖြင့် ကောင်းစွာဖော်ထုတ် ထူထောင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းသို့ လူသတ္တဝါ၏ အသိအလိမ္မာတရားသည် မွေးရာပါ အသိအဆင့်အခြေ မှ စဉ်းစားဆင်ခြင်တတ်သော အသိအဆင့်အခြေအနေသို့ လှည့်ပြောင်းလာခဲ့ပြီးသော အချိန်ကာလပိုင်းများလောက်မှ အစပြုကာ သူ၏ အသက်ရှင်တည်တံ့ခိုင်မြဲရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်ရာ တိုးတက်ကြောင်းများအတွက် လူသည် မိမိ၏အကြောင်းနှင့် မိမိ၏ ကြမ္မာအနုစကြဝဠာနှင့် မဟာစကြဝဠာ ကိုလည်းကောင်း၊ မိမိနှင့် မိမိမှီတင်းနေထိုင်ရာ ကမ္ဘာလောကကြီးတို့၏ အဆက်အစပ် နှင့် အပိုင်းအခြား စသည်တို့ကိုလည်းကောင်း သိရှိနားလည်နိုင်ရေးနှင့် ချုပ်ကိုင်ဖန်တီး နိုင်ရေးများအတွက် သူ၏ အသိတရား၊ အလိမ္မာတရားများ ဖွံ့ဖြိုးရတတ်သလောက်ဖြင့် စဉ်းစားကြံဆခဲ့၏။ ကြံစည်အားထုတ်ခဲ့၏။ စူးစမ်းလေ့လာခဲ့၏။ ယင်းသို့ စူးစမ်းအားထုတ် မှုများသည် လူ့အနွယ်ကြီး၏ သက်တမ်းနှင့်အမျှ အိုမင်းဟောင်းနွမ်းလျက်ရှိသကဲ့သို့ နုပျို သစ်လွင်ဆဲဖြစ်သော အမှုကိစ္စလည်း ဖြစ်၏။ ဤကမ္ဘာလောကကြီးတွင် လူ့ပြဿနာ သည် အိုမင်းနုပျိုလျက်သာ ရှိနေလိမ့်ဦးမည်ဖြစ်၏။ ဟောင်းမြင်းသည်နှင့်အမျှ သစ်လွင် လျက် ရှိနေလိမ့်ဦးမည့် ပြဿနာမျှသာ ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ငါ ဘာကောင်ပါလိမ့်မလဲ။ ငါ အခု ဘယ်လိုကဘယ်လို ဖြစ်လာရတာပါလိမ့်မလဲ။ ငါနောင်ကော ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမလဲ။ | \u003cspan\u003eဘဝတဏှာ၊ အတ္တတဏှာစိတ်များဖြင့် မိမိ၏အကြောင်းနှင့် မိမိ၏ကြမ္မာကို လူ အဆက်ဆက်တို့သည် မမောနိုင်မပန်းနိုင် မေးမြန်းစုံစမ်းခဲ့ကြပြီ။ စဉ်းစားကြံဆခဲ့ကြပြီ။ ဖွေရှာလေ့လာခဲ့ကြပြီ။ ထိုအကြောင်းကို မျက်မှောက်ခေတ် လူဆက်များသည်လည်း ဇွဲ လုံ့လကောင်းကောင်းဖြင့် တိုးချဲ့ လေ့လာနေကြဆဲနှင့် သုတေသနပြုနေကြဆဲပင် ဖြစ်သည် မဟုတ်သလော။ နောင်မွေးဖွားလတ္တံ့သော လူသစ်များသည်လည်း ထိုအကြောင်းကို ဆက်လက် ကိုင်တွယ်ကြလိမ့်ဦးမည်သာ ဖြစ်၏။ ထိုအချက်ကိုလည်း သံသယဖြစ်စရာ နှင့် ယုံမှားစရာအကြောင်း မရှိထင်၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းသို့ မိမိ၏အကြောင်းနှင့် မိမိ၏ ကြမ္မာကို မေးမြန်းစုံစမ်းခြင်း ပြုလာကြသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ စူးစမ်းလေ့လာကြသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မိမိမှီတင်းနေထိုင်ရသဖြင့် မိမိ၏ဘဝကြမ္မာများနှင့် ရင်းရင်းနှီးနှီး နှောင်ဖွဲ့ဆက်စပ်လျက်ရှိသော ကမ္ဘာလောကကြီး၏ အကြောင်းများနှင့် ကြမ္မာများပါ ခုနစ်စဉ် အမျှင်တန်းပါလာ၏။ ဇာတ်ထုပ်တစ်ထုပ်ကို အဘယ်သို့ခွဲခြား၍ ရနိုင်ပါမည်နည်း။ ဇာတ်သမားနှင့် ဇာတ်ခုံတို့ပေါင်းစပ်ပါမှ ဇာတ်ထုပ် ကပြလျက်ရှိသော ဇာတ်သမားများနှင့် သူတို့က ခုန်နေရသောဇာတ်ခုံကို ဖြစ်လာရသည် မဟုတ်သလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကမ္ဘာလောကကြီးဟာ ဘယ်လိုဟာကြီး ပါလိမ့်မလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒါလောက် ထွေပြားကြီးကျယ်လှတဲ့ အဆောက်အအုံကြီးဟာ ဘယ်လိုက ဘယ်လိုများ ဖြစ်လာရတာပါလိမ့်မလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကမ္ဘာလောကကြီးဟာကော နောင် ဘာဖြစ်နေဦးမလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကြောင့်ကြပူပန်စိတ်ဖြင့် လည်းကောင်း၊ စိုးရိမ်သိရှိလိုစိတ်ဖြင့်လည်းကောင်း မိမိ၏ ကြမ္မာနှင့် ဆက်စပ်နှောင်ဖွဲ့လျက်ရှိသော ကမ္ဘာလောကကြီး၏အကြောင်းနှင့် ကြမ္မာများကိုလည်း လူ့အနွယ်ဝင်များသည် မေးမြန်းစုံစမ်းခဲ့ကြလှပြီ။ စဉ်းစားကြံဆခဲ့ကြပေါင်းလည်း များလှပြီ။ စူးစမ်းလေ့လာခြင်းပြုရာတွင်လည်း မောပန်းခြင်းမရှိသေး။ ရှေးလူဟောင်းများ သည် ယင်းအမှုကိစ္စ၌ လုံ့လထုတ်ခဲ့ကြသကဲ့သို့ ယခုခေတ် လူဆက်များသည်လည်း ဝီရိယကောင်းနေကြဆဲသာ ဖြစ်၏။ နောင်လာမည့် လူသစ်များသည်လည်း ဘမျိုး ဘိုးတူကြဦး မည်သာ ဖြစ်၏။ ထိုအချက်ကိုလည်း စိတ်ဒွိဟဖြစ်နေစရာ အကြောင်းရှိနိုင်သေးသလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းသို့ မိမိနှင့်တကွ မိမိ၏အပဖြစ်သော ကမ္ဘာလောကကြီးတို့၏ ကြမ္မာနှင့် အကြောင်းများကို မေးမြန်းစုံစမ်းရင်း၊ ကြံဆစူးစမ်းရင်း သူ၏ အသိတရားများ၊ အလိမ္မာ တရားများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ လူ့အနွယ်ဝင်များသည် မိမိနှင့် ကမ္ဘာလောက ကြီးတို့၏ အဆက်အစပ် အပိုင်းအခြား၊ သို့မဟုတ် ဆက်ဆံရေးများ အကြောင်းကိုပါ တိုးချဲ့စပ်စုလာခဲ့ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ငါနဲ့ ကမ္ဘာလောကကြီးဟာ ဘယ်လိုသက်ဆိုင်ပါလိမ့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သက်ဆိုင်သော သက်ဆိုင်တာမှ ဟုတ်ပါ၏လော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ငါက သဘာဝတစ်ခု၊ ကမ္ဘာလောကကြီးက သဘာဝတစ်ခု ဖြစ်သလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မိမိနှင့် မိမိမှီတင်းနေထိုင်လျက်ရှိသော ကမ္ဘာလောကကြီးတို့၏ အဆက်အစပ် နှင့် အပိုင်းအခြားများ အကြောင်းကိုလည်း ဘိုးဘေးအဆက်ဆက်တို့သည် မေးမြန်းစုံစမ်း ခဲ့ကြ၏။ စဉ်းစားကြံဆခဲ့ကြ၏။ စူးစမ်းလေ့လာခဲ့ကြ၏။ ထိုအမှုကိစ္စကို သားစဉ်မြေးဆက် များကလည်း ကောင်းစွာ ဆက်ခံခဲ့ကြသကဲ့သို့ နှောင်း လူသစ်များသည်လည်း ဆက်လက် ထိန်းသိမ်း သွားကြလိမ့်ဦးမည်သာ ဖြစ်သည် မဟုတ်သလော။ ထိုအချက်ကိုလည်း အဘယ်သူ သံသယရှိသေးသနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူ့သမိုင်း၏အရုဏ်ကျင်းချိန်လောက်များမှ အစပြုကာ လူ့အနွယ်ဝင်များသည် မိမိတို့၏ အသက်ရှင်တည်တံ့ရေးနှင့် စည်ပင်တိုးတက်ရေးများ စသည်တို့အတွက် မိမိ၏ ကြမ္မာနှင့်အကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ မိမိ မှီတင်းနေထိုင်ခြင်းပြုရသော ကမ္ဘာလောကကြီး ၏ကြမ္မာနှင့် အကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ မိမိနှင့် မိမိ၏အပဖြစ်သော ကမ္ဘာလောကကြီး တို့၏အဆက်အစပ် အပိုင်းအခြား စသည်တို့ကိုလည်းကောင်း ကြောင့်ကြပူပန်စိတ်နှင့် စိုးရိမ် သိရှိလိုစိတ် စသည်တို့ဖြင့် မေးခွန်းပုစ္ဆာများ အတောမသတ် ထုတ်ခဲ့လုပ်ခဲ့ကြပြီ။ ထိုမေးခွန်း ပုစ္ဆာများသည်လည်း ဤကမ္ဘာလောကကြီးတွင် လူ့အနွယ်ဝင်များ တည်တံ့နေသေးသမျှ ကာလပတ်လုံး ဆုံးစတိုင်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်သော မေးခွန်းပုစ္ဆာများသာ ဖြစ်နေကြပေလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂။ အပေး နွားကျောင်းသား၊ အဖြေ ဘုရားလောင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမသိလျှင်မေး၊ မစင်လျှင်ဆေးဆိုသော စကားတစ်ခွန်း မြန်မာတို့တွင် ရှိ၏။ ထို စကားသည် ဆုံးမသြဝါဒစကားပင် ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်ဆက်တည်းမှာပင် မေးပါများစကားရ၊ အမေးရှိလျှင် အဖြေရှိရသည် အစရှိ သော ထုံးစကားများဖြင့် အထက်ဖော်ပြပါ သြဝါဒစကားကို ကျားကန်၍ပေးထား၏။ ယင်းသြဝါဒနှင့် ထုံးစကားများကို မြန်မာလူဟောင်းများသည် ၎င်းတို့၏အရပ်ရပ် အတွေ အကြုံများမှ တရားထုတ်ကာ နှောင်းလူတို့အတွက် အလုပ်လမ်းညွှန်အဖြစ်ဖြင့် ထားရစ် ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ဟန်တူ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြန်မာတို့သည် အလှအပနှင့် အနုအယဉ်များကို များစွာအရေးထားတတ်သော၊ တပ်မက်မြတ်နိုးတတ်သော လူမျိုးတစ်မျိုးဖြစ်၏။ နှောင်းလူနှင့် သားမြေးများအတွက် ထားရစ်ခဲ့ကြသော သြဝါဒနှင့် ထုံးစကားများကိုပင် မှတ်သားဖွယ်ရာ၊ စိတ်ကွန့်မြူးလှုပ် ရှားဖွယ်ရာ ကဗျာလင်္ကာများ၊ ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များနှင့် စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဆင်ယင်ဖွဲ့ နွဲ့ လေ့ရှိ ကြ၏။ မေးပါများစကားရဆိုသော ထုံးစကားနှင့်စပ်လျဉ်း၍ မြန်မာတို့တွင် ထင်ရှား ကျော်ကြားသော မောင်ပေါက်ကျိုင်း ဝတ္ထုပုံပြင်ရှိ၏။ ထိုဝတ္ထုပုံပြင်တွင် ပညာသင်ကြား ၍ မတတ်မြောက်နိုင်သော မောင်ပေါက်ကျိုင်း၊ လူသားမင်းသမီးကို စွဲလမ်းချစ်ခင်မိ၍ အသက်ဆုံးရှုံးသော နဂါးမင်း၊ အမျက်မာန်စောင်ကြီးလှသော နဂါးမင်းချစ်သူ မင်းသမီး နှင့် ကျီးဖိုကျီးမ အစရှိသော ဇာတ်ကောင်များ၏လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် တခမ်းတနား ဖွဲ့စည်း ထားသည် မဟုတ်သလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့ရာတွင် အမေး နွားကျောင်းသား၊ အဖြေ ဘုရားအလောင်းဆိုသော ထုံးစကား တစ်ရပ်လည်း မြန်မာတို့တွင် ရှိသေး၏။ ထိုစကားသည် များစွာလေးနက်သော စကား လည်း ဖြစ်၏။ ထိုထုံးစကား၏ နွားကျောင်းသားဟူသော ပညတ်ဝေါဟာရသည် အသိ တရား၊ အလိမ္မာတရားနှင့် အစဉ်းစား အဆင်အခြင်တရားများ အလွန်တရာ နည်းပါးသော၊ သို့မဟုတ် ခေါင်းပါးသောသူများအပေါ် တင်စားရည်ညွှန်းထားခြင်း ဖြစ်၏။ ယခု ခေတ်ကာလ ဝေါဟာရစကားနှင့်ဆိုလျှင် သမုဒ္ဒရာ ဝမ်းတစ်ထွာအတွက် နဖူးကချွေးခြေမ ကျအောင် နေထွက်မှနေဝင် ကုန်းရုန်းလုပ်ကိုင်နေကြရသောကြောင့် ကိုယ့်ဟာကိုယ် စဉ်းစားချင့်ချိန်ခွင့် မရနိုင်သော လူထုများကို ဆိုလိုရင်းမျှသာ ဖြစ်၏။ ဘုရားလောင်းသော နာမ်ပုဒ်မူကား အသိအလိမ္မာနှင့် အကြားအမြင် ကြွယ်ဝများပြားသည်ဆိုသော သုခမိန်ပညာရှင်များအပေါ် ရည်မှန်းခြင်း ဖြစ်၏။ ယခုခေတ်ကာလ စကားနှင့်ဆိုလျှင် အုပ်စိုးသူများနှင့် အာဏာရ လူတန်းစားအသိုင်းအဝိုင်းတွင် အဝင်အပါ ဖြစ်တတ်ကြသော ဆရာဘွဲ့ခံ၊ သမားဘွဲ့ ခံပညာတတ်လူတန်းစားကို ဆိုလိုရင်း ဖြစ်၏။ မည်ကဲ့သို့ပင်ဖြစ်စေ ယင်းထုံးစကား၏ဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပာယ်မှာ လူ့ဘူးတောင်းများသာ ဖြစ်ကြသော နွားကျောင်း သားများက ထင်မိထင်ရာ စွတ်ရွတ်၍ မေးတတ် မြန်းတတ်သော မေးခွန်းပုစ္ဆာနှင့် ပြဿနာ များကို ဘုရားအလောင်းဆိုသော သုခမိန်ပညာရှိက ခက်ခက်ခဲခဲနှင့် ပင်ပင်ပန်းပန်း ကြံစည် ဖြေကြားခြင်း ပြုရသည်ဆိုသော အချက်ပင် ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45562707280021,"sku":"","price":1980.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_cdbba9d7-e782-4cde-a34e-6b7d23781751.jpg?v=1730206880"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-လွမ်းရစ်တော့သက်လှယ်ရယ်","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - လွမ်းရစ်တော့သက်လှယ်ရယ်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eချစ်စဖွယ် ဆောင်းရိပ်ဦး \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချစ်စဖွယ်ဆောင်းရိပ်ဦး၏ ညနေချမ်းကလေးပင် ဖြစ်လေသည်။ ဆည်းဆာကလည်း ချစ်စဖွယ်ပင် တောက်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချမ်းအေး၍ ဝေးသောမြောက်ယဉ်စွန်းဆီသို့ ပြေးသွားပုန်းအောင်း နေသော တောင်လေမုတ်သုန်လည်း မြောက်လေ ပြန်လောင်းလာပါပြီ။ သည်လိုမြောက်လေပြန်လောင်းလာစဉ် ဆွတ်ဆွတ်ဖြူလှသော ငွေနှင်း ဝတ်မှုန်ကလေးများကိုလည်း သူနှင့်အတူ ဆောင်ယူခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငွေနှင်းဝတ်ရည်ဖြင့် ဆမ်းထားသော ဆည်းဆာချမ်း၏ ရွှေဝါရောင် ခြည်ဦးဝယ် လူသူကင်းရှင်းကာ ဆိတ်ငြိမ်နေသော ကုက္ကိုင်းဘက်တစ်လျှောက်သည် အမြင့်ဆုံးလှပကာ သာယာအေးချမ်းနေရော့သလားလည်း ထင်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တကယ်ဆိုတော့ ဆောင်းရိပ်ဦး၏ ဆည်းဆာအောက်မှ ကုက္ကိုင်း သည် ချစ်စဖွယ်ပင် တောက်ပနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိမ်းစိုနေသော တောအုပ်များ အကြားမှ လှပသစ်လွင်သောအိမ် ကလေးတစ်လုံးသည် တစ်ဘာသာပဲ အထီးတည်းရပ်နေသည်။ အိမ်ရှေ့ ခြံစည်းရိုး၏ မျက်နှာစာတစ်လျှောက်တွင် လှပစွာပြုစုစိုက်ပျိုးထားသောပုဏ္ဍရိက်ပင်ကလေးများသည် မြောက်လေပြန်ဦးဝယ် မြူးတူးလှုပ်ကစား နေကြလေသည်။ ခြံအဝင် တံခါးပေါက်ဝယ် ဆိုင်းဘုတ်ကလေးတစ်ခု တော့ ချိတ်ဆွဲထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကုက္ကိုင်းရိပ်သာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကုက္ကိုင်းရိပ်သာ၏ခံ့ညားသော ဧည့်ခန်းဆောင်မှာ အသက် ၂၀ ခန့် လှပချောမော၍ ခေတ်ဆန်ဆန် မိန်းမပျိုလေးတစ်ယောက်သာပဲ ထိုင် နေသည်။ သူမသည် ကုက္ကိုင်းရိပ်သာ၏ ဧကရီမယ်ကလေး မခင်စီ ဖြစ် ပါသည်။ မခင်စီသည် ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်လမ်းမဘက်ဆီသို့ လှမ်း ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို မျှော်လင့်နေ ပုံရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြောက်လေပြန်ဦးမှာတော့ ပုဏ္ဍရိက်ပင်ကလေးများ ချစ်စဖွယ်ပင် လှုပ်ကစားနေကြလေသည်။ ခြံစည်းရိုးကို ကျော်လွန်၍သွားသောအခါ ကျယ်ပြန့်ငြိမ်သက်နေသော အင်းလျားရေပြင်၏တစ်ဖက်ကမ်းဆီမှ စိမ်း စိုသော တောတန်းသည် နောက်ခံကားသဖွယ် ရှိနေသည်။ တောတန်းမှ တစ်ဆင့်တက်ကျော်လွန်သွားသောအခါ ရွှေရောင်သစ်နေသောမိုးကုပ် စက်ဝိုင်းကို မခင်စီ မြင်ရလေ၏။ ချစ်စရာ ဗျိုင်းဖြူ ဖိုမ မောင်နှံလည်း ရွှေရောင်သစ်သော မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ပျံသွားနေကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်လောက်များ...သာယာလိုက်သလဲနော်...” ခါတိုင်းသာဆို ရင်တော့ သဘာဝအလှကို ချစ်တတ်သောကုက္ကိုင်းရိပ်သာ ဧကရီမယ် ကလေးအတွက် အင်မတန်မှပဲသာယာကာ ချစ်စရာကောင်းသော ဆည်း ဆာချမ်းကလေးဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ မှန်ပါသည်။ ချစ်စဖွယ် ဆည်းဆာ တောက်ပနေသော အချိန်ကလေးများကိုတော့ မခင်စီသည် အင်မတန်ပဲ ချစ်တတ်ပါသည်။ ဆည်းဆာတောက်ပနေသောလဟာပြင်ထဲမှာ လမ်းလျှောက်နေရခြင်းကို မခင်စီသည် သာယာကြည်နူးမိပါသည်။ တကယ် ပါပဲ၊           တစ်နေကုန် ကျောင်းမှာငြီးငွေ့ ပင်ပန်းစွာအချိန်များကို ကုန်လွန် သွားခဲ့စေပြီးနောက် အိမ်သို့ပြန်ရောက်သောအခါ မခင်စီ အတောင့်တ ဆုံးအရာမှာ ချစ်ဖွယ်တောက်ပနေသော ဆည်းဆာပင်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပေမဲ့ သည်နေ့ညနေချမ်း၏ ဆည်းဆာအလှသည် မခင်စီကို အဘယ်ပုံ အဘယ်နည်းနှင့်မျှ မဆွဲငင်မသာယာနိုင်ရှာ။ သစ်လွင်တောက်ပသောအိမ်ထောင်ပရိဘောဂများဖြင့် ခံ့ညားစွာဝင့်ကြွားနေသော ဧည့်ခန်းဆောင်မှာ အလိုမကျနိုင်သောအမူအရာဖြင့် ကုက္ကိုင်းရိပ်သာ၏ ဧကရီမယ်ကလေးတစ်ယောက်တည်းထိုင်နေပါသည်။ အပြာရင့်ရင့် ကတ္တီပါထဘီနှင့် ကြက်ဥနှစ်ရောင် သက္ကလတ်ကုတ်အင်္ကျီကို သပ်ရပ် စွာ ဝတ်ဆင်ထားလေရာ လတ်ဆတ်၍ ပြည့်ဖြိုးဝင်းဝါသော သူမ၏ အသားအရေ၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် ကြည့်၍ အင်မတန်ကျက်သရေ ရှိလှသည်။ တကယ်တော့လည်း သည်လိုတောက်ပ၀င့်ကြွားနေသော ဧည့်ခန်းဆောင်မှာ သည်လိုကျက်သရေရှိသူထိုင်မှသာပဲ ကြည့်လို့ ကောင်းပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်စုံတစ်ယောက်အား စောင့်နေရသည်မှာ စိတ်မရှည်နိုင်တော့ သကဲ့သို့ သူမ၏သေးငယ်သောရွှေရောင်လက်ပတ်နာရီကလေးကို မခင် စီသည် ငုံ၍ကြည့်လေသည်။ ၆ နာရီထိုးဖို့ရန် မိနစ် ၂၀ မျှသာလိုတော့ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မခင်စီသည် ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်လမ်းမဘက်ဆီသို့ လှမ်း၍ကြည့် လိုက်ပြန်သည်။ ကုက္ကိုင်းလမ်းမကြီးတစ်လျှောက်လုံးမှာတော့ အသွား အလာ ကင်းရှင်းလို့ နေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုကျော်ဝင်းတစ်ယောက်ကလည်းပဲနော်..”စိတ်ပျက်စွာ မခင်စီက ညည်းညူလိုက်မိသည်။ အမှန်မှာ ကိုကျော်ဝင်းကိုတော့ မခင်စီသည်အပြစ်လည်းတင်လိုက်ပါသည်။ တင်မည်ဆိုတော့လည်း တင်စရာပင် ဖြစ်ပေသည်။ ကိုကျော်ဝင်းက သူမကို ၅ နာရီတွင် မော်တော်ကား နှင့်လာ၍ခေါ်ပါမည်ဟု သေသေချာချာပဲကတိပေးထားပြီးကာမှ ဟော ၅ နာရီခွဲသွားပြီး၍ ဆယ်မိနစ်ပင်လွန်သွားခဲ့ပါပကော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို..ဘယ်လောက်များစိတ်ဆိုးဖို့ ကောင်းသလဲ၊ ကိုကျော်ဝင်းတစ် ယောက်တော့လား ဟင်း နေပေစေဦး” တစ်ယောက်တည်းသာ ရန်ဖြစ် နေရသော ဧကရီမယ်ကလေးမှာခံရခက်နေရှာသည်။ မှန်ပေလိမ့်မည်။ သူမသည် ကျောင်းမှအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လေးနာရီနှင့် မိနစ် ၂ဝ ပင်ရှိနေပါပြီ။ ကတိုက်ကရိုက်လက်ဖက်ရည်သောက်ရသည်။ ရေကို အပြေးအလွှားချိုးခဲ့ရသည်။ အမွှေးအကြိုင် အလှအပပြင်ဆင် ခေါင်းဖြီး၊ အဝတ်အစားလဲရတာနှင့်ပင် ၅ နာရီတွင် အဆင်သင့်ဖြစ်နိုင်ဖို့အရေး မနည်းကြီးကြိုးစားခဲ့ရပါသည်။ ၅ နာရီထိုးသည်နှင့် မခင်စီသည် ဧည့် ခန်းဆောင်တွင် အသင့်ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်၍ စောင့်နေပါပြီ..၊ ကိုကျော်ဝင်း ကသာ ပေါ်မလာသေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၅ နာရီနှင့် ၁၀ မိနစ်...သည်အထိစောင့်ရသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်ယဉ် နှင့်စောင့်သာပါသေး၏။ ၅ နာရီနှင့်မိနစ် ၂၀ စိတ်ကူးယဉ်ယဉ်ကလေး များ ကုန်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် မခင်စီက ငြီးငွေ့စပြုလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြတင်းပေါက်မှ အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိပြန်လေသည်။ ကိုကျော် ဝင်းလာမည့်လမ်းဆီမှာ ဘာမှမမြင်။ ချစ်ဖွယ်လှုပ်ကစားနေသော ပုဏ္ဍရိက် ပင်ကလေးများကိုပင် မခင်စီရယ်မမြင်နိုင်ရှာ... ဝေးသော မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း အရပ်ဆီမှာ ရွှေရောင်ခြည်ဦးကိုတော့ ထားလိုက်ပါဦး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုကျော်ဝင်း...ကိုကျော်ဝင်း..မုန်းဖို့ကောင်းပါတယ်..” တကယ်ဆို တော့ မခင်စီသည် ကိုကျော်ဝင်းကို မမုန်းနိုင်ပါ။ စိတ်မရှည်နိုင်တော့ လွန်း၍သာ ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်ပါ၏။ လာနိုင်ခဲသောသူကို စောင့်ရသည်မှာ အငြီးငွေ့ဆုံး၊ အပင်ပန်းဆုံးပင်ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် သာယာ မှုကို ရုတ်တရက်ရှာမိသည်။ သာယာမှုကိုသာရှာသည်။ ခါတိုင်းသူမ၏ အချစ်တော်ဆည်းဆာကလေး ဖိတ်ခေါ်နေသည်ကိုတော့ မေ့ရှာသည်။ ခေါင်းရင်းမှ ပီယာနိုကိုလည်းမတီးချင်၊ ဘေးတွင်ရှိသော ရေဒီယိုကို လည်း မဖွင့်ချင်။ စားပွဲပေါ်မှာ ခါတိုင်းရှိတတ်သော “ကောရိုးနက်” မဂ္ဂဇင်းကိုကြည့်မိသည်။ မဂ္ဂဇင်းကိုတော့မတွေ့ရ၊ အင်္ဂလိပ်သတင်း စာကြီးတစ်စောင်ကိုသာပဲ အဆင်သင့်တွေ့ရသဖြင့် လှမ်းယူ၍ ကြည့်မိ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တိုင်း” သို့မဟုတ် အင်္ဂလိပ်အစိုးရဂေဇက်၊ ခါတိုင်း မခင်စီသည် တိုင်းသတင်းစာကို ဘယ်တော့မှ မဖတ်ချင်။ ဒါပေမဲ့ ကိုကျော်ဝင်းကို စောင့်ရင်း သတင်းစာ၏ မာတိကာကို ဖတ်ကြည့်မိလေသည်။ “ရစ်ဘင်တရော့နှင့် စတာလင်တို့ တွေ့ဆုံကြခြင်း ” “ဂျာမဏီနှင့်ဆိုဗီယက်တို့ ပိုလန်ပြည်ကိုခွဲဝေ၍ယူလိုက်ကြပြီ” “မစ္စတာချိန်ဘာလင်၏ မှန်းခြေပေါက်ပါ့ မလား ... “မဟာမိတ်တပ်များနှင့် ဂျာမဏီတပ်များ ပြင်းထန်စွာတိုက်ပွဲ ဖြစ်ခြင်း ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မခင်စီသည် မာတိကာမဆုံးမီ သတင်းစာကို ပြန်၍ချထားလိုက် မိသည်။ ဥရောပတိုက်တွင် လောဘအတောမသတ်နိုင်သောအရင်းရှင် ကြီးများနှင့် မိုက်မဲသောနိုင်ငံရေးသမားများကြောင့် လူတွေအချင်းချင်း တိုက်ကြ၊ ခိုက်ကြသဖြင့် ငတ်ကြ၊ ပြတ်ကြ၊ သတ်ကြ၊ သေကြရပေဦးတော့မည်။ သည်သတင်းများကိုသူမသည်မဖတ်ချင်။ ကောရိုက်မဂ္ဂဇင်း ကလည်းမရှိ ၊ ကိုကျော်ဝင်းမလာနိုင်လို့ စောင့်နေရသည်မှာ ငြီးငွေ့ စရာ ကောင်းနေသည့်အထဲ တိုင်းသတင်းစာကိုဖတ်ရသည်မှာ တကယ် တော့လည်း မခင်စီသည် စိတ်ပျက်မိပါသည်။ သည်လိုငြီးငွေ့၍ စိတ်ပျက်စရာဘဝများကို သူမသည် အနည်းငယ်မျှ မနှစ်သက်နိုင်ပါ။ သည်း ညည်းလည်းမခံချင်ပါ။ မခင်စီသည် နုပျိုငယ်ရွယ်သူဖြစ်သည်။ အသစ် အလွင်တောက်ပမှုများနှင့် ချစ်စရာအလှအပများကိုသာပဲ စိတ်ဝင်စား နှစ်သက်ပါသည်။ ချစ်ပါသည်။ သည်လိုဆိုရင်တော့ ဧည့်ခန်းဆောင်မှာ ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ် ထိုင်စောင့်နေမည့်အစား ဆည်းဆာတောက်နေသော ခြံထဲမှာဆင်းပြီး လမ်းလျှောက်နေသည်က ပို၍ကောင်းပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်ဝင်ရှေ့မှာ ရဲရဲနီကာ ပွင့်နေရှာသော နှင်းဆီပန်းကလေးများ ရှိနေရှာသည်။ ခါတိုင်းသည်လိုဆည်းဆာတောက်ချိန်များ၌ မခင်စီသည် ခြံထဲသို့ ဆင်းကာ နှင်းဆီပန်းကလေးများကို ချစ်ခင်ယုယနေတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နော် ...ချစ်စရာရွှေနှင်းဆီကလေးတွေ ...”သက်မဲ့နှင်းဆီပွင့်ကလေး များကို မခင်စီသည် နှုတ်ခွန်းဆက်လေ့ရှိသည်။ အချစ်ရည်လျှမ်းသော မျက်လုံးဝိုင်းကလေးများဖြင့် နှင်းဆီကလေးများကို ကြည်နူးနှစ်သိမ့်စွာ လည်းကြည့်နေတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဧည့်ခန်းဆောင်က ပန်းအိုးကလေးထဲမှာ သည်နှင်းဆီပွင့်ကလေး တွေကိုစိုက်ထားရရင်တော့ ဘယ်လောက်များလှလိုက်မလဲနော်...” အလှအပများကိုချစ်တတ်သဖြင့် သည်လိုတော့ မခင်စီတွေးမိလေသည်။ ဒါပေမဲ့ သူမသည်တွေးမိရုံမျှသာပဲဖြစ်သည်။ ခူးကား မခူးရက်ရှာ။ အကယ်၍ ပန်းအိုးတွင်စိုက်ထားရပါမူ။ သုံးလေးရက်ကြာသောအခါ နှင်းဆီပွင့်ကလေးများ ညှိုးနွမ်း၍သွားရှာကြပေမည်။ မိခင်ပျိုပင်မမှသာ ပဲ သူ့သဘာဝအလျောက် အလှပန်းပွင့်နေကြသော နှင်းဆီပွင့်ကလေး များသည်သဘာဝ သယ်ယူပို့ဆောင်ထားရာအရပ်၌သာ ဖောက်ပြန်ယို ယွင်းခြင်းမရှိသော တည်တံ့လှပမှုများဖြင့် ဘုန်းတောက်ဝေဆာနိုင်ပေ မည်။ သဘာဝကို လူသည် အတိုက်အခံပြုခြင်းဖြင့် အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်၊ သဘာဝနှင့်နားလည်မှုရအောင် ကြိုးစားခြင်းဖြင့်သာ လူသည် သဘာဝမိခင်၏ရတနာတိုက်ကို အသာတကြည် ဖွင့်ယူသုံးစွဲနိုင်ပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ရာတွင် လူသည် သဘာဝမိခင်ပျိုအား မလေးမခန့်နှင့် ပြောင်ချော် နော်လုပ်ချင်သည်။ မြေကြီးပေါ်မှာ ပွင့်နေသောအလှပန်းကို ဧည့်ခန်း ဆောင်က ပန်းအိုးဆီသို့ ရွှေ့ပြောင်း၍မရနိုင်။ ပြီးတော့ မခင်စီ အံ့သြနေ တာတစ်ခုလည်းရှိပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဒီလောက်လှတဲ့ ချစ်စရာ နှင်းဆီပန်းကလေးတွေမှာ ဘာကြောင့် များ ဆူးကရှိနေရပြန်တာလဲနော်....