{"title":"ကလောင်စုံ","description":"","products":[{"product_id":"ဒဂုန်တာရာနှင့်တွေ့ဆုံခြင်းများ","title":"ဒဂုန်တာရာနှင့်တွေ့ဆုံခြင်းများ","description":"\u003cp\u003e           “ကဗျာဆိုတာ ရင်ခုန်သံပါပဲ” ဒဂုန်တာရာ ဆိုလေ့ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရင်ခုန်သံဆိုတာ ဘာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရင်ခုန်သံဆိုတာ ခံစားမှုလို့ပြောနိုင်မယ်ထင်တယ်။ အဖြစ်အပျက်တွေက ရင်ထဲ ကို လာရိုက်ခတ်တာ၊ အသံတွေက လာရိုက်ခတ်တာ၊ အရောင်တွေက လာပြီးရိုက်ခတ် တာကို ခံစားတာပဲ။ နောက်ပြီး ဒီခံစားမှုကို ကိုယ်က ဘယ်လိုတုံ့ပြန်သလဲ၊ အဲဒါကို ကဗျာလို့ခေါ်ရင် ရမယ်မဟုတ်လား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒဂုန်တာရာ၏ မွေးမြေ တိုင်ကူမြစ်တန်းကျေးရွာ ဥပုသ်ဇရပ်က သက်ကြီးရွယ်အို လက်ဖက်ရည်ကြမ်းဝိုင်းသည် အာရုံထဲသို့ ဖျတ်ခနဲဝင်လာသည်။ ခေါင်းတုံးစိမ်းပြောင်ပြောင်နှင့် ဦးထွေးကြီးဆိုသော အသက် ၇၀ ကျော်ပုဂ္ဂိုလ်သည် လက်ဖက်ရည်ငဲ့လိုက်၊ ဟိုလူဘက်လှည့်ပြီး စကားပြောလိုက်၊ ဒီလူဘက်လှည့်ပြီး စကားပြောလိုက်။ သို့နှင့် သူ့ ခေါင်းတုံးစိမ်းပြောင်ပြောင်သည်လည်း လှုပ်ရှားယိမ်းထိုးနေမည်ကို မှန်းကြည့်ရသည်။ ဘယ်လိုအစိမ်းနှင့်မှ မတူသော ခေါင်းတုံးစိမ်းအရောင်သည် ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ရင်ထဲ သို့ လာရိုက်ခတ်မည်။ ထိုကလေးငယ်သည် ထူးခြားသော အစိမ်းရောင်၏လှုပ်ရှားမှု ဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ဦးထွေးကြီး၏ ခေါင်းစိမ်းပြောင်ပြောင်ကို ဖျတ်ခနဲ ရိုက်ကာ ထွက်ပြေးသွားပုံကိုလည်း မြင်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒဂုန်တာရာ၏ အရောင်ခံစားမှုအကြောင်းကို နာကြားမိတိုင်း ဦးထွေးကြီး ခေါင်း တုံးစိမ်းနှင့် ဒဂုန်တာရာလောင်း မောင်ဌေးမြိုင်ကလေး၏ အရောင်ခံစားမှုသည် စိတ်မျက်စိ ထဲမှာ ပေါ်လာတတ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒဂုန်တာရာသည် အရောင်ခံစားမှု၌ ပြင်းပြတပ်မက်လေသည်။ ပန်းချီဆွဲသည်။ ကဗျာထဲ၌ အရောင်များထည့်လေသည်။ “ပတ္တမြားရည်” “ဂိုဂင်နီ”၊ “ဝေါ့ဒစ်စနေအပြာ”၊ “နှင်းဆီချော်ရည်” “ရွှေအိုရောင်” စသည် စသည်တို့။ “ဝေါ့ဒစ်စနေအပြာ”ဟု သူသုံး လိုက်သောအခါ သူ့ကို စာရေးဆရာများက ထုကြ ငေါ့ကြ လှောင်ခဲ့ကြသည်။ သူကား သူခံစားရသော အပြာကို ခံစားရသည့်အတိုင်း တင်ပြရဲလေသည်။ သိန်းဖေမြင့်က သူနှင့် ပတ်သက်၍ “ဒဂုန်တာရာသည် ပြည်သူ့စာပေဟု ကြွေးကြော်သော်လည်း စကားလုံး တီထွင်ခြင်း၌ လျှပ်ပေါ်လော်လီနေလေသည်” ဆိုလားပဲ ရေးဖူးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒဂုန်တာရာသည် ဝတ္ထုများ ရေးသည်။ မေဝတ္ထု၊ ကြာပန်းရေစင်ဝတ္ထု၊ လရောင် ရွှန်းမြသောညတစ်ညဝတ္ထု၊ လုံးချင်းများနှင့် ဝတ္ထုတိုပေါင်းမြောက်မြားစွာကို ရေးသည်။ သို့သော် ဒဂုန်တာရာသည် ဝတ္ထုရေးဆရာမဟုတ်ဘဲ ကဗျာဆရာသာဖြစ်လေသည်။ ကဗျာ ဆရာဆိုသည်မှာ မိမိ၏ ခံစားမှုများ တိခနဲ ရိခနဲ အံကျဝင်မည့်စကားလုံးကို အမြဲတမ်း ရှာဖွေနေရသည်။ စကားလုံးတစ်လုံးသည် မိမိ၏ ခံစားမှုအားလုံးကို စုပ်မျိုထားနိုင်လျှင် ထိုစကားလုံးသည် အင်္ဂလိပ်စကားလုံး၊ ရုရှားစကားလုံး၊ တရုတ်စကားလုံးမဟုတ်တော့ ဘဲ ကဗျာဆရာ၏ ကိုယ်ပိုင်စကားလုံးဖြစ်လာကာ ကဗျာဆရာ၏ သားသမီးသဖွယ် ထို စကားလုံးကို မြတ်နိုးတွယ်တာတတ်လေသည်။ သို့သော် ကဗျာပါရမီ နံနဲ့ ချို့ငဲ့သူတို့ ကလည်းကောင်း၊ ဒဂုန်တာရာကို ကဗျာဆရာဟု မမြင်သူတို့ကလည်းကောင်း အပြစ်ဆို ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒဂုန်တာရာ ဘာတွေရေးရေး ဒဂုန်တာရာ၏ခံစားမှုကား ကဗျာခံစားမှုဖြစ်လေ သည်။ ဒဂုန်တာရာကား ကဗျာဆရာသာဖြစ်လေသည်။ ၁၉၃၄ ခုနှစ်မှ ၁၉၃၈ ခုနှစ်အထိ ဒဂုန်တာရာသည် ကိုယ်ပိုင်ကဗျာဆရာမဖြစ်ခဲ့ပေ။ နဝဒေး၊ နတ်ရှင်နောင်၊ ဦးတိုးတို့၏ စကားလုံးများကို စပ်ဟပ်ပေးသူသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားသမဂ္ဂ တွင် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ရင်း နိုင်ငံရေး၊ ဆိုရှယ်လစ်ရေး၌ စိတ်ဝင်စားသော အပေါင်း အဖော်များကို တွေ့သောအခါ ဒဂုန်တာရာသည် ရတုပိုဒ်စုံတို့ကို စွန့်ပစ်ကာ ကဗျာသစ် ကို စလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ ပစ္စည်းမဲ့ မွဲတေလံတို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပုန်ကန်မည် တပ်ချီဆင်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဓနရှင် ထွာတစ်မိုက်ကိုတော့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e တိုက်ခိုက်ကာ ခေတ်သစ်ချဉ်းလျှင်ဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်းမြစ်အကုန်လှန်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘုံနိုင်ငံ တည်ထောင်ဖြစ်တဲ့ခါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကွန်မြူနစ် တစ်မြေအောင်မှ ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လေကအမွန်ကဗျာ၊ အိုးဝေမဂ္ဂဇင်း၊ ၁၉၃၉ ခုနှစ်) | ဘုံဝါဒသည် ဒဂုန်တာရာ၏ ကဗျာများအတွက် တွန်းအားဖြစ်လာလေသည်။ ဤတွန်းအားကြောင့် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ပြီးခေတ် ကဗျာဆရာများ၊ စာပေသမားများအကြား ဝယ် ဒဂုန်တာရာသည် စာပေရေးရာ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာလေသည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ် ပြီးသောအခါ မြန်မာ့လူထုအဖို့ မျိုးချစ်စိတ်၊ နိုင်ငံချစ်စိတ်နှင့် မလုံလောက်တော့ပေ။ မျိုးချစ်စိတ်၊ နိုင်ငံချစ်စိတ်လည်း ရှိရမည်၊ လူတန်းစားအသိလည်း ရှိရန်လိုအပ်လာပေ သည်။ ထို့အတူ မြန်မာနိုင်ငံ၏ စာပေတွင်လည်း လူတန်းစားအသိပါသော စာပေမျိုး ပေါ်ထွန်းရန် လိုအပ်ပေသည်။ ထိုလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်စွမ်းရန် ဒဂုန်တာရာသည် တာရာ မဂ္ဂဇင်းကို တစ်ယောက်တည်း ဒိုင်ခံထုတ်ဝေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒဂုန်တာရာထုတ်ဝေသော တာရာမဂ္ဂဇင်းသည် စစ်ပြီးခေတ် လူငယ်များအပေါ် အဘက်ဘက်က လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့လေသည်။ ကဗျာဝါသနာပါသူတို့သည် ခေတ်စမ်းကဗျာနှင့် အသွင်ခြားနားနေသော ဒဂုန်တာရာ၊ ကြည်အေးတို့၏ ကဗျာများကိုဖတ်ကာ ယစ်မူးနေ လေသည်။ ဝတ္ထုဝါသနာပါသူတို့ကလည်း ဒဂုန်တာရာ၊ ဗန်းမော်တင်အောင်၊ မြသန်း၊ ကြည်လင်၊ စောဦး၊ ကျော်အောင်၊ လင်းယုန်နီ၊ ရဲခေါင်တို့၏ ထူးခြားသော ဝတ္ထုတိုများ ကို အံ့သြနေကြလေသည်။ တာရာမဂ္ဂဇင်းသည် နိုင်ငံရေးအခြေခံဖြင့် ထုတ်ဝေသော်လည်း နိုင်ငံရေးမဂ္ဂဇင်းမဟုတ်ပေ။ စာပေမဂ္ဂဇင်းဖြစ်သည်။ နိုင်ငံရေးကို အနုပညာနှင့် မည်သို့ ပေါင်းစပ်ရမည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်သော မဂ္ဂဇင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ် တာရာမဂ္ဂဇင်းထုတ်ဝေမှုကို ရပ်စဲလိုက်ရသော်လည်း တာရာ မဂ္ဂဇင်းမှတစ်ဆင့် တင်ပြသော လူငယ်တို့၏ စာပေအယူအဆသစ်ကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက် မှုကား မြည်ဟိန်းဆဲပင်ဖြစ်သည်။ ဒဂုန်တာရာကို ခေါင်းတည်၍ တိုက်ခိုက်သည်။ အတိုက်အခံရှိလျှင် ဒဂုန်တာရာသည် အေးစက်စက်နှင့် တက်ကြွတတ်သည်။ ထိုနှစ်မှာ ပင် “အနုပညာနှင့် စာပေသစ်ကလပ်” ကို ဖွဲ့စည်းကာ ကလပ်၏သဘာပတိအဖြစ်ဆောင်ရွက်သည်။ ဒဂုန်တာရာကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်နေသံတွေ ဆူညံနေသော ၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ်မှာပင် လက်ခုပ်သံတဖြောင်းဖြောင်းနှင့် အားပေးမှုကို ခံယူရင်း စာရေးဆရာ အသင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်လာပေသည်။ ၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးကွန်ဂရက် (ဗမာ နိုင်ငံ) ၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ဒဂုန်တာရာကို ရွေးချယ်တင်မြှောက်ကြသည်။ ၁၉၅၆ ခုနှစ် အာရှစာရေးဆရာ ညီလာခံသို့ မြန်မာနိုင်ငံ စာရေးဆရာများ၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် တက်ရောက်သည်။ အာရှနှင့် ဥရောပမြို့ကြီးများတွင် ကျင်းပသော ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်း ရေးကောင်စီ ညီလာခံများသို့ မြန်မာနိုင်ငံကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် မကြာခဏ တက်ရောက် ရသည်။ မြန်မာနိုင်ငံ စာရေးဆရာသမဂ္ဂ၊ မြန်မာနိုင်ငံ ကဗျာဆရာသမဂ္ဂတို့ကို စတင် တည်ထောင်ရာတွင်လည်း တက်တက်ကြွကြွ ပါဝင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e [၂ ]\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပန်းချီဆရာ စံတိုးက ဒဂုန်တာရာ၏ “စာပေသဘောတရား၊ စာပေဝေဖန်ရေး၊ စာပေလှုပ်ရှားမှု” စာအုပ်၏ ဂျက်ကက်အဖုံးတွင် ဒဂုန်တာရာ၏ သင်္ကေတအဖြစ် ဆံပင် တွန့်လိမ်လိမ် ကောက်ကွေးကွေး အစုအပုံနှင့် ကိုင်းနက်နက် မျက်မှန်ထူတစ်လက်ကို ရေးဖူးသည်။ ဒဂုန်တာရာ၏ မိတ်ဆွေများကလည်း စံတိုးလိုပင် ထူးခြားသော ဒဂုန် တာရာ၏ဆံပင်ပုံကို သတိပြုမိသည်။ သူ့ဆံပင်မှာ လှိုင်းတက်နှင့် လှိုင်းကျတို့၏ ဆုံချက် လိုဖြစ်သည်။ ပြန့်ကျယ်သော မျက်နှာက သူ့ဆံပင်ပြန့်ကားကားကို ပင့်၍ထိန်းထားသည်။ ဒဂုန်တာရာနှင့် အနီးကပ်၍ စကားပြောတိုင်း၊ သူ့မျက်နှာကိုကြည့်ကာ သူ စကားပြော သည်ကို နားထောင်တိုင်း သူသည် စကားလုံးများကို စဉ်းစားတွက်ချက်ပြီးမှ ပြောလေ သလား ထင်ရသည်။ စကားပြောလျှင် အလွန်ညံ့နုသည်။ ကိုယ်လက်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း များကို ဖြည်းညင်းစွာ လှုပ်ရှားတတ်သည်။ သူသည် တောက်ပြောင်သော အရောင်အဆင်း ထက် မှေးမှိန်၍ ပျော့ပျောင်းသော အင်အားရှိသော အရောင်ကို နှစ်သက်ဟန်တူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒဂုန်တာရာ၏ကဗျာများသည် အဖွဲ့ အနွဲ့ ကို အသားပေးသည်။ ခံစားမှုနှင့် အတွေး ကို အရေးထားသည်။ နောက်ပြီး ပန်းချီဆန်သော အဖွဲ့ များပြွမ်းသည်။ ကာရန်က မိမိ၏ အတွေးကို ထိပါးနှောင့်ယှက်လျှင် ကာရန်စနစ်ကို တွန်းပယ်သည်။ ကဗျာတွင် လေးလုံး စပ်သည် အကျယ်ဝန်းဆုံးပုံစံဖြစ်နေသည်ဟု သူယုံကြည်သည်။ သူ့လေးလုံးစပ်များကို နှုတ်ဖြင့်ရွတ်ဖတ်လျှင် လျှာခလုတ်တိုက်နေတတ်သည်။ ဒဂုန်တာရာသည် ခေတ်မြန်မာ ကဗျာများကို ရွတ်ဖတ်ရန်အတွက်မဟုတ်၊ မျက်စိဖြင့်ဖတ်၍ အရသာခံရန်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားသည်။ သို့သော် သူက သူ့ကဗျာကို စန္ဒရားဖြင့်တီးလျှင်ရသည်ဆိုသည်။ သူ့ကဗျာတွင် အကြောင်းအရာနှင့် လိုက်လျောညီထွေသော အလင်္ကာအသစ်များ၊ အာရုံ ရုပ် (စိတ်ကူးရုပ်)အသစ်များ၊ သင်္ကေတအသစ်များကို တွေ့ရတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eမိုးဝေစာပေမဂ္ဂဇင်း၊ မေ ၁၉၇၀။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571003482261,"sku":"","price":10000.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_eb101e63-5173-4016-b1e8-84823595f1ee.jpg?v=1730214329"},{"product_id":"ဂျာနယ်ကျော်ဦးချစ်မောင်ဂျာနယ်ကျော်မမလေး-ဂျာနယ်ကျော်အမြင်အတွေးအရေး","title":"ဂျာနယ်ကျော်အမြင်အတွေးအရေး","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝန်ကြီးများ တိုင်းပြည်ကို ပမာမခန့် မပြောနှင့်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/em\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eလွှတ်တော်ဥက္ကဋ္ဌကြီးကလည်း လွှတ်တော်ပွဲကျရုံ မပြောထိုက်။ ။ ရဟန်းတော် များ ကိစ္စကို ပျံတော်မူခါနီးမှ အရေးကြီးသည်ဟု ဝန်ကြီးများနှင့် ဥက္ကဋ္ဌက ထင်မြင်သလော။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလွှတ်တော် အစည်းအဝေးကား စခဲ့ပြီ ။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အငှားမော်တော်ကားမောင်းသမားများ၊ ဟိုတယ်ဆိုင်ရှင်များ၊ နိုင်ငံရေး ပွဲစား များနှင့် အကြွေးရှင်များ အထူးမျှော်လင့်တောင့်တနေခဲ့ကြသော အောက်လွှတ်တော် အစည်းအဝေးကြီးသည် သြဂုတ်လ ၂၈ ရက်နေ့တွင် စတင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့လေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ စတင် ဖွင့်လှစ်သည့်နေ့က ၂ နာရီကျော်ကျော်မျှသာ စည်းဝေးပြီး ထိုနေ့အဖို့ ပြီးသွား၏။ အရေးကြီးပါသည်ဟု ပြောဆိုတင်သွင်းသော ရေဘေးကိစ္စ ဆွေးနွေးရေး အဆိုကို နောက်တစ်နေ့ညနေသို့ ချိန်းဆိုလိုက်၏။ နောက်တစ်နေ့တွင် ဆွေးနွေးရာ၌လည်း စကားကြောရှည်နေ၍ မျောသွားတော့၏။ ထိုနေ့ညဘက်တွင် အစိုးရဘက်သား အမတ်များက တစ်နေရာ။ အတိုက်အခံ ဘက်သားများက တစ်နေ ရာ။ ကိုယ်စီကိုယ်င ကိုယ့်လိုဘ ပြည့်ဖို့ အတွက် ထုံးစံအတိုင်း စိုင်းပြင်းကြရာ နောက်တစ်နေ့ထုတ် ဗန္ဓုလသတင်းစာက (အစိုးရဘက်တွင် ဗမာတိုင်းရင်းသား မဲများ ကမ်းပြိုသလို ထောက်ခံသောမဲတွေ ပြိုကျ၍နေကြောင်း၊ အစိုးရဘက်က ပြိုကျလာ သမျှ မဲများမှ အတိုက်အခံဘက်သို့ အင်အားကြီးမားသည်ထက် ကြီးမားတိုးတက်လျက်နေရာ အစိုးရဘက်တွင် အင်အားမရှိ ဖြစ်နေကြောင်း၊ ဖြုတ်ချရေးအဆို မတင်ရဘဲနှင့် ပင် အစိုးရအဖွဲ့ ပျက်ဖို့ များနေကြောင်း) နှင့် ရေးလိုက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ ရိယကလည်း (လက်ရှိအစိုးရကမူ အကြမ်းအားဖြင့်ပင် မဲ ၇ဝ မှာ သေချာ နေသည်ဆိုပြီး အယုံအကြည်မရှိ အဆိုကို အရေးမလုပ်သည့် ဟန်ဖြင့် အေးအေးပင် ရှိနေကြောင်း၊ ဒေါက်တာ၏ အယုံအကြည်မရှိအဆိုမှာ အောင်မြင်ကောင်း အောင် မြင်ဦးမလို၊ ထင်စားဖွယ်ရာရှိသည်ဟု အတွင်းရေး မသိသူတို့က ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ထိုင်ရင်း ရေးသားပြောဆိုနေကြကြောင်း) ဖြင့် ရေးလိုက်သည်ကို တွေ့ရှိရ၏။ မြန်မာ့ အလင်းတွင်မူ အခြေအနေ ကြည့်ရခြင်းအားဖြင့် အတိုက်အခံဘက်က အင်အားမညံ့လှ ဟူ၍သာ ဖော်ပြထားသည်ကို တွေ့ရ၏။ မုချပင် တင်သွင်းခြင်း၊ ပြုလတ္တံ့သော၊ အယုံအကြည်မရှိအဆို မဲခွဲသည့်နေ့မှပင် မည်သူအမှန် ဖြစ်ကြောင်း၊ ကောင်းကောင်း ကြီး သိရတော့မည် ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမညီညွတ်သော ညီညွတ်ရေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညီညွတ်ရေး ငါးပွင့်ဆိုင်ဘက်တွင်လည်း ညီညွတ်ရေးစကားကို ပြောရာမှ မညီမညွတ်ဖြစ်ကာ ညီညွတ်ရေးလုပ်ငန်းလုပ်ဖို့ တာဝန်လွှဲအပ်ခြင်းခံရသူ ဦးဘရွှေ သည် စိတ်တိုတိုဖြင့် အစည်းအဝေးမှ ထွက်သွားခြင်း ပြုခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအစည်းအဝေးတွင် ပြောကြားကြသော စကားရပ်များသည် ပြောကြားသူ တို့၏ စိတ်နေသဘောထားအမှန်ကို ပြသသောကြောင့် တိုင်းပြည်က အထူးမှတ်သား ထားဖွယ်ကောင်း၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပမာမခန့်ပြောသော ဝန်ကြီးများ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောက်လွှတ်တော်တွင် တချို့သော တာဝန်ခံ ဝန်ကြီးတို့ ပြောကြားသော စကားများမှာ အလွန်ရာဇဂုဏ်မောက်သဖြင့် များစွာ မကျေနပ်ဖွယ် ဖြစ်နေချေသည်။ ဝန်ကြီးဆိုသည်ကား တိုင်းပြည်၏ မဲဖြင့် အမတ်ဖြစ်ပြီး မိမိ၏ ပရိယာယ် ဝေဝုစ်ဉာဏ် ဖြင့် အဖွဲ့ အစည်းအရုံး တည်ထောင်ကာ အခြားအဖွဲ့ များနှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်မှ ရာထူးကို လက်ခံလုပ်ကိုင်ရသောသူပင် ဖြစ်လေရာ မိမိတို့ကိုယ်ကို အစိုးရဟု ထင်မှတ်ပြီး ရာဇသံ နှင့် အာခံပြောဆိုခြင်းမှာ တိုင်းပြည်၏ ကျေးဇူးကို ကောင်းကောင်းကြီး ကန်းခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အလွန် စက်ဆုပ်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်တို့ ထုတ်ဆောင်ခြင်းပြုရမည့် သာဓက တစ်ရပ်ကား၊ ဦးဘလှိုင်က ရဟန်းတော်များ ထောင်ထဲ၌ အစာငတ်ခံနေသည့် ကိစ္စကို ဆွေးနွေးလို၍ အစည်း အဝေး ရွှေ့ဆိုင်းပေးရန် အဆိုတင်သွင်းသည်တွင် ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီး ဦးဘဘေက ပြန်လှန်ပြောကြားသော စကားများပင် ဖြစ်ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးဘဘေ၏ စကားရပ်များအနက် ယခု အဆိုတင်ခွင့်တောင်းခြင်းကို ကန့် ကွက်ရသဖြင့် အားနာကြောင်း၊ ယခု အစာမစားဘဲနေသော ဘုန်းကြီးခုနစ်ပါးသည် ရာဇဝတ်ပြစ်မှုကြီးများ ကျူးလွန်သဖြင့် ထောင်ဒဏ် နှစ်နှစ်မှ ၂၅ နှစ်အထိ အကျဉ်း ခံနေရသူများ ဖြစ်ကြောင်း၊ ထောင်ထဲ၌ ဘုန်းကြီး အကျဉ်းသမားပေါင်း ၄၈ ယောက် ရှိရာ ပြစ်မှုများမှာ အလွန်ဆိုးဝါးကြောင်း၊ ဘုန်းကြီးအကျဉ်းသမားများအား ထောင် တစ်ခုမှာ စုရုံးထားဖို့ မိမိ စဉ်းစားပါသေးကြောင်း၊ သို့ရာတွင် ထောင်ဒဏ်နှစ်တိုးသော အကျဉ်းသားအား ထောင်ပြောင်းခြင်း မပြုရဟု ဥပဒေက ဆိုထားပြန်ကြောင်း၊ ယခု ကိစ္စမှာ ရုတ်တရက် ရှောင်တခင် နိုင်ငံရေး ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ် သည်ဟု သိရကြောင်း၊ ဘာသာရေး မဟုတ်လှကြောင်း၊ ဦးဘလှိုင်သည် မေးခွန်း ဖြစ်စေ၊ အဆိုတစ်ခု ဖြစ်စေ တင်သွင်းလျှင် အစိုးရက အရေးယူမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ ယခုကဲ့သို့ အစည်းအဝေး ရပ်ဆိုင်းရန် အဆိုကို တင်ဖို့မသင့်ကြောင်း၊ အစာမစားသော ဘုန်းကြီးများသည် ယခု ၁ဝ ရက်လောက် ကြာပြီ ဖြစ်ကြောင်း၊ သူတို့၏ အလေး ချိန်မှာလည်း အန္တရာယ် ဖြစ်လောက်အောင် မကျသေးကြောင်းနှင့် ပါရှိရာ အဘယ်မျှ ဆိုးဝါးသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ညွှန်ပြနေရန်ပင် မလို။ စာဖတ်သူတိုင်း လွယ်လင့်တကူ သိရှိနိုင်ကြပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဥက္ကဌကြီးကတစ်မှောင့်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ဖြစ်ရှိနေရသည့်အတွင်း ဥက္ကဋ္ဌကြီးက (ယခုအခါ မစားဘဲနေသော ဘုန်းကြီးများသည် ရုတ်တရက် ဘေးမရောက်နိုင်သေးကြောင်းနှင့် ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီး က ပြောပြကြောင်း၊ ဦးဝိစာရပင် ရက်ပေါင်း ၁၆ဝ ကျော်မှ ပျံလွန်တော်မူသည်ဖြစ်၍ ထိုဘုန်းကြီးများသည် ယခု လွှတ်တော် စည်းဝေးနေသည့် ရက်အတွင်းမှာ ပျံလွန်တော်မူနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း၊ ယခု ဘုန်းကြီးများ အစာမစားဘဲနေသည်မှာ ၁၀ ရက်ကြာပြီဖြစ်၍ ယခု ဆွေးနွေးရန် အရေးမကြီးသဖြင့် အဆိုကို ခွင့်မပြုကြောင်း) နှင့် ပြောလိုက်ပြန်ရာ သာ၍ပင် ဆိုး၍ သွားတော့၏။ ဥက္ကဋ္ဌကြီး၏ အလုပ်ဝတ္တရားများထဲတွင် နိမိတ်ဖတ်သော အလုပ်မပါရှိရာ မိမိ၏ အလုပ်ဝတ္တရားကိုသာ ကျေပွန်အောင် လုပ်ပါ။ လွှတ်တော်ပွဲကျရုံ မပြောပါနှင့်ဟု ကျွန်ုပ်တို့က သတိပေးလိုက်ရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစာငတ်ခံနေကြသော ကိစ္စများသည် အခြားကိစ္စများကဲ့သို့ ရက်ကြာလျှင် အရေးကြီးမှု ယုတ်လျော့သွားသည် မဟုတ်ဘဲ ရက်ကြာလေလေ အရေးကြီးလာလေလေ ဖြစ်သည်ကိုလည်း ဥက္ကဋ္ဌကြီး သတိပြုသင့်ပေသည်။ ဦးဝိစာရ ပျံတော်မူရစဉ်က လည်း လွှတ်တော်၏ ယခုလို သဘောထားမှုကြောင့်ဖြစ်ခဲ့ရာ ယခုလည်း ပျံတော်မူမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်မှပင် အရေးကြီးသည်ဟု ယူဆကာ အမတ်များအား ဆွေးနွေးခွင့် ပြုမည်ဟုဆိုရာ ရောက်သောကြောင့် တိုင်းပြည်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် မိမိတို့ မကျေနပ် နိုင်သည့် ဆန္ဒကို ပြသကြလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်မျှော်လင့်ရပေသတည်း။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂျာနယ်ကျော်၊ အုပ်တွဲ ၂၊ စက်တင်ဘာ ၂၊ ၁၉၃၉။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585209983125,"sku":"","price":8640.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b7b7ac83-b450-4fe3-972a-d7e8dc1219d4.jpg?v=1730220440"},{"product_id":"ဦးအုံးဖေတက်တိုး-နိပွန်ပုံပြင်များ","title":"နိပွန်ပုံပြင်များ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိပွန်ပုံပြင်များနှင့်ပတ်သက်၍\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်ခေတ်တွင် စာအုပ်ထုတ်ဝေရေးလောကမှာ စောစောပိုင်း၌ အဆင်ပြေပြေ ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့သည်။ ပထမဆုံး ထုတ်ဝေသောစာအုပ်မှာ နိပွန်ဗမာအမည်နှင့် ဂျပန်စကား သင်စာအုပ်ဖြစ်သည်။ ဂျပန်ဘာသာသင်ကျောင်းမှ ထုတ်ဝေ ခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြီးပွားရေးတိုက်မှ ဂျပန်စာရေးဆရာ အရှိဟေးဟီနိုတ် ၏ ဝတ္ထုများကို ကြီးပွားရေးဦးလှ ဘာသာပြန်သော ရွံ့နှင့် စစ်သား'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၊\u003c\/span\u003e '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပန်းနှင့်စစ်သား” စာအုပ်များထွက်လာသည်။ အခြားသောစာအုပ်တိုက်များမှလည်း စာအုပ်များ အသီးသီး ထုတ်ဝေခဲ့ကြသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စစ်အတွင်းကာလဖြစ်သည့်အလျောက် ပေါ်ပင် စစ် နှင့်ပတ်သက်သော၊ ဂျပန်နှင့်ပတ်သက်သော စာအုပ်များ လည်း ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့ကြသည်။ ဦးဘသောင်းရေး “ဘူရှီဒို” ဦးအုန်းဖေတည်းဖြတ်သော ဂျပန်ပုံပြင်” ရန်အောင် ရေး “ချစ်မယားနှင့်စစ်သား” မဟာဆွေရေး “ရန်ကုန်နှင့်ဗုံးဒေါ်မမခင်ရေး လူမှုရေးရာ၊ ရွှေဘရေး “ခေတ်သစ်ရန်ကုန်ဆို တာ၊ မြဒေါင်းညိုရေး “ရဲဘော်သုံးကျိပ်”၊ “ရွှေတောင်တိုက်ပွဲ မင်းသားရေး ‘ရွှေတူ၊ သခင်ထွန်းအုပ်ရေး “ကျွန်ုပ်၏စွန့်စား ခန်းများ၊ သခင်ဗစိန်ရေး “ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးကြိုးပမ်းမှု စသည်တို့ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်ခေတ်တွင် စာရေးဆရာတို့သည် စာမူများကို ပုံမနှိပ်မီ ထုတ်ဝေခွင့်ပြုရန် ဆင်ဆာပညတ်ရေးရုံးသို့ တင်ပြ ရသည်။ ပုံနှိပ်တိုက် ထိုင် တစ်ရွက်ပြီးတစ်ရွက် ရေးလိုက်၊ စာစီလိုက်နှင့် အသားသေ နေရာကျခဲ့သော စာရေးဆရာ များသည် အောင့်အည်းကာစာမူများကို အစအဆုံး ပြီးစီး အောင် ရေးသားပေးခဲ့ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာမင်းဆွေရေး “ဓား” ဝတ္ထုသည် ဆင်ဆာ၌ အတန်ကြာမြင့် စွာ စောင့်စားပြီး ခွင့်ပြုချက်ရယူခဲ့ရသည်။ ပညတ်ရေးချုပ် ဦးခင်အောင် နှင့် ဆရာမင်းဆွေတို့မှာ ဆရာ ဦးဉာဏအုပ်စုဝင်ချင်းဖြစ်သဖြင့် အတော်ကလေး ရင်းနှီးခဲ့သော်လည်း “ဓား” ဝတ္ထုကို ဆင်ဆာအလိုကျ အထပ်ထပ် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ရလေသည်။ ပြီး ဂျပန်ခေတ်၏ တစ်နေ့သ၌ ဆရာဦးသိမ်းမောင်နှင့် ဆရာဇဝနတို့သည် ဆူးလေဘုရားနှင့် မျက်စောင်းထိုးမှာ ရှိသည့် ဗလီကြီးရှေ့က လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွင် လက်ဖက် ရည်သောက်နေကြစဉ် ကြီးပွားရေး ဦးလှနှင့် သိပ္ပံကျော်ထင် တို့ ရောက်လာကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးလှက သူ့ညီ ကိုဆောင်း (ရဲဘော်သုံးကျိပ်ဝင် ဗိုလ်ထိန်ဝင်း) နှင့်တွေ့ခဲ့ပုံ၊ အမှတ် (၁၅) ဂျပန်တပ်မတော်ဝါဒဖြန့်ချိရေးအဖွဲ့နှင့် ပါလာသူ ဂျပန်စာရေးဆရာ တကာမီ က မြန်မာစာရေးဆရာအသင်းဖွဲ့ ရန်လိုသည့် အကူအညီများ ကို ပေးမည်ဟု ကိုဆောင်းထံမှ သိရကြောင်း ပြောပြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာရေးဆရာအသင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လျှင် မဂ္ဂဇင်း ထုတ်ဝေခွင့်ရမည်ဖြစ်ရာ စာရေးဆရာများအဖို့ အသင့်အတင့် အကျိုးရှိမည်ဖြစ်ပြီး နောင်စာအုပ်များပါ ထုတ်ဝေနိုင်မည့် အလားအလာကို မြင်ကာ စာရေးဆရာအသင်းဖွဲ့ ရန် သဘောတူပြီး ၎င်းတို့လေးဦးလက်မှတ်ဖြင့် အစည်းအဝေး ခေါ်သည့် ဆော်သြချက်ကို သတင်းစာများမှာ ထည့်လိုက် လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့နောက် စာရေးဆရာမဂ္ဂဇင်းထုတ်ဝေရန် စီစဉ်ရာ မစ္စတာ တကာမီကအရင် မတည်ငွေသုံးထောင်ကို ဂျပန်စစ် ဘက်မှ ထုတ်ပေးသည်။ မဂ္ဂဇင်းအတွက် စက္ကူကို သူရိယ တိုက်မှ ဈေးရင်းနှင့်ရအောင် ဦးသိမ်းမောင်က ပြောပေးသည်။ သူရိယသတင်းစာတိုက်တွင် စက္ကူများ လှိမ့်၍ မှာကြားတင် သွင်းထားရာ ၄၊ ၅ နှစ်စာအထိ စက္ကူလုံလောက်ရုံမက ပို၍ပင်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၄၂ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလထုတ် စာရေးဆရာမဂ္ဂဇင်း အမှတ် (၁) ကို ဆင့် ၁ဝဝဖြင့် ထုတ်ဝေရောင်းချရာ များစွာ တွင်ကျယ်ခဲ့သည်။ စစ်ကြိုခေတ်က ရပ်စဲသွားသော သူရိယ မဂ္ဂဇင်းဆိုက် အရွယ်အတိုင်း လေးချိုး ၉ x \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၂ လက်မ၊ စာမျက်နှာ ၈၄ မျက်နှာ (၂၁ ဖောင်) ကို နော်ဝေးစက္ကူဖြင့် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ စစ်အတွင်း ရေးစရာရှား၊ နေရာရှားချိန် ၌ စာရေးဆရာမဂ္ဂဇင်း ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် စာရေးဆရာအဖို့ အသက်ရှူပေါက်ရခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဂျပန် စစ်ဘက်ပြန်ကြားရေးဌာနခွဲမှ စာရေးဆရာမဂ္ဂဇင်း ထုတ်ဝေ စေချင်သည်မှာ သူတို့ ဂျပန်စာပေနှင့် ဂျပန်ယဉ်ကျေးမှုများကို မြန်မာတို့နှင့် ထိတွေ့နီးစပ်စေရန်ဖြစ်သည်။ သူတို့ မျှော်လင့် သလို ဖြစ်မလာသောအခါ အသင်းအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုမရှိ တော့ မစ္စတာတကာမီက ဂျပန်သို့ပြန်သွားမည့်ရက်တွင် ထောက်ပံ့ကြေးကို ရပ်စဲပစ်လိုက်လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာရေးဆရာအသင်းမှ စာရေးဆရာမဂ္ဂဇင်းကို လစဉ် ပုံမှန် ထုတ်ဝေရန် ရည်မှန်းထားသော်လည်း အမှတ် (၄) အထိသာ အချိန်မှန်ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့ပြီး အမှတ် (၅) မှစ၍ လကျော်သာ ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာရေးဆရာမဂ္ဂဇင်းသည် ပုံစံမပျက်ကြိုးစားကာ ထုတ်ဝေနေရာမှ သူရိယတိုက်မှ စက္ကူဝယ်ယူမရရှိသောကြောင့် စက္ကူကောင်းဖြင့် မထုတ်နိုင်တော့ဘဲ ရုံးသုံးစက္ကူ တစ်ဖက်လွတ်၊ စက္ကူပြာဖြင့် ထုတ်ဝေခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဆင်ဆာပညတ်ရေးရုံးမှလည်း အသင်းမဂ္ဂဇင်းအဖြစ် ရုံးသုံးတစ်ဖက်လွတ်ဖြင့် ထုတ်ဝေခွင့်ပြုခဲ့သော်လည်း ဆင်ဆာ ဖြတ်တောက်ခြင်းကို လျှော့ပေါ့မပေးခဲ့ပေ။ သူတို့မကြိုက် သောဆောင်းပါးနှင့် စာပိုဒ်များကို ဖြုတ်ခိုင်းပြီးမှ ထုတ်ဝေ ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ တွင် ဂျပန်ခေတ်၌ နောက်ဆုံးထုတ်ဝေခဲ့သော စာရေးဆရာ မဂ္ဂဇင်း အမှတ် (၁၃) တွင် ဆင်ဆာဖြတ်တောက်ရာတွင် စာစောင်အလိုက် ဖြုတ်ပစ်ခဲ့လေသည်။ ထိုစာစောင်တွင် မင်းသုန္ဒရရေး ထောင့်ငါးရာစာမူကို ဖြုတ်ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မျက်နှာဖုံးမာတိကာတွင်ပါရှိသော စာမူမှာ အမည်သာပါရှိပြီး မဂ္ဂဇင်းတွင် လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုဖော်ပြထားသည်မှာ ဂျပန်ခေတ်က စာအုပ် ထုတ်ဝေရေး အခြေအနေများပင်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်ခေတ်က ဗမာနိုင်ငံတော်အစိုးရ၊ စာပေနှင့် စာကြည့်တိုက်ဌာနခွဲ၊ ပညာရေးဌာနက စာအုပ်များ ထုတ်ဝေ ခဲ့သည်။ ထိုသို့ထုတ်ဝေခဲ့သော စာအုပ်များမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁။ နိပွန်ပုံပြင်များ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ၂။ ဗမာ့သမိုင်းပုံပြင်များ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၃။ သိပ္ပံကြေးမုံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၄။ ကစားနည်းညွန့်ပေါင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၅။ ဗမာနိုင်ငံသမိုင်း အခြေပြ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စသည်တို့ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နိပွန်ပုံပြင်များကို ဦးအုန်းဖေ (ဆရာတက်တိုး) က တည်းဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုပုံပြင်စာအုပ်တွင် ပုံပြင်ပေါင်း ၁၆ ပုဒ် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ရေးသားသူများမှာ ဦးဟိန်(မြို့မဆရာဟိန်)၊ ဦးအုန်းဖေ (ဆရာတက်တိုး)၊ ဦးသိန်းဟန် (ဆရာဇော်ဂျီ)၊ ဦးသိန်း (ဇဝန) တို့ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နိပွန်ပုံပြင်များစာအုပ်နှင့်အတူ စာရေးဆရာစာစောင်မှ ဦးအုန်းဖေ (ဆရာတက်တိုး) ဘာသာပြန်သည့် ကြေးမုံမယ်” နှင့် တက္ကသိုလ်နေနတ်နွယ်၏ ‘ခင်နှင်းမေ” တို့ ကိုပါ ဖြည့်စွက်ဖော်ပြလိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြင့် ဆွေဦး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45530257326229,"sku":"","price":1530.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_c3641419-f594-4390-8d70-eeef5aaef565.jpg?v=1730225182"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၉","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၉)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗုဒ္ဓကန့်လန့်ကာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောင်စည်သူ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝန်မင်းဦးကျောက်လုံးသည် နိုင်ငံရေး၏ ကွေ့တစ်ကွေ့တွင် လောကဓံ တရားကို မလွန်ဆန်နိုင်သည့်အတွက် အရှုံးနှင့်ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးလေသည်။ သူ၏ပါတီမှာ မမျှော်လင့်ဘဲနှင့် ပြိုကွဲသွားခဲ့လေသည်တွင် သူသည် ဝန်မင်းဘဝမှပင် ကမ်းနားသစ်ပင်ကဲ့သို့ လျှောကျရရှာသည်။ သို့သော် သူ သည် နိုင်ငံရေးသမားပီပီ သံဝေဂရရမှန်း မသိဘဲ သူ၏ ပြန်လည်ကောင်းစား ရေးအတွက် အကြံဉာဏ်ထုတ်ရင်း ဘုရားကို နာနာရှိခိုးလိုက်၊ သူနှင့် အတိုက်အခံအပြိုင်အဆိုင် လုပ်နေသည့် ခေါင်းဆောင်များ၏ ပျက်စီးရာ ပျက်စီးကြောင်း ရှာဖွေကြံစည်လိုက်ဖြင့် အလုပ်များ မအားမလပ်ဘဲ ရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစမှာတော့ သူ့ဘက်က အတော်ရှုံးနေရှာလေသည်။ ယခင် သူအာဏာရစဉ်က သစ္စာခံလျက်ရှိသော နောက်လိုက်များသည် သူ၏ အတိုက်အခံများဘက်သို့ ပြောင်းသွားကြလေသည်။ အစက သူ့ဘက်မှရှိသော သတင်းစာများလည်း ယခုလေသံပြောင်းကုန်ကြလေသည်။ သူ၏ ရန်သူများသည်လည်း အတော်ခြေသွက်နေသဖြင့် ဦးကျောက်လုံးမှာ လှိမ့်ခံနေရ လေသည်။ သူပိုင်သတင်းစာကလေးတစ်စောင်၊ နှစ်စောင်နှင့် အတော်ခုခံ နေရရှာလေသည်။ ဆဲနေရရှာလေသည်။ သူ့ရန်သူများ၏အပြစ်အနာ အဆာများကို အချို့ဟုတ်သလောက်လည်းကောင်း၊ အချို့ကိုမူ လုပ်ကြံ၍လည်းကောင်း ဝါဒဖြန့်နေရလေသည်။ တစ်ခါတစ်ခါ သူက ဉာဏ်များ၍ ပရိယာယ် ကြွယ်သူပီပီ မသိမသာကလေး နှက်လေသည်။ တစ်ခါတစ်ခါ ခပ်ဆတ်ဆတ် ထုလေသည်။ တစ်ခါတစ်ခါ အတုံးလိုက် အတစ်လိုက် ကလော်တတ်သေးသည်။ သူ့အားလည်း သူက ဆဲ, \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကလော်\u003c\/span\u003e, \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eထုသည့်နည်းတူ အခြားတစ်ဖက်ကလည်း ထု\u003c\/span\u003e,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆဲ\u003c\/span\u003e,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကလော်လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ ဦးကျောက်လုံးသည် သူ၏ ရန်သူများဘက်မှ ဆဲသမျှကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ အလိုအပ်ဆုံးဟု သိထားသည့်အတိုင်း သူခံနိုင်အောင် ကြိုးစား လေသည်။ ဆဲဖို့၊ ထုဖို့၊ ကလော်ဖို့သည် နိုင်ငံရေးတွင် အရေးကြီးသည့် အတိုင်း သူကဆဲသလို တစ်ဖက်က ဆဲလိမ့်မည်ကိုလည်း သူ သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် စောစောကပင် အကာအကွယ် ယူထားပြီး ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့....ခင်..။ အစ်ကိုကြီး ဟိုနေ့က ပြောလိုက်တဲ့ မိန့်ခွန်းဟာ ဟိုခွေးသားတွေကို သိပ်ထိတာပဲတဲ့။ သခင်မျိုးအံ့ဆိုတာ ဒေါပွလွန်းလို့ အစ်ကိုကြီးချည်း တစ်နေ့လုံး ထိုင်ဆဲနေတာပဲတဲ့။ ဒေါသဖြစ်လွန်းလို့ ထမင်းတောင်မစားနိုင်ဘူးတဲ့။ အိပ်လို့လည်းမရလို့ ဆရာဝန်တောင် ခေါ်ရတယ်ဆို ပဲ..။ ဟား..ဟား နိုင်ငံရေးဆိုတာ အဲဒီလို ကိုယ့်အပြိုင်တွေကို ကျန်းမာရေး စိတ်ဓာတ်တို့ကအစ ကျဆင်းအောင် လုပ်ပေးရတယ် သိလား။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ တစ်ခါ သူသည် ဝမ်းသာသော လေသံကြီးဖြင့် သူ့ဇနီးခင် အား နိုင်ငံရေးအကြောင်း ပြောပြလေရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်ကိုကြီးကိုလည်း သူတို့က တစ်ခါတုန်းက ဆဲဆိုတာပဲမဟုတ် လား...။ အဲဒီတုန်းကလည်း အစ်ကိုကြီးအတော်ဒေါပွပြီး အဲဒီလိုဖြစ်လိုက် သေးတယ်မဟုတ်လား...။”ဟု မေးသည့်အတွက်... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အေး..ဟုတ်တယ်လေ ခင်။ ဒါပေတဲ့ အစ်ကိုကြီးက သူတို့လောက် ကြာရှည်အဖြစ်မခံဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အစ်ကိုကြီးက ဟိုဆရာတော် ကြီး ပေးထားတဲ့နည်းကို သုံးတတ်တာကိုး...။ အဲဒီအခါဆိုရင် ဘုရားခန်းထဲ တစ်ခါတည်းဝင်...၊ ဘုရားကိုနာနာရှိခိုးပြီးတော့...ထွက်သက် ဝင်သက်ကို သမာဓိဖြစ်အောင်လုပ်...၊ အဲဒါတွေ မေ့ကုန်ရင် ဘာမှမဖြစ်တော့ဘူး...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီနည်းကလေး သိထားတာ သိပ်ဟုတ်တာပဲ..။ ကိုယ်က ဆဲရင် သာ သူတို့ကို ထိမယ်..။ သူတို့က ဆဲရင် အဲဒါနဲ့ကာကွယ်လိုက်တော့ ကိုယ့်ကိုမထိဘူး..။ မထိမှ အကြံကောင်း ဉာဏ်ကောင်းထွက်မယ် မဟုတ် လား။ ဒါမှ နိုင်ငံရေးအကွက်တွေကို ခြေလှမ်းမမှားဘဲ ခေါင်းအေးအေးထား ပြီး စဉ်းစားနိုင်မယ် ဟဲ...ဟဲ..ဟဲ...။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် ဝမ်းသာသည့်လေသံကြီးဖြင့် ပြောရင်း ဘုရားခန်းဆီသို့ ဝင်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်ပါသည်။ အရင်ကဆိုလျှင် ဦးကျောက်လုံးသည် သူ့အားဆဲ သည့် အကြောင်း၊ ပုတ်ခတ်သည့်အကြောင်းပါသည့် သတင်းများကို မဖတ်ရဲ ပေ။ သူ၏အတွင်းရေးမှူး မိန်းကလေးအား ထိုသတင်းစာမျိုး သူရှေ့ မရောက်ဖို့ သတိပေးထားလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဒေါသကြီးသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ ခံနိုင်ရည်လည်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ့အား ချီးကျူးသည့်သတင်း၊ အသားပေးသည့် သတင်းပါသော သတင်းစာများကိုသာ ဖတ်လေသည်။ သူ့အား ဝေဖန်ထား သည့် သတင်းမျိုး၊ ဆောင်းပါးမျိုး၊ ဝတ္ထုမျိုးဆိုလျှင် အလျဉ်းမဖတ်ပေ။ ယခုကဲ့သို့ တရားသိပြီးသည့်နောက်မှာတောင်မှပင် သူသည် သူ၏တစ်ဖက် ရန်သူများကိုသာ မခံချင်အောင် ဆွသည်။ ပုတ်ခတ်သည်။ သူအား ပုတ်ခတ် သည့်အကြောင်းများကိုတော့မူ မဖတ်မိအောင် အတော်သတိထားလေသည်။ သူ့ အတွင်းရေးမှူးက မဖတ်မဖြစ်၍ ပြသည့်အခါများ၌ ဖတ်ရလျှင်လည်း သူသည် မထိခိုက်အောင် ဗုဒ္ဓတရားတော်ဖြင့် ခုခံနိုင်ရန် အမြဲအသင့်ပြင် ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤနည်းဖြင့် ဦးကျောက်လုံးသည် သူ၏ နိုင်ငံရေးအတွက် ဘုရားကို အားထား ယုံကြည် ကိုးစားမိလေသည်။ ဗုဒ္ဓရှင်တော်မြတ်၏ တရားအကျိုး ကိုလည်း ခံစားရလေသည်။ တကယ်ဆိုတော့ သူကား ခံစားတတ်သူလည်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗုဒ္ဓ၏တရားသည် လူကောင်း လူဆိုးမရွေး သောက်သုံးတတ်သူအဖို့ အေးမြသော အကျိုးကို ပေးသော သဘောရှိသည်ကို သူသိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်ကိုကြီး ကြည့်စမ်း..ကြည့်စမ်း...။ အစ်ကိုကြီးကို သူတို့ သတင်းစာထဲမှာ ခွေးနဲ့ ဥပမာထားပြီး ရုပ်ပြောင်ဆွဲထားတယ်။ စော်ကား လိုက်ကြတာ မခံနဲ့ အစ်ကိုကြီး။ အဲဒီသတင်းစာကို အရေးယူပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးကျောက်လုံး၏ ဇနီး ခင်သည် သတင်းစာတစ်စောင်ကိုကိုင်လျက် အိပ်ရာမှ နိုးခါစ အကြံဉာဏ် ယူနေသော ဦးကျောက်လုံးဆီသို့ အပြေးက လေးလာလေရာ ဦးကျောက်လုံးသည် ရုတ်တရက် လှမ်းယူကာ ကြည့်နေ လိုက်မိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးကျောက်လုံးသည် ချက်ချင်းပင် ပါးကြောကြီးများ ထောင်လာလေ သည်။ မျက်လုံးများလည်း နီလာလေသည်။ နောက် သတင်းစာကိုလုံးချေ ပြီး ပစ်လိုက်လေပြီးနောက် သူ၏ဇနီးအား မျက်ထောင့်နီကြီးဖြင့် စိုက်၍ ကြည့်နေလေသည်။ သူ့ပါးစပ်မှ ဒေါသကြောင့် မည်သည့်စကားလုံးများမျှ ထွက်မလာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ၏ဇနီးခင်သည် ကြောက်ရွံ့ လှသဖြင့် မျက်နှာသေကလေးဖြင့် ရပ် ကြည့်နေရှာလေသည်။ မကြာမီ ဦးကျောက်လုံး၏အတွင်းရေးမှူးမကလေး ပြေးလာပြီး...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အစ်ကိုကြီး သတင်းစာ ကြည့်ပြီးပလား။ မြင့် အဲဒီ သတင်းစာက အဲဒီ ကာတွန်းကို ညှပ်ပစ်မလို့၊ ခဏအပြင်ထွက်သွားတုန်း မမလာပြတာနဲ့ ပဲမြင့်အမီပြေးလိုက်လာတာ...။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူမက ရှင်းပြလေသည်။ ထိုအခါ ဦးကျောက်လုံးသည် သူ့ဇနီး ဖက်သို့ လှည့်၍...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခင်...မင်း တယ်မိုက်ပါလားကွာ..။ အဲဒါမျိုးဆို ငါ့ကိုမမြင်ပါစေနဲ့ လို့ ငါပြောထားတယ်မဟုတ်လား..။ မြင်တော့ ငါ့မှာ ဘာအကျိုးထူးမလဲ။ ဒေါပွတာပဲ အဖတ်တင်။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဒါတော့ အစ်ကိုကြီး ခံနိုင်ရည်ရှိရမယ်လေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟေ့ တော်စမ်းကွာခင်...။ ငါ ပုထုဇဉ်ကွ ပုထုဇဉ်။ ချက်ချင်းတော့ ဒေါသမဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်ဘူး။ နောက်မပြပါနဲ့ကွာ- ငါတောင်းပန်ပါတယ်။ ကဲ..ငါစိတ်ပြေအောင် လုပ်လိုက်ဦးမှပဲ။ ဒီနေ့ည သတင်းစာ ကွန်ဖရင့်မှာ ဟိုကောင်တွေကို အုပ်ဖို့ ညက ပုတီးစိပ်ပြီး ခေါင်းအေးအေးထားနေတုန်း မှာ မင်းလာနှောင့်ယှက်တာပဲ...တောက်.....။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တယ်မမ။ အစ်ကိုကြီးကို အဲဒီ သတင်းမျိုးတွေ မပြပါနဲ့ ။ မြင့် အဲဒီ သတင်းမျိုး၊ ဓာတ်ပုံမျိုးတွေကို ဖြတ်ဖို့ တာဝန်ပေးထားတာ အစ်မ ကြီး သိသားနဲ့။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို...ဒီလို စော်ကားတာကိုတော့။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တော်စမ်းကွာ-ခင် တော်စမ်း။ မင်းကလည်း နားဝေးလိုက်တာ... ကဲ ဟွေမြင့်၊ ဒီနေ့ မနက် ဘယ်သူလာလာ ငါဘုရားဆောင် ဝင်နေလို့ မတွေ့နိုင်ဘူးလို့ စောင့်ပြော သိလား။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသို့ပြောပြီး ဝန်မင်းဦးကျောက်လုံးသည် သူ လေ့ကျင့်ထားသော ဝင်သက် ထွက်သက် တရားများဖြင့် သူ့ဒေါသများကို ပျော့ပျောင်းစေရန် ဘုရားခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540550869141,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_befda254-41fd-409b-9f2d-3e955f37a717.jpg?v=1730225207"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၈","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၈)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘိလပ်သူကို မွှေးနည်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်ဗလ\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သီတင်းကျွတ်တော့မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သီတင်းကျွတ်တော့မည်....။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆီမီးရောင်ရှိန်ထိန်ဝါလင်း....\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သီတင်းကျွတ်တော့မည်-။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်ဗလတစ်ယောက်သည် သီတင်းကျွတ်လုလု ရာသီရောက်ချိန် တွင် ဤသီချင်းပိုဒ်ကလေးကို အဖန်တလဲလဲ ရွတ်ဖတ်သီဆိုလေ့ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုသီချင်းကို သီဆိုတိုင်း သီဆိုတိုင်း သူ၏ဇနီး မရွှေချောက အောင် ဗလအား နှုတ်ခမ်းစူခြင်း၊ ကျောထုခြင်း၊ လိမ်ဆွဲခြင်း စသည်တို့ဖြင့် ရန်သတ္တရု ပြုလေ့ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဘယ့်ကြောင့်ဟူမူ တစ်ခုသော သီတင်းကျွတ်ကို အောင်ဗလက သတိရ တမ်းတသည်ဟု မရွှေချောက ယူဆပြီး မိန်းမပီပီ ဝန်တိုမိစ္ဆာဖြစ် ရှာ၍ပင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှန်စင်စစ် အောင်ဗလတစ်ယောက်ကလည်း ယောက်ျားပီပီပင် တစ်ခုသော သီတင်းကျွတ်တွင် တစ်ခုသော မာတုဂါမကလေးနှင့် တစ်ခုသောအမှုဖြစ်ခဲ့ဖူးပါသည်။ ၎င်းအဖြစ်ကလေးကို တစ်ခါတစ်ခါ သတိရ တတ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုလည်း သီတင်းကျွတ်လုလု အချိန်တွင် သတိရပြန်ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဖားကောင်းသူ အောင်ဗလတစ်ယောက်သည် တစ်ခုသောနှစ်က မစ်ရှင်တစ်ခုနှင့်ကပ်၍ ဥရောပသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်္ဂလန်ပြည်တွင် တစ်လခွဲခန့် သောင်တင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ်က ရုပ်ရည်လှပတင့်တယ်သည့် ရှုချင်စဖွယ်ရှိသော သူကလေး ကိုတွေ့ခဲ့ပါသည်။ ဘိလပ်သူပျိုဖြူတို့သည် များသောအားဖြင့် အားလုံး လိုလိုလှပကြပါသည်။ သို့သော် အသားဖြူ၊ မြင်းတစ်ပြေး၊ အသားညို လက်တစ်ကမ်း... ဟူသော စကားပုံအတိုင်း အဝေးကြည့် ကြည့်လျှင် သာအကြည့်ခံသည်၊ လှသည်။ အနီးကပ်ကြည့်ပါက မြန်မာမျက်စိတွင် အသားအရည်မှစ၍ ကြမ်းတမ်းခက်တရော်ရှိသည်။ ယခုတွေ့ရှိသူကလေး မှာ ဘိလပ်သူတိုင်းနှင့်မတူ တစ်မူထူးသည်။ နုသားတော် ဝါဝါညက်ကယ်နဲ့ ရှုစားတော် ခါခါမက်ပါတဲ့။ ကလျာသက်ကယ်တဲ့ လှမျက်မှန်၊ သွင်တစ်နည်း . . .ဆင်ကွဲပိုကရိုမို့. . .။ ...