{"title":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်","description":"\u003ca href=\"https:\/\/my.wikipedia.org\/wiki\/%E1%80%94%E1%80%94%E1%80%B9%E1%80%92%E1%80%99%E1%80%AD%E1%80%90%E1%80%BA%E1%81%8A_%E1%80%90%E1%80%80%E1%80%B9%E1%80%80%E1%80%9E%E1%80%AD%E1%80%AF%E1%80%9C%E1%80%BA_(%E1%80%85%E1%80%AC%E2%80%8C%E1%80%9B%E1%80%B1%E1%80%B8%E1%80%86%E1%80%9B%E1%80%AC)\"\u003eစာရေးဆရာ၏ အတ္တုပ္ပတ္တိ\u003c\/a\u003e","products":[{"product_id":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်-ခင်ဦးစားငချစ်ညိုနှင့်အခြား၀ထ္ထုတိုများ","title":"ခင်ဦးစားငချစ်ညိုနှင့်အခြားဝထ္ထုတိုများ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကဲ.. ကျုပ်ကို အပြစ်တင်မနေစမ်းပါနဲ့ မယ်မင်းကြီးမရဲ့၊ ကျုပ် က ကျုပ်ကြိုက်တတ်တဲ့ အရည်ကလေးမို့ နှမြောမိတာ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လာပြန်ပြီလား... ဒီအရည်အကြောင်း၊ တော် မနေ့ကပဲ ဟို ဆရာဝန်ဆီ သွားသေးတယ် မဟုတ်လား၊ တော့်ကို အရက်မသောက်ရ ဘူးလို့ ပြောလိုက်တယ်ဆို...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမယ် မသောက်ရဘူးလို့ မပြောပါဘူး မြခင်ရ၊ ငါ့ကို အရက် သောက်လို့ ဘယ်လို ရောဂါရတယ်ဆိုတာ သူ့လူနာတွေဆီ ခေါ်ပြီး ပြတာပါပဲ။ အင်း... ဆရာဝန်ကလည်း သူ့ကိုယ်သူ သိကြားမင်းကြီး များ ထင်နေသလား မသိဘူး။ အလောင်းတော် ငတောလူကို ဆေးရုံ ခေါ်ပြီး နိမိတ်ကြီးလေးပါး ပြလိုက်တယ်။ သူလျှာရှည်နေတာနဲ့ပေါ့ မြခင်ရ၊ တို့အိမ်မီးလောင်တာတောင် ငါ မသိလိုက်ရတာ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာဝန် အပြစ်လွှဲချမနေပါနဲ့။ ဆရာဝန်ဆီက အိမ်ကို တန်း တန်း မတ်မတ် ပြန်လာရင် အိမ်က ပစ္စည်း ဘာကလေး၊ ညာကလေး သယ်ဖို့ အချိန်ရဦးမယ်၊ ခုတော့ လမ်းမှာ အရက် ဝင်သောက်နေတာ ကိုး...။ အိမ်ပြာဖြစ်မှ ရောက်လာတော့တယ်...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မြခင်ကလည်း ပြောရော့မယ်၊ ငါအိမ်ကို တန်းတန်းမတ်မတ် ပြန်လာတာပါပဲ မြခင်ရ၊ နင်လည်း အသိသားနဲ့ဟာ ငါအိမ်ပြန်ရင် တန်းပြန်တာချည်းပဲ မဟုတ်လား...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သူ့ပြောလိုက်ရင် ဒါမျိုးချည်းပဲ၊ ဘယ်တော့မှ အကောင်း မ ပြောဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြခင်က ပြောပြောဆိုဆို လက်ထဲမှ စာအုပ်နှင့် ကိုတောလူကို လှမ်းပေါက်လိုက်၏။ ကိုတောလူက ၃၂ ချောင်းသော သွားများကို အကုန်ဖွဲ့ရင်း...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်း... မိန်းမကတော့ လုပ်လိုက်ရင် ဆတ်ခနဲ၊ ဂွပ်ခနဲပဲ။ အဲဒါတွေကြောင့် ဟောဒီက မောင်မောင်က ချစ်ရတာ” ဟု ပြောလိုက်သောကြောင့် မြခင်က ကိုတောလူ၏စကားကို မကြားသလို စာအုပ်ပုံကိုသာ ဆက်၍ ရှင်းနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုတောလူသည် မြခင်ကောက်၍ ပေါက်လိုက်သော စာအုပ်ကို ဟိုလှန် သည်လှန်လုပ်နေရာမှ မြခင်ဘက်သို့ လှည့်ပြီး..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မြခင်... မြခင်.. ဟောဒီမှာ နားထောင်စမ်း၊ ဆေးလိပ်လက် ဆောင်တဲ့၊ ခေါင်းစဉ်တပ်ထားတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြခင်ကမူ နားမရှိသလို ကို တောလူဘက်သို့ လှည့်၍ပင် မကြည့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဟမ်း.. အဟမ်း...” ကိုတောလူက ချောင်းတစ်ချက် ရှင်း လိုက်ကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မဝယ်ဘူး.. မယ်ခူးတဲ့ ဖက်စို... တဲ့၊ အမယ် ဒီဟာ မှားနေ တာပေါ့၊ မဝယ်ဘူး အလကားရတဲ့ဖက်စို ဆိုမှ မှန်တယ်။ အဲ... အဲ.. နောက်တစ်ပိုဒ်က လာပြန်သေး။ မီးမကူ နေပူမှာ မကင်အားလို့၊ ထား ရတယ် အိပ်ရာအောက်မှာ မင်းသောက်ဖို့ကို.. တဲ့။ အင်း... ဒါလည်း မှားတာပဲ။ မီးမကူ နေပူမှာ မကင်အားလို့ ၊ ထားရတယ် ထဘီအောက် မှာ နင်သောက်ဖို့ ကိုလို့ ဖြစ်သင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား၊ မြခင်တို့တော့ အီဖေကိုယ်တို့သောက်ဖို့ ဆေးလိပ်ကို အနံ့အသက်ကောင်းအောင် ဆိုပြီး ထဘီအောက်မှာထားတာပဲ မြင်ဖူးတာပဲ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုတောလူ၊ တော် တွေ့ ကရာတွေ ပြောမနေစမ်းနဲ့....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြခင်က ကိုတောလူကို ကျောပေး၍ ထိုင်နေရာမှ ကိုတောလူ ဘက်သို့ မျက်နှာလှည့်လာလေသည်။ ကိုတောလူက တဟဲဟဲ ရယ် လိုက်ပြီး... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကိုင်း.. ဆက်ပြီး နားထောင်ဦး၊ ဟောဒီမှာ ညှာအနား ရှေ့သွား\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45572852613269,"sku":"","price":2470.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b5d12ea8-cf28-440d-905d-84fd47f5560b.jpg?v=1730217568"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်-စာရေးချင်သောသူများသို့","title":"စာရေးချင်သောသူများသို့","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eယခုခေတ်တွင် စာဖတ်သူဦးရေ တိုး၍လာသလောက် စာရေးချင် သောသူများလည်း တစ်နေ့တခြား များပြားလာလေသည်။ လစဉ် ထုတ် မဂ္ဂဇင်းတိုက်ကြီးများမှ နေ့စဉ်ထုတ် သတင်းစာတိုက်များ နှင့် တစ်ကျပ်နှစ်ဆယ့်ငါးပြားတန်၊ တစ်ကျပ်တန်၊ ခုနစ်ဆယ့်ငါး ပြားတန်၊ ပြားငါးဆယ်တန် စာစောင်မဂ္ဂဇင်းတိုက်များသို့ နေ့စဉ်နှင့် အမျှ ရောက်ရှိလာသော ဆောင်းပါး၊ ဝတ္ထု၊ ကဗျာ၊ စာညွန့် စသော စာမူများမှာ သက်ဆိုင်ရာ စာနယ်ဇင်းတိုက်များမှ အယ်ဒီတာများ ဖတ်၍ မကုန်နိုင်လောက်အောင်ပင် ရှိလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤကဲ့သို့ ... စာဖတ်ချင်သောစိတ်၊ စာရေးချင်သောစိတ် တိုးတက်လာသည်မှာ တိုင်းပြည်အတွက် အားတက်ဖွယ်ကောင်းသောအချက် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် .... စာဖတ်ချင်သောစိတ် ရှိသူများက ဝယ်၍သော်လည်းကောင်း၊ ငှား၍သော်လည်းကောင်း မိမိတို့ဖတ်လိုရာ စာနယ်ဇင်းများကို ဖတ်ရှုခွင့်ရနိုင်သည့်တိုင်အောင် စာရေးချင်သောသူများမှာကား မိမိတို့ရေးလေသမျှ မည်သည့် စာနယ်ဇင်းတွင်မျှ ရှာ၍မတွေ့နိုင်အောင် အခက်ကြုံကြရသည်။ (ဝါ) မိမိတို့ ရေးသားပေးပို့လိုက်သမျှသည် သက်ဆိုင်ရာ အယ်ဒီတာ အမှိုက်ခြင်းထဲသို့သာ ရောက်ရှိသွားခြင်းနှင့် ကြုံကြရသည်။ အနယ် နယ် အရပ်ရပ်မှ ပေးပို့ကြသော စာမူများအနက် (နာမည်ရ စာရေး ဆရာများ၏ စာမူများမပါ) စာမူပေါင်း ၁၆၀ လျှင် အယ်ဒီတာ အဖွဲ့က ကြိုက်သော စာမူတစ်စောင်ရနိုင်ရန် အတော်ပင် ခဲယဉ်းလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤသို့ဆိုလိုက်သဖြင့် အနယ်နယ်အရပ်ရပ်မှ စာရေးချင်စိတ် ရှိ၍ ရေးသားပေးပို့လိုက်သူများသည် ပညာမတတ်၊ စာမတတ်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်။ သက်ဆိုင်ရာ စာနယ်ဇင်း အယ်ဒီတာအဖွဲ့က ကြိုက်သော စာမူတိုင်းသည် ကောင်းသော စာမူ မဖြစ်သကဲ့သို့ မကြိုက်သော စာမူတိုင်းသည်လည်း မကောင်းသောစာမူ မဟုတ် နိုင်ပါပေ။ သို့သော် အနယ်နယ်အရပ်ရပ်မှ စာရေးချင်စိတ်ရှိ၍ ရေးသားပေးပို့လိုက်သော စာမူများမှာ အများအားဖြင့် ညံ့တတ်ကြ သည်။ ဤသို့ “ညံ့” ခြင်းမှာလည်း ပညာမတတ်၍လည်း မဟုတ်။ စာမတတ်၍လည်း မဟုတ်၊ မိမိတို့ တွေ့မြင် ကြားသိနေသော အကြောင်းအရာများကို ဖော်ပြရာ၌ “ဖော်စပ်ပုံ နည်းမှားနေသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဖော်စပ်ပုံ” ဟု ဆိုလိုက်သောကြောင့် စာရေးရာ၌ လှေနံ ဓားထစ်၊ တရားသေ “ဖော်နည်းကား ရှိပြီဟု မထင်မှတ်သင့်။ စာပေဆိုသည်မှာ အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အနုပညာတွင် ပါဝင် သည်ဖြစ်ရာ စာရေးကောင်းသူတစ်ယောက်ဖြစ်ရန် မလွယ်ကူပေ။ စာရေးကောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ရန်လည်း မည်သည့် “ဖော်နည်းကား” ကိုမျှ ပုံသေကားကျ မှတ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။ “ကွီနိုင်သည် အဖျားရောဂါကို ပျောက်စေ၏”ဟူသော “ဖော်နည်းကား” ကို ပုံသေ ကားကျမှတ်ထားကာ တိုက်ဖွိုက်ခေါ် အူရောင်ဖျား ဖျားနေသူအား ကွီနိုင်တိုက်ချေက လူနာမှာ မသက်သာသည့်ပြင် ပို၍ ဝေဒနာ ခံစားရမည်ဖြစ်၏။ ထို့အတူ ဆေးကျမ်းဆရာက “ချိုဆိမ့်သော အရသာသည် သည်းခြေကို နိုင်၏။ သြဇာအရှိဆုံး ဖြစ်၏။ နှစ်သက် စေတတ်၏။ အသက်ကို ရှည်စေတတ်၏။ အရုပ်အဆင်းကို ကောင်း စေတတ်၏။ ဣန္ဒြေကို ကြည်လင်စေတတ်၏ဟု ဆိုတိုင်း ချိုဆိမ့် သောအရာကို များစွာစားပါက သလိပ်ပျက်ခြင်း၊ ဆီးအကြိမ်များစွာ သွားခြင်း စသောဝေဒနာကို ခံရမည် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုနည်းကဲ့သို့ပင် “အချဉ်သည် အစာကို ကြေစေတတ် ၏၊ နှုတ်ကိုမြိန်စေ၏၊ လေကိုနိုင်၏” ဟု ဆိုသဖြင့် အချဉ်ကို ပို၍စားခဲ့လျှင် စိတ်ပျံ့လွင့်ခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်း၊ သည်းခြေပျက်ခြင်း စသော ဘေးဥပဒ်ကို တွေ့တတ်လေသည်။သို့ဖြစ်၍ စာရေးချင်သူများသည် “ဖော်နည်းကား” နောက်သို့ မလိုက်ဘဲ “ဖော်စပ်ပုံ” ကိုသာ ဂရုပြုသင့်သည်။“ဖော်စပ်ပုံ” ကို ဂရုပြုသင့်သည် ဆိုသည်မှာ တစ်ဦး တစ်ယောက်သော စာရေးဆရာက အကြောင်းအရာတစ်ခုခုကို ဝါကျ တိုတိုဖြင့် ရေးသားဖော်စပ်ထားသဖြင့် စာကောင်း ပေကောင်း တစ်ပုဒ် ဖြစ်နေသည်ကို အားကျကာ သူ့ပုံကိုလိုက်၍ လုပ်ရန်မဟုတ်၊ မိမိက အကြောင်းအရာတစ်ခုခုကို ထိုစာရေးဆရာကဲ့သို့ လိုက်ရေးလျှင် ထိုစာရေးဆရာ ရေးသလောက်ကောင်းမည်မဟုတ်၊ အကယ်၍\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကောင်းသည့်တိုင် ထိုစာရေးဆရာ၏ ဖော်စပ်ပုံနှင့် မိမိဖော်စပ်ပုံမှာ ထပ်တူထပ်မျှလို ဖြစ်နေသဖြင့် မိမိမှာ သူများနောက်လိုက်သာ ဖြစ်ဖို့ရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာပေ” ဆိုသည်မှာ မိမိ တွေ့၊ မြင်၊ ကြား၊ သိသော အကြောင်းခြင်းရာတို့ကို မိမိဦးနှောက်နှင့်ပေါင်း၍ “ဖော်စပ်” ထားသော စာလုံးကလေးများပင် ဖြစ်သည်။ ဤသို့သော စာလုံးကလေးများ ဖော်စပ်ရန်အတွက် စာရေးချင်သူတစ်ယောက်တွင် မည်သည့်အရာများ ရှိရပါမည်နည်း။ စာရေးချင်သူတစ်ယောက်သည် လောကကို ရှုမြင်နိုင်ရ မည်၊ တွေ့ထိနိုင်ရမည်၊ လောက၏ အရိပ်လောက်ကိုသာ မြင်ခြင်း၊တွေ့ခြင်းသည် စာရေးချင်သူတစ်ယောက်အတွက် စာရေးနိုင်ရန် အထောက်အကူရမည်မဟုတ်။ လောက၏အရိပ်နှင့် လောကသည် ခြားနားသည်။ အရိပ်ကို အကောင်မထင်သင့်ပေ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e စာပေဆိုသည်မှာ... လောက(ဝါ)ဘဝမှရသည့် ကုန်ကြမ်း နှင့် စာရေးဆရာ၏ ဦးနှောက်တို့ ပေါင်းစပ်ထားသော စကားလုံး ကလေးများ၊ စာလုံးကလေးများပင် ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ စာရေး ချင်သူများသည် လောက၏ အကြောင်းအရာတို့ကို မိမိဦးနှောက်၏ ကွန့်မြူးချက်ဖြင့် အချောကိုင်ကာ ဖော်ပြတတ်ရပေမည်။ ဖော်ပြ တတ်အောင် ကြိုးစားရပေမည်။ ဤတွင် “ဖော်စပ်ပုံ” ၌ အမြဲတမ်း လိုက်နာမှတ်သားသင့်သော ဥပဒေသတစ်ခုရှိ၏။ ထိုဥပဒေသကား“လောက (ဝါ) ဘဝမှ တွေ့မြင်ကြားသိရသော ကုန်ကြမ်း များကို မိမိဦးနှောက်ဖြင့် ပေါင်းစပ်၍ ကွန့်မြူးရေးသားပါ” ဟူ၏။ “ကွန့်မြူးရေးသားပါ”ဆိုသဖြင့် ဆင်ကိုဆိတ်၊ ဆိတ်ကို ဆင်ဖြစ်အောင် ရေးနည်းမျိုးကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်၊ ပုံတူကူး၍ ရေးခြင်းမျိုးကိုလည်း ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်၊ မည်သည့်စာရေးဆရာမျှ လည်း ဆင်ကို ဆိတ်၊ ဆိတ်ကို ဆင်ဖြစ်အောင် မရေးကြ၊ ပုံတူ ရေးကူးခြင်းလည်း မလုပ်ကြ။ ဆင်ကိုဆိတ်၊ ဆိတ်ကိုဆင်ဖြစ်အောင်ရေးလျှင် ထိုစာရေး ဆရာ၏ရေးသားချက်သည် မှန်ကန်နိုင်ပါဦးမည်လား။ သို့မဟုတ် ပုံတူကူး၍ ရေးသည်ဆိုလျှင်လည်း ထိုစာရေးဆရာ၏ ရေးသား ချက်သည် အသက်ရှိသော အနုပညာမဟုတ်ဘဲ အသက်မဲ့သော စက်ရုပ်ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပါလား။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့ဖြစ်ရာ စာရေးချင်သူများသည် လောက (ဝါ) ဘဝမှ တွေ့မြင်ကြားသိရသော ကုန်ကြမ်းကို မိမိဦးနှောက်ဖြင့် ပေါင်းစပ်၍ ကွန့်မြူးသည့်သဘော (ဝါ) ဖော်စပ်သည့်သဘော (ဝါ) တီထွင် ဆန်းသစ်သော သဘောပါအောင် ရေးတတ်ရန်လိုလေသည်။ ဤ ကဲ့သို့ စာကောင်းပေကောင်းရေးတတ်ရန်အကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဆရာကြီးပီမိုးနင်းက... ။“စာကောင်းဆိုသည်မှာ ရာဇဝင်နှင့်လည်းမဆိုင်၊ အဘိဓမ္မာ တတ်ခြင်းနှင့်လည်းမဆိုင်၊ ဖတ်၍ကောင်းအောင် သစ်လွင်ကွာခြား သော စိတ်ကူးဉာဏ်ကူးကို ပြသောစာများကိုသာ စာကောင်းဟု ခေါ်၍ ထိုကဲ့သို့စာများကို ရေးသားသူများကို စာရေးကောင်းဟု ခေါ်ရလေသည်” ဟု သြဝါဒစကား ရေးသားခဲ့၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e ရာဇဝင်တတ်သောကြောင့် စာရေးကောင်းဟု မဆိုနိုင်။ စာရေးကောင်းသူ တစ်စုံတစ်ယောက်မှာ ရာဇဝင်ကို တတ်ခြင်း ကြောင့် စာမှာ ပို၍မကောင်း၊ စာပို၍ ညံ့မှာကိုပင် စိုးရလေသည်။အဘိဓမ္မာတတ်သောကြောင့် စာရေးမကောင်း၊ စာရေး ကောင်းသူတစ်ယောက်မှာ အဘိဓမ္မာ များအားကြီးသဖြင့် ၎င်း၏စာ မှာ ငါးသိုင်းများ ဟင်းဟုံ၍ပင် နေတတ်လေသည်။ အနှစ်ချုပ်မှာ စာကိုရေးရာ၌ မိမိတတ်ကြောင်းကိုပြလိုသော မာနစိတ်ဝင်၍ လာ သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်တည်း စာကိုထိခိုက်တတ်လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eထို့အပြင် မိမိသင်၍ တတ်သောပညာတွေကို မိမိရေးသားသော စာထဲသို့ ဆွဲ၍ သွင်းလိုသောစိတ်က လွှမ်းမိုးအားကြီးသောကြောင့် ပင်ကိုဉာဏ် ထွက်ခွင့်မရ၊ ပင်ကိုသံအစား ပဲ့တင်သံတွေများ၍ နေတတ်လေသည်။ ။“မိမိရေးသောစာ၌ သင်ဖူး ကျက်ဖူးသော ပညာဂုဏ်ကို မပြလိုဘဲ ဖတ်သူ ပျော်ပါစေ၊ ဖတ်သူ ကြေကွဲပါစေ၊ ဖတ်သူ ထိတ်လန့်ပါစေ၊ ဖတ်သူ ဝမ်းနည်းပါစေ၊ ဖတ်သူ ပြုံးရွှင်ပါစေ၊ ဖတ်သူ မှတ်ပါစေ၊ ဖတ်သူ သတိသံဝေရပါစေဟူသော စိတ်ဖြင့် အကြောင်းအရာတစ်ခုခုကို ရေးတတ်သော ဆရာမှသာ စာရေးကောင်းဖြစ်၍ ၎င်း၏ စာကို စာကောင်းဟု ခေါ်ရလေသည်” ဟူ၍ လည်း စာရေးချင်သူများအတွက် အခြေခံအချက်များ ညွှန်ပြခဲ့ လေသည်။ စာရေးချင်သူတစ်ယောက်တွင် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းဖြစ်သော လောက (ဝါ) ဘဝမှ အကြောင်းအရာတစ်ခုခုကို တွေ့မြင်ကြားသိ ခံယူပြီးဖြစ်ပြီ၊ ဉာဏ်ကွန့်မြူးမှုလည်းရှိပြီဟု ဆိုကြပါစို့၊ ထိုသူသည် မည်သည့် “ဟန်”ဖြင့် ရေးချပါမည်နည်း။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e စာရေးရာတွင် အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့်\u003c\/span\u003e Content \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကြောင်း အရာနှင့်\u003c\/span\u003e Form \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟန်ဟူ၍ရှိရာ အချို့သော စာရေးဆရာများက ဟန် (ရေးပုံရေးနည်းစတိုင်)ထက် အကြောင်းအရာကို ပို၍ အရေးကြီး သည်ဟု ယူဆ၏။ ကျွန်ုပ်အတွက်မူကား\u003c\/span\u003e Content \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကြောင်း အရာသည် စာရေးရာ၌ အရေးကြီးသည့်နည်းတူ\u003c\/span\u003e Form \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟန်သည် လည်း အကြောင်းအရာကဲ့သို့ပင် ထပ်တူထပ်မျှ အရေးကြီးသည်ဟု ယူဆ၏။ ထို့ကြောင့် ဤဆောင်းပါးတွင် “ဟန်” အကြောင်းကို အကျဉ်းမျှ ထည့်၍ရေးလိုပေသည်။ ။ မိမိမြင်တွေ့ ကြားသိ ခံယူထားသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း ဖြစ်သည့် အကြောင်းအရာသည် မည်မျှပင် စိတ်ဝင်စားဖွယ်၊ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်၊ ရယ်ရွှင်ဖွယ်၊ ထိတ်လန့်ဖွယ် ဖြစ်နေစေကာမူ ရေးပုံ ရေးနည်း ဟန်မကောင်းက နတ်သုဒ္ဓါအဆီခဲတွင် ရွှေမစင်တစ်ပဲသား ကျသကဲ့သို့ စားရမည်လည်းခက်၊ လွှင့်ပစ်ရမည်လည်း နှမြောဖြစ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သက်ဆိုင်ရာ အယ်ဒီတာ၏ အမှိုက်ခြင်းထဲသို့ ရောက်သွားတတ်လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ်အနေအားဖြင့် အနယ်နယ် အရပ်ရပ်မှပေးပို့ကြသော စာရေးချင်သူများ၏ စာမူများမှာ များသော အားဖြင့် အကြောင်းအရာတွင် မဆိုးလှသော်လည်း ဟန်တွင်ကား တော်ပါသည်ဟု ဆိုလောက်သော စာမူများ အလွန်ပင် ရှားသည်ကို တွေ့ရလေသည်။ဥစ္စာစီးပွားရှာမှီးရေး၊ကြီးပွားတိုးတက်ရေးနှင့်ပတ်သက်၍ကန်တော်မင်းကျောင်းဆရာတော်က“ဥစ္စာကိုလိုသော်၊ အမှီကောင်းကိုရှာ၊ ကိုယ်အနာလည်း ကင်းလှစေ၊ မပျင်း\u003c\/span\u003e, \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝီရိယ အားထုတ်ကြ၊ မာနဟူသည့် မှန်ကင်း ထွတ်ကိုကျ၊ ပုညရှေးလည်းကူမစေ၊ သုံးထွေစရိုက်မျှ၊ ယစ်သမျှ ဆင်ခြင်လေ၊ သဘင်ကြည့်ရှု နည်းလှစေ၊ လောင်းထွေကစားမှု၊ ပျော်မှုဆင်ခြင်လေ” ဟူ၍ ရေးသားခဲ့သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤအကြောင်းအရာကိုပင် ဆရာပီမိုးနင်းက အများအားဖြင့် ယခုအခါ ညည်းညူပြောဆိုကြသည်ကား ဘာမျှလုပ်၍မဖြစ်၊ လုပ်လျှင်ပျက်၊ ငွေကုန်အရင်းရှုံး၊ ကြွေးတင် ဒေဝါလီဖြစ်ဖို့ရှိတာပဲ။ ဤစကားသည် အမြဲလိုလိုကြားရသော စကားဖြစ်လေသည်။ ဤကဲ့သို့ ပြောသူများသည် အဘယ်ပုံ လုပ်ရမည်ဟူသော အချက်ကို သတိမရ၊ ဘာကို လုပ်ရမည် ဟူသောအချက်ကိုသာ တွေးတောကြသူများ ဖြစ်သည်။”“ဘယ်ပုံဟူသော စကားသည် စနစ်ကို ဆိုလို၏။ စနစ် မရှိက ဘာကိုလုပ်လို့မျှ မဖြစ်မြောက်နိုင်ပေ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့ဖြစ်သောကြောင့် ဘာကိုထက် ဘယ်လိုဟူသောအချက်က ပိုမို၍ အရေးကြီးလေ သည်။”“ဘယ်လိုဟူသောစနစ်ကို မထွင်က ဘာကိုလုပ်လို့မှ မဖြစ် မမြောက် မအောင်မြင်နိုင်ဟု ပုံသေမှတ်ရမည်။ ဘာကိုလုပ်ရ မည်ဟု လေးလံခက်ခဲစွာ ရှာကြံဖို့မရှိ။ လူတို့အတွက် အသုံးဝင် ၍ အကျိုးရှိသဖြင့် အများကြိုက်နှစ်သက်သော အရာတစ်ခုခုကို လုပ်လျှင် ဘယ်လိုဟူသော နည်းစနစ်ကောင်းချေက ဧကန် တွင်ကျယ်ရမည်သာတည်း\u003c\/span\u003e' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟူ၍ ရေးသားခဲ့ပြီးလျှင် ဆရာ မြို့မမောင်ကမူ “ဆယ်သန်း” ဂျာနယ်တွင်...\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနန်းရင်းဝန်ဖြစ်ရန် ဘီအေအောင်ဖို့မလို၊ ဘီအေအောင် သော်လည်း အသုံးမချတတ်လျှင် အလကား...” စသည်ဖြင့် မိမိတို့ဟန်၊ မိမိတို့ရှုထောင့်မှနေ၍ မိမိတို့ နိုင်နင်း သလို ရေးသားခဲ့ကြလေသည်။ဤအရေးအသား သုံးခုတွင် ဆရာမြို့မမောင်က ဆရာ ပီမိုးနင်း၏ ဟန်အတိုင်းလိုက်၍ ရေးလျှင်သော်လည်းကောင်း၊ ဆရာ ပီမိုးနင်းက ကန်တော်မင်းကျောင်းဆရာတော်၏ ဟန်အတိုင်း တု၍ရေးလျှင်သော်လည်းကောင်း မှတ်သားစရာ စာကောင်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်လာနိုင်ရန် မရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကြောင်းအရာ ချင်း တူကြပါလျက် မိမိတို့မြင်သော ရှုထောင့်က ကွဲပြားနေသော ကြောင့်ပင်တည်း။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eထို့ကြောင့် “စာရေးချင်သောသူများ သည် မိမိတို့ အမြင်၊ မိမိတို့အသိ၊ မိမိတို့ဟန်၊ မိမိတို့ရှုထောင့်မှနေ၍ အယ်ဒီတာကြိုက်သော စာလည်းဖြစ်လေအောင်၊ ပရိသတ်အတွက် ကောင်းသော ပစ္စည်းကို ဉာဏ်ဖြင့် ကွန့်မြူးဖော်စပ်၍ စာကောင်းပေကောင်းတည်း ဟူသော ကုန်ချောဖြစ်လာရန် အညွှန်းမျှ ရေးသားအကြံပေးအပ် ပါသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":42481926996117,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_555772f8-9e52-4af9-a54e-89f586e288f5.jpg?v=1730270954"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်-ကောင်ကင်နှင့်မြေကြီးကိုတောင်းခံသူ","title":"ကောင်ကင်နှင့်မြေကြီးကိုတောင်းခံသူ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနန္ဒမိတ်ရုပ်ပုံလွှာ မြသန်းတင့်\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သံတွဲသား စာရေးဆရာများထဲတွင် ကျွန်တော်နှင့်အရင်းနှီးဆုံးမှာ ကိုတင်အောင်(တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်) ဖြစ်၏။ ကိုတင်အောင်သည် ကျွန်တော့်ထက် လေးနှစ်ငါးနှစ်ကြီးပြီးကျွန်တော့်ထက် တက္ကသိုလ်သို့စောရောက်သူ ဖြစ်သည်။ အစတုန်ကတော့ သိပ်မရင်းနှီးလှ။ သူကကျောင်းသားကြီး စစ်မဖြစ် ခင်ကတည်းက ၉ တန်းလား ၁၀ တန်းလား ရောက်ခဲ့သည်။ ကျွန်တော်က စစ်ပြီးမှ ၁၀ တန်းအောင်လာသူ။ သူက သထုံဆောင်တွင်နေပြီး ကျွန်တော်က ဥတ္တရဆောင် (ရွှေဘိုဆောင်)တွင်နေသဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံသာ တွေ့ကြသည်။ ပုံပန်းသဏ္ဌာန် တ အသားဖြူဖြူ အရပ်ပြတ်ပြတ် ကိုယ်လုံးပြည့်ပြည့်။ ညိုကျဲသောဆံပင်တို့ က နဖူးပေါ်တွင် ခွေလိပ်၀ဲကျလျက် မောင်ကြည်လင်က မိတ်ဆက်ပေးသဖြင့် ဂျာနယ်ကျော်တွင် ဆောင်းပါးကလေးတွေ၊ ကဗျာကလေးတွေရေးနေသည် တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်ဟု သိထားသော်လည်း ရင်းရင်းနှီးနှီးမရှိလှ။ သူ့ကိုတွေ့လျှင် ဆေးပြင်းလိပ်ကိုခဲပြီး ပြုံးနေတတ်သည်။ စကားများများ ပြောလေ့မရှိ၊ သူများ စကားပြောလျှင် ခေါင်းတညိတ်ညိတ်ဖြင့် နားထောင်နေတတ်သည်။ သူကလည်း အေးစက်စက် ကျွန်တော်ကလည်း စကားဝိုင်းတွင် စကားများများပြောတတ် သူမဟုတ်။ ထို့ကြောင့် သူနှင့် ကျွန်တော် ရင်းရင်းနှီးနှီးမရှိ။ လမ်းတွေ့လျှင် နှုတ်ဆက်ဖို့လောက်၊ ပြုံးပြရုံလောက်သာဖြစ်သည်။ သူနှင့်ကျွန်တော် မရင်းနှီးခဲ့သည့် အခြားအကြောင်းတစ်ကြောင်းမှာ သူက ထိုစဉ်ကတည်းက အရက် သောက်တတ်နေပြီး ကျွနိတော် ထိုစဉ်က အရက်မသောက်တတ်သေးသောကြောင့်လည်း ဖြစ်ချင်ဖြစ်မည်။ အရက်ဝိုင်းမှာတော့ လူချင်းရင်းနှီးလွယ်သည်။ “တစ်ယောက်အကြောင်းကိုတစ်ယောက် နားလည်လွယ်သည်း အရက်ဝိုင်း ကစား ဝိုင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခတွေ့သူတွေသည် လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ကိုဖမ်းရာတွင် အလွယ်ဆုံးနေရာများ ဖြစ်မည်ထင်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုတင်အောင်သည် သထုံကျောင်းဆောင်တွင်နေသည် ဆိုသော်လည်းအဆောင်တွင်မရှိ။ အပြင်တွင်သာ အနေများသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သွေးသောက်မဂ္ဂဇင်းမှာလား ဂျာနယ်ကျော်မဂ္ဂဇင်းမှာလား မသိ။ သူရေးသောကဗျာတစ်ပုဒ်ကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းမှတ်မိနေသည်။ ကဗျာ အမည်က “ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို အားပေးလော့'ဆိုသည့်ကဗျာ ဖြစ်သည်။ သူ့ကဗျာမှာ လေးလုံးစပ်သက်သက်မဟုတ်၊ လွတ်လပ်ကာရံဖြစ်သည်။တစ်ခါ တစ်ရံတွင် အက္ခရာငါးလုံး၊ ခြောက်လုံးယူသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် နှစ်လုံး သုံးလုံး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၅၀ ခုနှစ်၊ တက္ကသိုလ်နှစ်လည်မဂ္ဂဇင်းတွင် အတူလုပ်ကြသောအခါ သူနှင့် ပို၍ရင်းနှီးလာသည်။ ထိုနှစ်တက္ကသိုလ်မှလူငယ်စာရေးဆရာများတက္ကသိုလ်နှစ်လည်မဂ္ဂဇင်းတွင်အမှုဆောင်အရွေးခံကြသည်ခါတိုင်းနှစ်များတွင်မူ စာရေးဆရာများပါလေ့မရှိ။ ထိုနှစ်ကမူ ကျွန်တော်တို့တစ်တွေ တက္ကသိုလ် မဂ္ဂဇင်းတွင် အမှုဆောင်အဖြစ်အရွေးခံရန် စိတ်ကူးရကြသည်။ စစ်မဖြစ်မီ တက္ကသိုလ်မဂ္ဂဇင်း အိုးဝေမဂ္ဂဇင်း၊ ဂန္တလောကမဂ္ဂဇင်းတို့ကို ထုတ်ဝေခဲ့ကြတုန်းက ခေတ်စမ်းစာရေးဆရာတွေ ဦးစီးခဲ့ ကြသည်။ ထိုမဂ္ဂဇင်းများမှနေ၍ စာရေးဆရာတွေ မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ပြင်ပမဂ္ဂဇင်းများတွင်မရေးမီ တက္ကသိုလ်နယ် မဂ္ဂဇင်းများတွင် ကလောင်သွေးခဲ့ကြသည်။ လေ့ကျင့်ခဲ့ ကြသည်ဟု ပြောနိုင်သည်။ မြန်မာစာ ပေလောကတွင်ထင်ရှားလာမည့် စာရေး ဆရာ တော်တော်များများသည် ထိုမဂ္ဂဇင်းများမှ မွေးဖွားလာခဲ့ကြခြင်းဖြစ် သည်။ ထိုရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တက္ကသိုလ် နှစ်လည်မဂ္ဂဇင်း အမှုဆောင်အဖွဲ့တွင်ကျွန်တော်တို့ အရွေးခံခဲ့ကြ ခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကံကောင်းချင်တော့ ကျွန်တော်တို့ လျာထားတဲ့သူ တွေအားလုံး အရွေးခံကြရ သည်။ ကျွန်တော်နှင့် ကိုစံလွင်(စာပေဗိမာန်)တို့ ကအင်္ဂလိပ်စာတည်း မောင်ကြည်လင်နှင့် တက္ကသိုလ် နန္ဒ မိတ်က မြန်မာစာတည်းများ ဖြစ်ကြပြီး ကိုတင်ကြီး (တက္ကသိုလ်နီလာ)ကအလုပ် မန်နေဂျာ ကိုကျော်အောင် (စာရေးဆရာကျော်အောင်) က အမှုဆောင်အတွင်းရေးမှူးမခင်ဝင်းကြည်(နောင်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၊ ပါဠိဌာနမှ အငြိမ်းစားယူသွား သည့်ဆရာမကြီး)၊ ကိုခင်မောင်ဇော်(နောင်တွင် လူထုအောင်သံရုပ်ရှင်တွင် ကိုမြကြီးအဖြစ်ပါဝင်ခဲ့ပြီး လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်ကျော်လောက်က အမေရိကန်အသံတွင် အလုပ်လုပ်ရင်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သူ)တို့ ပါဝင်ကြသည် မဂ္ဂဇင်းတွင် အလုပ်အတူတူလုပ်သည့်အခါတွင်မှ ကိုတင်အောင်နှင့် ကျွန်တော်သည် ပို၍ရင်းနှီးသွားကြသည်။ ကျွန်တော်က သူတို့ မြန်မာစာကဏ္ဍက စာမူတွေကိုလည်း ကူဖတ်ပေးသည်။ ပုံနှိပ်တိုက်သွားတော့ လည်း ကျွန်တော်တို့တစ်သိုက် တစ်စုတစ်ဝေးကြီးသွားကြသည်။ ကြော်ငြာ လိုက်ကောက်တော့လည်း ကျွန်တော်တို့အားလုံး အတူတူသွားကြသည်။ ပြင်ပက စာရေးဆရာတွေဆီ သွားတော့လည်း ကျွန်တော်တို့ အတူတူသွားကြသည်။ ကျွန်တော်တို့မတိုင်ခင်တုန်းက တက္ကသိုလ်နှစ်လည်မဂ္ဂဇင်းများတွင် ပြင်ပစာရေး ဆရာကြီးများ၏စာမူကို ထည့်လေ့မရှိ ကျွန်တော်တို့လက်ထက်ကျမှသာ ပြင်ပ စာရေးဆရာများ၏ စာမူများကိုထည့်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့က ဒဂုန်တာရာရေးသည့် လူကိုလေ့လာခြင်ဆောင်းပါးများထဲက ဗဟိန်း၊ သို့မဟုတ် ကဗျာဆိုသည့်ဆောင်းပါးကို အင်္ဂလိပ်လိုပြန်၍ ထည့်ချင်သည်။ အပ်လိပ် သာပြန်မည့်သူကို စဉ်းစားကြသည့်အခါတွင် သူကြီးဂေဇက်ဦးခင်မောင် (တောသား) ကို ကျွန်တော်တို့ သတိရသည်။ သူကြီးဂေဇက် ဦးခင်မောင်မှာမြန်မာလိုဝတ်ပြီး စာအကြောင်း ပေအကြောင်းတွေ ပြောကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုတင်အောင်သည် ဘီအေအထက်တန်းသို့အရောက်တွင် ကျောင်းမှာ မနေတော့ဘဲ အပြင်တွင်နေပြီး တိုးတက်ရေးသတင်းစာတိုက်တွင် တိုက်ထိုင် အယ်ဒီတာ ဝင်လုပ်သည်။ ထိုစဉ်က တိုးတက်ရေးသတင်းစာတိုက်တွင် မင်းရှင် လည်းရှိသဖြင့် မင်းရှင်နှင့်ပတ်သက်ပြီး ရောက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုတင်အောင် သည် ကျောက်မြောင်း သီတာလမ်းက အိမ်ကလေးတစ်အိမ်မှာ တစ်ယောက် တည်း ငှားနေသည်။ မြို့ထဲသို့ရောက်လျှင် တိုးတက်ရေးသတင်းစာတိုက်က ကိုတင်အောင်ထံဝင်ပြီး ကျွန်တော်တို့ စတည်းချလေ့ရှိသည်။ တစ်ခါတလေ ညနေအလုပ်ဆင်းလျှင် ကျွန်တော်သည် ကျောက်မြောင်း သီတာလမ်းက ကို တင်အောင်၏အိမ်ကလေးသို့လိုက်သွားပြီး ညအိပ်သည်။ သူ့အိမ်ကလေးမှာ ဘာမျှမရှိ။ သောက်ရေအိုးတစ်လုံး ရေခွက်တစ်ခွက် ပန်းကန်ပြားသုံးလေးချပ်၊ ခြင်ထောင်၊ ခေါင်းအုံးနှင့် စောင်တစ်ထည် နှစ်ထည်တို့သာရှိသည်။ စာအုပ်များ အရက်ပုလင်းခွံအလွတ်များနှင့် ဆေးလိပ်တိုများသာ သူ့အိမ်ကလေးကို တန်ဆာဆင်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တော့ မင်းရှင်က အသံလွှင့်ရုံတွင် အလုပ်ဝင်လုပ်သဖြင့် တိုးတက် ရေးသတင်းစာက သူ့နေရာတွင် ကျွန်တော် ခဏဝင်လုပ်သည်။ တိုးတက်ရေး သတင်းစာတိုက်ပိုင်ရှင် တိုးတက်ရေးဦးစိန်(ဦးဗဂျီငို)က ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ကိုလည်း ခေါင်းကြီးရေးခွင့်ပြုသဖြင့် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် အလျဉ်းသင့်သလို ခေါင်းကြီးပိုင်းရေးကြသည်။ ပုံမှန်ရယ်လို့တော့ မဟုတ်။ သူစိတ်ကူး ရလျှင် သူရေးပြီး ကျွန်တော်စိတ်ကူးရလျှင် ကျွန်တော်ကရေးသည်။ ကျွန်တော်တို့ ခေါင်းကြီးပိုင်းများမှာ ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေး ပြည်တွင်းငြိမ်းချမ်းရေးတို့နှင့် ပတ်သက်လေ့ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုတင်အောင်၏ပထမဦးဆုံး ဝတ္ထုရှည်ဖြစ်သော “နန္ဒာပုလဲ”ဝတ္ထုရှည် မှာ ထိုအချိန်လောက်တွင်ရေးပြီး ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ဇာတ်လိုက် ကိုဘသင်းမှာ ကိုတင်အောင်၏ကိုယ်ပွားဟု ဆိုနိုင်သည်။ တွေးခေါ်ပုံ၊ ပြုမူ ဆက်ဆံပုံတို့တွင် ကိုဘသင်းနှင့် ကိုတင်အောင်သည် အတူတူဖြစ်နေသည်။ သူ့ဇာတ်လိုက်မင်းသမီးက ကဗျာဆရာမ ပုလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကဗျာဆရာမ ပုလဲသည်လည်း သူချစ်နေသည့် သစ်စကဗျာဆရာမ လေးတစ်ယောက်၏ပုံတူ ဖြစ်သည်။ “နန္ဒာပုလဲ”သည် ဒဿနဆရာကိုဘသင်း နှင့် ကဗျာဆရာမပုလဲတို့၏ အချစ်ဇာတ်လမ်းဖြစ်သော်လည်း ထိုစဉ်က မြန်မာ နိုင်ငံရေး နောက်ခံကားပေါ်တွင်ရေးထားခြင်ဖြစ်သဖြင့် ဖဆပလအစိုးရက သူ့ဝတ္ထု စာအုပ်ကို ဖြန့်ချိခွင့်မပြုဘဲ ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၅၂ ခုနှစ်လောက်တွင် ကျွန်တော်တို့ စာရေးဆရာတစ်သိုက် ကိုသန်းတင်(စာပေသစ်မဂ္ဂဇင်းထုတ်ဝေ သူနှင့် နောင်တွင်ပညာတန်ဆောင် အယ်ဒီတာ)၏အိမ်တွင် စုဝေးနေကြသည့်အခါ ကိုတင်အောင်လည်း ကျွန်တော်တို့ ဆီ ရောက်လာသည်။ ကိုသန်းတင်၏အိမ်တွင် အမြဲတမ်းနေသူများမှာ ကျွန်တော် အောင်လင်း မင်းရှင်၊ တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်နှင့် မောင်ကြည်လင်တို့ ဖြစ် သည်။ သူ့အိမ်မှာ စာရေးဆရာတွေ၊ ဂီတသမားတွေ၊ လူစုံလာကြသည်။ သော်တာဆွေမှာ အိမ်နှင့်စိတ်ဆိုးပြီး ကျွန်တော်တို့နှင့်အတူ ကိုသန်းတင်၏ အိမ်တွင် တစ်နှစ်လောက်လာနေသွားသည်။ လေးငါးရက်လောက် တစ်ပတ် ထောက်လာနေသည့် ဧည့်သည်များမှာ မင်းရှင်၊ နောင်၊ မိုးဝေ၊ သန်းဆွေ၊ ဂီတတနက်သန် ကိုစောငြိမ်း စန္ဒရားအောင်ခင်၊ အဘဦးသန်းမြင့်၊ တင့်တယ်။ ကျွန်တော် မမှတ်မိသူတွေလည်း အများကြီးရှိဦးမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ်က ကိုသန်းတင်၏အိမ်သည် စစ်ပြီးခေတ် လူငယ်စာရေးဆရာများ ထားသည့်အိမ် ဖြစ်သည်။ ညနေတိုင်လျှင် စာပေပိုင်း၊ အရက်ဝိုင်း ဂီတဝိုင်းတစ်ခုခုတော့ အမြဲရှိတတ်သည်။ ဂီတနက်သန်ကိုစောငြိမ်း၏ မိုးသက်လေနှင် နှင့် စိမ် စသည့်သီချင်းများမှာ ထိုစဉ်ကစပ်သည့်သီချင်းများ ဖြစ်သည်။ စောငြိမ်းက တယောထိုး အောင်လင်းက ပတ္တလားတီး ကျွန်တော်က မင်ဒိုလင်တီး၊ သန်းဆွေနှင့် မင်းရှင်ကဆိုပြီး ဂီတဝိုင်းဖွဲ့ကြသည်။ နန္ဒမိတ်ကမူ အရက်ကလေးနည်းနည်း၀င်လာလျှင် ပုဆိုးကိုစွန်တောင်ဆွဲပြီး သူ့သီချင်းနှင့်သူ ကလေ့ရှိသည်။ ဆိုသည့်သီချင်းမှာ ဝိုင်အမ်ဘီအေဆရာတင်၏သီချင်း ထင်သည်။ “သည်အချိန် ရောက်လာလျှင် ကျွန်တော့်စိတ်တွေ ဖောက်ဖောက်လာတယ်။ ဘယ်လိုပင်စိတ်ကို ကြိတ်မျိုမရ ချာချာလည်”နောက်တော့ နန္ဒမိတ်သည် တိုးတက်ရေးသတင်းစာမှထွက်၍ သံတွဲ သို့ပြန်သွားပြီး ကျောင်းဆရာလုပ်နေသည်း သည်တစ်ခေါက် ရန်ကုန်ပြန်လာ သည့်အခါတွင် နန္ဒမိတ်တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်တော့ သူ့ဇနီး မအမာ ပါလာ သည်။ သူတို့နှစ်ယောက် လှည်းတန်းထိပ်က အိမ်ခန်းကလေးတစ်ခန်းမှာ နေကြသည်။ သူ့အိမ်သည် ကျွန်တော်တို့ စားအိမ်၊ သောက်အိမ် ဖြစ်လာသည်။ သူ့ဇနီး မအမာကလည်း သူ့ယောက်ျား၏ အပေါင်းအသင်းတွေအပေါ်တွင် သည်းခံနိုင်သည်။ နန္ဒမိတ်သည် အချိန်ပြည့် စာရေးဆရာတစ်ယောက်အနေဖြင့် ရပ်တည်ရန်ကြိုးစားသည်။ ဝတ္ထုတိုတွေ ဝတ္ထုရှည်တွေ အများကြီးဖြစ်သည် ထင်သည်။ သို့ရာတွင် ထိုခေတ်က စာမူခမှာဘာမျှမရ။ဝတ္ထုတိုတစ်ပုဒ်ကို ရာကျော်ရသည့်စာရေးဆရာဆို၍ အင်မတန်ရှားသည်။ အများအားဖြင့် ဂဏန်း သုံးလုံးအောက်မှာသာ ရကြသည်။ နောက်တော့ နန္ဒမိတ်သည် မြဝတီမှာ ဝင် လုပ်သည်ဟု ကြားရ၏။ သည်တုန်းက ကျွန်တော်အပြင်မှာမရှိဘဝတက္ကသိုလ် တွင်ရောက်နေသည်။ ကျွန်တော့်ဝတ္ထု အဟောင်ကလေးတွေကို မဂ္ဂဇင်းထဲ ထည့်ပေးပြီး ကျွန်တော့်အိမ်ကို တတ်နိုင်သမျှရောက်သည်။ ထို့အတွက် သူ့ကို အငြိုငြင်ခံရသည်ဟု ကျွန်တော်ကြားရသည့်အခါတွင် ကျွန်တော် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နန္ဒမိတ်သည် ဘယ်နေရာမှာမှ ကြာကြာမလုပ်။ သူက လွတ်လပ်မှုကို ကြိုက်သည်။ ပျော်ပျော်ပါးပါး နေချင်သည်။ သူမပျော်လျှင် လခတွေ ဘယ်လောက်ပဲရရ မလုပ်။ စိတ်ညစ်မခံ။ သူက အရက်ကလေးသောက်လိုက်၊ စာကလေးရေးလိုက်၊ မိတ်ဆွေများနှင့် စကားပြောလိုက်ဖြင့် လွတ်လပ်စွာနေချင်သည်။ ရုံးခန်းအဆောင်အယောင် စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်တို့ကို မက်မောသူမဟုတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာခင် မြဝတီမှထွက်သွားပြီး နဝဒေးမဂ္ဂဇင်းတွင် အယ်ဒီတာဝင်လုပ် နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ နဝဒေးမဂ္ဂဇင်သည် သြဇာရှိသည့် စာပေမဂ္ဂဇင်း ကြီးတစ်စောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဘာ့ကြောင့်မှန်းမသိ။ နဝဒေးမဂ္ဂဇင်း ရပ်သွား သည့်အခါတွင် သူသည် စုံထောက်မဂ္ဂဇင်းတွင်ဝင်လုပ်သည်ဟု ကြားရသည်။ ထိုအခါတွင် ကျွန်တော်နှင့် သိပ်မတွေ့ဖြစ်တော့ကျွန်တော်က စုံထောက်ဝတ္ထုတို့ ဘာတို့ကို မရေးတတ် ကျွန်တော် ဘဝတက္ကသိုလ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ်သွားသည့်အခါတွင် သူနှင့် ဝေးသည်ထက် ဝေးသွားတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘဝတက္ကသိုလ်တွင် အတော်ကြာကြာနေပြီး ကျွန်တော် ပြန်ရောက် လာသည့်အခါတွင် နန္ဒမိတ်သည် သံတွဲသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး ကျောင်းဆရာလုပ်နေသည်။ သူ့ဇနီး မအမာလည်းဆုံးသွားပြီး နောက်အိမ်ထောင်ပြုသည်ဟု ကြားသည်။ လူချင်းကား မတွေ့ဖြစ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူနှင့်ကျွန်တော် နောက်ဆုံးတွေ့ လိုက်သည်မှာ ၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်လောက်ဟု ထင်သည်။ မိုးတွေရွာနေသော ညတစ်ညတွင် သူ ကျွန်တော့်ထံပေါက်လာသည်။ သူ့ကိုကြည့်ရသည်မှာ ခါတိုင်းလို ရွှင်ရွှင်လန်းလန်းမရှိလူကလည်းအရင်တုန်းကလောက်ဝဖိုင့်ခြင်းမရှိတော့ဘဲကိုယ်စစ်သွားသည်ထင်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော် ရန်ကုန်ကို ပြောင်းလာတယ်။ ရေးပြီးသားစာမူ ၃ ၄ ပုဒ် က ကိုယ်တိုင်ရေးတာ။ နှစ်ပုဒ်က ဘာသာပြန်တာ။ အဲဒါ ထုတ်ဝေသူရှာပေးစမ်း ပါ။ ခင်ဗျားက ရန်ကုန်မှာနေတော့ အဆက်အသွယ်မပြတ်ဘူး မဟုတ်လား ပြီးတော့ ဝီလျှံစလင်းရဲ့ “မြန်မာပြည်စစ်မြေပြင်”ကိုလည်း