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သည်လိုမခင်စီကတိုးတိုးကလေး မေးကြည့်မိလေသည်။ မြောက်လေပြန်အကျော့မှ နှင်းဆီပန်းကလေး တွေကနော့နေကြသည်။ သူမ မသိနားမလည်နိုင်သော ရုက္ခဗေဒ ဘာသာစကားဖြင့် နှင်းဆီပန်းကလေးများကတော့သူတို့ ၏ဘဝနှင့် ဆူးအကြောင်းကို ပြောပြနေကြပါလိမ့်မည်။ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူ မခင်စီတစ်ယောက်ဖြင့် သတ္တဗေဒဘာသာရပ်ကိုမယူ၊ တကယ်လို့ သတ္တ ဗေဒဘာသာရပ်ကိုယူသည်တိုင်အောင်လည်း နှင်းဆီပန်းကလေးများ၏ ဘဝနှင့် ဆူးအကြောင်းကို နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်။ သတ္တဗေဒသည် အနှောင်းဆုံးအနုဆုံးသော လောကဓာတ်ပညာရပ်တစ်ခုသာဖြစ်သဖြင့် လည်း နှင်းဆီပန်းပွင့်ကလေးများ၏ ဘာသာစကားကိုသိနားလည်နိုင်ရန် ကြံဆဖို့ အင်မတန်စောနေပါသည်။ နှောင်း၍နုသေးသော သတ္တဗေဒ၏ အကူအညီဖြင့် မတတ်စွမ်းနိုင်ခဲ့သော် အသက်ရသောရူပနှင့် ဓာတုဗေဒ ပညာရပ်များ၏ အကူအညီနှင့်ကြံဆသော်လည်း ရမည်တော့မဟုတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ထာဝရဘုရားသခင် ကြည့်ရှုဖန်ဆင်းသည်”\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46941382508693,"sku":null,"price":7125.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46941382541461,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_750c7669-1025-4167-b9c8-a823d688d842.jpg?v=1730206905"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-ရဲဘော်အောင်ဒင်","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ရဲဘော်အောင်ဒင်","description":"\u003cp\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e“ မြနန္ဒာ ....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အတန်ကြာမျှ ငြိမ်သက်အားယူပြီးမှ ကျယ်ဝန်းလှသော ဤခြံကြီး ၏တံခါးဝတွင် ချိတ်ဆွဲ၍ထားသော ကြေးဝါဆိုင်းဘုတ်ကလေးကို လူရွယ် သည် ပြာဝေသော မျက်လုံးများဖြင့် လှမ်းမော့၍ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ကြေး ဝါဆိုင်းဘုတ်ကလေးကို အချိန်အတန်ကြာမျှ သေသေချာချာနှင့် စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုပြီးနောက် လူရွယ်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လျက်ရှိသော ခြံကြီး အတွင်း မရဲတရဲနှင့် လှမ်းမျှော်၍ ကြည့်လိုက်ပြန်လေသည်။ “ဟုတ်မှဟုတ် ရဲ့ လား” ဆိုသော သံသယသည် ထိုလူရွယ်အား ခြောက်လှန့်ဟန့်တားလျက် ရှိနေဘိသကဲ့သို့ သူသည် ဝင်းတံခါးဝတွင် ဇဝေဇဝါနှင့် ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေ ပြန်သည်။ မြနန္ဒာရဲတိုက်ကြီး၏ အဝင်ဝင်းတံခါးဝသို့ ပင်ပင်ပန်းပန်း လာခဲ့ရပြီးကာမှ သူသည် နောက်ပြန်၍ မဆုတ်သာသကဲ့သို့ ရှေ့သို့လည်း မတိုးဝံ့ မတိုးရဲ ဖြစ်နေပုံရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူရွယ်အားပြု၍ရပ်နေရသော ဝင်းတံခါးဝ၏ အနီးအနား ပတ် ဝန်းကျင်တွင် အရိပ်အာဝါသခိုကိုးစရာသစ်ပင် တစ်ပင်တလေမျှ မရှိချေ။ သို့ရာတွင် ငြိုးမာန်ကြီးလှသော နေဝန်းသည် ကမ္ဘာမြေပြင်အား လောင်တိုက် သွင်းတော့မည့်ပမာ မိမိ၏အပူရှိန် ရှိရှိသမျှတို့ကို မီးကုန်ယမ်းကုန် လွှတ် ထုတ်၍သာ နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ငြိမ်သက်ကြည်လင်လျက်ရှိသော အင်းလျားရေပြင်ကျယ်သို့ ခပ်ရှည်ရှည် ခပ်မျောမျော ထိုးထွက်၍နေသော ဧရာမကျွန်းဆွယ်ကြီးတစ်ခု၏အထက်တွင် ဗြိတိသျှရာဇဝင်မှ ထင်ရှားကျော်ကြားခြင်းရှိလှသော တူဒါ ခေတ်ရဲတိုက်ကြီးများနှင့်မခြား ဝင့်ဝင့်ကြွားကြွားနှင့် တခမ်းတနား မွမ်းမံဆောက်လုပ်၍ထားသော အဝါရောင်နှစ်ထပ်ကြီးတစ်လုံးကို ခြံအဝင် ဝင်း တံခါးမှပင် ကောင်းစွာလှမ်း၍ မြင်နိုင်လေသည်။ ခြံ၏အဝင် ဝင်းတံခါးမှ ရုတ်တရက်လှမ်းမျှော်၍ ကြည့်လိုက်မြင်လိုက်ရသော လူစိမ်းတစ်ဦးတစ်ယောက်အတွက် ဤကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော အဆောက်အဦကြီးတွင် တိုင်းရင်းသားများထဲမှ နေထိုင်နိုင်ကြဖွယ်ရာမရှိဘဲ မြန်မာနိုင်ငံ၏ အရှင် သခင်များ ပြုလုပ်၍ နေခဲ့ကြသော ဗြိတိသျှအမျိုးသားတစ်ဦးဦးထဲမှသာလျှင် စံမြန်းနေထိုင်ဖွယ်ရာ ရှိလိမ့်မည်ဟုလည်း အထင်ရောက် အောက်မေ့စရာ ရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြနန္ဒာရဲတိုက်ကြီးကို အတန်ကြာမျှ တအံ့တသြ ငေးမောကြည့်ရှု နေမိပြီးမှ လူရွယ်သည် အဆောက်အဦ၏ ရှေ့ဥပစာတွင် သားသားနားနား ပြုလုပ်၍ထားသော တင်းနစ်ဘောလုံးကစားကွင်းကို လှမ်းမျှော်၍ ကြည့် လိုက်ပြန်လေသည်။ တင်းနစ်ဘောလုံးကစားကွင်း၏ ရှေ့နောက်ဝဲယာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တန်ခိုးအင်အားကြီးမားသော မီးသီးကြီးများကိုလည်း တခမ်းတနား တပ်ဆင်ထားလေသည်။ တင်းနစ်ဘောလုံးကစားကွင်းကို အတန်ကြာမျှ အံ့ဩမောလျက်နေပြီးမှ နှစ်ထပ်တိုက်ကြီး၏ ဘေးပတ် ဝန်းကျင်ကို လူရွယ်သည် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေပြန်လေသည်။ မြနန္ဒာရဲ တိုက်ကြီး၏ နောက်ဖေးဘက် မလှမ်းမကမ်းတွင် အိမ်ကြီး၏အခြွေအရံများ နှင့် အခိုင်းအစေများနေထိုင်ဖို့အတွက် တသီးတသန့်ဆောက်လုပ်ထားသော အုတ်ကြွပ်မိုး အိမ်တန်းလျားကြီးကြီးနှင့် ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် ဆောက်လုပ်ထားသော မော်တော်ကားဂိုဒေါင်မှာလည်း သာမန်နေအိမ်တစ်လုံးမျှ ကောင်းမွန် သပ်ရပ်နေပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြနန္ဒာ၏ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ဝေဝေဆာဆာနှင့် စည်စည်ကား ကား မွမ်းမံ၍စိုက်ပျိုးထားသော ပန်းရုံကြီးများနှင့် ပန်းပင်ကြီးများကို လူရွယ် သည် မျက်စိပသာဒတွေ့နေသည့်အလား တစ်ခုပြီးတစ်ခု လိုက်လံကြည့်ရှု နေပြန်လေသည်။ ကြီးမားလှပသော စံပယ်ရုံကြီးများ၊ နှင်းဆီရုံကြီးများနှင့် ဒေလီယာပန်းပင်ကြီးများကို ကြည့်ရှု၍ကောင်းအောင် ခင်းကျင်းစိုက်ပျိုးထားလေသည်။ ကျယ်ဝန်းလှသော ခြံကြီးအတွင်း၌လည်း ကံ့ကော်၊ ဗာဒံနှင့် ထင်းရှူးပင်များကို ကြည့်ရှု၍လှပအောင် သူ့နေရာနှင့်သူ အကွက်အကွင်း ကျကျ စိုက်ပျိုးထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြနန္ဒာခြံကြီးအတွင်း၌တွေ့ နေ မြင်နေရသော ဧရာမထုထည်ကြီး များနှင့် အခမ်းအနား အဆောင်အယောင်တို့ကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု လှည့်ပတ် ကြည့်ရှု၍နေရာမှ ထိုသို့ ဝင်းတံခါးဝမှရပ်ကာ ကြည့်ရှုလျက်ရှိသော လူရွယ် သည် ၎င်း၏ကိုယ်ကိုယ်ပင် ကောင်းစွာစိတ်မချလာသကဲ့သို့ ခပ်စောစော က တစ်ကြိမ် သေသေချာချာ စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုထားခဲ့ပြီးဖြစ်သော ဝင်း တံခါးဝမှ ကြေးဝါဆိုင်းဘုတ်ကလေးကို နောက်ထပ်၍တစ်ကြိမ် ၎င်း၏မျက် လုံးများကို ပွတ်သပ်ပြီးနောက် ပြန်လည်မော့ကြည့်လိုက်ပြန်လေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45562716586133,"sku":"","price":10800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_86773e7a-569c-44b8-bade-277f1c83516c.jpg?v=1730206922"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-မိအေး","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - မိအေး","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eနှင်းဆီမြိုင်၌ ညတစ်ည\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e( ၁ )\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003eနှင်းဖွဲဖွဲကျ၏။ ညလည်း ချမ်းမြမြနှင့်၊ နွေကတော့ သစ်လေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e( ၂ )\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကောင်းကင်သည် သန့်စင်၏။ လလည်း တထိန်ထိန်သာ၏။ နှင်းဆွတ်သဖြင့် ရွှန်းစိုသော လရောင်အောက်တွင် ရွက်ဟောင်း များ ကြွေလဲလွင့်စဉ်လျက်ရှိသော တောအုပ်အုပ်သည် ရွက်သစ်များ မြန်းဆင်ရန် အားသစ်လျက်ရှိ၏။ သို့ရာတွင် ရွက်အိုများ ကုန်စင်ခြင်း မရှိတတ်သေးသဖြင့် ရွက်နုများ ထွက်ပြူမလာကြသေးပေ။ တုံ့ဆိုင်း လျက်ရှိ၏။ နောက်ကျလျက်ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် တောအုပ်အုပ်သည် အရိုးများပြိုင်းပြိုင်းထကာ အကျည်းတန်၍နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တောအုပ်၏ခြေရင်းတွင် ရေကန်ရှိ၏။ အတန်ငယ် ကျယ်ဝန်း ၏။ အမှိုက်သရိုက်များ ကင်းစင်သဖြင့် ရေပြင်သည် ပြာလဲ့ကြည်လင် လျက်ရှိ၏။ လှိုင်းဂယက် မထသဖြင့် ငြိမ်သက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညမူကား အိုမင်းလျက် ရှိ၏။ လေသည်လည်း ငြိမ်ဝပ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထို့ကြောင့် တောအုပ်အုပ်နှင့် ရေကန်သာ၏ ဝန်းကျင်တွင် ဆိတ်ငြိမ်ခြင်း သည် ကြီးစိုးလျက်ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မလှမ်းမကမ်းတွင် နှင်းဆီမြိုင်ရှိ၏။ ခြံဝင်းသည် ကျယ်ဝန်း၏။ အိမ်ကြီးမူကား အိုမင်းလျက်ရှိလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နှင်းသောက်ရသဖြင့် နှင်းဆီတစ်မြိုင်လုံး လန်းဆန်းဝေဆာလျက် ရှိ၏။ ပျံ့မွှေးသင်းထုံ၍ နေ၏။ မြိုင်အတွင်းရှိ အိမ်အိုကြီးကတော့မူ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျလျက် ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e(၃)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အိမ်ကြီးတစ်အိမ်လုံး မှောင်ချထားသော်လည်း စာကြည့်ခန်း အတွင်းဝယ် မီးလင်းလျက်ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ညဝတ်အင်္ကျီကို ကပိုကရိုဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်း အရွယ်အိမ်ရှင်သည် ည၏အိုမင်းချိန်တွင် နိုးကြားလျက်ရှိ၏။ စာကြည့် စားပွဲတွင် တစ်ယောက်တည်းထိုင်ကာ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို စိတ်မပါ့တပါ နှင့် ဟိုလှန် သည်လှန်ကြည့်ရှုနေ၏။ စာကြည့်စားပွဲပေါ်တွင်လည်း စာအုပ်လေးငါးအုပ်မျှ ပြန့်ကျဲလျက် ရှိ၏။ ပျံ့လွင့်သောစိတ်ကို ထိုသူ သည် စာအုပ်ဖြင့် ကြိုးစားပမ်းစားထိန်းချုပ်နေရဟန်ရှိ၏။ ယင်းသို့ ထိန်းချုပ်လျက်ရှိသည့်အကြားမှပင် စိတ်သည် မကြာမကြာ ထွက်၍ ထွက်၍ ပြေး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စိတ်ဆိုသည်မှာ ရုပ်ကြည်၊ ရုပ်နုမျှသာ ဖြစ်၏။ ကြည်ရာနုရာ၌ မြူ၏ အခြေခံအမှုန်ထက် အဆအရာအထောင်မက သိမ်မွေ့နုကြည် ၏။ ထိုမျှသိမ်မွေ့သောဝတ္ထုပစ္စည်းကို လူတို့သည် အဘယ်သို့ ဖမ်းဆီး ချုပ်ကိုင်ကြမည်နည်း။ စိတ်ထက် အဆရာထောင်မက ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်း သော အခြေခံအမှုန်မျှကိုပင် ထူးခတ်၍ ရပါပြီလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုသူသည် လက်ဝယ်ရှိစာအုပ်ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဘေးသို့ တွန်းဖယ်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်၏။ ဦးခေါင်းကိုလည်း ခါယမ်း၏။ ထို့နောက် အတန်ကြာမျှ တွေ၍နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စာကြည့်စားပွဲဘေးတွင် စာအုပ်စင်ရှိ၏။ စာအုပ်စင်တွင် နောက် ဆုံးထုတ်စာအုပ် အများအပြားရှိ၏။ အမျိုးပေါင်းလည်း စုံ၏။ ရသ စာပေနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ စာအုပ်များမှ သဘာဝသိပ္ပံဆိုင်ရာ စာအုပ် များပါရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အတန်ကြာ ငိုင်နေပြီးမှ သတိပြန်လည်လာပြီးလျှင် ထိုသူသည် စာအုပ်စင်မှ နောက်ထပ်စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုလှမ်း၍ ဆွဲယူလိုက်၏။ တပြေးတည်း ထွက်၍ ပြေးနေသောစိတ်ကို ဖမ်းယူရန်အတွက် စာအုပ် အသစ်ကိုဖွင့်လိုက်၏။ စိတ်လက်မပါ့တပါနှင့်ပင် ဟိုလှန်သည်လှန် လုပ်နေပြန်၏။ ပျံ့လွင့်လျက်ရှိသော စိတ်ကိုမူကား ဖမ်းဆီး၍မရ၊ ထွက်ပြေးမြဲပြေးလျက်သာရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုသူသည် လက်ဝယ်ရှိစာအုပ်သစ်ကို ဘေးသို့တွန်းထုတ်လိုက် ပြန်၏။ သက်ပြင်းကို ပင်ပင်ပန်းပန်းချရင်း ဦးခေါင်းကို ခါယမ်း၏။ ထို့နောက် အတန်ကြောမျှငိုင်နေပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အများတကာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျနေချိန်တွင် ထိုသူ သည် အိပ်စက်ခြင်း ပြုနိုင်ပုံမရ၊ တစ်စုံတစ်ရာ၏ဖမ်းစားမှုကြောင့် ည၏ ဝင်္ကပါခရီးတွင် ဝဲလည်နေရဟန်ရှိ၏။ အလူးအလဲခံစားနေရပုံပေါ်၏။ အိပ်ရာထက်တွင် ပင်ပန်းခြင်းမက ပင်ပန်းလာသောအခါ ထိုသူသည် စာကြည့်ခန်းအတွင်းသို့ ပြေးထွက်လာခြင်းဖြစ်၏။ ခိုဝင်လာခြင်း ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စာကြည့်ခန်းအတွင်း၌မီးဖွင့်ကာ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဖွေရှာ၏။ တွေ့ကား မတွေ့၊ ငြိမ်သက်ခြင်းကို အဘယ်မှာရှာရမည်နည်း။ အဘယ် သို့ အဘယ်ပုံ ရှာရမည်နည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နှင်းဆီမြိုင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ဆိတ်ငြိမ်လျက်ရှိ၏။ သို့ရာ တွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆိတ်ငြိမ်ခြင်းသည် ထိုသူ့ထံသို့ ကူးစက်၍မလာ၊ ဥပေက္ခာနိုင်လှ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုသူသည် သည်းညည်းမခံနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာသဖြင့် ထိုင်၍ နေရာမှ ဖြုန်းခနဲထလိုက်၏။ စားပွဲတင်မီးတိုင်၏ မီးခလုတ်ကို နှိပ်လိုက် ၏။ စာကြည့်ခန်းအတွင်း မှောင်ကျ၍သွား၏။ ထိုသူသည် မှောင်ထဲ တွင် အတန်ကြာမျှ တွေတွေကြီးရပ်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နှင်းဆွတ်သဖြင့် ရွှန်းစိုသော လရောင်သည် မှန်ပြတင်းတံခါးမှ စာကြည့်ခန်းအတွင်းသို့ စိမ့်ဖြာ၍ ဝင်လာ၏ ။ စာကြည့်ခန်းအတွင်း ရှိ အမှောင်ထုကို ချေဖျက်ရန် အားထုတ်၏။ အမှောင်ထုကလည်း ခုခံ၏။ အလင်းနှင့်အမှောင်သည် ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားလျက်ရှိ၏။ ပဋိပက္ခ သည် ပြင်းထန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းပဋိပက္ခကြောင့် ထိုသူသည် တွေတွေကြီးရပ်နေရာမှ ပြန် လည်အသက်ဝင်လာဟန်ရှိ၏။ ထိုသူသည် မှန်ပြတင်းတံခါးပေါက်သို့ သွား၍ရပ်ကာ ပြင်ပကမ္ဘာသို့ လှမ်း၍ကြည့်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အိမ်အိုကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင် နှင်းဆီပန်းများ ဝေ၍နေကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e(၄) \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဝပ်လျှိုး၍နေရာမှ လေသည် ရုတ်တရက် ထကြွလှုပ်ရှားလာ၏။ မြောက်လေမဟုတ်၊ မည်သည့် အရပ်ကမှန်းလည်း မသိရ၊ လေသည် ငြိမ်သက်နေသော ကန်ရေပြင်ကို ဖြတ်၍ ပြေး၏။ ပြေးသည် ဆိုရာ၌ ရိုးရိုးတန်းတန်းမဟုတ်၊ ကဆုန်ပေါက်၍ ဒုန်းပြေးသွားခြင်းဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကန်ရေပြင်တွင် လေ၏ ခြေရာ၊ လက်ရာများသည် လှိုင်းဂယက် များအဖြစ်ဖြင့် ထင်ကျန်ရစ်၏။ လှိုင်းထသဖြင့် ကန်ရေပြင်သည် အသံထွက်လာ၏။ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင်မဟုတ်၊ တိုးတိုးအုပ်အုပ်မျှသာ ဖြစ်၏။ အနက်မထင်သော ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို ခပ်အုပ်အုပ် ရွတ်ဆိုနေ သကဲ့သို့ သာ ကြားရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကန်ရေပြင်တွင် ခြေဆန့်ပြီးစီးသောအခါ လေသည် တောအုပ် အုပ်အတွင်းသို့ ကမူးရှူးထိုးပြေးဝင်၏။ သစ်ပင်နှင့် သစ်ကိုင်း၊ သစ်ခက် များအကြားတွင် ဟိုတိုးသည်ဝှေ့နှင့် မြူးထူးခုန်ပေါက်၏။ ရွက်အိုရွက် ကျန်များကို ပုတ်ခတ်ဆော့ကစား၏။ လေရူး၏ ကျီစယ်မှုဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်မရှိကြတော့သဖြင့် ရွက်ဟောင်း ရွက်ကြွင်းများသည် ပင်စည်မှ တဖြုတ်ဖြုတ်နှင့် ပြုတ်ထွက်လျက်ရှိ၏။ တွယ်ရာမဲ့လေပြီဖြစ်ရကား ရွက်ကြွင်း ရွက်ကျန်များသည် မြေပြင်သို့ သက်ဆင်းကြရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လေဝှေ့သဖြင့် ရွက်အို ရွက်ဟောင်းများ တဖြုတ်ဖြုတ်ကြွေလဲ လွင့်စဉ်လျက်ရှိစဉ် တစ်ယောက်သော မိန်းမပျိုသည် တောအုပ်အတွင်းမှကြောက်လန့်တကြား ပြေးထွက်လာ၏။ မိန်းမပျိုသည် အသက် အစိတ် ခန့်ပတ်ဝန်းကျင်အရွယ်ဖြစ်၏။ ပျိုမျစ်လျက် ကျန်းမာခြင်းနှင့် ပြည့်စုံ ၏။ ငေးမောကြည့်ရှုခြင်းပြုရလောက်အောင်ဆွဲဆောင်နိုင်အားကောင်း ၏။ ညှို့အားလည်းကောင်း၏။ သူမသည် ပြာသောထဘီနှင့် ဖြူဖွေးသော အကျီတို့ကို ဝတ်ဆင်ထား၏။ သို့ရာတွင် ဆံပင်မူကား ဖားလျားနှင့် ဖိနပ်လည်း မပါ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45562717831317,"sku":"","price":8100.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45562717864085,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_2d614919-4298-43e8-864d-d9d35ceac799.jpg?v=1730206945"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-မြစပယ်ရုံ","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - မြစပယ်ရုံ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြစမ္ပယ်ရုံ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁)\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လှသော မြစမ္ပယ်ရုံဝယ် “ခင်” သာ တစ်ယောက် တည်း ပျင်းရိနွမ်းနယ်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ရလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခပ်စောစောပိုင်းကမူ မောင်၏ဧည့်သည်များနှင့် အိမ်ကြီးတစ်ခု လုံးသည် စီစီညံညံရှိခဲ့၏။ မောင်၏ အပေါင်းအသင်းနှင့် လုပ်ဖော် ကိုင်ဖက် မိတ်ဆွေများသည် လာရောက်လည်ပတ်ကာ သောက်ကြ စားကြသဖြင့် မြစမ္ပယ်ရုံခြံကြီးအတွင်းဝယ် စည်စည်ကားကားနှင့် ဆူဆူညံညံရှိနေခဲ့ပေသည်။ လင်ယောက်ျားဖြစ်သူ၏ အပေါင်းအသင်း များသည် ကုန်သည်ကြီးများ၊ အစိုးရအရာရှိကြီးများနှင့် ဧရာမလူကြီး လူကောင်းများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ အဆင့် အတန်းများနှင့်လည်း လျော်ညီသင့်တင့်အောင် ခင်က ဝတ္တရားအတိုင်း လိုလေသေးမရှိရအောင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကြပ် ပြုစုဧည့်ခံခဲ့ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လင်ယောက်ျားဖြစ်သူ ကြိုက်နှစ်သက်တတ်၍ အနောက်တိုင်း သားများနှင့်မခြား အိမ်တွင် သီးသန့်ထားရှိသော အရက်ခန်းမှ ဝီစကီ၊ ဘရန်ဒီ၊ ဂျင်နှင့် ဘီယာများကို ထုတ်၍ ဧည့်သည်တော် လူကြီးလူ ကောင်းများအား ဧည့်ခံခဲ့ရ၏။ အိမ်တွင် လင်ကိုယ်မယား နှစ်ယောက်အတွက် ခိုင်းစေရန် ထားရှိသော အစေခံနှစ်ယောက်နှင့်ပင် မလုံလောက်သေး၍ ဒရိုင်ဘာကိုပါ ခေါ်ယူခိုင်းစေခဲ့ရ၏။ သည်အထဲကမှ လက်မလည်နိုင်သေးသောကြောင့် မာလီကုလားလည်း အဆစ်ထည့်ခဲ့ ရသေးသည်။ အိမ်ရှိ အခိုင်းအစေအားလုံးမှာ သူ့အလုပ်နှင့်သူ မဟုတ်တော့ဘဲ ဖြစ်တတ်သလို ပျားပိတုန်းခတ် ပြေးလွှားလုပ်ကိုင်ခဲ့ကြရ ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူကြီးလူကောင်းဆိုသူများသည်ကား အလွန်တရာ ဇီဇာကြောင် လည်းကြောင်၊ ကျယ်လည်းကျယ်သူများသာ ဖြစ်ကြ၏။ ၎င်းတို့အိမ်တွင် ဖြစ်သလို စားသောက်နေထိုင်လေ့ရှိကြသော်လည်း ဧည့်သည် လုပ်ရသော အခမ်းအနားများ၌ များစွာ ကြီးကျယ်ချင်တတ်ကြ၏။ အရက်သောက်၍ မူးရသည့်အတူတူ ဝီစကီမှ ရိုးရိုးဝီစကီပင်မဟုတ်လိုက်သေးဘဲ မရှိတတ်သော ပြင်သစ်ဝီစကီကိုမှ ကြံကြံဖန်ဖန်နှင့် ကတ်သီးကတ်သတ် တောင်းသူကတောင်း၊ ဘရန်ဒီကိုလည်း ပျားအုံ တံဆိပ်ပင် ကောင်းသည်မထင်သေးဘဲ တွေ့ကရာ လျှောက်တောင်းလိုတောင်းနှင့် ညှဉ်းလိုက်ကြသေးတော့၏။ ဧည့်ခံရသော ခင်တို့လင် မယားကလည်း လူကြီးလူကောင်းများ ဖြစ်ကြသဖြင့် လူကြီးလူကောင်း အမူးအရူးများကို လူကြီးလူကောင်းပီသစွာနှင့် လိုလေသေး မရှိအောင် ဧည့်ခံရလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဧည့်သည်တော်လူကြီးမင်းများအတွက် အစစအရာရာ လိုလေ သေးသည် မဖြစ်ရအောင် “ခင်”က ကြည့်ရှုစီမံ ခန့်ခွဲရပေသည်။ ဧည့် သည်တော်များအား ဧည့်ခံစကားပြောနေရုံကာမျှနှင့် ကိစ္စက မပြီးသေး ချေ။ တစ်ချက်တစ်ချက် မီးဖိုချောင်ဘက်သို့ လှစ်ခနဲ ထွက်ခဲ့ရ၏။ အာလူးကြော်နှင့် စမူဆာကြော်များကို အလျင်မီအောင် အကြော်ခိုင်း ရ၏။ ထိုအခိုက် လိမ္မော်ရည်က ကုန်တော့မည်ကဲ့သို့ ရှိနေသောကြောင့် ဒရိုင်ဘာအား ခပ်လှမ်းလှမ်းက အတွင်းဝန်တစ်ဦး၏ အိမ်သို့ ကတိုက်ကရိုက်စေလွှတ်၍ အချေးခိုင်းလိုက်ရသေးတော့၏။ မာလီ ကုလားမှာ ပန်းပင်စိုက်ပျိုးရသောအလုပ်ထက် ဆိုဒါနှင့် ဂျင်ဂျာပုလင်း များ ဖွင့်ရသော အလုပ်တွင် ကျင်လည်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခင်သည် တော်တော်ပဲ မောသွားခဲ့ရပေသည်။ ပြီးတော့ ငြီးစီစီ ကြီးလည်း ဖြစ်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ညနေစောင်း၍ ဧည့်သည်တော် လူကြီးမင်းများသည် မူးရူးကာ အသီးသီးပြန်သွားကြသည့်အထဲတွင် မောင်ကပါ လိုက်ပါ သွားသဖြင့် ခင်သည် အိမ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်လေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခပ်စောစောက ဧည့်သည်တော်များအတွက် လက်မလည်ရ အောင် ပျားပန်းခတ် ပြေးလွှားလုပ်ကိုင်ခဲ့ကြရရှာသော အိမ်၌ အခိုင်း အစေများသည် ခြေကုန်လက်ပန်းကျသွားကြလေပြီဖြစ်သောကြောင့် အိမ်ကြီး၏ဘေးဘက်တွင် ၎င်းတို့အတွက် သီးသန့်ဆောက်လုပ်ပေး ထားသော အစေခံတန်းလျားသို့ အသီးသီးပြန်သွားကြပြီး အပန်းဖြေ နားနေကြဟန်ရှိပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခပ်စောစောက စီစီညံညံရှိနေခဲ့သော မြစမ္ပယ်ရုံသည် ခင်၏ မောင်နှင့် မောင်၏ဧည့်သည်တော်များ အသီးသီးပြန်သွားကြပြီးသည့် နောက်တွင် တစ်စထက်တစ်စ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရရှိခဲ့လေ၏။ ငြိမ် သက်ခြင်းသည် တစ်စထက်တစ်စ တည်ငြိမ်ခိုင်မြဲခြင်း ရှိလာသော အခါ တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် ယှက်ဖြာ၍ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာလေခပ်စောစောက မောပန်း၍ ငြီးစီစီကြီးဖြစ်နေခဲ့ရသော ခင့်အတွက် ငြိမ်သက်ခွင့်နှင့် တိတ်ဆိတ်နေခြင်းများသည် နားနေသက်သာမှုနှင့်ပြန်လည်လန်းဆန်းမှုကို တဖြည်းဖြည်းပေးလာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခင်သည် မောပန်း၍ ငြီးစီစီနိုင်လှသည့်အတွက် ၎င်း၏အိပ်ခန်း တွင်းမှ တစ်ယောက်အိပ်ခုတင်ထက်တွင် တစ်ယောက်တည်း ပက် လက်လှန်၍နေခဲ့ရာမှ တစ်စထက်တစ်စ အပန်းပြေကာ လန်းဆန်း၍ လာသောအခါ အိပ်ရာထက်တွင် လှဲနေရခြင်းကိုလည်း ငြီးငွေ့သလို ရှိလာပြန်လေ၏။ လူအများနှင့် ဆက်ဆံရခြင်း၊ ဧည့်ခံရခြင်းများတွင် ငြီးငွေ့ခြင်းကို ခံစားရသကဲ့သို့ပင် တစ်ယောက်အထီးတည်း နေရ ခြင်း၌ တွေ့ရှိခံစားရသော ငြီးငွေ့ ရခြင်းသည် ရှိတတ်ပေသည်။ သို့ ရာတွင် ထိုငြီးငွေ့ရခြင်းများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခုတော့ မတူကြပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြစမ္ပယ်ရုံကတော့ ငြိမ်သက်မြဲပင် ငြိမ်သက်လျက် တိတ်ဆိတ်မြဲ တိတ်ဆိတ်လျက်ပင် ရှိနေ၏။ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်း၏ သဘာဝ သည် မြစမ္ပယ်ရုံ၏ အရှင်မအား တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဖမ်းစားရန် ကြံရွယ် နေသည်ကိုကား ခင်သည် သိရှိရိပ်မိဟန်မတူ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိပ်မက်ထဲက ချစ်တဲ့သူရယ် ... ခင့်ကိုလေ ဘယ်နေ့များမှ လာခေါ်ပါ့မလဲကွယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခင်သည် ရင်ထဲ နှလုံးထဲက တိုး၍ထွက်လာသော “အိပ်မက်ထဲ က ချစ်တဲ့သူရယ်” သီချင်းကို အမှတ်မထင် ခပ်တိုးတိုးကလေး ညည်း လိုက်သည်။ ထိုသီချင်းကို ခင်သည် အင်မတန်မှ နှစ်သက်၍ တစ်ယောက်တည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေရတတ်သောအခါ အမှတ်မဲ့ သီဆိုညည်းညူလေ့ရှိသည်။ တကယ်တမ်း စစ်တမ်းထုတ်ကြရမည် ဆိုလျှင်ကား ထိုစိတ်ကူးယဉ်လှသော သီချင်းကို ခင်သည် အမှတ်မဲ့ ညည်းညူသီဆိုတတ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ၎င်း၏အသည်းနှင့် နှလုံးသား များအကြားတွင် လျှို့ဝှက်မြှုပ်နှံထားရသော ပဟေဠိ၏အနက်ကို စမ်း တဝါးဝါးနှင့် ရှာဖွေနေခြင်းသာ ဖြစ်လေ၏။ သည်အဖြစ်မှန်ကို “ခင်”သည် တိတိကျကျနှင့် မှန်မှန်ကန်ကန်သိရှိနားလည်ရန် ကြိုးစားခြင်းတော့ မပြု၊ ခင်သည် မိမိကိုယ်ကို လှည့်စားရန်လောက်သာ မသိ မိုက်မဲစွာ ကြိုးပမ်းနေခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိပ်မက်ထဲက ချစ်တဲ့သူရယ် ... ခင့်ကိုလေ ဘယ်နေ့များမှ လာခေါ်ပါ့မလဲကွယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြစမ္ပယ်ရုံ၌ ငြီးငွေ့ နေရှာသော အရှင်မက မောင့်ကိုပင် မေ့လျော့ ကာ စိတ်ကူးထဲ၌သာ ရှိနေရှာသော အိပ်မက်ထဲက ချစ်သူကို တောင့် တောင့်တတနှင့် မြည်တမ်း ညည်းညူနေရှာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခင်သည် ကိုယ်လုံးပေါ်မှန်ကြီးရှေ့တွင် ခပ်နွဲ့နွဲ့ ရပ်လိုက်၏။ ပြီးတော့ မိမိကိုယ်ကို ခြေဆုံးခေါင်းဖျား ကြည့်၏။ ရင်၊ ခါးနှင့် တင် များကို သေသေချာချာကြည့်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခင်၏ အသားအရေနှင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်သည် အပျိုစင်နှင့် မခြား တောင့်တောင့်တင်းတင်းနှင့် ပြည့်ပြည့်ဖြိုးဖြိုးတော့ ရှိပါသေး ၏။ ခင်သည် ယခုမှ အသက် ၂၇ နှစ်ပင် မပြည့်တတ်သေး။ မောင် နှင့် အကြောင်းပါသည်မှာ ၅ နှစ်ကျော်ခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း သားသမီး မရှိအောင် တမင်တကာ ကာကွယ်ပြုလုပ်ထားသောကြောင့် ကလေး တစ်ယောက်မှလည်း မမွေးခဲ့ရသဖြင့် အိုစာခြင်းမရှိ။ ယခင် အပျိုစင် တုန်းကအတိုင်းပင် စိုစိုပြည်ပြည်ရှိနေပါ၏။ ပြီးတော့လည်း အနောက် တိုင်းသားတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ကျန်းမာမှုတို့ကို မောင်ကပါ သဘော ကျ လက်ခံသဖြင့် လင်မယား ညားလာကတည်းက တစ်ခုတင်တည်း အတူမအိပ်ခဲ့ကြပေ။ မြစမ္ပယ်ရုံကို ဝယ်ယူလာခဲ့သော လွန်ခဲ့သည့် တစ်နှစ်သာသာခန့်မှစ၍ တစ်ခုတင်တည်း ထားပါဦး တစ်ခန်းစီပင်\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958421758101,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_fe61b822-3523-4f65-83b5-da481e25c321.jpg?v=1730206984"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-မင်းပြစ်မင်းဒဏ်","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - မင်းပြစ်မင်းဒဏ်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eမင်းပြစ်မင်းဒဏ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003eအခန်း [ ၁ ]\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003eအချိန်၏ သုံ့ပန်း\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          လူမိုက်ကို ပညာရှိက ညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်တတ်၏။ လူ့ပညာရှိမူ ကား သံသရာ၏ အနှိပ်အစက် အညှဉ်းပန်းခံကြရကုန်၏။ ဤကဲ့သို့ လျှင် လူမှုရေး သိပ္ပံအတတ်ပညာရပ်၌ လိမ္မာရေးခြားရှိသည်ဆိုသော လောကနိတိဆရာသမားများက မိန့်ဆိုလေ့ ရှိတတ်ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တကယ်ဆိုတော့ သံသရာဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ အချိန် သည်ပင် သံသရာဖြစ်မည် မဟုတ်သလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e( ၂ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အသိအလိမ္မာ ကြွယ်ဝသော ပညာရှိ သုခမိန်ဆိုသူ လူစားများ ကိုပင် ညှဉ်းပန်းနိုင်စွမ်း၊ နှိပ်စက်နိုင်စွမ်းရှိသော အချိန်သည် သာမည စွမ်းပကားနှင့်တော့ကား မဟုတ်တန်ရာ။ အကြွင်းမရှိသော သိဒ္ဓိရှင်သော်လည်း ဖြစ်နိုင်ရာ၏။ သို့တည်းမဟုတ် အနန္တတန်ခိုးတော်ရှင်သော်လည်း ဖြစ်နိုင်ကောင်း၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အစနှင့်အဆုံး မမြင်သာမထင်သာဆိုကြသော ကမ္ဘာလောက ဓာတ်သည် ခပ်သိမ်းကုန်သော သက်မဲ့သက်ရှိရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်း၍ ထား၏။ ယင်းအလားတူပင် ရေတွက် မှတ်သားခြင်းငှာ မတတ်နိုင်ကောင်းသော ဖြစ်ခြင်း၊ ပျက်ခြင်း အစရှိသော ခယဓမ္မ၊ ဝယဓမ္မ များဖြင့်လည်း စည်းနှောင်၍ ထားရှိ၏ ။ သက်မဲ့လောကဓာတ် ဩကာ သလောကဟူ၍၎င်း၊ ဖြစ်ခြင်း၊ ပျက်ခြင်းလောကဓာတ်ကို သင်္ခါရလော ကဟူ၍၎င်း ပညတ်ခေါ်ဝေါ်လျက်ရှိကြ၏။ ယင်းသုံးပါးလောကသည် အချိန်၏ စက်ကွင်းမှ လွတ်နိုင်၊ ကင်းနိုင်ကြသလော။ သို့မဟုတ် အချိန် ၏ တံဆိပ်ခပ်နှိပ်ခြင်း ခံရသော ဘဝအခြေမှကော ရုန်းထွက်လွတ် မြောက်နိုင်ကြသလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့ရာတွင် အချိန်မူကား ဒြပ်နှင့်အထည်ကိုယ် ရတတ်သော အရာ ဝတ္ထုမဟုတ်။ အလားတူပင် ဆုပ်ဆုပ်ကိုင်ကိုင် ဖမ်း၍ချုပ်၍ရနိုင်ကောင်းသော ဝတ္ထုပစ္စည်းအမျိုးအစားလည်း မဟုတ်။ သိမ်မွေ့နက်နဲခြင်းလွန် သော ဝတ္ထုဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အချို့အချို့သော သုခမိန်ပညာရှိတို့က နိစ္စပညတ်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ဆန္ဒပညတ်ဟူ၍လည်းကောင်း ပညတ် ခေါ်ဝေါ်လျက်ရှိကြခြင်း ဖြစ်တန်ရာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒြပ်မဲ့ပင် ဖြစ်စေကာမူ သိမ်မွေ့နက်နဲခြင်း ရှိသည်နှင့်အမျှ အချိန် သည် အလွန်တရာ လေးလံဖိစီးတတ်သော အရာဝတ္ထုဖြစ်၏။ ညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်တတ်သော ဝတ္ထုပစ္စည်းလည်း ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့်လည်း ယင်း ဆုပ်၍ ကိုင်၍မရသော အရာဝတ္ထုကို အကြွင်းမရှိသော သိဒ္ဓိရှင် ဟူ၍ လည်းကောင်း၊ အနန္တတန်ခိုးတော်ရှင် ဟူ၍လည်းကောင်း အထက်တွင် ရည်ညွှန်းခဲ့ရခြင်းပင် ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်ုပ်သည် အချိန်၏ ဖိစီးနှိပ်စက်မှုနှင့် ညှဉ်းပန်းထောင်းထုမှု များကို နှစ်ရှည်လများ ခံနေရခဲ့ရသူ တစ်ဦးဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် သုခမိန် စာရင်းဝင် တစ်ဦးတော့ကား မိမိသည် မဟုတ်ချေ။ အလားတူပင် လူ့ ဗူးတောင်းတစ်ဦးတော့လည်း မဟုတ်တန်ရာဟု မိမိကိုယ်ကို မိမိထင်၏။ ကိုယ့်တိုင်းပြည်နှင့် ကိုယ့်အမျိုး လွတ်လပ်ခြင်းနှင့် တရားမျှတခြင်းတို့ကို ချစ်မြတ်နိုးမိသည့် အတွက်ကြောင့် ရာဇဝင်၏ သားကောင်နှင့် အချိန်၏ သုံ့ပန်းဘ၀သို့ ကျရောက်ခဲ့ရသူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အချိန်၏ ဖိစီးနှိပ်စက်မှုနှင့် ညှဉ်းပန်းထောင်းထုမှုများ၏ ဒဏ်ရာ ဒဏ်ချက်များအကြောင်းကို သက်ကြီးရွယ်လွန်တို့ သိရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား သူတို့တတွေသည် ကောင်းစွာ ခံခဲ့ကြရသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ သူတို့ထက် ပိုမိုသိရှိကြသူများ ရှိကြသေး၏။ ၎င်းတို့သည်ကား သုံ့ပန်း၊ နှစ်ကြီးအကျဉ်းသမားနှင့် ကြိုးသမားများပင် ဖြစ်ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သေမိန့်ချမှတ်ခြင်း ခံရသော ကြိုးသမား အကျဉ်းသားများသည် အချိန်၏ ဖိစီးမှုဒဏ်ကို သူတကာနှင့်မတူအောင် ပင်ပင်ပန်းပန်း၊ လေး လေးလံလံ ခံကြရသည်မှာ အမှန်ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ကြာရှည်လေးမြင့် တော့ကား မခံကြရပေ။ အာဏာပါးကွက်သားများက သူ့ကို ကြိုးတိုက် အတွင်းမှ လာရောက်ထုတ်ယူသွားပြီးနောက် မကြာမီ ထိုဝဋ်ဒုက္ခမှ ကြိုးသမားသည် လွတ်သွား၏။ သို့ရာတွင် သုံ့ပန်းနှင့် နှစ်ကြီး အကျဉ်း သမားများမူကား ထိုကဲ့သို့ မြန်မြန်ထက်ထက် လွတ်ကျွတ်ခွင့် မရကြချေ။ တမျှဉ်းမျှဉ်းခံကြရ၏။ နှစ်ရှည်လများ ခံရလေလေ ပို၍ ခံရလေ ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သက်ကြီးရွယ်အိုများသည် ဇရာ၏ ထောင်းထုမှုကို သဘာဝအ လျောက် ခံကြရသူများသာဖြစ်၏။ သို့ပန်းနှင့် နှစ်ဦးအကျဉ်းသမား များကမူကား ထိုသို့ မဟုတ်။ အနှောင်အဖွဲ့ နှင့် ဖြစ်ကြ၏။ အချိန်၏ဖိစီးညှဉ်းပန်းမှုကို သဘာဝအလျောက် ခံကြရသူများထက် အနှောင်အဖွဲ့ နှင့် ခံကြရသူများက ပိုမို၍ လေးလေးလံလံ၊ ပင်ပင်ပန်းပန်း ခံကြရသည် မဟုတ်သလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းသို့ အကျဉ်းအကြပ် အနှောင်အဖွဲ့များနှင့် အချိန်၏ သုံ့ပန်း ဘဝဖြင့် နှစ်ရှည်လများ ခံလာခဲ့ရသည့်အတွက် ကျွန်ုပ်သည် မည်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက် အပေါ်မျှလည်း ယိုးမယ်မဖွဲ့။ မိမိ၏ ကြမ္မာကိုလည်း အပြစ်တင် ညည်းတွားခြင်းပြုရန် မကြံရွယ်။ လူခပ်သိမ်းတို့သည် မိမိ စိုက်သော မျိုးစေ့များမှ ပေါက်လာသော အပင်တို့ကို ကိုယ့်ဟာကိုယ် ရိတ်သိမ်းကြရရိုး ဖြစ်သည် မဟုတ်သလော။ ဘယ်သူမပြု မိမိမှုဆိုသော စကားလည်း အရှိသား မဟုတ်လား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်ုပ်သည် အချိန်၏ ဖိစီးနှိပ်စက်မှုနှင့် ညှဉ်းပန်းထောင်းထုမှုများ ၏ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်တို့ကို နှစ်ရှည်လများ ခံနေခဲ့ရသော အချိန်၏ သုံ့ပန်း၊ သို့မဟုတ် ရာဇဝင်၏ သားကောင်တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်၏။ ထိုအမှုသည်လည်း ဘယ်သူမပြု မိမိမှုမျှသာ ဖြစ်သည်ပင် မဟုတ် သလော။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45562719502485,"sku":"","price":5850.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45562719535253,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_224566d1-5210-4736-815e-a8c415d9edb0.jpg?v=1730206997"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-ဘုန်းမောင်တစ်ယောက်ထဲရယ်","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ဘုန်းမောင့်တစ်ယောက်ထဲရယ်","description":"\u003cp\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eကိုဘုန်းနိုင်နှင့် ကျွန်တော်တို့တစ်တွေ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကိုဘုန်းနိုင်ဆိုသည်မှာ ဗန်းမော်တင်အောင်၏ ပထမဆုံး ဝတ္ထုရှည် ဖြစ်သည့် ဘုန်းမောင့် တစ်ယောက်ထဲရယ် မှ ဇာတ်ဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ၁၉၄၇ ခုနောက်ပိုင်း တွင် သူ့ဝတ္ထုထွက်လာသည်။ ဘုန်းမောင့်တစ်ယောက်တည်း ရယ်ကို ရေးသားရန် စိတ်ကူးရသည်မှာ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ပြီးစကဖြစ်ပြီး ၁၉၄၇ ခု နှစ်လယ်ပိုင်းလောက်တွင်မှ ရေးခဲ့ သည်။ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် နှစ်ကုန်လောက်မှ ထုတ် ဝေ ဖြစ်သည်ဟု စာရေးသူက ဝတ္ထုပုံနှိပ်ခြင်း ၁၉၆၁ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ဤဝတ္ထုကို ရေးသည့်အချိန်တွင် ဗန်း မော်တင်အောင်၏ အသက် မှာ ၂၅ နှစ်ရှိနေပြီ။ ဝတ္ထုကို သုံးပိုင်းခွဲထားသည်။ ဝတ္ထုသက်သက်ပဲ ဖတ်ချင်သည်ဆိုလျှင် မူ ပထမပိုင်း (သူပုန်ကျောင်းသား) နှင့် ဒုတိယပိုင်း (ဒီမိုးဒီလေ ဒီလူတွေနဲ့) အခန်းများကို ကျော်သွားပြီး တတိယပိုင်း (အဆုံးစီရင်ပါပေါ့ကွယ်) မှစ၍ ဖတ်ရန်ကိုလည်း စာရေးသူ က အကြံပေးထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဘုန်းမောင့်တစ်ယောက်တည်းရယ် ဝတ္ထုထွက်လာချိန် တွင် မြန်မာလူထုသည် လုံးဝလွတ်လပ်ရေးအတွက် တက် တက်ကြွကြွ တိုက်ပွဲဆင်နွှဲနေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စစ်ပြီးလျှင် ဘုရင်ခံ ဒေါ်မန်စမစ်နှင့်အတူ စက္ကူဖြူ စာတမ်းပါလာသည်။ စက္ကူဖြူစာတမ်းအရ ဘုရင်ခံတွင် အာဏာကုန်ရှိသည်။ ဘုရင်ခံက ကိုယ်ပိုင်အာဏာဖြင့် သုံးနှစ်အုပ်ချုပ်မည်။ အင်္ဂလိပ်ဓနရှင်များ ပြန်လာပြီး မြန်မာ ပြည်စီးပွားရေးကို ဆင်းမလားတွင် ရေးဆွဲခဲ့သည့် စီမံ ကိန်း များ၊ ပရောဂျက်များအရ ထင်သလို ခြယ်လှယ်မည်။ ပြီး တော့မှ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေးအဆင့်လောက်ပေးမည်။ ဤသည်ကို မြန်မာလူထုက မကျေနပ်၊ ကန့်ကွက်သည်။ လုံးဝလွတ်လပ်ရေးကို တောင်းဆို သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စစ်ပြီးစတွင် တော်လှန်ရေးအရှိန်ဖြင့် လူငယ်များ တက်ကြွနေကြသည်။ အမျိုးသားခေါင်းဆောင်ကြီး ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ရှေ့ဆောင်မှုအောက်တွင် မကြုံစဖူး ပင် အမျိုးသားညီညွတ်ရေးသည် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်လာ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၉၄၅၊ သြဂုတ်လ ၁၉ တွင် ကျင်းပသော နေသူရိန် အစည်းအဝေးကြီးက လုံးဝလွတ်လပ်ရေးကို တောင်းဆို သည်။ ၁၉၄၆ ခု၊ ဇန်နဝါရီ လတွင် ဖဆပလ ပြည်လုံးကျွတ် ညီလာခံကြီးကို ရွှေတိဂုံအလယ်ပစ္စယာ၌ ကျင်းပသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လွတ်လပ်ရေးရန်ပုံငွေ၊ ဖဆပလရန်ပုံငွေအတွက် အမျိုး သမီးများက ကိုယ်တွင် အမြတ်တနိုးဝတ်ဆင်ထားသည့် ရွှေ၊ ငွေ၊ ရတနာများကို ချွတ်ပြီး လှူကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၉၄၅ ခု၊ ဒီဇင်ဘာလတွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သော ပြည်သူ့ ရဲဘော်တပ်ဖွဲ့ သည် နေ့ချင်းညချင်းပင် ကြီးထွားလာသည့် နိုင်ငံရေး အင်အားသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဖဆပလ၏ တပ်တစ်တပ် ဖြစ်လာသည်။ ပြည်သူ့ ရဲဘော်တပ်ဖွဲ့ ကို စစ်တပ်ဖွဲ့ စည်းပုံအတိုင်း ဖွဲ့စည်းသည်။ စစ်ရေးလေ့ကျင့်ခန်းများပြုလုပ်သည်။ ကန္ဒီစာချုပ်အရ အသစ်ဖွဲ့စည်းမည့် ဗမာ့တပ်မတော်သို့ မဝင်ရသည့် မျိုးချစ် ဗမာ့တပ်မတော်ထွက် လူငယ်များ ပြည်သူ့ရဲဘော် တပ်ဖွဲ့တွင် အင်အားစုကြသည်။ တစ်ပြည်လုံးတွင် တပ်ဖွဲ့ဝင် တစ်သိန်းကျော်ရှိလာသည်။ ဤအင်အားသည် လွတ်လပ်ရေးအတွက် တိုက်ရဦးမည်ဆိုလျှင် အသုံးဝင်မည့်အင်အားဖြစ်သည်။ ဘုရင်ခံက ပြည်သူ့ ရဲဘော်အဖွဲ့ကို ဖျက်ရန် ကြိုးစားသည်။ ယူနီဖောင်းမဝတ်ရ၊ စစ်လေ့ကျင့်ခန်း မလုပ်ရဟု အမိန့်ထုတ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၉၄၆ ခု၊ မေလတွင် အင်းစိန်ခရိုင်၊ ထန်းတစ်ပင်မြို့၌ ပြည်သူ့ရဲဘော်၊ ဖဆပလနှင့် လယ်သမားများ စည်းဝေးဆန္ဒ ပြကြသည်။ စီတန်း လမ်းလျှောက်ရာတွင် အာဏာပိုင်တို့က ပစ်ခတ်သဖြင့် လယ်သမားကြီးလေးဦး သေနတ်မှန် သေဆုံး ခဲ့ကြသည်။ လူထုသည် အုံကြွလာသည်။ ဘုရင်ခံအစိုးရက အဖမ်းအဆီးများ ပြုလုပ်သည်။ ဖဆပလအဖွဲ့ ဝင်များကို သူခိုးဓားပြများ၊ ဆူပူသောင်းကျန်းသူများ၊ ရာဇဝတ်ကောင်များအဖြစ် ရုံးတင်တရားစွဲကာ ထောင်ချသည်။ ရန်ကုန် လူထုသည် ထန်းတစ်ပင် မြို့သို့ ဘတ်စ်ကားများဖြင့် ချီတက် ကာ ဆန္ဒပြကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအချိန်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ကို ပြန်လည်ဖွင့်လှစ် သည်။ ကျွန် တော်တို့သည် ၁၉၄၆၊ မတ်လတွင် ဆယ်တန်း စာမေးပွဲ ဖြေဆိုအောင်မြင်ပြီး အောက်တိုဘာလတွင် တက္ကသိုလ်သို့ ရောက်လာကြသည်။ တက္ကသိုလ်တွင် သမဂ္ဂ များ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသည်။ တက်ကြွသော လူငယ်ကျောင်းသား များသည် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ခေါင်းဆောင် သည့် ဖဆပလအဖွဲ့ ကို ထောက်ခံကြသည်။ လွတ်လပ်ရေး တိုက်ပွဲတွင် တစ်တပ်တစ်အား ပါဝင်ရန် စိတ်အားထက်သန် ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၉၄၆၊ နှစ်လယ်တွင် ဘုရင်ခံ ဒေါ်မန်စမစ်ကို ဘိလပ်က ပြန်ခေါ်သည်။ သူနှင့် မြန်မာပြည်သူတို့ အစေးမကပ်။ သူက ဗိုလ်ချုပ်အောင် ဆန်းကို လူသတ်မှုဖြင့် တရားစွဲရန် ကြံစည် သည်။ ထိုအခါ မြန်မာပြည် သူတို့ ဆူပူထကြွကြလိမ့်မည်။ သူ့နောက်တွင် တက်ကြွသောလူထု၊ လွတ်လပ်ရေးကို မရ အရတိုက်ယူမည့် လူထုကြီးရှိသည်။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကို ဖမ်းလျှင် ဗမာ့တပ်မတော်တွင်ရှိနေသော ဗမာ့မျိုးချစ် တပ်မတော်မှ အရာရှိများ၊ ရဲဘော်များက တိုက်ကြလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့ဖြစ်ရာ မြန်မာပြည်ပေါ်လစီအသစ်ကို အကောင် အထည်ဖော်နိုင်ရန် လေဘာအစိုးရခေါင်းဆောင် အက်တလီ က ဆာဟူးဘတ်ရန့်ကို မြန်မာပြည် ဘုရင်ခံသစ်အဖြစ် ခန့် လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဘုရင်ခံသစ်ကို မြန်မာလူထုက လူထုဆန္ဒပြပွဲများ၊ သပိတ်များဖြင့် ကြိုဆိုကြသည်။ သပိတ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု မှောက်ကြသည်။ စာတိုက်အလုပ်သမားသပိတ်၊ မီးရထား အလုပ်သမားသပိတ်၊ စာရေးဝန်ထမ်းသပိတ်များ ပေါ်လာ သည်။ ပုလိပ်အဖွဲ့ ကပင် သပိတ်မှောက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ဘုရင်ခံသစ်သည် ဖဆပလအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းနှင့်ဆွေးနွေးကာ ဘုရင်ခံ၏ အမှုဆောင်ကောင်စီ ဟောင်းကို ဖျက်သိမ်းပြီး ကောင်စီသစ်ဖွဲ့လျှင် ပါဝင် ဆောင်ရွက်ရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။ အင်္ဂလိပ်များ မပါသော ဘုရင်ခံ၏ ကောင်စီတွင် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်လာသည်။ ဝန်ကြီးအဖွဲ့တွင် ဝန်ကြီးချုပ်က ခေါင်းဆောင် သည့်လုပ်ထုံးကို ကျင့်သုံးပါစေမည်ဟု ဘုရင်ခံက သဘော တူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၉၄၇၊ နှစ်ဦးတွင် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ဦးဆောင်သော မြန်မာအစိုးရ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ အား လန်ဒန်သို့ လာ ရောက်ဆွေးနွေးရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းတို့ ဘိလပ်သွားချိန်တွင် လုံးဝလွတ်လပ်ရေးကို ထောက်ခံသော အားဖြင့် ကျွန်တော်တို့ကျောင်းသားများ သပိတ်မှောက်ကြ သည်။ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားသမဂ္ဂ၊ ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားများသမဂ္ဂတို့က သပိတ်များကို ဦးဆောင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၉၄၇၊ နွေ ကျောင်းပိတ်ရက်တွင် ကျွန်တော်သည် အိမ်သို့မပြန်။ ကိုကြည်လင် (ကွယ်လွန်သူ စာရေးဆရာ မောင်ကြည်လင်) နှင့်အတူ ပန်းတနော်၊ ညောင်တုန်း၊ ဓနုဖြူ၊ မအူပင်နှင့် ဘိုကလေးမြို့များသို့ သပိတ်စည်းရုံးရေး ဆင်းသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e        ကိုကြည်လင်သည် မူလက ပခုက္ကူ ကွန်မြူနစ်ပါတီတွင် တက်ကြွစွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ကွန်မြူနစ်ပါတီကွဲ သည်တွင် တက္ကသိုလ် သို့ ရောက်လာသူဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်လည်း ပခုက္ကူ၊ ပြည်သူ့ ရဲဘော်တပ်ဖွဲ့တွင် အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် ဆောင်ရွက်နေရာမှ နိုင်ငံရေးအကွဲအပြဲ များ ဖဆပလမှ (သူငယ်ချင်းများ ပါဝင်သည့်) ကွန်မြူနစ် ပါတီတို့ ထွက်သွားချိန်၌ စိတ်ပျက်ကာ တက္ကသိုလ်သို့ ရောက်လာသူဖြစ်သည်။ သူငယ်ချင်းများ အားလုံးလိုလို တက္ကသိုလ်ကျောင်းတက်ကြရန် ရန်ကုန်သို့ ဆင်းကြသည်။ ပြည်သူ့ရဲဘော် ပထမညီလာခံသို့တက်ရန် ဇွန်လဆန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလောက်တွင် ရန်ကုန်သို့ ကျွန်တော် ဆင်းလာခဲ့သည်။ ညီလာခံအပြီး တက္ကသိုလ် နယ်မြေသို့ သွားရောက်လည်ပတ် သည်တွင် ကျောင်းနေရန် စိတ်ပါလာသည်။ သို့နှင့် မိဘများ ကို ပူဆာကာ တက္ကသိုလ်သို့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်စလုံး ဆယ်တန်းအောင် ကြသဖြင့် နှစ်ယောက်အတွက် ကျောင်းစရိတ် ထောက်ပံ့ရ မည်မှာ အတန်ငယ်ခက်ခဲသည်။ သို့ရာတွင် တို့ဖြစ်သလို စားမည်ဟုဆိုကာ နှစ်ယောက်စလုံးကို တက္ကသိုလ်သို့ပို့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်ကား ကျောင်းသားသပိတ်အရေးတော်ပုံ ဒီရေကိုစီးကာ တက်ကြွနေသည်။ ကျောင်းသားညီလာခံ ကိုယ်စားလှယ်များနှင့်အတူ အတွင်းဝန်ရုံးသို့ သွားရောက် ဆန္ဒပြရာ၌ ပါဝင်ခဲ့သည်။ သပိတ်လှန်ပြီး ဇာတိသို့ ပြန်လာ သည့်အခါတွင်မူ မြိုင်၊ မြစ်ခြေတို့၌ ဖဆပလအဖွဲ့ဝင် လူငယ်များကို စစ်သင်တန်း ပေးသည်။ ဖဆပလမှ ကိုကျော်ရှိန် (နောင်တွင် ဆိုရှယ်နီ၊ ကွယ်လွန်) က လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲ အတွက် အသင့်ပြင်ကြရာတွင် လက်နက်ကိုင်တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲ တန် ဆင်နွှဲရမည်။ ထို့ကြောင့် လက်နက် ကိုင်တော်လှန်ရေး အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကျွန်တော့်ကို စည်းရုံးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းက ဘိလပ်သွားခါနီးတွင် “တစ်နှစ် အတွင်း လွတ်လပ်ရေးရအောင် ကြိုးစားမယ်၊ မရရင် ချမယ်” ဟူသော မိန့်ခွန်းက ကျွန်တော်တို့ကို တပ်လှန့်နှိုးဆော် လိုက် ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဘိလပ်သို့အသွား အိန္ဒိယသို့ ဗိုလ်ချုပ်ဝင်ကာ ပန်ဒစ်နေ ရူးနှင့် ဆွေးနွေးသည်။ သတင်းစာဆရာများက “မြန်မာ့လွတ် လပ်ရေး ကြိုးပမ်းမှုတွင် အနုနည်းသုံးမလား၊ အကြမ်းနည်း သုံးမလား”ဟု မေးသည်တွင် ဗိုလ်ချုပ်က အခြေအနေအရ ပေါ့၊ ကျွန်တော်တို့ကတော့ လက်မနှေးပါဘူး” ဟု ဖြေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လန်ဒန်မှ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ပြန်လာသည့်အခါ တိုင်းပြုပြည်ပြု လွှတ်တော် ရွေးကောက်ပြီး လွတ်လပ်သော မြန်မာပြည်၏ အခြေခံဥပဒေ ရေးဆွဲရန် သဘောတူခဲ့သည်။ ၁၉၄၇ ခု၊ ဖေဖော်ဝါရီလတွင် တိုင်းရင်းသားညီညွတ်ရေး ဥမကွဲသိုက်မပျက် ပြည်ထောင်စုတွင် ပါဝင်ရန် ပင်လုံ ညီလာခံ ကျင်းပသည်။ ထို့နောက် ဧပြီလတွင် ရွေးကောက်ပွဲ ကျင်းပသည်။ ဖဆပလ အပြတ်အသတ်နိုင်သည်။ သို့သော် ဇူလိုင် ၁၉ တွင်မူ ဗိုလ်ချုပ်နှင့် အာဇာနည်များ လုပ်ကြံခံရပြီး ရေတိမ်နစ်ခဲ့ကြရလေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45562720616597,"sku":"","price":6650.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45562720649365,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_25087a3a-5e87-4c7c-98a9-0b754139fe19.jpg?v=1770808365"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-ဖြစ်လေရာဘ၀ကွယ်","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ဖြစ်လေရာဘဝကွယ်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eလှဥမ္မာနှင့် နွားကျောင်းသား\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e(၁)\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          လှနတ်မယ်က ဘာ့ကစားထားရော့သလား။ သို့တည်းမဟုတ်၊ ပြုစား၍များ ထားလိုက်လေပြီလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထွန်းလင်းသည် ၎င်း၏ ရောဂါကို ဝေခွဲခြင်းမပြုနိုင်အောင် ဖြစ်နေ သည်။ အဘယ် လူမမာသည် မိမိ၏ ကိုယ်၌ဖြစ်သော ရောဂါကို အမှန် အကန်အတိုင်း သိရှိနိုင်သနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လှယမင်းသည် ထိုမျှနှင့်ပင် အားရတင်းတိမ်ခြင်း၊ ကျေနပ်ခြင်း မရှိသေးမူ၍ ရိုးအ လှသော ထွန်းလင်းအား ဖမ်းစားထားလိုက်လေပြီ လား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထွန်းလင်းသည် အိပ်စက်၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်း၏ အိပ်ရာထက်တွင် တလူးလူး တလွန့်လွန့်ဖြစ်နေသည်။ ဟိုဘက်စောင်း လိုက်၊ သည်ဘက်စောင်းလိုက် လုပ်နေသည်။ အိပ်ပျော်သွားစေရန် အတွက် အဘယ်မျှ ကြိုးပမ်းအားထုတ်စေကာမူလည်း အိပ်စက်၍ကား မရချေ။ မျက်လုံးများသည် ကြောင်၍သာနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထွန်းလင်းသည် ၁၂ နာရီခန့်က မီးငြိမ်းကာ အိပ်ရာဝင်ခဲ့သည်။ အိပ်ချင်လှ၍တော့ကား မဟုတ်ချေ။ မအိပ်လျှင်မဖြစ်၍ အိပ်ရာဝင်ခဲ့ရ ခြင်းသာလျှင် ဖြစ်လေသည်။ အိပ်ရာထက်တွင် အဘယ်မျှ ကြာမြင့်နေ ပြီဆိုသည်ကိုလည်း သူသည် မသိတော့ချေ။ တော်တော်ကြာပြီဆိုသည်မျှလောက်ကိုသာ သိလေသည်။ အိပ်ချိန်တန်လျက်နှင့် အဘယ်သို့မျှ အိပ် စက်ခြင်းမပြုနိုင်သောအခါ အိပ်ရာထက်တွင် လဲလျောင်းခြင်း ပြုနေရသောအမှုသည် လေးလံလှသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာ သည်။ အနေရကျပ်၊ အထိုင်ရကျပ်ရုံသာမက အသက်ရှူများပင် ကျပ် လာတော့သည်။ ဦးခေါင်းထဲက ယားသလိုလို၊ ကျောပြင်ပဲ ယားသလိုလို နှင့် မနေတတ်၊ မထိုင်တတ်ဖြစ်လာသည်။ သက်ပြင်းကိုလည်း မကြာ ခဏချမိလေသည်။ အင်မတန်စိတ်ရှည်သူတစ်ယောက်ပင် ဖြစ်လင့် ကစား စိတ်များလည်း တိုတောင်းစပြုလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မီးငြိမ်း၍ အိပ်ရာဝင်ခဲ့သည်မှာ ကြာပေပြီ။ မှောင်နှင့်မည်းမည်းထဲ တွင် ဝဋ်ကြွေးခံနေရသည်မှာလည်း ကြာပေပြီ။ အင်မတန်သိမ်မွေ့၍ စိတ်ရှည်လှသော ထွန်းလင်းသည် ကမ္ဘာမြေကြီးနှင့် ရန်ဖြစ်ချင်သလို ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ခြုံထားသော သက္ကလတ်စောင်ကြီးကို ၎င်း၏ ကိုယ်မှ ရုတ်တရက် ခွာချပစ်လိုက်ပြီးနောက် ခြင်ထောင်ကို မ,\u003cspan\u003eကာ ခုတင်ထက်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်လေသည်။ ထိုသို့ စိတ်တိုတိုနှင့် ပြုလုပ်ချင် ရာကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးနောက် ရှေ့ဆက်၍ ဘာလုပ်ရမည့် အစီအစဉ်မရှိသေး ရကား ထွန်းလင်းသည် မှောင်နှင့်မည်းမည်းထဲတွင် အတန်ကြာမျှ ငိုင်၍ ရပ်နေမိသည်။ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျ၍နေသော ကမ္ဘာမြေကြီး ကို သူသည် ထောင်ထားခြားနား၍ကား ပြီးလေပြီ။ ရှေ့ဆက်၍ ဘာ လုပ်ဦးမည်နည်း။ သူသည် ဘာကိုမျှ စဉ်းစား၍မရသဖြင့် ခုတင်ခေါင်း ရင်း ဘေးဘက်တွင်ရှိသော စာကြည့်စားပွဲဆီသို့ ရောက်သွားပြီးလျှင်စားပွဲတင်မီးတိုင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မှောင်မည်းနေသော အခန်းကလေးအတွင်း၌ ရုတ်တရက် မီးလင်း ၍ သွားလေသည်။ အခန်းတွင်း၌ ပစ္စည်းများများစားစားတော့ မရှိလှ ချေ။ မရှိလျှင်မဖြစ်သော ခုတင်၊ စားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်တစ်လုံးအပြင် သောက်ရေတကောင်း တစ်လုံး၊ အဝတ်အစားများထည့်သော ယူနီ ဖောင်း သေတ္တာကြီးတစ်လုံးနှင့် စာအုပ်စင်တို့သာ ရှိကြသည်။ ခုတင် ခေါင်းရင်းဘေးရှိ စာကြည့်စားပွဲထက်တွင် တရိုတသေတင်ထားသော ဓာတ်ပုံတစ်ပုံလည်း ရှိလေသည်။ ဓာတ်ပုံရှင်မှာ အသက်ငါးဆယ်ခန့် ရှိလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသော အမယ်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထွန်းလင်းသည် ရင်တွင်း၌ ပူစပ်ပူလောင် ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ရေ တကောင်းမှ သောက်ရေတစ်ခွက်ကို ခပ်ပြည့်ပြည့်ငဲ့ ကာ တဂွတ်ဂွတ် နှင့် မြည်အောင် အားရပါးရသောက်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် စာကြည့် စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ စာကြည့်စားပွဲတွင် အတန်ကြာမျှ မတုန် မလှုပ် ထိုင်နေပြီးမှ ဦးခေါင်းကို တစ်ချက်မျှကုတ်ဖွကာ စားပွဲအံဆွဲကို ရုတ်တရက် ဆွဲဖွင့်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် စားပွဲအံဆွဲအတွင်းမှ သူ၏ ရွှေရောင်လက်ပတ်နာရီကို ထုတ်ယူ၍ ကြည့်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အချိန်မှာ ညသန်းခေါင်ကျော်၊ နာရီပြန်နှစ်ချက်တီးခန့် ဖြစ်လေ သည်။ တိတိကျကျဆိုလျှင် နှစ်နာရီထိုးရန် ငါးမိနစ်မျှပင် မလိုတော့ ချေ။ ထို့ကြောင့် နံနက်လင်းရန် နာရီများစွာလည်း မကျန်ရှိတော့ချေ။ နာရီကို အတန်ကြာမျှ စူးစိုက်၍ကြည့်ရင်း တစ်လောကလုံး နှစ်နှစ် ခြိုက်ခြိုက်ကြီး အိပ်မောကျနေချိန်တွင် သူများနည်းတူ အိပ်စက်ခြင်း မပြုနိုင်သော မိမိ၏အဖြစ်ကို ထွန်းလင်းသည် များစွာ အံ့ဩ၍နေမိ သည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်နီးပါးခန့်မျှ လူ့လောကတွင် နေ ထိုင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မဖြစ်ခဲ့ဖူးချေ။ ဤတစ်ကြိမ်သည် ပထမအကြိမ်ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်ဖက်ခြေရင်းမှ တခေါခေါနှင့် ဟောက်နေသော အသံကို ကြား လိုက်ရပြန်သောအခါ ယခုအချိန်အထိ အိပ်စက်ခြင်းမပြုနိုင်သော ၎င်း၏ ကိုယ်ကိုလည်း ထွန်းလင်းသည် မကျေမချမ်းဖြစ်လာမိသည်။ သူများ နည်းတူ မိမိကကော အဘယ်ကြောင့် အိပ်စက်ခြင်းမပြုနိုင်ရသနည်း။ ထွန်းလင်းသည် ၎င်း၏ ကိုယ်ကို တရားခံအဖြစ်ဖြင့် စွဲချက်တင်ကာ ၎င်းကိုယ်တိုင် တရားသူကြီးပြု၍ စစ်ဆေးလျက်ရှိသည်။ သို့ရာတွင် တရားမင်းနှင့် တရားခံတို့ တစ်ဦးတည်းသာဖြစ်နေသော အမှု၌ ထွန်း လင်းသည် အဘယ်ကဲ့သို့ ထင်ရှားအောင် စစ်ဆေးနိုင်ပါ့မည်နည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူသည် ကုလားထိုင်ထက်တွင် လေးလေးလံလံ ထိုင်ချလိုက် သည်။ နာရီကို ပြန်ထည့်ထားလိုက်ပြီးနောက် စားပွဲအံဆွဲကို ပြန်၍ ပိတ်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက် ကော်ရစ်ဒါအတွင်း ခပ်အုပ်အုပ်နင်းကာ ခပ်မှန်မှန် လျှောက်လာသော ခြေသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ညဦးပိုင်း က အဘယ်သို့မျှ ဖတ်ရှု၍မရသဖြင့် စားပွဲပေါ်၌ ကျွမ်းထိုးမှောက်ခုံ ဖြစ်နေသော တက္ကဗေဒစာအုပ်ကို ကတိုက်ကရိုက် လှမ်းယူကာ စာကြည့် နေသယောင် ပြုနေလိုက်ရပြန်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e* * *\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e( ၂ )\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          ကျောင်းဆောင်၏ ကော်ရစ်ဒါအတိုင်း ခပ်အုပ်အုပ်၊ ခပ်မှန်မှန် လျှောက်လာသော ခြေသံသည် မီးလင်းနေသော ထွန်းလင်း၏ အခန်း ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်၍သွားလေသည်။ ထွန်း လင်းသည် မသိယောင်၊ မကြားယောင်ပြုကာ စာကြည့်ဟန်ဆောင်နေ လိုက်သည်။ အခန်းရှေ့တွင် ရပ်နေသူသည် တစ်အောင့်မျှ ငြိမ်သက်စွာစောင့်ဆိုင်းနေပြီးနောက် အပြင်ဘက်မှ တံခါးကို မတိုးမကျယ်ခေါက် လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထွန်းလင်းသည် တက္ကဗေဒစာအုပ်ကို လက်မှမချဘဲ စာကြည့် စားပွဲမှ ထလာခဲ့ပြီးလျှင် အခန်းတံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ သူ တွေး ဆသည့်အတိုင်းပင် အပြင်မှ တံခါးခေါက်သူသည် နည်းပြဆရာ အဆောင်မှူးဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိရလေသည်။ အအေးဒဏ်ကို ကာ ကွယ်ရန်အတွက် အဆောင်မှူးသည် သက္ကလတ် လောင်းကုတ်အင်္ကျီ ကြီးကို ဝတ်ဆင်လျက် လည်ပင်းတွင်လည်း သိုးမွေးနှင့် ရက်လုပ်ထား သော မာဖလာကို ရစ်သိုင်းထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           “ဟေ... မင်း ခုထက်ထိ မအိပ်သေးဘူးလားကွ၊ မောင်ထွန်းလင်း” နည်းပြဆရာက များစွာ အံ့အားသင့်သောအမူအရာဖြင့် မေးမြန်းလေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကျွန်တော် ခုပဲ အိပ်တော့မလို့ပါဆရာ၊ ကြည့်ဖို့ စာကလေးမကုန် တတ်သေးတာနဲ့မို့ပါ” ကျောင်းသားတပည့်တို့၏ထုံးစံအတိုင်း ထွန်း လင်းသည် ဆရာဖြစ်သူအား လွယ်လင့်တကူပင် လိမ်လည်၍ ပြောဆို ခြင်းပြုလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ ဒါလောက်ညဉ့်နက်အောင်သာ စာကြည့်နေရင် မင်းကျန်းမာရေး ကို ထိခိုက်လိမ့်မယ် မောင်ထွန်းလင်း၊ ဘယ်အရာမဆို ချင့်ချင့်ချိန်ချိန် လုပ်မှပေါ့ကွာ” အဆောင်မှူးသည် ၎င်း၏ ဝတ္တရားအတိုင်း တပည့် ကျောင်းသားအား သတိပေးခြင်းပြုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်ကဲ့ဆရာ၊ ကျွန်တော်လည်း ခုပဲအိပ်တော့မလို့ပါ”ထွန်းလင်း သည် ဆရာသမားအား လေးလေးစားစား ပြန်လည်ပြောဆိုခြင်း ပြု လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မင်းကတော့ အောင်ရုံတင်မကဘူး ဒစ်စတင်းရှင်းတောင် ရနိုင်တဲ့သူပါကွာ၊ ကဲ... ကဲ အချိန်လည်းမရှိတော့ဘူးပေါ့၊ အိပ်တော့နော်၊ ဟုတ်လား” ဟု ၎င်းသတိပေး ပြောဆိုစရာရှိသော စကားများကို ပြော ဆိုပြီးနောက် အဆောင်မှူးသည် ကော်ရစ်ဒါအတိုင်း ဆက်လက်၍လျှောက်သွားသဖြင့် ထွန်းလင်းသည် အခန်းတံခါးကိုပိတ်ကာ စာကြည့် စားပွဲသို့ ပြန်လျှောက်လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           စာကြည့်စားပွဲတွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီးနောက် အကြောင်းရင်းကို ဘာ မျှ မသိရှာသဖြင့် “မင်းကတော့ အောင်ရုံတင်မကဘူး၊ ဒစ်စတင်းရှင်းတောင် ရနိုင်တဲ့လူပါကွာ” ဟူ၍ ရိုးရိုးသားသားနှင့် ယုံယုံကြည်ကြည် ပြောဆိုအားပေးသွားသော ၎င်း၏ အတန်းဆရာလည်းဖြစ်၊ ၎င်းနေထိုင် လျက်ရှိသော သထုံကျောင်းဆောင်၏ အဆောင်မှူးလည်းဖြစ်သော ဆရာ ဦးကြည်၏စကားကို ပြန်လည်စဉ်းစားရင်း ထွန်းလင်းသည် ခုတ်ရာနှင့်ရှရာ တလွဲစီဖြစ်နေသော မိမိ၏ ဖြစ်အင်ကို ရယ်မောပစ်လိုက် ချင်သလို ဖြစ်လာသည်။ သို့ရာတွင် သူသည် ရယ်မောခြင်းကား မပြု နိုင်ချေ။ ဆရာဦးကြည်၏ ပြန်လှည့်လာသော ခြေသံကို ကြားလိုက်ရ သဖြင့် မီးခလုတ်ကို ကတိုက်ကရိုက် ပိတ်လိုက်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45562722091157,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45562722123925,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_c3f6f237-fb77-4bbe-a7df-e7ae7a28d020.jpg?v=1730207039"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-ပြင်ဥက္ကာနွေဦး","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ပြင်ဥက္ကာနွေဦး","description":"\u003cp\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e(၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူသည်ဓာတ်မီးခြစ်မှ အဝတ်အချည်းစည်းနှင့် ဂျပန်မကလေး၏ ရုပ်ပုံကို အမှတ်တမဲ့ ကြည့်ရှုခြင်းပြုပြီးနောက် စောစောက နေရာတွင် ပြန်ချထားလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် မီးညှိထားသော စီးကရက်ကို စိတ်မပါ့တပါနှင့် ဆက်၍ဖွာနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အလှအပနှင့် အကောင်းအမွန်ကို တပ်မက်နှစ်ခြိုက်တတ်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း ဦးဘတင့်သည် ငါးသုံးလုံး စီးကရက်ကို တစ်ဝက်မျှ ကုန်အောင်မဖွာတော့ဘဲ မီးရထားကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လွှင့်ပစ် လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် စီးကရက်တိုကို ဖိနပ်ဦးနှင့် နင်းခြေလေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မီးရထားကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဦးဘတင့် တစ်ညလုံးလိုလို လွှင့်ပစ် နင်းခြေထားသော ငါးသုံးလုံးစီးကရက်အတိုအစများနှင့် ရှုပ်ပွ ပေကျံ လျက်ရှိလေသည်။ သို့ရာတွင် အထက်တန်းတွဲ၏ သီးသန့်အခန်း တစ်ခန်းလုံးတွင် သူတစ်ယောက်တည်းသာ ပါလာသောကြောင့် တော် ပေသေးသည်။ အားနာရမည့်သူမရှိချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နှင်းရိုက်ထားသဖြင့် မှုန်ဝါးဝါးဖြစ်နေသော မှန်ပြတင်းတံခါးမှ အပြင်ဘက်သို့ ဦးဘတင့်သည် လှမ်း၍ကြည့်လိုက်ပြန်လေသည်။ သူသည် ထင်းရှူးတောကြီးများကိုပင် မမြင်ရချေ။ နှင်းဝေနေသော ကမ္ဘာကိုသာ မြင်နေရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မှန်ပြတင်းပေါက်မှ သူမြင်နေရသည့်အတိုင်းပင် ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးသည် နှင်းဝေနေသလော။ ဦးဘတင့်သည် မျက်မှောင်ကုတ် ကာ ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားလျက်ရှိလေသည်။ သူသည် အတန် ကြာမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပိတ်၍ထားသော မှန်ပြတင်းတံခါးကို ဖြုန်း ခနဲ ထ၍ ဖွင့်ကြည့်လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \"  အား... \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဦးဘတင့်သည် အလန့်တကြားပင် အာမေချိတ်လိုက်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကမ္ဘာလေသည် မြူနှင်းများကို လုံးထွေးသယ်ဆောင်ကာ ဦးဘတင့်ဖွင့်လိုက်သော ရထားပြတင်းပေါက်မှ အတွင်းသို့ တရကြမ်း တိုးဝှေ့ဝင်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြင့်မားလှသော ထင်းရှူးပင်ကြီးများသည် ပြင်ဥက္ကာလော်ကယ် ရထားနှင့်ပြိုင်၍ ပြေးလွှားနေကြလေသည်။ သို့ရာတွင် အဆန်သို့ ပြေးလိုက်နေခြင်းတော့ကား မဟုတ်ချေ။ စုန်၍ပြေးနေခြင်းမျှသာ ဖြစ်ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကမ္ဘာအပြင်မှ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်နေသော အအေးဓာတ်ကိုပင် မေ့လျော့ကာ ဦးဘတင့်သည် ကလေးသူငယ်တစ်ယောက်လို စုန်၍ ပြေးလွှားနေကြသော ထင်းရှူးပင်များကို ငေးမောကြည့်ရှုနေလေ သည်။ သူသည် အဆန်ခရီးကို သွားရောက်ခြင်းပြုနေရသော ခရီးသည် တစ်ဦးပင် ဖြစ်နေငြားသော်လည်း စုန်၍ပြေးနေကြသော ထင်းရှူးပင် များနှင့်အတူ လိုက်ချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်နေသလား မသိနိုင်ချေ။ လေးဆယ်ကျော်လွန်၍ ငါးဆယ်အနီးသို့ပင် ကပ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း လူငယ်စိတ် မကုန်တတ်သေးသော ဦးဘတင့်ကဲ့သို့ လူတစ်ယောက်၏ အတွင်းစိတ်ကို ဝင်ကြည့်ဖို့ အလုပ်သည် လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပြင်ဥက္ကာ အဆန်လော်ကယ်သည် နှင်းများထူထပ်စွာ ကျဆင်း နေသော ထင်းရှူးပင်တောများအကြားတွင် တအိအိ တိုးဝှေ့ခုတ်မောင်း လျက်ရှိလေသည်။ တစ်ချက်တစ်ချက်တွင် မီးကုန်ရေကုန်တင်ကာ ခုတ်မောင်းခြင်းပြုရသော မီးရထားခေါင်းတွဲ၏ စက်သံကြောင့် ထင်းရှူးတောကြီးတစ်တောလုံးသည် ပဲ့တင်သံ ဟည်း၍သွားလေ သည်။ ထိုသစ်တောကြီးကို ဘုံဗိမာန်ပြုကာ ခိုအောင်းနေထိုင်ခြင်း ပြုနေရသော ငှက်များနှင့် ရှဉ့်ကလေးများသည် ကမ္ဘာပျက်သကဲ့သို့ဆူဆူညံညံအသံပြုကာ ကြောက်လန့်တကြား ခုန်ပေါက်ပျံသန်းကြ လေသည်။ မိုးမူကား မလင်းတစ်ဝက် လင်းတစ်ဝက်နှင့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e( ၂ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပြင်ဥက္ကာလော်ကယ်သည် ထူထပ်သော ထင်းရှူးတောကြီးများ အကြားတွင် ရုန်းကာကန်ကာနှင့် တိုးဝှေ့ဆန်တက်လျက်ရှိလေသည်။ သို့ရာတွင် ထင်းရှူးပင်များမူကား ခုန်၍သာ ပြေးနေကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဦးဘတင့်သည် ကမ္ဘာအပြင်မှ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လျက်ရှိသော အအေးဓာတ်ကိုပင် မေ့လျော့နေဟန်ရှိလေသည်။ သူသည် စုန်၍ပြေး နေသော ထင်းရှူးပင်များကို ငေးမောကြည့်ရှုနေလေသည်။ အဆန် ခရီးကို သွားနေရသော်ငြားလည်း အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော ထို လူကြီးတစ်ယောက်သည် ထင်းရှူးပင်များနှင့်အတူ စုန်၍လိုက်ချင်သောစိတ်များ ပေါ်ပေါက်နေသလား မသိရရာ လေးဆယ်ကျော်လွန်၍ ငါးဆယ်အနီးသို့ပင် ကပ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း လူငယ်စိတ် မကုန်စင် တတ်သေးသော ဦးဘတင့်ကဲ့သို့ လူတစ်ယောက်၏ အတွင်းစိတ်ကို အဘယ်သူ ဝင်ကြည့်နိုင်သနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ငှက်ကလေးများသည် ထင်းရှူးပင်များ အကြားတွင် ပျံသန်း နေကြသည်။ တစ်ကောင်ကို တစ်ကောင်က အသံပြုလျက်ရှိကြသည်။ ရှဉ့်ကလေးများသည် ထင်းရှူးကိုင်းတစ်ကိုင်းမှ အခြားတစ်ကိုင်းသို့ ခုန်ကူးပြေးလွှားနေကြသည်။ တစ်ကောင်ကို တစ်ကောင်က အသံပြု လျက်ရှိကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဦးဘတင့်သည် ငှက်ကလေးများနှင့် ရှဉ့်ကလေးများ၏လှုပ်ရှား နေကြပုံတို့ကိုလည်း ကြည့်ရှုနေပုံထင်ရသည်။ သို့ရာတွင် ထိုသတ္တဝါကလေးများသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်ကာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေရသည့်အကြောင်းရင်းကိုကား သူသည် စဉ်းစားမိချင်မှ စဉ်းစား မိပေမည်။ သူသည် ငှက်ကလေးများနှင့် ရှဉ့်ကလေးများ၏ အသံဗလံ တို့ကို သာယာသည်ဟု ထင်ချင်က ထင်နေလိမ့်မည်။ ခုန်ပေါက် ပျံသန်းနေကြသော ထိုသတ္တဝါကလေးများ၏ လှုပ်ရှားမှုတို့ကို လှပ သည်ဟု ထင်ချင်က ထင်နေပေလိမ့်မည်။ လူတစ်ဦး တစ်ယောက်၏ အတွင်းစိတ်ဓာတ်နှင့် ခံစားမှုကို ဘယ်သူသိနိုင်သနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဦးဘတင့်သည် အဆန်ခရီးသည် တစ်ယောက်ဖြစ်လေသည်။ သို့ရာတွင် သူသည် အစုန်ခရီးကိုသာ သက်သက်သာသာ လိုက်ပါချင် သကဲ့သို့ စုန်၍ပြေးနေသော ထင်းရှူးပင်များနှင့် သစ်တောများ၏ အကြား၌ ကြောက်လန့်တကြား ပျံသန်းခုန်ပေါက်နေကြသော သတ္တဝါ ကလေးများကို လှပသော အမြင်ဘက်မှ ငေးမောကြည့်ရှုနေရှာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တကယ်ဆိုတော့ လူ့ဘဝဆိုသည်မှာ တည်ငြိမ်ခြင်းမရှိသော ရေပြင်တွင် မိမိလိုရာခရီးကို သွားနေရသော လှေသမားနှင့် တူလေ သည်။ တည်ငြိမ်ခြင်းမရှိသော ရေပြင်သည် စုန်သောအခါ စုန်၍၊ ဆန်သောအခါ ဆန်တတ်လေသည်။ လှေသမားသည် ရေစုန်လိုက်သောအခါ လိုက်ရတတ်လေသည်။ ရေဆန်လိုက်သောအခါ လိုက်ရ တတ်လေသည်။ တစ်သက်လုံး ရေဆန်လိုက်နေရသည်ဟူ၍ မရှိတတ် ချေ။ ထို့အတူ ရေစုန်ချည့်လိုက်နေရသည်ဟူ၍လည်း မရှိတတ်ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့ရာတွင် ဦးဘတင့်သည် ရေစုန်ကိုသာချည့် လိုက်ချင်သော လှေသမားနှင့်တူလေသည်။ ပင်ပန်းရသော ရေဆန်ခရီးကို သူသည် အတတ်နိုင်ဆုံး ရှောင်ကွင်းလေ့ရှိသည်။ ထွက်ပြေးလေ့ရှိသည်။ သူ၏ ကိုယ်ကို အလွန်တရာ သက်သာချောင်ချိအောင်လည်း နေတတ်ထိုင် တတ်သူ တစ်ယောက်ပင် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45562724188309,"sku":"","price":900.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45562724221077,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_55088c37-20f5-4eb3-8fb8-ebd8f7bc466c.jpg?v=1730207053"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-ပျောက်ဆုံးနေသောလူတစ်ယောက်","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ပျောက်ဆုံးနေသောလူတစ်ယောက်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eပျောက်ဆုံးနေသော လူတစ်ယောက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eအဆုံးနှင့်အစ၏ ကြားကာလ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e( ၁ )\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e           ရှာရမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မရှာ၍ကား မဖြစ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခင်မေက သူ့ကိုရှာရမည်။ မတွေ့မချင်း ရှာရမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခင်မေက သူ့ကိုလိုက်၍ ရှာနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မောင်... မောင်... မောင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မွတ်သိပ်ခြင်းပြင်းပြစွာနှင့် သူ့ကို ခင်မေက မြည်တမ်းတနေပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           “ဘယ်မှာလဲ မောင်ရယ်...” ခင်မေက သူ့ကို တသသ မေးနေရှာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့ရာတွင် သူ့ထံမှ အဖြေကိုကား မရ၊ ဘယ်မှာလဲ မောင်ရယ်..\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူက မကြားနိုင်တော့၍များလားမသိ၊ ဒါမှမဟုတ်ဘဲနှင့် မကြား ချင်တော့၍ မကြားယောင်ပြုနေသလားမသိ၊ အမှန်ကို ခင်မေက ဘယ်လို လုပ်၍များ သိနိုင်ပါ့မတုံအရူးမကလေးလို ခင်မေက သူရှိနိုးနိုးရာမှာ တကောက်ကောက် လိုက်ရှာနေသည်။ မောရမှန်းမသိ၊ ပန်းရမှန်းမသိ၊ အို.. ရှက်ရကြောက်ရ မှန်းလည်း ခင်မေက မသိတော့ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နေပူပူ မိုးရွာရွာ။ အို... နှင်းတွေကဝေလို့ ခိုက်ခိုက်တုန် ချမ်းချမ်း စီးစီးကြီးထဲမှာပဲ ဖြစ်နေဖြစ်နေ ခင်မေက သူမရဲ့ “မောင်”ကို ရှာနေပါ သည်။ မြည်တမ်းနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သည်လောက်ပင် ခင်မေက လိုက်ရှာနေပါလျက် သူ၏ အရိပ် အယောင်ကိုမျှပင် မမြင်၊ အစအနကိုလည်း သတင်းမကြားရ။ သူက မြေကြီးရဲ့ တစ်ဖက်စွန်းမှာလား။ သူသည် ပျောက်ဆုံးသွားပြီလား၊ သို့မဟုတ် ခင်မေ ရှာ၍မတွေ့သောနေရာမှ ခင်မေရဲ့ မြည်တမ်းတသံကို ပင် မကြားနိုင်တော့၍များလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရှာရမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မရှာ၍ကား မဖြစ်၊ ခင်မေက သူ့ကို ရှာရမည်၊ မတွေ့မချင်း ရှာ ရမည်။ အို မသေမချင်းလည်း ခင်မေက ရှာဦးမည်၊ အကယ်၍ သေသွား လို့ ဟိုဘက်တစ်ဘဝမှာ ရှာနိုင်ဦးမည်ဖြစ်က ခင်မေက ရှာနေလိမ့်ဦးမည် သာ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တောတောင်နှင့် မြစ်ချောင်းသမုဒ္ဒရာတို့က ကာဆီးလို့ပဲ နေပါစေ။ စိုးရွံ့စရာ ဘေးအန္တရာယ်တို့ကပဲ ဟန့်တားခြောက်လှန့်၍လည်း နေပါ စေ၊ ခင်မေဖို့ အရေးမဟုတ်၊ အို... နောက်ဆုံးသော နေ့၊ ရက်၊ နှစ်၊ လ နှင့် သည်ကပ်ကမ္ဘာကြီးပါ ကြွေလွင့်ကုန်ဆုံး၍ပင် သွားပါစေဦးတော့...