{"title":"ဇောဂျီ","description":null,"products":[{"product_id":"ဇောဂျီ-မင်းသု၀ဏ်-စာပေလောက","title":"စာပေလောက","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြစေတီကျောက်စာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဇော်ဂျီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာစာပေသမိုင်းတွင် မြန်မာစာပေအကြောင်းကို ပုဂံခေတ်၊ ပင်းယခေတ်၊ အင်းဝခေတ်၊ တောင်ငူခေတ်၊ ညောင်ရမ်းခေတ်၊ အလောင်း ဘုရားခေတ်ဟူ၍ ခေတ်ခြောက်ခေတ်ခွဲကာ ရေးကြလေသည်။ ပုဂံခေတ် သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းရှစ်ရာကျော်လောက်က ထွန်းကားခဲ့သောခေတ် ဖြစ်၍ မြစေတီကျောက်စာသည် ထိုပုဂံခေတ်က ရေးထိုးခဲ့သောစာဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုဂံပြည် ကောင်းစားစဉ်က ပုဂံပြည်တွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၉၉၉၉၉၉၉၉၉ ရှိလေဟန်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကိုးကိုးတန် ပုဂံ အိမ်ခြေပေါင်း” ဟူ၍လည်းကောင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရပ်ကွက်တိုင်းတွင် လောကဝတ်၊ ဓမ္မဝတ်၊ ရာဇဝတ်ရေးကိစ္စများ အတွက် တီးခတ်နှိုးဆော်အပ်သော မောင်းတစ်လုံးစီထားရှိသဖြင့် ရပ်ကွက် ပေါင်း ၃၃၃၃ ရှိလေဟန်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ညိုညိုညံညံ ပုဂံသည့်မောင်း” ဟူ၍လည်းကောင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုဂံတစ်ခွင်တစ်ပြင်တွင် စေတီဂူဘုရားပေါင်း ၄၄၄၆၇၃၃ ဆူ ရှိ လေဟန်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“လှည်းဝင်ရိုးသံ တညံညံ ပုဂံဘုရားပေါင်း” ဟူ၍ လည်း ကောင်း စကားအစဉ်အလာရှိလေသည်။ ထိုစကားတို့သည် ပုဂံပြည်၏ဂုဏ်ကို အံ့ဖွယ်သူရဲ ဖြစ်လောက်အောင် မြှောက်ပင့် ဖွဲ့ဆိုထားသော ပုဂံပြည် ဘွဲ့စကားများဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ရှေးခေတ်ပုဂံပြည် အကယ်ပင် ကြီးကျယ် ခဲ့သည်။ ကျက်သရေရှိခဲ့သည်ဟူသော အချက်သည်လည်း အမှန်ပင်ဖြစ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယခုအခါ ဧရာဝတီမြစ်အရှေ့ဘက်ကမ်းရှိ ပုဂံမြို့ဟောင်းတစ်ဝိုက် တွင် လက်ညှိုးထိုးမလွဲ များပြားစွာ ကြွင်းကျန်နေသေးသော စေတီဂူဘုရား များကို ဖူးမြင်နိုင်သည်။ ထိုစေတီဂူဘုရားများသည် ပုဂံပြည် ကြီးကျယ်ခဲ့ ပုံကို သက်သေခံလျက် နေလေသည်။ တစ်ဖန် ထိုစေတီဂူဘုရားများတွင် ဆန်းကြယ်သော စုလစ်မွန်မွန်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ခြူးပန်းခြူးနွယ်ရုပ်လုံး ရုပ်တု အစရှိသော အပြောက်အမွမ်းတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဆန်းကြယ်သော ပန်းချီဆေးရေးတို့ကိုလည်းကောင်း မြင်နိုင်သေးသည်။ ထိုဆန်းကြယ်သော အဆင်တန်ဆာတို့သည် ပုဂံပြည် ကျက်သရေရှိခဲ့ပုံကို သက်သေခံလျက် နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုမျှများပြား၍ ထိုမျှဆန်းကြယ်သော စေတီဂူဘုရားများနှင့်အတူ ကျောက်စာများကိုလည်း မြင်နိုင်သေးသည်။ ရှေးပုဂံကုသိုလ်ရှင်တို့သည် ဘုရားတည်ခြင်း၊ ကျောင်းဆောက်ခြင်းစသော ကုသိုလ်ကောင်းမှုကို ပြုပြီး သောအခါ အလှူပစ္စည်းနှင့်တကွ ဆုတောင်းစာ၊ ကျိန်စာတို့ကို ကျောက်တိုင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျောက်ပြားများပေါ်တွင် မှတ်တမ်းတင်တတ်ကြသည်။ ကျောက်စာများ သည် ထိုမှတ်တမ်းများပေတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ဖန် အချို့ အချို့သော ကုသိုလ်ရှင်များသည် လှူဒါန်းသော အကြောင်းရင်းအဖြစ်အပျက်တို့ကိုပါ ထည့်သွင်းတတ်ကြသည်။ မြစေတီ ကျောက်စာသည် ထိုကဲ့သို့သော မှတ်တမ်းပေတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြစေတီကျောက်စာကို ကျန်စစ်သားမင်း လွန်တော်မူသော နှစ်၌ သော်လည်းကောင်း၊ နောက်တစ်နှစ်ဖြစ်သော မြန်မာသက္ကရာဇ် ၄၇၅ ခုနှစ်၌ သော်လည်းကောင်း ရေးထိုးသည်ဟုယူဆကြသည်။ မြစေတီကျောက်စာ တိုင်၌ မျက်နှာလေးဖက်ရှိရာ မျက်နှာတစ်ဖက်တွင် တစ်ဘာသာစီဖြင့်ရေးထားသည်။ ဘာသာများကား ပါဠိ၊မွန်၊ပျူ၊ မြန်မာ ဘာသာတို့ဖြစ်သည်။ အက္ခရာများ၏ပုံမှာ အဝိုင်းမဟုတ်၊ မန်ကျည်းစေ့ပုံဖြစ်သည်။ မြစေတီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျောက်စာဟုခေါ်ရခြင်းအကြောင်းမှာ ထိုကျောက်စာတိုင်ကို ပုဂံမြို့တောင်ဘက် မြင်းကပါရွာရှိ မြစေတီဘုရားအနီး၌တွေ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာဇကုမာရ်သည် မြစေတီကျောက်စာကို ထိုးခဲ့သူဖြစ်သည်။ ဇာတိရပ်ရွာမှာ ကြောင်ဖြူ ဖြစ်သည်။ အဖမှာ ကျန်စစ်သားမင်းဖြစ်၍ အမိ မှာ ထိုမင်း၏ မိဖုရား သုံးလောကဦးဆောက်ပန်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနော်ရထာမင်းလက်ထက်၌ ကျန်စစ်သားမင်းသည် အိမ်နိမ့်ဘဝ တွင်ရှိခိုက် မင်းမျက်ခံရသဖြင့် ကြောင်ဖြူအရပ်၌ ပုန်းရှောင်နေရသည်။ သို့ပုန်းရှောင်နေခိုက် မထီးတူမ သမ္ဘူလနှင့်တွေ့၍ သမ္ဘူလတွင် အချစ် အခင်နှင့် အသက်ကို နှံလေသည်။ အနော်ရထာမင်း လွန်တော်မူ၍ စောလူး မင်းနန်းတက်သောအခါ ကျန်စစ်သားသည် ရာဇကုမာရ်ကို ဝမ်းတွင် ပဋိ သန္ဓေရှိလေပြီးဖြစ်သော သမ္ဘူလအား သားယောက်ျားဖွားမြင်သော် ပုဂံသို့လာခဲ့” မှာတော်မူ၍ စောလူးမင်း၌ ခစားလေသည်။ စောလူးမင်း လွန်တော် မူသောအခါ သက္ကရာဇ် ၄၄၆ ခုတွင် ကျန်စစ်သားသည် မင်းအဖြစ်ကို ယူ၍ “သီရိတြိဘ၀နာဒိတျ ဓမ္မရာဇ်ဘွဲ့ကို ခံတော်မူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျန်စစ်သားမင်းဖြစ်ပြီး၍ နှစ်နှစ်မြောက်သောအခါ ရာဇကုမာရ်သည် အမိ သမ္ဘူလနှင့်အတူ မင်းကြီးထံသို့ ရောက်လာသည်။ မင်းကြီး သည် သမ္ဘူလ၏ကျေးဇူးကို အောက်မေ့၍ သမ္ဘူလအား သုံးလောကဦး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆောက်ပန်းအနက်ရှိသော တြိလောက ဝဋသကာဒေဝီဘွဲ့မည် ချည်စေ ပြီးလျှင် မိဖုရားမြှောက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာဇကုမာရ်အဖို့မှာ အရောက်နှောင်းသဖြင့် ဇေယျခေတ္တရာဘွဲ့ကို သာရ၍ ဓညဝတီနှင့် တောင်စဉ်ခုနစ်ခရိုင်ကိုသာ စားရသည်။ မင်းကြီး သည် မြေးတော် အလောင်းစည်သူကို ဘိသိက်သွန်း၍ မင်းမြှောက်တင်ပြီး ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောင်အခါ မယ်တော် အနိစ္စရောက်သည်။ ထို့နောက် သက္ကရာဇ် ၄၇၄ ခုနှစ်တွင် ခမည်းတော် ကျန်စစ်သားမင်းကြီး မမာတော်မူ၍ ထိုနှစ်၌ပင် လွန်တော်မူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာဇကုမာရ်လည်း မြင်းကပါအရပ်တွင် ရွှေဆင်းတုဘုရားကို ဌာ ပနာ၍ ရွှေအထွတ်ရှိသော ဂူဘုရားတစ်ဆူကို တည်သည်။ ထိုဂူဘုရားကိုစောင့်ရှောက်ပူဇော်စိမ့်သောငှာ မိမိ၏ အမွေအနှစ်ဖြစ်သော ကျွန် သုံးရွာ ကိုလည်း လှူသည်။ ထို့နောက် အမိအဖတို့၏ ရှေးဖြစ် ရှေးဟောင်းတို့ကို ပြန်ပြောင်းအောက်မေ့ကာ မှတ်တမ်းရေး၍ ကျောက်စာတိုင် စိုက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤသို့ဖြင့် မြစေတီကျောက်စာ ဟုခေါ်သော ရာဇကုမာရ်၏မှတ် တမ်းသည် ကျန်ရစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာဇကုမာရ်သည် အမိအဖကို ချစ်မြတ်နိုးသော အနန္တကျေးဇူးဂုဏ် ကို သိသော သားပေတည်း။ အဖသေအံ့မူးမူးတွင် ရာဇကုမာရ်သည် အဖ ပေးဖူးသော ပစ္စည်းကိုလည်း သတိရသည်။ အမိထံမှရလိုက်သော ပစ္စည်း ကိုလည်း သတိရသည်။ ထိုပစ္စည်းတို့ကို ရာဇကုမာရ်သည် မိမိကိုယ်ဖို့ လွတ်လပ်စွာ သုံးစွဲနိုင်ပေတော့မည်။ သို့ရာတွင် ရာဇကုမာရ်၏ ဆန္ဒကား ထိုသို့မဟုတ်ချေ။ ကျေးဇူးရှင်အဖ၏ အဖို့သာ ဖြစ်သည်။ သေအံ့သော အဖ အား နှစ်သိမ့်ခြင်းဖြစ်စေ၍ နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုစေလိုသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထို့ကြောင့် ရာဇကုမာရ်သည် မိမိသွန်းခဲ့သော ရွှေဆင်းတုဘုရား တစ်ဆူကို သေအံ့သော အဖ၏လက်သို့ ပေးအပ်လေသည်။ တစ်ဖန် ရွှေ ဆင်းတုဘုရားအား မိမိ၏ ကျွန်သုံးရွာကို လှူဒါန်းပါမည်ဟူ၍လည်း အဖ အား ကတိပေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာဇကုမာရ်သည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို သတိရသဖြင့် မိမိ၏ ကျောက်စာတွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e.....................\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသီရိ။ ။ နမော ဗုဒ္ဓါယ၊ ဘုရားသခင် သာသနာအနှစ် တစ်ထောင် ခြောက်ရာ နှစ်ဆယ့်ရှစ် လွန်လေပြီးရကား ဤ အရိမဒ္ဒနာပုရ်မည်သော ပြည်၌ သီရိတြိဘ၀နာဒိတျ ဓမ္မရာဇ် မည်သောမင်းဖြစ်၏။ ထိုမင်း၏ ပယ်မယာတစ်ယောက်သော်ကား တြိလောက ဝဋသကာ ဒေဝီမည်၏။ ထို ပယ် မယားသားတမူလည်း ရာဇကုမာရ်မည်၏။ ထို မင်းကား ကျွန်သုံးရွာတည်း ပယ်မယားအားပေး၏။ ထို ပယ်မယား သေခဲ့ရကား ထိုပယ်မယား တန်ဆာနှင့် ထို ကျွန်သုံးရွာသောနှင့်တည်း ထိုပယ်မယားသား ရာဇကုမာရ်မည်သော မင်း အားပေးတုံ၏။ ထိုမင်း အနှစ် နှစ်ဆယ်ရှစ်နှစ် မင်းမူပြီး၍သေခမူ နာသရော၌တည်း ထို ရာဇကုမာရ်မည်သော ပယ် မယား သား မိမိကိုမွေးသော မင်းကြီးကျေးဇူးကို အောက်မေ့ ရကား ရွှေအတိသော ဘုရားသခင် အဆင်းပြု၍ နှပ်လေ သရောတည်း။ ဤသို့ မိန့်၏။ “ဤရွှေဘုရားကား ငါ့သခင် အဖို့ အတို့ ကျွန်ပြုသောတည်း။ ကျွန်သုံးရွာ အတို့ ကျွန်ငါ့သခင် ပေးသည်ကား ဤရွှေဘုရားအား အတို့ ကျွန်ပေး၏” \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု မှတ်တမ်းတင်ခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာဇကုမာရ်မင်းသားသည် ဤသို့လျှောက်၍ ရွှေဆင်းတုဘုရားကို သေအံ့သော မင်းကြီး၏ လက်သို့ အပ်လေသည်။ “ကျွန်သုံးရွာလှူပါဦးမည်” ဟူသော ကတိကိုလည်း ပေးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝေဒနာခံစားနေရသော မင်းကြီးသည် သားသည်းချာကို မြင်တော် မူ၏။ ရွှေဆင်းတုဘုရားကို သား၏ လက်မှ ခံတော်မူ၏။ တစ်ဖန်သား၏ ကတိစကားကို ကြားတော်မူပြန်သည်။ မင်းကြီး၏ စိတ်ဝယ် မည်သို့ ဖြစ် ချိမ့်မည်နည်း။ မင်းကြီး မည်သို့ မိန့်တော်မူမည်နည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာမန်အခါမျိုး၌ပင် ချစ်မြတ်နိုးတတ်သော အနန္တဂုဏ်ကျေးဇူးကို သိတတ်သော သားသမီးတို့၏ အပြုအမူကို မြင်ရသော အမိအဖတို့သည် အတိုင်းမသိ ဝမ်းမြောက်ပီတိ ဖြစ်တတ်ကြသေး၏ရှင့်။ သေအံ့မူးမူး၌သော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကား အဘယ်ဆိုဖွယ်ရာ ရှိပါအံ့နည်း။ မင်းကြီးသည် နတ်ကို လိုသလော။ ရကောင်းအံ့သို့ရှိ၏။ ဗြဟ္မာကိုလိုသလော ရကောင်းအံ့သို့ ရှိ၏။ နိဗ္ဗာန်ကို လိုသလော ရကောင်းအံ့သို့ ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်အပ်သော ပီတိအဟုန်ဖြင့် တက်ကြွလျက်ရှိ သော မင်းကြီး၏အရောင်အဆင်း အခြင်းအရာတို့ကို ချစ်မြတ်နိုးတတ်သော ရာဇကုမာရ်သည် တစေ့စေ့တွေး၍ မြင်မိဟန်တူ၏။ ရုတ်တရက် ချက်ချင်း မိမိ ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြစ်ခဲ့သည်ကိုလည်း သတိရဟန်တူ၏။ ရုတ်တရက် ချက်ချင်းပင် နှမြောခြင်း၊ ကြေကွဲခြင်းတို့ ဝင်ရောက်ဖောက်ပြန်ခဲ့သည်ကို လည်း သတိရဟန်တူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထို့ကြောင့် ရာဇကုမာရ်သည် ဖခမည်းတော်မင်းကြီး ကျေနပ်နှစ် သက်စွာ သာဓုအနုမောဒနာ ခေါ်ခဲ့သည်ကို ကြားယောင်ယောင်ဖြစ်၍ လည်းကောင်း၊ ရွှေဆင်းတုဘုရားကို ဖခမည်းတော်မင်းကြီးကိုယ်တော်တိုင် ဆရာ ရဟန်းတော်တို့ ရှေ့မှောက်တွင် ရေသွန်းလှူဒါန်းခဲ့သည်ကို မြင်ယောင် ယောင်ဖြစ်၍ လည်းကောင်း ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                        \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုရောတည်း မင်း နှစ်ကျိုရကား “ကောင်းလှေင့်တည်း ကောင်းလှေင့်တည်း”မိန့်၍ သင်ဂြီ မဟာထေရ်၊သင်ဂြီမုဂ္ဂလိ ပုတ္တတိဿထေရ်၊ သင်ဂြီ သုမေဓပဏ္ဍိတ်၊ သင်ပြီ ဗြဟ္မပါလ်၊ သင်ကြီဗြဟ္မဒိပ်၊သင်ဂြီသောန်၊သင်ဂြီသင်္ဃသေနဓရ၊ ပွတ်ထိုသခင်တို့ အမှောက်တည်း မင်းရေသွန်း၏” \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု ဆက်လက်ရေးသားလေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထို့နောက် ရာဇကုမာရ်သည် မိမိ ဂူဘုရားတည်ခဲ့ပုံ၊ ကျွန်သုံးရွာ လှူဒါန်းခဲ့ပုံတို့နှင့်တကွ ဆုတောင်းစာ ကျိန်စာတို့ကို အောက်ပါအတိုင်း ဆက်၍...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e“\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုပြီးရကား ထိုရာဇကုမာရ် မည်သော ပယ်မယားသား ထို ရွှေဘု ရားထာပနာ၍ ရွှေအထွတ်မူသောဂူပြု၏။ ပြုပြီး ရကား ဤဂူဘု ရားလွှတ်သရော၌တည်း၊ သက်မုနလွန်တရွာ၊ ရပါယ် တရွာ၊ ငဟန်မိုင်တရွာ၊ ဤကျွန်သုံးရွာကို ယူ၍ ထိုရာဇကုမာရ် မည်သော ပယ်မယားသား ဤဂူဘုရားအား ရေသွန်း၍ ဤသို့ မိန့်၏ ။ ဤငါ့ အမှုကား၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ် ပညာရအံ့သောအကြောင်း ဖြစ်စေသတည်း။ ငါ့ နောင်အား ငါ့သားလည်းကောင်း၊ ငါ့ မြေးလည်းကောင်း၊ ငါ့ဆွေလည်းကောင်း၊ သူတထူးလည်းကောင်း ဤဘုရားအား ငါလှူခဲ့သော ကျွန်အနှိပ်အစက်တည်းမူကား အရိမေတ္တယျဘုရားသခင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဖူးရစေ” \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြစေတီကျောက်စာပါ စကားပြေကို ရှေးအကျဆုံးဖြစ်သော မြန်မာ စကားပြေတစ်ရပ်ဟု ဆိုသော် ဆိုသင့်လှသည်။ စကားအသုံးအနှုန်းသည်အချို့အချို့သော နေရာများတွင် ယခုကာလနှင့် မတူဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ယခုကာလ အသုံးအနှုန်းသည် အများအားဖြင့် ရှေးရေးအသုံးအနှုန်းမှ ဆင်း သက်လာရသည်ကို သတိမူရာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ပယ်မယား ဟူရာ၌ ပယ်”သည် နှောင်းခေတ်သုံး အဘယ်မ” အဘယ်မိဖုရား စသော စကားခွန်းများမှ အဘယ်”ပင် ဖြစ်သည်။ “နာသရော၌တည်း'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟူရာ၌ “ရှေးသရောအခါ မှ “သရော ဖြစ်သည်။ နာသောအခါ” ဟူသော အနက်ထင်သည်။ နှပ်\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟူရာ၌ အရိုအသေပြု၍ ပေးခြင်းအနက် ထင်သည်။ “ထွက်နပ်သည်၏အနက်သဘောတွင် ဝင်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတို့ကျွန်'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟူရာ၌ ရာဇကုမာရ်သည် မိမိတစ်ဦးတည်းကို ဆိုချင် လျက် ဗဟုဝုစ်ပြု၍ “ကျွန်ုပ်တို့ \u003c\/span\u003éဟု ဆိုဟန်ယူဆကြကုန်သည်။ နှစ်ချို့ ဟူရာ၌ နှောင်းခေတ်သုံးဖြစ်သော နှစ်ကြိုက် နှစ်ခြိုက်”ဟူသော စကားတို့ ၏ အနက်ထင်သည်ဟု ယူကြကုန်သည်။ ကောင်းလှောင့်တည်း ́ဟူရာ၌ သာဓုခေါ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သင်ဂြီမှာ သင်္ဘောကြီး ဟူသော စကားခွန်း ကို ချုံ့ထားဟန် ယူကြသည်။ အချို့ကလည်း ရဟန်းအဖွဲ့ အသင်း၏ အကြီး အမှူးကို ချုံ့၍ သင်းကြီးဖြစ်ဟန်ဆိုကြသည်။ သို့ရာတွင် ဆရာတော်ထေရ် ကြီး ဝါကြီးအနက်ကား မပျက်ဖြစ်သည်။ “လွှတ်'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟူရာ၌ စွန့်လွှတ်ပူဇော်ခြင်း အနက်ထင်သည်။ “မူ မှာပြုခြင်းအနက်ဖြစ်သည်။ အဖူးရစေ”ဟူရာ၌ “မ” အစား အ”ကို သုံးသော ထိုအခါက ရေးနည်းပေလောဟု တွေးတောယူဆ ကြလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(ကြည့် ရန်။ ။ ဦးဖေမောင်တင်နှင့် ဂျီ၊ အိပ် လုစ်တို့ ကောက်နုတ်စီရင် သော ပုဂံကျောက်စာညွန့်ပေါင်း။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45574497206421,"sku":"","price":5400.