ဟူသော တေးသွားကဲ့သို့ သူကလေးသည် အခြားဘိလပ်သူတို့ နှင့်အဆင်ကွဲသည်၊ အသွင်ကွဲသည်။ နုသားတော် ဝါဝါကလေးက နုညက် လှသည်၊ မျက်ခုံးကထူသည်၊ မျက်လုံးက ကြည်သည်၊ နှုတ်ခမ်းကလေး က ရယ်လို့။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာလည်း ထောင်ထောင်မောင်းမောင်း မဟုတ်ဘဲ မနိမ့်မမြင့်၊ မဆူမကြုံသင့်ရုံကလေးရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူကလေးကို တွေ့ချိန်က အောင်ဗလသည် အချစ်သဘောတရားကို စေ့စေ့တွေးကာ ငေးနေချိန်ဖြစ်သည်။ သူကလေးကလည်း ချစ်ရည်တွေ ရွှမ်းလို့ ။ စကားတွေ လွန်ကုန်ပြီ။ စာတွေ ကျွံကုန်ပြီ။ ရှင်းဦးမှတော်ချေမည်။ အင်္ဂလန်ပြည် အဗွန်မြစ်ကလေးပေါ်တွင် စထရပ်ဖို့ ခေါ်သည့် မြို့ကလေးတစ်မြို့ရှိသည်။ ထိုမြို့ကလေးတွင် တစ်ကမ္ဘာလုံး ကျော်ကြား ထင်ရှားသော ကဗျာကဝေ၊ စာပေ ဘီလူးကြီး ရှိတ်စပီးယားကို ဖွားမြင် ခဲ့သည်။ ထိုမြို့ကလေးတွင် ရှိတ်စပီးယားနေသောအိမ်၊ ရှိတ်စပီးယား ကတော်၏အိမ်၊ ရှိတ်စပီးယားဖွားရာ ခုတင်၊ ရေနွေးအိုးမှ စကာ မီးညှပ် အထိ သိုမှီးစုဆောင်းထားသည့် ပြတိုက်ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၎င်းပြည် ရှိတ်စပီးယားကို ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် ရှိတ်စပီးယားပြဇာတ် ရုံကြီးကိုလည်း တည်ဆောက်ထားသည်။ ရှိတ်စပီးယားပြဇာတ်ရုံကြီး တွင် ရှိတ်စပီးယား၏ပြဇာတ်များကိုသာ ပြသသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေ့ ... မှတ်မှတ်ရရ ... ၁၉၅ ... ခု အောက်တိုဘာလ... ရက်နေ့က ရှိတ်စပီးယားပြဇာတ်ရုံကြီး၌ ရိုမီယိုနှင့် ဂျူးလီးယက် ပြဇာတ်ကို ပြနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးအချစ်ဝတ္ထု၊ ကမ္ဘာ၏ အချစ်ဆုံးချစ်မောင်နှံအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြသော ပြဇာတ်ကြီးမှ ရိုမီယိုနှင့် ဂျူးလီးယက်သမီးရည်း စားတို့သည် နှစ်ဖက်မိဘဆွေမျိုးတို့ ရန်ငြိုးသိုသဖြင့် ရှင်စဉ်ကမပေါင်း ရဘဲ သေစဉ်မှပေါင်းရသည့် ချစ်ဋီကာပြဇာတ်ကြီးကို ရှိတ်စပီးယား၏ ပြဇာတ်ကိုသာ ကပြသည့် အင်္ဂလန်ပြည်၏ အကျော်ဆုံးကချေသည်တို့ ကချစ်သရုပ်ပြသွားသည်မှာ ပွဲကြည့်ပရိသတ်အားလုံးတို့သည် ပြဇာတ် ပြီးသောအခါ၌ ချစ်ဘဝဆုံးသူ မောင်နှံအတွက် မချိသောအသည်းနှလုံး ဖြင့် ရုံထဲမှထွက်ခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပွဲကြည့်ပရိသတ် တစ်ဦးဖြစ်သူ အောင်ဗလတစ်ယောက်လည်း အချစ် ၏လေးနက်ပုံကို တစိမ့်စိမ့်တွေးရင်း ရုံထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခေါင်းငိုက်စိုက်နှင့် ထွက်လာခဲ့ရာမှ တစ်ခုသောကွေ့တွင် တစ်စုံ တစ်ယောက်နှင့် အွန့်ခန် တိုက်မိကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုတစ်စုံတစ်ယောက်မှာ ...(မိတ်ဆွေတို့တွေးမိသည့်အတိုင်း)စော , \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစောက ကျွန်တော်ပြောခဲ့သည့် ကောင်မကလေးဖြစ်ပါသည်။ သူကလေးလည်း ပြဇာတ်ရုံထဲက ထွက်လာသည်မို့ အချစ်ရည်ရွှမ်းသူကလေးသည် ... ရုပ်ရည်ချောမော ....လှ...(အို စောစောက ရေးခဲ့တဲ့အလှဘွဲ့ စာပိုဒ်ကိုပဲပြန်ဖတ်ပါတော့။)\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဝမ်းနည်းပါတယ်...” . “ကျွန်မက ဝမ်းနည်းပါတယ်။ ကျွန်မအပြစ်ပါ” “မဟုတ်ပါဘ က တော့အပြစ်ပါ။ ပြဇာတ်က ကောင်းလွန်းလို့ ခေါင်းငိုက်စိုက်လေ့က်- မိလို့ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်မအပြစ်ပါ၊ ရ မကိုက ငေးမိရာ လာမိတာကိုး...” “မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန် - ဘာ့အပြစ်ပါ” ။ ဒီလောက်လှတဲ့ ကောမကလေးကို အဘယ်မှာ အပြစ်ဖို့နိုင်အံ့နည်း။ အောင်ဗလနှင့် သူကလေးပြစ်မှုလုပွဲ ကျင်းပနေစဉ် သူကလေး၏ အဖော် က သူကလေးကိုခေါ်သွား -လည်။ အောင်ဗလ၏မိတ်ဆွေက အောင်ဗလ ကိုဆွဲသွားသည်။ သို့ဖြင့် လယ်ဝင် ဖင်မမည်းခင်က ကွဲသွားကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တော်ပါသေးသည် းတ်လမ်းက ရပ်တန်းက မရပ်ဘဲ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြဇာတ်ရုံမှ ထွ ဝက် စထရပ်မြို့စွန် တစ်မိုင်ကွာခန့်တွင် ရှိသော ရှိတ်စပီးယား၊ .မစံ တော် အင်ဟတ်တာဝေး၏ အိမ်ကလေးကို သွားရောက်ကြည့်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သက်ငယ်မိုးနှင့် ကုပ်ကုပ်ကလေးဆောက်ထားသော အိမ်ကလေးသည် သေးငယ်သော်လည်း အင်္ဂလန်ပြည်တွင် အကျော်ကြားဆုံး အဆောက်အဦ တစ်ခုဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှိတ်စပီးယား၏စာပေကြောင့် ရှိတ်စပီးယား၏ချစ်ကိစ္စ စတင်ရာအိမ် ကလေးဖြစ်သဖြင့်သာ ထင်ရှားကျော်ကြားခြင်းမဟုတ်၊ အိမ်ပုံစံကလေး နှင့် လှပသော ပန်းခြံကလေး၊ ယာခင်းကလေးတို့သည် များစွာသာယာ လှသဖြင့်လည်း ကျော်ကြားသည်။ | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိမ်ကလေးသို့ရောက်သောအခါ အောင်ဗလ၏ မိတ်ဆွေသည် အခြား အိမ်လာကြည့်သူခရီးသည်များနှင့်အတူ လမ်းပြဧည့်ကြို ဖြစ်သူခေါ်ဆောင် သွားရာသို့ လိုက်သွား၏။\u003c\/span\u003e | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောင်ဗလသည်မူ အိမ်ကလေးထက် ပန်းခြံကလေးက ပို၍ကြည်နူး ဖွယ်ကောင်းနေပြီး ပြဇာတ်ထဲက ချစ်သူရဲကောင်းမကလေးနှင့် ပြဇာတ်ရုံပြင်ဘက်တွင် တွေ့သော ချစ်စရာကောင်မကလေးအကြောင်းကို တွေး လိုသဖြင့် ပန်းခြံထောင့်မှ တစ်ခုသော သစ်တော်သီးပင် တစ်ပင်အောက်သို့ သွားရောက်ထိုင်ကာ ငေးမောကာနေမိသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟော တွေ့ကြပြန်ပြီ” “ဟော တွေ့ကြပြန်ပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကောင်မလေးသည် အောင်ဗလရှိရာ သစ်တော်ပင်ကလေးအောက်သို့ ရောက်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်မ အင်ဟတ်တာဝေးရဲ့ တဲကုပ် ပြတင်းပေါက်က ပန်းခြံဘက် ကိုလှမ်းကြည့်တော့ ရှင့်ကိုမြင်တာနဲ့ တမင်ထွက်လာခဲ့တာ” | \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလို ...သူက အောင်ဗလဆီ လာတာဆိုပါလား။ “ဒါထက် ရှင်က ရှင်က” “ကျွန်တော် မြန်မာပါ”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်ဗလသည် မိန်းမချောကလေးများနှင့် စကားလက်ဆုံကျရခြင်း ကို ကြည်နူးပျော်မွေ့သူဖြစ်သည်။ မိန်းမချောကလေးများနှင့် စကား ပြောရာတွင် လေရှည်တတ်သည်။ သူကလေးက မေးသည်ကိုသာမက ဆက်၍ ရှည်လျားစွာဖြေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ကျွန်တော့်နာမည်က အောင်ဗလတဲ့။ မြန်မာပြည်ဆိုတာ တစ်ခါက ခင်ဗျားတို့ ဗြိတိသျှအင်ပိုင်ရာအတွင်းက ကိုလိုနီကျွန်နိုင်ငံတစ်ခုပေါ့ ။ ၁၉၄၈ ခုနှစ်ကမှ လွတ်လပ်ရေးရတာ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့ နိုင်ငံကလေးတစ်ခုပေါ့။ ရွှေထွက်တယ်၊ ဆန်ထွက်တယ်၊ ရေနံထွက်တယ်။ ကျွန်းသစ်ဆိုရင် မြန်မာ့ကျွန်းသစ်ဟာ ကမ္ဘာပေါ်မယ် အကောင်းဆုံး၊ ပတ္တမြားဆိုတဲ့ ရတနာတွင်းဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ မြန်မာတစ်ပြည်တည်းမှာပဲရှိ တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စသည်ဖြင့် စသည်ဖြင့် အောင်ဗလ မြန်မာပြည်ကြီးသာယာပုံကို ပြော ပြသည်။ “ကျွန်မနာမည်က ရုတဲ့၊ ရုရပ်ဆဲပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်ဗလက မမေးမိသော်လည်း ယဉ်ကျေးသော သူတို့ဓလေ့အရ သူကလေးက နာမည်ကိုပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရုံ အင်း... နာမည်ကလေးကိုက ချစ်စရာ။ မြန်မာလို ခေါ်ရ၊ ရေးရရင်ယုလို့ခေါ်ရမှာပေါ့။ ယုဆိုတာ မြန်မာလို ယုဝတီ၊ ယုဝဆိုတော့ နုပျိုခြင်းကို တင်စားတဲ့အမည်ပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒါထက် မစ္စတာ အောင်ဗလ၊ အို ... ရှင့်ကိုခေါ်ရတာက ရှည်ပါ တယ်၊ ဘယ်နာမည်က ဘယ်လိုလဲ။ ရှင့်ကို ဘယ်လိုခေါ်ရရင် ကောင်းမ လဲ။ မစ္စတာ လ လို့ ခေါ်ရမလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “နိုး.. နိုး.. နိုး နိုး၊ မစ္စတာလဆိုတဲ့ နာမည်က မြန်မာလိုအသံထွက် မကောင်းဘူး။ မစ္စတာ အောင်လို့ ခေါ်ချင်ခေါ်၊ ဒီထက်ကောင်းတဲ့ နာမည် ကတော့ မစ္စတာတွေ ဘာတွေမထည့်ဘဲ ကိုကိုလို့ ခေါ်လိုက်ရင် ပြီးတာပဲ  \"\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယုသည် အောင်ဗလ၏နာမည်ကို သဘောကျလွန်း၍လော မသိ။ ပြုံးနေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540552245397,"sku":"","price":2430.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_76d09db7-5a17-474d-b901-cef5356265cb.jpg?v=1730225224"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၇","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၇)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတက္ကသိုလ်မှ သရဲခြောက်မှုကြီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောင်ညစ်ကျယ်(လက်ပံတန်း)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တက္ကသိုလ်ကျောင်းတော်ကြီးကား ကျောင်းဖွင့်ချိန်နီးသောအခါ ကျောင်းတော်မဟာသို့ ပြန်လာကြသော ကျောင်းသားများကြောင့် အင်းဝ၊ စစ်ကိုင်း၊ ပင်းယ၊ ပဲခူး၊ သထုံစသော ဗဟိုကျောင်းဆောင်များနှင့် ရွှေဘို၊ ဒဂုန်(ယခင်က ဥတ္တရနှင့် ဝယ်လင်တန်)ဆောင်များ၊ အင်ဂျင်နီယာများနှင့် ဆရာများကို မွေးထုတ်ရာပြည်နှင့်တကောင်းဆောင်များတွင် ခုံဖိနပ်သံ၊ ဆူသံ၊ ရယ်သံ၊ ရေချိုးခန်းထဲမှအသံဝိဇ္ဇာတို့၏အသံများဖြင့် သာယာစိုပြည်စ ပြုလေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ပြင် လုပ်လဲ့လုပ်လီ ဟန်မူချီ၍ ပလီပလာ တီတီတာတာပြောပြီး မနောခွေသဘောတွေ့အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်းရှိသူအပျိုဖြူများ၊ မပျို တပျို့များ၊ (အင်း...သူတို့က အပျိုမဖြစ်ကြသေးဘူးလေ)အပြိုများ (စာလုံး ပေါင်းသည်းခံပါခင်ဗျာ)သာ နေလေ့ရှိသော အင်းလျားနှင့်သင်တန်(ယခု သီရိ)ဆောင်များမှာလည်း မော်တော်ကားမျိုးစုံတို့၏ အသံ၊ ရယ်သံ၊ မောသံ၊ ချွဲသံ၊ (အဲ...ဘာသံများကျန်သေးပါလိမ့်၊ ကြားတဲ့လူများရှိရင် ပြောစမ်းပါဦး ဘာဗျ ။ အင်း...ဪ အတင်းပြောသံလည်းပါတယ်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော်တော့ မကြားမိပါလား။ ဟဲဟဲ)စသော အသံမျိုးစုံ တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက် အသက်ဝင်စပြုပါပြီ။ ကျွန်တော့် ဝတ္ထုလေးကတော့ အထက်ပါ ကျောင်းတော်ကြီး အသက်ဝင်စပြုတဲ့အချိန်မှာ အစပြုပါ တယ် ခင်ဗျာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်း..မနှစ်က ၁၉၅၃-ခုနှစ် ကျောင်းစဖွင့်တဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ တစ်တွေဟာ ဤလည်းတစ်ဒုက္ခအဖြစ်ဆန်းကလေးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရပါ တယ်။ အဖြစ်အပျက်ကတော့ ဒီလိုပါခင်ဗျာ၊ အစကနေ ဇာတ်ကြောင်းကို လှန်ရရင် ကျွန်တော်တို့တစ်တွေနေတဲ့ နေရာကတော့ ဗဟိုကျောင်းဆောင် များအနက် တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်တဲ့ ကျောင်းဆောင်တစ်ဆောင်ရဲ့ အလယ် ထပ် ကျောင်းမျက်နှာစာ အလယ်လှေကားကြီး၏ဘယ်ဘက်မှာရှိတဲ့ အတန်းရဲ့ ထောင့်ဆုံးအခန်း ၂ ခန်း(ဟိုဘက်ထောင့်နှင့် ဒီဘက်ထောင့်ပေါ့ ဗျာ၊ ကြားထဲမှာ အခန်း ၆ ခန်းတိတိခြားပါတယ်) ရယ်၊ အလယ်လှေကား ထိပ်ကနေပြီးကြည့်ရင် ၃ ခန်းမြောက်အခန်းရယ်၊ ကျွန်တော်တို့ နောက် တန်းက အခန်းတစ်ခန်းရယ် ပေါင်း အခန်း ၄ ခန်းမှာပဲ ခင်ဗျာ။ (အဲ..စာရှုသူများ နားမရှင်းရင်တော့ ကျွန်တော်စာရေးပုံရေးနည်း ညံ့လို့သာ ဖြစ်မှာပါပဲလေ) ကျွန်တော်တို့ လူစုကတော့ များများမဟုတ်ပါဘူး။ ၅ ယောက်တည်းပါ။ ကျွန်တော် မောင်ညစ်ကျယ်နဲ့အတူနေသူ ကိုလာဘော်တို့ကတော့ အလယ်လှေကားရဲ့ ဘယ်ဘက်မှာ ကပ်နေတဲ့ထောင့်ခန်းမှာ နေပါ တယ်။ (ကိုလာဘော်ဆိုတဲ့နာမည်က နည်းနည်းဆန်းလေတော့ အကျယ် ရှင်းဖို့လိုပါတယ်၊ သူ ဒီနာမည်ရခဲ့ခြင်းဟာလည်း အင်မတန် ပစ္စလက်ခတ် နေလေ့ရှိလို့ လဘောသရေနိုင်တယ်ဆိုပြီး “လာဘော်လို့ သူငယ်ချင်းက ဝိုင်းပြီး အမည်မှည့် ကြတာပဲခင်ဗျ။ လာဘော်ဆိုတာ လာဘဆိုတဲ့ စကားကဆင်းသက်လာတာ မဟုတ်လို့ “လာဘ်ပေါတဲ့ လူလည်း မဟုတ် ဘူးခင်ဗျာ၊ စသုံးလုံးနဲ့ တွေ့မှာစိုးလို့ ရှင်းနေရတာပါ) မောင်ညစ်ကျယ် ဆိုတာကတော့ ညစ်ကျယ်ကျယ် ပြောတတ် ဆိုတတ် လုပ်ကိုင်တတ်လို့ပဲ မှတ်ကြပါနော်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲကျွန်တော်တို့နဲ့ ၆ တန်းတိတိ ခြားနေတဲ့ ဟိုဘက်ထောင့်စွန်းက အခန်းမှာတော့ ကွမ်းခြံကုန်းရွာ (မင်းသုဝဏ်ရေးတဲ့ ကဗျာထဲက ရွှေခြံဂါမဆို တာကို အတည်ပြုပြီးရေးထားတာကို ငြင်းမယ်မကြံနဲ့ နော်)က လာရောက်ပညာသင်နေတဲ့ ဘုရားအလောင်း၊ အဲလေ ယောင်လို့ အလောင်း ဘုရားဆိုသူ နေပါတယ်။ သူက ကဗျာဆန်ဆန် အလောင်းဘုရားရဲ့ နာမည်တစ်ခုကို နောက်က စာလုံးဖြုတ်ပြီး သူ့နာမည်ဖြစ်အောင် လုပ်ထား တဲ့လူခင်ဗျာ၊ ဒါပေမဲ့ ဆွေမျိုးတော့ တော်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ သူကား ခေသူမဟုတ်၊ ဝိဇ္ဇာနောက်ဆုံးတန်း (ကလပ်စ်တက်ရင် နောက်ကျကျနေလို့၊ နောက်ဆုံးခုံမှာ ထိုင်ရလို့ ထင်ပါရဲ့ဗျား) မှာ ပညာဆည်းပူးဆဲဖြစ်ပါ၏။ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ၊ ရှင်မဟာသီလဝံသ၊ ရှင်ဥတ္တမကျော်၊ ရှင်အုံးညို၊ အဒူမင်းညို၊ နဝဒေးကြီး၊ နတ်သျှင်နောင်၊ ဦးစ အစရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကျော် စာဆိုတော်များရဲ့ ရတု ကဗျာများကို နှုတ်တက်ရွရွ အလွတ်ကျက်ထား တဲ့သူခင်ဗျာ။ သူနဲ့တစ်ခန်းတည်းနေမည့်သူ မလာသေးလို့ ခုတော့တစ် ယောက်တည်းနေရတုန်းပေါ့ ဗျာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့အခန်း ဘယ်ဘက်တစ်ခန်းကျော်မှာ နေတဲ့မင်းသား တစ်ယောက်ရှိပါတယ်။ သူကတော့ ကျောက်သံပတ္တမြား ပေါများသည့် အရပ်မှလာခဲ့သူဖြစ်ပြီး ဇာတ်လိုက်မင်းသားမြင့်အောင်ကဲ့သို့ပင် ချောမော သူဖြစ်သောကြောင့် ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ကိုမြင့်အောင်ဟုခေါ်ကြပါ သည်။ ကျွန်တော်တို့နှင့်ကျောချင်းကပ် နောက်တန်းမှာနေတဲ့ ရဲဘော်ကြီး တစ်ယောက်ကိုတော့ ခပ်လွယ်လွယ်'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုမဲ့ပြုံး”လို့ မှတ်ထားကြပါ။ သူကတော့ တစ်မျိုးပဲခင်ဗျ။ သူပြုံးလိုက်ရင် တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူး။ ပြုံးပုံကိုက သူ့ရည်းစား သူ့နောက်လိုက်မယ့်အတိုင်း၊ အဲလေ သူများနောက် လိုက်သွား တဲ့အတိုင်း မဲ့ပြုံးကလေးခင်ဗျ။ ဟဲဟဲ...(သည်းခံပါဗျာ) ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲအဲ ဒါနဲ့ဝတ္ထုဘယ်ရောက်နေပါလိမ့်၊ အာ...စမှ မစရသေးဘဲ။ ကဲကဲ သည်းခံပါခင်ဗျာ။ ဝတ္ထုစပါပြီ။ ဒီလိုပါခင်ဗျ။ ကျွန်တော်လည်းကျောင်းဆောင်ကို ပြောင်းလာတော့ ခုနကရဲဘော်ကြီးတွေက အရင်ရောက် နေကြလို့ နေသာထိုင်သားကျနေပါပြီ။ ဟိုအလောင်းဘုရားဆိုသူကတော့ ဒီနှစ်မှ အပေါ်ထပ်ကို တက်လာသူမို့ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဆက်ဆံရာမှာ ခပ် တန်းတန်းပင် ရှိနေပါသည်။ သို့သော် ကိုလာဘော်ကို အကြောင်းပြု၍ မကြာမီပင် အလောင်းဘုရားနှင့် ရင်းနှီးသွားကြပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုလာဘော်နဲ့ အလောင်းဘုရားတို့ကတော့ တစ်တန်းတည်းသားတွေ ကိုး။ အဲ အလောင်းဘုရားကြီးက ဒီဝတ္ထုမှာ ဇာတ်လိုက်ကျော်ဆိုတော့ သူ့အကြောင်းကို နည်းနည်းလေ့လာပါရစေတော့။ သူကား အလွန်ကြောက်တတ်၏။ (အလောင်းမင်းတရားကြီးသာ ဒီအကြောင်းသိရရင် ရှက်တာနဲ့သေမှာပဲ။ အဲလေ နတ်ရွာစံမှာပဲထင်ပါ့) စိတ်လည်းကောက် တတ်၏။ (အဲ အဲ သည်းခံပါဗျာနော်) အနေအထိုင် ကဗျာဆန်၏။ သို့သော် အဝတ်အစားကျတော့ အင်္ကျီအစိမ်းရင့်ရင့်လက်ရှည်ကိုဝတ်ပြီး ဘန်ကောက် လုံချည်နီစပ်ဖွဲ့ကြီးကို ဝတ်တတ်လေတော့ အင်း ပုတ်သင်ညို ဆေးနီဘူးထဲ ကိုယ်တစ်ပိုင်းလိမ့်ကျနေသလိုပဲ။ အင်း ပြောရတာ အားနာစရာဗျာ၊ ဟဲဟဲ။ အဲဒီအလောင်းဘုရား ကိုယ်တော်ကြီးဟာ ရေချိုးခန်းမှာ ကုလားမသရဲရှိ တယ်ဆိုလို့ ၇ ရက်၊ ၇ ညတိတိ ဆီးမသွား ချာမပီးဘဲနေခဲ့ရဖူးသဗျ။ အဲသလောက် သတ္တိပြောင်တာကိုး၊ ဒီလိုကြောက်တတ်မှန်းသိတော့ ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ခြောက်လှန့်ပြီး မဟုတ်တာတွေ ပြောရာက ဒီဝတ္ထု လေး ဖြစ်လာရတာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ညတော့ ကျွန်တော်တို့ ၅ ယောက်သား အလောင်းဘုရားရဲ့ အခန်း ထဲမှာ လက်ဖက်ရည်အကြမ်း၊ ပဲကြီးလှော်သုပ်တို့နှင့် တခမ်းတနား စကား ပြောပွဲကြီး ကျင်းပကြတာကိုးဗျ။ ကျွန်တော်တို့ကလည်း သူ့ကို “ဒီအခန်းထဲ မှာ သရဲရှိတယ်ဆိုတာသေချာကြောင်း၊ မနှစ်ကရဲဘော်ကြီးတစ်ဦး ဒီအခန်းထဲမှာနေတုန်းက ညဘက်မှာ တစ်ရေးနိုးလို့ထကြည့်တော့ ခုတင် ခြေရင်းမှာ လူတစ်ယောက်ထိုင်နေတာတွေ့လို့ အမှတ်တမဲ့ မီးဖွင့်လိုက် တော့ ပြတင်းပေါက်နဲ့ တံခါးမကြီးလည်း မပွင့်ပါဘဲနဲ့ ရုတ်တရက် ပျောက် သွားလို့ ဒီအခန်းထဲမှာ မနေရဲတော့ဘဲ တခြားကို ရွှေ့ သွားရကြောင်း၊ ည ၁၂ နာရီလောက်ကို ထကြည့်မယ်ဆိုရင် ကျောင်းဆောင်ရှေ့က သစ်ပင် အောက်မှာ သရဲတစ်ကောင်ထိုင်နေတာကို တွေ့ရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ကျွန်တော်တို့ အဆောင်က ရေချိုးခန်းမှာ ကုလားမ သရဲရှိကြောင်း၊ သထုံဆောင်နှင့်အင်းဝဆောင်ကို ဆက်ထားတဲ့လမ်းကူးကလေးက ရုံ”ကလေးကို ဂျပန်ခေတ်တုန်းက ဂျပန်တွေက ရင်ခွဲရုံအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း၊ လ မသာတဲ့ညဆိုရင် အင်းယားကန်ဘက်က အော်သံကြီးကို ည ၁ နာရီလောက်မှာ ကြားရလေ့ရှိကြောင်း စသည်ဖြင့် မဟုတ်တာတွေရော ဟုတ် တာတွေပါ ရောနှောပြီး သူကြောက်လာတဲ့အထိ ပြောကြတာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲ သူကြောက်တယ် မကြောက်တယ် ဆိုတာကတော့ သူ့မျက်လုံး ကိုကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်ရပါတယ်။ မျက်လုံးကြီး ကလယ်ကလယ်နဲ့ ဝိုင်းပြီး မျက်ခုံးမွေး(သူများလိုထူထူမရှိပါ။ တစ်ပင်နှစ်ပင်လောက်သာရှိပါတယ်) တွေ ထောင်လာပြီဆိုရင် အဲ သူတကယ်ကြောက်နေပြီလို့ ဆုံးဖြတ်နိုင်ပြီ ပေါ့ခင်ဗျား။ အဲ ၁၁ နာရီလောက်ကျတော့ ကျွန်တော်တို့အခန်းကို ပြန်မယ် လုပ်ကြတော့ သူလည်း လိုက်အိပ်ပါ့မယ်၊ အိပ်ပါရစေလို့ အသနားခံတာ ကိုး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို “အံမယ်ခင်ဗျား ဒီအသက်အရွယ် ကြီး ရှိနေပြီ ကြောက်တုန်းပဲလား၊ ကလေးမှမဟုတ်တာဗျာ။ အိပ်စမ်းပါ” ဆိုပြီး အတင်းပြန်ခဲ့ကြတာပါပဲ။ သူ့မျက်လုံးကြီးတွေကတော့ ဖန်ဂေါ်လီ လုံးတွေလိုပဲခင်ဗျ၊ ဝိုင်းစက်ပြီးနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ အင်း အခုတောင် တွေးပြီး ရယ်ချင်သေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့လည်း ဒါနဲ့ အခန်းပြန်ပြီးအိပ်ကြတာပေါ့ ဗျာ။ အဲ အိပ်ပျော်လို့ သိပ်မကြာသေးဘူး၊ ၁၁ နာရီခွဲလောက်ပဲ ရှိဦးမယ်ထင်တယ်။ သူကျွန်တော်တို့ အခန်းကို အပြင်က အတင်းလာခေါက်ပြီး နှိုးတော့တာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ကလည်း အိပ်မှုန်စုံမွှားနဲ့ “ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲဗျ အလောင်း ဘုရားကြီးရ၊ ခင်ဗျားအခန်း သူခိုးကပ်လို့လား”ဆိုတော့“သူခိုးမဟုတ်ဘူး ဗျ။ သရဲခြောက်နေလို့ ကျွန်တော်လည်း ကြောက်နေပြီ”လို့ ပြာသိုလမှာ ရေခဲရေအလောင်းခံရတဲ့ကြောင်လို တဟီးဟီးနဲ့ညည်းနေရင်း တုန်တုန်ယင် ယင်နဲ့ ပြောပါတယ်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540546740373,"sku":"","price":7000.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_511973e9-f301-4cf1-a338-5223fc4c9403.jpg?v=1770806531"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၆","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၆)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eငန်ပျပျကလေးဗျ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြပ်ကလေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူပျိုကြီးကိုသင်းခိုင်သည် အိပ်မက်ကိုတွေးတွေးပြီး ဒေါသထွက် နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ကို ထည့်မမက်ဘဲနှင့် အပေါ်ထပ်က မိန်းမပျိုသည် အိပ်မက်ထဲ သို့ မတရား ဝင်မက်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့်ပင် အတော်ဒေါသထွက်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခြားအခြားသော လူပျိုကြီးများသည် တော်ရုံချောမွေ့သည့် မိန်းမ ပျိုကလေးများကို မြင်မိလျှင်ပင် အိပ်မက်ထဲ ထည့်ထည့်မက်လေ့ရှိကြ၏။ မမက်မိသည့်အခါများတွင်ပင် စိတ်ထဲ၌မချင့်မရဲရှိကြလေသည်။ အဘယ်ကြောင့် ဤလူပျိုကြီး ကိုသင်းခိုင်ကျခါမှ အိပ်မက်ထဲမက်လာသော မိန်းမပျိုကြောင့် ဒေါသအကြီးအကျယ်ထွက်နေရပါဘိသနည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကြောင်းကို ဆိုသော်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003ex x x\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်ခန့်က ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပေါ်ထပ်မှ အိမ်ငှားများသည် သူတို့၏အသိမိတ်ဆွေများကို လက်လွှဲပြောင်းရွှေ့သွားသောနေ့ ဖြစ်၏။ ကိုသင်းခိုင်မှာ အပေါ်ထပ်တွင် နေချင်သော်လည်း အပေါ်ထပ်က လူငှားများသည် သူ့ကိုဘာမျှမပြောဘဲ သူတို့၏အသိများကိုသာ အိမ်ရှင်နှင့်မိတ်ဆက်ပေးပြီး ပြောင်းသွားခြင်းဖြစ် လေရာ ကိုသင်းခိုင်မှာ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း အိမ်ငှားဖြစ်နေသဖြင့် ဘာမျှမပြောဘဲ အောင့်သက်သက်နှင့် ခံလိုက်ရရှာခြင်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသင်းခိုင်မှာ အသက်သုံးဆယ်နှင့်ရက်စွန်းကလေးမျှရှိသည့် လူပျိုကြီးပေါက်စဖြစ်လျက် အစိုးရရုံးတစ်ရုံးတွင် စာရေးကြီးဖြစ်လေသည်။ ထမင်းကိုဆိုင်တွင်စား၍ အောက်ထပ် တစ်ထပ်လုံး တစ်ယောက်တည်းနေ သူဖြစ်၏။ ဘုရားတရားကို လွန်စွာ ကြည်ညိုသည်ဖြစ်၍ အားရက်အားချိန် တို့တွင် ဥပုသ်စောင့်၊ ပုတီးစိပ်နှင့် ထီးတည်းနေရခြင်းကို လွန်စွာမှနှစ်သက် သူလည်း ဖြစ်လေသည်။ မိန်းမများကို မုန်းသည်ဟု မဆိုသာသော်လည်း စိတ်ဝင်စားခြင်းကင်းသဖြင့်လည်း လူပျိုကြီးပေါက်စဖြစ်နေ၏။ မိန်းမများ ကို စိတ်မဝင်စားဖူးသော်လည်း ထိုနေ့နံနက်က စိတ်ဝင်စားမိလေသည်။ သို့သော် မကောင်းသောစိတ်ဝင်စားခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေ့မနက်ဆိုသည်မှာ အပေါ်ထပ်သို့ အိမ်ငှားသစ်များပြောင်းရွှေ့ လာကြသည့် မိုးတိမ်အနည်းငယ်ထူထပ်ပြီး နေသာ မိုးအုံ့ရှိကာ မွန်းလွဲ ပိုင်းတွင် မိုးထစ်ချုန်း ရွာသွန်းလာနိုင်ဖွယ်ရှိလျက် တစ်ခါတစ်ရံ မိုးဖွဲကလေး များကျသည့်နေ့၏ နံနက်ခင်းကလေးဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ငှားများမှာ မများလှပါ။ အဘိုးကြီးနှင့် အမယ်ကြီး၊ သမီးပျို အသက်နှစ်ဆယ့်လေးနှစ် အစိတ်ခန့် မိန်းမငယ်၊ အမယ်ကြီး၏ တူကလေး အသက် ဆယ်နှစ်ခန့်ရှိ သူငယ်ကလေးနှင့် အိမ်တွင် တောက်တိုမယ်ရ ခိုင်းသည့်ကောင်မလေး အားလုံး ငါးယောက်သာ ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသင်းခိုင်စိတ်ဝင်စားသည်မှာ အဘိုးကြီးမဟုတ်၊ အမယ်ကြီး လည်းမဟုတ်၊ ကောင်ကလေးနှင့်ကောင်မလေးလည်းမဟုတ်၊ သမီးပျိုကို ဖြစ်လေသည်။ ကောင်းသောစိတ်ဝင်စားခြင်းမဟုတ်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခြံဝက ဝင်လာကတည်းက ကိုသင်းခိုင် မြင်လိုက်မိသည်။ အရပ်ခပ် ပျပ်ပျပ်နှင့် ထမီအကွက်တုံးကြီးကို ဝတ်လာသည်။ ဖိနပ်မှာလည်း သူများ ဖိနပ်နှစ်ရံစာလောက် မြင့်သည်။ လက်ထဲတွင်လည်း စာအုပ်ထူကြီးများကို ပိုက်ထား၏။ နှုတ်ခမ်းနီဆိုးထား၍ ကွင်းမဲမျက်မှန်ကို တပ်ထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကဲ့သို့ ဆင်ပြင်ထားသော မိန်းမပျိုတို့၏မျက်နှာများမှာ တိမ်စင်လကဲ့ သို့ ကြည်ရွှင်နေလေ့ရှိကြသော်လည်း ဤမိန်းမပျို၏မျက်နှာထားကား ဗုံးကျဲတော့မည့် ဘီ ၂၉ လေယာဉ်ပျံကြီးများ၏ အသံကဲ့သို့ တည်ငြိမ်လှ သည်။ ဤမျက်နှာထားကို ကိုသင်းခိုင် အမြင်ကတ်ဆုံး ဖြစ်သတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ကိုယ်လုံးကို အမြင်ကတ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လက်ထဲက စာအုပ်ထူထူတွေကို သာ၍ အမြင်ကတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မျက်နှာထားကို အမြင်ကတ်ဆုံး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ဘေးလှေကားမှ ဒုန်းဒုန်း နှင့် ခပ်ဆတ်ဆတ်ကလေးအပေါ် တက်သွားသောအသံကို ကြားရသောအခါ ဝမ်းထဲမှ ကလိ ကလိ နှင့်မြည် လာအောင်ပင် အမြင်ကတ်လာပြန်တော့သည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် လှေကားထိပ် မှ ဆီး၍ ရင်ဝကို ဖနောင့်နှင့်ပေါက်ချလိုက်ပြီး တလိမ့်ခေါက်ကွေး ကျသွား သည်ကို လက်ခုပ်လက်ဝါးတီးပြီး ရယ်လိုက်ချင်သည်။ ဘယ်လိုရေစက်မှန်းမသိပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ကလေးမသည် ခြေနင်းမကြမ်းလှပါ။ အပေါ်ထပ်တစ် ထပ်လုံးမှာ အနည်းငယ်မျှသောအသံမှတစ်ပါး တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည် မှာ နောက်နေ့ည နေအထိ ဖြစ်ပါသည်။ နောက်နေ့ညနေ၌ကား ကလေး များ လေးငါးဆယ်ယောက်ခန့် တရုန်းရုန်းနှင့် ရောက်လာပြီး အပေါ်ထပ် တက်သွားကြပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           \" က ကန်စွန်းပင် ရေမှာရှင်”ဟူသော အသံကိုလည်းကောင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           “ငါးဆယ်လီငါးဆယ်”ဟူသော အသံကိုလည်းကောင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပညာမဲ့ဘိ...