ပြန်ရိုက်ချင်တယ်။ထုတ်ဝေသူရှာပေးစမ်းပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က ထုတ်ဝေသူ တစ် ဦးနှင့် ဆက်သွယ်ပေးသဖြင့် သူ့စာအုပ်တစ် အုပ် တော့ရိုက်ဖြစ်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်စာအုပ်များ ရိုက်ဖြစ်သလား၊ မရိုက် ဖြစ်သလား ကျွန်တော်မသိ။ သူနှင့်လည်း နောက်ထပ် မတွေ့တော့ သံလျင်သို့ပြောင်းသွားသည်ဟုသာ ကြားလိုက်ရ သည်။ သူကလည်း သူ့ကိစ္စနှင့်သူမို့ ရန် ကုန်ဘက်ကို သိပ်ရောက်ဟန်မတူး ကျွန်တော်ကလည်း မျက်စိမှုန်လာသဖြင့်အဖော်တစ်ယောက်မပါဘဲ အပြင်မထွက်သည်လိုနှင့်ပင် သူနှင့် ကျွန်တော်အနေဝေးသွားခဲ့ကြသည်။ အင်းစိန်သို့ပြောင်းသွားသည်ဟု ကြားရပြီးနောက် မတွေ့တော့။သူဆုံးပြီဟု ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင် သဂြိုဟ်ပြီးနေပြီ။ သူ့ အသုဘ ကိုပင် လိုက်မပို့ဖြစ်ခဲ့။ ကမ်းသာယာမဂ္ဂဇင်းအတွက် စာရေးမည်ဆိုသည့်အခါ သူ့အကြောင်း နန္ဒမိတ်နှင့် သူ၏နန္ဒာပုလဲတို့ကို ကျွန်တော် သတိရလာကာ လှိုက်ဖိုစွာခံစားနေရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြသန်းတင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":42481942823061,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_455ae352-1860-44c7-8eaf-bad42858c4fc.jpg?v=1730270977"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်-တိုင်တန်းနစ်","title":"တိုင်တန်းနစ်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဇတ်လမ်းအဖွင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၁၂ခုနှစ် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဧပြီလ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e[၁] \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကောင်းဆုံးနှင့် အကြီးဆုံး ဇိမ်ခံသင်္ဘောကြီး..... ။ တိုင်တန်နစ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေါမတိုင်း ရာဇဝင်ပုံပြင်များထဲ၌ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို အုပ်စိုးခဲ့သည့် မိသားစုတစ်စု ရှိခဲ့ဖူးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုမိသားစုသည် အခြားအခြားသော မိသားစုများထက် ခန္ဓာကိုယ်ရော၊ အသ်ဉာဏ်ပါ “မနှိုင်းယှဉ်လောက်အောင် ကြီးမားသည်။ သို့ဖြစ်၍လည်း ထိုမိသားစုသည် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို စိုးမိုးနိုင်ခဲ့သည်။ ဤကား ခေါမရာဇဝင် ပုံပြင်အဆို။ သည်နှယ် အဆိုရှိခဲ့သော မိသားစုကို ခေါမဝေါဟာရအားဖြင့် တိုင်တန်နှစ် ခေါ်စမှတ်ပြုကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယခုလည်း အခြားအခြားသော ဇိမ်ခံသင်္ဘောကြီးထက် အဘက်ဘက်မှ သာလွန်နေသည့် သင်္ဘောကြီးကို တိုင်တန်နစ်ဟု အမည်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤတိုင်တန်နစ် သင်္ဘောကြီးတွင် အထပ်ပေါင်းများစွာများစွာသော အထပ်များအနက် အကောင်းဆုံး၊ ဇိမ်အရှိဆုံး ပထမတန်းထပ်မှာ အထပ်အေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအထပ် “အေ'တွင် ပထမတန်းစား အိပ်ခန်းများ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပထမတန်း အိပ်ခန်းအမှတ် ၃၃ တွင် စီးနင်းလိုက်ပါလာသော ခရီးသည် သည် အိပ်စင်ပေါ်၌ အိပ်မပျော်နိုင်ဘဲ မှောက်ချည်၊ ပြန်ချည် လူးချည် လှိမ့်ချည် ဖြစ်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂနာမငြိမ်သည့် ခရီးသည်၏ အတွင်းစိတ်အခြေအနေကို မျက်နှာပေါ်တွင် ပြန်နေသော ချွေးများက ဖော်ပြနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရီးသည်က အရပ်ရှည်သူမဟုတ်။ တိတိကျကျပြောရလျှင် သူ့အရပ် ငါးပေမှ နှစ်လက်မသာ စွန်းသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆံပင်ပါးပါးမှာလည်း ဖြူနေပြီ။ မျက်နှာကမူ ထူ၍ မည်းနက်နေ သောမျက်ခုံးမွေးအစုံမှလွဲ၍ ထူးခြားသည့်လက္ခဏာမရှိ။ အများစုက ခရီးသည်အား အသက် ၅၀ လောက်ဟု ခန့်မှန်းကြမည်ဖြစ်သော်လည်းအမှန်စင်စစ်တွင်မူ သူ့အသက်မှာ ယခုမှ ၃၄ နှစ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတိကျအောင်ဆိုရလျှင် ၃၄ နှစ်မှ ၁ဝ ရက် စွန်းရုံသာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျက်စိအောက်ရှိ အရေးအကြောင်းများက နက်နေကာ မျက်နှာအသားအရောင်က အင်္ဂတေလို ဖြူညစ်ညစ်၊ ဆံပင်က ဖြူဖြူပါးပါး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့ဖြင့် ခရီးသည်ကိုမြင်သူတိုင်းက အသက်ငါးဆယ်ဟု ခန့်မှန်းတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရီးသည်သည် အိပ်စင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်၍ လှဲနေရင်း လက်နှစ်ဖက် ကို ရင်ဘတ်ပေါ်၌ ယှက်၍ တင်ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယှက်၍ တင်ထားသည့် လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ကွေးဆန့်ချည်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေစေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမငြိမ်သက်သည့် အတွင်းစိတ်ကို လှုပ်ရှားနေသည့် လက်ချောင်းများ သက်သေပြနေခြင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလွန်ခဲ့သော ငါးလအတွင်း စိတ်ထောင်းကိုယ်ကြေ ဖြစ်နေခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံက ခရီးသည်အား စိတ်မှောက်သွားစေလောက်အောင် ဖန်တီးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိပ်ပျော်နေရာမှ နိုးလာသည့်အချိန်များ၌ ခရီးသည်၏ စိတ်အစဉ်သည်ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုကို လျှောက်နေရသလိုအစလည်း မရှိ၊ အဆုံးလည်း မရှိ အချိန်နာရီဟူ၍လည်း မရှိ။သို့ ဖြစ်နေတတ်၍လည်း ခရီးသည်သည် မိမိစိတ်ကို ပြန်ထိန်းကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိမိ မည်သည့်နေရာသို့ရောက်နေသည် ။ မည်သည့်အချိန်နာရီရှိနေပြီဆိုသည်ကို ခဏခဏပြန်သတိပေးနေရသည်။ မိမိစိတ်သည် တဖြည်းဖြည်း ကယောင်ချောက်ချားဖြစ်နေရာမှ ရူးသွား သည့် အဆင့်ထိ ရောက်သွားနိုင်ကြောင်း မိမိကိုယ်တိုင် သိနေခြင်းမှာ ခရီးသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဆိုးဆုံးခံစားရချက်။ အိပ်စင်အထက် မျက်နှာကြက်ပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသည့် ပန်ကာကို ခရီးသည်က စူးစိုက်၍ကြည့်လိုက်၏။ ပန်ကာက ရပ်နေသည်။ မိမိမျက်နှာကို လက်ဖြင့် စမ်းကြည့်လိုက်သည်။ (၁၅) ရက်ခန့်ကြာသည့်တိုင် မရိတ်မသင်ဘဲ ထားခဲ့သည့် မုတ်ဆိတ်။ မြိုင်းမွေးများက ထိုးထိုးထောင်ထောင်း ၊ ကိုယ်ပေါ်တွင်ဝတ်ထားသည့် ဝတ်စုံကိုမူ ခရီးသည်က ပြန်ကြည့်ရန် မလို။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eချွေးတွေသံတွေဖြင့် ညစ်ပေကာတွန့်ကြေနေမည်ကို ခရီးသည်က သိပြီးသား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတိုင်တန်နှစ် ဇိမ်ခံသင်္ဘောကြီး၏ ပထမတန်းအခန်းသို့ ခရီးသည်တစ်ဦး အဖြစ် တက်ရောက်လာပြီးနောက် ရေမိုးချိုး၍ အဝတ်အစားလဲရမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့သော် ခရီးသည်က ရေလည်းမချိုး၊ အ၀တ်အစားလည်း မလဲဘဲ အခန်း နံပါတ် ၃၃ သို့ တန်းဝင်လာကာ အိပ်စင်ထက်သို့တက်၍ အိပ်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိပ်ပုံကလည်း ခြေပစ်လက်ပစ်။ သုံးရက်နီးနီး အအိပ်ကြီး အိပ်နေခဲ့သည်။ သည်သုံးရက်တွင် နိုးနေသည့်အချိန်က နည်းနည်း။ ။ ထမင်းမစား၊ ဟင်းမစားရုံမက ရေပင် မသောက်ဘဲ အိပ်နေခဲ့ခြင်း။ ယခုနိုးလာသည့်အချိန်မှာ တနင်္ဂနွေနေ့။ ညနေပင် အတော်စောင်းနေပြီ။ ခရီးသည်က နယူးယောက်မြို့သို့ သင်္ဘောဆိုက်မည့်အချိန်ကို တွက်ကြည့် ၍ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတနင်္ဂနွေ ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတနင်္လာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်္ဂါ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗုဒ္ဓဟူး \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗုဒ္ဓဟူးနေ့ နံနက်မှ နယူးယောက်သို့ သင်္ဘောရောက်နိုင်မည်။ တနင်္ဂနွေ ညနေစောင်းမှ ရေတွက်ကြည့်လျှင်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနယူးယောက်သို့ရောက်ရန် အနည်းဆုံး နာရီ ၅၀ ကျော်ကျော် သင်္ဘော ခုတ်မောင်းရဦးမည်။'ခုတော့ ငါ့အဖို့ အန္တရာယ်ကင်းသွားပါပြီ\" \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရီးသည်က မိမိကိုယ်ကိုမိမိ အားတင်းလိုက်သည်။ သို့တိုင်အောင် အတွင်း စီတ်က အန္တ ရာယ်ကင်းပါပြီဟုဆိုသည့်အချက်ကို သွက်သွက်လက်လက် လက်မခံဘဲ ဖြစ်နေပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e'အသက်တွေအများကြီးပေးပြီး ရယူခဲ့ရတဲ့ပစ္စည်းဟာ ခုဆိုရင် လုံခြုံတဲ့ နေရာကို ရောက်နေပြီမဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရီးသည်က မိမိကိုယ်ကို မိမိ အားပေးလိုက်ပြန်၏။ 'လုံခြုံသမှ သိပ်ကိုလုံခြုံတဲ့နေရာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရီးသည်က ဤသို့ စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ချရင်း အတွင်းအင်္ကျီအိတ်ကို စမ်းကြည့်လိုက်ပြန်သည်။ ,\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကြိမ် ၁၀၀ မြောက် စမ်းကြည့်ခြင်း။ ။ အတွင်းအင်္ကျီအိတ်ထဲတွင် သော့က ပကတိအတိုင်းပင် ရှိနေသည်။ ခရီးသည်ကို စိတ်ချသွားသည်။ သို့ဖြစ်၍လည်း မျက်စိအစုံကိုမှိတ်ကာ မှေးနေလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမည်မျှကြာအောင် မှေးနေလိုက်မိသည်ကို ခရီးသည် မသိ။ သူသိသည်မှာ တစ်စုံတစ်ခုက သူ့ကိုလှုပ်နှိုးလိုက်သည်ဟုသာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလှုပ်နှိုးလိုက်သည့် တစ်စုံတစ်ခု ဆိုသည်ကလည်း ကျယ်လောင်သော အသံကြီးတစ်ခု မဟုတ်သလို …\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြင်းထန်သည့် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုလည်း မဟုတ်။ အိပ်နေသည့် အိပ်စင်က ငြိမ့်ခနဲ လှုပ်နှိုးလိုက်သလိုလို။ ပထမတန်း အခန်းအမှတ် ၃၃ ရှိရာ သင်္ဘောဦးပိုင်း လက်ကောက် အောက်ဘက်တည့်တည့် ဟိုအဝေးတစ်နေရာဆီမှ တစ်စုံတစ်ရာက အခြားတင်း နှင့် ဝင်ကြိတ်မိလိုက်သလိုလို။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရီးသည်သည် အိပ်စင်ထက်တွင် ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်ကာ နှစ်ဖက်ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လွှဲချလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခဏအကြာတွင် စက်အရှိန်ဖြင့် တုန်ခါနေသည့် သင်္ဘောကြီးတစ်ခုလုံး ငြိမ်သက်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရီးသည်အဖို့ သင်္ဘောပေါ်တွင် မတွေ့ဖူးသည့် ခံစားရချက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤသို့ ခံစားလိုက်ရပြီးမှ ခရီးသည်၏ “နောက်နေသည့် စိတ်အဆုံးတွင် 'အသိတရား' အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင်္ဘောကြီးတွင် ခုတ်မောင်းနေသမျှ စက်တွေအားလုံး ရပ်သွားပြီဟူသော\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရီးသည်သည် အိပ်စင်ထက်တွင်ပင် ဆက်၍ထိုင်နေရင်း အသံဗလံများကို နားစွင့်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြားရသည်က စက်သံများမဟုတ်။ စဉ် လမ်းကူးများတွင် သွားလာလှုပ်ရှားနေကြသော သင်္ဘောမောင် ၏ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုးတိုးသက်သာ ပြောင်လှောင်သံများ။ ဆက်နေသည့် အခန်းများရှိ ခရီးသည်များ၏ စကားသံများသာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်၍ ပိုးဟပ်တစ်ကောင်၏ နှာမောင်းရှည်ကဲ့သို့ ရွံစရာ ကောင်းသည့် စိတ်မချမ်းသာမှုတစ်ခုက ခရီးသည်တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွမ်း ရစ်ပတ်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာမန်ခရီးသည်တစ်ယောက်သာဆိုလျှင် ဤသို့သော အနှောင့်အယှက် မျိုးကို မသိကျိုးကျွန်ပြုကာ အိပ်မြဲတိုင်း ပြန်၍အိပ်လိုက်မည်။ သို့ရာတွင် ပထမတန်း အခန်းအမှတ် ၃၃ တွင် နေရာယူထားသည့် \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရီးသည်အဖို့မူ သည်လိုနှောင့်အယှက်မျိုးကို မသိကျိုးကျွန် လုပ်မနေနိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်ခရီးသည်၏ စိတ်က ကယောင်ချောက်ချားဖြစ်နေကာ ရူးဖို့ရန် လက်တစ်လုံးလောက်သာလိုတော့သည့် အခြေအနေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့ဖြစ်၍လည်း သည်ခရီးသည်၏ ငါးပါးသောအာရုံတို့က အစွမ်းကုန် ထက်မြက်နေကြကာ မြင်လာ၊ ကြားလာ၊ တွေ့လာသမျှကို ပုံကြီးချဲ့၍ မြင်နေ၊ ကြားနေ၊ တွေ့နေခြင်း။ ထို့ကြောင့်လည်း ပေါ်လာသည့် အနှောင့်အယှက်ကြောင့် ခရီးသည် ပြန် အိပ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထမင်းမစား ဟင်းမစားရုံသာမက သုံးရက်လုံးလုံး ရေကိုပင် မသောက်ဘဲ အခန်းအောင်းနေခဲ့သော ခရီးသည်အဖို့ ရူးသွပ်ခြင်းသို့ရောက်ရန် လက်တစ်လုံး သာ လိုတော့သည့် စိတ်အခြေအနေကို ပေါ်ပေါက်လာသည့် အနှောင့်အယှက် ကမီးလောင်ရာ လေပင့်လိုက်သကဲ့သို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရီးသည်သည် ပိတ်ထားသောအခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် စက် လမ်းကူး လမ်းကမ်းအတိုင်း ́ လှေကားမကြီးရှိရာဘက်သို့ ဒယီးဒယိုင် လျှောက် လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e[ ၃ ]\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခြေဆန့် လက်ဆန့်နေနိုင်ကာ သဘာဝရှုခင်းကိုလည်း အတိုင်းသား မြင်နေရသည့် အညောင်းဖြေခန်းမမှ မိမိတို့အိပ်ခန်းရှိရာသို့ ပြန်လာနေကြသည့် ခရီးသည်များက ရယ်ရယ်မောမော ပြောပြောဆိုဆို။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှတ် ၃၃ အခန်းမှ ခရီးသည်ကမူ မည်သူ့ကိုမျှ ဂရုမစိုက်။ လှေကားမ ကြီး ရှိရာသို့သာ စူးစူးစိုက်စိုက်လာနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလှေကားမကြီး၏ အလယ်ဆင့်သို့ အဆင်း အပေါ်ဘက်နံရံထက်တွင် ကြေးနီဘောင်များဖြင့် လှပစွာတန်ဆာဆင်ထားသည့် တိုင်ကပ်နာရီကြီးတစ်လုံး။ နာရီ၏ ရွှေရောင်လက်တံများက ရောက်နေသည့်အချိန်ကို ညွှန်ပြနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eည ၁၁ နာရီ ၅၁ မိနစ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလှေကားမကြီး အောက်ဆုံးအဆင့်နားတွင် လှပစွာခြယ်လှယ်ထားသည့် မီးတိုင်စင်တစ်ခု၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်မီးတိုင်စင်နားတွင်ရပ်နေသည့် သင်္ဘောမောင်တစ်ယောက်က အပေါ်မှဆင်းလာသော အခန်းအမှတ် ၃၃ မှ ခရီးသည်ကို အထင်အမြင်သေး အမူအရာ ဖြင့် စိုက်၍ကြည့်နေ၏။ အထက်တန်းစားခရီးသည်များသာ လိုက်ပါစီးနင်းနိုင်သော ပထမတန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအထပ် 'အေ'တွင် အဝတ်အစား စုတ်စုတ်နုပ်နုပ် လူရုပ်လူရည်ညံ့သည့် ခရီးသည် တစ်ယောက် ရောက်နေခြင်းကို သင်္ဘောမောင်က နှာခေါင်းရှုံ့ခြင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e'သင်္ဘောစက်တွေရပ်သွားတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ” ခရီးသည်က သင်္ဘောမောင်အား မေးလိုက်၏။ ပြင်စရာ ဆင်စရာ နည်းနည်းပါးပါးရှိလို့ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်ခင်ဗျာ သင်္ဘောမောင်က ရိုရိုသေသေ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး အဖြေပေးနေသည်။ 'သင်္ဘောကလည်း အသစ်ကျပ်ချွတ်၊ ခရီးကလည်း ပထမဆုံးထွက်တဲ့ အဒီလိုဆိုတော့ အထစ်အငေါ့ကလေးတွေ ရှိတတ်စမြဲပေါ့ခင်ဗျာ။ ဒါအတွက် စိတ်ပူမနေပါနဲ့ခင်ဗျာ။ သင်္ဘောကလည်း ရေမြုပ်နိုင်တဲ့သင်္ဘော မဟုတ်ပါဘူး သင်္ဘောမောင်၏စကားကို ခရီးသည်က... 'သံနဲ့လုပ်ထားတဲ့ သင်္ဘောဆိုရင်မြုတ် နိုင်တာချည်းပဲဟေ့။ ကျုပ် ကုန်းပတ် ဘက်ကို ထွက်ပြီးကြည့်မယ်\" သင်္ဘောမောင်က ခေါင်းကို သွက်သွက်ခါပစ်လိုက်ပြီး.... 'အပြင်ဘက်ကိုထွက်ဖို့ မသင့်ပါဘူးခင်ဗျာ၊ အပြင်ဘက်က ကြောက်စရာ ကောင်းအောင် အေးလှပါတယ်” ခရီးသည်က ပခုံးနှစ်ဖက်ကို တွန့်ပစ်လိုက်သည်။ အအေးဒဏ်ကို သူက ခံနေကျ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရီးသည်သည် တစ်ဖက်သို့လှည့်လိုက်ပြီး သင်္ဘောလက်ယာထောက်ဦးပိုင်း ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ရောက်နိုင်သည့် လှေကားအတိုင်း တက်သွားကာ တံခါးကိုဖွင့်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင်္ဘောဦးပိုင်း လက်ယာဘက် ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ခရီးသည်က အပ်အကြောင်းပေါင်း တစ်ထောင်လောက်ဖြင့် အထိုးခံ လိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိပ်ခန်းထဲတွင် သုံးရက်အောင်းခဲ့ပြီးနောက် အပူချိန် ၃၈ ဒီဂရီသာ ရှိနေသည့် လဟာပြင်သို့ ရောက်လာရခြင်းမှာ အပ်အချောင်းပေါင်း တစ်ထောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":42481952718997,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_c141e12a-2854-4ccd-bcd9-18069d708def.jpg?v=1730270996"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်-မြန်မာပြည်စစ်မြေပြင်","title":"မြန်မာပြည်စစ်မြေပြင်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း (၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁၉၄၁) ခုနှစ်၊ မတ်လ (၁၃)ရက်နေ့၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမကွေးမှ ပြည်သို့ လေယာဉ်ဖြင့် လာနေသော အချိန်တွင် မြန်မာ ပြည်၏ မြို့တော်ရန်ကုန်မှာ ရန်သူဂျပန်များ၏ လက်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်လျက် ရန်ကုန် မန္တလေးလမ်းမှာလည်း ပြတ်တောက်နေသော အင်္ဂလိပ်တပ်များ ပြင်ဦးလွင်သို့ တဖွဲဖွဲ ရောက်လာနေသော အချိန်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြည့်လေတိုင်း သဲပွင့်များသာလျှင်မင်းမူနေသော အိုင်ရက် စစ်မျက်နှာမှ ရှစ်ရပ်ခွင်လုံး မင်စိမ်းဖုံးနေသလို စိမ်းစိုသော သစ်တောများ ရှိရာ မြန်မာပြည်စစ်မြေပြင်သို့ ရုတ်တရက် လာရောက်တာဝန်ယူရသော ကျွန်ုပ်မှာ အစသော် ယောင်တောင်တောင် ကြောင်တက်တက် ဖြစ်နေမိ သည်။ မြို့အမည် ရွာအမည်များကို ပြောရခေါ်ရသည်ကပင် တမျိုးဖြစ် နေ၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်က မြို့တစ်မြို့ကို ဖော်ထုတ်၍ ပြောလိုက်လျှင်ပင် ထိုမြို့ ထိုဒေသ မည်သည့်အရပ်တွင် ရှိသည်ကို ဒိုးဒိုးဒေါက်ဒေါက် မသိနိုင်ဘဲ နေ၏။ မြန်မာပြည်သည် ကျွန်ုပ်အဖို့ သူစိမ်းပြင်ပြင် ဖြစ်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှတ် (၁) မြန်မာပြည်တပ်မကြီးအား ပြန်လည်စုစည်းရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံရသော ကျွန်ုပ်သည် အိုင်ရက်မှ အိန္ဒိယ၊ အိန္ဒိယမှ မြန်မာပြည်သို့ လေကြောင်းခရီးဖြင့် ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ဤအချိန် တွင် ဘုရင့်လေတပ်မတော် အုပ်စုနချုပ်မှာ မင်္ဂလာဒုံကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ရ ပြီးနောက် မကွေးတွင် ရောက်နေသည်။ ပြည်တွင် မြန်မာပြည်စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံးအား ကွပ်ကဲလျက်ရှိသော ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအလက်ဇန်ဒါသည် စုဆောင်းမိသမျှသော အင်အားဖြင့် ဒီရေတက်သလို တက်လာ ရန်သူအား တတ်နိုင်သမျှ တားဆီးရန် အားထုတ်နေသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးထံ သတင်းပို့ရန်နှင့် အမိန့်ကို နာခံရန် ပြည်သို့ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏ ဌာနချုပ်တွင် ပြန်လည်စုစည်းရမည့် အမှတ်(၁) တပ်မကြီး၌ ပါဝင်ရမည်ဖြစ်သော တပ်မနှစ်ခုမှ ဦးစီးနှစ်ယောက်ကို အဆင်သင့်ပင် တွေ့ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မနေသည်မှာ ဦးစီးများ ဖြစ်သော ဗိုလ်ချုပ်ကလေး စကော့နှင့် ကိုဝင်သည် ကျွန်ုပ်နှင့် အနှစ်နှစ် ဆယ်တိုင်တိုင် တပ်ရင်းတစ်ရင်းထဲတွင် လက်ပွန်းတတီး နေခဲ့ဖူးသော မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းများ ဖြစ်နေခြင်းပင်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူစိမ်းပြင်ပြင်ဖြစ်နေသော မြန်မာပြည်တွင် မိမိနှင့် လုပ်ဖော် ကိုင်ဖက် မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းများကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် အားတက်၍ လာမိလေသည်။ \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစတော့ ဦးစီးရသော အမှတ် (၁) မြန်မာတပ်မှာ တောင်ငူအနီး တွင် အခြေစိုက်ထားသော ပဲခူးရိုးမနှင့် စစ်တောင်းမြစ်ဝှမ်းမှ တက်လာ မည့် ရန်သူများကို ချေမှုန်းရန် တာဝန်ယူထားရသည်။ ကိုဝင် ဦးစီးရသော အမှတ် (၁၇) အိန္ဒိယတပ်မမှာမူ စစ်တောင်းတံတားတိုက်ပွဲတွင် များစွာ အထိနာခဲ့ပြီးနောက် ပြည်မြို့ တောင်ဘက် မိုင် (၃၀)အကွာ၌ ပြန်လည် စုစည်းနေရဆဲ ရှိသေးသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအလက်ဇန်ဒါသည် ကျွန်ုပ်အား အမှတ် (၁)တပ်မ ကြီး ပြန်လည်စုစည်းရန် တာဝန်ပေးအပ်ပြီးနောက် ထိုနေ့တွင်ပင် အိန္ဒိယ သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာပြည်စစ်မြေပြင်ကို ကွပ်ကဲရန် ဗိုလ်ချုပ်ဟူတန်က တာဝန် ယူရသည်။ ကျွန်ုပ်မှာမူ ပြန်လည်စုစည်းရရှိသော အမှတ် (၁) တပ်မတော် ကြီးဖြင့် ပြည်မြို့ မှနေ၍ တက်လာသော ရန်သူကို ခုခံရန်တည်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယခုအချိန်ထိ စုစည်းရရှိထားသော ကျွန်ုပ်၏တပ်မကြီးကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ မြန်မာပြည်စစ်ဌာနချုပ်မှ ကြွင်းကျန်နေသော အရာရှိ အရာခံနှင့် တပ်သားအချို့ကို တွေ့ရ၏၊ စုစုပေါင်းမှ လူခြောက်ဆယ်ထက် မကျော် ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ်၏ တပ်မကြီးဌာနချုပ်ကို ပြည်မြို့ရှိ တရားရုံးဟောင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ဖွင့်လှစ်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့ပြီးနောက် ကိုဝင်နှင့်အတူ တောင်ဘက် မိုင်သုံးဆယ်အကွာရှိ အမှတ် (၁၇) အိန္ဒိယတပ်မအား စစ်ဆေးရန် ထွက် လာသောအခါ ပွဲတော်ကြီးတမျှ ဖွေးဖွေးလှုပ်နေသော လူအုပ်ကြီးကို တွေ့ ရ၏။ ကုလားစစ်ပြေး ဒုက္ခသည်များတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁၇)တပ်မမှာ စစ်တောင်းတံတားတိုက်ပွဲ၌ အထိနာခဲ့သည် မှန် သော်လည်း စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်လျက် ရှိသည်ကို တွေ့ရ၏။ နောင်အခါ၌ ဝင်းဂိတ်၏ ခြင်းဇစ်အထူးတပ်ဖွဲ့တွင် လူစွမ်းကောင်း တစ်ဦးအဖြစ် နာမည်ကျော်လာသော အသက်ငယ်ငယ်သာ ရှိသေးသည့် ဗိုလ်မှူးမိုက်ကားလ်ဗက်မှာ (၁၇)တပ်မတော်တွင် ပါဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ရန်သူများ သိမ်းယူထားသော ဟင်္သာတမြို့ကို မြစ်ကြောင်းမှနေ၍ ရဲရဲဝံ့ဝံ့တိုက်ခိုက်ကာ ဂျပန်အရာရှိများပါသော မြန်မာ ဘီအိုင်အေတပ်အား အထိအခိုက် အကျအဆုံးများအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့၏။ ထိုနည်းတူ (၁၇)တပ်မမှ အခြားတပ် တစ်တပ်ကလည်း လက်ပံတန်းကို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကာ ရန်သူများကို မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမတ်လ (၂၂) ရက်နေ့တွင် ရန်သူက ပြည်မြို့အား လုပ်ကြံမည့် အရိပ်အယောင်များ တွေ့ရသဖြင့် တောင်ငူတွင် ရှိနေသော အမှတ် (၁) မြန်မာတပ်မကို ဒရင်ဒဘို၊ ကျောက်ပန်းတောင်း၊ အောင်လံဒေသသို့ ချီတက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ စစ်ကူရောက်လာသော အမှတ် (၅) တရုတ် တပ်မတော်က ပဲခူးရိုးမနှင့် စစ်တောင်းမြစ်ဝှမ်းကို ကာကွယ် စောင့်ရှောက်သည်။ ပြည်မြို့ တောင်ဘက်ရှိ မိုင်သုံးဆယ်အကွာတွင် နေသော အမှတ် (၁၇) အိန္ဒိယတပ်မတော်ကိုလည်း ပြည်သို့ ချီလာစေပြီး တပ်စုစေသည်။ ရန်သူလေယာဉ်များက ပြည်မြို့ ကို ခဏခဏ လာရောက်ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်သော်လည်း အင်အားမများလှ။ ရန်သူ၏ ပဉ္စမံတပ်သားများက အိုးအိမ်များကို ညစဉ်လိုလို မီးတင်ရှို့ကာ ကျွန်ုပ်တို့အား နှောင့်ယှက်ကြ သည်။ ပြည်မြို့သည် ပဉ္စမံတပ်သား အင်အားကောင်းသော မြို့တစ်မြို့တည်း။ ဧရာဝတီမြစ်ကိုဖြတ်၍ တောင်ကုတ်တောင်ကြားလမ်းမှ တစ်ဆင့် အိန္ဒိယသို့သွားရန် ရောက်ရှိနေကြသော ကုလားစစ်ပြေးဒုက္ခသည်များ အရေးကလည်း ဤအထဲတွင် တမှောင့်ဖြစ်နေသည်။ ကျောက်ရောဂါ၊ ဝမ်းရောဂါလည်း ပြန့်ပွားလျက် ရှိနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ်၏ အမှတ် (၁) တပ်မကြီးတွင် ပါဝင်သော တပ်ဖွဲ့ ကလေး များက ဟင်္သာတတိုက်ပွဲ၊ လက်ပံတန်းတိုက်ပွဲ စသော တိုက်ပွဲကလေးများ ကို အနိုင်တိုက်၍ ကျွန်ုပ်တို့ တပ်သားများ၏ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်နေစဉ် မကွေးတွင်ရှိသော လေတပ်အုပ်စုကလည်း တတ်နိုင်သမျှ အစွမ်းပြနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\" မတ်လ (၂၀)ရက်နေ့တွင် လေကြောင်းကင်းထောက်ချက်အရ မင်္ဂလာဒုံ၌ ရန်သူလေယာဉ်အစင်း (၅၀)ခန့် ရှိနေသည်ကို သိရှိရသည်။ ထို့ကြောင့် မကွေးတွင် ရှိသမျှ လေယာဉ်နှင့် စစ်တွေတွင် အစောင့်ချထားသော လေယာဉ်များပူးပေါင်းကာ ရန်သူလေယာဉ်များကို တိုက်ခိုက်သည်။ ကောင်းကင်တိုက်ပွဲတွင် ရန်သူလေယာဉ် (၁)စင်း ပျက်ကျပြီး လေယာဉ် ကွင်းရှိ ရန်သူလေယာဉ် (၁၆)စင်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ဘက်မှ တစ်စင်းသာ ပျက်ကျခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဤသတင်းကို ကြားရ၍ ဝမ်းသာနေစဉ် မတ်လ (၂၁)ရက်နေ့၌ ရန်သူက အင်အားအများအပြားဖြင့် မကွေးလေယာဉ်ကွင်းကို လာရောက် တိုက်ခိုက်ကြောင်း သတင်းရရှိသည်။ ရန်သူသည် နောက်တစ်ရက် ညနေ အထိ ခြောက်ကြိမ်တိုင်တိုင် လေယာဉ်အစင်း (၂၅၀)ကို အသုံး၍ တိုက် စစ်ဆင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပထမအကြိမ် တိုက်ခိုက်ရန်လာစဉ် မကွေးလေယာဉ်ကွင်းပေါ်၌ အင်္ဂလိပ်လေယာဉ် (၃၂)စင်းသာ ရှိနေသည်။ ဤလေယာဉ်များအနက် အချို့က ကောင်းကင်သို့ အချိန်မီ တက်နိုင်ပြီး ရန်သူလေယာဉ်များကိုတိုက်ခိုက်နိုင်သည်။ ရန်သူ့ဘက်မှ လေးစင်း ပျက်ကျသွားသည်။ သို့သော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်အားချင်းက အဆမတန် ကွာနေရာ ... မတ်လ(၂၂)ရက်နေ့ နံနက် ကိုးနာရီသို့ ရောက်သောအချိန်၌ အင်္ဂလိပ်ဘက်မှ လေယာဉ်ခြောက်စင်း မျှသာ ကျန်နေတော့၏။ ထို ခြောက်စင်းတွင်လည်း သုံးစင်းသာ ပြန်လှန် ခုခံနိုင်သည့်အခြေ ရှိနေသည်။ မတ်လ (၂၃)ရက် နှင့် (၂၇)ရက်နေ့များ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွင် ရန်သူသည် စစ်တွေလေယာဉ်ကွင်းကိုလည်း အင်ကြီးအားကြီးဖြင့်တိုက်ခိုက်ပြန်ရာ မြန်မာပြည်စစ်မြေပြင်ရှိ ကြွင်းကျန်သမျှ လေယာဉ်များ မှာ အိန္ဒိယသို့ အပြီးအပိုင် ရွှေ့ပြောင်းသွားရတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤအချိန်မှ စ၍ ကျွန်ုပ်၏ တပ်မကြီးသည် လေကြောင်းဖြင့် ကင်းထောက်ခြင်းကို လုံးဝ မလုပ်နိုင်တော့ချေ။ ရန်သူ့ဘက်မှ လေကြောင်းအင်အားမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလာသည်နှင့်အမျှ ပြည်၊ မိတ္ထီလာ၊ သာစည်၊ ပျဉ်းမနား၊ ပြင်ဦးလွင်၊ လားရှိုး၊ တောင်ကြီး၊ မန္တလေး စသော မြို့များမှာ ရန်သူ့ဗုံးဒဏ်ကြောင့် မီးဟုန်းဟုန်းတောက်၍ လာတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ်တို့ တပ်သားများမှာလည်း တိုက်ကြီး အိမ်ကြီးများတွင် စခန်းမချ ရဲတော့ဘဲ တောထဲသို့ ဝင်၍နေကြပြီး ညအချိန်၌သာချီတက်ရတော့၏။ လေကြောင်းမှ ကင်းမထောက်နိုင်သည့်အထဲ မြေပြင်ထောက်လှမ်းရေး အစီအစဉ်ကလည်း ညံ့ဖျင်းလျက်ရှိရာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ရန်သူ့အခြေအနေ ကို ကောင်းစွာ သိခွင့်မရတော့ဘဲ အကန်းလမ်းလျှောက်သလိုသာ ချီတက် နေရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်ုပ်တို့သည် လေတပ်အကူအညီ လုံးဝမရဘဲ ဖြစ်သည့်နည်း ဖြင့် ရန်သူကို ခုခံနေကြစဉ်၊ စစ်တောင်းမြစ်ဝှမ်းတွင် ကြံ့ကြံ့ခံနေသော အမှတ် (၂၀၀) တရုတ်တပ်မမှာ ဂျပန်တို့၏ အမှတ် (၅၅)တပ်မ၏ ဖြတ်တောက်ထိုးဖောက်ခြင်းကို ခံနေရပြီဟူသော သတင်းကို ကြားလာရပြန် သည်။ အမှတ် (၅) တရုတ်တပ်မတော်တွင် တပ်မသုံးခု ရှိသည့်အနက် အမှတ် (၂၀၀)တပ်မတော်သည် မတ်လ(၂၄)ရက်နေ့တွင် ဂျပန်တို့၏ ထိုးဖောက်ဖြတ်တောက်ခြင်းကို ခံနေရပြီး၊ အမှတ် (၂၂) တရုတ်တပ်မှ တပ်အချို့မှာ တောင်ငူနှင့် မိုင်ခြောက်ဆယ်အကွာ ပျဉ်းမနားတွင် ရောက် နေလျက် ထိုတပ်မတွင် ပါဝင်သော အခြားတပ်များမှာ လာရှိုးအထိသာ ခရီးပေါက်နိုင်သေးသည်။ တတိယမြောက် တပ်မဖြစ်သော အမှတ် (၆) တပ်မှာ မြန်မာနယ်စပ်အနီး၌သာ ရှိနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှတ် (၂၀၀) တရုတ်တပ်မသည် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာ သော ရန်သူကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုခံနေစဉ် ပျဉ်းမနားသို့ ရောက်နေ သော အမှတ် (၂၂)တပ်မမှ အချို့ တပ်များက စစ်ကူပေးနိုင်ရန် အပြင်းချီလာသည်။ အခြေအနေမှာ တထိတ်ထိတ် ခုန်စရာ ဖြစ်နေတော့၏။ မတ်လ(၂၈)ရက်နေ့တွင် ကျွန်ုပ်၏ တပ်မကြီးက ခံစစ်မှ ထိုးစစ်သို့ ပြောင်း လိုက်ရန် အမိန့်ရောက်လာသည်။ ခံစစ်မှ ထိုးစစ်သို့ ပြောင်းလိုက်ခြင်း အားဖြင့် စစ်တောင်းမြစ်ဝှမ်းတွင် ဘတစ်ပြန်ကြားတစ်ပြန် ဖြစ်နေသော တရုတ်တပ်များအား အကူအညီပေးရာ ရောက်မည်ကို ကျွန်ုပ် သိပါ၏။ သို့သော် ကျွန်ုပ်၏တပ်မကြီးမှာ ပြန်လည်စုစည်းနေရသည့် အခြေအနေ တွင် ရှိနေပြီး သတင်းထောက်လှမ်းရေးကလည်း ညံ့ဖျင်းလှလေရာ ခံစစ်မှ ထိုးစစ်သို့ ပြောင်းရမည်ကို စိတ်လေးနေမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့သော် အထက်မှ ပေးသည့် အမိန့်အတိုင်း လိုက်နာရပေတော့မည်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထို့ကြောင့် ကိုဝင် ဦးစီးသော တပ်မအား ... ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(က) ပြည်မြို့ တောင်ဘက် မိုင်ခြောက်ဆယ်ခန့် ဝေးသော အုတ်ဖိုသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရထားလမ်းအတိုင်း ချီတက်ရန်၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(ခ) အုတ်ဖိုမြို့မြောက်ဘက် ဇီးကုန်းတွင် တပ်တစ်ခုခွဲ၍ အရှေ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင်ဘက် တောင်ပံနှင့် အုတ်ဖိုအကြားရှိ ဒေသကို စောင့်ရှောက်ထားရန်၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(ဂ) ပြည်မြို့တောင်ဘက် (၂၃)မိုင်အကွာ မရာဝတီမြစ်ကမ်းပေါ်ရှိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eညောင်စာရွာကို အခိုင်အမာပြည် အနောက်ဘက်တောင်ပံကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ရန်သူများ ဧရာဝတီကို ဖြတ်ကျော်၍ မလာနိုင်အောင် တားဆီးထားရန်၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(ဃ) အထက်ပါ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လိုက်နာလုပ်ဆောင်ရာတွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ့သမျှ ရန်သူကို ချေမှုန်းရင်း ဒေသဆိုင်ရာ အောင်ပွဲကလေး များ ရရှိအောင် တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုဝင် တပ်မအား ကျွန်ုပ် ပေးလိုက်သော အမိန့်အတိုင်း လုပ် ဆောင်နိုင်စေရန် ကျွန်ုပ်ပေးနိုင်သော အကူအညီမှာ ကမ်းတက်တပ်သား အချို့၊ ကွန်မန်ဒိုခေါ် တိုက်ခိုက်ရေးတပ်သားအချို့နှင့် မြန်မာနယ်စောင့် တပ်သားအချို့ ပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဧရာဝတီမြစ် အနောက်ဘက် ကမ်းမှနေ၍ ကို၀င်နှင့် တိုင်ပင်ကာ ကိုဝင် ပေးသမျှ တာဝန်ကို ထမ်း ဆောင်ရန်ပင် ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြည်မြို့တောင်ဘက် (၂၅)မိုင် အကွာရှိ ထုံးဘိုတွင် ဂျပန်နှင့် ဘီ-အိုင်-အေ တပ်အချို့ ရောက်နေသည်ဟု သတင်းရထားသည်။ ထုံးဘို သည် ရာဝတီ အနောက်ဘက်ကမ်းတွင် ရှိရာ ကိုဝင်ရှိရာ အရှေ့ဘက် ကမ်းသို့ ဖြတ်ကျော်ကာ နောက်မှနေ၍ ဝင်တိုက်မည့် အန္တရာယ်ကို ကာ ကွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။ မြစ်ကို မဖြတ်ကျော်နိုင်သော်လည်း လက်နက်ကိုင်တပ်သားများပါသော တိုက်ရေယာဉ်တစ်စင်းကို ကင်းလှည့် နေစေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":42481963565205,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_f6d4100b-9357-43ea-bf2c-b940d78e3448.jpg?v=1730271003"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်-သံလွင်မြစ်ကမ်းတိုက်ပွဲ","title":"သံလွင်မြစ်ကမ်းတိုက်ပွဲ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာပြန်သူ၏\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်္ဂလိပ်စစ်တပ်တွေကိုကူညီတာဟာ အင်္ဂလိပ်တွေ မြန်မာပြည် ကို ပြန်လာပြီး အုပ်စိုးနိုင်အောင် ကူညီတာလို့တော့ မယူဆစေချင်ဘူး။ ကျုပ်တို့က ဒီအချိန်မှာ အင်္ဂလိပ်ကိုကူညီတာဟာ ဂျပန်ကို ဆန့်ကျင်ချင်လို့ပဲ၊ စစ်ပြီးတဲ့အချိန်မှာ မြန်မာပြည်ကို မြန်မာတိုင်းရင်းသားတွေပဲ အုပ်ချုပ်ရမယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထက်ပါစကားက မျက်နှာဖြူအရာရှိတစ်ယောက်၏ ရှေ့ မှောက်တွင် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ဖြစ်ပွားနေချိန်၌ ပြောဆိုခဲ့သူမှာ မည်သူဟု ထင်ပါသလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုခဲ့သူမှာ နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်ကြီးလည်း မဟုတ်၊ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသောပုဂ္ဂိုလ်ကြီးလည်းမဟုတ်၊ အညတြ မြန်မာပြည်သားတစ်ယောက်ပင် ဖြစ်၏။ချစ်စွာသော စာဖတ်သူသည် သူ့အမည်ကို ကြားလျှင် အံ့သြ သွားမည်။ သူနေထိုင်သော ရပ်ရွာဒေသကိုသိရလျှင် ပို၍ အံ့သြသွားမည်။သူ့ အမည်မှာ ပူချင်ကွေ့ဖြစ်၏။ သူနေထိုင်သောဒေသမှာကိုးကန့်နယ်အတွင်းရှိ ပန်းဟိုင်ရွာဖြစ်၏။ သူ့အဖို့တွင် တိုက်သူကြီးတစ်ယောက်၏ အစ်ကိုဟူသော ရပ်ရွာက ဂုဏ်တင်ခေါ်ဝေါ်သည့် အမည်ကလွဲ၍ အခြား ထင်ရှားသော ကြီးကျယ်သောဂုဏ်ဒြပ်များ မရှိပါချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် သူသည် တိုင်းပြည်နှင့်လူမျိုးကို ရဲရဲတောက် ချစ်မြတ် နိုးသူတစ်ယောက်ဖြစ်၏။ ၁၉၄၃ ခု၊ ၄၄ ခုနှစ်များတွင် သံလွင် အရှေ့ဘက်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာသော အင်္ဂလိပ်တပ်များ၏ သြဇာ အာဏာမှာ တဖြည်းဖြည်း တစ်စစ ကြီးကျယ်လာသည်။ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်ကြီး မဖြစ်မီကပင် နေမဝင်သော ဗြိတိသျှအင်ပါယာဟူ၍ တန်ခိုးထွားခဲ့သော အင်္ဂလိပ်တို့ကို မကြောက်မရွံ့ ဘဲ ထက်သန်သော လွတ်လပ်ရေးစိတ်ဓာတ်ဖြင့် အင်္ဂလိပ်ကို ကူညီခြင်းမှာ စစ်ကြီးပြီးသွား သည့်အချိန်တွင် မြန်မာပြည်အား အင်္ဂလိပ်က ပြန်၍အုပ်စိုးနိုင်အောင် ကူညီနေခြင်းမဟုတ်။ ဂျပန်ဆန့်ကျင်ရေးလုပ်ငန်းများအတွက် ယာယီ ကူညီပူးပေါင်းခြင်းသာဖြစ်သည်ဟူ၍ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရဲရဲတင်းတင်း ပြောဝံ့သော ကိုးကန့်နယ်မှ ပန်းဟိုင်ရွာသား ပူချင်ကွေကို ကျွန်တော် သည် စိတ်ထဲမှ လေးလေးစားစား ချီးကျူးလိုက်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုးကန့်နယ် ပန်းဟိုင်ရွာမှ မျိုးချစ်ရဲဘော်ကြီး ပူချင်ဒိုကဲ့သို့ မြန်မာပြည်လွတ်လပ်ရေးကို ရဲရဲနီသောဆန္ဒဖြင့် လိုလားတောင့်တ ကာ ရရာလက်နက်များဖြင့် သံလွင်မြစ် အနောက်ဘက်ကမ်းမှ ရက် စက်ရာတွင် ပြိုင်ဘက်ရှားလှသော ဖက်ဆစ်ဂျပန်တို့အား ခုခံတိုက်ခိုက် နေသူမှာ ကိုးဆိုင်း”ရွာမှ ရွာသူရွာသားများပင် ဖြစ်၏။ဂျပန်ဆန့်ကျင်ရေးကို စွမ်းစွမ်းတမံ ဆောင်ရွက်နေသည်နှင့် အမျှ အင်္ဂလိပ်များ ပြန်လည်အုပ်စိုးရေးကို အထူးဟန့်တားနေသူကား ကိုးဆိုင်ရွာသူရွာသားများ၏ စစ်ရေးနှင့် နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင် 'ယန် ဝမ်ဆူး ́တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ကိုးဆိုင်းသည် အခြားရွာများကဲ့သို့ သံလွင်မြစ် အရှေ့ဘက် ကမ်းတွင် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ရွာတစ်ရွာမျှသာဖြစ်သည်။ သို့သော် ရွာသူရွာသားများမှာ အခြားရွာမှ ရွာသူရွာသားများနှင့် စိတ်ဓာတ်ချင်း မတူ၊ အခြားရွာသူရွာသားများက လာမည့်ဘေး အဝေးကရှောင် ဟူသော စိတ်ဓာတ်မျိုးကို မွေးမြူထားကြသော်လည်း ကိုးဆိုင်းရွာသူ ရွာသားများကမူ လာမည့်ဘေး ပြေးတွေ့မည်ဟူသော စိတ်ဓာတ်မျိုး ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် မွေးမြူထားကြ၏။ ဂျပန်ရန်မှ ပြေးရှောင်မည် ဟူသော အကြောက်စိတ်ဓာတ်ကို ပယ်ထုတ်ကာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းနေသော ဖက်ဆစ်ဂျပန်အား တော်လှန်တိုက်ထုတ်ပစ်မည်ဟူသော စိတ် ဓာတ်ကို မွေးထားကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကဲ့သို့သော တော်လှန်ရေးစိတ်ဓာတ် ပြင်းထန်သူများနှင့် ချစ်စွာသော စာဖတ်သူများအား ကျွန်တော်က မိတ်ဆက်ပေးလိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုးဆိုင်း ရွာသူရွာသားများသည် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အခြေအနေ များကို လည်ပင်းတရှည်ရှည်ဖြင့် ငုံးမျှော်၍မနေဘဲ မိမိတို့အလိုရှိသော အခြေအနေမျိုးကို ဖန်တီးရယူလိုစိတ် ပြင်းထန်သူများဖြစ်၏။ သူတို့ ပါ သည် သံလွင်အနောက်ဘက်ကမ်းမှ အင်ကြီးအားကြီးဖြင့် ခြိမ်းချောက် နေသော ရန်သူ ဂျပန်များကို အချိန်မရွေး လက်တုံ့ပြန်နိုင်ရန် ရှိစု မဲ့စု လက်နက်ကလေးများဖြင့် အသင့်ပြင်ဆင်ထားကြ၏။ကိုးဆိုင်းရွာသည် ဂျပန်ဆန့်ကျင်ရေးအတွက် ဘူမိနက်သန် မှန်လှသော ဒေသတစ်ခုဖြစ်နေသည်တကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုးဆိုင်းရွာမှ နိုင်ငံရေးနှင့် စစ်ရေးခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ယန်ဝမ် ဝေ့သည် မြန်မာ့တော်လှန်ရေးသမိုင်းတွင် အရေးကြီးသောကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်၏။ သို့သော်...သူ့အတွက် အဘယ်မည်သော သူသည် သူ၏လုပ်ရပ်များကို မှတ်တမ်းကလေးများ ရေးထားခဲ့ပါ လေသနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူခေါင်းဆောင်သော ကိုးဆိုင်းရွာသူရွာသားတို့၏ သူရသတ္တိကို လည်း အဘယ်မည်သောသူသည် စာကလေး လေး,ငါးကြောင်းမျှ ရေးဖော်ရခဲ့ပါသနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်တော်လှန်ရေးကြီး အနှစ် ၂၀ မျှ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်၍ ကိုးဆိုင်း ရွာသူရွာသားများ၏ စိတ်ဓာတ်ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုးဆိုင်းရွာသူ ရွာသားတို့အား ခေါင်းဆောင်ပေးခဲ့သော ယန်ဝမ်ယု၏ သတ္တိနှင့် မျိုးချစ်စိတ်ကိုလည်းကောင်း၊ ယနေ့ အသက်ရှင်လျက်ရှိသော ကိုးဆိုင်း ရွာမှ နောင်လာနောက်သားများ မှတ်မိကြပါလေစ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကဲ့သို့လျှင် မြန်မာပြည်ဖွား တိုင်းရင်းသားတို့၏ တော်လှန်ရေး လုပ်ငန်းအရပ်ရပ်သည် မှတ်တမ်းတင်မည့်သူမရှိဘဲ တစ်စတစ်စ မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်ခဲ့ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ယခု မြန်မာပြန်ဆိုသော (Burma Drop) စစ်မှတ် တမ်းစာအုပ်ကို ရေးသားသူ (John Beamish) ဂျွန်ဘီယာမစ်(ရှ) သည် ကိုးကန့်နယ် ပန်းဟိုင်ရွာမှ ပူရှင်ကွေ၏အကြောင်းကို လည်း ကောင်း၊ ကိုးဆိုင်းရွာမှ ရွာသူရွာသားများနှင့် ကျေးရွာခေါင်းဆောင်ယန်ဝမ်၀ှေ့၏ ယန်ဝမ်၀ှေ့အကြောင်းကိုလည်းကောင်း နေမဝင်သော ဗြိတိသျှအင်ပါယာကြီး၏ အကြောင်းကို ချီးကျူးခန်းဖွင့်ရင်း အမှတ် မထင် ရေးမှတ်ခဲ့သည်ဟု ကျွန်တော် ယူဆမိသည်။ မူရင်းစာရေးဆရာ ဂျွန်ဘီယာမစ်(၄)၏ မိခင်မှာ မြန်မာတိုင်းရင်းဖွား အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်၍ ဂျွန်သည် မြန်မာပြည်ဖွား တိုင်းရင်းသားတို့၏ သူ့ကျွန်မခံလိုသော စိတ်ဓာတ်ကို ဖော်ထုတ်ခဲ့လေသလားဟုလည်း ကျွန်တော် အတွေးဝင်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကိုးကန့်နှင့် ကိုးဆိုင်းဒေသမှ လွတ်လပ်ရေးစိတ် ပြင်းထန်နေသော နယ်သူနယ်သားများ၊ ကျေးရွာခေါင်းဆောင်များ အကြောင်းကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သဖြင့် ကျွန်တော်သည် မူရင်း စာရေး' ဆရာ ဂျွန်ဘီယာမစ်ရှ်အား အထူးကျေးဇူးတင်ပါကြောင်း ဤနေရာမှ နေ၍ ပြောကြားလိုပါသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် တုံးဆွေးမှ မှိုပေါက်လာခြင်းပင်တည်း။ နွားချေးမှ ကြာပေါက်လာခြင်းပင်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \"ကျွန်တော်တို့ ဒုက္ခရောက်နေတဲ့အချိန်မှာ အင်္ဂလိပ်တွေက လာပြီး အကူအညီမပေးဘူး၊ ရိုယ်ဖယ်တစ်လက်တောင်မှ ပေးဖော် မရဘူး။ ရနိုင်သမျှ လက်နက်တွေကို ကျွန်တော်တို့ရွာက ရှိစုမဲ့စု စုဆောင်းပြီး ကျွန်တော်တို့နယ်ကို ကာကွယ်ရတယ်။ တရုတ်တပ်သားတွေဆီက ရနိုင်သမျှလက်နက်ကို ငွေနဲ့စက်ပြီး လဲရတယ်။ ဟော.. ခုတော့ ကျွန်တော်တို့တတ်နိုင်သမျှ အကာအကွယ်လည်း လုပ်ပြီးရော ကျွန်တော်တို့သခင် လာပြီးလုပ်မယ့် အင်္ဂလိပ်ဗိုလ်မှူးလည်း ရောက်လာရော ပြန်ပြီးတွေးကြည့်လိုက်ရင် အင်္ဂလိပ်တွေကို တော်တော် စိတ်နာ စရာကောင်းတယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုးဆိုင်းနယ်၏ ကာကွယ်ရေးတာဝန်ကို ယူထားရသော ယန်ဝမ်ဝေ့က အိန္ဒိယရှိ အင်္ဂလိပ်စစ်ဌာနချုပ်မှ စေလွှတ်လိုက်သော အာဏာ ပိုင် အရာရှိဖြစ်သူ ဂျွန်ဘီယာမစ်ရှ်အား အထက်ပါအတိုင်း ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောဆိုခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူသားအချင်းချင်းဖြစ်ပါလျက် အသားရောင်ခွဲခြားမှုကိုလည်း မြန်မာတိုင်းရင်းသား လွတ်လပ်ရေးစိတ်ဓာတ် ပြင်းထန်သူ ယန်ဝမ် လှေက အောက်ပါအတိုင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အသားဖြူဆိုရင် ခင်ဗျားတို့က ယဉ်ကျေးတယ်၊ ပညာတတ် တယ်လို့ သတ်မှတ်လိုက်တာပဲ။ အသားမဖြူတဲ့လူမျိုးဆိုရင် ခင်ဗျား တို့က ရိုင်းစိုင်းတယ်၊ မယဉ်ကျေးဘူးလို့ ခွဲခြားလိုက်တာပဲ။ အင်္ဂလိပ် အစိုးရက စေလွှတ်လိုက်တဲ့ မျက်နှာဖြူအရာရှိတွေဟာ ကိုယ့်လက် အောက်မှာရှိတဲ့ တိုင်းသူပြည်သားတွေကို ဂရုစိုက်ဖို့ထက် သူတို့မွေး ထားတဲ့ မြင်းတွေ၊ ခွေးတွေလောက်ကိုပဲ ဂရုစိုက်တတ်ကြတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒီဗြူရိုကရက်တွေဆိုတာ လက်တစ်ဆုပ်စာလောက်ပဲ ရှိပါ တယ်။ လူမျိုးတိုင်းမှာ ဒီလိုအဆင့်အတန်းခွဲခြားတတ်တဲ့လူတွေ ရှိ တတ်တာပဲမဟုတ်လား၊ သူတို့က လူနည်းစုပါ” .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် မူရင်းစာရေးဆရာဖြစ်သူ ဂျွန်ဘီယာမစ်ရှ်နှင့် ကိုးဆိုင်းနယ်၏ နိုင်ငံရေးနှင့် စစ်ရေးခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ယန်ဝမ်၀ှေ့တို့၏ စကားစစ်ထိုးပွဲကို အာရုံစူးစိုက်၍ ဖတ်နေမိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုးဆိုင်းနယ်၏ကာကွယ်ရေးတပ်မှူးဖြစ်သူ ယန်ဝမ်လှေကသံလွင် အရှေ့ဘက်ကမ်းသို့ အထူးတာဝန်ဖြင့် ရောက်ရှိလာသော ဂျွန်ဘီယာ မစ်ရှ်အား ပြန်၍ အဖြေပေးလိုက်ပုံလေးမှာလည်း သင်းလှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \"လူနည်းစုဆိုတာကတော့ ဟုတ်ချင်ဟုတ်မယ်၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီ လူနည်းစုက သိပ်ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ မြန်မာတိုင်းရင်းသား တွေဆိုရင် လူမဟုတ်သလိုပဲ ဆက်ဆံတယ်။ ဒါကို မြန်မာတိုင်းရင်း သားတွေက ဘယ့်နှယ်လုပ်ပြီး မေ့နိုင်ကြမှာလဲ။ တကယ်လို့ မြန်မာ တိုင်းရင်းသားတွေဟာ အင်္ဂလိပ်ကို သဘောကျတယ်ဆိုရင်၊ အင်္ဂလိပ် အုပ်စိုးတာကို သဘောကျတယ်ဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့ လွတ်လပ်ရေးပေးရ မယ်လို့ တောင်းဆိုနေကြမှာလဲ။ ဗြိတိသျှ ဓနသဟာယထဲမှာတောင်မှ မနေချင်ကြဘဲ ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ရေးပေးရမယ်လို့ တောင်းဆိုနေတဲ့ မြန်မာတိုင်းရင်းသားတွေမှာ ဒီလိုတောင်းဆိုဖို့ ရာဇ၀င်အထောက် အထားတွေ အခိုင်အလုံရှိပါတယ်” ။ ကျွန်တော်သည် ကိုးဆိုင်းနယ်သားတစ်ဦး၏ ထုတ်ဖော်ပြောဆို ချက်များကို ပြန်၍တင်ပြသော ဂျွန်ဘီယာမစ်ရှ်ကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲပင် ချီးကျူးလိုက်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးမဖြစ်မီနှင့် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ဖြစ်နေချိန် အတောအတွင်း ကျွန်တော်တို့ ရန်ကုန်နှင့် မန္တ လေးတစ်ဝိုက်တွင် အနေများသော မြန်မာတိုင်းရင်းများက အောက်ကျနောက်ကျရှိနေ သည်ဟု ယေဘုယျအားဖြင့် ထင်မှတ်ခဲ့သော ရှမ်းပြည်မြောက်ပိုင်း သံလွင်မြစ် အရှေ့ဘက်မှ ကျွန်တော်တို့၏ ညီရင်းအစ်ကိုတော်များ ဖြစ်ကြသော၊ သွေးရင်းသားရင်းများဖြစ်ကြသော ကိုးဆိုင်းနှင့် ကိုးကန့် နယ်သူနယ်သားများနှင့် အတွေးအခေါ် အမြော်အမြင်နှင့် နိုင်ငံရေး ရှုဒေါင့်မှာ အံ့သြ၍မကုန်နိုင်လောက်အောင် တိုးတက်မြင့်မားနေခဲ့ လေသည်တကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":42482061541525,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_7eb70eb2-99b7-4b3b-ab4d-18e796ae74da.jpg?v=1730271016"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်-သန်းခေါင်ယံခုနှစ်မိနစ်","title":"သန်းခေါင်ယံခုနှစ်မိနစ်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဖွင့်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၄၄ ခု၊ မတ်လ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရေညှိရောင် စစ်ဂျစ်ကားလေးတစ်စီးက လစ်စဒတ်မြို့ဆီသို့ ခရီးပြင်း နှင်လျက်။ကားမောင်းနေသူက ဒုတပ်ကြပ်မိုက်။ ဘေးတွင်ထိုင်၍လိုက်ပါလာသူက ဗိုလ်မှူးဂျက်။ကားနောက်ဘက် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် အမ်ပီ ၃၈ မရှင်ပစ္စတိုကို ရင်ခွင်တွင်ပိုက် ကာ သီချင်းညည်းလျက် ဝဲယာ တစ်ဖက်တစ်ချက် မျက်စိကစားရင်း လိုက်ပါ လာသူက တပ်ကြပ်ကြီးဖူးလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့သုံးယောက်သည် အမှတ်(၁) ဗြိတိသျှကွန်မန်ဒို တပ်မဟာမှ ထောက် လှမ်းရေးများဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့ကိုယ်ပေါ်တွင် ဆင်မြန်းထားကြသည်ကတော့ ဂျာမန်ကြည်းတပ် စစ်ဝတ်စုံများ ။ ဝတ်စုံများပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားကြသည်ကလည်း ကြည်းတပ် ရာထူး တံဆိပ်များ။သူတို့စစ်အင်္ကျီအိတ်ထဲတွင်လည်း ကြည်းတပ်ရာထူးအဆင့်များ၊ အမည် များကို ဖော်ပြထားသည့် စာရွက်စာတမ်းများ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လစ်စဒတ်သည် လစ်ပီမြစ်ကမ်းပေါ်ရှိ မြို့ငယ်တစ်မြို့မျှသာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် မြို့ငယ်ကလေးမျှသာဖြစ်သော လစ်စဒတ်သည် စစ်ကြီးအတွင်း လတ်တလောပေါ်ပေါက်နေသည့် စစ်အခြေအနေအရ အရေးပါသောဒေသတစ်ခု။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆည်းဆာအချိန်သို့ရောက်ရန် နှစ်နာရီလောက်လိုနေသည့်တိုင် အနောက် တောင်ဘက် ကောင်းကင်တွင် တဝင်းဝင်းတလက်လက် ထိုးတက်နေသည့် ကျည်ရောင်များကို မြင်နေရ၏။ဗုံးသံ အမြောက်သံကျလည်း မိုးထစ်ချုန်းနေသလို။ဂျာမန်စစ်သူကြီး မိုဒယ်တပ်မတော်တပ်ဖွဲ့ အမှတ်ဘီသည် ရူဟာ စစ် နယ်မြေကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်လာသော အမေရိကန်တပ်များအလယ်တွင် ညှပ်ပူး ညှပ်ပိတ် အမိခံရစေရန် ပြင်းပြင်းထန်ထန်ခုခံရင်း ခွာစစ်ဆင်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ဖြစ်၍လည်း အနောက်တောင်ဘက် ကောင်းကင်တွင် လေယာဉ်ပစ် အမြောက်ကြီးများ၊ အဝေးပစ်အမြောက်ကြီးများမှ ပေါ်ထွက်လာသည့်အရောင် များက ပြောင်ပြောင်ဝင်းဝင်း ထွန်းလက်နေခြင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားနောက်ဘက်ထိုင်ခုံတွင် အမြင့်ကြီးများ၊ အပုကလေးများ၊ အရှည် ကြီးများ စစ်ဇာတ်ကားမှ သီချင်းတစ်ပုဒ်ကိုညည်းရင်း လိုက်ပါလာသော တပ် ကြပ်ကြီးဖူးလားက ရှေ့ထိုင်ခုံမှ ဗိုလ်မှူးဂျက်အား လှမ်းမေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်လောက်လိုသေးသလဲ ဗိုလ်မှူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သုံးယောက်လုံးပင် ဂျာမန်စကားကို ဂျာမန်အမျိုးသားများနှင့်မခြား ပြောတတ်သူများ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့ဖြစ်၍လည်း ဖူးလားက ဂျာမန်စကားဖြင့်ပင် မေးလိုက်ခြင်း။ “ငါးမိုင်လောက်ပဲ လိုတော့တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြေပုံစာရွက်ကိုလည်းမကြည့်၊ ခရီးသွားပြီးသည့် မိုင်ကိုဖော်ပြသည့် ဒိုင်ခွက် ကိုလည်းမကြည့်ဘဲ ရှေ့ ကိုသာ လှမ်းမျှော်ကြည့်နေသည့် ဗိုလ်မှူးဂျက်က အဖြေ ပေးလိုက်ရင်း...၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လမ်းမှာ မီးနီတွေနဲ့တိုးမနေရင်တော့ ဆယ်မိနစ် ဆယ့်ငါးမိနစ်အတွင်း ရောက်မှာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \"ကျွန်တော်တော့ ယန့်တွေရဲ့ ခရီးဝေး ဖောက်ထွင်းထောက်လှမ်းရေး တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်တိုးမိမှာပဲစိုးတယ်\"\" “ဟုတ်တယ်၊ ဒါပဲစိုးရိမ်စရာရှိတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယန့်ဆိုသည်မှာ အမေရိကန်များအား ဗန်းစကားဖြင့် ယန်ကီဟုခေါ်ရာမှ အတိုချုံးလိုက်သည့် ဝေါဟာရ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗြိတိသျှတို့၏ အမှတ်(၁) ကွန်မန်ဒိုတပ်မဟာက မတ်လ ၂၃ ရက်နေ့တွင် ရိုင်းမြစ်ကို ဝီဆယ်ဆိုသောနေရာမှ ဖြတ်ကူးလာခဲ့ရာ၌ ဗိုလ်မှူးချက်နှင့် အဖွဲ့သား နှစ်ယောက်က မိမိတို့တပ်နှင့်အတူ ပါလာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခုတော့ သူတို့သုံးယောက်က ဂျာမန်ကြည်းတပ် စစ်ဝတ်စုံကိုဆင်မြန်းကာ ဂျာမနီ စစ်ဂျစ်ကားတစ်စီးဖြင့် ဆွီဇာလန်နယ်စပ်မှ မိုင်တစ်ရာခန့်အကွာ ဂျာမနီနိုင်ငံအတွင်း၌ လှုပ်ရှားနေခြင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လစ်စဒတ်မြို့ထဲတွင် ဗြိတိသျှ အမျိုးသမီးသူလျှိုအဖြစ် လျှို့ဝှက်သတင်းပို့ နေခဲ့သော ဟယ်လင်အား ဂျာမနီနိုင်ငံမှ ပြန်ခေါ်ရန်။လစ်စဒတ်မြို့ရှိ ဂျာမန်ခဲယမ်းမီးကျောက်တိုက်ကြီးကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးရန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတာဝန်နှစ်ရပ်ကို ထမ်းဆောင်ရေးအတွက် ဗိုလ်မှူးချက်အား တာဝန်ပေးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ဖြင့် သူတို့သည် ရည်မှန်းချက်ရှိရာ လစ်စဒတ်မြို့ငယ်သို့ ပုံမှားရိုက်၍ ချီတက်လာခဲ့ခြင်း။လစ်စဒတ်မြို့ ကလေးသည် ဂျာမန်စစ်ကြောင်း နောက်တန်းနှင့် မိုင်များစွာ မကွာ။ သို့တိုင်အောင် အမေရိကန် ခရီးဝေးဖောက်ထွင်းထောက်လှမ်းရေး တပ်သားများက ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးအထိ ရောက်လာတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သည်အကြောင်းကို သူတို့သုံးယောက်လုံး နားလည်ပြီးသား။သူတို့သုံးယောက်စလုံးပင် ဂျာမန်စကားကို မွတ်နေအောင်တတ်သည်။ ဂျာမန်ကြည်းတပ်ဝတ်စုံနှင့် ရာထူးတံဆိပ်များ တပ်ဆင်ထားသဖြင့် ဂျာမန်တပ် များနှင့် ရင်ဆိုင်တိုးရမည်ကို မစိုးရိမ်။သို့သော် ခရီးဝေးဖောက်ထွင်းထောက်လှမ်းရေး အမေရိကန်တပ်မှ တပ်ဖွဲ့ သားများနှင့် တွေ့ရလျှင် ... ။သည်အတွေးက သူတို့သုံးယောက်အား စိုးရိမ်စိတ်ပွားနေစေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျာမန်စစ်ကား၊ ဂျာမန်စစ်ဝတ်စုံဖြင့် မှာရိုက်လာသော သူတို့သုံးယောက် အား အမေရိကန် ထောက်လှမ်းရေးသမားများက လက်ဦးအောင် ဖျောင်ပစ်ကြ မည်မှာ မုချ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ဖြစ်၍လည်း ဂျစ်ကားနောက်ဘက်တွင် လိုက်ပါလာသည့် တပ်ကြပ်ကြီး ဖူးလားက သီချင်းအညည်းရပ်ကာ စိုးရိမ်မှုကို ဖော်ထုတ်ခဲ့ခြင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ရည်မှန်းချက်နှစ်ရပ်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်ကာ အောင်မြင်မှု ရအောင် ဆောင်ရွက်ရမည်က ဗိုလ်မှူးဂျက်၏ တာဝန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗြိတိသျှအမျိုးသမီးသူလျှို ဟယ်လင်သည် ဇန်နဝါရီလကပင် လစ်စဒတ် ၏ မြို့ငယ်သို့ စစ်ပြေးဒုက္ခသည်တစ်ယောက်အဖြစ် အခြားသူများနှင့် ရောနှော လျက် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟယ်လင်နေထိုင်သည့်လမ်းမှ လူများက သူမအား ဂါဝါစတိန် အမည်ဖြင့်သိနေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုဟာစစ်နယ်မြေမှ စစ်သတင်းများကို ဟယ်လင်က ဗြိတိသျှဆောက်လှမ်း ရေးအဖွဲ့ထံ ပေးပို့နိုင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျာမန်စစ်သူကြီးမိုဒယ်၏ နောက်တန်းခဲယမ်းမီးကျောက်တိုက်ကြီး မည် သည့်နေရာတွင်ရှိနေသည်ကိုလည်း ဟယ်လင်က အတိအကျသိထားပြီဆိုသည့် သတင်းကိုလည်း ဗြိတိသျှ ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့က ရရှိခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိုဒယ် နောက်တန်းခဲယမ်းမီးကျောက် သိုလှောင်ရေးတိုက်ကြီးကို ဗြိတိသျှ လေတပ်က လေကြောင်းမှ တိုက်ခိုက်ရမည်ကလည်း ခက်နေပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျာမန်တို့က သိုလှောင်ရေးတပ်များအဖြစ် ထင်မှတ်စေနိုင်မည့် တိုက်ခေါင်မိုး များပေါ်တွင် ကြက်ခြေနီအမှတ်အသားများကို ထင်ထင်ရှားရှားကြီး ရေးခြယ်ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပြစ်မဲမြို့နေလူထုကို မထိခိုက်စေချင်သည့် ဗြိတိသျှစစ်အာဏာပိုင်များက စစ်နှင့်မသက်ဆိုင်သည့်နေရာကို လေကြောင်းမှတိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုရဟု တားမြစ် ထားခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟယ်လင်ကိုလည်း ဂျာမန်ထောက်လှမ်းရေးက မသင်္ကာဖြစ်လာပြီး အမြဲ မပြတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ရာ လက်ရှိနေရာတွင် ဆက်နေ၍မဖြစ်တော့ဟု သတင်း ရထားခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ဟယ်လင်အားတွေ့ရန် အရေးအကြီးဆုံး။ ဟယ်လင်အား မတွေ့ရလျှင် ဒုတိယရည်မှန်းချက်ကိုလည်း ဆက်လက် ဆောင်ရွက်နိုင်တော့မည်မဟုတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ဖြစ်၍ ဗိုလ်မှူးဂျက်ခေါင်းဆောင်လျက် တာဝန်နှစ်ရပ်ကို ထမ်းဆောင်ရန် ချီတက်လာခဲ့ခြင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရိုင်းမြစ်ကို တပ်မဟာနှင့်အတူ ဖြတ်ကူးလာပြီးနောက် ဂျက်က မန်းစတား မြို့ဘက်သို့ ခြေလျင်ခရီးပြင်းနှင်ခဲ့ရသည်။သူတို့အဖို့ လိုနေသည်မှာ ဂျာမန်စစ်တပ်သုံး ကားတစ်စီး။ခြေလျင်နှင်နေခြင်းဖြင့် ခရီးမတွင်ရုံမက ဂျာမန်ထောက်လှမ်းရေးက မယုံ မကြည်ဖြစ်လာမည်ကိုပင် ကြောက်နေရသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မန်းစတားမြို့ဘက်သို့ ချီတက်ရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရံဖန်ရံခါ စီတန်းရပ်ထားသည့် ဂျာမန်စစ်ကားများကို တွေ့ရပါ၏။သို့သော် ကားအရေအတွက်နှင့် တပ်သားအရေအတွက်က များများ။ ဂျက်အဖို့ အခွင့်မသာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သန်းခေါင်အချိန်မှ ချီတက်လာခဲ့သော ဂျက်နှင့်အဖွဲ့သည် နံနက် အရုဏ် တက်လုနီးသို့ ရောက်လာတော့မှ ချက်ကောင်းကိုတွေ့ရတော့၏။ စက်ပျက်၍ လမ်းတွင် ရပ်ထားရသည့် စစ်တပ်ဂျစ်ကားတစ်စီး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကားဒရိုင်ဘာက ဂျစ်ကားအဖုံးကိုဖွင့်ကာ ခေါင်းငုံ့လျက် အလုပ်ရှုပ်နေ၏။ အဖော်ဖြစ်သူက ဂျစ်ကားခြေနင်းခုံပေါ်တွင် မှေးထိုင်ရင်း စီးကရက်ဖွာနေ၏။ဗိုလ်မှူးဂျက်က ၅ မိနစ်ခန့်ကြာအောင် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့် ခိုက်သည်။အနီးအနားတွင် အနားယူနေသည့် အခြားစစ်သားများမရှိ ဂျစ်ကားတစ်စီးနှင့် ဂျာမန်တပ်သား နှစ်ယောက်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တပ်ကြပ်ကြီးဖူးလားအား အရေးရှိက ကာပစ် ပစ်ပေးနိုင်ရန် ရေရာယူ ခိုင်းလိုက်ပြီးနောက် ဗိုလ်မှူးဂျက်က ဒုတပ်ကြပ်မိုက်အား ကားခြေနင်းခုံပေါ်မှ ဂျာမန်အား သုတ်သင်ပစ်ရန် တာဝန်ပေးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူကမူ ခေါင်းငုံ့၍ အလုပ်ရှုပ်နေသည့် ဒရိုင်ဘာကို..။ စက္ကန့် ၆၀ ကြာအသွားတွင်ပင် လုပ်ရမည့်အလုပ်က ပြီးသွားသည်။တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် သစ်သားလက်ကိုင်တပ်ထားသည့် ဝါယာကြိုးဖြင့် ဗိုက်က ခြေနင်းခုံပေါ်မှ ဂျာမန်လင်ပင်းကို ဆွဲညှစ် သုတ်သင်ပစ်လိုက်သလို...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗိုလ်မှူးဂျက်ကလည်း ငုံ့နေသော ဂျာမန်ဒရိုင်ဘာ၏ နောက်ကျောကို ဂျာမန်စစ်ဓားမြှောင်ဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခြောက်ပေတွင် တစ်လက်မသာလျော့သော ဒုတပ်ကြပ်မိုက်က အသက် ၂၃ နှစ်အရွယ်၌ ကျွဲပေါက်တစ်ကောင်လို သန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိခင်ဖြစ်သူက ဂျာမန်အမျိုးသမီးဖြစ်သောကြောင့်လည်း ဂျာမန်စကားကို မွတ်နေ၏။ မိုက်က ဂျစ်ကားခြေနင်းခုံပေါ်မှ ဂျာမန်ကို ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် လည်ပင်းညှစ်၍ သတ်နိုင်ခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိုက်၏ မိခင်သည် မြူးနစ်မြို့တွင် ဟစ်တလာ၏ ရှပ်ညိုတပ်သားများ အရိုက်အနှက်ခံရကာ ကွယ်လွန်ခဲ့ရ၏။ သို့ဖြစ်၍လည်း မိုက်က ဟစ်တလာ တပ်သားများအပေါ်တွင် ကမ္ဘာမကြေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးရေးတွင်လည်း မိုက်က စွမ်းသည့် ဒုတပ်ကြပ်တစ်ယောက်။စက်ဘက်တွင် အချက်ကျကျနားလည်သည့် တပ်ကြပ်ကြီးဖူးလားက ပျက် နေသည့် ဂျစ်ကားကို ပြင်ရာ၌ ဘာမှမကြာလိုက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရှေ့ဘက်မှ လင်းရောင်ခြည်ဖြာထွက်လာသည့်အချိန်တွင် သူတို့သုံး ယောက်က ဂျစ်ကားကိုမောင်း၍ ချီတက်လာခဲ့ကြပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မန်းတောမြို့အား တောင်ဘက်တွင်ချန်ထားခဲ့သော သူတို့သည် ကွေ့ လျက် ဝိုက်လျက် အရှေ့ဘက်သို့ ဦးတည်လာခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိုင် ၄၀ ခန့်မောင်းလိုက်သောအခါ ဂတ်တာဆလော့မြို့သို့ ရောက်လာ၏။ ဂတ်တာဆလော့သည် ရူဟာနှင့် ဟင်နိုဗာသွား လမ်းမကြီးပေါ်တွင် အလယ် လောက်၌ တည်ရှိနေသဖြင့် ဂျာမန်တပ်သားများ ခြေချင်းရှုပ်နေကြသည့်မြို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တပ်သားများမှာ အများအားဖြင့် ဂျာမန် အမြဲတမ်းတပ်မတော်မှ တပ်သား များ။ သို့သော် ဟစ်တလာ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့မှ အက်စ်အက်စ်တပ်သားအချို့ လည်း ပါဝင်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တမြန်တစ်နေ့ညက ဗုံးကြဲခံလိုက်ရသဖြင့် လမ်းတွင် တိုက်ပြို တိုက်ဖျက် များ၊ ကားပျက်များဖြင့် အသွား အလာရ နှောင့်နှေးနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထူးသဖြင့် လစ်စဒတ်မြို့ရှိရာ တောင်ဘက်သို့သွားလမ်းမှာ ကား ကားပျက်များဖြင့် လောလောဆယ် ပိတ်ဆို့လျက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စစ်တပ်ထုံးစံအတိုင်း ခရီးသွားခွင့်အမိန့်များ ပါမလာသည့်တိုင် ဗိုလ်မှူးဂျက်၊ က မစိုးရိမ်။သူတို့သုံးယောက်ကိုလည်း မည်သူကမှ စစ်လား ဆေးလား လုပ်ခြင်းမရှိ ဂတ်တာဆလော့တွင် သောင်တင်နေကြခြင်းဖြစ်ရာ တစ်တပ်နှင့်တစ်တပ်၊ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မေးနေမြန်းနေနိုင်ခြင်း မရှိတော့။  မတ်လ ၃၀ ရက်နေ့၊ နေ့လယ်သို့ရောက်မှပင် ဗိုလ်မှူးချက်နှင့် အဖွဲ့က လစ်စဒတ်မြို့ ရှိရာ တောင်ဘက်သို့ ခရီးဆက်နိုင်ခဲ့ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျက်တို့အဖို့ ဂတ်တာဆလော့တွင် သောင်တင်နေခဲ့ရခြင်းအတွက် ရလိုက် သည့် အမြတ်ကား အခြား စစ်လော်ရီကားကြီးများထံမှ ဓာတ်ဆီပုံး ခိုးယူနိုင် ခဲ့ခြင်းပင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မတ်လ ၃၀ ရက်နေ့ ညနေ ၅ နာရီတွင် ဂျက်နှင့် အဖွဲ့က လစ်စဒတ်မြို့ ဆင်ခြေဖုံးသို့ ချဉ်းကပ်နိုင်ကြလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":42482072354965,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_730b9f1a-ddb4-4219-81bf-0d8519fbdd9f.jpg?v=1730271023"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်-အင်ဖာတိုက်ပွဲ","title":"အင်ဖာတိုက်ပွဲ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ဝှေ့ကျော်နှစ်ဦး ... ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ဦးကား အင်္ဂလိပ်၊ တစ်ဦးကား ဂျပန်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပထမအချီတွင် ဂျပန်လက်ဝှေ့ကျော်သည်ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံဘွဲ့ထူးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဆွတ်ခူးထားခဲ့သော အင်္ဂလိပ် လက်ဝှေ့ကျော်ကြီးအား ကြိုးဝိုင်းအပြင်နှင့်တူသော ချင်းတွင်းအနောက်ဘက်ကမ်း၏ ဟိုမှာ ဘက်သို့ လွင့်စဉ်သွားသည်အထိ ထိုးသတ်လိုက်နိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြိုးဝိုင်းကား မြန်မာပြည်။ အချိန်ကား (၁၉၄၂)ခုနှစ်အတွင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာ့လက်ဝှေ့စင်မြင့်သို့ ဇွတ်အတင်းတက်လာသော ဂျပန်သည် တရားမဝင်သော တံတောင်ဆစ်နှင့် ဒူးကိုပါ အသုံးပြုကာ နယ်ချဲ့ ချန်ပီယံ ဘွဲ့ထူးကြီးကို ဆွတ်ခူးရယူထားသော အင်္ဂလိပ်လက်ဝှေ့ကျော်ကြီးအား အငိုက်တွင် အရှိုက်ကိုထိုးလျက် ပထမအချီတွင် အနိုင်ယူခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (၁၉၄၃)ခုနှစ် နှစ်ဦးပိုင်းသို့ ရောက်လာသောအခါ လက်ဝှေ့ကျော် နှစ်ဦးစလုံးပင် ဒုတိယအချီအတွက် အဘက်ဘက်မှ ပြင်ဆင်လျက်ရှိနေ ကြလေသည်။ (၁၉၄၃)ခုနှစ်တွင် ဂျပန်သည် မြန်မာပြည်တစ်ပြည်လုံးကို သူတို့ ခန့်မှန်းထားသည်ထက်ပင် အချိန်များစွာ စော၍သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ရာ ထိုနှစ် မေလသို့ရောက်လာသောအခါ သိမ်းပိုက်ရရှိထားသော မြန်မာပြည် ကိုပင် ကာကွယ်ရင်း ခံစစ်ပြ၍ပင်နေရမည်လား၊ သို့တည်းမဟုတ် အိန္ဒိယ သို့ဆက်လက်ချီတက်၍ ထိုးစစ်ဆင်ရမည်လားဟူသော ပြဿနာနှင့်ရင် ဆိုင်လာရတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်စစ်သူကြီးအချို့က အိန္ဒိယပြည်၏အရှေ့မြောက်ဘက်တံခါး ဖြစ်သော အာသံကို ချက်ချင်းပင် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် တိုက်တွန်းကြ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် အိန္ဒိယသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသော အင်္ဂလိပ်တို့က ရခိုင်ဘက်ဆီသို့ ခြိမ်းခြောက်လာသဖြင့် ထိုတိုက်တွန်းချက်ကို ချက်ချင်းလက် ငင်းအကောင်အထည်ဖော်ရန် တွန့်သွားခဲ့ရသည် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တဖန် (၁၉၄၂)ခုနှစီ ကုန်ခါနီးတွင် မြန်မာပြည်အလယ်ပိုင်းနှင့် အိန္ဒိယပြည်မကြီးအား ဗဟိုပြုနေသော အင်ဖာကို တိုက်ခိုက်သိမ်းယူရန် အကြံပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိုကျိုရှိ ဘုရင့်တပ်မတော်ဌာနချုပ်နှင့် စင်္ကာပူရှိ အာရှအရှေ့ တောင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဂျပန်စစ်ဌာနချုပ်တို့က ထိုအကြံကို လိုလိုလားလားပင် လက်ခံခဲ့ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာပြည်ရှိ အမှတ်(၁၅) ဂျပန်တပ်မတော်အား အင်ဖာကို တိုက်ခိုက်သိမ်းယူရန်အတွက် အစီအစဉ်ရေးဆွဲရန် တာဝန်ပေးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအကြံကို ထောက်ခံသူများက အင်္ဂလိပ်တို့သည် ခံစစ်အတွက် အကွက်ကျကျ ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိသေးသည့်အပြင် အင်ဖာသည် မြန်မာပြည်အလယ်ပိုင်းနှင့် မြောက်ပိုင်းဒေသအား ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အတွက် ဗဟိုကျသောနေရာဖြစ်နေခြင်း စသောအကြောင်းများကို တင်ပြ ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတင်ပြချက်များမှာ အမှန်တကယ်လည်း ဟုတ်မှန်လှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် အင်ဖာတိုက်ပွဲကို အထူးတာဝန်ယူ၍ တိုက်ခိုက်ရမည့် ဂျပန်စစ်သူကြီးနှစ်ဦးက အင်ဖာအား ချက်ချင်းဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရေးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ခဲ့ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိမိတို့၏ စစ်သည်တော်များ အလုံးအရင်းဖြင့် ချီတက်နိုင်ရန် အတွက် ရထားလမ်း၊ ကားလမ်း ဟူ၍ လုံးဝမရှိရုံမက တောအတန်တန်၊တောင်အဆင့်ဆင့်က လမ်းမှပိတ်ဆီးလျက်ရှိကာ ဖြတ်သန်းချီတက်ရမည့် ၊ ဒေသမှာ ရောဂါလည်း ထူပြောလှချေသည် ဟူသောအကြောင်းပြချက်ဖြင့် ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။ ဤအကြောင်းပြချက်များမှာလည်း အမှန်တကယ်ပင် ဟုတ်မှန်လှချေသည်။ ဤကဲ့သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသော စစ်သူကြီးနှစ်ဦးအနက် မတ္တာဂူချီမှာ နောင်အခါတွင် အင်ဖာတိုက်ပွဲ၌ အရေးအပါဆုံးသော ဇာတ်ဆောင်တစ်ဦးဖြစ်လာသည်ကို တွေ့ရပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ဖြင့် အင်ဖာအား ချက်ချင်းဆက်၍ တိုက်ခိုက်ရန် ပြဿနာမှာ နှစ်ဖက်အငြင်းအခုန်ကြားတွင် ချောင်ထိုးထားခြင်းခံရသည့် အဖြစ်သို့ရောက်လာကာ အမှတ် (၁၅)ဂျပန်တပ်မတော်သည်လည်း ခံစစ်ဖြင့်သာ (၁၉၄၂)ခုနှစ်ကုန်အောင် အချိန်ကို စောင့်နေခဲ့ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (၁၉၄၃)ခုနှစ် နှစ်ဦးပိုင်းသို့ ရောက်လာကြသောအခါ ဂျပန်၏ အာဏာပိုင်များအဖို့ အင်ဖာတိုက်ပွဲအစီအစဉ်ကို ပြန်၍ သုံးသပ်စရာ အကြောင်းများပေါ်ပေါက်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (၁၉၄၃)ခုနှစ် နှစ်ဦးပိုင်းဖြစ်သော ဇန်နဝါရီလတွင် ဗိုလ်မှူးချုပ် ဝင်းဂိတ်ဦးစီးသော ခြင်းဒစ်စစ်ကြောင်းများသည် လူတိုင်းက ဖြတ်ကျော် ရန်ခဲယဉ်းလှသည်ဟု ယူဆထားသော တောတောင်ကန္တာရကြီးကိုဖြတ်၍ ဂျပန်များအုပ်စိုးထားသော မြန်မာပြည်အလယ်ပိုင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ရန်သူ့စစ်ကြောင်းများနောက်မှနေ၍ လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤလှုပ်ရှားမှုမှာ အင်္ဂလိပ်တို့က ထိုးစစ်ကြီးဆင်နွှဲရန်အတွက် ပဏာမလှုပ်ရှားမှုပင် ဖြစ်လေသလားဟု ဂျပန်စစ်အာဏာပိုင်များကစိုးရိမ် လာကြတော့သည်။ မြန်မာပြည်မြောက်ပိုင်းတွင်လည်း (၁၉၄၂)ခုနှစ် ကမောင်းထုတ်ခံခဲ့ရသော ယူနန်တရုတ်တပ်မတော်သည်လည်း လူသူနှင့် လက်နက်များ အားပြန်လည်စုဆောင်းကာ တရုတ်-မြန်မာလမ်းမကြီးအား နှင့် အမေရိကန်အကူအညီဖြင့် ပြန်လည်ဖွင့်နိုင်ရန် ကြိုးစားလာသည်ကို တွေ့ နေရသည်။မဏိပူရတွင် အင်္ဂလိပ်တို့သည် အင်ဖာလွင်ပြင်၌အခြေစိုက်စခန်း ကြီးဖွင့်လှစ်ကာ အင်ဖာမှနေ၍ အရှေ့နှင့်တောင်ဘက်အရပ်များသို့ လမ်း များကိုဖောက်လုပ်ချဲ့ထွင်လျက် အင်ဖာအနီးတွင်လည်း လေယာဉ်ကွင်း အသစ်အဟောင်းများကို တိုးချဲ့ပြင်ဆင်ဖောက်လုပ်နေကြသည်ကို ဂျပန် အာဏာပိုင်များ ကြားသိလာရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအကြောင်းပြချက်သုံးရပ်က တစ်ခုတည်းသော ပန်းတိုင်ဆီသို့ ဦးတည်ညွှန်ပြနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မဟာမိတ်တို့၏ တန်ပြန်ထိုးစစ်ပင်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မဟာမိတ်တို့သည် (၁၉၄၃)ခုနှစ်စောစောပိုင်းတွင်ပင် မြန်မာပြည် အားတန်ပြန်ထိုးစစ်ဆင်ကြလိမ့်မည်ဟု ဂျပန်စစ်အာဏာပိုင်များက ယူဆ လာကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e        ဂျပန်ကို တန်ပြန်ထိုးစစ်ဆင်မည့် မဟာမိတ်တို့၏ အခြေစိုက်စခန်းကြီး ဖြစ်သော အင်ဖာအား ယခုထက် အင်အားပြည့်မလာမီ မိမိတို့က စ၍ ချေမှုန်းလိုက်ခြင်းက နောက်လာမည့်အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်ကာကွယ်သည် မမည်ပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြေအနေသစ်ကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် မြန်မာ ပြည်ရှိ စစ်အာဏာပိုင်အဖွဲ့ကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဖွဲ့ သစ်တွင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကဝါဘီက မြန်မာပြည်လုံးဆိုင်ရာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ယူ၍ မြန်မာပြည်မနှင့် ရခိုင်ရှိဂျပန်တပ်များကို ထိန်းသိမ်းအုပ်ချုပ်ရန်နှင့် အမှတ် (၁၅)ဂျပန်တပ်မတော်က မြန်မာပြည် အလယ်ပိုင်း၊ မြောက်ပိုင်းနှင့် ယူနန်စစ်မျက်နှာတို့တွင် တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာပြည်ရှိ၏ဂျပန်စစ်အာဏာပိုင်အဖွဲ့ကို အသစ်ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းရာ၌ ဗိုလ်ချုပ်မတ္တာဂူချီအား အမှတ် (၁၅) ဂျပန်တပ်မတော်ကို တာဝန်ပေးလိုက်ခြင်းမှာ အတော်ပင်ထူးခြားသော အချက်တစ်ရပ်ဖြစ်၏။အသက် (၅၆)နှစ်ရှိ မတ္တာဂူချီမှာ စိတ်ခက်ထန်သလောက် လက်အောက်ငယ်သားများက ဖိန့်ဖိန့်တုန်အောင်ကြောက်ရသူဖြစ်ပြီး တစ်ခုခု ကိုလုပ်မိလျှင်လည်း မဖြစ်မနေ ဇွတ်တရွတ်လုပ်တတ်သူဟု နာမည်ကြီး နေသူဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မတ္တာဂူချီ၏ အမှတ် (၁၅) တပ်မတော်တွင် တပ်မသုံးခုပါရှိသည့် အနက် အမှတ် (၅၆)တပ်မကယူနန်တရုတ်တပ်များကိုစောင့်ကြည့်နေပြီး အမှတ် (၁၈)တပ်မက မန္တလေး အနောက်မြောက်ဘက် မိုင်(၂၅၀) အကွာ ရှိမြန်မာပြည်မြောက်ပိုင်းဒေသတစ်လျှောက်ကို တာဝန်ယူရတာ အမှတ် (၃၃)တပ်မက အနောက်ဘက်နှင့် အနောက်မြောက်ဘက်မှ ချင်းတွင်းကို ဖြတ်ကာ မန္တလေးသို့လာရောက်တိုက်ခိုက်မည့် ရန်သူများကို တားဆီး  လျက်ရှိသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး မတ္တာဂူချီ၏လက်အောက်တွင် ရိက္ခာ၊ ဆေးဝါး၊ ရုံးအဖွဲ့ သားများကိုပါ ထည့်သွင်းရေတွက်လိုက်မည်ဆိုပါက စုစုပေါင်း လူအင်အား ၁ဝဝဝဝဝ(တစ်သိန်း) ရှိနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          (၁၉၄၂)ခုနှစ်က တပ်မတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်နေရစဉ် အင်ဖာအား တိုက်ခိုက်ရန် အပြင်းအထန်ကန့်ကွက်ခဲ့သော မတ္တာဂူချီသည် တပ်မတော် တစ်ခုအား ချုပ်ကိုင်ရသည့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဖြစ်လာသောအခါ အင်ဖာအား နှောင့်နှေးခြင်းမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်သိမ်းယူရန် လောဆော်၍လာတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝင်းဂိတ်၏ ခြင်းဒစ်စစ်ကြောင်းများကပင် ဖြတ်ကျော်၍မရ ဟု ယူဆနေသော တောတောင်ကန္တာရကြီးကို ကျော်နင်း၍ လာနိုင်ခဲ့ပါလျှင် ' သူ၏အမှတ် (၁၅) ဂျပန်တပ်မတော်ကြီးသည်လည်း အချိန်ကောင်း ရာသီ ကောင်းသည့်အခါသမယတွင် ပြင်ဆင်မှုကောင်းကောင်းလုပ်၍ ဖြတ်ကျော်ခြင်း မလုပ်နိုင်စရာမရှိဟု မတ္တာဂူချီသည် တွက်ကိန်းချမှတ်လိုက်၏။ထို့ကြောင့် မတ္တာဂူချီသည် မြန်မာပြည်စစ်နယ်မြေ ဒေသလုံးဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်ဖြစ်သော ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကဝါဘီအား အင်ဖာနှင့် ပတ်သက်၍ သူ့ထင်မြင်ချက်များကို လက်ခံလာစေရန် လှုံ့ဆော်လာတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့တိုင်အောင် ကဝါဘီ၏ ဌာနချုပ်နှင့် မတ္တာဂူချီ၏ ဌာနချုပ်မှ အချို့ အဖွဲ့ဝင်များက မတ္တာဂူချီ၏အကြံအစည်ကို ကန့်ကွက်နေကြသေး သည်။ သူတို့က အင်ဖာကို တိုက်ရန်အတွက် တပ်ဖွဲ့များ အလုံအလောက် ရနိုင်ရန် ခဲယဉ်းခြင်းနှင့် တပ်ဖွဲ့များလုံလောက်အောင်ရနိုင်သည်ဆိုပြန် လျှင်လည်း အလွန်များပြားသော တပ်ဖွဲ့များကို နောက်မှနေ၍ ရိက္ခာ ထောက်ရမည့်လုပ်ငန်းမှာ များစွာခက်ခဲလှသည်ဟု အကြောင်းပြကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိန္ဒိယရှိ အင်္ဂလိပ်တို့၏ ဆက်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းနှင့် မြန်မာ ပြည်ရှိ ဂျပန်တို့၏ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအခြေအနေကို ယှဉ်၍ကြည့်လိုက် ပါက ဂျပန်တို့ကပင် သာနေသေးသည်ကို တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိန္ဒိယပြည်မှနေ၍ အင်ဖာသို့ရောက်နိုင်သည့်လမ်းမှာ ကုန်းလမ်း တစ်လမ်းသာရှိသော်လည်း ရန်ကုန်မှ မြစ်ကြီးနားသို့လည်းကောင်း၊ ချင်း တွင်းမြစ်ကမ်းပေါ်ရှိ မြို့များပေါ်သို့လည်းကောင်း ရောက်နိုင်သည့်လမ်း များမှာ များပြားလှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခုခုလုပ်မိလျှင် မဖြစ်မနေ ဇွတ်လုပ်တတ်သော မတ္တာဂူချီ သည် သူ့အကြံအစည်ကို ဟန့်တားနေသူများ၊ ဟန့်တားချက်များကို ဘေး သို့ပုတ်၍ထုတ်လိုက်ကာ စူးစူးစိုက်စိုက်ပင် သူ့အကြံအစည်ကို ဆင့်ကဲ ဆင့်ကဲတင်ပြလာသည်။ သို့ဖြင့် တိုကျိုရှိ ဘုရင့်ဌာနချုပ်နှင့် စင်္ကာပူရှိ အာရှအရှေ့တောင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဂျပန်စစ်ဌာနချုပ်တို့က မတ္တာဂူချီ၏အကြံ အစည်ကို တဖြည်းဖြည်းသဘောတူလာတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရက်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ဂျပန်ပြည်ရှိ တိုကျိုအစိုးရက မတ္တာဂူချီ၏အကြံအစည်ကို ပို၍ပို၍ ထောက်ခံလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ထောက်ခံလာသည်မှာလည်း အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ပါချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်သည် စစ် စ၍ဖြစ်လာသည့် အချိန်မှ တိုတောင်းလှသော တစ်နှစ်အချိန်အတွင်း အရှေ့မြောက်ဘက်ရှိ အလွန်ဝေးကွာလှစွာသော အလူရှန်ကျွန်းများကိုလည်းကောင်း၊ ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာအတွင်းတွင် တောင်ဘက်အလွန်ကျသော နယူးဂီယာနာကိုလည်းကောင်း သိမ်းပိုက်နိုင်ပြီး ဂျပန်အင်ပါယာကြီးကို အလွန်ကျယ်ပြန့်စွာ တိုးချဲ့နိုင်ခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ကြောင့်လည်း ဂျပန်တိုင်းသူပြည်သားတို့၏ စိတ်ဓာတ်မှာလည်း ဂျပန်အစိုးရက ဦးဆောင်၍ ဆင်နွှဲနေသော စစ်ကြီးကြောင့် များစွာတက် ကြွ၍လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော်(၁၉၄၃)ခုနှစ်သို့ ကူးလာသော အချိန်တွင်ကား အခြေ အနေအရပ်ရပ်မှာ တစ်မျိုးပြောင်းလာတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်သည် အလွန်ဝေးကွာသော အလူရှန်ကျွန်းစုများမှဆုတ်ခွာ လာရကာ တောင်ပိုင်း ပစိဖိတ် သမုဒ္ဒရာအတွင်းတွင်လည်း ဂျပန်တပ် များသည် မဟာမိတ် ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး မက်အာသာ၏ နှိမ်နင်းခြင်းကို ခံနေရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂေါဒတူးမြောင်း၊ ကိုရယ်ဆီး၊ မစ်ဒ်ဝေးကျွန်း၊ နယူးဂီယာနာနှင့် အခြားသောဒေသများတွင် ဂျပန် ကြည်းတပ်၊ ရေတပ်၊ လေတပ်များသည် ဆက်ကာဆက်ကာ အထိနာတော့သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ဂျပန်တိုင်းသူ ပြည်သားတို့၏ စိတ်ဓာတ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်း၍လာခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်အစိုးရသည် လူထုစိတ်ဓာတ် မြှင့်တင်ရေးအတွက် လက်ညှိုးထိုးပြစရာ အောင်ပွဲတစ်ခုခုကို အရေးတကြီး အလိုရှိနေလေ၏။ မြန်မာပြည်ဘက်ဆီမှအောင်ပွဲသည် စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ရေး ဆေးတစ်လက်ပင် ဖြစ်နိုင်ကောင်းပေစွ။ ဤအောင်ပွဲသည် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာ အရပ်တွင်သာ သိရှိထင်ရှားသည့် တိုက်ပွဲမျိုး မဖြစ်စေရဘဲ တိုင်းသိပြည်သိ ဂျပန်ကသိ သည့် အောင်ပွဲမျိုးဖြစ်စေရမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိန္ဒိယပြည်တွင် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်စေကာ အိန္ဒိယအစိုးရကြား ကျီးလန့်စာစား ဖြစ်စေရမည့် အောင်ပွဲမျိုးလည်း ဖြစ်လာကာ မြန်မာပြည် မြောက်ပိုင်းကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာရန် တာစူနေသော အင်္ဂလိပ်တို့၏ ခြေလှမ်းကိုလည်း ဖမ်း၍ ရိုက်လိုက်သော အောင်ပွဲမျိုးဖြစ်လာစေရမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":42482080874645,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b47bed40-c470-4191-a791-d8bce64f39be.jpg?v=1730271031"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်-ဆယ်ပြည်ထောင်-ချော့တော့မပြုံး","title":"ဆယ်ပြည်ထောင် ချော့တော့မပြုံး","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝထ္ထုထဲမှ ဝထ္ထု\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ရခိုင်မှာ ဆာမူရိုင်နဲ့တွေ့ခဲ့တယ်...\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ရခိုင်မှာ ဆာမူရိုင်...\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ဟုတ်တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“တကယ်ပြောနေတာလား၊ ရဲဘော်သာယာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \"အို...တကယ်ပြောနေတာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ဆာမူရိုင်ဆိုတာ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\"တမူရိုင်ဆိုတာ..ဂျပန်ဓားသမားပေါ့ရှင့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ဟုတ်ပါတယ်လေ...ဆာမူရိုင်ဆိုတာ ဂျပန်စားသမား၊ အဲဒါတော့ ကျွန် တော်လည်း အသိသားပဲဟာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“သီရင် ဘာလို့မေးနေရသလဲလို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ရခိုင်မှာ ဆာမူရိုင်နဲ့တွေ့ခဲ့ရတယ်ဆိုလို့ပါ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ဟုတ်တယ်လေ...တွေ့ခဲ့ရတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ရခိုင်မှာ ဆာမူရိုင်မှ မရှိတာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ရှိပါတယ်... မြောက်ဦးမှာရှိပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရဲဘော်ဘာယာ၏စကားကြောင့် စာရေးသူက ခဏတော့ ကြောင်သွား သည်။ ပြီးမှ သတိရလာကာ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “မြောက်ဦးခေတ်မှာ ဂျပန်ဆာမူရိုင်တွေကို ဘုရင့်ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့သား တွေအနေနဲ့ ခန့်ထားတာကို ပြောတာလား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “ဟုတ်တာပေါ့ သီရိသုဓမ္မာမင်း လက်ထက်မှာလေ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           အင်္ဂလိပ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သူ ရဲဘော်ဆာယာက ရခိုင်အကြောင်းကို ရခိုင်သားတစ်ယေက်ထက်ပင် ပို၍သိနေပုံရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \"ဒါ ဘယ်ကလာတာလဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စာရေးသူက ရပ်ထားသောဂျက်လေယာဉ်ကြီးကို လှမ်းကြည့်ရင်း မေးလိုက် သည်။ \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \" လေယာဉ်ကတော့ စစ်တွေနဲ့ ကျောက်ဖြူကလာတာ။ ကျွန်မ လာတာ ကတော့ မြောက်ဦးက\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဪ...မြောက်ဦးကို လေ့လာရေးခရီးထွက်ကြတယ် ဆိုပါတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “ဟုတ်တယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မြောက်ဦးကမှ စစ်တွေကို ရေကြောင်းခရီးနဲ့လာ၊ စစ်တွေကမှ ဒီကို လေယာဉ်နဲ့\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟုတ်တယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “မြောက်ဦးကို ခု မြို့ဟောင်းလို့ပဲ ခေါ်ကြ သိကြတော့တယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \"အဲဒါ ဝမ်းနည်းစရာပေါ့ ရှင်၊ ပုဂံကို ပုဂံလို့ သိကြ ခေါ်ကြပြီး မြောက်ဦး ကျကာမှ မြို့ဟောင်းလို့ ဖြစ်သွားရတာ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စာရေးသူက မည်သို့ပြန်ပြောရမည်ကို စဉ်းစားနေသည်။ ရဲဘော်ဆာယာ က ဆက်လျက်...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “မြောက်ဦးခေတ် သီရိသုဓမ္မာမင်းလက်မှာ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့သားတွေ အဖြစ် အမှုထမ်းတဲ့ ဂျပန်ဆာမူရိုင်တွေက ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်တွေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ရိုမင်ကက်သလစ်လား၊ ပရိုတ်စတင်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ရိုမင်ကက်သလစ်တွေပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ရဲဘော်ဆာယာကလည်း ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတော့ ဂျပန်ခရစ်ယာန်တွေကို စိတ်ဝင်စားတယ်ထင်တယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \"ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်ကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး။ ဂျပန်ပြည်ကနေ ဒီလောက် းဝေးလံလံနေရာကို လာပြီး အမှုထမ်းတာကို တွေးမိလို့ပါ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟုတ်တယ်၊ ဒီအချိန်တုန်းက သွားရေးလာရေးက သိပ်ကိုခက်ခဲတယ် မဟုတ်လား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရဲဘော်ဆာယာနှင့် စာရေးသူတို့ စကားပြောနေကြသည့်နေရာမှာ သံတွဲ မဇင်လေဆိပ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စာရေးသူသည် ရဲဘော်ဆာယာနှင့် သိကျွမ်းခဲ့သည်မှာ မနှစ်က တပေါင်း, \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတန်ခူး။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           သည်နှစ်တပေါင်း တန်ခူးတွင် သူနှင့် အမှတ်မထင် မဇင်လေဆိပ်တွင် တွေ့ပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရဲဘော်ဆာယာနှင့် စာရေးသူတို့ တွေ့ကြပုံမှာ ရုပ်ရှင်မဆန်ပါ။ ဝတ္ထု မဆန်ပါ။ ဇာတ်မဆန်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရုပ်ရှင်ဆန်ဆန်၊ စတ္ထုဆန်ဆန်၊ ဇာတ်ဆန်ဆန်တွေ့ကြပုံကို စာရှုသူများ သိပြီးဖြစ်ကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရဲဘော်ဆာယာနှင့် စာရေးသူတို့သည် လင်းသာကမ်းခြေတွင် လမ်းလျှောက် ရင်း အမှတ်မထင်တွေ့ကြရမှ သိကျွမ်းခင်မင်သွားကြခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လင်းသာကမ်းခြေသည် ငပလီမှ တစ်မိုင်ခွဲသာကွာသည်။ ငပလီလောက် လူမရှုပ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရဲဘော်ဆာယာသည် လူရှင်းသော လင်းသာကမ်းခြေ တည်းခိုစခန်းတစ်ခု တွင် လာရောက်တည်းခိုနေခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ခုရော ဘယ်မှာတည်းမှာလဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အရင်နေရာ၊ မနှစ်က တည်းကဲ့နေရာ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ကဲ...ဒါဖြင့် လာ၊ အဆင်သင့်ပဲ၊ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်မှာ ကားပါလာတယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စာရေးသူသည် ရဲဘော်ဆာယာ၏ အထုပ်အပိုးများကို ကူ၍သယ်ကာ ကားရှိရာသို့ လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မော်ရစ် ဆလွန်းကားကလေးပေါ်မှ မိတ်ဆွေနှင့် ရဲဘော်ဆာယာအား မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \"ဆာယာဆိုတဲ့ နာမည်ရှေ့က ကွမ္မရိတ်ရဲဘော်ဆိုတာက ဘာဖြစ်လို့ ပါနေရတာလဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စာရေးသူ၏မိတ်ဆွေက စာရေးသူအား သံတွဲစကားဖြင့် လှမ်းမေး လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဒါကတော့ သူတို့ကြိုက်လို့ပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အဓိပ္ပာယ်တော့ တစ်ခုခုရှိရမယ်\" “ရှိမယ်လို့ ထင်လို့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ ကြည့်လေ...ဆာယာဆိုတာ အင်္ဂလိပ်လို ရွှေမင်းသမီးကလေးလို့ အနက် ထွက်တယ်၊ ရွှေမင်းသမီးကလေးနဲ့ ကျွမ္မရိတ်ရဲဘော်ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ဆွဲထား တာကတော့ အားကြီးကဗျာမဆန်တာပဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စာရေးသူနှင့် မိတ်ဆွေက အပြန်အလှန်ပြောနေကြသည်။ ရဲဘော်ဆာယာက မော်ရစ်ဆလွန်းကားလေးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသလို ငေးစိုက်ကြည့်နေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \"ကျပ်နဲ့ စပြီးသိတုန်းကလည်း သူ့ကို ရဲဘော်ဆာယာလို့ ခေါ်ပါဆိုပြီး ကျပ်ကိုပြောခဲ့တယ်။ ကျုပ်ကလည်း သူ့ကို ရဲဘော်ဆာယာလို့ပဲ ခေါ်ခဲ့တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဘာဖြစ်လို့ ရှေ့က ရဲဘော်ဆိုတာ ထည့်ထားရတာလဲလို့ မေးကြည့်ခမ်း ပါဦး\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စာရေးသူက မေးကြည့်လိုက်ရာ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “ ရဲတဲ့နေရာမှာ အဖော်ရလို့ ရဲဘော်လို့ ထည့်ထားတာပေါ့လေ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရဲဘော်ဆာယာက ဆင်ဝှေ့ရန်ရှောင်ဖြေလိုက်ရင်း မော်ရစ် ဆလွန်းကား ကလေးကို လှည့်ပတ်၍ ကြည့်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “သွားချင်ပြီလား...ရဲဘော်ဆာယာ၊ သွားချင်ရင် ပြောနော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လေယာဉ်ပျံ ထွက်သွားပြီးတဲ့အချိန်ထိ စောင့်ကြည့်ကြရအောင်၊ ဒီကောင် ကြီး ပျံတက်သွားပုံက သိပ်ကိုကြည့်လို့ကောင်းတယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \" ဒါနဲ့မြို့ဟောင်း၊ အဲ...မြောက်ဦးမှာ နှံ့နှံ့စပ်စပ် လေ့လာနိုင်ခဲ့ရဲ့လား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \" နှံ့စပ်ပါတယ်။ အတွင်းမြို့ အပြင်မြို့၊ ပေါ်တူကီတွေ နေထိုင်ခဲ့တဲ့နေရာ ဆာမူရိုင် ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့သားတွေ အစုအဝန်းနေရာ စုံလို့ပါပဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ရှစ်သောင်းဘုရားကိုရော\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \" ဘယ်အလွတ်ပေးမယ်၊ မြောက်ဦးမြို့ အနောက်မြောက်ဘက် မိုင်လေး ဆယ်လောက်မှာရှိတဲ့ မဟာမြတ်မုနိဘုရားကုန်းတော်ကိုတောင် တက်ပြီး လေ့လာခဲ့သေးတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ သီရိဂုတ္တလို့ ရခိုင်ရာဇဝင်တွေမှာ ခေါ်ကြတယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ ဟုတ်တယ်၊ သီရိသုဓမ္မာမင်းကြီးဟာ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ရွှေဖောင်ကို စီးပြီး မဟာမုနီကို ဖူးမြော်ဖို့ ရောက်တယ်တဲ့။ သူ့မှာ ပေါ်တူဂီတွေ၊ ဂျပန် ဆာမူရိုင်တွေကို ကိုယ်ရံတော်တပ်သားတွေအဖြစ် ဖွဲ့ထားတယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ ဒီဂျပန်ဆာမူရိုင်တွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မြောက်ဦးကို ရောက်လာကြ တာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စာရေးသူ၏မိတ်ဆွေက မေးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဤအချိန်တွင် ဂျက်လေယာဉ်ကြီး၏စက်သံက တဟီးဟီးမြည်လာသဖြင့် စကားစပြတ်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဂျက်လေယာဉ်ကြီးသည် လေယာဉ်ပြေးလမ်းအတိုင်း ပြေးသွားပြီးနောက် ၊ အရှိန်ယူကာ အထက်သို့ မြင့်တက်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရဲဘော်ဆာယာသည် လေယာဉ်ကြီးကို မျက်စိတစ်ဆုံး ရပ်၍ကြည့်နေပြီးမှ ကားထဲသို့ ဝင်၍ထိုင်လိုက်၏။ “ဂျပန်ဆာမူရိုင်တွေ မြောက်ဦးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရောက်လာကြတာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စာရေးသူ၏မိတ်ဆွေက မော်ရစ်ဆလွန်းကားကလေးကို မှန်မှန်မောင်းရင်း ထပ်၍မေးနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဂျပန်ပြည်ကို သက္ကရာဇ် တစ်ထောင့်ခြောက်ရာလောက်ကတည်းက ခရစ်ယာန်သာသနာပြုတွေ ရောက်နေကြပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အဲဒီသာသနာပြုတွေရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် ဂျပန်ခရစ်ယာန်တွေ အတော် ကလေး အားကောင်းလာတယ်။ ကြာတော့ ဂျပန်ဘုရင်က သာသနာပြုတွေ ကိုရော၊ ခရစ်ယာန်သာသနာထဲကို ဝင်သွားကြတဲ့ ဂျပန်တွေကိုရော မယုံသင်္ကာ ဖြစ်လာပြီး ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “လိုက်လံသတ်ဖြတ်တဲ့အတွက် ကိုယ့်တိုင်းပြည်က ပြေးမိပြေးရာ ပြေး လာကြရင်း ရေကြည်ရာ မြက်နုရာ မြောက်ဦးရွှေမြို့တော်ကို ရောက်လာကြတာပေါ့ရှင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \"ဒီလိုရောက်လာတဲ့ ဂျပန်တွေအထဲမှာ ဆာမူရိုင်ဓားသမား လူစွမ်းကောင်း ၊ တွေလည်းပါတော့ ရခိုင်ဘုရင်ဆီမှာ ခိုလှုံပြီး အမှုထမ်းကြတာပါပဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “မြောက်ဦးမှာတင်မဟုတ်ဘဲ ခု ထိုင်းလို့ခေါ်တဲ့ ယိုးဒယားမှာ နောက်ပြီး ပဲခူးမှာလည်း ဂျပန်ဆာမူရိုင်တွေ လာပြီး မင်းမှုထမ်းခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်းတွေရှိသားပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အဲဒီအချိန်ကစပြီး ဂျပန်တွေဟာ ယိုးဒယား၊ မြန်မာနိုင်ငံတွေကို မျက်စိ ကျနေခဲ့တာနဲ့တူတယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စာရေးသူ၏မိတ်ဆွေက ထင်မြင်ချက်ပေးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မော်ရစ်ဆလွန်းကားကလေးသည် ငပလီလမ်းခွဲမှတ်တိုင်ကို ကွေ့ကာ လင်းသာရွာဘက်သို့ ရှေးရှုနေလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဖြစ်ချင်လည်း ဖြစ်နိုင်တာပေါ့လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ရဲဘော်ဆာယာက မယုတ်မလွန် စကားဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ထောင့်ကိုးရာလေးဆယ့်နှစ်ခုမှာ ဂျပန်ဖက်ဆစ်တွေ အာရှ အရှေ့တောင် ပိုင်းကို ဓားပြဝင်တိုက်တော့ ရဲဘော်ဆာယာက အင်္ဂလန်မှာလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အဲဒီတုန်းက ကျွန်မ မလေးနိုင်ငံမှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဇင်ကာပူခံတပ်ကြီးကျသွားတော့ ရဲဘော်ဆာယာတို့လည်း အင်္ဂလိပ်တပ် တွေနဲ့ ဆုတ်ပြေးရတော့တာပဲလား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            စာရေးသူက နားထောင်သမားအဖြစ် လိုက်ပါလာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e.            \" ဆုတ်မပြေးပါဘူး \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဆုတ်မပြေး...\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            “ဟုတ်တယ်  \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဆုတ်မပြေးတော့ ဘယ်လိုလုပ်ကျန်ရစ်တာလဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “နောက်ချန်တပ်ဖွဲ့ ကလေးတွေအနေနဲ့ ကျန်ရစ်တာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟာ...တယ်သတ္တိကောင်းပါလား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \"သတ္တိကောင်းတယ်လို့ ဘယ်ဟုတ်မလဲ၊ ဖက်ဆစ်ရန်ကို တွန်းလှန်ချင် တဲ့စိတ်ဓာတ်ကြောင့်လို့ဆိုရင် ပိုမှန်လိမ့်မယ်ထင်တယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “နောက်ချန်တပ်ဖွဲ့ကလေးတွေအနေနဲ့ ကျန်ရစ်ပြီး ဘာတွေလုပ်ကြလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “တက်လာတဲ့ ဂျပန်တပ်တွေရဲ့ နောက်ပိုင်းက ဆက်သွယ်ရေး လမ်း ကြောင်းတွေကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးတယ်မလေးတိုင်းရင်းသား၊ ဂျပန်ဆန့်ကျင်ရေး သမားတွေနဲ့ စည်းလုံးမှုရအောင် ကြိုးပမ်းတယ်။ စစ်သင်တန်းတွေပေးတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဂျပန်တွေက ရဲဘော်ဆာယာတို့ကို အမဲလိုက်သလို မလိုက်ဘူးလား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အမဲလိုက်တာထက် ဆိုးတာပေါ့ရှင်။ လက်နက်ခဲယမ်းကလည်း မရှိ သလောက်၊ ရိက္ခာဆေးဝါးကလည်း ရှားရှားပါးပါး...အတော့်ကိုဒုက္ခရောက်တာ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “အင်း...တောထဲတောင်ထဲမှာဆိုတော့ ဆိုးရွားတဲ့ ရာသီဥတုဒဏ်ကို လည်း ခံကြရမှာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟုတ်တယ်၊ ငှက်ဖျားနဲ့ ဝမ်းရောဂါကိုတော့ ရဲဘော်တိုင်း ခံကြရတာ ချည်းပဲ။ ကျွန်မတို့ရဲဘော် ဒုဗိုလ်အာသာခမျာ ငှက်ဖျားဒဏ် ပိနေတုန်း ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ခု ကျွန်မတို့စီးလာတဲ့ မော်ရစ်ဆလွန်းကားမျိုးနဲ့ တခြားစခန်းတစ်ခုကို အပြောင်း ...လမ်းမှာ ဂျပန်စစ်ကားနဲ့တွေ့ပြီး တိုက်ပွဲဖြစ်တာမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့ရတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            \"ဪ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဒါကြောင့် ရဲဘော်ဆာယာဟာ ကျွန်တော့်ကားကို စိုက်ပြီး ကြည့်နေတာ တွေ့ရတာကိုး\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဟုတ်တယ်၊ တော်လှန်ရေးအတွက်က ကျွန်မတို့ ဒီလိုကားမျိုးနဲ့ အသွား ကြုံရတာကို ပြန်တွေးမိပြီး ဆွေးသလိုခံစားမိလို့ပါ”\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43743097487509,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_d7148d89-0d60-41a1-9d60-0c0e9d1a5110.jpg?v=1730281134"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်-မဟာခရီးရှည်","title":"မဟာခရီးရှည်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e( ၁ )   \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            လေယာဉ်သည် ပုံမှန်ပျံသန်းလျက်ရှိရာမှ လေဝဲကတော့တခု နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသဖြင့် အောက်သို့ အနည်းငယ် နိမ့်ဆင်း သွား၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လေယာဉ်မှူးဒက်စမှုန်း၏ မျက်စိအစုံကစက်ခုံဒိုင်ခွက်များဆီ သို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွား၏။ ဓာတ်ဆီဂါလံလက်ကျန် ၂၀၅ ,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလောင်စာဆီ ဝိုင်ခွက်မှ တုတ်တုတ် လက်တံက - ညွှန်းပြသနေ၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒက်စမွန်းက ကိုယ်ကိုရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်ကာ လောင်စာ ဆီဒိုင်ခွက် မျက်နှာပြင်ကို လက်သည်းဖြင့် တောက်ကြည့်လိုက်ဒိုင်ခွက်လက်တံက လှုပ်ရှားခြင်းမပြု၊ နေမြဲ လေယာဉ် သည် “ဒီဆူဟူ”မှ “မလက်ကဲလ်” သို့အရောက် ပျံသန်းရမည် ဖြစ်၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သွားရမည့်ခရီးက မိုင် ၇၂၀ ဆယ်ဆောင်လာခဲ့သည့် လောင်စာဆီက မိုင်ဂဝဝ အတွက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပုံမှန်အတိုင်းသာဆိုလျှင် ဤခရီးအတွက် လောင်စာဆီမှာ လုံလောက်မည်ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုခရီးစဉ်တွင် အာဖရိကတိုက် ရတနာ သိုက်များမှ တတန်ခွဲကျော် အလေးချိန်ရှိသည့် ရွှေချောင်းများ တင် ဆောင်လာခဲ့ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ဖြစ်၍ လယာဉ်တွင် အလေးချိန် သက်သာစေရန် | လောင်စာဆီကို မိုင် ဂဝဝ အတွက်သာ သယ်ဆောင်လာခဲ့ ခြင်းဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤမျှတန်ဖိုးကြီးမားသည့် ရွှေချောင်းများကို တင်ဆောင် လာခဲ့သော်လည်း၊လေယာဉ်မှုထမ်း ငါးဦးနှင့် ခရီးသည် ဆယ့်တစ်ဦးသာ ပါရှိလာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိုင်းရစ်လူမျိုး လေယာဉ်မှူး-ဒက်စမွန်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပထမအရာရှိ-ဖရေဇာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေဒီယိုအော်ပရေတာ-ကင်ဒရစ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလေယာဉ်စာတိုက်မှူး-ဆန့်နီအဲဗရက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာဖိုမှူး-အင်ဒီဒရိတ်ပါး၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတိုငါးဦးသာ လေယာဉ်အမှုထမ်းများ ဖြစ်ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကလပ်ဒေ သတ္တုတူးဖော်ရေး ကုမ္ပဏီဥက္ကဋ္ဌစ္စာ စတီး ဝပ်ကာတပ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e မစ္စတာ ကတစ်၏ အတွင်းရေးမှူး “\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမက်လော်ရာ '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟတ်မင်း၊\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဗြိတိသျှ ရေတပ် ဗိုလ်ကလေး “သျှမ်း”။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဘူမိဗေဒ အတိုင်ပင်ခံဟု အမည်ခံထားသူ “ဒေါက်တာ ဗင်စမစ်'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုလိုနီအမှုထမ်းဘဝမှ အငြိမ်းစားယူလာသူ “မစ္စတာ ဖင်လေ” နှင့် “မစ္စက် ဖင်လေ”။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကင်ယာ' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှအင်ဂျင်နီယာ မစ္စတာ ဂျွန်ဆင်” \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မစ္စက် ဂျွန်ဆင်”နှင့် သမီးငယ် မစ္စဂျွန်ဆင် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e အာရီဇိုးနားမှ ခရီးသည်မောင်\"မစ္စတာရိုကင်း” နှင့် “မစ္စက်ဟာရိုးကင်း။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤမျှကြီးမားသော ဇိမ်ခံ စာပို့ လေယာဉ်တွင် ရေးသည် ဆယ့်တစ်ဦးသာ ပါရှိလာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကက်ရီးနား လေယာဉ်သည် အမြင့်ပေ ငါးထောင် မူ၍၊ အာဖရိကတိုက် မြစ်ချောင်း အင်းအိုင် ရုံး”ထူထပ်သော ဗျိုက်တောကြီးပေါ်တွင် ဖြတ်ကျော် ပျံသန်းနေခြင်း ဖြစ်၏။ * လေယာဉ်မှူး ဒက်စမွန်းက လေယာဉ်ကို ထိန်း၍မောင်း နှင်နေရာမှ ပေငါးထောင် အောက်ဘက်ဆီသို့ စောင်းငဲ့ကြည့် လိုက်လေသည်။ ။ . ထိုဒေသမှာ ဒက်စန်းအဖို သမားရိုးကျ မြင်ကွင်းဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် တောင်အာဖရိက၊ အင်္ဂလန်၊ နယူးယောက် စာပို့ လေယာဉ် “ကက်တီးရီးနား” ၏ လေယာဉ်မှူးအဖြစ် ထမ်း ဆောင်ခဲ့သည်မှာ (၂)နှစ်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရပ်ငါးပေဆယ့်တစ်လက်မ - ပါးလျားသေးသွယ်သော်လည်း ကျစ်လျစ်သန်မာ ဖျတ် လတ်သူ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နက်မှောင်သော ဆံပင်၊ ပြာလဲ မျက်လုံး၊ နှစ်သက် ဖွယ်အပြုံးပိုင်ရှင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သိုရာတွင် များစွာသေ၁ အိုင်းရစ်မျိုးနွယ်များကဲ့သို့ စိတ် မြန်လက်မြန်ရှိသူ။ ' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့နာမည် အပြည့်အစုံက ဝက်စပွန်းကိုနေ” ကက်စား ဦးနားမှာ ဗြိဘိန်နိုင်ငံ၏ “တော်သုံး” လေယာဉ်အတန်းစား ဝင် စာပို့ လေယာဉ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အလျားပေ ဂဂ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အနံမှာ ဘတ်(စ်)ကား နှစ်စီးစိ ယှဉ်တဲ့ ထည့်သွင်းလျှင် ကားရှစ်စီး ဝင်ဆံ သည့် အကျယ်အ၀န်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်ဂျင်စက်တလုံးလျှင် မြင်းကောင်ရေအား တစ်ထောင် စီဖြင့် အင်ဂျင်လေးလုံးတပ်လေယာဉ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်ပီးရီးရဲလ်လေကြောင်းပို့ဆောင်ရေးအဖွဲ့ပိုင်လေယာဉ်။ ပျံသန်းမှုခရီးစဉ် ၁၀၉-အဖြစ်၊ အာဖရိကတိုက် ယုဂ ပြည်နယ် ဒါဗင်မြို့၊ စီဆူဟူ လေယာဉ်ကွင်းမှ ပျံသန်းထွက်ခွာလာ - ခဲ့ခြင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေ့တွင် ဆက်ရမည့် ခရီးမိုင်နှင့် ခေတ်ဆီလက်ကျန့်မှာ အထူးပင် ကွာခြားလျက်ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် တွဲဖက်လေယာဉ်မှူး “ကပ်နက်ဖရော' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး...\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \"ဒါ...ဘာ အဓိပ္ပာယ်လဲဆိုတာ မင်းသိတယ်မဟုတ်လား ဖရေဇာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e'           \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒက်စမွန်း က သက်ပြင်းတချက်ချယင်း သူ့လက်ထောက်အရာရှိ “ကင်နက်ဖရေဇာ”အား မေးခွန်း ထုတ်လိုက်လေသည်။ \". \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လေယာဉ်မှူး ဘေးတွင် ထိုင်လျက်ရှိသော ပထမအကို • ဖခရာက စိတ်မသက်မသာဖြင့်နေရာကိုပြင်၍ ထိုဉ်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အဲဒါ ဘာလဲ ကပ္ပတိန်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖရေဇာက အံ့ဩသည့်လေသံဖြင့် ပြန်လှန်မေးခွန်းထုတ် လိုက်လေသည်။ “\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်း... ကောင်းကောင်း သိပါတယ်၊ တိုလေယာဉ်မှာ လောင်စာဆီ ယိုပေါက် တခုရှိတယ် မဟုတ်လား၊ အဲဒါဟာ လေယာဉ်တောင်ပံ ဆီလှောင်ကန်ကပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ကျုပ် - ပြောသလို မင်း စစ်ဆေးခဲ့ရဲ့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လေယာဉ်မှူးက ဒေါသတကြီး မေးလိုက် သောကြောင့် ဖစရာမျက်နှာမှာ နီရဲ၍သွား၏။ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရပ်မြင့်မြင့်၊ အသက်ငယ်ငယ်။ သန်သန်မာမာ၊ ထွား ထွားကျိုင်းကျိုင်း၊ ရုပ်ရည်သနားကမားရှိသူ ဖရော၊ဒက်စမွန်း၏အမြင်တွင်မူ ဖာသည် လေယဉ်လိုသည် များ၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရမည့်အစား ခေါင်း ဆံပင် '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုသာ ဂရုတစိုက်လုပ်နေသူဟု ယူဆထား၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လေယာဉ်မှူး၍ အပိန့်အတိုင်း ကျွန်တော် တိတိကျကျ လိုက်နာဆောင်ရွက်ပါတယ်။ အင်ဂျင်နီယာတွေနဲ့ ကျွန်တေတို - ဓာတ်ဆီယိုပေါက်သေးသေး ကလေးထပ် ကြရပါတယ်။ အဲဒီအပေါက်ကလေးကိုလဲ ပိတ်ဆို့ ထားလိုက်ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖရေဇာ အား ဖက်ပြိုင်၍ စကားနိုင်လုနေရန် အချိန်မှဟုတ်။ ဖြစ်ပျက်လာသည့်ကိစ္စမှာ လေယာဉ်မှူး၏ တာဝန်သာ ဖြစ်ရမည်မဟုတ်ပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့တိုင်အောင် ယခုကဲ့သို့ဖြင်ရသည့်ကိစ္စမှာ ပထမအရာရှိ ဖရေဇ၏ ပေါ့မှုကြောင့် ပေါ်ပေါက်လခြင်း ဖြစ် ကြောင်းကိုမူကား အငြင်းပွားဖွယ်မရှိ ။ လွန်ခဲ့သောညနေခင်းက မှုန်ဘာသာသို့ အရောက်တွင် လေယာဉ်ဆင်းသက်ရန်တာဝန်ကို ဒက်စမွန်းက ဖရေဇာအား လှဲအပ်ခဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖရေဇာသည် ကက်ရီးအား လေဆိပ်သို့ အဆင်း၌ ကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းသိမ်းမောင်းနှင်နိုင်ခဲ့၏။ ရှိရာတွင် ပြေး လမ်းအဆုံးသို့ရောက်သည့်အခါ မျောပါလာသော သစ်တုံး တခုနှင့်တိုက်မိပြီး လေယာဉ်တောင်ပံ ချွတ်ယွင်းပျက်စီးသွား လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသိုချွတ်ယွင်းပျက်စီးသည်လည်း ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် မဟုတ်။ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရုံသာ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ပြင် သစ်တုံးနှင့်တိုက်မိခြင်းများ ဖရေဇာ မကျွမ်း ကျင်မှုကြောင့်မဟုတ်။ ကံဆိုး၍သာဖြစ်၏။ မတော်တဆ ဖြစ် တတ်ကြသည်မှာလည်း သဘာဝပင်ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မွန်ဘာဆာ သို့ရောက်သည်၌ လေယာဉ်မှူး ဒက်စမွန်းမှ အင်ပီးရီးရဲလ်လေကြောင်းဌာနသို့ သွားရမည့် ကိစ္စ ထို့ကြောင့် လေယာဉ်မှူးက ထိခိုက်ပျက်စီးသည့်အရာကိုကြည့်ရှုစစ်ဆေးပြီး' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖရေဇာအား အင်ဂျင်နီယာများနှင့်အတူ “ကြီးကြပ်ပြင်ဆင်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခု ဓာတ်ဆီယိုသည့်ကိစ္ဆမှာ မိမိ၏တာဝန်လွှဲအပ်ချက်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထား၍ ဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်ဟု ဒက်စမွန်းက ယူဆလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \" ဖရောကလည်း ဤသို့ပင် သဘောပေါက် လက်ခံထား သည်ကို သိနိုင်ပြီဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဘယ်ကြောင့်ဆိုလျှင် ဖရောသည် နှုတ်ခမ်းကိုတင်းတင်း ပိတ်ကာ နှုတ်ဆိတ်၍နေပြီဖြစ်သောကြောင့်ပါတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောင်စာဆီလက်ကျန်နှင့် သွားရမည့်ခရီးမိုင်ကို ဒက်စမှုန်း က စိတ်ထဲမှ ချင့်တွက်လျက်ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ကင်ဒရစ်တို့ ဘယ်နေရာရောက်နေပြီဆိုတာ အတိအကျ တွက်ချက်ပေးနိုင်မလား... ဆီလက်ကျန် ဘယ်လောက်လိုတယ် ဆိုတာ စစ်ဆေးကြည့်ချင်တယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လေယာဉ်မှူးက လေယာဉ်နောက်ဘက်ပိုင်းတွင် ရှိနေသော ရေဒီယို အော်ပရေတာ ကင်ဒရစ်အား မေးမြန်းလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ကျွန်တော်တို့လေယာဉ်ဟာ မလက်ကဲလ်ရဲ့ တောင်ဘက် - မိုင် ၂၁ဂ-မိုင်နဲ့ အရေးပေါ် လေဆိပ်စခန်းရှိတဲ့ “ရှမ်ဘီ၍ ဓတောင်၊ အရှေ့တောင်ဘက် ၁၁၀-မိုင်အကွာမှာ ရောက်နေ ပါတယ် ကပ္ပတိန်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသက် ၂၀ ကျော်၊ စိတ်သဘောကောင်းသူ ရေဒီယို အော်ပရေတာ ကင်ဒရစ်က လိုအပ်သော တွက်ချက်မှုများ ပြုလုပ်ပြီး ပြန်လည်သတင်းပို့လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒက်စမွန်းက အကိုတွက်ကြည့်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောင်စာဆီ စိမ့်ထွက် ယိုနေခြင်းသည် ပုံမှန်အတိုင်း တသမတ်တည်း ရှိနေမည်ဆိုလျှင် မလက်ကဲလ်သို့ အရောက် ပျံသန်းနိုင်မည်ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြင်းကောင်ရေအား တထောင်စီရှိသော အင်ဂျင်လေးလုံး တပ် ကက်တားရီးနား လေယာဉ်သည် တမိနစ်လျှင် နှစ်ဂါလံ နှုန်းဖြင့် လောင်စာဆီကို ၀ါးမျိုး စားသုံးလျက်ရှိသည် မဟုတ် ပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လောင်စာဆီးပိုင်ခွက်ကို တို့ နောက်ထပ် နာရီဝက် စောင့် ကြည့်မယ်၊ ဒီအတောအတွင်း အခြေအနေ ပိုဆိုးလာယင် . ရှမ်ဘီကိုသွားရလိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒက်စမွန်းက ဆုံးဖြတ်ချက် ပေးလိုက်သည်တွင် ရေဒီယို အော်ပရေတာ ကင်ဒရစ်က ရယ်သွမ်းသွေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ခရီးသည်တွေကတော့ သဘောကျပါလိမ့်မယ်၊ သတ်မှတ် ထားတဲ့ ခရီးစဉ်မဟုတ်တဲ့ နေရာမှာ အချိန်အကြကြီးနေပြီး ရွှံ့ဗွက်တွေ့ရဲ့ရှုခင်းကို ကြည့်ရမှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ခရီးသည်တွေကို ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုပါဘူး၊ ဒီလို့နေရာမျိုးမှာ အဖိုးတန်ရတနာတွေသောင်တင်နေပြီဆိုတဲ့တင်းကိုသာ လန်ဒန်ကကြားယင် ရူးသွားကြလိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေါသတကြီးဖြင့် နောက်ဆုံး ပြောလိုက်သူမှာ ဖရေဇာ \" ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့စကားကြောင့် အားလုံးတိတ်ဆိတ်၍သွားကြ၏။ ကက်တားရီးနား သယ်ဆောင်လာခဲ့သော ကုန်ပစ္စည်း များ များမှာ ရိုးရိုးပစ္စည်းများ မဟုတ်။ - တောင်အာဖရိကတိုက် ၊ ရတနာသိုက်များမှ တတန်ခွဲကျော် အလေးချိန်ရှိသည့် ရွှေ ချောင်းများ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာ့ရွှေပေါက်ဈေးအရ ရွှေတအောင်စလျှင် သုံးဆယ့်ငါး ဒေါ်လာနှုန်းဖြင့်တွက်လျှင် ဒေါ်လာနှစ်သန်းကျော်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိုင်ပေါင်း တသောင်းကျော်၊ ၇ ရက်ခန့် သွားရမည့်ခရီး..။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရိုင်းစိုင်းသောဒေသ၊ လူသူအရောက်အပေါက် နည်းပါး ဗာဒသ၊ ဝေးလံ ခေါင်းပါးသော ဒေသများကို ဖြတ် ၊ကျော်၍ ပျံသန်းသွားလာရမည့်ခရီး။ ဤခရီးစဉ်တွင် ဤမျှ အဖိုးတန်သော ပစ္စည်းများကို တင် ဆောင်လာရခြင်းအတွက် လေယာဉ်အမှုထမ်းများက နှစ်သက် ခြင်းမရှိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဖိုးတန်ကုန်ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်လာရသည့် ရီး . စဉ်များမှာ လေယာဉ် အမှုထမ်းများအတွက် အလုပ်ပိုလုပ်ရ သည့် အချိန်များသာဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လေယာဉ်ခေတ္တရပ်နား ဆင်းသက်သည့် နေရာတိုင်းမွာပင် အစောင့်အကြပ်များ တာဝန်ချထားရ၏။ ထို့ပြင် ရတနာ ပစ္စည်းများ ထည့်ထားသည့် ကုန်လှောင်ပေါက်များကိုလည်း မကြာခဏဆင်း၍ စစ်ဆေးကြည့်ရှုရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုမျှမက သတ်မှတ်ထားသော ခရီးစဉ်နှင့် အနည်းငယ် ကွဲလွှဲမည်ဆိုလျှင်လည်း သက်ဆိုင်ရာအစီရင်ခံကာ ခွင့်ပြုချက် အတည်ပြုချက်တောင်းခံရသေး၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှပ်ဘီ၌သာ သူတို့၏လေယာဉ် အရေးပေါ် ဆင်းသက် ရပ်နားရမည်ဆိုလျှင် လန်ဒန်ရုံးချုပ်မှ ဒေါသတကြီး ပေးခွန်း များ ပလူပျံအောင် ရောက်လာပေတော့မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူတို့လေယာဉ် ဒါဗင်၌ရှိနေစဉ် နံနက် ဝေလီဝေလင်း အချိန်၌ ရွှေချောင်းများကို လေကြောင်း အဖွဲ့ပိုင် ထရက်ကား များဖြင့် သယ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်ခဲ့ကြရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထရက်ကားတစီးလျှင် အစောင့်အကြပ်အဖြစ် ရဲအမှုထမ်း နှစ်ဦးသာပါရှိပြီး စစ်ကားတစီးက ခပ်လှမ်းလှမ်းမှု စောင့်ကြပ်လိုက်ပါ ။ အစောင့်အကြပ်များကို နည်းနိုင်သမျှနည်းအောင် က ထားခဲ့ခြင်းမှာ ရွှေချောင်းများ သယ်ဆောင်လာသည်ကို စား လူများ ဂရုမစိုက် သတိမထားမိစေရန် စီစဉ်ထားခြင့်ဖြစ်လေ သည်။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43743097946261,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_c0ab3d43-141d-468f-b541-6091ec729589.jpg?v=1730281141"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်-ချင်းတွင်းကျော်လျှင်","title":"ချင်းတွင်းကျော်လျှင်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e[၁]\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မဏိပူရတောင်ကြားလမ်းမှ မြန်မာပြည်သို့ ရှေးရှုချီတက်ခဲ့သော ကျွန်တော်တို့ စစ်ကြောင်းသည် ညအချိန်တွင်သာ ခရီးတွင်အောင် နှင်ခဲ့ ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နေ့ဘက်တွင် မော်တော် လော်လီများ ဥဒဟိုသွားလာနေသောကြောင့် တစ်ကြောင်း၊ ကျွန်တော်တို့စစ်ကြောင်းမှူးက ကျွန်တော်တို့ချီတက်မှုကို လျှို့ဝှက်နိုင်သမျှ လျှို့ဝှက်ထားလိုသည်က တစ်ကြောင်းတို့ကြောင့် ကျွန်တော်တို့သည် ညမှ ထွက်၍ ကျက်စားလေ့ရှိသော ဇီးကွက်ကဲ့သို့ ကျင့်သုံးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နေဝင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျွန်တော်တို့ ချီတက်ရပြီး နောက် တစ်နေ့ အရုဏ်တက်လာသည်နှင့် တစ်ချိန်တည်း၊ ကျွန်တော်တို့ အနားယူ အိပ်စက်ကြရသည်။ သို့ချီတက်စဉ် တစ်ညလုံး တစ်နာရီခန့်သာ ရပ်နား ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လမ်းဆိုးလျှင် ဆိုးသလို၊ လမ်းကောင်းလျှင် ကောင်းသလောက် ခရီးပေါက်ခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ခါ တစ်ညလုံး ချီတက်မှ ၇ မိုင်ခန့် ခရီးရောက်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ၁၈ မိုင်မျှ ခရီးဆန့်နိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မဏိပူရတောင်ကြားလမ်းမှ ကျွန်တော်တို့ စတင်ချီတက်ခဲ့သောနေ့ ကား ၁၉၄၃ ခု၊ ဇန်နဝါရီလ ၁၂ ရက်နေ့ပင် ဖြစ်၏။ ဤအချိန်တွင် မြန်မာပြည်မြောက်ဘက်အစွန်နှင့် အနောက်မြောက်ဘက်ဒေသတို့မှအပ မြန်မာပြည် တစ်ပြည်လုံး ဂျပန်လက်အောက်သို့ ရောက်နေပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့သည် ဗိုလ်မှူးချုပ်ဝင်းဂိတ်၏ စီစဉ်ညွှန်ကြားချက်အရ ဂျပန်စစ်ကြောင်းနောက်ကျောမှနေ၍ တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီး နှောင့်ယှက်မှုများ ပြုလုပ်ရန် '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရီးဖောက်ထွင်းရေးတပ်”အဖြစ် ချီတက်ခဲ့ကြရသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့၏ စစ်ကြောင်းမှူးကား ဗိုလ်မှူးချုပ်ဝင်းဂိတ်ပင်ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အလွန်အေးမြသော ဇန်နဝါရီလပင် ဖြစ်လင့်ကစား မဏိပူရတောင် ကြားလမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရာသီဥတုမှာ မလိုတမာနိုင်လှသည်။ မိုးရွာ သည့်အခါ သဲကြီးမဲကြီးရွာပြီး နေပူပြန်သောအခါ ကျောကော့အောင် ပူသည်။ အများအားဖြင့် ညဆိုလျှင် အရိုးကွဲမတတ်အေးသည်။ သို့ဖြစ်၍ ကျွန်တော်တို့စစ်ကြောင်း၏ ရှေ့ပြေးလော်လီကားများပေါ်တွင် စစ်သား တစ်ယောက်အတွက် အပိုစောင် တစ်ထည်စီနှင့် ရိက္ခာများကိုတင်၍ ကျွန်တော်တို့ စခန်းရပ်နားမည့်နေရာတွင် စောင့်နေစေရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့သည် တစ်နာရီချီတက်ပြီးတိုင်း ၁၅ မိနစ်စီ အမောဖြေ ကြပြီး သန်းခေါင်ကျော်တွင် ၁ နာရီတိတိ အနားယူကြသည်။ ထို ၁ နာရီအတွင်း မည်မျှပင်မိုးရွာရွာ၊ နှင်းထူထူ လက်ဖက်ရည်အိုးတည်ဖြစ်အောင် တည်သည်။ လက်ဖက်ရည်သောက်ပြီး နာရီဝက်ခန့် အိပ်ကြရ သည်။ ခရီးဆက်ရန် ခရာတုတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောပိုးအိတ် ကိုယ်စီဖြင့် အသင့်ဖြစ်နေပြီး ၃ ယောက်တစ်တန်း စီတန်း၍ ချီတက်ခဲ့ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ ၃ ယောက်တစ်တွဲစီ တွဲ၍ ချီတက်ရသည်မှာ တစ်ယောက်ချင်း လျှောက်ရသည်ထက် အမောပြေစေသည်။ အပျင်းပြေစေသည်။ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မယားအကြောင်း၊ သားအကြောင်း၊ ရည်းစား အကြောင်း၊ ရုပ်ရှင်အကြောင်းကို “ဟာဝါး'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပန်းနိုင်ကြသဖြင့် အိပ်ချင် ရုံမက ခရီးသွားရသည်ကိုလည်း သွားရမှန်းမသိခဲ့။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ကျွန်တော်တို့ကဲ့သို့ ညကျမှ အလုပ်လုပ် သော လမ်းဖောက်လုပ်ရေး အင်ဂျင်နီယာ အဖွဲ့များကို တွေ့ရသည်။ သူတို့သည် အားကောင်းသော မီးမောင်းကြီးများဖြင့် ပြိုကျလာသော မြေများကို ဖယ်ခြင်း၊ ကျိုးသွားသော တံတားကို ပြင်ခြင်း၊ ကားသွားရန် မဖြစ်နိုင်တော့သော နေရာများ၌ လမ်းသစ်ဖောက်ခြင်းဖြင့် အလုပ်များနေ ကြ၏။ သူတို့သည် ကျွန်တော်တို့လိုပင် မော်တော်ကား အသွားအလာ ရပ်သွားသည့် ညအချိန်များ၌သာ အလုပ်လုပ်ကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့သည် ၉ ညအတွင်း မိုင် ၁၂ဝ ခန့် ခရီးပေါက်ခဲ့ပြီး နောက် ၁ဝ ရက်မြောက်သည့် နံနက်တွင် “အင်ဖား\"သို့ ရောက်လာကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ အင်ဖား”သည် တောင်ပေါ်တွင်ရှိသော လွင်မြင်ကြီးဖြစ်လေသည်။ ထိုလွင်ပြင်ကြီးအစွန်တွင် ကျွန်တော်တို့တပ်ဖွဲ့ စခန်းချရန်အတွက် တ်များ ထိုးထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝါးလုံးကို တိုင်ထူ၊ ဝါးခြမ်းကိုခင်း၊ မြက်ခြောက်ကို ကာပြီး အပေါ် တွင် ငှက်ပျောရွက်များ မိုးထားသည်။ | လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မြေကြီးကိုကျောခင်းကာ ကောင်းကင်ကို မျက်နှာကြက်လုပ်လာခဲ့ရသော ကျွန်တော်တို့မှာ အစီအရီ ထိုးထားသော တဲများအတွင်း ကိုယ့်အစုနှင့်ကိုယ် နေကြရသောအခါ နတ်ဘုံခြောက်ထပ် တွင် ခံစားနေရသလို ပီတိဖြစ်မိသည်။ ။ | သို့သော် ထိုနေ့ နေ့လယ်တွင်ပင် မိုးက မဆုံးနိုင်၊ မတုံးနိုင်အောင်သဲသဲမဲမဲ ရွာချလိုက်သဖြင့် ကျွန်တော်တို့မှာ ကြွက်စုတ်ကလေးတွေလို ဖြစ်သွားကြ၏။ ထိုနေ့ညနေဘက်တွင် ဗိုလ်မှူးချုပ်ဝင်းဂိတ်ကိုယ်တိုင် ကျွန်တော်တို့စခန်းသို့ ရောက်လာပြီး “အင်ဖား'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြို့တွင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ နေလိုက နေနိုင်ကြောင်း ပြောကြားသည်။ ကျွန်တော်တို့က ကျွန်တော်တို့ ရောက်နေသည့် “ရွာကလေးတွင်ပင် နေပါတော့မည်ဟု အကြောင်းပြန် သဖြင့် ဗိုလ်မှူးချုပ်သည် ကျွန်တော်တို့ အခြေအနေကို အကဲခတ်ပြီး ညနေတိုင်း “ရမ်”ထုတ်ပေးရန် ညွှန်ကြားသွားသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့သည် ဆက်လက်ချီတက်ရန် အမိန့်မရသေးသဖြင့် ကျွန်တော်တို့ ရွာ”တွင် တစ်လတိုင်တိုင် နေထိုင်ခဲ့ကြရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိုးကလေးက အဆက်မပြတ် ရွာနေသဖြင့် ကျွန်တော်တို့သည် စွတ်စွတ်စိုစို ဖြစ်နေကြသော်လည်း '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရမ်”တန်ခိုးကြောင့် ခပ်ပျော်ပျော်ပင် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ မနက်တိုင်း လူရော လားများပါ ခရီးခပ်ဝေးဝေးသို့ အသွားအပြန်လျှောက်ရင်း လေ့ကျင့်ခန်းယူရသည်။ ညနေဆိုလျှင် “ရမ်” ကလေး ခပ်ထွေထွေဖြင့် သီချင်းဆိုကြ၊ ကကြရင်း အချိန်ကုန်ခဲ့သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤရက်များအတွင်း ဗိုလ်မှူးချုပ်ဝင်းဂိတ်သည် အင်ဖားတွင် ယာယီ ဖွင့်လှဇ်ထားသော ဌာနချုပ်ရုံးခန်း၌ အိပ်ခန်းတစ်ခန်းစာမျှရှိသော မြေပုံကြီး ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ချ၍ ဌာနဆိုင်ရာ အကြီးအကဲများနှင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်မည့် အစီအစဉ်ကို တိုင်ပင်ဆွေးနွေးလျက် ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဌာနဆိုင်ရာ အကြီးအကဲများသည် အခန်းဝတွင် ဖိနပ်ချွတ်ထား ခဲ့ပြီး မြေပုံပေါ်တွင် လေးဘက်တွား၍ မိမိတို့ ထင်မြင်ယူဆချက်များကိုထောက်၍ ထောက်၍ ရှင်းပြကြရသည်။ ထိုသို့ ရှင်းလင်းပြရချိန်၌ ဗိုလ်မှူးချုပ်က ကျွန်တော့်အား သီးသန့်တာဝန်တစ်ရပ် ပေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုတာဝန်ကား မန္တလေး-မြစ်ကြီးနားလမ်းရှိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘုံချောင်းတံတား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးရန် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့သည် ကျွန်တော်တို့ရွာတွင် တပျင်းတကြီးနေရခိုက် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝေဗဲလ်” ရောက်လာမည်ဟူသော သတင်းကို ကြားရ၏။ ထိုသတင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ကျွန်တော်တို့တပ်ထဲတွင် ဝေဖန်ချက်အမျိုးမျိုး၊ ထင်မြင်ချက်အမျိုးမျိုး၊ ကောလာဟလအမျိုးမျိုး ပေါ်ပေါက်နေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချို့က “ခရီးဝေး ဖောက်ထွင်း တိုက်ခိုက်ရေးတပ်' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုသည်မှာ ဗိုလ်မှူးချုပ်ဝင်းဂိတ်၏ စိတ်ကူးယဉ်ချက်အရ ဖွဲ့စည်းထားခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း၊ ဂျပန်စစ်ကြောင်း နောက်ကျောမှ တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးရမည့် လုပ်ငန်းများလည်း မလွယ်ကူကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး\u003c\/span\u003e '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆဗဲလ်\" က ကျွန်တော်တို့တပ် ချီတက်သင့်၊ မသင့် စစ်ဆေးရန် လာကြောင်းဖြင့် ပြောဆိုကြ၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗိုလ်မှူးချုပ်ဝင်းဂိတ်နှင့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဗဲလ်တို့ ၂ ရက်မျှ ဆွေးနွေး ပြီးနောက် မြန်မာပြည်သို့ ဆက်လက်ချီတက်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အတည် ဖြစ်သွားသည်။ - ဗိုလ်ချုပ်ကြီး'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝေဗဲလ်\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည် ကျွန်တော်တို့တပ်ဖွဲ့များကို စစ်မထွက်မီ တစ်နေ့တွင် စစ်ဆေးပြီး သြဝါဒမိန့်ခွန်းစကား ပြောပါသည်။ ကျွန်တော် တို့သည် တပ်စခန်းချနေသည့်ရွာတွင် တစ်လနီးပါး အချိန်ကုန်ခဲ့ရပြီးနောက် ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် မြန်မာပြည်သို့ စစ်ထွက်ခဲ့ကြရလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နေက ချစ်ချစ်တောက်ပူနေသည်။ ကတ္တရာစေးများက နေပူရှိန် ကြောင့် ပျော့အိနေ၏။ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး နောက်ခြေကို ကြွလိုက်သောအခါ ကတ္တရာစေးများ အတုံးလိုက် ကပ်၍ပါလာသည်။ကြာတော့ ကျွန်တော်တို့ စစ်ဖိနပ်များသည် နဂိုထက် ၂ ဆမျှကြီးကာ ၃ ဆမျှ လေးလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ အင်ဖားမှ စ၍ထွက်လာခဲ့သော ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ကျွန်တော်တို့သည် ကျွန်တော်တို့၏ ဆင်ခြေထောက်ကြီး များကို သယ်ကာ ၂၂ မိုင် ခရီးပေါက်အောင် လျှောက်ခဲ့ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တစ်နေ့တွင် မိုင် ၂၀ ကျော်ကျော် ထပ်၍လျှောက်လိုက်သော အခါ “ပုလဲသို့ ရောက်လာကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်ဖားနှင့် ပုလဲကြားရှိ လမ်းမှာ ကောင်းမွန်သည်။ လူသွားလမ်း နှင့် မော်တော်ကားလမ်းကို ယှဉ်၍ ဖောက်လုပ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် နေ့လယ်ဘက်တွင် ကျွန်တော်တို့ တပ်ဖွဲ့များ ချီတက်နေစဉ် မော်တော်ကား များကလည်း ဥဒဟို ပြေးလျက်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ပုလဲ”တွင် တပ်ဖွဲ့တစ်ခုအား ၂၄ နာရီ ရပ်နားရန် အခွင့်ပေးသည်။ ကျွန်တော်တို့တပ်ဖွဲ့ “ပုလ်သို့ ရောက်သွားသော ညနေတွင် “ပုလဲ”သို့ ကျွန်တော်တို့ထက် စောစွာရောက်နေပြီး ၂၄ နာရီ အနားယူပြီးဖြစ်သော စကော့ ခေါင်းဆောင်သည့် စစ်ကြောင်းသည် “ပုလဲ'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှ “မြင်းကုန်းနှီး\" စခန်းသို့ ချီတက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့သည် မြန်မာပြည် နယ်နိမိတ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့ပြီဖြစ်၍ လှုပ်ရှားမှုဟူသရွေ့ ညအချိန်တွင်သာ ပြုလုပ်ကြရတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပုလဲ'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွင် ကျွန်တော်တပ်မှ အရာရှိဖြစ်သူ ဂျွန်ဖရေဇာ၏ အသိများ နှင့် သွားတွေ့သဖြင့် ကျွန်တော်တို့အား ညစာထမင်း ဖိတ်၍ကျွေးသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပုလဲ'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွင် ၂၄ နာရီ ရပ်နားပြီး နောက်တစ်နေ့ညနေဘက်တွင် ကွေ့ကာဝိုက်ကာ ပတ်ကာ တည်ရှိနေသော တောလမ်းများအတိုင်း ချီတက် ခဲ့ကြ၏။ ၂ ရက်မျှဆက်၍ ခရီးဆန့်လိုက်သောအခါ ကျွန်တော်တို့သည် \u003c\/span\u003e'ကဘော်ချောင်\"ရှိသော တောင်တန်းများနှင့် ချင်းတွင်းမြစ် ဖြတ်၍စီးဆင်း ရာ တောင်တန်း၊ တောင်ထွတ်များကို လှမ်းမြင်ရသည့် တောင်တစ်လုံး ပေါ်သို့ ရောက်လာကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုမှနေ၍ “တမူးသို့ အရောက်ချီတက်လာခဲ့ကြပြီး ချင်းတွင်းမြစ် ကို ဖြတ်ကျော်ရန် အတွင်း စစ်ပရိယာယ် ဆင်ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗိုလ်မှူးချုပ်ဝင်းဂိတ်၏ ယူဆချက်အရ ကျွန်တော်တို့၏ ခရီး ဖောက်ထွင်း တိုက်ခိုက်ရေးတပ်၊ ချင်းတွင်းမြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် ကြံစည် နေသည် ဆိုသည်ကို ဂျပန်များ မသိအောင် ဖုံးကွယ်၍ ရမည်မဟုတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ချင်းတွင်းကို ဖြတ်ကူးလာသော ကျွန်တော်တို့တပ်ဖွဲ့များ၏ လက်နက်နှင့် လူအင်အားကို ဂျပန်များ အထင်မှားစေရန် စစ်ပရိယာယ် ဆင်ရန် ဖြစ်ပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗိုလ်မှူးချုပ် ဝင်းဂိတ်သည် ဒု-ဗိုလ်မှူးကြီး အလက်ဇန္ဒားအား အမှတ်(၁)နှင့် (၂) တပ်ဖွဲ့များဖြင့် “အောက်တောင်\"ဆိုသောနေရာများမှ စွယ်ယောင် ဖြတ်ကူးရန် အမိန့်ပေးပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ကျန်တပ်ဖွဲ့ များနှင့် “တုန်ဟဲ”မှ ဖြတ်ကူးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်များ တစ်လိမ်မှ နှစ်လိမ်အထိ ထပ်ဆင့်အလိမ်မိစေရန် နောက် ထပ်၍ ပရိယာယ်ဆင်ပြန်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုပရိယာယ်မှာ ဗိုလ်မှူးဂျက်ဖရီအား ဗိုလ်မှူးချုပ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင် စေလျက် ဗိုလ်မှူးချုပ်အဆောင်အယောင် နောက်လိုက်နောက်ပါတို့ဖြင့် “တုန်ဟဲထက် တောင်ဘက်ကျသောနေရာသို့ သွားရောက်ကာ ဂျပန်တို့၏ အခြေအနေကို စုံစမ်းရင်း ထိုဒေသတစ်ဝိုက်ရှိ ရွာများမှ ဆန်၊ ဆီ၊ ဆား စသော ရိက္ခာများကို အလွန်အင်အားကြီးမားသော တပ်ကြီးတစ်ခု ရောက် လာမည့်အတွက် စုဆောင်းရမည်ဖြစ်ကြောင်း ဝါဒဖြန့်ရန် ညွှန်ကြားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤညွှန်ကြားချက်များအရ ဒု-ဗိုလ်မှူးကြီး အလက်ဇန္ဒား ခေါင်းဆောင် သော တပ်ဖွဲ့များနှင့် ဗိုလ်မှူးချုပ်ယောင်ဆောင်ထားသော ဗိုလ်မှူးဂျက်ဖရီတို့ တပ်များသည် “တမူး'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှနေ၍ တောင်ဘက်သို့ မြင်မြင်ထင်ထင်ပင် ဆင်း လာကြပြီး ဗိုလ်မှူးချုပ်ဝင်းဂိတ်နှင့် ကျန်တပ်ဖွဲ့များမှာမူ ညအရိပ်ကိုခိုကာ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်၍ တောများတောင်များကိုဖြတ်၍ ချီတက်ခဲ့ကြသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်တပ်ဖွဲ့မှာ ဗိုလ်မှူးချုပ်နှင့်အတူ လိုက်ပါခဲ့ရသည်ဖြစ်၍ ကျွန်တော်တို့သည် နေ့အချိန်တွင်နားပြီး ညမှ ခရီးဆက်ရပြန်သည်။ ကျွန်တော်တပ်ဖွဲ့မှာ '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတမူး\u003c\/span\u003e ́တစ်ဝိုက်တွင် လေယာဉ်ဖြင့် ပထမဦးဆုံး လာရောက် ချပေးသော ရိက္ခာများကို ကောက်နေရသဖြင့် အချိန်အတော်လင့်သွားသည်။ ကျွန်တော့်တပ်ဖွဲ့ \"တမူးမှထွက်လာသည့်အချိန်တွင် အင်္ဂလိပ်စစ်ဗိုလ် သုံးယောက် ခေါင်းဆောင်သော ကရင်၊ ကချင်နှင့် ချင်းတပ်သား ၁၀၀ ခန့်ပါသော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ချင်းတွင်းမြစ်ကို “တုန်ဟဲ”မှနေ၍ ဖြတ်ကူးပြီး နောက် '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောက်တောင်တွင် ဖြတ်ကူးသူများ၏ အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် ဆင်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းရသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          'တမူးမှချီတက်ခဲ့သော ကျွန်တော်တို့တပ်သည် နှစ်ညကြာပြီးနောက် လော်ရီကားလမ်းအဆုံး စခန်းဖြစ်သော “သန်နန်'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့ ရောက်လာကြ၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          'သန်နန်'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှင့် ချင်းတွင်းမြစ်အကြားတွင် တောင်တစ်လုံးသာ ကာဆီး လျက်ရှိတော့သည်။\u003c\/span\u003e '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသန်နန်\u003c\/span\u003e ́မှ ကျွန်တော်တို့ထွက်လာသောနေ့တွင် ဗိုလ် မှူးချုပ် ဝင်းဂိတ်မှာ ချင်းတွင်းမြစ်တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိနေပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချင်းတွင်းမြစ် တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်ပြီးနောက် မည်သည့်အချိန်၊ မည်သည့်နေရာတွင် နောက်ထပ်၍ ရိက္ခာရမည်ကို မခန့်မှန်းနိုင်သဖြင့် ကျွန်တော်တို့သည် ငါးရက်စာအတွက် ရိက္ခာခြောက်များကို ထည့်ယူလာခဲ့ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်နက်ကြီးများနှင့် အခြားရိက္ခာများကိုမူ လားများပေါ်တွင်တင်၍ မတ်စောက်သောတောင်ကို စတက်ကာ ချင်းတွင်းသို့ ရှေးရှုလာခဲ့ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညနေစောင်းမှ ခရီးထွက်ခဲ့သော ကျွန်တော်တို့သည် ညရှစ်နာရီ မတိုင်မီ ကျွန်တော်တို့ရှေ့မှချီနှင့်သော စစ်ကြောင်းနောက်စွယ်ကို တွေ့ ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လမ်းမှာ မတ်စောက်ပြီး အကွေ့အကောက်များလှရာ ရှေ့မှချီနှင့် သော တပ်ဖွဲ့တွင်ပါသည့် လားများပေါ်မှ ပစ္စည်းအထုပ်များ လျှောကျ ကာ မြေကြီးပေါ်တွင် စုပုံနေသည်။ ကျွန်တော်သည် ရှေ့မှချီနှင့်သော စစ်ကြောင်းတပ်ဦးဆီသို့တက်၍ အခြေအနေကို ကြည့်ရှုသည်။ ကိုက် ၅၀ အကွာတွင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး လျှောကျနေသော လားတစ်ကောင်ကျစီ တွေ့ရ သည်။ တပ်သားများမှာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ပြန်ချည်၍ လားပေါ်တွင် မြဲမြံအောင် တင်နေရခြင်းဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်ခေါင်းဆောင်လာသော အမှတ်(၅)စစ်ကြောင်း၌ တောင် အတက်တွင် လား ၄ ကောင်မျှသာ အထုပ်လျှော၍ကျခဲ့သဖြင့် ကျွန်တော် က ဂုဏ်ယူမိနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေ့မှချီနှင့်သော စစ်ကြောင်းခေါင်းဆောင်ကိုလည်း အမှန်ဆိုတော့ အပြစ်မတင်သင့်။ လမ်းများမှာ မကြာမီက ရွာချထားသော မိုးကြောင့် ဗွက်ထကာ ချောကျိနေပြီး မြေကြီးများ တဖွဲ့ဖွဲ့ပြီကျနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နံနက်လေးနာရီခန့်တွင် “သန်နန်'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှင့် ချင်းတွင်းအကြား တစ်ခုတည်း သာရှိသော စမ်းကလေးဘေး၌ ကျွန်တော်တို့ စခန်းချ ရပ်နားကြ၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လားအမြီးများက ကျန်တော်တို့မျက်နှာကို မကြာခဏ လာ၍ရိုက် ခတ်သဖြင့် ကျွန်တော်တို့ ခဏခဏ အိပ်ရာမှနိုးကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           နောက်တစ်နေ့ နံနက်ရှစ်နာရီတွင် ဆမ်၊ ကွတ်၊ ကင်ဂလိုက်နှင့် ကျွန်တော်တို့သည် အခြားစစ်ကြောင်းများရှေ့သို့ ရောက်အောင် လားများ ဖြင့် သွားကြသည်။ လမ်းမှာ လားပေါ်တွင်ထိုင်၍ လိုက်သွားနိုင်အောင် မကောင်းလှ။ သို့သော် မကြာမီ လမ်းကောင်းကိုတွေ့မည်ဟူသော မျှော် လင့်ချက်ဖြင့် လားများကိုဆွဲ၍ အားခဲကာ လာခဲ့ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နှစ်မိုင်ကျော်ကျော်မျှ သွားမိသောအခါ လမ်းလက်ယာဘက်တွင် ကုန်းမြင့်ကျယ်ကလေးတစ်ခု တွေ့သဖြင့် လားများကို အထိန်းများနှင့် ထားခဲ့ကာ ကုန်းမြင့်ပေါ်သို့တက်၍ ရှေ့သွားရမည့်လမ်းကို လျှောက်ကြည့် ကြသည်။ - ကိုက်နှစ်ဆယ်ခန့်မျှ မြင့်သော ကုန်းမြင့်ကလေးပေါ်မှ လှမ်းမျှော်၍ ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျွန်တော်တို့ရောက်နေသော တောင်ခြေရင်းအောက် ဘက်၌ မြောက်မှတောင်သို့ စီးဆင်းနေသော ချင်းတွင်းမြစ်ကို တွေ့ရ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ရှိနေသော နေရာမှ တောင်သည် အောက်သို့ ပြေ၍ ပြေ၍ ဆင်းသွားသည်။ သို့သော် ကွေ့ကောက်သောလမ်းကြောင့် ကျွန်တော်တို့သည် ချင်းတွင်းရောက်အောင် ၅ မိုင်မျှ ခရီးနှင်ကြရလိမ့်ဦးမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ ကျွန်တော်တို့ခရီးဆက်မည့် အရှေ့ဘက်တည့်တည့်တွင် တောတောင်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်ကာ ဆင့်ကာ ရှိချေသည်ကို မျက်စိတစ်ဆုံး မြင်ရသည်။ အရှေ့မြောက် မိုင် ၈၀ ခန့်အကွာတွင်ကား မီးတောင်ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော “တောင်သုံးလုံး” တောင်တန်းကြီးသည် မိုးအထိ ထိုးထွက်နေသည်ကို တွေ့ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့၏ လက်ဝဲဘက်နှင့် မြောက်ဘက်တွင်လည်း ကျွန်တော် တို့ရပ်နေသောကောင်နှင့် ကျောရိုးတစ်ဆက်တည်းရှိနေသော တောင်တန်းများကို မြင်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုတောင်များမှာ “ဟုမ္မလင်း'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောက်ဘက်တွင်ရှိသော တောင်များပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ရပ်လျက်ရှိနေသော နေရာနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် တောတန်း တောင်တန်းများ ပြတ်နေပြီး ထိုလျှိုအကြားမှ ကြည့်လိုက် သောအခါ တစ်ဖက်ကမ်းပေါ်ရှိ ရွာကလေးတစ်ရွာကို မြင်ရသည်။ ကျွန် တော်တို့မြောက်ဘက် ၈ မိုင်ခန့်အကွာတွင် ချင်းတွင်းမြစ်ကမ်းပါး၌ ပေါက်ရောက်နေသော စိမ်းညို့သို့ တောတန်းအဆုံးတွင် “မြေနီ\" ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့အထဲတွင် ကင်ဂလိုက်တစ်ဦးတည်းသာ မှန်ပြောင်းပါ ရာ ကျွန်တော်တို့သည် တစ်ယောက်တစ်လှည့်ကြည့်ရင်း ကျွန်တော်တို့၏ “တကယ့်စွန့်စားခန်းသည် ယခုမှ အစရှိပါသေးကလားဟု တွေးမိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မှန်ပြောင်းနှင့် ထပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဟိုအဝေးကြီးဆီတွင် မြူများ အုံ့ဆိုင်းနေသော တောင်တန်းကြီးကို တွေ့ရ၏။ ကျွန်တော်တို့သွားရမည့် နေရာကား ဟိုအဝေးကြီးဆီတွင်မြင်ရသော တောင်တန်းကြီး၏ ခရီး နှစ်ပြန်လောက်ပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤမျှဝေးသော ခရီးရှည်ကြီးသို့ တောအထပ်ထပ် ရန်အသွယ်သွယ် ကို ဖြတ်ကျော်သွားရမည်ဆိုသောအခါ ကျွန်တော်သည် စိတ်ရောလူပါ မောသွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့သည် ကုန်းမြင့်ကလေးပေါ်မှ ဆင်းပြီး ချင်းတွင်းရှိရာသို့ လာခဲ့ကြရာ မကြာမီ လက်ဝဲ လက်ယာ ဖြာ၍ထွက်သွားသော လမ်းခွဲ ကလေးတစ်ခုကို တွေ့ရ၏။ မည်သည့်လမ်း လိုက်ရမည်ကို လမ်းခွဆုံ တွင် ရပ်၍ စဉ်းစားနေစဉ်  အိန္ဒိယ စစ်တပ်မှ ကင်းထောက်အဖွဲ့ရောက်လာပြီး လက်ဝဲလမ်းချိုးအတိုင်း လိုက်သွားသည်ကို တွေ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ယာဘက်လမ်းသို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ မကြာမီက လျှောက် သွားကြသော ခြေရာများကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် တွေ့ရ၏။ ကျွန်တော်တို့ သည် အိန္ဒိယ ကင်းထောက်အဖွဲ့ နောက်သို့ မလိုက်ကြတော့ဘဲ လက်ယာ လမ်းချိုးကလေးအတိုင်း လာခဲ့ကြရာ မကြာမီ ကင်းသမားတစ်ယောက်ကို လမ်းပေါ်၌ တွေ့ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူက တပ်မဟာဌာနချုပ်၊ လမ်း၏လက်ယာဘက်တွင်ရှိသည်ဟု လမ်းညွှန်သဖြင့် ကျွန်တော်တို့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လာခဲ့ကြရာ ဌာနချုပ်သို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်သွားကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဌာနချုပ်တွင် ချင်းတွင်းတစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်ပြီးနောက် တပ်ဖွဲ့ အားလုံး ကျော်ဖြတ်နိုင်ရေးကို စီစဉ်ရန်ဖြင့် ရောက်နေသော ဗိုလ်မှူးချုပ် ဝင်းဂိတ်ကို တွေ့ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗိုလ်မှူးချုပ်က “ဂျပန်များ နှောင့်ယှက်မှုမရှိသော်လည်း မြစ်မှာ ကျယ်ပြီး ရေစီးက မြန်သဖြင့် ဖြတ်ကူးရာတွင် မလွယ်ကူကြောင်း”ပြောပြ သည်။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43745137918101,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_8bcabb37-6b5b-437e-9e5a-79b015b0009a.jpg?v=1730281226"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်-တောင်တကာတော-စကောနဲ့ကျားထောင်","title":"တောင်တကာတော စကောနဲ့ကျားထောင်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e[၁]\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝင်ပေါက်ထွက်ပေါက်တွင် ဒေါင်လိုက်ချကာ ချည်ထားသော ဖျဉ် ရွက် တံခါးမှ ကြိုးကို ဖြည်လိုက်ပြီးနောက် အမျိုးသမီးသည် ရွက်ဖျဉ်တဲ ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တဲထဲရှိ အမျိုးသားသည် အဖော်တစ်ဦးရောက်လာသည်ကို မသိသေး ဘဲ မီးလင်းဖိုမှမီးကိုသာ ကုန်း၍ပွတ်နေ၏။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသမီးက ချောင်းဟန့်လိုက်သောအခါ အမျိုးသားသည် မီးခိုးသင့် သဖြင့် နီနေသည့်မျက်လုံးအစုံဖြင့် အမျိုးသမီးကို