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_819e6016-17ec-43af-866d-a42ed9db9eff.jpg?v=1730269288"},{"product_id":"ဇောဂျီမင်းသု၀ဏ်-ခရီးသည်","title":"ခရီးသည်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပင်လယ်ခရီး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၃၈ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၂၃ ရက်၌ လန်ဒန်မြို့သို့ ရောက်၍ ၁၉၄၀ ပြည့်နှစ် သြဂုတ်လ ၄ ရက်တွင် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ထွက်လာသည်။ ဘိလပ် နိုင်ငံ၌ ၂ နှစ်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာနိုင်ငံသို့ ကျွန်တော် ပြန်ရောက်လာသောအခါ ဘိလပ်နိုင်ငံ အကြောင်း မေးကြသည်။ အချို့ စစ်အကြောင်း မေးကြသည်။ အချို့ ဘိလပ် ဓလေ့ထုံးစံတို့ကို မေးကြသည်။ အချို့ ဘိလပ် အပျော်အရွှင်တို့ကို မေးကြသည်။ အချို့ ဘိလပ် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုကို မေးကြသည်။ အချို့ အမျိုး စုံအောင် မေးကြသည်။ မိတ်ဆွေတစ်ဦးကမူ “မြန်မာကျောင်းသားတွေ ဟိုအရပ်မှာ ဘယ်လိုနေကြသလဲ၊ ဘာစားသောက်ကြသလဲ” စသော (အရေး မကြီးဘူးလိုလိုနှင့် အလွန်အရေးကြီးလှသော) အသေးအဖွဲတို့ကိုပင် မေး သည်။ အချို့လည်း ဘိလပ်ပြန်တဲ့ဆို၍ ဘိလပ်က ပြန်လာသူကို အထင် ကြီးကြဟန်တူသည်။ ထိုအခါ ကျွန်တော်က ဘိလပ်ပြန်လည်း လူပါပေ။ ဘိလပ်ပြန်လည်း လူပါပေဟု နှစ်ခွန်းဆင့်ကာ ပြောလိုက်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမေးတိုင်း ဖြေရသဖြင့် ဖြေရပေါင်း များပြီ။ အဖြေရသူ အပေါင်းတွင် ကျေနပ်သူလည်းရှိ၏။ မင်း အစုံအစေ့ မြင်ခဲ့ရဟန်မတူဘူး ထင်သည်ဟု ညည်းတွားသူလည်းရှိ၏။ ဟိုဘိလပ်ပြန် တစ်ယောက်က ဒီလိုဆိုဘူးပါ တကားဟု ဆင်ခြေတက်သူလည်းရှိသည်။ ထိုသူတို့၏စကား မှန်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်တော့်မှာ ဘိလပ်နိုင်ငံ၌ ၂ နှစ်မျှသာ နေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကျောင်းသားအဖြစ်ဖြင့် နေရ၍ အကြားအမြင် ကျဉ်း မြောင်းသည်။ တစ်ဖန် မျက်စိကို ဖွင့်ထားပါလျက်၊ နားကို ဖွင့်ထားပါလျက်မမြင်မိ မကြားမိသော အချက်ပေါင်း ထောင်သောင်းမက ကျန်ရှိလိမ့်ဦး မည်။ တစ်ဖန် မြင်ကြားမိသော အချက်များအနက် မသေချာသော အချက် များလည်း ရှိကြလိမ့်ဦးမည်။ တစ်ဖန် ကျွန်တော်သည် အမြင်အကြားကို အကြောင်းပြု၍ ထင်မြင်ချက်ကို ပေးသောအခါ၊ ထိုထင်မြင်ချက်များအနက် တိမ်းယိမ်း ချွတ်ချော်သော ထင်မြင်ချက်များလည်း ပါကြလိမ့်ဦးမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထို့ကြောင့် စာတမ်းဖတ်သူ အပေါင်းအား ယုံသင့်မှ ယုံပါလေဟု ဤနိဒါန်းကနေ၍ သတိပေးလိုက်ရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစူးအက်တူးမြောင်းမှတစ်ဆင့် သွားလျှင် မြန်မာနိုင်ငံမှ ဘိလပ်နိုင်ငံ အရောက် မိုင်ပေါင်း ၈ဝဝဝ ကျော် ကွာလှမ်းသဖြင့် ကျွန်တော်တို့ စီးနင်း လိုက်ပါသော “စစ်ကိုင်း” သင်္ဘောသည် တစ်လခန့် သွားရသည်။ လမ်း၌ ပို့ဆူဒန်မြို့၊ ပို့ဆက်မြို့၊ မာဆေးမြို့၊ ဂျီဘရော်တာမြို့များ၌ ခေတ္တကပ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်ကုန်မြစ်ဝမှ “စစ်ကိုင်း” ထွက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျွန်တော် တို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည် သောင်ကမ်း ကင်းဘိ၏။ အထက်၌ ပြာရီသောကောင်းကင်နှင့် အောက်၌ ပြာရီသော ပင်လယ်ရေပြင်တို့ကိုသာလျှင် မြင်ရ သည်။ ဤသို့ဖြင့် “စစ်ကိုင်း” သည် အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာ၊ ပင်လယ်နီ၊ မြေထဲ ပင်လယ်၊ ဘေးစကေး ပင်လယ်အော်တို့ကို ဖြတ်ကာ ဘိလပ်သို့ ရောက် ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပင်လယ်ပြင်တွင် သောင်မမြင် ကမ်းမမြင်၊ ထိုမျှ ကာလကြာမြင့် အောင် သွားရသောခရီးသည် ငြီးငွေ့ဖွယ် ကောင်းမည်ဟု ထင်စရာရှိ၏။ ထင်ထိုက်လှပေသည်။ အကယ်စင်စစ် ကျွန်တော်တို့ သင်္ဘော၌ ခရီးသည် ကလည်း နည်းလှသဖြင့် ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသည်။ သို့ရာတွင် သင်္ဘောသား တို့ကဲ့သို့ နေထိုင်တတ်ပါမူ ထင်သလောက် မငြီးငွေ့နိုင်။ သင်္ဘောသား တို့သည် သင်္ဘောပေါ်တွင် အလုပ်ချိန်၌ အလုပ်နှင့်လက် မပြတ် နှစ်ခြိုက်စွာ လုပ်၍ အားလပ်ချိန်တွင် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု၊ စာဖတ်မှု၊ တီးမှုတ် သီဆိုမှု တို့ကို ပြုတတ်ကြသည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မှိတ်သောမျက်စိ ပွင့်လာသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျွန်တော်တို့သည် အလုပ်လုပ်နေသော သင်္ဘောသား တို့ကို မြင်ကြရသည်။ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်အောင် ရေဆေး သူတို့လည်း ရှိကြ၏။ ဆားငန်ရေကြောင့် သင်္ဘောလက်ရန်းများ သံချေးမတက်အောင် ဆေးဖြူ ဆေးနီ သုတ်သူတို့လည်း ရှိကြသည်။ အိပ်ခန်း ရှင်းလင်းသော သင်္ဘောသားသည် တစ်ခန်းမှ တစ်ခန်း ကူးပြောင်းကာ ရှင်း ၏။ ရေချိုးခန်း သင်္ဘောသားသည် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရေချိုး လာသူတို့အတွက် ရေစည်ပိုင်းတွင် ရေသစ်လဲ၏။ သင်္ဘောဦးရှိ ဧည့်ခန်း စောင့် သင်္ဘောသားသည် စားပွဲကုလားထိုင်တို့ကို သုတ်သင်ရှင်းလင်း၏။ ပဲ့ပိုင်းတွင် သင်္ဘောသား အိုအိုတစ်ယောက်သည် ရွက်ထည်များကို ဖာထေး ချုပ်လုပ်နေ၏။ စက်သမားတို့သည် စက်ချေး အလိမ်းအလိမ်းနှင့် သင်္ဘော အထက်အောက် တက်ချည်ဆင်းချည် ပြုနေကြ၏။ စားပွဲထိုးတို့သည် ထမင်း စားခန်းမှ မီးဖိုဆောင်သို့၊ မီးဖိုဆောင်မှ ထမင်းစားခန်းသို့ လူးလာ တုံ့ခေါက် သွားလာနေကြ၏။ သင်္ဘောဆရာဝန်သည် သင်္ဘော၏ ကျန်းမာသန့်ရှင်း ရေးအတွက် လှည့်လည် ကြည့်ရှု၏။ သင်္ဘောသူကြီးသည် အလုပ်သမား များကို ခိုင်းစေနေ၏။ ဝိုင်ယာလက် အရာရှိသည် သူ့စင်ပေါ်၌ အမြဲရှိ၏။ စက်ဗိုလ်သည် စက်ခန်း၌ ကြည့်ရှုစီမံ၏။ ကပ္ပတိန်သည် သင်္ဘောတစ်စင်း လုံး၏ တာဝန်ကို ဆောင်ရွက်၏။ အလုပ်ချိန်တွင် မြင်ရသမျှသော သင်္ဘော သား၊ သင်္ဘောအရာရှိတို့သည် လက်အားမရှိ အလုပ်လုပ်လျက်သာ နေကြ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ကို မြင်သောအခါ အင်္ဂလိပ် စာရေးဆရာကြီး ဂျွန်ဆင် ရေး သော “သောကအကြောင်း” စာတမ်းကို ကျွန်တော် သတိရသည်။ ထိုဆရာ ကြီးက သူ၏ စာတမ်းတွင် စိတ်သောကကို ပျောက်အောင် နည်းလမ်းကောင်း များ ပေးထားသည်။ သူက စိတ်သောကကို ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲဖြင့် လည်းကောင်း၊ တရားသံဝေဂဖြင့် လည်းကောင်း ဖြေနိုင်ဖွယ်ရာရှိကြောင်း၊ သို့ရာတွင် အလုပ် နှင့် လက်နှင့် အမြဲမပြတ် ပြုနေမှသာ ပျောက်အောက် ပျောက်နိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ ထိုသို့ဆို၍ သင်္ဘောသားတို့ကို သာဓကအဖြစ် တင်ပြသည်။ ပိုးပုရွက်ပမာ အလုပ်လုပ်နေကြသော သင်္ဘောသားတို့ကို မြင်ရသောအခါ ဂျွန်ဆင်၏ အဆိုအမိန့်ကို ကျွန်တော်ကောင်းစွာ နားလည်လာသည်။ ထို့ပြင် ထိုသူတို့ကို အလုပ် ကသိုဏ်းသမားများဟုလည်း ကျွန်တော် အောက်မေ့ လာမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင်္ဘောသားတို့သည် အလုပ်ကိုချည်း လုပ်နေကြသည်မဟုတ်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ မှာ အားလပ်ချိန်ရှိ၏။ ညနေချိန်တွင် တစ်ခါတစ်ရံ သစ်သားဘောလုံးများကို လှိမ့်၍ ကစားတတ်ကြ၏။ တစ်ခါတစ်ရံ သစ်သားပြား အဝိုင်းတို့ကို တုတ်တံဖြင့် တွန်း၍ ကစားတတ်ကြ၏။ တစ်ခါတစ်ရံ သင်္ဘော ‘တင်းနစ်”ခေါ် ကြိုးကွင်းပစ်ကစားမျိုးကို ကစားတတ်ကြသည်။ တစ်ဖန် စိတ်လည်း ပျော်ရွှင်ရန်၊ ဗဟုသုတလည်းရရန်၊ သင်္ဘောဦးပိုင်း၌ သင်္ဘော စာကြည့်တိုက် တစ်တိုက် ပါလာသေးသည်။ ထိုစာကြည့်တိုက်မှ စာအုပ်ငှားရမ်း၍ ဖတ်လေ့ရှိကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်တို့ ခရီးသည်အားလုံးသည် သင်္ဘောအလုပ်မှတစ်ပါး သင်္ဘောသားတို့၏ နေထိုင်နည်းကို လိုက်နာကြ၏။ တစ်ခါတစ်ရံ ကျွန်တော် တို့ အချင်းချင်း ကစားကြ၏။ တစ်ခါတစ်ရံ သင်္ဘောအရာရှိများနှင့် ရော၍ ကစားကြသည်။ သင်္ဘော စာကြည့်တိုက်မှလည်း စာအုပ်ငှားဖတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်တို့သည် ပင်လယ်ခရီးကို မငြီးငွေ့ခဲ့။ ငြီးငွေ့ဖို့ဝေးစွ ပျင်းပင်မပျင်းခဲ့။ ထိုမျှမက တစ်လလုံးလုံး ကျွန်တော်တို့သည် စားသောက်သောအလုပ်၊ ကစားခုန်ပေါက်သော အလုပ်၊ စာဖတ်သော အလုပ်၊ သီချင်း ဆိုသော အလုပ်တို့နှင့် လက်နှင့်မပြတ် ဖြစ်နေရာ၊ ပင်လယ်လေကလည်းကောင်းပြန်သဖြင့် သင်္ဘောပေါ်မှာပင် ကျွန်တော်တို့သည် ယခင်ကထက် ပို၍ သန်စွမ်းလာကြသည်ဟု ထင်မိသည်။ တစ်နေ့သောအခါ သင်္ဘော ကပ္ပံတန်က မိတ်ဆွေကလေးတို့ အခွင့်ရခိုက် များများကစားကြ၊ များများ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပျော်ရွှင်ကြ၊ ဘိလပ်သို့ ရောက်၍ ကျောင်းဝင်လျှင် မိတ်ဆွေကလေးတို့ အလုပ်လုပ်ကြရတော့မည်။ ထိုအခါ မလျှော့တမ်း အလုပ်လုပ်ပေး၊ သို့မှသာ အနောက်တိုင်း ကျောင်းသားများနှင့် ပခုံးချင်း ယှဉ်နိုင်မည်ဟု ပြောကာ ကျွန်တော်တို့ ကစားနေကြသည်ကို ပြုံး၍ ကြည့်သည်။ သူလည်း တစ်ချက် နှစ်ချက် ဝင်ကစားလိုက်သည်။ ကပ္ပံတန် ထိုသို့ပြောစဉ်က သူ့ စကားကို အမှတ်မဲ့နေမိသည်။ သို့ရာတွင် ဘိလပ်သို့ရောက်၍ ကျောင်းဝင်လိုက်သည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့စကား အလွန်မှန်ကြောင်း သိရလေသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစူးအက် တူးမြောင်းနှင့် ပို့ဆက်မြို့\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e မြန်မာကို ကမ္ဘာက သိစေလိုလျှင် ကမ္ဘာကို မြန်မာက ရှေးဦးစွာ သိအပ်လှ သည်။ သိအပ်သည့် အရာအပေါင်းတွင် စူးအက်တူးမြောင်း ပါသင့်သည် ဟု ကျွန်တော် ယူဆမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစူးအက်တူးမြောင်းသည် သဲအတိပြီးသော ကန္တာရကို လူတို့၏ ဉာဏ် စွမ်းဖြင့် တူးဖောက်ထားသော ကမ္ဘာ့ရေလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ တူးမြောင်း ၏ အရှေ့ဘက်၌ အာရှတိုက်ရှိ၏။ အနောက်ဘက်၌ အာဖရိကတိုက်ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြောက်ဘက်၌ မြေထဲပင်လယ်ရှိ၏။ တောင်ဘက်၌ ပင်လယ်နီရှိသည်။ တူးမြောင်းသည် တောင်မြောက် တန်းနေသဖြင့် မြေထဲပင်လယ်ရေနှင့် ပင်လယ်နီရေကို ဆက်သွယ်ထားသည်။ မိုင်တစ်ရာမျှ ရှည်လျား၍ အချို့ အချို့သော နေရာများတွင် ပင်လယ်ကူး သင်္ဘောကြီးနှစ်စင်း ဖြတ်သွား နိုင်လောက်အောင် ကျယ်သည်။ မြေထဲပင်လယ်ဘက်ရှိ တူးမြောင်းဝ၌ ပို့ဆက်မြို့ရှိ၍၊ ပင်လယ်နီဘက်ရှိ တူးမြောင်းဝ၌ စူးအက်မြို့ရှိသည်။ တူးမြောင်းသည် အီဂျစ်နိုင်ငံကို ဖြတ်၍ စီးနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်တို့ စီးနင်းလိုက်ပါလာသော “စစ်ကိုင်း” သင်္ဘောသည် ညနေ ၃ နာရီလောက်တွင် စူးအက်မြို့ကို ချဉ်းကပ်သည်။ ထုံးစံရှိသည့် အတိုင်း အီဂျစ်လူမျိုး ရေကြောင်းပြနှင့် ဆရာဝန်တို့ တက်လာကြသည်။ တအောင့်တနားကြာသော် “စစ်ကိုင်း” သည် တူးမြောင်းသို့ ဝင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသင်္ဘောဦးမှ မျှော်ကြည့်ရာ ရှေ့တူရူဝယ် ဖြောင့်တန်း၍ တဖြည်း ဖြည်း ကျဉ်းမြောင်းသွားသော တူးမြောင်းကို မြင်ရသည်။ သင်္ဘောပဲ့မှ မျှော်ကြည့်ရာ ပင်လယ်နီဘက်ဝယ် ပုတ်ခတ်လျက် ရှိသော လှိုင်းနှင့်တကွအာရှတိုက်ဘက်သို့ သွားမည်ဖြစ်သော သင်္ဘောကြီးများကို မြင်ရသည်။ စူးအက်မြို့ဘက်သို့ မျှော်ကြည့်ရာ ဖြူဖွေးသော တိုက်တာ၊ စိမ်းလန်းသော ဥယျာဉ်၊ မြင့်မားသော ရေနံလှောင်စည်ကြီးတို့ကို မြင်ရသည်။ အခြားတစ် ဖက်သို့ မျှော်ကြည့်ရာ သဲအတိပြီးသော တောင်ပူစာ နိမ့်မြင့်တို့ကို မြင်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတူးမြောင်းထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်သွားခြင်းသည် ဆူညံသော လောကမှ ဆိတ်ငြိမ်သော လောကသို့ ရုတ်ခြည်း ကူးပြောင်းသွားသည်နှင့် တူသည်။ ယခင်အခါကသော် လှိုင်းကြီးလေထန်နှင့် မကြာခဏ ကြုံရသည်။ ထိုအခါ “စစ်ကိုင်း” သည် ဦးစိုက်သွားလိုက်၊ ပဲ့ထောင်လာလိုက် ခုတ်ရ သည်။ လှိုင်းတို့သည် သင်္ဘောဦးကို ဝင်ဆောင့်လိုက်၊ ပဲ့ဘက်က ခုန်ထွက် လိုက်နှင့် မြူးထူးကြသည်။ သင်္ဘောသားတို့သည် မိုးကာအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင် ကာ ခုန်ပျံ၍ဝင်လာသော လှိုင်းတို့ကို အပြေးအလွှား တွန်းလှန် တိုက်ခိုက် ကြရသည်။ ကျွန်တော်တို့သည် လှိုင်းမမူးအောင် သင်္ဘော ကုန်းပတ်ပေါ် တွင် အရက်မူးကို အားကျကာ ယိုင်တိယိုင်တိုင် လမ်းလျှောက်ကြရသည်။ ယခုမူ သင်္ဘောပတ်ဝန်းကျင်၌ လှိုင်းလေမရှိ ငြိမ်သက်၏။ သင်္ဘောသည် ညင်ညင်သာသာ ခုတ်၏။ သင်္ဘောသားတို့သည် ဦးပိုင်းဝယ် ရှေ့တူရူကို မျှော်ကြည့်လျက် လက်ပိုက်လျက် မတ်တတ်ရပ်နေကြသည်။ ကျွန်တော် တို့သည် နှစ်ယောက်တစ်တွဲ၊ သုံးယောက်တစ်တွဲ မျက်စိ နှစ်သက်ရာကို ရှာကြံ၍ ကြည့်နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမလှမ်းမကမ်း နေရာဖြစ်သော တူးမြောင်း၏ ကမ်းပေါ်တွင် ကုလား အုတ် လေးငါးကောင်သည် ခြေတံရှည်ကြီးများဖြင့် စီတန်းကာ တအိအိ လှမ်းသွားနေကြသည်ကို မြင်ရသည်။ ကုလားအုတ်၏ ကျောပေါ်၌ လိုက် ပါလာသော အာရပ် ကုလားလေး တစ်ယောက်သည် ကျွန်တော်တို့ကို လက် ပြကာ နှုတ်ဆက်၏။ ကျွန်တော်တို့ကလည်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။ သူက ကျွန်တော်တို့ကို စက်သင်္ဘောကြီးနှင့် ခန့်ညားပေစွဟု အောက်မေ့လျှင် ကျွန်တော်တို့ကလည်း သူ့ကို ကုလားအုတ်ကြီးနှင့် တင့်တယ်ပေစွဟုဆိုရန် အဆင်သင့်ပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“စစ်ကိုင်း” သည် ညင်ညင်သာသာ ခုတ်လျက်ပင် ဖြစ်၏။ တစ်ခါတစ်ရံ တူးမြောင်းသားတို့၏ ဘောက်တူလှေငယ်ကို ကျော်သွား၏။ တစ်ခါ တစ်ရံ သင်္ဘောလှိုင်း ပုတ်ခတ်သဖြင့် ကမ်းပြို သော နေရာအနီးအနားတွင် သဲတူး သဲဖို့ သင်္ဘောငယ်ကို ကျော်သွားသည်။ ဤသို့ဖြင့် ထိုခရီးကိုသွား ရင်း နေဝင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစူးအက်တူးမြောင်းသည် အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်။ ဥရောပတိုက်သား နိုင်ငံရေးသုခမိန်တို့၏ ဉာဏ်ကျက်စားရာလည်း ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ် မှု၏ အသက်သွေးခဲတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် စူးအက် တူးမြောင်းသည် ဥရောပတိုက်သားတို့၏ စိတ်ကူးဉာဏ်၊ နိုင်ငံရေးပရိယာယ် မာယာဉာဏ်၊ အရောင်းအဝယ်ဉာဏ်တို့ကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသော ကမ္ဘာ့သက်သေခံတစ်ရပ် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရာသည်။ အံ့ဖွယ်ကောင်းပုံသည် ဤသို့ဖြစ်သည်။ တူးမြောင်းဖြစ်လာသောအခါကား သက္ကရာဇ် ၁၈၅ဝ နှင့် ၁၈၇၀ ခုနှစ်အတွင်း အခါဖြစ်သည်။ ထိုအခါမတိုင်မီက တူးမြောင်းတူးရန် အကြံသည် မဖြစ်စကောင်းသောအကြံ၊ ဖြစ်ခေါင့်ဖြစ်ခဲအကြံဟု အကြံ ရဲလေ့ရှိသော ဥရောပတိုက်သားများပင် အယူရှိကြသည်။ ထိုအယူကို ပြင်သစ် လူမျိုး ဖာဒီနင်ဒီလက်ဆက်သည် မလျော့သောလုံ့လ၊ နှိမ့်ချသောစိတ်ထား၊ ကြွယ်ဝသော စိတ်ကူးဉာဏ်တို့ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီလက်ဆက်၏ အရေးကြီးဆုံးသော အခက်အခဲကား အီဂျစ်ဘုရင်ခံ ထံမှ မြေယာရရန်ဖြစ်၍ တူးဖောက်ရေးအတွက် ငွေရရန် ဖြစ်သည်။ ပထမသော် အီဂျစ်ဘုရင်ခံသည် သူ့နယ်အတွင်းတွင် တူးမြောင်းဖောက်ရန် သဘော မတူခဲ့။ သို့ရာတွင် သူ့သား “ဆက်ပါးရှား”ဘုရင်ခံရာထူးကို ဆက်ခံသော အခါမှာမှ တူးမြောင်းဖောက်ခွင့်ရသည်။ တစ်ဖန် တူးဖောက်ရန် ငွေလိုပြန် ၏။ ဒီလက်ဆက် ဥရောပသို့ ပြန်သွား၍ ကုမ္ပဏီဖွဲ့စည်း၏။ အစုငွေ လုံ လောက်သောအခါ လုပ်ငန်းကို စတင်လုပ်ကိုင်ရာ အနှစ် နှစ်ဆယ်အတွင်း တွင် အောင်မြင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဥရောပတိုက်သား နိုင်ငံရေးသုခမိန်တို့ ဉာဏ်ကျက်စားရာ ဖြစ်ပုံ သည် ဤသို့ဖြစ်သည်။ စူးအက်တူးမြောင်းသည် ဥရောပ၊ အာဖရိက၊ အာရှ တို့ဆုံရာ ဗဟိုချက်ကောင်းတွင် တည်ရှိနေသည်။ တူးမြောင်းကို ဖောက်ရန် ဒီလက်ဆက် ငွေရှာသောအခါ ဗြိတိသျှအစိုးရသည် အလိုမတူခဲ့။ ဖောက် ပြီးလျှင် တူးမြောင်းကို ပြင်သစ်တို့ ကြီးစိုးလိမ့်မည်ဟု ထင်ခြင်းကြောင့်ပင် တည်း။ နောက်အခါ ဗြိတိသျှအစိုးရကပင် တူးမြောင်း၏ အသုံးဝင်ပုံကို သိလာသဖြင့် အစုငွေများကို အီဂျစ်အစိုးရထံမှ အမြောက်အမြား ဝယ်ပြန် သည်။ စူးအက်တူးမြောင်းသည် ဥရောပတိုက်သားတို့ ပိုင်ဆိုင်ကြီးစိုးသော အာရှတိုက်ရှိ လက်အောက်နိုင်ငံများအတွက် “သော့” သဖွယ် ဖြစ်နေသဖြင့် ဥရောပ၊ အာရှ၏ နောင်ရေးကို ပြုပြင်နိုင်သည်ဟု အဆိုရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်မှု၏ အသက်သွေးခဲတစ်ခု ဖြစ်သည်ကား သင်္ဘော လမ်းလည်းတို၊ အချိန်ကုန်လည်းသက်သာ၊ စရိတ်လည်းကျဉ်း၊ ကုန်အရောင်း ရလည်း တွင်ကျယ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တူးမြောင်း မပေါက်မီကသော် ဥရောပမှ အာရှတိုက်သို့ သွားသော သင်္ဘောတို့သည် အာဖရိကတိုက်ကို ပတ်ဝိုက်၍ သွားကြရသည်။ ယခုမူ စူးအက်တူးမြောင်းကို ဖြတ်၍သွားနေ ကြပြီ။ အာဖရိကတိုက်ကို ပတ်ဝိုက်၍ လန်ဒန်မှ ကာလကတ္တားသို့ သွား လျှင် မိုင်ပေါင်း ၁၁၆၈၆ မိုင် သွားရသည်။ စူးအက်ကို ဖြတ်သွားလျှင် ၈၀၄၉ မိုင်သာ သွားရသည်ဟု သိရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“စစ်ကိုင်း” သည် တူးမြောင်းထဲတွင် တစ်ညလုံး ခုတ်၏။ နံနက်လင်းသောအခါ ပို့ဆက်မြို့သို့ ရောက်သည်။ ရောက်လျှင်ပင် စူးအက်တူး မြောင်း ကုမ္ပဏီ အဆောက်အအုံ ဖြူဖြူဖွေးဖွေးကို ထင်ရှားစွာ မြင်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပို့ဆက်မြို့သည် အီဂျစ်နိုင်ငံပိုင် မြို့ဖြစ်၏။ တူးမြောင်းဖောက်ခွင့် ပြုသော အီဂျစ်ဘုရင်ခံ မဟာမက်ဆက်၏ အမည်ကို အစွဲပြု၍ တည်သော မြို့ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်မှလာသော သင်္ဘောတို့ ဝင်ကပ်ရာ ဆိပ်ကမ်း မြို့ဖြစ်သဖြင့် လူမျိုးစုံသောမြို့ဟု ဆိုရလိမ့်မည်။ လူမျိုးစုံ ရပ်နားလေ့ ရှိသောကြောင့်လည်း ကမ္ဘာအရပ်ရပ်က ဓလေ့ဆိုး၊ ဓလေ့ကောင်း နှစ်ထွေ ရောနှောလျက် ရှိသည်။ သို့ရာတွင် အရှေ့တိုင်းသားတို့၏ မြို့သည် အရှေ့ ဆန်လျက်ပင် ရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သင်္ဘောကပ်လျှင်ကပ်ချင်း ကျွန်တော်တို့ အရှေ့တိုင်းသား ဈေးသည်ငယ်များ၏ ဣန္ဒြေမဲ့သော အမူ အရာတို့ကို မြင်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုသူတို့သည် သင်္ဘောပေါ်သို့ အပြေးအလွှား တက်လာ၍ သူတို့ ၏ ပစ္စည်းများကို ကျောပိန်တွယ် တွယ်၍ ရောင်းတတ်ကြသည်။ နားပြီးအောင် ဟစ်အော်၍ ရောင်းတတ်ကြသည်။ သူတို့အချင်းချင်း တိုးဝှေ့၍ အလုအယက် ရောင်းတတ်ကြသည်။ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး ရောင်းတတ်ကြ သည်။ ညာ၍လည်း ရောင်းတတ်ကြသည်။ စိတ်ညစ်ဖွယ် အလွန်ကောင်း လှ၏။ တစ်ဖန် ခါးပိုက်နှိုက်ကိုလည်း ကြောက်ရသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပိုက်ဆံထည့် သားရေအိတ်ငယ်တစ်ခုကို ဝယ်မည်ဟု ကြည့်ရုံပင် ရှိသေးသော်လည်း၊ ကြည့်သော ကျွန်တော့်ထံမှ သားရေအိတ်သည်က ပိုက်ဆံတောင်းသည်မှာ ကျွန်တော် လွန်သောကြောင့်ပေလော။ ပုန်းလျှိုး ကွယ်လျှိုး ရောင်းသော ဈေးသည်က ညစ်ညမ်းသော အရုပ်ကားတစ်ကား ကို နမူနာအဖြစ် ထုတ်ပြသဖြင့် ရုတ်တရက် ကြည့်၍ ခေါင်းခါသွားသော ကျွန်တော့်ကို ထိုဈေးသည်က စိတ်ဆိုးသော မျက်လုံးဖြင့် ဝါးစားမတတ် ကြည့်သည်မှာ ကျွန်တော် လွန်သောကြောင့်ပေလော။ မဆုံအင်တန် ဈေး တင်ထားသော တန်ဖိုးကို ခေါက်ချိုးလောက် ဆစ်၍ဝယ်သော ကျွန်တော့် ကို ဈေးသည်က “သင် သည်ဟာမျိုး မြင်ဖူး၏လား” ဟု ပြောကာ တခြား သို့ ထွက်သွားသည်မှာ ကျွန်တော် လွန်သောကြောင့်ပေလော။ ဤကိစ္စတွင် ကျွန်တော် မလွန်ဟု တထစ်ချ ပြောရဲသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45574494978197,"sku":"","price":10450.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_1d13d722-6b23-4351-9605-4ee3768cbe66.jpg?v=1730269310"},{"product_id":"ဇော်ဂျီ-ညီသစ်ဆင်းကဗျာစု","title":"ညီသစ်ဆင်းကဗျာစု","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eစွယ်စုံ အလှ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါ့ညီပြောင်ဝင်း၊ မောင်သစ်ဆင်း ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e မင်း၏သားငယ်၊ သက်နှစ်ဆယ်သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘယ်ပညာမှာ တော်သနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတော်သည်ခြင်းရာ၊ ဆိုသည်မှာကား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလက်ရာဆန်းသစ်၊ ခေတ်မီဆန်းပြား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e တိုင်းခြားနည်းစုံ၊ အဖုံဖုံကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတတ်ရုံမျှဖြင့်မပြီးသေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတို့မြေ တို့ရေ၊ တို့ အခြေနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတို့ငွေ တို့အား၊ တို့ စိတ်ထားနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစည်းဝါးကိုက်ညီ၊ ညှိကြံစည်မှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတော်သည် ယူဆ စွယ်စုံလှ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e\u003cem\u003eရှေ့ဆောင်လူငယ် အတွဲ ၁၊ အမှတ် ၃။\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e\u003cem\u003eအောက်တိုဘာ ၁၉၆၄။\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eလုပ်အား အလှ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါ့ညီပြောင်ဝင်း၊ မောင်သစ်ဆင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e မင်း၏သားငယ်၊ သက်နှစ်ဆယ်သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘယ်အလုပ်ကို လုပ်မည်နည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအလုပ်ခြင်းရာ၊ ဆိုသည်မှာကား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကာယ ဉာဏ၊ စွမ်းပြအင်အား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ်ပါးပါးဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမနားမသုန်၊ ဖိန့်ဖိန့်တုန်အောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလုပ်ရုံမျှဖြင့် မပြီးသေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစားဝတ်နေမှု၊ ဤသုံးခုကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလူ့ ဓမ္မတာ၊ ဆည်းပူးရာဝယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပြည်ရွာအကျိုး၊ အများကျိုးလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသယ်ပိုးပါမှ လုပ်အားလှ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဂုဏ်အလှ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e ငါ့ညီပြောင်ဝင်း၊ မောင်သစ်ဆင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်း၏သားငယ်၊ သက်နှစ်ဆယ်သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘယ်ဂုဏ်မျိုးကို ကြိုက်သနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e ရွှေဂုဏ် ငွေဂုဏ်၊ ရာထူးဂုဏ်သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလူ့ဘုံလောက၊ အကာမျှတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူက ငြူစူ၊ မကြည်ဖြူ၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခွာယူလိုက ခွာ၍ရ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရိုးဂုဏ် ဖြောင့်ဂုဏ်၊ ယဉ်ကျေးဂုဏ်သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e လူ့ဘုံလောက၊ နှစ်သာရသည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူက ငြူစူ၊ မကြည်ဖြူလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခွာယူမရ ကွာမကျ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eရှေ့ဆောင်လူငယ် အတွဲ ၁၊ အမှတ် ၅၊ ဒီဇင်ဘာ ၁၉၆၄။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45574496190613,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_8924cbd3-0f0b-4367-9516-3441ce76accd.jpg?v=1730269360"},{"product_id":"ဇော်ဂျီ-ဗေဒါလမ်းကဗျာစု","title":"ဗေဒါလမ်းကဗျာစု","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမယ့်လမ်းပါတဲ့\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဒီချောင်းမှာ ရွှင်၊ ဗေဒါခင် ပြာလဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e စံပယ်ကို ယိုးမယ်ဖွဲ့ ၊ ကမ်းကပ်ချင်ခဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီချောင်းမှာ ရွှင်၊ ဗေဒါခင် ပြာလဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပျိုမယ်ကို ယိုးမယ်ဖွဲ့ ၊ ကမ်းကပ်ချင်ခဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီချောင်းမှာ ရွှင်၊ ဗေဒါခင် ပြာလဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစေတီငယ် ယိုးမယ်ဖွဲ့ ၊ ကမ်းကပ်ချင်ခဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလင်းယဉ်နွဲ့ တချီချီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျူရိုးရှင် သူ့စကား၊ နားကျခဲ့ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွတ်ဆုမြတ် စလွယ်ချည်၊ ဗေဒါရီ ပြာလဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစုန်ချည် ဆန်ချည်နဲ့ ဒီချောင်းရေ ဗေဒါလမ်း၊ မယ့်လမ်းပါတဲ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်ကုန်တက္ကသိုလ် နှစ်လည်စာစောင် (၁၉၅၇-၁၉၅၉)\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘယ်ရွာ ဆိပ်ကမ်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eချောင်းပြင်မှာ စီတန်းလို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗေဒါပန်း ရေကြင်ဆွေ၊ မျောလို့သာနေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကမ်းကွေ့မှာ ခွေ၊ ကမ်းပြေတော့ စင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်ချောင်းရေ လေမခတ်တယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစီးတတ်လေခြင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျူရိုးရှင် ပီပီမှုတ်လို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘုတ်မကို သူကပြိုင်၊ ချောင်းစပ်မှာ ထိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘုတ်မက တိုင်၊ ကျူကိုင်က အေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေစီးနဲ့ လာ၊ ရေသာမှာပြန်လို့ မြန်းတဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမဗေဒါ စုန်ဆန်ပန်းကို၊ လွမ်းတယ်တဲ့လေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစုန်ပါတဲ့ ဆန်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျူရိုးရှင် ပီပီကလေးနဲ့ ၊ တေးချိုလို့သာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘယ်မြို့ကလာ၊ ဘယ်ရွာဆိပ်ကမ်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအပွင့်အပြာရောင်နဲ့ ဘယ်သောင်မှာ နေချိုအေးလျှင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှေးအိပ်မယ်မှန်း။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်ကုန်တက္ကသိုလ် နှစ်လည်စာစောင် (၁၉၅၇-၁၉၅၉)\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှန်းဖို့ လိုပဲ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမဗေဒါ၊ ဘယ်ရွာ ဘယ်စခန်းနဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘယ်ကမ်းခြေ ဘယ်ရေဆိပ်မှာမှ၊ နေအိပ်လိုပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီတက်လျှင်ပျော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗေဒါမော် ရေကျော်ဆိုက်အောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆန်လိုက်သည်ပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e မဗေဒါ၊ ဘယ်ရွာ ဘယ်စခန်းနဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘယ်ကမ်းခြေ ဘယ်ရေဆိပ်မှာမှ၊ နေအိပ်လိုပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီကျလျှင် ရွှင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗေဒါခင် ပင်လယ်ဆိုက်အောင် စုန်လိုက်သည်ပဲ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်ကုန်တက္ကသိုလ် နှစ်လည်စာစောင် (၁၉၅၇-၁၉၅၉)\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတက်ချိန်နှင့် ကျချိန်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗျိုင်းညီနောင်၊ အတောင်က ဖြူဖွေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကမ်းစပ်ကိုကြဉ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကွင်းပြင်ကို စားကျက်ပြောင်းကြပေါ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eချောင်းအောက်ခွင် ပင်လယ်ဝမှာ၊ ဒီကြွပြီလေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဏန်းမ ရွှံ့စိုစို၊ တစ်ကိုယ်လုံး နီတွေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွင်းဝ လတာပြင်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခရာပင် တွယ်ကာတက်လေပေါ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင်ဘက်တွင် ပင်လယ်စွန်းမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီတွန်းပြီလေး။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုစဉ်းကောင်၊ အတောင်က ငွေမှေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကမ်းစပ် ကျူ တစ်ရုံက သူမလုံ သူခုန်ထွက်လေပေါ့၊ ဒီတက်ပြီလေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီတက်ချိန်တန်၊ ဆန်လာပေါ့ ဗေဒါပန်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျူရိုးရှင် ကျူတံတီး၊ ဆီးကြိုလို့လွမ်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗျိုင်းညီနောင်၊ အတောင်ကဖြူဖွေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကမ်းစပ်မှာငိုင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့လည်တိုင် စေ့တစောင်းနဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေတံငါ အစာချောင်းပြန်ပေါ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီညောင်းပြီလေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဏန်းမ ရွှံ့စိုစို၊ တစ်ကိုယ်လုံး နီတွေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလက်မ တထောင်ထောင်နဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွင်းပေါင်မှာ မင်းယောင်ခင်းပြန်ပေါ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီဆင်းပြီလေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုစဉ်းကောင်၊ အတောင်ကငွေယူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျူရုံမှာ သူလှုံခပြန်ပေါ့၊ ဒီကျပြီလေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီကျချိန်တန်၊ စုန်ပြန်ပေါ့ ဗေဒါပန်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျူရိုးရှင် ကျူပင်ရွက်နဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခွန်းဆက်လို့လွမ်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်ကုန်တက္ကသိုလ် နှစ်လည်စာစောင် (၁၉၅၇-၁၉၅၉)\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရဲခဲ့သည်ပါ့ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြစ်တန်းမှာတဲ့ လေကြမ်းဆင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထန်လိုက်လေ လေမုန်တိုင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလှိုင်းကဘောင်ဘင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်လှိုင်းထွက် တစ်လှိုင်းဝင်၊ ဗေဒါခင်ဖြစ်နဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေလှိုင်း ဗရပွေနဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမုန်တိုင်းလေ ရေတစ်ရိုးမှာ၊ စိုးရွံ့မှာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြစ်ရိုးမှာတဲ့ မိုးသက်ဆင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလျှပ်ကြိုးပျံ မိုးသံထစ်၊ မိုးစစ်ဘုရင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိုးညစ်လို့ မြစ်မမြင်၊ ဗေဒါခင်ဖြစ်နဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေလှိုင်း ဗရပွေနဲ့ မိုးသက်လေ ရေတစ်ရိုးမှာ၊ စိုးရွံ့မှာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိုးမရွံ့ တွန့်မတုန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိုးနှင့်လေ ရေရှုပ်ထွေး၊ ရွေးမျှမပြုံ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆန်လိုက်ပြန်၊ စုန်လိုက်ပြန်ရ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေါက်ပေါင်း မရေနိုင်လို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗေဒါခိုင် သည်မြစ်ထဲ၊ ရဲခဲ့သည်ပါ့ ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်ကုန်တက္ကသိုလ် နှစ်လည်စာစောင် (၁၉၅၇-၁၉၅၉)\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတေးစုံနဲ့ပဲ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတီတာတာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကညာ မေဘုတ်က၊ ရွှေနှုတ်ချိုသွေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျူရိုးရှင် ပီပီနွဲ့၊ လွမ်းမယ်ဘွဲ့ တေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပဒေသာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထေရ်ဝါရည်စူးလို့၊ လှေဦးမှာ လေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျူရိုးရှင် ပီပီနှော၊ စည်ဗြောသံတေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသောင်အခြေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေါင်ရေ လေမြူးတော့၊ ရေရူးတွေ ဖွေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျူရိုးရှင် ပီပီဟိန်း၊ ဗိန်းဗောင်းသံ တေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကောင်သေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောင်လေ ရေတက်တော့၊ ရေယက်နဲ့ ထွေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျူရိုးရှင် ပီပီညှင်း၊ ငိုချင်းသံ တေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတက်မကူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွက်ဖြူ ပူဖောင်းနဲ့ ၊ လှေလောင်းကိုယ်လေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျူရိုးရှင် ပီပီပျိုး၊ ဘွဲ့ကြိုးသံတေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ပြူတပြု\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြေငူ ဓနိကျွန်း၊ သောင်ထွန်းပြီလေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျူရိုးရှင် ပီပီနော့၊ သားချော့သံတေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတေးမျိုးရယ်စုံ၊ ကုန်နိုင်ပါလေပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမဗေဒါ စုန်ဆန်မြဲ၊ တေးစုံနဲ့ပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်ကုန်တက္ကသိုလ် နှစ်လည်စာစောင် (၁၉၅၇-၁၉၅၉)\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45574496026773,"sku":"","price":4500.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_641cf92f-82d4-491f-9cbd-7fa66ac79895.jpg?v=1730269400"},{"product_id":"ဇော်ဂျီ-ရှေးခေတ်ပုဂံကဗျာများ","title":"ရှေးခေတ်ပုဂံကဗျာများ","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၁၊ သဘာဝအလှ ပုဂံမှ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီသစ်ဆင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်းပုဂံရောက်၊ ဤတစ်ခေါက်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆောင်းပေါက်ခါစ၊ တန်ဆောင်လတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e မြူထညနေ၊ မှိုင်းဝေဝေနှင့် ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတောင်ခြေ “တုရင်”၊ ညိုပြာဆင်တည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကုရင်မြင့်ကျိုင်း၊ တောင်ကျောခိုင်းလျက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတွဲဆိုင်းတည်ငြိမ်၊ တိမ်မကန်းကွက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကောင်းကင်ထက်ဝယ်၊ ပြက်ပြက်ထင်ထင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e မင်းမြင်ခဲ့ရာ၊ ေမိပါဟု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆိုလာမင်းက မင်းတမ်းတ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသဘာဝအလှ ပုဂံမှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟုတ်ကဲ့အစ်ကို၊ ညီထပ်ဆိုအံ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုညနေချမ်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ်ဖက်ကမ်းက၊ တောင်တန်းခံ့ခံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“တန့်ကြည့်”ပေါ်တွင်၊ နေမေးတင်သည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနေဝင်သာယာ၊ နီရွှေဝါနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီလာခံကြိုက်၊ စံပျော်ခိုက်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသုတ်လိုက်သုတ်လိုက်၊ အုပ်လိုက်စီရရီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“တုရင်”ဆီသို့၊ ညီညာပျံသန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအိပ်တန်းပြန်ကြ၊ တောကျီးအ တို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ်မ မက၊ လေးငါးမ ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြင်ရသည်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချင်စရာ၊ ညီဆိုပါသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသဘာဝအလှ ပုဂံမှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှေးခေတ်ကလည်း ထိုသဘာဝ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယခုခေတ်လည်း ထိုသဘာဝ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖြစ်နိုင်သည်ပါ့ ဖြစ်မည်ပေါ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \u003cem\u003eရှုမဝ၊ ဇူလိုင်လ၊ ၁၉၈၄။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၂။ ကျွဲ နားတောင်း ပုထိုးမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီသစ်ဆင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှုခင်းသာယာ၊ ပုဂံမှာတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပေါက္ကာ ရာမ၊ ရှေးကာလမှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလှူကြတန်းကြ၊ တည်ကြများပြား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဂူဘုရားနှင့်၊ ဘုရားစေတီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစီရရီတို့ ဤမှာတစ်သိုက်၊ အစုလိုက်တည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထို၌ပြန့်ကျဲ၊ ရှုမရဲတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစိတ်ထဲစွဲကျန်၊ ကြည့်ချင်ပြန်သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပုဂံမြို့က ငါ နားတောင်းမှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအစ်ကိုမြင်ရ ပုဂံအလှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငကျွဲနားတောင်းတွင်၊ ညီရောက်စဉ်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထီးတင်ထွတ်ကျိုး၊ ထိုပုထိုး၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလုံအိုးသဏ္ဌာန်၊ အလုံးအဖန်၌\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမွမ်းမံသုတ်လိမ်း၊ စဉ့်စိမ်းစိမ်းတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှိမ်းရှိမ်းပပ၊ ပုထိုးမြသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိုးကျရွှေကိုယ် ကော့၏သို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပုထိုးမြဝယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီလှကျောမှီ၊ ရှေ့မြောက်ဆီသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရည်မျှော်လိုက်မိ၊ အဝေးကြည့်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမှုန်တိမှုန်မွှား၊ မပြတ်သားလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြင့်မားမိုးကြို၊ ဂူအိုအိုတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ထီးလိုမင်းလို”၊ ထွတ်ကျပြိုလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြည်ညိုစရာ၊ ဖူးတွေ့ ပါသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစေတနာကြွ အားမာန်ရ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီလှမ်းမြင်ရ ထီလိုအလှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငကျွဲဆီမှ ရှုခင်းပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုမှတစ်လီ၊ ရှေ့တောင်ဆီသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရည်မျှော်ဝေးလံ၊ ကြည့်မိပြန်၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ရွှေဆံတော်”ဘုရား၊ ခုံမြင့်မားမှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါးဆင့်တက်လာ၊ ပစ္စယာသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညင်သာပါဘိ၊ ကြည်နူးမိ၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြည့်တိုင်းစိတ်ဝယ်၊ လွန်သပ္ပာယ်သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသွယ်သွယ်လျလျ တက်ပုံက။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီလှမ်းမြင်ရ ဆံတော်အလှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါဆီမှ ရှုခင်းပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကံကောင်းထောက်မ၊ ငကျွဲ၌\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဘခေါ်လေ့၊ ဘသိမ်မွေ့နှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီ တွေ့ရာမှ၊ မေးခွင့်ရ၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘလည်းမျှော်၊ ဘ အတွေးကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမေးကြည့်မိရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘမျက်နှာသည်၊ ပြုံးလာဝင်းပ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှေးမဆွက၊ ဘဝသံသရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ်ချိန်ခါဝယ် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ့မှာပုဂံသား၊ ဖြစ်ခဲ့သလားဟု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစကားထိုမျှ၊ ဟရုံဟ၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဘအေ၊ ဘအတွေးတို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထွေးရောယှက်တင်၊ အသက်ဝင်လျက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယှက်တင်ထွေးရော၊ သဘောလိုလို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမျက်နှာချိုသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘအိုမြင်ရ ပုဂံအလှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငကျွဲဆီမှ ရှုခင်းပေါ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eရှုမဝ၊ အောက်တိုဘာလ၊ ၁၉၈၅။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၃၊ လောကနန္ဒာ ဆိပ်ကမ်းမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီသစ်ဆင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပြည့်လင်းဧရာ၊ ဆိပ်ကမ်းသာသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါလည်းရောက်ဖူး၊ ဦးချဖူး၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကမ်းနဖူးက၊ ကြာဖူးလှသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလောကနန္ဒာ၊ စေတီမှာတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဝဲယာဝန်းကျင်၊ မိုးကောင်းကင်နှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြင်လေရာရာ၊ လွမ်းစရာတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနန္ဒာအောက်နား၊ မြစ်ကမ်းပါး၌\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလာသွားညာကြေ၊ ရွက်စုံလှေတို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရေစပ်မှာ ဆိုက်၊ ကြက်တောင်စိုက်တည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလိုက်ထိုက်ဆက်သွယ်၊ ကုန်ဖလှယ်သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရယ်ကြ မောကြ ပျော်လိုက်ကြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနန္ဒာလောက တက်ဖူးကြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါရောက်စဉ်က မျက်မြင်ပါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါမြင်ခဲ့ရ ဆိပ်ကမ်းအလှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်း မြင်သမျှ ပြောစမ်းပါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနောင်ချစ်ညီခင်၊ ရောက်ခဲ့စဉ်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမျက်မြင်ပြောရ၊ မထူးလှတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထက်ကနန္ဒာ၊ အောက်မှာ ဆိပ်ကမ်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e ရွက်လှေတန်း တည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပဲနှမ်း ထန်းလျက်၊ အညာထွက်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြေထွက် စပါး၊ ငါးပိ ဆားနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလဲစား ရောင်းဝယ်၊ ကုန်ဖလှယ်သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရယ်ကြ မောကြ မြင်ခဲ့ရ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘုရားတက်ဖူးကြ မြင်ခဲ့ရ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအိုဘယ့်အစ်ကို မြင်သလိုပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသို့ပါကတဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစိတ်ထဲရွှင်ကြည်၊ နောင်ကြီးညီ၌\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထူးသည်ဆိုစရာ၊ ရှိခဲ့ပါ၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပေါက္ကာ ရာမ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသိကြ ကျော်ကြား၊ မင်းနှစ်ပါး၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထောင်လွှား မာန်ဟုန်၊ ရာဇဂုဏ်တည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဂုဏ်ညိုးစရာ၊ ကြုံကြပါလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပြည်ရွာစိုးရ၊ မင်း မာနကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချတတ်ချိန်မီ၊ သိလိုက်သည်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထူးပြီအလှ ညံ့စိတ်က။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်းတစ်ပါးမှာ၊ နော်ရထာတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလင်္ကာဒီပ၊ သီဟဠမှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆက်သလိုက်သား၊ စွယ်တော်ပွားကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပင့်သွား နာဝါ၊ ရေယာဉ်သာသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဧရာကမ်းခွင်၊ ဆိုက်မည်ပြင်၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပြည့်ရှင် စောထီး၊ မင်းမာန်ကြီးနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆင်စီးကာသာ၊ ဆီးကြိုလာသော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရေမှာဆင်းသက်၊ ဦးထိပ်ရွက်မှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆက်သနိုင်မည်၊ ဟန့်လိုက်သည်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e ကြည်ကြည်သာသာ၊ နော်ရထာသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသဒ္ဓါစိတ်ရင်း၊ ရေသို့ဆင်းသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမငြင်းနှိမ့်ချ သူ့မာန။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဦးထိပ်ရွက်၍ လက်ခံပြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနှိမ့်ချမာန၊ ရွှန်းပသဒ္ဓါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပွင့်လင်းလာသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနန္ဒာလောက ဆိပ်ကမ်းမှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီမြင်ခဲ့ရ ဆိပ်ကမ်းလှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထို့နောက် ဒုတိယ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနရပတိ၊ မင်းအလှည့်တည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်း၏ဆရာ၊ မဟာထေရ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာရိတ္တနှင့်၊ သီလပြည့်သူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပံ့သကူတည့်၊ သူမြတ်မိန့်ဟ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆုံးမပြတ်သား၊ ဆိုစကားကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်းနား မနာ၊ မင်း ခေါင်းမာ၏၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုခါ မထေရ်၊ ပုဂံမြေ၌\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမနေလိုပြီ၊ သီဟိုဠ်ဆီသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြွချီတော့မည်၊ သို့ ကြံစည်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစေတီနန္ဒာ၊ ဆိပ်ကမ်းသာသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆင်းလာ အားပြ မထေရ်က။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသင်္ဘော သီဟဠ စောင့်ရန်ပေါ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမဟာထေရ၊ အင်အားပြဟု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနရပတိ၊ စောဘုန်းရှိသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသိလျှင် သိချင်း၊ သတိကင်း၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထန်ပြင်းထိတ်လန့်၊ ကြက်သီးပြန့်၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမသန့်လိပ်ပြာ၊ တုန်လှုပ်လာ၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါ့ရွာ ငါ့မြေ၊ ငါ့တောခြေနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါနေစံမြန်း၊ ငါ့ရွှေနန်း၌\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆွမ်းမခံရ၊ ရင့်သီးလှဟု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမာနစကား၊ ဆိုမိမှားဟု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတရားကိုမြင်၊ ဆရာရှင်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခုပင် ပင့်ချေ၊ မင်းချင်း စေသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမထေရ်ပြန်ကြွ မေတ္တာပြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနှိမ့်ချမာန၊ အေးမြမေတ္တာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပွင့်လင်းလာသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနန္ဒာလောက ဆိပ်ကမ်းမှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီမြင်ခဲ့ရ ဆိပ်ကမ်းလှ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eရှုမဝ၊ သြဂုတ်လ၊ ၁၉၈၅။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45574495142037,"sku":"","price":5400.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_dce7c1fa-ebfe-47e5-96c7-0c9c0784578e.jpg?v=1730269432"},{"product_id":"ဇော်ဂျီ-သကုန္တလ","title":"သကုန္တလ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45574495076501,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e5206f19-a707-4c08-a013-63eba6f38878.jpg?v=1730269472"},{"product_id":"ဇော်ဂျီ-နင်လားဟဲ့ချစ်ဒုက္ခနှင့်-အခြားဝတ္ထုတိုများ","title":"ဇော်ဂျီ - နင်လားဟဲ့ချစ်ဒုက္ခနှင့် အခြားဝတ္ထုတိုများ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမေရိကန် ဝတ္ထုဆရာ ဆင်ကလဲယား လူးဝစ်[ ၁၈၈၅-၁၉၅၁ ]\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမေရိကန် ဝတ္ထုဆရာ လူးဝစ်သည် ၁၈၈၅ ခုနှစ်တွင် ဖွားမြင်၍ ၁၉၅၁ ခုနှစ် အသက် ၆၆ နှစ် အရွယ်တွင် အနိစ္စရောက်သည်။ အသက် ၄၅ နှစ် အရွယ်တွင် ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ် နိုဗဲဆု အချီးအမြှင့် ၊ ခံရသည်။အဖသည် ဆရာဝန်ဖြစ်၍ အမိသည် ဆရာဝန်၏သမီး ဖြစ်သည်။ လူးဝစ်သည် ငယ်စဉ်အခါက သူ့ဇာတိဖြစ်သော ဆောက်စင်တာ မြို့ငယ်တွင် သူ့အဖ ဆေးကုရာ၌လိုက်ပါတတ်သည်ဟု ဆိုသည်။ တန်းမြင့်ကျောင်းမှ အောင်သောအခါ ယေးလ်တက္ကသိုလ်၌ ပညာ ဆက်လက် သင်ကြားသည်။ ၁၉၀၈ ခုနှစ်တွင် ဘွဲ့ရ၍ ကျောင်းမှ ထွက်သည်။ တက္ကသိုလ်၌ စာသင်နေစဉ် ဆောင်းပါးများကို ရေး လေ့ရှိသည်။ တက္ကသိုလ်မဂ္ဂဇင်းတစ်စောင်၏ အယ်ဒီတာ ဖြစ်ခဲ့ ဖူးသည်။ ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒကို သဘောကျ၍ ဝတ္ထုဆရာ အပ္ပတန် ဆင်ကလဲယား (Upton Sinclair) တည်ထောင်သော ဆိုရှယ်လစ် ကိုလိုနီ၌ ဝင်ရောက်ဆောင်ရွက်ဖူးသည်။ ကျောင်းမှ ထွက်ကတည်းက စာ-နယ်-ဇင်း လောက၌သာ ကျင်လည်ခဲ့သည်။ နယူးယောက်မြို့၌ အလုပ် လုပ်ဖူးသည်။ ဆန်ဖရန်ဆစ္စကိုမြို့၌ အလုပ်လုပ်ဖူးသည်။ ဝါရှင်တန်မြို့တော်၌ အလုပ်လုပ်ဖူးသည်။ ထို့နောက် နွားရောင်းသော ပင်လယ်ကူး သင်္ဘောများ၌ အလုပ်လုပ်ဖူးသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ လက်ထောက် အယ်ဒီတာ အလုပ်ကို လုပ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သတင်းထောက် အလုပ်ကို လုပ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ဆောင်းပါးနှင့် ဝတ္ထုတိုတို့ကို ကြိုးကြား ကြိုးကြား ရေးသည်။ ထိုအခါကသော် ဖျော်ဖြေမှု သက်သက် စာမျိုးကိုသာ ရေးလေ့ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၂၀ ပြည့်နှစ် နောက်ပိုင်းသို့ ရောက်လာသောအခါ သူ့စေတနာ၊ သူ့ဆန္ဒ၊ သူ့အမြင်အတိုင်း ရေးနိုင်လာသည်။ ထိုနောက်ပိုင်းတွင် သူ ပထမဦးဆုံး ရေးသော ဝတ္ထုရှည် (Main Street) သည် သူ မမျှော်လင့်ဘဲ ကျော်စောလာသည်။ စောင်ရေ ငါးသိန်း ပုံနှိပ်ရ သည်ဟု အဆိုရှိသည်။ ထို့နောက် ထိုဝတ္ထုမျိုး ဆက်တိုက်လိုလို ထွက်လာသည်။ ထိုဝတ္ထုမျိုးဆိုသည်မှာ အခြားမဟုတ်။ သူ့ဝါဒ အမြင်အရ သူ့ခံစားမှုဖြင့် သိလာသော အမေရိကန်အရင်းရှင် ပေါက်စ လူတန်းစားနှင့် ထိုလူတန်းစားလောက၏ အကောင်းအဆိုး အကျိုးအပြစ်တို့ကို သရုပ်ဖော်နိုင်သော ရသစာပေကို ဆိုလိုသည်။ အယ်ဒီတာအလုပ်၊ သတင်းထောက်အလုပ်တို့ကို သူ လုပ်စဉ်က ထိုလောကအကြောင်းကို သူ အများကြီး သိခဲ့သည်။ နောက်ထပ်သူ သိချင်သေးသည်ကို သိအောင်လည်း ခရီးထွက်လေ့ ရှိသည်။ ထို့နောက် စနစ်တကျ မှတ်သား၍ ပြန်လာတတ်သည်။ ထို့နောက် ထိုအကြောင်းတို့ကို ဝတ္ထုမရေးသေးခင် သူငယ်ချင်း မိတ်ဆွေတစ်စု နှင့် စားကာ သောက်ကာ ပျော်ပျော်ပါးပါး နေတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝတ္ထုကို စ၍ ရေးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မည်သူ၏ အတွေ့ကိုမျှ မခံ၊ ဂူအောင်း ရသေ့ကဲ့သို့ နေတတ်သည်ဟု ဆိုသည်။ သူ့ဝတ္ထုများတွင် ပါးစပ်က ဘုရား...ဘုရား၊ လက်က ကိုးရိုး ကားရား လုပ်နေကြသော အစိတ်အပိုင်းကို သရော်ရာ၌ အလွန် ပြောင်မြောက်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သူ့ဟာသသည် မဟုတ်သည်ကို ဆော်၍၊ မဟတ်သည်ကို သရော်တတ်သော ဟာသ ဖြစ်သည်ဟု လည်း ဆိုကြသည်။ သူ့ကို စာရိတ္တ ပြုပြင်ရေးသမားဟုလည်း ဆိုချင် ကြသည်။ အချို့ကလည်း သူ့မှာ စာရိတ္တ ပြုပြင်ရန်ဆန္ဒ တစ်ရွေးသား မျှမရှိဟုလည်း ဆိုချင်ကြသည်။ သို့ရာတွင် အမေရိကန် လူ့အဖွဲ့ အစည်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု၌ တွေ့ရတတ်သော အပြစ် အနာ အဆာတို့ကိုကား သရုပ်ဖော်၍ သရော်နိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":42481849008277,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_68eb6d55-313d-4c98-8f5c-f3a840c295db.jpg?v=1730270677"},{"product_id":"ဇော်ဂျီ-ပလေးတိုးနိဒါန်း","title":"ဇော်ဂျီ - ပလေးတိုးနိဒါန်း","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပလေးတိုးသည် ဆော့ခရတ္တိ၏ တပည့်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုပါသည်။ ယုတ်စွအဆုံး ဆော့ခရတ္တိကို ကြည်ညို၍ ဆော့ခရတ္တိ၏ နည်းနိဿရည်းကို နှစ်သက်လက်ခံသူ ဖြစ်သည်။ ပလေးတိုးရေးသော ကထာစာတမ်း အများအပြားတွင် ဆော့ခရတ္တိကို ခေါင်းဆောင်တင်၍ ရေးခဲ့သည်ကို တွေ့နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးကို ဒွန်တွဲ၍ သိထိုက်သည်။ တစ်ဖန် ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးအကြောင်းကို သိလိုလျှင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး ထွန်းကားရာဖြစ်သော ရှေးခေတ်ဂရိဒေသနှင့် ရှေးခေတ်ဂရိလောက အကြောင်းတို့ကို နောက်ခံကားအဖြစ်ဖြင့် ကြိုတင်သိသင့်သည်ဟု ထင်မြင် ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(က) ရှေးခေတ် ဂရိသမိုင်းအကျဉ်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘီစီ (၅၀၀-၃၀၀) ဆော့ခရတ္တိသည် ဂရိတို့ဒေသ၊ အက်သင်းမြို့တွင် ခရစ်တော်မပေါ်မီ လွန်ခဲ့သော ဘီစီ ၄၆၉ ခုနှစ်၌ ဖွားမြင်၍ ဘီစီ ၃၉၉ ၌ လွန်သည်။ ပလေးတိုးသည် အက်သင်းမြို့တွင်ပင် ဘီစီ ၄၂၇ (၄၂၈ ?) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခုနှစ်၌ ဖွားမြင်၍ ၃၄၇ (၃၄၈\u003c\/span\u003e ?)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၌ လွန်သည်။ ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးစလုံးသည် ဘီစီငါးရာစုနောက်ပိုင်းမှ ဘီစီလေးရာစု အဦးပိုင်းအထိဖြစ်သော ကာလအတွင်းတွင် ထွန်းကားခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ဆော့ခရတ္တိဖွားသော ခုနှစ်သက္ကရာဇ်နှင့် ပလေးတိုးဖွားသော ခုနှစ်သက္ကရာဇ်တို့ကို ဗုဒ္ဓသာသနာတော်နှင့် ယှဉ်ကြည့်လျှင် ဂင်္ဂါမြစ်ဝှမ်းအရပ် မဇ္ဈိမဒေသ၌ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ (ဘီစီ ၅၆၆-၄၈၆\u003c\/span\u003e?) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပြီး သည့်နောက် ၁၇ နှစ်ခန့်အကြာတွင် ဆော့ခရတ္တိကိုဖွား၍ ၅၈ နှစ်ခန့်အကြာတွင် ပလေးတိုးကို ဖွားသည်ဟုဆိုနိုင်သည်။ ထိုခေတ်သည် မဇ္ဈိမဒေသ ဗုဒ္ဓခေတ် နှင့်အပြိုင်ဖြစ်သည်ဟု မဆိုသာသော်လည်း အနည်းငယ်မျှသာ နှောင်းသော ခေတ် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂရိတို့ဒေသ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆော့ခရတ္တိကို မဖွားမီ လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ၃၀၀ ကျော်လောက်ကပင် သို့မဟုတ် ဘီစီ ၈ဝဝ လောက်ကပင် ဥရောပအရှေ့တောင်စွန်းရှိ ပဲလပါနိဆ ကျွန်းဆွယ် (Peloponnesia) ၌ ဂရိလူမျိုးတို့သည် မြို့နိုင်ငံငယ် များကို အခြေတကျ တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ရှေးခေတ် အိန္ဒိယ၊ မဇ္ဈိမ ဒေသ၌ တိုင်းကြီး တစ်ဆယ့်ခြောက်တိုင်း၊ ပြည်ကြီး တစ်ဆယ့်ခြောက် ပြည် တည်ထောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ မြို့နိုင်ငံ အများအပြားရှိသည့်အနက် အက် သင်းမြို့နိုင်ငံ၊ သီဗီမြို့ နိုင်ငံ၊ ကော်ရင့်မြို့နိုင်ငံ၊ စပါတာမြို့နိုင်ငံတို့သည် ထင်ရှားသောနိုင်ငံများ ဖြစ်သည်။ ဆော့ခရတ္တိနှင့် ပလေးတိုးတို့ ဖွားမြင်ရာဖြစ်သော အက်သင်းမြို့နိုင်ငံသည် အထင်ရှားဆုံးဖြစ်သည်။ မဇ္ဈိမဒေသရှိ တိုင်းနှင့် ပြည်တို့တွင် မဂဓတိုင်း၊ ပါတလိပုတ်ပြည် အထင်အရှားဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့ပင် ထိုမြို့နိုင်ငံအသီးသီး၌ နေထိုင်ကြသောသူများသည် ဂရိလူမျိုးများသာဖြစ်၍ ဂရိဘာသာစကားကိုသာ ပြောဆိုကြသူများဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် သီးခြားနိုင်ငံများ တည်ထောင်၍ ကိုယ့်မင်းကိုယ့်ချင်းနှင့် နေထိုင်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပါရှင်စစ်ပွဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပဲလပါနီဆကျွန်းဆွယ်တွင် ဂရိမြို့နိုင်ငံများ ထွန်းကားလာကြသည်နှင့် အမျှ အာရှတိုက်ရှိ (ယခုအခေါ် အီရန်နိုင်ငံ) ပါရှား(ပါရှင်)နိုင်ငံသည်လည်း ထွန်းကားလျက်ရှိသည်။ ဘီစီ ၅ဝဝ လောက်တွင် အင်အားကြီးလှသော ပါရှား နိုင်ငံသည် အနောက်ဥရောပသို့ နယ်ချဲ့လာသည်။ ထိုအခါ အက်သင်းမြို့နိုင်ငံ သည် ရှေ့ဆောင်ရှေ့ရွက်ပြု၍ ပါရှား၏ နယ်ချဲ့ ရန်ကို တွန်းလှန်ခဲ့သည်။ ဂရိမြို့နိုင်ငံငယ်များသည် စည်းလုံးလာ၍ အက်သင်းကို အကူအညီပေးခဲ့ရာ ဘီစီ ၄၇၉ လောက်တွင် ပါရှားနယ်ချဲ့ရန်သည် နာလန်မထူနိုင်လောက်အောင် အရှုံးပေးလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဂရိတို့၏စိတ်ဓာတ် မည်မျှတက်ကြွလာသည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် အက်သင်းမြို့နိုင်ငံသည် စစ်ပွဲကြီးပြီးသည့် နောက် နှစ်ပေါင်း