ဘဦးရေကူး...ဖားကြီးက..ဉာဏ်မရှိ...နေသည်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခဲမပစ်ပါနှင့်... အသိမလုပ်ကြဆို၏။”ဟူသော ရောနှောနေသည့် ပြိုပြွမ်း သံများကိုလည်းကောင်း ကိုသင်းခိုင်သည် ဆူညံစွာကြားရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပေါ်ထပ်မှ မိန်းမပျိုကို ပို၍ မုန်းလာမိပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ငါတော့ စိပ်ပုတီးစိပ်လို့ ရမှာမဟုတ်ပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အကောင်းမဟုတ်သော်လည်း မကောင်းသဖြင့်ကား သူစိတ်ဝင်စား ပါသေးသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် တစ်ညနေတွင် စာသင်လာသော အသက်ဆယ့်နှစ်နှစ်ခန့် ကောင်ကလေးကို ညာတာပါတေးနှင့် မိတ်ဖွဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ “ဟေ့ သူငယ် လာပါဦးကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကောင်လေးမှာ လှေကားပေါ်မတက်ဘဲ သူ့ဆီသို့ကွေ့ လာလေ၏။ “ ဦးလေး ဘာလုပ်မလို့လဲ” “မင်းနာမည် ဘာလဲကွ” “ကျွန်တော့်နာမည်မောင်မောင်ရွှေတဲ့၊ ဦးလေးနာမည်ကကော”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသင်းခိုင်မှာ ကြောင်သွားလေသည်။ ကောင်ကလေးက သူ့ နာမည်ပြန်မေးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ဘဲနှင့် ဤသို့ ပြန်မေးလိုက်ရာ ကိုယ့်နာမည်ကိုပင် အတော်ပြန်ပြီးစဉ်းစားရမလို ဖြစ်နေမိလေသည်။ ဤကောင်ကလေးနှင့်မိတ်ဖွဲ့မိခြင်းကား သူ၏ မဟာအမှားတော်ပုံကြီး တည်း။ စကားသွက်သောကလေးသည် လောကတွင် ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်ကို လူပျိုကြီးများသိခဲ့၏။ သိသည့်အခါတွင်ကား နောင်ကြဉ်သွားတတ်ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါ့နာမည် သင်းခိုင်တဲ့ကွ၊ အပေါ်ထပ်က အမြင်ကတ်စရာကောင်း တဲ့မိန်းမဟာ ဆရာမလားကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ ဦးလေးကလည်း ဘယ်ကအမြင်ကတ်စရာရမှာလဲဗျ။ ချစ်စရာ လေးပါ။ တော်တော်ကြာ ဦးလေးက ဆရာမကို ချစ်မိပြီဖြစ်နေမှာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသင်းခိုင် အောင့်သွားသလိုနှင့် ရှုံ့မဲ့လိုက်ပြီး... “ထွတ် ငါအမြင်ကတ်လွန်းလို့” “အမြင်ကတ်ရင်လည်း ဘာဖြစ်လို့ ဆရာမအကြောင်းကို သိချင်တာလဲ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤနေရာတွင် မောင်မောင်ရွှေကလေးမှာ မနုဿသျှတ္တရတွင် ကိုသင်းခိုင်ကို သာလွန်သွားသည်ဟု ဆိုရမည်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ငါမုန်းလွန်းလို့ မေးတာပေါ့” “ချစ်မုန်းမာန်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှည်လိုက်တာကွာ။ ငါမေးတာဖြေစမ်းပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟုတ်တယ် ဆရာမပဲ။ ကျောင်းမှာလည်းစာပြတယ်၊ အိမ်မှာလည်း ညကျောင်းသင်တယ်၊ အပျိုခင်ဗျ၊ နာမည်က...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e “တော်ပြီ တော်ပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်မောင်ရွှေသည် ကိုသင်းခိုင်ကို ပြုံး၍ကြည့်လိုက်ပြီး ကိုသင်းခိုင် ၏ထိပ်ပြောင်ကို မြင်သဖြင့်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ ဦးလေးထိပ် ဘာဖြစ်လို့ပြောင်တာလဲ” “ဟ ဆံပင်မပေါက်လို့ပေါ့ ကွာ” “ဆရာမက ပြောတော့ ပွေလို့ဆိုပါလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုသင်းခိုင်သည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုခဏ၌ အပေါ်ထပ်မှ“မောင်မောင်ရွှေ”ဟူသော ဆရာမခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မောင်မောင်ရွှေမှာ ကိုသင်းခိုင်ထံမှ ပြေးခွာလာကာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်ပြေးလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာမအနားသို့ ရောက်သောအခါ ဆရာမက... “ဘာသွားလုပ်နေတာလဲ” “သူကခေါ်လို့ပါ” “ဘာခေါ်လုပ်တာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာမကလည်း စိတ်ဝင်စားနေပြန်ပါသည်။ မောင်မောင်ရွှေကား အတော်ပင် လည်ပတ်သော ကောင်လေးဖြစ်သည့်အလျောက် ကိုသင်းခိုင် ပြောသမျှ ပြန်ပြောလျှင် ဆရာမဒေါပွမည်ဖြစ်သဖြင့် ဆရာမ ကျေနပ်စေရန် ထိုးဇာတ်ခင်းလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540545626261,"sku":"","price":7000.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_37b5174b-8318-4558-a0b1-9b530b5125e8.jpg?v=1730225258"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၅","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၅)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ့ကြပြီဆိုမှဖြင့်ကွယ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြူမွှေး \u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အေးကျော်သည် “မြန်မာ့အောင်လံ”သတင်းစာတိုက်မှ အယ်ဒီ တာပေါက်စကလေး တစ်ဦးဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအယ်ဒီတာဆို၍ တခြား တခြားသော အယ်ဒီတာကြီးများကဲ့သို့ ဣန္ဒကြီး တစ်ခွဲသားနှင့် ခပ်တည်တည်ကြီးနေသောသူမဟုတ် “ပျော်ပျော် နေသေခဲသည်” ဟူသော ဆောင်ပုဒ်နှင့်အညီ ဟေးလားလားနှင့်သာ ပျော်ပျော်ပါးပါး နေထိုင်သောသူ ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သူ့အနေနှင့် အယ်ဒီတာအလုပ်ကို ဝါသနာပါ၍သာ လုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရသည့် လခကတော့ သူ့အဖို့ လုံးဝလုံလောက်ခြင်း မရှိပေ။ လစဉ် လတိုင်း မန္တလေးမြို့ရှိ မိဘများက သူ့အား ထောက်ပံ့နေရလေသည်။ သူ၏မိဘများမှာ မန္တလေးမြို့တွင် ကိုယ်ပိုင် ရက်ကန်းစင်ကြီးများ မြောက် မြားစွာ ထောင်၍ အထည်ဆိုင်ကြီး ဖွင့်ထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         တကယ်ဆိုတော့ အေးကျော်အနေနှင့် မည်သည့် အလုပ်မျှ မလုပ်ဘဲ သူ့မိဘလုပ်စာကို ထိုင်စားမည်ဆိုလျှင်လည်း အေးအေးလူလူ ထိုင်စားနေနိုင်သူဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သို့သော်... သို့သော် ... သူမှာ ဘဝကဝိပါကဝဋ် မကင်းရှာသဖြင့် မြို့ မဟာ ရန်ကုန်ကြီးတွင် အဆင်းရဲခံ ဒုက္ခခံ၍ အယ်ဒီတာ ပေါက်စဘဝဖြင့် လာရောက်လုပ်ကိုင်နေရခြင်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူသည် ရေကျော်ထဲတွင်ရှိ အိမ်တစ်အိမ်တွင် တစ်လငါးဆယ်နှင့် ထမင်းလခပေး၍ နေထိုင်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           တစ်နေ့သော ညနေတွင် လဟာပြင်ဘက်သို့ လျှောက်လာခဲ့ပြီး နောက် တရုတ်ထမင်းဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် ညနေစာကို မှာယူစားသောက်ခဲ့ လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အချိန်မှာ ညနေရုံးဆင်းချိန်ဖြစ်သဖြင့် သူ့လိုပင် ထမင်းလာ၍ စားကြသူများနှင့် အိမ်အပြန်အိမ်ရှင်မများအတွက် အခေါက်ကင်၊ ဘဲကင် စသည်တို့ကို ဝင်ဝယ်ကြသူများတို့ဖြင့် သူစားနေသော ဆိုင်မှာ စည်ကား၍ နေလေသည်။ လဟာပြင်တွင် တရုတ်ထမင်းဆိုင်များရှိကြသည့်အနက် သူဝင်စားသော ကြက်ဥနို့အေးဆိုင် ရှေ့ရှိ တရုတ်ထမင်းဆိုင်မှာ နာမည်က လည်းကြီး ကောင်းလည်း ကောင်းလှသဖြင့် တခြားဆိုင်များထက် လူပိုမို ၍ စည်းကားနေသည်။ လူစည်ကားလှသဖြင့် သူတောင်းစားအထီး၊အမ ပေါက်စနကလေးတွေမှာလည်း ထမင်းကျန်၊ဟင်းကျန်များကိုလည်းကောင်း၊ အသပြာငါးပြားကိုလည်းကောင်း၊ ပေးရန်တောင်းခံသည့်အသံတွေကလည်း ဆူညံလှတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အေးကျော်မှာ ထိုဆိုင်သို့လာ၍ ထမင်းလာစားတိုင်း သူ၏ ဟင်း ကြွင်း ဟင်းကျန်များကို သူတောင်းစားများအား စွန့်ကြဲပစ်လေ့ရှိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ယခုလည်း သူ့တွင် ဟင်းတွေမှာ ပိုမိုနေသဖြင့် သူတောင်းစားများ အား စွန့်ကြဲပစ်ရန် သူတောင်းစားများကို လိုက်လံကြည့်ရှုနေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သူထိုင်၍ စားသောက်နေသော ခုံနေရာမှာ ဟင်းခွက်များနှင့် အခေါက်ကင်၊ အသားကင်တို့ထားရှိသော ခုံများအနီးတွင် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         သူသည် စားသောက်၍ ပိုလျှံကာနေသော ဟင်းများအား သူတောင်းစားတို့ကို စွန့်ကြဲရန်အတွက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို မျက်စိကစားနေ စဉ် သူ့အနီးသို့ ခြောက်နှစ်ရွယ်ခန့်ရှိ အဝတ်အစား ညစ်ပေပေနှင့် ချာတိတ် ကလေးတစ်ဦးမှာ လက်ဖက်ရည်ချိုင့်တစ်ခုကို ကိုင်ရင်း ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ထိုကြောင့် အေးကျော်သည် စေတနာ ပရလပွဖြင့် ထိုကလေးလက်ထဲမှ ချိုင့်ကို မပြောမဆိုနှင့် ဆွဲယူလိုက်ပြီးနောက် သူစား၍ ကျန်ရှိနေသော အခေါက်ကင်များနှင့် တခြားစားစရာတွေကို အကုန်လုံး သွန်မှောက်၍ ထည့်ပေးလိုက်စဉ် ... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဟင်. ဟင်.. ဒါ... ဒါ.. ဒါက ဘာလုပ်တာလဲရှင့်..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဒေါသသံဖြင့် သူ၏ကျောဘက်ဆီမှာ ပြောလိုက်သော မိန်းမသံ တစ်သံကြောင့် အေးကျော်မှာ လှည့်၍ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ခါက သူနှင့် ဘုကျခဲ့ဖူးသော လှပျိုဖြူကလေးဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကျုပ်စားလို့မကုန်တဲ့ ဟင်းတွေကို ထည့်ပေးတာလေ ... အဲဒါ ခင်ဗျားနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အေးကျော်က ပမာမခန့်နှင့် လှပျိုဖြူအား ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စားသောက်နေကြသူများနှင့် ဆိုင်မှ တရုတ်များမှာ သူတို့ နှစ်ဦးအား ငေး၍ ကြည့်ရှုနေကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဆိုင်လို့ပြောတာပေါ့ ရှင့် ... ဒီချိုင့်ဟာ ကျွန်မရဲ့ ချိုင့် ... ဒီဆိုင် မှာ ဘဲပေါင်းဟင်းချိုလာပြီး ဝယ်တာကို ရှင်က ဘာထင်ပြီး ရှင့်ဟင်းတွေ ထည့်လိုက်ရတာလဲ..”.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         မိန်းမပျိုက ခပ်ဆတ်ဆတ်ကလေး ပြန်၍ ရန်တွေ့ကာ ပြောလိုက် မှ အေးကျော်မှာလည်း အဖြစ်မှန်ကို ရိပ်မိ၍ သွားလေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “အယ် ... သိပါဘူး ... ကျုပ်က သူတောင်းစားချိုင့်မှတ်လို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဘာ ... ဘာ ... ဘာပြောတယ်ရှင် ... ရှင်က လူကို သူတောင်းစား လို့ ဆိုလိုက်တာပေါ့လေ .. ဟုတ်လား” ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         မိန်းမပျိုက အသားများ ဆတ်ဆတ်တုန်မတတ်ဒေါသဖြစ်ကာ အေးကျော်အား မေးလိုက်လေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “အလိုလေးဗျာ.. ကျုပ်က သူတောင်းစားပါလို့ ခင်ဗျားကို ဘယ်မှာ ပြောရသေးလို့လည်း စကားကို ကိုယ်လိုရာဆွဲပြီး မကောက်ပါနဲ့” .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အေးကျော်က နှုတ်ခမ်းကြီးကို မဲ့ကာ ရွဲ့ကာနှင့် ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကိုယ်လိုရာကို ဆွဲကောက်ပြီး ပြောတာမဟုတ်ဘူး၊ ရှင်ပြောတာက ဒီသဘောပဲရောက်တာမဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ .. ဒါကတော့ ခင်ဗျားက သက်သက်မဲ့ ကျုပ်အပေါ် အထ အန ကောက်ပြီးပြောတာပဲ၊ ကျုပ်ကတော့ ခင်ဗျားချိုင့်ကို သူတောင်းစား ချိုင့်မှတ်ပြီး ထည့်မိတာ အမှန်ပဲ။ ပြီးတော့ ဒီကလေးရဲ့ အဝတ်အစားကိုလည်း ကြည့်ဦးလေ တစ်ကိုယ်လုံး ပေကျံပြီးနေတော့ ကျုပ်စိတ်ထဲမှာ သူတောင်းစား လေးလို့ ထင်ပြီး အခုလိုပြုမိတာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကြည့်စမ်း ရှင်ဟာ ပြောလေကဲလေပဲ၊ ဒီကလေးရုပ်ကိုများ သေသေချာချာ ကြည့်စမ်းပါဦး... သူတောင်းစားရုပ်လားလို့ဆိုတာ သူ့ အဝတ်အစားပေရေနေတာက သူကစားနေတုန်း ကျွန်မက အဖော်ခေါ် လာလို့ရှင့်၊ သူများသားသမီးကို ချိုးချိုးဖဲ့ဖဲ့ မပြောပါနဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဒီလိုမပြောစေချင်ရင် အဝတ်အစား သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဝတ်ပေးပြီးမှ ခေါ်ပေါ့ဗျ၊ ခုတော့ ခင်ဗျားသားရဲ့ အဝတ်အစားက”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ဘာ ... ဘာ ခင်ဗျားရဲ့ သားလည်း ကျွန်မက အပျိုရှင့် အပျို၊ ဒါ ကျွန်မသားမဟုတ်ဘူး၊ အိမ်နားက ကလေးရှင့် သောက်ရမ်းမပြောနဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         အေးကျော်က အပျိုမှန်းသိလျက်နှင့် မိန်းမပျိုအား တမင်ရွဲ့၍ ပြောခြင်းဖြစ်၏။ ထိုစဉ် လူတစ်ယောက်မှာ ထမင်းစားနေရာမှ ထလာပြီး နောက် သူတို့နှစ်ဦးအား\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “ကဲပါဗျာ... တော်ကြပါတော့၊ တစ်ဦးနဲ့ တစ်ဦး မတော်တဆ မှားပြီးဖြစ်ရတဲ့ဥစ္စာ ရန်ဖြစ်မနေကြပါနဲ့တော့” ထိုသူက ဝင်၍ ဖျန်ဖြေလိုက် လျှင် မိန်းမပျိုက..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “မဟုတ်ဘူးရှင့် ... ရှင်က သူ့အကြောင်း မသိလို့ အခုလိုဝင်ပြောနေ တာ၊ သူဟာ ကျွန်မကို အခုတစ်ခါသာ မဟုတ်ဘူး။ အရင်တစ်ခါ မုန့်ဟင်းခါးဆိုင်မှာ တွေ့တုန်းကလည်း ဒီလိုပဲ လူကို အကြောင်ရိုက်ပြီးပြီ.. အခုလည်း သူတမင်တကာလုပ်တာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         မိန်းမပျို၏ စကားအဆုံးတွင် ကျော်က တစ်ချက်ရယ်မော လိုက်ပြီးနောက်... ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540543922325,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_269674bf-d576-4ef7-b28c-41cdab46864b.jpg?v=1730225275"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၄","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၄)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်အောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခတွေ ကြုံရချေသော် ထိုဒုက္ခသည် လင်မယား အတွက်ကားမကောင်း။ သို့သော် ယင်းအိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခကို အရင်းပြု လျက် အမြတ်ထုတ်တတ်လျှင် တိုင်းပြည်နှင့်လူမျိုးအတွက် ကောင်းလှပါ ပေတော့သတည်း။ ။”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထက်ပါစကားကို ကျွန်တော်သည် တော်ရမ်းမယ်ဘွဲ့၊ အကျယ် ချဲ့ကာ အရွဲ့တိုက်၍ ဆိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ တကယ် လက်တွေ့ သုံးသပ် ဆည်းပူးအပ်သဖြင့် သိမှတ်ရသော သင်ခန်းစာမှ ထုတ်နုတ်ဖော်ပြခြင်းသာ လျှင် ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဃရာဝါသော ဗဟုကိစ္စေ” ဟူသည် စကားအတိုင်း အိမ်ထောင် ရေးကိစ္စတာဝန်များကား ကြီးမားမြားမြောင်လှ၏။ ယင်းသည့် မြောက်မြား လှသောကိစ္စ အတန်တန်ရှိသည့်အတွက်ကြောင့်ပင်လျှင် ဒုက္ခအတန်တန် ဆင်းရဲမှု အဖန်ဖန်တို့ ပေါ်ပေါက်ရခြင်းဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခဟူရာ၌ လင်သော်လည်းကောင်း၊ မယားသော် လည်းကောင်း၊ အကျင့်ဖောက်ပြား မယားငယ်ယူခြင်း၊ လင်စောင်ထားခြင်း ကိစ္စမျှကိုသာ အိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခဟု မမှတ်ယူစေလိုပါ။ ဆွေရေး၊ မျိုးရေး သားသမီးရေးတို့သည်လည်းကောင်း၊ စီးပွားရေး၊ ရှာရေးဖွေရေးသည်လည်း ကောင်း၊ လင်နှင့်မယား စိတ်သဘောချင်း မတိုက်ဆိုင်မှု၊ အဆင်မပြေမှုသည်လည်းကောင်း၊ မကျန်းမမာဖြစ်ရေး၊ သေဆုံးရေးသည် လည်းကောင်း၊ အားလုံးသော ကိစ္စအရပ်ရပ်တို့သည် အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခတွင် အကျုံးဝင် လျက်ရှိပါ၏။ ကျွန်တော့်အတွက် ပြောရလျှင် ပထမအိမ်ထောင်မှာ ကျင့်ဆောင်ပုံ ဟန်မကျသဖြင့် ကွာရ ရှင်းရပေရာ ဤသို့ မိမိ၏မယား၊ ချစ်သက်ထားနှင့် ကွဲပြားကွေကွင်းရခြင်းသည်လည်း အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခ တစ်ရပ်ပင် မဟုတ်ပါလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒုတိယဇနီး မန်းမနီး ရေဝေးအညာသူကလေးမှာလည်း ကျွန်တော် ၏ မျက်ကွယ်တွင် မျက်နှာငယ်ငယ်ဖြင့် ကွယ်လွန်သေဆုံး၍သွားရှာရ ပေရာ၊ အနှာသည်လည်း အပူကြီးလှသောအိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခမီးပင် မဟုတ် ဟုလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုလက်ရှိမယား၊ ဦးတည် ဖွားနွယ်၊ ပေါက်ဖော်မယ်ကား..အမယ် လေး...ဘသမီး.. ဒေါစကီးသဖြင့် အများကြီးစိတ်ရှုပ်ရပြန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ... အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခ၊ ဒီလှိုင်းတွေထပေမယ့်၊ ကောင်းလှ သည့် အချက်တွေကို တွက်ရေခေါင်းခေါက်၍ ပြလိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွန်ခဲ့သည့် ၅ နှစ်ခန့်က ကျွန်တော်သည် အိမ်ထောင်ရေး ဒီလှိုင်း ပတ်သဖြင့် သမုဒ်တွင် လွင့်စဉ်၍သွားလျက် အင်းစိန်မြို့ အနီးအပါးက ထန်းတပင်မြို့ ကလေးတွင် ၇ ရက်မျှ ခိုအောင်း နေထိုင်ခိုက်တွင် ဆောင်းပါး ၇ ပုဒ်နှင့် မဂ္ဂဇင်း ဝတ္ထုရှည် တစ်ပုဒ်ကို ချက်တဖြုတ် ရေးသားနိုင်ခဲ့ပေရာ ဤမျှလောက် ရက်အနည်းအပါးတွင် စာများများရေးနိုင်ခြင်းကား အကြောင်း ရင်းရှိလေသလောဟု စောကြောစစ်ဆေး မျှော်တွေး စဉ်းစားလိုက်သည်ရှိသော် လားလား..