မော့ကြည့်လိုက်ကာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဖြစ်ပါတယ်၊ ဖျဉ်ရွက်တံခါးကို ချည်ထားလိုက်ပြီး ကြိုက်သလိုသာ နေပေတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသားသည် အရေးမစိုက်သလို ပြောလိုက်ပြီးနောက် လုပ်လက်စ မီးမှုတ်သည့် ငြီးငွေ့စရာအလုပ်ကိုသာ ဆက်၍လုပ်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဘယ်လိုပဲဆိုဆို ဖော်တော့ဖော်ရွေသားပဲ ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသမီးသည် တစ်ကိုယ်တည်း မှတ်ချက်ချလိုက်ကာ အမျိုးသား ကို အမိန့်ပေးသည့်အတိုင်း ဖျဉ်ရွက်တံခါးမှကြိုးကို ပြန်ချည်ထားခဲ့ပြီးနောက် မီးလင်းဖိုရှိရာသို့ လာခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မီးဖိုတစ်ဖက်တွင် ဆယ့်နှစ်ရာသီစိမ်း ထင်းရှူးပင်ပုမျိုးမှ ခွေထားသည့် ထင်းတစ်ပုံရှိနေ၏။ ထင်းများကို မီးထိုး၍ကောင်းရုံ အနေတော် ဖြတ်ထား ၏။ သို့သော် အမြစ်ဆုံများသည့် ထင်းများသာဖြစ်နေပြီး စိုထိုင်းနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသမီးသည် မုန့်ပေါင်းဖိုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဖိုထဲတွင် ဘာမှ မရှိ။ သို့ဖြစ်၍ စိုထိုင်းနေသော ထင်းများကိုယူကာ မုန့်ပေါင်းဖိုတွင် ထည့်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဆုတ်ထဲသို့ရောက်သွားသည့် မီးခိုးကြောင့် ချောင်းတဟွတ်ဟွတ် ဆိုးရင်း အမျိုးသားသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကာ အမျိုးသမီး လုပ်ကိုင် နေပုံကို သဘောကျသည့်အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသားသည် ချောင်းဆိုးရပ်သွားပြီးနောက်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ထိုင်လေ၊ မင့် စကတ်တွေလည်း ခြောက်အောင်လုပ်လေ၊ ကျပ် ညလယ်စာ ပြင်လိုက်ဦးမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် အမျိုးသားသည် ကော်ဖီအိုးကို မီးလင်းဖိုအဖုံး ရှေ့ဘက်တွင် တင်ထားလိုက်ကာ ရေပုံးထဲမှရေကို ကော်ဖီအိုးထဲသို့ လောင်း ထည့်လိုက်သည်။ ပြီးမှ ရွက်ဖျဉ်တဲအပြင်ဘက်သို့ ရေခပ်ရန် ထွက်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသားက တဲအပြင်ဘက်သို့ ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အမျိုးသမီးသည် မိမိလက်ဆွဲအိတ်ကို အလျင်စလို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် အမျိုးသားပြန်ဝင်လာသောအခါ ခြောက်သွေ့သော စကတ် တစ်ထည်သည် အမျိုးသမီးကိုယ်ပေါ်သို့ ရောက်နေပြီး စိုနေသည့် တစ် ထည်ကို ရေညှစ်နေသည်ကို တွေ့ရတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပန်းကန်ပြားများနှင့် ဇွန်းခက်ရင်းများကို ရိက္ခာသေတ္တာထဲတွင် အမျိုး သားက လှန်လှောရှာဖွေနေစဉ် အမျိုးသမီးက ကြိုးအပိုတစ်ပိုင်းကို ရွက်ဖျဉ် တ် တိုင် ၂ တိုင်တွင် တန်းချည်လိုက်ပြီး စိုနေသည့်စကတ်ကို လှန်းထားလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပန်းကန်ခွက်ယောက်များမှာ ညစ်ပတ်ပေရေနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသားက ပန်းကန်ခွက်ယောက်များကို ကုန်း၍ ဆေးကြောနေစဉ် | အမျိုးသမီးသည် အမျိုးသားကို ကျောခိုင်းလိုက်ကာ မိမိ၏ ခြေအိတ်ရှည်နှစ်ဖက်ကို အခြောက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကျွမ်းကျင်စွာ လဲပစ်လိုက်သည်။ ပြီးမှ စိုနေသည့်ဖိနပ်ကို မီးဖိုနောက်ဘက်ရှိ ထင်းပုံပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်ကာ အိမ်အတွင်းတွင်သာ စီးလေ့ရှိသည့် သမင်ရေဖြင့်လုပ်ထားသော ဖိနပ်ကို စီးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မီးလင်းဖိုမှမီးမှာ ယခုအချိန်တွင် ကောင်းစွာအရှိန်ရနေပြီဖြစ်ရာ အမျိုးသမီးသည် မိမိကိုယ်ပေါ်မှ အတွင်းခံအဝတ်အစားများကို မိမိကိုယ်ပေါ် တွင်ပင် မီးအရှိန်ဖြင့် ခြောက်သွေ့သွားမည်ကို ကျေနပ်နေမိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအချိန်အတောအတွင်း အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ မည်သူမျှ စကားမပြောကြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသားသည် တုကိုဘာဝေ တိတ်ဆိတ်နေရုံသာမက လုပ်စရာရှိ သည့် အလုပ်ကိုသာ သဲကြီးမဲကြီးလုပ်နေသည်ဖြစ်ရာ အမျိုးသမီးက မိမိ ရှင်းလင်းပြောပြလိုသည့် စကားကို အမျိုးသားက မကြားချင်ဟန်ဆောင်နေ မည်ဟု ထင်နေမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသား၏ ပြုမူလုပ်ကိုင်နေပုံမှာ ကမ္ဘာတွင် ရှိရှိသမျှ နုနယ်ပျိုမြစ် သော အမျိုးသမီးမှန်သမျှ ညအမှောင်နှင့် မုန်တိုင်းကြားမှ ဘွားခနဲ ပေါ်ပေါက်ရောက်ရှိလာကာ သူ(အမျိုးသား)၏ ဖော်ရွှေဧည့်ခံမှုကို ရယူ လိုလားနေခြင်းသည် ဖြစ်နေကျအဖြစ်မျိုးသာဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူထားပုံ ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့မှတ်ယူထားပုံမျိုးကို အမျိုးသမီးက တစ်နည်းအားဖြင့် ကြိုက် သည်။ သို့သော် ဘာကြောင့် ဤသို့မှတ်ယူထားပုံကိုမူ အမျိုးသမီးကနားမလည်နိုင်။ သို့ဖြစ်၍လည်း အမျိုးသမီးအဖို့ မသက်မသာ ပင့်သက် စရာ ဖြစ်နေသည်။ မိမိက ဉာဏ်ဖြင့် နားမလည်နိုင်သည့်အချက်ကို စိတ်ဖြင့် ခံစားသိမြင်နေသည့်အချက် အမှန်အကန်ရှိနေပြီဟု ထင်နေမိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသမီးသည် စကားပြောရန်အတွက် မိမိနှုတ်ခမ်းအစုံကို လျှာ များဖြင့် တစ်ခါနှစ်ခါ ပွတ်လိုက်သည်။ သို့ရာတွင် အမျိုးသားက မိမိ (အမျိုးသမီး) တဲအတွင်းရှိနေမှန်း ထင်ထင်ရှားရှားကြီး သိနေပုံရနေသော အခါ စကားမစဘဲ နေလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသားသည် အမဲသားဘူးကို ရဲဒင်းဖြင့် ဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့ နောက် ဝက်နံကင်တုတ်တုတ် ဒါဇင်ဝက်ကို ကြော်သည်။ ပြီးလျှင် ကြော် ပြားကို နေရာတကျ ပြန်ထားသည်။ ကော်ဖီကျိုသည်။ သူသည် ရိက္ခာ သေတ္တာထဲတွင် နှုတ်၍ ရှာလိုက်သောအခါ ကိတ်မုန့်ကြီးတစ်ခြမ်း ထွက် လာ၏။ ကိတ်မုန့်မှာ အေးစက် စိုထိုင်းနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသားသည် ကိတ်မုန့်ကြီးတစ်ခြမ်းကို မယုံသင်္ကာအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး အမျိုးသမီးကိုလည်း ဖျတ်ခနဲ လှမ်းကြည့်သည်။ ထို့နောက် စိုထိုင်းနေသော ကိတ်မုန့်ကြီးကို တဲအပြင်သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်၏။ တစ်ဖန် ရွက်ဖျဉ်တဲအတွင်းရှိ စားပွဲခင်းပေါ်တွင် သင်္ဘောသားများ စားလေ့ရှိသည့် ဘီစကွတ်မုန့်များကို အိတ်အတွင်းမှ သွန်မှောက်၍ချလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘီစကွတ်များမှာ ကြွေမွရုံမျှမက အစ,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနကလေးများအဖြစ်သို့ ရောက်နေကြ၏။ မိုးရေများစိုနေသောကြောင့် ထိုအစအနကလေးများသည် လုံးခဲညစ်ပေကာ ပျော့ဖတ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။ ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပေါင်မုန့်အနေနဲ့ ကျုပ်မှာရှိတာကတော့ ဒါအကုန်ပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထိုင်လေ၊ မရှိတာကိုပဲ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ရမှာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသားက ညည်းညည်းညူသူပြောလိုက်၏။ “ခဏကလေးနော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသားက မကန့်ကွက်နိုင်မီ အမျိုးသမီးသည် သင်္ဘောဘီစကွတ် ပျော့ဖတ်များကို ကော်ပြားထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်၏။ ကော်ပြားထဲတွင် ကြော်ထားသော ဝက်နံကင်နှင့် ဆီများရှိနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝက်နံကင်နှင့် ဆီများပေါ်တွင် အမျိုးသမီးသည် သင်္ဘောဘီစကွတ် ပျော့ဖတ်များကို လောင်းထည့်လိုက်ပြီးနောက် ရေနှစ်ခွက်ခပ်၍ ထည့်လိုက် ကာ ခပ်သုတ်သုတ်မွှေပေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကော်ပြားထဲမှ ဟင်းနှင့် ဘီစကွတ်သည် မီးဖိုပေါ်တွင် မိနစ်အနည်း ငယ်အကြာ၌ ဖောင်းပွရာမှ ပြားချပ်လာသည်။ အမျိုးသမီးသည် ဖွင့်ပြီးသား အမဲသားဘူးထဲမှ အမဲသားများကို အချပ်လိုက် အလွှာလိုက်နေအောင် လှီးပြီးနောက် ကော်ပြားထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် ဆားနှင့် ငရုတ်ကောင်း ခပ်များများထည့်ကာ အဆီပြန် သည်အထိ မီးဖိုပေါ်တွင်ထားလိုက်၏။ ကော်ပြားတွင် စုပေါင်းရောမွှေ ထားသော ဟင်းမှ အငွေ့ထွက်လာသည်။ ထွက်လာသည့်အနံ့ကလည်း သွားရည်ကျစရာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသားသည် အမျိုးသမီးချက်သည့် ဟင်းလျာကို ပန်းကန်ပြား ထဲတွင်ထည့်ကာ ထိုပန်းကန်ပြားကို ဒူးတစ်ဖက်ပေါ်တွင်တင်လျက် ဟင်းကို မြီးကြည့်ရင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါ တော်တော်ကလေး ကောင်းတယ်လို့ ဆိုရမယ်\"ဟု ဝေဖန်ချက် ပေးလိုက်ပြီးနောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းတို့က ဒါကို ဘယ်လိုများခေါ်သလဲကွဲ ”ဟု မေးလိုက်၏။ “ဆယ့်နှစ်မျိုးကြော်” အမျိုးသမီးက တိုတိုတောင်းတောင်းပင် အဖြေပေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သည့်နောက် မည်သူမျှ စကားမပြောကြဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆက်၍ . စားနေကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စားနေဆဲတွင်ပင် အမျိုးသမီးက အမျိုးသားအတွက်ပါ ကော်ဖီဖျော် ပေးသည်။ ဤသို့ဖျော်ပေးနေရင်းက အမျိုးသမီးသည် အမျိုးသားကို စူးစူးစိုက်စိုက် အကဲခတ်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ သူ့မျက်နှာက မနှစ်သက်စရာ မကောင်းရုံသာမဟုတ်ဘူး၊ တည် ကြည် ထက်မြက်တယ်။ ထက်မြက်တယ်ဆိုပေမယ့် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ထက်မြက်ပုံမျိုး မဟုတ်ဘူး။ အဲလေ၊ အရေးရှိမှ ထက်မြက်တဲ့ပုံမျိုး။ ငုပ်နေတဲ့ ထက်မြက်ပုံမျိုး။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \" အင်း...ကျောင်းတော်သားကြီး တစ်ယောက်တော့ ဖြစ်နိုင်တယ်\" အမျိုးသမီးက ညဉ့်နက်အောင် စာကြည့်လေ့ရှိသော ကောလိပ် ကျောင်းတော်သားကြီးများ၏ မျက်လုံးများကို မြင်တွေ့ဖူးသူဖြစ်သည့် အတိုင်း ဆက်၍ ဝေဖန်နေမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ အင်း...သူ့မျက်လုံးတွေက ညဉ့်နက်သန်းခေါင်အထိ အိပ်ပျက်ခံပြီး စာကျက်လေ့ရှိတဲ့ မျက်လုံးမျိုး။ အညိုရောင် ခန့်ချောချောတဲ့ အမျိုးသား တွေမှာ ရှိတတ်တဲ့ လှတဲ့မျက်လုံးမျိုး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသမီးသည် အမျိုးသား၏ ပန်းကန်ပြားတွင် ဆယ့်နှစ်မျိုးကြော် ကို ထပ်၍ ဖြည့်ပေးလိုက်၏။ ဤတွင် အံ့သြစရာတစ်ချက်ကို တွေ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ သူ့မျက်လုံးတွေဟာ ရိုးရိုးအညိုရောင်မဟုတ်ဘူး၊ သစ်အယ်သီးလို နီညိုရောင်၊ ဇော်ဂျီရောင်။ နေ့ခင်းမှာ၊ နို့ပြီး ကျန်းမာရေး သိပ်ကောင်းနေတဲ့ အချိန်မှာ သူ့မျက်လုံးတွေဟာ ခဲရောင်တောက်နေမှာ သေချာတယ်။ အပြာရောင်ဘက်ကို လှနေတဲ့ ခဲရောင်လုံးဝဖြစ်နိုင်တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအချက်ကို အမျိုးသမီးက ကောင်းစွာသိနေ၏။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် အမျိုးသမီး၏ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း မိန်းကလေးတွင် ဤသို့သော အပြာဘက်သို့လှနေသည့် ခဲရောင်မျက်လုံးရှိသောကြောင့်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ အင်း..သူ့ဆံပင်ကလည်း နီညိုရောင်၊ ထွန်းထားတဲ့ ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်ကြောင့် ရွှေရောင်တောက်နေတယ်။ သူ့ဆံပင်က လှိုင်းတွန်ရိပ် ကလေးတွေ သမ်းနေပုံထောက်တော့ သူ့နှုတ်ခမ်းမွေးကလည်း ဝါညိုရောင်တောက်နေလိမ့်မယ်။ နားသယ်နှစ်ဖက်ဆီကို လျှောဆင်းသွားတဲ့ ဆံခွေ လိပ်ကလေးတွေဟာ သူ့နှုတ်ခမ်းမွေး ဝါညိုရောင်နဲ့ ရောယှက်နေလိမ့်မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ အင်း...သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံးဟာ ဒီနှုတ်ခမ်းမွေးကလွဲရင် သန့်သန့် ရှင်းရှင်း စင်စင်ကြယ်ကြယ်ရှိတယ်။ ယောက်ျားပီသတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသား၏ ပါးရိုးနှစ်ဖက်အောက်တွင်ရှိသည့် ပါးခွက်မှာ လိုအပ် သည်ထက် ပို၍ခွက်နေသည်ဟု အမျိုးသမီးက အစပထမတွင် အပြစ်မြင် နေမိသည်။ သို့သော် အမျိုးသား၏ သွယ်သော်လည်း ကြွက်သား အမြောင်း အမြှောင်းထနေသည့် ကိုယ်ကာယ အချိုးအစားကျသည့် အနေအထား၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖောင်းကားသောရင်အုပ်နှင့် ကျယ်သောပခုံးတို့ကို နှိုင်းယှဉ်၍ ကြည့် လိုက်သောအခါ အမျိုးသား၏ လိုသည်ထက်ပို၍ ခွက်နေသည့် ပါးခွက် ကိုပင် အမျိုးသမီးက ပို၍သဘောကျလာမိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပါးများခွက်ဝင်နေခြင်းမှာ အာဟာရချို့တဲ့နေခြင်းကြောင့် မဟုတ် သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ အမျိုးသား၏ ကိုယ်ခန္ဓာက အာဟာရချို့တဲ့ ခြင်း မရှိကြောင်း ဖော်ပြနေသည်မဟုတ်လား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အရပ်ကတော့ ငါးပေ၊ ကိုးလက်မလောက် ရှိလိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသမီးသည် မိမိ၏ ပြေးခုန်ပစ်အတွေ့အကြုံမှ ရရှိထားသည့် ဗဟုသုတဖြင့် ကောက်ချက်ချနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်း ... အသက်ကတော့ အစိတ်နဲ့ သုံးဆယ်ကြားလောက်မှား၊ အများဆုံးဖြစ်နိုင်တာက အစိတ်လောက်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ စောင်တော့ များများမရှိဘူးနော် \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသားသည် ကော်ဖီပန်းကန်ကို မော့သောက်နေရာမှ ရပ်လိုက် ကာ တိုတိုတောင်းတောင်းပင် စကားဆိုလိုက်သည်။ ဤသို့ဆိုပြီးနောက်ကျန်နေသည့် ကော်ဖီကို မော့သောက်လိုက်၏။ ပြီးလျှင် ကော်ဖီပန်းကန်ကို ရိက္ခာသေတ္တာပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ကျုပ်ရဲ့ အင်ဒီးယန်းတွေက နက်ဖြန် မနက်ဘက်အထိ ပြန်ရောက် လာကြလိမ့်မယ်လို့ ကျပ် မထင်ဘူး။ ဒီငနဲတွေက ဂျီအိတ်တချို့နဲ့ တဲထဲမှာ လိုတဲ့ပစ္စည်းတွေလောက်တင် ချန်ထားပြီး အားလုံးကို အသင် ထုပ်ပိုးထားခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေတဲ့ ကျုပ်မှာ သိပ်နွေတဲ့ ကုတ်အင်္ကျီရှည် နှစ်ထည်တော့ ရှိတယ်။ ဒါတွေကို စောင်လိုအသုံးချရင်လည်း ရတာ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသားသည် ဤသို့စကားဆိုပြီးနောက် အမျိုးသမီးထံမှ စကာ ပြန်ကို မမျှော်လင့်သည့်အလား ကျောခိုင်းသွားကာ ကြက်ပေါင်စေး အပြာ တစ်ချပ်ဖြင့် အပေါ်မှဖုံး၍ လိပ်ထားသည့် စောင်ထုပ်ကို ဖြည်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖြည်ပြီးနောက် အမျိုးသားသည် အဝတ်အစားထည့်သည့်အိတ်ထဲမှ ကုတ်အင်္ကျီ အရှည်နှစ်ထည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ အိပ်ရာလိပ်ပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဘက်စုံ အနုပညာသည်ပဲ ထင်ပါရဲ့နော ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသားက အမေးပြုလိုက်သည်။ သူမေးပုံမှာ သူ့မေးခွန်းကိုပင် သူ စိတ်ဝင်စားပုံမရ၊ စကားအဆက်ပြတ်စေရန်သာ မေးပြော ပြောလိုက် ရဟန်တူသည်။ အမှန်အားဖြင့်လည်း သည်လိုမေးခွန်းမျိုးမှ ပြန်လည်ပေါ် ထွက်လာမည့် အဖြေမျိုးကို အမျိုးသားက ကြိုတင်သိထားနှင့်ပုံရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ရာတွင် အမျိုးသမီးအဖို့မှာမူ သည်မေးခွန်းမှာ မျက်နှာကို လက်သီး ဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရသကဲ့သို့သော အမေးမျိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသမီးက စကားမဆိုနိုင်မီပင် အမျိုးသားက စကားဆက် ပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မနေ့က ညကတော့ ကျုပ်မှာ ဘက်စုံအနုပညာ ဒေဝီနှစ်ပါးတောင် အနားက ခစားပြီးရှိတယ်။ တမြန်နေ့ကဆိုရင်တော့ ဒေဝီသုံးပါးတောင်မှဗျ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီအခါတုန်းကတော့ ခုညထက် အိပ်ရာလိပ်တွေက ပိုပြီးရှိနေတယ်ခင်ဗျ။ အဲ အဲဒီ ဘက်စုံအနုပညာသည်တွေမှာ ကိုယ်ယူခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းပစ္စယတွေ ကိုယ်နဲ့အတူ ပါမလာဘဲ ပျောက်သွားတယ်ဆိုတာ ကံမကောင်းဘူး မဟုတ် လား။ သူတို့က ဒီလိုပဲ အကြောင်းပြလေ့ရှိကြတာပါပဲ။အင်း.. ခုအချိန်ထိတော့ သူတို့မှာ ပျောက်သွားတယ်ဆိုတဲ့ ပစ္စည်းပစ္စယတွေကို ကျုပ်တော့ တစ်ခုမှ လိုက်ရှာလို့မတွေ့သေးဘူးလေ။ ဒီလိုပစ္စည်းပျောက်ပါတယ်လို့ဆိုတဲ့ အမျိုးသမီးတိုင်းဟာ ဒေဝီတွေပဲ ဖြစ်ပုံရပါတယ်ဗျာ။ အဲဒါနဲ့ မင်းကော ဒေဝီတစ်ပါးပဲမဟုတ်လား။ မင်းကို ကျုပ်က ဒေဝီလို့ပဲထင်တယ် ဟုတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသမီး၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်သွေးဖျန်းခနဲထသွားသည်။ ဤသို့ ရှက်သွေးဖြန်းခနဲထသွားခြင်းကိုပင် အမျိုးသားပြောလိုက်သော စကား ထက် ပို၍ ဒေါသဖြစ်နေမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အမျိုးသမီးသည် မိမိ၏စိတ်ကို ထိန်းထိန်းချုပ်ချုပ်လုပ်ထားပါလျက် ထိန်းချုပ်၍မရအောင် ဖြစ်သွားသောကြောင့်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မဟုတ်ဘူး၊ ကျပ်က ဘက်စုံအနုပညာသည် မဟုတ်ဘူး” အမျိုးသမီးက ဆေးလေးတည်ငြိမ်စွာ အဖြေပေးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမျိုးသားသည် မည်သို့မျှ စကားမဆိုသေးဘဲ ဂျီအိတ်အချို့ကို မီးလင်းဖို တစ်ဖက်ရှိ ကွက်လပ်သို့ပစ်ချကာ ခုတင်တစ်ခုလို ဖြစ်လာအောင် စီစဉ်လုပ်ကိုင်နေသည်။ ပြီးလျှင် မီးလင်းဖိုအခြားတစ်ဖက်ရှိ ကွက်လပ်တွင် ကျန်ဂျီအိတ်များကို ဆွဲချလျက် အလားတူ ခုတင်တစ်ခုလိုဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဒါပေမဲ့ မင်းဟာ အနုပညာသည် တစ်မျိုးမျိုးတော့ ဖြစ်ရမှာပဲ ”\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43745176420501,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_cff62311-9ba5-473f-a9b8-bb6ed221a859.jpg?v=1730281233"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်-ထောင့်ကိုးရာလေးဆယ်နှစ်-1","title":"ထောင့်ကိုးရာလေးဆယ်နှစ်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e( ၁ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာပြည်တိုက်ပွဲစဉ် စတင်ခဲ့သည့် အချိန်၌ မြန်မာပြည်ရှိတပ်များကို အုပ်ချုပ်နေသူမှာ အင်္ဂလိပ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး “မက်လုတ်” ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်အောက် တွင် အမှတ်(၁)တပ်မ နှစ်ခုသာ ရှိနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှုထမ်းသက် စေ့ခါနီးသဖြင့် အငြိမ်းစားယူရန် ပြင်ဆင်လျက်ရှိသော ဗိုလ်ချုပ်ကြီးမက်လုတ်ကို လန်ဒန် ရှိ အင်္ဂလိပ်စစ်ဌာနချုပ်ကသော်လည်းကောင်း၊ အိန္ဒိယရှိ အရှေ့ဖျားဒေသဆိုင်ရာ အင်္ဂလိပ်ဌာနချုပ်ကသော် လည်းကောင်း ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာမည့် ရန်သူ ဂျန်ပန်များကို တွန်းလှန်တိုက်ထုတ်နိုင်ရန် စိတ်ဓာတ် အရဖြစ်စေ၊ စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများအရဖြစ်စေ... အထောက်အပံ့ပေးရန် နှောင့်နှေးနေခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝင်ရောက်ထိုးစစ်ဆင်မည့် ရန်သူကို တပ်မနှစ်တပ်မျှဖြင့် တွန်းလှန် တိုက်ခိုက်ရန်မှာ ကျိုးပေါက်လာသော ရေကာတာကို သဲအိတ်ကလေး နှစ်အိတ်ဖြင့် တာတမံတုတ်ကာ တားဆီးရန် ကြိုးစားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗိုလ်ချုပ်ကြီးမက်လုတ်၏ စစ်ရေးအရလှုပ်ရှားမှုကို မြန်မာပြည်ရှိ ဘုရင်ခံကလည်း ဘိလပ်အစိုးရ၏ ညွှန်ကြားချက်အရ တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ ချုပ်ကိုင်ထားပြန်၏။ အောက်မြန်မာပြည်တွင် ဖြန့်ထားသော တပ်များကို တစည်းတလုံးတည်း စုစည်းထားရန် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးမက်လုတ်က တောင်းဆို ခဲ့၏။ သို့မှသာ အလုံးအရင်းနှင့်ဝင်လာသော ရန်သူကို အလုံးအရင်းဖြင့် ပြန်၍တိုက်နိုင်မည်ဟု အကြောင်းပြခဲ့၏ ။ သို့ရာတွင် မြန်မာပြည်ဘုရင်ခံက တပ်များကို ခါတိုင်းကဲ့သို့ ဖြန့်ထားရန်သာ တိုက်တွန်းနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှတ်(၁)တပ်မကို မြန်မာပြည် အရှေ့ဘက်နယ်ခြားနှင့် စပ်လျက်ရှိ သော ရှမ်းပြည်တစ်ခုလုံးတွင် ဖြန့်၍ချထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှတ်(၁၇) တပ်မကို မော်လမြိုင်မှ မြိတ်အထိ ဖြန့်၍ချထားသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း အင်္ဂလိပ်တပ်များမှာ စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ စုစုစည်း စည်းဖြင့် မရှိတော့ဘဲ မကြာခဏပေါ်ပေါက်တတ်သော သူပုန်သူကန်ရန်ကို နှိမ်နင်းမည့် စစ်ပုလိပ်တပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကယ်၍သာ ရှိသမျှသော တပ်မနှစ်ခုကို စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် ရန်သူဂျပန်များ ခြေကုပ်စခန်းပြုလုပ်ရန် ဟန်ပြင်ထားသော ယိုးဒယားပြည် ထဲသို့ အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်၍ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားလိုက် ပါက ရန်သူ့ခြေလှမ်းသည် နောက်သို့ဆုတ်သွားစရာရှိသည်။ မြန်မာပြည်ကို ဝင်ရောက်သိမ်းပိုက်ရန် တကဲကဲဖြစ်နေသော ရန်သူ၏ လက်တစ်ဖက် ကို အင်္ဂလိပ်တို့က ကြိုတင်၍ ရိုက်ချိုးနိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် အင်္ဂလိပ်တို့က ကြိုးဒဏ်ခံရမည့်သူသည် သေရမည့် ရက်ကို တထိတ်ထိတ်နှင့် စောင့်နေသကဲ့သို့ မြန်မာပြည်အတွင်း၌သာ စောင့်နေခဲ့ သည် မဟုတ်ပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အတွေးလွန်ကာ တွန့်ဆုတ်ဆုတ်ဖြစ်တတ်သော လူကြီးများ၏ အပြု အမူကို ကျားဆိုလျှင် ကိုက်မှ ကြိုက်တတ်သော လက်အောက်လူငယ်များက အပြစ်တင် ဝေဖန်တတ်ရုံမက တစ်ခါတစ်ခါတွင် ဇွတ်တိုး၍ စိတ်ထင်သည့် အတိုင်း လုပ်တတ်ကြသည့် အကြောင်းအချက်များကို မြန်မာပြည်တိုက်ပွဲစဉ် ပထမပိုင်းတွင် ကျွန်တော် နားလျှံအောင်ကြားရ၏၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ကြားခဲ့သောအဖြစ်အပျက်များအနက် အင်္ဂလိပ်တပ်ရင်းမှူး တစ်ဦး ၏ တဇွတ်ထိုးဆောင်ရွက်ချက်မှာ ကျွန်တော်လို သတင်းစာဆရာ တစ်ဦးအနေဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ရန် မမေ့ထိုက်ဟု ယူဆမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်များက ယိုးဒယားပြည်မြို့တော်ဖြစ်သော ဘန်ကောက်ကို ဝင် ရောက်သိမ်းပိုက်လိုက်သောနေ့တွင်ပင် ထိုတပ်ရင်းမှူးသည် အထက် စစ် အာဏာပိုင်များထံမှ အမိန့်တစ်စုံတစ်ရာ မတောင်းခံဘဲ မိမိထိုးထွင်းသွေး ခေါ်ချက်အရ တပ်ရင်းရှိ တပ်သားအားလုံးကို ခေါင်းဆောင်ကာ အောက် မြန်မာပြည်မှနေ၍ ယိုးဒယားပြည်ဘက်သို့ ထိုးစစ်ဆင်ရန် ချီတက်သွားခဲ့ကြောင်း၊ ထိုတပ်ရင်းမှူးကို အထက်အာဏာပိုင်များက ပြန်၍တပ်ဆုတ်ခဲ့ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ကြောင်း၊ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ထိုတပ်ရင်းမှူးအား ယခု ချက်ချင်း ထိုးထစ်ဆင်နွှဲခြင်းဖြင့်သာလျှင် ရန်သူကို အနိုင်ရမည်ဟူသော အစွဲ ကို ချွတ်ရန် အထက်အရာရှိများက ပြင်းပြင်းထန်ထန်သတိပေးခဲ့ကြောင်း...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအဖြစ်အပျက်မှာ မှားသည်ဖြစ်စေ၊ မှန်သည်ဖြစ်စေ အင်္ဂလိပ်စစ်ဗိုလ် များက မိမိလည်ပင်း မိမိကြိုးတပ်သော အပြုအမူသာဖြစ်သည်ဟု သဘော ထားရှိခဲ့သည်ကိုလည်း ကျွန်တော် ကြားသိခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကောင်းဆုံးသောစစ်သည် ထိုးစစ်ပင်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားသော တပ်မှူးများအဖို့ ယိုးဒယားသို့ ထိုးစစ်ဆင်ရန် ချီတက်သွားခဲ့သော တပ်ရင်းမှူး တစ်ယောက်ကို အထက်အာဏာပိုင်များက ပြင်းပြင်းထန်ထန် အရေးယူလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ကြသောအခါ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းဖွယ်ရာ ဖြစ်လာ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရန်သူရှိရာသို့ ချီတက်သွားရောက်၍ မတိုက်ဘဲ မိမိနေရာမှ ငူငူကြီး ထိုင်စောင့်နေသော ပေါ်လစီကို များစွာသော စစ်အကဲခတ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ က မသိကျိုးကျွန်ပြုကာ ထောက်ခံခြင်း၊ ဝေဖန်ခြင်းမရှိဘဲ ရေငုံနှုတ်ပိတ် နေခဲ့ကြလေသည်။ မြန်မာပြည်တိုက်ပွဲအခြေအနေကို စစ်ရေးဖြင့် ချုပ်ကိုင် တတ်ရန် နိုင်ငံရေးနည်း၊ သံတမံနည်းများဖြင့် ဖြေရှင်းရန် ကြိုးပမ်းနေ ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယိုးဒယားပြည်ထဲသို့ ဂျပန်တပ်များ ရောက်မလာမီ အင်္ဂလိပ်က ထိုး စစ်ဆင်၍ ဝင်ရောက်သိမ်းပိုက်ထားခဲ့လျှင် ဟူသောအဖြေကို ဤနေရာတွင် ပေးနေပါက များစွာအချိန်ကုန်၍နေမည် ဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် အရေးကြီးသောပြသနာတစ်ခု.. စစ်ပွဲတစ်ပွဲကို အမျိုးမျိုးသောအကြောင်း တို့ဖြင့် ပိုင်းဝန်းဖြေရှင်းရသောကြောင့်တည်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၊ ယိုးဒယားပြည်ထဲသို့ ဂျပန်များမဝင်မီ အင်္ဂလိပ်တို့ က ကြို၍ ဝင်ရောက်ကာ ထိုးစစ်ဆင်နွဲလိုက်ပါက မဝင်ဘဲနေခြင်းထက် အခြေအနေကို တစ်မျိုးတစ်ဖုံပြောင်းလဲပေးနိုင်မည်ကား ထင်ရှားနေပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကဲ့သို့ ယိုးဒယားကို ထိုးစစ်မချီဘဲနေခြင်းအတွက် မြန်မာပြည် စစ်မျက်နှာရှိ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးမက်လုတ်ကို အပြစ်ဆိုသင့်သည်ကား မဟုတ်။ ရန်မူလာသူကို ပြန်လည်၍ ချက်ချင်းလက်ငင်း တုံ့ပြန်ရမည့်အစား တွေဝေငေးမောသောဝါဒကို အားလုံးသော မဟာမိတ်တိုင်းပြည်များက ချထားခဲ့ကြ သည် မဟုတ်ပါလား။ အထူးသဖြင့် အင်္ဂလိပ်တို့က တွေဝေငေးမောသော ဝါဒကို လက်ကိုင်ပြုထားခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်္ဂလိပ်တပ်မှူးများတွင် တွေငေးမောသောဝါဒ စွဲကပ်နေခြင်းမှာ လန်ဒန်၊ ဒေလီနှင့် ဝါရှင်တန်ရှိ ထင်းအာဏာပိုင်များထံမှ ကူးစက်လာခဲ့သော ဝေဒနာပင်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချို့သောအကဲခတ်သမားများက အကယ်၍သာ ထိုးစစ်ဆင်လိုသော အမေရိကန်တပ် တစ်ခုဖြစ်စေ၊ နှစ်ခုဖြစ်စေ ရှိနေခဲ့လျှင် ဂျပန်တို့သည် မြန်မာ ပြည်တိုက်ပွဲစဉ် အစ၌ပင် အရှုံးနှင့်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်ဟု ထင်မြင်ချက်ပေးကြ၏။ ဤကဲ့သို့သောထင်မြင်ချက်ကို ဇာဘုရင်၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများက လည်း ပေးခဲ့ကြ၏။ အကယ်၍သာ သစ္စာတော်ခံ တပ်ရင်းတစ်ရင်း ရှိနေခဲ့ လျှင် မိမိတို့သည် ဇာဘုရင်ကိုဆန့်ကျင်သော တော်လှန်ရေးသမားများကို ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ကြလိမ့်မည် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဇာဘုရင်၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများက ဤသို့ထင်မြင်ချက်ပေးရာတွင် သူတို့ သည် အလွန်အရေးကြီးသောအချက်တစ်ချက်ကို မေ့နေခဲ့ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချက်ကား ဘုရင့်တပ်များက သစ္စာဖောက်သွားခဲ့ကြသည်မှာ တကယ့် အဓိကအကြောင်းခံမဟုတ်ဘဲ တော်လှန်ရေးကြီး၏အဟုန်က ဒီရေတက်သကဲ့သို့ တက်လာခြင်းပင်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအချိန်၌ မြန်မာပြည်တွင် အမေရိကန်တပ်ဟူ၍လည်းမရှိ၊ ရှိနိုင်ရန် လည်း အကြောင်းက မဖန်တီး ။ အမေရိကန်၏ ပေါ်လစီကပင် ရှိသမျှ တပ်များကို ဥရောပ၌သာ အလုံးအရင်းဖြင့် စုစည်းထားရမည်ဟူသော ပေါ်လစီ ဖြစ်နေလေသည်။ ဤသို့ဖြင့် အာရှတိုက်တစ်ဝှမ်းလုံး၌ စစ်ကြီးမှာ မကြာသင့်ဘဲ ကြာညောင်းခဲ့ရုံမျှမက မဟာမိတ်တပ်သားမှန်သမျှကိုလည်း စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းစေခဲ့တော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်သည် “အာရှတိုက် သာတူညီမျှဝါဒကို ကြွေးကြော်ရင်း ပစိဖိတ် ဒေသရှိ အင်္ဂလိပ်နှင့် အမေရိကန် နယ်ခြားစောင့်တပ်များကို အင်ကြီး အားကြီးဖြင့် သုတ်သင်ချေမှုန်းရန် အစီအစဉ်ရှိနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဂျပန်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်အတန်ကြာကပင် တိုင်းပြည်နှင့်ချီ၍ စစ်သားများ စုဆောင်းသိမ်းသွင်းထားခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော် ၏ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေးနှင့် လူမှုရေးအားလုံးကို စစ်ပုံသို့ ပြောင်းလဲ ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့ဖြင့် ၁၉၄၁ ခုနှစ်သို့ ရောက်လာသောအခါ ဂျပန် သည် ပစိဖိတ်ဒေသရှိ မဟာမိတ်တပ်မှန်သမျှကို မောင်းထုတ်ရန် အဆင် သင့် ဖြစ်နေပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူပေါင်း ၃၀၀၀၀၀၀ ပါဝင်သော တပ်မတော်ကြီးကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၄၂ ခု၊ ဇန်နဝါရီလ (၁၁) ရက်နေ့...။ စစ်ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့ဝင်များက “မဲဆောက်တွင် ရန်သူ့တပ်သား ၅၀၀၀ ခန့် ရောက်ရှိနေကြောင်း သတင်းပို့သည်။ “\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မဲဆောက်မှာ အင်္ဂလိပ် စစ်တပ်တစ်တပ် အစောင့်ချထားသော ကော့ကရိတ်နှင့် မိုင် ၂၀ ခန့်သာ ကွာသည်။ မော်လမြိုင်နှင့်ဆိုလျှင် မျဉ်းဖြောင့် အတိုင်းဆိုပါက မိုင် ၇ဝ သာ ကွာသည်။ ကော့ကရိတ်တွင်ရှိသော အင်္ဂလိပ်တပ်မှာ အမှတ်(၁၇)တပ်မဟာ ဖြစ်၏ ။ တပ်မှူးမှာ ဝိတိုရိယကရော့စ် သူရဲကောင်းဘွဲ့ တံဆိပ်ကို ရထားသော ဂျက်ကီဖြစ်၏ ။ ဝိတိုရိယကရော့စ်ရထားသော သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လင့်ကစား ရင်ဆိုင်လာရသောအခြေအနေက အင်နှင့် အား မမျှအောင် ဖြစ်လာသောအခါ တပ်မှူးဂျက်ကီအဖို့ မည်သို့မျှ မလှုပ်သာမရှားသာ ရှိနေခဲ့ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့ဝင်များကလည်း မဲဆောက်တွင် ရန်သူအင်အား ၅၀၀၀ ခန့် ရောက်ရှိနေကြောင်း ဇန်နဝါရီ ၁၁ ရက်နေ့တွင် သတင်းပို့သည်။ ဇန်နဝါရီလ ၁၃ ရက်နေ့တွင် လေကြောင်းမှ ကင်းဆောက်ရန် စေလွှတ် လိုက်သောအခါ မဲဆောက်တွင် ရန်သူ တစ်ယောက်မျှမတွေ့ရပါ...ဟု ဆိုပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိတ်မကျေနပ်၍ ဇန်နဝါရီလ ၁၅ ရက်နေ့တွင် ထပ်မံကင်းထောက် ၀၏ ။ ရန်သူတစ်ယောက်မျှမတွေ့ရပါ....