{"title":"ဒေါက်တာလှဘေ","description":null,"products":[{"product_id":"ဒေါက်တာလှဘေ-၀ီရီယကိုထူ-ဥာဏ်နှင့်ချူ-ကံကဖေးမသူ","title":"ဒေါက်တာလှဘေ - ၀ီရီယကိုထူ ဥာဏ်နှင့်ချူ ကံကဖေးမသူ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှာစာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \" ကံနှင့်ကျွန်တော်ရယ်၊ “တစ်သက်တာမှ သင်ခန်းစာများ” ရယ်ဆိုသော ကျွန်တော်၏ ဆောင်းပါးရှည်ကြီး နှစ်စောင်တို့ကို ဒေါင်းစာပေက လုံးချင်းစာအုပ် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေလို၍ စာအုပ် အမည်နှင့်” အမှာစာကို မစပါရန် မေတ္တာရပ်ခံစာ ရရှိခဲ့သည်မှာ ကြာညောင်းသွားပါပြီ။ ခဲတံကောက်ကိုင်၏၊ စိတ်ညစ်စရာ အဖြာဖြာပေါ်လာသဖြင့် မရေးဖြစ်။ ယခုမှ အမြင်ဉာဏ်ပေါ်လာ ပြီး စာအုပ်ကို “ဝီရိယကို ထူ၊ ဉာဏ်နှင့်ချူ၊ ကံက ဖေးမသူ”ဟူသည့်အမည်သညာ ကင်ပွန်းတပ် ကာ ဤ' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှာစာ\u003c\/span\u003e ́ကို ချီးမြှင့်လိုက်ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအမှာစာသည် စာအုပ်၏ နိဒါန်း(Preface)ဖြစ်ပါ၏။ စာအုပ်ထဲပါ အဓိကအချက် ပဓာန အကွက်များကို စာဖတ်ပရိသတ်တို့ အကျိုးငှာ ရှေ့တော်ပြေးအဖြစ် အကျဉ်းချုပ် တင်ပြ ထားပါသည်။ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်သည်ကံဉာဏ်ဝီရိယသုံးပါးရှိသည်အနက်ဉာဏ်ဘယ်လောက် ထုတ်ထုတ်၊ ဝီရိယဘယ်လောက်စိုက်စိုက်၊ ပုဗ္ဗေစကတနှင့်ပစ္စုပ္ပန်ကံနှစ်ပါး၊ မလိုက်ပါက လိုရာ ဆန္ဒပြည့်စုံခဲ၏ ။ ပြည့်စုံဦးတော့ တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့် မဖြစ်နိုင်ပါ။ ပထမ ဤစကားမှန်ကြောင်း ကို ကြုံတွေ့ခဲ့သမျှထဲမှ ဖြစ်ရပ်သုံးရပ်တို့ကို ပွဲဦးထုတ်ပြပါမည်။ ပြီးနောက် ကံက ကျွန်တော်တိုး တက်ကြီးပွားစေရန် မစမည့်ပုဂ္ဂိုလ်တွေ သို့မဟုတ် အခြေအနေတွေ ဖန်တီးပေးသဖြင့် မမျှော် လင့်ဝံ့သော အောင်မြင်ရေး၊ မလှမ်းရဲသော ရာထူးမျိုး၊ မထိုက်တန်ဟု သဘောရသော ကျော် ဇောမှုအစုစုတို့ကို ရရှိပုံတို့ကို လိပ်ပြာမလုံ့တလုံနှင့်သရုပ်ဖော်ပြပါမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဆိုပါ ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦး အနက် နှစ်ဦးမှာ မြန်မာပြည်က ကျန်တစ်ဦးမှာ အင်္ဂလန်မှအ သီးသီးဖြစ်ကြပါသည်။ ပထမအမျိုးသားမှာ ဉာဏ်ကောင်း၊ ဝီရိယရှိ လူလတ်ပိုင်းထိ မရေရာအ ဖြစ်အပျက်များနှင့်ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ပြီးမှ ကံကူသဖြင့် လူတစ်လုံး သူတစ်လုံးအနေနှင့်ထင် ပေါ်ကျော်ကြားဥစ္စာပေါများနေသူ ဖြစ်သည်။ ဒုတိယပုဂ္ဂိုလ်မှာ တက္ကသိုလ်ပညာရှင်ကြီး၊ ဝီရိယ စိုက်ပါသော်လည်း ကံမလိုက်၍ ရသင့်ရထိုက်သည့်ရာထူးဌာနန္တရ၊ ပစ္စည်းဥစ္စာ မရရှာဘဲ အ ငြိမ်းစားယူသွားရရှာပါ၏။ ဂုဏ်သတင်းကား လင်းပါ၏။ တတိယဗြိတိသျှ အမျိုးသားမှာ ကိန်း ဘရစ်တက္ကသိုလ်မှ အင်္ဂလိပ်ပညာရှင်၊ အင်္ဂလိပ်ဘာသာစာပေဘက်၌ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၄။ လန်ဒန်တက္ကသိုလ် ပညာရေးကောလိပ်ကျောင်း၊ ၁၉၃၈-၃၉\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၃၈ ခုနှစ် ဩဂုတ်လတွင် ရန်ကုန်မှ အိန္ဒိယ၊ အိန္ဒိယမှ ပြင်သစ်၊ ပြင်သစ်မှ အင်္ဂလန် သို့သင်္ဘောတစ်တန် မီးရထားတစ်တန်နှင့် မိုင် ဂဝဝဝ၊ ၉ဝဝဝ ခရီးကို တစ်ယောက်တည်းသွားရ မည်ကို တလန့်လန့်နှင့်ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် အဆင်ပြေချင်တော့ ရန်ကုန်မှ မာဆေး(လ်)အထိ ဂျပ်ဆင်ကောလိပ်ကျောင်းမှ ခရစ်ယာန်ဘုန်းတော်ကြီးနှင့်မာဆေး(လ်)မှ လန်ဒန်အထိ အိန္ဒိယကျောင်း သားများကို အဖော်လုပ်သွားရပါ၏။ လန်ဒန်မြို့ မြန်မာအသင်း အတွင်းရေးမှူးဦးကို လေးနှင့်ကျောင်းသားတစ်ဦးက ဆက်သွယ်ပေး၏ နောက်ကိုလည်း အရာရာ အဆင်ပြေပြေ သွားပါ၏၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကောလိပ်ကျောင်း၌ ကျောင်းသားအဖြစ် မှတ်ပုံတင်သည့်နေ့မှ စာမေးပွဲအောင်သွား သည်အထိ အထစ်အငေါ့မရှိ ကိစ္စအဝဝ စင်းလုံးချော ပြီးစီးခဲ့ပါ၏။ ဥပမာ ကျောင်းသားအဖြစ် မှတ်ပုံတင်ရန် ပထမနေ့သွားသည်။ ဉာဏ်မထုတ် ဝီရိယမစိုက်ရဘဲ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်စာကြည့် တိုက်မှူး ဦးခင်ဇော်၏ ခယ်မ ဒုအတွင်းရေးမှူးနှင့်တွေ့ရ၏။ တစ်ထိုင်တည်းနှင့်ပြီးသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်တာ မစ္စတာအင်၊ စီ၊ စကော့(ဖ်)နှင့်တွေ့သည်။ ရှေးဘ၀က ကောင်းမှု ကုသိုလ်အတူပြုခဲ့ဖူးလို့လားမသိ။ ပညာရေး ဆက်ဆံရေး အရေးရေး အရာရာတို့၌ စိတ်တိုင်းကျ ဖြစ်ဖြစ်သွားရပါ၏ ။ စာမေးပွဲအောင်သွားသည့်အခါ သူ့ထံမှ မတောင်းဘဲ အလုပ်လျှောက်လျှင် အသုံးပြုဖို့ ထောက်ခံစာ ရေးပေးပါသည်။ အိန္ဒိယကျောင်းသားနှစ်ဦးကို ကျူတာ အကြောင်း ပြောပြရာ သူတို့က “မစ္စတာဘေ၊ ခင်ဗျား အင်မတန် ကံကောင်းတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ကျူတာက တော့ ကျွန်တော်တို့ လူမျိုးခြားဖြစ်လို့လားမသိ၊ ဆက်ဆံရေး အင်မတန် ညံ့ဖျင်းတယ်။ ကျွန် တော်တို့ကို အထင်သေးတယ်”ဟု ပြောပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာမေးပွဲအောင်ပြီး ဘီအီးဒီ(B.Ed)၊ အမ်၊ အီးဒီ(M.Ed.)စသည့်အဆင့်မြင့်ဘွဲ့များ အ နက် ဘယ်ဘွဲ့ယူလျှင် ကောင်းပါလိမ့်လို့ မကြာမကြာ ခေါင်းကုတ်စဉ်းစားနေတုန်း ဦးဝန်(မင်းသု ဝဏ်)ရောက်လာ၏။ လန်ဒန်တက္ကသိုလ် အရှေ့တိုင်းပညာရပ်များကျောင်းမှ မြန်မာစာဒုပါမော ကူ၊ မြန်မာအင်္ဂလိပ်အဘိဓာန် ပြုစုနေသူ ဒေါက်တာစတူးဝတ် တွေ့ချင်သည်ဆိုပြီး ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သွားပါ၏။တွေ့၏။ မြန်မာဘာသာစာပေ ပါရဂူစာတမ်းရေးသည်။ ဘွဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံး လန်ဒန်တက္ကသိုလ်၌ ပါမောက္ခဖြစ်လာ၏။ ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားမိတိုင်း မဟာဇနကဇာတ်တော်ကြီးထဲ ခုနစ်ရက်လုံးလုံး သမုဒ္ဒရာထဲ ကူးခတ်နေသည့်ဇနကမင်းသားကလေးဟာ မဏိမေ ခလော ကယ်တင်သွားလို့ နောက်ဆုံးမင်းဖြစ်သွားပုံကို ပြေးသတိရမိပါ၏၊ ကျောင်းသားဘဝမှ ပါမောက္ခဖြစ်လာသည့်ဒဏ္ဍာရီဆန်သည့်သနစ်ကို မကျဉ်းချုပ် တင်ပြပါမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၅။ အရှေ့တိုင်းနှင့် အာဖရိက)ပညာရပ်များကျောင်း၊ ၁၉၄၄-၈ဝ ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၃၉ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၃ ရက်နေ့တွင် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်တော် အောက်တိုဘာလ၌ ကျောင်းသားဖြစ်လာ၏။ ဆရာကြီးက တစ်မြို့ တည်းနေ ကျောင်း အုပ်ကြီး ပါမောက္ခအာ(ရ်)၊ တန်နာထံ ခေါ်သွားပြီး မိတ်ဆက်ပေး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စစ်အတွင်း ပါရဂူဘွဲ့စာတမ်း ရေးရသည်မှာ လူပင်ပန်း စိတ်ပင်ပန်းဖြစ်ရ၏ ။ လန်ဒန် စာကြည့်တိုက်တွေတွင် အချက်အလက်များ ရှာတုန်း ဗုံးတွေကျလိုကျ၊ ဂျာမန်တွေ ဘယ်တော့ အင်္ဂလန်ကို လာရောက်ဝင်စီးမလဲကို စိတ်တထင့်ထင့်နှင့် နေရနှင့်။ နောက်ဆုံး ၁၉၄၄ ခုနှစ်တွင် ကျွန်တော် ပါရဂူဘွဲ့ရ ဆရာကြီးက ပါမောက္ခဘွဲ့နှင်းခံရ၊ စစ်ကြီးလည်းပြီး၊ ကျောင်းကြီးလည်း အရှေ့တောင်အာရှနှင့် အာဖရိကပညာရပ်များကျောင်းဟူ၍ ဖြစ်လာရုံမကသေး၊ ကျောင်း အုပ် ကြီးလည်း “ဆာ”ဘွဲ့နှင်းခံရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၄၈ ခုနှစ် မေလတွင် ဆရာကြီးနှလုံးရောဂါဖြင့် အနိစ္စရောက်သွားပါသည်။ အောက် တိုဘာလ၌ ကျွန်တော့်အား မြန်မာစာ ကထိကရာထူးပေး အပ်ပါ၏ ။ ဆရာကြီး စာရေးသွား၍ ကျွန်တော်ဖြစ်လာရသည်ဟု နောက်မှသိရပါ၏။ ၁၉၄၉ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် ကျောင်း အာဏာပိုင်တို့က ဒေါက်တာ ဒီ၊ ဂျီ၊ အီး ဟော(လ်)ကို အာရှအရှေ့တောင် သမိုင်းပါမောက္ခရာ ထူးပေး အပ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျွန်တော်တို့၏ အရှေ့တောင်အာရှနှင့်ကျွန်းများဘာသာ စာပေဌာနမှူး အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ပါ၏ ။ ဌာနမှူးမှာ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၌ ၁၉၂၀ ပြည့်နှစ်မှ ၁၉၃၄ ခုနှစ်အထိ သမိုင်းပါမောက္ခ အဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့သဖြင့် ကျွန်တော်နှင့်သိကျွမ်းခဲ့ပါ၏၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် ကထိကခန့်စာထဲ ပါသည့်အတိုင်း စာပေပို့ချ၊ သုတေသနလုပ်၊ နိုင်ငံ ခြား စာကြည့်တိုက်တစ်တိုက်၌ မြန်မာစာပေ တိုးပွားရာတိုးပွားကြောင်း ကူညီခဲ့၏။ စာအုပ်နှင့်ဆောင်းပါးတွေ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ၁၉၅၄ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ၌ ဌာနမှူးပါမောက္ခဟော(လ်) က ကျောင်းအုပ်ကြီး သဘောတူညီချက်အရ ကျွန်တော့်ကို ဒုပါမောက္ခခန့်အပ်ရန် တက္ကသိုလ်သို့ စာတင်လိုက်ပါသည်။ ၁၉၅၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် ဒုပါမောက္ခဘွဲ့ကို ဆီးနိတ်က ကျွန်တော့်အား အပ်နှင်းခဲ့ပါ၏၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် အားရဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပါ၏။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကိုယ်အထင်မကြီးမိပါ။ ဆက် ပြီးပါမောက္ခဖြစ်ဦးမည်ဟု မမျှော်မှန်းမိပါ။ အောက်ပါ အကြောင်းကြောင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပါ၏။ တက္ကသိုလ်တွင် တရုတ်၊ ဂျပန်၊ အာရဗီ၊ သင်္သကရိုက် စသည့်မဟာဘာသာရပ်ကြီးများနှင့်မြန် မားမှုန်၊ ယိုးဒယား၊ ကမ္ဘောဒီးယား၊ မလေးရှား၊ ဗီယက်နမ်စသော စူဠဘာသာရပ်ငယ်များ နှစ် မျိုးနှစ်စား ရှိသည်။ ဘာသာရပ်ကြီးများမှာသာ ပါမောက္ခခန့်ပါ၏။ နောက်တစ်ချက်က ၁၉၅၈ ခုနှစ်တွင် ကျောင်းအုပ်ကြီးဟောင်းနှင့်၁၉၅၉ ခုနှစ်တွင် ပါမောက္ခဟော(လ်)တို့ အသီးသီး အ ငြိမ်းစား ယူသွားကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ဌာနမှူးအဖြစ် သဒ္ဒဗေဒ၊ ဘာသာဗေဒဌာနမှ ဒုပါမောက္ခအင်၊ စီ၊ စ ကော့အား ခန့်အပ်လိုက်ပါ၏။ ၁၉၆၅ ခုနှစ်တွင် မစ္စတာစကော့ ပါမောက္ခဖြစ်သွားသဖြင့် ထိုရွာ နမှ ဒုပါမောက္ခမစ်(စ်)အီ၊ ဂျေ၊ အေ၊ ဟင်ဒါဆင်အား ဌာနမှူးနေရာကို ကျောင်းက အပ်နှင်းလိုက်ပါ၏။ ကျွန်တော့်ဇာတာတက်လာကိန်း ကြုံလာပါသည်။ ဆရာမကြီးသည် မြန်မာပြည်သို့ ၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင်သွားပြီး ချင်းဘာသာစကားအကြောင်း စနစ်တကျ လေ့လာသည်။ ၁၉၆၅ ခု နှစ်တွင် Tidian Chin (တီဒိန်ချင်း)ဘာသာဆိုသည့်စာအုပ် ထွက်လာသည်။ ကျွန်တော့်ကို လက်ဆောင်ပေးသည်။ ၁၉၆၅ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ၌ ပါမောက္ခဖြစ်လာသော ဆရာမကြီးက ကျွန်တော့် အား မြန်မာစာပါမောက္ခရာထူး အပ်နှင်းပါရန် ထိုနှစ်မှာပင် လန်ဒန်တက္ကသိုလ်အာဏာပိုင်တို့ထံထောက်ခံစာရေးလိုက်၏။ ၁၉၆၆ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင်မြန်မာစာပါမောက္ခဘွဲ့ပေးအပ်ကြောင်း စာရပါ၏ ရခဲလှသော ဒုလ္လဘတစ်ပါး ရသွားပါပြီတကားဟု ဥဒါန်းကျူးမိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ပါမောက္ခဖြစ်လာပြီး သည်နောက်မှ ဌာနမှ ဒုပါမောက္ခသုံးဦးတို့ တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး ပါမောက္ခရာထူး ပေး အပ်ခံခဲ့ကြရပါသည်။ ကျွန်တော်တို့ကဲ့သို့ တစ်ဘာသာတည်းနှင့်ချီး မြှင့်ခံရသည်မဟုတ်ပါ။ မစ္စတာ အိတ်(ချ်)၊ အယ်(လ်) ရှားတိုးက မှုန်ခမာဘာသာရပ်များ၊ မစ္စ တာ ဂျီ၊ ဘီ၊ မီး(လ်)နားက ဩစတြေးရှင်း ဘာသာရပ်များ၊ မစ္စတာ အီ၊ အိတ်(ချ်)၊ အက်(စ်)၊ ဆင်းမှန်းက အရှေ့တောင် အာရှ ဘာသာရပ်နှင့်စာပေအသီးသီးများဖြင့်သာ ပါမောက္ခဘဝ ရောက်ခဲ့ကြရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် အငြိမ်းစားယူလာပြီးသည်နောက် ပညာရှင်အချို့က ဆရာကြီး Chain (ကု လားထိုင်)ကို ဘယ်သူရမလဲဟု မေးမြန်းကြသည်။ ကျွန်တော်က “ကျွန်တော့်ဆီမှာ ကုလားထိုင် မပြောနဲ့ Sil (ထိုင်ခုံကလေး)တောင် မရှိဘူး”ဟု ပြောပြီး ရှင်းပြမှ မဟာဘာသာရပ်ထဲ မပါသော မြန်မာဘာသာအတွက် ပါမောက္ခရာထူး မထားကြောင်းကို သိကြရ၏ ။ ထို့ကြောင့်လည်း ပညာရှင်တစ်ဦးက “ဆရာကြီးဟာ ပထမဦးဆုံး နောက်ဆုံး မြန်မာစာပါမောက္ခပဲပေါ့”ဟုမှတ် ချက်ချလိုက်ပါ၏ ။ (Chair ဆိုသည့် အင်္ဂလိပ်စကားလုံးသည် ပါမောက္ခရာထူးအထိမ်း အမှတ်ဟု ဆိုရပါမည်။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၄၈ ခုမှ ၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်အတွင်း ကျွန်တော့်ကံသည် ငှက်ခါးပျံသကဲ့သို့ နိမ့်လိုက်မြင့် လိုက်မဖြစ်ဘဲ အမြင့်ဘက်သို့သာ ဦးတည်ပြီး အမြင့်ဆုံးဘဝသို့ နောက်ဆုံးရောက်သွားပါ၏။ အံ့စရာပင်။ နောင် ဘယ်လိုဖန်တီးလာဦးမည်ကို စောင့်ကြည့်ကြစို့ရဲ့ ၊ အသက်တော့ ဂ၆ နှစ်ထဲ ဝင်လာပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလှ ဘေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမော်လမြိုင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၉၈\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကံနှင့်ကျွန်တော် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိဒါန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤဆောင်းပါး ပဋိသန္ဓေတည်ခဲ့သည်မှာ ၁၉၈၁ ခုနှစ်အတွင်းက ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန် တော် အင်္ဂလန်ပြည်မှ ၁၉၈ဝ ပြည့်နှစ် ဒီဇင်ဘာလက ပြန်ရောက်လာပြီး မော်လမြိုင်မြို့၌ ဇန်န ဝါရီလ ၃ ရက်နေ့တွင် အခြေစိုက်သည့်အခါ အငြိမ်းစားဖြစ်လာသည်မို့ အဖတ် အရေး အတွေး ဘက်မှာ အချိန်ရလာ၏၊ အသက် အရွယ် ကြီးရင့်သူ အများစုဓလေ့အတိုင်း ငယ်ရွယ်စဉ်ဘဝမှ သည် နေရသည့်အခိုက်အတန့်ထိ တစ်စတစ်စ စားမြုံ့ပြန်ရင်း ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းများကို မှတ်စုများရေးချထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \" ငါ့ဇာတိကတောရွာ၊ မိသားစုက ကုန်သည်လယ်သမားမျိုး၊ ဘယ့်နှယ်များ ရွာကျောင်း က မော်လမြိုင် အင်္ဂလိပ်ကျောင်းကို ရောက်၊ တစ်ဆင့်တက်ပြီး ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ကို သွား၊ နောက်ဆုံး အင်္ဂလန်မှာ ပညာဆက်လက်သင်ကြား၊ လန်ဒန်တက္ကသိုလ်မှာ အလုပ်ရ၊ နေရာတကျ ဖြစ်၊ နှစ်ပေါင်း ၄၀ ကျော်နေထိုင်ခဲ့ရတယ်။ ဒီလို မမျှော်လင့်ခဲ့တဲ့ခရီးစဉ်မျိုး လျှောက်လာရတာ ဘာကြောင့်လဲ။ ကံကြောင့်ပဲလို့ ယူဆတယ်။ အလုပ်ရယ်လို့ အဓိပ္ပါယ်ရတဲ့ အတိတ်ကံရဲ့ ကောင်း ကျိုးစံ ဆိုးကျိုးခံရပြီး ပစ္စုပ္ပန်ကံကို ငါပြုပြင်နိုင်သမျှ ပြုပြင်ခဲ့လို့လည်း အခုဘဝမှာ ကံကောင်း လာတဲ့အခါ တစ်ဆင့်တိုး၊ ကံဆိုးလာရင် တန့်နား သွားရတာ ငါ့ကိုယ်တွေ့ပဲလို့ စဉ်းစားမိပုံကို အမှီပြုပြီး ကျွန်တော့် အတ္ထုပ္ပတ္တိအကျဉ်းချုပ်ကို သရုပ်ဖော်ပြထားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁။ ခရဲရွာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်ကို စက်ကြီးလေးပါးထဲပါသည့်ပတိရူပဒေသ မပီသဟု ပညာရှင်များကဆိုရ မည့်ခရဲရွာကလေးတွင် ဖွားမြင်သည်။ မော်လမြိုင်မြို့နှင့်မိုင် ၄၀၊ ကော့ကရိတ်နှင့် ၁၇ မိုင် ဂျိုင်းရှာမှ ၂ မိုင်ခန့် အသီး သီးဝေးပြီး ချိုင်မြစ်ထဲ စီးဆင်းလာသော လှိုင်းဘွဲ့မြစ်လက်ယာကမ်း ပေါ်တွင် တည်ရှိပါ၏ ၊ အဖေ၏ အမေ မုဆိုးမအဘွားက မိသားစုကို ဦးစီးသည်။ ၂ နှစ်သားအ ရှယ်က ကျွန်တော့်ကို ဒေါ်ကြီး၊ ဒေါ်လတ်၊ ဒေါ်လေးဒေါ်ထွေး အပျိုကြီးလေးဦးတို့က အစ်ကို ဖြစ်သူ ကိုမောင်ငွေနှင့်ယောက်မဒေါ်ခင်ခင်တို့ထံမှ တောင်းယူပြီး မွေးစားကြပါ၏။ သဘောကောင်းလှသောမေမေတွင် ထိုအခါက နို့စို့သားကလေး ရှိသည်။ ဖေဖေမေမေတို့က ကော့က ရိတ်၌ နေထိုင်ရန် စီစဉ်နေချိန်ဖြစ်ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကံသည် ဆန်းကြယ်လှသည်။ မေမေ သားဦးတစ်ယောက် မွေးသည်။ အဖတ်မတင်ခဲ့ ပါ။ အစ်ကိုဖြစ်သူသာ အသက်ရှင်နေပါက ဒေါ်ဒေါ်တို့က သူ့အား မွေးစားကောင်းမွေးစားမည် ဟု တွေးမိပါ၏၊ သို့ဖြစ်ပါက ကျွန်တော့်ဘဝသမိုင်း ပြောင်းလဲသွားစရာ အကြောင်းရှိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါက အဘွားနှင့်အတူ သား လူပျိုကြီးနှစ်ယောက်၊ အဆိုပါ ဒေါ်ဒေါ်လေး ယောက်၊ ဆွေမျိုးနီးစပ်အိမ်ဖော်နှစ်ယောက်အပြင် အလုပ်သမားလေးငါးယောက်ရှိပါ၏ ။ အ ဘွားသည် သမီးများ အကူအညီဖြင့် ကုန်စုံဆိုင်ကလေးတည်ထားပြီး လယ် ၄-၅-၁ဝ ခင်းတို့အ နက် အချို့ကို ကိုယ်ပိုင်လုပ်၊ အချို့ကို တစ်ရွာထဲတွင် တသီးတခြား အိုး အိမ်ခဲ့နေသော အိမ်ထောင်သည်သမီးနှင့်သားတို့ကလုပ်၊ ကျန်လယ်များကို သီးစားချထားသည်။ ဌေးလည်း မ ဌေး၊ ဆင်းရဲလည်း မဆင်းရဲသည့်ရွာမျက်နှာဖုံး ဖြစ်ပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်ကို မွေးစားပြီး မကြာမီ ဗေဒင်ဆရာတစ်ဦးကိုခေါ်၍ ဇာတာဖွဲ့စေသည်။ ဆရာက အဓိပတိဖွားဖြစ်သူ မောင်လှဘေသည် မင်းဖြစ်လျှင် ဖြစ်၊ မဖြစ်လျှင် ဘုန်းကြီးဖြစ်မည် ဟု ဟောပါ၏၊ သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားကလေး အား ပုဏ္ဏား ဂ ယောက်တို့က စကြဝတေးမင်းဖြစ်ရင် ဖြစ် မဖြစ်ရင် ဘုရားဖြစ်မယ်ဆိုတဲ့ဟောကိန်းကို သွား သတိရမိပါ၏၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်၏ ပင်ကိုယ်စရိုက် ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက ပြသည်ဟုဒေါ်ဒေါ်တို့က ပြောပါ သည်။ စာအုပ်ကို ချစ်လည်း ချစ်၊ ရှိလည်း ရိုသေသည်ဟူ၏။ ငိုသည့်အခါ စာအုပ်ပေးလိုက်လျှင် တိတ်သွားသည်။ ဟိုဖတ်ဖတ်နှင့် စာအုပ်ဖက်ပြီး အိပ်ပျော်သွားသည်။ မတော်တဆ စာအုပ်ကို နင်းမိလျှင် ထိုင်ရှိခိုးသည်ကိုတော့ မှတ်မိပါ၏။ ကျီစားသန်သည့်တစ်ဝမ်းကွဲအစ်ကိုအစ်မများက ကျွန်တော့်ခြေဖဝါးကို စာအုပ်နှင့်ပိုင်းတို့သည့်အခါ ပတ်ပတ်လည် ထိုင်ကန်တော့ရသည်မှာ သ နားစရာကောင်း၍ ဒေါ်ဒေါ်တို့က အော်ပြီး နှင်ထုတ်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂။ ရွာကျောင်း၊ ၁၉၁၈-၂၃\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငါးနှစ်သား အရွယ်တွင် ရွာကျောင်း ဆရာကြီးဦးဖိုးချစ်ထံ အပ်နှံသည်။ စာတော်၍ ဆရာကြီးချစ်သည်။ နေ့လယ်စာ စားချိန် ကျောင်းလွှတ်သည့်အခါ ကျွန်းဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဆန် တစ်တင်း တစ်ကျပ်ခဲ့၊ ၁၂ တင်း ဘယ်လောက်လဲစသည့်ပထဝီနှင့်စိတ်တွက်များကို ဆရာကမေး သည်။ အရင်ဆုံးဖြေနိုင်သူ အစောဆုံးလွှတ်လိုက်၏။ သည်အထဲ ကျွန်တော်ပါစမြဲပင်။ အမြင့် ဆုံးဖြစ်သည့်စတုတ္ထတန်း ရောက်သွားသည်။ တစ်နေ့သော် လေးအတတ်တစ်ဖက်ကမ်းခတ်သည့် ဘုရားလောင်း အသဒီသမင်းသား အကြောင်း ဖတ်ရသည်။ စိတ်ထဲ စွဲနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာဦးဖိုးချစ်သည် ရွာကြီးတစ်ရွာသို့ ကျောင်းဆရာကြီး အဖြစ် ပြောင်းရမည်မို့ မ သွားမီ အဘွားအား လာကန်တော့နှုတ်ဆက်၏။ ကျွန်တော်က မနီးမဝေး အိမ်ရှေ့ ကပြင်တွင် ထိုင်နေ၏။မော့ကြည့်လိုက်ရာ နိမ့်နိမ့်ကလေး သီးနေသော သရက်သီးတစ်တွဲကို အညှာနှင့်တကူ မြင်မိသည်။ မဖြစ်နိုင်ဘူးဟု ရုတ်ခနဲ ပြောမိသည်။ ထိုအခါ အနားရှိ တစ်ဝမ်းကွဲအစ်ကို'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘာမ ဖြစ်နိုင်ဘူးလဲ”ဟုမေး၏ ၊ ကျွန်တော်က အသဒီသမင်းသား ပစ်လိုက်တဲ့မြားဟာ အညှာကိုဖောက် ပြီး အပေါ် ဘက်သွားလျက်က သရက်သီးတွဲ မကျလာဘဲရှိနေတယ်  ပြန်ကျလာတဲ့မြားကဖြတ်\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46224133685397,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_cc942fc9-5b14-4af0-a5e1-a3714f6fe0d3.jpg?v=1730281995"},{"product_id":"ဒေါက်တာလှဘေ-တရုတ်နိုင်ငံသွားနေ့စဥ်မှတ်စာတမ်း","title":"ဒေါက်တာလှဘေ - တရုတ်နိုင်ငံသွားနေ့စဥ်မှတ်စာတမ်း","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eထရုတ်နိုင်ငံသွား နေ့စဥ်မှတ် စာတမ်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထက်ပါ ခေါင်းစဉ်သည် ဦးဖေမောင်တင် တည်းဖြတ်ပြင်ဆင်သော ကင်ဆန်းမင်းကြီး ပြင်သစ်နိုင်ငံသွား နေ့စဉ်မှတ်တမ်း ခေါင်းစီးစကားလုံးများ၏ ပဲ့တင်သံ ဖြစ်ပါသည်။ ခေါင်းစဉ်နှင့်သာ တူသယောင်ယောင်း သွားသည့်ဒေသ ရာစုနှစ် စီးနင်းယာဉ်၊ တာဝန်ကိစ္စနှင့် နေ့စဉ်မှတ်တမ်းခေါ် ဒိုင်ယာရီတို့ကား မတူ တစ်မူ ကွဲပြားပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းကြီးသည် ၁၉ ရာစုနှစ် နောက်ပိုင်းခေတ်တွင် မင်းတုန်းမင်းတရားကြီး၏ သံကြီး အဖြစ်နှင့် အနောက်တိုင်း ပြင်သစ်အီတာလျံ နိုင်ငံ များဆီသို့ နိုင်ငံရေး ကိစ္စများ အဆိုရန်အတွက် သင်္ဘောဖြင့် သွားသည်။ အသွားခရီး၌ ပိလောပီနန်ကျွန်း၊ စင်ကာပူ ၊ သီဟိုလ်ကျွန်းတို့ဝယ် ဝင်လည်ပါသည်။ အပြန်တွင် ကရို ၊  ဘုံဘိုင် ကာလကတ္တား မြို့တွင် လည်ပတ်ကြည့်ရှုခဲ့ပါ၏။ ရောက်လေရာရာ မြို့နယ်တို့၌ သက်ဆိုင်ရာ တာဝန်ရှိ အရာခံများက တခမ်းတနား ကြိုဆို ဧည့်ခံ ကျွေးမွေးကာ လှည့်လည် ကြည့်ရှုရန် အစီအစဉ် ရေးဆွဲပြီး လိုက်ပြကြပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မန္တလေး နေပြည်တော်မှ ခရစ်နှစ် ၁၈၅၄ ခုနှစ် မတ်လ ၇ရက် စနေနေ့တွင် ထွက်ခွာသွားရာ ထိုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၇ ရက် ဗုဒ္ဓဟူးနေ၌ ပြန်လည် ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ပါ၏  ။ ၇ လ တိတိ ကြာရှိသွားပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် နှစ်ဆယ် ရာစုနှစ် နောက်ဆုံးပိုင်း၌ လန်ဒန် တက္ကသိုလ်အငြိမ်းစား ပါမောက္ခ လူသာမည အဖြစ်နှင့်သာ အရှေ့တိုင်း  စီနရဠ တရုတ်နိုင်ငံ ပီကင်းမြို့သို့ မြန်မာဘာသာ စာပေယဉ်ကျေးမှု ဆိုင်ရာ ပညာပို့ချ ဖြန်းဖြူးဆွေးနွေးဖလှယ်ရေးအတွက် ပီကင်းမြို့သို့ မြန်မာဘာသာ စာပေယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ ပညာ ပို့ချ မြန် ဆွေးနွေးဖလှယ်ရေးအတွက် ပီကင်းတက္ကသိုလ် ဧည့်သည်တော်အနေနှင့် လေယာဉ်ဖြင့် သွားပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသွားခရီးတွင် ကွန်မင်း (Kun)၌ လေးရက် ပီကင်း၌ နှစ်ပတ်ပြီး အပြန် ၌ တရုတ်နိုင်ငံ အရှေ့ဘက် ကမ်းရိုးတန်း တစ်လျှောက်ရှိ ရှန်ဟိုင်း ၊ စူ ချီး ၊ ဟန်ချို၊ ဖူချို  ၊ ဂွမ်းချိုး (  Gangnau) မြို့များ၌ လည်ပတ် သုံးသပ်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီကင်းမြို့ အပြင် ကွန်မင်း ရှန်ဟင်းနှင့် ဂွမ်းချီး မြို့များတို့ဝယ်လည်း ပြောဟော ဆွေးနွေးပါသေး၏။ ထို့နောက် ဟောင်ကောင် (Hkang kmg) ဗန်ကောက်(Bangkok) နှင့်စင်္ကာပူ(Singapore) တို့သို့ ဆက်သွားပါသည်။နေရပ် မော်လမြိုင်မြို့မှ မေလ ၁ ရက်နေ့ ထွက်ခွာသွားသည်။ ဇူလိုင်လ ၉ ရက်နေ့ ပြန်ရောက်လာပါသည်။ ၂ လနှင့် ၉ ရက် ရှိခဲ့ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းကြီးသည် မြင် တွေ့၊ ကြားသိ ရသည့် အရာဝတ္ထု၊ ဌာနဒေသ ဖြစ်လို့ အကြောင်းအရာများကို အချို့ နေရာတို့၌ ခွဲခြားဝေဖန်ကာ မှတ်တမ်းတင် ထားရုံမကသေး မှတ်တမ်းကို ကဗျာလင်္ကာ မေတ္တာစာများနှင့် တန်ဆာဆင်ထားပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ဒိုင်ယာရီထဲတွင်ကာ၊ ကျွန်တော်၏ အာရုံငါးပါးစက်ကွင်းထဲ ဝင်လာသော အာရမ္မက် ပစ္စယများအနက် စိတ်ဝင်စားသွားမိသည့် အမြင်အကြား၊ အနံ့၊ အရသာ၊ အတွေ့အထိများကို ပညာစက္ခုဖြင့် ယှဉ်ကာ မရွေးထုတ်မှတ်တမ်းတင်ထားပါသည်။ ကဗျာဘက်၌ ချည့်နဲ့ သဖြင့် မင်းကြီးကို အားကျကာ လက်တည့် မစမ်းဝံ့ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နှစ်ပေါင်း ၄၀ ကျော်ကျော် အနောက်နိုင်ငံများတွင် နေခဲ့သူ ကျွန်တော် ဗုဒ္ဓဘာသာ မြန်မာလူမျိုးတို့၏ အတွေးအမြင်များ အရ အငွေ့အသက်တို့ ပါရှိမည် မလွဲပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကင်းဝန်မင်းကြီးက သူ့အာ၊ ပြင်သစ်၊ အီတာလျံ အရာရှိ ကြီးငယ်တို့က တခမ်းတနား ကြိုဆို ဧည့်ခံကျွေးမွေး လိုက်လံပြပုံများကို မော်ကွန်းတင်ထားသကဲ့သို့ ကျွန်တော့်အား တရုတ်နိုင်ငံ ရောက်လေရာရာ တက္ကသိုလ်နှင့် ပညာရေးအဖွဲ့များမှ အုပ်ချုပ်ရေး အရာရှိကြီးငယ်များ ပညာရှင် သုတေသီနှင့် ဆရာဆရာ။ ကျောင်းသား။ ကျောင်းသူများများတို့က တစ်စွမ်းတစ်အား ကြိုဆိုဧည့်ခံ လိုက်လံပြသပြုစု ကျွေးမွေးပါသည်။ ဤစေတနာ မေတ္တာတို့ကို ဤဒိုင်ယာရီထဲ ကမ္ဗည်းထိုး မှတ်တမ်းတင်ထားပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြံထိုင်းလည်း မဖြစ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤဒိုင်ယာရီ မွေးသန့်စင်ဖို့ ဖြစ်လာသည့် ဗီဇသည် ၁၉၈၀ ပြည့်နှစ် မတိုင်မီက တည်ခဲ့ပါ၏။ မစ္စတာ ကျွန်မရှောင်ပိန် (Deng Jaog) အာဏာရ လာပြီးသည့်နောက် တံခါးဖွင့် စီးပွားရေး စီမံကိန်းကို စ၍ လိုက်နာကျင့်သုံးခဲ့ရာမှ တရုတ်နိုင်ငံကြီးသည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာပုံများကို မြန်မာပြည်သို့ ၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်၌ ကျွန်တော် အပြီးအပိုင် ပြန်မလာမီကတည်းက အနောက်နိုင်ငံပေါင်း မဂ္ဂဇင်းတွေထဲကဒတ်မီ ဓာတ်ပုံမြင်မိ၏ ရုပ်မြင်သံကြား ပေါ်တွင်လည်း တွေ့မိပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၈၈ ခုနှစ် မေလအတွင်း လာရောက် ဟောပြောရန် ပြင်သစ်ပြည် ရီတက္ကသိုလ် အရှေ့တိုင်းသား လူမျိုးများ ဘာသာစကားနှင့် ယဉ်ကျေးမှု ပညာရပ်များ ကျောင်းမှ ဖိတ်စာပါ၏။ ထိုအခါ တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် ဆိုသလို ပြည်ပရောက်နေခိုက် တစ်ဆက်တည်း ပီကင်ထိုမြို့ တော်ကို တစ်ပတ် သို့မဟုတ် နှစ်ပတ်လောက် သွားလည်ရလျှင်ကောင်များဟု တွေးပြီး ပေါ်လာပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သွားချင်စိတ် ငမ်းငမ်းတက်လာသောကြောင့် ဆင်ခြင်စိတ် ဘေးချိတ်ထားလိုက်ပြီး အနောက်ဘက် ခရီးမထွက်မီ အရှေ့ဘက် တရုပ်ပြည် ဝင်ခွင့်ဗီဇာကို တရုတ်ပြည်သူ့ သမ္မတနိုင်ငံ သံရုံးမှ ကျွန်တော်နှင့်ဇနီးအတွက် တောင်းယူ၏။ ပါရီ၌ မေလအတွင်း မြန်မာကဗျာ အကြောင်း သုံးကြိမ် ပြောဟောသည်။ ပြီးနောက် ဂျာမနီပြည် ဟိုက်ယ်(လ်)ဘတ် တက္ကသိုလ်မြို့သို့ ထိုမှတဆင့် လန်ဒန်သို့ ဆက်သွားပါသည်။ လန်ဒန်တွင် ရှိနေစဉ် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်များ ဗဟိုစာကြည့်တိုက်မှူး ဦးသော်ကောင်းထံမှ စာရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာထဲတွင် ပီကင်းသို့ ဆရာတို့ သွားလည်မည့်သတင်းကို ရန်ကုန်မြို့ရှိ တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ သံရုံးမှ ယဉ်ကျေးမှု နှင့် အတွင်းဝန်တို့အား၊ စကားစပ်မိ၍ ပြောပြရာ ထိုသူတို့ နှစ်ဦးလုံးတို့က ယခုနှစ် မသွားဖို့ မေတ္တာရပ်ခံ အပ်ပါသည်။ ထိုလ၌ ပီကင်းတက္ကသိုလ်ကျောင်း၊ ရက်ရှည်ပိတ်ချိန်နှင့် ကြုံ ကြိုက် နေသည်မို့ မြန်မာဘာသာ စာပေဌာနမှ ဆရာတွေ့ရော တပည့်တွေပါ အနားယူကြမည်။ ကျောင်းဖွင့်ထားတုန်းသွားပါက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးကျေးဇူး သက်ရောက်ပါမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်မတန်ကို ကြီးမားပြီး အင်မတန်ကို ကြည့်စရာ လှသည့် ပီကင်းမြို့တွင် တစ်ပတ်ခန့်သာ နေ၍ လျှောက်လည်ပတ်မည်ဆိုလျှင် ကိုယ့်အထဲက လိုက်မည့်သူ ရှိမှသာ ငွေကုန်ရကျိုး ပင်ပန်းရကျိုးနပ်ပါမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် မြန်မာပြည်မှ မထွက်ခွာလာမီ ခရီးစဉ်နှင့် တည်းခိုမည့် လိပ်စာများကို လိုလိုမည်မည် ဦးသော်ကောင်း နှင့်အခြားဆွေမျိုး မိတ်ဆွေများထံ ချန်ရစ်ထားခဲ့သဖြင့် ဤစာကို ရခဲ့ရပါ၏။ တရုတ်ပြည် ခရီးကိုဖျက်လိုက်ပြီး၊ မြန်မာပြည် သို့ပြန်လာ၏။ အဆင်ခြင်မဲ့ စိတ်သွားရာ ကိုယ်ပါလုပ်မိ၍သာ ကြံတိုင်းလည်း မဖြစ်ရပါတကားဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တရားရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရန်ကုန်မြို့ သို့ ဇူလိုင်လဆန်း ၂ ရက်နေ့ ပြန်ရောက်လာပါသည်။ မော်လမြိုင်သို့ မပြန်မီ ကမ်းနားဟိုတယ်တွင် ခေတ္တတည်းခို ပါသည်။ ၈ ရက်နေ့တွင် တရုတ်ယဉ်ကျေးမှုသံရုံးမှ ပထမအတွင်းဝန် ဦးမိုး (ခ) ပါမာကူလီမိုး (Li  Mov)လာတွေ့ ပါသည်။ မြန်မာလို အာလာပ သလာပပြောပြီး သူက လွန်ခဲ့တဲ့ မေလ ၈ ရက်နေ့က သံရုံးမှာ ဗီဇာလာယူတုန်းက ကျွန်တော်တို့မသိလိုက်ရပါ။ သိရင် ဇူလိုင်လ မသွားဖို့ မေတ္တာရပ်ခံမှာ မုချပါ။ ၁၉၈၉ ခုနှစ် မေလမှာလာဖို့  ပီကင်း တက္ကသိုလ်က ဖိတ်မယ်လို့ ကြံရွယ်ထားပါတယ်။ မေလမှာ ပီကင်းရာသီဥတုကလည်း သပ္ပါယဖြစ် မြန်မာဘာသာ စာပေ ဌာနမှလည်း ဆရာတွေနဲ့ တပည့်များလည်း စုံမယ် သွားလိုရာလည် လိုက်ပို့နိုင်မယ်။ အဖက်ဖက်မှလည်း အဆင်ပြေဖို့ အကြောင်းရှိပါတယ်'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု ရှင်းပြပါသည်။ ကျွန်တော်က ကျေးဇူးတင်စကားပြောကြာပြီး\u003c\/span\u003e '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကြောင်းညီညွတ်မယ်ဆိုရင် ဆက်ဆက်သွားပါ့မယ်\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု ကတိပြုလိုက်ပါသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်တစ်သက် ဘ၀လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရသော အဖြစ်နှင့်အပျက်များကို အစဉ်မပြတ် သုံးသပ်လေ့လာရင်း ပုဗ္ပေကတံ အကျိုးပေးပုံကို ယုံကြည်လာပါသည်။ ပစ္စုပ္ပန်အကျိုး ဖန်တီးလာမှုကို လက်ခံလာသည့်ကိုအကြောင်းနှင့် စပ်လျဉ်း၍ '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတွေးအမြင်စာစောင်တွေထဲ ဆောင်းပါး အတော်တော်များများ ရေးခဲ့ပါပြီ။ လူတိုင်းမှာ ကံကြိုက်၍ ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုး ပေးခံရသလို သူ၏ တိုင်းပြည်မှာလည်း ကိန်းဆိုက်လာသည့်အခါ ဖြစ်ရသည့် အရေးကို သတိမူမိပါ၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၈၉ ခုနှစ် မတ်လ ၉ ရက်နေ့ ကျွန်တော်နှင့် ဇနီးတို့ ရန်ကုန်သို့ တက်လာကြ၏ ပီကင်းသွားဖို့ အရေး သက်ဆိုင်ရာသို့ လျှောက်လွှာများ တင်လိုက်၏ ၆ ရက်နေ့တွင် တရုတ်ယဉ်ကျေးမှု သံမှူး မစ္စတာ ပန်ဟိုဆင်း (P Haung)နှင့် ဇနီးတို့က နေ့လယ်စာ ဖိတ်သဖြင့် ကျွန်တော်တို့ သွားပါသည်။ မိုးလည်းလာပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သံမှူးသည် အရာရာ သိမ်မွေ့သည် အပြောအဆို ညံ့သည်။ ဖြိုးပြီး ပြုံးပြုံးနှင့် သဘောဖြူဝင်းပြီး ဖော်‌ရွှေသည်စကားနည်းပါ၏။  ပီကင်းတက္ကသိုလ်က ဖိတ်စာလာတော့မယ်။ မြန်မာဘာသာစာပေဌာနမှ ဆရာတွေ ကျောင်းသူ ကျောင်းသားတွေက ဆရာကြီးနဲ့ တွေ့ချင်ကြသတဲ့ စသဖြင့် ဦးမိုးက မြန်မာလိုပြောပါသည်။ ကျွန်တော်လည်း သွားဖို့ရာ အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် အစီအစဉ်တွေ လုပ်နေပါပြီဟု ပြန်ပြောရာ သံမှူးနှင့် ဦးမိုးတို့က ဝမ်းသာ၍မဆုံးပါ။ ခဲဖွယ်ဘောဇဉ် အချိုယမကာတို့ကို စားသုံးနှင့်လည်း ဆက်လက်ဆွေးနွေးကြပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးတို့က တရုတ်သံအမတ်ကြီးနှင့် တိုင်ပင်ပြီး မြေသို့လိုက်သော မျိုးစေ့သည် ပြုစုပျိုးထောင်မှု ကောင်၍ မကြာမီ သန်စွမ်းလာကာ သီးပွင့်တော့မည့် အရိပ်အယောင်များလာပါတော့၏။ ထမဦးထံမှ ၁၃၉ ရက်စွဲပါ စာရှည်ရှည်ကြီး တစ်စောင်ရပါသည်။ ထိုစာနှင့်ပူးတွဲပြီး မတ်လ ၂ ရက်နေ့စ်နှင့် ကင်းတက္ကသိုလ် အရှေ့တိုင်းဘာသာနှင့် စာပေများဌာနထံမှလည်းကောင်း မြန်မာဌာနခွဲတာဝန်ခံ ပါမောက္ခ ဒီဘက် ( hng Da Na) ထံမှလည်းကောင်း စာနှစ်စောင် လာသည်။ မြန်မာလိုချည်း ဖြစ်ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးမိုးစာထဲမှာ အရေးကြီးသော အချက်များတို့ကိုသာ တင်ပြပါရစေ။ ကျွန်တော်တို့ ပီကင်အသွား လမ်းခုလတ်ရှိ ကွန်မင်းမြို့ တွင် ၃-၄ ရက်လာနေစေချင်ပါသည်ဟု ယူနန်ပြည်နယ် အရှေ့တောင်အာရှရေးရာသုတေသနအဖွဲ့မှ သူ၏ မိတ်ဆွေတစ်ဦးက ဖိတ်ကြားကြောင်း သက်ဆိုင်ရာ ပညာရပ်များကို တစ်ကြိမ်လောက် အm မွေးနေစေလိုကြောင်းနှင့် ကွန်မင်းမြို့ အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ နာမည်ကျော် နေရာများ ရှုခင်းသာသများဆီသို့ သုတေသနဌာနမှ အားဖြင့် လိုက်ပို့ပြသမည်ဆိုကြောင်တို့ပါရှိပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပီကင်းတက္ကသိုလ် အရှေ့တိုင်းဘာသာနှင့် စာပေများ ဌာနမှူး၏စာမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည်။ '\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပါမောက္ခ ဦးလှဒေ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာကြီးထံ ရိုသေစွာ စားအပ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ ပီကင်းတက္ကသိုလ်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ကြည့်ရှုရင်း နှစ်ပတ်ကြာ ပညာသင်ကြား ပြီယူရန် ဆရာကြီးနှင့်တကွ ဆရာကြီးကတော်အား ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ဖိတ်ကြားအပ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှု၊ မြန်မာဘာသာစကားနှင့် စာပေး နိုင်ငံအသီးသီးမှ မြန်မာရေးရာ သုတေသနများကို ကျွန်တော်တို့ သိလိုလှသဖြင့် ဆရာကြီးအား စောင့်မျှော်နေကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာကြီးနှင့် ဇနီးမောင်နှံသည် ပီကင်းတက္ကသိုလ်၌ တည်းခိုရန် ကျွန်တော်တို့က တာဝန်ယူစီစဉ်ပေးပါမည်။ ထို့ပြင် ထုံးစံအတိုင်၊ ဉာဏ်ပူဇော်ခ ကန်တော့ပါမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကယ်၍ ဆရာကြီးတို့ အဆင်ပြေလျှင် မေလ ၁၅ ရက်နောက်ပိုင်း ကြွရောက်ပါရန် တိုက်တွန်းအပ် ပါသည်။ ဆရာကြီးတို့အား ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန်နှင့် ကူညီရန် ကျွန်တော်တို့ဌာနမှ မြန်မာစာဌာန၌ တာဝန်ခံ ဆရာ ဦးဘက်အား တာဝန်ပေးလိုက်ပြီးဖြစ်သဖြင့် အကူအညီလိုလျှင် အားမနာတမ်း ပြောပြစေလိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစစအရာရာ အဆင်ပြေအောင်မြင်ပါစေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဌာနမှူး (ထိုးမြဲလက်မှတ် )\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးဉာဏ်ထံမှ တကား ပီကင်က္ကသိုလ် ဖိတ်ကြားချက်အရ ဆရာကြီးနဲ့ ဆရာကြီးကတော်တို့ ပီကင်းကို လာရောက် လည်ပတ်ကြည့်ကြမယ်ဆိုတာ သိရလို့ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာ ဖြစ်ကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လာမယ့် ရက် သေချာရင် ကျွန်တော်တို့ကို