အကြောင်းရင်းကားယင်းသည် အိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခ မီးလျှံတွေထသဖြင့် အုံကြွကာ ဉာဏ်ထွက်ပြီး စက်ကဲ့သို့ အလုပ်လုပ်နိုင် ခြင်းသာလျှင် ဖြစ်ပါပေတော့သတည်း။ | ယင်းစကား၏ ထင်ရှားသော သာဓကများကို ပြပါမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကွယ်လွန်လေပြီးသော ကျွန်တော်တို့ ဗမာပြည်ခေါင်းဆောင်ကြီး တစ်ဦးမှာ အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခ မကြာခဏတွေ့ရသည်ဟု ကြားဖူးပါ၏။ အိမ်ရှင်ဇနီး ချစ်မငြီးနှင့်၊ ဂရီးဂရီး စကားများလျက် မခေါ်မပြောဘဲ နေခဲ့ သည့် အကြိမ်ပေါင်းမှာ မြောက်မြားစွာပင် ရှိသည်ဟု ကြားရဖူးပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကွယ်လွန်မီ တစ်ရက်ကပင်လျှင် အိမ်ရှင်မနှင့် အချင်းများလျက် တစ်ပါး ဌာနသို့ သွားရောက်အိပ်စက်ရသည်ဟု ကြားရပါ၏။ သို့ဖြစ်ပါလျက် စာပေလောက၊ အနုပညာလောက၊ ဂီတပန်တျာ ပညာအရပ်ရပ်တို့အတွက် အမှီပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖန်တီးဆောင်ရွက်၍ သွားခဲ့သော ကိစ္စမြောက်မြားစွာပင် ကျန်ခဲ့ပေရာ အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခသည် ကာယကံရှင်အတွက် အကျိုးယုတ် သော်လည်း၊ တိုင်းပြည်အတွက်ကား အကျိုးရှိသည်ဟု ကျွန်တော်ဆိုခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာပေ၏ ဘုရင်တစ်ဆူဖြစ်ပေသော ဆရာပီမိုးနင်းမှာလည်း အိမ် ထောင်ရေး ဒုက္ခ မြောက်မြားစွာကို တွေ့ကြုံရ ရှာပါသည်။ ဆရာပီမိုးနင်း၏ အိမ်ထောင်ရေးဒုက္ခများအနက် ထင်ရှားသော သာဓကများကား သားကြီးသြရသ ကျော်စိုးမှာ တစ်ပါးသူ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ထွက်ဇီဝိန် ကြွေသောကြောင့် ပီမိုးနင်းခမျာ ပဠာမြေလူး ဖြစ်ခဲ့ရ၏ ယင်းသည့်နောက်ကျော်စိုးတို့မိခင်မှာ မျက်မမြင် ဒုက္ခိတ ဘဝသို့ ရောက်ခဲ့၏။ ဤမျှသာ မဟုတ်တုံသေး။ ဆရာပီမိုးနင်း၏ ထာဝရ ဒုက္ခလည်း ရှိရှာပါသေး၏။ ထိုထာဝရ ဒုက္ခကား ဝမ်းရေးအတွက် အမြဲပူပန်ကြောင့်ကြနေရခြင်းပင် ဖြစ်ရာ ယင်းသည့်ဒုက္ခ အဝဝတို့ကြားမှ စာများ အတောမသတ်ရေးနိုင်ခြင်း မှာ ဒုက္ခကြောင့်ပင်လျှင် တသွင်သွင်ရေးနိုင်ရော့သလားဟု စဉ်းစားဖွယ် မရှိပါလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိုင်းတစ်ပါးမှ ထင်ရှား ကျော်ကြားလှသော အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခ သည်ကြီးများ ရှုပါဦး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေရိကန် သမ္မတကြီး လင်ကွန်းမှာ အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခ အမြဲ တွေ့၍ နေရှာသောပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဟု ဥဒါန်းတွင်ရစ်ပါပေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လင်ကွန်း၏ သမိုင်းကို ရေးသားသည့်ကိုယ်တွေ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက “လင်ကွန်း၏ အနှစ် ၂၀ မျှသော အိမ်ထောင်သည်ဘဝ၌ တစ်နေ့တစ်ရက် တာမျှပင် စိတ်ရွှင်လန်းချမ်းခြင်း မဖြစ်ခဲ့ရရှာပေ”ဟု ရေးသားခြင်းကိုထောက်လျှင် လင်ကွန်းမှာ အဘယ်မျှ ဒုက္ခသည်သည့်အိမ်ထောင်ရှင်ကြီး ဖြစ်ကြောင်း စဉ်းစားနိုင်လောက်ပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လင်ကွန်းက သူ့မိတ်ဆွေ တစ်ဦးထံသို့ ပေးသည့်စာတစ်စောင်တွင်လည်း အောက်ပါ အချက်အလက်များပါ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဤကမ္ဘာလောက၌ ရှိရှိသမျှသော ဒုက္ခိတသတ္တဝါများထဲတွင် ကျွန်ုပ်သာလျှင် စိတ်အဆင်းရဲဆုံး ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်၏နှလုံးထဲ တွင် ပေါ်ပေါက်ခံစားရသည့် ဒုက္ခဝေဒနာများကို လူသားအားလုံးတို့အား အညီအမျှ ခွဲဝေပေးလိုက်ပါဘိမူကား ဤကမ္ဘာလောကတွင် ရှိသမျှသော လူအပေါင်းတွင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရွှင်ရွှင်လန်းလန်း ရှိနိုင်ကြတော့မည် မဟုတ်ဟု ကျွန်ုပ် ယုံကြည်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဤဘဝမျိုးဖြင့် အသက်ရှင် ၍ မနေလိုတော့ပါ။ အသက်ရှင်၍ နေရခြင်းထက် သေရခြင်းက မြတ်ပေ သေး၏...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထက်ပါ လင်ကွန်း၏စာကိုထောက်လျှင် သူ့ခမျာ အဘယ်မျှ အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခကျရောက် ခံစားနေရရှာသည်ကို တွေးချင့်နိုင်လောက်ပါ ပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤမျှသာမဟုတ်တုံသေး။ လင်ကွန်း၏ ဒုက္ခဖြစ်အင်ကို မျက်မြင် ကိုယ်တွေ့ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက “တစ်ခါကဗျာ ဧည့်ပရိသတ် ဗိုလ်ပုံအလယ်မှာ ပေါ့...ပြောပဲ မပြောချင်တော့ပါဘူး။ ကျုပ်တို့ သမ္မတ သူတော်ကောင်း ကြီးကို သူ့ဇနီးက လက်ဖက်ရည်ပူပူထည့်ထားတဲ့ ပန်းကန်နဲ့ပေါက်ပြီး ပူဇော် ကန်တော့တယ်ဗျ..။ ကျုပ်တို့ သမ္မတကြီးဟာ အိပ်ခါနီးဆုတောင်းပတ္တနာ ပြုတာတောင် တစ်ခါမှ ရွှင်ရွှင်လန်းလန်းပြုတာ မမြင်ရပါဘူး...”ဟု ဆို သတတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤမျှ ငရဲသားပမာ အိမ်ထောင်ရေး ဒုက္ခဝေဒနာကို ကြီးလှစွာ ခံစားရရှာသော သမ္မတကြီး လင်ကွန်း ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်ခဲ့သွားသည့် အချက်အလက် ကွင်းကွင်းကွက်ကွက်တို့သည်ကား မြောက်မြားလှစွာရှိ ကြောင်း လူအပေါင်းတို့ သိကြပြီး ဖြစ်ပါ၏။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540542087317,"sku":"","price":2520.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_d91d4310-7a61-43e0-ac69-cad1408debe3.jpg?v=1730225296"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၃","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၃)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong\u003eအခမဲ့ မြည်းမလားဟေ့ ထောင်ကြီး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cspan style=\"font-weight: 400;\" data-mce-fragment=\"1\" data-mce-style=\"font-weight: 400;\"\u003eထောင်ပြန်အစစ် သာကဒိုး \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cspan style=\"font-weight: 400;\" data-mce-fragment=\"1\" data-mce-style=\"font-weight: 400;\"\u003e          ယခုအခါ မြန်မာလူမျိုး မောင်သာကဒိုးသည် တော်တော်ပဲ လူပါးဝတတ၊ ဖင်ခေါင်းကျယ်တယ်တယ် ဖြစ်နေသည်ဟု ကြားရလေ၏။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် ဟောဒီ ပြည်ထောင်စုသမ္မတနိုင်ငံတော်ကြီးမှာ သူက “နောက်ဆုံး ပေါ် ထောင်ထွက်” ဖြစ်သောကြောင့်ပေတည်းတဲ့။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cspan style=\"font-weight: 400;\" data-mce-fragment=\"1\" data-mce-style=\"font-weight: 400;\"\u003eအေး ...။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cspan style=\"font-weight: 400;\" data-mce-fragment=\"1\" data-mce-style=\"font-weight: 400;\"\u003e          သူ ငါက စ ဒီတိုင်းပြည်က စတိုင်မျိုးစုံထွက်လာတဲ့ ထောင်ထွက် မျိုးစုံရှိသည့်အနက် သူက ထောင်ထွက်တွေထဲ လတ်ဆတ်သော နောက်ဆုံး ပေါ် ထောင်ထွက်ဖြစ်ခြင်းကြောင့်တဲ့။ ဘဝင်လေရိုက်ပြီး ဖင်ခေါင်းကျယ်\u003c\/span\u003eတယ်တယ်လေး ဖြစ်နေခြင်းပါတဲ့။ ကောင်းပေဗျို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုမြန်မာလူမျိုး သာကဒိုးဆိုသော ငနဲသည် ဒီပြည်တွင် ခပ်ကျယ် ကတ်ကတ်စာများ ရေးသားလေ့ရှိရင်းကနေပြီး ကံကြမ္မာဇာတာရွကာ အစိုးရ အမအစဖြင့် အာမထိ လျှာမထိ ထောင်ကျသွားရပုံကို အလုံးစုံကိုတော့ ကိုကို မမတို့ သိကြပြီး အတိုင်းပေပ။ ဟုတ်စ။ အစိုးရကို အကြည်ညိုပျက်စေမှု ပုဒ်မ ၁၂၄ (က) ဖြင့် သာကဒိုးသည် ရေရေလည်လည် ထောင်ကျသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထောင်က ထွက်လာသောအခါ သာကဒိုးသည် ယောက်ျားကောင်း အာဇာနည်ငန်ပီပီ မိန်းမများ အကြောင်း အားကြီးပဲ ရွပ်ရွပ်ချွံချွံ ရေးသားလေတော့၏။ မိန်းမတွေဟာ ဘာတွေလဲ။ တော်တော် ပါတိတ် ဝေဒနာ ပြင်းထန်ကြောင်း၊ တစ်ဖန် ဂျော်ဂျက်နာဆိုတာကလည်း ဒီ ငါ့တူမ တွေမှာ ကုရာနတ္ထိ ဆေးမရှိကြောင်း၊ ဒီကောင်မလေးတွေဟာ တော်တော် ခက်ကြောင်း စသည်ဖြင့် ဒိုသည် ထောင်က ထွက်လာပြီးကာမှ မိန်းမတွေ အကြောင်းကို သတ္တိပြောင်ပြောင်နှင့် ဖြောင်ခနဲ ဖြောင်ခနဲနေအောင် ရေး သားလေ၏။ တယ်လည်း ဟုတ်ပါကလားဟု အောက်မေ့ရလေ၏။ မိန်းမ တွေအကြောင်း အရေးများသောအခါ ငဒိုးမှာ အိမ်က ကြက်မ၊ လှယဉ်ကျေး မိတင်အေးနှင့် အိုးနင်းခွက်နင်း သပိတ်မှောက်ခြင်းတွေတောင် ဖြစ်ရသော ဟူ၏တဲ့။ ဤတွင် ဒိုးက “ဟေ့ အသာနေစမ်းကွ၊ ငါ သတ္တိရှိတယ်ကွ။ သတ္တိရှိလို့ အာဇာနည် ရဲရဲတောက် ယောက်ျားမို့ ၊ မိန်းမတွေအကြောင်း အဆီ တရွှဲရွှဲနေအောင် ရေးရဲတာပေါ့ကွ။ နောင်လည်း ဆက်ကာ ဆက်ကာ နင် လား၊ ငါလားချည်း ရေးသားဦးမကွ။ ဘာဖြစ်ရဦးမှာလဲကွ မကြောက်ဘူးကွ။ ဟေ့ ... ဗမာပြည်မှာ မိန်းမတွေကို အကြည်ညိုပျက်စေမှု ပုဒ်မ မပေါ်သေး သမျှ ရေးရဦးမကွ မှတ်ဟ” ဟု အဲသလို ဆိုလေ၏တဲ့။ (အောင်မယ်မယ် နှိပ်ကွယ် သူ့တွက်ကိန်းလည်း မဆိုးလေတဲ့)။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဲသလိုကို ထောင်ထွက်ငနဲမှာ သူ့မှာ ရေးစားစရာ လက်ကျန်တော် တော်ကျန်နေသေးခြင်းတစ်ကြောင်း၊ ပြီးတော့ ဗမာပြည်နောက်ဆုံးပေါ်ထောင်ထွက်ဖြစ်သည်လည်း တစ်ကြောင်းကြောင့် ဘဝင်လေခ လူပါးဝတတ နိုင်ချင်နေရသည့် အထဲတွင် “ထောင်ပညာ” ဆရာတင်၍ လာလာမေးကြသော လူများက ရှိနေ၍လည်း ကိုယ့်လူမှာ ပို၍ ဒီတိုင်းပြည်ဝယ် ကတ်ကျယ် ကျယ် နိုင်နေခြင်းလည်း ဖြစ်သည်ဆို၏။ ကောင်း၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e         \u003c\/strong\u003eတစ်နေ့ တစ်နေ့ အိမ်လာလာမေးသူ တသီကြီး၊ ထောင်ပညာ၊ ထောင် အကြောင်း၊ ထောင်အတွေ့၊ ထောင်ကိစ္စတွေ လင်းလင်းပြနေရသည်မှာ သင်း အရသာဟု ဆိုလေ၏။ ဆိုပါတော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒိုးက တကတဲမှ စေတနာ့ဝန်ထမ်း၊ ထောင်သင်တန်း ဖွင့်နေလေ တော့၏ တဲ့ ... ကဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သာကဒိုးသည် သူ ထောင်ကျခြင်းကို သိဒ္ဓိတင် ဂုဏ်မြှင့်ကာ ဟောဒီ လို အပေါက်မျိုး၊ တယ်... လေကြွားလေ့ရှိလေသည်တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒိုးက “ဟေ့ ... ဘာမှတ်လဲ ဟိုတစ်ခါတုန်းက ခေတ်မီသူတိုင်း ဖဆ- ပ- လ ထဲ ဝင်ကြ၍ ခေတ်မီသူတိုင်းပင် မယားငယ်ယူသကွ..။ ဟော ခုတစ်ခါတော့ ခေတ်မီသူတိုင်းလည်း ထောင်ကျရတယ်ကွ... ဘာမှတ်လဲဟ၊ မှတ်ကွ” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဲ... အဲသလို အစိုးရသာ မကြားလောက်ဘူးဆိုပါက ကြားကြား သမျှသော သူတော်မကောင်းမကောင်းတို့၊ ထောင်းခနဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း လက်ထိပ်ကွင်းကို ထင်းခနဲ မြင်ယောင်မိလောက်သော စကားကို တိတ် တိတ်လေး ပြောကြားတတ်သတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမြဲ သူ့အိမ်တွင် စည်စည်ဝေနေသော ထောင်ပညာ လာမေးကြတဲ့ ငနဲသား၊ ထောင်သင်တန်းသားတို့အား ဒိုးက ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟေ့ .. ရဲဘော်တို့ ... ထောင်ပညာ၊ ထောင်ဗဟုသုတဆိုတာ ရှိထား ရတယ်ကွ။ လူရယ်လို့ ဖြစ်လာတဲ့အခါ တစ်သက်တစ်ခါ၊ ထောင်စာ၊ ထောင် မကျပါဘူးလို့ ဤကမ္ဘာမှာ ဘယ်ကိုယ်တော်မြတ်ငနဲကမှ အာမခံနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ သိကြားမင်းကရော၊ အိုင်ဆင်ဟောင်ဝါကရော၊ သမ္မတကြီးရော အာမ မခံနိုင်ပါဘူး ....”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အား ... မှန်ပေသါ ” ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သာကဒိုးထံ ပညာခံကြကုန်သော ထိုထောင်သင်တန်းသားတို့က ထောက်ခံကြလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အေး ... ဒါကြောင့် ထောင်ပညာ၊ ထောင်ပညာနဲ့ နာမည်သာဆိုး တယ်၊ ယောက်ျားငနဲတိုင်း တတ်ထားအပ်တဲ့ အဌာရသ တစ်မျိုးဟနော်။ ကြိုးစား သင်ကြားကြား .. အရှုံးမရှိဘူးတဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သာဒိုးကသည် ထောင်အကြောင်းမေးလာသမျှ ပြောရင်း လင်းရင်းကပင် အခမဲ့ကုသိုလ်ဖြစ် ဆောင်သင်တန်းပမာ ရောက်နေရပြီး သူ့အိမ်မှာထောင်ပရိုက်ဗိတ် ကျူရှင် (ဝါ) ထောင်အလွတ်ပညာသင်ကျောင်းဖွင့်သလို ဖြစ်နေလေတော့သည်။ အေး ... ကောင်းသည်တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အချို့မှာ ကိုယ်အရင်က စားထား၊ မျိုထား၊ ဆို့ထားသမျှ စိတ်မလုံကြ သဖြင့် အကယ်၍ ဤခေတ်သမယ၌ မတော်တဆများ ... မတော်တဆခဲ့ပါ လျှင် ကောင်ပညာမှာ ၇ တန်းစာလောက်တော့ ဖတ်ပြီးဖြစ်အောင် အသင့် လာ၍ ကြိုတင်ရယ်ဒီ ဆောင်ကြည့်ကြသည်လည်း ရှိသည် ဆို၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အချို့ ထောင်ပညာကို တစ်ကန့်စီ လာလာ သေသေချာချာ မေး၍ မူလတန်းကနေ တစ်တန်းပြီး တစ်တန်း မှန်မှန်ဆိုသလို ထောင်ပညာကို ယူသည်။ အချို့ကလည်း ကသောကမျော သုံးလေးရက် ဆက်တိုက်ကြီး လာမေးမေးနေပြီး ထောင်ပညာကို တကတ် ဖြတ်လမ်းကနေ ထောင် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းအထိ တရကြမ်း ဖိဖိသင်သည်လည်း ရှိလေ၏။ ဒါတွေ ကတော့ တယ်ပြီး မရှင်းမရှင်း လက်ထိပ်ကွင်းနဲ့ ဆွေရင်းမျိုးရင်းများ ဖြစ်ဟန် ရှိပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒိုးအဖို့မူကား ထောင်ပညာပေးဖို့ ဘယ်သူ့မှ ဝန်မလေး။ ဒိုးမှာ နာမည်ကျော် “ဘားလမ်းအချုပ်” တွင်လည်း ရက်အတန်ကြာစံခဲ့ရ။ “ထောင် အချုပ်တွင်လည်း ခံဖူး၊ စံဖူး။ “ထောင်ကျ ၏ ဘဝအရသာလည်း မျိုးလာ ဆို့လာ ‘ထောင်ကျထောင် အလုပ်ကြမ်း” စခန်းကိုလည်း လှမ်းခဲ့ရ၊ ကြမ်းခဲ့ရ။ ဒီတော့ကာ ဒိုးမှာ ထောင်ဘဝ၊ ထောင်လောကမှာဖြင့် ထောင်ပညာတွေထဲထောင်ဘီအေတန်းထိ မအောင်ဘူးဆိုရင်တောင် “ထောင်ဆရာဖြစ်တန်း” လောက်တော့ဖြင့် တရကြမ်း အတန်းကျေခဲ့ပြီဟု ပြောနိုင် ကြားနိုင် ဖြန်းနိုင် နေလေကပြီ ..။ အေး ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရဲဘော်တို့ .... မှတ်တဲ့ .... မှတ် လောက၌ မတည့်သော အရာကြီး များ တော်တော်များများရှိ၏။ ဖရဲသီးနဲ့ ဘဲဥ၊ နုတင်နဲ့ ဆွေငြိမ်း၊ ပလိန်းကိတ် နဲ့ ငံပြာရည်၊ ထောင်သားတွေနဲ့ နို့၊ ကြက်ဥ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဗျာ .. ခင်ဗျာ” မရှင်းသော ဆရာတပည့်တစ်ဦးက မေးလေ၏။ “ဟဲ့ .. ဒါ သိပ်အရေးကြီးတယ်တဲ့ ... မှတ်တဲ့ .... လောက်မှာ ထောင်သားနဲ့ ကြက်ဥနဲ့ နို့နဲ့ ဘယ်တော့မှ မတည့်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \" ဪ......\"\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “တော်တော် အရေးကြီးတာတဲ့နော် ... ထောင်သားဖြစ်ပြီးမှ ဒါ သတိ မပြုမိလို့ ကြက်ဥသောက်မိတဲ့ အမတ်မင်းကလေးတစ်ဦး ဒုက္ခ ....။ ကြက်ဥနဲ့ ထောင်သားတွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ ဒုက္ခ ... အမယ်လေးလေး ...” “ကြက်ဥနဲ့ ထောင်သားနဲ့ နို့နဲ့ ဓာတ်မတည့်” ။ သာကဒိုး၏ ကုသိုလ်ဖြစ် ဆောင်သင်တန်းတွင် ဒီအထိ စုံလင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ထောင်ဆိုတာ ပထွေးအိမ်နေရသလိုလို ... မိထွေးနဲ့ နေရတာမျိုး လိုလို ... ။ အေး တစ်ခါတစ်ခါတော့ ယောက္ခမအိမ်နေရတာမျိုး ဘဝနဲ့ တော်တော်ဆင်ချင်သဟ ..။ ယောက္ခမနဲ့ တူသော အာဏာပိုင်ရှေ့ ခပ်တည် တည်နေ။ နောက်မှ ခိုးလျှင် ခိုးစားတန်စား ဟုတ်လား ...။ အဲ ... ထောင် ကြပ်ဆိုတာများကတော့ကွာ ယောက်ဖနဲ့ အတော်ဆင်ချင်သဟ ..။ ပေါင်း လို့ရတဲ့အခါလည်း ရ၊ ဘုကျချင်ကျနဲ့ ယောက်ဖပဲ ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်လား ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ထောင်အဖို့ ဆက်ဆံရေးက ထောင်အာဏာပိုင်တွေ၊ ထောင်ကြပ် တွေနဲ့ဟာ အဓိကပဲ။ အစစ ထောင်သားအဖို့ရာ ဘဝအခြေအနေကိုက တွေး တာ ခေါ်တာတွေဟာ တစ်မျိုးဖြစ်လာတတ်တာ ကလား...။ မှတ်ကွ ..ထောင်သားအဖို့ရာမှာ လောကမှာ တွေ့လေသမျှ မိန်းမမှန်သမျှလည်း အကုန် သိပ်သိပ်လှနေတတ်သဟ .။ မယုံမရှိနဲ့။ ဤဖေကိုယ် ကိုယ်တွေ့ဟ ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အလိုလို ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒါ အမှန် ကိုယ့်လူ .. ထောင်သားရဲ့ မျက်စိမှာ တွေ့သမျှ မိန်းမဟာ သိပ်သိပ်လှနေကုန်တတ်တယ်။ ထူးတယ် ဆန်းတယ်... မအောက်မေ့နဲ့တဲ့.. မျက်ပဲ၊ ရင်ကော့၊ ဖင်ကောက်လေးများတောင် ဒေဝစ္ဆရာ အရင်း ထင်သ ယောင်မိသဟယ် ... တကယ် ...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မြတ်စွာဘုရားရေ ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အပြင်လူအဖို့တော့ ကြားရ ကြားရ နားဝမှာ ဒါ.. အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်စရာပင်တည်း။ သို့သော် ထောင်သားအဖို့ ထိုစကားမှာ ရောမပို၊ ဘဲရီး မပို၊ တကယ် မပို။ အားလုံး မိန်းမမှန်ရင် ပပဝတီပင် ထင်ချင်သည်။ (မယုံ ဘူးလား၊ မယုံရင် အစ်ကိုတို့ ထောင်ကျကြည့်တော့ သိတော့မပေါ့တဲ့) ကဲ.....။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540540940437,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_eaaf96fa-cd77-4439-9af6-a971e037616e.jpg?v=1730225318"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၂","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၂)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝဇီကိုင် (၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခါကား လွန်ခဲ့သော နွေဥတု ကျောင်းပိတ်စဉ်။ နေ့ကား စနေနေ့တည်း။ နေမင်းက အလွန်ပူ၊ ညည်းညူရဘနန်း၊ စိတ်ဝမ်းမချမ်းသာစရာပင်တည်း။ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်၏ ရွာအနီး ကော့ဂလဲရွာနေ မိတ်ဆွေဆယ်အိမ်ခေါင်း မောင် ဖိုးဘသည် ကျွန်တော့်ထံသို့ အရေးတကြီး ရောက်လာခဲ့လေသည်။ လာရခြင်း အကြောင်းမှာကား အခြားမဟုတ်။ ဘောလုံးပွဲတွင် “ဝဇီကိုင်”လုပ်ရန် ပြောကြား လိုသောကြောင့်တည်း။ .\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဝဇီကိုင်”ဆိုသည်မှာ ကော့ဂလဲရွာသုံးစကားဖြစ်သည်။ “ဗီစီ”ခေါ် “စီ” ကို ကိုင်မှုတ်ကာ ဘောလုံးပွဲတွင် ဒိုင်လူကြီးလုပ်သူပင်တည်း။ (ဤကားအမှာ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ ကျွန်တော်သည် တက္ကသိုလ်ကျောင်းတွင် ဘောလုံးကန်စဉ် ဝတ် လေ့ရှိသော အင်္ကျီကျားနှင့်ဘောင်းဘီတိုကို ဝတ်ပြီးသော် လှေလှော်အသင်းကွတ် အကျီစိမ်းကို အပေါ်ရုံ၍ အရံသင့်စောင့်လျက်ရှိသော လှည်းပေါ်သို့ တက်လိုက် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖိုးဘသည် ဂီယာနံပါတ် ၁ တည်းဟူသော တံဖျာကိုကိုင်၍ဝင့်ရာ နွားတို့ သည် ရုန်းစပြုတော့၏။ ထို့နောက် တံဖျာနှင့် ခပ်ဆတ်ဆတ်ရိုက်၍ ငေါက်ရာ လှည်းသည် အလွန်မြန်လေ၏။ ဤကား ဂီယာနံပါတ် ၂ နှင့် ၃ တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လှည်းသွားနေစဉ် ဖိုးဘက “ဟဲဝိုင်းကြီး ... ဘာၾကန်နေရသလဲ။ နန်းတော်သူလို လုပ်မနေနဲ့ ...၊ အခုထိသွားမယ် ... ၊ အောင်မယ် ဟိုဘက်က နကျားကြီးကကော ... ဘာဟန်လုပ်နေရတာလဲ၊ လမ်းဘေးက နဖြူမလေးကို မြင်လို့လား၊ ဒီလိုတော့မလုပ်နဲ့ဟေ့ ... ကြိုက် ကြိုက်တယ်ပြော... အခုဝယ်ပြီး အိမ်ခေါ်သွားပေးမယ်”ဟုဆိုကာ တံဖျာကိုအထက်မြှောက်၍ အချက်ကျကျ ငေါက် ” ရာတွင် အလိုက်သိသော နွားတို့သည် ခြေကုန်သုတ်ကြလေတော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောက်မေ့ဖွယ် ဟာသဝတ္တုများ ရန်ကုန်မြို့တွင် မော်တော်ကားမှထွက်လေ့ရှိသော ဓာတ်ဆီအခိုးအနံ့ကို ရှူရှိုက်နေကျဖြစ်ပေမင့် ထိုစဉ်အခါဝယ် နွားချေးအနံ့ဖြင့်သာ တင်းတိမ်လိုက် ရတော့၏။ တောရွာတွင် အဘယ်မှာလျှင် ဓာတ်ဆီနံ့ရနိုင်ပါအံ့နည်း။ တော အလိုက်သာ ကျေနပ်ကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ ဂေါဏမော်တော်ကားသည် ရပ်တန့်သဖြင့် မေးကြည့်ရာ ကော့ ဂလဲရွာသို့ ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တက္ကသိုလ်မှ “ဝဇီကိုင်”ရောက်မည်ဟု ကြားသိရ၍ ဘယ်လိုအကောင် စားမျိုးဖြစ်မည်ကို သိရှိရန် လာရောက်စောင့်ဆိုင်းနေကြသည့် လူပေါင်းမှာ မနည်းလှပေ။ တက္ကသိုလ်ကဆို၍ မင်းသားဖြစ်မည်ဟု အထင်ရှိနေကြသေးသော သူတချို့မှာ မျက်လွှာကိုအောက်ချ၍ မနီးမဝေးမှ ဒူးတုပ်ကာ ခစားနေကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ်ပင် ရွာသူကြီးနှင့် ကျေးရွာလူကြီး ၄ ဦးတို့သည် အနီးသို့ချဉ်း၍ “အရှင် ... ဒီကိုကြွပါ၊ ပွဲတော်များ အရံသင့်ပြင်ဆင်ထားနှင့်ပါတယ်”ဟု မရဲ တရဲကြည့်ကာ နားတော်လျှောက်ကြပေ၏။ ကျွန်တော်ကား “ရာဇိန္ဒြေ”ဖြင့် ဂေါဏယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းသက်ခဲ့တော့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထမင်းပွဲမှာ အရံသင့်ရှိနှင့်နေပေပြီ။ ငါးခြောက်နှင့် ခရမ်းသီးဟင်း၊ သစ် တိုသီးအိုးစိမ်၊ ကန်စွန်းရွက်ကြော်၊ ငါးသေတ္တာနှင့် ဗူးသီးဟင်းချိုတို့သည် မင်း သားပွဲတော်တည်ရန် ငံ့လင့်၍နေကြဘိ၏။ ရာဇကုမရလည်း ရာဇိန္ဒုမှ မငဲ့ကွက် နိုင်တော့ဘဲ ခပ်ဆာဆာနှင့် အတွင်သာဟပ်ရာ ဗိုက်ကားမှတော်တော့၏။ မကြာ မှကြာလည်း နန်းတော်သူထက် မသာသော်လည်း နန်းတော်သူထက်ပင် နုပျို စိုပြည်သော ကော့ဂလဲသူကလေးများကို ခေါင်းငဲ့ရှုစားမိ၏။ ပွဲတော်တည်၍ ဝပြီး ဗိုက်ကားပြီဖြစ်၍ ဘောလုံးကွင်းသို့ သွားရန်သာ လိုတော့သည်။ သူ့ဆန်စား ရဲမှဖြစ်တော့မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရန်ကုန်၊ ကျိုက္ကဆံမြင်းပြိုင်ကွင်းမှ “ဝင်းသန်း” “ဝင်းစိန်”တို့ထက်ပင် နာမည်မကျော်ကြားသော်လည်း မန်ကျည်းပင်ရွာတွင် အကောင်းဆုံးပင်ဟု သမုတ်ခြင်းကိုခံရသော “ကွတ်နီ” နာမ၊ အဿလိမ္မာသည်၊ ရောက်နှင့်ပေပြီ။ မင်းသားလည်း လေးလံသောခန္ဓာကိုယ်ကို အနိုင်နိုင်ပင့်ယူကာ အဿတိုရ်ပေါ် သို့တက်ပြီးလျှင် နောက်လိုက်နောက်ပါတို့ဖြင့် ထွက်ကြရာ နေ့ ၁၂ နာရီခန့် တွင် ဘောလုံးကွင်းသို့ ရောက်တော့သည်။ နေကလည်း ပူပြင်းပါဘိသနှင့်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘယ်ကသတင်းကြားမှန်းမသိ ဘောလုံးကွင်းတွင် လာရောက်စောင့်ဆိုင်း ' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eနေကြသူတို့မှာ ၅ဝဝ ခန့်လောက်ရှိ၏။ အဘိုးကြီး၊ အဘွားကြီး၊ လူပျို၊ အပျို၊\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သားသည်အမေတို့ အများပင်ဖြစ်၏။ ( ဘောလုံးကွင်းမှာ ဘီ-အေ-အေ ကွင်းလိုမဟုတ်။ ထူးဆန်းမှတ်သား ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ အလျားနှင့်အနံမှာ ထပ်တူဖြစ်ရကား ၄ ထောင့်သဏ္ဌာန် ရှိ၏။ သို့ရာတွင် အထူးကျဉ်းဘိ၏။ စည်းကြောင်းဟူ၍ မရှိ။ ဘေးနှစ်ဖက်နှစ် ချက်တွင် ရိုးငယ်နှစ်ခုသာရှိလေသည်။ ဘောလုံး ရိုးထဲသို့ ကျမှ ယူ၍ မြှောက်ရ လေသည်။ ကြုံမှကြုံတွေ့ရတတ်သည်တကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မကြာမီ ဘောလုံးကစားသူများ ရောက်ပြီဖြစ်၍ ဝီစီမှုတ်ရန်သာ လိုတော့ သည်။ ဝီစီအဘယ်မှာနည်း။ ရှာ၍မရချေ။ သို့ရာတွင် ဝီစီအစား ဝါးကုလားတက် ငယ်နှင့်ခေါက်ရန် တုတ်တိုတစ်ချောင်းကို ပေးအပ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကစားမည့် ဘောလုံးအသင်းနှစ်သင်းအနက် တစ်ဖက်အသင်းမှာ အင်္ကျီ ဗလာ၊ ကျန်တစ်ဖက်မှာကား နတ္ထိ။ သို့ ရှိဘိလည်း တစ်ဖက်အသင်းသားတိုင်း ထုံးကိုအရည်ဖျော်၍ ကိုယ်တွင်သုတ်ထားဘိ၏ ။ အားလုံး ခါးတောင်းကျိုက်နှင့် ချည်း။ ဤကား ချွေတာရေးအစစ်ပင်တည်း။ မြို့နေဘောသမားများကဲ့သို့ ဘော ကန်အင်္ကျီ၊ ဘောင်းဘီ၊ ဖိနပ်နှင့် ခြေအိတ်များ ဝယ်ရ၍ စရိတ်ငွေမကုန်တော့ ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုစဉ်ပင် “အပေါက်စောင့်” “၂ တန်းလူ” “၃ တန်းလူ” “၅ တန်းလူ” “လက်ဘော်” “ရမ်းကား”၊ “ရှေ့လွန်” “ပိန္နဲသီး” စသော ဝေါဟာရအထူးအဆန်း များကို ကြားရသည်။ သိလိုသဖြင့် မေးမြန်းကြည့်ရာ ၅ တန်းလူမှာ(ဖောဝါဒ်)၊ ၃ တန်းလူမှာ(ဟဖ်ဘက်)၊ ၂ တန်းလူမှာ(ဖူးလ်ဘက်)၊ အပေါက်စောင့်မှာ(ဂိုးသ မား)၊ လက်ဘော်မှာ (သိသာပြီ)၊ ရမ်းကားမှာ(ဖောင်းလ်)၊ ရှလွန်မှာ(အောက် ဆိုက်)၊ ပိန္နဲသီးမှာ(ပယ်နယ်လ်တီ)တို့နှင့် ညီကြောင်းများကို အံ့သြဝမ်းမြောက်စွာ သိရ၏။ အံ့သြခြင်းကား နိုင်ငံခြားအခေါ်ဝေါဟာရများကို သင့်လျော်စွာ ဘာသာ ပြန်ဆိုနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကား နိုင်ငံခြားအခေါ်အဝေါ်မှာ မြန်မာ စကားသက်သက်ဖြင့် မှန်ကန်တိကျစွာ ဘာသာပြန်ဆိုနိုင်ကြောင်း ထင်ရှားသိသာ သောကြောင့်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘောလုံးကွင်း နှစ်ဖက်နှစ်ချက်တွင် ဂိုးငယ်တစ်ခုစီရှိနေရာ (ကော်နာ)ကန် ၍မရသဖြင့် ထိုဝေါဟာရကို မည်သို့ခေါ်ကြောင်း မကြားရ။ သို့သော် (ထောင့်ကန်) ဟူသောအခေါ်သည်ပင် လျော်ကန်လိမ့်မည်ဟု ထင်မိ၏။ ပိန္နဲသီးမှာကား (ပယ် နယ်လ်တီ)ပင်တည်း။ ဂိုးအနီးတွင် ရမ်းကားသည်ဖြစ်စေ၊ ဘောလုံးကို လက်နှင့် ကိုင်မိထိမိသည်ဖြစ်စေ ဝဇီကိုင်က ပိန္နဲသီး ၁၈ လုံးခန့်အကွာနေရာမှ ဂိုးပေါက်ထဲ သို့ ကန်သွင်းရန် အမိန့်ပေးနိုင်သည်။ ဤကား မန်ကျည်းပင်ရွာသားတို့ အခေါ်အဝေါ်နှင့် ဥပဒေပင်တည်း။ (ပယ်နယ်လ်တီ)ကို (ပြစ်ကြီးဒဏ်)ဟု ခေါ်ဆိုက သင့်မည်ထင်သည်။ ဤကား ကျွန်တော်၏ထင်မြင်ချက်တည်း။ သင့်လျော်ရာကို ကြံဆကြပါကုန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောင်းကစားသောပွဲဖြစ်ရကား ငွေသံတချွင်ချွင် ကြားရ၏။ နေမွန်းတည့် ချိန်ပင်ဖြစ်လင့်ကစား ဘောလုံးပွဲကြည့်ပရိသတ်တို့ ပဓာနမထားကြ။ ရွှေလသာ ဝါဝင်းစဉ် ဖျာခင်း၍ထိုင်ကြသလို ထင်မှတ်ကြရော့သလား မတွေးတတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချိန်ကျပြီဖြစ်၍ ကုလားတက်ကို တုတ်နှင့်ခေါက်ရာ ဘောသမားများ ထွက်လာကြတော့၏။ ပရိသတ်ထဲမှာ “ဝါးရင်းတုတ်”ဘွဲ့ နော်၊ “ဓညင်းကျား” “ခွေးဘီလူး” “ရှားနှစ်” “သံချောင်း”၊ “ပုဏ္ဍက” “ကျော်ဟိုး” “အယ်ဒီပိုလို” “တောက်တဲ့” “ပေါက်ဆိန်ပေါက်”၊ “ဗန္ဓုလ” “မြွေနဂါး” “ဂဠုန်” စသောခေါ်သံ အော်သံများကိုကြားရမှ ဘောလုံးကစားသမားများကို နာမည်ရင်းမခေါ်ဘဲ နာမည် သစ်ဖြင့်ခေါ်ကြောင်းသိရ၍ အလွန်အမင်း ရယ်ချင်ဘိ၏။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540539760789,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_17afa2bd-561b-4b0c-8727-7de8edef9cc0.jpg?v=1730225340"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသ၀ထ္ထုများ၁","title":"အောက်မေ့ဖွယ်ဟာသဝထ္ထုများ(၁)","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိန်ခြူးကြာညောင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုနေ့က နေသည် ခြစ်ခြစ်တောက်ပူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အညာမှ ပြောင်းရွှေ့ လာစ အထူးအာဏာရ မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံ၏ စိတ်ထဲ တွင် “ဘယ့်နှယ်လဲ။ အောက်အရပ်ဒေသလို့ ဆိုပေမဲ့ အညာထက် ပိုပြီးပူပါ ကလား” ဟု ထင်မိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထင်မည်ဆိုလျှင် ထင်လောက်၏။ , \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအောက်အရပ်ဒေသ၌ အညာမှာကဲ့သို့ တောရိပ်တောင်ရိပ်လုံးဝမရှိ။ မည်သည့်အရပ်လေးမျက်နှာကို ကြည့်ကြည့် မြေပြင်သည် သင်ဖြူးခင်းဘိ သကဲ့သို့ လယ်ကွင်းများဖြင့် ညီညာစွာပြန့်ပြူးလျက်ရှိသည်။ ခုအချိန်ခါ၌ စပါးရိတ်သိမ်းပြီးသဖြင့် လယ်ကွင်းများထဲမှာ အပူငွေ့တို့သည် ကောင်းကင် သို့ တရိပ်ရိပ်တက်နေကြသည်။ ကောင်းကင်၏ အထက်ဗဟိုခန့်တွင် ထွန်း လင်းတောက်ပနေသော နေမင်းကြီးသည် ပူပြင်းသောမျက်နှာထားနှင့် လယ် ကွင်းများကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် အောက်ကလည်း ပူ၏။ အထက်ကလည်း ပူ၏။ အိမ်ဦးခန်း ပက်လက်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် စံပယ်နေသော မြို့အုပ်မင်းမှာ အထက်ပူ၊ အောက်ပူအကြားတွင် ငါးဖယ်ပျံ၍နေလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံ၏ မဖိုင့်တဖိုင့်ကိုယ်ထဲမှ ချွေးသီးချွေးပေါက်တို့သည် မိုးမလုံသော အိမ်ခေါင်မိုးမှကျသော ရေပမာ ယိုစီးလျက်ရှိသည်။ လေငြိမ် .တုန်း ချွေးထွက်သည်မှာ နေမထိထိုင်မသာဖြစ်သည်။ ဗလာကျင်းထားသော ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် မျက်နှာသုတ်ပုဝါတင်၍ မကြာခဏချွေးသုတ်ရသည်မှာ များစွာလက်ညောင်းသည်။ အထူးသဖြင့် ဤနေ့ဤရက်တွင် မိမိဘာသာ မိမိ ချွေးသုတ်ရသည်မှာ အတော်ကရိကထများလှသည်။ ခါတိုင်းဆိုလျှင် ကိုယ့်ချွေးကိုယ်သုတ်ဖို့မလို။ တစ်ဖက်က မကြီးကသုတ်ပေးလျှင် တစ်ဖက်က မငယ်က ယပ်ခတ်ပေးသည်။ သူတို့ညီအစ်မနှစ်ယောက် ကုလားထိုင်အပါး တွင် ကျုံ့ကျုံ့ထိုင်၍ပြုစုခြင်းကိုခံရသောအခါ မြို့အုပ်မင်းမှာ ဇိမ်အလွန်တွေ့ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုမှာမူ မင်းကတော် နံပါတ်တစ်နှင့် မင်းကတော်နံပါတ်နှစ် ညီအစ်မ နှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်ကြ၍ တစ်ယောက်က အိမ်ပေါ်ထပ်အိပ်ခန်းထဲ၌လည်း ' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကောင်း၊ တစ်ယောက်က အိမ်အောက်ထပ် အိပ်ခန်းထဲ၌လည်းကောင်း နှစ် ၊ ယောက်သား စိတ်ကောက်၍ အိပ်ခန်းအောင်းနေကြသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံ၏ အိမ်သည် အနောက်ဘက် ဆားကျင်းချောင်းကို မျက်နှာမူသည်။ ထိုအိမ်ကို မူလဆောက်သူမှာ မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံ ရုံးစိုက် ရာမြို့ရှိ ဗိုလ်တ်ဒရဝမ် ပသီမောင်ကလေး၏ အိမ်ဖြစ်သည်။ အိမ်ဆောက်စဉ် က မြောက်ဘက်ကို ခေါင်းရင်းထား၍ ဆောက်ခဲ့ရာ မြို့အုပ်မင်းသည် အိမ်ဦးခန်းမှ နေ၍ ကြည့်လိုက်သော် တောင်ဘက်၌ ရွေးမြစ်ပြင်ကျယ်ကြီး ကို တွေ့ရသည်။ ဆားကျင်းချောင်းသည် တွန်လိမ်ကောက်ကွေး၍ ရွေးမြစ်ထဲ သို့ စီးဝင်သည်။ မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံသည် အပူဓာတ်လျော့ရန်အလို့ငှာ ရွေးမြစ် ၏ ရေအယဉ်ကို ကသိုဏ်းရှုနေဟန်တူသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်၌ ရွေးမြစ် သည် ရေပြည့်ပြီဖြစ်၍ ငြိမ်နေသည်။ မိုးဥတုတွင် လှိုင်းလေတို့ဖြင့် သောင်း ကျန်းတတ်သော ရွေးမြစ်သည် ခြစ်ခြစ်တောက်ပူသော နေမင်း၏ အောက် တည့်တည့်တွင် ပြားပြားဝပ်လျက်ရှိသည်။ သို့သော် တစ်ချီချီတွင် ဇာတိပြလို သောကြောင့် ရေမျက်နှာထက်၌ ဂယက်ရိုက်၍ကြည့်သည်။ သို့သော် ရွေးမြစ် ၏ အဖော်ဖြစ်သူ ကောင်လေသည် ဤအချိန်တွင် လာရောက်ကူညီလေ့ မရှိချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နေမင်းသည် အပူကိုစုစည်း၍ ရွေးမြစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ကို သွန်ချသည်။ ထိုအခါ ရွေးမြစ်သည် ကြာကြာသည်းခံနိုင်ပုံမပေါ်။ သူ့မျက်နှာပေါ် ကျရောက် လာသော ရောင်ခြည်တို့ကို နေရှိရာသို့ ရောင်ပြန်ဟပ်၍ပြန်ပို့သည်။ ဤသို့ နေမင်းနှင့် ရွေးမြစ်တို့ အပြန်အလှန်အတိုက်အခံပြုနေသောအချိန်တွင် တန်ဆာခံဖြစ်သော ရေခိုးရေငွေ့တို့သည် ကောင်းကင်ကို ရိပ်ရိပ်တက်လေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လယ်ကွင်းထဲ၌ ရေခိုးရေငွေ့တို့ ရိပ်ရိပ်တက်သည်။ ရွေးမြစ်ထဲ၌ လည်း ရေခိုးရေငွေ့တို့ ရိပ်ရိပ်တက်သည်။ ရွေးမြစ်ကမ်းပါးတစ်လျှောက်၌ တော တန်းကလေးများသည် ကွက်ကျားကွက်ကျား တန်းစီနေကြသည်။ ယင်း တောတန်းမှာ ဓနိတောသော်လည်းကောင်း၊ သမဲ့တောသော်လည်းကောင်း၊ ကနစို တောသော်လည်းကောင်း၊ ယင်းအပင်အမျိုးမျိုး ရောရောသော် လည်းကောင်းဖြစ်သည်။ ယင်းတောတန်းသည် ရွေးမြစ်မှ တက်လာသော အခိုးအငွေ့ တို့၏ နောက်ခံကားနှင့်တူသည်။ ထိုနောက်ခံကားသည် ရိပ်ရိပ် တက်နေသော အခိုးအငွေ့ သဘာဝကို လိုက်၍ သူကလည်း ရိပ်ရိပ်တက်မည် ကဲ့သို့ပြုသည်။ သို့သော် တကယ်မတက်နိုင်။ လှုပ်ရွလှုပ်ရွနှင့် ယိမ်းကရုံ သာကနိုင်သည်။ အလားသဏ္ဌာန်မှာ နွေခေါင်ခေါင် ကတ္တရာလမ်း အငွေ့ပျံနေ သောအခါ အရာဝတ္ထုတို့ ရိပ်ရိပ်ရိပ်ရိပ်နှင့် လှုပ်ရှားနေသည့် အလားသဏ္ဌာန် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြို့အုပ်မင်း ဦးဖိုးနှံက ရွေးမြစ်ကိုကြည့်လျှင် အေးမည်ထင်၏။ သို့သော် - လယ်ကွင်းကလည်းပူ၊ ရွေးမြစ်ကလည်း ပူ၊ ပသီမောင်ကလေးအိမ်သွပ်မိုး ကလည်း ပူ။ ဤကဲ့သို့ တစ်ပူပေါ်၌ နှစ်ပူသုံးပူဆင့်လာသောအခါ မြို့အုပ်မင်း ပါးစပ်ထဲမှ ဗုဒ္ဓဟူးနံ အတိုင်းအထွာတစ်ခု လွှတ်ခနဲ ထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် တစ်ဆက်တည်း “ပူလိုက်တာ လွန်ပါရော” ဟု ညည်းသည်။ ခါတိုင်းဆိုလျှင် ဤညည်းသံကို ကြားရလျှင်ကြားရချင်း မင်းကတော် နံပါတ်တစ်နှင့် နံပါတ်နှစ်တို့ အပါးသို့ လာမြဲ။ ယခု သင်းတို့နှစ်ယောက် - အိပ်ခန်းအောင်းနေကြသည်။ မနေ့က သူတို့ရန်ဖြစ်ကြ၍ ယနေ့ နေ့လယ် နေ့ခင်းတွင် ထမင်းချက်၊ စားပွဲထိုး စသည်တို့သည် တော်ရာရှောင်နေကြ သည်။ သဟာကြောင့် ကိုယ့်ဒူးကိုယ်သုတ်နေရသည်။ ဆင်းရဲလှလေစွ တကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စင်စစ် ဆင်းရဲခြင်းမှ လွတ်ကင်းအောင် မယားနှစ်ယောက်ကို ထပ်၍ `\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eယူခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ မယားနှစ်ယောက် ယူရာမှာလည်း ညီအစ်မနှစ်ယောက် ကို ယူခြင်းဖြစ်၏။ ဘုရားစူးစေ့၊ မူလက ဤကဲ့သို့ယူရန် စိတ်မကူးပါ။ မိမိရန်ကုန်ကောလိပ်တွင် ဘီအေအောင်သောနှစ်က မိဘများက မိမိတို့၏ ဇာတိချက်ကြွေအညာမြေမှ ဆွေရိပ်မျိုးရိပ်မကင်းသူတစ်ဦးနှင့် နေရာချထားပေး သည်။ ထိုခေတ်က ဘီအေအောင်လျှင် မြို့အုပ်လောင်းဟု ဆိုကြသည်။ .. ထို့ကြောင့် သမီးရှင်များက ဘီအေအောင်သူတို့ကို ၎င်းတို့၏ သမီးများအား ကိုယ်စားပြု၍ ဝန်းဝိုင်းပိုးပန်းလေ့ရှိသည်။ - ထိုသဘာဝကို မြို့အုပ်မင်း၏ ခမည်းတော် ပဲဖြူကလေးပွဲစားကြီးက စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သည်။ မိမိ၏သားကို သူတစ်ပါးအသိုက်အဝန်းထဲ မရောက် စေရဟူသော လက်သုံးဝါဒဖြင့် မိခင်ဖခင်တို့က ဖိတ်ချင်းဖိတ် အိတ်ထဲဖိတ်အောင် သူတို့ကြိုက်သော မိန်းမနှင့် မြို့ အုပ်လောင်းကို ပေးစားလိုက်သည်။ မိဘသဘောကို လိုက်လျော၍ ပေးစားသောမိန်းမကို ယူခဲ့ရသော်လည်း သား တော်မောင်မှာ နှစ်နှစ်ကာကာမရှိ။ ဤသို့လျှင် မိန်းမယူပြီး ကလေးတစ် ယောက် မရတရအချိန်၌ မြို့အုပ်ဖြစ်လာလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ တစ်နယ်တစ်ကျေးကို ပြောင်းရန်ကိစ္စ ပေါ်လေ၏။ သို့သော် မြို့အုပ်ကတော်က သူတစ်ပါးမြို့ရွာမှာ မီးမဖွားချင်ဟုဆို၍ နေရင်းဌာနီ၌ နောက်ချန်၍နေခဲ့၏။ တစ်ဖန် အောက်မြို့ကျေးရွာတို့ကို ရွှေ့ပြောင်းရသော အခါ ထိုကျေးရွာနယ်ပယ်တို့သို့လိုက်ရန် ဝန်လေးသည်ဟု ဆိုပြန်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် မြို့နယ်အပြောင်းအရွှေ့ ရှိသောအခါ မင်းကတော်ကြီးအား ခရီးစရိတ်ထုတ်၍ ကောင်းရုံမျှဖြစ်ဖြစ် ခေတ္တခဏလိုက်ပါရန် မကြာခဏတောင်းပန်ခဲ့ရ၏။ ဤသို့ တောင်းပန်လွန်းသောကြောင့် မြို့သစ်နယ်သစ်သို့ ရောက်လျှင် တစ်ခေါက်တော့ သွားဖြစ်အောင်သွားသည်။ သို့ရာတွင် ကလေး တစ်ယောက်မှ နှစ်ယောက်ဖြစ်လာသောအခါ မင်းကတော်ကြီးက ကလေး တစ်ပြုံကြီးနှင့် ခရီးသွားရသည်မှာ ပင်ပန်းသည်ဟုဆိုပြန်သည်။ ထို့နောက်၌ ကား မြို့အုပ်မင်းမှာ အောက်သို့ချည်း စုန်၍နေလေသောကြောင့် မင်းကတော် ကြီး လိုက်ရသောခရီးသည် ဝေးသထက်ဝေးလာလေသော် “တော်ပြောင်းတိုင်း ကျုပ် မလိုက်နိုင်ပေါင်” ဟု ဖော်ထုတ်ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတွင် မြို့အုပ်မင်း၏ သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုးသည် ထောင်းခနဲ ပြတ်လေ သည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540538843285,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_14689217-2086-4ff2-a113-e2f63dd83f0d.jpg?v=1730225356"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-အလွယ်လမ်းနှင့်အခြားမဂ္ဂဇင်း၀ထ္ထုများ","title":"အလွယ်လမ်းနှင့်အခြားမဂ္ဂဇင်းဝထ္ထုများ","description":"\u003cp\u003e          နွားဟာ လူခိုင်းဖို့ဖြစ်လာတာပဲ၊ ဒါအစဉ်အလာတဲ့ .. ဒီအစဉ်အလာကြီးကို ဘယ်သူမှမဖျက်နိုင်ဘူးလား ..... မတော်လှန်နိုင်ဘူးလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူသည် တစ်လမ်းလုံးတွေးလာလေသည်။ နွားမဒန်းမကလေး “ယုဝတီ” နောက်က နွားထီးတွေ တစ်ပြုံကြီးလိုက်နေကြသည်ကိုမှ သူမမြင်နိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဦးဘိုးလူကြီး သူ့လည်ပင်းကို ဆီးကိုင်လိုက်မှပင် သူသတိရတော့သည်။ သူ့ကို စုတ်တသပ်သပ်နှင့်ချော့ခေါ်သွားသည်။ အိမ်နောက်ဘေးသို့ ရောက်သော အခါ အခြားလူနှစ်ယောက်ကို တွေ့ရသည်။ သူတို့လက်ထဲတွင် ကြိုးခွေများကို ကိုင်ထားကြသည်။ ဦးဘိုးလူနှင့် အခြားတစ်ယောက်သည် သူ့ကိုညှပ်၍ ကိုင် ထားကြသည်။ သူ ရိပ်မိပြီ .. သူ သိပြီ။ သူ့ကို နဖားကြိုးထိုးမလို့ပေါ့ ။ သူသည် ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်လိုက်သည်။ ဦးဘိုးလူကြီးလန်လဲသွားသည်။ သူလည်း ထွက်ပြေးတော့သည်။ သို့သော် အဘယ်မှာလျှင် အဝေးသို့ရောက်အောင် ပြေးနိုင် အံ့နည်း။ ခြံတံခါးတွေကို ပိတ်ထားပြီးဖြစ်နေလေပြီ။ မကြာခင် ဦးဘိုးလူလက်ထဲ ပြန်ရောက်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           သူ့ကိုလှဲထားကြသည်။ ခြေရော၊ လက်ရော ကြိုးနှင့်လုပ်ထားသည်။ မလှုပ် သာတော့ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒီနွားကျမှ ခက်လိုက်တာဗျာ .. တခြားနွားတွေ ဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး”ဦးဘိုး လူက ညည်းလိုက်သေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူသည် အသံကုန်ဟစ်အော်ပြီး ရုန်းလိုက်လေသည်။ နှာခေါင်းပေါက် ထဲသို့ တစ်စုံတစ်ခုကို ထိုးသွင်းလိုက်ရာ အသက်ပါထွက်သွားမတတ် နာကျင်လေ ၏ ။ မျက်ရည်တွေ ကျလာလေသည်။ အနီးအနားတွင်လည်း ဘာကိုမှသူမမြင်၊ စူးစူးရှရှကြီးသာ အော်နေမိပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကြိုးတွေကို ဖြေ၍ လွှတ်လိုက်သောအခါ သူ့နှာခေါင်းပေါက်ထဲတွင် လက်သန်းလုံးလောက်ကြိုးကြီး ဝင်နေပါပြီ။ ခိုးလိုးခုလုနှင့် အခံရခက်လှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူသည် မျက်ရည်တွေ့ရွဲနေသောမျက်လုံးနှင့် အနီးရှိ လူသုံးယောက်ကို ကြည့်မိသည်။ သူတို့နှာခေါင်းတွေမှာတော့ သူ့လိုကြိုးတပ်ထားတာမတွေ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နွားဆိုတာ ဒီလိုခံရတာပဲကွဲ မောင်ဂျိုထောင်ရဲ့ .. ဒါအစဉ်အလာကြီးပဲ” နွားတင်းကုပ်ထဲသို့ရောက်သောအခါ စဥက ဆီး၍နှစ်သိမ့်စေသည်။ '\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e၄) \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မကြာခင်ပင် ဂျိုထောင်သည် ထမ်းပိုးထမ်းရတော့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ရေတိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ ထင်းတိုက်သွားရသည်။ မိုးဦးကျတွင် လယ်ထွန်ရသည်။ ဆောင်းတွင်းတွင် စပါးနယ်ရသည်။ ခရီးသွားလျှင်လည်း မြန်သည်ဆိုကာ သူ့ကို သာ ဦးဘိုးလူက အသုံးပြုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့သော်လည်း နွားမနောက်လိုက်နေရသောအခါများ၌ သူ ပင်ပန်းတာ တွေကိုမေ့နေသည်။ သူသည် နွားမဆိုလျှင် ဘယ်နွားမမှမရှောင်တမ်း နောက် ကလိုက်သည်။ သူသည် ရွာထဲတွင် အကဲဆုံးဖြစ်သည်ဟုပြောကြသည်။ တစ် ခါတစ်ရံ သူ့အမေနောက်ကပင် သူလိုက်နေမိလေသည်။ သူတို့သည် တသွေး တမွေးဖြစ်နေပြီဖြစ်သဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မသိကြတော့ပါ။ တစ်ခါက သည် အကြောင်းကို စပ်မိ၍ ကြန်စုံကိုပြောပြမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အဲဒီစည်းကမ်းကလေးတော့ ထားဖို့ကောင်းတယ်ဗျ” “ဟ .. ဖိုးဂျိုထောင်ရ ဘယ်မှတ်မိနိုင်ပါ့မလဲကွ” “ခက်တာပဲဗျာ” “ခက်မနေပါနဲ့ကွာ .. ငါတို့ နွားလောကမှာ အစဉ်အလာလိုဖြစ်နေပါပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူသည် သည်ပြဿနာကို နက်နက်နဲနဲ တွေးနေလေသည်။ သို့သော် ကြာကြာမတွေးနိုင်။ အိမ်ပေါ်မှ သူ့အကြောင်းကို ပြောနေသံကြားရပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဂျိုထောင်ကို ဘယ်တော့လုပ်မလဲ” ဦးဘိုးလူ၏ မိန်းမအသံ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နက်ဖြန်ခါ တောင်ဘက်ရွာက ကိုဘိုးလှကို မှာထားတယ်” ဦးဘိုးလူ ၏ ဖြေသံ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အင်း မြန်မြန်လုပ်ပစ်မှတော့ ... သိပ်ကဲနေပြီ၊ ဖမ်းလို့ကို မမိနိုင်ဘူး၊ နွားမနောက်ချည့်လိုက်နေတာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အေးပါကွာ .. ဒါနဲ့ မင့်သား မင်္ဂလာဆောင်ဖို့ ဘယ်တော့အဝယ်အခြမ်းသွားမှာတုန်း”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နောက် ဆယ်ရက်လောက်လိုပါသေးတယ်” “မင့်သမီးအတွက်ကော ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ပြီးပတဲ့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒါက ကျုပ်အပူမဟုတ်ပါဘူးတော် ... သတို့သားဘက်က ကြည့်လုပ် လိမ့်မပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သည်လိုပြောပြီးလျှင် ငြိမ်သွားကြလေသည်။ ဂျိုထောင်သည် နားထောင်နေရာမှ ရင်တွေတုန်လာလေသည်။ “ကိုစဥ... သူတို့ပြောနေသံ ကြားရဲ့လား” ဂျိုထောင်က မေးလိုက်လေသည်။ “အေး” “ဘာတဲ့လဲဗျ” “မင်းကို သင်းပစ်မလို့တဲ့” “သင်းတယ်ဆိုတာ ဘာလဲ” “မင်း နောက် နွားမတွေနောက် သိပ်မလိုက်အောင် လုပ်ပစ်မှာပေါ့ကွ” “ဘယ်လိုလဲဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟ ... ဒီကောင် တယ်နားဝေးတာပဲ၊ မင့် ဝှေးစေ့ကိုထုပြီး ထုတ်ပစ် မလို့ဟ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အမယ်လေးဗျာ ... သေရောပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           “မသေပါဘူးကွာ .. ဒါတို့နွားလောကမယ် အစဉ်အလာကြီးပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “သိပ်နာမှာပဲနော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           “နာတော့ နာတာပေါ့ကွာ၊ အောင့်ခံရတာပေါ့ အစဉ်အလာကိုးကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           “အင်း”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂျိုထောင်သည် ကောက်ရိုးကိုဝါးရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ် လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e* * *\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂျိုထောင်သည် အံကြိတ်ရင်း ကွတကွတနှင့် နွားတင်းကုပ်ထဲသို့ ဝင် လာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ခိုင်းချင်တိုင်းလည်း ခိုင်းသေး၊ ဒီဟာကိုလည်း တူနဲ့ထုသေး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူသည် ညည်းညူရင်း မြက်စင်နားတွင် ရပ်နေလေသည်။ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အေး တို့တုန်းကလည်း ဒီလိုပါပဲကွာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မန်းတင် ကြန်စုံက စမြုံ့ပြန်နေရာမှ လှမ်းပြောလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အမယ်လေး လေး နာလိုက်တာဗျာ ... လွန်ပါရော၊ ဒီလိုဆိုတော့ နွားမ ဖြစ်ရတာက ကောင်းပါသေးတယ်ဗျာ ... အလုပ်လည်းမလုပ်ရဘူး၊ ဝှေးစေ့လည်း အထုမခံရဘူး၊ နွားထီးဖြစ်ရတဲ့ဘဝများ တယ်ဆိုးကိုးဗျ နော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အေးကွာ .. အောင့်သာခံပေတော့ အစဉ်အလာကိုကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ခင်ဗျား အစဉ်အလာကြီး