ဟု သတင်းပို့ပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ရာတွင် ဇန်နဝါရီလ ၁၅ ရက်မှ ၁၆ ရက်သို့ အကူးတွင် ရန်သူ အထူး တပ်ဖွဲ့ဝင် ၂၅၀ နှင့် ခြေလျင်တပ်သား ၁၀၀၀ ပါသော ရန်သူတပ်တစ်တပ် က ယိုးဒယား-မြန်မာနယ်စပ်အနီးရှိ မေတ္တာရွာကို စတင်ဝင်ရောက်တိုက် ခိုက်ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရန်သူတပ်များသည် အင်္ဂလိပ်နယ်ခြားစောင့်တပ်များရှိသော မေတ္တာ ရွာကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီးနောက် တနင်္သာရီမြစ်သို့ ရောက်လာကြ၏။ ထိုမှ တစ်ဖန် ထားဝယ်မြို့ဆီသို့ ဦးတည်၍ ချီတက်လာကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအချိန်တွင်ပင် ၅၀၀ မှ ၁၀၀၀ အထိ အင်အားရှိသော ရန်သူတပ် တစ်တပ် မြိတ်မြို့သို့ ချီတက်လာပြီဟူသော သတင်းကို ကြားရပြန်၏ ။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43745185464469,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_21bc7466-511e-40a9-b81c-783d0d1d7704.jpg?v=1730281242"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်-နောင်ဥဒါန်းဘယ်မကြေစရာ","title":"နောင်ဥဒါန်းဘယ်မကြေစရာ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\" style=\"text-align: center;\"\u003eအခန်း(၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆင်တစ်ကောင် ချောင်ချောင်ကလေးသွားနိုင်သည့် မြောင် ချပ်။ သည်မြောင်ချပ်တွင် ကြောင်ကကျပ်နေ၏။ မလှုပ်သာ၊ မရှားသာ။ ဆင်ချောင် သည့် မြောင်ချပ်တွင် ကြောင်ကျပ်သလို အကျပ်တွေ့နေရသူကတော့ ကျွန်မ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“နာမည်ရင်း”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“နီနီအောင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“အသက်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “ဆယ့်ကိုးနှစ်'\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\" နာမည်လိမ်  \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“မခင်ဆွေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “နာမည်ဝှက်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ပဲပြုတ်သည်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဟန်ပြအလုပ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “အရောင်းအဝယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “တာဝန်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဆက်သား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သမွန်သည် ရေစီးကိုဆန်လျက် လေးကွေးစွာ ရွေ့လျားနေ ၏ ။ ကျွန်မသည် သမ္ဗန်ပေါ်သို့ တက်ထိုင်မီကတည်းကပင် အောင့်သက်သက် ဖြစ်နေရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘေးချင်းယှဉ်လျက် ကျွန်မနား ကပ်ထိုင်နေရသူ မှာ ကျွန်မထက် လေးငါးခြောက်နှစ်သာကြီးပုံရသည့် လူရွယ်ယောက်ျားတစ်ယောက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူစိမ်းယောက်ျားတစ်ယောက်နှင့် ဤသို့ ပူးပူးကပ်ကပ် မထိုင်ဖူး သဖြင့် ကျွန်မမှာ အစပထမ၌ သမ္ဗန်ပေါ်သို့ တက်ရန်ပင် ဝန်လေးနေခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သည်သမ္ဗန်ကလည်း နောက်ဆုံး၊ ဤမှာဘက်ကမ်းတွင် ရှိသမျှ သခွန်အားလုံး တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရှေ့ထွက်ခွာနှင့်နေပြီ။ သည်သမ္ဗန်ပေါ်တွင် ထိုင်စရာနေရာဆို၍လည်း ထိုလူ ရွယ်ဘေးတွင်သာ နေရာလွတ်တစ်ခု။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ဘူတာသို့ ရထားရောက်ချိန် တိကျမှန်ကန်ခြင်း မရှိဟုသိနေသောကြောင့် သမ္မန်ပေါ်သို့တက်ကာ လူရွယ်ဘေးတွင် ကပ်လျက် ဝင်ထိုင်လိုက်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိတ်ကတော့ အောင့်သက်သက်။ သမ္ဗန်ထွက်လာ၍ ငါးမိနစ်ပင်မကြာ မိုးကတဖွဲဖွဲ ရွာလာ၏။ ကျွန်မတွင် ထီးမပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူ ရွယ်သည် လက်ဆွဲအိတ်ထဲမှ မိုးကာအင်္ကျီကိုထုတ်လိုက်ကာ ကျွန်မကို ရော သူ့ကိုပါလုံအောင် မိုးကာဖြင့် လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရော့-ဒီဦးထုပ်ကိုပါ ဆောင်းထား \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူ ရွယ်ကသူ့ခေါင်းတွင် ဆောင်းထားသည့် သက္ကလတ်ဦးထုပ်ကို ကျွန်မအား ပေးနေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နေပါစေ၊ လုံပါတယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မက မကောင်းတတ်၍ စကားကိုခပ်ပြတ်ပြတ်ပင် ပြောလိုက်၏ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \" ဆံပင်တွေ မိုးစိုပြီး အအေးမိနေလိမ့်မယ်၊ ကျုပ်က ကိစ္စမရှိဘူး၊ ကျုပ်ဆံပင်က တိုတိုရယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူရွယ်က ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကျွန်မလက်ထဲသို့ သက္ကလတ် ဦးထုပ်ကို အတင်းထိုးပေးနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ' နေပါစေ၊ မလို ပါဘူး ။ ကျွန်မက တည်တည်ပင် စကားဆိုလိုက်၏။ ဘယ်မလိုပါဘူးလဲ။ မင်းရဲ့ နက်မှောင်တဲ့ ကေသာအလှတွေ ရေခပြီး” “ရှင် ပွဲထဲက မင်းသားလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိုးကတဖွဲဖွဲကျနေရာမှ သည်းလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လေကလည်း မြစ်ပြင်ကိုဖြတ်၍ တိုက်လာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \"ဒီဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားစမ်းပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူရွယ်က ထပ်၍ တိုက်တွန်းနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မက သူ့လက်ထဲမှ သက္ကလတ်ဦးထုပ်ကိုယူကာ ကျွန်မခေါင်း တွင် ဆောင်းလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဂျပန်တွေ ရောက်လာတာနဲ့ မိုးကခပ်စောစော ကျပေးတာ ထင်ပါရဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မတို့ ရှေ့ဘက်နားမှ မိန်းမကြီးတစ်ယောက်က မှတ်ချက် ချလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဂျပန်တွေရောက်လာလို့ မဟုတ်ပါဘူးဗျာ၊ ခုဆိုရင် မေလကုန်လို့ ဇွန်လတောင် ဆန်းနေပြီမဟုတ်လား၊ မိုးရာသီရောက်နေပြီ၊ မိုးရွာတော့ မှာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူရွယ်က ဝေဖန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကော်ကိုင်းမျက်မှန် မျက်နှာလုံးလုံး။ အသားမဖြူမညို။ ဗိုလ်ကေကို ကျကျနန ခွဲထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ကိုကြည့်ရသည်မှာ ပညာတတ် လူရွယ်တစ်ယောက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \" ဒီကို ဘာကိစ္စလာတာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အရောင်းအဝယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ဘာတွေရောင်းပြီး ဘာတွေဝယ်ပါလိမ့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘာတွေရောင်းပြီး ဘာတွေဝယ်တာ ရှင်နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကလေးမကလဲ စိတ်တိုလိုက်တာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘကြီးသာ စိတ်ရှည်ပါစေ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နာမည်က ဘယ်လို ခေါ်သလဲဟင်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \" ရှင်ပုလိပ်ဖြစ်လာပြန်ပြီလား၊ စောစောကတော့ ဇာတ်မင်းသား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          'သိပ်ခက်တဲ့ ကလေးမပါလာ၊ နာမည်ကလေမေးတာတောင် မဖြေချင်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူတွေ့တိုင်း နာမည်ပြောရမှာလားရှင့်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နာမည်ကိုမပြောရအောင် နာမည်မရှိလို့လား၊ နွားတွေ ခွေးတွေ တောင်မှ နာမည်တွေနဲ့ ငနီတို့ ညိုတို့ ကုတ်ကြားတို့ အောင်နက်တို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှင့် နာမည်က ကုတ်ကြားလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခက်နေပါပြီဗျာ၊ နာမည်ကလေး မေးမိတာနဲ့ အလိုလိုနေရင်းက ခွေးဖြစ်ရတော့မလို\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူကနေပြီး ခွေးမဖြစ်ချင်ရင် မမေးနဲ့ပေါ့ရှင်၊ ယောက်ျားရင့်မာကြီး တစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီး ဟိုစုစုဒီစပ်စပ်လုပ်တာ မကောင်းပါဘူး'\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မ စကားကြောင့် လူ ရွယ်က တိတ်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တစ်နေ့က ကျပ်တို့ရွာမှာ စခန်းချသွားတဲ့ ဂျပန်စစ်သားတွေ ရေတွင်းမှာ ကိုယ်တုံးလုံးနဲ့ ရေချိုးနေလိုက်ကြတာ သူတို့တစ်တွေ ရေချိုးပြီး သွားတဲ့အထိ အိမ်တံခါးတွေ ပိတ်ပြီးထားရတယ်။ ဘယ်လိုသတ္တဝါတွေ ကျုပ်တို့ပြည်ကို ရောက်လာမှန်းမသိဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စောစောက မိုးအကြောင်းပြောသည့် မိန်းမကြီးကပင် ဇာတ်ကြောင်း ပြန်နေပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒေါ်အုန်းစကားကို အရမ်းမပြောနဲ့။ ဂျပန်သတင်းပေးတွေ ဒလန် တွေ သူလျှိုတွေလုပ်နေတဲ့ ဗမာတွေအများကြီး\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သခွန်ဦးမှ လူကြီးတစ်ယောက်က လှမ်း၍ သတိပေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ပထွေးကို ဖအေမှတ်ပြီး သတင်းပေးရင်လဲ ပေးကြပါစေ၊ မိအုန်း တို့ကတော့ ရင်ထဲမှာရှိတာ ဖွင့်ထုတ်လိုက်ရမှ စားကောင်း၊ သောက်ကောင်း တာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်္ဂလိပ်တွေကို သခင်ကြီးလို့ ခေါ်ရတယ်၊ ဂျပန်တွေလာပြန်တော့ ကျွန်တော်တို့ ဗမာတွေက မာစတာလို့ ခေါ်ရပြန်ရော”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မအနားမှ ကိုယ်တော်ချောကဝင်၍ စကားဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ မာစတာဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကူးတို့စီး အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦးက လှမ်းမေးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ မာစတာဆိုတာ ဆရာ၊ သခင်ဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်၊ ငွေဝယ်ကျွန်တွေက ကျွန်ပိုင်ရှင်ကို မာစတာလို့ ခေါ်ရတယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဒါဖြင့် ကျုပ်တို့အလိုလိုနေရင်း ငွေဝယ်ကျွန်ဖြစ်နေပါကလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စောစောက မိန်းမကြီးက ညည်းတွားလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်္ဂလိပ်လက်အောက်မှာ ကျွန်းအဖြစ်နဲ့နေရတာကို မုန်းတီးရွံရှာလို့ ဂျပန်နဲ့ပေါင်းပြီး အင်္ဂလိပ်ကို တိုက်ထုတ်လိုက်တယ်။ တိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး လွတ်လပ်ပြီဟေ့လို့ ကြုံးဝါးမယ်လုပ်တုန်း ဂျပန်ရဲ့ ကျွန်သဘောက်ဖြစ်နေ တာကို တွေ့ကြရပြန်ရော”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မအနားမှ ကိုယ်တော်ချောက သွက်သွက်လက်လက်ကြီး လက်ချာရိုက်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်ဆန့်ကျင်ရေးတရားကို ဟောကြားဖော်ရသဖြင့် ကိုယ်တော် များအား ကျွန်မက စိတ်ထဲမှ ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ရာတွင်... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်ဆန့်ကျင်ရေးတရားကို ဟောကြားသူတိုင်း ဂျပန်ဆန့်ကျင်ရေး သမာ ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးသမား မဟုတ်ကြောင်းကိုကား ကျွန်မက ဆရာကြီးထံတွင် နိုင်ငံရေးလျှို့ဝှက်သင်တန်း တက်ထားသူဖြစ်၍ သိနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မအလုပ်မှာ နှုတ်ဖွားရမည့် အလုပ်မဟုတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နှုတ်ကို လုံနိုင်သမျှ လုံအောင်ထားကာ ခြေကိုသွက်နိုင်သမျှ သွက်ရမည့် အလုပ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆက်သား။ ဖက်ဆစ်ဆန့်ကျင်ရေး ဆက်သား။ မိုးက စဲသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မက ဘေးမှကိုယ်တော်ချောအား ဦးထုပ်ကိုပြန်ပေးလိုက်ကာ မိုးကာအင်္ကျီကိုလည်း ကျွန်မကိုယ်ပေါ်မှ ခွာချလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဒီက ကျေးဇူးတင်ရမှာ ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဒီလိုတော့လဲ အသိတတ်သားပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မက ပြန်မပြော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မပေါင်ပေါ်တွင် တင်ထားသော အထုပ်ကိုသာ ကျွန်မကင္း၍ ကြည့်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထုပ်ထဲတွင် ဟန်ပြအဖြစ်ယူလာသော ရောင်းစရာ၊ ချစရာ ပစ္စည်းကလေးများ ပါလာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရောင်းစရာ ချစရာပစ္စည်းများဟုဆိုသဖြင့် ကြေးတိုက်ဖိုးတန် လူအထင်ကြီးသည့် ပစ္စည်းများဟု မထင်လိုက်ပါနှင့်။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43745213776021,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_4540627e-44d3-4c39-86c2-191be60337bd.jpg?v=1730281249"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်-မန္တလေးကိုဖြတ်","title":"မန္တလေးကိုဖြတ်၍","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း ( ၁ )\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၄၂ ခု၊ ဖေဖော်ဝါရီလ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နေ့ရက်ကို အတိအကျ အမှတ်မရတော့။ ကျွန်တော် စီးနင်းလိုက်ပါလာသော မီးရထားအခန်းမှ ပြတင်းတံခါးကို အောက်သို့ဆွဲချ၍ အပြင်သို့ မျှော်ကြည့်လိုက်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖျော့တော့သော အရုဏ်ဦးလင်းရောင်ခြည်အောက်ဝယ် ပေ ၁၁၀၀၀ မြင့်သော ဂျီလတန်တောင်ထွတ်သည် စိန်တောင်ကြီး တဖျပ်ဖျပ် အရောင် တောက်သလို ထွန်းတောက်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရထားသည် ဘိုလန်တောင်ကြားဆီသို့ ရှေးရှုလျက် ခရုပတ်သလို ပတ်၍ တက်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကွေတာ...မင်းဆီကို ကိုယ်လာနေပါပြီကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ကျွန်တော်သည် တိုးတိုးကလေးပင် ရွတ်ဆိုလိုက်မိ၏။ ကွေတာသည် စစ်ဦးစီးတက္ကသိုလ်ရှိရာ မြို့တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စွယ်စုံကျမ်းက ကွေတာသည် ဗြိတိသျှအစိုးရတို့ စိုးပိုးပိုင်သသော ဘလူး ချစ်စတန်ပြည်နယ်၏ မြို့တော်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကွက်ကော့ဟူသော စကားမှ ကွေတာဟု ရွေ့လျားပြောင်းလဲလာသည်။ တပ်မြို့ဟူသော အနက်ကိုပေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကရာချိမြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိ၍ ရထားလမ်းအားဖြင့် ၅၃၆ မိုင် ဝေးသည်။ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ထက် ပေ ၅၅၀၀ မြင့်သည်။ လူဦးရေ ၆၀၀၀၀ ရှိသည်။ ၁၉၃၅ ခု၊ မေလ ၃၁ ရက်နေ့က တုန်လှုပ်သောမြေငလျင်ကြီးကြောင့် တစ်မြို့လုံးလိုလို ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ အာဖဂန်နစ်စတန် ၊ နယ်စပ်မှ မိုင် ၈၀ ကွာဝေးသည်။ တောတောင်ထူထပ်ရာဒေသဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နွေအခါတွင် အလွန်ပူအိုက်၍ ဆောင်းအခါ အလွန်အေးသည်။ သွေ့ ခြောက်ပျင်းရိဖွယ်ကောင်းသော မြို့တည်းဟု ဖွင့်ချီထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စွယ်စုံကျမ်းက ဖွင့်ဆိုထားသော ကွေတာ၏ မြေမျက်နှာပြင်အသွင်နှင့် ရာသီဥတုမှာ မှန်ကန်သော်လည်း “သွေ့ခြောက်ပျင်းရိဖွယ်ကောင်းသော မြို့တည်း' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟူသော မှတ်ချက်မှာ ကျွန်တော့်အတွက် သွက်သွက်လည်အောင် မှားနေတော့သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကွေတာ၏ ဆောင်းမှာ နှုတ်ခမ်းများကွဲ၊ အသားများ ပတ်ကြားအက်၍ ကွဲသည်အထိ ဆိုးရွားသည်။ ဤဒဏ်ကို ရေချိုးရာတွင် ရေထဲသို့ သံလွင်ဆီ ထည့်၍ ချိုးခြင်းဖြင့် အမျိုးသမီးများက ကာကွယ်သည်ကို တွေ့ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရာချီတွင် သုံးပတ်မျှ သောင်တင်နေပြီးနောက် ကွေတာသို့ သင်တန်း တက်ရန် ရောက်လာသော ကျွန်တော်သည် စွယ်စုံကျမ်းက ဖွင့်ဆိုထားသည့် | ပျင်းရိခြောက်သွေ့ဖွယ်ကောင်းသော ကွေတာကို မတွေ့ရဘဲ ပျော်စရာ၊ ရွှင်စရာ၊ မြူးစရာတို့ဖြင့် အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော ကွေတာကို တွေ့ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ခြိမ်းခြောက်လာသော “စစ်”ကလည်း တစ်ဖက်တွင်ရှိနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၄၀ ခုနှစ်က ကွေ့တာတွင် ကျွန်တော့်တပ်ရင်းနှင့် အတူရှိနေစဉ် ကပင် စစ်အခြေအနေမှာ တစ်နေ့တခြား ဆိုးရွားလာသည်ကို သတိပြုမိခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သတ္တုအစအနလောက်ကိုပင် သယ်ယူရန် ဖောက်လုပ်ထားခဲ့သော မီးရထားလမ်းကို ဗြိတိသျှအစိုးရက ပြန်လည်ပြုပြင်လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုအချိန်တွင် ဂျာမနီက ရုရှကို ထိုးစစ်ဆင်၍ တိုက်ခိုက်လျက်ရှိရာ နာဇီစစ်ဘီလူးနှင့် ဗြိတိသျှအင်ပါယာကြီးတွင် အတောက်ပဆုံးသော ကျောက် သံ ပတ္တမြားကြီးဖြစ်သည့် အိန္ဒိယအကြားတွင် ပါရှားနှင့် အာဖဂန်နစ်စတန် ပြည်တို့သာ ခြားနားတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ကြာရှည်လေးမြင့်စွာ ပစ်၍ထားခဲ့သော ရထားလမ်းများ ကို အပူတပြင်း ပြင်ဆင်နေရပြီး ယခင်က အိုးမကွာ၊ အိမ်မကွာ နေခဲ့ကြ ရသော အိန္ဒိယတစ်ပြည်လုံးရှိ မြို့စောင့်တပ်များမှ စစ်သည်တော်များမှာလည်း သားပစ်၊ မယားပစ်၍ စစ်ထွက်ကြရပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိန္ဒိယပြည် အနှံ့အပြားမှ ဗြိတိသျှ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိ၊ အရာခံ များ၏ ဇနီး၊ သားသမီးများမှာ အစိုးရ၏ ညွှန်ကြားချက်အရ ကွေတာသို့ပြောင်းရွှေ့လာကြသောအခါ ယခင်ကပင် သတင်းပလင်၊ အတင်းအဖျင်၊ ပေါင်းစုံဖြင့် ပျော်စရာကောင်းလှသော ကွေတာမှာ ပို၍စည်ကားလာတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤအချိန်တွင်ပင် အာရှ အရှေ့တောင်ပိုင်း၌ စစ်မီးကြီး ဟုန်းခနဲထ၍ တောက်လာကာ ဗြိတိသျှတို့၏ စင်ကာပူခံတပ်ကြီးကို ဂျပန်က သိမ်းယူလိုက် ပြန်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညစာစားသည့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ပြီးမှ စားပွဲခန်းမဆောင်သို့ ဝင်လေ့ရှိသည့် အရာရှိများသည် ကာကီရောင်စစ်ဝတ်စုံကို အမြဲဝတ်၍ အသင့်ရှိနေစေရမည် ဟူသော ပိုလ်ချုပ်ကြီးအော်ချင်လက်၏ အမိန့်က ကျွန်တော်တို့ ကွေတာ တပ်မြို့သို့ ရောက်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စစ်သည် အိန္ဒိယအထိ လာ၍ ဂယက်ရိုက်နေပေပြီ။ | သင်တန်းတစ်ပတ်လျှင် ၂ နှစ်ကြာအောင် သင်ကြားနေခဲ့သော စစ်ဦးစီး သင်တန်းကို စစ်အခြေအနေကြောင့် ၅ လခွဲနှင့် အပြီးတက်ရန် သက်ဆိုင်ရာ တို့က ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် သင်ရမည့် သင်ရိုးညွှန်းတမ်းမှာ ၂ နှစ်စာ ညွှန်းတမ်းနှင့် များစွာကွာခြားခြင်းမရှိလှ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့သည် အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်သင်ယူကြပေတော့မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ရာတွင် ဗုဒ္ဓဟူးနှင့် စနေနေ့ညများ၌သာ ကျင်းပလေ့ရှိသော '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပွတ် သဘင်\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eများသို့ မတက်ဘဲနေ၍မဖြစ်၊ အမှန်ပင်တက်ရမည်။ ထို့ပြင် ကျွန်တော့် အခန်းထဲတွင်လည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ညတိုင်း “ပါတီတစ်ခုတော့ အမြဲလုပ်ပေ။ ရမည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် စီးနင်းလိုက်ပါလာသော မီးရထားသည် ကွေတာဘူတာရုံတွင် ထိုး၍ရပ်လိုက်သောအခါ အညိုပုပ်ရောင် ကာကီဝတ်စုံကို ဝတ်ထားသော သိဟောင်, \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွမ်းဟောင်း အရာရှိတစ်ဦးကို ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် သွား၍ တွေ့ရ၏။ သူသည် ကျွန်တော့်လိုပင် စစ်ဦးစီးတက္ကသိုလ်သို့ တက်ရန်ရောက် လာမည့် သူ့မိတ်ဆွေတစ်ဦးကို စောင့်ကြိုနေခြင်းဖြစ်လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့သုံးယောက်သည် တက္ကစီတစ်စီးငှား၍ ကွေတာမြို့အစွန်ရှိ တက္ကသိုလ်သို့ လာခဲ့ကြ၏။ | စာကြည့်ခန်းတစ်ခု၊ အိပ်ခန်းတစ်ခုနှင့် ရေချိုးခန်းတစ်ခုပါသော ကျွန်တော့်အတွက် သတ်မှတ်ပေးသည့် ဘုံဝီဟာတွင် အထုပ်အပိုး ဝန်စည် စလယ်များကို နေရာတကျထားပြီးနောက် သင်တန်းတက်မည့် အရာရှိများ၏စာရင်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျွန်တော် သိဟောင်း ကျွမ်းဟောင်းများ၊ အတော်ပါသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် စိတ်ပျော်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်တန်းတက်မည့်လူ ၉၀ ခန့်ရှိသည်။ အားလုံးလိုလိုမှာ အသက် သုံးဆယ်ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ဝိုက်တွင် ရှိသည်။ အားလုံးလိုလိုပင် ကျွန်တော်ကဲ့သို့ ပိုလ်ကြီးအဖြစ် ယာယီရာထူးတိုးထားသူများ ဖြစ်သည်။ ဗိုလ်မှူးနှင့် ဗိုလ် အဆင့်ရှိသူ လေးငါးခြောက်ဦးခန့်သာ ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကွေတာ စစ်ဦးစီးတက္ကသိုလ်မှ ပထမသင်တန်း ရက်သတ္တတစ်ပတ်မှာ အင်္ဂလန်ပြည် ဆင်းဟတ်စ် စစ်တက္ကသိုလ်မှ ပထမရက်များကဲ့သို့ပင် သက်ဆိုင် ရာ စာအုပ်များ။ ဖွဲ့စည်းပုံဇယားများ၊ လက်နက်ခဲယမ်း အမျိုးမျိုး အစားစား တို့၏ စာရင်းများပေးအပ်ခြင်း၊ သင်တန်းသားအစုကလေးများဖွဲ့ခြင်း သင်တန်း အခန်းများ သတ်မှတ်ခြင်းတို့ဖြင့် အချိန်ကုန်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ကို သင်ကြားပေးမည့် ဆရာများမှာ ဒုဗိုလ်မှူးကြီးများ အဆင့်သို့ ဒေသအရ ယာယီတိုးမြှင့်ခံထားရသူများ ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤဆရာများသည် ကျွန်တော်တို့အား တကယ်သင်ကြားပေးမည် မဟုတ်ဘဲ ကျွန်တော်တို့ကို ညွှန်ကြားရုံသာ ညွှန်ကြားပေးမည်ဟု သိရ၏။ ကောင်းလေစွ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သင်တန်းမစမီညက ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော့်အခန်းထဲတွင် တစ် ယောက်တည်းထိုင်ရင်း တပ်ထဲတွင်နေ၍ ကျွန်တော် ဘာတွေတက်နေခဲ့သည် ကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေမိသည်။ ' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိခင်တပ်ရင်းကို ခွဲခွာ၍ စစ်ဦးစီးတက္ကသိုလ်သို့ တက်လာခဲ့ရသော ကျွန်တော့်မှာ မိမိ မိဘများကို စွန့်ခွာလျက် ကျယ်ပြောလှသော လောကကြီး တွင် ဥစ္စာပစ္စည်းရှာဖွေရန် မိမိပိုင်သည့် အထုပ်ကလေးကို တုတ်တွင်လျှို့၍ ခရီးထွက်လာခဲ့သော ကလေးတစ်ယောက်နှင့် တူနေလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်ပခုံးပေါ်မှ တုတ်ကလေး၍ ထမ်းလာသော အထုပ်ကလေး ထဲတွင် ဟိုမှတစ်စ သည်တစ်စ ကောက်ယူစုစည်းခဲ့သော အတွေ့အကြုံ ကလေး၊ အတတ်ပညာကလေးသာ မဖြစ်စလောက်ပါလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စစ်ဆိုသည်မှာ တရားဥပဒေဖြင့် ဘယ်လိုမှ ဖြေရှင်း၍မရသော လူ့ လောက အရှုပ်အထွေးကို လက်နက်ဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ဖြေရှင်းရသော အလုပ်ဖြစ်ရာ၊ ကျွန်တော့်အထုပ်ကလေးထဲတွင် ပါလာသော အတွေ့အကြုံ ကလေး၊ အတတ်ပညာကလေးဖြင့် ထောက်မမီနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေပေတော့မည်ဟု အားငယ်နေမိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စစ်တပ်ဆိုသည်မှာလည်း လက်နက်ကိုင်ထားသော အမှုထမ်းနှင့် စာရွက် စာတမ်းဖိုင်တွဲများကို ကိုင်ထားသော အမှုထမ်းများကိုလည်း အဓိက အင်အား ကြီး ၂ ရပ်ဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသော အဖွဲ့အစည်းကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်နက်ကိုင် အမှုထမ်းများက ရန်သူကို သုတ်သင်သောအခါ ဖိုင်တွဲ ကိုင် အမှုထမ်းများက ထိုသို့သုတ်သင်ရာတွင် လိုအပ်သမျှသော အရာမှန် သမျှကို ရှာဖွေထောက်ပံ့ရန်နှင့် လက်နက်ကိုင် အမှုထမ်းများက ရန်သူကို သုတ်သင်ပြီးနောက် ကြွင်းကျန်နေသော အရှုပ်အထွေးများကို နောက်မှ ကောက်သင်းကောက်လိုက်၍ ရှင်းလင်းပေးရန်ပင် ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြည်းတပ်ဖွဲ့တစ်ခုတွင် ခြေလျင်တပ်၊ အမြောက်တပ်နှင့် ရှေးခေတ် မြင်းတပ်များကို အစားထိုးလိုက်သော သံချပ်ကာ ယန္တရားတပ်ဟူ၍ သုံးခု ရှိသည်။ \" ထိုတပ်ဖွဲ့တွင် လက်နက်ကိုင်အမှုထမ်းနှင့် ဖိုင်တွဲကိုင်အမှုထမ်းများအပြင် ရန်သူကို သုတ်သင်ရာ၌ မရှိလျှင်မဖြစ်သော အင်ဂျင်နီယာတပ်နှင့် အချက်ပြ ဆက်သွယ်ရေးတပ်မှ အမှုထမ်းများလည်း ရှိသေးသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတပ် ၂ တပ်မှ အမှုထမ်းများသည် ရန်သူကို ကိုယ်ထိလက်ရောက် သုတ်သင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ရန်သူကို သုတ်သင်ရာတွင် ရှေ့တန်းမှ ပါဝင်နေသောကြောင့် ဤအမှုထမ်းများကို လက်နက်ကိုင်အမှုထမ်းစာရင်းတွင် ထည့်သွင်းထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကား...ကျွန်တော် တတ်သမျှ မှတ်သမျှ အတတ်ပညာများတည်း။ ဖိုင်တွဲကိုင် အမှုထမ်းများတွင်လည်း ထောက်ပံ့ရေး၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ဆေး၊ လက်နက်ခဲယမ်း၊ လျှပ်စစ်နှင့် စက်မှုအလုပ်ရုံ၊ ဥပဒေ၊ လစား တပ်ထိန်၊ ဘဏ္ဍာ ကျန်းမာ၊ သန့်ရှင်း စသော ဌာနအသီးသီးနှင့် ဆိုင်သော အမှုထမ်း ဟူ၍ အမျိုးမျိုးရှိပြန်သည်။ ဤဌာနအားလုံးကို လုံးစေ့ပတ်စေ့ နားမလည်။ ဝိုးတိုးဝါးတားသာ နားလည်သိရှိမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တပ်မတော် တည်ဆောက်ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ပတ်သတ်၍မူ ဆင်းဟတ်စ် တက္ကသိုလ်၌ ကျွန်တော်သင်ယူခဲ့ရသည်ကို ပြန်၍ ဖောက်သည်ချလိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တပ်မတော်တစ်ခုသည် အလွန်ကြီးမားသော သုံးထောင့်သဏ္ဍာန်ရှိသော ပိရမစ်ကြီးနှင့် တူသည်ဟု ဆိုပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သုံးထောင့်သဏ္ဌာန်ရှိသော ပိရမစ်ကြီး၏ ထိပ်ဖျားတွင် အစိုးရအဖွဲ့ရှိသည်။ ထိုအစိုးရအဖွဲ့နားတွင် ကပ်လျက် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအချို့နှင့် ဖီးမာရှယ် ခေါ် တပ်ပေါင်းပိုလ်ချုပ်ကြီးအချို့ ရှိသည်။ ထိုဗိုလ်ချုပ်ကြီးများအောက်တွင် ဒု-ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများ ရှိသည်။ ထို ဒု-ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများအောက်တွင် ပို၍များသော ဗိုလ်ချုပ်များရှိသည်။ ထိုဗိုလ်ချုပ်များအောက်တွင် ဗိုလ်မှူးချုပ်များ၊ ဗိုလ်မှူးကြီးများ၊ ဗိုလ်မှူးများ၊ ဗိုလ်ကြီးများ အဆင့်ဆင့်ရှိနေပြီး၊ သုံးထောင့် ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ပိရမစ်ကြီး၏ အောက်ခံအနားတွင်မူ ရိုးရိုးစစ်သားပေါင်း သိန်းသောင်းချီ၍ ရှိနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကား ဆင်းဟတ်စ်တက္ကသိုလ်မှ သင်ယူခဲ့ရသော အဆိုတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ကျွန်တော်၏ နည်းပါးလှသော အတွေ့အကြုံအရ ကျွန်တော့် ပခုံးတွင် တုတ်လျှို၍ထမ်းလာသော အထုပ်ကလေးကို ဖြေကြည့်၍ တွေ့ရှိ ရသော ဘဝအသိအရ တပ်မတော်ဆိုသည်မှာ သုံးထောင့်သဏ္ဌာန်ရှိသော ပိရမစ်ကြီးကို ပြောင်းပြန်လှန်၍ထားသလိုလည်း ဖြစ်သည်ဟု သဘောပေါက်မိ သည်။ ပိရမစ်ကြီး၏ အောက်ခံအနားသည် ထိပ်သို့ရောက်နေပြီ။ ထိပ်မှ ချွန်းချွန်းကြီးသည် အောက်တွင် ပင်မကျောက်တိုင်ကြီးအဖြစ် ရှိနေခြင်းတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤပင်မကျောက်တိုင်ကြီးမှာ စစ်သည်တော်တိုင်း၏ စည်းကမ်း၊ စွမ်း ရည် တို့ပင် ဖြစ်သည်တကား...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိုက်ခိုက်ရေးတပ်များ ဖွဲ့စည်းပုံကို ကျွန်တော် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သလောက် '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးစီးအဖွဲ့များနှင့် ပတ်သတ်၍မူ ကောက်ချက်အမျိုးမျိုး အနက်အဓိပ္ပာယ်အမျိုးမျိုးကို ကြားနေခဲ့ရ၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တပ်မတော်ကြီးတစ်ခု ဆိုသည်မှာ အလွန်ကြီးကျယ်သော အလွန် သေးစိတ်ကျသော စက်ကြီးတစ်ခုနှင့်တူနေလေရာ ဆံချည်မျှင်လောက် | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသေးငယ်သော ကိရိယာကလေးမှအစ ဆင်ချည်သော သံကြိုးကြီးလောက် ကြီးသော ကိရိယာအထိ အစိတ်အပိုင်းအားလုံး လည်နေမှ စက်ကြီးတစ်ခုလုံး လည်နေနိုင်သည့်သဘောကို ဆောင်နေလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တပ်မတော်ကြီးတစ်ခုကို လည်နေစေသည်မှာလည်း '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမိန့်သံကြိုး ကွင်းဆက်များပင်ဖြစ်၏။ တပ်မတော်ကြီးတစ်ခု၏ အပေါ်ဆုံးနှင့် အောက် ဆုံးတွင်\u003c\/span\u003e '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမိန့်ပေးရသည်မှာ အလွန်ရှင်းလင်းလွယ်ကူသည်။ သမ္မတက ဖြစ်စေ၊ ဝန်ကြီးချုပ်ကဖြစ်စေ ဆီးရီးယားတွင် အာဏာယူထားသော မီချီ၏ ပြင်သစ်အစိုးရကို ဖျက်ဆီးချေမှုန်း၍ လွတ်လပ်သော ပြင်သစ်အစိုးရအဖွဲ့သို့ အာဏာပြောင်းပေးရမည်ဟု “အမိန့်\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပေးလိုက်သောအခါ အပေါ်ဆုံးမှ ပေးလိုက်သော ထို\u003c\/span\u003e' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမိန့်\u003c\/span\u003e' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည် “အန် သံကြိုးကွင်းဆက်ပေါင်း ၂၀၀ ကျော်ခန့်ကို ဖြတ်ကျော်၍ အောက်ဆုံးသို့ရောက်လာကာ တပ်ကြပ်ကလေးဘန်းဘဟာဒူး သာပါးက သူ၏ရဲဘော် ရ ယောက်အား “ပစ်”ဟု\u003c\/span\u003e '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမိန့်ပေးနေသည်ကို တွေ့ရပေတော့မည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပေါ်ဆုံးမှပေးလိုက်သော အမိန့်နှင့် အောက်ဆုံးမှပေးလိုက်သော “အမိန့် ၂ ခုကြားရှိ အခြားသော သံကြိုးကွင်းဆက် “အမိန့်ပေါင်း ၂၀၀ကျော်ခန့်မှာမူ အပေါ်ဆုံးနှင့် အောက်ဆုံးမှပေးလိုက်သော '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမိန့်\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို ရှင်းလင်း လွယ်ကူခြင်း မရှိတော့ဘဲ ပြဿနာပေါင်းစုံကိုဖြတ်ရင်း ကျော်ရင်းလွှားရင်း ပေးလိုက်ရသော\u003c\/span\u003e '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမိန့်များသာ ဖြစ်လာရတော့၏။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တပ်ကြပ်ကလေး ဘန်းဘဟာဒူးသာပါးသည် ဤမည်သောတောင်ကုန်း ထိပ်ကိုမှတက်၍ တိုက်ခိုက်ပါဟု မည်သူက အဆုံးအဖြတ်ပေးပါသနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူက ဤမည်သော တောင်ကုန်းထိပ်အား တစ်ဖက်သောမျက်နှာစာ မှ တက်ရောက်တိုက်ခိုက်နေစဉ် သူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်အရပ်မှ သူအပါအဝင် ဖြစ်သော တပ်စုကဖြစ်စေ၊ တပ်ခွဲကဖြစ်စေ တစ်ချိန်တည်းတွင် တက်ရောက် တိုက်ခိုက်နေခြင်းမရှိဟု သေချာအောင် မည်သူက အစီအစဉ်လုပ်ပေးပါ သနည်း။ ဆိုလိုသည်မှာ ကိုယ့်တပ်သားအချင်းချင်း မှား၍မပစ်မိအောင် မည်သူ က ညွှန်ကြားပေးပါသနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤမည်သော တောင်ကုန်းထိပ်အား ဤမည်သောအချိန်၌ ဤမည်သော တပ်ကြပ်ကလေးတစ်ယောက်က တက်ရောက်တိုက်ခိုက်နိုင်ရန်အတွက် ဆီးရီး ယား စစ်မျက်နှာနှင့် မိုင်ပေါင်း ၃ဝဝဝ ခန့်အကွာရှိ ကာလကတ္တားတွင် ထုတ်လုပ်သော ခဲယမ်းမီးကျောက်များကို အဘယ်သူက ပို့ပေးခဲ့လေသနည်း။ ပို့ပေးခဲ့ရာ၌လည်း တောင်ကုန်းထိပ်ကို သိမ်းယူရန် လုံလောက်မည့် ခဲယမ်း အရေအတွက်ကို မည်သူက မှန်းဆလေခဲ့သနည်း။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤမည်သော တောင်ကုန်းထိပ်ကို တိုက်ခိုက်နေသည့် တပ်ကြပ်ကလေး အား မည်သူက လာ၍ ထမင်းကျွေးပါသနည်း။ သူ မနေ့က ဗိုက်အောင့်နေ သည်ကိုလည်း မည်သူက လာ၍ဆေးတိုက်ခဲ့ပါသနည်း။ သူ့အိတ်ထဲသို့ မည်သူက လာ၍ စာများထည့်ပေးပါသနည်း။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43745237729429,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_0dad7f0a-6abf-461f-9b80-f9ec8d222db5.jpg?v=1730281257"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်-သိပ္ပံစုံထောက်","title":"သိပ္ပံစုံထောက်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လန်ဒန်မြို့စွန် “လန်ဘတ်'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရပ်ကွက်ရှိ အိမ်တစ်ဆောင်၏ မည်း မှောင်၍ ကျဉ်းမြောင်းသော အိမ်ရှေ့ခန်းတွင် လူတစ်ယောက်သည် နံနက်စာစားရင်း “အရုဏ်ဦးသတင်းစာကို ကြည့်လျက်ရှိသည်။ ထိုသူသည် သေးသေးသွယ်သွယ်ရှိပြီး သူ၏ ဆံပင်များမှာ ဂရုတစိုက် ပြုပြင်ထားသဖြင့် လှိုင်းတွန့်ကလေးများ ထနေသည်။ သူ၏ ညိုမှောင်သော မုတ်ဆိတ်မွေးကို အဖျားတွင် ချွန်ထက်နေအောင် တယု တယ သ၍ထားသည်မှာ လှပနေပေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ၏ နက်ပြာရောင် ကုတ်အင်္ကျီနှင့် ပဏာရစေရန် နက်ပြာ ရောင် လည်စည်း၊ နက်ပြာရောင်ခြေအိတ်နှင့် နက်ပြာရောင် လက် ကိုင်ပဝါများကို ဝတ်စားဆင်ယင်ထား၏။ ရှူးဖိနပ်သာလျှင် အညို ရောင်ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ကိုကြည့်ရသည်မှာ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်နှင့် မတူ သော်လည်း သူ၏ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင် လက္ခဏာမှာ ရည်မွန်သော မိသားစု၏ ဓလေ့ထုံးစံများကို နားလည်ကျွမ်းကျင်ဟန်ရှိကြောင်းအကဲခတ်နိုင်ပေသည်။ သူကိုယ်တိုင် ချက်ပြုတ် သူကိုယ်တိုင် ပြင် ဆင်ထားသော နံနက်စာ စားပွဲမှာ ကျွမ်းကျင်သော အစေခံ တစ် ယောက်၏ လက်ရာနှင့် တူနေပေသည်။ ဝက်ပေါင် တစ်ပန်းကန်စာ လှီးဖြတ်၍ ထည့်ယူခဲ့သော သူ့အမူအရာမှာ အထက်တန်းစား စား တော်ကဲတစ်ယောက်၏ ဟန်ပန်အတိုင်းပင်ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ရာတွင် သူသည် အသက်ကြီးလာ၍ အလုပ်မှ အနားယူထား ရသော စားတော်ကဲတစ်ယောက်လည်း မဟုတ်ပေ။ အမှန်အားဖြင့် ဆိုလျှင် သူသည် တစ်စုံတစ်ဦးထံမှ အမွေခံစားခွင့်ရရှိကာ ယခု အတောအတွင်းမှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝလာသော ယောက်ျားအစေခံ တစ်ယောက်နှင့် ပို၍တူနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် ဝက်ပေါင်ခြောက်ကို မြိန်ရှက်စွာ စားသောက်ပြီးနောက် ကော်ဖီတစ်ခွက်ကို တစ်စုံစီသောက်ရင်းက အရုဏ်ဦး သတင်းစာမှ စာတစ်ပိုဒ်ကို စိတ်ဝင်စားစွာ ဖတ်ရှုနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e“\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြို့စားကြီး ပီတာဝင်(မ်)စီ၏ သေတမ်းစာ\" \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပေါင်တစ်သောင်းကို လှူဒါန်းခဲ့ပြီး ကျန်ပစ္စည်းများအားလုံးကို သူ၏ အစေခံအား ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အာဖရိကတိုက် တန်ဂါရိကာနယ်တွင် လွန်ခဲ့သော ဒီဇင်ဘာလ အတွင်းက သားကောင်ကြီးများကို ပစ်ခတ်ရင်း ကွယ်လွန်အနိစ္စရောက်သွားခဲ့သော မြို့စားကြီး ပီတာဝင်(မ်)စီ၏ သေတမ်းစာကို မနေ့က လေ့လာခွင့်ရသဖြင့် ပေါင် ၅ သိန်း ထားရစ်ခဲ့သည်ကို သိရှိရကြောင်း ပေါင်တစ်သောင်းကို အလှူငွေအဖြစ်ထည့်ဝင်ရန် သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး မြို့စားကြီး၏ အစေခံ'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမာဗင်ဘန်တာ\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအား တစ်နှစ်လျှင် ပေါင် ၅၀၀ စီ ထုတ်ယူသုံးစွဲရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ထို့ပြင် မြို့ စားကြီးကိုယ်တိုင် နေထိုင်ခဲ့သော “ပစ်ကယ်ဒလီ\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရှိ အိမ်တစ်ဆောင် ကိုလည်း ၎င်း၏ အစေခံအား အမွေဆက်ခံခွင့်ပြုခဲ့ကြောင်း၊ မြို့စား ကြီးပိုင် အခြားပစ္စည်းဥစ္စာရတနာများနှင့် အဖိုးတန်စာအုပ်စာတမ်း ပန်းချီကားများကို မြို့စားကြီး၏ မယ်တော်ဒန်မြို့စားကတော်” အား ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ပြုခဲ့ကြောင်း”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မြို့စားကြီးပီတာဝင်(မ်)စီ ကွယ်လွန်အနိစ္စရောက်သွားချိန်တွင် ၎င်းမှာ အသက်(၃၅)နှစ်မျှသာရှိသေးကြောင်း၊ မြို့စားကြီးမှာ အင်္ဂလန် ပြည်တွင် အချမ်းသာ အကြွယ်ဝဆုံးဖြစ်သော မှူးမတ် အနွယ်ဝင် ယခုလက်ရှိ ဒန်တမြို့စား၏ညီတော်အငယ်ဖြစ်ကြောင်း၊ သူသည် ရာဇဝတ်ပြစ်မှုဆိုင်ရာ စိတ်ပညာဘက်တွင် ထူးချွန်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထင်ရှားသောအမှုခင်းအချို့ကို ဖြေရှင်းရာတွင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခဲ့ဖူးကြောင်း၊ သူသည် စာအုပ်စာတမ်းစုဆောင်းရန် ဝါသနာထုံသူဖြစ်ပြီး လူချစ်လူခင်ပေါများသူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း\"အထက်ပါသတင်းကိုဖတ်၍ ပြီးဆုံးသွားသည်တွင် ထိုသူက စိတ်ထဲ၌ ပေါ့ပါးသွားဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်၏။ ထို့ နောက် ခပ်ကျယ်ကျယ်ကလေး အော်၍ ပြောလိုက်ပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီကိစ္စတော့ စိုးရိမ်စရာမရှိတော့ပါဘူး။ လူတွေဟာ တစ်နေရာ ကို သွားပြီး ပြန်လာမယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ဥစ္စာ ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်သူ့မှ ပေးပစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလူတော့ သေလို့ မြေတောင်မြှုပ်ပြီးတော့ မယ်။ ငါလည်းပဲ လွတ်လပ်တဲ့လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီမဟုတ်လား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် ကော်ဖီကို အပြီးသတ်သောက်လိုက်ပြီးနောက် ထမင်း စားပွဲကို သိမ်းဆည်း၍ ပန်းကန်ခွက်ယောက်များကို ဆေးကြောလိုက်သည်။ ပြီးလျှင် ဦးထုပ်တစ်လုံးကိုဆွဲကာ အပြင်သို့ထွက်ခွာသွားလေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘာမွန်ဆီ\"ရပ်ကွက်ထဲသို့ ဘတ်စ်ကားစီးကာ သွားခဲ့ ပြီး မည်းမှောင်သောလမ်းကြားများကို ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ဖြတ်၍လျှောက်သွားပြန်သည်။ ထို့နောက် ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ထဲတွင် ဖွင့်လှစ်ရောင်းချလျက်ရှိသော စုတ်ချာလှသည့် အရက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ထဲ သို့ ဝင်သွားကာ ဝီစကီနှစ်ခွက် မှာယူလိုက်လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရက်ဆိုင်မှာ ယခုမှ ဖွင့်စစ်သော်လည်း သောက်စားလိုသူ အစ်ကိုကာလသားများက “မသောက်မစား လူယောက်ျား၊ မယား အိမ်က ဆဲလတ္တံ့။ သောက်သောက်စားစား လူယောက်ျား မယား အိမ်က ရွှေလိုဥလတ္တံ့”ဟူသော အရက်သမားဆောင်ပုဒ်ကို လက်ကိုင် ပြုကာ ဆိုင်မဖွင့်မီကပင် စောစောစီးစီး ရောက်နေနှင့်ကြပြီဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုင်ပေါက်ဝတွင် စုပြုံရောက်နှင့်နေသည့် “ဇိုးဘဘ\"များအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသော လန်ဘတ်ရပ်ကွက်မှ လူသည် ၎င်း၏ အရက် ဖန်ခွက်ကိုယူရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်တွင် အခြားသူတစ်ယောက်၏ တံတောင်ဆစ်ကို သွား၍ တိုးမိလိုက်လေသည်။ အတိုးခံရသူမှာတောက်ပြောင်သောအင်္ကျီဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အနက်ရောင် လည်စည်းကို တပ်ထားသူဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီမှာ...ကိုယ့်လူ၊ ခင်ဗျား ဘာသဘောနဲ့လုပ်တာလဲ။ ခင်ဗျား လို လူမျိုးကို ဒီနေရာမှာ မမြင်ချင်ဘူး၊ အခုထွက်သွားပါ...\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အနက်ရောင်လည်စည်းနှင့်လူက ဟိန်းဟောက်မာန်မဲလိုက်ပြီး မျက်နှာစိမ်းဧည့်သည်ကို ရင်ဘတ်မှဆွဲကာ တွန်းထိုးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ အရက်ဆိုင်ဆိုတာ ဘုံဘိုင်ပဲ၊ ဘုံဆိုင်ဟာ လူတိုင်းနဲ့ ဆိုင်တာပဲ မဟုတ်လား..\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မျက်နှာစိမ်းဧည့်သည်ဖြစ်သူက နှုတ်လှန်ထိုးလိုက်သလို လက်က လည်း တွန်းလှန်၍ထိုးလိုက်ပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီလိုမလုပ်ကြပါနဲ့ ဟိုလူကြီးက ရှင့်ကို တမင်သက်သက် တွန်းပစ်တာမဟုတ်ပါဘူး...မစ္စတာ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရက်ရောင်းသော လုံမလေးက အနက်ရောင်လည်စည်းနှင့် ဆရာကို ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သူ မလုပ်ဘူးလား..သူ မလုပ်ရင် ကျုပ်ကလုပ်တယ်။ ဘာ ဖြစ်သလဲ...\" ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မစ္စတာဂျူက အရက်ဆိုင် အရောင်းစာရေးမကလေးကိုပင် ရန် လုပ်နေပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ကျွန်မတို့ဆိုင်မှာ ဒီလို မနက်စောစောစီးစီး ရန်ဖြစ်တာ ကျွန်မ မကြိုက်ပါဘူး။ ရှင့်လည်းပဲ ရှင့်ကိုယ်ကို ရှင်ပြန်ပြီး ရှက်သင့်ပါတယ် \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူငယ်မကလေးက ခေါင်းကလေးတခါခါဖြင့် ပြန်၍ပက်လိုက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော်ကြောင့် မတော်တဆဖြစ်ရတာပါ ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော် ဟာ အိမ်ကြီးအိမ်ကောင်းတွေမှာ နေခဲ့ဖူးတဲ့လူတစ်ယောက်ပါ။ ဒီလို အနှောင့်အယှက်ပေးတတ်တဲ့လူစား မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန် တော်ကို ဘယ်သူကမဆို အနှောင့်အယှက်ပေးလာမယ်ဆိုရင်တော့...\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လန်ဘတ်ရပ်ကွက်မှ ဆရာက စကားကို အဆုံးမသတ်ရသေးမီ မစ္စတာဂျက အေးဆေးသောလေသံဖြင့် ဝင်၍ ပြောလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ကောင်းပါပြီဗျာ...ကောင်းပါပြီ။ ခင်ဗျားကိုလည်း ကျုပ်က မျက်နှာစုတ်ပြဲသွားအောင် မလုပ်လိုပါဘူး။ နောက် ဒီကိုလာရင်သာခင်ဗျားရဲ့ အပြုအမူကို ဆင်ခြင်ပါလို့ ပြောချင်တယ်။ ကိုင်း ... ခင်ဗျာ ဘာသောက်မလဲ ပြောစမ်းပါ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မစ္စတာဂျက မျက်နှာစိမ်းဧည့်သည်အား အရက်သောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မဟုတ်သေးပါဘူး၊ ဒီအတွက် ကျွန်တော်က ဒဏ်ခံရမှာပါ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကိုတွန်းမိတာ ဝမ်းနည်းပါတယ်။ တမင်သက်သက် လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျား ဒီလောက်စိတ်တိုတာ တော့ ကျွန်တော် မကြိုက်ဘူးဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \" ဒီအကြောင်းကို နောက်ထပ် မပြောကြပါနဲ့ဗျာ၊ ဒီအရက် အတွက်တော့ ကျွန်တော်ပေးပါရစေ။ ကဲ...လာဗျာ၊ လူရှင်းတဲ့နေရာ မှာ သွားထိုင်ရအောင် ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မစ္စတာက ဝီစကီများကို ထပ်၍မှာယူလိုက်ပြီး လန်ဘတ် ရပ်ကွက်မှလူအား လူရှင်းရာအခန်းထောင့် စားပွဲတစ်နေရာသို့ ခေါ်ယူ သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \"ခင်ဗျားလုပ်တာ ဟန်အကျသားပဲ။ တော်တော်လေး ပီပီရီရီ ရှိတယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခန်းထောင့်စားပွဲတွင် ထိုင်မိလျှင် ထိုင်ချင်း မစ္စတာက ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဒီနေရာမှာ ဘေးအန္တရာယ်ရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် မထင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သိပ်ပြီး စိတ်ချထားလို့လည်း မဖြစ်ဘူးပေါ့ဗျာ။ ကဲ...ဒါ ထက် ဟိုကိစ္စ ဘယ်လိုလဲ ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူတူပါဝင်လုပ်ကိုင်ဖို့ စိတ်ဆုံးဖြတ်ပြီးပလား...မစ္စတာဂျာ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လ ဟုတ်ကဲ့...ကျွန်တော်ဆုံးဖြတ်ပြီးပါပြီ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မစ္စတာရောဂျာဟု အခေါ်ခံရသော လန်ဘတ်မှလူက စိတ်မလုံ သလို နောက်သို့ပြန်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော့်အတွက် ဘာမှ ဘေးအန္တရာယ်မရှိဘဲနဲ့ အားလုံး နေရာတကျဖြစ်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့နဲ့ အတူတူ ပါဝင်ဆောင်ရွက်ပါ့မယ်။ ခင်ဗျားတို့ကို သတင်းပေးဖို့တော့ ဝန်မလေး ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ရမယ့် အလုပ်မျိုးဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် တာဝန်မယူနိုင်ဘူး၊ ခင်ဗျားနားလည်ပါတယ်နော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခင်ဗျားက လုပ်ချင်ပါတယ်ဆိုရင်တောင်မှ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ပါ ဘူး၊ သူ့လုပ်ငန်းထဲမှာ ကျွမ်းကျင်ပြီးသားသူကိုမှ နံပါတ်(၁)က တာဝန်ပေးတာပါ။ ခင်ဗျားတာဝန်က ဘယ်ပစ္စည်းတွေ ဘယ်နေရာမှာ ရှိတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ယူရင် ရမယ်ဆိုတာသာ ပြောဖို့ပါပဲ။ ကျန်တဲ့ လက်တွေ့လုပ်ငန်းကျတော့ အသင်းက တာဝန်ယူပါတယ်။ ဒီအသင်း ဟာ စနစ်တကျဖွဲ့စည်းထားတဲ့ အသင်းဖြစ်တယ်။ ဒီအသင်းကို ဘယ်သူက ဦးဆောင်ပြီးလုပ်နေတယ်၊ ဘယ်သူတွေ ပါဝင်တယ် ဆိုတာကို ခင်ဗျားသိရမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျားက မသိသလို အခြား အသင်းသားတွေကလည်း ခင်ဗျားကို သိမှာမဟုတ်ပါဘူး။ နံပါတ်(၁) တစ်ယောက်ပဲ ခင်ဗျားကိုသိမှာပဲ။ သူကတော့ အသင်းသားတိုင်းကို သိတာ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဖြင့် ခင်ဗျားကိုရော သိသလား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရောဂျာက မစ္စတာအား မေးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “သိတာပေါ့ မသိဘဲနေမလား။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်ကို တခြား ခရိုင်တစ်ခုကို ပြေပစ်လိမ့်မယ်။ ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ တွေ့ဆုံပြီးကြရင် နောက်ထပ်တွေ့ဆုံကြရမယ် မဟုတ်ဘူး။ အရပ်ရပ်ဆိုင်ရာ အစည်းအဝေးမှာပဲ တွေ့နိုင်ခွင့်ရှိတော့မယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီစည်းဝေးပွဲကျတော့လည်း အားလုံးလူ မျက်နှာဖုံးစွပ် ထားရလို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိနိုင်ကြမှာမဟုတ်ဘူး” “ကဲ..ဆက်ပြီးပြောစမ်းပါဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရောဂျာက စိတ်ပါဝင်စားလာဟန်ဖြင့် တိုက်တွန်းလိုက်၏။ “လုပ်ငန်းစဉ်ကတော့ ပထမ၊ ခင်ဗျားကို နံပါတ်(၁)ဆီ ခေါ် သွားမယ်။ သူက ခင်ဗျားကိုကြည့်မယ် ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားက သူ့ကို မြင်ရမှာမဟုတ်ဘူး။ သူက ခင်ဗျားကို သင့်လျော်တယ်ထင်ရင် အသင်း ဝင်အဖြစ် လက်ခံပြီး ဘယ်နေရာမှာသတင်းပို့ရမယ်ဆိုတာ ပြောပြ လိမ့်မယ်။ ဆယ့်လေးရက်တစ်ကြိမ် အုပ်စုလိုက်စည်းဝေးပွဲပြုလုပ်ပြီး သုံးလတစ်ကြိမ် သင်းလုံးကျွတ်စည်းဝေးပွဲကြီးမှာ အသင်းသား တစ်ယောက်စီကို နံပါတ်စဉ်အလိုက်ခေါ်ပြီး သူရသင့်တဲ့ဝေစုကို ပေးလိုက် တာပါပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ကဲ...ကောင်းပါပြီ၊ အသင်းသားနှစ်ယောက်ကို လုပ်ငန်းတစ်ခု တည်းမှာ တာဝန်ပေးရင် သူတို့နှစ်ယောက် မသိကြတော့ဘူးလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နေ့ဘက်မှာလုပ်ရမယ့်လုပ်ငန်းဆိုရင်တော့ သူတို့နှစ်ယောက် လုံးကို ရုပ်ဖျက်ထားမှာဖြစ်လို့ သူတို့အဖေတွေတောင် မှတ်မိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် လုပ်ရမယ့်လုပ်ငန်းက အများအားဖြင့် ည၌ အချိန်မှာ လုပ်ရတ... တယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ကျွန်တော်နားလည်ပါပြီ။ ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော့်နောက်ကို နောက်ယောင်ခံလိုက်လို့ အိမ်ကိုသိသွားပြီး ပုလိပ် လက် အပ်လိုက်ရင် ဘယ့်နှယ်လုပ်မလဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဒါမျိုးတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး စိတ်ချပါ၊ ဒီလိုဆန်းကျယ်တဲ့စိတ်ကူးမျိုး ရှိတဲ့လူတော့ ပုလိပ်ကို သတင်းမပေးနိုင်ခင် မြစ်ထဲမှာ ပုစွန်စမ်း နေရမယ်ဆိုတာ စိတ်ချပါ။ နံပါတ်(၁)က အသင်းဝင်တိုင်းကို သိထား တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားယုံကြည်စေချင်တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ အိုး .. ဒါဖြင့် နံပါတ်(၁)က ဘယ်သူလဲ\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \" နံပါတ်(၁) ဘယ်သူဆိုတာသိရရင် ဘယ်လောက်ပဲကုန်ကုန် ပုံပေးမယ့်လူတွေ အများကြီးရှိနေတယ်\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဒါဖြင့် နံပါတ်(၁)ကို ဘယ်သူမှ မသိဘူးဆိုပါတော့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်သူမှ မသိဘူး၊ နံပါတ်(၁)ကတော့ အတော်အံ့သြစရာ ကောင်းတဲ့လူပဲ။ သူ့အမူအရာနဲ့ လုပ်ကိုင်ပုံကိုကြည့်ပြီး ဒီလူဟာ ဂုဏ်သရေရှိ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ပြောနိုင် ပါတယ်။ ဒီလူမှာ ဦးခေါင်းတစ်လုံးတည်းပေမယ့် မျက်စိက အများ ကြီးရှိတယ်လို့ဆိုတာ ခင်ဗျားသိထားစေချင်တယ်။ သူ့လက်တံဟာ လည်း အင်္ဂလန်ကနေပြီး သြစတြေးလျအထိ” ရှည်တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား မှတ် ထားစေချင်တယ်။ သူ့ အကြောင်းကို နံပါတ်(၂)ကလွဲပြီး အခြား ဘယ်သူမှ သိနိုင်မယ်မထင်ဘူး။ ကျွန်တော်ဖြင့် ဒီအမျိုးသမီး တောင်မှ နံပါတ်(၁)အကြောင်း စုံလင်အောင် သိမှသိပါ့မလားလို့ သံသယဖြစ်မိတယ်\" \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါဖြင့် အသင်းထဲမှာ အမျိုးသမီးတွေလည်း ပါဝင်နေသပေါ့ ဟုတ်လား\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မစ္စတာရောဂျာက အံ့သြသွားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43745458946197,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_5f9ae108-1142-493e-8afb-f311a88fb8c7.jpg?v=1730281261"},{"product_id":"တက္ကသိုလ်နန္ဒမိတ်-ဦးလည်မသုန်","title":"ဦးလည်မသုန်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e[\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e]\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချိန်ကာလ ၁၉၄၀ ပြည့်နှစ်ဝန်းကျင်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာ့နိုင်ငံရေးအခြေအနေတွင် ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေး လှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ်။ | ကမ္ဘာသူ ကမ္ဘာသားတွေ မျက်စိဖွင့် နားစွင့်နေကြရသည်။ နိုင်ငံရေး၊ စစ်ရေးသတင်းများကို မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့် အကဲခတ်နေကြရသည်။ အထူးသဖြင့် ဥရောပတိုက်တစ်ဝန်းက ပြည်သူပြည်သားတွေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နိုင်ငံ့ခေါင်းဆောင်များ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အဆက်အသွယ်မပြတ်ကြ။ အရေး ကြီးလျှင် ကြီးသလို သတင်းပို့ကြသည်။ သတင်းဖလှယ်ကြသည်။ အယူအဆ ချင်း၊ သဘောထားချင်း ဖလှယ်ကြသည်။ သူတို့အားလုံး ကမ္ဘာ့နိုင်ငံရေးစင်မြင့် ပေါ်သို့ တက်လာသူတစ်ဦးကို မျက်စိဒေါက်ထောက်ကြည့်နေကြသည်။ စိုးရိမ် တကြီး အကဲခတ်နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသူကား ဂျာမနီပြည်၏ အာဏာရှင် ဟစ်တလာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူက အိမ်နီးချင်းပိုလန်နိုင်ငံကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက် သိမ်းပိုက် ထားပြီ။ ထိုမျှမကသေး။ အိမ်နီးနားချင်း အခြားနိုင်ငံများကို ကျူးကျော်သိမ်းပိုက်ဖို့ ခြိမ်းခြောက်နေသည်။ ဟစ်တလာဆိုသည့် အာဏာရှင်က နီးနားဝန်းကျင်ရှိ ဥရောပနိုင်ငံများကိုသာမက တစ်ကမ္ဘာလုံးကိုပင် သိမ်းပိုက်အုပ်စိုးဖို့ အကြံရှိသူ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နာဇီအာဏာရှင်ဟစ်တလာ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အနီးကပ်ခံနေရသည့် နိုင်ငံများထဲတွင် အင်္ဂလန်နိုင်ငံလည်း ပါသည်။ ဟစ်တလာ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖက်ပြိုင်အန်တုနေသော်လည်း တကယ်တမ်း ပြေးကြည့်တော့ အင်္ဂလန်သည် အဖော်မဲ့၊ တစ်ကိုယ်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ်က အင်္ဂလန်တွင် အာဏာရအုပ်စိုးနေသူမှာ ချိန်ဘာလိန်။ သူက ဟစ်တလာကို စစ်ရေးအရ ဆန့်ကျင်ဖို့ အမေရိကန်၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို စိတ်မဝင်စား။ တုံ့ပြန်မှုမပြု။ ထိုအတောအတွင်း စစ်အင်အားကြီး ဂျာမနီ၏ အန္တ ရာယ်ကို ကြိုတင်သိမြင်နေသည့် စင်စန်ချာချီက ဗြိတိန်အနေဖြင့် ကြိုတင် စစ်ပြင်ထားရမည်ဟု စည်းရုံးသည်။ လှုံ့ဆော်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ချိန်ဘာလီ အယူ မမစ်မျိုး၊ ဟစ်တလာ၏ တောင်းဆို ချက်များထဲက ဇာချို့တစ်ဝက်ကို လိုမလိုက်လျှင် ဟစ်တလာ မကျေနပ်သွား လိမ့်မည်။ သို့ဆိုလျှင် ဟစ်လာက ဗြိတိန်ကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်မည် မဟုတ်။ ဟစ်တလာနှင့် ရန်ပြန်ဖြစ်နေလျှင် တော်ပြီဟု သဘောထားနေသူ ချိန်ဘာလိန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချိန်ဘာလိန်အုပ်စုက အာဏာရနေသည်။ | Pမနီမာရှင် ဟစ်တလာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးသို့ ပေးလာနိုင်မည့် အန္တ ရာယ်ကို များချီက ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ကာ စစ်အတွက် လက်နက်ပြင် အာရမည်ဟု သတိပေးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ သတီပေးခဲ့ခြင်းကိုပင် ချိန်ဘာလိန်အုပ်စုက ချာချီအား စစ်ဝါဒီ၊ စစ်ဘီလူးဟု တံဆိပ်တပ်လျက် ဝိုင်းပယ်ထားခဲ့ခြင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချာချီအဖြစ်က နိုင်ငံရေးနူ နာသည်။ ချာချီ အနားသို့ ကပ်မည့်သူ မရှိသလောက်။ သို့သော် တစ်ယောက်တော့ ရှိသေးသည်။ ထိုတစ်ယောက်က ဦးလည်မသုန်။ ဦးလည်မသုန်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော ရဲဘော်က ဗိုလ်မှူးကြီး ဘင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချာချီသည် ဦးလည်မသုန်နှင့်တိုင်ပင်ကာ အထူးလျှို့ဝှက်ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့ ၁ ဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းထားခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နန်းရင်းဝန်ကြီး ချိန်ဘာလိန် မသိအောင် တစ်ဖက်မှ လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှား နေရပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် ရန်သူဖြစ်လာမည့် ဂျာမနီ နာဇီတို့ မရိပ်မိအောင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချာချီနှင့် ချာချီ ဘက်တော်သားတို့အဖြစ်က ဆူးနှစ်ဖက်အကြား သီးရသည့် ဘူးသီးလို။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရူဘင်က ဘုရင့်အမြောက်တပ် ဗိုလ်မှူးကြီး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘင်သည် အရပ်ဝတ်အရပ်စားကို စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးအသွင် ဝတ်ဆင်ကာ ပိုလန်နိုင်ငံ၌ လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှန်တော့ ဂျဘင်က နန်းရင်းဝန်ကြီး ချိန်ကိုယ်တိုင် လျှို့ဝှက်စွာ ခန့်ထားခဲ့သည့် စစ်ထောက်လှမ်းရေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျဘင်အား ဦးလည်မသုန် စည်းရုံးသိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့သည်။ သို့ဖြစ်၍လည်း ဘင်က ပိုလန်တွင် စက်မှုစီးပွားရေးသမားအဖြစ် လှုပ်ရှားနေနိုင်ခြင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချက်နယ်စပ်နှင့် ပိုလန်နိုင်ငံအနီးတွင် တည်ဆောက်ထားသည့် စက်ရုံများမှ ထုတ်လုပ်သည့် စကားဝှက်စက်များကို ဂျာမန်နယ်စပ်ရှိ ဂျာမန်အက်စ်အက်စ် တပ်များသို့ ပို့ပေးနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆက်သွယ်ရေး လျင်\" “ထိုးစစ်က လျှပ်ပြက်သလို မြန်စေ” “အောင်ပွဲက မလို့\" ဤကား ဟစ်တလာ့ညွှန်ကြားချက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤညွှန်ကြားချက် ၂ ရပ်တွင် ပထမညွှန်ကြားချက်ကို လက်တွေ့အားဖြင့် အထိရောက်ဆုံးဖြစ်အောင် ဆောင်ရွက်နေသူကား ဟစ်တလာ အက်စ်အက်စ် ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့မှ ဗိုလ်ချုပ်ဟေဒရစ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟေဒရစ် ဦးစီးသည့် စကားဝှက်စက်ရုံများမှ ထုတ်လုပ်သည့် စကားဝှက် စက်များကို ဟေဒရစ် စကားဝှက်စက်ဟု နာမည်ပေးထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျဘင်က ဟေဒ ရစ်စကားဝှက်စက်ကို ခိုးထုတ်ရန် ၂ နည်း၊ ၂ လမ်း ကြံသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပထမနည်းက ပိုလန်နိုင်ငံ ဝါဆောမြို့တော်မှပင် ခိုးထုတ်ရန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒုတိယနည်းက ပိုလန်ရှိ နာဇီဆန့်ကျင်ရေး မြေအောက်တော်လှန်ရေးသမား အချို့နှင့် ပေါင်းကာ ချက်နယ်စပ်နှင့် ပိုလန်နိုင်ငံအနီးရှိ စကားဝှက်စက်ရုံမှ ပုံမှားရိုက်ယူရန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျာမန်နယ်စပ်တွင် ချထားသည့် ကင်းတပ်စခန်းများသို့ ဟေဒရစ်စကား ဝှက်စက်များကို ဂျာမန် အက်စ်အက်စ်အဖွဲ့ဝင်များက ဖြန့်ဖြူးပေးနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စကားဝှက်စက်များကို သာမန်ပစ္စည်း ၁ ခုဟု ထင်ရလေအောင် အများ ကိုင်ဆောင်နေကျ သားရေအိတ်များတွင် ထည့်၍ ပို့ပေးနေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝါဆောမြို့ တော် အရစ္စတောလ်ဟိုတယ် ဝန်စည်စလယ်များထားသည့် အခန်းဝယ် သည်လိုမရီးဆောင်သားရေအိတ်များက စုပုံနေတတ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျဘင်က ထိုသားရေအိတ်များအနက် အိတ် ၁ လုံးတွင် စကားဝှက်စက် ထည့်သွင်းထားကြောင်း၊ မကွေ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဝါဆောတွင် တာဝန်ချထားခြင်း ခံရသော ဒင်နစ္စတန် လျှို့ဝှက်သတင်း ပို့လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒင်နကန်က မကမ္ဘာစစ်ကြီးအတွင်း ဘုရင့်ရေတပ်မတော် ထောက် လှမ်းရေး နှစ် မပြီး၊တွင် ဂျာမန်ဘာသာစာပေပါမောက္ခ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်ဖြစ်ခါနီးတွင် ဦးလည်မသုန်နှင့် ပြန်ဆိုမိကြကာ လျှို့ဝှက် ထောက်လှမ်းရေး ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပင်နစ္စတန်ကလည်း ဦးလည်မသုန်လိုပင် စကော့လူမျိုး။ ယခုအချိန်၌ အသက် ၅၀ ရှိနေပြီ။ ဒင်နရူးန်) မ»» ရစ်စက်စက် အည့်ထားသည့် သားရေအိတ်နှင့် ကပ်ထားသည့် လေဘယ်၊ ပွန်းရိနေသည့်နေရာမှအစ တစ်ပုံစံတည်းတူသော အိတ်ကို ဘရစ္စတောလ်ဟိုတယ်သို့ ယူလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူလစ်သည့်အချိန်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒင်နစ္စတန်က မိမိသားရေအိတ်ကို စတိုခန်းထဲမှ ထုတ်ယူသလိုလိုနှင့် စကားဝှက်စက်ပါသည့် သားရေအိတ်ကို ဆွဲယူကာ ဟိုတယ်အတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟိုတယ်ရှေ့တွင် ကားတစ်စီးက အသင့်စောင့်လျက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒင်နစ္စတန်က ဘရစ္စတောလ်ဟိုတယ် စတိုခန်းမှ ဟေဒ ရစ်စကားဝှက် စက်ကို လန်ဒန်အရောက် ခိုးထုတ်နေစဉ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချက်နယ်စပ်နှင့် ပိုလန်နိုင်ငံအနီးရှိ ဘေးဒရစ်စကားဝှက်စက်ရုံမှ စကားဝှက် စက်တစ်လုံးကို တင်၍ မောင်းထွက်လာသည့် ဂျာမန်စစ်ထရပ်ကား ၁ စီး ကလည်း ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိုက်ခိုက်သူများက ပိုလန်မျိုးချစ်မြေအောက်တော်လှန်ရေးသမား ၆ ယောက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရပြီး၊ မီးလောင်သွားသည့် ထရပ်ကားနေရာတွင် စကားဝှက် စက်၌ တပ်ဆင်ထားလေ့ရှိသည့် ကျိုင်၊ စပရင်တာ စသည့် စက်ကိရိယာ အစိတ်အပိုင်းများကို ကားမီးလောင်နေစဉ် ပစ်ချထားခဲ့ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးလည်မသုန် ဦးစီးသော အထူးလျှို့ဝှက်ထောက်လှမ်းရေးများက လျှို့ဝှက် ဌာနချုပ် ဖွင့်ထားသည့် ဘလက်မဲ့လေ ဥယျာဉ်တွင်းရှိ အဆောက်အအုံထဲမှ ဟေဒ ရစ်စကားဝှက်စကီးကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို စမ်းကြည့်နိုင်ကြပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟစ်တလာက သူ့ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများသို့ပေးသည့် အမိန့်များ၊ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး များက ဟစ်တလာထံ ပြန်ပို့သည့် သတင်းများ၊ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများက လက် အောက် တပ်မှူးများထံပို့သည့် အမိန့်ညွှန်ကြားချက်များ၊ လက်အောက်တပ်မှူး များက ပြန်ပို့သည့်သတင်းများကို ဘေဒရစ်စကားဝှက်စက်ကို အသုံးချ၍ သီလာ နိုင်ကြပေတော့မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကြီးဖြင့် -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စကားဝှက်စက်က ခရီးဆောင်လက်နှိပ်စက်ပုံစံ။ လက်နှိပ်စက်မှာလိုပင် ခလုတ်ခုံများ တပ်ဆင်လျက်။ ဤခလုတ်ခုံများကို လျှပ်စစ်ဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။ ခလုတ်ခုံတွင်တပ်ဆင်ထားသည့် ခလုတ်ကလေးများကို လျှပ်စစ်နည်းဖြင့် လိုချင်သလို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရိုးရိုးလက်နှိပ်စက်နှင့် စကားဝှက်စက် ထူးခြားချက်မှာ ရိုးရိုးလက်နှိပ်စက် တွင် “အေ”ဆိုသော ခလုတ်ကလေးကို ရိုက်လိုက်လျှင် စာရွက်ပေါ်၌ “အေ” အက္ခရာပင် ပေါ်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စကားဝှက်စက်ကမူ ဤသို့မဟုတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေ”ဟုရေးထားသည့် ခလုတ်ကလေးကို နှိပ်လိုက်လျှင် '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဇက်”ဟု စာရွက် တွင် ပေါ်လာသည်။\u003c\/span\u003e '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဇက်\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကို နှိပ်လိုက်လျှင်\u003c\/span\u003e '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအေ\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာလုံး ပေါ်လာသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ရာတွင် ခလုတ်ခုံနှင့် ခလုတ်ကလေးများကို စနစ်တကျ စီစဉ်ပြင်ဆင် နိုင်မှသာ ဂျာမန်တပ်စခန်းအချင်းချင်း ပေးပို့သည့်သတင်းများကို ဖမ်းယူရရှိ နိုင်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စနစ်တကျ မစီစဉ်တတ်လျှင် အက္ခရာများကို ဖမ်းယူရရှိသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်ဖော်၍ မရနိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ဖြစ်ရာ ဟေဒရစ်စကားဝှက်စက်ကို အသုံးပြုနည်း လမ်းညွှန်စာအုပ် နတ်ဘွတ်ခ်ကို ရရှိရန် လိုလာပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးလည်မသုန်ထံသို့ ဟေဒရစ်စကားဝှက်စက် ရောက်လာပြီးနောက်တစ်ပတ်အကြာတွင် ဟစ်တလာ ဂျာမန်တပ်များက ပိုလန်နိုင်ငံကို ဝင်တိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၃၉ ခု၊ စက်တင်ဘာလ ၁ ရက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟစ်တလာ၊ဂျာမန်တပ်များက ပိုလန်ကို ဝင်မတိုက်မီ ၆ ရက်အလိုတွင် ဗြိတိန်နိုင်ငံ ချိန်အားလိန်အစိုးရက ပိုလန်နိုင်ငံနှင့် မဟာမိတ်စာချုပ်တစ်ရပ် ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၃၉ ခု၊ စက်တင်ဘာလ ၁ ရက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟစ်တလာဂျာမန်တပ်များက ပိုလန်ကို ဝင်မတိုက်မီ ၆ ရက်အလိုတွင် ဗြိတိန်နိုင်ငံ ချိန်ဘာလိန်အစိုးရက ပိုလန်နိုင်ငံနှင့် မဟာမိတ်စာချုပ်တစ်ရပ် ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၃၉ ခု၊ ဩဂုတ်လ ၂၅ ရက်နေ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ယောက်ယောက်က တစ်နိုင်နိုင်ငံကို ဝင်တိုက်လာလျှင် စစ်ရေးဖြင့် ကူညီကြစတမ်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၆ ရက်အကြာတွင် ဟစ်တလာတပ်များက ပိုလန်ကို ဝင်တိုက်လာပြီ။ ချိန်ဘာလိန်အဖို့ အခက်ကြုံလာရတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟစ်တလာအား အလိုလိုက် အကြိုက်ကိုပေးကာ ချော့ပေါင်းနေခဲ့သည့် ချိန်ဘာလိန်အဖို့ လုပ်စရာ တစ်ခုသာကျန်တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟစ်တလာဂျာမနီကို စစ်ကြေညာခြင်း ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၃၉ ခု၊ စက်တင်ဘာလ ၃ ရက်နေ့တွင် ဗြိတိန်၊ ပြင်သစ်နိုင်ငံကပါ ဟစ်တလာဂျာမနီကို စစ်ကြေညာလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေ့တွင်ပင် ချိန်ဘာလိန်အစိုးရက နိုင်ငံရေးနနာသည်ကြီး ချာချီအား ဘုရင့်ရေတပ်မတော် ပထမတန်း စစ်ဦးစီးချုပ်ရာထူးတွင် ခန့်အပ်ခဲ့ရတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပထမကမ္ဘာစစ်ကြီး ဖြစ်သွားလာတော့မည့် ၁၉၁၁ ခုနှစ်၌ ဘုရင့် ရေ တပ်မတော် ပထမတန်း စစ်ဦးစီးချုပ်ရာထူးကို ခန့်အပ်ခြင်းခံခဲ့ရသော..,\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝင်စတန်ချာချီက ၂၈ နှစ်အကြာတွင်မှ တပ်မတော်စစ်ဦးစီးချုပ်ရာထူးကို ပြန်၍ရလာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးလည်မသုန်တို့လူစုအဖို့ အသက်ရှုမင်းသလိုလို၊ သို့သော် ဟစ်တလာလက်ဦးနေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ဦးမှုက မနိုင်းလာအောင် အကိုင်းအဏာဂျာနေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပိုလန်ကို ဟစ်တလာ) ဇင်ကိုက်ရာတွင် မစ်ဇာလာသုံးသည့် ပရိယာယ် ကိုလည်း ကြည့်ပါဦး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မလောင်သွင်းအကျဉ်းချထားသည့် အမျိုးသားများထဲမှ သန်သန်စွမ်းစွမ်း ရှိနေသူ ( ၁၁ )ယောက်ကို ရွေးထုတ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ထိပ် ခြေထိပ်ခတ်ကာ ဂျာမန်-ပိုလန်နယ်စပ်သို့ အလုံပိတ်ထားသည့် စစ်ထရပ်ကားများဖြင့် ခေါ်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျာမန်-ပိုလန်နယ်စပ်ရှိ ဂျာမန်စစ်တပ် ဆက်သွယ်ရေးစခန်းသို့ ရောက်သော အခါ ဂျူး ၁၁ ယောက်အား ပိုလန်စစ်ဝတ်စုံများ ဝတ်ပေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်ထဲတွင် ပိုလန်စစ်တပ်သားများ ကိုင်ဆောင်နေကျ ရိုင်ဖယ်။ ရိုင်ဖယ်ခလုတ်ထဲတွင်မူ ဗလာယမ်းတောင့်များ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျူ ၁၁ ယောက်အား စစ်ထရပ်ကားဖြင့် ခေါ်ယူလာခဲ့သူ အက်စ်အက်စ် တပ်မှူးက ဂျူး ၁၁ ယောက်အား ဂျာမန်ဆက်သွယ်ရေးစခန်း ပတ်လည်တွင် နေရာယူခိုင်းလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျူး ၁၁ ယောက် နောက်ကျောတွင် အက်စ်အက်စ်တပ်သား ၁ ယောက်စီ၊ မောင်းအသင့်တင်ကာ လှံစွပ်တပ်ထားသည့် ဂျာမန်ရိုင်ဖယ်များက ဂျူး ၁၁ ယောက်၏ နောက်ကျောကို ခပ်ဖီဖီကလေး ထောက်လျက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တပ်မှူးက ပစ်မိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သေနတ်သံများ ပေါ် ထွက်လာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချိန်က ည ၂ နာရီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျူး ၁၁ ယောက်က နောက်ဘက်ရှိ အက်စ်အက်စ်တပ်သား ၁၁ ယောက် ၏ လက်ချက်ဖြင့် လဲပြိုသွားကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သည်တော့မှ အက်စ်အက်စ်တပ်သားများက ဂျူ ၁၁ ယောက်၏ ရင်ကို ကျည်ဆန်များ ထပ်သွင်းပေးလိုက်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပိုလန်စစ်တပ်က ဂျာမန်ပိုင်နက်အတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာကာ ဂျာမန်ဆက်သွယ်ရေးစခန်းကို လာရောက်တိုက်ခိုက်သောကြောင့် ဂျာမန်တပ်များက ခုခံရေးစစ်ကို ဆင်နွှဲရပါသည်ဟု ဟစ်တလာက ကြေညာလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြေညာသည့်အချိန်က နောက်တစ်နေ့ နံနက် ၈ နာရီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအချိန်၌ ဂျာမန်တပ်များက ပိုလန်နိုင်ငံထဲသို့ အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက် နေကြလေပြီ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟစ်တလာသည် ဤနည်း၊ ဤပုံစံ၊ ဤပရိယာယ်ကို ရေလဲအမျိုးမျိုးဖြင့် သုံးကာ..,\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရိုင်းလန်၊ ဩစတေးယား ၊ ချက်ဆူဒီတန်လန်း၊ ဂရိတ် တို့ကို တစ်စတစ်စ ဝါးပြီးခဲ့လေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ခုတော့ ပိုလန်အလှည့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၃၉ ခု၊ စက်လောင်လာလ ၁ ရက်နေ့တွင် ဟစ်တလာဂျာမန်တပ်များက ပိုလန်ကို အလုံးအရင်း ဖြင့် ဝင်တိုက်လာတော့မှ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗြိတိန်နိုင်ငံ ချိန်ဘာလိန်အစိုးရက သြဂုတ်လ ၃ ရက်နေ့၌ ဟစ်တလာ ဂျာမန်နိုင်ငံ စစ်ကြေညာခဲ့တော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေ့တွင်ပင် နိုင်ငံရေးနူနာသည်ကြီးအဖြစ် စွန့်ပယ်ထားခဲ့သော ဝင်စတန် ချာချီအား ဘုရင့် ရေတပ်မတော် ပထမတန်းစစ်ဦးစီးချုပ် တာဝန်ကို ပေးအပ် ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပထမကမ္ဘာစစ်ကြီးအတွင်း ပထမတန်းစစ်ဦးစီးချုပ် ဖြစ်လာခဲ့သော ဝင်စတန်ချာချီက ခုမှ နေရာမှန်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                    “      ဝင်စတန် ပြန်လာပြီ       ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသတင်းက ဗြိတိသျှ ကြည်း၊ ရေ၊ လေ တပ်မတော်အတွင်းသို့ ခဏချင်း ပြန့်သွားသည်။ | ဟစ်တလာရန်စွယ်ကို အရင်းမှဖိပစ်လိုက်ချင်သူများနှင့် ဦးလည်မသုန်တို့ လူစုက လက်ခမောင်း တဖြောင်းဖြောင်းမြည်အောင် ခတ်လိုက်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ရန်သူက လက်နေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လိုက်၍မမီ တိုက်၍မနိုင်လောက်အောင် လက်ဦးနေပြီ။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":43748105748629,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_14a22d10-2032-4a25-a4a2-1c44f655a5dd.jpg?v=1730281269"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%80%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%9c%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%92%e1%80%99%e1%80%ad%e1%80%90%e1%80%ba.oembed?page=2","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}