{"title":"ထောင်မှုးကြီးသိန်းဝင်း","description":null,"products":[{"product_id":"ထောင်မှုးကြီးသိန်းဝင်း-ကြိမ်ဒဏ်ဖူးစာ","title":"ကြိမ်ဒဏ်ဖူးစာ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က ပြည်၊ ဝက်ထီးကန်တွင် နေသည်။ ကိုယ်ပိုင်စီးပွား ရေးလုပ်ပြီး အမျိုးသမီးက အထည်ဆိုင်ဖွင့်သည်။ ထို့ကြောင့် စီးပွားရေး အဆင်ပြေပါသည်။ အဆင်မပြေသူက ကျွန်တော့်၏ အစ်မကြီးဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခင်ပွန်းသည် ဆုံးပါးသွား၍ သားသမီး၊ မြေးများဖြင့် လုံးချာလိုက် နေသည်။ ဦးမနိုင် ပဲ့မနိုင် ဗျာများနေရှာသည်။ အစ်မကြီး အမိအရာဆို သကဲ့သို့ အစ်မကြီးကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ရန် ကျွန်တော့်တွင် တာဝန်ရှိ သည်ဟု ခံယူထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့်လည်း ကျွန်တော် ပြည်၊ ဝက်ထီးကန်တွင် တစ်လှည့်။ လှိုင်မြို့နယ် အစ်မကြီးအိမ်တွင်တစ်လှည့် နေ၍ မိသားစုကိစ္စများကို ဆောင် ရွက်ပေးရသည်။ အစ်မကြီးတို့အိမ်တွင် COROLLA ဆလွန်း ကားဖြူလေး တစ်စီးရှိသည်။ ကားရှိသော်လည်း တူတော်မောင်များက မမောင်းတတ် ကြပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သည်ကားကိုလည်း ကျွန်တော်ပင် ဝယ်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ အစပိုင်းက မိသားစုသုံးရန်သာဖြစ်သော်လည်း ကျွန်တော်က အဝေး၊ အနီးအော်ဒါရလျှင် လိုက်ပေးတတ်သည်။ သို့သော် ဝင်ငွေမမှန်ပါ။ ဓာတ်ဆီ ဈေးကောင်းတုန်းကတော့ အဆင်ပြေသော်လည်း ဓာတ်ဆီဈေးကျတော့ အလုပ်မဖြစ်ပြန်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားအား TAXI(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနီ)လုပ်၍ ဆွဲရန် စိတ်ကူးမိသော်လည်း ကျွန် တော်တို့ကားက ဓာတ်ဆီကား၊\u003c\/span\u003e CNG (GAS) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတင်ထားသောကားမဟုတ်၍ အခြားအငှားကားများဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်ဆွဲလျှင်လည်း အဆင်ပြေနိုင်မည်မထင် •\u003c\/span\u003e CNG (GAS) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတင်ရန်လည်း ငွေ(၁၀)သိန်းကျော် ကုန်ရဦးမည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့အပြင် CNG (GAS) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတင်ရန် လျှောက်လွှာတင်လျှင်လည်း နှစ် နှင့်ချီ၍ စောင့်ရသည်ဟု စုံစမ်းသိရသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော် အစ်မကြီး ကားအား\u003c\/span\u003e TAXI \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလုပ်ရန် စဉ်းစားရာ တစ်နှစ်ခန့် အချိန်ကုန် သွားတော့ သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့တွင် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထိုင်ရင်း ကျွန်တော်နှင့် ရင်းနှီး သော TAXI \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကားဆရာတစ်ဦးနှင့် တွေ့သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဦးမြတ်စိုး ကားဆွဲရတာ အဆင်ပြေရဲ့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြေပါတယ်။ ညီလေးရော ကားဆွဲမယ်ဆိုပြီး အလုပ်မစသေး ဘူးလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်ကိုကြီးရယ် .... အိမ်ကကားက ဓာတ်ဆီကား။ အခု အငှား ကားတွေက CNG (GAS) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတင်ထားကြတော့ သူတို့နဲ့ ကျွန်တော့်ကား ဘယ်ယှဉ်ဆွဲလို့ရမလဲ။ ကျွန်တော်ကွဲမှာပေါ့”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒါကြောင့် ညီလေးကို ကိုယ်တစ်ခါပြောဖူးပါတယ်။ အလုပ် ဆိုတာ လုပ်ကြည့်မှသိတာ၊ အရေးကြီးတာက ကားကောင်းရမယ်၊ ဝီရိယ ရှိရမယ်၊ ဆက်ဆံရေးကောင်းရမယ်။ CNG \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတင်ထားပြီး ဂိတ်ထိုးထားလို့တော့ ဘာလုပ်မှာလဲ။ ကားငှားမောင်းခ (\u003c\/span\u003eOWNER) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခတောင် မနည်းရှာရမှာ၊\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခုညီလေးက အစ်မကားဆိုတော့ (OWNER) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခလည်း ပေး စရာမလိုဘူး။\u003c\/span\u003e TAXI(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနီ)လုပ်ပြီး မောင်းစမ်းပါ။ ပတ်စမ်းပါ။ ခရီးသည်ဆို တာက ရပ်ထားတဲ့ကားထက် လမ်းပေါ်ပြေးနေတဲ့ကားကို ငှားကြတာသဘာဝ ပဲ၊ မောင်းရင်းနဲ့ သိလာလိမ့်မယ်။ ဘယ်အချိန် ဘယ်နေရာမှာ လူရတယ်ဆို ဘာ ပုံသေနည်းရှိတယ်။ မောင်းရင်းနဲ့ အလုပ်က သင်သွားလိမ့်မယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားခကိုတော့ သင့်တင့်လျော်ညီစွာပဲ တောင်း၊ မဟားတရား မတောင်းနဲ့။ ဈေးများတယ်ထင်လို့ ဈေးဆစ်ရင်လည်း အစ်မကြီးရယ်။ အစ်ကိုကြီးရယ် ညီလေးရယ်၊ ကျွန်တော့်ကားက ဓာတ်ဆီကားပါ။ CNG \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတင် ထားတဲ့ကား မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် အနည်းအပါးတော့ များပါလိမ့်မယ်လို့ ပြား၊\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခုခေတ်ခရီးသည်တွေက သဘောပေါက်တယ်။ သဘောမပေါက် ရင်လည်း သူတို့ဆစ်တဲ့ဈေးနဲ့သာ လိုက်သွားလိုက်။ လုပ်ငန်းကျွမ်းလာရင် ဘယ်နေရာကနေ ဘယ်ကို ဘယ်လောက်ကျတယ်ဆိုတာ ခရီးသည်ရော၊ ကားသမားရော သိပြီးဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ညီလေးကို အလုပ်က သင်သွား လိမ့်မယ်။ ဘာမျှမပူနဲ့ အရှုံးမရှိဘူး။ TAXI (\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနီ)သာ အမြန်လုပ်လိုက်။ ကိုယ့်ကားလည်း ဓာတ်ဆီကားပဲ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မနက်ပိုင်း (၁၅၀၀၀)၊ ညနေပိုင်း (၁၅၀၀၀) တစ်နေ့ (၃၀၀၀၀) ကျပ်ကတော့ အေးဆေးရတယ်။ မိုးချုပ်အောင် မောင်းစရာမလိုဘူး။ ည ဘက်က အန္တရာယ်များတယ် မမောင်းနဲ့။ မနက်စောစော စထွက်၊ ညမိုး မချုပ်ခင် ပြန်သိမ်း၊ အိမ်မှာ အေးအေးဆေးဆေးအနားယူ၊ ဒါပဲ” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီးဦးမြတ်စိုး၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း အစ်မ ကြီးနှင့်တိုင်ပင်၍ အိမ်က ကားကလေးအား TAXI(\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနီ) လုပ်သည်။ တောင် ဥက္ကလာပ အငှားယာဉ်ဌာနတွင် အစစ်ဆေးခံရာ တစ်နေ့တည်း ပြီးသည်။ ထိုင်နေတော့ ဘာမျှမသိ။ လက်တွေ့လုပ်ကြည့်တော့လည်း လွယ်ကူပါ သည်။ တစ်ခုတော့ရှိသည်၊ ကားအင်ဂျင်နှင့် ဘော်ဒီကြံ့ခိုင်မှုတော့ ကောင်းဖို့ လိုပါသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်ကားက အဖြူလေးဖြစ်သည်။ အိမ်စီးကားဖြစ်ရာ သန့် သည်။ ကျွန်တော်ကလည်း ကားကလေးအား အမြဲသနေတတ်ရာ ဝင်းလက်တောက်ပြောင်နေသည်။ TAXI \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမဆွဲမီ အတွင်းခန်း၊ အောက်ပိုင်းနှင့် ဘော်ဒီ ကို သန့်ပြန့်နေအောင် ရေဆေးသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တစ်နေ့မှစ၍ ကျွန်တော် မနက်(၅)နာရီထ၍ ဘုရားဝတ် ပြု၊ ပုတီးစိပ်ပြီး ကားစဆွဲသည်။ ဈေးဦးပေါက်က ကျွန်တော်တို့ လမ်းထိပ်စားသောက်ဆိုင်မှ ကိုတရုတ်ကြီးက သီရိမင်္ဂလာဈေးသို့ ငှားသည်။ ကျွန် .ဘော် ဈေးမသိပါ။ (၂၅၀၀)ကျပ်ပေး၍ လိုက်ပို့လိုက်သည်။ လှိုင်မြို့နယ်မှ သီရိမင်္ဂလာဈေးသို့ ဝေးသည်မဟုတ်ပါ။ မနက်ပိုင်းကား ရှင်း၍ မိနစ်(၂၀) န့်ဖြင့် ရောက်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဈေးရှေ့တွင် ကားရပ်၍ ချပေးနေစဉ် ကျွန်တော့်၏ကားရှေ့တွင် ကားငှားနေသော အစ်မကြီးတစ်ဦးကို တွေ့ရသည်။ ကြက်အရှင်များတင်ရန် ဖြစ်သည်။ သူ သောကားနှင့် ကိုက်ဟန်မတူပါး၊ ကားထွက်သွားပြီး အစ်မကြီး ကျန်နေခဲ့သည်။ ကိုတရုတ်ကြီးတို့ ဆင်းသွားသည်နှင့် ကား အားရှေ့တိုး၍ ထိုအစ်မကြီးရှေ့တွင် ကျွန်တော်ရပ် လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်သွားမလဲ ••• အစ်မကြီး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစ်မကြီးမှာ ကျွန်တော့်၏ သစ်လွင်သန့်ရှင်းသော ကားကလေး အား ကြည့်၍ အားတုံ့အားနာ ဖြစ်နေဟန်ရှိသည်။ အတော်နှင့် စကားမပြန် ၆။ ကျွန်တော်က ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်မကြီး ••• ဘယ်သွားမှာလဲခင်ဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှင် ••• ကျွန်မ သာကေတ ကြက်ဘဲဈေးကို သွားမှာပါ။ ကြက် တင်မှာဆိုတော့ ဒီက မောင်လေးကားကို အားနာလို့ပါ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိစ္စမရှိပါဘူး ... အစ်မကြီး။ ကျွန်တော့်ကား နောက်ဖုံးထဲမှာ ၁လတ်စတစ်အခင်းတွေ အပိုပါတယ် နောက်မှ ရေဆေးပစ်ရင် လွယ်ပါ တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါနဲ့ ဘယ်လောက်ပေးရမှာလဲ • • မောင်လေး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နည်းနည်းလှမ်းပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကားက CNG (GAS) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကား မဟုတ်တော့ (၃၀၀၀)တော့ ပေးပါဗျာ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “(၂၅၀၀) ထားပါရှင်။ နည်းမှန်း ကျွန်မသိပါတယ်။ အဆင်မပြေ ပါ။ တောင်းပန်ပါတယ်ရှင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မနက်ပိုင်းခရီးသည်ကို လက်မလွှတ်လိုသဖြင့် ကျွန်တော် သဘောတူ လိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရပါတယ် ... အစ်မကြီး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ကားအောက်ဆင်း၍ နောက်ဖုံးဖွင့်သည်။ အစ်မကြီး၏ ကြက်တွဲများအား နောက်ဖုံးအတွင်း စနစ်တကျ စီစဉ်တင်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တက်ပါ ... အစ်မကြီး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်ခန်းတံခါးဖွင့်၍ အစ်မကြီးတက်သည်း၊ အတွင်းခန်းဖွင့် ထားသော မီးအလင်းရောင်ကြောင့် အစ်မကြီးမှာ အသက်(၅၀)ကျော် သန့်ပြန့် ခန့်ညားသော အမျိုးသမီးကြီးဖြစ်မှန်း သိရသည်။ ကျွန်တော် ကားကလေး အား ညင်သာစွာ မောင်းထွက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်မကြီး ... အရောင်းအဝယ်ကောင်းရဲ့လား။ ဒီ သီရိမင်္ဂလာ ဈေးကလည်း အသီးအနှံနဲ့သား၊ ငါး၊ ကြက်၊ ဝက်တွေ ရောင်းတာပဲ မဟုတ် လား။ ဘာကြောင့် အဝေးကြီးသွားရောင်းရတာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါတယ် မောင်လေးရယ်။ ဒီခေတ်ကြီးမှာ လခစားအလုပ်နဲ့ အဆင်မပြေလှဘူး။ အပြင်အလုပ်က တက်ရင်တက်ဈေး၊ ကျရင်ကျဈေး စားဝတ်နေရေးကို ထိန်းထားနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ကိုယ့်အလုပ်ကို လည်း မထိခိုက်အောင် ဈေးရောင်းစားရတော့တာပေါ့ကွယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်မကြီးအမျိုးသားကရော မကူမညီဘူးလား\" ““သူက နယ်မှာကွယ်။ လခတော့ မှန်မှန်ပို့ပါတယ်””\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ စကားပြောရင်း ကြက်ဘဲဈေးသို့ ရောက်လာသည်။ ဈေးရှေ့ ကားရပ်လိုက်တော့ အစ်မကြီးကားပေါ်က ဆင်းလာသည်ကို မြင် သည်နှင့် အလုပ်သမား ကုလားလေးများ ပြေးလာကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အန်တီ ... ကျွန်တော်တို့ ထမ်းပေးမယ်နော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေး • • • အေး ... နှစ်ယောက်ဆိုရပါပြီကွယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ကားနောက်ဖုံးတံခါးဖွင့်၍ ကြက်တွဲများအား ထုတ် ပေးလိုက်သည်။ နောက်ဖုံးထဲတွင် ကြက်ချေးများဖြင့် ကြက်နံ့မှာ နံစော် နေသည်။ ပလတ်စတစ်အခင်းကို ဆွဲထုတ်ပြီး အသင့်ပါလာသည့် ရေပုံး ဖြင့် ဆေးကြောပစ်လိုက်ရသည်။ နောက်စီးကြမည့်ခရီးသည်များ အနံ့ အသက်မရစေရန် ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တစ်စီးလုံး နံစော်နေပြီ ထင်ပါရဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရပါတယ် .အစ်မကြီး ကျွန်တော် ဆပ်ပြာရည်ကို အသင့်စပ် တာပါ။ နောက်နေ့မနက်တွေမှာလည်း အစ်မကြီးစောင့်နေပါ။ ကျွန်တော် နေ့တိုင်းလာပါ့မယ်။ တခြားကားတွေဆိုရင် စကားပြောနေ ရဦးမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ... မောင်လေးရယ်။ အစ်မကြီး နေ့တိုင်း ဆောင့်နေပါ့မယ်။ ကဲ ... သွားပြီနော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ကဲ့ .. အစ်မကြီး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေ့မှစ၍ ကျွန်တော်နှင့်အစ်မကြီး ဖောက်သည်ဖြစ်သွားသည်။ သူလည်း ကားခသက်သာပြီး အချိန်မှန်မှန်အဆင်ပြေ၊ ကျွန်တော်လည်း ဝင်တိုင်ဖောက်သည်ရ၍ အဆင်ပြေပါသည်။ အစ်မကြီးကိုမီစေရန် စောစော အိပ်ရာကထခြင်းတော့ ကျွန်တော့်မှာရှိသည်။ အချို့ခရီးသည်က လမ်းမကြုံ သဖြင့် အစ်မကြီးကို မီစေရန်ဖြစ်တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပြန်တွင် ကုန်သည်ကြီးများဟိုတယ်သို့ စုံတွဲတစ်တွဲကို လိုက်ပို့ သည်။ စုံတွဲမှာ အလျင်လိုနေဟန်ရှိ၍ မြန်မြန်မောင်းပေးရသည်။ မနက်စောသေးသဖြင့် ကားလမ်းရှင်းသောကြောင့် တော်ပါသေးသည်။ ခရီးသည် များမှာ အမျိုးမျိုးရှိသည်။ တချို့ခရီးသည်က မြန်မြန်မောင်းလျှင် မကြိုက်။ သူတို့အကြိုက်ကို ကားမောင်းသူက ဆောင်ရွက်ပေးရခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆူးလေဘုရားလမ်း၊ ကုန်သည်ကြီးများဟိုတယ် ဆင်ဝင်အောက် နောက်တော့ စုံတွဲဆင်းသည်။ ကားခပေးချေပြီး ဟိုတယ်ထဲ အဝင်နောက်စုံ တဲ့တစ်တွဲ တက်လာပါသည်။ မင်္ဂလာဒုံလေဆိပ်သို့ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် ကားကလေးအား ရွှေတိဂုံဘုရားလမ်းမှ ပတ်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးဝိစာရလမ်းမှ ပြည်လမ်းသို့ဆင်းပြီး မင်္ဂလာဒုံလေဆိပ်ဘက်သို့ သွားရန်ဖြစ်သည်။ ဦးဝိစာရအဝိုင်းအား ညာဘက်မှဖြတ်စဉ် ကားထဲတွင် ဒုန်းသံမြည်လာသည်။ ဒုတိယစုံတွဲထံမှ ဖုန်းသံဖြစ်ဟန်တူသည်။ ဘယ်ဘက် တွင်ထိုင်နေသော အမျိုးသမီးက\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကားဆရာ ... ဖုန်းမြည်နေတယ်။ ကျွန်မတို့ဖုန်း မဟုတ်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူမက သူမတို့နှစ်ယောက်တွဲအလယ်မှ ဟန်းဖုန်းတစ်လုံးကို ကောက်၍ ကျွန်တော့်အား ပေးသည်။ ကျွန်တော်ကိုင်လိုက်ပြီး ....\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟဲလို ... ကျွန်တော် ကားဆရာပါ။ ဖုန်းကျန်ခဲ့လို့ထင်ပါ တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါတယ်ဗျာ၊ ကျွန်တော်တို့ဖုန်း ကားပေါ်မှာ မေ့ကျန်ခဲ့လို့ ပါ။ ကားဆရာ ပြန်လာပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျေးဇူးဆပ်စရာ မလိုပါဘူးဗျာ။ ကျွန်တော့်ကားပေါ်မှာ ကျန် ခဲ့တော့ ကျွန်တော့်မှာ တာဝန်ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု ကျွန်တော် မင်္ဂလာဒုံလေဆိပ်ကို ခရီးသည်သွားပို့နေတာဗျ။ အပြန်ကျမှ လာပို့လို့ ဖြစ်လိမ့် မယ်။ ကုန်သည်ကြီးများဟိုတယ်ကိုပဲ ပို့ရမှာမဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါတယ်ဗျာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ Shopping \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eထွက်ဦးမှာ မို့ ဧည့်ကြိုကောင်တာမှာပဲ အပ်ခဲ့ပါ။ ကျွန်တော် မှာထားခဲ့ပါ့မယ်”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကောင်းပါပြီဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခရီးသည်များ နမော်နမဲ့နိုင်၍ ကျန်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိန်းသိမ်း ထားရမည်မှာ ကျွန်တော်တို့ကားသမားများ တာဝန်ပင်။ ဖုန်းမဟုတ်ဘဲ အခြား ပစ္စည်းဆိုလျှင်တော့ အခက်အခဲတွေ့နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ကျွန်တော့် အနေဖြင့်တော့ ပိုင်ရှင်ကိုရှာဖွေ၍ ပြန်ပေးမည်သာဖြစ်သည်။ အမည်မသိ၍ အခက်အခဲတော့ရှိနိုင်သည်။ ဖုန်းပိုင်ရှင်က ဆက်သွယ်လာနိုင်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒုတိယစုံတွဲအား လေဆိပ်ဆင်ဝင်အောက်တွင် ပြီး ကျွန်တော် လှည့်ထွက်မည်အလုပ်တွင် စုံတွဲတစ်တွဲ ကားငှားပြန်သည်။ ကျွန်တော် စုံတွဲများဖြင့် အကျိုးပေးသည်။ ရွှေဘုံသာလမ်းသို့ သွားမည်ဖြစ်၍ ကုန်သည် ကြီးများဟိုတယ်သို့ ဖုန်းပြန်ပေးရန် အဆင်ပြေလှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တတိယစုံတွဲအား ရွှေဘုံသာလမ်းတွင် ချပေးပြီး ကျွန်တော့်ကား အား ကွေ့၍ ဗိုလ်ချုပ်လမ်းအတိုင်း တက်ခဲ့သည်။ ဆူးလေဘုရားလမ်း တွင် ကွေ့၍ ကုန်သည်ကြီးများဟိုတယ် ဆင်ဝင်အောက်တွင် ကားကို ရပ် လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ဧည့်ကြိုကောင်တာသို့သွား၍ ဖုန်းကိုအပ်သည်း\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46223959818389,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_2c69e97f-3a67-4750-9411-b275527799ad.jpg?v=1730281488"},{"product_id":"ထောင်မှုးကြီးသိန်းဝင်း-ဂမ္ဘီရဝင်္ကပါ","title":"ဂမ္ဘီရဝင်္ကပါ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ် သစ်တောအရေးပိုင် ဦးနေအောင်နှင့်အဖွဲ့သည် ကသာ မြို့တွင်အခြေစိုက်၍ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရရာမှ မြစ်ကြီးနားသစ်တော အရေးပိုင် ဦးစံရွှေအငြိမ်းစားယူခါနီး ရန်ကုန်ရုံးချုပ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ မိန့်ထွက်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့အားလည်း မြစ်ကြီးနားခရိုင်သို့ ပြောင်းရွှေ့မိန့် ထွက်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည့် စစ်ကိုင်းတိုင်းအား ရန်ကုန်ရုံးချုပ်မှ ဦးလှဘူးနှင့်အဖွဲ့ကို လွှဲပြောင်းပေးရမည်ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နှစ်ပေါင်းများစွာ တပည့်တပန်းများအတူ တာဝန်ထမ်းဆောင် ခဲ့ရသော ကသာမြို့နှင့်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယင်းခဲ၊ ငအိုး၊ အင်ဒေါင်း ကျောက်တောင်၊ ဖက်ဆွတ်၊ မြောက်မိုးတား၊ တောင်မိုးတားကြီးပိုင်းတို့အပြင် ကလုံကြိုးဝိုင်း၊ နတ်တံခါးကြိုးဝိုင်း၊ နမနာကြိုးဝိုင်း၊ မဲဟင်း ကို တောင်ကြိုးဝိုင်းတို့အား လွမ်းဆွတ်သတိရမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကသာမြို့မှာ အလွန်နေပျော်သောမြို့ဖြစ်သည်။ အစား အသောက်အတွက် သားငါးပေါသည်။ ရာသီဥတုမျှတသည်။ မိတ်ဆွေ အပေါင်းအသင်း ပေါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ဝါသနာပါသော လုပ်ငန်းတာဝန် ထမ်းဆောင်ရင်း အမဲလိုက်ရသည်မှာ အလွန်အချက်အချာကျသောမြို့ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ် စစ်ကိုင်းတိုင်းတွင် တာဝန်ကျစဉ် အတွင်း၌ နယ်တကာလှည့်၍ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော်လည်း ကြာ ရှည်မနေပါ။ ကသာမြို့အခြေချစခန်းသို့သာ တာဝန်ပြီးသည်နှင့်ပြန်လေ့ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် သူ့ဆန်စား ရဲစေ၊ စေလိုရာစေ တာဝန်ထမ်းဆောင် ရသော အစိုးရဝန်ထမ်းဖြစ်သည်နှင့်အညီ ကျွန်ုပ်ချစ်သော ကသာမြို့ နှင့် ကသာတောကြီးကိုခွဲခွာပြီး ချမ်းအေးလှသော မြန်မာပြည်မြောက်ပိုင်း ဒေသသို့ ပြောင်းရွှေ့တာဝန်ထမ်းဆောင်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။ အလေ့ အထမတူသော သဘာဝပေါက်ပင်မတူသော ရေမြေတောတောင်သဘာဝ မတူသောဒေသဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်တို့ သစ်ထုတ်ကွက်များကို ကွင်းဆင်းရသည်။ နှစ်ချုပ် စစ်တမ်းကောက်ယူသလိုပင် ခုတ်လှဲပြီး လက်ကျန်သစ်လုံးများ ဖောင်ဖွဲ့ ရေမျှောပြီး သစ်လုံးများစာရင်းကိုညှိရသည်။ ထို့အပြင် စက်ယန္တရား များနှင့် ကားများစာရင်း၊ အဆောက်အဦများစာရင်း၊ ဝန်ထမ်းစာရင်း၊ လက်နက်ခဲယမ်း မီးကျောက်စာရင်း၊ ဌာနပိုင်၊ ဆင်နှင့်သစ်ဆွဲကျဲစာရင်း၊ ပျက်စီးစက်ပစ္စည်းများစာရင်း၊ ရုံးသုံးပရိဘောဂနှင့် စာအုပ်စာတမ်း များစာရင်း၊ ငွေပေးငွေယူစာရင်း၊ ဘဏ်လက်ကျန်စာရင်းတို့ကိုလည်းအမေနဲ့မိန်းမအပြင် သမီးကလေးကလည်း အားကိုးရတော့ အဆင် ပြေပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဆိုရင်လည်း လိုက်ခဲ့ပေါ့ ကိုအင်နီရယ်။ ကိုအင်နီပါတော့ လည်း ကျွန်တော်တို့အားကိုးရတာပေါ့။ စားစရိတ်၊ လမ်းစရိတ်တွေကို ကျွန်တော် အကုန်တာဝန်ယူတဲ့အပြင် အပြန်ခရီးစရိတ်ကိုလည်း ကျွန် တော်ပြည့်စုံအောင် ပေးလိုက်ပါ့မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေး ... ဒါဆို ငါလိုက်မယ်။ ဆရာတို့က ဘယ်တော့ လောက်ပြောင်းကြမှာလဲ။ ငါအသင့်ပြင်ထားချင်လို့ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရန်ကုန်ကလွှဲမဲ့သူတွေတောင် မလာသေးဘူး။ မနက်ဖြန် သန်ဘက်ခါတော့ ရောက်မယ်ထင်တယ်။ ရောက်ရင်လည်း နှစ်ပတ်၊ သုံးပတ်ကြာအောင် ကွင်းဆင်းပြီးလွှဲရမှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေး ... အေး ... မကြာမကြာ ဒီကိုလာမှာပဲ အရေး ပေါ်ပြောင်းရရင်လည်း စာရေးကလေးနဲ့ ငါ့ကိုခေါ်ခိုင်းပေါ့။ ငါလည်း ဒီမှာ ဆရာတို့မရှိရင် ပျင်းနေမှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စိတ်ချပါ ကိုအင်နီ၊ ခင်ဗျားမပါဘဲ ကျွန်တော်တို့တိတ်တိတ် ကလေး ပြောင်းမသွားပါဘူး ဧည့်သည်တွေလာရင်လည်း ဧည့်ဝတ် ပြုရမှာမို့ တောလည်ရဦးမှာ။ ကိုအင်နီလည်း မနက်ဖြန်သန်ဘက် လာဦး မှဖြစ်မယ် ဇည့်သည်အဖွဲ့နဲ့လည်း မိတ်ဆက်ပေးချင်လို့ပါ။ သူတို့လည်းတောဆင်းရမှာဆိုတော့ ကိုအင်နီက သူတို့အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ် မှာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ် ... ဆရာ၊ ငါနေ့တိုင်းလာခဲ့မယ်။ ထမင်းတော့ ဆရာ တို့ဆီမှာစားရမှာပဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စားလည်း စားပါ၊ အိပ်လည်း အိပ်ပါ ကိုအင်နီရယ်။ ကျွန်တော်တို့လည်းပြောင်းခါနီး မိတ်ဆွေတွေနဲ့ခွဲရမှာမို့ စိတ်မကောင်းဖြစ် နေတာပါ။ ကိုအင်နီလာနေတော့လည်း အားရှိတာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေး ... ဆရာ၊ ဒါဆို ငါလာနေမယ်။ ငါလည်းဆရာတို့နဲ့ မခွဲချင်ဘူး။ ဒီနေ့တော့ ပြန်ဦးမယ်။ အိမ်မှာလုပ်စရာကိစ္စလေးတွေကို ပြီးပြတ်အောင် လုပ်ပေးလိုက်ဦးမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ကဲ့ ... ကိုအင်နီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နှစ်ပေါက်အောင်တောလည်၍ လက်တွဲလာကြသော ကျွန်ုပ် တို့နှင့်ကိုအင်နီမှာ ညီအစ်ကိုအရင်းတစ်မျှ ခင်မင်နေကြပြီဖြစ်သည်။ တစ်ဦးအထာကို တစ်ဦးကပြောစရာမလိုဘဲ သိကြသည်။ တစ်ဦးကို တစ်ဦးက ညှာတာကာကွယ်ကြသည်။ အမဲလိုက်မုဆိုးအလုပ်ဆိုသည် မှာ အသက်ဖြင့်ရင်းရသဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦးအသက်ပေး၍ ချစ်ကြ သည်ဆိုပါက လွန်အံ့မထင်ပါ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်တို့ စာရင်းဇယားများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြစဉ် ကိုအင်နီ သူ့အိမ်ရှိရာ ပတ္တမြားမြို့သစ်သို့ ပြန်သွားသည်။ ကွင်းဆင်းစာရင်းကောက်လိုက် စာရင်းပြုစုလိုက်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့လည်း တစ်ပတ်ခန့်အတွင်း အလွန်အလုပ်ရှုပ်လှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညနေပိုင်း ဝိုင်းမဖြစ်သည်မှာတောင် ကြာပြီဖြစ်သည်။ ညဉ့် အိပ်တော့လည်း ည (၁၂နာရီ။ မနက်ထရပြန်တော့လည်း မနက် (၅) နာရီ။ ဧည့်သည်များလာလျှင်လည်း ပို၍ အလုပ်ရှုပ်ဦးမည်ဖြစ်သည်။ မပြောင်းမီ ကိုယ်ကအိမ်ရှင်ဖြစ်၍ ဧည့်သည်များကို ဧည့်ဝတ်ကျေပွန် စေရန် ဧည့်ခံရဦးမည်ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           နောက်တစ်နေ့တွင် ကြေးနန်းဝင်လာသည်။ တစ်ရက်ခြား သောကြာနေ့တွင် ရန်ကုန်ရုံးချုပ်မှ သစ်တောအရေးပိုင် ဦးလှဘူးတို့ ရောက်ရှိမည့်အကြောင်းပင်း ကျွန်ုပ်တို့ အသင့်ပြင်ဆင်ရပါပြီ။ သောကြာ နေ့မနက်တွင် တောအုပ်ကိုဇော်မင်းနှင့် ကိုအင်နီတို့အား တောပစ်ရန် ယင်းခဲကြိုးဝိုင်းဘက်သို့ လွှတ်ရသည်။ ကျွန်ုပ်က ဧည့်သည်ကြိုရန်နှင့် တပည့်ကျော်အောင်ဘုက ချက်ပြုတ်ရေးစီစဉ်နေရသည်။ လက်နှိပ်စက် စာရေးကလေး ကျော်စိန်ဝင်းကတော့ လွှဲပြောင်းလက်ခံစာရင်းများအား အချောသပ်ရိုက်နှိပ်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမနက်(၁၁)နာရီကျော်ခန့်၌ပင် တောအုပ်ဇော်မင်းနှင့် ကိုအင်နီ တို့ ချေတစ်ကောင်၊ တောဝက်တစ်ကောင်နှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာကြ သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုဇော်မင်း ၊ “ဆရာရဲ့ ကံကောင်းတယ်ဒါ့။ ယင်းခဲကြိုးဝိုင်း အကွက်ကြီး(၃)ထဲကိုဝင်တာနဲ့တင် ဝက်အုပ်နဲ့တိုးပြီး ဝက်မတစ်ကောင် ရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ထမ်းဖို့လုပ်နေတုန်း ချေဟောက်သံကြားလို့ အသင့်ပြင်ထားတာ အလန့်တကြားပြေးလာတဲ့ချေကိုလည်း လိုက် တယ်။ နောက်က တောကောင်ကြီးလိုက်လာဟန်တူပါရဲ့၊ သေနတ်သံ ကြားတာနဲ့ ဟိန်းဟောက်သံပဲကြားလိုက်ရပြီး ပျောက်သွားတယ်။ အစာ လှသလိုတော့ ဖြစ်သွားမယ်ထင်တယ်” ကိုအင်နီ ။ “ဒီကောင်ကြီး တို့အပေါ်မှာ ကျေမှာတော့မဟုတ်ဘူး၊ နောက် ယင်းခဲတောထဲဝင်ရင်တော့ သတိထားရလိမ့်မယ်” ကျွန်ုပ် “ဧည့်သည်တွေလာမှာနဲ့ အတော်ပါဘဲဗျာ။ ကျေးဇူးပဲ ကိုအင်နီရေ။ ကဲ ..• ဖျက်ပြီး ခင်ဗျားမုဆိုးဝေစုကို ယူပေတော့ဗျို့\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါဒီနေ့မယူ ဆရာ။ ဆရာဗည့်သည်တွေအတွက်ပဲ ချက် ပြုတ်ပေးမယ်။ ငါလည်းစားမယ်လေ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တောကောင်က (၂) ကောင်တောင်ပဲ ကိုအင်နီရယ် ပိုပါ တယ်၊ ယူပါ။ ခင်ဗျားတို့ အစောကြီးထပြီးတောဝင်ရတာ လွယ်တာ မှတ်လို့\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြောပြီးကော ငါမယူဘူးလို့ ဧည့်သည်တွေ အများကြီး လာကြမှာ ငါသိတတ်ရမှာပေါ့။ မဟုတ်ဘူးလား ဆရာရယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေးဗျာ... ကိုအင်နီသဘောပါ။ ကိုအင်နီက မုဆိုးလမ်းပြ လုပ်နေတော့ ဝင်ငွေရအောင် ကျွန်တော်ကပြောရတာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေး ... အေး .. ငါကျေနပ်တယ်၊ နေပါစေ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုအင်နီနှင့်အောင်ဘုတို့ တောဝက်နှင့်ချေအား စနစ်တကျ ဖျက်ပြီး စနစ်တကျ ချက်ကြသည်။ ချက်ပြုတ်နေကြစဉ် နေ့လယ်(၁၂)နာရီခန့် ရန်ကုန်မှည့်သည်များ ရောက်လာကြသည်။ * ကျွန်ုပ် ။ “ဟာ .. ဦးလှဘူးတို့ ညနေမှရောက်မယ်ထင်နေတာ ဘူတာတောင်ဆင်းမကြိုဖြစ်ဘူး စောလှချည့်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော်တို့က မနေ့ညကတည်းက မန္တလေးရောက်နေတာ အခု မနက်ရထားစီးတော့ နေ့လယ်ရောက်တာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အတော်ပါပဲဗျား ဒီမှာလည်း ချက်ပြုတ်လို့ပြီးပါပြီ။ တော ဝက်သားနဲ့ ချေသားပျို့၊ အမျိုးမျိုးချက်ထားတာ ကြိုက်သလိုသာ စား ကြပေရော့\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကောင်းဗျား။ တောကောင်သားစားချင်တာနဲ့ အတော်ပါပဲ။ ကဲ ... ငါ့အဖွဲ့တွေ ရေအရင်ချိုးမလား၊ ထမင်းအရင်စားမလား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆာပြီ ဆရာကြီးရေ၊ ရေမချိုးတော့ဘူး။ ထမင်းပဲ အရင် စားကြတော့မယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တပည့်ကျော်အောင်ဘုနှင့် ကိုအင်နီတို့၏ လတ်ဆတ်သော တောဝက်သားဟင်းနှင့် ချေသားဟင်နံ့ကလည်း မွှေးကြိုင်နေသည်။ ထုံးစံအတိုင်းပင် ရန်ကုန်အဖွဲ့ကလည်း ပါလာသောအရက်အကောင်း စားများနှင့် ပက်ကြသေးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့မှာ ပင်ပန်းလှသော်လည်း သူတို့အဖွဲ့က ပျော်ပွဲစားထွက်လာသည့်ပုံစံပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စားသောက်နေရင်း ဦးလှဘူးက ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဦးနေအောင်ရေ .. ဒီတောကောင်သားတွေက ခင်ဗျားပစ် တာလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အရင်ကတော့ ဟုတ်တယ် ဦးလှဘူး။ ဒီနေ့တော့ ကျွန် တော်မအားလို့ တောအုပ်ကိုဇော်မင်းနဲ့ တစ်ပွဲစားပုဆိုးကိုအင်နီတို့ မနက် ကမှသွားပစ်ကြတာ\"\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တစ်ပွဲစားမုဆိုး ဟုတ်သလား။ တစ်ပွဲစားဆိုတာ ကြားသာ ကြားဘူးတယ် မမြင်ဖူးဘူးဗျို့\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်၊ ကိုအင်နီနှင့် ဦးလှဘူးတို့အဖွဲ့အား မိတ်ဆက်ပေးရ ပြန်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဦးလှဘူး၊ ဒီကဆရာက တစ်ပွဲစားမုဆိုး ကိုအင်နီဆိုတာပဲ။ သူက ယင်းခဲတောထဲမှာ မွေးတား နာမည်က ကိုအင်နီတဲ့။ တစ်ပွဲစား မုဆိုးလို့ခေါ်ရတာက လိုချင်တဲ့တောကောင်တွေရှိတဲ့နေရာကို သူက တိတိ ကျကျ လမ်းပြနိုင်တယ်။ သူနဲ့တောလည်ရင် မရမရှိစေရဘူး။ အန္တရာယ် ရှိရင်လည်း ကြိုတင်သတိပေးတတ်တယ်။ သူ့ကို လမ်းပြခတော့ ပေါင် တစ်ချောင်း၊ နားရွက်တစ်လှဲနဲ့ ငွေ(၅ဝဝ) ကျပ်တော့ ပေးရတယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပေးပါ့မယ်ဗျာ။ ဒါပေမဲ့ နားရွက်တစ်လှဆိုတာက ဘာလဲ။ နားမရှင်းလို့ပါ” . . ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဖမ်းမိတဲ့ သားကောင်တစ်ကောင်ရတိုင်း သားကောင်ရဲ့ နားရွက်တစ်ဖက်ကို လှဲချတဲ့နေရာကနေ ခေါင်းကိုဖြတ်ယူတာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ ... အဲ့ဒီလိုလား၊ ပေးရမှာပေါ့ဗျာ။ ဒါနဲ့ကိုအင်နီက ဘယ်မှာနေတာလဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီမြို့ကပါပဲ။ ပတ္တမြားမြို့သစ်မှာ နေတာပါ။ ရုံးကကောင်လေး တွေကိုခိုင်းရင် ခေါ်ပေးလိမ့်မယ်” -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကောင်းပါပြီဗျာ။ ကျွန်တော်တို့နဲ့လက်တွဲပါ ကိုအင်နီရယ်။ ဦးနေအောင်တို့လိုပဲ ကျွန်တော်တို့ကို သဘောထားပါ။ ကိုအင်နီ သစ်တောမှာဝင်လုပ်မလား၊ ဝန်ထမ်းအဖြစ် ကျွန်တော်ချက်ချင်းခန့်ပေးပါ မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုအင်နီက ပြန်မဖြေပါ။ ကျွန်ုပ်ကသာဝင်၍ ပြောရလည်း\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46223960080533,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_21e078ee-dc3c-4089-a367-b839fe29217d.jpg?v=1730281499"},{"product_id":"ထောင်မှုးကြီးသိန်းဝင်း-ငမောက်ကလေး-ပတ္တမြား","title":"ငမောက်ကလေး ပတ္တမြား","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း(၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ရွာကို သရက်တောရွာဟု ခေါ်ပါသည်။ ရွာ၌ အိမ်ခြေ (၄၀၀)ခန့်ရှိသဖြင့် ရွာကြီးဖြစ်ပါသည်။ (၆)ရွာအုပ်သူကြီး ဦးလူ မောင်သည် အင်္ဂလိပ်ခေတ်ကတည်းက နှစ်လုံးပြူးနှင့် ရွှေစလွယ်ရသူကြီးမင်း ဖြစ်ပြီး မျိုးရိုးစဉ်ဆက် သူကြီးမျိုးရိုးဖြစ်ပါသည်။ ရွာအလယ်ပိုင်းတွင် နှစ်ထပ် ပျဉ်ထောင်အိမ်ကြီးဖြင့် အကျအနနေပါသည်။ ကျွန်တော်၏ဖခင်မှာ သူကြီး ဦးလူမောင်၏ ညီအငယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး ရွာလယ်ပိုင်း၌ပင် နှစ်ထပ်အိမ်ကြီးဖြင့် နေပါသည်။ ကျွန်တော့်အဖေတို့မှာ အစဉ်အဆက် သူကြီးမျိုးရိုးဝင်များဖြစ်ပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့တွင် မိသားစုဝင် (၃) ဦးသာ ရှိ၍ ကျွန်တော် မောင်တောက်ထိန်မှာ တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့၌ လယ်ဧက (၁၁၀)ခန့်နှင့် နွားအကောင်ရေ (၂၀)ကျော်ခန့်ရှိပါသည်။ ကျွန် တော်တို့ သရက်တောရွာ လူချမ်းသာစာရင်းဝင် လေးငါးဦးသာရှိပြီး ကျွန် တော်၏မိဘများသည် တောသူဌေးဘွဲ့ခံ ချမ်းသာသူများ စာရင်းဝင်ဖြစ်ပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ကျွန်တော်တို့ရွာမှာ တောင်ငူမြို့ နှင့် မိုင်(၃၀)ကျော် ခန့်ဝေးပြီး ရန်ကုန် - မန္တလေးကားလမ်းမကြီးဖြင့် (၅) မိုင်ကျော် ဝေးသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်တို့မှာ ငွေကြေးအားဖြင့် ချမ်းသာသော်လည်း အတန်း ပညာကို မသင်ကြားနိုင်ကြပါ။ ကျွန်တော့်မှာ တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်သောကြောင့် ငွေကြေးချမ်းသာသော်လည်း မိဘများက ခွင့်မပြုသဖြင့် မြို့သို့တက်၍ အတန်းကျောင်း မတက်နိုင်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်တို့ရွာအရှေ့ဘက် ရွာဦးဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ဦးပဉ္စင်းဦးဇ၀န (ယခုကျောင်းထိုင်ဆရာတော်) ၏လက်အောက်၌ ဘာသာ ရေး၊ ပထဝီဝင်၊ သမိုင်း၊ အင်္ဂလိပ်စာ၊ သင်္ချာနှင့် ယောက်ျားတို့ တတ်အပ်သော မြင်းစီး၊ ရေကူး၊ သိုင်းပေါင်းစုံနှင့် လက်ဝှေ့၊ နပန်း ပညာတို့ကို ဟိုး ယခင်ရှေးခေတ်များက ပွဲကျောင်းထွက်များအတိုင်း ဦးပဉ္စင်း ဦးဇဝနက သင်ကြားပေးပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်မှာ ဦးပဉ္စင်းဦးဇဝန၏ လက်ရုံးတပည့်ဖြစ်ပြီး သိုင်း ပညာတွင် အခြားသောကျောင်းသားများထက် ပိုမိုထူးချွန်စွာ တတ်မြောက် ခဲ့ပါသည်။ ထို့အပြင် ကျွန်တော်၏ ဝါသနာအလျှောက် နာမည်ကြီးသော ဆိုင်းဆရာများဖြင့် ထပ်မံ၍ သင်ကြားရန် အဖေက စီစဉ်ပေးသောကြောင့် မြန်မာ့သိုင်းပေါင်းစုံအပြင် ရှမ်းကြီးသိုင်း၊ လက်ဝှေ့ထိုးခြင်းတို့တွင် အလွန် ထူးချွန်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် လူပျိုပေါက်ဘဝ၌ပင် ကျွန်တော်က သိုင်းဆရာ တစ်ယောက်နီးနီး ကျွမ်းကျင်ပါသည်။ ဝါသနာပါသောကြောင့်လည်း နွားကျောင်းရင်း ပွဲကျောင်းထွက်သူငယ်ချင်း မိုးကျော် ရွှေနီ၊ ရွှေဝါညီအစ်ကို ကျော်ထွန်း၊ တင်ထွန်း၊ လေးမောင်တို့နှင့် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လေ့ကျင့်ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ရွာအနီးတွင် (၅)ဧကကျယ်ဝန်းသော သင်္ချိုင်းကုန်း ကြီးရှိသည်။ ယင်းသင်္ချိုင်းကုန်းကြီးမှာ အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရွာများဖြစ်သော ကြို့ပင်ကုန်း၊ ပေါက်ပင်ရွာ၊ ဇရပ်ကွင်း၊ စလူးအိုင်၊ မြင်းခကုန်း၊ ထိန်ပင်ရွာများ ပတ်လည်ဝိုင်းနေသော်လည်း ကျွန်တော်တို့ ရွာအနီးတွင်ရှိသောကြောင့် သရက်တောရွာသင်္ချိုင်းဟုသာ ခေါ်ဝေါ်ကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်္ချိုင်းကြီးမှာ သရက်ပင်၊ မန်ကျည်းပင်၊ ကုက္ကိုပင်ကြီးများ စုစု ဝေးဝေးဖြင့် အုပ်ဆိုင်းနေသည်။ အလွန်အေးချမ်းသော နေရာဖြစ်သည်။ ၅)ဧက ကျယ်ဝန်းသော်လည်း အုတ်ဂူ၊ အလုံး(၂၀)ခန့်နှင့် မြေပုံများကို သင်္ချိုင်းကုန်းတောင်ဘက်၌ မြှုပ်နှံထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်္ချိုင်းကုန်းဇရပ်မှာ အုတ်၊ အင်္ဂတေဖြင့် သွပ်မိုး၊ သရဏဂုံတင် ရန် ဇရပ်ကြီးတစ်ခုသာရှိသော်လည်း ထိုဇရပ်၏ အရှေ့ဘက်မလှမ်းမကမ်း သချိုင်းနယ်မြေအစပ်တွင် ကမ္မဋ္ဌာန်းကျောင်းကြီးတစ်ဆောင်ရှိသည်။ ထိုကျောင်းကြီး၏ အလှူရှင်မှာ ရှမ်းပြည်ဘက်ကဖြစ်ပြီး အမည်မသိ၊ သူဌေး တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ကိုးကွယ်သော တောကျောင်းဆရာတော်အတွက် ရည်စူးပြီး ကမ္မဋ္ဌာန်းကျောင်းဆောက်ပေးခြင်းဖြစ်သည်ဟု သိရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ထိုဆရာတော်မှာလည်း တစ်နှစ်ခန့်သာ တစ်ပါးတည်း ကျောင်းထိုင် ပြီး ပျံလွန်တော်မူသွားသဖြင့် ကျောင်းကြီးအား ကျောင်းတံခါးများပိတ်၍ ထားခဲ့သည်။ တခြားဆရာတော်များလည်း သီတင်းသုံးခြင်းမပြုသဖြင့် ကမ္မဋ္ဌာန်းကျောင်းကြီးအား ပစ်ထားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း (၅၀)ကျော်ခန့် ပြီဟု သိရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျောင်းကြီးအား အကောင်းစား ကျွန်း၊ ပျဉ်းကတိုး သစ်များဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသောကြောင့် ပျက်စီးယိုယွင်းခြင်း နည်းသော်လည်း ကျောင်းခေါင်မိုး သွပ်များပေါ်တွင် ငှက်ချေးများကျ၍ ညောင်ပင်ပေါက် ကုက္ကိုပင်ပေါက်၊ မန်ကျည်းပင်ပေါက်နှင့် အခြားသော သစ်ပင်ကြီးငယ်တို့ ပေါက်ရောက်နေသောကြောင့် သွပ်မိုးများ ဆွေးလောက်ပြီဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘောင်းအောက်၌လည်း ခြတောင်ပို့များဖြစ်ပေါ်နေပြီး ကျောင်းဝင်းအတွင်း ။ ၌ မြယာချုံး၊ ဆီးချို၊ ညောင်ပင်ပေါက်၊ ဒိုးနွယ်ချုံး ကင်ပွန်းချုံတို့နှင့် အခြားသော တောရိုင်းပင်များ စုစုဝေးဝေးပေါက်ရောက်နေရာ တောကလေးသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်နေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တကယ်တမ်း ရွာသင်္ချိုင်းမှာ (၅)ဧက ကျယ်ဝန်းသော်လည်း ဂူ နှင့် လူသေမြုပ်နှံသောမြေပုံများမှာ သင်္ချိုင်း၏ ငါးပုံတစ်ပုံခန့်တွင်သာ တည်ရှိ နေပြီး ကျန်သည်က သစ်ပင်ကြီးများနှင့် မြက်ပဲဖြစ်ပါသည်။ သင်္ချိုင်း ဇရပ်အနီး၌ ရေကန်ကြီးတစ်ခုရှိသော်လည်း သင်္ချိုင်းရေကန်ဖြစ်သဖြင့် လူ များ မသုံးကြ။ ကျွဲနွားများရေသောက်သော ကန်ကောကြီးသာဖြစ်နေပါသည်။ ကျွန်တော်တို့ နွားကျောင်းသော နွားစာကျက်မြေမှာ သင်္ချိုင်းမြေသာ ဖြစ် သည်။ သုံးဧက ခန့်ကျယ်ဝန်းပါလိမ့်မည်။ ငါးဧကကျယ်ဝန်းသော သင်္ချိုင်း ကြီးပတ်လည်၌ ကျွန်တော်တို့ သရက်တောရွာနှင့် အနီးရှိ ကြို့ပင်ကုန်းရွာ၊ ပေါက်ပင်ရွာ၊ ဇရပ်ကွင်းရွာတို့၏ လယ်မြေများက ဝိုင်းရံလျက်ရှိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်္ချိုင်းမြေမှာ နွားစာကျက်မြေနှင့် ဆက်စပ်လျက်တည်ရှိသော် လည်း ယင်းနွားစာကျက်ဖြင့် ထိစပ်နေသော လယ်မြေပိုင်ရှင်များက သင်္ချိုင်းမြေအား တစ်ပေမျှပင် ကျူးကျော်ခိုး၍ လုပ်ကိုင်နေကြသူများ မရှိပါ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သင်္ချိုင်းမြေအား သတ်မှတ်လှူဒါန်းသူက သင်္ချိုင်း ဇရပ်ကြီးအနီးတွင် ကျောက်တိုင်စိုက်၍ သချိုင်းမြေ ငါးဧကအား ကျူးကျော် ခိုးယူသူမှန်သမျှ အသေဆိုးဖြင့် သေစေရန် ကျိန်စာတိုက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်ပေါင်းကြာသော်လည်း သင်္ချိုင်းမှာ မူလ အတိုင်း တည်ရှိနေပါသည်။ သင်္ချိုင်းအတွင်း၌ လူနှစ်ဖက်သုံးဖက်စာခန့် ရှိ ကုက္ကိုပင်ကြီးများ၊ မန်ကျည်းပင်ကြီးများ၊ သရက်ပင်ကြီးများ ရှိကြသည်။ ၎င်းအပင်များကိုတော့ ပတ်လည်ရွာများမှ လူတကာ ကြုံသလို ခူးဆွတ် စားသုံးနိုင်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ နွားကျောင်းသားအဖွဲ့မှာ မနက်စောစော ခြောက် ခန့်တွင် နွားအုပ်များအား နွားခြံများအတွင်းမှ ထုတ်၍ သင်္ချိုင်းဇရပ် မြောင် လှန်ထားပြီး ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ကတော့ ကြီးမားသော ကုက္ကိုပင် ကြီးအရိပ်အောက်ရှိ မြေတလင်းနှင့် အုတ်ဂူများအပေါ်တွင် စားကြသောက် ကြ ကစားကြပါသည်။ နွားကျောင်းသားများပီပီ လောက်လေးခွကိုယ်စီဖြင့် လောက်စာလုံးလွယ်အိတ်၊ ကြိမ်နှင်တံ တစ်ချောင်းကတော့ လူတိုင်း တွင် ပါရှိသည်။ သောက်ရေဘူးနှင့် ထမင်းထုပ်လည်း ပါပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မနက်မိုးလင်း၍ နွားစာကျက်တွင် နွားများအား လှန်ပြီး ကျွန် တော်တို့ သူငယ်ချင်းတစ်စု နွားကျောင်းရင်း ကစားပွဲကို စသည်။ ကျွန် တော်တို့ကစားသည်က လောက်စာလုံးထုတမ်းနှင့် နပန်းချတမ်းသိုင်းလေ့ကျင့် ခန်းတို့ ဖြစ်ပါသည်။ လောက်စာလုံးထုတမ်းမှာ ကျွန်တော်တို့ရွေးချယ် ထားသော ဒုံးခေါ် ခေါင်လောက်စာလုံးကို တစ်ယောက်တစ်လဲစီ ထုရခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောက်စာလုံးကို တချို့က အတွင်း၌ ကျောက်ဒိုးခံ၍ အပေါ်က ရွံ့နှင့်မံထားသည်။ အချို့ကတော့ လောက်စာလုံးကို မီးဖုတ်၍ အပေါ်က ငါ့နှင့်ခံထားသည်။ ကိုယ့်လောက်စလုံး မကွဲစေနဲ့ အနိုင်ရစေရန် ကြံဖန်လုပ်ကိုင်ထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ အထဲ၌ ကျောက်ဒိုးခံထားသော လောက်စာ | လုံးမှာ အလေးချိန်စီးပြီး အတွင်းထဲ၌ လောက်စာလုံးမီးဖုတ်ခံထားသော ဒုံးခေါ်လောက်စာလုံးမှာ အလေးချိန်ပေါ့သည်။ ကျွန်တော်တို့ လောက်စာ လုံးများမှာ ရွာလည်သောက်ရေကန်ကြီးမှ ရွှံ့မြေကိုခူးပြီး သမအောင်နယ်၍ စိတ်တိုင်းကျ လုံးထားသော လောက်စာလုံးများဖြစ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောက်စာလုံးထုတမ်း ကစားလျှင် အနိုင်ရသူကို ရှုံးသူက လောက်စာလုံး (၅၀)သို့ (၁၀၀)ပေးရမည်။ ကျွန်တော်တို့ နွားကျောင်းသား များအတွက် တစ်နေ့လျှင် လောက်စာလုံး ကိုယ်စီက (၅၀)၊ (၁ဝဝ)လုံးခန့် အနည်းဆုံး ကုန်ပါသည်။ အဝေးတွင်ရှိသော နွားများအား ခြောက်၍ပစ် ရန်နှင့် သင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ သရက်သီး၊ မန်ကျည်းသီး ပစ်ချ၍ ကုန်ခြင်းဖြစ် သည်။ ထို့အပြင် လောက်စာလုံးများအား ပုံ၍ လောက်စာလုံး ဖိုလှိမ့်တမ်း ကစားလျှင်လည်း အရှုံးအမြတ်ရှိ၍ ကုန်တတ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငွေကြေးဆိုသည်မှာ ကျွန်တော်တို့ နွားကျောင်းသားများအက် သုံးရန်ပစ္စည်း မဟုတ်သလို သုံးလေ့သုံးထလည်း မရှိပါ။ အိမ်မှ ထုတ်ပေးလိုက်သော နေ့လယ်စာ ထမင်းထုပ်နှင့်မုန့်များကိုသာ ဖလှယ်၍ စားသောက် တတ်ကြပြီး ပါလာသောရေဘူးကို ချွေတာ၍ သောက်သုံးရန်သာ ဖြစ်ပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြုံ၍ ပြောရပါဦးမည်။ ကျွန်တော်တို့ နွားကျောင်းသားများအတွက် မရှိမဖြစ် အရေးကြီးသည်က အထက်ကပြောခဲ့သလို လောက်စာလုံးနှင့်လောက်လေးခွသာဖြစ်ပါသည်။ လောက်စာလုံး (ဒုံး) ထုတမ်းကစားလျှင် ကျွန်တော် အနိုင်ရသည်က များပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန် တော်တွင် လျှို့ဝှက်ချက်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အများသုံး လောက်စာလုံးများမှာ ရွာလယ်သောက်ရေကန်က ရွှံ့ ကို ခူးပြီး သမအောင်နယ်၍ လုံးသောကြောင့် လောက်စာလုံးလုံးသည့်မြေ ချင်းက တူနေပါသည်။ လောက်စာလုံးမကွဲရန်အတွက် ရွှံ့မြေအကောင်းစား လိုပါသည်။ အစောက ပြောလာခဲ့သော ကျွန်တော်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဆိုသည် မှာ ထိုရွံ့မြေပင်ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်၏ လောက်စာလုံးများကို ရွာလယ်သောက်ရေကန်က ခူး၍ လုံးခြင်းမဟုတ်ပါ။ သင်္ချိုင်းဇရပ်အနီးရှိ အရိုင်းကန်ကြီးမှ ရွှံ့မြေကိုခူး ပြီး စိတ်ကြိုက်လုံးခြင်းဖြစ်သည်။ နေလှန်းရာတွင်လည်း တစ်နေ့တာလှန်းရုံ သာ။ နေလှန်းပါများသော လောက်စာလုံးမှာ ခြောက်သွေ့လွန်း၍ အလေးချိန် ပေါ့သွားသည်။ ထိမှန်သည်နှင့် ကွဲတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်္ချိုင်းကုန်းကြီးထဲက ရွှံ့မြေမှာ အလွန်စီး၍ အနက်ရောင်ရှိသည်။ ထိုသင်္ချိုင်းကန်ကြီးအတွင်းသို့လည်း တော်တန်လူ မဆင်းရဲကြပါ။ ရေနက်၍ မဟုတ်ပါ။ ထိုကန်ကြီးအတွင်းမှ ကျွဲပျော့ကြီးများမှာ လက်မခန့် တုတ်ပြီးသွေးစုပ်အား အလွန်ကောင်းသည်။ လူမပြောနှင့် ကျွဲနွားများပင် မခံနိုင်၍ ထွက်ပြေးကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်တွင်တော့ နည်းရှိပါသည်။ ကန်တွင်းသို့ မဆင်းမီ ခြေလက်များအား ထုံးနှင့်ဆေးရွက်ကြီးကို ရောထောင်းထားသော အရည် လိမ်းကျံ၍ ကန်တွင်းသို့ဆင်းလျှင် ကျွဲပျော့ကြီးများ လူအနားသို့ပင် မကပ်ဘဲ ဝေးဝေးက ရှောင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်တစ်ဦးတည်းသာ သင်္ချိုင်းကုန်းကန်မြေအတွင်းမှ အလွန်စေးသော ရွှံ့မြေကို ခူးနိုင်ခြင်းဖြစ်ပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တစ်ခု ရှိပါသည်။ ကျွန်တော်တို့ နွားကျောင်းသားများ အတွက် အလွန်အရေးပါသော ပစ္စည်းမှာ လောက်လေးခွဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် လောက်လေးခွကို အကောင်းဆုံးလုပ်၍ ကိုင်ကြပါသည်။ လောက် လေးခွလုပ်ရာတွင် မန်ကျည်းအနှစ်သား၊ ယင်းတိုက်နှစ်သား၊ နွားချို၊ ကျွဲ ချိုတို့ကို အချိန်ယူကာ ဓားထက်ထက်နှင့် ပုလင်းကွဲစကို အသုံးပြုပြီး စိတ် တိုင်းကျ ပုံဖော်ယူကာ ကိုင်ကြခြင်းဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောက်လွှဲသားရေကိုတော့ တစ်ပင်တပ်၊ နှစ်ပင်ပူးတပ် ကိုင် ဆောင်သူနိုင်လောက်သည့် ဘွဲကြိုးသားရေအမျိုးအစားကို ရွေးပြီး တပ် ဆင်ကြပါသည်။ လောက်စာလုံးထည့်ပြီး ပစ်သည့်လောက်စာအိမ်ကိုတော့ နွားသားရေ၊ ဆိတ်သားရေတို့ကို အသုံးပြုရသည် ဆိတ်သားရေက အလွန် ပါးပြီး ပျော့လွန်းသည်။ နွားသားရေကတော့ အနေတော်ပဲဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောက်စာအိတ်လုပ်ရာတွင်လည်း မကြီးလွန်း မငယ်လွန်းအောင် မိမိသုံး သည့် လောက်စာလုံးနှင့် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်စေရန် ရွေးတတ်ကာမှ လောက်စာ လုံးသည် မိမိလိုရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးပါသည်။ လောက်စာလုံး အရွယ်အစားကလည်း မိမိကျွမ်းကျင်ရာ၊ နိုင်ရာ အရွယ်အစားဖြစ်ပြီး လုံးဝန်း ချောမွတ်ဖို့ အလွန်အရေးကြီးပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တစ်ခု အရေးကြီးသည်က လောက်လေးခွ ရွေးခြင်းဖြစ် သည်။ မန်ကျည်းသား အနှစ်က ပျင်းတွဲတွဲဖြင့် မကျိုးမပဲ့နိုင်သော်လည်းလောက်လေးခွပုံဖော်ရာတွင် ချောမွတ်ခြင်းမရှိဘဲ ကြမ်းသည်။ အရောင် အဆင်းလည်း မလှပါ။ ယင်းတိုက်သားအနှစ်ကတော့ အနက်ရောင်ဖြစ် သည်။ အလွန်လှသည်။ အချောကိုင်ရာတွင် အလွန်မာသောကြောင့် ကိုင် လို့ကောင်းသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွဲချို လောက်လေးခွ လုပ်ရသည်ကတော့ အတော်လက်ဝင်သည်။ ကိုင်ဆောင်သူလိုအပ်သော စိတ်ကြိုက် လောက်လေးခွ ရရန်အတွက် အတော်စိတ်ရှည်ရသည်။ ပထမဦးဆုံး လောက်လေးခွလုပ်ရန် ကောင်းမည့် ကျွဲချိုကို ရှာရသည်။ အဖျားပိုင်းက ချွန်ထက်သည့် အနှစ်ပိုင်း၊ အရင်းပိုင်း က အခေါင်းပါသည့် ခွထွင်းရန် အနေအထားကောင်းသည့် ပိုင်းဖြတ်ရ မည့် လိုအပ်သော အတိုင်းအတာအနေအထားကို ဖြတ်တောက်ပြီး ငှက်ပျော တုံးတစ်တုံး အလယ်အူတိုင်အတွင်းသို့ လောက်လေးခွလုပ်မည့် ကျွဲချို့ကို ထည့်ရမည်။ သည့်နောက် ထိုငှက်ပျောတုံးအား ထင်းတုံးဖြင့် မီးပုံ၍ မီးဖုတ် ၊ ရသည်။ - ထိုအခါ ငှက်ပျော၏အရည်က ကျွဲချိုကို ပြုတ်သလိုဖြစ်ပြီး ပျော့ပျောင်းသော ကျွဲချိုးရသည်။ ထိုအခါတွင် ဓားထက်ထက်ဖြင့် လှီးဖြတ် ပြီး အချောကိုင်ပုံဖော်ရသည်။ ကျွဲချိုမှာ အလွန်ပူသောကြောင့် လုပ်ကိုင် သူက သတိထားပြီး အပူရှိန်မပျောက်မီ အချောကိုင်ရသည်။ အပူရှိန်က တဖြည်းဖြည်းဖြင့် လျော့လာသလို ကျွဲချိုက မာတင်းလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချိန်ကလေးကို အရယူ၍ ပုံဖော်ရခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ကျွမ်းကျင်သူသာ အလျင်အမြန် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။ နွားချိုကိုလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် လုပ်ရပါသည်။ သို့သော် နွားချိုးက ကြမ်းတမ်းပြီး တိုသောကြောင့် ကျွဲချိုလောက် လောက်လေးခွလုပ်ဆောင်ရာတွင် ကိုင်၍ မကောင်းပါ။ လှလည်း မလှပါ၊ ကျွဲချို့တွင် ငှက်တော်ရှည်ဟူသော လောက် လေးခွမှာ အလွန်လှပ၍ နာမည်ကြီးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေ့က ကျွန်တော်တို့ နေ့စဉ် လုပ်နေကျအတိုင်း ပုံမှန်ကစား ကြသည်။ နေမွန်းတည့်ချိန်တွင် သင်္ချိုင်းကုန်း ကုက္ကိုပင်ကြီးအရိပ်အောက်၌ တည်ရှိသော အုတ်ဂူများအပေါ်တွင် ကိုယ်စီယူဆောင်လာကြသည့် ထမင်း ထုပ်များအားဖြေ၍ ထမင်းစားကြသည်။ ပြီးနောက် နွားများအား လှမ်း ကြည့်ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် နွားစားကျက်၌ လွှတ်ကျောင်းထားသော\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46223960342677,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_9ec31161-2994-4d43-aca6-8a75cf36aa73.jpg?v=1730281506"},{"product_id":"ထောင်မှုးကြီးသိန်းဝင်း-တုံငယ်ဝရတနာသိုက်","title":"တုံငယ်ဝရတနာသိုက်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်ထောင်မှူးပေါက်စဘဝ ၁၉၅၆-ခုနှစ်က ကသာမြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့အမှုထမ်းရသည်။ ရန်ကုန်မှ မန္တလေးသို့ ရထားစီးပြီး မန္တလေးထောင်(နန်းတွင်း)တွင် ညအိပ်တည်းခိုရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          . . မန္တလေးမှ ကသာသို့ မီးရထားလမ်းရှိသော်လည်း ထင်း၊ မီးသွေး စက်ခေါင်းကြီး များဖြစ်၍ စိတ်မချရသောကြောင့် ရေလမ်း ခရီးမှသွားရန် ဆရာသမား မိတ်ဆွေများက တိုက်တွန်းကြသဖြင့် ရေလမ်းခရီး အတွေ့အကြုံရစေရန် (P) အမျိုးအစား၊ အငယ်စားများ ဖြစ်ကြသည့် သင်္ဘောများ၊ ပပဝင်း၊ ပုဏ္ဏားပျံနှင့် ပဒုမ္မာတို့အနက်မှ အစောဆုံး ထွက်မည်ဖြစ်သည့် “ပပဝင်းသင်္ဘော”ကလေးကို ရွေးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မနက် (၆)နာရီတွင် ဂေါဝိန်ဆိပ်မှ သင်္ဘောထွက်မည်ဖြစ်၍ မနက်(၅)နာရီတွင်အိပ်ယာထရပြီး၊ ထောင်မှလိုက်ပို့သည့် Toyopet ကားလေးဖြင့် ဆိပ်ကမ်းသို့ ဆင်းရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်္ဘောမထွက်သေး၍ ဆိပ်ကမ်းပေါ်တွင် မနက်စာ လက် ဖက်ရည်နှင့် ထမင်းကြော်စားသောက်ပြီးမှ ကျွန်ုပ်လိုက်ပို့သူများကို နှုတ်ဆက်ပြီး သင်္ဘောဆင်းခဲ့တော့သည်။ “ပပဝင်သင်္ဘော'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှာ အငယ် စားဖြစ်၍ မော်တော်ထက် အနည်းငယ်သာကြီးသော တစ်ထပ်သင်္ဘော ကလေးသာဖြစ်သည်။ ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤလမ်းခရီးတွင် ဗန်းမော်မြို့အထိ () အမျိုးအစား အကြီး များဖြစ်ကြသည့် ပွင့်ဖြူ၊ ပြည်သူ ပတ္တမြား၊ ပြဒါးပျံ၊ ပုညာနှင့် ပြဒါးရှင် သင်္ဘောကြီးများလည်း ရှိသည်။ ၎င်းသင်္ဘောကြီးများက လူနှင့်ကုန်ပါ တင်သဖြင့် အလွန်နှေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မန္တလေးမှ စဉ့်ကူ၊ သပိတ်ကျင်း၊ တကောင်း၊ ထီးချိုင့်ကို ကျော်ပြီး နှစ်ညအိပ် (၃)ရက်ကြာမှ ကသာသို့ ရောက်သည်။ ရေဆန် ခရီးဖြစ်၍ ကြာခြင်းဖြစ်သည်။ ရေလမ်းခရီးတွင် ဖေါင်မျှောလာခြင်းကို လည်း စောင့်စားရှောင်ရသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ' သင်္ဘောကြီးများစီးလျှင်တော့ လေးငါးရက်ကြာသည်ဟု သိရ သည်။ ရထားလမ်းကတော့ ဤမျှကြာမည်မထင်။ စိတ်မချရသော စက်ခေါင်းကြီးများဖြစ်၍ ကျွန်ုပ်မစီးရဲခဲ့ပါ တစ်ကိုယ်တော် လူလွတ် ဖြစ်၍ ပြဿနာတော့ မရှိပါ။ ရောက်ချိန်တန်၍ ချောမောစွာ ရောက် ရန်သာ `အရေးကြီးပေသည်။ ... ။ - ကသာမြို့ကို ဖက်ဆွတ်တောင် စိမ်းညိုညိုကြီးက ကလနား သတ်ထားသည်။ ဧရာဝတီအနောက်ဘက်ကမ်းတွင် တည်ထားသည့် ကသာမြို့ကို မြင်ယံအတွင်းက မျှော်ကြည့်လိုက်မှ ပို၍လှမှန်၊ သတိပြု မိသည်။ • မြို့ပတ်ကမ်းနားတွင် မြစေတီတော်နှင့် တာဝတိသာ၊ မဟာ အဘယစေတီတို့ကို ကြည်နူးစွာ ဖူးတွေ့ရသည်။ ထို့အပြင် ဆိပ်ကမ်းတွင် မော်တော်များ၊ လှေများနှင့် ရေကြောင်းပြသင်္ဘောများ ဆိုက် ကပ်ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့်ပင် ရှေးအခါက ကသာကို “ကမ်းသာ”ဟု ခေါ် ဝေါ် သမုတ်ခဲ့ကြသည်ဟု သိရသည်။ ရှမ်းဘာသာစကားဖြင့်လည်း “ကပ်ဆာ”ဟု ခေါ်ခဲ့ကြဖူးသည်။ အဓိပ္ပါယ်မှာ “မိုင်းသာမြို့”ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့အတူ ကဒူးရာဇဝင်တွင် “ကဆာ\"ပျူမြို့ဟုလည်း ခေါ် တွင်ခဲ့ကြောင်း သိရသည်။ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၃၉၅-ခုနှစ်တွင် ပုဂံ အနော်ရထာမင်းစောတည်ခဲ့သည့် ကင်းမြို့ကြီး(၃)မြို့အနက် “ကသာ” သည်လည်း တစ်မြို့အပါအဝင်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ်က ကင်းမြို့များဖြစ်ကြသည့် မိုးတားနှင့် ယင်းခဲတို့ သည်လည်း ဧရာဝတီ၏ အရှေ့ဘက်ကမ်းတွင် ရွာကြီးများအဖြစ် ယခု အချိန်အထိ တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကသာမြို့၏ မြောက်ဘက်တွင် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်း မြို့နယ်၊ အရှေ့ဘက်တွင် ရွှေကူမြို့နယ်နှင့် ရှမ်းပြည်နယ်၊ မဘိန်း မြို့နယ်၊ တောင်ဘက်တွင် ထီးချိုင့်မြို့နယ်၊ အနောက်ဘက်တွင် အင်း တော်မြို့နယ်က ဝန်းရံနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကသာမြို့အား မင်းဝံတောင်တန်းကြီး၊ ဖက်ဆွတ်တောင် တန်းကြီးနှင့် လွယ်ကူးတောင်တန်းကြီးတို့က ကာရံထားသည်။ ကသာမြို့ နယ်တွင် ကျွန်း၊ ပျဉ်းကတိုး၊ အင်၊ ကညင်၊ ယင်းမာ၊ ယမနေနှင့် ရုံးစသည့် အဖိုးတန်သစ်များအပြင် ကမ်းစပ်၌ မိုးမခ၊ ရေချင်းယား၊ ထရော်ပင်နှင့် တဇင်းပင်များလည်း အုံနှင့်ကျင်းနှင့် ပေါက်ရောက်နေ သည်။ မြို့နယ်တစ်ခုလုံး၏ လေးပုံသုံးပုံမှာ သစ်တောကြီးများဖြစ်၍ ကသာမြို့ ရာသီဥတုမှာ အေးချမ်းလှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကသာဆိပ်ကမ်းရောက်တော့ မွန်းတည့် (၁၂)နာရီကျော်ခန့် ရှိပြီဖြစ်၍ နီးစပ်ရာဆိုင်တွင် ထမင်းဝင်စားရာ သားငါးမျိုးစုံရသည်။ တောကောင်သားများသာမက ငါးဟင်းအမျိုးမျိုးရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထူးဆန်းသည်မှာ ငါးဖန်းမငါးများမှာ လက်ဖဝါးခန့်အရွယ် ရှိ၍ ကင်ထားသည်မှာ အဆီရွှဲရွှဲစိုပြီး ဝင်းဝါနေသည်။ လတ်ဆတ်သဖြင့် စား၍ အလွန်စိမ့်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စားသောက်ပြီးနောက် ဆိုက်ကားငှား၍ ကသာထောင်သို့ ပို့ခိုင်းရသည်။ လမ်းမှာလည်း ကတ္တရာလမ်းမဟုတ်၊ ကျောက်ခင်းလမ်း သာဖြစ်သည်။ ကားအသွားအလာကို မမြင်ရ၊ မြို့လယ်ဈေးရောက်တော့ (GMC) သစ်တိုက်ကားကြီးများနှင့် ဂျစ်ကားအချို့ကိုသာ ရပ် ထားသည်ကို မြင်ရသည်။ . ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဈေးတောင်ဘက်လမ်းအတိုင်း ဆိုက်ကားနင်းလာရာ မြို့စွန် ရောက်သည်နှင့် အုတ်ရိုးမဲမဲကြီး ကာရံထားသည့် ကသာထောင်လေး သို့ ရောက်တော့သည်။ အင်းစိန်ထောင်ကြီးနှင့် နှိုင်းဆာလျှင် ဆယ်ပုံ တစ်ပုံခန့်သာ ရှိပါလိမ့်မည်။ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကသာထောင်တွင် ကျွန်ုပ်နှင့် အပတ်စဉ်တူ၊ သင်တန်းဆင်း ကိုမြင့်ဆွေကြီးရှိသည်။ ထောင်ပိုင်က ဦးအုန်းမောင်၊ အလွန်သဘောကောင်းသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကသာထောင်တွင် ကျွန်ုပ်အတွက် ပူစရာမလိုချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထောင်ဗူးဝရောက်သည်နှင့် ဝန်ထမ်းများက လာကြိုသည်။ ထောင်ပိုင်ဦးအုန်းမောင်နှင့် ထောင်မှူးကိုမြင့်ဆွေတို့လည်း ထွက်လာကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးအုန်းဝင် - ။           “လာဗျို့ ... ကိုသိန်းဝင်း အမိန့်စာရောက်ကတည်းက ကျွန်တော်တို့ မျှော်နေတာ။ လမ်းခရီးမှာ ကြန့်ကြာသွားတယ် ထင်တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုင် ။           “မဟုတ်ပါဘူး ဆရာ၊ လမ်းခရီးမှာ အဆင်ပြေပါတယ်။ အင်းစိန်ထောင်အချုပ်ရုံးမှာ ဝါးရမ်းတွေလွှဲနေရလို့ ကြာသွားတာပါ။ ဟိုက ချုပ်ဝါရမ်းက (၂၀၀၀) ကျော် တယ်ဆရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဦးအုန်းမောင် ။           “အေးဗျာ ... ကျုပ်တို့ ကသာမှာတော့ အချုပ်သား(၁၀၀)လောက်နဲ့ အကျဉ်းသား (၆၀) လောက်အမျိုးသမီးကျ\/ချုပ် (၁၅)ယောက်လောက်ပဲရှိတယ် တာဝန်ပေါ့တာပေါ့ဗျာ” .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုမြင့်ဆွေ။           “သူငယ်ချင်း ... ထမင်း စားပြီးပြီလား။ဒီမှာ အားနာစရာမရှိဘူး။ ချက်ချင်း စီစဉ်လို့ရတယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ်။           “စားပြီးပါပြီဗျာ။ ကသာဆိပ်ကမ်းရောက်တာနဲ့ နီးစပ်ရာဆိုင်မှာ စားခဲ့ပြီး သားငါး အလွန်ပေါတယ်ဗျနော်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးအုန်းမောင် -           “ဟုတ်ပါတယ်။ ကသာက အသား၊ ငါးအလွန်ပေါတယ်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်လည်း ပေါပါတယ်။ မိန်းမချောတွေလည်း ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့လိုလူပျိုထောင်မှူးတွေအတွက် အဆင်ပြေပါတယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ကိုမြင့်ဆွှေ ။           “စားဖို့သောက်ဖို့တော့ မပူနဲ့။ ချက်စားစရာဝယ်စားစရာ မလိုဘူး။ ရိက္ခာရုံးက ကျွန်တော် တို့ လူပျိုထောင်မှူးတွေအတွက် အမြဲတမ်းချက်ပေးပါတယ်။ စားချင်ရာတော့ မရဘူးပေါ့ဗျာ။အဆင်ပြေအောင်တော့ လုပ်ပေးပါတယ် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ် ။           “ရပါတယ်ဗျာ။ အဆင်ပြေသလိုပေါ့။ စားမကောင်းတော့လည်း တစ်ခါတစ်ရံ အပြင်ထွက်စားကြ .