လေးဆယ်ခန့်အတွင်းတွင် အဖက်ဖက်၌ တစ်ရှိန်ထိုး တိုး တက်၍ ကြီးကျယ်လာခြင်းသည် ပါရှင် စစ်ပွဲကို အောင်နိုင်လိုက်သော အကြောင်း တစ်ခုကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e အက်သင်းမြို့၏ ဂုဏ်ကျက်သရေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအထူးသဖြင့် ဆော့ခရတ္တိ ရှစ်နှစ်သားအရွယ်သို့ရောက်သော ဘီစီ ၄၆၁ ခုမှ ဘီစီ ၄၃၁ ခုအထိ အက်သင်းမြို့၌ အနှစ်သုံးဆယ်ကြာမျှ ရွေးကောက် တင်မြှောက်ခြင်းခံရသော ပရီကလိ (Pericles) မင်း စိုးစံစဉ် အက်သင်းမြို့ နိုင်ငံ၏အောင်မြင်မှု၊ တိုးတက်မှုတို့သည် ကမ္ဘာ့သမိုင်းတွင် မှတ်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ အက်သင်းရေတပ်၏အာဏာစက်သည် ဂရိဒေသအရှေ့ဘက်၌ အလွန်ထက်မြက် သည်။ ဂရိမြို့နိုင်ငံများကို အကာအကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဂရိမြို့နိုင်ငံငယ် အများအပြားသည် အက်သင်း၏သစ္စာကို ခံယူလာကြသည်။ တစ်ဖန် အက်သင်း၏ အုပ်ချုပ်ရေးဘက်တွင် ဂရိ ဒီမိုကရေစီ ထွန်းကားလာသည်။ လက်မှုပညာ ထွန်းကားလာသည်။ လယ်ယာ လုပ်ငန်း တိုးတက်လာသည်။ ပြည်တွင်းပြည်ပ အရောင်းအဝယ် ကြီးကျယ်လာသည်။ အက်သင်း၏ စီးပွားရေး အခြေအနေသည် ထိပ်တန်းသို့ ရောက်လာသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ပညာ သင်ကြားရေး ကျယ်ပြန့်လာသည်။ ဗိသုကာပညာ၊ တမော့ပညာတို့ တိုးတက် လာသည်။ ဂရိရာဇဝင်စာပေ၊ ဂရိပြဇာတ်စာပေတို့ တိုးတက်လာသည်။ ဂရိမြို့ နိုင်ငံငယ်များသည် အက်သင်းကို ဆရာတင်လာကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပဲလပါနီဆစစ်ပွဲ (၄၃၁-၄၀၄)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘီစီ ၄၃၁ ခုလောက်သို့ ရောက်လာသောအခါ အက်သင်း တန်ခိုးကြီး လာသည်နှင့်အမျှ အချို့သော မြို့နိုင်ငံငယ်တို့သည် မကျေမနပ်ဖြစ်လာကြသည်။ အချို့လည်း စပါတာမြို့နိုင်ငံဘက်သို့ဝင်၍ ပူးပေါင်းသွားကြသည်။ အက်သင်း ကလည်း တန်ခိုးပြလွန်းသည်ဖြစ်ရာ စပါတာကဦးဆောင်၍ အက်သင်းကို အန်တုလာကြသည်။ ထို့ပြင် ဘီစီ ၄၃၁ ခုတွင် အက်သင်းမြို့နိုင်ငံ၌ ပလိပ် ကပ်ရောဂါဖြစ်ပွားသဖြင့် လူအများအပြား သေကြေပျက်စီးကြသည်။ ပရီကလိ မင်းလည်း ကပ်ဆိုးထဲ၌ ပါသွားသည်။ ထိုအခါမှစ၍ ပဲလပါနိဆခေါ်သော ဂရိကျွန်းဆွယ် တောင်ပိုင်းရှိ ဂရိမြို့နိုင်ငံတို့သည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်လာ၍ ဂရိ အချင်းချင်း စစ်ခင်းကြသည်။ အက်သင်းကို အန်တုသော မြို့နိုင်ငံငယ်များ၏ ခေါင်းဆောင်သည် စပါတာမြို့နိုင်ငံ ဖြစ်သည်။ အက်သင်းနှင့် စပါတာတို့ ဘတစ်ပြန် ကျားတစ်ပြန် စစ်ခင်းကြသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၃၀ ခန့်ကြာသည်။ ဘီစီ ၄၀၄ ခုတွင် အက်သင်းသည် စပါတာကို အညံ့ခံလိုက်ရသည်။ စပါတာသည် အက်သင်းမြို့၏ ခေါင်းဆောင် ၃ဝ ပါဝင်သော မင်းသုံးဆယ်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့၍ အက်သင်းမြို့နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်စေသည်။ သို့ရာတွင် အက်သင်းမြို့နိုင်ငံအတွင်းတွင် မင်းသုံးဆယ်အဖွဲ့ကို ပုန်ကန်ကြသူများ ပေါ် ပေါက်လာရာ ဘီစီ ၃၉၉ ခုတွင် မင်းသုံးဆယ်အဖွဲ့ပျက်၍ ဂရိ ဒီမိုကရေစီသမားတို့ ပြန်တက်လာသည်။ သို့ရာတွင် ဒီမိုကရေစီသည် ပရီကလိမင်းလက်ထက်က ကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ဘဲ အထိန်းကောင်း အကွပ်ကောင်း မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ တစ်ဖန် ဂရိတို့၏ ခေါင်းဆောင်သစ်ဖြစ်လာသော စပါတာသည် မောက်မောက် မာမာ ဖြစ်လာပြန်ရာ မြို့နိုင်ငံငယ်တို့သည် ယခင်ကကဲ့သို့ အုပ်စုဖွဲ့လာကြရ ပြန်သည်။ တစ်နိုင်ငံတည်းက အင်အားကြီးမားလာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် နိုင်ငံငယ် အချင်းချင်း အင်အားစု မဲတင်းမှုကို ပြုကြပါသေး၏။ သို့ရာတွင် မသင့်မြတ်နိုင် ကြသဖြင့် ဘီစီ ၃၃၈ ခုတွင် မက်ဆီဒေါ်နီးယားနိုင်ငံမှ မျိုးခြားမင်းဖြစ်သော သက်ဦးဆံပိုင်ဘုရင် ဖစ်လစ်၏လက်အောက်သို့ ဂရိဒေသတစ်ခုလုံး ကျရောက်၍ ရှေးခေတ်ဂရိ ဇာတ်သိမ်းရလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(ခ) အုပ်ချုပ်ရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂရိမြို့နိုင်ငံအသီးသီးသည် အကျယ်အဝန်းအားဖြင့် ယခုခေတ် မြို့နယ်သာသာမျှ ဖြစ်၍ တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် လူဦးရေ အများဆုံး ငါးသောင်းခန့်မျှသာ ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုခေတ်ကသော် အက်သင်းမြို့ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၌သာ လူဦးရေ သုံးသိန်းကျော်ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ တစ်ဖန် နိုင်ငံသားအခွင့်အရေးကိုရ၍ အုပ်ချုပ်ရေး၌ ပါဝင်ဆောင်ရွက်နိုင်သူ ဦးရေမှာလည်း သုံးချိုးတစ်မျိုးလောက်သာ ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ နှစ်ချိုးလောက်မှာ အအုပ်ချုပ်ခံ လူတန်းစားသက်သက် ဖြစ်၏ဟု ဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအုပ်ချုပ်ရေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘီစီ ၅ ရာစုတွင် ဂရိတို့ဒေသ၌ အဓိကအားဖြင့် ရွေးကောက်တင်မြှောက် အုပ်ချုပ်သော အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်နှစ်ခု ထွန်းကားခဲ့သည်ဟုဆိုသည်။ စပါတာကဲ့သို့ သော မြို့နိုင်ငံများတွင် မြေရှင်ပဒေသရာဇ် ဆွေစုမျိုးစုတို့သာလျှင် နိုင်ငံသားစစ်စစ် ဖြစ်၍ ထိုအုပ်စုထဲမှသာ အုပ်ချုပ်ရေးကြိုးကိုင်အဖြစ် ရွေးကောက်တင်မြှောက် ကြသည်။ ထိုတစ်စုကသာ တောင်သူလယ်သမား ဆင်းရဲသားနှင့်ကျေးကျွန်တို့ကို အစဉ်အမြဲ အုပ်ချုပ်လျက်ရှိသည်။ ထိုစနစ်ကို အော်လီဂါခီစနစ်ဟုဆိုသည်။ အက်သင်းကဲ့သို့သော မြို့နိုင်ငံများ၌ကား အုပ်ချုပ်ရေး၌ပါဝင်နိုင်ခွင့်ရှိသော နိုင်ငံသားဦးရေသည် စပါတာကဲ့သို့သော မြို့နိုင်ငံများမှာထက် ပို၍များသည်။ ထိုအခါ မြေရှင်ပဒေသရာဇ် ဆွေစုမျိုးစုများထဲမှသာမက အရောင်းအဝယ်အလုပ် လုပ်သူများထဲမှ လည်းကောင်း၊ လက်မှုပညာသည်များထဲမှ လည်းကောင်း၊ တောင်သူလယ်သမားများထဲမှလည်းကောင်း၊ အုပ်ချုပ်ရေးကြိုးကိုင်အဖြစ် ရွေးကောက်တင်မြှောက် နိုင်ကြသည်။ ထိုစနစ်ကို ဂရိဒီမိုကရေစီစနစ်ဟုဆိုသည်။ ဘီစီ ၅ရာစုတွင် ပရီကလိမင်းလက်ထက် အက်သင်းမြို့နိုင်ငံ၌ လူဦးရေ စုစုပေါင်းသည်သုံးသိန်းငါးသောင်း(၃၅ဝဝဝဝ)ခန့်ရှိသည်ဟုဆိုသည်။ မဲမပေးနိုင်၊ အရွေးမခံနိုင်သော ကျွေးကျွန်နှင့် နိုင်ငံခြားသားများကို ဖယ်လိုက်လျှင် မဲပေးနိုင်၍ အုပ်ချုပ်ရေး၌ပါဝင်နိုင်သော လူဦးရေသည် တစ်သိန်းရှစ်သောင်း (၁၈ဝဝဝဝ)ခန့် ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုတစ်သိန်းရှစ်သောင်းသော အက်သင်းနိုင်ငံသားတို့သည် ပြည်သူ့လွှတ်တော်သို့တက်၍ ဥပဒေပြုကိစ္စကို ဆောင်ရွက်နိုင်ကြသည်။ ပြည်သူ့ လွှတ်တော်အစည်းအဝေးကို တစ်လလျှင် တစ်ကြိမ်ကျ ကျင်းပသည်။ ထိုအခါ ကသော် အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ ရာထမ်းမှုထမ်းဟူ၍ အခန့်အထား သီးခြားမရှိချေ။ ထို့ကြောင့် အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စအဝဝကို ဆောင်ရွက်ရန် ထိုတစ်သိန်းရှစ်သောင်း ထဲမှ လူငါးရာကို ရွေးကောက်တင်မြှောက်ကြသည်။ တစ်ဖန် ထိုငါးရာထဲမှပင် ငါးဆယ်တစ်စုစီခွဲ၍ တစ်စုလျှင် ရက်ပေါင်း ၃၆\/၂မျှ အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စတို့ကို တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ကြသည်။ ကြည်းတပ်ဗိုလ်ချုပ်၊ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်တို့ကိုသာ ခန့်ထားခြင်း ပြုသည်။ ခန့်ရာတွင် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း အသစ် ပြောင်း၍သော် လည်းကောင်း၊ ထပ်မံ၍သော်လည်းကောင်း ခန့်လေ့ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတရားစီရင်ရေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတရားစီရင်သောကိစ္စတွင် တရားခုံရုံး တရားသူကြီးများအဖြစ် ဆောင်ရွက် ရန် အမှုအကြီးအသေးအလိုက် ၁၀၁ ဦးမှ ၁၀၀၁ ဦးအထိ တိုးချဲ့နိုင်သော နိုင်ငံသားတို့ကို ပြည်သူ့လွှတ်တော်က ခန့်ထားသည်။ ထိုအခါကသော် ရှေ့နေ ရှေ့ရပ်ဟူ၍ မရှိချေ။ တရားလိုသည် မိမိတရားစွဲလိုသော အမှုအတွက် မိမိ ကိုယ်တိုင် လျှောက်လဲပြောဆိုရသည်။ တရားခံကလည်း မိမိကိုယ်တိုင် လျှောက်လဲ ချေပရသည်။ ခုံရုံးတရားသူကြီးများက အမှုကို ကြားနာပြီးနောက် မဲဆန္ဒပေး၍ အမှုကို ဆုံးဖြတ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် အက်သင်း နိုင်ငံသားတို့၌ နိုင်ငံသားတာဝန် အများအပြားရှိကြပုံကို လည်းကောင်း၊ လူမှု နှုတ်မှုတို့၌ လိမ္မာကြရပုံကို လည်းကောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ရှေးခေတ် ဂရိလူ့အဖွဲ့အစည်း၌ အစကနဦးကပင် မြေရှင်ပဒေသရာဇ် တို့ လွှမ်းမိုးလာခဲ့ကြသည်။ သို့ပန်းကျွန်၊ ငွေဝယ်ကျွန်တို့သည်လည်းကောင်း၊ ကျေးကျွန်မဟုတ်သော ဆင်းရဲသားတို့သည်လည်းကောင်း အခွင့်အရေးမရ။ အလုပ်အကျွေးသဘောမျှသာ ဖြစ်သည်။ ငါးရာစုတွင် အက်သင်းမြို့နိုင်ငံသည် တန်ခိုးကြီးလာ၍ အရောင်းအဝယ် တိုးတက်လာသောအခါမှာမှသာ ကျေးကျွန် မဟုတ်သော ဆင်းရဲသားပိုင်းတွင် ပြည်တွင်းပြည်ပ အရောင်းအဝယ်ကောင်း သဖြင့် ကုန်သည်၊ လက်မှုပညာသည်၊ အနုပညာသည်တို့ အခွင့်အရေးရလာ ကြသည်။  ဂရိကျွန်းဆွယ်သည် တောင်ထူထပ်ပေါများသဖြင့် အသီးအနှံ များများ စားစား မစိုက်နိုင်။ အသီးအနှံတို့ကို ကျွန်းဆွယ်၏ အရံဖြစ်သော ကျွန်းငယ်များမှ လည်းကောင်း၊ အာရှဘက်၊ အီဂျစ်ဘက်မှလည်းကောင်း ဝယ်ယူကြရသည်။ ကျွန်းဆွယ်တွင် သံလွင်ပင်နှင့် စပျစ်ပင်တို့ကို အများအပြားစိုက်၍ သံလွင်ဆီနှင့် စပျစ်ဝိုင်တို့ကို ပြည်ပသို့ ရောင်းချကြသည်။ ထို့ပြင် အက်သင်းမြို့နိုင်ငံအတွင်း တွင် ငွေတွင်းရှိသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ လက်မှုပညာသည်လည်း များသောကြောင့်လည်းကောင်း ငွေထည်အနုပညာပစ္စည်းများကိုလည်း ရောင်းချသည်။ လှံ၊ ဓား၊ လေး၊ မြား၊ ဒိုင်း၊ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ စသော စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများ ကိုလည်း ထုတ်လုပ်၍ ရောင်းချသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပစ္စည်းတတ်နိုင်သူများသည် ဆရာငှား၍ သားသမီးတို့ကို အိမ်၌ ပညာသင်ပေးကြသည်။ စာသင်ကျောင်းကို သီးခြားမရှိ။ အတီးအမှုတ်၊ အကအခုန်ပညာကို အလွန်လေးစားသည်။ အားကစားပညာကို ပို၍လေးစား သည်။ အားကစားရုံများ ထားရှိ၍ ဆရာများဖြင့် လေ့ကျင့်စေသည်။ လေးနှစ် တစ်ကြိမ် ကျင်းပလေ့ရှိသော အိုလံပစ်အားကစားပြိုင်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်ပြိုင်ဆိုင် စေသည်။ အထက်တန်းပညာရေးအဖို့မှာ ၅ ရာစုလောက်တွင် ဆိုဖီ (Sophist) ဆရာကြီးများ ရှိသည်။ ထိုဆရာကြီးများသည် ဂရိတို့ဒေသရှိ မြို့နိုင်ငံတို့သို့ လှည့်လည်လျက် အဖိုးအခယူ၍ အထက်တန်းပညာရပ်များကို သင်ကြားပေး သည်။ လွှတ်တော်အစည်းအဝေး၌လည်းကောင်း၊ တရားခုံရုံး၌လည်းကောင်း နှုတ်မှုကို သုံးကြရသဖြင့် စကားပြော ၀စနာလင်္ကာရပညာကို ခုံခုံမင်မင် သင်ယူကြသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"Other Websites","offers":[{"title":"အီးဘွခ် (အခမဲ့)","offer_id":46220223938709,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_0b069736-4495-4df5-85e0-0b8d1e6845ae.jpg?v=1730270699"},{"product_id":"ဇော်ဂျီ-သူတို့ညီနောင်နှင့်ကျွန်တော်","title":"ဇော်ဂျီ - သူတို့ညီနောင်နှင့်ကျွန်တော်","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။                                   \u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e\u003cspan lang=\"MY\"\u003e------------------------------------\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Wisdom House","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46145880752277,"sku":"","price":4750.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46145880785045,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_9ebbc10e-9335-4d5c-9bf7-e225dd5ca1a9.jpg?v=1750995829"},{"product_id":"ဇော်ဂျီ-ပြည်ထောင်စုသမိုင်းပုံပြင်များ","title":"ဇော်ဂျီ - ပြည်ထောင်စုသမိုင်းပုံပြင်များ","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။                                   \u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e\u003cspan lang=\"MY\"\u003e------------------------------------\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46466240774293,"sku":null,"price":6750.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46466240807061,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_0777da97-82bc-47bf-ab8f-88b1c7c6fb12.jpg?v=1759466003"},{"product_id":"ဇော်ဂျီ-နိုဗဲဆုရစာရေးဆရာများနှင့်သူတို့-ကမ္ဘာကျော်ဝထ္ထုတိုများ","title":"ဇော်ဂျီ - နိုဗဲဆုရစာရေးဆရာများနှင့်သူတို့၏ကမ္ဘာကျော်ဝထ္ထုတိုများ","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။                                   \u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e\u003cspan lang=\"MY\"\u003e------------------------------------\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46474006691989,"sku":null,"price":20900.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46474006724757,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_d6cd3bfa-c89b-47ff-96bf-3cff9f9d07f8.jpg?v=1759640202"},{"product_id":"ဇော်ဂျီ-ရှေးခေတ်ပုဂံကဗျာများ၂၀၂၃","title":"ရှေးခေတ်ပုဂံကဗျာများ(၂၀၂၃)","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၁၊ သဘာဝအလှ ပုဂံမှ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီသစ်ဆင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်းပုဂံရောက်၊ ဤတစ်ခေါက်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆောင်းပေါက်ခါစ၊ တန်ဆောင်လတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e မြူထညနေ၊ မှိုင်းဝေဝေနှင့် ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတောင်ခြေ “တုရင်”၊ ညိုပြာဆင်တည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကုရင်မြင့်ကျိုင်း၊ တောင်ကျောခိုင်းလျက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတွဲဆိုင်းတည်ငြိမ်၊ တိမ်မကန်းကွက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကောင်းကင်ထက်ဝယ်၊ ပြက်ပြက်ထင်ထင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e မင်းမြင်ခဲ့ရာ၊ ေမိပါဟု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆိုလာမင်းက မင်းတမ်းတ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသဘာဝအလှ ပုဂံမှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟုတ်ကဲ့အစ်ကို၊ ညီထပ်ဆိုအံ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုညနေချမ်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ်ဖက်ကမ်းက၊ တောင်တန်းခံ့ခံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“တန့်ကြည့်”ပေါ်တွင်၊ နေမေးတင်သည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနေဝင်သာယာ၊ နီရွှေဝါနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီလာခံကြိုက်၊ စံပျော်ခိုက်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသုတ်လိုက်သုတ်လိုက်၊ အုပ်လိုက်စီရရီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“တုရင်”ဆီသို့၊ ညီညာပျံသန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအိပ်တန်းပြန်ကြ၊ တောကျီးအ တို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ်မ မက၊ လေးငါးမ ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြင်ရသည်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချင်စရာ၊ ညီဆိုပါသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသဘာဝအလှ ပုဂံမှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှေးခေတ်ကလည်း ထိုသဘာဝ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယခုခေတ်လည်း ထိုသဘာဝ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖြစ်နိုင်သည်ပါ့ ဖြစ်မည်ပေါ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \u003cem\u003eရှုမဝ၊ ဇူလိုင်လ၊ ၁၉၈၄။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၂။ ကျွဲ နားတောင်း ပုထိုးမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီသစ်ဆင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှုခင်းသာယာ၊ ပုဂံမှာတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပေါက္ကာ ရာမ၊ ရှေးကာလမှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလှူကြတန်းကြ၊ တည်ကြများပြား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဂူဘုရားနှင့်၊ ဘုရားစေတီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစီရရီတို့ ဤမှာတစ်သိုက်၊ အစုလိုက်တည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထို၌ပြန့်ကျဲ၊ ရှုမရဲတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစိတ်ထဲစွဲကျန်၊ ကြည့်ချင်ပြန်သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပုဂံမြို့က ငါ နားတောင်းမှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအစ်ကိုမြင်ရ ပုဂံအလှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငကျွဲနားတောင်းတွင်၊ ညီရောက်စဉ်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထီးတင်ထွတ်ကျိုး၊ ထိုပုထိုး၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလုံအိုးသဏ္ဌာန်၊ အလုံးအဖန်၌\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမွမ်းမံသုတ်လိမ်း၊ စဉ့်စိမ်းစိမ်းတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှိမ်းရှိမ်းပပ၊ ပုထိုးမြသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိုးကျရွှေကိုယ် ကော့၏သို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပုထိုးမြဝယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီလှကျောမှီ၊ ရှေ့မြောက်ဆီသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရည်မျှော်လိုက်မိ၊ အဝေးကြည့်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမှုန်တိမှုန်မွှား၊ မပြတ်သားလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြင့်မားမိုးကြို၊ ဂူအိုအိုတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ထီးလိုမင်းလို”၊ ထွတ်ကျပြိုလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြည်ညိုစရာ၊ ဖူးတွေ့ ပါသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစေတနာကြွ အားမာန်ရ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီလှမ်းမြင်ရ ထီလိုအလှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငကျွဲဆီမှ ရှုခင်းပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုမှတစ်လီ၊ ရှေ့တောင်ဆီသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရည်မျှော်ဝေးလံ၊ ကြည့်မိပြန်၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ရွှေဆံတော်”ဘုရား၊ ခုံမြင့်မားမှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါးဆင့်တက်လာ၊ ပစ္စယာသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညင်သာပါဘိ၊ ကြည်နူးမိ၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြည့်တိုင်းစိတ်ဝယ်၊ လွန်သပ္ပာယ်သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသွယ်သွယ်လျလျ တက်ပုံက။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီလှမ်းမြင်ရ ဆံတော်အလှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါဆီမှ ရှုခင်းပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကံကောင်းထောက်မ၊ ငကျွဲ၌\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဘခေါ်လေ့၊ ဘသိမ်မွေ့နှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီ တွေ့ရာမှ၊ မေးခွင့်ရ၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘလည်းမျှော်၊ ဘ အတွေးကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမေးကြည့်မိရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘမျက်နှာသည်၊ ပြုံးလာဝင်းပ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှေးမဆွက၊ ဘဝသံသရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ်ချိန်ခါဝယ် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ့မှာပုဂံသား၊ ဖြစ်ခဲ့သလားဟု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစကားထိုမျှ၊ ဟရုံဟ၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဘအေ၊ ဘအတွေးတို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထွေးရောယှက်တင်၊ အသက်ဝင်လျက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယှက်တင်ထွေးရော၊ သဘောလိုလို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမျက်နှာချိုသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘအိုမြင်ရ ပုဂံအလှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငကျွဲဆီမှ ရှုခင်းပေါ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eရှုမဝ၊ အောက်တိုဘာလ၊ ၁၉၈၅။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၃၊ လောကနန္ဒာ ဆိပ်ကမ်းမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီသစ်ဆင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပြည့်လင်းဧရာ၊ ဆိပ်ကမ်းသာသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါလည်းရောက်ဖူး၊ ဦးချဖူး၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကမ်းနဖူးက၊ ကြာဖူးလှသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလောကနန္ဒာ၊ စေတီမှာတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဝဲယာဝန်းကျင်၊ မိုးကောင်းကင်နှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြင်လေရာရာ၊ လွမ်းစရာတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနန္ဒာအောက်နား၊ မြစ်ကမ်းပါး၌\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလာသွားညာကြေ၊ ရွက်စုံလှေတို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရေစပ်မှာ ဆိုက်၊ ကြက်တောင်စိုက်တည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလိုက်ထိုက်ဆက်သွယ်၊ ကုန်ဖလှယ်သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရယ်ကြ မောကြ ပျော်လိုက်ကြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနန္ဒာလောက တက်ဖူးကြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါရောက်စဉ်က မျက်မြင်ပါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါမြင်ခဲ့ရ ဆိပ်ကမ်းအလှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်း မြင်သမျှ ပြောစမ်းပါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနောင်ချစ်ညီခင်၊ ရောက်ခဲ့စဉ်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမျက်မြင်ပြောရ၊ မထူးလှတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထက်ကနန္ဒာ၊ အောက်မှာ ဆိပ်ကမ်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e ရွက်လှေတန်း တည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပဲနှမ်း ထန်းလျက်၊ အညာထွက်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြေထွက် စပါး၊ ငါးပိ ဆားနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလဲစား ရောင်းဝယ်၊ ကုန်ဖလှယ်သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရယ်ကြ မောကြ မြင်ခဲ့ရ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘုရားတက်ဖူးကြ မြင်ခဲ့ရ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအိုဘယ့်အစ်ကို မြင်သလိုပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသို့ပါကတဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစိတ်ထဲရွှင်ကြည်၊ နောင်ကြီးညီ၌\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထူးသည်ဆိုစရာ၊ ရှိခဲ့ပါ၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပေါက္ကာ ရာမ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသိကြ ကျော်ကြား၊ မင်းနှစ်ပါး၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထောင်လွှား မာန်ဟုန်၊ ရာဇဂုဏ်တည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဂုဏ်ညိုးစရာ၊ ကြုံကြပါလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပြည်ရွာစိုးရ၊ မင်း မာနကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချတတ်ချိန်မီ၊ သိလိုက်သည်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထူးပြီအလှ ညံ့စိတ်က။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်းတစ်ပါးမှာ၊ နော်ရထာတည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလင်္ကာဒီပ၊ သီဟဠမှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆက်သလိုက်သား၊ စွယ်တော်ပွားကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပင့်သွား နာဝါ၊ ရေယာဉ်သာသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဧရာကမ်းခွင်၊ ဆိုက်မည်ပြင်၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပြည့်ရှင် စောထီး၊ မင်းမာန်ကြီးနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆင်စီးကာသာ၊ ဆီးကြိုလာသော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရေမှာဆင်းသက်၊ ဦးထိပ်ရွက်မှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆက်သနိုင်မည်၊ ဟန့်လိုက်သည်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e ကြည်ကြည်သာသာ၊ နော်ရထာသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသဒ္ဓါစိတ်ရင်း၊ ရေသို့ဆင်းသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမငြင်းနှိမ့်ချ သူ့မာန။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဦးထိပ်ရွက်၍ လက်ခံပြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနှိမ့်ချမာန၊ ရွှန်းပသဒ္ဓါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပွင့်လင်းလာသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနန္ဒာလောက ဆိပ်ကမ်းမှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီမြင်ခဲ့ရ ဆိပ်ကမ်းလှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထို့နောက် ဒုတိယ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနရပတိ၊ မင်းအလှည့်တည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်း၏ဆရာ၊ မဟာထေရ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာရိတ္တနှင့်၊ သီလပြည့်သူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပံ့သကူတည့်၊ သူမြတ်မိန့်ဟ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆုံးမပြတ်သား၊ ဆိုစကားကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်းနား မနာ၊ မင်း ခေါင်းမာ၏၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုခါ မထေရ်၊ ပုဂံမြေ၌\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမနေလိုပြီ၊ သီဟိုဠ်ဆီသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြွချီတော့မည်၊ သို့ ကြံစည်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစေတီနန္ဒာ၊ ဆိပ်ကမ်းသာသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆင်းလာ အားပြ မထေရ်က။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသင်္ဘော သီဟဠ စောင့်ရန်ပေါ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမဟာထေရ၊ အင်အားပြဟု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနရပတိ၊ စောဘုန်းရှိသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသိလျှင် သိချင်း၊ သတိကင်း၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထန်ပြင်းထိတ်လန့်၊ ကြက်သီးပြန့်၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမသန့်လိပ်ပြာ၊ တုန်လှုပ်လာ၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါ့ရွာ ငါ့မြေ၊ ငါ့တောခြေနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါနေစံမြန်း၊ ငါ့ရွှေနန်း၌\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆွမ်းမခံရ၊ ရင့်သီးလှဟု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမာနစကား၊ ဆိုမိမှားဟု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတရားကိုမြင်၊ ဆရာရှင်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခုပင် ပင့်ချေ၊ မင်းချင်း စေသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမထေရ်ပြန်ကြွ မေတ္တာပြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနှိမ့်ချမာန၊ အေးမြမေတ္တာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပွင့်လင်းလာသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနန္ဒာလောက ဆိပ်ကမ်းမှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီမြင်ခဲ့ရ ဆိပ်ကမ်းလှ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eရှုမဝ၊ သြဂုတ်လ၊ ၁၉၈၅။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46533843583125,"sku":null,"price":9025.