\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခင်မေက သူမရဲ့ “မောင်” ကို လိုက်၍လိုက်၍သာ ရှာနေပါလိမ့် မည်၊ လိုက်၍သာ ရှာနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘယ်မှာလဲ မောင်ရယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မိုးသက်တဖွဲဖွဲအောက်မှာ သားရေသေတ္တာကို လက်တစ်ဖက်မှ ဆွဲကာ လွယ်အိတ်တစ်လုံးကိုလည်း ပခုံးတစ်ဖက်တွင် လွယ်ရင်း ခပ်သွက်သွက် လျှောက်လာခဲ့သော ခင်မေက ရန်ကုန်ဘူတာကြီး၏ ခုံးတံတားပေါ်သို့ တက်လာခဲ့လေသည်။ သည်လို ဝေလီဝေလင်း မိုးသက်တဖွဲဖွဲအောက်မှာ သည်လို ဝန်စည်စလယ်များဖြင့် ခင်မေက အရေးတကြီး ဘယ်ကိုများ သွားမှာမို့တုံး၊ ပြီးတော့ ငယ်ရွယ်သော ခင်မေသည် တစ်ယောက်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခုံးတံတားထိပ်သို့ ရောက်သောအခါ ခင်မေက သားရေသေတ္တာ ကို ခေတ္တချ၍ အပန်းဖြေရင်း ခါးမှ လုံချည်ကို ခိုင်မြဲအောင်ပြင်၍ ဝတ် နေရသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဝေလီဝေလင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း ရန်ကုန်ဘူတာကြီးက အသက် ဝင်လှုပ်ရှားနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခေါင်းတွဲများ လှုပ်ရှားသံ၊ တွဲချိတ်သံ၊ ဥသြသံနှင့် လူသံသူသံ များမှာ နားရှုပ်စရာပင်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခင်မေက ကြာကြာနား၍မနေနိုင်၊ တော်တော်ကြာ ရထားမမီလိုက် ၍ ခက်နေချေဦးမည်။ ထို့ကြောင့် ချထားသော သားရေသေတ္တာကို ပြန်၍ဆွဲယူကာ ခပ်သွက်သွက်ပဲ လျှောက်လာခဲ့ရပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အမာ ကူလီဟဲ...” ကူလီကုလားသုံးယောက်က ငယ်ရွယ်လှပ သော ခင်မေ၏လက်မှ သားရေသေတ္တာကို လှမ်း၍တောင်းကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခင်မေက ကူလီ၏အကူအညီကို မခံလို၊ မကုန်တန် မကုန်ရ အောင် သူမသည် သူမ၏ လုပ်အားကို အားကိုးရပေမည်။ ထို့ကြောင့် ကူလီများကို အရေးမစိုက်ဘဲ လက်မှတ်ရုံဘက်သို့သာ ခပ်သွက်သွက် လျှောက်လာခဲ့ရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လက်မှတ်ပေါက်ဝတွင် လက်မှတ်ဝယ်သူတွေက ရှုပ်ယှက်ခတ် နေသေးသဖြင့် လူရှင်းသော ထောင့်တစ်ထောင့်မှာ ခင်မေက အသာပု၍ နေရသည်။ အတန်ကြာ၍ လူရှင်းသွားမှ မိမိအတွက် လက်မှတ်ကို ကမန်းကတန်း ဝယ်ယူပြီးနောက် မိမိစီးရမည့် ရထားထွက်ရာ ပလက် ဖောင်းသို့ လျှောက်လာခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ငယ်ရွယ်နုပျိုလှသော ကလေးမအရွယ် ခင်မေက သည်လို ဝန်စည်စလယ်တွေနှင့် ပျာယီးပျာယာ တစ်ယောက်တည်း သွားလာနေပုံ ကို ဘေးမှလူများက အထူးအဆန်းလို ကြည့်နေကြပုံရသည်။ ခင်မေက တော့ ဘေးကသည်လို ကြည့်နေကြသော လူတွေကို သတိပင်မထားမိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မိမိစီးရမည့် ရထားပလက်ဖောင်းသို့ ရောက်သောအခါ သေချာ သည်ထက် သေချာအောင် တွဲထဲမှ ခရီးသည် ယောက်ျားကြီးတစ်ဦးအား “ဒီရထားဟာ ပြည်ကိုသွားမယ့် ရထားလား ဘကြီးရဲ့”ဟု စွန့်စွန့်စားစား မေးလိုက်မိပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်တယ် သူငယ်မရဲ့ ” ထိုလူကြီးက ဒါပဲပြောသည်။ သည် တော့မှ စိတ်နှလုံး တုံးတုံးချသွားသကဲ့သို့ စိတ်ထဲတွင် ပေါ့သွားကာ မိမိ တစ်ယောက်အတွက် သက်သာရှင်းလင်းစွာ စီးရမည့်နေရာကို လိုက် လျှောက်၍ ကြည့်ရပြန်ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တွဲတိုင်းတွဲတိုင်းမှာ လူတွေ တင်းကျမ်းပြည့်ကျပ်၍သာ နေလေ သည်။ သို့နှင့် မိမိတစ်ယောက်စာအတွက် နေရာတစ်နေရာစာပင် ရရှိဖို့ ခပ်ခက်ခက်ဖြစ်နေသောကြောင့် ခင်မေက စိတ်အားငယ်သွားသည်။ စိတ် အားငယ်၍ကား ပြီးနိုင်သည့် ကိစ္စမဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ခင်မေက လိုက်၍ ရှာရပြန်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သည်လို ခင်မေက သားရေသေတ္တာကို လက်တစ်ဖက်မှ အနိုင်နိုင် တွဲကာ ပခုံးတစ်ဖက်မှာလည်း လွယ်အိတ်တစ်လုံးနှင့် နေရာလိုက်၍ရှာနေခိုက် အသက်နှစ်ဆယ်ခန့် ခပ်ဖြူဖြူ၊ မိန်းမပျိုတစ်ယောက်က တစ်ခု သော တွဲ၏ ပြတင်းပေါက်မှ ခေါင်းပြူ၍ထွက်ကာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟေး၊ ခင်မေ” ဟု လှမ်း၍ ခင်မေ့ကို ခေါ်လိုက်လေသည်။ မိမိ နာမည်ခေါ်သံကို ကြားရသဖြင့် ခင်မေက ရုတ်တရက် လှည့်၍ကြည့်မိရာ မှ “ဟေး နွဲ့၊ မင်းတို့ ဘယ်သွားကြမလို့လဲ” ဟု အားတက်လာသလို ပြန်၍မေးမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “သာယာဝတီကိုလေ၊ မင်းကော ဘယ်သွားမလို့လဲ၊ နေရာကောရပလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မင်းတို့တွဲမှာ နေရာတစ်နေရာစာလောက် ရပါ့ဦးမလားကွယ်” “မင်းတစ်ယောက်အတွက်တော့ ရပါတယ်၊ လာလေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နွဲ့ဆိုသော အသိသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နှင့် အခန့်သင့်တွေ့၍ နေရာပေးသောကြောင့် ခင်မေ့မှာ ခဲခဲယဉ်းယဉ်းနှင့် တစ်နေရာစာရကာ ရထားပေါ်သို့ ရောက်ရတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရထားတွဲပေါ်သို့ရောက်ခါမှ စိတ်ချသွားသကဲ့သို့ သက်ပြင်းကို ချကာ ခင်မေက အမောဖြေရရှာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မင်းလည်း ဘယ်လိုက ဘာဖြစ်ပြီး ဘယ်ကလာလို့ ဘယ်ကို သွားရဦးမှာလဲကွယ်” နွဲ့ က အမောဖြေနေသော ခင်မေ့ကို နားမလည် သော်လည်း သနားကြင်နာစွာ မေးနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘာဖြစ်ခဲ့တာကိုတော့ မေးမနေပါနဲ့တော့ကွယ်၊ ကိုယ် ခု ပြည်ကို လိုက်မလို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ပြည်ကို မင်းတစ်ယောက်တည်းလား၊ ဟိုမှာ အသိဘယ်သူရှိလို့တုံး”\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45562728546453,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45562728579221,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_c4411df7-2817-4331-afc2-063ede36d974.jpg?v=1730207074"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-ကြေးစား","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ကြေးစား","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eစည်သာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\n\u003cstrong\u003e[\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e၁\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e] \u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          တောင်ကိုလျှောက်လာခဲ့ပြီးနောက် မြောက်အရပ်တစ်ခွင်သို့ မျှော် ရှုလိုက်လျှင် နှင်းသောက်နေသော ဥတ္တရတောင်ကုန်းတောင်တန်းကြီး များကို ခပ်ရေးရေးတွေ့မြင်နိုင်၏။ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက်ပေ ခုနှစ်ထောင်သာသာခန့်မြင့်၏။ ယင်းတောင်ကုန်းတောင်တန်းကြီးများ ကို ဖုံးလွှမ်းလျက်ရှိသော သစ်တောကြီးများအတွင်း ပြောင်၊ ဆင်များနှင့် ကျားသစ် စသော သားရဲနှင့် တောကောင်ကြီးငယ်များ ထူပြောကျက် စားတတ်၏။ အလွန်တရာ ကြမ်းတမ်းရိုင်းစိုင်းသော အရပ်ဒေသဖြစ်၍ လူသူရောက်ခဲပေါက်ခဲ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆောင်းရာသီများတွင် နှင်းဆောင်းလေ့ရှိသော ဥတ္တရတောင်ကုန်း တောင်တန်းများတစ်ဝိုက်တွင် ရွှေမင်းဝံသည် ချောင်းဖျားတိုက်၏ ။ တောင်ခြေတစ်ဝိုက်တွင် ထူပြောသော ကျောက်ခုတင်နှင့် ကျောက်ဆောင် ကြီးများအကြား ခုန်ပေါက်စီးဆင်းလေ့ရှိ၏။ ထို့နောက် စိမ့်ကြီးမြိုင်ကြီး ၍ နေရောင်ပင်ထိုးဖောက်ခြင်းငှာ မတတ်နိုင်သော သစ်တော၊ ဝါးတောကြီးများအကြား ဝါးလုံးထိုး ဖြတ်သန်း၏။ ယင်းသို့ သစ်တော၊ ဝါးတော ကြီးများအတွင်း တဝေါဝေါ အော်မြည်စီးဆင်းရင်း တစ်စထက်တစ်စ တောပါးလာပြီးနောက် ညီညာပြန့်ပြူးသောကွင်းအစပ်သို့ ဝင်ရောက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းသို့ တစ်စထက်တစ်စ ညီညာပြန့်ပြူးသော လယ်ကွင်းယာ တောနှင့် ကိုင်းရုံများ၊ ကျေးရွာများကို ကျော်လွှားဖြတ်သန်းရင်း ရွှေမင်းဝံ သည် မိမိ၏ရေအလျဉ်ကို တစ်စထက်တစ်စ ကိုယ်ရှိန်သတ်မှန်းမသိ သတ်ကာ မြန်မာနိုင်ငံကို မြောက်နှင့်တောင် တူးမြောင်းဖောက်၍ တသွင် သွင်စီးဆင်းလျက်ရှိသော မြစ်ကြီးဧရာနှင့် တွေ့ဆုံပေါင်းစည်း၍သွား ၏။ မြစ်ချောင်း မင်းဝံနှင့် ဧရာမြစ်မင်းတို့ တွေ့ဆုံပေါင်းစည်းရာ ကိုယ် တူခွဟုလည်း ဆိုရသော မြစ်လျှာစွန်းတွင် စည်သာမြို့ကို မြို့ရိုးများ ဖြင့်ကောင်းစွာစီရင်ထား၏။ လက်နက်ကိုင်တပ်များနှင့်လည်း ကောင်း စွာကာကွယ်ထား၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e( ၂ )\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မဇ္ဈိမခေတ် မြန်မာနိုင်ငံသမိုင်း၏ နောက်ဆုံးမင်းဆက်ဖြစ်သော ကုန်းဘောင်မင်းဘုရင်များ ဘုန်းတန်ခိုးအာဏာ မသစ်ထွန်းမီက စည် သာသည် ဘုရင်အစိုးရအဆက်ဆက် မေ့လျော့ခြင်းခံခဲ့ရသော ကျေးရွာ ငယ်တစ်ရွာမျှသာဖြစ်၏ ။ လူနေအိမ်ခြေအစိတ်သုံးဆယ် ခန့်မျှပင်မရ တတ်။ အလွန်တရာလည်း ခေတ်နောက်ကျမွဲကျန်၏။ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းဆို၍ လက်ညှိုးထိုးပြလောက်စရာမရှိ။ ရေမုဆိုးနှင့် တောင်ယာ ပဲခင်း စသော ဝမ်းစာလုပ်ငန်းကလေးမျှလောက်သာရှိ၏။ ထို့ကြောင့် လွှတ်တော်၏ စစ်တမ်းများတွင် စာရင်းအတို့မခံခဲ့ရပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့ရာတွင် ကုန်းဘောင်မင်းဆက်ဘုရင်များ နိုင်ငံရေးတန်ခိုးအာဏာသစ်ထွန်းလာချိန်လောက်မှ အစပြုကာ စည်သာသည် နေပြည်တော် ၏ အရေးထားစာရင်းသွင်းခြင်းကို တစ်စထက်တစ်စ ခံယူရရှိလာ၏။ ကုန်းဘောင်ခေတ် မြန်မာနိုင်ငံတော်၏မြောက်အရပ်တစ်လွှားတွင် ငြိမ် ဝပ်ပိပြားရေးကိုစောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုရန် ရည်မှန်းချက်ဖြင့် ကံကြွေးချဖွဲ့ စည်းခြင်းခံရသော စီရင်စုတစ်ခုဖြစ်လာ၏။ လွှတ်တော်စစ်တမ်းများ တွင် စာရင်းဝင်လာရ၏။ စည်သာစီရင်စုကို ဘုရင့်တပ်မတော်မှ မြင်း ခေါင်းတစ်ဦးက စီရင်ကွပ်ကဲ၏။ လူဦးရေလည်း တစ်စထက်တစ်စ တိုးပွားများပြားလာသဖြင့် ယခင်ကကဲ့သို့ တောင်ယာပဲခင်းလုပ်ငန်း ကလေးများလောက်သာမဟုတ်တော့ဘဲ လယ်မြေလုပ်ငန်းများပါ တိုး ချဲ့ ဖွံ့ဖြိုးလာ၏။ လယ်လုပ်ငန်းဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ မင်းဝံ ချောင်းရိုးတစ်လျှောက်တွင် ရွာသိမ်ရွာငယ်များ အလျှိုလျှို ပေါ်ပေါက် လာ၏။ စည်သာ၏စီးပွားရေးသည်လည်း သဘာဝစီးပွားရေးဘဝမှ ကုန်ထုတ်စီးပွားရေးဘဝသို့ တဖြည်းဖြည်းပြောင်းလွှဲလာ၏။ ကုန်ထုတ် စီးပွားရေးဘဝနှင့်တကွ ကုန်သည်ပွဲစားစသော ကြားလူတန်းစားတစ် ရပ်လည်း မသိမသာ မွေးဖွားလာ၏။ သို့ရာတွင် သန်သန်မာမာတော့ မဟုတ်၊ လျှာမွေးသာသာလောက်သာဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကုန်းဘောင်ခေတ်လယ်ပိုင်းလောက်တွင်မူကား စည်သာသည် ကာကွယ်ရေးအတွက်မျှလောက်သာ မဟုတ်တော့ဘဲ စီးပွားရေးနှင့် ဘဏ္ဍာရေးများအရပါ တစ်စထက်တစ်စများစွာအရေးပါအရာရောက်သော စီရင်စုကြီးဖြစ်လာ၏။ မြေယာနှင့် သစ်တောထွက် ကုန်စည်များ ကို အကြောင်းပြုကာ ရွာကြီးရွာငယ် အမြောက်အများ မင်းဝံချောင်း ရိုးတစ်လျှောက်တွင် ပေါ်ထွန်း၏။ အချို့သော ရွာကြီးများသည် လူနေ အိမ်ခြေနှစ်ရာကျော်၏။ ရွာသိမ်ရွာငယ်များပင်လျှင် အိမ်ခြေငါးဆယ် ထက်မနည်းပေ။ ယင်းသို့ ရွာကြီး၊ ရွာငယ်နှင့် လူဦးရေခုန်ပျံ တိုးပွားလာသဖြင့် ဆန်စပါး၊ ကောက်ပဲသီးနှံနှင့် သစ်ဝါးစသော ကုန်စည်အထွက် များလာ၏။ နယ်မြေသုံးစားသည်ထက် များစွာပိုလျှံအောင်ထွက်၏။ ယင်းသို့ ဘုရင်အစိုးရ၏ ရွှေတိုက်နှင့် ကျီတော်များသို့ ဘဏ္ဍာတော် နှင့် ကုန်တော်များ တစ်စထက်တစ်စ တိုးတက်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သော စီရင်စုကြီးတစ်ခုဖြစ်လာသဖြင့် စည်သာကို မြို့ပြအဆင့်သို့ လွှတ်တော် က တိုးမြှင့်ပေးခဲ့၏။ စည်သာသည် မြို့ရိုးများ၊ ပြအိုးများနှင့် အခိုင်အခံ့ ဖြစ်လာ၏။ မြို့ပြဖြစ်လာသဖြင့် လွှတ်တော်က အရည်အချင်းရှိသော မြို့ဝန်မင်းအုပ်ချုပ်ရသော စီရင်စုဖြစ်လာသဖြင့် မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့များ၊ မြို့ဝန်မင်းရုံးများ၊ တရားရုံးများ၊ အကျဉ်းထောင်များပင် ရှိလာ၏။ စည်စည်ကားကားလည်းဖြစ်လာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စည်သာမြို့ကို ကျောထောက်နောက်ခံပေးသော ချောင်းရိုးတစ် လျှောက်နှင့်တစ်ဝိုက်တွင် သစ်ဝါး၊ ကြိမ်လျှော်နှင့် ကညင်ဆီ စသော သစ်တောထွက်ပစ္စည်းများသာမက မြေယာထွက်ဖြစ်သော ဆန်စပါး၊ ဝါဂွမ်း၊ နှမ်း၊ ပဲအမျိုးမျိုး၊ ဆေးနှင့် ပြောင်း စသော ကောက်ပဲသီးနှံ အများအပြားထွက်၏။ မိမိသုံးထက် အမြောက်အမြား ပိုလျှံနေအောင် ပင်ထွက်၏။ ထို့ကြောင့် ထိုပိုလျှံသောကုန်စည်များကို စည်သာမြို့မှ စုဆောင်းကာ နေပြည်တော်သို့ ပို့ဆက်ရ၏။ ထို့ကြောင့် စည်သာမြို့ သည် တစ်နယ်လုံး၏ ဒိုင်ကြီးအလားဖြစ်လာ၏။ ကုန်ရုံ၊ ပွဲရုံများဖြင့် စည်ကားသည်ထက် စည်ကား၏။ ယင်းသို့ စည်သာက ပို့ဆက်သော ကုန်စည်များကို နေပြည်တော်ကမှတစ်ဆင့် မလုံမလောက်ဖြစ်နေသော အခြားအရပ်ဒေသများသို့လည်းကောင်း၊ ပြည်ပ ဈေးကွက်များသို့လည်း ကောင်း မြန်မာဘုရင့်အစိုးရက တင်ပို့ရောင်းချရန် စီမံခန့်ခွဲလေ့ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကုန်းဘောင်ခေတ်နောက်ပိုင်း အထူးသဖြင့် ဗြိတိန်-မြန်မာစစ်ပွဲ နှစ်ပွဲ အပြီးတွင်မူကား စည်သာသည် ရတနာပုံနေပြည်တော်အတွက်စီးပွားရေး၊ ဘဏ္ဍာရေးနှင့် ကာကွယ်ရေးများအရပါ အလွန်တရာ အ လေးထားရသော၊ အားကိုးအားထားပြုရသော နယ်ကြီးတစ်နယ်ဖြစ်လာ ၏။ ဆန်စပါး၊ ငါးခြောက်၊ ငါးခြမ်း၊ ဆားနှင့် ပင်လယ်အမတော်ခွန် များ များစွာရရှိခဲ့သော မြန်မာနိုင်ငံ တောင်ဘက်တစ်လွှားကို လက်လွှတ် လိုက်ရပြီဖြစ်၍ နိုင်ငံတော်၏ အရပ်ရပ် အသုံးစရိတ်များကို စည်သာ နယ်က ဒိုင်ခံ၍ ရှာဖွေပေးလာရ၏။ ထို့ကြောင့် မြန်မာဘုရင့်အစိုးရ အဖွဲ့ က များစွာ အလေးထား အားပြုလာရ၏။ စေ့စေ့စပ်စပ်နှင့် တင်း တင်းကျပ်ကျပ် ချုပ်ကိုင်ရသော စီရင်စုကြီးတစ်ခုလည်းဖြစ်လာ၏။ ပြည် နယ်တစ်နယ်အလားလည်း ဖြစ်လာ၏။ လွှတ်တော်လောက်သာ မဟုတ်တော့ဘဲ ဘုရင်မင်းမြတ်နှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့ကပါ သဘော တူမျှသောအထက်တန်း နိုင်ငံတော် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးဦးကိုသော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ကောင်းစွာစိတ်ချ ယုံကြည်ရသော မင်းသားကြီး တစ်ပါးပါးကိုသော်လည်းကောင်း ဘုရင်ခံအဖြစ်ဖြင့် စည်သာနယ်ကြီး ကို စီရင်အုပ်ချုပ်ရန် တာဝန်ပေးခန့်အပ်ခြင်းပြုရသည့်အထိဖြစ်လာ၏။ အရေးပါလာ၏။ ထိုသို့ အရှင်နှစ်ပါးနှင့် လွှတ်တော်တို့ညီ၍ တာဝန် ပေးအပ်ခြင်းခံရသော အုပ်ချုပ်ရေးမှူး သို့မဟုတ် အကြီးအကဲကိုလည်း နေဝင်ဘုရင်တစ်ပါးနှင့် မခြားသော အခမ်းအနားအဆောင်အယောင် များသာမက အခွင့်အာဏာများကိုပါ ပေးအပ်လေ့ရှိတတ်ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထို့ကြောင့် ရတနာပုံနေပြည်တော်ခေတ်တွင် စည်သာအုပ်ချုပ်ရေး မှူးရာထူးနှင့် တာဝန်သည် အလွန်တရာ အရေးကြီးသော တာဝန်နှင့် ရာထူးဖြစ်လာ၏။ မင်းညီမင်းသားများနှင့် လွှတ်တော်ဝန်ကြီးများ၊ အတွင်းဝန်များ ငမ်းငမ်းတက်လိုချင်သော ရာထူးလည်းဖြစ်၏။ အဘယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြောင့်ဆိုသော် ထိုတာဝန်ရာထူးဖြင့် ဥစ္စာစီးပွားလည်း အဖြစ်မြန်သော ကြောင့်ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45562730053781,"sku":"","price":5850.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45562730086549,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_3d802c53-8ed0-4d83-aa35-21befa39788f.jpg?v=1730207088"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-၀မ်းနည်း၀မ်းသာ","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ဝမ်းနည်းဝမ်းသာ","description":"\u003cp\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eမိုးမလင်းနိုင်သော ညတစ်ည\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သတ္တလောကကြီးတစ်ခုလုံးသည် အိပ်မောကျလျက် ရှိပေ သည်။ လုံ့လဝီရိယ ရှိလှသည်ဆိုသော ကျီးငှက်နှင့် စာငှက်များသည် ပင် လူးလွန့်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိကြသေး။ ၎င်းတို့၏ အသိုက်အမြုံများတွင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်စက်နေကြတုန်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့ရာတွင် တစ်ယောက်တည်းသော ထိုသူသည်သာလျှင် အများ တကာကဲ့သို့ အိပ်စက်ခြင်းပြုနိုင်ဟန် မရှိသောကြောင့် အဆုံးသတ်နိုင် သေးပုံမပေါ်သော ၎င်း၏ တစ်ပုဒ်သော ကဗျာကို ၎င်းဘာသာ တစ် ယောက်တည်း မြည်တမ်းရွတ်ဆိုလျက် ရှိနေပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အနီးအနား တစ်ဝိုက်တွင် သက်မဲ့ သဘာဝသာလျှင် ရှိလေသည်။ သို့ရာတွင် ထိုသူသည် သူ၏ကဗျာကို တစ်စုံ တစ်ယောက်တလေများ ကြားသွားလေမည်လား ဟူသော စိုးရိမ် ပူပန်ချက်ဖြင့် ဆီမန်း မန်းသလို တီးတိုးသာ ရွတ်ဆိုလျက်ရှိနေပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တကယ်ဆိုတော့ ထိုသူသည် ကဗျာတစ်ပိုဒ်ကို ရွတ်ဆိုနေသော ကဗျာဆရာတစ်ယောက်နှင့်တော့ကား မတူ၊ လူ့ဘောင်ကြီး၏ အပြင် ဘက်သို့ မကျေမချမ်းနှင့် ပြေးထွက်သွားပြီးနောက် ပြန်လည် ကျိန်ဆဲနေ ရှာသော သတ္တဝါတစ်ကောင်နှင့်သာ တူလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မိုးမူကား မလင်းသေးချေ။ နေ ထွက်ပြူလာဖို့ကိုကား ထားဘိဦး၊ အရုဏ်သည်ပင် အရိပ်အယောင်လောက်မျှ မသန်းသေးချေ။ စကြဝဠာ ၏ တစ်ဖက်စွန်းတွင် အလုပ်များနေတုန်း ဖြစ်ဟန်တူပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သြကာသလောကကြီးတစ်ခုလုံးကို အအေးဓာတ်သည် တင်း တင်းကျပ်ကျပ် ရစ်ပတ်ထားလေသည်။ တဖွဲဖွဲကျဆင်းနေသော နှင်းထု ကြီးကလည်း ကမ္ဘာမြေတစ်ပြင်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းလျက် ရှိနေပေသည်။ ယင်းသို့ အအေးဓာတ်က ရစ်ပတ်ကာ နှင်းများ တဖွဲဖွဲကျဆင်းနေသော အရုဏ်မတက်မီ အချိန်တွင် သတ္တလောကကြီးသည် အိပ်မော ကျလျက် ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လုံ့လဥဿာဟနှင့် ပြည့်စုံခြင်းရှိလှပေသည်ဆိုသော ကျီးငှက် နှင့် စာငှက်တို့သည်ပင် ၎င်းတို့၏ အသိုက်အမြုံများမှ မထွက်နိုင်ကြ သေး၊ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျနေကြတုန်းသာ ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့ရာတွင် တစ်ယောက်တည်းသော ထိုကဗျာဆရာသည် သာလျှင် အများတကာကဲ့သို့ အိပ်စက်ခြင်း ပြုနိုင်ဟန် မရှိသောကြောင့် အဆုံးသတ်နိုင်သေးပုံလည်း မပေါ်သော ၎င်း၏ တစ်ပုဒ်သော ကဗျာကို ၎င်းဘာသာ တစ်ယောက်တည်း မြည်တမ်းရွတ်ဆိုလျက် ရှိနေလေသည် တကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e( ၂ )\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           တဖွဲဖွဲ ကျဆင်းလျက်ရှိသော နှင်းထုကြီး၏ အောက်တွင် ရန်ကုန်မြို့တော်၏ ကျက်သရေဆောင်နှင့် အပေါ်ယံအလှတစ်ခုမျှသာ ဖြစ် သော ဗန္ဓုလပန်းခြံကြီးသည် မှောင်ရီမှိုင်းပျ၍ နေပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နိုင်ငံတော်၏ တရားဥပဒေကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရန်အတွက် မြင့်မြင့်မားမား ထူထောင် ဆောက်လုပ်ထားရှိသော တရားလွှတ်တော် ချုပ် အဆောက်အအုံကြီးသည်လည်း အအေးမိကာ ၎င်း၏ မျက်စိအောက်မှ ပန်းခြံကြီးကို တုဏှိဘာဝေ ငုံ့ကြည့်နေသလား ထင်ရလေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မဟာဗန္ဓုလဟူ၍ ထည်ထည်ဝါဝါ ကင်ပွန်းတပ်ထားသော လမ်းမကြီး၏ တစ်ဖက်မှ မြို့တော်၏ ကျက်သရေဆောင် အဆောက် အအုံကြီးသည်လည်း အအေးဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့၍လား မသိ၊ ၎င်းနှင့် မျက်စောင်းထိုးမှ တရားလွှတ်တော်ချုပ် အဆောက်အအုံကြီးကို စစ်ကူ တောင်းသည့်အနေနှင့် မကြာခဏလှမ်း၍ လှမ်း၍ ကြည့်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဗဟာဗန္ဓုလလမ်းမကြီးနှင့် ဆူးလေလမ်းမကြီးတို့၏ ကြက်ခြေ ခတ်ပေါ်တွင် စံပယ်တော်မူလျက်ရှိသော စေတီတော်ကြီးမူကား တရား လွှတ်တော်ချုပ်အဆောက်အအုံနှင့် မြို့တော်၏ ကျက်သရေဆောင် အဆောက်အအုံကြီးများကဲ့သို့ မဟုတ်မူဘဲ ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်ခြင်း ရှိလှ ပေသည်။ ဥပေက္ခာတရားများကို နှလုံးသွင်းကာ စံပယ်တော်မူလျက် ရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမျိုးသား လွတ်လပ်ရေး ပြန်လည် ရယူခဲ့ကြပြီဆိုသော အနက် အဓိပ္ပာယ်ကို ဖွင့်ဆိုခြင်းပြုရန်အတွက် တိုင်းသူပြည်သားများ၏ အခွန်တော် ဘဏ္ဍာငွေများဖြင့် ဗန္ဓုလပန်းခြံ အလယ်ဗဟိုတွင် တခမ်းတနား နှင့် မြင့်မြင့်မားမား စိုက်ထူထားရှိသော လွတ်လပ်ရေးကျောက်တိုင်ကြီး” သည်လည်း တဖွဲဖွဲ ကျဆင်းနေသော နှင်းထုကြီး၏အကြားတွင် ပျောက် ကွယ်လုခမန်း ဖြစ်နေပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းသို့ နှင်းထုကြီး၏ အကြားတွင် ပျောက်ကွယ်လုခမန်း ဖြစ် နေသော လွတ်လပ်ရေးကျောက်တိုင်ကြီး၏ အောက်ခြေရင်းတွင် တစ် ယောက်သော ထိုကဗျာဆရာသည် ၎င်း၏အဆုံးသတ်နိုင်သေးပုံမပေါ် သော ကဗျာတစ်ပိုဒ်ကို ၎င်းဘာသာ တစ်ကိုယ်ကြား မြည်တမ်းရွတ်ဆို နေခြင်းမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူသည် လွတ်လပ်ရေးကျောက်တိုင်ကြီးကို မှီကာ မြို့တော်ခန်းမ ကြီးဘက်သို့ မျက်နှာမူလျက် ခြေပစ်လက်ပစ် ထိုင်လျက် ရှိလေသည်။ အိပ်စက်ခြင်းကိုသာ မပြုသော်လည်း ကဗျာဆရာသည် သူ၏ မျက်လုံး များကိုမူကား မဖွင့်ချေ၊ မှိတ်ထားလေသည်။ သို့ရာတွင် သူ၏ အထက်နှင့်အောက် နှုတ်ခမ်းများသည် လှုပ်ရှားနေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နှင်းများ တဖွဲဖွဲကျဆင်းကာ အအေးဓာတ်သည် ရစ်ပတ်လျက်ရှိ သော်လည်း သဘာဝကို ကာကွယ်ခြင်းပြုရန်အတွက် ထိုကဗျာဆရာ၌ အရောင်အဆင်းပင် ထင်ရှားစွာ မမြင်ရတော့သော ကုတ်အင်္ကျီအဟောင်း တစ်ထည်တည်းသာ ရှိလေသည်။ သူသည် ထိုကုတ်အင်္ကျီဟောင်းကြီး ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ လုံချည်ကွင်းသည် လည်း အအေးဒဏ်ကို တွန်းလှန်ခြင်း ပြုနိုင်လောက်သော သက္ကလတ် ထည် မဟုတ်ချေ။ ပြည်တွင်းရက် ချည်လုံကွင်း အနွမ်းတစ်ထည်မျှသာ ဖြစ်လေသည်။ အဖာအထေးများနှင့်လည်း ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကဗျာဆရာသည် အသက်အစိတ်ခန့်ပတ်ဝန်းကျင်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။ သို့ရာတွင် အသက်မွေးလောက်သော အစားအစာနှင့် လိုအပ်သော ဆေးဝါးတို့ကို မှန်မှန်ကန်ကန် မှီဝဲခြင်း ပြုရဟန် မရှိသောကြောင့် ဖျော့တော့ နွမ်းနယ်နေပေသည်။ ညှိုးငယ် ပိန်ချုံးနေသကဲ့သို့လည်း ရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ထိုသူ၏ ဆံပင်များသည် ဆီနှင့် ဝေးကွာနေရသည်မှာ ကာလအတန်ကြာပုံ ပေါ်လေသည်။ သေသေသပ်သပ်မရှိ။ ဖားလျားကျနေ သည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် နုပျိုခြင်း ရှိသေးသည်ဟု ဆိုနိုင်လိမ့်ဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း သဘာဝ၏ ပုတ်ခတ် ညှဉ်းပန်းမှုများကို ကြာရှည်လေး မြင့်ခံခဲ့ရဟန်ရှိသောကြောင့် ညှိုးခြောက်နေပေသည်။ နေလောင်ထားပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             သို့ရာတွင် ကဗျာဆရာသည် ၎င်း၏ ကိုယ်ကိုသော်လည်း ကောင်း၊ ၎င်း၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ အချိန်နာရီ ကိုလည်းကောင်း အလျှင်းပင် အရေးထားရကောင်းမှန်း မသိသကဲ့သို့ကျောက်တိုင်ကြီးကို ခြေပစ်လက်ပစ် မှီကာ ၎င်း၏ တစ်ပိုဒ်သော ကဗျာ ကို ရွတ်ဆိုမြည်တမ်းလျက် ရှိလေသည် တလား..