အသာထားစမ်းပါဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂျိုထောင်သည် ဒေါသကြီးနှင့် အော်လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540537630869,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a0295493-486b-4117-8232-d80c7efc7076.jpg?v=1730225372"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-သူတို့သိသောဗိုလ်ချုပိအောင်ဆန်း","title":"သူတို့သိသောဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအာဇာနည်ဗိမာန်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                      ဆရာကြီးသခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကာအရံ၊ အဆီးအတား၊ စည်းသားသော ဗိုလ်(တေဇ)ဂါထာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသဗ္ဗဗုဒ္ဓ (တေဇ) ပတ္တာ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပစ္စေကာနဉ္စ ယံ(တေဇံ)\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e အရဟန္တာ နဉ္စ(တေဇေန)။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရက္ခိ ဗန္ဒာမိ သဗ္ဗသော။ ။\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တေဇပတ္တာ- တေဇပတ္တာနံ၊ တန်ခိုးတေဇ၊ အဝဝတို့နှင့် ပြည့်စုံခြင်း သို့ ရောက်တော်မူကုန်ထသော။ သဗ္ဗဗုဒ္ဓါ-သဗ္ဗေသံ-ဗုဒ္ဓနဉ္စ။ လုံးစုံများ ဖြင်၊ ဘုရားရှင်တို့၏လည်းကောင်း၊ ပစ္စေကာနဉ္စ၊ ဘုရားငယ်ဟု။ သွယ်သွယ် ထင်ရှား။ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါဘုရားတို့၏ လည်းကောင်း။ ... အရဟန္တနဉ္စ၊ ကိလေ သာ ကင်းပြတ်၊ ပရမတ္ထ သံဃာ၊ ရဟန္တာ အရှင်မြတ်တို့၏လည်းကောင်း.. ယံတေဇံ၊ ဖုံဖုံလွှမ်းမိုး၊ အကြင်တန်ခိုးတော်သည်၊ အတ္ထိ၊ ရှိပါပေ၏။ ဧတေ သံ၊ ဘုရား, \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပစ္စေကဗုဒ္ဓါ၊ ရဟန္တာသခင်၊ ထိုထိုအသျှင် မြတ်တို့၏၊ တေဇေန၊ တန်ခိုးတေဇော်၊ အာနုဘော်တော် အစွမ်းအားဖြင့်၊ သဗ္ဗသော၊ နေ့ညမယွင်း၊ အချင်းခပ်သိမ်း၊ ... ဝါ။ လေးရပ် ရှစ်ရပ်၊ ဆယ်ရပ်ဒီသာ၊ မျက်နှာတိုင်း မျက်နှာတိုင်းမှ၊ ရက္၊ ဘေးရန်မနှောင့်ဖို့။ အစောင့်အရှောက်ကို၊ ဗန္ဓာမိ၊ ဖွဲ့ ဖွဲ့ စည်းစည်း၊ အဆီးအတားပမာ၊ စည်းသားပါ၏ဘုရား။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ဤတွင်ရွေ့ ကား၊ အရှေ့ကိုငမင်၊ တောင်ခွင်စစ်သား၊ နောက်ကား ဗိဿနိုး၊ သားမျိုးရပ်ခွင်၊ မြို့လုလင်နှင့်၊ လေးအင်မချို့၊ မြို့၏ကျက်သရေ၊ ထွန်းပပေသော တောင်တွင်းကြီးဟူ၍ လည်းကောင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၎င်းပြင်တစ်ဖြာ (၁) ရတနာတင်းတိမ်၊ ဂုဏ်သိမ်ကြေညာ၊ (၂) ဇေ ယာဝမုန၊ (၃) ပုဏ္ဏဝတီ၊ သညီပြောင်ဝင်း၊ တဘောင်လင်းသည့်၊ (၄) တောင် တွင်းကြီးဟူ၍ လည်းကောင်း၊ပေလည်းလေးပင်၊ ရှင်လည်းလေးပါးဟူ၍လည်းကောင်း၊ ပေတစ်ပင်၊ ရှင်တစ်ပါး ဟူ၍လည်းကောင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၎င်းနောက်တစ်နည်း။ တောင်တွင်းကြီး လူကောင်းသဖြင့်၊ မူလ ပေါင်း ၉၉ တွင်။ တိုးဘာက ၆၆ ရှိသည်ဟူသောအရ၊ တောင်တွင်းကြီးမြို့မ ၏ အရံအပါ ။ ကျေးရွာနယ်မြေပေါင်း ၁၆၅ ရှိသည်ဟူ၍လည်းကောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေးဟောင်းခေတ်အခါက၊ လွန်စွာထင်ရှားခဲ့သော တောင်တွင်းကြီး မြို့တွင် ဘုရင်မင်းပေါင်း ၄၁ ဆက်မျှ စိုးစံတော်မူဖူးပေသဖြင့်၊ သရေ ခေတ္တရာပြည်၊ ပုဂံပြည်တို့ထက်ပင်။ အလျင် ရှေးကျကြောင်းနှင့်၊ ၎င်းတောင် တွင်းကြီးမြို့၊ ရတနာဗိမာန်တောရ ဆရာတော် ဘုရားကြီး၏ အန္တဝါသိက၊ အစိုးရပထမကြီး၊ ဦးညာဏ အသျှင်လျှင်၊ စီရင် တော်မူသည့် တောင်တွင်း ကြီး ရာဇဝင်သစ်တွင်ပါရှိသည့် -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရာဇဝင်တေးထပ်ကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရာဇဝင်မင်းအများကိုလ၊ အကျဉ်းအားမှာမည်၊ အခင်းသွား သမ္ဘာညီ သည်။ မြန်မာပြည်အကြောင်း၊ (လေးကျိပ်တစ်)တင်းတိမ်နဂရာမှာ၊ လင်းထိန် စွာ စံတဲ့မင်းကောင်း။ ။ ခေတ္တရာ ရွှေပြည်ဝယ်၊ (နှစ်ဆယ်ခွန်) မင်းပေါင်း။ ကဲအမွန်ရှည်ကြောင်း။ မင်းကောင်း များစံဌာနီ။ ။ ပုဂံမှာ (ငါးဆယ့်ငါး)ရယ် နှင့်။ ပင်းယအား (ခြောက်ဆက်)သာစည်။ ။ စစ်ကိုင်း၌ (ခုနစ်)မည်။ ညောင် ရမ်းပြည်(တစ်ဆယ်) မင်းရယ်နှင့်၊ အင်းဝ၌ (သ)သာ၊ မင်းမြတ်ရာဇာ။ ။ မုဆိုးဆက်(ဆယ့်တစ်ဖြာ)တွင်။ ပြည်ပျက်ရှာ အကြောင်းပလေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းအဆိုပါ၊ မင်္ဂလာတောင်တွင်းကြီးမြို့၏ မြို့ရံ ၁၃ မြို့မှာ -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁) ငမင်မြို့။ ။ မြို့အရှေ့မှာ၊ ယခု နတ်ဝှက်ထားသည် ပြောဆို ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၂) စစ်သားမြို့။ ။ မြို့တောင်ဘက်မှာ လူနေနည်းပါးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၃) ဗိဿနိုးမြို့။ ။ လူနေမရှိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၄) လုလင်မြို့။ ။ မြို့မြောက်ဘက်မှာ မေဂျာဂျင်နရယ် ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်း တည်းဟူသော ဗိုလ်တေဇ၏ အဘိုး။ ရိုးရာအလိုက်၊ ရွှေတိုက်စာရင်းဝင်။ တောင်တွင်းကြီးမြောက်လက်တစ်ခွင်၊ ဘုရင်ဖြစ်ဖူးသော မြို့သူကြီး ဦးမင်း ယောင် ကြီးစိုးသော မြို့ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၅) နတ်မောက်မြို့။ ။ မြို့မြောက်ဘက်မှာ။ ဗိုလ်ချုပ်မင်း အောင် ဆန်း၏ ဇာတိဌာနဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၆) မြို့သစ်မြို့။ ။ ၎င်း၏မြောက်ဘက်မှာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၇) ရန်ကာမြို့။ ။ ၎င်းမြောက်ဘက်မှာ။ ယခု လူနေ မရှိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၈) ပတ္ထနဂိုရ်မြို့။ ။မြို့ အနောက်မှာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၉) ဝါးနွယ်ကုန်းမြို့။ ။ မြို့ အရှေ့တောင်မှာ၊ ယခု လူနေမရှိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁၀) တောခွင်မြို့။ ။ မြို့အနောက်တောင်မှာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁၁) ပင်းမြို့။ ။ မြို့မြောက်ဘက်မှာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁၂) ကျောက်ပန်းတောင်းမြို့။ ။ မြို့မြောက်ဘက်မှာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁၃) ပုပ္ပားမြို့။ ။ မြို့မြောက်မှာ ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤပြဆိုခဲ့သည့် တောင်တွင်းကြီးသမိုင်းရာဇဝင်အရ၊ သင်္ခါရဓမ္မ၊ လောကဓမ္မတာ။ ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်တတ်ခြင်းကြောင့်၊ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကို ဖွားမြင်ရာ။ မင်္ဂလာနတ်မောက်မြို့ တည်ထောင်ခြင်းမှာ။ တောင်တွင်းကြီးမြို့ မတည်ခင်။ ရှေးလျှင်အစ၊ ပထမက။ ပိဠိယက္ခမင်းကြီး တည်ထောင်စံနေတော်မူခဲ့သော ကာသိကရာဇ်တိုင်း။ ဗာရာဏသီပြည်ကြီး ဖြစ်ခဲ့ဖူးကြောင်း များနှင့်၊ ၎င်းဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၏ အမိဘက်ကဆွေမျိုးသားချင်း၊ ပင်းနတ်မောက်-ကျောက်ပန်းတောင်း၊ သုံးမြို့ဝန်မင်း၏ ရှေ့ဘက်ဝန်စာရေးကြီး ဦးကြော့ရေးသားသည့် တေးသီချင်း ကဗျာ၊ လင်္ကာအရပ်ရပ်စာအုပ်ကို၊ ဟို လွန်ခဲ့သော ၃၄ နှစ်လောက်က၊ သူရိယတိုက်တွင်၊ ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်ပြင်ဆင်ရိုက်နှိပ်ခဲ့ရာ။ အဆိုပါ စာအုပ် မျက်နှာ ၁၃ မှာ၊ အောက်ပါ အတိုင်း တွေ့ရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနတ်မောက်မြို့ သမိုင်းဘွဲ့တေးထပ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ပြည်ဗာရာ-ကာသိက။ လင်းသီရိခြည်ရောင်။ မင်းပီဠိ တည်ထောင်သည်။ ရှည် ယခေါင်-ပကတူး။ ။ အောင်နက် သန်မြေနဂိုရ်မှာ။ ရွှေပဟိုရ် နန်းစိုက်ခဲ့ဖူး။ ။ ပထဗျညွန့်နေရုံလို၊ ဇေယျခုံရောင်မြူး။ ရေယမုန်ညောင်ဦး နှင့်၊ တောင်ဖြူးမြင့်ဂီရိန် ။ ။ သပြေမော်-တေဇော်ရွှန်း။ ။ ရွှေမော်ကွန်းထွန်းခဲ့ထိန်ထိန်။ ။ အယုဇ္ဇ-ရဝေသိန်လို။ ရွှေဝတိန်စံခင်းသို့ ၊ ကန်မင်းရေ ကြည်ကြည်။ ဝန်းခပတ်လည်။ ။ ရွှေမောက်မြို့ ဒြပ်ရည်ကို။ နတ်တစ်ပြည် ဆိုလောက်ပေလေး။\u003c\/p\u003e\n          ၎င်းအထက်ပါ တေးထပ်ကိုရေးစပ်သည်။ ရှေ့ဖတ်ဝန် စာရေးဦးကြော့ မှာ၊ နှယ်နှယ်ရရ၊ သာမညမဟုတ်ပေ၊ ရှေးလွန်လေပြီးသောအခါ၊ ရတနာပူရ အင်းဝခေတ်၊ သက္ကရာဇ် ၈၆၃ ခုနှစ်တွင် နန်းတက်တော်မူသော။ ရွှေနန်းကြော့ရှင် ဘုရင်နရပတိနန်းစံ ၄ နှစ်အတွင်း၊ ယင်းတော်မြို့စား။ ရှစ်ရှား မြို့စား ညီအစ်ကို။ ငတုံးတာ၊ ငပြည့်ဝတို့သည်။ ပြည်အား တောင်ငူအား တို့နှင့် ခြားနားမှုံဆန်၊ ပုန်ကန်သောအရေးတော်တွင်၊ “ဘယ ကျော်သူ” ဆိုသော ရဲဘက်တော်အမတ်၊ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးသည်၊ ပွဲရဖန်များပေသည်ဟု၊ ထီးစလွယ်နှင့်တကွ၊ စားသော နတ်မောက်မြို့တွင်၊ ဆင်မြင်းဗိုလ်ပါ လောင်း စွက် သနားတော်မူကြောင်း။","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540536615061,"sku":"","price":9000.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_5198207a-b113-4199-b74a-be1f7f796192.jpg?v=1730225405"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-လူငယ်များအတွက်ယဥ်ကျေးမှုအသိလိမ္မာဗုဒ္ဓဘာသာအကြောင်းသိကောင်းစရာ","title":"လူငယ်များအတွက်ယဥ်ကျေးမှုအသိလိမ္မာဗုဒ္ဓဘာသာအကြောင်းသိကောင်းစရာ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540535271573,"sku":"","price":6000.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_5cf01791-3f30-46ba-9147-17a9f7c6209a.jpg?v=1730225434"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-ရာပြည့်သမိုင်းဒေ၀ီ","title":"ရာပြည့်သမိုင်းဒေ၀ီ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540531273877,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_69ce8799-9295-4c5f-92fb-a30f8365be26.jpg?v=1730225471"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-မြန်မာရာမဇတ်စာတမ်းများ","title":"မြန်မာရာမဇာတ်စာတမ်းများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာရာမဇာတ်စာပေများ၏ သွင်ပြင်နှင့် အရင်းခံရာ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ရာမသာချင်းထက်စောသော မြန်မာရာမဇာတ်စာပေရှိကြောင်း ရာမသာချင်းတွင် “သိန်းခိုကူးက၊ ဘီလူးကိုခွင်း၊ ရာမမင်းနှင့်၊ ကံနှင်းသည့်တာ၊ ရှေးဝတ္ထုဟောင်း၊ အကြောင်းထင်ထင်၊ ဓိပ္ပာယ်အင်ကို၊ သိမြင်သာအောင်၊ စာအရင်းစ၊ ပထမကို၊ မပြမဖွဲ့” ဟု ဆိုထားချက်အရ သိရပါသည်။ ထိုအဆိုအရ ဒဿဂီရိကို လေးဖြင့်ခွင်းပြီးနောက် ရာမနှင့် သီတာတို့ ပြန်ပေါင်းကြကြောင်း၊ ရှေးဝတ္ထုဟောင်း ရှိခဲ့ပြီဖြစ်၍ စာ၏အရင်း အစပထမကို မဖွဲ့ပြတော့ပါဟု ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ ရာမသာချင်းမတိုင်မီ မြန်မာရာမ ဇာတ်စာရှိပြီးဖြစ်သည်ဟု ထိုအဆိုအရ သိနိုင်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စင်စစ် မြန်မာရာမဇာတ်စာသည် ၁၇-၁၈ ရာစုကတည်းက ရှိနိုင်ကြောင်း အထောက်အထားရှိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ညောင်ရမ်းခေတ် မဟာဓမ္မရာဇာဓိပတိ (၁၀၉၅-၁၁၁၃\/၁၇၃၃-၁၇၅၁)လက်ထက်တွင် အင်းဝခေတ် ကန်တော်မင်းကျောင်း မေတ္တာစာကို ဖွင့်ပြဆိုသော တောင်တွင်းမင်းကျောင်းဆရာတော်က “အတွင်း အပဟူသော စကားကိုဖွင့်ရာတွင် “အပက လူပင်ဖြစ်သော်လည်း လူ၏လက္ခဏာကို ထောက်ရှု၍ အတွင်းသွင်းသဖြင့် အောင်မြင်ပြီးစီးသည့်အရာလည်း ရှိသည်ဟု ရှင်းပြပြီး သာဓကအဖြစ် ရာမာယဏမှဖြစ်ရပ်များကို ကိုးကားထားပါသည်။ ရာမမင်းနှင့် မျောက် စစ်သည်များ သီဟိုဠ်သို့ ရောက်၍ မြို့ကိုရံထားသောဖြစ်ရပ်၊ ဗိဘိဇနက သီတာကို ပြန်ပို့၍ အကြံပေးမိသဖြင့် ဗိဘိဇန အနှင်ခံရသောဖြစ်ရပ်၊ ရာမမင်းထံခိုဝင်သော ဓါဘိ ဇနကို ရာမက သုကြိတ်နှင့်တိုင်ပင်ပြီး လက်ခံသောဖြစ်ရပ်၊ ဗိဘိဇန၏ အကြံပေးချက် အရ ရာမက ဒဿဂီရိ၏ သား ဣန္ဒဇိတကို ပစ်ခွင်းနိုင်သောဖြစ်ရပ်၊ ဒဿဂီရိ၏ယဇ်ပွဲ အစီအစဉ်ကို ဟနုမာန်က ဖျက်ဆီးနိုင်သောဖြစ်ရပ်တို့ ဖြစ်သည်။ တောင်တွင်းမင်းကျောင်း ဆရာတော်သည် ထိုဖြစ်ရပ်များကိုဖော်ပြပြီး အပလူဖြစ်လင့်ကစား သွင်းသိပ်၍ သုံးတတ်လျှင် အကျိုးရှိကြောင်း ကောက်ချက်ချခြင်းဖြစ်သည်။ “ထိုအချက်တို့ကိုထောက်သဖြင့် ဆရာတော်သည် ရာမာယဏ ယုကဏ္ဍကို အနုစိတ်သိ၍ ကောက်ချက် ပင် ချနိုင်ကြောင်း သိရသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ရာမအကြောင်းသည် အရေးအသားဖြင့်ပင် ရှိနိုင်သည်။ အရေးအသားကို စဉ်းစဉ်းစားစားဖတ်ရှုခွင့်ရသောကြောင့် ဆရာတော် ဆင်ခြင်နိုင်၊ ကောက်ချက်ချနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူသော်ရနိုင်သည်”ဟူ၍ ဆရာဇော်ဂျီ က သုံးသပ်ပြထားပါသည်။ (ရာမအကြောင်းကို ပုဂံခေတ် ၁၁ ရာစုကတည်းက မြန်မာ တို့ သိခဲ့ပြီး နှုတ်ဆင့်ကမ်း ပြောဆိုခဲ့သည့်အစဉ်အလာရှိပုံကို ဆရာဇော်ဂျီက Ramayana in Burma (Myanmar) ososd:oza səcət:80869::èle: Cool \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်။)\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရာမသာချင်းပေါ်ပေါက်ပြီးနောက် ဘိုးတော်ဘုရားလက်ထက် ရေးသားသော ရွှေတိုက်စိုး ဦးတိုး ၏ ရာမရကန် (၁၁၄၆\/၁၇၈၄) ပေါ်ပေါက်သည်။ ရာမရကန်တွင် ဦးတိုးက အခြားရကန်ဆရာများ ကေလာသရကန်၊ မနော်ဟရီရကန်၊ မယ်သီတာရကန်” များ ရေးခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြချက်အရ ရာမရကန်မတိုင်မီ သီတာရကန် ဟူ၍ ပေါ်ပေါက် သေးသည်ဟု ယူဆရသည်။ စာကိုယ်မတွေ့ရသေးပါ။ ရာမရကန်တွင် ရာမနှင့် သုကြိတ်တွေ့ပြီး သုကြိတ်က ဒဿဂီရိလက်သို့ သီတာပါသွားပုံကို မြင်လိုက်ရကြောင်း ရာမမင်းအား လျှောက်ထားသည့်အခန်းအထိသာ ပါဝင်သည်။ ဇာတ်လမ်းအဆုံးမသတ် ပါ။ ယေဘုယျအားဖြင့် ရာမသာချင်း၏ဇာတ်လမ်းအတိုင်း ဖြစ်ပါသည်။ ရာမရကန် တွင် ရကန်၏သဘာဝနှင့်အညီ အချီးအဖွဲ့များ၊ ကိုယ်ရည်သွေးအဖွဲ့ များ၊ အကန် အကျောက်အဖွဲ့များကို သိုင်းသိုင်းဝိုင်းဝိုင်းဖွဲ့ပြီး ဇာတ်လမ်းကို အသေးစိတ်မဖွဲ့ပါ။ သီတာမင်းသမီးကလေး၏ အမူအရာအဖွဲ့ စသော လူ့အမူအရာများကိုမူ အသေးစိတ်ဖွဲ့ ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရာမရကန်ပေါ်ပေါက်ပြီးနောက် ဘိုးတော်ဘုရားလက်ထက်မှာပင် အိမ်ရှေ့မင်း အမိန့်တော်ဖြင့် ရေးသားသော ရာမပြဇာတ် (၁၁၅၁\/၁၇၈၉) ပေါ်ပေါက်ကြောင်း သိရ သည်။ အယုဒ္ဓယတိုင်း ဂျွမ်းပြည်၊ ဟရိဘုဉ္စတိုင်း ယွန်းပြည်ပါ အရပ်ရပ်ဒဏ္ဍာရီဇာတ် များကို ဂျွမ်းသံခံ၊ ယွန်းသံခံတို့နှင့် ညှိနှိုင်း၍ မြန်မာဘာသာပြန်ဆိုစေရာ လုံးဝဥဿုံ ပြီးစီးသည်များကို နန်းတော်အိမ်တော်များနှင့် သင့်လျော်မည်ဖြစ်သော ဇာတ်လမ်းဇာတ် ကွက်များကို ရွေးချယ်၍ သီဆိုခင်းကျင်းကပြနိုင်ရန် ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်အလိုက် ကဗျာလင်္ကာ ဇာတ်ချင်းများ ဝေပုံကျတာဝန်ခွဲ၍ ရေးသားကြကြောင်း လင်းပင်မင်းသား ၏ အမှတ်အသားတော်အရ သိရသည်။ ထိုအမှတ်အသားတွင် အီနောင်၊ ရာမ၊ သင်္ပတ္တ၊ကေသာသီရိပြဇာတ်တို့ကို ရေးသားပြီးစီးကြောင်း ဖော်ပြသည်။ တီးကွက်နှင့် ဇာတ်ချင်း ရေးသူများမှာ ပဘာဝတီဘွဲ့ခံ သခင်မင်းမိ၊ ပိုမင်းသား၊ မဟာနန္ဒယော်ဓာဦးကျီစိုး၊ မြဝတီမင်းကြီးဦးစတို့ ဖြစ်သည်။ ဇာတ်အဖွယ်အရာစကားနှင့် ဇာတ်ချင်းရေးသူများမှာ မလွန်မြို့စားမင်းသား မင်းရဲနန္ဒမိတ်၊ မိုးတားမြို့စားဝန်ထောက် နေမျိုးကျော်စွာ၊ ရွှေတိုက်စိုးဦးတိုး၊ တောင်ငူမြို့စားမင်းသား သတိုးဓမ္မရာဇာတို့ ဖြစ်သည်။ ထိုပညာရှင် ရှစ်ဦးအဖွဲ့ သည် ရာမပြဇာတ်ကို ရေးသားခဲ့ကြသည်ဟု သိရပါသည်။ စာကိုယ် မတွေ့ရ သေးပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         “မြေထဲမင်းကြီးသည် ကျေးကုလားတို့ဘာသာမှ မြန်မာဘာသာပြန်၍ အရပ်ဒကာ ဦးဘီက ဆက်သည်ဟု အမှတ်အသားရှိသော ကလယ်ရာမဝတ္ထု (၁၁၆၂\/ ၁၈၀၀) ပေါ်ပေါက်ကြောင်း သိရသည်။ ရာမသာချင်းနှင့် လုံးဝမတူသောအချက်များ ပါဝင်သည် ဟု ဆိုသည်။ ပုံစံပြရလျှင် လေးတင်ပွဲတွင် ဒဿဂီရိမပါခြင်း၊ ဦးရီးတော်မရိသံက ရွှေသမင်ယောင်ဆောင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ စာကိုယ်မတွေ့ရသေးပါ။\u003c\/p\u003e\n         စကားပြေဖြင့်ရေးသော ရာမဝတ္ထုနှစ်မူကိုလည်း တွေ့ရပါသည်။ တစ်မူမှာ ရန်ကုန်မြို့၊ သမိုင်းရပ် ဆရာတော်ဦးဣန္ဒကကျောင်းတိုက် ကျိုက်ဝိုင်းစေတီတော် ဂေါပကအဖွဲ့၌ ထိန်းသိမ်းထားသော ပေမူဖြစ်သည်။ ရာမဝတ္ထု ဟုပင် အမည်တပ် သည်။ ထိုပေမူကို တက္ကသိုလ်များ စာအုပ် ပြုစုထုတ်ဝေရေးကော်မတီ၊ ပေပုရပိုက်စာစဉ် အဖြစ် ၁၉၇၄ ခုနှစ်က ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ နောက်တစ်မူမှာ လန်ဒန်မြို့နေ ဦးတက် ထွတ်က ပေမူမှရေးကူးထားသော လက်ရေးမူကို မြန်မာစာပါမောက္ခဦးမောင်မောင်ကြီး တည်းဖြတ်သော မဟာရာမဝတ္ထု ဖြစ်သည်။ ၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံ သုတေသန အသင်းက ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေသည်။ ရာမဝတ္ထုကို မူဟောင်း၊ မဟာရာမဝတ္ထုကို မူသစ်ဟူ၍ ဆရာဦးသိန်းဟန် (ဇော်ဂျီ)က ရည်ညွှန်းသည်။ မဟာရာမဝတ္ထုတွင် စာရေးသူက ရှေးက ရေးခဲ့သော ရာမဇာတ်ဝတ္ထုသည် “အဓိပ္ပာယ်သွားငုပ်၍ စကားဇာတ်လုံးမပေါ် ရှိသည်။ အပြောစာသွားစာစပ်လည်း ရိုးသားသည်။ ယင်းသို့ ဖြစ်၍ အဓိပ္ပာယ်ဇာတ်လုံးကို ထင်ထင်မြင်မြင် သိသိသာသာ ခြားခြားနားနားစကားပေါ်စေလျက် ကဏ္ဏသုခရှိဖွယ် ဖြစ်သော၊ စကားနု စကားယဉ်တို့ကို စီစဉ်ကာ သွတ်သွင်းပြီးလျှင် ရွှင်လှသော ရာမ ဇာတ်ဝတ္ထုမူသစ်ကို စီရင်ပေအံ့”ဟု အမှာအထားပြုထားသည်။","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540438376597,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_00cefef2-b447-48da-a91f-024b089befbe.jpg?v=1730225510"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-မြန်မာစာမြန်မာမှု","title":"မြန်မာစာမြန်မာမှု","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာစကား\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးဝန်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူတို့သည် အချင်းချင်းဆက်ဆံရာတွင် စကားကို အသုံးပြုရသည်။ ထို့ကြောင့် ဘာသာစကား ကျွမ်းကျင်မှုလိုအပ်သည်။ စကားသံပီသဖို့ အရေးကြီးသည်။ အနက်အဓိပ္ပာယ် တိကျဖို့ အရေးကြီးသည်။ စကားလုံးလျောက်ပတ်ဖို့ အရေးကြီးသည်။ သဒ္ဒါ မှန်ကန်ဖို့ အရေးကြီး သည်။ ဝါကျဖွဲ့ထုံး ရှင်းလင်းဖို့ အရေးကြီးသည်။ (စကားကို အက္ခရာတင်ပြီးသောအခါတွင်မူ) ရေးထုံးနေရာကျဖို့ အရေးကြီးသည်။ သို့မှ ဆက်ဆံမှု ပြေပြစ်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာစကားသမိုင်းကို စာပေမှတ်တမ်းများအရ လေ့လာကြည့်သောအခါ မြန်မာတို့ သည် အထက်ပါကိစ္စတို့တွင် စိတ်ပါဝင်စားခဲ့သည်ကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ တိုက်ရိုက်သောနည်းဖြင့်လည်းကောင်း တွေ့ရသည်။ သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့်တွေ့ရသော စိတ်ပါ ဝင်စားမှုတို့ကို တင်ပြရန်မလွယ်ကူသော်လည်း တိုက်ရိုက်သောနည်းဖြင့်တွေ့ရသော စိတ်ပါဝင်စား မှုတို့ကိုမူ တင်ပြရန် မခဲယဉ်းလှ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နရသီဟပတေ့မင်း (အေ၊ ဒီ၊ ၁၂၅၄-၈၇)လက်ထက်တွင် ပုဂံပြည်၌ ပုဂ္ဂိုလ်ထူးတစ်ဦး ပေါ်ပေါက်သည်။ ယင်းပုဂ္ဂိုလ်သည် အသက်ခြောက်ဆယ်ကျော်မှ ပိဋကတ်စာပေကိုသင်ယူ၍ ကျမ်းတတ်အကျော်တစ်ပါးဖြစ်လာသည်။ ဒိသာပါမောက္ခဟူသော မင်းပေးဘွဲ့ ကိုလည်း ခံယူရ သည်။ ယခုအခါတွင် ဦးကျည်ပွေ့ ဟူ၍ ထင်ရှားသည်။ ဦးကျည်ပွေ့သည် ဂမ္ဘီရတ္ထဂန္ထ ခေါ် သဒ္ဒါကျမ်းနက်ကို ပြုစုသည်ဟု အဆိုရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤပါဠိသဒ္ဒါငယ်ကို ပြုစုရာတွင် ဦးကျည်ပွေ့သည် ပါဠိဘာသာသက်သက်ကိုသာလျှင် ဆင်ခြင်သုံးသပ်သည်မဟုတ်။ မြန်မာစကားကိုလည်း စူးစမ်းလေ့လာသည်။ မြန်မာစကားတွင် “သည်၊ ကား၊ ကို၊ သို့”စသော နောက်ဆက်များ အရေးကြီးသည်ဟု မျက်မှောက်ခေတ်သဒ္ဒါဆရာ တို့ မိန့်ဆိုကြသည်။ ဦးကျည်ပွေ့ သည်လည်း ဤသို့ပင် ဆင်ခြင်သုံးသပ်မိပုံရသည်။ အဘယ် ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ကျမ်းတွင် ထူးထူးခြားခြား နောက်ဆက်များကို ထည့်သွင်းဖွဲ့ဆိုထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကြိယာနောက်ဆက်၊ နာမ်နောက်ဆက် နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ပါဠိစကားတို့နှင့် ဖက်စပ်၍ ဂါထာဖွဲ့ဆိုထားသည်မှာ ဖတ်ရွတ်၍ကောင်းသည်။ ကျက်မှတ်ရလွယ်သည်။ ပုံစံအဖြစ် ပြရမည်ဆိုသော် -\u003c\/p\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည် ကား စ ပဌမာဝုတ္တာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကို သို့ စ ဒုတိယာ မတာ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည် နှင့် ဖြင့် ကြောင့် စ တတိယာ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအား ဌာစ စတုတ္ထိ မတာ။\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးကျည်ပွေ့သည် ဤမြန်မာသဒ္ဒါ မူဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းကို ပါဠိသဒ္ဒါတွင် အဘယ် ကြောင့် ထည့်သွင်းထားသည်ဟု မဆိုမမိန့်ခဲ့။ သို့သော်လည်း အနေအထားကိုကြည့်၍ ဆင်ခြင် သောအခါ ပါဠိဘာသာကိုလေ့လာသော မြန်မာတို့ ပါဠိကိုမြန်မာပြန်၍ နားလည်ရလွယ်အောင် ထည့်သွင်းထားသည်ဟု