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_b042e329-d92c-4122-a5ba-2826b0cd5ef2.jpg?v=1761404764"},{"product_id":"ဇော်ဂျီ-မင်းသုဝဏ်-စာပေလောက-၂၀၂၂","title":"စာပေလောက (၂၀၂၂)","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြစေတီကျောက်စာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဇော်ဂျီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာစာပေသမိုင်းတွင် မြန်မာစာပေအကြောင်းကို ပုဂံခေတ်၊ ပင်းယခေတ်၊ အင်းဝခေတ်၊ တောင်ငူခေတ်၊ ညောင်ရမ်းခေတ်၊ အလောင်း ဘုရားခေတ်ဟူ၍ ခေတ်ခြောက်ခေတ်ခွဲကာ ရေးကြလေသည်။ ပုဂံခေတ် သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းရှစ်ရာကျော်လောက်က ထွန်းကားခဲ့သောခေတ် ဖြစ်၍ မြစေတီကျောက်စာသည် ထိုပုဂံခေတ်က ရေးထိုးခဲ့သောစာဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုဂံပြည် ကောင်းစားစဉ်က ပုဂံပြည်တွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၉၉၉၉၉၉၉၉၉ ရှိလေဟန်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ကိုးကိုးတန် ပုဂံ အိမ်ခြေပေါင်း” ဟူ၍လည်းကောင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရပ်ကွက်တိုင်းတွင် လောကဝတ်၊ ဓမ္မဝတ်၊ ရာဇဝတ်ရေးကိစ္စများ အတွက် တီးခတ်နှိုးဆော်အပ်သော မောင်းတစ်လုံးစီထားရှိသဖြင့် ရပ်ကွက် ပေါင်း ၃၃၃၃ ရှိလေဟန်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ညိုညိုညံညံ ပုဂံသည့်မောင်း” ဟူ၍လည်းကောင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eပုဂံတစ်ခွင်တစ်ပြင်တွင် စေတီဂူဘုရားပေါင်း ၄၄၄၆၇၃၃ ဆူ ရှိ လေဟန်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“လှည်းဝင်ရိုးသံ တညံညံ ပုဂံဘုရားပေါင်း” ဟူ၍ လည်း ကောင်း စကားအစဉ်အလာရှိလေသည်။ ထိုစကားတို့သည် ပုဂံပြည်၏ဂုဏ်ကို အံ့ဖွယ်သူရဲ ဖြစ်လောက်အောင် မြှောက်ပင့် ဖွဲ့ဆိုထားသော ပုဂံပြည် ဘွဲ့စကားများဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ရှေးခေတ်ပုဂံပြည် အကယ်ပင် ကြီးကျယ် ခဲ့သည်။ ကျက်သရေရှိခဲ့သည်ဟူသော အချက်သည်လည်း အမှန်ပင်ဖြစ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယခုအခါ ဧရာဝတီမြစ်အရှေ့ဘက်ကမ်းရှိ ပုဂံမြို့ဟောင်းတစ်ဝိုက် တွင် လက်ညှိုးထိုးမလွဲ များပြားစွာ ကြွင်းကျန်နေသေးသော စေတီဂူဘုရား များကို ဖူးမြင်နိုင်သည်။ ထိုစေတီဂူဘုရားများသည် ပုဂံပြည် ကြီးကျယ်ခဲ့ ပုံကို သက်သေခံလျက် နေလေသည်။ တစ်ဖန် ထိုစေတီဂူဘုရားများတွင် ဆန်းကြယ်သော စုလစ်မွန်မွန်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ခြူးပန်းခြူးနွယ်ရုပ်လုံး ရုပ်တု အစရှိသော အပြောက်အမွမ်းတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဆန်းကြယ်သော ပန်းချီဆေးရေးတို့ကိုလည်းကောင်း မြင်နိုင်သေးသည်။ ထိုဆန်းကြယ်သော အဆင်တန်ဆာတို့သည် ပုဂံပြည် ကျက်သရေရှိခဲ့ပုံကို သက်သေခံလျက် နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုမျှများပြား၍ ထိုမျှဆန်းကြယ်သော စေတီဂူဘုရားများနှင့်အတူ ကျောက်စာများကိုလည်း မြင်နိုင်သေးသည်။ ရှေးပုဂံကုသိုလ်ရှင်တို့သည် ဘုရားတည်ခြင်း၊ ကျောင်းဆောက်ခြင်းစသော ကုသိုလ်ကောင်းမှုကို ပြုပြီး သောအခါ အလှူပစ္စည်းနှင့်တကွ ဆုတောင်းစာ၊ ကျိန်စာတို့ကို ကျောက်တိုင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျောက်ပြားများပေါ်တွင် မှတ်တမ်းတင်တတ်ကြသည်။ ကျောက်စာများ သည် ထိုမှတ်တမ်းများပေတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ဖန် အချို့ အချို့သော ကုသိုလ်ရှင်များသည် လှူဒါန်းသော အကြောင်းရင်းအဖြစ်အပျက်တို့ကိုပါ ထည့်သွင်းတတ်ကြသည်။ မြစေတီ ကျောက်စာသည် ထိုကဲ့သို့သော မှတ်တမ်းပေတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြစေတီကျောက်စာကို ကျန်စစ်သားမင်း လွန်တော်မူသော နှစ်၌ သော်လည်းကောင်း၊ နောက်တစ်နှစ်ဖြစ်သော မြန်မာသက္ကရာဇ် ၄၇၅ ခုနှစ်၌ သော်လည်းကောင်း ရေးထိုးသည်ဟုယူဆကြသည်။ မြစေတီကျောက်စာ တိုင်၌ မျက်နှာလေးဖက်ရှိရာ မျက်နှာတစ်ဖက်တွင် တစ်ဘာသာစီဖြင့်ရေးထားသည်။ ဘာသာများကား ပါဠိ၊မွန်၊ပျူ၊ မြန်မာ ဘာသာတို့ဖြစ်သည်။ အက္ခရာများ၏ပုံမှာ အဝိုင်းမဟုတ်၊ မန်ကျည်းစေ့ပုံဖြစ်သည်။ မြစေတီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျောက်စာဟုခေါ်ရခြင်းအကြောင်းမှာ ထိုကျောက်စာတိုင်ကို ပုဂံမြို့တောင်ဘက် မြင်းကပါရွာရှိ မြစေတီဘုရားအနီး၌တွေ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာဇကုမာရ်သည် မြစေတီကျောက်စာကို ထိုးခဲ့သူဖြစ်သည်။ ဇာတိရပ်ရွာမှာ ကြောင်ဖြူ ဖြစ်သည်။ အဖမှာ ကျန်စစ်သားမင်းဖြစ်၍ အမိ မှာ ထိုမင်း၏ မိဖုရား သုံးလောကဦးဆောက်ပန်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနော်ရထာမင်းလက်ထက်၌ ကျန်စစ်သားမင်းသည် အိမ်နိမ့်ဘဝ တွင်ရှိခိုက် မင်းမျက်ခံရသဖြင့် ကြောင်ဖြူအရပ်၌ ပုန်းရှောင်နေရသည်။ သို့ပုန်းရှောင်နေခိုက် မထီးတူမ သမ္ဘူလနှင့်တွေ့၍ သမ္ဘူလတွင် အချစ် အခင်နှင့် အသက်ကို နှံလေသည်။ အနော်ရထာမင်း လွန်တော်မူ၍ စောလူး မင်းနန်းတက်သောအခါ ကျန်စစ်သားသည် ရာဇကုမာရ်ကို ဝမ်းတွင် ပဋိ သန္ဓေရှိလေပြီးဖြစ်သော သမ္ဘူလအား သားယောက်ျားဖွားမြင်သော် ပုဂံသို့လာခဲ့” မှာတော်မူ၍ စောလူးမင်း၌ ခစားလေသည်။ စောလူးမင်း လွန်တော် မူသောအခါ သက္ကရာဇ် ၄၄၆ ခုတွင် ကျန်စစ်သားသည် မင်းအဖြစ်ကို ယူ၍ “သီရိတြိဘ၀နာဒိတျ ဓမ္မရာဇ်ဘွဲ့ကို ခံတော်မူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျန်စစ်သားမင်းဖြစ်ပြီး၍ နှစ်နှစ်မြောက်သောအခါ ရာဇကုမာရ်သည် အမိ သမ္ဘူလနှင့်အတူ မင်းကြီးထံသို့ ရောက်လာသည်။ မင်းကြီး သည် သမ္ဘူလ၏ကျေးဇူးကို အောက်မေ့၍ သမ္ဘူလအား သုံးလောကဦး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆောက်ပန်းအနက်ရှိသော တြိလောက ဝဋသကာဒေဝီဘွဲ့မည် ချည်စေ ပြီးလျှင် မိဖုရားမြှောက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာဇကုမာရ်အဖို့မှာ အရောက်နှောင်းသဖြင့် ဇေယျခေတ္တရာဘွဲ့ကို သာရ၍ ဓညဝတီနှင့် တောင်စဉ်ခုနစ်ခရိုင်ကိုသာ စားရသည်။ မင်းကြီး သည် မြေးတော် အလောင်းစည်သူကို ဘိသိက်သွန်း၍ မင်းမြှောက်တင်ပြီး ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောင်အခါ မယ်တော် အနိစ္စရောက်သည်။ ထို့နောက် သက္ကရာဇ် ၄၇၄ ခုနှစ်တွင် ခမည်းတော် ကျန်စစ်သားမင်းကြီး မမာတော်မူ၍ ထိုနှစ်၌ပင် လွန်တော်မူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာဇကုမာရ်လည်း မြင်းကပါအရပ်တွင် ရွှေဆင်းတုဘုရားကို ဌာ ပနာ၍ ရွှေအထွတ်ရှိသော ဂူဘုရားတစ်ဆူကို တည်သည်။ ထိုဂူဘုရားကိုစောင့်ရှောက်ပူဇော်စိမ့်သောငှာ မိမိ၏ အမွေအနှစ်ဖြစ်သော ကျွန် သုံးရွာ ကိုလည်း လှူသည်။ ထို့နောက် အမိအဖတို့၏ ရှေးဖြစ် ရှေးဟောင်းတို့ကို ပြန်ပြောင်းအောက်မေ့ကာ မှတ်တမ်းရေး၍ ကျောက်စာတိုင် စိုက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤသို့ဖြင့် မြစေတီကျောက်စာ ဟုခေါ်သော ရာဇကုမာရ်၏မှတ် တမ်းသည် ကျန်ရစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာဇကုမာရ်သည် အမိအဖကို ချစ်မြတ်နိုးသော အနန္တကျေးဇူးဂုဏ် ကို သိသော သားပေတည်း။ အဖသေအံ့မူးမူးတွင် ရာဇကုမာရ်သည် အဖ ပေးဖူးသော ပစ္စည်းကိုလည်း သတိရသည်။ အမိထံမှရလိုက်သော ပစ္စည်း ကိုလည်း သတိရသည်။ ထိုပစ္စည်းတို့ကို ရာဇကုမာရ်သည် မိမိကိုယ်ဖို့ လွတ်လပ်စွာ သုံးစွဲနိုင်ပေတော့မည်။ သို့ရာတွင် ရာဇကုမာရ်၏ ဆန္ဒကား ထိုသို့မဟုတ်ချေ။ ကျေးဇူးရှင်အဖ၏ အဖို့သာ ဖြစ်သည်။ သေအံ့သော အဖ အား နှစ်သိမ့်ခြင်းဖြစ်စေ၍ နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုစေလိုသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထို့ကြောင့် ရာဇကုမာရ်သည် မိမိသွန်းခဲ့သော ရွှေဆင်းတုဘုရား တစ်ဆူကို သေအံ့သော အဖ၏လက်သို့ ပေးအပ်လေသည်။ တစ်ဖန် ရွှေ ဆင်းတုဘုရားအား မိမိ၏ ကျွန်သုံးရွာကို လှူဒါန်းပါမည်ဟူ၍လည်း အဖ အား ကတိပေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာဇကုမာရ်သည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို သတိရသဖြင့် မိမိ၏ ကျောက်စာတွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e.....................\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသီရိ။ ။ နမော ဗုဒ္ဓါယ၊ ဘုရားသခင် သာသနာအနှစ် တစ်ထောင် ခြောက်ရာ နှစ်ဆယ့်ရှစ် လွန်လေပြီးရကား ဤ အရိမဒ္ဒနာပုရ်မည်သော ပြည်၌ သီရိတြိဘ၀နာဒိတျ ဓမ္မရာဇ် မည်သောမင်းဖြစ်၏။ ထိုမင်း၏ ပယ်မယာတစ်ယောက်သော်ကား တြိလောက ဝဋသကာ ဒေဝီမည်၏။ ထို ပယ် မယားသားတမူလည်း ရာဇကုမာရ်မည်၏။ ထို မင်းကား ကျွန်သုံးရွာတည်း ပယ်မယားအားပေး၏။ ထို ပယ်မယား သေခဲ့ရကား ထိုပယ်မယား တန်ဆာနှင့် ထို ကျွန်သုံးရွာသောနှင့်တည်း ထိုပယ်မယားသား ရာဇကုမာရ်မည်သော မင်း အားပေးတုံ၏။ ထိုမင်း အနှစ် နှစ်ဆယ်ရှစ်နှစ် မင်းမူပြီး၍သေခမူ နာသရော၌တည်း ထို ရာဇကုမာရ်မည်သော ပယ် မယား သား မိမိကိုမွေးသော မင်းကြီးကျေးဇူးကို အောက်မေ့ ရကား ရွှေအတိသော ဘုရားသခင် အဆင်းပြု၍ နှပ်လေ သရောတည်း။ ဤသို့ မိန့်၏။ “ဤရွှေဘုရားကား ငါ့သခင် အဖို့ အတို့ ကျွန်ပြုသောတည်း။ ကျွန်သုံးရွာ အတို့ ကျွန်ငါ့သခင် ပေးသည်ကား ဤရွှေဘုရားအား အတို့ ကျွန်ပေး၏” \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု မှတ်တမ်းတင်ခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာဇကုမာရ်မင်းသားသည် ဤသို့လျှောက်၍ ရွှေဆင်းတုဘုရားကို သေအံ့သော မင်းကြီး၏ လက်သို့ အပ်လေသည်။ “ကျွန်သုံးရွာလှူပါဦးမည်” ဟူသော ကတိကိုလည်း ပေးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝေဒနာခံစားနေရသော မင်းကြီးသည် သားသည်းချာကို မြင်တော် မူ၏။ ရွှေဆင်းတုဘုရားကို သား၏ လက်မှ ခံတော်မူ၏။ တစ်ဖန်သား၏ ကတိစကားကို ကြားတော်မူပြန်သည်။ မင်းကြီး၏ စိတ်ဝယ် မည်သို့ ဖြစ် ချိမ့်မည်နည်း။ မင်းကြီး မည်သို့ မိန့်တော်မူမည်နည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာမန်အခါမျိုး၌ပင် ချစ်မြတ်နိုးတတ်သော အနန္တဂုဏ်ကျေးဇူးကို သိတတ်သော သားသမီးတို့၏ အပြုအမူကို မြင်ရသော အမိအဖတို့သည် အတိုင်းမသိ ဝမ်းမြောက်ပီတိ ဖြစ်တတ်ကြသေး၏ရှင့်။ သေအံ့မူးမူး၌သော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကား အဘယ်ဆိုဖွယ်ရာ ရှိပါအံ့နည်း။ မင်းကြီးသည် နတ်ကို လိုသလော။ ရကောင်းအံ့သို့ရှိ၏။ ဗြဟ္မာကိုလိုသလော ရကောင်းအံ့သို့ ရှိ၏။ နိဗ္ဗာန်ကို လိုသလော ရကောင်းအံ့သို့ ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်အပ်သော ပီတိအဟုန်ဖြင့် တက်ကြွလျက်ရှိ သော မင်းကြီး၏အရောင်အဆင်း အခြင်းအရာတို့ကို ချစ်မြတ်နိုးတတ်သော ရာဇကုမာရ်သည် တစေ့စေ့တွေး၍ မြင်မိဟန်တူ၏။ ရုတ်တရက် ချက်ချင်း မိမိ ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြစ်ခဲ့သည်ကိုလည်း သတိရဟန်တူ၏။ ရုတ်တရက် ချက်ချင်းပင် နှမြောခြင်း၊ ကြေကွဲခြင်းတို့ ဝင်ရောက်ဖောက်ပြန်ခဲ့သည်ကို လည်း သတိရဟန်တူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထို့ကြောင့် ရာဇကုမာရ်သည် ဖခမည်းတော်မင်းကြီး ကျေနပ်နှစ် သက်စွာ သာဓုအနုမောဒနာ ခေါ်ခဲ့သည်ကို ကြားယောင်ယောင်ဖြစ်၍ လည်းကောင်း၊ ရွှေဆင်းတုဘုရားကို ဖခမည်းတော်မင်းကြီးကိုယ်တော်တိုင် ဆရာ ရဟန်းတော်တို့ ရှေ့မှောက်တွင် ရေသွန်းလှူဒါန်းခဲ့သည်ကို မြင်ယောင် ယောင်ဖြစ်၍ လည်းကောင်း ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                        \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုရောတည်း မင်း နှစ်ကျိုရကား “ကောင်းလှေင့်တည်း ကောင်းလှေင့်တည်း”မိန့်၍ သင်ဂြီ မဟာထေရ်၊သင်ဂြီမုဂ္ဂလိ ပုတ္တတိဿထေရ်၊ သင်ဂြီ သုမေဓပဏ္ဍိတ်၊ သင်ပြီ ဗြဟ္မပါလ်၊ သင်ကြီဗြဟ္မဒိပ်၊သင်ဂြီသောန်၊သင်ဂြီသင်္ဃသေနဓရ၊ ပွတ်ထိုသခင်တို့ အမှောက်တည်း မင်းရေသွန်း၏” \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု ဆက်လက်ရေးသားလေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထို့နောက် ရာဇကုမာရ်သည် မိမိ ဂူဘုရားတည်ခဲ့ပုံ၊ ကျွန်သုံးရွာ လှူဒါန်းခဲ့ပုံတို့နှင့်တကွ ဆုတောင်းစာ ကျိန်စာတို့ကို အောက်ပါအတိုင်း ဆက်၍...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e“\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုပြီးရကား ထိုရာဇကုမာရ် မည်သော ပယ်မယားသား ထို ရွှေဘု ရားထာပနာ၍ ရွှေအထွတ်မူသောဂူပြု၏။ ပြုပြီး ရကား ဤဂူဘု ရားလွှတ်သရော၌တည်း၊ သက်မုနလွန်တရွာ၊ ရပါယ် တရွာ၊ ငဟန်မိုင်တရွာ၊ ဤကျွန်သုံးရွာကို ယူ၍ ထိုရာဇကုမာရ် မည်သော ပယ်မယားသား ဤဂူဘုရားအား ရေသွန်း၍ ဤသို့ မိန့်၏ ။ ဤငါ့ အမှုကား၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ် ပညာရအံ့သောအကြောင်း ဖြစ်စေသတည်း။ ငါ့ နောင်အား ငါ့သားလည်းကောင်း၊ ငါ့ မြေးလည်းကောင်း၊ ငါ့ဆွေလည်းကောင်း၊ သူတထူးလည်းကောင်း ဤဘုရားအား ငါလှူခဲ့သော ကျွန်အနှိပ်အစက်တည်းမူကား အရိမေတ္တယျဘုရားသခင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဖူးရစေ” \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြစေတီကျောက်စာပါ စကားပြေကို ရှေးအကျဆုံးဖြစ်သော မြန်မာ စကားပြေတစ်ရပ်ဟု ဆိုသော် ဆိုသင့်လှသည်။ စကားအသုံးအနှုန်းသည်အချို့အချို့သော နေရာများတွင် ယခုကာလနှင့် မတူဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ယခုကာလ အသုံးအနှုန်းသည် အများအားဖြင့် ရှေးရေးအသုံးအနှုန်းမှ ဆင်း သက်လာရသည်ကို သတိမူရာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ပယ်မယား ဟူရာ၌ ပယ်”သည် နှောင်းခေတ်သုံး အဘယ်မ” အဘယ်မိဖုရား စသော စကားခွန်းများမှ အဘယ်”ပင် ဖြစ်သည်။ “နာသရော၌တည်း'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟူရာ၌ “ရှေးသရောအခါ မှ “သရော ဖြစ်သည်။ နာသောအခါ” ဟူသော အနက်ထင်သည်။ နှပ်\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟူရာ၌ အရိုအသေပြု၍ ပေးခြင်းအနက် ထင်သည်။ “ထွက်နပ်သည်၏အနက်သဘောတွင် ဝင်သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတို့ကျွန်'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟူရာ၌ ရာဇကုမာရ်သည် မိမိတစ်ဦးတည်းကို ဆိုချင် လျက် ဗဟုဝုစ်ပြု၍ “ကျွန်ုပ်တို့ \u003c\/span\u003éဟု ဆိုဟန်ယူဆကြကုန်သည်။ နှစ်ချို့ ဟူရာ၌ နှောင်းခေတ်သုံးဖြစ်သော နှစ်ကြိုက် နှစ်ခြိုက်”ဟူသော စကားတို့ ၏ အနက်ထင်သည်ဟု ယူကြကုန်သည်။ ကောင်းလှောင့်တည်း ́ဟူရာ၌ သာဓုခေါ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သင်ဂြီမှာ သင်္ဘောကြီး ဟူသော စကားခွန်း ကို ချုံ့ထားဟန် ယူကြသည်။ အချို့ကလည်း ရဟန်းအဖွဲ့ အသင်း၏ အကြီး အမှူးကို ချုံ့၍ သင်းကြီးဖြစ်ဟန်ဆိုကြသည်။ သို့ရာတွင် ဆရာတော်ထေရ် ကြီး ဝါကြီးအနက်ကား မပျက်ဖြစ်သည်။ “လွှတ်'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟူရာ၌ စွန့်လွှတ်ပူဇော်ခြင်း အနက်ထင်သည်။ “မူ မှာပြုခြင်းအနက်ဖြစ်သည်။ အဖူးရစေ”ဟူရာ၌ “မ” အစား အ”ကို သုံးသော ထိုအခါက ရေးနည်းပေလောဟု တွေးတောယူဆ ကြလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(ကြည့် ရန်။ ။ ဦးဖေမောင်တင်နှင့် ဂျီ၊ အိပ် လုစ်တို့ ကောက်နုတ်စီရင် သော ပုဂံကျောက်စာညွန့်ပေါင်း။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46941789847701,"sku":null,"price":8075.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_ec89046d-ef9e-4e1a-9731-d4552be54cae.jpg?v=1770807291"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/%e1%80%87%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%82%e1%80%bb%e1%80%ae.oembed","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}