တာပေါ့\" . ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုမြင့်ဆွေ ။           “အပြင်က ဖိတ်ကျွေးတာလည်း အများကြီးပါဗျာ။ဒီမြို့မှာ အစိုးရဝန်ထမ်းကနည်းတော့ ဟိုကဖိတ် ကျွေး၊ ဒီကဖိတ်ကျွေးနဲ့ တစ်ပါတ်နှစ်ခါလောက်တော့ အပြင်မှာစားရတာ များပါတယ်\" .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ပ်။           “ဒီမြို့မှာ ဘာလုပ်ငန်းတွေ များသလဲဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးအုန်းမောင် ။           “သစ်လုပ်ငန်း၊ စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းနဲ့ ကိုင်းလုပ်ငန်းတွေပဲရှိပါတယ်။ မိုးတွင်းဘက် “ကဇင်း”သီးပေါ်ချိန်မှာတော့ တဇင်းသီးကောက်တဲ့ လုပ်ငန်းရှိတယ်ဗျ'' .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ် ။           - “တဇင်းသီးက ဘာလုပ်ရတာလဲဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးအုန်းမောင် ။           “တဇင်းပင်က မရမ်းပင်လို အပင်မျိုးဗျ။ ချောင်းကမ်းစပ်မှာပေါက်တာ၊ အလေ့ကျ ပေါက်ပင်ပါ။ မိုးရာသီမှာ အသီးကြွေတယ်။ ရေထဲမှာ လှေတွေနဲ့ လိုက်ဆယ်ပြီး ကောက်ရတာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အဲဒီ အသီးထဲက `အစေ့ထုတ်ပြီး ဆပ်ပြာချက်လုပ်ငန်း အတွက် မြို့နယ်သမဝါယမကို ရောင်းရတာ။ ပဒေသာပင်ပေါ့ဗျာ၊ အဲဒီ ၁ အချိန်မှာ ဆင်းရဲသား လက်လုပ်လက်စားတွေ ငွေရွှင်ကြတာပေါ့။ တဇင်းပင်ကလည်း ချောင်းကြို၊ ချောင်းကြား၊ လတာအနှံ့ပေါက်ကဗျ။ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီမြို့နယ်မှာ ထူးခြားတာကတော့ ယောက်ျားက အလုပ်သိပ်မလုပ်ကြဘူး။ မိန်းမနဲ့ ကလေးတွေက အောက်ခြေသိမ်းလုပ်ကြ တာများတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ် ။           “ယောက်ျားတွေက ဘာကြောင့် အလုပ်လုပ်တာနည်းတာလဲဗျ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးအုန်းဓာဝ် ။           “ဒေသခံတွေက ဘိန်းနဲ့ နွယ်ပြီး ဇိမ်ခံနေကြတာများတယ်။ ဒီမှာ ကဒူး၊ ကနန်းနဲ့ ခန္တီးရှမ်းတွေ များတယ်၊ သစ်လုပ်ငန်း လုပ်ကြတယ်ပေါ့ဗျာ။ ဘိန်းကလည်းပေါတော့ ဇိမ်ခံကြတာပေါ့။ ဒီမြို့လောက် အလုပ်ပေါတာ ဒီမြို့ပဲရှိမယ် ထင်တယ်။ အရင်းအနှီးမရှိဘဲ သစ်ဝါး ဆယ်ပေးရုံနဲ့ ပိုက်ဆံရနိုင်တယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ် ။           “အမှုအခင်းတွေကရော ဘာတွေ အဖြစ်များသလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးအုန်းမောင် ။           သစ်ခိုးမှု၊ သစ်လိမ်မှု နဲ့ ရန်ဖြစ်မှု၊ ဓါးခုတ်မှုလောက်ပါပဲ။ အဲ... ဘိန်းမှုလည်း ရှိတတ်တယ်။ တခြားအမှုကြီးတွေကတော့ ရှားပါတယ်။ ဓါးပြမှုနဲ့ လူသတ်မှုကတော့ ဖြစ်ခဲပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုမြင့်ဆွေ ။.           “ကဲ ... သူငယ်ချင်းလည်း နားချင်ရောပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာဦးအုန်းမောင်က အရှေ့ဂါတ်ကြီးပေါ်မှာ နေတာ။ ကိုယ်က အနောက်ဂါတ်ကြီးပေါ်မှာ၊ အတူနေကြတာပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရေမိုးချိုးအနားယူပြီး ညနေမြို့ထဲထွက် စားကြ၊ သောက်ကြ တာပေါ့။ အလုပ်လွှဲတာတော့ မနက်ဖြန်ပဲ လုပ်ကြမယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးအုန်းမောင် ။           “ ဦးသိန်းဝင်းက “ထောက်” ကိုင်ရမှာ ဆိုတော့သက်သာပါတယ်။ နေ့စဉ်ရိက္ခာ ထုတ်ပေးမှာက ထောက်ဌာနစာရေးကြီး ဦးလှအောင်နဲ့ဝန်ထမ်းတွေ ရှိပါတယ်။တစ်လ နှစ်ခါ သုံးခါလောက်ပဲ ကုန်သွယ်ရေးရုံးသွားပြီး ဆန်၊ ဆီ၊ ဆား၊ ပဲလိုက်ရုံပါပဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ်။           “ဟုတ်ကဲ့ ထောင်ပိုင်ကြီး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ်က ထောင်ပိုင်လုပ်သူမှာ ထောင်မှူးကြီးအဆင့်သာရှိ ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ထက် တစ်ဆင့်သာမြင့်သည်။ သို့သော် အတွေ့အ ကြုံရှိသော စီနီယာသမားများ ဖြစ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်နှင့် ကိုမြင့်ဆွေ အနောက်ပူးကြီးသို့ လာကြ၍ ကျွန်ုပ် ရေချိုးပြီး အဝတ်အစားလဲရန် အနားယူနေစဉ် ကိုမြင့်ဆွေ အလုပ် ပြန်ဝင်သွားသည်။ ကသာထောင်မှာ အင်္ဂလိပ်ခေတ်က ထောင်ဖြစ်၍ သက်တမ်းက တစ်ရာကျော်နေပြီး ခေတ်မမီတော့ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် သစ်ဝါးပေါသော ဒေသဖြစ်၍ အဆောက်အဦးများ မှာ ခိုင်ခံ့လှသည်။ ရေနံချေးပြီး မဲပြောင်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညနေအိပ်ယာထ ရေထပ်ချိုးပြီး ကျွန်ုပ်အဝတ်အစား လဲနေ စဉ် ကိုမြင့်ဆွေ ထောင်ပိတ်ပြီး၍ ပြန်လာသည်။ သူတို့ထောင်က လူ နည်း၍ ထောင်ပိတ်ရသည်က လွယ်ဟန်တူသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဝင်အထွက်ကလည်း အလွန်နည်းပေမည်။ ကျွန်ုပ်တို့ အင်းစိန်ထောင်မှာတော့ အဝင်အထွက်များလွန်း၍ ညနေ(၆)နာရီမှ ထောင်စပိတ်နိုင်ပြီး (ရ)နာရီကျော်မှ ထောင်ပိတ်ပြီးလေ့ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46223960637589,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_fd69506b-c860-49e2-ad63-c99f461f9e31.jpg?v=1730281514"},{"product_id":"ထောင်မှုးကြီးသိန်းဝင်း-ဘွားသက်ရှည်နှင့်-ဝိဇ္ဇာရွာသားများ","title":"ဘွားသက်ရှည်နှင့် ဝိဇ္ဇာရွာသားများ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်သည် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ စုဆောင်းသည်ကို ဝါသနာ ထုံသည်။ ကျွန်ုပ်နေထိုင်သည့် ‘ထောင်ခြံဝင်းအတွင်းနေအိမ်၌ ရှေး ဟောင်းပစ္စည်းအတော်များများ စုဆောင်းထားရှိခဲ့ဖူးသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်တွင် အနှစ်နှစ်အလလက စုဆောင်းသိမ်းဆည်းထား သော ပျူခေတ်၏ မြေဆေးတံမြေလက်ကောက်၊ အိုးခြမ်းပဲ့များ၊ ရှေး ဟောင်းတိုင်ကပ်နာရီနှင့် ရုပ်တုအမျိုးမျိုးအပြင် ရှေးဟောင်းဗီရိုကြီး နှင့် စာအုပ်များ၊ ပေပုရပိုက်များ အတော်စုံလင်စွာ စုဆောင်းထားပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့အပြင် လက်ပတ်နာရီများအနေဖြင့်လည်း ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ P\u0026amp; ROAMER, PARGO, OMEGA, ROLEX, RADO. TITONI.OGEBAL စသော နာရီများကိုလည်း သိမ်းဆည်းစုဆောင်းထားသေး သည်။ ရှေးဟောင်းဖောင်တိန်အမျိုးမျိုးဖြစ်ကြသော အမေရိကန်နိုင်ငံ လုပ် PARKER (21), (17) တို့အပြင် ကနေဒါနိုင်ငံလုပ် ဖောင်တိန် အမျိုးမျိုးလည်းရှိသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခင်ကာလက ဖောင်တိန်အကောင်းစားကိုင်နိုင်မှ လူရာဝင် သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ရှပ်လည်ခေါင်းတုံးအင်္ကျီလက်ရှည်၊ ဝဲဘက်အိတ်ထောင်အတွင်း မြားသဏ္ဌာန် ရွှေရောင် သို့မဟုတ် ငွေရောင် PARKER ဖောင်တိန်ထိုးထားမှ လူတင့်တယ်သည်ဟု ယူဆကြသည် ရှပ်အင်္ကျီ၌ လည်း (L.PARKER) အမဲရောင်တိုက်ပုံအင်္ကျီဝတ်ထားပါမှ ခန့်ညား သပ်ရပ် လူရာဝင်ပေသည်။ မြန်မာဝတ်စုံနှင့် မြန်မာလူမျိုး လိုက်ဖက်လှပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပုဆိုးအနေဖြင့်လည်း ယခင်က ဘန်ကောက်ခေတ်ဖြစ်သော် လည်း ကျွန်ုပ်တို့ခေတ်တွင်တော့ ရခိုင်ပုဆိုးခေတ်ဖြစ်သည်။ ထူထဲပြီး ခိုင်ခန့်သည်။ အကွက်လှသည် အရောင်မျိုးစုံရှိသည်။ ပွဲနေပွဲထိုင်တင့် တယ်သည်။ ယခုခေတ်တွင်တော့ ချည်ထည်ပုဆိုး အသင့်ချုပ်ပြီးခေတ် သို့ ရောက်သွားပြန်သည်။ လူကြီးပိုင်းမှလွဲ၍ တိုက်ပုံအင်္ကျီဝတ်သူ မရှိ သလောက် ရှားပါးသွားပြီဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်ဝါသနာမှာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းအမျိုးမျိုးအပြင် ကား အမျိုးမျိုး လဲလှယ်စီးခြင်းကိုလည်း ဝါသနာပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ် FAMILIA ကားမှစတင်ပြီး NISSAN CEDRIFORDကားအမျိုးမျိုးနှင့် ဂျပန်ကားအမျိုးမျိုးစီးခဲ့သည့်အပြင် နောက်ဆုံးဝီလီဂျစ်နှင့် MORRIS MINNOR ကားကလေးသာ ကျွန်ုပ်ထံတွင် သောင်တင်နေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ တစ်ခါ ဝီလီဂျစ်က ဆီစားသဖြင့် သိမ်းဆည်းထားရာမှ မိတ် ဆွေတစ်ဦးက အတင်းတောင်းဝယ်သွားပြန်သည်။ MORRIS MINNOR (1952) ခုနှစ် မော်ဒယ်ကားဟောင်းကလေးသာ ကျန်တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုကားကလေးကိုလည်း အောင်ဆန်းကွင်းအနောက်ဘက် တွင် နေထိုင်သော ဂျူးဂျာမန်ကပြား MR. DICKMEN ဆိုသည့် အဘိုး ကြီးထံမှ ဝယ်ယူထားခြင်းဖြစ်သည်။ အဘိုးကြီးက ကျွန်ုပ်နှင့်တွေ့တော့ အသက် (၉၀) ခန့်ရှိပြီး ကျွန်ုပ်အား အတော်ခင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့မှတ်ပုံတင်ကတ် ပျောက်ဆုံးရာမှ ကျွန်ုပ်က ကူညီသဖြင့် အသစ်ပြန်ရသောကြောင့် ခင်မင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့အိမ်တွင် ကျွန်ုပ် အားဖိတ်၍ မကြာခဏ ထမင်းကျွေးပြီး အရက်တိုက်တတ်သည်။ အရက်သောက်ရာတွင်လည်း အလွန်စည်းကမ်းကြီးသည်။ သူနှစ်ကြိမ်သောက်ရာ တစ်ကြိမ်သောက်လျှင် တစ်ပတ်ထက်မပိုပါ။ ထို့ကြောင့် လည်း အသက်ရှည်ကျန်းမာဟန်တူပါသည်။ ။ . သူ့အိမ်တွင် ရှေးဟောင်း (GEC) ရေခဲသေတ္တာကြီးနှင့် RECORD CHANGER ခေါ် ဓာတ်ပြားကြီးဖြင့်ဖွင့်ရသည့် ဓာတ်စက်၊ (EKĆO) acon RADIO SIGUME:03: MORRIS MINNOR ကားအဟောင်းကလေးရှိပေသည်။ ကားကိုလည်း သူမမောင်းနိုင်တော့ ၍ ကျွန်ုပ်အား ခင်မင်မှုဖြင့် သက်သာစွာ ရောင်းချပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ကားအပိုပစ္စည်းများကိုလည်း လက်ဆောင်ပေးသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားကလေးမှာ ဆင်ဆွယ်ရောင် ဝါကျင်ကျင်ကလေး။ ကား - မိုင်ခွက်၊ ရေသုတ်တံ၊ အချက်ပြမီး၊ ဆီဒိုင်ခွက်ကအစ ကောင်းသေးသည်။ ဘယ်ညာအချက်ပြလျှင် ကားဘော်ဒီအလယ်မှ မီးအချက်ပြလက်တံကလေးက ထွက်လာပြီး အချက်ပြတတ်သည်။ အတော်ပြည့်စုံ - ကောင်းမွန်သော အင်္ဂလိပ်ကားကလေးတစ်စီးဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပိုင်ရှင် MR. DICKMEN က အင်္ဂလန်ပြန်စဉ် ဝယ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး (1952) ခုနှစ် မော်ဒယ်ဖြစ်၍ အနှစ်(၄၀)ကျော်ပေပြီ။ ပိုင်ရှင်ကဲ့ သို့ ကားကလေးလည်း အိုပေးပြီး သို့သော် အတော်ကောင်းပါသေး သည်။ ထိုကားကလေးကို ကျွန်ုပ်နှစ်သက်စွာစီးစဉ် လူတကာက ဝိုင်း ကြည့်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုကားကလေးကို ကျွန်ုပ် (၃)နှစ်ခန့်စီးပြီးတော့ ရှေးဟောင်း ကားကလေးပီပီ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖောက်လာသည်။ MR. DICKMEN က သံယောဇဉ်ကြီးစွာဖြင့် ရှေးဟောင်းကားပြင်သည့် ကြည့်မြင်တိုင်မှ ဦးဘင်မောင်၊ ကမာရွတ်လမ်းမှ ကားဆရာ ဦးကြီးအောင်တို့ဖြင့် ဆက် သွယ်ပြီး အပိုပစ္စည်းများအား ထည့်ပေးသည်။ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          MOTOR HOUSE OF WOEM FIVE STAR Woobase အနီးတွင် တည်ရှိပြီး ပုဇွန်တောင်၊ လင်းစဒေါင်းတွင် ပြောင်းရွှေ့ထား ည်း ကားအပိုပစ္စည်းဂိုဒေါင်ရုံနှင့်လည်း မိတ်ဆက်ပေးပါသည်။ ကျွန်ုပ်လည်း လိုအပ်မည်ထင်သည့် ပစ္စည်းမှန်သမျှကို ဝယ်ပါသည်။ ဒိုင်ခံ ပြင်သည်ကတော့ ကမာရွတ်လမ်းမှ စက်ဆရာ ဦးကြီးအောင်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e.           ကားကလေးကို ပြင်ရသည်မှာ တစ်စီးလုံးနှီးနီးဖြစ်သည်။ ဆေး မှုတ်ရသည်း အောက်ကြမ်းပြင်များ ဖာထေးရသည်။ WIRING လိုက် ရသည်။ မီးလုံးနှင့် ဒိုင်နမိုမှာ (6) volts ဖြစ်၍ (12) volts သို့ ပြောင်း ရသည်။ ရှော့ဘာမှ ယခုခေတ်ကဲ့သို့ ပိုက်တန်း (SPRING) မဟုတ်။ - PISTON (၂) လုံးနှင့် အတက်အကျ မောင်းတက်ပုံစံဖြစ်၍ ဆီအိုးတွင်း အင်ဂျင်ဝိုင်ထည့်ရသည်။ မေ့နေပါက ဆီအိုးကွဲပြီး အသစ်မရနိုင်တော့၍ အဟောင်းသတ္တုအိမ်ကိုပင် ဖာထေးရတော့သည်။ တာ ယာ၊ သံခွေများလည်း ဆွေးမြေ့လာသဖြင့် FIAT ကားသံခွေများဖြင့် အစားထိုးလဲလှယ်ရသည်။ ရေသုတ်တံကိုလည်း ပြင်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်ဂျင်မှာ ကောင်းသော်လည်း ရေလည်အုံပန်ကာအတိုင်၊ ရေတိုင်ကီစသဖြင့် တစ်စီးလုံးနီးနီး ပစ္စည်းဟောင်းများအား ဘုရင့် နောင်ဈေးတွင် မူးနောက်အောင်ရှာဖွေ၍ လဲလှယ်ရတော့သည်။ နှစ် ကြာသည်နှင့်အမျှ ပစ္စည်းဟောင်းများက ဈေးကြီးပြီး ရှားပါးလှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားကလေးကို သံယောဇဉ်ရှိသော်လည်း ဆင်ဖိုးထက် ချွန်း ဒိုက ပိုကုန်နေပြီဖြစ်သည်။ ကားဟောင်းကလေးအား ဝယ်မည့်သူများ , \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှိပါသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ် မရောင်းရက်၍ မရောင်းခဲ့ပါ။ ကားကလေးအား မည်မျှပြင်ရသနည်းဆိုမူ မကြာခဏပြင်ဆင်ရတတ်၍ စက်ပြင် ဆရာ ဦးကြီးအောင်နှင့်ပင် ကျွန်ုပ် ညီအစ်ကိုအရင်းပမာ ဖြစ်နေတော့ သည်။ \" . ကြာတော့ ဆရာက ကားပြင်ခပင်မယူတော့၍ ကျွန်ုပ် ငွေ့ကြေးအစား ပစ္စည်းများဝယ်၍ ကန်တော့ရသည်။ ဆရာ့အိမ်သည်လည်း ကျွန်ုပ်၏ စားအိမ်၊ သောက်အိမ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။ ဆရာ့မိသားစု သည်လည်း ကျွန်ုပ်၏မိသားစုပမာ ဖြစ်တော့သည်။ ဆရာ့အိမ် သာရေး နာရေးကိစ္စများတွင် ကျွန်ုပ်မပါလျှင် မဖြစ်တော့သည်။\u003c\/span\u003e ,\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          MORRIS MINNOR \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကားကလေးအား (၅) နှစ်ကျော်စီးလာ ခဲ့ပြီးနောက် ကျွန်ုပ်လိုပင် ရှေးဟောင်းကား\u003c\/span\u003e CRAZY \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖြစ်သော ဆရာမ ဒေါ်သိန်းသန်းဌေးဦးက\u003c\/span\u003e `\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝယ်ရန်ကမ်းလှမ်းလာသဖြင့် ကျပ်ငွေငါးသိန်း ဖြင့် အရောင်းအဝယ်ဖြစ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ်က ထဆင်တူးနံပါတ် SUNNY PICK-UP \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပန့်ကား တစ်စီးကိုဝယ်နိုင်သော ငွေကြေးဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ငွေဖြင့် လှိုင်သာ ယာမြို့၊ (၁၂) ရပ်ကွက်ရှိ တိုက်သစ်ကလေးတစ်လုံးကို ဝယ်လိုက်နိုင် သည်။ ကားအကျိုးမပေးဟုထင်ကာ အိမ်ခြံမြေဘက်သို့ လှည့်ခြင်းဖြစ် သည်။\u003c\/span\u003e '' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုစဉ်က အင်းစိန်မှ လှိုင်သာယာကူးသည့် အောင်ဇေယျ တံတားကြီးက မဆောက်ရသေး၊ လှိုင်သာယာသို့ ဇက်ရေယာဉ် (သို့ မဟုတ်) စက်သမ္ဗန်ဖြင့် ကူးနေရသောအချိန်ပင်ဖြစ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်ဇေယျတံတားကြီးပြီး၍ ရန်ကုန်-ပုသိမ်လမ်းမကြီး ဖောက်တော့ ကျွန်ုပ်ဝယ်ထားသောအိမ်က လမ်းမကြီးနှင့် ဝေး၍သွား သည်။ ထို့ကြောင့် အရောင်းအဝယ်မရသဖြင့် မရောင်းတော့။ အိမ်ငှား - တင်၍ပင် ထားလိုက်ပါတော့သည်။ ထိုစဉ် အိမ်ကလေးမှာ မီးဖိုချောင်ရေချိုးခန်း၊ အိမ်သာမပါသဖြင့် ထပ်မံပြင်ဆင်တိုးချဲ့ ဆောက်လုပ်လိုက် ( ရာ (၁၀) သိန်းကျော် ကုန်သွားတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားဝယ်သော ဆရာမမိသားစုမှာ အုတ်ကျင်းဘူတာရုံလမ်း တွင် နေထိုင်ကြသည်။ ကားတစ်ခုပျက်သည်နှင့် ကျွန်ုပ်ထံပြေးလာ ကြစမြဲပင်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကားရောင်းလိုက်သော်လည်း စက်ဆရာ - ဦးကြီးအောင်နှင့် မကင်းပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေးဟောင်းအင်္ဂလိပ်ကားအား ပြင်ဆင်နိုင်သော ကားဝပ်ရှော့ ဆရာကား အလွန်ရှားသွားလေပြီ။ ခေတ်လူငယ်များမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေးဟောင်းအင်္ဂလိပ်ကားအား မမောင်းချင်ကြပါ။ ထို့ကြောင့် ကား ကလေးကို ဆရာမတို့တိုက်ခန်းရှေ့တွင် ရပ်ထားသည်ကများသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ် တစ်ခါတစ်ရံရောက်မှ ကားကလေးအား သန့်ရှင်း ရေးလုပ်ပြီး သူတို့မိသားစုသွားလာရန် ကျွန်ုပ်က မောင်းပေးရသည်။ ကားကလေးမှာ ကျွန်ုပ်မောင်းတော့လည်း အကောင်းပင်။ သူတို့မိသားစု သွားတတ်သော ရန်ကုန်မြို့အတွင်း နေရာအနှံ့သို့ ချောချောချူချေ။ လိုက် ပို့ပေးနိုင်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့်ပင် ဆရာမ၏ယောက်ျား ဦးမြင့်ဦးက ကားကလေး ကို ကျွန်ုပ်လက်တွင်းအပ်၍ ပေးထားတော့သည်။ ကျွန်ုပ်ကလည်း ကျွန်ုပ် ၏မိသားစုအတွက် အသုံးပြုသလို သူတို့မိသားစုအတွက်လည်း မောင်း ပေးရပါသည်။ သူတို့မိသားစုတွင် ဆရာမ၏မိခင် ဒေါ်သန်းသန်းနုဆို သော အဘွားကြီးမှာ ကားအသုံးများဆုံးဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကန်တော်ကလေးရှိ သူတို့အမျိုးများအိမ်နှင့် သိမ်ဖြူအကြော ပြင်ဌာနသို့ မကြာခဏသွားတတ်၍ မကြာခဏ ကျွန်တော်ကလိုက်ပို့ ပေးရသည်။ အဘွားမှာ (လ.ဝ., \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eက) ရုံးချုပ်မှ ပင်စင်ယူထားသော ရုံးအုပ်စာရေးကြီးဖြစ်၍ လက်ဖက်ရည်ကြိုက်သည်။ .\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်နှင့်တွေ့ဆုံစဉ်က အသက် (၅) နှစ်ခန့်ရှိသော်လည်း အလွန်ဖျတ်လတ်သန်မာသည်။ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားတတ် ပြီး လုံးချောဘယ်လ်ဂျီယန် စိန်နားကပ်ကြီးပန်၍ လည်ပင်းတွင်(စဓဗ၀)လော့ကတ်သီးပါ ရွှေဆွဲကြိုးကြီးကို ဆွဲထားတတ်သည်။ ထိုစဉ်က ဆရာမ တွင် လသားအရွယ် '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခွန်းဆင့်သံသာ\u003c\/span\u003e' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု ခေါ်တွင်သော မိန်းကလေး တစ်ဦးရှိပေသည်။ လွန်စွာချစ်စရာကောင်းသော သမီးကလေးဖြစ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေဒေါ်သန်းသန်းနုမှာ ဆရာမတို့နှင့် အတူနေသူမဟုတ်။ `\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသမိုင်းကသွယ်ချောင်းအနီး မဟာဗန္ဓုလလမ်းတွင် သားအငယ်မောင် သိုက်ဝန်းဆိုသူနှင့် အတူနေသူဖြစ်သည်။ ဝိဇ္ဇာလိုင်းလုပ်သူဖြစ်၍ ဘယ်\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46223976562837,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_7f7bab77-6e43-4ea4-8c09-5fa86236b9e1.jpg?v=1730281522"},{"product_id":"ထောင်မှုးကြီးသိန်းဝင်း-မရှိခဏ","title":"မရှိခဏ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်အကျင့်က ငယ်စဉ်ကလိုပင် ခရီးသွားခြင်းကို ပျော် မွေ့သည်။ ငယ်စဉ်က စာမေးပွဲနီးသည်နှင့် နယ်ဆင်း၍ အမျိုးတွေအိမ်၌ တည်းခိုပြီး စာကျက်တတ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်စိမ်းစိမ်းနှင့် ကွင်းပြင် ကျယ်မှလေကိုရှူပြီး စိတ်လက်ပေါ့ပါးကြည်လင်စွာ နားနေရင်း စာကျက် သည်မှာ လွန်စွာမှတ်သား၍လွယ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောတောင်စာ စားရသည်ကိုလည်း သဘောကျလှသည်။ စပါးနှံရိုးပြတ်နံ့သင်းသင်းကို ရှူရသည်ကလည်း ကျွန်တော့်အတွက် အား ဆေးတစ်ခွက်ပင်း အိမ်မှာလို ဗာဟီရကိစ္စမရှိဘဲ လွတ်လပ်စွာနားရင်း စာကျက်ရသဖြင့် အလွန်အဆင်ပြေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခုတော့ရှိသည်။ မြို့သားလာသည်ဆို၍ တောမှအမျိုးများ လာရောက်သတင်းပေးပြီး ပိုင်းဖွဲ့စကားပြောရသည်ကတော့ အချိန်အလွန်ကုန်သည်။ သူတို့ကလည်း မတွေ့တာကြာတော့ တရင်းတနှီး စကား ပြောဆိုကြသည်။ ထမင်းဖိတ်ကျွေးသူက တစ်ရွာလုံး၊ နေ့လယ် လက်ဖက် ရည်တိုက်ရင်း စကားပြောလိုသူများကလည်း မရှားပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၂)ရက်ခန့်ကတော့ စာမကျက်နိုင်းဗည့်ခံစကားတွေ ပြောရ သည်။ မြို့အကြောင်း၊ ရွာအကြောင်း၊ ဆွေမျိုးများအကြောင်း ပြော၍ မကုန်နိုင်း (၂)ရက်ကျော်မှ စာကျက်ရတော့သည်။ ညဘက် လျှပ်စစ် မီးကမရှိတော့ စာမကျက်နိုင်ပြန်။ ထို့ကြောင့် အလင်းရောင်လာသည် နှင့် စောစောထပြီးစာကျက်ရသည်။ ညဘက်ကျမှ အမျိုးတွေအိပ်လည်း မီးခွက်ထွန်းပြီး ညစာစား၍ စကားဝိုင်းဖွဲ့ ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသည်မှာ ကျွန်တော်၏ နေ့စဉ်အလုပ်။ တစ်ပတ်ခန့်ကြာ တော့ ကျွန်တော် စာများရ၍ အိမ်ပြန်ရန်ပြင်ရပြီး ထိုအချိန် လက်ဆောင် များ လာပေးကြပြန်သည်။ ဆန်၊ မြေပဲ၊ ကောက်ညှင်းဆန်၊ ဆီပုံး၊ ငှက်ပျောခိုင် အတော်စုံသည်။ ကျွန်တော် ယူလာသည်ကား လူကြီးများ အတွက် ရှာမီးကိတ်နှင့် ကလေးများအတွက် သကြားလုံးသား အပြန် ကျွန်တော်မသယ်နိုင်။ ရွာမှမော်တော်ဖြင့် ငမိုးရိပ်ချောင်းကိုကူးပြီး အုတ် ပုံဆိပ်ဟုခေါ်သောကားဂိတ်သို့ လိုက်ပို့ကြပြန်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသည်မှာ ကျွန်တော့်အတွက် တစ်နှစ်တစ်ခါဆုံသည့်ပွဲပင်။ သူတို့ကလည်း စာမေးပွဲကြီးနီးသည်နှင့် ကျွန်တော့်ကို မျှော်ကြသည် ဟုဆိုသည်။ ရွာဦးကျောင်းက ဘဘုန်းကလည်း ဘကြီးတော်သူမို့ မျှော် ပေသည်း ရွာသူကြီးက ကျွန်တော့်အဖေ၏ အစ်ကိုလတ်မို့ ကျွန်တော် ရွာရောက်သည်နှင့် သူ့အိမ်တွင်ပင်တည်းသည်။ သူကြီးသမီး ရွှေအိနှင့် ရွှေဘုတ်က ကျွန်တော်၏ ညီဝမ်းကွဲများ၊ ထို့ကြောင့် အားနာစရာအိမ် မဟုတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောရွာဆိုသော်လည်း အသီးအနှံနှင့် သားငါးလွန်စွာပေါ၍ ဟင်းက လေးငါးမျိုး။ ကြက်သား၊ ဝက်သား၊ ငါး၊ ဟင်းရွက်ကြော် အရည်သောက်ဟင်းများအနက် ကျွန်တော်က ငါးဟင်းကို အလွန်ကြိုက် သည်။ ချဉ်ရည်ဟင်းနှင့် ပဲဟင်းကိုလည်း ကြိုက်သည်။ လယ်ငါးခူ လတ်လတ်ကို မီးကင်ပြီး ငရုတ်သီးစိမ်းထောင်းထည့်ထားသော ငါးပိရည် က အချိုမှုန့်ပုဇွန်ခြောက်ပင် မလိုပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သွားသည့်ရာသီတွင် ပေါက်တတ်သော လယ်သရက် ကင်းမွှေးမွှေးလေးနှင့် ကောက်ရိုးနွယ်က အလွန်တို့မြှုပ်စားလို့ ခံတွင်း မြိန်သည်။ အိမ်အနောက်ဘက် ငမိုးရိပ်ချောင်းမှလည်း ငါးမျိုးစုံအပြင် ငါးဘတ်ကြီးများရတတ်သည်။ ကျွန်တော်က ငရုတ်သီးစပ်စပ်နှင့် ငါး ဘတ်မွှေချက်ကို အလွန်ကြိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငါးရှဉ့်နှင့် ငါးလင်ဗန်းများ ရတတ်သော်လည်း ပြောင်ချောချော မြွေနှင့်တူ၍ ကျွန်တော်မစား၊ နားရွက်ပါပြီး အူဝဲအူဝဲငိုတတ်သည့် ငါးလင်ဗန်းကို ဝေးဝေးကရှောင်သည်။ ငယ်စဉ်က နွားသားကို အလွန် ကြိုက်သော်လည်း တောရွာရောက်တော့မှ လယ်ထွန်ရာတွင် မရှိမဖြစ် သုံးခြင်း၊ နဖားအထိုးခံရပြီး လှည်းဆွဲရုန်းကန်ရခြင်းတို့ကို မြင်ကတည်း က ကျွန်တော် အမဲသားမစားတော့ပါ။ ကျေးဇူးရှင်များအသားဟု သဘော ပေါက်၍ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့်လည်း ရွာရောက်သည်နှင့် နွားများအား ထန်းလျှက် ဝယ်ကျွေးတတ်သည်။ နွားများကလည်း တစ်နှစ်တစ်ခါ လာတတ်သော ကျွန်တော့်ကို မှတ်မိကြသည့် အဘသူကြီးအိမ်က စာဥနှင့်စာက် မနှစ်ကောင်အပြင် သူတို့၏ပေါက်ဖွားလာသော ကလေးများကလည်းကျွန်တော်နှင့် ယဉ်ပါးသည်။ အလွန်ရိုင်းသည်ဆိုသော ချိုထောင်နှင့် ချိုကား နွားသိုးညီနောင်ကလည်း ကျွန်တော့်ကိုမြင်သည်နှင့် ထန်းလျက်တောင်းကာ သူတို့၏ ကြီးမားသောကိုယ်ကြီးများဖြင့် ပွတ်သပ်၍ဆော့ ကစားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က ထန်းလျှက်ကျွေးပြီး သူတို့ကိုယ်ကြီးများကို ပွတ် သပ်ပေး၍ မှာရှာပေးတော့ ငြိမ်ခံနေကြသည်။ ကျွန်တော် တက်စီး သည်။ ချိုကြီးများကို ကားမောင်းသလိုကိုင်၍ လှည့်ကစားသည်။ ခိုင်မာ လှသော လည်တိုင်ကြီးများကို လျှော့ပေး၍ ကျွန်တော်ကစားသလို ခံကြ သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း အဘသူကြီးက ကျွန်တော့်အား နွားဝင်စား လူကလေးဟု ချစ်စနိုးခေါ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဘသူကြီးအိမ်၌ ခွေးနှစ်ကောင်လည်းရှိသေးသည်။ ကုပ် ကျားနှင့် အောင်နက်ဟုခေါ်သည်။ အလွန်ထွားကြိုင်းပြီး အကိုက်လည်း သန်သည်။ အစားလည်း သန်သည်။ အိမ်လုံခြုံသော အင်းခွေးကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ ကျွန်တော့်ကို အလွန်ခင်သည်။ မြင်သည်နှင့် ပတပ်ရပ်၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ဖက်တက်ပြီး မေးစေ့ကို လျှာနှင့်လျက်၍ နှုတ်ဆက်နမ်း ပေး တတ်သည်။ . ကျွန်တော်က သူတို့ကို ထန်းလျှက်နှင့် ရှာမီးသကြားလုံးကျွေး တတ်သည်။ ကျွေးလျှင်လည်း ထန်းလျက်နှင့် သကြားလုံးကို ကျွန်တော် အလျင်ငုံပြီးမှ ကျွေးခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သူတို့ ကျွန်တော့် ကို အလွန်ခင်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့သခင်အစစ်က ကျွန်တော့်အစ်ကိုဝမ်းကွဲ ကိုမှုံကြီး။ သူက မှော်ဘီဘက် တောလည်ထွက်ရင်း ဤခွေးနှစ်ကောင်အား သဘောကျ - သဖြင့် ရွာခံမုဆိုးတစ်ဦးထံမှ တောင်းဝယ်ခဲ့ရကြောင်းလည်း သိရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့်လည်း ချွေးပေါက်ဘဝကပင် အမဲလိုက်ခွေးမျိုးပီပီ “ဇကောင်း သည်ဟုဆိုသည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုတော့ ကိုမှုံကြီးက ခွေးနှစ်ကောင်အား ရေကူးသင်ပေးပြီး ချောင်းထဲမျောလာသည့် ထင်းဆယ်ခြင်း၊ ငါးဖမ်းခြင်းတို့အပြင် သူ ရေဝမ်းဘဲနှင့် ရေစစ္စလီငှက်များအား နှစ်လုံးပြူးစရိတ်ကျည်ဖြင့် အုပ် လိုက်ပစ်လျှင် ခွေးနှစ်ကောင်က တစ်ကောင်မှမလွတ်စေရ။ ရေကူး ပြီး အကုန်ရအောင် လိုက်ဆယ်တတ်သည်။ သူတို့ငါးဖမ်းသည်ကိုလည်း ကျွန်တော်မြင်ဖူးသည်။ ချောင်းကမ်းစပ်ဆင်း၍ ရေထဲ၌ ကျောက်ရုပ်လို ငြိမ်သက်ပြီး စောင့်နေတတ်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငါးသေး၊ ငါးဖွဲကို မဖမ်း။ အကောင်ကြီးမားသော ငါးဘတ်၊ ငါးမြစ်ချင်း၊ ငါးရံ့၊ ငါးတန်ငါးများကိုသာ ကုပ်ကိုကိုက်၍ ဖမ်းတတ်သည်။ ငါးကျည်း၊ ငါးခူငါးများမှာ ဆူးတောင်ပါပြီး အဆိပ်ရှိသဖြင့် သူတို့ရှောင် ကြသည်။ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်သော်လည်း အလွန်ထူးခြားပြီး ပါးနပ်လိမ္မာသော သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုမှုံကြီးကလည်း သူတို့ဖမ်းဆီးမိသော ငါးများနှင့်ငှက်များကို အစိမ်းမကျွေး။ ချက်ပြုတ်ကြော်လှော်၊ ဖုတ်ကင်ပြီးမှ ကျွေးတတ်သည်။ အရိုင်းစိတ်မဝင်အောင်ဟု ဆိုပေသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ခွေးလိမ္မာ၊ ခွေးကောင်းများဖြစ်ကြသည်။ နေ့စဉ်လည်း သူတို့ဘာသာ ချောင်းထဲ ဆင်း၍ ရေကူးရင်း ရေချိုးတတ်သည်း အများက နီညိုရောင်စုံပြီး တောက်ပြောင်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ကျွန်တော် တောနယ်ကိုချစ်သည်။ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် များကို ခင်တွယ်သည်။ ငယ်စဉ်ကပင် လေးခွတစ်လက်၊ လေသေနတ် တစ်လက်ဖြင့် လယ်ကွင်းများ၊ တောစပ်များသို့ ဝါသနာတူ သူငယ်ချင်းများဖြင့် သွားကြပြီး တောလည်တတ်ကြသည်။ ကြီးလာတော့လည်း အလုပ်တာဝန်အရ နယ်ထွက်နယ်ဆင်းရင်း တောလည်မုဆိုး ဖြစ်မှန်း မသိ ဖြစ်လာသည်။ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခု အသက်ကြီးလာတော့လည်း ယခင်ကလို တောလည် မုဆိုးမဟုတ်တော့သော်လည်း နယ်ထွက်၊ လည်ပတ်စွန့်စားခြင်းအမှုကတော့ မပျောက်တတ်သေးပါ။ ယခုလည်း အားလပ်ချိန်ရသည်နှင့် ကျွန် တော် နယ်ထွက်ရန် လက်ရင်းတပည့်နှင့် သူငယ်ချင်းအပေါင်းအသင်း ရောင်းရင်းများအား မျှော်နေမိခြင်းဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာရေးဆရာပီပီ အားလပ်ချိန်ရသည်နှင့် ကုန်ကြမ်းရှာရင်း