အကြောင်းကြားပါ။ ကျွန်တော်တို့ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆို စောင့်မျှော်ကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွှင်လန်းချမ်းမြေ့ပါစေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမြဲသတိရလျှက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညဏ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်လန့်အကြာ ဧပြီလ ၇ ရက်နေ့တွင် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတ နိုင်ငံသံရုံးမှ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် တရားဝင် စာ ရောက်လာပါသည်း စာထဲ၌ ပီကင်းတက္ကသိုလ်တွင် ပြောဟောရန် ကျွန်တော်နှင့် ဇနီးအတူတကွ လာရောက် ဖိတ်ကြားသည်။ မေလ ၁ ရက်နေ့ တရုတ်လေကြောင်း လေယာဉ်ဖြင့် ကျွန်တော်တို့ ရန်ကုန်မှ ကွန်မင်းသို့ ထွက်ရွာကား ကွန်မင်းတွင် ၃-၄ ရက်နေပြီး ပီကင်းတက္ကသိုလ်တွင် မေလ ၁၅ ရက်နေ့မှစ၍  ဟောပြောပေးမည်ဟု မျှော် လင့်ထားကြောင်းပါရှိ၏။ ပျိူးထားသော အပင်ကြီးသည် ပွင့်ပြီး သီးလာပေပြီ ။ ခူးစားနိုင် မနိုင်ကိုကား က မည်သို့စီမံ လာမည်ကို စောင့်ကြည့်နေပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မေလ (၁)ရက်၊ တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ကျွန်တော်နှင့် ဇနီးတို့ရန်ကုန်သို့ လာကြသည်။ တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံသို့ သွားပို့ရာ မတ်လက စတင် ဆောင်ရွက်မှုများ မေလ ပထမအပတ်အတွင်း ပြီးစီးသွားမည်ဟု သတင်းရသောကြောင့်ပင်။ သို့သော် အထစ်အငေါ့တစ်ခု ဖြုန်းခနဲ မမျှော်လင့်ဘဲ ပေါ်လာသဖြင့် မေလ (၅)ရက်နေ့ ပြီးမည်ဟု ခန့်မှန်းထားရာ မပြီးပါ။ ၆ ရက်နှင့် ၇ ရက်နေ့များသည် စနေနှင့် တနင်္ဂနွေနေ့များ ဖြစ်ကြသည်။ ကံအားလျော်စွာ ၈ ရက် တနင်္လာနေ့ ညနေ ၅ နာရီတွင် နိဂုံးကမ္ဗည်း အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကံအားလျော်စွာဟု ဆိုရသည်မှာ ထိုနေ့ညနေပင်လျှင် တရုတ်သံအမတ်ကြီး မစ္စတာ ချိန်းရှိန် (Mr Cherry Ruisherng)နှင် သံအမတ်ကြီးကတော်တို့က ကျွန်တော်တို့အား တရုတ်နိုင်ငံ မသွားမီ နှုတ်ဆက်ညစာစားပွဲ ဖိတ်ခေါ် ထား၍ဖြစ်ပါ၏။ အကယ်၍သာ ထိုကိစ္စမပြီး၊ မပြတ်သေးပါက ဘယ်လိုဆင်ခြေပေ။ရမှန်း မသိပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပီကင်းသွားဖို့အရေးက ဝန်ထုပ်ကြီးကျကျသွားချင်၊ ညနေ ၅ နာရီ ကျော်ကျော် အချိန်တွင် ဦးမိုးကတယ်လီဖုန်းနှင့် အကြောင်းကြားလိုက်လာပါ၏။ သူ့ခမျာ ကမန်းကတန်း၊ ကားဖြင့် ဟိုတယ်သို့ ရောက်လာ၏။ ဒီဇာအတွက် ယူလာသော လျှောက်လွှာပုံစံတွေကို ဖြည့်ထည့်ပြီးကျွန်တော်တို့၏ နိုင်ငံကူးလက်မှတ်တွေကို ယူသွားသည်။ ၆ နာရီခွဲ အချိန်ဝယ် ဒီအတံဆိပ်များ။ ရိုက်နှိပ်ထားရှိသည့် နိုင်ငံကူးလက်မှတ်တွေ ပြန်ယူလာပေးပါသည်။ ပြီးနောက် ကျွန်တော်နှင့် ဇနီးတို့အား သူ့ကားဖြင့် သံအမတ်ကြီးအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်္ဂလန်ပြည်တွင် နေထိုင်စဉ်အခါက ကျွန်တော်သည် ပြင်သစ်ပြည်သို့ သန်ဘက်ခါသွားရန် အရေးပေါ်လာ သဖြင့် နိုင်ငံကူးလက်မှတ်ကို ကြည့်ရာ သက်တမ်းကုန်ဆုံးနေကြောင်း တွေ့ရ၏။ နောက်တစ်နေ့တွင် လန်ဒန်မြို့ရှိ နိုင်ငံ ကူးလက်မှတ် ထုတ်ပေးရာ ရုံးသို့  ၉နာရီချိန် သွားပြီး ရှင်းလင်းပြောပြရာ၊ ညနေ၄ နာရီ မထိုးမီ လက်မှတ်သစ်ရခဲ့၍ လေယာဉ်လက်မှတ်ဝယ်ပြီး အချိန်မီ သွားနိုင်ခဲ့၏။ ယခုလည်း ကျွန်တော်တို့ ဗီဇာကို နှစ်နာရီအတွင်း တရုတ်နိုင်ငံ သံရုံးက ထုတ်ပေးခဲ့သဖြင့် သောကကင်းဝေးစွာ အချိန်မီ ခရီးထွက်နိုင်ခဲ့ပါ၏။ သက်ဆိုင်သူတို့အား သာဓုသုံးကြိမ် ခေါ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သံအမတ်ကြီးက ဖော်ဖော်ရွှေရွှေ ခရီးဦးကြိုပြု နှုတ်ဆက်ပြီး အနုပညာရှင် ဇနီးသည်နှင့် မိတ်ဆက်ပေးပါသည်။ ခတ္တ အလာပ သလ္လာပ ပြောကြားပြီးနောက် ဖွယ်ဖွယ်ရာရာ တရုတ်အစားအစာ တစ်မျိုးပြီးတစ်မျိုးအနက် လျှာတွေ့သည့် အမျိုးအစားမှာ ပန်းရနံ့သင်ကြိုင်သည့် တရုတ်ဝိုင်အရက်ပင် မတ်လက ယဉ်ကျေးမှု သံမှူးနေ့လယ်စာ စားပွဲတွင်လည်း သောက်ခဲ့ရ၏။ တရုတ်နိုင်ငံရောက်သောနေ့လည်စာ စားပွဲတွင်လည်း သောက်ခဲ့ရ၏ ။ တရုတ်နိုင်ငံ ‌ရောက်သောအခါလည်း အထက်လွှာပိုင်းမှ ဧည့်ခံပွဲများ၌လည်း မိတ်ပြန် ဆက်ရပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46224133718165,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_6bd0b55e-0237-4cef-97d6-151149c9c8c2.jpg?v=1730282008"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/%e1%80%92%e1%80%b1%e1%80%ab%e1%80%80%e1%80%ba%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%9c%e1%80%be%e1%80%98%e1%80%b1.oembed","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}