။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45562708328597,"sku":"","price":5400.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45562708361365,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_60b28e37-1ac0-41f4-a8b6-af5457921fe8.jpg?v=1730207101"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-၀ထ္ထုတိုပေါင်းချုပ်၃","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ဝထ္ထုတိုပေါင်းချုပ်(၃)","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eခေါင်းလောင်းထိုးသံ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\n\u003cstrong\u003e[\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e၁\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e]\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003eကောင်းကင်ပြင်တစ်ခုလုံးသည် ညိုညိုမှိုင်းမှိုင်းနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြေကြီးမှ တရိပ်ရိပ် တလွင့်လွင့်နှင့် တက်နေသော မီးခိုးများသည် မြေကြီးနှင့်ဝေး၍ ကောင်းကင်ပြင်သို့ တက်လာသည်နှင့်အမျှ ပျံ့နှံ့ကာ လွင့်ပါးနေကြပါ၏။ အာကာသက လေဆောင်သဖြင့် မီးခိုးမှိုင်းများသည် ကောင်းကင်ပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့လှုပ်ရှားကာ ညိုညိုမှိုင်းနေစေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပြာသောကောင်းကင်သည် မရှိတော့။ အဘယ်စကြာဝဠာသို့ ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းနေပါပြီလဲ။ ပြာသောကောင်းကင်ပြင်သည်ကား မရှိ တော့။ ဆိတ်သုဉ်းလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြေကြီးပြင်မှတက်လာသော မီးခိုးမှိုင်းများသည် ကောင်းကင်မှာ ပျံ့လွင့်နေ၏။ ရှိနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မငြိမ်းသာက သူမ ပင်ပန်းခြင်းကြီးစွာနှင့် ရပ်၍နေရာသော မြေကြီးပေါ်မှ တသကြေကွဲခြင်းဖြင့် ကောင်းကင်ကို လွမ်းဆွတ်စွာ မော်၍ ကြည့်နေသည်။ စိတ်၏ ချမ်းမြေ့ကြည်နူးခြင်းကို ပေးတတ်သော ကောင်း ကင်ပြာပြာကို ကြည့်ချင်မြင်ချင်၍နှင့် တူပါ၏။ ပြီးတော့ တစ်ယောက် တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပြာသောကောင်းကင်သည်ကား မရှိတော့..\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကောင်းကင်ပြင်တစ်ခုလုံးသည် ညိုညိုမှိုင်းနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဗန်းမော်တင်အောင် သူမ ပင်ပန်းကြီးစွာ တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေရသော မြေကြီး ပြင်မှ တရိပ်ရိပ် တလွင့်လွင့်နှင့်တက်နေသော မီးခိုးမှိုင်းများသည်သာ ကောင်း ကင်ပြင်မှာ ပျံ့လွင့်နေ၏။ ရှိနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့ရာတွင် မငြိမ်းသာက မျှော်လင့်ခြင်း ကြီးမားစွာဖြင့် ကောင်း ကင်ပြင်ကို မော့ကြည့်နေတုန်းပင် ဖြစ်ပါ၏။ ပြာသောကောင်းကင်ကို မတွေ့ ရသဖြင့် ဝမ်းနည်းတသ မိလာသလားကား မပြောတတ်။ ပုလဲဥလို မျက် ရည်ပေါက်များက မျက်လုံးအိမ်မှ ပါးပြင်ပေါ်သို့ တစ်ပေါက်ပြီးတစ်ယောက် စီးဆင်းကျလာနေပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကောင်းကင်ပြင်ကား ညိုညိုမှိုင်း၍သာနေပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e[\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e၂\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e] \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည် နီနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူ့သွေးများ...သွေးများ.....လူ့သွေးများဖြင့် ချောင်းစီးကာ ခြင်း ခြင်းနီနေပါ၏။ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးမှာ ရဲရဲနီနေပါ၏။ သွေးများ... လူ့ သွေးများ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မငြိမ်းသာက ပြာသောကောင်းကင်ပြင်ကို တသခြင်းအား ဆုံးရှုံး စွန့်လွှတ်ရသောအခါ၌ မျက်ရည်ကြီးငယ်ဖြင့် သူမ အနိုင်နိုင် အားခဲကာ ရပ်နေရသော မြေကြီးပြင်ကို ဝမ်းနည်းပက်လက် ငုံ့၍ကြည့်မိပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရေ၊ မြေ၊ တော၊ တောင်၊ မြစ်၊ ချောင်း၊ သမုဒ္ဒရာ၊ အင်းအိုင်၊ လူနေအိမ်ခြေများဖြင့် တစ်ခါက အင်မတန် သာယာစိုပြည်ခဲ့သော မြေ ကြီးက ဘယ်မှာလဲကွယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကောင်းကင်၌ ဆုံးရှုံးရခြင်းကို သက်သာစေအံ့အလို့ငှာ မြေကြီး ကိုငုံ့၍ ကြည့်မိပြန်သောအခါ၌လည်း မငြိမ်းသာတစ်ယောက်အတွက်မှာမူ ဘယ်မှာများလည်း သက်သာခြင်းရယ်..... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြေကြီးသည် ခြောက်သွေ့ ကာ အက်ကွဲနေပါ၏။ မီးလောင်မြေ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သစ်ပင်၊ ပန်းပင်တို့သည်လည်း မည်းနက်သော ငုတ်တိုများဖြင့် သာ ကျန်ရစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြို့ရွာတိုက်ဟာ အိမ်ခြေများအားလုံးသည် လဲပြိုကွဲကာ ပြာပုံ အတိသာ ရှိပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘယ်မှာလဲ သက်သာခြင်းရယ်..မငြိမ်းသာက သက်သာခြင်းကို မြည်တမ်းနေသည်။ ဤမြေကြီးပြင်ပေါ်မှာ တစ်ယောက်တည်း အသက်ရှင် ကျန်ရစ်တော့သော သတ္တဝါတစ်ကောင်လို သက်သာခြင်းကို ရှာနေပါ၏။ “ဘယ်မှာလဲ” သက်သာခြင်းရယ်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သက်သာခြင်းကိုကား မတွေ့ရ၊ သက်သာခြင်းသည်လည်း ကောင်း ကင်နှင့် မြေကြီးလို ဆိတ်သုဉ်း၍များ သွားနေလေပြီလော။ မငြိမ်းသာက စိုးရွံ့စွာဖြင့် သက်သာခြင်းကို ရှာနေ၏ ။ သက်သာခြင်းကိုကား မတွေ့ရ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မီးလောင်ထားသော မြေကြီးပြင်၏ တိုက်ပြိုတိုက်ပျက်များ၊ လမ်း ကြိုလမ်းကြားများမှ သွေးများ၊ သွေးများသည် ခြင်းခြင်းနီ စီးဆင်း၍ ထွက်နေပါ၏။ ဤသွေးများသည် ကောင်းကင်ပြင်တစ်ခုလုံးအား မီးခိုး မှိုင်းများက ဖုံးလွှမ်းသွားသလို မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးလည်း ဖုံးလွှမ်းသွားလိမ့် ဦးမည်လော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မငြိမ်းသာက ကောင်းကင်ကို မျှော်လင့်စွာ မော့ကြည့်ခဲ့ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကောင်းကင်၌ မျှော်လင့်ခြင်းကို မတွေ့ရသောအခါ စိတ်ပျက် ဝမ်းနည်းခြင်းများဖြင့် သူမ ရပ်နေသော မြေကြီးကို ငုံ့၍ကြည့်မိပြန်ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူ့သွေးများ...သွေးများ၊ လူ့သွေးများဖြင့် ချောင်းစီးကာ ခြင်းခြင်း နီနေပါ၏။ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးမှာ ရဲရဲနီနေပါ၏။ သွေးများ...လူ့သွေးများ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးကား နီနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e[\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e၃\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e] \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကောင်းကင်ပြင် တစ်ခုလုံးသည် ညိုညိုမှိုင်းနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည် နီနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏အကြားမှာ မငြိမ်းသာတစ်ယောက် က သက်သာခြင်းကို ရှာဖွေနေပါ၏။ ပြာနေသော ကောင်းကင်ကိုလည်း ရှာ၏။ စိမ်းလန်းစိုပြည်၍ သာယာခဲ့သော ရေ၊ မြေ၊ တော၊ တောင်နှင့် လူနေအိမ်ခြေကိုလည်း ရှာခဲ့၏။ ထိုသက်သာခြင်းများကိုကား တစ်ခု မတွေ့ခဲ့ရ၊ ဘယ်ရောက်သွားကြပြီလဲကွယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြေကြီးပြင်မှ ဟုန်းဟုန်းတောက် လောင်ကျွမ်းခဲ့သောမီး၏ မီးခိုးများက ပြောသော ကောင်းကင်ပြင်တစ်ခုလုံးဆီသို့ တရိပ်ရိပ်တက်ကာ ညိုညိုမှိုင်းနေစေပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြေကြီးကို သာယာစိုပြည်စေခဲ့သော လူများနှင့် သူတို့၏ အစု အဝေးကို စစ်ဆိုသော သတ္တဝါကြီးက ဖောက်ခွဲဖြိုဖျက်ကာ လောင်တိုက် သွင်းသွားခဲ့သည်မှာ ဘယ်လောက်များ ကြာခဲ့သေးလို့ပါလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မငြိမ်းသာက ထိုစစ်ဆိုသော ကြမ်းတမ်း ရက်စက်လှသည့် သတ္တဝါ ကြီးကို မျက်ဝါးဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်လိုက်ခဲ့ရ၍ ထိုသတ္တဝါကြီး၏ လက် ချက်ဖြင့်ပင် ဘယ်လောက်များ အသည်းနာဖွယ်ရာများကို ဆက်ကာ ဆက်ကာ အလူးအလဲ ခံခဲ့ရပါပြီလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည် သွေးများ၊ လူ့သွေးများဖြင့် ခြင်းခြင်းနီ နေပါ၏။ လူပေါင်း ဘယ်လောက်တောင် ဖမ်းစားသတ်ဖြတ်ခြင်းခံခဲ့ရ၍ ဤသွေးများက မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး ဖုံးလွှမ်းလုမတတ် စီးထွက်နေရပါသလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မငြိမ်းသာ သိသောစာရင်းတွင် လူလေးယောက်ပါရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မငြိမ်းသာက ဘုရင်ဂျီဘာသာဝင် မြန်မာအမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း သူမယောက်ျား ကိုသက်ရှည်က ဗုဒ္ဓဘာသာ မြန်မာ လူမျိုး ဖြစ်သည်။ မငြိမ်းသာနှင့် ကိုသက်ရှည်တို့ လင်မယားနှစ်ယောက် တွင် သားသမီးသုံးယောက် ရှိပါ၏။ သားအကြီး မောင်ဘခင်က ကွန်မြူနစ် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်၍ သမီးအလတ် ကြေးယုံက သူနာပြုဆရာမ ဖြစ်လေ သည်။ သားအထွေးဆုံး မောင်မြမောင်က ကျောင်းသား ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မငြိမ်းသာရဲ့ ယောက်ျား ကိုသက်ရှည်က ဂျပန်ဗုံးကြဲစဉ်က ဗုံးဆန် မှန်၍ သေဆုံးသွားကာ သားအငယ်ဆုံး မောင်မြမောင်က အင်္ဂလိပ်နှင့် ဂျပန် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားသဖြင့် ကျည်ဆန်မှန်ကာ သေဆုံးသွားခဲ့ရပြန်သည်။ သား အကြီး မောင်ဘခင်ကို ဂျပန်ကင်ပေတိုင်များက အမျိုးမျိုး ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်၍ ဘယ်အရပ်မှာ သစ်ပစ်လိုက်သည်ကိုကား မသိခဲ့ရ။ သမီး မကြေးယုံကအင်္ဂလိပ်တပ်များနှင့် အိန္ဒိယသို့ လိုက်ပါသွားစဉ်က ဂျပန်လေယာဉ်က ပစ်ခတ်သော စက်သေနတ်ကျည်ဆန် ထိမှန်၍ သေဆုံးသွားခဲ့ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မငြိမ်းသာ သိသောစာရင်းတွင် စစ်ဆိုသော သတ္တဝါကောင်ကြီး၏ လက်ချက်ဖြင့် လူလေးယောက် သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပါ၏။ သည့်အပြင် သူလို ဆုံးရှုံးခြင်းခံရသော ဇနီးသည်ပေါင်း၊ မိခင်ပေါင်း အဘယ်မျှ ရှိနေ လိမ့်ဦးမည်နည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယခုမူ မငြိမ်းသာသည် လင်သည်ဆုံးရှုံးခြင်း ခံခဲ့ရသော ဇနီး သည်အဖြစ်နှင့် လည်းကောင်း၊ သားသမီးသုံးယောက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော မိခင်အဖြစ်နှင့် လည်းကောင်း တစ်ယောက်တည်းသော မုဆိုးမ မိခင်အဖြစ် ဤမြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်၏အကြားမှာ ရပ်နေပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပြာသောကောင်းကင်ကလည်း မရှိတော့...\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စိမ်းလန်းသော၊ သာယာသော ဤမြေကြီးပြင်၌လည်း မီးလောင် မြေနှင့် အပြိုအပျက်များအကြားမှ သွေးများ...လူ့အသွေးများ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကောင်းကင်သည် ညိုညိုမှိုင်းနေ၏။ မြေကြီးကား ရဲရဲနီသော သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းပေကျံနေပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e[ ၄ ]\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သွေးများ... လူ့သွေးများဖြင့် ခြင်းခြင်းနီနေသော မြေကြီးနှင့် ညိုညိုမှိုင်းနေသော ကောင်းကင်၏အကြားမှာ မငြိမ်းသာက တစ်ယောက် တည်း ပင်ပန်းကြီးစွာဖြင့် ရပ်နေရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မိုးနှင့်မြေ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သာယာခြင်း ဘာတစ်ခုမျှမရှိ။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများဖြင့်သာ ဖုံးလွှမ်းခြိမ်းခြောက်လျက် ရှိနေပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မငြိမ်းသာသည် ပင်ပန်းလျက် ရှိ၏။ ကြောက်ရွံ့လျက်ရှိ၏။ ဒါမျှ မကသေး ဝမ်းနည်း၍ ယူကျုံးမရလည်း ဖြစ်နေပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လင်နှင့်တကွ သားသမီး သုံးယောက်စလုံးကို စစ်ဆိုသော သတ္တဝါ ကြီးက သူမ၏ နှလုံးသည်းပွတ်များအကြားမှ ရက်ရက်စက်စက် ဆွဲဆုတ်၍ ယူသွားခြင်းကို နာကျင်ခြင်းကြီးစွာဖြင့် ခံလာခဲ့ရပြီးသည့်နောက် သူမ၏နေအိမ်နှင့် လူ့တစ်လောကလုံးကို သွေးများ...သွေးများဖြင့် ရဲရဲနီပေကုန် စေကာ ဖုံးလွှမ်းသွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါ၏။ အပြိုအပျက်နှင့် မီးလောင်မြေကို သာ ကျန်ရစ်ခဲ့စေပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယခုမူ မငြိမ်းသာသည် မုဆိုးမ ဖြစ်ပါ၏။ သားသမီးများနှင့်တကွ အိုးခြေအိမ်ခြေများ အားလုံးကိုလည်း ဆုံးခဲ့ရပြီးဖြစ်၍ တစ်ယောက်တည်း သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ရပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူမ၏ လူ့တစ်လောကလုံးသည် ဟင်းလင်းပွင့်၍ လွင်တီးခေါင် ပမာ ဗလာကျင်းနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သာယာစရာမရှိ၊ ပျော်မွေ့စရာမရှိ အဆိုးဆုံးတစ်ခုက မျှော်လင့် ခြင်း မရှိတော့ခြင်း ဖြစ်ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်ယောက်တည်း မြေကြီးပေါ်မှာ လင်သေ၊ သားသမီးများ ဆုံးရှုံး၍ အသက်ရှင်နေရခြင်း၌ မည်သို့များ အနက်အဓိပ္ပာယ် ရှိနိုင်ပါဦး မည်နည်း။ တကယ်သာဆိုတော့ ဤအဓိပ္ပာယ် မရှိခြင်းမှာ မငြိမ်းသာတစ်ယောက်မျှသာ မဟုတ်။ စစ်ကြောင့် မုဆိုးမတွေ ဘယ်လောက်များရှိနေ ပါပြီလဲ။ စစ်ကြောင့် သားဆုံးရသော မိခင်တွေ ဘယ်လောက်များ ရှိနေ ပါပြီလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စစ်...စစ်...စစ်... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စစ်သည် လူ့လောကသို့ မရောက်လာမီပင် မိခင်တို့သည် ငိုရ၏။ မယားတို့သည် ငိုရ၏။ သားသမီးတို့သည်လည်း ငိုရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စစ်ရောက်လာသော ကာလ၌ မိခင်နှင့်တကွ သားသမီးများ အားလုံးပါ အတူတူ ရော၍ငိုရ၏။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စစ်ပြီးသွားသော အခါ၌ကား... မငြိမ်းသာသည် မငိုနိုင်တော့။ ငိုပါဦးလား မငြိမ်းသာရယ်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ငိုဖန်များ၍ မျက်ရည်ကို ကုန်နေပါပြီလော။ ငိုရဖန်များ၍ ငိုရခြင်းကို ကြောက်ရွံ့ နေပါပြီလား မသိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ငိုလေ...မငြိမ်းသာ၊ ငိုလေ... မငြိမ်းသာက မငိုနိုင်တော့..\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e( ၅ )\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကောင်းကင်သည် ညိုညိုမှိုင်းနေတုန်းပင် ဖြစ်ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြေကြီးသည်လည်း သွေးများ..လူ့သွေးများဖြင့် ရဲရဲနီနေတုန်းပင် ဖြစ်ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           မငြိမ်းသာက သက်သာရာလမ်းကို ရှာဖွေမတွေ့ဘဲ တစ်ယောက် တည်း ပင်ပန်းစွာနှင့် ရပ်နေရစဉ် မကြာမီကလေးကမှ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း ဘက်ဆီသို့ ဝင်ရောက်ပြေးသွားသော စစ်ဆိုသည့် သတ္တဝါကြီးက မိုးကုတ် စက်ဝိုင်းဆီမှပင် ပြန်၍ လှုပ်လှုပ်ရွရွနှင့် လုပ်၍နေပြန်ပါကော...\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မငြိမ်းသာက ကြောက်ရွံ့စွာ ရပ်နေရာမှ လက်တစ်ဖက်တွင် အဏုမြူနှင့် ဟိုက်ဒရိုဂျင် ဗုံးကြီးများကိုကိုင်ကာ နောက်တစ်ဖန် ထပ်၍ ပြန်ပြေးလာဦးမည့်သဏ္ဌာန်ဖြင့် လှုပ်လှုပ်ရွရွလုပ်နေသော သတ္တဝါကြီးကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ ငယ်သံပါအောင် တအားကုန်အော်၍ သတိလစ်ကာ ပြေးမိပြေးရာသို့ စွတ်ရွတ်၍ ပြေးလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မငြိမ်းသာတစ်ယောက် စိတ်များနောက်သွားရှာလေပြီလား မသိ နိုင်ပါ။ ဟုတ်မည်တော့ မထင်ပါ။ ခမျာ ကြောက်ရှာ၍သာ ဖြစ်ဟန်တူပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           သည်လို ပြေးမိပြေးရာပြေးရင်း မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီမှ သူ ရောက် လာမည့်အရေးကို မြူးထူးဟစ်အော် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သော စစ်သတ္တဝါ ကြီး၏ အမင်္ဂလာသံကြီးကို နားကွဲလုမတတ် ကြားလိုက်ရသောအခါ၌ ပြေးမိပြေးရာ စွတ်ရွတ်၍ ပြေးနေရာက သူမနှင့် မလှမ်းမကမ်း တောင် ကုန်းသာကလေးပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော ကက်သလစ်ဘုရား ရှိခိုးကျောင်းကလေးအတွင်းသို့ မငြိမ်းသာသည် သွေးအလန့်လန့် အထိတ် ထိတ်နှင့် ပြေးဝင်၍သွားမိပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“အနုမြူဗုံးနှင့် ကြဲမည်” ဘာသံကြီးပါလိမ့်မလဲ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အမင်္ဂလာအသံကြီး။ ဟိုက်ဒရိုဂျင်ဗုံးနှင့် ကြဲချင်ကြဲမည်။ မငြိမ်းသာက နားကို ပိတ်လိုက်၏။ နောက် ဘုရားရှိခိုးကျောင်း\/\/\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထဲသို့ အရူးမတစ်ယောက်လို ပြေးဝင်သွားကာ သူမ ယုံကြည်ကိုးကွယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသော ဘုရားရဲ့ ရှေ့တော်မှောက်တွင် ကြောက်ရွံ့စွာ ဒူးထောက်ကာ မျက်လုံး မှိတ်ထားလိုက်ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသည်အချိန်၌ မငြိမ်းသာလို လင်သေ၊ သားဆုံးခဲ့ရရှာသော ကမ္ဘာ့အရပ်ရပ် အပြည်ပြည်မှ မုဆိုးမနှင့် မိခင်များသည် မိုးကုတ် စက်ဝိုင်းဆီတွင် တလှုပ်လှုပ် တရွရွနှင့် ခြိမ်းခြောက်နေသော စစ်သတ္တဝါ ကြီးအား တားဆီး၍ ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန် ကမ္ဘာ့ ငြိမ်းချမ်းရေး ညီလာခံကြီး၌ ငြိမ်းချမ်းရေးခေါင်းလောင်းများ တညီတညွတ် တည်း ထိုးနေကြသည်ကို ကျေးဇူးပြု၍ နားထောင်လိုက်စမ်းပါဦးလား မငြိမ်းသာရယ်.....။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45562709835925,"sku":"","price":7560.