ခရီးထွက်လိုသည်မှာ သဘာဝကျပါသည်။ ကျွန်တော့်အကျင့်က တစ် ကိုယ်တည်းလည်း ခရီးမထွက်လိုပြန်း၊ အသက်အရွယ်ရလာတော့ အပေါင်း အသင်း၊ မိတ်ဆွေသင်္ဂဟနှင့် တပည့်လက်ရင်းများဖြင့် ခရီးထွက်လို နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မန္တလေး-ရန်ကုန် အစုန်အဆန်ခရီးမှာ ကျွန်တော် သွားလာ နေကျဖြစ်သော်လည်း ခရီးသွားခြင်းမှာ ဒေသန္တရဗဟုသုတ အစုံစုံရ တတ်သဖြင့် ရထားဖြင့်တစ်ဖုံ၊ ကားဖြင့်တစ်မျိုး၊ အခေါက်ပေါင်းများ ပေပြီ။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ကျွန်တော့်တွင်ရှိသည့် SUNNY (Pick ထု) ကားကလေး၊ ၁၉၉၀ မော်ဒယ်လ် (ပ)အက္ခရာဖြစ်၍ မကြာမတင် (ကညန)သို့ ဖျက်သိမ်းရန် အပ်ရပေတော့မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားကလေးမှာ နံပါတ်နိမ့်သော်လည်း လွန်စွာသန္ဓေကောင်း ပြီး စက်ကောင်းသည့် ကားကောင်းကလေးဖြစ်ပါသည်။ ခရီးထွက်ဖော် ရှာတော့လည်း ကျွန်တော့်ဇာတ်လိုက် သစ်တောအရေးပိုင် ဦးနေအောင် ဘ အငြိမ်းစားယူပြီး အသက်ကကြီးပြီ။ သူ၏စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ ဖြင့် မအားလပ်သောကြောင့် ရက်ကြာခရီးဝေးကို မလိုက်နိုင်တော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောအုပ်ကြီး ဇော်မင်းနှင့် ကျော်စိန်ဝင်းတို့ကလည်း သူတို့၏မိသားစု ကိစ္စများကြောင့် မလိုက်နိုင်ကြပြန်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သာယာဝတီမှ မုဆိုးအောင်သန်း နှင့် မျောက်တင်သောင်းတို့ အား အကြောင်းကြားထားသော်လည်း သူတို့၏ အဝေးပြေးကားကြီး များ၊ စီးပွားရေးကိစ္စကြောင့်လားမသိ အကြောင်းမပြန်ကြသေးပါ။ တစ် ခါ မန္တလေးက ပုဏ္ဏားတင်ဦးနှင့် ဖောက်ထွင်းဝိဇ္ဇာ ကျော်ကြီး၊ သူခိုး မြင့်သိန်းတို့ကလည်း ဆက်သွယ်ရှာဖွေ၍ မရသေးပါ။ ထောင်အတွင်းများ ပြန်ရောက်နေကြသည်လားတော့ မပြောတတ်။ အကျဉ်းဦးစီးဌာနက ထွက်လာကတည်းက ထောင်နှင့် အဆက်အသွယ်မရှိသည်မှာ အတော် ကြာချေပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ ထောင်မှူးသင်တန်းအပါတ်စဉ် (၆)က . ငယ် ပေါင်းရောင်းရင်းများနှင့်တော့ (၆)လတစ်ခါ မိတ်ဆုံစားပွဲရှိသဖြင့် ဆုံ ဖြစ်ကြသည်။ လူကိုယ်တိုင်ဖြစ်စေ၊ တယ်လီဖုန်းဖြင့်ဖြစ်စေ၊ အဆက် သွယ်ကတော့ မပြတ်ပါ။ သို့သော် သူတို့က ကျွန်တော်စာရေးဆရာလို လွတ်လပ်သူများမဟုတ်ကြပါ။ အပါတ်စဉ် (၆)ပတ်ထွက် စာရေးဆရာ များဖြစ်ကြသော စာရေးဆရာစိုးဝေက ပုသိမ်မြို့သို့ လစဉ်သွားနေရ သဖြင့် မအားလပ်။ သူ့ဇနီးဆရာမက ပုသိမ်မြို့တွင် တာဝန်ကျပြီး အသက်ကြီးမှ ကံပေါ်သတဲ့လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာရေးဆရာ ပီတာမြဦးကတော့ မဂ္ဂဇင်းအစောင်စောင်တွင် စာရေးနေရသဖြင့် မအားလပ်ပြန်ပါ။ ကျွန်တော်နှင့် စိတ်ကူးသစ်စာပေ တွင် အတူရေးသော စာရေးဆရာ မောင်ညိုမှိုင်းကလည်း သူ့မိန်းမ ကိစ္စ၊ သူ့သားသမီးများကိစ္စကြောင့် ခရီးဝေး၊ ညအိပ်ညနေ မလိုက်နိုင် ပါ။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46223971844245,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_c2c95c40-00b1-4b59-bbef-529e4e3c1b6b.jpg?v=1730281530"},{"product_id":"ထောင်မှုးကြီးသိန်းဝင်း-မြန်မာနိုင်ငံအကျဉ်ထောင်များ-နောက်ခံသမိုင်း","title":"မြန်မာနိုင်ငံအကျဉ်ထောင်များ၏နောက်ခံသမိုင်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း(၁)\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်းစိန်ဗဟိုအကျဉ်းထောင်သမိုင်း\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ၁၈၅၂ ခုနှစ်မှ ၁၈၅၃ ခုနှစ်အတွင်း ပုဂံမင်းလက်ထက်၌ အင်္ဂလိပ်မြန်မာ ဒုတိယစစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ရန်ကုန်မြို့အပါအဝင် မြန်မာပြည် အလယ်ပိုင်းသည် နယ်ချဲ့ဗြိတိသျှအရင်းရှင်တို့၏ လက်အောက်သို့ ကျရောက် သွားခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗြိတိသျှအရင်းရှင်တို့သည် မြန်မာပြည်အလယ်ပိုင်းကို သိမ်းပိုက်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အင်အားနည်း၍ ကွက်ကွက်ကလေးသာကျန်ခဲ့သော အထက် မြန်မာပြည်ကို အခွင့်ရရှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်တည်း သိမ်းပိုက်ရန် ရည်ရွယ်ပြီး | ရန်ကုန်မြို့ကို ဆိပ်ကမ်းမြို့ကြီးအဖြစ် တိုးချဲ့၍ အုပ်ချုပ်ရေးကို စနစ်တကျ အကောင်အထည်ဖော် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နယ်ချဲ့ အင်္ဂလိပ်တို့သည် မြန်မာပြည်အား မတရားသိမ်းပိုက်ထား သဖြင့် သူ့ကျွန်မခံလိုသော မြန်မာနိုင်ငံသား တိုင်းရင်းသားတို့၏ လက်နက်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ခုခံတိုက်ခိုက်လာခဲ့ မှာ တိုက်ပွဲများ မကြာခဏ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ အင်္ဂလိပ်တို့သည် အုပ်ချုပ်ရေးကို ငြိမ်ဝပ်ပိပြားစေရန် အတွက် မြန်မာပြည်သားတိုင်းရင်းသားတို့အား ပုဒ်မအမျိုးမျိုးထုတ်၍ ဖမ်း ပြီး ထောင်တွင်းအကျဉ်းချထားကာ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ် အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုမှတစ်ဆင့် အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်ကို ခိုင်မာတောင့်တင်းပြီး အခြေချ န်အလို့ငှာ ဂါတ်များ၊ ရုံးများ၊ ထောင်များကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဗြိတိသျှတို့ကျင့်သုံးခဲ့သော “သွေးဖြင့် အင်္ဂတေကိုင်သော ဗြိတိသျှတို့၏ စစ်ဦးစီး ' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eက သက်သေအခိုင်အမာပြုလျက်ရှိသည်။ ထိုစစ်ဦးစီးဝါဒကား ... \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(က) မြန်မာတစ်ပြည်လုံးသိမ်းယူ၍ မြန်မာဘုရင်အား ပြည်နှင်ဒဏ်ခတ်ရန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e( ခ) မြန်မာပြည်နှင့် မြန်မာတစ်မျိုးသားလုံးပါ ပျက်သုဉ်းစေရန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e( ဂ) မြန်မာနိုင်ငံတိုင်းရင်းသားအားလုံး ဗြိတိသျှတို့အပေါ်တွင်ပျပ်ဝပ်ကျိုးနွံစေရန်ဟူ၍ ရည်ရွယ်ချက်ထားပြီး ကျင့်သုံးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုရည်ရွယ်ချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်သည့်အနေဖြင့် ၆၄ ခုနှစ်တွင် အကျဉ်းထောင်ဌာနကို စတင်ဖွင့်လှစ်၍ ဆေးမင်းကြီး၏ က်အောက်တွင် ထားရှိအုပ်ချုပ်စေသည့်အပြင် မြို့ရွာသန့်ရှင်းရေးနှင့် ဘ်ဆေးထိုးဌာနကိုလည်း တစ်ချိန်တည်း ကြီးကြပ်စေခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၈၇၂ ခုနှစ်တွင် ယခင်ဆေးမင်းကြီးအုပ်ချုပ်နေရာမှ အကျဉ်း တင်ဌာနကို ထောင်မင်းကြီး သီးခြားခန့်ထား၍ အုပ်ချုပ်စေခဲ့ပါသည်။ ဤကဲ့သို့ အကျဉ်းထောင်များကို တဖြည်းဖြည်း တိုးချဲ့တည်ထောင်လာခဲ့ရာ ၁၆၁ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်ထောင်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီးနောက် မြန်မာသာမကရှေ့တောင်အာရှတွင် အကြီးဆုံးဖြစ်သော အင်းစိန်ထောင်ကြီးကို အ၀၉ နှစ်တွင် စတင်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကျဉ်းထောင် မတည်ဆောက်မီ အင်းစိန်မြို့ အခြေအနေ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကျဉ်းထောင်မတည်ဆောက်မီ အင်းစိန်မြို့နေရာသည် ရွာငယ် တလေးသာ ဖြစ်သည်။ အင်းစိန်မြို့ကို စတင်တည်ဆောက်ခဲ့သည့်နေရာမှာ ယခု ရွာမရွာကြီးနေရာဖြစ်သည်၊ ရွာမရွာကြီးတစ်ဝိုက်တွင် သစ်တောကြီးဖုံးလွှမ်းနေပြီး မင်္ဂလာဒုံတောနှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိသည်။ ယခုလက်ရှိ မင်္ဂလာဒုံကို အထက်မင်္ဂလာဒုံဟုလည်းကောင်း၊ ယခု အင်းစိန်မြို့နေရာကို အောက်မင်္ဂလာဒုံဟူ၍လည်းကောင်း ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်းစိန်အကျဉ်းထောင် တည်ဆောက်ခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်းစိန်အကျဉ်းထောင်ကို ၁၈၈၉ ခုနှစ်က စတင်တည်ဆောက် ခဲ့ပြီး ၁၈၉၂ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လတွင် စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိရသည်။ အကျဉ်းထောင်မတည်ဆောက်မီက ယခု အင်းစိန်ထောင်ဝင်းကြီးတည်ရှိသော မြေနေရာသည် သရက်ခြံ၊ ကနစိုးခြံ၊ ပိန္နဲခြံကြီးများ အုပ်ဆိုင်းနေ ပြီး ဗြိတိသျှအစိုးရက လျှော်ကြေးများပေး၍ သိမ်းယူပြီး အကျဉ်းထောင် ရိယာကို သတ်မှတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်းစိန်ထောင်ကို အုတ်ရိုးနှစ်ထပ်တည်ဆောက်ပြီးနောက် ထောင် အတွင်း မြေများကိုညှိပြီး အိပ်ဆောင်များဆောက်လုပ်ရန် ပြင်ဆင်သည်။ ထိုအချိန်က ရန်ကုန်ထောင်ကြီးကို တည်ဆောက်၍ ဖွင့်လှစ်အသုံးပြုနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရန်ကုန်ထောင်မှ (၆) လအောက် အပြစ်ကျသော အကျဉ်းသား များကို ခေါ်ယူပြီး အင်းစိန်ထောင်ဆောက်လုပ်ရေးတွင် ခိုင်းစေခဲ့သည်။ အလုပ်သမားအကျဉ်းသား (ထ၀) ခန့်ရှိသည်ဟု သိရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချိန်က အုတ်ရိုးကြီးနှစ်ထပ်အတွင်းတွင် အဆောက်အဦများ ဆောက်လုပ်ပြီးစီးခြင်းမရှိသေး၍ အလုပ်သမား အကျဉ်းသားများကို အုတ်ရိုး ကြီးအတွင်း၌ပင် ညအိပ်ချိန်တွင် မြေကြီးပေါ်၌ အိပ်စေခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိပ်ဆောင် (၆)လုံး တည်ဆောက်ရာတွင် အကျဉ်းသားများအငြင် ပြင်ပမှ အင်ဂျင်နီယာများ၊ ဗိသုကာပညာရှင်များဦးစီး၍ ဆောက်လုပ်ခဲ့ကြ ခြင်းဖြစ်သည်။ ထောင်၏လုံခြုံရေးနှင့် အကျဉ်းသားများလုံခြုံရေးအတွက် အင်းစိန်ထောင်ကြီး၏ အရှေ့ဘက်ရှိနေရာကို အဆောက်အဦးတန်းလျား များဆောက်လုပ်၍ စစ်ပုလိပ်များကိုထားရှိပြီး စောင့်ကြပ်စေခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချိန်က တွဲဘက်ထောင်ခေါ် ယခု သီးသန့်ထောင်သည် ဆောက်ရသေးဘဲ ယင်းနေရာတွင် အလုပ်သမားအကျဉ်းသားများနှင့် လုံခြုံ စစ်ပုလိပ်များအတွက် သီးနှံစိုက်ပျိုးသော တောင်ယာခင်းသာဖြစ်သည်။ ထောင်အုတ်ရိုးနှစ်ထပ်နှင့် အိပ်ဆောင်များကို ဆောက်လုပ်သည်မှာ (၄)နှစ် ကြာသည်။ အုတ်ရိုးကြီးတည်ဆောက်ပြီးသောအခါ အုတ်ရိုးနံရံကြီးကို နီရောင် ဆေးသုတ်ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်းစိန်ထောင်တည်ရှိဝံနှင့် အကျယ်အဝန်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်းစိန်ဗဟို အကျဉ်းထောင်ကြီးသည် အင်းစိန်လှိုင်မြစ်သွား ကမ်း လမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ ထောင်ဝင်းတစ်ခုလုံး စုစုပေါင်းအကျယ် ဆန်း မြေဧရိယာမှာ (၁၆၅ - ၆၈) ဧရိယာ ဧကရှိသည်။ ထိုအကျယ်အဝန်း တွင် တွဲဘက်ဧရိယာ အကျယ်အဝန်း (၁၄. ရ၂၉) ဧကရှိပြီး အမှုထမ်း နေအိမ်များ၊ မြေယာတွင် စိုက်ပျိုးခင်းများ၏ မြေဧရိယာမှာ (၄၆•၂၉) ဘီသာရှိသဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံးအား ထုတ်နုတ်လိုက်ပါက အင်းစိန်ထောင်ကြီး ၏ မြေငရိယာ အကျယ်အဝန်းမှာ (၁ဝ၄. ရ၄၆) ဧက ရှိပါသည်။ အင်းစိနု ထောင်တည်ရှိပုံမှာ အင်းစိန်၊ လှိုင်မြစ်ကမ်းနားလမ်းကို မျက်နှာပြု၍ တည် ဆောက်ထားပြီး လမ်းဘေး၌ ထောင်ခြံစည်းရိုးမှာ ကပ်လျက်ရှိပြီး လမ်းမ အတွင်းထောင်ဘူးဝ မျက်နှာစာအထိ ပေပေါင်း (၁၁၆၀) ပေ ကွာဝေးပါ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eထောင်တည်ဆောက်သည့် ပုံသဏ္ဌာန်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗြိတိသျှအစိုးရသည် အင်းစိန်ထောင်တည်ဆောက်သော အချိန်တွင် မြန်မာပြည်တစ်ပြည်လုံး၏ အချို့သောမြို့များတွင် အကျဉ်းထောင်အချို့ ကို တည်ဆောက်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် အင်းစိန်ထောင်ကြီးကို ၎င်းတို့၏စိတ် တိုင်းကျ စနစ်တကျပုံစံရေးဆွဲ တည်ဆောက်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်းစိန်ထောင်ကို အပေါ်အမြင်မှ စီး၍ကြည့်လျှင် ရှေးဟောင်း တိုင်ကပ်နာရိပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။ အုတ်ရိုးနှစ်ထပ်ရှိပြီး အပြင် အုတ်ရိုးမှာ (၁၈)ပေမြင့်သည်။ အတွင်းအုတ်ရိုးမှာ (ရ)ပေမြင့်သည်။ အတွင်း အုတ်ရိုးနှင့် အပြင်အုတ်ရိုးကြားတွင် (၁၉ဝ)ပေ ကွာခြားသည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နာရီအတိုင်းအကွက်တွင် ထောင့် (၁၆) ထောင့် ပါရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။ နာရီဒိုင်ခွက်ပုံသဏ္ဌာန်အတွင်းတွင် အကျဉ်းသားအိပ်ဆောင်း အဆောက်အဦများကို အကွက်ချ၍ နှစ်ထပ်ပုံစံ စနစ်တကျတည်ဆောက်ထားသည်။ အိပ်ဆောင်များအလယ်ကွက်လပ်ဗဟိုတွင် (၆၃) ပေမြင့်သော ဗဟိုမျှော်စင်တစ်ခုရှိပြီး ထိုမျှော်စင်ကို ပတ်၍ စားဖိုဆောင်ကြီးကို ဆောက် လုပ်ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုမျှော်စင်ကို ဗဟိုပြုပြီး နှစ်ထပ်အိပ်ဆောင်များကို နာရီလက်တံ သဖွယ် ပတ်ဝိုင်း၍ ဆောက်လုပ်ထားသည်။ ရည်ရွက်ချက်မှာ အကျဉ်းသား၊ အချုပ်သားများ ထမင်းစားသောက်ချိန်တွင် အိပ်ဆောင်များမှ တစ်ဆောင် ချင်း အကျဉ်းသား၊ အချုပ်သားများ တန်းစီထွက်ပြီး ဖိုဝိုင်းကြီးတွင် ထမင်း ပုံစံများကို အလွယ်တကူယူနိုင်စေရန် ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နှောက်ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုမှာ အိပ်ဆောင်များ၌ ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွား ခြင်း၊ အုတ်ရိုးကိုကျော်၍ ထွက်ပြေးရန်ကြံစည်ခြင်း စသော လုံခြုံရေးနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စများကို မျှော်စင်အပေါ်မှ တာဝန်ကျအစောင့်က အားလုံး ကို မြင်နိုင်စေရန်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထောင်အရှေ့ဘူး တံခါးကြီးမှာနေ၍ ဖိုကြီးဗဟိုမျှော်စင်အထိ ဗစ်ဖြောင့်တည်း လမ်းဖောက်ထားပြီး ထိုမျှော်စင်ကြီးကို ပတ်၍ ထောင်နောက်ပေါက်ဝတံခါးအထိ လမ်းကို တောင်ဘက်မှမြောက်ဘက်အထိ တစ် န်းတည်း ဖောက်လုပ်ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လမ်းမကြီး၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင်လည်း (၉)ပေမြင့်သော အုတ် ထိုင်းကာရံထားပြီး အုတ်တံတိုင်းအရှေ့ခြမ်းတစ်လျှောက်တွင် အဆောက် ဆီ (၄) ခုရှိပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခုကြားတွင် (ပေ၊ အုတ်နံရံများကန့်၍ အရံထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကျဉ်းထောင် အုပ်ချုပ်ရေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်းစိန်ထောင် တည်ဆောက်သောအချိန်တွင် ဗြိတိသျှတို့သည် တို့သိမ်းပိုက်ထားသော မြန်မာပြည်အောက်ပိုင်းနှင့် အလယ်ပိုင်းတို့တွင် သိကမ်းမြို့ကြီးများဖြစ်ကြသော စစ်တွေ၊ မော်လမြိုင်၊ မြိတ်၊ ပုသိမ်နှင့် ကုန် စသည့်မြို့ကြီးများတွင် ထောင်များကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ဘုန်မြို့နှင့် (၁၂) မိုင်မျှကွာဝေးသော အင်းစိန်မြို့တွင် ထောင်ကြီးတစ်ခုဖွင့်ထားရှိပြီး အကျင့်စာရိတ္တပြုပြင်ရေး (REFORMATION) အတွက်ပါ ည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့သည်ဟုယူဆရသည်။ ထို့ကြောင့် အင်းစိန် အော်ကြီးကို ၁၈၉၂ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လတွင် စတင်ဖွင့်လှစ်အသုံးပြုခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ်က အင်းစိန်ထောင်ကြီးတွင် ထားရှိသော အကျဉ်းသားများ ဝတ်မူ တစ်ကြိမ်တစ်ခါကျူးလွန်သော အကျဉ်းသားများ (CASUAL RISONERS)၊ ရာဇဝတ်မှုကို တစ်ကြိမ်ထက်ပို၍ ကျူးလွန်သောအကျဉ်းသား ( HABITUAL PRISONERS) နှင့် တရားမ အကျဥ်းသားများ (CIVIL  PRISONERS) တို့ကို ထားရှိသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46223976169621,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_dc3b2b55-2f63-4dd5-ae76-9e64df5e0da8.jpg?v=1730281537"},{"product_id":"ထောင်မှုးကြီးသိန်းဝင်း-ဝ-ထ-က-လ-သ","title":"ဝ.ထ.က.လ.သ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉ရဝ ခုနှစ်၊ မတ်လဆန်းက ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့ တက္ကသိုလ် ကျောင်းသား၊ ကျောင်းသူများ အထက်အညာဒေသ တောရွာ ကလေးများတွင် အရေး၊ အဖတ်၊ အတွက် (အ) သုံးလုံးကျေသင်တန်း များပေးရန်အတွက် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားရေးရာဌာနတွင် စာရင်းပေး သွင်းပြီး အသုံးလုံးဗဟိုကော်မတီမှ စီစဉ်ပေးချက်အရ ရန်ကုန်ဘူတာ ကြီးမှတစ်ဆင့် အထူးမီးရထားဖြင့် ထွက်ခဲ့ကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက် ဒုတိယနှစ်ဖြေအပြီးဖြစ်၍ လွန်စွာ လွတ်လပ်နေသဖြင့် အိမ်တွင် အလဟသအချိန်ကုန်မည့်အစား ဒေသန္တရ ဗဟုသုတရရန်နှင့် ပညာဒါနပေးလှူရန်၊ မိတ်ဆွေသစ်များ တိုးပွားစေ ရန် ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ခရီးထွက်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်အက ပထမနှစ် ပထဝီဝင် အဓိကယူသော ကိုတင် ရွှေဖြစ်သည်။ သူက မော်လမြိုင် (ကျိုက္ခမီ) မြို့သား၊ အထက်မြန်မာ ပြည်သို့ မရောက်ဖူးသေး၍ ကျွန်တော်က စည်းရုံးပြီး ခေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားအများစုမှာ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက် ရှည်တွင် မိဘရပ်ထံ၊ မြို့ရွာအသီးသီးသို့ပြန်ကြပြီး မိဘလက်ငုတ်လုပ် ငန်းများအား ဝိုင်းဝန်းကူညီလုပ်ဆောင်ကြသည်က များသည်။ နယ် ထွက်အသုံးလုံးလုပ်အားပေးရန် လိုက်ပါသူများမှာ ကျွန်တော်တို့လို မြို့ ပေါ်တွင်နေပြီး ဝန်ထမ်းသားသမီးများက များပါသည်။ ,\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရထားကြီး ရန်ကုန်ဘူတာကြီးမှ မနက်(၈)နာရီခန့်တွင် စထွက် တော့၊ အသုံးလုံးဗဟိုကော်မီတီနှင့် ဆရာ၊ ဆရာမများ ကျောင်းသူ၊ ကျောင်းသားများက လိုက်လံပို့ဆောင်နှုတ်ဆက်ကြရာ ရန်ကုန်ဘူတာ ကြီး၌ အလွန်စည်ကားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရထားထွက်တော့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန်နှုတ်ဆက် ကြသည်မှာ အလွန်ပျော်စရာကောင်းသည် အထူးရထားကြီးပေါ်တွင် အုပ်ထိန်းသူ ဆရာ၊ ဆရာမများနှင့်အတူ ကျောင်းသား၊ ကျောင်းသူ (၅၀၀)ကျော်ခန့်ပါ,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပါသည်။ မွန်းကြပ်သော ရန်ကုန်မြို့ကြီးကို နှုတ်ဆက် ခွဲခွာလာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e,           နေ့လယ်စာစားချိန်၊ ညောင်လေးပင်ရောက်တော့ ကြီးကြပ် လိုက်ပါလာသော ပုဂ္ဂိုလ်များက ထမင်းထုပ်များဝေသဖြင့် ရထားပေါ်၌\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်ကြသည်။ အမျိုးသမီးကျောင်းသူများက ထမင်း ချိုင့်များပါသဖြင့် ကျွန်တော်တို့ ဟင်းမျိုးစုံဖြင့် စားရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တက္ကသိုလ်ဝင်းအတွင်း၌ မခင်မင်ဖူးသော်လည်း မျက်မှန်း တန်းမိ၊ မြင်ဖူးတွေ့ဖူးရုံဖြင့်ပင် မိတ်ဆွေအပေါင်းအသင်း အရင်းအချာ များဖြစ်သွားကြသည်။ ဤသည်က အသုံးလုံး ကျေးဇူးပင်ဖြစ်သည်။ ညရောက်တော့ သီချင်းများ သံပြိုင်ဆိုကြသည်။ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မရှက်မကြောက်ကြတော့၊ တကယ့်မောင်နှမအရင်းများသဖွယ် ပင်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မန္တလေး ဘူတာကြီးရောက်တော့ ညစာကျွေးပြန်သည်။ မန္တလေးတက္ကသိုလ်များမှ ဆရာ ဆရာမနှင့် ကျောင်းသူ၊ ကျောင်းသား များကလည်း လာရောက်ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်ကြသည်မှာ တပျော်တစ်ပါး ပင်။ မန္တလေးဘူတာကြီးတွင် ရထားစက်ခေါင်းတွဲ၊ လဲလှယ်သဖြင့် အတော်အချိန်ကြာအောင် စောင့်ရသည်။ ကျောင်းသားများ ဈေးဆင်း ဝယ်ကြသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ည (၉)နာရီခန့်တွင် မန္တလေးဘူတာကြီးမှ ရထားကြီး ဆက် ထွက်ပြန်သည်။ တစ်ညလုံးအိပ်၍ လိုက်ရမည်ဖြစ်သဖြင့် ညဉ့်နက်သည် နှင့်အမျှ ဖိုးဆိုချင်၊ မယ်ဆိုချင်တို့အသံများ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ခရီး ပန်းပြီး ဗိုက်ပြည့်သဖြင့် အိပ်ကြပြီဖြစ်သည်။ မနက်ဝေလီဝေလင်းတွင် မုံရွာမြို့သို့ရောက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ အား ဘူတာကြီးအနီးရှိ အထက်တန်း ကျောင်းကြီးတွင် ခေတ္တနေရာချထားပေးပြီး မြို့ခံများက ကြိုဆိုကြ သည်။ မနက်စောစောစာကို ကော်ဖီ၊ လက်ဖက်ရည်၊ ကောက်ညှင်း ပေါင်း၊ အကြော်မျိုးစုံတို့ဖြင့် ကျွေးမွေးဧည့်ဝတ်ပြုသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် ကျွန်တော်တို့အား နှစ်အလိုက်တက္ကသိုလ်များ ရော နှောပြီး တာဝန်ကျရာ မုံရွာမြို့နယ်အသီးသီးသို့ ခွဲဝေပေးသည်။ မနက်(၉)နာရီခန့်တွင် ချက်ဗလက်ကားကြီးများဖြင့် မြို့နယ်များက လာကြို ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ ခွဲဝေတာဝန်ကျသည်မှာ ဘုတလင်မြို့နယ်ဖြစ် သည်။ မနက်ပိုင်းသို့သော်လည်း အညာလေက တဖြည်းဖြည်း ပူနွေး လာသည်။ လမ်းဘေး၌ ထနောင်း၊ ဆူးရစ်၊ ထန်းတောနှင့် မိုးနှံဆူးချုံ။ ဇီးပင်နှင့် တန်ဆောင်းပင်များကသာ နေရာယူထားသည်။ အောက်ပြည် အောက်ရွာလို စိမ်းလန်းသောတောက ရှားသည်း -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိုးခေါင်ရေရှား ရပ်ဝန်းဖြစ်သဖြင့် အဝါရောင်ခြောက်သွေ့နေ ခြင်းကသာ ဣန္ဒြေကြီးဖြင့် နေရာယူထားသည်။ နေမြင့်လာသည်နှင့် အမျှ လေပူကြီးတိုက်ပြီး ပူအိုက်လာသည်။ လမ်းဘေး၌ ဖုန်က အလုံး လိုက်ကျန်ခဲ့သည်။ လှည်းဆွဲသော နွားများကလည်း ပိန်လှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ ဘုတလင်မြို့နယ်တွင်တာဝန်ကျသော ကျောင်း သား၊ ကျောင်းသူများမှာ အဖွဲ့ဝင် (၅၀)ခန့်ဖြစ်သည်။ ဘုတလင်မြို့ နယ်၊ မြို့ပေါ်ရွာရောက်တော့ နေ့လယ် (၁၂)နာရီခန့်ရှိချေပြီ။ နေပူ ထဲ၌ပင် မြို့ခံများက အိုးစည်၊ ဒိုးပတ် အတီးအမှုတ်များဖြင့် ကြိုဆို ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့အား အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး၊ သီးသန့်ခွဲခြား ပြီး မြို့ပေါ်ရွာအထက်တန်းကျောင်းကြီးတွင် နေရာချထားပေးပါသည်။ နေ့လယ်စာကိုလည်း အသင့်စီစဉ်ထားရာ ကြက်သားနှင့် ဘူးသီးဟင်း အပြင် ပဲအမျိုးမျိုးပြောင်းလည်း ပါသေးသည်။ ထို့နေ့က အညာလက်ရာ ဟင်းအမျိုးမျိုးမှာ ကျွန်တော်တို့ အောက်ပြည်အောက်သားများအတွက် လွန်စွာ ခံတွင်းတွေ့လှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အညာထွက် ဟင်းရွက်စုံကြော်၊ ကင်းပုံရွက် ခွေးတောက်ရွက်၊ သနပ်ရွက်၊ မန်ကျည်းရွက်၊ ငရုပ်သီးစပ်ထောင်းမှာ လွန်စွာထမင်းမြိန် စေသည်။ ထိုနေ့က ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့အား ရွာအသီးသီးသို့ ခွဲဝေပေး ရန် အချိန်မရသဖြင့် မြို့ပေါ်ရွာ၊ အထက်တန်းကျောင်းကြီး၌ ညအိပ် ကြရသည်။ မြို့ပေါ်ရွာတစ်ဘက်ကားလမ်းလွယ်ခုတ်တွင် ဇီးတော ကြီးရွာရှိပြီး ထိုရွာမှတစ်ဆင့် လွန်စွာဆန်းကြယ်သော တွင်းတောင် သို့ (၃) မိုင်ခန့် လမ်းလျှောက်လျှင် ရောက်နိုင်ပါသည်။ “ အညာနွေမှာ ညပိုင်း၌ပင် အတော်ပူအိုက်လှသည်။ ည (၉) နာရီထိုးသည့်တိုင် မအိပ်နိုင်ကြသေးပါ။ အချို့က ဂစ်တာတီး၍လည်းကောင်း၊ အချို့က စုပေါင်းဝိုင်းဖွဲ့စကားပြော၍လည်းကောင်း၊ အနားယူ ကြရသည်။ အောက်လင်းဓာတ်မီးများကတော့ တစ်ညလုံးထွန်းပေးထား သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် မြို့ပေါ်ရွာကျောင်း၌ မနက်စောစာ ကျွေးသည်။ ကော်ဖီနှင့် ကောက်ညှင်းပေါင်းအပြင် အကြော်မျိုးစုံလည်း ပါသည်။ ထိုအချိန်၌ပင် ရွာအသီးသီးမှ အကြိုထောက်လှည်းများ ဝင် လာကြသည်။ မြို့နယ်အသုံးလုံးကော်မတီက အမျိုးသမီးများအား မြို့ ပေါ်ရွာကြီးနှင့် နီးစပ်ရာရွာများသို့ ခွဲတမ်းချပေးသဖြင့် နေမပူခင် လှည်း များဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အမျိုးသားများကိုတော့ မဲစနစ်ဖြင့် မဲ့ ဖောက်၍ ခွဲဝေပေးသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်နှင့် ကိုတင်ရွှေကတော့ မဲမနှိုက်ပါ။ သူများမသွား ချင်သော အဝေးဆုံးရွာများသို့ သွားရန် စာရင်းပေးထားသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် မနက်ခင်းတစ်ခင်းလုံး ကျောင်းသား၊ ကျောင်းသူများအား အကြိုထောက်လှည်းများက အသီးသီး အသက၊ အသက လာကြို သွားကြသည်။ နောက်ဆုံး နေ့လယ် (၁၁)နာရီထိုးသည်အထိ ကျွန်တော် တို့ (၂)ဦးအား အကြိုထောက်သောလှည်းများက ပေါ်မလာသေးပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ် အသုံးလုံး အမှုဆောင် လူကြီးတစ်ဦးက ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာလေးတို့တာဝန်ကျတဲ့ တူးကြီးနဲ့ မုံထူးကျေးရွာကလေး တွေက ဘုတလင်မြို့နယ်အစွန်အဖျား တောင်ပေါ်မှာတည်ရှိတာ။ မြို့ ပေါ်ရွာနဲ့ (၁၀)မိုင် ပျော့ပျော့လောက်ဝေးတယ်။ ကဲ ... နေ့လယ်စာ စားပြီး အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ကြပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ နေ့လယ်စာ စားသောက်ကြအပြီး လှည်းလာ ကြိုလျှင် အဆင်သင့်လိုက်နိုင်ရန် ပစ္စည်းများအားသိမ်းဆည်းပြီး အသင့် စောင့်နေကြစဉ် နေ့လယ် (၁၂)နာရီခန့်တွင် လှည်းတစ်စီး ဖုန်တလုံး လုံးဖြင့် ရောက်ရှိလာပါသည်။ လှည်းမောင်းသူနှင့် လူကြီးတစ်ဦးလည်း ပါလာသည်။ အမှုဆောင်လူကြီးက ... '\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သူကြီးဦးစံရွှေနဲ့ ကိုအေးသိန်းတို့ နောက်ကျလှချည့်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါ့ဗျာ ...။ မနက် (၆)နာရီကတည်းက ထွက်လာ ကြတာပဲ ... ဦးဘိုးသင်းရေး တောင်ဆင်းတောင်တက်လမ်း၊ နွားတွေ ကလည်း ဒီရာသီမှာပိန်တော့ ညှာမောင်းရတယ်။ အခုလည်း (၁)နာရီ လောက် နားဦးမှဖြစ်မယ် နွားတွေ၊ ပင်ပန်းလှပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နားပါ၊ နားပါ။ နွားတွေကို အနားပေးပြီး အစာကျွေး ရေ တိုက်ပါ။ သူကြီးတို့လည်း နေ့လယ်စာစားရင်း နားကြပါ၊ လမ်းမှာ ရွာ ဆက်ကပြတ်တော့၊ သူတို့ရွာက အလွန်ခေါင်တာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေးဗျာ ... အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ရွာတွေက ကျောင်း ဆရာတွေကို အားနာနေတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ် .. “ကျွန်တော်က ရပါတယ် သူကြီး၊ ကျွန်တော်တို့လည်း ကျောင်းဆရာတွေမသွားချင်တဲ့ အဝေးဆုံး၊ အခေါင်ဆုံးရွာတွေကို တမင်ရွေး လိုက်တာပါ။ ဒါမှလည်း ကျွန်တော်တို့ ပိုကုသိုလ်ရမှာပေါ့ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါ့ ဆရာလေးတို့ရယ်။ ကျွန်တော်တို့ရွာက ခေါင်လွန်း တော့ အစားအသောက်အပြင် ရေလည်းရှားပါတယ်။ အခုရာသီဆို နွားတွေကို ထန်းနို့နဲ့ ထန်းသီးခွံပဲ ကျွေးရတာ၊ ဒါကြောင့် နွားတွေ လည်း အလွန်ပိန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆရာလေးတို့ မပူပါနဲ့ ကျွန်တော် တို့ရွာတွေက စေတနာ အလွန်ကောင်းကြပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရေချိုးဖို့ ရေစည်လှည်းတိုက်ပေးမယ်။ အစားအသောက် အတွက်ကတော့ ပဲအမျိုးမျိုးနဲ့ ရွာမှာမွေးထားတဲ့ ကြက်တွေရှိပါတယ်။ နောက်ဆုံး ရွာထဲအိမ်တွေက ဟင်းမကောင်းရင်တောင် ကျွန်တော်တို့ အိမ်က နေ့တိုင်းချက်ကျွေးပါ့မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရပါတယ်... သူကြီးရယ်၊ ကျွန်တော်က ဇိမ်ခံစားသောက် ဖို့ လာကြတာမဟုတ်ပါဘူး၊ တောရွာသဘာဝကို လေ့လာရင်း ပညာ ဒါနပေးဖို့ လာကြတာပါ။ ဘာနဲ့ စားရပါးရ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်နိုင်ပါ တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေးဗျာ • • ဆရာလေးတို့ရဲ့ အဲဒီစိတ်ဓာတ်ကို ကြိုက် ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က အမျိုးသမီး၊ ကျောင်းဆရာမတွေဆိုအခက် လို့ တွေးနေတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျုပ်တို့ကလည်း သူကြီးတို့လို ခေါင်လွန်းတဲ့ရွာတွေကို ဆရာ မလေးတွေ ဘယ်ပို့မလဲဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကော်မတီလူကြီးတစ်ဦးက ဝင်ပြောလာသည်။ '\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ဖြင့် အသုံးလုံးကော်မတီက သူကြီးတို့ကို နေ့လယ်စာကျွေး ‘ရင်း နွားများကိုလည်း အစာရေစာ တိုက်ကျွေးရင်း နားကြပါသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46223958868117,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_37200389-c2f6-4e7b-8d79-991ce2a9c5a8.jpg?v=1730281551"},{"product_id":"ထောင်မှုးကြီးသိန်းဝင်း-သစ်တောအရေးပိုင်ဦးနေအောင်နှင့်-ရွာပုန်းများ","title":"သစ်တောအရေးပိုင်ဦးနေအောင်နှင့် ရွာပုန်းများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးနေအောင်ဟုခေါ်သော ကျွန်ုပ်သည် သစ်တောအရေးပိုင် အဖြစ် စစ်ကြိုခေတ်ကာလနှင့် စစ်ပြီးခေတ်ကာလ လွတ်လပ်ရေးရ ကာစအချိန်များတွင် စစ်ကိုင်းတိုင်း၌ တာဝန်ကျခဲ့စဉ် တွေ့ကြုံခဲ့ရသော တောတွင်းဆန်းကြယ် ဖြစ်ရပ်မှန်များအား စာဖတ်သူများ ဗဟုသုတ ရစေခြင်းအကျိုးငှာ တင်ပြလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ ' , ... \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ်အုပ်ချုပ်ရသော နယ်မြေမှာ အတော်ကျယ်ပြန့်သည်။ . အင်းတော်၊ ဗန်းမောက်၊ ဖောင်းပြင်၊ ပင်လယ်ဘူး၊ မော်လိုက်၊ ကျွန်းလှ ကလေးဝ၊ တန်ဆည်မြို့နယ်များအထိ ရှည်လျားသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်လနှစ်ကြိမ် ကွင်းဆင်းစစ်ဆေးရသည်ဖြစ်ရာ တစ်လလုံး ' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနီးပါး တောထဲတောင်ထဲတွင် အနေများသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း \u003c\/span\u003e တောစာ၊ တောင်စာကို နှစ်သက်သဘောကျပြီး အမဲလိုက်မုဆိုးလုံးလုံး ဖြစ်ရတော့သည်း အလုပ်နှင့်ဝါသနာ တူနေ၍ ပင်ပန်းသော်လည်း ကျွန်ုပ် ညည်းညူးမိပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်တွင် ဝါသနာတူ၊ စရိုက်တူ၊ ကျွန်ုပ်အပေါ်တွင် အသက် ဤ ချစ်ကြသော-သစ်တောဌာန၊ အရာရှိဝန်ထမ်း များစွာ ရှိသည့် အနက် တောအုပ်ဇော်မင်း၊ လက်နှိပ်စက်စာရေး ကျော်စိန်ဝင်းနှင့် ယာဉ် ဆင်း ဆင်းချက်အောင်ဘုတို့မှာ ကျွန်ုပ်၏ သစ်တောအရေးပိုင်ဘဝ သို့ တွေ့ဆုံ တပည့်များဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ သစ်တောပညာဘာသာဖြင့် ဘွဲရပြီးနောက် လက်ထောက်တောအုပ်အဖြစ် စစ်ကြိုခေတ်က စတင်၍ သစ်တောဌာနတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ရရာ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒိုးတွင်း၌ ဝင် လှည့်လည်၍ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်မရောက်ဖူးသော တောနှင့် မရောက်ဖူး သော ရွာဟူ၍ အလွန်ရှားပေသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်မရောက်ခဲ့ရသော “ရွာပုန်းများ ရှိသည်ကိုတော့ ဝန်ခံရပေမည်။ “ရွာပုန်း” ဟူသည်မှာ လူတိုင်းမရောက်နိုင်သော သီးခြားကမ္ဘာတွင်ရှိသည်။ ပျောက်ကွယ်နေ သော ရွာများကို ဆိုလိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သစ်တောဌာနတွင် ဝန်ထမ်းအဖြစ် ခန့်အပ်လျှင် ကျန်းမာ ရေး ကောင်းမွန်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်သန်မာသူကိုသာ ရွေးချယ်ခန့်ထား လေ့ရှိသည်။ သင်တန်းအမျိုးမျိုးတက်ရရာ သစ်တောပညာဘာသာရပ် အပြင် လက်နက်အမျိုးမျိုး ကိုင်ဆောင်ပစ်ခတ်ခြင်း၊ ကိုယ်ခံပညာနှင့် ရေကူးခြင်း၊ တောင်တက်ခြင်း အလေ့အကျင့်များကို သင်ကြားတတ် မြောက်ရသည်။ . . . . . . ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သစ်အမျိုးအစား ခွဲခြားခြင်း၊ ခုတ်လှဲနိုင်ခွင့် ပင်စည်အတိုင်း အတာရှိသော သစ်ပင်များအား တံဆိပ်ရိုက်ခြင်း၊ ကျွမ်းကျင်ဝန်ထမ်းနှင့် သစ်ခုတ်ခြင်း၊ ဆင်၊ ကျွဲတို့ဖြင့် သစ်ဆွဲခြင်း၊ သစ်ဖောင်ဖွဲ့၍ လျှောခြင်း တို့ကို လေ့လာသင်ယူရသည့်အပြင် လုံးတန်ခန့်မှန်းတွက်ချက်ခြင်း၊ သစ် - ခွဲသား တန်တွက်ချက်ခြင်း၊ သစ်သူခိုးများအား ဖမ်းဆီးခြင်း အတတ် ပညာတို့ကိုလည်း ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်ရသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်တို့ သစ်တောဝန်ထမ်းများအား အကြီးမားဆုံးဒုက္ခပေး သည့်ရန်သူမှာ သစ်သူခိုးများလည်းမဟုတ်၊ တောကောင်များလည်း မဟုတ်၊ ငှက်ဖျားရောဂါကြီးသာဖြစ်သည်။ ဝန်ထမ်းတိုင်း မဖျားမနာဖူး သူ မရှိ။ ငှက်ဖျားနှင့် မကင်းသူများချည်းသာ ဖြစ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချို့ဆိုလျှင် တောထဲ၊ တောင်ထဲကွယ်လွန်ခဲ့ကြရ၍ အိမ်မှ မိသားစုပင် လာရောက်သဟ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြ။ ထို့ကြောင့် သစ်တော ဝန်ထမ်းလုပ်သက်ကြာသူများမှာ ထုသားပေသားရနေသော် အမာခံများ ဖြစ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်လည်း ဒုတောအုပ်ဘဝက ငှက်ဖျားဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ကာ တွယ်ဆေး အပတ်စဉ် မှန်မှန်သောက်နေသည့်ကြားမှ ငှက်ဖျားဖြစ်ခြင်း ၊ ဖြစ်သည်။ ကာကွယ်ဆေး မသောက်သူများကတော့ ငှက်ဖျားဖြစ်လျင် အကြီးအကျယ် အပူချိန်တက်ပြီး အသက်အန္တရာယ် ထိခိုက်သည်အထိ ဖြစ်တတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆေးမှန်မှန်သောက်သူများ ငှက်ဖျားဖြစ်လျင်တော့ သက်သာ သည်။ အသက်အန္တရာယ် မထိခိုက်နိုင်ပါ။ ထိုခေတ်ကာလများက ယခု ကာလလို ငှက်ဖျားရောဂါ ကာကွယ်ဆေးမျိုးစုံ မပေါ်သေး၊ ကရိုလိုကွင်း၏ ကွီနိုင်ဆေး တစ်မျိုးတည်းသာရှိသည်။ ကာကွယ်ဆေးလည်း သူပင်း ကုသရန်ဆေးလည်း သူပင်။ . ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကာကွယ်ရန်တစ်ပတ် ကွီနိုင် နှစ်လုံးသောက်ရသည်။ ရောဂါ ဖြစ်ပါက တစ်နေ့သုံးကြိမ်၊ တစ်ကြိမ်လျှင် လေးလုံးနှုန်းသောက်ရသဖြင့်စပ်ဖျားခါးအံပြီး အစားအသောက်ပင် စားချင်စိတ်မရှိ၊ အစာမစား ၎ည်း ရင်တုန်၊ ပန်းတုန်၊ မျက်စိထွေပြားလာပြီး ဖျားရက်ရှည်တက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အားနည်းလွန်း၍ ဆေးကုနေရင်း သေဆုံးသူ ချည့်နဲ့သွားသူ၊ ဦးနှောက်အတွင်း ငှက်ဖျားပိုးရောက်၍ ရူးသွပ်သွားသူများကိုလည်း တွေ့ ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် ငှက်ဖျားရောဂါနှင့် မကင်းနိုင်သော သစ်တော ဝန်ထမ်းဘဝမှာ အလွန်သနားစရာကောင်းပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကြီးအကျယ် ငှက်ဖျားဖြစ်ပြီး နောက်ထပ်မဖြစ်တော့ဟု၊ ယူဆလျင် မှားပေမည်။ တောထဲ၊ တောင်ထဲနေသမျှ ကာကွယ်ဆေးသောက်နေသည့် တန်းလန်းမှပင် အစားမှားခြင်း၊ အအေးမိခြင်း၊ ပင် ပန်း၍ ချွေးထွက်လွန်ခြင်းများဖြစ်လာပါက စောင့်ကြည့်နေသော ငှက်ဖျား ရောဂါဆိုးကြီးက ဒိုင်ပင်ထိုး၍ ဝင်လာမြဲဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရောဂါဝင်လာပါက လူဗလံလေးရော၊ ဗလကြီးသူရော မခံနိုင် ပါ။ ဆေးဝါးကုသခြင်း အမြန်ဆုံးမပြုလုပ်နိုင်ပါက ရူးသွပ်ခြင်း၊ သေဆုံး ခြင်းတို့ဖြစ်တော့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့တောတွင် နေ့စဉ်ကာလ ပတ်လုံး အစားမမှားစေရန်၊ ခြင်မကိုက်စေရန်၊ အအေးမမိစေရန် အထူး သတိထားကြရသည်။ - ကျွန်ုပ်၏ လုပ်သက်တစ်လျှောက်လုံး အနှစ်သုံးဆယ်ခန့် အတွင်း၌ တွေ့ကြုံ၊ ဆုံကွဲ၊ မတည်မြဲသော လောကသံသရာကို ပဋိစ္ဆသမုပ္ပတ်နည်းဖြင့် ရှုမိတော့ အလွန်တရားရစရာ ကောင်းလှသည်။ သို့သော်လည်း တရားထူး တရားမြတ်၊ မရသေးသော လူသာမန်သာဖြစ် ၍ ရှည်လျားထွေပြားလှသော ဘဝသံသရာ ရထားကြီးကိုစီး၍ ကျရာ . တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရပေဦးမည်။ မသေမချင်း လူမှုရေးတာဝန် ကို ထမ်းဆောင်ရသူကို လူဟုခေါ်သည်ဟု ကျွန်ုပ် အဆိုပြုလျင် လွန်အံ့ မထင်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်တို့ အထိုင်စခန်းမှာ ကျွန်းလှမြို့ဖြစ်သည်။ သာမန် အားဖြင့် တစ်လနှစ်ကြိမ် သစ်ကွင်းသစ်ကွက်များအား လိုက်လံစစ်ဆေး ရသည်။ အရေးပေါ် ထူးခြားဖြစ်စဉ် ပေါ်ပေါက်ပါက အချိန်မရွေး ကွင်း ဆင်းစစ်ဆေးရသည်။ တောတောင်အတွင်း လုပ်ငန်းများဖြစ်၍ အရေးဖြစ်စဉ်များကလည်း အချိန်မရွေး၊ ရာသီမရွေး ပေါ်ပေါက်လာတတ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆောင်းဦးပေါက် ရာသီတစ်နေ့တွင်ဖြစ်သည်။ ဗန်းမောက်မြို့ မှ အရေးပေါ် ကြေးနန်းဝင်လာသည်။ ဗန်းမောက်တိုက်နယ်၊ ဖန်ခါး ကုန်းစခန်းတွင် ယာဉ်တိုက်လူသေမှုဖြစ်ကြောင်း သတင်းပို့ခြင်းဖြစ်သည်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကျွန်ုပ်တို့လည်း ဗန်းမောက်နှင့် အင်းတော်ကြီး ဘက် ခရီးထွက်ရန် ပြင်ဆင်နေသောအချိန်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့်လည်း ကျွန်ုပ်တို့အဖွဲ့ အလျင်အမြန်ပင် ခရီးထွက် နိုင်ကြသည်။ ကျွန်းလှမှ ကားဖြင့်၊ ထိုမှ ရထားဖြင့် ကောလင်း၊ ဝန်းသို ကို ဖြတ်ပြီး ဗန်းမောက်မြို့သို့ ရောက်သည်။ ဗန်းမောက်မှ သစ်တိုက် ကားကြီးဖြင့် အမှုဖြစ်သော ဖန်ခါးကုန်းစခန်းသို့ တောလမ်းအတိုင်း သွားကြရသည်။ ဖန်ခါးကုန်း ဘိုတဲသို့ ညနေပိုင်းတွင် ရောက်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖန်ခါးကုန်းစခန်းမှာ သစ်တိုက်ကားငါးစီးထားရှိသော စခန်း ဖြစ်သည်။ စခန်းတာဝန်ခံ၊ တောအုပ် ဦးခင်မောင်နှင့် မော်တော်ယာဉ်မှူး ဦးလှသောင်း၊ ဆင်ခေါင်း၊ ချောင်းအုပ်၊ ကွဲသမားများ (၅၀)ခန့်ရှိသော အထိုင်စခန်းကြီးဖြစ်သည်။ ရောက်ရောက်ခြင်းပင် ကျွန်ုပ်တို့ အတို့ အမူ့ကိုစတင်စစ်ဆေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှုဖြင်စဉ်မှာ Ford \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမျိုးအစား ခေါင်းတိုသစ်တိုက်ကား ကြီက ညမိုးချုပ်စ စခန်းပြန်အဝင် ဝင်းတံခါးအား ဖွင့်ပေးသော သစ်တောဝန်ထမ်းအား တိုက်မိပြီး ဝင်းတံခါးကြီးပါ ပျက်စီးသွားသော အမှုဖြစ် သည်။ ကားမောင်းသူမှာ လှမောင်၊ ဗန်းမောက်မှခေါ်ယူ၍ သစ်ကား စောင်းသည်မှာ လပိုင်းသာ ရှိသေးသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ် •••\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မောင်မင်း ဖန်ခါးကုန်းစခန်းရောက်တာ ဘယ်လောက်ကြာ ပြီလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားသမားလှမောင် ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “တစ်လကျော်ကျော်ပဲ ရှိပါသေးတယ်၊ အရေးပိုင်မင်း” .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်ုပ် ... “ဗန်းမောက်စခန်းမှာ နေတုန်းကလည်း သစ်ကားမောင်းတာပဲလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ပါတယ်ခင်ဗျား၊ အင်းတော်နဲ့ ဖန်ခါးကုန်း သစ်ရာပင် သစ်ကွက်တွေ့ရာ ရောက်လာတဲ့ သစ်လုံးတွေ၊ ခွဲသားတွေကို ဗန်းမောက် ကတစ်ဆင့် ရထားတင်ပေးရတဲ့ ကားကိုမောင်းတာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကားမောင်းသက်တမ်း ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော်က ကသာဘက်က လာတာပါ။ ဟိုမှာ (၅) နှစ် ဗန်းမောက်မှာ (၃) နှစ်၊ ဒီစခန်းမှာ တစ်လကျော်ဖြစ်လို့ ကားမောင်း သက် (၈)နှစ်ကျော်ပါပြီခင်ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အရင်ကရော ယာဉ်တိုက်လူသေမှု ဖြစ်ဖူးသလား” -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မဖြစ်ဖူးပါဘူးခင်ဗျား၊ ကျွဲတိုက်၊ နွားတိုက်တော့ ဖြစ်ဖူးပါ တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မောင်မင်း ... အရက်သောက်တတ်သလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သောက်တတ်ပါတယ်ခင်ဗျား၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်မျိုးက လုပ်ငန်းသိမ်းပြီး ညဘက်မှ သောက်တတ်တာပါ။ အလုပ်ချိန်အတွင်း မသောက်တတ်ပါဘူးခင်ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒီအမှု ဖြစ်ပွားတဲ့အခြေအနေကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံရှင်းပြပါဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီလိုပါခင်ဗျား ••• လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လကျော်လောက်က အခု ကျွန်တော်မောင်းတဲ့ ကားကြီးပေါ်ကနေ သစ်ရာပင်စခန်းနားရွာက ခရီး ကြုံလိုက်လာတဲ့ ရွာသားတစ်ဦး ဖန်ခါးကုန်းဘိုတဲရှေ့မှာ ကားပေါ်က ပြုတ်ကျပြီး နောက်ဘီးနဲ့ ကြိတ်မိလို့ ဆုံးပါးသွားပါတယ်။ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e.           အဲဒါကြောင့် ကားသမားပြောင်းပြီး ကျွန်တော့်ကို ဗန်းမောက် စခန်းကခေါ်ပြီး ဒီကားကြီးကို မောင်းခိုင်းတာပါ။ ကျွန်တော်တို့အလုပ် က သစ်ရာပင်စခန်း ပိန္နဲကုန်းစခန်းတွေက သစ်လုံးတွေကို ဗန်းမောက် ကို ပို့ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိုးချုပ်လို့ အချိန်လင့်ရင်တော့ ဒီဖန်ခါးကုန်းစခန်းမှာပဲ ချပြီး  နားရပါတယ်။ ဒီကားကြီးက အင်ဂျင်ကောင်း၊ ဘော်ဒီကောင်းပြီး ည ဘက်ရောက်ရင်တော့ ဖောက်လာတတ်တဲ့ဉာဉ်ဆိုး ရှိတယ်ဗျ သရဲစီး နေတဲ့ ကားကြီးလို့ ကားသမားအချင်းချင်း ပြောကြပါတယ်..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ် ... '\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ညဘက်ရောက်ရင် ဖောက်လာတတ်တယ်၊ သရဲစီးနေတယ် ဆိုတာ ဘာကိုပြောတာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ညဘက်ရောက်ရင် ကားစီယာတိုင်ကြီးက အရမ်းလေးလာပြီး လှည့်လို့မရတော့ဘဲ သူသွားချင်ရာ သွားတတ်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကားနောက်ပိုင်းက အပုပ်နံ့ကြီး ထောင်းခနဲ ထွက်လာပြီး ညည်းသံကြီး ကိုလည်း ရပါတယ်။ နောက်ပြီး ကားကြီးက မီးမလင်းတော့ ပိုဆိုး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကားမီးမလင်းရင် မော်တော်ယာဉ်မှူးကို သတင်းပို့ပေါ့။ ညရေး ညထာ တောထဲမှာသွားရလာရတာ မီးမကောင်းလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲမီးလုံးကြီး ကျွမ်းနေတာလား၊ ဝါယာကြိုးပြတ်နေတာလား စစ်ဆေးပေါ့။ ဝါယာကြိုးပြတ်တာလောက်တော့ ကားသမားကိုယ်တိုင် လုပ်နိုင်တာပဲ။မောင်မင်းတို့ တယ်ပေါ့တာကိုး။ ကဲ ... ဆက်ပြောပါ၊ အဲဒီညက ဘယ်လိုဖြစ်သလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြီးခဲ့တဲ့ သုံးလေးရက်လောက်က်ပါ။ ကျွန်တော် သစ်ရာပင် စခန်းက ဗန်းမောက်ကိုပို့ဖို့ သစ်လုံးတွေတင်အပြီး ပြန်အလာမှာ ဒီစခန်း ၊ အနားရောက်တော့ မိုးချုပ်သွားပါတယ်။ ညဉ့် (၅) နာရီလောက် ရှိပါပြီး အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကားစီယာတိုင်ကြီးက အလွန်လေးလာပြီး ကားနောက် က အပုပ်နံ့ကြီးရပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ကြောက်ကြောက်လန့်လန့် - နဲ့ ကားသော့ပိတ်ပေမယ့် စက်ရပ်မသွားဘဲ ဝင်းတံခါးကြီးကို ဝင်တိုက် ထာပါ။ ဝင်းတံခါးဖွင့်ပေးတဲ့ ဝန်ထမ်းကိုလည်း ကျွန်တော် မမြင်မိပါ ဘူး၊ တိုက်ပြီးမှ သိတာပါ။ ဘရိတ်ကလည်း မကောင်းတော့ ရပ်မရပါ ဘူး” ''\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46223976136853,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_356c1b9c-99ba-416f-8e9b-350daab14116.jpg?v=1730281558"},{"product_id":"ထောင်မှုးကြီးသိန်ဝင်း-ကျွန်တော်နှင့်-ရွာတော်ရှင်မ","title":"ကျွန်တော်နှင့် ရွာတော်ရှင်မ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကျွန်တော် အိပ်မက်မက်သည်မှာ ကြာပါပြီ။ ကောင်းမွန်စွာ အိပ် မပျော်၍လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ယခု ဒီဇင်ဘာလထဲရောက်တော့ အိပ်မက်ရှည်ကြီးများ မက်လာသည်။ ချမ်းအေးလွန်း၍ အိပ်လို့လည်းပျော် သည်၊ စားလို့လည်း ဝင်သည်။ လမ်းလျှောက်ခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်လိမ့် မည်။ အိပ်မက်ရှည်ကြီးများမှာ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်လို အစအဆုံး သည်းထိတ် ရင်ဖိုဇာတ်လမ်းများဖြစ်သည်။ စာရေးဆရာပီပီ အတွေးလွန်၍ အိပ်မက် ထဲ၌ပင် ဇာတ်လမ်းဆင်သည်ဟု စာဖတ်ပရိတ်သတ်က ဝေဖန်ကြပေလိမ့် မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            မဟုတ်ရပါ။ နိုဝင်ဘာလတစ်လလုံး ကျွန်တော် “နန်းကြာညို' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလုံးချင်းဝတ္ထုအား ရေးပြီးသည်နှင့် ပြည်၊ တောင်တွင်းကြီး၊ ပုပ္ပား၊ ပုဂံ၊ နေပြည်တော်သို့ အလည်အပတ်သွားရင်း ဘုရားဖူးထွက်နေသည်။ နိုဝင်ဘာလ ကုန်တွင် ပြန်ရောက်ပြီး အိမ်ရောက်မှ အိပ်မက်ရှည်ကြီးများ မက်ခြင်းဖြစ် သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာ ၁ ရက်နေ့ညက မက်သော အိပ်မက်မှာ အလွန်ထူးဆန်းသည်။ အိပ်မက်ဟူသည် မက်ပြီး မေ့တတ်သော်လည်း ထို အိပ်မက်ကို ကျွန်တော် လုံးစေ့ပတ်စေ့ ပြန်လည်သတိရနေသည်မှာလည်း အလွန်ထူးဆန်းသည်။ ထိုအိပ်မက်ထဲ၌ ကျွန်တော်က ရန်ကုန်-ပြည် ကားလမ်းနံဘေးအင်းကုန်းဆိုသော ရွာကလေးက ရွာခံမုဆိုးနှင့် ကျွန်တော် တို့ရွာလယ်ကွင်းများ အလွန်၌ လယ်ယာနားချိန် ဆောင်းဦးပေါက်အလွန် ရိုးမတောစပ်သွား၍ ကြက်တောင် ငှက်ထောင် ကြသည်။ ကျွန်တော်တို့ မိရိုးဖလာရွာသားများ၏အကျင့် သစ်ဝါးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကိုလည်း ဤ ရိုးမကြီးကိုပင် မှီခိုနေရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            တစ်နေ့မနက်ခင်း ရွှေရောင်ဝင်းနေသော စပါးခင်းကို ကျွန်တော် လှည့်လည်စစ်ဆေးရင်း၊ တောစပ်တွင် ပေါက်ကိုင်း၊ သုတ်ကိုင်း ထောင်ထားသောနေရာသို့အသွား စပါးခင်းအစပ်တွင် ဝက်ခြေရာများတွေ့ပြီး နို့ရည် တည်နေသော စပါးခင်းအား တောဝက်အုပ်ဝင်စားထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် လယ်ကွင်းနှင့် တောစပ်တွင် ကျွန်တော်ရင်းကိုင်းများကို ကြိုတင်ထောင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့တွင် အမဲပစ်ရန် သေနတ်မရှိ။ ဒူးလေးနှင့် လေးခွလောက်သာရှိသည်။ ကျွန်တော်က အပျော်တမ်းပုဆိုး၊ အကောင်ငယ်လောက်သာ ပစ်ခတ်နိုင်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကျွန်တော်တို့ ရွာတောစပ်တွင် သေနတ်သာရှိပါက တောဝက်၊ ချေ။ ဆတ်တို့ကို အလွယ်တကူ ပစ်ခတ်နိုင်ပါသည်။ ယခုတော့ ကျွန်တော့်မှာ ပေါက်ကိုင်း၊ နင်းကိုင်းများကိုသာ အားကိုးနေရသည်။ ပေါက်ကိုင်းဆိုသည် မှာ အသေးစားထောင်ကိုင်း၊ ခရမ်းချဉ်သီး (သို့) မှည့်နီရဲနေသော သဖန်းသီးအား ပေါက်ကိုင်းခလုတ်ထိပ်တွင်တပ်ဆင်ပြီး ကွင်းလျှာကြိုးအား ပေါက် ခလုတ်တွင် ကွင်းစွပ်၍ ချထားရသည်။ ဝါးကိုင်းကို သုတ်ကိုင်းအဖြစ် သုံးထား ၍ ကြက်နှင့်ရစ်က အသီးနီနီအား ဖောက်လိုက်သည်နှင့် ခလုတ်ပြုတ်၍ ကြက်နှင့် ရစ်လည်ပင်းကို သုတ်ကိုင်းက ဆွဲသုတ်တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            နင်းကိုင်းကလည်း အလားတူပင်၊ ချိုင့်ကလေးတူး၍ သုတ်ကိုင်းထိပ် အထုတ်ကလေးအား တုတ်ကလေးဖြင့် ကန့်လန့်ပြီး ထိန်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ သားကောင်က ခလုတ်ပတ်ဝန်းကျင်ကို နင်းလိုက်သည်နှင့် ကွင်းလျှာကြိုး က ဆွဲသုတ်ပြီး ခြေတစ်ဖက် သို့မဟုတ် လက်တစ်ဖက်ကိုမိ၍ သုတ်ကိုင်းကမြှောက်တင်ထားသည်။ ထိုအခြေအနေကို မုဆိုးကသိ၍ အဝေးမှ လှံဖြင့် စစ်ထိုးရသဖြင့် အလွန်အန္တရာယ်များသည်။ ချက်ကောင်းကို တစ်ချက်တည်း ထိုးမိမှ သားကောင်ကို ရနိုင်သည်။ မသေချာပါက သားကောင်က အသေ အလဲ ရုန်းသောကြောင့် ကြိုးပြတ်၊ သုတ်ကိုင်းကျိုးပြီး တောဝက်ကောင်ကြီး ဖြစ်ပါက ရန်ရှာတတ်သေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ထိုနေ့မနက်က သုတ်ကိုင်းများတွင် တောဝက်ပေါက်ငယ်တစ်ကောင် သာမိနေသဖြင့် ကျွန်တော် ဝါးစိမ်းတုတ်ဖြင့် ရိုက်၍ ယူခဲ့သည်။ ပေါက်ကိုင်း များတွင်တော့ ရစ်ကြက်နှင့် တောကြက်ဖကြီးတစ်ကောင် အသေမိ၍ အသင့် ပါလာသော မုဆိုးလွယ်အိတ်ထဲထည့်ကာ ပေါက်ကိုင်းအား ပြန်ထောင်ပြီး ရွာသို့ ပြန်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ဤလိုပင် စပါးခင်းအား စစ်ဆေးရင်း ညနေတစ်ကြိမ် မနက်တစ် ကြိမ် ကိုင်းလည်ရသည်မှာ ကျွန်တော်၏ နေ့စဉ် အလုပ်တစ်ခုပင်။ ထို့ ကြောင့်လည်း ကျွန်တော်တို့အိမ်တွင် ဟင်းစားက မပြတ်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကျွန်တော် အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ဧည့်သည်များ ရောက်နေသည်။ ဂျစ်ကားတစ်စင်းကလည်း ရွာလယ်ကျွန်တော်တို့အိမ်ရှေ့ ပြေးလမ်းပေါ်၌ ရပ်ထားသည်။ ဂျစ်ကားကိုမြင်သည်နှင့် ဤရာသီတွင် လာနေကျ ရန်ကုန်မှ မုဆိုးကြီး ဦးလေးမောင်တို့အဖွဲ့မှန်း သိသာပါသည်။ တပည့်လက်သား အစုံအလင်၊ သေနတ်မျိုးစုံဖြင့် သူတို့ လာနေကျဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် ဝက်ပေါက်ကလေးအား ခြံဝိုင်းထဲ ထမ်းဝင်လာသည်ကိုမြင်သည်နှင့် ကျွန် တော့်ကို တွေ့တွေ့ချင်း ဦးလေးမောင်က..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “ဟ...ငါ့တူကြီး၊ တယ်ဟုတ်ပါလား။ မွန်နဲ့ကုလားတို့ ဝိုင်းကြို ကြစမ်း၊ ငါ့တူကြီးပင်ပန်းလာတယ်။ မုဆိုးလွယ်အိတ်ကြီးကလည်း ဖောင်း ကားလို့ ပါလား၊ ဘာကောင်တွေလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “ကြက်နဲ့ ရစ်ကြက်ဖကြီး .. ဦးလေး။ ဦးလေးတို့လာတာနဲ့ အတော်ပဲ။ နေ့လယ်စာရော၊ ညစာပါ ဖူလုံသွားပြီပေါ့။ ဝမ်းသာလိုက်တာ ဗျား ဦးလေးတို့ ဘယ်တုန်းက ရောက်ကြတာလဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “အခုပဲရောက်တာ... ငါ့တူရေ၊ မှော်ဘီမြို့ ထဲမှာ BREAKFAST \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစားနေတာနဲ့ သွားတာ။ အခု ဘာကောင်တွေ စဆင်းပြီလဲ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “တောဝက်တွေတော့ စဆင်းပြီ .... ဦးလေးရေ။ တခြားတော ကောင်တွေလည်း ဆင်းတော့မှာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “ကောင်းတာပေါ့ ... ဦးလေးတို့လည်း တောဝက်သားမှ ခံတွင်း တွေ့တာ၊ ဆတ်နဲ့ချေကတော့ စပါးမှည့်မှ ဆင်းကြမှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကျွန်တော်က မုဆိုးခေါင်းဆောင် အဘဦးသိန်းလွင်နှင့် ဦးလေး မောင်တို့အား နှုတ်ဆက်ရသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “အဘတို့ ဘယ်အချိန် တောဆင်းကြမှာလဲ၊ ဒီညလား။ မနက်ဖြန် မနက်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             “ဒီညနေပဲ။ ပစ်ကွင်းပစ်ကွက် ခြေရာလက်ရာကြည့်ပြီး လင့်စင် ဆောက်ပစ်ကြတာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “ကောင်းပါတယ် ••• အဘ။ သားကောင်တွေက ညဘက်ဆင်း တာများတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကျွန်တော်နှင့် မွန်၊ အာလူး၊ ကုလားတို့ တောဝက်ပေါက်အားဖျက် ၍ကြက်နှင့်ရစ်အားကိုင်ကာ နေ့လယ်စာအတွက် ပြင်ဆင်ရသည်း၊ ထမင်းအိုး တည်သူ ဟင်းချက်သူများဖြင့် ကျွန်တော်တို့အိမ်ဝိုင်းကလေးမှာ အလှူအိမ်ကလေးသဖွယ် မီးခိုးတလူလူဖြင့် စည်ကားနေပါသည်။ နေ့လယ်စာ သုံးဆောင် ပြီးတော့ ဧည့်သည်များ ထမင်းလုံးစီရင်း အိမ်ဦးခန်းတွင် အိကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကျွန်တော်နှင့် မွန်၊ အာလူး၊ ကိုကုလားတို့က တောအတွေ့အကြုံများ ပြောရင်း ရေနွေးကြမ်းတစ်အိုးဖြင့် စကားဝိုင်းဖွဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ညနေစောင်းစောင်းတွင် လယ်ကွင်းများအားဖြတ်၍ တောစပ်သို့ သွားပြီး ကျွန်တော်က တောကောင်များ ခြေရာပြေကြောင်းကို ပြရသည်။ မုဆိုးကြီး ဦးလေးမောင်တို့က ဝင်လမ်းထွက်လမ်းကို လေ့လာပြီး လယ်ကွင်း နှင့် တောစပ်အနီး ပစ်ကွင်းကောင်းသောနေရာ နှစ်နေရာခွဲ၌ လင့်စင်ဆောက် ရန် နေရာရွေးချယ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            တစ်နေရာက တောကောင်များ ဝင်လမ်းအနီး မအူပင်ကြီးပေါ်၌ ဖြစ်သည်။ တစ်နေရာက တောကောင်များ ထွက်လမ်းအနီး နှစ်ပင်ပူး၍ ပေါက် နေသော တောင်ပိန္နဲပင်များအပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။ တောမှာ ရွာနှင့်နီးသဖြင့်အောက်ခြေရှင်းသည်။ မြင်ကွင်း ကောင်းသည်။ ရွက်ကြွေတောဖြစ်သဖြင့် အပင်ကြီးများသာ ပေါက်ရောက်နေသော ကြိုးဝိုင်းတောလည်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            သစ်ဝါးလည်း ပေါသဖြင့် အဝင်လမ်းအနီးက လင့်စင်ကို အာလူး နှင့်မွန်တို့က သစ်ဝါးခုတ်၍ ဆောက်သလို ကျွန်တော်နှင့်ကုလားက အထွက် လမ်းအနီးက တောင်ပိန္နဲပင်ပေါ်တွင် လင့်စင်ဆောက်ကြသည်။ ကျွမ်းကျင် သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အချိန် (၂) နာရီခန့်နှင့် ပြီးစီးပါသည်။ အန္တရာယ် ပေးမည့် တောကောင်ကြီးများ မရှိသဖြင့် လင့်စင့်များမှာ (၁) ပေခန့်သာ မြင့်ပါလိမ့်မည်။ မအူပင်များက အခက်အလက်ဝေဆာသဖြင့် အပင်ပေါ် တက်ရန် လွယ်ကူသောကြောင့် လှေကားမလိုပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကျွန်တော်နှင့်ကုလား တာဝန်ယူရသော တောင်ပိန္နဲပင်က (၁၂) ပေ ခန့် အမြင့်အထိ ပင်စည်လုံးချောဖြစ်သဖြင့် ငါးလှေကား လုပ်ပေးရသည်။ ထိုအနီးအနားတွင် ဝါးနက်ဝါးရုံများပါသဖြင့် တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့် နှစ်လုံးရှာ၍ ဝါးလှေကား လုပ်လိုက်သည်။ တောကောင်များ၏ သဘာဝမှာ သူတို့ ဝင်နေထွက်နေကျလမ်းကို ရွေးချယ်ထားပြီဖြစ်သဖြင့် လမ်းသစ်ကို အသုံးပြုသော အလေ့အထမရှိပါ။ ဝင်လမ်း၊ ထွက်လမ်းပတ်လည်တွင် ကျွန် တော်ထောင်ထားသော မင်းကိုင်းများက ရှိနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကျွန်တော်တို့ လင့်စင်များဆောက်လုပ်ပြီးတော့ အဘဦးသိန်းလွင် နှင့် မုဆိုးကြီး ဦးလေးမောင်တို့က လင့်စင်ပေါ်တက်၍ လေ့လာသည်။ လို သည်များကို ပြင်ခိုင်းသည်။ နွားရိုင်းသွင်းချိန်၌ ရွာပြန်ခဲ့ကြပြီး စားသောက် ကြသည်။ ည (၈) နာရီခန့်မှ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ခွဲ၍ လင့်စင်ပေါ်တက်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကျွန်တော်က မုဆိုးကြီး ဦးလေးမောင်၊ ကုလားနှင့်တွဲ၍ အထွက် လမ်းလင့်စင်၊ အဘဦးသိန်းလွင်နှင့် မွန်၊ အာလူးတို့က အဝင်လမ်းလင့်စင်း၊ တောရွာသဘာဝအရ ည (၉) နာရီခန့်တွင် လုံးဝတိတ်ဆိတ်သွား၍ တောကောင် များဝင်ချိန်ကို ခန့်မှန်းပြီး လင့်စင်ပေါ်သို့ တက်ကြခြင်းဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e( ၂ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ညက အလွန်ကိတ်ဆိတ်နေသည်။ ပုရစ်သံနှင့် အဝေးမှ ချေဟောက် သံနှင့် တောကြက်တွန်သံလောက်သာ ကြားရသည်။ လကွယ်ညဖြစ်သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်က ပိန်းပိတ်အောင် မှောင်မည်းနေသည်။ တောနှင့်လွတ်ကင်းသော လယ်ကွင်းပြင်ကိုပင် သဲကွဲစွာမမြင်ရပါ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်က အဘတို့ယူလာသော EVEREADY \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါးခဲထိုး လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို အသင့်ကိုင် ထားပြီး မုဆိုးကြီးဦးလေးမောင်က ရသမ (၅ဝဝ) ဝင်ချက်စတာနှစ်လုံးပြူးခရိုင် ဖယ်၊ ကုလားက ဒသမ (၃၀၃) အင်္ဂလိပ်ရိုင်ဖယ်ကို ကိုယ်စီကိုင်ထားသည်။ အဘဦးသိန်းလွင်တို့ဘက်ကတော့ ဘာကိုင်ထားသည်မသိပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ည (၉) နာရီခန့်၌ တောတိုးသံသဲ့သဲ့ကို ကြားရသည်။ တဂတ်ဂတ် မေးရိုက်သံလည်း ကြားရသဖြင့် တောဝက်ကြီးခေါင်းဆောင်သော တောဝက် အုပ်အသံမှန်း မှန်းဆနိုင်ပါသည်။ ထို့နောက် အနီးကပ်၍ ဟောက်လိုက်သော ချေသံတဝေါင်းပေါင်း၊ ဆတ်တစ်သံကိုလည်း ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ ကြား နေရသည်။ ယနေ့ညတော့ တောကောင်ပေါင်းစုံဆင်းချေပြီး၊ မုဆိုးအဖွဲ့သာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46223959720085,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_65e25259-57e4-4572-9edd-574f43e0fa77.jpg?v=1730281568"},{"product_id":"ထောင်မှုးကြီးသိန်ဝင်း-တစ်ပွဲစားမုဆိုးအင်နီ","title":"တစ်ပွဲစားမုဆိုးအင်နီ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း(၁)\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong\u003eတစ်ပွဲစားမုဆိုးအင်နီနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ကျွန်ုပ်တို့သစ်တောဌာန