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45562709868693,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_64d790af-572e-4060-92d1-2474b9dc6cf3.jpg?v=1730207138"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-၀ထ္ထုတိုပေါင်းချုပ်၂","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ဝထ္ထုတိုပေါင်းချုပ်(၂)","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eဆိုက်ကားသမားနှင့် မုဆိုးမသားအမိ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eဤသုံးဦးတို့၏ အကြောင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e၁\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          နွေခေါင်ခေါင် ပူလောင်ရနှင့် အိုက်ရ၊ စပ်ရသည့်အထဲ ဖုန်ကထူ၍ ရေ ကလည်း ရှားလိုက်ချေသေး၏။ ထိုအထဲတွင် ခြင်ကလည်း ဖွဲနှင့်ဆုပ်၍ ပက်နေသည်နှင့် မခြား။ ကိုက်လှခဲလှသည့်အကြားမှပင် ခြင်ထောင်ကို လည်း မရတတ်ချေ။ မည်ကဲ့သို့ပင်ရှိစေ အပယ်ခံ ဥက္ကလာပသည် ကုလားသေ ကုလားမော အိပ်စက်လျက်ရှိလေပြီ။ တခေါခေါနှင့် ခုနစ်အိမ်ကြား၊ ရှစ်အိမ်ကြားမျှပင် ဟောက်လျက်ရှိလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အချိန်မှာ ညကိုးနာရီသာသာခန့် ဖြစ်၏။ တစ်နေ့လုံး ပူထား သဖြင့် လေသည် ငြိမ်လျက်ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရန်ကုန်မြို့တွင်း၌မူကား ညသည် လှပတုန်းပင်ဖြစ်၏။ နုတုန်း ပျိုတုန်းနှင့် အရွယ်ကောင်းတုန်းလည်း ဖြစ်၏။ သွားကြ၊ လာကြ၊ ပျော်ကြ၊ ပါးကြနှင့် စားကြ၊ သောက်ကြတုန်းလည်း ဖြစ်၏။ ည ၉ နာရီခွဲပွဲ ရုပ်ရှင် ကြည့်ရင်း အအေးဓာတ်ခံသူများ၊ လေဟာပြင် ညဈေးတန်းဘက်တွင် သရေစာ စားကြသူများ၊ အင်းလျားဘက်တွင် မော်တော်ကားနှင့် လေညင်း ခံကြသူများနှင့် ကမ်းနားလမ်းဘက်ရှိ မြနန္ဒာတွင် အအေးသောက်ကြသူများ စည်ကားသိုက်မြိုက်လျက်ရှိတုန်း ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့ရာတွင် ရန်ကုန်မြို့တော်၏ အရန်မြို့၊ သို့မဟုတ် နောက် ဆက်တွဲ ဥက္ကလာပမူကား ပူအိုက်ရနှင့် ခြင်ကိုက်လှသည့် အကြားမှပင် ကုလားသေ ကုလားမောအိပ်လျက် ရှိလေသည်။ တခေါခေါနှင့် ဟောက်ကာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျလျက် ရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e[၂]\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အချိန်မှာ ည ၉ နာရီသာသာခန့်ဖြစ်၏။ တစ်နေ့လုံး ပူထား သဖြင့် လေသည် ငြိမ်လျက်ရှိ၏။ မည်ကဲ့သို့ပင်ဖြစ်စေ ဥက္ကလာပ မြို့သူ မြို့သားများသည် ယင်းသို့ စောစောစီးစီး အိပ်မောကျနိုင်ဖို့ လိုအပ်သည်။ အရေးလည်း ကြီးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e              သင်းတို့တစ်တွေသည် များသောအားဖြင့် တစ်နေ့လုပ်မှ တစ်နေ့ စားကြရသူများ ဖြစ်သည်။ အလုပ်နှင့်လက် အပြတ်မခံနိုင်ကြသော မရှိ ဆင်းရဲသား အလုပ်ကြမ်းသမားများက များသည်။ ဆိပ်ကမ်းကုန်တင်ကုန်ချ အလုပ်သမားများ၊ စက်ရုံ အလုပ်ရုံ အလုပ်သမားများ၊ ခေါင်းရွက်ဗျပ်ထိုး ဈေးသည်များ၊ ဆိုက်ကားသမားများနှင့် နေ့စား အလုပ်ကြမ်းသမားများ လည်း ဖြစ်ကြသည်။ သည် အသင်းတို့တစ်တွေသည် တစ်နေ့လုံးလုံး နေပူကြီးထဲတွင် ရှိသမျှ သော အင်အားများကို ခြစ်ထုတ်၍ အလုပ်လုပ်ကြရသူများ ဖြစ်သည်။ နေကလည်းညှဉ်း၊ အားကလည်း ကုန်လျက်ရှိကြသူများ ဖြစ်သည်။ သင်း တို့တစ်တွေ၏ အသားအရေများသည် ခန်းခြောက်လျက် ကြွက်သားနှင့် အကြောအမျှင်များသည်လည်း ဖွတ်ဖွတ်ကြေလျက် ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နေပူချစ်ချစ်ကြီးထဲတွင် အလုပ်ရှင်များအား ရောင်းချခဲ့ရသော အားအင်များကို ပြန်လည် ဖြည့်စွက်ပေးနိုင်ရန် လိုအပ်သော အာဟာရ နှင့် ဆေးဝါးများကို သူတို့တစ်တွေသည် မတတ်နိုင်ကြချေ။ မသေရုံ တစ်မည်မျှသော လုပ်ခကလေးများနှင့် မသေထမင်း၊ မသေဟင်းကလေး များလောက်ကိုသာ အလျဉ်မပြတ်အောင် စားသောက်နေကြရသည်။ အသက်ရှင်နေကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အသက်မွေးလောက်သော အာဟာရကိုမျှ သင်းတို့ကိုယ်ကိုမှ သင်းတို့ မကျွေးမွေးနိုင်ကြသောအခါ ဝဝလင်လင် အိပ်စက်ခြင်းပြုဖို့မှ တစ်ပါး ယင်းနောက်ပိတ် ခွေးများအတွက် အခြား ကိုးကွယ်ရာမရှိတော့ချေ။ နောက်တစ်နေ့တာ အသက်ရှင်ဖို့ အရေးအတွက် သူတို့ ဖြစ်သည့်နည်းနှင့် အိပ်စက်နိုင်ဖို့ လိုသည်။ ပူလှလောင်လှသည့်အထဲ ဖွဲနှင့်ဆုပ်၍ ပက်နေ သည်နှင့်မခြား၊ ခြင်ကိုက်နေသည့်အကြားမှ ခြင်ထောင်မရှိဘဲနှင့်လည်း သင်း တို့တစ်တွေသည် ကုလားသေ၊ ကုလားမော အိပ်စက်လျက်ရှိကြသည်။ တခေါခေါနှင့် ခုနစ်အိမ်ကြား၊ ရှစ်အိမ်ကြားမျှပင် ဟောက်လျက်ရှိကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e[၃]\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမှတ်(၂) မော်တော်ယာဉ်လိုင်း၏ ဂိတ်ဆုံးဖြစ်သော ဥက္ကလာ၏ အစွန်ပိုင်းရပ်ကွက်သည် ပူလောင်ခြင်း၊ အိုက်စပ်ခြင်းနှင့် ခြင်ကိုက်ခြင်း များအားလုံး ပေါင်းစည်းထားသော ည၏ အမှောင်ထုဝယ် နစ်မွန်းမိန်းမော နေဟန်ရှိသည်။ တဲပုတ်နှင့် အိမ်ငယ်များအားလုံးပင် မီးများငြိမ်းသတ်ကာ ငြိမ်သက်လျက်ရှိသည်။ သို့ရာတွင် ကွင်း၏အစပ်ဘက်တွင် ဖြစ်ကတတ် ဆန်းနှင့် လူနေ၍ဖြစ်ရုံမျှ ဆောက်လုပ်ထားရဟန်ရှိသော တဲငယ်တစ်ခု အတွင်း၌ကား မကြာခဏ တဟွပ်ဟွပ် ချောင်းဆိုးသံကို ကြားရသည်။ ချောင်းသံမှာ အအေးမိသော ချောင်းနှင့်မတူဘဲ မီးယပ်ချောင်းနှင့်တူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အသက်ရှူ မှားတော့မလောက် တဟွပ်ဟွပ်ချောင်းဆိုးလိုက်ရ ပြီးသောအခါတိုင်း မရင်သည် တစ်ခါတည်းပင် အသက်ထွက်ရမည်လောက် မော၍မော၍ သွားလေသည်။ “ငါ့နှယ်နော်..... တစ်ခါတည်း အသက်ပါသွားရင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ”ဟုလည်း ညည်းညူ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မရင်အဖို့ အသက်ရှင်နေရခြင်းသည်ပင် ကြီးမားလှသော ဝဋ်ဒုက္ခ တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လေသည်။ ဆေးရုံတက်ဖို့နှင့် ဆေးကုဖို့ကား ထားဘိဦး၊ မသေရုံ စားရဖို့အရေးနှင့် ဖြောင့်ဖြောင့်ကလေးအိပ်နိုင်ဖို့ အရေးများပင် ခပ် ကျပ်ကျပ် ဖြစ်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အနည်းငယ် အမောပြေသွားသလိုရှိသောအခါ မရင်သည် ၎င်း ၏ဖျာဘေးတွင် အဆင်သင့်ထားရှိသော ကွမ်းရွက်နှင့် ဆားကို လှမ်းယူကာ ငုံလိုက်ရသည်။ မရင်၏ ဆေးကား ဒါပဲ ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကွမ်းနှင့် ဆားရည်များ လည်ချောင်းထဲသို့ ဆင်းသွားသဖြင့် အနည်းငယ်သက်သာ ခံသာသလိုရှိသည်။ ယင်းသို့ သက်သာခံသာတုန်း အချိန်ကလေး မရင်သည် ဆိုက်ကားအနင်းထွက်နေသော လင်လုပ်သူနှင့် သူ့ ပထွေးနှင့် စကားများ ရန်ဖြစ်ပြီးနောက် အိမ်မှထွက်သွားသည်မှာ သုံးရက်မျှရှိပြီဖြစ်သော သားလုပ်သူကို လှမ်း၍မျှော်ရပြန်သည်။ သားနှင့် လင် သို့မဟုတ် သခင်နှင့် ဘုရားတို့ကို မျှော်ရတိုင်း မရင်သည် မောလာ ရပြန်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤပထွေးနှင့် ၎င်း၏ မယားပါသား တို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မတည့်ကြသောကြောင့် ဖြစ်လေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မယားပါသားနှင့် ပထွေးတို့သည် တည့်ခဲလှသည်။ ထိုအကြောင်း ကို မသိ၍သော် လည်းကောင်း၊ မစဉ်းစားမိဘဲသော်လည်းကောင်း မရင် သည် နောက်အိမ်ထောင် ပြုခဲ့ခြင်းတော့ကား မဟုတ်ချေ။ သိလျက် စဉ်းစား မိလျက်အကြားမှ မည်ကဲ့သို့မျှ မတတ်နိုင်၍ နောက်လင်ယူလိုက်ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မရင်၏ ပထမ လင်ကြီးမှာ လက်သမားဖြစ်လေသည်။ လွတ် လပ်ရေး မရမီကလေးက အိမ်ထောင်ကျပြီးနောက် ဦးဝိစာရကွက်သစ်တွင် ဣန္ဒြေရရကလေး နေနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ပထမ လင်ကြီးနှင့် မရင်သည် ဆယ် နှစ်ခန့်မျှ ပေါင်းသင်းရသည်။ သားတစ်ယောက် ရသည်။ ထိုသားကလေး ကိုးနှစ်သားခန့်တွင် လက်သမားဆရာသည် တိုက်အပေါ်ထပ်မှ လိမ့်ကျ ၍ သေဆုံးသွားလေသည်။ မရင် မုဆိုးမဖြစ်ရသောအခါ အသက်သုံးဆယ် မျှပင် မရှိတတ်သေးချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လက်သမားဆရာသည် မရင်တို့ သားအမိအတွက် ဘာပစ္စည်း မျှ ချန်မထားခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် မုဆိုးမဖြစ်ရလျှင် ဖြစ်ရခြင်း မရင်သည် ဆေးပေါ့လိပ် အလိပ်သင်ရသည်။ တော်တော်ကလေး ဟန်လာသောအခါ ဆေးလိပ်ခုံတစ်ခု၌ အလုပ်ဆင်းရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဆေးလိပ်လိပ်ရသောအလုပ်သည် အတော်အညောင်းခံရသော အလုပ်ဖြစ်လေသည်။ သို့ရာတွင် တစ်နေ့လျှင် သုံးလေးကျပ်ထက်တော့ ပို၍ မဝင်ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           မုဆိုးမ မရင်သည် ၎င်း၏သားကလေးကို ကျောင်းဆက်၍ မထားနိုင်သဖြင့် သည်အတိုင်း ပစ်ထားရလေသည်။ လူကြီးမိဘနှင့် ဆရာသမားများက ကွပ်ညှပ်ထိန်းသိမ်း၍ ပညာသင်ပေးရမည့် အသက် အရွယ်တွင် သာအေးသည် အထိန်းအကွပ်မရှိဘဲ ပစ်အထားခံရသောအခါ လူဘော်လူကြော့ကလေး ဖြစ်လာသည်။ လူလေကလေး ဖြစ်လာသည်။ မိခင်လုပ်သူ အလုပ်ဆင်းနေခိုက် တစ်နေ့လုံး သွားချင်ရာသွား၊ လည်ချင် ရာလည်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ညသန်းခေါင်သန်းလွဲမှပင် အိမ်သို့ပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         မရင်သည် ၎င်း၏သားကလေးကို ကိုးနှစ်သားအရွယ်လောက်မှ အစပြုကာ တစ်စထက်တစ်စ လက်လွှတ်လာရသည်။ ထို့ကြောင့် သာအေး သည် ပို၍ပို၍ ပျက်စီးလာသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ မိခင်၏ အလစ်တွင် ခြေ စောင့်လက်စောင့်ထားသော ငွေစကလေး ငါးကျပ်၊ တစ်ဆယ်ကိုပင် ခိုးယူ ကာ အိမ်သို့ သုံးလေးရက်မပြန်ဘဲ နေတတ်သည်။ ထိုအခါများ၌ မရင်သည် သားလုပ်သူအတွက် ပူပန်ကာ အိပ်စက်မပျော်နိုင်ဘဲ ဖြစ်ရပြန်သည်။ သာအေးသည် မုဆိုးမ မိခင်ကို မသနား၊ မညှာတာ၊ များစွာ ဒုက္ခပေးသော သူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e[ ၄ ]\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           မဟာရန်ကုန် စီမံကိန်းကို လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ရန် အတွက် ဦးဝိစာရကွက်သစ်ကို ဖျက်သိမ်း ရှင်းလင်းကြသောအခါ မရင် သည် ခွေးနေစရာမရှိဆိုသောစကားလို ဖြစ်ရလေသည်။ ထို့ကြောင့် မိမိတို့ နှင့် တစ်ခန်းစီ၍ နေထိုင်ကြသော ဆိုက်ကားနင်းစားသူ ဦးထွန်းခင်ဒေါ်လှတို့ လင်မယားနှင့် ကပ်ရပ်ကာ ဥက္ကလာပသို့ ပါလာရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            ဦးထွန်းခင်သည် ကိုယ်ပိုင်ဆိုက်ကားနင်းသူ ဖြစ်သည်။ သားသမီးတစ်ယောက်မျှလည်း မထွန်းကားသောကြောင့် ချောင်ချောင်လည်လည် ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဥက္ကလာပတွင်ရသော မြေကွက်တွင် တဲတစ်လုံး ဆောက် နိုင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မရင်တို့ သားအမိသည် ဥက္ကလာပသို့ ဦးထွန်းခင်တို့ လင်မယား နှင့်ကပ်လျက် လိုက်ပါလာပြီးနောက် လေးငါးလခန့်အကြာတွင် ဒေါ်လှတင် ဆုံးလေသည်။ ဒေါ်လှတင်ကို သင်္ဂြိုဟ်ဖို့ရန်အတွက် ငွေပိုမရှိသဖြင့် ဦးထွန်း ခင်သည် ၎င်း၏ ဆိုက်ကားကို ရောင်းချထုခွဲလိုက် ရလေသည်။ ကိုယ်ပိုင် ဆိုက်ကားဘဝမှ အငှားဆိုက်ကားနင်းသမား ဖြစ်လာရသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းသို့ မုဆိုးဖိုနှင့် မုဆိုးမ ဖြစ်လာကြသော ဦးထွန်းခင်နှင့် မရင် တို့သည် တဲတစ်လုံးအတွင်း အတူနေထိုင်ကာ ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် လုပ် ကိုင်ကြသည်။ ဦးထွန်းခင်က ဆိုက်ကားနင်းသည်။ မရင်က ဆေးလိပ်ခုံ အလုပ်ဆင်းသည်။ ကြားက လွတ်နေသော သာအေးကတော့မူ အရင်အတိုင်း ပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နှစ်အတန်ကြာမျှ အတူတကွ နေထိုင်လာကြသူချင်းဖြစ်၍ မရင် သည် မယားမရှိသော ဦးထွန်းခင်နှင့်အတူ နေထိုင်ရခြင်းကို ဘာမျှ အထွေ အထူး မစဉ်းစားမိချေ။ ၎င်းအပြင် ဦးထွန်းခင်သည် အသက်ငါးဆယ်နီးပါး ခန့်အရွယ်ဖြစ်၍ မရင်သည် ၎င်းထက် အသက် ၁၅ နှစ်သာသာမျှ ကြီးသော ထိုမုဆိုးဖိုကြီးကို ဦးလေး သားချင်းကဲ့သို့ သဘောထားလေသည်။ ထမင်းဟင်းများ ချက်ပြုတ်ကျွေးမွေးရုံမက ၎င်း၏အဝတ်အစားများကိုပင် လျှော်ဖွပ်ပေးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဖွဲတစ်ဆုပ်ကိုနိုင်သော ယောက်ျားများသည် သားစိတ်၊ မယား စိတ် ရှိတတ်ကြသည်ဆိုသောစကားကို မရင်သည် အမှတ်မဲ့ သဘောထား ခဲ့သည်။ ၎င်းအပြင် ဦးထွန်းခင်သည် ဆိုက်ကားနင်းစားနိုင်လောက်အောင် ကျန်းမာသန်စွမ်းသော လူကြီးတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်သည်မဟုတ် သလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သာအေးသည် တစ်ညသောအခါ မရင် ဝှက်ထားသော ခြေစောင့် လက်စောင့် ငွေစကလေးများထဲမှ ငါးကျပ်တန်တစ်ရွက်ကို ခိုးယူကာ အိမ်မှထွက်ပြေးသွားလေသည်။ သူသည် လေးငါးရက်ကြာမျှ နေအိမ်သို့ ပြန် မလာချေ။ ယင်းသို့ သာအေးကလည်းမရှိ၊ နှစ်ယောက်တည်း အိပ်စက် ခြင်းပြုရသော ညတစ်ည၌ ဦးထွန်းခင်သည် ရဲဆေးတင်ရန် အရက်များသောက်စားလာပြီးနောက် မရင်၏ ခြင်ထောင်အတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ ဝင်အိပ်စက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         မရင်က မသင့်လျော်သည့် အကြောင်းကို တိုးတိုးတိတ်တိတ် တောင်းပန်လေသည်။ သို့ရာတွင် မူးရူးနေသော ဦးထွန်းခင်သည် အကြမ်း ဖက်လေတော့သည်။ “ငါ မနေနိုင်တော့လို့ပါ မယ်ရင်ရယ်” မူးမူးနှင့် ထိုကဲ့သို့ ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e[၅]\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သာအေးနှင့်တကွ အိမ်နီးနားချင်းများ မရိပ်မိရအောင် မရင်နှင့် ဦးထွန်းခင်တို့သည် ထိုကဲ့သို့ အခြေမပျက် ပိပိရိရိနှင့် တစ်နှစ်ခန့်မျှ တိတ် တိတ်ပုန်း ဆက်ဆံနေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့ရာတွင် ထိုအမှုမျိုးသည် ကြာ ရှည်လေးမြင့် ဖုံးကွယ်ထား၍ ရနိုင်ကောင်းသောအမှုကား မဟုတ်ချေ။ တစ်စ ထက်တစ်စ ဘေးလူများ သိလာကြသည်။ ထို့ကြောင့် မထူးတော့ပြီဖြစ်၍ အတိအလင်း နေထိုင်ခြင်း ပြုလိုက်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သာအေးသည် သိတတ်စပြုလာပြီဖြစ်သော အသက်အရွယ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သဖြင့် ဦးထွန်းခင်ကဲ့သို့ လူကြီးတစ်ယောက်အား သူ့ အမေက လင်လုပ်နေခြင်းကို အနည်းငယ်မျှ သဘောမကျချေ။ ရှက်လေ သည်။ သို့ရာတွင် အမေနှင့် ပထွေးတို့နှင့် ကင်း၍လည်း မနေနိုင်ပြန်ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သာအေးက ၎င်းအား သူ့အမေနှင့် အနည်းငယ်မျှ သဘောမတူ ခြင်းကို ဦးထွန်းခင် သိလေသည်။ ထို့ကြောင့် သာအေးကို ကျေနပ်အောင် အမျိုးမျိုး ချော့မော့နှစ်သိမ့်ကြည့်သည်။ ထိုသို့ နှစ်သိမ့်ချော့မော့ခြင်း ပြု လေလေ သာအေးသည် ပိုဆိုးလေလေဖြစ်သည်။ ရှက်သည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45562711212181,"sku":"","price":2970.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45562711244949,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e8ccf36a-9ea7-4636-a6a2-07c2a5f7cf30.jpg?v=1730207158"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-၀ထ္ထုတိုပေါင်းချုပ်၁","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ဝထ္ထုတိုပေါင်းချုပ်(၁)","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eမမလေးပန်စရာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e၁\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          မြောက်လေက သုတ်လှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပဲခူးမြို့ လူကုံထံပိုင်း လိပ်ပြာကန်ဘက်တွင် ဖြစ်လေသည်။ ကန်ဘက် သို့ မျက်နှာမူ၍ ဆောက်ထားသော ဆင်ဝင်နှင့် တိုက်ခံအိမ်ကြီး၏ ဧည့်ခန်း ဆောင်ဦး မျက်နှာစာ ပြတင်းပေါက်ဝယ် အသက် ၂ဝ သာသာခန့် ဖြူဖြူချော ချော မိန်းမပျိုတစ်ယောက်သည် မြောက်လေပြန်ဦးဝယ် လှုပ်ကစားနေသော ခြံစည်းရိုး ပုဏ္ဏရိပ်ပင်ကလေးများကို လှမ်း၍ကြည့်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကဗျာဆရာ ကိုသန်းဆွေက မိန်းမပျို၏နောက်ပိုင်းကို တစ်ချက်မျှ လှမ်း ၍ မော်ကြည့်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နွဲ့” သူက ခပ်အေးအေး ခေါ်လိုက်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နွဲ့က ပုဏ္ဏရိပ်ပင်ကလေးများကို ကြည့်နေရာမှ ချာခနဲလှည့်ကာ သူ့ကို ကြည့်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘာပြောမလို့လဲ ဟင် ကိုသန်းဆွေ” နွဲ့က သူ့ကို မခို့တရို့ပင် ပြုံးလိုက် ရင်းက မေးနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကိုယ်တို့ ဒီလိုပဲ နေသွားရတော့မှာလား နွဲ့ ရယ်” သူက ကဗျာဆရာပီပီ ပင်ဘဲနှစ်လုံးဆင့်ကာ ကဗျာဆန်ဆန် အဖြည့်ခံပေးလိုက်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နွဲ့ က အသံကလေးများထွက်အောင်ပင် တခစ်ခစ် ရယ်ပစ်လိုက်ပေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နွဲ့ ရှေ့မှာ မျက်နှာကလေးနှင့် တွေ့ နေရာမှ ကဗျာဆရာကိုသန်းဆွေ က နွဲ့ ကို အလန့်တကြားပင် မော်၍ကြည့်လိုက်သည်။ ဖွဲ့ ရယ်လိုက်ပုံကို သူက အံ့သြသွားပါသည်။ နို့က သူ့ကို ခနိုးခနဲ့ ရယ်လိုက်တာများလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဪ” သူ့ပါးစပ်မှ လွှတ်ခနဲ ထွက်သွားသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နွဲ့ က မျက်နှာပိုး သတ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မဟုတ်သေးဘူး ကိုသန်းဆွေ၊ ရှင့်ဟာက ဟုတ်ကို မဟုတ်သေးဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           `\u003cspan\u003eနွဲ့ က ညည်းညည်းညူညူနှင့် ပြောလိုက်သည်။ ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘယ်လိုများ မဟုတ်ရတာလဲ နွဲ့ ရယ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \" ကိုသန်းဆွေနဲ့ နွဲ့တို့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ခုလို သမီးရည်းစားဘဝနဲ့ နေလာကြတာ ဘယ် လောက် ကြာပြီလဲကွယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူကတော့ သူ့အမြင်ကို သူ့စကားလုံးကလေးတွေနှင့်သာပဲ ပြောနေ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ခက်တော့တာပဲ ကိုသန်းဆွေ တစ်ယောက်တော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နွဲ့ က ကိုသန်းဆွေကို ပြောရမှာ အားနာသကဲ့သို့ ပြောလက်စ စကား ကို ဆုံးအောင်မပြောနိုင်ရှာဘဲ တစ်ပိုင်းတစ်စနှင့် ရပ်ထားလိုက်ကာ သူမရဲ့ ချစ်သူကို သနားမိသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေမိပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘာများ ခက်ရပြန်တာတုန်း နွဲ့ ရယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကဗျာဆရာကတော့ ကဗျာသာပဲ ဆန်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နွဲ့ ဘာပြောရဦးမှာလဲ ကိုသန်းဆွေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           နွဲ့ က စိတ်ပျက်စွာ ပြောလိုက် လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကိုယ်တို့ လက်ထပ်ဖို့ ကိစ္စပေါ့ ” . ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ ဒါကြောင့် ရှင့်ကို ခက်တယ်လို့ ပြောရတာပဲ ကိုသန်းဆွေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “လာပြန်တုန်းပဲလား ဒီခက်တယ်ဆိုတာ နွဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မဟုတ်သေးဘူး ကိုသန်းဆွေ ရှင်ဟာလေ လူ့လောကအပြင်ဘက်မှာ တစ်ယောက်တည်း ရောက်နေပြီး ရှင့်ဘာသာရှင် စိတ်ကူးယဉ်နေတဲ့ လူ တစ်ယောက်ပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မပြောရက်သော်လည်း မလွှဲသာသဖြင့် နွဲ့ က သူ့မျက်နှာကို သနား သလို၊ အားနာသလိုကြည့်ရင်း တစ်လုံးချင်း ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်ရရှာ ပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူက မည်သို့မျှတော့ ပြန်မပြော၊ ဟုတ်များပဲ ဟုတ်နေလို့လား ကဗျာ ဆရာရယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နွဲ့ ပြောတာကိုပဲ သူက အသား နားထောင်၍ နေရှာသည်။ သူ့ကို လူ့လောက အပြင်ဘက်မှာ ရောက်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါတဲ့။ နွဲ့ က သည်ဟာ နှင့်ပင် မပြီးလိုက်သေးတော့ တစ်ယောက်တည်း သူ့ဘာသာသူ စိတ်ကူးများ ပင် ယဉ်နေလိုက်သေးသော လူတစ်ယောက်ပါတဲ့လေ..။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူက နွဲ့ ပြောတာကို အငေးသား နားထောင်ရင်း စဉ်းစားနေသလား...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရှင်လည်း ပညာတတ်တစ်ယောက်ပဲ ကိုသန်းဆွေ၊ ရှင် တတ်ထားတဲ့ ပညာတွေနဲ့ ရှင့်ဘာသာရှင်ပဲ စဉ်းစားကြည့်စမ်းပါဦးတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူက ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် ငြိမ်နေသဖြင့် နွဲ့က ဆက်လက်၍ သြဝါဒများ ပေးနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူက မည်သို့မျှတော့ ပြန်မပြော၊ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများဖြင့် ဖွဲ့ ပြောနေ တာကိုပဲ အသားကြည့်ရင်းက ငြိမ်သက်စွာပင် နားထောင်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဗမာပြည်ထောင်စုတစ်ခုလုံး မီးဟုန်းဟုန်းတောက်ပြီး လူမှန်သမျှ ကယ်ပါယူပါ တစာစာဖြစ်နေတဲ့ ခုလိုအချိန်ဆိုး အခါဆိုးကြီးမျိုးမှာ ရှင့်ဘာသာ ရှင့်တစ်ယောက်တည်း “အေးရိပ်သာတဲ့ ပြည်ညောင်ညိုရဲ့ ဒိုးယိုစီးနေတဲ့ နဒီ တွင်းမှာ နွေရဲ့ နောက်ဆုံးသော နှင်းဆီတစ်ပွင့် မောင့်အိပ်မက်ရဲ့ ဧကရီ”တဲ့ စိတ်ကူးယဉ် ကဗျာကလေးတွေကို သီကုံးပြီးနေနိုင်တာများ ဘွင်းဘွင်းပြော ရင်တော့ ကိုသန်းဆွေကို နွဲ့ဖြင့် အံ့ပဲအံ့လို့ မဆုံးနိုင်ပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နွဲ့က သူ့ကို မကြည့်တော့ဘဲ ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်ဘက်ဆီသို့ လှမ်း မျှော်၍ကြည့်ရင်း ပြောနေပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နွဲ့ စကား ဆုံးသွားသောအခါ ကဗျာဆရာက ပြုံးလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဗမာပြည်ထောင်စုကြီး မီးဟုန်းဟုန်းတောက်တာနဲ့ ကဗျာမစပ်ရတော့ ဘူးလား နွဲ့” သူက မေးခွန်းသစ်ဖြင့် အဘိဓမ္မာဆရာဆန်ဆန် မေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အပြင်ဘက်သို့ ငေးကြည့်နေရာမှ နွဲ့ ချာခနဲလှည့်ကာ သူ့ကိုကြည့်လေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရှင့်မေးခွန်းကို ကောင်းကောင်း မသဲကွဲလိုက်လို့ ကိုသန်းဆွေ နောက် တစ်ခေါက်ပြန်ပြီးတော့ မေးလိုက်စမ်းပါဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          `\u003cspan\u003eနွဲ့ က ကျားမလေးသဖွယ် သူ့ကိုကြည့်ရင်း မေးလိုက်လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဗမာပြည်ထောင်စုကြီး မီးဟုန်းဟုန်းတောက်နေတာနဲ့ပဲ ကဗျာဆရာ တစ်ယောက်ဟာ သူ့ကဗျာသူ မစပ်ရတော့ဘူးလားလို့ မေးလိုက်တာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူက ပြုံး၍ ခပ်အေးအေးပင် ပြောလေသည်။ “သြ ... ကဗျာဆရာဟာ သူ့ကဗျာသူ မစပ်ရတော့ဘူးတဲ့လား.....” ကဗျာဆရာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကထုပ်မှာ ကရင်တွေနဲ့ တိုက်ပွဲကြီးဖြစ်တဲ့နေ့က ရှင်က ဟင်္သာကုန်းမှာ တစ်ယောက်တည်းသွားပြီး ရေးလာခဲ့တဲ့ “မောင့်အိပ်မက်ရဲ့ ဧကရီ”ဆိုတဲ့ ကဗျာ ကို နွဲ့ က သိမ်းထားတယ် ထင်လို့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟင် ... နွဲ့ မသိမ်းထားဘူလား၊ ဒီကတော့ နွဲ့ အတွက် အမြတ်တနိုး ရေးလာခဲ့ရတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နွဲ့ ဆုတ်ပြီးတော့ မီးရှို့ပစ်လိုက်တယ် ကိုသန်းဆွေ၊ ဒီဟာကို မပြော ဘူးလို့တော့ နေတာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဆုတ်ပစ်တယ် ... မီးရှို့ပစ်လိုက်တယ် ... ဟုတ်လား နွဲ့ရယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နွဲ့ က သူ့ကိုမကြည့်တော့ ပြန်၍လည်း စကားမပြောတော့ဘဲ အပြင် ဘက်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူက ဝမ်းနည်းပက်လက်နှင့် ခေါင်းကို ခါနေလိုက်သည်။ သနားစရာ ကဗျာဆရာ ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အတန်ကြာအောင်ပင် စကားမပြောနိုင်ကြ တော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နွဲ့ ကတော့ ခြံစည်းရိုးတွင် လှပစွာစီတန်းစိုက်ပျိုးထားသော ပုဏ္ဏရိပ်ပင် ကလေးများကို အသားကြည့်နေစဉ် သူက ခေါင်းငုံ့ စဉ်းစားနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စစ်ကားများ သနပ်ပင်ဘက်သို့ ဝေါခနဲ၊ ဝေါခနဲ ဖြတ်သွားသံသည် မကြာခဏ ကြားရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အတန်ကြာပင် စကားမပြောနိုင်ကြဘဲ တိတ်ဆိတ်၍ နေရာမှ ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နွဲ့” ဟု ကဗျာဆရာက ညှစ်ထုတ်၍ရလာသော အသံကလေးဖြင့် တိုးတိုးခေါ်လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နွဲ့က သူ့ကို လှည့်၍ကြည့်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           နွဲ့ က သူ့ကို ပကတိ ဣန္ဒြေရရပင် ကြည့်နေပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နွဲ့ ရဲ့ ပကတိဣန္ဒြေရရမျက်နှာကို သူက အားယူ၍ကြည့်ရင်း .... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကရင်တွေနဲ့ ကထုပ်မှ တိုက်ပွဲဖြစ်တာနဲ့ ကိုသန်းဆွေ ကဗျာရေး နေမိတာ ဘယ်လိုများ အပြစ်ရှိလို့လဲ နွဲ့ ရယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူက ကဗျာဆရာပီသစွာပင် မေးလိုက်လေသည်။ နွဲ့က သူ့ကို ကြည့်နေရင်း မျက်နှာမှာ ညှိုးသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ပဲခူးတစ်မြို့လုံး သေမှာလား၊ ရှင်မှာလားဆိုပြီး တထိတ်ထိတ် တလန့် လန့် ဖြစ်နေရတဲ့ အချိန်အခါ ကြီးမျိုးမှာတောင်မှပဲ ရှင်သာ ရှင့်ဘာသာတစ်ယောက်တည်း ကဗျာရေးနိုင်ရက်တယ်၊ နွဲ့ မပြောပါရစေနဲ့တော့ ကိုသန်း ဆွေ၊ နွဲ့ ရှေ့ဆက်ပြီး မပြောပါရစေနဲ့တော့ နွဲ့..” အသံမှာ တိုး၍လာရာမှ တိမ်၍ဝင်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နွဲ့ က ကရုဏာဒေါသော ဖြစ်နေပုံပင် ထင်ရပေသည်။ ပြီးတော့ ရည်းစား ဖြစ်သူ ကဗျာဆရာအား အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကိုသန်းဆွေက နွဲ့ ဖြစ်နေပုံကို တစ်ချက်မှ မော်ကြည့်ရင်း အဘိဓမ္မာ ဆန်ဆန် ပြုံးရုံမျှပြုံးလိုက်လေသည်။ နွဲ့ က ကရုဏာဒေါသောနှင့် သူ့ကို အား မလို အားမရ ပြောလိုက်ပုံကလေးကိုပင် သဘောကျနေသကဲ့သို့ တစ်ယောက် တည်း ခေါင်းကို ညိတ်နေမိသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ပဲခူးမြို့ကို ကာကွယ်ဖို့ဟာက အစိုးရလုပ်တဲ့ လူစုရဲ့ တာဝန် နွဲ့ ရဲ့၊ အစိုးရကလည်း ပဲခူးမြို့ကို ကရင်မဝင်နိုင်အောင် ကာကွယ်ဖို့ စစ်တပ်တွေ အသင့်ချထားသားပဲ မဟုတ်လား၊ ပြီးတော့ ရဲဘော်တွေလည်း ရှိသေးသားပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူက အေးချမ်းစွာနဲ့ပဲ နွဲ့ကို ပြောပြနေလိုက်ပေသည်။ နွဲ့ က ပြတင်းပေါက်ဘက်သို့ ချာခနဲလှည့်သွားလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နွဲ့” သူက အေးအေးချမ်းချမ်းပင် ခေါ်နေလိုက်သည်။ နွဲ့က သူ့ကို ပြန်၍ပင် လှည့်မကြည့်ပါတကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နွဲ့” သူက အသာအယာပြုံးရင်း ထပ်၍ခေါ်နေလိုက်ပြန်ပေသည်။ နွဲ့ က တော့ ပြတင်းပေါက်ဘက်တွင် နှုတ်ခမ်းစူထားလိုက်သည်။ သူသည် ထိုင်ရာမှ အသာအယာ ထလိုက်ပြီးနောက် နဲ့ အနီးသို့ လျှောက်သွား၍ ရပ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နွဲ့ က သူ့ကို လှည့်၍မကြည့်ပါ။ - ထိုအခိုက် ဂျစ်ကားလေးတစ်စီးသည် နွဲ့ တို့အိမ်ရှေ့မှာ ရပ်လာပြီးနောက် စစ်ဝတ်စစ်စားနှင့် အသက် အစိတ်သာသာခန့် စစ်အရာရှိကလေးနှစ်ဦးသည် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟော ကိုလေးတို့ ဒိုက်ဦးက ပြန်လာကြတယ်ထင်ပါရဲ့” နွဲ့ တစ်ယောက်တည်း အားရဝမ်းသာ ပြောနေရာမှ “ကိုလေးရေ ... ကိုလေး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စစ်ဝတ်စစ်စားနှင့် လူရွယ်နှစ်ယောက်အနက် ပခုံးကြယ်နှစ်ပွင့်နှင့် စစ် အရာရှိကို ကြည့်ရင်း လှမ်း၍ခေါ်လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပခုံးမှာ ကြယ်နှစ်ပွင့်နှင့် စစ်အရာရှိက နွဲ့ ကို မော်၍ကြည့်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဦးလေးတို့ ရှိရဲ့လား ဟေ့ နွဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဖေဖေ ရန်ကုန်သွားနေတယ် ကိုလေး၊ မေမေလည်း ဝိပဿနာကို ဥပုသ်စောင့်သွားနေတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နွဲ့ က ချာခနဲလှည့်ကာ သူမနောက်နားမှ ရပ်နေသော ကဗျာဆရာကို ရှောင်၍ တံခါးဝဆီသို့ ခပ်သွက်သွက်ကလေး လျှောက်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နွဲ့ ရဲ့ ကိုလေးနှင့် သူ့ဘေးမှ အဖော်တို့ ဧည့်ခန်းဆောင်ဦးသို့ ဝင်လာကြ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒါက နွဲ့... ကျွန်တော့်နှမ တစ်ဝမ်းကွဲလေ ကပ္ပတိန်အောင်ကြီး၊ ဒါ ကပ္ပတိန်အောင်ကြီးလေ နွဲ့ ... ကိုလေးတို့နဲ့ တစ်တပ်တည်းကပဲ၊ ကတုပ်မှာ ကရင်တွေကို ခံချခဲ့တဲ့ စစ်သားကြီးပေါ့ နွဲ့ ရဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကိုလေးက သူ့နှမဝမ်းကွဲ နွဲ့ ကို သူနှင့်အတူ အဖော်ပါလာသော ကပ္ပတိန်အောင်ကြီးနှင့် ခေတ်မီစွာပင် မိတ်ဆက်ပေးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကပ္ပတိန်အောင်ကြီးက ပဲခူးမြို့ကို ကာကွယ်ခဲ့သော စစ်သားကြီး၏ ဟန်ဖြင့် ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နွဲ့ ကလည်း ခေတ်ပညာတတ် တစ်ယောက်ပီပီ သူမရဲ့ လက်ကလေးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45562712096917,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45562712129685,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_4fe69617-5476-4b5e-8f88-9c09694bd9f9.jpg?v=1730207175"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-၀ထ္ထုတိုငါးပုဒ်","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ဝထ္ထုတိုငါးပုဒ်","description":"\u003cp\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eမေမြို့မှာနွေဦး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                ချစ်စဖွယ် နွေဦးကလေး ဆန်းသစ်ထားတော့မှဖြင့် ညောင်း ရွက်ခမျာများ ကြွေရရှာလေသည်။ ဒီလို ပြောင်းရွက်တွေ ကြွေမှပဲ ရွက်သစ်တို့ ဝေနိုင်ကြရှာပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e  ညောင်းရွက်လည်း ကြွေလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလောင်းရွက်လည်း စီချေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e “ဥသြ.. ဥဩ.. ဥသြ” -\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e ချစ်စဖွယ် ရွှေဥဩလည်း နွေဦးကို ကြိုနေပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               ထိုင်းမှိုင်းလိုက်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်။ ကိုခင်မောင်သည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အပြစ်တင်လိုက်သည်။ အိမ်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ သူ တစ်ယောက်တည်းရယ်၊ သူ့မယား မမြမှုတော့ရယ် နယ်ပိုင်ဝန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထောက် ကိုသက်တင် မင်းကတော် မခင်စီတို့နှင့် ကျွန်းတော်ဘုရားပွဲ ကို လိုက်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e              အသွင်မတူသော မယား အမှန်ပါပဲ။ ကိုခင်မောင်နှင့် မမြမူတို့ မှာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် လူကြီးချင်း စေ့စပ်ပေးစား၍ ညားခဲ့သော လင်မယားများပဲ ဖြစ်ကြသည်။ ကိုခင်မောင်သည် အနုပညာလောကမှ ဂီတနှင့် စာပေသမား ဖြစ်သည်။ မမြမှုကတော့ အပျော်အပါးနှင့် ကြွားချင် ဝါချင်သော မိန်းကလေး ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် အသွင်မတူ သော လင်မယား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e              ထိုင်းမှိုင်းသော ပတ်ဝန်းကျင်အောက်မှ တကယ်ပဲ ပျင်းစရာ ကောင်းနေသည်။ အိုမင်းရင့်ရော်ခဲ့ပြီဖြစ်သော အတိတ်မှာတော့...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                 တစ်ခုတော့ ရှိသည်။ ထိုင်းမှိုင်းသော ပစ္စုပ္ပန်၏ ငြီးငွေ့ဖွယ်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်အောက်မှာ တစ်ယောက်တည်းပဲ အသီးသီး ပျင်းရိနေရ သည်ထက်တော့ အိုမင်းရင့်ရော်ခဲ့ပြီဖြစ်သော အတိတ်၌ ရေးရေးသာ ထင်တော့သော ချစ်စရာအချိန်ကလေးများနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကလေး များကို ပြန်လည် စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ရသော အရသာမှာ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             \" မနှစ်ကပေါ့ မေမြို့မှာ၊ နွေဦးကလေးရယ်...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           နွေဦးသည် မေမြို့မှာတော့ အင်မတန်ပဲ ချစ်စရာကောင်းလှ သည်။ ရာသီဥတုကလည်းပဲ အေးမြပါဘိသည်။ ချမ်းမြေ့လတ်ဆတ်သော လေနုအေးသည်လည်း ထင်းရှူးပင်နှင့် သစ်တော်ပင်များ အကြားမှာ အစဉ်ပဲ ကစားနေတတ်သည်။ နွေဦးဝယ် မေမြို့သည် အင်မတန်ပဲ နေထိုင်၍ကောင်းသော တောင်စခန်းမြို့ကလေး ဖြစ်လေ သည်။ နေ့လယ်နေ့ခင်း အပူရှိန် ပြင်းလာသောအခါ ရေခဲသေတ္တာ ထဲမှာ နို့အေးစစ်စစ်နှင့် ရှမ်းမလှလှကလေးတွေ လာရောင်းသော ချစ်စရာ စတော်ဘယ်ရီသီးကို ဖျော်၍စားရသောအရသာမှာ မည် သည့်အရသာနှင့်မျှလည်း မတူပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e             နေ့ခင်း အိပ်ရာမှ တစ်ရေးနိုး ကိုခင်မောင်သည် နို့အေးနှင့် ဖျော်၍ထားသော စတော်ဘယ်ရီသီးကို တစိမ့်စိမ့်စားရင်း မေမြို့၏ချစ်စရာ နွေဦးကလေးကို စဉ်းစားနေလေသည်။ သဘာဝ၏ သူ့နဂို ပကတိအလှအပကလေးများကို သူသည် နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ် ကြည့်ရှု တတ်သော အနုပညာသမား တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ အနုပညာ သမားများသည် သူတို့၏ အနုပညာပတ်ဝန်းကျင်မှာ ယစ်မူးရတော့ မည်ဆိုရင်တော့ တစ်လောကလုံးကို မေ့လျော့နေတတ်သော လူစား မျိုး ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                          “ချစ်စရာကောင်းသော ဆရာမကလေး မေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                      မေသည် ပြုံး၍ ကိုခင်မောင်ဆီသို့ လာသည်။ ကိုခင်မောင်က တော့ သူ့စိတ်ကူးနှင့်သူ ယစ်မူးလို့ “ဘာတွေများ စိတ်ကူးနေသလဲ ကိုခင်မောင်... ကိုခင်မောင်”နှင့် မလှမ်းမကမ်း ကုလားထိုင်တစ်လုံး ပေါ်မှာ ထိုင်ရင်း မေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               “ဪ..ဆူရာမ” သူ အမူးပြေသွားပြီ။ သူ လန့်သွားသည်။ သူ အံ့သြသွားသည်။ ဒါကြောင့်ပဲ သူသည် မေကို ကဗျာမဆန်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                    “ဟုတ်ကဲ့ ဝန်ထောက်မင်း ” မေသည် ရှုတည်တည်နှင့် ပြောချ လိုက်သည်။ အမှန်မှာ ကိုခင်မောင်က သူမအား “ဆရာမ” ခေါ်သည် ကို မေသည် နည်းနည်းမျှ မခံချင်။ ဒါကြောင့်ပဲ ကိုခင်မောင်အား ဝန်ထောက်မင်းဟု သူ၏ အလုပ်အကိုင်ကို ဂုဏ်ဖော်၍ သရော်လိုက် ခြင်း ဖြစ်သည်။ '\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                    “ဪ...မေ” ကိုခင်မောင်ကတော့ ပြုံးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                  မေကတော့ နှုတ်ခမ်းစူနေသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး လူပျိုနှင့် အပျိုဖြစ်ကြသည်။ ကိုခင် မောင်မှာ ကသာအရှေ့ သစ်တောမှ သစ်တောဝန်ထောက်ဖြစ်၍ မေကတော့ မန္တလေးမှ ကျောင်းဆရာမကလေး ဖြစ်လေသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးပဲ ကသာနှင့် မန္တလေးတို့၏ နွေရာသီဦး အပူရှိန်ကို မခံနိုင်ကြ၍ အလုပ်မှခွင့်ယူကာ မေမြို့သို့ လေညင်းခံရန် လာရောက် ကြသူများ ဖြစ်ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                မေမြို့မှာ သူတို့နှစ်ယောက်လာ၍ ဆုံကြသည်။ သူတို့ဆုံကြ သောအိမ်မှာ ဒေါက်တာဖေကျင်နှင့် မခင်ကြီးတို့၏ ပိုင်းဗီလာ ခေါ် ထင်းရှူးရိပ်သာအိမ်မှာ ဖြစ်သည်။ မန္တလေး လားရှိုးလမ်း ကျောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတောင်ဘက်မှာ ဖြစ်သည်။ ထင်းရှူးရိပ်သာဆိုရသော်လည်း စပယ်ရုံ ကြီးများလည်း လှပစွာ စိုက်ပျိုးထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                 ဒေါက်တာဖေကျင်မှာ ကိုခင်မောင်နှင့် အင်မတန်ခင်မင်သော သူငယ်ချင်းဖြစ်၍ မခင်ကြီးမှာ မေနှင့်ကျောင်းနေဖက်ဖြစ်သည်။ သူ တို့နှစ်ယောက် ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ရောက်လာကြပြီးနောက် မကြာမီ ပင် ရင်းနှီးသွားကြသည်။ ကိုခင်မောင်မှာ (B.Sc. Forestry)သာ သင် လာခဲ့ရသော်လည်း(Art)ခေါ်သော အနုပညာသမားတစ်ယောက် ဖြစ် သည်။ ဂီတနှင့် စာပေကို သူ အင်မတန်ဝါသနာပါသည်။ သူ ရသော လခမှာ စာအုပ်ဖိုး ဂီတတူရိယာဖိုးနှင့်သာပဲ ကုန်လေသည်။ သူ့ စာကြည့်ခန်းမှာ သုံးထောင်ဖိုးခန့် စာအုပ်များဖြင့် ပြည့်လေသည်။ သူ၏ အိပ်ရာစက်ခန်းမှာလည်း ဂျာမန်လုပ် ပီယာနိုမှ ပါးစပ်မှုတ် ဘာဂျာအထိ တူရိယာမျိုးစုံလှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                မေသည် အင်မတန်ပဲ ပီယာနို အတီးကောင်းလှသည်။ ခံ့ညား သော ရှေးသီချင်းကြီး သီချင်းခွံများကိုလည်း စည်းဝါးကျနစွာ သီဆို နိုင်လေသည်။ နောက်တစ်ခု မေ့မှာ ရှိသေးသည်။ စာပေအင်္ဂလိပ်ရော ဗမာရော... ဒီစာပေနှစ်ခုစလုံး မေ အင်မတန် ဝါသနာပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e               ဂီတနှင့် စာပေအနုပညာတံတားသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ ဖက်စပ်မှု မရှိသော ရေပြင်ကွေ့ကို ဖက်စပ်ခဲ့လေသည်။ သူတို့နှစ်ယောက် ထင်းရှူးရိပ်သာသို့ ရောက်၍ ၁၅ ရက်ခန့်ကြာသောအခါ ကိုဖေကျင် ၏မိခင် မော်လမြိုင်မှာ အတော်ပဲ မကျန်းမမာဖြစ်ကြောင်း သံကြိုး ရရှိသဖြင့် သူတို့နှစ်ယောက်အား အိမ်စောင့်ထားကာ မော်လမြိုင်သို့ လိုက်သွားကြလေသည်။ ထင်းရှူးရိပ်သာမှာ သူတို့နှစ်ယောက်ထဲ ရယ်။ အစေခံနှစ်ယောက်နေသော တန်းလျားမှာ အိမ်ကြီးနှင့် တော် တော်ကလေးပဲ လှမ်းလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                   “စိတ်ဆိုးသလား ကိုခင်မောင့်ကို... ဟင်.. မေ” ကိုခင်မောင် က ပြုံး၍ မေးနေသည်။ မေလည်းပဲ ပြီးပါပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                 “ကိုခင်မောင်ဟာ လူတစ်မျိုးပဲ” မေသည် နွဲ့ သံနှင့် ညည်းညူ လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e              “တောထဲ တောင်ထဲမှာ အလုပ်လုပ်ရတဲ့လူမို့ တောသားပေါ့ မေရယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            “ကြွားမနေပါနဲ့တော့ ကိုခင်မောင်၊ ရှင် တောသားမှန်း သိပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကိုခင်မောင်သည် သဘောကျစွာ ရယ်လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဪ.. ဒါထက်... မေ မနေ့ညက ပီယာနိုနဲ့ ဆိုတီးတဲ့ တနောက် ယိုးဒယားရဲ့ ရေးရွှေရုပ်ကယ်ဆိုတဲ့ နောက်ပိုင်းကို ကိုခင် မောင် ကောင်းကောင်းမရလို့ ကနေ့ညဦးတော့နော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            မေသည် ခေါင်းညိတ်၍ ကတိပေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e            မေ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပုံမှာ ချစ်စရာပဲ ကောင်းသေးသည်။ ဒီဟာကိုတော့ ကိုခင်မောင်သည် သေသေချာချာ ဂရုစိုက်အသား ပဲ ကြည့်နေမိသည်။ အသားကြည့်ရင်းပဲ သူ စိတ်ကူးယဉ်သွား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45562714325141,"sku":"","price":1170.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45562714357909,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_ad55e91c-2f3a-42fc-b9da-aa45ceb4746c.jpg?v=1730207196"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-မြန်မာနိုင်ငံတော်သမိုင်း","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - မြန်မာနိုင်ငံတော်သမိုင်း","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"ကံ့ကော်ဝတ်ရည်","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45697601470613,"sku":"","price":8550.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45697601503381,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_c45366bd-82ee-43ed-97e0-fe638ecc4f51.jpg?v=1745817494"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-မမကြီး","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - မမကြီး","description":"\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e","brand":"စာရိပ်မြိုင်","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46301257990293,"sku":null,"price":6650.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46301258023061,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_521c0002-f4c7-4945-92a9-6a371e050d40.jpg?v=1754913246"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-ပန်းများပွင့်သောညတစ်ည","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ပန်းများပွင့်သောညတစ်ည","description":"\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: left;\"\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e","brand":"စာရိပ်မြိုင်","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46301335453845,"sku":null,"price":4275.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46301335486613,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_241cc284-0fc1-46c1-b7ef-18c48c7c5162.jpg?v=1754916061"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-ရိုးမတိုက်ပွဲ","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ရိုးမတိုက်ပွဲ","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။                                   \u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e\u003cspan lang=\"MY\"\u003e------------------------------------\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46455747313813,"sku":null,"price":7125.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46455747346581,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_ea67e910-f94e-42f6-be1c-fa5cef550866.jpg?v=1759221314"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-ပန်းဝေဝေ","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ပန်းဝေဝေ","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။                                   \u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e\u003cspan lang=\"MY\"\u003e------------------------------------\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46460042969237,"sku":null,"price":7600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46460043002005,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_a82ad253-b10c-4ef1-a7b8-93293c41f533.jpg?v=1759333990"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-ရန်ကုန်-မှောင်ရိပ်","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ရန်ကုန်၏မှောင်ရိပ်","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။                                   \u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e\u003cspan lang=\"MY\"\u003e------------------------------------\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46466224128149,"sku":null,"price":5850.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46466224160917,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_fc06414e-49d7-42e3-b30c-b4faa4eb21fa.jpg?v=1759464943"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-ပြည်တော်သာခင်ခင်ဦး","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ပြည်တော်သာခင်ခင်ဦး","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46796425560213,"sku":null,"price":7125.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46796425592981,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_b819a2cd-085c-4a74-b63c-9a41f324b0b4.jpg?v=1766930514"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-ကိုလိုနီခေတ်မြန်မာနိုင်ငံသမိုင်း","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ကိုလိုနီခေတ်မြန်မာနိုင်ငံသမိုင်း","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"ကံ့ကော်ဝတ်ရည်","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46891216142485,"sku":null,"price":16725.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46891216175253,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_fd32072c-5d19-42c8-aeff-0e2ffd193a9a.jpg?v=1769529432"},{"product_id":"ဗန်းမော်တင်အောင်-ပုဂံရွှေပြည်","title":"ဗန်းမော်တင်အောင် - ပုဂံရွှေပြည်","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"ကံ့ကော်ဝတ်ရည်","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46891220435093,"sku":null,"price":11925.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46891220467861,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_fb7bc80b-3c9d-47bd-ab49-a92a508ade57.jpg?v=1769529657"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/%e1%80%97%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%99%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba%e1%80%90%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%ba.oembed","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}