အခြေချရုံးစိုက်သည့် ကသာမြို့သည် အလွန်တရာ လှပသာယာလေသည်။ ကသာမြို့ အနောက်ဘက်တွင် ဖက် ဆွတ်တောင်တန်း စိမ်းညိုညိုကြီးက မြို့အရေးကို ကလနားသတ်ထား သည်။ ဧရာဝတီမြစ်ကမ်းပေါ်တွင်တည်ထားသော ကသာမြို့ကို မြစ်ယံ အတွင်းက မျှော်ကြည့်လိုက်လျှင် ပို၍ သာယာလှပသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            မြို့ပတ်ကမ်းနားလမ်းတွင်လည်း ကသာမြို့၏ ကျက်သရေ ဆောင် မြစေတီတော်၊ တာဝတိသာ မဟာအဘယစေတီတော်နှင့် ရွှေကူ ကြီးဘုရားတို့ကို ကြည်ညိုဖွယ်ရာ ရွှေရောင်တဝင်းဝင်းနှင့် ဖူးတွေ့ရသည်။ ထို့အပြင် ကသာဆိပ်ကမ်း၌ မော်တော်များ၊ လှေများ၊ သင်္ဘော များလည်း ဆိုက်ကပ်ထားသဖြင့် ညနေ နေရီဆည်းဆာတွင် လွန်စွာမှ စည်ကားသာယာလှပပေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ရှေးအခါက ကသာမြို့ကို “ကမ်းသာ' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သည်။ ရှမ်းဘာသာစကားဖြင့်လည်း “ကပ်ဆာ” ဟု ခေါ်သည်။ “ကင်ဆာ” ဟူ သည့်အဓိပ္ပာယ်မှာ “မိုင်းသာဈေးမြို့\u003c\/span\u003e' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ “ကသာ ကျားမြို့\u003c\/span\u003e' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟုလည်း ရှေးအခါက ခေါ်တွင်ခဲ့ကြောင်း သိရပြန်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            မြန်မာသက္ကရာဇ် ၃၉၅ ခုနှစ်တွင် ပုဂံပြည်အနော်ရထာမင်းစော တည်ထားခဲ့သည့် ကင်းမြို့ကြီး (၄၃)မြို့အနက် ကသာမြို့သည် တစ်မြို့ အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ကင်းမြို့ကြီးများဖြစ်ခဲ့ကြသော မိုးတား နှင့် ယင်းခဲမြို့တို့မှာမူ ယခုအခါ ကသာမြို့အနီး၌ ရွာကြီးများအဖြစ် သာ တည်ရှိနေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကသာမြို့၏ မြောက်ဘက်တွင် ကချင်ပြည်နယ်၊ မိုးညှင်းမြို့ နယ်၊ အရှေ့ဘက်တွင် ရွှေကူမြို့နယ်နှင့် ရှမ်းပြည်နယ် မဘိမ်းမြို့နယ်၊တောင်ဘက်တွင် ထီးချိုင့်မြို့နယ်တို့က ဝန်းရံနေသလို အနောက်ဘက် တွင်လည်း အင်းတော်မြို့နယ်က တည်ရှိနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကသာမြို့နယ်အား စိမ်းညိုပြာလွင်နေသော မင်းဝံတောင် တန်း၊ ဖက်ဆွတ်တောင်တန်းကြီးနှင့် လွယ်ကူးတောင်တန်းကြီးတို့က ကျောထောက်နောက်ခံဝန်းရံ၍ မြောက်ဘက်မှတောင်ဘက်သို့ သွယ် တန်းအလှဆင်ထားသည်။ ဧရာဝတီမြစ်ကြီးနှင့် သဘာဝတောတန်းတောင်တန်းတို့က ကသာမြို့၏ သဘာဝအလှကို ဖြည့်စွက်ပုံဖော်ထား ခြင်းဖြစ်သည်။ ကသာမြို့မှာ ရေမြေတောတောင်များအတွင်း ရှေးမြို့ ဟောင်းကြီးလည်း ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            အချုပ်ပြောရလျှင် ကသာမြို့မှာ ရေမြေတောတောင် စိမ့်စမ်း ပေါ၍ ရာသီဥတုညီညွတ်မျှတသော မြို့တစ်မြို့လည်း ဖြစ်ပေသည်။ ထိုတောင်တန်းကြီးများနှင့် ဆင်ခြေလျှောတောများတွင် ကျွန်းသစ်၊ ပျဉ်း ကတိုး၊ အင်၊ ကညင်၊ ယင်းမာ၊ ယမနေ၊ ရုံးသစ်စသဖြင့် အဖိုးတန် သစ်များလည်း နေပြောက်ပင်မထိုးအောင် ပေါက်ရောက်နေကြသည်။ ယင်းသစ်တောကြီးအတွင်း၌လည်း အဖိုးတန်အသုံးဝင်သော ဝါးပိုး မျက်ဆန်ကျယ်၊ ဝါးဖြူနှင့် တင်းဝါး၊ ကြသောင်းဝါး၊ ဝါးယား၊ ဝါးနက်၊ တင်းဝါးများလည်း ရောယှက်ပေါက်ရောက်နေပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကသာမြို့နယ်၏ အရှေ့ပိုင်းဧရာဝတီမြစ်ကြီး၏ အရှေ့ဘက် ကမ်းသစ်တောများမှာလည်း ရှမ်းရိုးမတောင်တန်းကြီးဖြင့် ဆက်စပ် နေပြန်သည်။ ကုန်းနိမ့်ဆင်ခြေလျှောတောများ၊ မြေပြန့်တောများ၌လည်း မိုးမခ၊ ရေချင်းယား၊ တရော်ပင်နှင့် တဇင်းပင်များကလည်း နေရာအနှံ့ ပေါက်ရောက်နေကြသည်။ မြို့နယ်၏ လေးပုံသုံးပုံမှာ သစ်တောကြီး များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ကသာမြို့မှာ ရာသီဥတု ညီညွတ်မျှတဟန်တူပါသည်။ ,\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကမ်းနားတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ်တောဘိုဘဲရှိသည်။ သစ်လုပ် ငန်းက အသုံးပြုသည့် INSPECTING BOAT ခေါ် U BOAT ကလေး များလည်း ရှိသည်။ ယင်းဘုတ်ကလေးများဖြင့် ဧရာဝတီမြစ်ကြီးအတွင်း အထက်အောက် စုန်ဆန်သွားလာပြီး သစ်လုပ်ငန်းများကို စစ်ဆေးရန် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကျွန်ုပ်တို့၏ သစ်တောရုံးလုပ်ငန်း အဆောက်အအုံများက တော့ မြို့အနောက်ဘက် မီးရထားဘူတာသွားလမ်း တစ်ဖက်တစ်ချက် တွင်ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အိမ်ကလေးများလည်း သစ်လုပ်ငန်းအတွင်း၌ ရှိသည်။ သစ်တောအရာရှိကြီးများလာလျှင်တော့ ကမ်းနားသစ်တော ဘိုတဲတွင် နေရာထိုင်ခင်းပေး၍ ဧည့်ခံရသည်။ ကသာမြို့ သစ်လုပ်ငန်း ဌာန၌ တိုက်နှစ်လုံးရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့လည်း ရံဖန်ရံခါ အသုံးပြုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကမ်းနားလမ်းဆိုတဲ့အပြင် အခြားတစ်ခုမှာ ဧရာဝတီမြစ်ကြီး | ၏ အရှေ့ဘက်ကမ်းတွင်ရှိသည့် ယင်းခဲကြိုးဝိုင်းသစ်တောဘိုတဲ ဖြစ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ထိုဘိုတဲအနီး၌ သစ်လုပ်ငန်းသုံးယန္တရားနှင့် မော်တော်ယာဉ် များအား ထားရှိသည်။ မော်တော်ယာဉ်ပြင် စက်ရုံလည်းရှိသည်။ မော်တော်ယာဉ်မှူးတစ်ဦးက ကြီးကြပ်အုပ်ချုပ်သည်။ ယာဉ်မောင်းသမား မိသားစုများကိုလည်း အိမ်ကလေးများနှင့် ထားရှိသည်။ ခပ်လှမ်းလှမ်း တွင် ဆင်စခန်းရှိသေးသည် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ဆင်စခန်းကတော့ ရာသီဥတုသာယာသည်နှင့်အမျှ သစ်ကွက် ကြီးများအတွင်း အထိုင်ချ၍ နေတတ်သည်။ လုပ်ငန်းရုံးနှင့် အလှမ်း ဝေးသော သစ်ကွက်ကြီးများသို့သွားရာတွင် အချိန်မကုန်စေရန်နှင့် ဆင် များအတွက် အစာရေစာ အဆင်ပြေစေရန် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            အရှေ့ ကသာတွင် ယင်းခဲကြိုးဝိုင်းတော ငနဲ၊ နှမမဲ၊ ကွန်း ချောင်း၊ စဉ့်ကူး သစ်တောကြီးများရှိပြီး အဖိုးတန်သစ်မာများ ထွက် သည်။ အနောက်ဘက် ကသာသစ်ထုတ်လုပ်ရေးတွင် မြစ်စဉ်နယ်၊ အင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            တော်နယ်၊ မော်လူးနယ်နှင့် ဗန်းမောက်မြို့နယ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ စံချိန်မီ သစ်မာများ ထွက်သောကြောင့်လည်း ကသာမြို့မှာ သစ်လုပ်ငန်းကြီး မားစွာ လုပ်ကိုင်ထွက်ရှိသောမြို့နယ်အဖြစ် ထင်ရှားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            အရှေ့ဘက်ကမ်းရှိ ယင်းခဲကြိုးဝိုင်းက ကမ္ဘာကျော်ဖြစ်သည်။ မြန်မာဘုရင်များလက်ထက်ကတည်းက မြန်မာဘုရင်က ဂျာမန်လူမျိုး...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “ဘရင်းစစ်” ဆိုသူအား လစာနှင့်ရိက္ခာတော်ပေး၍ ငှားရမ်းပြီး စနစ် တကျ သစ်ထုတ်လုပ်စေခဲ့သည်။ ဘရင်းစစ်က SITE PLAN ဆွဲ၍ ယင်းခဲဘောကြီးအား ကြိုးဝိုင်းသစ်တောအဖြစ် သတ်မှတ်၍ သစ်ကွက်ကြီး အကွက်ပေါင်း (၃၀)ခွဲခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            သစ်ပင်ကြီးတို့၏သဘောမှာ နှစ်ပေါင်း (၃၀)ပြည့်တိုင်း လုံး ပတ် (၁) ပေ တိုးသည်ဟုဆိုသည်။ တစ်နှစ်လျှင် အကွက်ကြီးတစ်ကွက် အတွင်းရှိ လုံးပတ်စံချိန်မီ သစ်မာများကိုသာ ရွေးချယ်ခုတ်လှဲစေသည်။ ထိုစဉ်က စံတန်းဝင် သစ်ပင်စည်လုံးပတ်ကို (ရ'x6\") အဖြစ် သတ် မှတ်ထားသည်။ ယခုကာလတွင်တော့ (ရ)ပေအဖြစ်သာ စံထားခုတ် လဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            တစ်နှစ်လျှင် လုပ်ကွက်တစ်ကွက်နှုန်း ခုတ်လှဲစေရာ နှစ်ပေါင်း (၃၁)ပြည့်၍ ပထမလုပ်ကွက်သို့ ပြန်ဝင်သည်နှင့် စံမမီ၊ ပေမပြည့်၍ ချန်ထားခဲ့သော သစ်ပင်ကြီးများမှာ ပင်စည်လုံးပတ် (ရ'x6\") ပြည့် ပြီး တန်းဝင်သစ် ဖြစ်နေပေတော့သည်။ လွန်စွာမှ စနစ်ကျသော လုပ် နည်းလုပ်ဟန်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှတ်ချက်။ ယခုခေတ်တွင်တော့ သစ်ထုတ်အားများသဖြင့် ယခင်ရှေး ခေတ်ကလို စနစ်ဇယားလည်း မကျတော့ပါ။ ကုမ္ပဏီလုပ်ငန်းများဝင်၍ စံမီသောသစ်များကို ချန်မထားရုံတင်သာမက “အပြောင်ရှင်း' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၊ စနစ် သုံး၍ တုံးအောင်ခုတ်လှဲကြသည်။ ကမ္ဘာကျော် ယင်းခဲကြိုးဝိုင်းသစ်တော ကြီးမှာ ယခုခေတ်အခါတွင် သစ်တောကြီးမျိုးတုံးပျောက်ကွယ်ပြီး ကြံခင်း ကြီးများဖြစ်နေကြောင်း သိရသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            အနောက်ဘက်ကသာတွင် မြစဉ်နယ်၊ အင်းတော်နယ်၊ မော် ဒူးနယ်၊ ဗန်းမောက်နယ်၊ ဟုမ္မလင်း၊ ခန္တီး၊ ထီးချိုင့်၊ ဗန်းမော်၊ မန်စီ၊ပင်လယ်ဘူး၊ ကောလင်း၊ ဝန်းသိုနှင့် ဥရုမြစ် တစ်လျှောက်တွင်လည်း သစ်ထုတ်လုပ်ကွက်ကြီးများ ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်တို့၏လုပ်ငန်းမှာ ရာသီမရွေး မြစ်ချောင်းနှင့် တော `\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင်အနှံ့သို့ သွားလာရသဖြင့် ကျွန်ုပ် ဝါသနာပါသော သစ်ခွပန်းပင် စုဆောင်းခြင်း၊ ဆေးပင်ဝါးပင်ရှာဖွေခြင်း၊ အမဲလိုက်ခြင်းတို့မှာ ကျွန်ုပ် တို့၏ သစ်တောလုပ်ငန်းနှင့် ဆက်စပ်နေသဖြင့် ဝါသနာပါရာလုပ်ငန်း ဖြစ်လာတော့သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်တို့ သစ်တောဌာနတွင် လက်နက်များအံနေဖြင့် ဘယ်လ် ဂျီယန်နိုင်ငံလုပ် ပြောင်းချောတစ်လုံးထိုး GREENER \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသေနတ် ဒသမ • ၃ဝ၃၊ အမေရိကန်နိုင်ငံလုပ် ရိုင်ဖယ်သေနတ်၊ အင်္ဂလန်နိုင်ငံလုပ်မောင်းဖုံးနှင့် စိုင်ပေါင်နှစ်လုံးပြူးသေနတ်၊ (သူကြီးသေနတ်ဟုလည်း ခေါ်သည်) များလည်း ရှိသည်။ - ကျွန်ုပ်ကိုင်ဆောင်သည်ကတော့ ချက်ကိုစလိုဗက်ကီးယားနိုင်ငံ လုပ် ဒသမ • ၃ရ၅ မဂ္ဂနမ်ရိုင်ဖယ်ကြီး ဖြစ်သည်။ ယမ်းဂရိမ်အား ပြင်းထန်လှသဖြင့် ချေ။ တောဝက်၊ ဒရယ်၊ သမင်၊ ဝိုင်၊ ပြောင်၊ ဆတ်၊ ကျား၊ ဝက်ဝံတို့အပြင် ဆင်အထိ စိတ်ချလက်ချ ပစ်ခတ်နိုင် သည်။\u003c\/span\u003e '\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်တွင် အရေးပေါ်အနီးကပ် ပစ်ခတ်ရန်အတွက်လည်း အင်္ဂလန်နိုင်ငံလုပ် SMITHAND WATSON \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြောင်းတို ခြောက်လုံးပြူး သေနတ်ကလေးလည်း ရှိသေးသည်။ အနီးကပ်ပစ်ခတ်ရာတွင် အသုံး တည့်ပြီး အသံကျယ်သဖြင့် ခြောက်လှန့်ရာတွင် ကောင်းမွန်သည်။ သို့သော် ပြောင်းတိုအမျိုးအစားဖြစ်၍ လေ့ကျင့်ထားသူမှအပ ပစ်မှတ်ကို အသေအချာထိမှန်ရန် မလွယ်ကူလှပေ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်၏ လက်အောက်အရာရှိ တောအုပ်ဇော်မင်းကတော့ နှစ်လုံးပြူးကို လက်တွေ့သည်။ သူ့လက်စွဲတော် စိုင်ပေါင်နှစ်လုံးပြူး သေနတ်အား နှစ်ချက်ဆွဲလျှင် နှစ်ကောင် သေချာပေါက်ရတတ်သည်။ ကျွန်ုပ်၏တပည့်ကျော် လက်နှိပ်စက်စာရေးကလေး ကျော်စိန်ဝင်းကတော့ ကျွန်ုပ်ကိုယ်ပိုင် ပွိုင့် ၂၂ SEMI AUTOငှက်ပစ်သေနတ်ကလေး အား ပေးထားသော်လည်း ကိုင်ခဲသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ၏လက်စွဲတော် ငှက်တော်မြီးနှယ် ရှည်လျား၍ ချွန်မြနေ သော ကျွဲချိုလောက်လေးခွနှင့် ကသာမြို့မှ နာမည်ကြီးပန်းပဲဆရာကြီး ဦးချက်ကြီး၏ ပန်းဘဲဖိုထွက် (၈)လက်မခန့်ရှိသော အမဲလိုက်ဓားမြှောင် ကိုသာ ကိုင်လေ့ရှိသည်။ ယနေ့မနက် ကျွန်ုပ်တို့အဖွဲ့ ဧရာဝတီမြစ်ကြီး ၏ အရှေ့ဘက်ကမ်းသို့ ကူးပြီး ယင်းခဲကြိုးဝိုင်းအစွန်ဆုံးရှိ အကွက်ကြီး ပါ့တ် (၃၀)ကို စစ်ဆေးရမည်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်နှင့် တောအုပ်ဇော်မင်းတို့ လက်နက်ကိုယ်စီဖြင့် ကမ်း သို့ ဆင်းကြပြီး မနက်(၅)နာရီတွင် “ရွှေကမ်းသာ လက်ဖက်ရည် ဆိုင်” တွင် ချိန်းဆိုထားသည့်အတိုင်း သွားရောက်ကြရာ တပည့်ကျော် ကျော်စိန်ဝင်းက ဆိုင်တွင် အသင့်စောင့်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့အပြင် အတွင်းခံအင်္ကျီမပါဘဲ ကရင်အင်္ကျီရင်ကွဲကိုသာ တ်ဆင်ထားပြီး အောက်ဘက်တွင် ဂါဝန်လိုလို၊ ပုဆိုးလိုလို အကွက် အရောင် အဆင်းမပေါ်တော့သော လုံချည်တိုတို့ကို ဘုန်းကြီးသင်းပိုင် ပုံ လိပ်၍ဝတ်ထားသော ကရင်လူမျိုးတစ်ဦးကိုလည်း တွေ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသက်(၄၀)ခန့်။ ခေါင်းတုံးဆံထောက်ဆံပင်နှင့် အရပ်ပု သော်လည်း ဗလကောင်းသည်။ သူ့တွင် ဓားရွက်ကြီးကြီး ဓားရှည်ကြီး တစ်ချောင်းကိုလည်း နောက်ကျောတွင် ပလိုင်းတစ်ခုနှင့်အတူ လွယ် ထားသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျော်စိန်ဝင်း ၊ “ဆရာတို့ ..... ထိုင်ကြပါ။ ထုံးစံအတိုင်း ကြက်ဥ ထမင်းကြော်နဲ့ မလိုင်လက်ဖက်ရည်ပဲမဟုတ်လား။ သူ့က ကျွန်တော့် မိတ်ဆွေ “ကိုအင်နီ” ပါ။ မနေ့က ညနေကမှ ကျွန်တော့်အိမ်ကိုရောက် လာလို့ အိမ်မှာအိပ်ခိုင်းပြီး ဒီကနေ့မနက် တောဆင်းကြမှာမို့ ခေါ်ထား တာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုအင်နီက ယင်းခဲသစ်တောကြီးထဲမှာ မွေးတာ သားကောင် အနံ့ကို အဝေးကြီးကတည်းက ရတယ်။ သားကောင်အရှာ အရမ်း ကျွမ်းတယ်။ အမဲလိုက်မုဆိုးလည်း လုပ်တယ်။ မုဆိုးအဖွဲ့ကငှားရင် လည်း သားကောင်ရှိရာကို လမ်းပြတယ်။ “တစ်ပွဲစား မုဆိုးအင်နီ” လို့ လည်း ခေါ်ကြတယ်။ သူပါလာရင် တောကောင်မရတဲ့နေ့မရှိဘူး ဆရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုအင်နီ ... ဒီကဆရာတွေက သစ်တောအရေးပိုင် ဦးနေ အောင်နဲ့ တောအုပ်ကိုဇော်မင်းပါ။ ကျွန်တော့်ဌာနက ဆရာတွေပေါ့။ တောထဲတောင်ထဲသွားနေကျ အမဲလိုက်မုဆိုးတွေပါ။ အတွေ့အကြုံများ ပြီး တောကောင်ပေါင်းစုံ ပစ်ဖူးပါတယ်” ။ ကိုအင်နီ ၊ ၊“ဟုတ် .. တွေ့ရတာ ဝမ်းသာတယ်။ ငါလည်း မုဆိုးပဲ။ တစ်ပွဲစားမုဆိုး အင်နီ” ကျွန်ုပ် ။ ။ “ကိုအင်နီက တစ်ပွဲစားမုဆိုးကိုး။ ကရင်လူမျိုး ထင်ပါရဲ့။ နာမည်ကတော့ ဘိုဆန်သလိုပဲနော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်တို့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကြသည်။ သူ့လက်ကြီးမှာ ကြီး မားပြီး အတော်ကြမ်းတမ်းသန်မာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46223960440981,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_79b318f7-29cc-4c1e-85f3-2f32719c2e2b.jpg?v=1730281576"},{"product_id":"ထောင်မှုးကြီးသိန်ဝင်း-ထောင်နှင့်-အရေးအခင်း","title":"ထောင်နှင့် အရေးအခင်း","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e-----------------------------------\u003cspan lang=\"MY\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e“ထောင်ဆိုသည်မှာ”\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ငရဲကြီး (၈)ထပ်သည် ကျွန်ုပ်တို့ နေထိုင်ကြသော `\u003cspan\u003eမဟာပထဝီ ကြီး၏အောက် အဆင့်ဆင့်တွင် တည်ရှိကြသည်။ အထူးသဖြင့် မဟာ အနိုင်ရဲသည် အရိုင်းဆုံး အောက်ထပ်တွင် တည်ရှိသည်ဟုဆိုသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ငရဲကြီး (၈)ထပ်၏ ငရဲခန်းများကို တည်ဆောက်ရာတွင် နေမိဇာတ်တော်၌ ဆိုသာရုံ ဖော်ပြထားသော်လည်း တကယ်တမ်းတော့ အဆန်းတကြယ် အံ့ဩဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e`\u003cspan\u003e          ငရဲကြီး (၈)ထပ်တို့၏ မြို့တံတိုင်းက သံဖြင့် အတိပြီးသည်။ တံတိုင်း အထူက (၉)ယူဇီနာရှိသည်။ တစ်မျက်နှာလျှင် တံခါးလေးပေါက်ရှိသည်။ သို့ အတွင်း မြေပြင်ကလည်း သံဖြင့်ပြီး၏။ မြို့အလျားအနံအားဖြင့် (ယူဇနာ ရှိသည်။ မီးလျှံက ကမ္ဘာပျက်သည့်တိုင်အောင် တည်၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ငရဲခန်းတို့၏ တည်နေရာနှင့် အနေအထားမှာ စိတ်ဝင်စားဖွယ် ခုကောင်းလှသည်။ နေမိဇာတ်တော်ထဲပါ ငရဲခန်းများ အခိုင်အခန့် ဆောက်ထည်ပုံမှာ လူ့လောကရှိ “ထောင်”ပုံသဏ္ဌာန်များအတိုင်း တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရဲစခန်းတို့၏ တံတိုင်းမှာ သံဖြင့် အတိပြီးသော်လည်း လူ့လော ထရှိ “ထောင်များ၏ တံတိုင်းမှာ အုတ်၊ အင်္ဂတေတို့ဖြင့်ပြီး၍ အတွင်း အကျဉ်ခန်းများကတော့ သံတို့၊ သစ်တို့ အင်္ဂတေတို့ဖြင့် ပြီးလေသည်။ ဤန်က လေးထောင့်ချည်းနှင်နှင်ပြီးသလို မျက်မှောက်ခေတ်ထောင်လည်း လေးထောင့်စပ်စပ်ပုံစံများသာ ဖြစ်ကြသည်။ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထို့ကြောင့် လူသားများက ထောင်အခန်းများနှင့် ငရဲခန်းများကို ခိုင်နှိုင်းပမာပြုကြသည်။ ထောင်သားနှင့် ငရဲသားတို့ကို ပုံခိုင်းပြဆိုကြ သည်။ ငရဲခန်းက ဖြစ်ရပ်များနှင့် ထောင်အတွင်းက ဖြစ်ရပ်များကို ချိန်ထိုး ကြည့်ကြသည်။ အကျဉ်းထောင်ဟူသည် ငရဲခန်းကို အတုယူပါသလော။ ရဲမကြောက်သူသည် ထောင်ကိုလည်း မကြောက်ပါသလော။ မျက်မှောက် ခေတ်ထောင်များသည် အဘယ်ကြောင့် နေမိဇာတ်တော်ထဲမှ ငရဲခန်းတည်ဆောက်သည့်ပုံစံဖြင့် တူညီနေပါသနည်း။ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သီရိဓမ္မာအသောကရာဇာမင်းကြီးသည် သာသနာပြုမင်းကောင်း မင်းမြတ်တစ်ပါးဖြစ်သည်။ အလှူအတန်းရက်ရောသော မင်းမြတ်တစ်ပါး လည်းဖြစ်သည်။ သီရိဓမ္မာသောကမင်းကြီး၏ ကောင်းမှုကုသိုလ်များမှာ ယနေ့တိုင်အောင် တည်ရှိနေပေသည်။ နေမိမင်းကြီးမှာ ဒါနနှင့်သီလအကျိုးကြောင့် သက်ရှိထင်ရှား နတ်ပြည်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရင်း သိဒ္ဓိငရဲ ပြည်ကြီးကိုပါ ရောက်ရှိခဲ့၏။ ယခု သီရိဓမ္မအသောကရာဇာမင်းကြီးကတော့ ဘုန်းကြီးသော ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်တော်မူသည်နှင့်အညီ မိမိပိုင်ဆိုင် အုပ်ချုပ်တော်မူသော နယ်မြေဒေသအသီးသီးကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုတော် ' \u003cspan\u003eမူရင်း တောင်တန်းကြီးနှစ်ခုအကြား၌ သံဖြင့်ပြီးသော နံရံတံတိုင်းကြီးကဲ့ သို့ ဝန်းဝိုင်းကာရံလျက် အပြစ်ရှိသော သူများကို အပြစ်ဒဏ်ခံစေသော ငရဲ ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရလေသည်။ . . .\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တရုတ်လူမျိုး ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းတော် ဖာဟိန်း၏ မဇ္ဈိမဒေသ - ဘုရားဖူးခရီးစဉ်စာအုပ်တွင် အထက်ပါအတိုင်း အစပြုထားသည်။ ဤနေရာတွင် တောင်တန်းကြီး နှစ်ခုကြား၌ သီရိဓမ္မသောကရာဇာမင်းကြီး မြင်တော်ဖူးခဲ့သော ငရဲခန်းမှာ အကြောင်းအားလျော်စွာ မျက်မှောက်ခေတ်ထောင် များ၏ ပုံစံဖြင့် တူညီနေသည်ကို အံ့သြဖွယ် တိုက်ဆိုင်စွာ တွေ့ရလေသည်။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးက မေးတော်မူရာ ပညာရှိအမတ်တို့က ငရဲခန်းဖြစ် ကြောင်း လျှောက်တင်လေလျှင် မင်းကြီးက . .\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ပါပမိစ္ဆရာဇာဘုရင်သည်ပင်လျှင် အပြစ်ရှိသော သူများကို အပြစ် ပေးရာ နေရာဌာနကို ပြုနိုင်စွမ်းလျှင် လူအများ၏ အရှင်သခင် ငါဘုရင်သည် ထိုင်းပြည်အတွင်း၌ ဆိုးသွမ်းယုတ်မာသော သူများအတွက် အပြစ်ပေး နေရာကို အဘယ်ကြောင့် မပြုနိုင်ဘဲ ရှိပါအံ့နည်းဟု မိန့်တော်မူပြီး ယမမင်း ၏ ငရဲခန်းအလား လူ့ပြည်တွင် ‘ထောင်'\u003cspan\u003eတည်းဟူသော “လောကငရဲခန်း တို ဆောက်လုပ်တော်မူလေသည်။ . \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြန်မာမင်း အုပ်ချုပ်ပုံစာတမ်းနှင့် ဘိုးတော်ဘုရား၏ ရာဇသတ်ခေါ် အမိန့်တော်ပြန်တမ်းကြီးကို ဖတ်ရှုရသည်မှာ ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ်မရှိ ဇာတ် - နိပါတ် မဟာသမ္မတ တင်မြှောက်ခန်းဖြစ်သည်။ လူ့လောကကြီး၌ အုပ်ချုပ်မည့်သူနှင့် အုပ်ချုပ်ခံမည့်သူမရှိပါက အကွပ်မဲ့ကြမ်း ဗရမ်းဗတာဖြစ်မည်။ ဟာသမ္မတမင်းရှိမှသာ အပြစ်ရှိသူများအား မဟာသမ္မတမင်းက ဆုံးမအပြစ် နိုင်ပေလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           မကောင်းမှု ကျူးလွန်သူများအတွက် ဤဘဝမှာ “ထောင်'\u003cspan\u003e၊ နောက် ဘဝမှာ “ငရဲဟု စွဲမြဲမှတ်သားကြသည်။ သို့ဖြစ်၍ ထောင်ဆိုသည်မှာ ရှိကောင်း သလား၊ မရှိကောင်းလားဟူသော အမေးကို အဖြေပေးရန် မလွယ်ကူ တကယ်တော့ ထောင်ဆိုသည်မှာ “မရှိမကောင်း၊ ရှိမကောင်းသည့်အရာ စ်သည်။ ထောင်ရှိတာ မကောင်းပါဘူးဟု ဆိုငြားသော်လည်း ကမ္ဘာ့နိုင်ငံ တိုင်း၌ ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် “ထောင်\u003c\/span\u003e'\u003cspan\u003eတွေ ရှိကြပါသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထောင်ဆိုတာ မကောင်းပါဘူးဟု ပြောရတာ လွယ်ကူပါသည်။ ထောင်စနစ်နှင့် ထောင်များကို အပြီးအပိုင် ဖျက်သိမ်းပစ်ဖို့ကျတော့ လွန်စွာ ဆော်ခဲသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ လောလောဆယ် အခြေအနေတွင် အရင်းရှင် ရန်မှာရော ဆိုရှယ်လစ်စနစ်မှာပါ အကျဉ်းထောင်နစ်ကို အပြီးအပိုင်ဖျက်သိမ်းပစ်ဖို့ကို မစွမ်းသာဘဲ ရှိလေသည်။ ပြီးတော့ ထောင်ဆိုတာ သံသရာလည်တတ်ပါသည်။ မိမိအာဏာပိုင်သောအခါတွင် ထောင်ဆိုသည် မှာ သူတစ်ပါးအတွက်ဖြစ်သည်။ တစ်ဖန် .မိမိ အာဏာလက်မဲ့ဖြစ်သော အခါတွင်မူ ထောင်သည် မိမိအတွက် ဖြစ်နေတတ်ပြန်သည်။ - ထို့ကြောင့် လူနှင့်ငရဲသည် ကွေကွင်းနိုင်မည်မဟုတ်သလို “ထောင် နှင့်လူသား”သည်လည်း ရှောင်ရှားရန်မရ ဖြစ်နေတတ်ပေသည်။ သာမန် လူတွေ မဆိုထားနှင့် ရှင်ဘုရင်တွေ၊ မိဖုရားတွေ၊ မှူးကြီးမတ်ရာ၊ သေနာ ပတိတွေ၊ သူဌေး သူကြွယ်၊ အနုပညာရှင်တွေလည်း ထောင်နှင့်မကင်း ကြချေ။ ဥပမာပြရလျှင် ထောင်ထဲရောက်ခဲ့ကြသည့် ဘုရင်များအနက် ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီး၏ အဖြစ်အပျက်မှာ ကြေကွဲစရာအကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထီးနန်းကိစ္စကြောင့် အာဏာကိစ္စကြောင့် အခြားသော ရှင်ဘုရင် မင်းညီမင်းသားများလည်း ထောင်ထဲရောက်ရှိခဲ့ကြ၏။ ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီး ကတော့ သားတော် အဇာတသတ်ကို ထီးမွေနန်းမွေ လွှဲပြောင်းပေးပြီးမှထောင်နန်းစံရရှာသည်။ ထောင်ထဲသို့ ရောက်ပြန်တော့လည်း ကောင်းစွာ မနေရ သူမတူအောင် မိမိသားအရင်း၏ နှိပ်စက်ညှင်းပန်းမှုကို ခံရပြန်လေ သည်း နောက်ဆုံး - အကျဉ်းထောင်အတွင်း၌ပင် နတ်ရွာစံ ကံတော်ကုန် ရှာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထောင်အခန်းဆိုသည်မှာ ကျဉ်းသည်၊ ကျပ်တည်းသည်။ မိမိ နေထိုင်ခဲ့သော အိမ်ခန်းမဟုတ်၊ ထောင်ထဲ၌ အထူးသဖြင့် တိုက်ခန်းထဲ ၌ အမှောင်ထုက လွှမ်းနေသည်။ လေကောင်းလေသန့်မရ ဆိုးဝါးသော အနံ့ပေါင်းစုံက လွှမ်းနေသည်။ ထို့ကြောင့် ထောင်အခန်းကျဉ်းထဲ၌ နေရစဉ် ဗုဒ္ဓ၏ တရားတော်ကို နှလုံးသွင်းရင်း ကမ္မဋ္ဌာန်းထိုင် ဝိပဿနာတရားပွား များခြင်းကသာ ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါး ချမ်းသာရာ `ရပေလိမ့်မည်။ အကြောင်း အမျိုးမျိုးကြောင့် ခေတ်တိုင်းခေတ်တိုင်း အလုပ်သမားများ၊ ' \u003cspan\u003eသာမန်လူတွေလည်း ထောင်ထဲရောက်ကြသည်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စာရေးဆရာများ၊ သတင်းစာဆရာများလည်း ထောင်ထဲရောက် ကြသည်။ ဤဖြစ်ရပ်များသည် နိုင်ငံတိုင်း၌ ရှိနေခဲ့သော ရှိနေဆဲဖြစ်သော ရှိနေဦးမည်ဖြစ်သော ဖြစ်ရပ်လည်းဖြစ်သည်။ မဆန်းသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသာဖြစ်ပေသည်။ အင်္ဂလန်နိုင်ငံတွင် သေဒဏ်သေမိန့်ကို ပယ်ဖျက်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ လူအများအပြားကို သေစေသော ရာဇဝတ်မှုများ၊ လူသတ်မှုများ၊ ကျူးလွန်နေကြသဖြင့် သေဒဏ်ကို ပြန်လည် ထားသင့်မထားသင့် စဉ်းစားနေရသော ဘဝသို့ ရောက်ရှိနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြန်မာနိုင်ငံတွင် သေဒဏ်၊ သေမိန့်နှင့် ပတ်သက်၍ သေနတ်ဖြင့် စစ်ခတ်စီရင်ခြင်း၊ အဆိပ်ဓာတ်ငွေ့ဖြင့် စီရင်ခြင်း၊ လျှပ်စစ်ကုလားထိုင်ဖြင့် စီရင်ခြင်းတို့ မရှိဘဲ ကြိုးစင်၊ ကြိုးဒဏ် တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ သေဒဏ်ကို စီရင်ခြင်းဖြစ်သည်။ စာရေးဆရာ ရန်အောင်မောင်မောင်၏ ကြိုးဒဏ်စီရင် ခြင်းနှင့် ကြိုးစင်ပေါ်မှ မှတ်စုများစာအုပ်သည် ၉၆၆ခုနှစ်၌ စာပေဗိမာန် ၏ ဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ် စာပေဆုရရှိခဲ့သည်။ စာပေဆု ရွေးချယ်ရေးအဖွဲ့၏ မှတ်ချက်မှာ ကြိုးမိန့်ကျပြီး သူတစ်ယောက်၏ စိတ်ဝေဒနာခံစားမှုနှင့် ယင်းအအခြေအနေကို ရေးသားထားသည်။ မှတ်စုစာအုပ်ဆိုသည့်အတိုင်း ကြိုးသမားတို့နှင့် ပတ်သက်သမျှ ထောင်တွင်းဘဝကို ဗဟုသုတဖြစ်စဖွယ် သင်ခန်းစာယူဖွယ်ရာ ရေးသားထားသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမှန်အားဖြင့် ဥပဒေအရ တာဝန်ဝတ္တရားအတိုင်း ကြိုးပေးသတ် ဖြတ်နေရသော်လည်း သက်ဆိုင်ရာ ထောင်အရာထမ်း၊ အမှုထမ်းတို့သည် ထိုကိစ္စကို များစွာစက်ဆုပ်ရွံရှာကြသည်။ ကြိုးဒဏ်ခံရသူနှင့် ကြိုးပေးရ ည့်သူများမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရန်ငြိုးရန်စလည်းမရှိ၊ ခိုက်ရန်ဒေါသလည်း ဖြစ်ကြပါဘဲလျက် သွေးအေးအေးဖြင့် လူတစ်ယောက်၏အသက်ကို သတ်ဖြတ် ရခြင်းမှာ အမှန်ပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ဖြစ်ကြောင်း စာရေးဆရာ ရန်အောင်မောင်မောင်က အကျယ်တဝင့် ရေးသားတင်ပြထားသည်။ ယင်း အရေးအသား၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သေဒဏ်ကို ဖျက်သိမ်းပစ်ရန် ဦးတည် ပေသည်။          \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်တစ်ဦးမှာ စာရေးဆရာ မင်းသူရိန်ဖြစ်သည်။ “ဘဝပုံ အတွေ့အကြုံများ' \u003cspan\u003eဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ် စာအုပ်ဖြင့် ၁၉၆နှစ်တွင် ဆ ဆုရရှိခဲ့သည်။ စာရေးဆရာ မင်းသူရိန်သည်လည်း စာရေးဆရာ န်အောင် ထောင်မောင်၊ မြောင်းမြမောင်ကိုတို့ကဲ့သို့ပင် ထောင်အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူ၏ “ဘဝကြေးမုံ အတွေ့အကြုံများ” စာအုပ်နှင့် ပတ်သက်၍ အချို့သော ရာဇဝတ်မှုများသည် စနစ်မကောင်းသဖြင့် ဖြစ်ပွားခံသည်လည်း ရှိသည်။ အလုပ်သမား၊ လယ်သမားတို့၏ ပင်ကိုစိတ်ဓာတ်သည် ရိုးသားပတ်ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်မှာ မှန်သော်လည်း ဖန်တီးလာသော အခြေ အနေကြောင့် ယင်းတို့အား ထောင်နှုတ်ခမ်းသို့ တွန်းပို့ခဲ့ကြလေသည်။ အလားတူ စာပေဗိမာန် စာပေဆုရရှိခဲ့သော ထောင်အကြောင်းရေးသားသည့် စာအုပ်နှစ်အုပ်ရှိသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           စာရေးဆရာ ထားဝယ်ကျော်မင်း၏ “သုံးထောင်စီ ကိုယ်တွေ့ မှတ်တမ်းဖြစ်ပြီး နောက်တစ်အုပ်မှာ စာရေးဆရာ ကျော်မြသန်း၏ “သာယာ တီထောင်မှ ငရဲခန်းများ” ဖြစ်သည်။ ယင်းစာအုပ်နှစ်အုပ်စလုံး ကိုယ်တွေ့ ထောင်နန်းစံခဲ့ရသည့် ကိုယ်တွေ့အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထားဝယ် ကျော်မင်းမှာ ဗြိတိသျှခေတ် ငြိမ်ဝပ်မှုကာကွယ်ရေးဥပဒေ(၂၆)အရ သခင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမ ၎င်း၏ဇာတိ ဖြစ်သော ထားဝယ်ထောင်၊ နောက် ပုသိမ်ထောင်သို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီး နောက် ဆုံး ထိုခေတ်က နာမည်ကြီးသော ရွှေဘိုထောင်သို့ ရောက်ခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဗြိတိသျှခေတ်တွင် ယင်းထောင်သုံးထောင်၌ ကြုံတွေ့ခံစားခဲ့ရ သော ဒေါသဖြစ်စရာ၊ စိတ်ဆင်းရဲစရာ၊ ခံပြင်းစရာများကို ကိုယ်တွေ့ခံစား ရေးဖွဲ့ထားသော စာအုပ်ဖြစ်သည်။ ၁၉၆၉ခုနှစ်တွင် စာပေဗိမာန်ဆု ရရှိခဲ့ သည်။ စာရေးဆရာ ကျော်မြသန်း၏ “သာယာဝတီထောင်မှ ငရဲခန်းများ’ ဝတ္ထု ကတော့ လွတ်လပ်ရေးရပြီးမှ ကိုယ်တွေ့ကြုံခဲ့ရသော သာယာဝတီထောင် အကြောင်းဖြစ်သည်။ သာယာဝတီထောင်မှာ အင်းစိန်ထောင်နှင့် မန္တလေးထောင်လောက် မကြီးကျယ်သော်လည်း နာမည်ဆိုးဖြင့် ထင်ရှားကျော်ကြား သည်ကတော့ ကြီးကျယ်လွန်းလှသည်။ ... .. . - စာရေးဆရာ ကျော်မြသန်းသည် ယင်းစာအုပ်ဖြင့် ၁၉၅၀ ခုနှစ် စာပေဗိမာန်စာမူဆု ဆွတ်ခူးရရှိခဲ့သည်။ စာပေဆုရွေးချယ်ရေးအဖွဲ့၏ မှတ် ချက်ကတော့ လူသားချင်းချင်း နှိပ်စက်ညှင်းပန်းရာတွင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သော သာယာဝတီထောင်တွင် စာရေးဆရာ ကျော်မြသန်း\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":43795213418645,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_08934fe4-7cdd-445f-93d0-99519b8d2305.jpg?v=1730281583"},{"product_id":"ထောင်မှုးကြီးသိန်ဝင်း-လူဝင်စား","title":"လူဝင်စား","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း ( ၁ )\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ် အင်းစိန်ထောင်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရာမှ ၁၉၈၄ ခုနှစ်တွင် ကော့သောင်းဆီအုန်းစိုက်ခင်းစခန်းသို့ ပြောင်းရွှေ့တာဝန် ထမ်းဆောင်ရသည်။ ပထမပါဆယ်ပါညန်းစခန်းတွင် ‘ထောက်ဌာန တာဝန်ခံအဖြစ် စခန်းတာဝန်ခံ၊ ထောင်ပိုင်ဦးယဉ်မောင်၏ လက်အောက် တွင် ထောက်ဂိုဒေါင်တာဝန်ခံ တပ်ကြပ်ဦးကုလားနှင့် တပ်သားသိန်းဦး တို့ရှိသည်။ ထောက်ဌာန၌ Hino (TE)ကားတစ်စီး၊ Hino (Ranger) တစ်စီးနှင့် ဇွဲလယ်ထွန်စက်ကြီးတစ်စီးရှိသည်။ ထို့ကြောင့် မော်တော် ယာဉ်နှင့်ဆီဂိုဒေါင်ကိုလည်း ကိုင်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားများမှာ ရိက္ခာသယ်ရန်၊ ဆီအုန်းမျိုးစေ့သယ်ရန်၊ ရဲဘက်များအပြောင်းအရွှေ့တွင် သုံးရန်အတွက်သာဖြစ်သည်။ နေ့စဉ် အသုံး မပြုပါ။ နေ့စဉ်သုံးသည်က လယ်ထွန်စက်ကြီးဖြစ်သည်။ လမ်းမှာ မြေ လမ်း၊ တောင်ဆင်း၊ တောင်တက်လမ်းများဖြစ်ကြ၍ မိုးရွာသည်နှင့် ကားများကို သုံးမရတော့ပါ။ လမ်းကချော်သည်။ ထွန်စက်ကြီးကတော့ နွေနွေ၊ မိုးမိုး၊ ဆောင်းဆောင်း အသုံးတည့်သည်။ ဥတုသုံးပါးခံသည်။ ထွန်စက်ကြီးကိုလည်း နောက်တွဲယာဉ်တပ်ဆင်၍ မိုးရာသီ၌ အသုံးမပြု နိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် ထွန်းစက်ကြီးကို လူများများစီးနိုင်ရန်၊ ပစ္စည်းတင် နိုင်ရန် နောက်ဘီးနှစ်ဘီးကြားတွင်တန်းရိုက်၍ ပျဉ်ကာထားသည်။ ထွန် စက်ဆရာကတော့ ဂမ္ဘီရတွတ်ကြီးဖြစ်သည်။ ပွင့်လင်းရာသီ၌ Hino ကားကြီးများကိုလည်း မောင်းသည်။ အခြားကာလများ၌ ထွန်စက်ကြီး ကိုသာ မောင်းတော့သည်။ ထွန်စက်ကြီးက သူ့အတွက် ရာသီမရွေး ဝင်ငွေရှာပေးသောကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂမ္ဘီရတွတ်ကြီးဟု အမည်ပေးရသည်ကတော့ တွတ်ကြီးတွင် ထူးခြားမှုရှိသည်။ အရက်လည်းသောက်သည်။ ပယောဂကုဆရာလည်း ဖြစ်သည်။ လူမှုဝန်ထမ်းလုပ်ငန်းလည်း လုပ်သည်။ ထွန်စက်ကြီး (၃) ကြိမ်မှောက်သော်လည်း တွတ်ကြီးဘာမျှမဖြစ်။ လိုက်ပါလာသည့် ခရီး သည်များသာ ဆေးရုံပို့ရသည်။ သူ့တွင် အစောင့်ရှိသည်ဟု တွတ်ကြီး က အမြဲတမ်းကြွားတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်လည်း စခန်းရောက်ခါစက ကော့သောင်းသို့ ရုံးကိစ္စနှင့် ရိက္ခာဝယ်ဆင်းရာ၌ တွတ်ကြီးထွန်စက်ကိုပင် အားကိုးရ သည်။ ကျွန်ုပ်တစ်ဦးတည်းတော့မဟုတ်။ ကော့သောင်းဆင်းသည်နှင့် ဈေးဆိုင်ဖွင့်ထားသော တွတ်ကြီးမိန်းမအပြင် အခြားဝန်ထမ်းများလည်း ဈေးဝယ်ရန် လိုက်ပါကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ထွန်စက်ပေါ်၌ လူကအပြည့်။ ထွန်စက်ကြီး (၃)ကြိမ် မှောက်ဖူးသော်လည်း တွတ်ကြီးက သတ္တိတော့အတော်ကောင်းသည်။ ထွန်စက်ကြီးကိုတွယ်တာစွာ ဆက်မောင်းတုန်းပင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ် ထောက်ဌာန၌ တစ်လခန့်ကိုင်ပြီးနောက် အခြေကျ၍အားချိန်ရလာသည်။ စခန်းတွင် ကရင်လူမျိုး ရဲဘက်မုဆိုးတင်မောင် ရှိသည်။ သူက စခန်းရှိအရာရှိဖို့အတွက် သားကောင်များ ရှာပေးရ သည်။ လက်နက်ကိုင်ဆောင်ခွင့် မရှိ၍ ကိုင်းထောင်ပြီး ကြက်၊ ငှက်၊ ဝက်၊ ချေတို့ကို ဖမ်းဆီးပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ရိက္ခာဂိုဒေါင်ထဲ၌ မုဆိုး တင်မောင် မင်းကိုင်းထောင်၍ ပစ်ခတ်ရရှိထားသော ချေသားရေ၊ ဝက်ဝံသားရေနှင့် ကျားနက်သားရေများ ရှိသည်။ သူကလည်း နေ့စဉ် ရှာရသူဖြစ်၍ သားကောင်မရလျှင် ကြက်၊ ငှက်ကို လေးခွနှင့်ပစ်လာ သည်။ နောက်ဆုံး ဘာမျှမရလျှင် ဇရစ်ရိုးချိုးပြီး ငါးဖမ်းပြန်လာတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့မနက် ကျွန်ုပ်၊ ထောင်မှူး ဦးမြင့်ဦးနှင့် ထောင်မှူး ဦးထွန်းအောင်လွင်တို့ မနက်စာ ထမင်းကြော်စားနေကြစဉ် မုဆိုးတင်မောင် အပြေးရောက်လာသည်။ , \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဆရာတို့ ကျွန်တော် ကိုင်းထောင်ထားတာ ဝက်သိုးကြီးမိ နေတယ်။ အဲဒါ လိုက်ပစ်ပေးပါဦး”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ် အခန်းထဲမှ ထောင်ပိုင်ဦးယဉ်မောင်ထွက်လာပြီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်နားမှာလဲတင်မောင်၊ အကောင်အတော်ကြီးသလား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကြီးတယ် ထောင်ပိုင်ကြီး။ အချိန် (၈၀)လောက်ရှိတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ ... ဘယ်သူသွားပစ်ကြမလဲ။ ကျွန်တော်က အရင်လိုက် ပစ်နေကျဆိုပေမဲ့ ဒီနေ့လည်း မွန်ကွပ်ကဲရေးရုံးမှာ အစည်းအဝေးရှိလို့အခုပဲ သွားရတော့မှာ။ ကိုသိန်းဝင်းက ပဲခူးရိုးမမှာ အမဲပစ်လာတော့ သွားမလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော်သွားပါ့မယ် ထင်ပိုင်ကြီး၊ တင်မောင်ရေ အတော် ဝေးသလားကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပါဆယ်ပါညန်း ရွာနားမှာဆိုတော့ နည်းနည်းတော့လှမ်းတယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော် တွတ်ကြီးထွန်စက်ကြီးနဲ့သွားမယ် ဆရာ၊ မြန် အောင်လို့ပါ” .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သွားပါခင်ဗျာ။ စိတ်ကြိုက်ရိုင်ဖယ်ကိုလည်း လက်နက်ခန်း ထဲက ရွေးယူသွားပါ။ သေနတ်တွေက အသစ်တွေပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်ဝက်ပစ်ရန်' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eထွန်စက်ကြီးပါ ယူသွားမည်ဆိုသဖြင့် ထောင်မှူး ဦးမြင့်ဦးနှင့် ဦးထွန်းအောင်လွင်တို့က ခနဲ့ကြသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုသိန်းဝင်း ကျွန်တော်တို့ ငရုတ်သီးပါ ထောင်းထားမယ် \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငရုတ်သီးတွင်မကဘူး ညနေ ဝက်ကလီစာနဲ့မြည်းဖို့ မဲခေါင် အရက်တစ်လုံးပါ ဝယ်ထား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုစဉ် ထောင်ပိုင်ဦးယဉ်မောင်က ဝင်ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ကိုမြင့်ဦးတို့က ကိုသိန်းဝင်းအကြောင်း မသိသေးလို့ပါ။ သူက ပဲခူးရိုးမမှာ နာမည်ကျော်မုဆိုးဗျ။ မရရအောင်ပစ်ခဲ့လိမ့်မယ်။ မယုံမရှိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \" ဟုတ်ကဲ့ပါဆရာ။ ကျွန်တော်တို့ ညနေစာအတွက် အရက်ပါ ဝယ်ထားပါ့မယ်။ ဟဲ ... ဟဲ... ဟဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနော်” မယ်သီးတွင်မကဘူး \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီမှာကိုမြင့်ဦး ဝက်မရခဲ့ရင် ခင်ဗျားတို့အရက်ဖိုးကို ကျွန် တော်လျော်မယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ် ယူနီဖောင်းလဲပြီး အသင့်မှာထားသော တွတ်ကြီး ထွန်စက်ဖြင့် မုဆိုးတင်မောင်ကိုပါခေါ်ကာ ထွက်လာကြသည်။ ပါဆယ် ညန်းဆီအုန်းခြံအဆုံးတွင် လက်ယာဘက်သို့ ချိုးဝင်ရသည်။ တော လမ်းဖြစ်သည်။ ဓနိတောအနီး ရိုးချောင်းရောက်တော့ ထွန်စက်ကြီး သွားမရတော့ (၄)ပေခန့်ကျယ်သော ရိုးပြတ်ကလေးဖြစ်သည်။ ဝါး တံတားလေးတော့ ခင်းထားသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ လမ်းဆင်းလျှောက်ကြတော့သည်။ ဓနိတောကိုဖြတ်တော့ အင်တိုင်းတော၊ သစ်ပင်ငယ် ကလေးများနှင့် ထမင်းဆုပ်ချုံ၊ နဘူးချုံနှင့် အိုးပုတ်ပင် ချုံကလေးများသာရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်တိုင်းတောကိုလွန်တော့ မြက်တောကကွင်းနှင့် ကိုင်းတော ပင်လယ်ကမ်းစပ်နှင့် နီးလာပြီဖြစ်သည်။ မြက်တောနှင့်ကိုင်းတောမှာ လည်း တောဝက်များသွားထားသဖြင့် လမ်းဖြစ်နေသည်။ မြက်ပင်ရှည် ကြီးများမှာ တောဝက်များ သွားလာပါများလွန်း၍ လိုဏ်ခေါင်းသဏ္ဌာန် အဝိုင်းအပေါက်ကြီးများ ဖြစ်နေသည်။ ရှေ့ဘက်၌ ဓနိတော၊ ဓနိတော အနီး၌ ညောင်ပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တင်မောင်ရေ ဘယ်နားမှာလဲကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ရှေ့က ဓနိတောစပ်မှာ ဆရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ် -မုဆိုးတင်မောင်နှင့်တွတ်ကြီးအား လုံခြုံရာ၌ ထားခဲ့ ပြီး တစ်ဦးတည်းရှေ့တက်ခဲ့သည်။ ညောင်ပင်ကြီးအောက်ရောက်သည် နှင့် တောဝက်သိုးကြီးမှာ လူနံ့ရသည်ထင့်။ အတင်းရုန်းကန်နေသည်။ သို့မှသာ ကျွန်ုပ် သတိပြုမိခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့က တောဝက်သိုးကြီး၏လေတင်အပေါ်က ကျနေသည်။ ထိုစဉ် “ထောင်း၊ “ဝုန်း' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟူသော အသံ ကြားရပြီး နင်းကိုင်းကျိုး၍ တောဝက်သိုးကြီးက ကျွန်ုပ်အား ပြေးထိုး သည်။ သတိရှိသော ကျွန်ုပ်ကလည်း လျှပ်တစ်ပြက် ပစ်ခတ်လိုက်ရ တော့သည်။ သူ\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒိုင်း”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ထိချက်မှာ မကောင်းပါ။ ဝက်သိုးကြီး၏တင်ပဆုံ ကိုသာ မှန်ပုံရသည်။ အတင်းတက်လာပြီး ထိုးပြန်သည်။ ကံကောင်း သည်မှာ နင်းကိုင်းနှင့် ဓနိပင်ငြိနေ၍ ကျွန်ုပ်ထံသို့ ရောက်မလာ။ သို့သော် (၁၀)ပေခန့် အကွာအဝေးဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ် ကျည်သစ်လဲပြီး , \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝက်သိုးကြီးခေါင်းအား အနီးကပ် ပစ်ခတ်လိုက်ရတော့သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒိုင်း”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အူး ••• ဗုန်း”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်ဘက်မှ လက်ခုပ်သံများကြားရသည်။ မုဆိုးတင်မောင် နှင့် ထွန်စက်ဆရာတွတ်ကြီးတို့က BRAVO လုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာတော်ပါပေတယ်။ တခြား သေနတ်သမားဆိုရင် ပြေး တော့မှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေးကွ .. ငါလည်း ကံကောင်းပါတယ်၊ ဓနိပင်နဲ့ သုတ် ကိုင်းငြိနေလို့။ ကြိုးပြတ်သွားရင်တော့ ငါလည်းမလွယ်ဘူး။ ရှေ့က ကိုင်းနေတဲ့ ညောင်ကိုင်းကြီးကို ခုန်ဆွဲရတော့မှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         \"  ဟုတ်တယ် ဆရာ၊ တောဝက်က မလွယ်ဘူး။ အလွန်မာန် ကြီးတဲ့အကောင်မျိုး။ ဝက်သိုးဆိုတော့ ပိုဆိုးတာပေါ့” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ ... သယ်ဖို့ စီစဉ်ကြ” ၊ ကျွန်ုပ် အသင့်ပါလာသော ရေဘူးကိုမော့နေစဉ် မုဆိုးတင်မောင်နှင့် တွတ်ကြီးတို့ ဝက်သိုးကြီးအား သယ်ဆောင်ရန် စီစဉ်နေ ကြသည်။ ဝက်သိုးကြီးမှာ အချိန် (၈၀)ခန့်ရှိ၍ ဝက်တုပ်တုပ်ပြီး ကိုင်း လျှို့၍ထမ်းကြရာ မနိုင်မနင်းပင်။ ကျွန်ုပ် သူတို့နောက်မှ သေနတ် ထမ်း၍ လိုက်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်၏ ကော့သောင်းစခန်းရောက် ပထမဆုံးပွဲ ပင်ဖြစ်သည်။ ရိုးချောင်းဖြတ်ပြီး ထွန်စက်ပေါ်တင်တော့လည်း သူတို့ နှစ်ဦးတည်းမနိုင်၍ ကျွန်ုပ်ပါ ကူရသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စခန်းသို့ ကျွန်ုပ်တို့အောင်ပွဲခံပြီး ပြန်လာကြသည်။ ထောင်မှူး ဦးမြင့်ဦးနှင့် ဦးထွန်းအောင်လွင်တို့ကလည်း ကတိအတိုင်းပင်။ မဲခေါင် အရက်ပုလင်းကြီးတစ်လုံး ဝယ်ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုယ့်ဆရာက အပြောနဲ့အလုပ် ညီပါပေတယ်။ ကျွန်တော် တို့ကလည်း ကတိအတိုင်း အဆင်သင့်ပါဗျား၊ ငရုတ်သီးလည်း ထောင်း . ထားတယ်။ အရက်ပုလင်းလည်း ဝယ်ထားတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးမြင့်ဦးက ပြောလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါနဲ့ထောင်ပိုင်ရော၊ အစည်းအဝေးသွားပြီလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သွားပါပြီဗျာ သူက ခင်ဗျားလက်ကိုယုံလို့ အရက်ပုလင်း ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံထုတ်ပေးသွားတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဆိုရင်လည်း စောစောစီးစီးချကြတာပေါ့ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒီအတိုင်းပါပဲဗျား ထောင်ပိုင်ကြီး ခင်ဗျားကိုဂုဏ်ပြုတဲ့ အနေနဲ့ ဦးသိန်းဝင်းပြန်လာရင် ပင်ပန်းလာမှာ စောစောစီးစီး ဧည့်ခံ လိုက်လို့ ပြောသွားပါသဗျာ။ ဆရာ့စိတ်တိုင်းကျ သုံးဆောင်တော်မူပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခင်ဗျားတို့ကရော”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟဲ ...ဟဲ ... ပါရမှာပေါ့ဗျာ။ ဒီပွဲမျိုးက ရှားတယ်လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မုဆိုးတင်မောင်မှာ ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် တောဝက်ကြီး၏ သိုအုံကြီးအား ဝိုက်၍ လှီးနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးမြင့်ဦး ။          “တင်မောင်ရေ၊ ငါတို့ အဲဒါကြီးကို မစားဘူးနော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စားဖို့ မဟုတ်ပါဘူး ဆရာရဲ့။ ပယ်ထုတ်ပစ်တာပါ။ ဒါကြီးကို ထုတ်မပစ်ရင် နာရီဝက်ကျော်တာနဲ့ တစ်ကောင်လုံး သိုနံ့ပျံ့သွားရော စားလို့ မကောင်းတော့ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မုဆိုးတင်မောင်၏ ကျွမ်းကျင်မှု၊ အရာရှိဖိုမှ ထမင်းချက်များ ၏မြန်ဆန်မှုကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ မနက်(၁၀)နာရီခန့်မှာပင် စားပွဲထိုင်၍ စားသောက်ကြသည်။ လတ်ဆတ်ပြီး ကိုယ်တိုင်ပစ်သောအသားဖြစ်၍ အတော်စားကောင်းသည်။ ဆောင်းဦးပေါက် စားပင်ပေါ၍ ထင်သည်။တောဝက်ကြီးမှာ အဆီကပ်နေသည်။ တောဝက်တို့ထုံးစံ ရန်သူများပြီး ပြေးလွှားနေကြသဖြင့် အဆီက အိမ်ဝက်တွေလို မထူပါ။ ကတ်ထူပြား တစ်ချပ်စာခန့်သာရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေ့ ထိုအချိန်မှစ၍ မုဆိုးတင်မောင်ကိုင်းထောင်၍ မိသော တောဝက်နှင့်ချေတို့အား ကျွန်ုပ်ပင် လိုက်လံပစ်ခတ်ပေးရသဖြင့် ကျွန်ုပ် လည်း မုဆိုးပြန်ဖြစ်လာသည်။ ဆီအုန်းစိုက်ကွင်းကြီး ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် တနင်္သာရီရိုးမအခြေကို အတော်နှံ့စပ်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုးတင်မောင်ကတော့ ည၊ မနက် တစ်ဦးတည်း တောဝင် သည်။ အကောင်ကြီးများ မမိသောနေ့တွင် ကျွန်ုပ်အားလာမခေါ်ပါ။ သူ့ဘာသာဖြေရှင်းပြီး တောကြက်၊ ရစ်ကြက်၊ ရေလှောင်၊ ဖွတ်၊ သင်း ခွေချပ်၊ ဖြူးတို့ကို နေ့စဉ်ပင် ဖမ်းဆီးမိလာသည်။ အရာရှိဖိုအတွက် ဟင်းစားကတော့ မပြတ်ပါ။ တင်မောင်ရှာပေးသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အဖွဲ့ ဟင်းကောင်းစားရသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46223976038549,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_69663e58-d7ec-4560-a7ae-7193968b5129.jpg?v=1730281593"},{"product_id":"ထောင်မှုးကြီးသိန်ဝင်း-ဝိုင်းစိန်မ","title":"ဝိုင်းစိန်မ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တောင်ငူနှင့်ဖြူးမြို့ကြား အနောက်ဘက်အလယ်ရိုးမနှင့်အနောက်ရိုးမတောင်ပေါ်တွင် မြသိန်းတန်ဘုရားရှိသည်။ မြသိန်းတန် ဘုရားမှာ ဦးသိန်း၊ ဒေါ်မြနှင့် သားဖြစ်သူ ကိုတန်တို့ ကုသိုလ်ပြု တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၍ ““မြသိန်းတန်\" ဘုရားဟု ကမ္ပည်းတင်ကြောင်း သိရသည်။ ဘုရားအောက်အဆင့် အလယ်ရိုးမတောင်စွယ်ပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းဘုရားပျက်တစ်ဆူရှိသည်။ “အမင်မင်းနိုင်” ဘုရားဟု ဘွဲ့တော်ရှိသည်။ ဤဘုရားအားပြင်ဆင်ရန် ကြိုးစားကြသော အလှူရှင် - များ အထမြောက်၊ အောင်မြင်ခြင်းမရှိကြေး၊ အချို့ဆိုလျှင် ကျန်းမာရေး ညံ့ပြီး၊ သေဆုံးခြင်းသို့ပင် ရောက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် အမင်းပေးနိုင် ဘုရားအား ပြင်ဆင်ရဲသူပင် မရှိတောဘုရား၊ တောင်ဘုရားအဖြစ်သာ နှစ်ပေါင်းများစွာ တောထဲ၌ ရပ်တည်ခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမင်းမင်းနိုင်ဘုရားအား တပင်ရွှေထီးနှင့် ဘုရင့်နောင်တို့ ဟံသာဝတီသို့ဝင်တိုက်ရာတွင် ဖြူးချောင်းအနီး၌ တပ်ချနားရင်း တည် - ခဲ့သည်ဟုအဆိုရှိသည်။ မူလတည်ခဲ့စဉ်က သုံးတောင်ပြည့်ဘုရား အလေးသာဖြစ်သည်။ ဌာပနာပစ္စည်းအဖြစ် တပင်ရွှေထီးက သန်လျက်၊ ဘုရင့်နောင်က နဝရတ်လက်စွပ်။ မိဖုရားခင်ခင်ကြီးက လည်ဆွဲဘယက် လှူဒါန်းခဲ့သည့်အပြင် ဟံသာဝတီအားလုပ်ကြရာတွင် အောင်မြင်သဖြင့် ဓာတ်တော်(၄)ဆူ ပင့်ဆောင်ရရှိခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          - တစ်ဆူအား တောင်ငူရွှေဆံတော်၊ တစ်ဆူအား ဖြူးအရှေ့ ဆက်ရှိ အဘယမုနိဘုရား၊ နှစ်ဆူအား အမင်းမင်းနိုင်ဘုရားတွင် လှူဒါန်းခဲ့သည်။ အမင်းမင်းနိုင်ဘုရားမှာ ပြည်လုံးချမ်းသာဘုရား၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်မြေဘုရား၊ မင်းလမ်းဘုရားဟူ၍ ဘွဲ့တော်လေးမည်ရှိသည်။ ကတ်တော်များ ကိန်းအောင်းမွေ့လျော်သဖြင့် နွေရာသီတပေါင်းလတော် ဇာတ်တော်ကွန့်မြူးတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဓာတ်တော်ကွန့်မြူးရာတွင် အလယ်ရိုးမတောင်စွယ်ပေါ်မှ အဖြူ၊ အစိမ်း၊ နီ၊ ပြာ၊ ဝါ ရောင်စုံကွန့်မြူးသည်ကို ဖြူးနှင့်ဇေယျဝတီ မြို့စပ်မှ အတိုင်းသား မြင်တွေ့ဖူးမြော်နိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e.           ကျွန်ုပ်တို့ ကိုးကွယ်သောဆရာတော်မှာ ဖြူးချောင်းတစ်ဘက် တမ်းတွင် တောရဆောက်တည်နေပြီး တစ်ပါးတည်းကစာရီ ကျင့်သုံး နေထိုင်တော်မူသည်။ ပါတီကောင်စီခေတ်ကဖြစ်၍ တစ်နေ့တွင် ပါတီ သူနပ်ဥက္ကဋ္ဌ ဦးသောင်းရွှေနှင့် အတွင်းရေးမှူး ဦးကျော်မြင့်တို့ ဆရာတော် အား လာရောက်ဖူးမြော်ကြသည်။ မန္တလေးမှဒကာမကြီးတစ်ဦးလည်း အတူပါလာသည်။ အမင်းမင်းနိုင်ဘုရားအား ကိုးတောင်ပြည့်ဘုရား အဖြစ် ပြန်လည်ပြုပြင်ရန်နှင့် ထီးတော်သစ်တင်ပူဇော်ရန်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာတော်ဘုရားမှ မေးမြန်းရာ ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နေပါဦး ဒကာတို့ရယ် တောဘုရား၊ တောင်ဘုရားကို ဘယ် `လိုပတ်သက် ဆက်နွယ်မှုနဲ့များ အခုလို ရောက်လာကြတာလဲ” . ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဥက္ကဋ္ဌ ဦးသောင်းရွှေ “တပည့်တော်တို့နဲ့တော့ မပတ်သက် ပါဘူးဘုရား။ ဒီက ဒကာမကြီးက ဖြူးမြို့က အမျိုးထံလာလည်ရင်း - အိပ်မက်မက်လို့ သဒ္ဓါပေါက်ပြီး လှူဒါန်းလိုတာပါဘုရား။ အဲ့ဒါ တပည့်တော်တို့ထံကို အကူအညီတောင်းလို့ တပည့်တော်တို့ကလည်း ကကထ ပြုပြီး နိုင်သမျှကူညီဆောင်ရွက်ဖို့ လိုက်လာကြတာပါဘုရား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \"အိမ်း... အိမ်း ... သာဓု ... သာဓု ... သာဓု\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါနဲ့ .. ဒကာမကြီးအိပ်မက်ကို ပြောပါဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တပည့်တော်မက မန္တလေးကပါဘုရား၊ ရွှေဆိုင်လုပ်ငန်း လုပ်ပါတယ်ဘုရား၊ ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်က တပည့်တော်မရဲ့အမျိုးတစ်ယောက် မကျန်းမာတာနဲ့ ဖြူးမြို့ကိုရောက်ပါတယ်ဘုရား၊ ရောက်တဲ့နောက်တစ်ည မှာပဲ အလယ်ရိုးမပေါ်က စိမ်းဝါ၊ ဖြူပြာ အလင်းရောင်တွေမြင်ရလို့ မေးမြန်းကြည့်တဲ့အခါ ဒီက “အမင်းမင်းနိုင်” ရှေးဟောင်းဘုရားက ရောင်ခြည်တော်လွှတ်ကြောင်း သိရပါတယ်ဘုရား။ အဲ့ဒါကြောင့် အားရ ပါးရဖူးမြော်ပြီး ဘုရားကိုအနီးကပ်ဖူးမြော်ချင်စိတ် ပေါ်မိပါတယ်ဘုရား၊ ဘုရားကိုလာရာလမ်းက လယ်ကွင်းတွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တောလမ်း - ခရီးဖြစ်လို့ လမ်းကြမ်းကြောင်းသိရတာကြောင့် မိန်းမသားမို့ စိတ်လျှော့ထားရပါတယ်ဘုရား။ အဲ ... မနေ့က အိပ်ပျော်နေစဉ် အိပ်မက်ထဲမှာ ဦးပြည်းခေါင်းတုံးကို ပန်းရောင်ပဝါပတ်။ အညာဖျင်ပင်နီအင်္ကျီဝတ်၊ ကွက်တုံးပုဆိုးစည်းထားတဲ့ ဗလကောင်းကောင်းလူကြီးဟစ်ယောက်ရောက်လာပြီး ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နင် ဘုရားဒါယကာလုပ်ပါလား။ အလယ်ရိုးမပေါ်က ရှေး ဟောင်းဘုရားကို ပြင်ဆင်ပြီး ကိုးတောင်ပြည့်စေတီတည်ပါ။ ထီးတော် တင်ပါ။ နှင့်အမျိုးလည်း နေကောင်းသွားမယ်။ နင်လည်းလုပ်ငန်းတွေအောင်မြင်ပြီး ဆထက်တံပိုးချမ်းသာမယ်။ ဘုရားဒါယိကာမလည်း ဖြစ်မယ်”လို့ အိပ်မက်ပေးပါတယ်ဘုရား။ တပည့်တော်မက ဘယ်ဘုရား လည်းလို့မေးတော့ အဲ့ဒီအနားမှာ တောရဆောက်တည်နေတဲ့ ဆရာတော်တစ်ပါးရှိတယ်။ ဆရာတော်နဲ့ တိုင်ပင်ပြီးလုပ်ပါ။ ဘုရားကတော့ နှင်ရောက်စညက ရောင်ခြည်တော်ကွန့်မြူးပြီး ဖူးခဲ့ရတဲ့ဘုရားလို့ ပြောပါတယ်။ တပည့်တော်မလည်း အလွန်ဝမ်းသာသွားပါတယ်ဘုရား။ သေခင်၊ မအိုခင်၊ မနာခင်၊ ဘုရားဒါယိကာမဖြစ်ချင်တဲ့ ဆန္ဒပေါ်နေတာ ကြာပါပြီဘုရား။ အဲ့သည့်လူကြီးကို တပည့်တော်မက ဆရာကြီးကရော ဘယ်မှာနေပါသလဲလို့မေးတော့ ငါက ဘုရားခြေတော်ရင်း၊ ဖြူးချောင်းစပ် မှာနေတာတဲ့ ထင်ထင်ရှားရှားပါပဲဘုရား။ ဒါကြောင့် ဒီကသက်ဆိုင်ရာ လူကြီးတွေကို အကူအညီတောင်းပြီး ဆရာတော်ဘုရားကို လာရောက်ဖူး နော်တိုင်ပင်ရတာပါဘုရား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e,           ဆရာတော် ... .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဪ ... ခွင့်ပြုပြီကိုး၊ ဒကာမကြီးနဲ့ ပဋ္ဌာန်းဆက်ထင် ဒါရဲ့။ အဲ့သည် ဦးကတုံးက လူထူးဆန်းကြီးကွဲ၊ ကြုံရခဲတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရင်က ဒီအမင်းမင်းနိုင်ဘုရားကို ပြုပြင်ချင်တဲ့သူတွေ ပေါ် ခဲ့ပါတယ်။ လမ်းခရီးက မိုးရာသီ၊ လာဖို့မလွယ် နွေရာသီလည်း လယ် ၁ တန်သင်းရိုးဖြတ်ပြီး လှည်းနဲ့သာလာနိုင်တာမို့ ကုန်ကျစရိတ်နဲ့ အကို ကို တွက်ပြီး လက်လျှော့သွားကြတာ များပါတယ်။ အုတ်၊ အတေ၊ ထုံး၊ ကျောက်တွေကို လှည်းနဲ့သာ သယ်ရမှာမို့ အချိန်ကုန်၊ ငွေကုန်မယ်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒကာမကြီး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တပည့်တော် တတ်နိုင်ပါတယ်ဘုရား၊ အရှင်ဘုရားက ဦး - ဆောင်ပြီး စီစဉ်ပေးပါဘုရား။ ထီးတော်ကိုတော့ `တပည့်တော်မှ စိတ် တိုင်းကျ မန္တလေးကပဲ လုပ်ဆောင်ပြီး ယူလာပါ့မယ်ဘုရား” မှ ဥက္ကဋ္ဌ ဦးသောင်းရွှေ “တပည့်တော်တို့ဘက်ကလည်း ထို အပ်ရင် ဘူနိုဇာနဲ့မြေလမ်းထိုးပြီး လမ်းဖောက်ဖို့ အစီအစဉ်ရှိပါတယ်ဘုရား ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာတော် ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e,           “ဒကာကြီး ... , \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဲ့ဒီကိစ္စကိုတော့\u003c\/span\u003e ́လက်လျှော့ပါ။ လမ်းဖြစ် . သွားလို့ ကောင်းပေမဲ့ အကုန်အကျများမယ်။ လယ်ယာတွေ ပျက်စီး . ကုန်ပြီး လယ်သမားတွေ ထိခိုက်မယ်၊ လှည်းနဲ့သာလုပ်ကြပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အတွင်းရေးမှူး ••• - - -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အရှင်ဘုရား၊ တပည့်တော်တို့ ယခင်ကလည်း ရောက်ဖူးတဲ့ • အနေအထားကို သိပါတယ်ဘုရား။ ဘုရားရင်ပြင်တော်နဲ့ ချောင်းကင် ပါးကြားမှာ အက်ကွဲကြောင်းချောက်ကြီးရှိတယ်ဘုရား။ အဲ့ဒါကြီးကို မြေဖို့မှဘုရားရင်ပြင် ကျယ်ဝန်းမှာပါဘုရား၊ မြေဖို့မယ်ဆိုရင်တောင် မြေကား၊ လေးငါးဆယ်စီးလိုမယ်ထင်ပါတယ်ဘုရား၊ ဒါကြောင့် ကားလာ ဖောက်ဖို့ စိတ်ကူးမိတာပါဘုရား။ ကျောက်ခင်းလမ်းမဟုတ်ဘဲ ယာ မြေလမ်းဖောက်မှာပါဘုရား” .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဆရာတော် ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           . “ဒကာကြီး သည်းခံပါ။ အကုန်အကျများမယ်။ အချို့ ကုန်မယ်။ အဲ့ဒီချောက်ကြီးကို မြေဖို့ဘို့ ဘုန်းကြီးတားခုံယူပါတယ် ဘုန်းကြီးနဲ့ဒကာတပည့်တွေ ရန်ကုန်ကလာကြလိမ့်မယ်။ ဘုန်းကြီးအဲ့ဒီကိစ္စကို တာဝန်ယူလိုက်မယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒကာမကြီး •••\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တင်ပါ့ဘုရား၊ ကုန်ကျစရိတ်ကို တပည့်တော်မှ တာဝန်ထား ပါဘုရား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာတော် ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e.          “မကုန်ပါဘူး၊ ဘုန်းကြီးတာဝန်ယူနေမယ့်ဥစွာ ဒကာမကြီးနဲ့ ဒကာတို့ဘက်ကသာ ပစ္စည်းနဲ့ပန်းရန်ကိစ္စ တာဝန်ယူပါ။ ဒါနဲ့ဘယ်တော့လောက်စ,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြမလဲ” \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒကာမကြီး... - , , ,\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တပည့်တော်မကတော့ တပေါင်းလပြည့်အမီလုပ်ချင်တယ် ဘုရား၊ တစ်လလောက်တော့ အချိန်ရပါတယ်။ မနက်ဖြန်ကစပြီး အုတ်” သဲ၊ ဘိလပ်မြေနဲ့ လိုအပ်တာတွေကို ပို့မယ်ဘုရား ထီးတော်ကိုတော့ မန္တလေးပြန်မှာရမှာပါဘုရား။ အရှင်ဘုရားက အတိုင်းအထွာ မိန့်တော် မူပါဘုရား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာတော် ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e.           ကိုးတောင်ပြည့်ဘုရားဆိုတော့ ထီးတော်လုပ်တဲ့သူတွေ E အတိုင်းအထွာ သိပါတယ်။ အထူးမှာစရာ မလိုပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဥက္ကဋ္ဌ . . .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တင်ပါ့ဘုရား၊ တပည့်တော်တို့ ဘုရားတက်ဖူးရင်း အနေ အထား ကြည့်ချင်ပါတယ်ဘုရား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာတော် .. .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \"အိမ်း ... အိမ်း ... ကောင်းလေစွ၊ ကောင်းလေစွ၊ ကပ္ပိယကြီးဦးသီးကို ခေါ်သွားပြီး ကြည့်ကြကွဲ။ သူကလပ်ကျွမ်းတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက် (၃)ပါတ်အကြာတွင် ဆရာတော်ဘုရားက လူကြုံဖြင့် . ရန်ကုန် (အင်းစိန်)တွင်နေသည့် ကျွန်တော်တို့အား လှမ်းမှာတော့သည်။ထူးဆန်းနေသည်မှာ ကျွန်တော်တို့ကလည်း ဆရာတော်ဘုရားအား မဖူးရ သည်မှာကြာပြီဖြစ်၍ နောက်တစ်နေ့ (စနေနေ့) တွင် သွားရောက်ဖူးမြော် ကြရန် ဆန်၊ ဆီ၊ ဆား၊ ငရုတ်၊ ကြက်သွန်နှင့် ပဲအမျိုးမျိုးကို ဝယ်ယူ စုဆောင်းနေချိန်ဖြစ်၍ တိုက်ဆိုင်လှသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်တစ်နေ့ မနက် (၅)နာရီခန့်တွင် ကျွန်ုပ်နှင့်တပည့် (၆)ဦး၊ ပေါင်း ()ဦး ရိက္ခာ ပစ္စည်းအစုံအလင်ယူ၍ Hilux ကားကလေးဖြင့် ခရီးထွက်ခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖြူးမြို့ကိုရောက်တော့ နေ့လယ် (၁၂) နာရီထိုးခါနီးပြီဖြစ်၍ . နီးစပ်ရာဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် နေ့လယ်စာစားကြသည်။ ပြီးနောက် Hilux ကားအား ရဲစခန်းတွင် အပ်ရာပစ္စည်းများအား ခွဲဝေပြီး တစ်ဦးချင်၊ ထမ်းပိုးသယ်ဆောင်ရန်အတွက် စီစဉ်ရတော့သည်။ ဆန်တစ်အိတ်အား သုံးယောက်ခွဲသည်။ ဆီတစ်ပုံးအား ဝါးလုံးလျှို၍ နှစ်ယောက်ထမ်းသည်။ ဤ ငရုတ်၊ ကြက်သွန်နှင့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကိုတော့ ကျန် တပည့်နှစ်ဦးက ထမ်းကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြို့နယ်ရဲစခန်းမှ အနောက်ဘက် အလယ်ရိုးမ တောင်ခြေ မင်းလမ်းရွာအထိ ()မိုင်ကျော်ခန့် လယ်ကွင်းများကို ဖြတ်၍သွားကြ ရမည်ဖြစ်သည်။ မတ်လလယ်ဖြစ်၍ နေမှာလည်း အလွန်ပူလှသည်။ လမ်းတွင်ရှိသည့် ကုလားရွာများအနီးတွင်သာ သစ်ပင်ရိပ်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်လမ်းလုံး တစ်မျှော်တစ်ခေါ်ကု ရိတ်သိမ်းပြီးစ လယ်ကွင်။ များသာဖြစ်သည်။ နေမင်းကြီးက ခေါင်းပေါ်မှာဖြစ်သော်လည်း အနောက် - အရပ်လှည့်၍ ညို့မှိုင်းနေသော ရိုးမတောင်တန်းကြီးများအား မျက်နှာမူ၍ သွားရသောကြောင့် မျက်စိတော့အေးပါသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46223959457941,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_65c64d5a-05e9-4e4e-b5e7-c94e64b77727.jpg?v=1730281600"},{"product_id":"ထောင်မှုးကြီးသိန်ဝင်း-အီဒါးကျွန်း-ဆလုံနတ်ဘုရား-ရတနာသိုက်","title":"အီဒါးကျွန်း ဆလုံနတ်ဘုရား ရတနာသိုက်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း(၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမရှိခကဝတ္ထုဇာတ်လမ်းအကျဉ်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၂၀၁၀ ခုနှစ်ကျော်ကာလ တစ်ခုသော နွေဦးပေါက်ရာသီတွင် \" ကျွန်တော်နှင့် တပည့်လက်သားစုံညီစွာ ကျောက်ချည်နှင့် မန္တလေးမြို့များသို့ ခရီးထွက်ကြရင်း လမ်းတွင် အဝေးပြေးကားကြီး ပျက်နေသဖြင့် ဒုက္ခရောက် နေသောမွေးဖွားလုဆဲဆဲ မွေးလူနာဖြင့် ဆုံသဖြင့် ကူညီပြီး နေပြည်တော် ဆေးရုံသစ်ကြီးသို့ အချိန်မီပို့ပေးနိုင်သဖြင့် ချောမောစွာ မွေးဖွားနိုင်ခဲ့ သည်။ '\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မွေးလူနာ၏ ညီမတော်သူ၊ ဆရာမလေး စန္ဒိနွယ်က ကျွန်တော် တို့အဖွဲ့အား ကျေးဇူးတင်သဖြင့် ကျောက်ဆည်မြို့၊ ခရီးကြုံတွင် သူတို့နေ ထိုင်ကြသည့် မိဘများအိမ်သို့ ဝင်လည်ရန် စာရေးပေးသောကြောင့် ဝင်လည်ကြရာမှ ဆရာမလေး စန္ဒီနွယ်၏ ဘခင်ဖြစ်သူ အငြိမ်းစားတောခေါင်းကြီး i က ကျေးဇူးဆပ်သောအနေဖြင့် ကြေးနီပုရပိုက် (ရတနာပုံ) တစ်ခုကိုပေးရာ အသုံးလုံးလုပ်အားပေး ကျောင်းဆရာလုပ်ခဲ့သော ကျေးရွာများနှင့် မြစိမ်းဘုရားအား ဖွံ့ဖြိုးရေးကိစ္စများလုပ်ပေးပြီးသည်နှင့် ကျွန်တော်တို့ပျဉ်းမနား သစ်တောကြိုးဝိုင်းအတွင်းရှိ “အိမ်ရှေ့မြှောင်စခန်း” အား သစ်တောအုပ် ဦးကျော်စိန်ဝင်းတို့ လက်နက်ကိုင်သစ်တောအဖွဲ့ နှင့် တောနင်းရှာဖွေစဉ်းသစ်ခိုးသမားများနှင့် တွေ့ဆုံတိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး ရတနာမြေပုံရှိသည့် သိုက်အား ရှာဖွေတွေ့ရှိသော်လည်း ထိုမြေပုံက မြိတ်ကျွန်းစုဘက်သို့ ညွှန်းပြန်သဖြင့် ခေတ္တရပ်နားကြရပြန်သည်။ . ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျေးရွာများ ဖွံ့ဖြိုးရေး၊ ဘုရားနှင့်လမ်း၊ လျှပ်စစ်မီးသွယ်တန်း၍ တပေါင်းလဘုရားပွဲအပြီး မန္တလေးမှ ကျွန်တော်၏ ငယ်ချစ်ဟောင်းမမကြီး ၏သမီး ယွန်းပွင့်စံနှင့် ဆရာဝန်ကလေး မောင်ဇော်တို့ '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်္ဂလာပွဲပြီးမှ ဟန်းနီးမွန်းထွက်ရင်း မြိတ်ကျွန်းစုတွင် ရတနာသိုက်ပါရှာဖွေရန်\u003c\/span\u003e '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမရှိခဏ” လုံးချင်းဝတ္ထု၌ ရေးသားဖော်ပြခဲ့ပါသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြစိမ်းဘုရားတပေါင်းပွဲတော်ကြီးကို (၅) ရက်တိုင်တိုင် စည်ကား သိုက်မြိုက်စွာ ကျင်းပသည်။ ယခင်က လူသိနည်းသော တံတားဦးသွား ကားလမ်းအနီး ပန်းလောင်မြစ်ကမ်းဘေးမှ မြစိမ်းဘုရားနှင့် အုန်းလက်ကောက်ရွာ၊ နန္ဒီတောင်ရွာ၊ မြောက်ရွာ၊ နေပူရွာ၊ ကုန်းသာရွာတို့မှာ လျှပ် စစ်မီးတထိန်ထိန်၊ ပြန့်ပြူးသော အင်္ဂတေလမ်းကြီးကြောင့် ဘုရားပွဲတော် ရက်အတွင်း၌ပင် ထင်ရှား၍ လူသိများလာသည်။ အမရပူရလေယာဉ်ကွင်း ဖြင့်လည်း နီးပြီး ကျောက်ဆည်မြို့နယ်တွင် ထင်ရှားကျော်ဇောသော အုန်း လက်ကောက် ဆရာတော်ဘုရား၏ ဌာနေဖြစ်သဖြင့်လည်း မကြာမီ တောမြို့ ကလေးတစ်မြို့ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ . . .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘုရားပွဲပြီးတော့ ငွေစာရင်းရှင်းတမ်း လုပ်သည်။ လမ်းလုပ်ငန်း လျှပ်စစ်မီးတိုင်နှင့် မိုးကြိုးသွယ်တန်းခြင်း၊ ထရန်စဖော်မာဝယ်ယူခြင်း၊ ဇာတ် ပွဲအငြိမ့်ပွဲငှားခ၊ မြစိမ်းဘုရားအား ဘက်စုံမွမ်းမံပြင်ဆင်ခြင်း၊ ကျွေးမွေးစရိတ် နှင့် အထွေထွေ ကုန်ကျစရိတ်များ နုတ်ပြီးသော်လည်း သိန်း (၅၀၀) ကျော် ပိုနေသေးသည်။ အလှူရှင်များ လှူဒါန်းထားသော ရွှေငွေ၊ လက်ဝတ်လက် စားအဖိုးတန်ပစ္စည်းများမှာ ဘုရားဌာပနာတိုက်တွင် ထည့်သွင်းဒါန်းထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ကျွန်တော်တို့ရရှိထားသော ချစ်တီးတိုက်ဝါကြီးများအထဲ မှ ရွှေဒင်္ဂါးများပါ ရတနာကွမ်းအစ်ကြီး ( ) လုံးကို ကျောက်ဆည်မြို့ မြန်မာ့စီးပွားရေးဘဏ် (\u003c\/span\u003eSAFE BOX) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eထဲမှ လုံးဝထုတ်သုံးခြင်း မပြုရသေး\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အုန်းလက်ကောက်ဆရာတော်က ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ ... ဒကာကျောင်းဆရာ၊ ကောက်ခံရရှိငွေ၊ လှူဒါန်းငွေတွေ နဲ့ အသုံးစရိတ်ရှင်းတမ်းကို စေ့စပ်သေချာစွာ ရှင်းလင်းပြီးပါပြီး၊ နောင် ဆက် လုပ်ရမဲ့ တာဝန်တွေအတွက် ဂေါပကအဖွဲ့ ပြန်ဖွဲ့ဖို့ လိုပြီ။ အခု တစ်ထိုင် တည်း လူစုံတုန်း လုပ်လိုက်ကြရအောင်\" .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မှန်ပါ့ဘုရား ... ဂေါပက ဥက္ကဋ္ဌကတော့ ဆရာတော်ဘုရားပဲ ဆက် လုပ်စေချင်ပါတယ်ဘုရား။ အတွင်းရေးမှူးနဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေတော့ ပြန် ရွေးကြတာပေါ့ဘုရား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အတွင်းရေးမှူးက ကျောင်းဆရာလုပ်မှ ဖြစ်မှာပေါ့\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တင့်ပါဘုရား ... အတွင်းရေးမှူးဆိုတာက ဥက္ကဋ္ဌနဲ့ အနီးကပ် နေမှ ဖြစ်မှာပါဘုရား။ တပည့်တော်ကို အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးနေရာလောက်ပဲ ပေး ပါ ဘုရား\" . . ''\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖို့ ... အဲ့ဒါဆို ဘယ်လိုရွေးကြမလဲ” ၊\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တပည့်တော် စီစဉ်ထားပါတယ် ဘုရား။ အများသဘောမတူရင် လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ကန့်ကွက်နိုင်ပါတယ်\" ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အတွင်းရေးမှူးကတော့ အုန်းလက်ကောက်ရွာ ဥက္ကဋ္ဌ ဦးသာနိုး ကလုပ်ပြီး ဘဏ္ဍာရေးမှူးက နန္ဒတောင်ရွာသူကြီး ဦးဓာတ်မှီ၊ အဖွဲ့ဝင် (၁) က နန္ဒီမြောက်ရွာသူကြီး ဦးလှထွန်းက လုပ်ပါ။ အဖွဲ့ဝင် (၂) ကတော့ ကျွန်တော်လုပ်ချင်ပေမဲ့ ခရီးဝေးတာကြောင့် ကုန်းသာရွာက ဦးအောင်သန်းကလုပ်ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဖြင့် ကျောင်းဆရာလေးက ဘာလုပ်မှာလဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တပည့်တော်က အဝေးရောက်မို့ အတိုင်ပင်ခံအကြံပေး လုပ် မယ်။ ငွေထုတ်၊ ငွေသွင်း ဘဏ်လုပ်ငန်းဆိုင်ရာကိုတော့ (JOINT) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလုပ်ထား ပြီး ဥက္ကဋ္ဌ၊ အတွင်းရေးမှူး၊ ဘဏ္ဍာရေးမှူး (၃) ဦးလက်မှတ်စုံမှထုတ်၊ သွင်း လို့ရတဲ့စနစ်ကို လုပ်စေချင်ပါတယ်”\u003c\/span\u003e | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆရာတော်က ... \u003c\/span\u003eA, \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကဲ ... အားလုံး သဘောတူကြသလား”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တူပါတယ်ဘုရား” - “အေး သဘောတူရင်လည်း ဘုန်းကြီးမိန့်မယ်။ ငွေသွင်းတာ ကတော့ ကိစ္စမရှိဘူး။ ငွေထုတ်ရင်တော့ ဒကာကျောင်းဆရာလေးဆီ ဖုန်း ဆက် သူ သဘောတူမှလုပ်၊ တကယ်တော့ ဒီငွေတွေဟာ ကျောင်းဆရာ လေးရှာဖွေထားတာ။ သူ့အလှူငွေက အများစုပဲ၊ ကြားကြရဲ့လား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တင်ပါ့ဘုရား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစည်းအဝေးပြီးတော့ ဘုရားပွဲတော်ပိုငွေ သိန်း (၅၀၀) ကျော် . အား နောက်တစ်နေ့တွင် ဘဏ်အပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ကြပြီး လျှပ်စစ်မီးသွယ်ရန် ငွေကြေးလိုအပ်သော အိမ်များအား (8) အတိုးနှုန်းဖြင့် ထုတ်ချေးရန်၊ကောက်ပဲသီးနှံပေါ်ချိန်ပြန်ဆပ်ရန်၊ သက်ဆိုင်ရာရွာသူကြီးနှင့် ဆယ်အိမ်ခေါင်း များက ထောက်ခံမှ ထုတ်ချေးရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိစ္စအဝဝပြီးတော့ နေ့လယ်စာ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းတွင် စား ကြပြီး ကျွန်တော်တို့ ဆရာတော်နှင့် သက်ဆိုင်ရာ ရပ်မိရပ်ဖများအား နှုတ်ဆက်ကန်တော့၍ မန္တလေးသို့ ပြန်တက်ခဲ့ပါသည်။ သမီး ယွန်းပွင့်စံ နှင့် ဆရာဝန်ကလေးကိုဇော်တို့ မင်္ဂလာဆောင်ရန် ကိစ္စနှင့် ပြင်ဦးလွင်မြို့၊ မိုးမခစံအိမ်သစ်ဆောက်လုပ်ရန် ကိစ္စများက ရှိပါသေးသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေ့ညနေစောင်း၊ မန္တလေးအိမ်ပြန်ရောက်တော့ ကောင်းစွာ အနားယူကြရင်း မင်္ဂလာဆောင်ကိစ္စနှင့် မိုးမခစံအိမ်ဆောက်လုပ်ရန်ကိစ္စ၊ မြိတ်ကျွန်းစုသို့ခရီးထွက်ရန် ကိစ္စများအား၊ ကျွန်တော်မမကြီးနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကြသည်။ တပည့်များကတော့ ခြံတွင်းဆင်း၍ သရက်ပင်ရိပ် ခုံ ပိုင်းတွင် ဝိုင်းဖွဲ့စားသောက်ရင်း အပန်းဖြေနေကြသည်။ ယွန်းပွင့်စံနှင့် - ဆရာဝန်ကလေး မောင်ဇော်တို့ကတော့ မောင်ဇော်မိဘများ အိမ်သို့ လိုက် သွားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မောင်မောင် ... သမီးတို့ မင်္ဂလာကိစ္စကတော့ မန္တလေးဟိုတယ် မှာ စီစဉ်ထားတယ်။ မင်္ဂလာအခမ်းအနားအပြီး ညစာစားပွဲလည်း ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲ့ဒီဟိုတယ်မှာပဲ သမီးတို့ (၂) ရက်၊ (၃) ရက်နေကြလိမ့်မယ်။ မိုးမခစံအိမ် အ သစ် ဆောက်လုပ်ရေးကိစ္စကတော့ မောင်မောင့်သဘောကျ စီစဉ်ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်း ... အကုန်အကျနည်းအောင် တိုက်ပျက်ကြီးက အုတ်တွေ ကို စံအိမ်ကြီးဝင်း ပြန်ခတ်မယ်။ အရင်အဆောက်အဦက သံထည်တွေကတော့ အင်္ဂလန်လုပ်သံထည်တွေမို့ အလွန်ကောင်းပြီး ခိုင်ခန့်သေးတယ်။ အဲဒါမျိုးတွေ ပြန်ဝယ်ရဖို့ မလွယ်တော့ဘူး။ ကျွန်တော်အရင် တစ်ထပ်တိုက် ကလေးဘဲ ပြန်ဆောက်ဖို့ ကြံရွယ်ထားပေမဲ့ ဆောက်လုပ်ရေးအင်ဂျင်နီယာ က (ရ) ဆောင်မြိုင် အိမ်ကြီးဖျက်တော့ သံထည်တွေ အများအပြားရပြီး ပိုနေတာကြောင့် နှစ်ထပ်တိုက်ဆောက်ဖို့ အကြံပေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခုခေတ်မီ အဆောက်အဦတွေမှာ အုတ်တိုင်၊ သစ်တိုင်မသုံး တော့ဘဲ သံထည်တွေပဲ သုံးတယ်တဲ့။ ဒါကြောင့် ပိုခိုင်ပြီး ပိုမြန်မယ်လို့ ပြောပါတယ်။ အပေါ်ထပ်၊ အောက်ထပ် အလယ်မှာ ဧည့်ခန်းကျယ်ကြီးတစ်ခု စီပါမယ်။ အိပ်ခန်းတွေကတော့ စင်္ကြံပတ်လမ်းနဲ့ အရှေ့ဘက်လှည့်၊ အနောက်ဘက်လှည့် ကျောချင်းကပ်တစ်ဖက် (၅) ခန်းစီ (၁၀)ခန်း ပါမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လှေခါးတစ်ဖက်မှာလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲဆိုတော့ (၁၀)ခန်း အပေါ်ထပ်မှာ ချည်း အခန်းပေါင်း (၂၀)ပါတယ်။ ခေါင်းရင်းဘက်က အခန်းတွေကတော့ နည်းနည်းကျဉ်းတယ်။ သီးသန့် တစ်ယောက်အိပ်ခန်းလုပ်ထားတာ အခန်း တိုင်းဧည့်ခန်း၊ အိပ်ခန်း၊ ရေချိုးခန်း အိမ်သာပါတယ်။ အောက်ထပ်မှာ လည်း ဒီအတိုင်းပဲ ဧည့်ခန်းကျယ်ကြီးက စားသောက်ခန်းမကြီးပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိုးမခဟိုတယ် ကိစ္စစိတ်အေးရပြီး မင်္ဂလာဆောင်ကိစ္စ ပြီးတာနဲ့ သမီးတို့ ဟန်းနီးမွန်းကိစ္စ ဆက်လုပ်ရမယ်။ မြိတ်မြို့မှာ ကျွန်တော့်သူငယ် ချင်း ရဲအုပ်ကြီး မောင်မောင်ဝင်းရှိတယ်။ တပည့်တွေရှိတဲ့ မြိတ်ထောင်ရှိ တယ်။ အကူအညီလိုအပ်ရင် ယူရအောင် ကြိုတင်ဆက်သွယ်ထားရမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တစ်နေ့မှစ၍ ကျွန်တော်နှင့်တပည့်များ မန္တလေးမှ နာမည် ကြီးဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီအား စာချုပ် ချုပ်၍ ပြင်ဦးလွင်သို့တက်ကာ လုပ်ငန်းကိစ္စအဝဝအား အပ်နှံသည်။ ကုမ္ပဏီကလည်း လျင်မြန်စွာ စတင်၍ အကောင်အထည်ဖော် လုပ်ဆောင်ပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမတင် သမီးယွန်းပွင့်စံနှင့် ဆရာဝန်ကလေး မောင်ဇော်တို့ မင်္ဂလာပွဲအား မန္တလေးဟိုတယ်တွင် စည်စည်ကားကား ခမ်းနားသိုက်မြိုက် စွာ ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့သည်။ မမကြီးနှင့် မောင်ဇော်တို့မိသားစုများမှာ မန္တလေး မြို့မျက်နှာဖုံးများ ဖြစ်ကြ၍ မင်္ဂလာဆောင်က အလွန်ကြီးကျယ်စည်ကား သည်။ ကျွန်တော့်ဘက်ကတော့ ကျွန်တော်၏ ကျောက်ဆည်မြို့နှင့် ပတ် ဝန်းကျင်မှ မိတ်ဆွေသင်္ဂဟများ ဖြစ်ကြပေတော့သည်။ ဧည့်သည် (၁ဝဝဝ)ကျော်လာသဖြင့် ဝက်ဝက်ကွဲစည်ကားသော မင်္ဂလာဆောင်ဖြစ်ပေတော့ သည်။ အကျွေးအမွေးကလည်း အလွန်ပြည့်စုံသည့်အပြင် ညစာ စားသောက် ဧည့်ခံပွဲကလည်း ခြိမ့်ခြိမ့်သဲသဲ စည်ကားလွန်းလှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46223972499605,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_67d9ca3d-593a-4932-9b8c-6dbb355eadba.jpg?v=1730281609"},{"product_id":"ထောင်မှုးကြီးသိန်ဝင်း-ဣထ္ထိရူပံ-ဗာလံနှင့်-ထောင်တွင်းဝတ္ထုတိုများ","title":"ဣထ္ထိရူပံ ဗာလံနှင့် ထောင်တွင်းဝတ္ထုတိုများ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကျဉ်းထောင်အတွင်း၌ ခါးအောင်ပုဆိုလျှင် လူတကာ သိကြ သည်။ အကြံအဖန်လုပ်ရာ၌လည်း နံမည်ကြီးသူတစ်ယောက်ဖြစ်၍ အကြံအဖန်အောင်ပုဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ လူက အသားဖြူဖြူ သေးသေး လူဖလံလေးဖြစ်သည်။ ရုပ်ချော၍အပြောလည်းကောင်းလှ သည်။ အပြင်၌ခါးပိုက်နှိုက်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်၍ လူဆိုးစာရင်းဝင် ဖြစ်သော် လည်း ထောင်းတွင်း၌ လူချစ်လူခင်များသည်။ တပည့်တပန်းလည်း ပေါများလှသည်။ သူကဆရာကြီး ထောင်ဝင်စာပေါများသူဖြစ်၍ အနီး၌ အချုပ်သား၊ အကျဉ်းသားများ ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝန်ထမ်းများနှင့် ပေါင်းသင်းရာ၌လည်း အောင့်ဘုကညက်သည်။ ဘယ်ဝန်ထမ်း၊ ဘယ်အထာဆိုသည်ကိုသိသည်။ ထောင်အရာရှိများကို လည်းခင်အောင်ပေါင်းတတ်သည်။ ဖင်ပေါ့သည်။ လက်မှုပညာည်း မျိုးစုံအောင်တတ်သည်။ ထောင်သို့မကြာခဏရောက်တတ်သူဖြစ်၍ထောင်ဆိုသည်မှာ သူ့အတွက် အမေ့အိမ် ခြင်ထောင်သဖွယ်ပင်း၊ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်နှင့် ထောင်သို့ရောက်သည့်ကာလသည် အောင်ဘု အတွက်အနားယူ အပမ်းဖြေချိန်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့ နေ့လည်စာ၊ စားပြီး၍ ကျွန်ုပ်ထောင်တွင်းရုံးသို့ ပြန်ဝင် လာရာ၊ ခေတ္တအမောဖြေပြီးသည်နှင့် အချုပ်သုံးဝန်ထမ်းတပ်သား ဂျမ်းဇော်နှင့် တပ်ကြပ်စံသိန်းတို့က `လာ၍သတင်းပို့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူသစ်ကြည့်ဖို့အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဆရာ” -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီနေ့လူများသလားကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တပ်ကြပ်စံသိန်းက “များတယ်ဆရာ၊ '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတနင်္လာနေ့ဆိုတော့ ပိတ်ရက် တွေခံနေလို့ ရဲစခန်းတွေက အချုပ်သားတွေကို သောကြာနေ့ညနကထဲ က- ပို့ထားကြတာ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေးပေါ့လေ၊ သူတို့စခန်းမှာက နေရာကျဉ်းလို့ ထောင်ကိုပို့ ကြတော့နေမှာပေါ့ ထူးခြားတာရှိသေးသလား\" . •\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ထူး၊ မထူးတော့မသိဘူးဆရာ ခါးအောင်သူတို့အဖွဲ့ တော့ ပြန်ဝင်လာကြပြန်ပြီ၊ ဒီတစ်ခါ (၅)ယောက်တောင်ဆရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “စီမံချက်ဖြစ်မှာပေါ့ကွာ၊ ဒီကောင်တွေကလည်း အခုတစ်လော အတော်သောင်းကျန်းနေတယ်ကြားတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တယ်ဆရာ၊ ကျောင်းသားကို ခါးပိုက်နှိုက်ပြီး ဓါးနဲ့ထိုး ထွက်ပြေးသွားတာ၊ ကျောင်းသားက သေသွားတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ-အဲဒါဆိုရင် ဆူးလေဘုရားနားက ကြေးနန်းရုံးကြီးရှေ့မှာ ဖြစ်တာဘဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာ ဘယ်လိုလုပ်သိတာလဲ၊ ဒီကောင်တွေကို ဖမ်းမိတာ မကြာသေးဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပြီးခဲ့တဲ့အပါတ်၊ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ကကွာ၊ အဲ့ဒီနေ့က ပိတ်ရက် ကဆုန်လပြည့်နေ့ကွ၊ ငါကညနေပိုင်းအားလို့ ဗိုလ်တောင်က ငါ့ အစ်ကိုကြီး ဦးကြည်ဆီကို အမှတ် (၈)လိုင်း ဟီးနိုးကားကြီးစီးသွားတာ၊ ကြေးနန်းရုံးကြီးရှေ့မီးပွိုင့်မှာ မီးနီနေလို့ ကားအရပ် ကျောင်းသားလေးကို ဓါးနဲ့ထိုးပြီးဆင်းပြေးသွားကြတာ၊ ဒီကောင်တွေအဖွဲ့ကိုး၊ တော်တော် ရက်စက်တဲ့ကောင်တွေပဲ၊ ပစ္စည်းလည်းနှိုက်သေး၊ လူသိတော့ ဓါးနဲ့ ၊ ထိုးသွားတာနေမှာပေါ့” .. ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါနဲ့ ဒီကောင်တွေက ဝန်ခံသလား စံသိန်း” .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဝန်မခံသေးဘူး ဆရာ၊ ရုံးတော်မှာ စစ်ဆေးမှပေါ်မယ်ထင် တယ် ဆရာ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဝန်မခံရင်တော့ ငါသက်သေလိုက်မယ်ကွာ၊ အဲဒီနေ့က အောင်ဘုနဲ့တူပါတယ်လို့ကြည့်နေတာ ဒီကောင်က ဦးထုပ်ဆောင်းပြီး မျက်မှန်တပ်ထားတော့ ရုတ်တရက်မမှတ်မိဘူး၊ ခါးပိုက်နှိုက်တွေကို ငါကမုန်းလို့ အရောမဝင်တာ၊ မင်းလည်အသိသားဘဲ၊ ကဲလာ လူသစ် ကြည့်ရင်း ဒီကောင်တွေနဲ့ တွေ့ကြတာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိပ်ဆောင် (၂) အောက် (ခ) ခန်းမှာ လူသစ်ခန်းဖြစ်သည်။ အကျဉ်းထောင်စည်းကမ်းဥပဒေများအား သင်ပေးရာနေရာလည်းဖြစ်၍ ဖုံစခန်းဟုလည်းခေါ်သည်။ ကျွန်ုပ်ရောက်သွားတော့ အချုပ်သား (၁၀၀)ကျော်ခန့်ပုံစံထိုင်နေကြသည်။ ပုံစံထိုင်သည်ဆိုသည်မှာ ထောင်အရာရှိ တစ်ဦးဦးလာလျှင် တင်ပျဉ်ခွေချိတ်၊ ခါးကော့၍ လက်နှစ်ဘက်အား ဒူးပေါ်တွင်တင်၍ ခေါင်းမတ်ထားရသော အနေအထားဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် စားပွဲနောက်ထိုင်ခုံတွင်ထိုင်သည်နှင့် အခန်းလူကြီးမြင့်ဦးက အော်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \"နေမြဲ \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချုပ်သားအားလုံး ပုံစံလျှော့၍သက်သာစွာပြင်ထိုင်ကြသည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှ အမှတ်အသားများအားကြည့်၍ မှတ်ပုံတင်စာအုပ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ရမည်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်မှ“ မြင့်ဦးရေ ဒီနေ့လူဘယ်လောက်ရှိသလဲကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူသစ် (၁၂) ဦးဆရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ အင်း ညနေစောင်း အာမခံလွတ်လူကလည်း တနင်္လာနေ့ဆို တော့များအုံးမှာ၊ အလုပ်ကတော့ ဆက်သွားတော့မှာဘဲ၊ ညကြတော့ လည်း တာဝန်မှူးကြီးကျတယ်ကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်တို့ လူသစ်ကြည့်ခြင်းကို စကြသည်။ မြင့်ဦးကစ၍ခေါ် သည်။ အစီအစဉ်အတိုင်းထိုင်နေသူများအနက်မှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တစ်ယောက်လာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစွန်ဆုံး၊ အစ၊ အချုပ်သားတစ်ဦးလာ၍ ကျွန်ုပ်ရှေ့တွင် ပုံစံရပ်သည်။ ပုံစံရပ်သည်ဆိုသည်မှာ သတိအနေအထားဖြင့် လက်နှစ် ဘက်အား ဆန့်တန်းကာရှေ့တွင်စု၍ ဆုပ်ထားရခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခန်းလူကြီးမြင့်ဦးကမေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “နာမည်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အဘအမည်-ဦးမောင်ကြိုင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အသက် - ရ၀ နှစ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟေ့ကောင် မင်းအဖေအသက်ကိုမေးတာမဟုတ်ဘူး မင်း အသက်ကိုမေးတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“၃၂ နှစ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အမိနာမ်မည်-ဒေါ်နှင်းစိန်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ကျား\/မ အလုပ်အကိုင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မ လယ်စိုက်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြင့်ဦး - “မင်းအမေကိုပြောတာမဟုတ်ဘူး မင်းကိုပြောနေတာ မင်းက မိန်းမလား၊ ယောက်ျားလား ငါ - တယ် လုပ်လိုက်ရ  \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘုန်း..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြိမ်းမောင်းသောစကားမပြီးမီ လက်ကပါသွားသည် အချိန်ကုန်မခံရ စေရန် ထောင်တွင်း၌လိုရှင်းတိုရင်းကိုသာ ပြောကြသည်။ အချို့ အချုပ် သား အကျဉ်းသားများမှာ အတော်ဒုန်းဝေးကြသည်။ တိုတိုမေး၍မရ ရှည်ရှည်ရှင်းပြမှနားလည် သဘောပေါက်ကြသဖြင့် အရာရှိလုပ်သူက စိတ်ရှည်ရသည်။ အရာရှိလုပ်သူကပါ ဟောက်ငမ်းဆဲဆိုလျှင်တော့ ထိုအချုပ်သား အကျဉ်းသားဝိုင်းသမခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့စိတ်ရှည်ရပါသည်။ မြင့်ဦးက ဆက်မေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e    “ကျား\/မ” အလုပ်အကိုင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ကျား၊ လယ်ထွန်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“နေရပ်လိပ်စာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အမှတ်မရှိ၊ လမ်းမရှိ၊ စဉ့်ငူကျေးရွာ၊ အင်းစိန်မြို့နယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘာမှု့လဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\" ခိုးမှု \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘယ်တရားရုံးလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အင်းစိန်မြို့နယ်တရားရုံး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ရုံးချိန်း”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“၁၈-၅-ရရ”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြင့်ဦး- ““ကိုယ့်ရုံးချိန်းကို မှတ်ထားကြပါ။ ရုံးချိန်းရက်မှာ လိုက်မခေါ် ရစေနဲ့ မနက်ထောင်ဖွင့်ပြီးတာနဲ့ အချုပ်ရုံးမှာသတင်းပို့ပြီးမှ ကိုယ့်ကိစ္စ ကိုယ်လုပ်ပါ၊ ရုံးထွက်အချိန်မှီမရောက်ရင်နာမယ်” ,\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အားလုံး  “ဟုတ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆက်လက်၍ အချုပ်သား၏ကိုယ်ပေါ်မှ ထင်ရှားသည့်အသံ အသားများအား အခန်းလူကြီးမြင့်ဦးကို လက်ထောက်၍အော်သည်။ ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဝဲရင်အုံမဲ့နက် (၁)”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ယာနဖူးစောင်းအမာရွတ် (၁)”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လည်တိုင်ရင်းမဲ့နက် (၁)”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ထောင်မှာအပ်နှံထားတဲ့ပစ္စည်းရှိသလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \" မရှိ \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သွားတော့ ဟိုဘက်မှာအေးအေးနေ၊ အားလုံးပြီးရင် ရေချိုး ရမယ်၊ ပြီး ညနေစာစားရမယ်၊ စကားမပြောရ၊ ဆေးလိပ်မသောက်ရ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့နှင့် လူသစ်ကြည့်လာကြရာမှ (၅၀)ကျော်တော့ ကျွန်ုပ်အတော် ပင်ပမ်းလာသည်။ ခေတ္တနား၍ ရေနွေးကြမ်းသောက်ရင်း အပမ်းဖြေရ သည်။ လူတစ်ယောက်ကို (၁)မိနစ်နှုန်းဖြင့် လူ (၁၂၁)ယောက်အတွက် (၂) နာရီကျော်ကြာပေမည်။ အသေးစိပ်လိုက်ရေးရလျှင်တော့ လွယ်မည် မထင်။ သျှတပ်ကြပ်စံသိန်းနှင့် မှတ်ပုံတင်အဖွဲ့က စစ်ဆေးရေးသွင်းထားခြင်းကို ကျွန်ုပ်က လူနှင့်တိုက်ဆိုင် စစ်ဆေးမေးမြန်းရုံသာဖြစ်သည်။ အနားယူပြီး ဆက်၍မေးရပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “နာမည်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အောင်ဘု”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ်အိပ်ငိုက်နေရာမှာ မျက်လုံးပြူးသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “အလို-မင်း ခါးအောင်ဘုမဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟုတ် ဆရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟိုနေ့က ကြေးနန်းရုံးကြီးရှေ့မှာဖြစ်တာ၊ မင်းတို့အဖွဲ့မဟုတ် လား၊ မှန်မှန်ပြော၊ “အဲဒီဟီးနိုးကားကြီးပေါ်မှာ ငါလည်းပါတယ် \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ‘အောင်ဘု အတန်ကြာစဉ်းစားပြီး “ဟုတ်ဆရာ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အေးအေး ညကျငါတာဝန်မှူးကြီးကျတယ် မင်းကိုလာတွေ့မယ် ဆက်မေးမြင့်ဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အဘအမည် - ဦးတုတ်ကြီး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အမိအမည် - ဒေါ်မိန်းကလေး\" .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “အသက် - ၃၅ နှစ်” ,\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကျား\/မ အလုပ်အကိုင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကျား၊ လက်သမား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနေရပ်လိပ်စာ - ၂၉\/ဘီ၊ ကျားလမ်း၊ ကျားကွက်သစ်၊ တွံတေးမြို့” . ,\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘာမှု့ဖြစ်သလဲ - ခါးပိုက်နှိုက်လူသတ်မှု\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဘယ်တရားရုံးလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကျောက်တံတားမြို့နယ်တရားရုံး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\" ရုံးချိန်း   ၁၂ - ၅ - ၇၇ \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အမှတ်အသား “ဝဲပါးပြင်မှဲ့နက် (၁)” .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e. “အောက်မေးရိုး မဲ့နီ (၁)”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ယားနား မှဲ့နက် (၁)”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ထောင်မှာအပ်နှံပစ္စည်းရှိသလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\" မရှိ \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သွားကော”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e. “ဟုတ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နေ့လယ် (၉) နာရီခန်းက လူသစ်ကြည့်လိုက်သည်မှာ ညနေ (၃) နာရီကျော်မှ ပြီးတော့သည်။ ပြီးတော့လည်း အနားမရ၊ အာမခံ လွတ်လူ လွှတ်ဝရမ်းများ တဖွဲဖွဲဝင်လာနေပြီဖြစ်၍ တစ်ယောက်ချင်း စစ်ဆေးရတော့သည်။ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ညနေ (၅) နာရီတွင် လွတ်လူများအား ထောင်ပိုင်ရုံးခေါ်၍ ပြပြီးလွှတ်ရသည်။ ပြီးတော့အချုပ်သားရုံးပြန်လည်ခံပြီးနောက် ပိတ်ရတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ည (၈) နာရီတွင် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အမှားအယွင်း - မရှိ တောင်ပိတ်၍ရသည်။ ထောင်ဆိုသည်မှာ “လူဘဏ်တိုက်ကြီး\"\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46223972434069,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_b604df68-eeaa-4953-90a3-3645b2b97c3b.jpg?v=1730281616"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/%e1%80%91%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%99%e1%80%be%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%9d%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8.oembed","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}