ထင်မှတ်ရန် အကြောင်းရှိသည်။ ထို့ပြင်လည်း မြန်မာစကားတွင် အရေး ကြီး အသုံးဝင်သော ဤနောက်ဆက်များကို သတိပြုဂရုမူစေလိုသော ဆန္ဒကြောင့်ဟုလည်း ထင်မှတ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း အောက်ပါဂါထာကို မိန့်ဆိုခဲ့ပုံရသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတို့ ကုန် မပါ ဧကဝုစ် ဥယျာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတို့ ကုန် ပါရာ ဗဟုဝုစ် မတာ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြမ္မဘာသာ အယံ ဂါထာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eန ဘာသာ မာဂဓာ ဣတိ။\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရလျှင် သဒ္ဒါစည်းကမ်း ကျစ်လျစ်သိပ်သည်းသော ပါဠိဘာသာကို စံပြု၍ မြန်မာစကားကို ထိန်းချုပ်စီမံရန် အားထုတ်သည်ဟု မှတ်ယူနိုင်စရာလည်းရှိသည်။ မည် သို့ပင်ဖြစ်စေ ဦးကျည်ပွေ့သည် ဤမျှရှေးကျသော ခေတ်ဦးဆီတွင် စာပေအက္ခရာတင်ပြီးခါစ မြန်မာစကားကို သဒ္ဒါနည်းအရ စူးစမ်းလေ့လာ သုံးသပ်ခဲ့သည်မှာ မှတ်တမ်းတင်ထိုက်သော စာပေမှတ်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ထိုခေတ်ထိုအခါက ပညာရှင်တို့သည် ပါဠိသဒ္ဒါကို သင်ယူပြုစုခိုက် မြန်မာသဒ္ဒါ အနေအထားကို စူးစမ်းလေ့လာသည်။ ထိုနည်းတူစွာ ပါဠိအဘိဓာန်ကို လေ့လာခိုက် မြန်မာ ဝေါဟာရ အနေအထားကို စူးစမ်းလေ့လာသည်ကိုလည်း တစ်စွန်းတစ်စ တွေ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပုဂံခေတ်ကုန်ဆုံး၍ ပင်းယခေတ် ဆန်းသောအခါ အေ-ဒီ ၁၃၅၁ ခုနှစ်တွင် ဆင်ဖြူလေး စီးရှင် သီဟသူမင်း ဖြစ်သည်။ ဤမင်းလက်ထက်၌ စတုရင်္ဂဗလ ဟူသော ပြည်မြို့ဇာတိ အမတ် ပညာရှိတစ်ဦး ထွန်းကားသည်။ အမတ်ကြီးသည် ရတုလင်္ကာဖွဲ့ဆိုသည်။ မြန်မာသတ်ပုံ အဆုံး အဖြတ်ပေးသည်။ ' \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဘိဓာန်ဋီကာ” ဟူ၍ အများက ခေါ်ဝေါ်နေသော အဘိဓာနပ္ပဒီပိကာ သံဝဏ္ဏနာကျမ်းကို ပြုစုသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဘိဓာန်ဋီကာသည် ပါဠိစကားလုံးများကို ပါဠိသက္ကတနည်းတို့ဖြင့် ဖွင့်ပြသော ပါဠိ ဘာသာကျမ်းဖြစ်သည်။ သို့ပင်ဖြစ်လင့်ကစား မြန်မာတစ်ဦးက မြန်မာစကားပြေသူတို့အတွက် ပြုစုသောကျမ်းဖြစ်ရကား မြန်မာမှုကိုလည်း အမတ်ကြီး လျစ်လျူမပြု။ အချို့ အချို့သော ပါဠိ စကားလုံးများကို ပါဠိဘာသာဖြင့်မဖွင့်ဆို။ အနက်တူ မြန်မာစကားဖြင့် မှန်ပြသဘော တိုက်ရိုက် ဘာသာပြန်သည်။ ပုံစံကိုပြရလျှင် “လာပေါ၊ လဋကိကာ” ဆိုသော ပါဠိစကားနှစ်လုံးသည် မြန်မာဘာသာတွင် ဗီလုံးငှက် ဆိုလိုသည်ဟု ပြောလိုသောကြောင့် “ဒွယံ ဗီလုံး ဣတိချာတေ သကုဏာ” ဟု ဘာသာပြန်သည်။ “သတ္တက္ခတ္တု ဝိတီတိ သတ္တဝကံ၊ ငါးသျှဉ့်။..... နဠသဏ္ဌာနော မိနော နဠမိနော၊ ငဖောင်ရိုး” စသည်ဖြင့်လည်း ပါဠိပုဒ်ကို ပါဠိဘာသာဖြင့် ဖွင့်ဆိုကာ မြန်မာအနက်ကို တိုက်ရိုက်ပေးသည်။ ဤသို့ဖြင့် အမတ်ကြီးသည် ပါဠိအဘိဓာန်ကို ပြုစုခိုက် ပါဠိမြန်မာအဘိဓာန် တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် နှစ်ဘာသာအဘိဓာန် မျိုးစေ့ကိုချသည်။ မျိုးစေ့ချရုံမျှဖြင့် တင်းတိမ်ရောင့်ရဲမှုမရှိမူ၍ အဘိဓာန်နိဿကို အပြည့်အစုံ ပြုစုခဲ့ပါမူကား ပုဂံခေတ်၊ ပင်းယခေတ် မြန်မာဝေါဟာရ အတော်များများကို ယခုအခါ လေ့လာခွင့် ရရှိနိုင်ပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ဖန် မြန်မာစာ အပင့်၊ အရစ်၊ အသတ်အလတ် ရေးထုံးသမိုင်းကို လေ့လာကြည့် သောအခါလည်း စိတ်ဝင်စားဖွယ်အချက်တို့ကို တွေ့ရသည်။ ပုဂံခေတ်၊ ပင်းယခေတ်၊ အင်းဝခေတ် မြန်မာကျောက်စာများကို လေ့လာကြည့်လျှင် အပင့်အရစ် အသတ်အလတ်အရာတွင် ထိုခေတ် ပညာရှင်တို့သည် အလွန်တိမ်းယိမ်းခဲသည်ကို တွေ့ရမည်။ ထိုခေတ် မြန်မာတို့သည် အထူးအား ဖြင့် ပုဂံခေတ်၊ ပင်းယခေတ် မြန်မာတို့သည် ယပက်လက်၊ ရကောက်၊ ယပင့်၊ ရရစ်နှင့် အသတ် တို့ကို ကွဲကွဲပြားပြား ပီပီသသ ရွတ်ဆိုလျက်ရှိကြသည်ဟု ထင်မှတ်ရန်ရှိသည်။ မျက်မှောက်ခေတ် တွင်လည်း ရခိုင်စကား၊ တောင်ရိုးစကားတို့တွင် အဆိုပါအသံများကို ကွဲကွဲပြားပြား ပီပီသသ ရွတ်ဆိုဆဲရှိသည်ကို ပညာရှင်များ သတိမူမိကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုခေတ် ထိုအခါက ပင့်ရစ် သတ်ပုံကျမ်းများ လိုအပ်လှမည်မထင်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540423008405,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_ff3182df-05be-44e8-a14a-fb3f1c746ec1.jpg?v=1730225547"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-မင်းလက်၀ဲနော်ရထာ","title":"မင်းလက်၀ဲနော်ရထာ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိဒါန်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းသည် စာဆိုတော်အထိမ်းအမှတ် ပွဲကြီးများကို နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်းပင် ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အထိမ်းအမှတ် အခမ်းအနား ကျင်းပရုံသာမဟုတ်၊ စာဆိုတော်အထိမ်းအမှတ် ဂုဏ်ပြု စာအုပ်လည်း ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ဤသို့ သော စာဆိုတော်ပူဇော်ပွဲကို စာပေလောကတစ်ခုလုံးတွင် မည်သည့်စာပေအသင်းအဖွဲ့ ကမျှ မလုပ် နိုင်ခဲ့ချေ။ ဤ မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းတစ်ခုတည်းက သာလျှင် နှစ်စဉ်မပြတ် ကျင်းပပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤတွင် မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်း၏ အထိမ်း အမှတ်များကို စာရင်းတိုးချဲ့ ဖော်ပြသင့်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းကို ၁၃၂ဝ ပြည့်နှစ်၊ နတ်တော်လဆန်း ၁ ရက်နေ့တွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့ရာ ယခုအခါ ၁၅ နှစ်တိုင် ပေါက်ရောက်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၃၂၂ ခုနှစ်၊ တော်သလင်းလတွင် အနုပညာလောက အမှတ်(၁)ကို ထုတ်ဝေသည်။ ၁၃၂၃ ခုနှစ်၊ တော်သလင်းလတွင် အနုပညာလောက အမှတ်(၂)ကို ထုတ်ဝေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၃၂၄ ခုနှစ်၊ တော်သလင်းလတွင် ဝတို့ဌာနီကို ထုတ်ဝေ သည်။ ၁၃၂၆ ခုနှစ်၊ နတ်တော်လတွင် လယ်တီပဏ္ဍိတစာအုပ်ကို ထုတ်ဝေသည်။ လယ်တီပဏ္ဍိတ ဆရာဦးမောင်ကြီး ကွယ်လွန်သည့် ၂၅ နှစ်မြောက် အထိမ်းအမှတ် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၃၃၀ ပြည့်နှစ်၊ နတ်တော်လတွင် အနုပညာလောက အမှတ်(၃)ကို ထုတ်ဝေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ( ၁၃၂၄ ခုနှစ်တွင် စာဆိုတော် ဦးပုည နှစ် ၁၅၀ မြောက် အထိမ်းအမှတ်ကို ကျင်းပ၍ စာအုပ်ထုတ်ဝေရန်စီမံနေဆဲ မြန်မာနိုင်ငံ ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေး ကွန်ဂရက်က ပူးပေါင်းကျင်းပရန် ဆွေးနွေးကြ သဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံစာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းက သီးခြား မပြုလုပ် တော့ဘဲ ပူးပေါင်းကျင်းပသည်။ စာအုပ်ထုတ်ဝေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ၁၃၂၈ ခုနှစ်၊ သီတင်းကျွတ်လတွင် မြဝတီမင်းကြီးဦးစ မွေးနေ့ နှစ် ၂ဝဝ ပြည့် အထိမ်းအမှတ်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ ကျင်းပ သည်။ '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြဝတီမင်းကြီး စာအုပ်ကို ထုတ်ဝေသည်။ အီနောင်ဇာတ်ကွက် မန္နက်ကဏ္ဍဂလံ သန်လျက်စိုက်ခန်းကို ပြဇာတ်ကပြသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၃၃ဝ ပြည့်နှစ် စာဆိုလတွင် စာဆိုအကျော် ရှင်မဟာရဋ္ဌ သာရ မွေးနေ့နှစ် ၅ဝဝ ပြည့် အထိမ်းအမှတ်ဟောပြောပွဲ၊ ကဗျာရွတ်ပွဲ ကျင်းပသည်။ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ” စာအုပ်ထုတ်ဝေသည်။ ထိုနှစ်မှာ ပင် စာဆိုတော်နေ့ ၂၅ နှစ်မြောက် ငွေရတုသဘင် အခမ်းအနားကို ကျင်းပသည်။ စာပေသမိုင်းတစ်လျှောက် ကျော်ကြားသော ကဗျာ၊ လင်္ကာ၊ စကားပြေ များစွာတို့ကို ရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ အင်းဝ၊ ကုန်းဘောင် ခေတ် စာပေပြန့်ပွားမှု၊ တိုးတက်မှုအကြောင်းတို့ကို ဟောပြောသည်။ အထိမ်းအမှတ်ကတ်များ ထုတ်ဝေဖြန့်ချိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၃၃၂ ခုနှစ် နတ်တော်လတွင်မူကား ပုဂ္ဂိုလ်ကို မဟုတ်မူ၍ ကျမ်းသက်အရ ကျော်အောင်စံထား ဆရာတော်ဘုရားကြီးမူ၏ “ဝေါဟာရတ္ထပကာသနီ” ကျမ်းသက် နှစ် ၂၀၀ ပြည့် အထိမ်းအမှတ် ဟောပြောပွဲ ကျင်းပသည်။ “ကျော်အောင်စံထား စာအုပ် ထုတ်ဝေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၃၃၃ ခုနှစ် နတ်တော်လတွင် စာဆိုတော် စိန္တကျော်သူ ကွယ်လွန်သည့် နှစ် ၂၀၀ ပြည့် အထိမ်းအမှတ်ဟောပြောပွဲ၊ ကဗျာ ရွတ်ပွဲ ကျင်းပသည်။ စိန္တကျော်သူစာအုပ် ထုတ်ဝေသည်။ ထိုနှစ်မှာပင် ကင်းဝန်မင်းကြီး၏ နှစ် ၁၅ဝ ပြည့်အထိမ်းအမှတ် ဟောပြောပွဲ၊ ကဗျာ ရွတ်ပွဲ ကျင်းပသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၃၃၅ ခုနှစ်တွင် မွန်အမတ်ကြီး ဗညားဒလ နှစ် ၄ဝဝ ပြည့် အထိမ်းအမှတ် ဟောပြောပွဲ အခမ်းအနား ကျင်းပသည်။ မွန်-မြန်မာနှစ်ဘာသာ ရာဇဓိရာဇ်အရေးတော်ပုံကျမ်းထွက် တဘောင်သီချင်း များကို သီဆိုဖော်ထုတ်သည်။ “ဗညားဒလ စာအုပ် ထုတ်ဝေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         ၁၃၃၅ ခုနှစ်တွင်ကား မင်းလက်ဝဲနော်ရထာ နှစ် ၂၅၀ မြောက် မွေးနေ့သည် လည်းကောင်း၊ အနန္တသူရိယအမတ်ကြီး နှစ် ၈၀၀ မြောက် ကွယ်လွန်သည့်နေ့သည်လည်းကောင်း ကြုံကြိုက် တိုက်ဆိုင်လှလေသည်။ မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းသည် “မင်းလက်ဝဲနော်ရထာကို အခမ်းအနားလည်း ကျင်းပမည်၊ စာအုပ် လည်း ထုတ်ဝေမည်ဟု ဆုံးဖြတ်သည်။ စာအုပ်ထုတ်ဝေရာတွင်လည်း ယခင် ထုတ်ဝေခဲ့ပြီးသော အထိမ်းအမှတ်စာအုပ်များကဲ့သို့ စာရေး ဆရာများ စုပေါင်းရေးသား ထုတ်ဝေသည့် ထုံးကို စွန့်လွှတ်၍ နှစ်ဦး သုံးဦးမျှဖြင့် စာအုပ် ပြီးမြောက်စေရန် ရေးသားထုတ်ဝေမည်ဟု အမှု ဆောင် အစည်းအဝေးက ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ စာအုပ်ရေးရန်အတွက် မောင်ကျောက်တိုင်၊ ရှေးဟောင်း စာပေသုတေသီတစ်ဦး၊ နန်းညွန့်ဆွေ နှင့် မောင်ကြည်ရှင်တို့အား အပြီးအပြတ် လွှဲအပ် တာဝန်ပေးအပ်လိုက် ပေသည်။ လိုအပ်သော ပေပုရပိုက်စာအုပ်စာတမ်းများကို အသင်း၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌစာရေးဆရာ နန်းညွန့်ဆွေက ကြိုးစားပမ်းစား ရှာဖွေ စုဆောင်းပေးသဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းက အထူး ပင် ကျေးဇူးတင်ရှိရပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မင်းလက်ဝဲနော်ရထာကား အလောင်းမင်းတရားကြီး၏ ခြောက်ကျိပ်ကိုးယောက်မြောက်သော သူရဲကောင်းပေတည်း။ အမည်နေ ဆိုသည်နှင့်ပင် အလောင်းမင်းတရားကြီး ဦးအောင်ဇေယျသည် နိမိတ်ကောင်းယူကာ အပါးတော်တွင် ထား၍ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယင်း သည့် ဦးနေမှာ လက်ဝဲသုန္ဒရဘွဲ့ကို ဦးစွာရသည်။ နောက်မှ လက်ဝဲ နော်ရထာဘွဲ့ကို ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဦးနေ လက်ဝဲနော်ရထာဘွဲ့ကို ရချိန်တွင်မှ ဦးမြတ်စံသည် လက်ဝဲသုန္ဒရဘွဲ့ကို ရသည်။ မန်ကျည်းတုံ လက်ဝဲသုန္ဒရပေတည်း။ မုံရွေးလက်ဝဲသုန္ဒရ ဦးနေ၏ စာပေများနှင့် မန်ကျည်းတုံ လက်ဝဲသုန္ဒရ ဦးမြတ်စံ၏စာပေများသည် အရောရော အနှောနှောဖြစ်ခဲ့သည်။ မဲဇာ တောင်ခြေ၏ ကျော်ကြားမှုသည် လက်ဝဲနော်ရထာ၏ တန်ခိုးဂုဏ်သတ္တိကို ဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။ လက်ဝဲနော်ရထာသည်ပင် မန်ကျည်းတုံရွာသား ဦးမြတ်စံ ဖြစ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဦးမြတ်စံ သည်ပင် မုံရွေးဇာတိ ဦးမြတ်နေ (ဦးမြတ်သာနေ) ဖြစ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း အမျိုးမျိုး ပြောဆိုယူဆရေးသားလာကြသည်မှာ နှစ်နှင့် ခေတ် နှင့်ချီ၍ ကြာခဲ့ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခု မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းသည် မင်းလက်ဝဲ နော်ရထာ နှစ် ၂၅၀ မြောက် မွေးနေ့ အထိမ်းအမှတ် အခမ်းအနား ကျင်းပပြုလုပ်၍ စာအုပ်ရေးသား ထုတ်ဝေလိုက်ပေပြီ။ နှစ်ကိုယ့်တစ် စိတ်ကဲ့သို့ဖြစ်နေသော ရင်ချင်းဆက် စာဆိုညီနောင်နှစ်ဦးကို မြန်မာ နိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းသည် ခွဲစိတ်ကုသလိုက်လေပြီ။ တစ်ဦး ချင်း တစ်ကိုယ်စီ ခြားနားလင်းရှင်းသွားပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            အနန္တသူရိယ အမတ်ကြီးအတွက်မှာကား၊ နှစ် ၈ဝဝ ပြည့် အထိမ်းအမှတ် အခမ်းအနား ဟောပြောပွဲနှင့် ကဗျာရွတ်ပွဲကို အသင်း က ကျင်းပသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အနန္တသူရိယ နှစ် ၈ဝဝ ပြည့် အထိမ်းအမှတ်ဟောပြောပွဲနှင့် ကဗျာရွတ်ပွဲ ကျင်းပရန်အတွက် ဆရာဦးမာဃသည် မြန်မာနိုင်ငံ စာပေ ပြန့်ပွားရေးအသင်းသို့ အလှူငွေ ကျပ် နှစ်ရာ့ငါးဆယ်တိတိ ထည့်ဝင် လှူဒါန်းသည်ကို ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း အလျဉ်းသင့်၍ ဖော်ပြအပ် ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းသည် “မင်းလက်ဝဲ သုန္ဒရ နှစ် ၂၅၀ မြောက် အထိမ်းအမှတ် အခမ်းအနား ကျင်းပခြင်း၊ စာအုပ်ထုတ်ဝေခြင်းဖြင့် စာပေ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ထုတ်ဖော်ပေးဆပ် မည် ဖြစ်ပါကြောင်း ကြိုတင်၍ အစီရင်ခံ တင်ပြအပ်ပါသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e      \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောင်ကြည်ရှင် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအထွေထွေအတွင်းရေးမှူး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e မြန်မာနိုင်ငံစာပေပြန့်ပွားရေးအသင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၁၃၃၅ ခုနှစ်၊ တပေါင်းလပြည့်နေ့။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540421861525,"sku":"","price":6000.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_07f03f0a-7a89-4888-ab4e-48890a180b96.jpg?v=1730225585"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-ဗုဒ္ဓဘာသာလက်စွဲသုဇနကန္တဒီပကျမ်း","title":"ဗုဒ္ဓဘာသာလက်စွဲသုဇနကန္တဒီပကျမ်း","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိဒါန်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဣဓ ပန မာဏဝ ဧကော ဣတ္ထိဝါ ပုရိသောဝါ အမဏံဝါ ဗြဟ္မဏံဝါ ဥပသင်္ကမိတွာ ပရိပုစ္ဆတာ ဟောတိ ကိ” ဘန္တ ကုသလံ ကိ” အကုသလံ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစရှိသော စူဠကမ္မဝိဘင်္ဂသုတ္တန် ဒေသနာတော် လာသည်နှင့် အညီ ၊ ကောင်းသော ကု သလဓမ္မ၊ မကောင်းသော အကုသလဓမ္မ၊ အပြစ်ရှိသော သာဝဇ္ဇဓမ္မ၊ အပြစ်ကင်းသော အနဝဇ္ဇဓမ္မ၊ မှီဝဲအပ်သော သေဝိတဗ္ဗဓမ္မ၊ မမှီဝဲအပ်သော အသေဝိတဗ္ဗဓမ္မ စသည် များပြား ကိုယ် ကျင့်တရားတို့ကို သင်ကြား၊ ဆောင်ရွက်၊ လေ့ကျက်၊ နာခံ၊ ကျင့်ကြံ၊ လျှောက်ထား၊ ဟောကြားစေသော သူတို့သည် ဉာဏ်ပညာကြီးမားသော အကျင့်တရားကို ကျင့်သည်မည်ကြပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၎င်း မဟာပညသံဝတ္တနိက ကုသိုလ်မှုကို ပြုစုရန် လိုလားကြပါသော ဖားကူးရွာနေ ဥပသကာအပေါင်း သူတော်ကောင်းတို့၏ ရိုညောင်းဝတ်တွား လျှောက်ထား တောင်းပန် ခြင်းကို အကြောင်းပြ၍.. ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယဿ ခန္ဓ ဓာတု အာယတနာဒီသု ဥဂ္ဂဟ ပရိပုစ္ဆာ သဝန ဓာရဏ ပစ္စဝေက္ခဏာနိ နတ္ထိ၊ အယံ အန္ဓပုထုဇ္ဇနော။ ယဿ တာနိ အတ္ထိ၊ သော ကလျာဏ ပုထုဇီနော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ ဟောကြားသော ဒေသနာတော်အရ ခန္ဓာ၊ အာယတန၊ ဓာတ်၊ သစ္စာ အစရှိသော တရားမှန် တရား ကောင်းတို့ကို မေးမြန်း၊ နာခံ၊ သင်အံ၊ ဆောင်ရွက်၊ လေ့ ကျက်ဆင်ခြင်ကြပါက ပုထုဇဉ်ပင် ဖြစ်လင့်ကစား အထက်တန်းစား ကလျာဏသူမွန် ထူးချွန်သော သူတော်ကောင်းများ ဖြစ်နိုင်ကြလေသည်။ ဤသို့ ကလျာဏ သူမွန် လူချွန်လူကောင်းများ ဖြစ်ကြစေလို၍လည်း ကောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ပါရမီကုသိုလ် ညင်ညိုဆေးလေး နုန့်နှေးသော ဉာဏ်ရှိ သူတို့သည် ဖြတ်တောက်၊ ပေါင်းစပ် မှန်ကန်အောင် မဖတ်တတ်သောကြောင့် ပုဒ်သေး၊ ပုဒ်မ မကျန် အသေးစိတ် ဝေဖန်၍ နည်းမှန်အောင် ညွှန်ပြသောအားဖြင့် အရွတ်အဖတ်ပင် လွယ်ကူစွာ ဖြစ်စေလိုသောကြောင့်လည်းကောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုဘဝမှစ၍ တိုးတက်သော ဗဟုသုတ၊ ဓမ္မဓရ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြပြီးလျှင် ဘဝအဆင့်ဆင့်တွင် ကြီးမြင့်သော မဟာ ပည သံဝတ္တနိက အကျိုးကိုရ၍ မဂ်ရောက် ဖိုလ်ဝင် နိဗ္ဗာန်ခွင်သို့ရောက်အောင် မြင့်မြတ်သောအကျိုးကို ခံစား ကြစေရန် ရည်သန်သော ကရုဏာဇောဓာတ်ဖြင့် တိုက် တွန်းတော်မူအပ်ပါသော..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လဇ္ဇီပေသလ သိက္ခာကာမ သာသနဝုနိုမာမက အတိ ဥဿဟဓူရ စသည် ပြန့်ပွားဂုဏ်ကြီးမားတော်မူသော ဖားကူးအရှေ့ရွာ (မူလ ဓမ္မာရုံဆရာတော်ဘုရားကြီး သည်) ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်မှန်သမျှတို့၏ အခြေခံ တရားအစစ် ဖြစ်၍ သူတော်ကောင်းတို့နှစ်သက်သော တရားတော်တို့ ကို ပြကြောင်းဖြစ်သော (သုဇန ကန္တဒီပကကျမ်း)ကို စီစဉ်ရေးသားတော်မူ၍ ပထမတစ်ကြိမ် ရိုက်နှိပ်ဖြန့်ဝေခဲ့ပါ သတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ကျမ်းစာမှာပင် ပျောက်ကွယ်မတတ်ဖြစ်ခဲ့ရာ သင်အံ၊ လေ့ကျက်ခဲ့သော တပည့်ဒကာ အပေါင်းတို့ တောင်းပန်ချက်အရ ကျေးဇူးရှင် ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ တပည့် ကြီးဖြစ်သော သာကေတမြို့၊ အာဒိကာရုံကျောင်းတိုက်၊ ဓမ္မာရုံဘုန်း တော်ကြီး ဦးဩသဓက သန့်ရှင်းအောင် စီစဉ်ပြီးလျှင်...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရန်ကုန်မြို့ ၅၁ လမ်း စာရေးဆရာကြီး “မေမြို့ မောင်” ၏ ကူညီအားပေးမှုကို အမှီပြုလျက် ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံပုံနှိပ် ဖြန့်ဝေရသည် ဖြစ်ပါကြောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးဩသဓ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၃၂၅ ခုနှစ်၊ နယုန်လဆန်း ၈ ရက်။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45529318195349,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_39395f08-d357-45aa-8e32-d69bac2ff10c.jpg?v=1730225612"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-ဗုဒ္ဓသာသနာအကျိုးပြုကျမ်း","title":"ဗုဒ္ဓသာသနာအကျိုးပြုကျမ်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသာသနာ့ ဟိတကာရီကျမ်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသမ္မာ သမ္ဗုဒ္ဓဿ။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂေါတမမြတ်စွာဘုရားသခင်၏အကြောင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂေါတမ မြတ်စွာဘုရားသခင်သည် ဘုရားဖြစ်တော်မမူမီ၊ ဝေဿန္တရာအဖြစ်မှ စုတေလေသော် စတုတ္ထမြောက်ဖြစ်သော တုဿိတာနတ်ပြည်ဝယ်၊သေတကေတု အမည်ရှိသောနတ်သား ဖြစ်၍ လူတို့၏ နှစ်ပေါင်း ငါးဆယ့်ခုနစ်ကုဋေ ခြောက်သန်းစေ့အောင် နတ်တို့၏ စည်းစိမ်ကို ခံစားလျက် နေတော်မူသည်တွင် စကြဝဠာတစ်သောင်း၌ ရှိကုန်သော သိကြား၊ နတ်၊ ဗြဟ္မာ အပေါင်းတို့သည် ဘုရားအလောင်းတော် နတ်သားထံသို့ လာ၍ လူ့ပြည်သို့ ကြွသွားလျက် ဘုရားဖြစ်တော်မူပါဟု လျှောက်ထားတောင်းပန်ကြကုန်၏။ အလောင်းတော် နတ်သားသည် ဘုရား ဖြစ်ပေါ်ထိုက်သော အချိန်ကာလ၊ ဖြစ်ပေါ်ရာဒေသ၊ ဖြစ်ပေါ် ရန် နေရာအရပ်၊ ဖြစ်ရအံ့သော အမျိုးအနွယ်၊ မယ်တော်ဖြစ်မည့် သူ၏ အသက်အပိုင်းအခြားတည်းဟူသော ကြည့်ခြင်းကြီး ငါးပါးကို ကြည့်တော်မူရာ အကြောင်းပြည့်စုံစွာ မြင်တော်မူလေ လျှင် တောင်းပန်လာကြသော သိကြား၊ နတ်၊ ဗြဟ္မာတို့အား ကောင်းပြီဟု ဝန်ခံတော်မူ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အလောင်းတော်၏ ဘိုးတော် အဉ္စနမင်းကြီးသည် ၈၆၄၅ ခုနှစ်သော သက္ကရာဇ်ကို ဖြိုပြီးနောက် မဟာသက္ကရာဇ် ၆၇ ခုနှစ်၊ ဝါဆိုလပြည့် ကြာသပတေးနေ့ သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် မဇ္ဈိမ ဒေသအချက် သက္ကတိုင်း ကပိလဝတ်ပြည်ရှင် ဘုရင်သုဒ္ဓေါဒန မင်းကြီး၏ မိဖုရားခေါင် တောင်ညာဒေဝီဖြစ်သော ... မဟာ မာယာ မိဖုရားကြီးဝမ်း၌ စွဲလမ်း သန္ဓေတည်နေတော်မူ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသို့ ... သန္ဓေတည်နေတော်မူ၍ ဆယ်လစေ့သော် မဟာမာယာဒေဝီ မိဖုရားသည် ခမည်းတော်၊ မယ်တော်တို့နေသော ဒေဝဒဟပြည်သို့ သွားရောက်လိုသော ဆန္ဒတော်ဖြစ်၍ သုဒ္ဓေါဒန မင်းကြီးအား ကြားလျှောက်ပြီးလျှင် ထွက်ကြွတော်မူ ခဲ့ရာ ကပိလဝတ်ပြည်နှင့် ဒေဝဒဟပြည်နှစ်ခု၏ အကြားရှိ လုမ္ဗနီ မည်သော အင်ကြင်းတောသို့ရောက်လျှင် တစ်ခုသော အင်ကြင်း ပင်မှ အင်ကြင်းပန်းကို ဆွတ်ခူးတော်မူလို၍ အင်ကြင်းကိုင်းကို လက်တော်ဖြင့် ကိုင်မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကမ္မဇလေ လှုပ်၍ လာသော် အထိန်းအယ မောင်းမ၊ ကိုယ်လုပ်တို့သည် တင်းတိမ် အရံဖြင့် ကာရံခယလျက် မစပြုပြင်ကုန်စဉ် လွန်ကဲသော ပုလဲ မှည့်ရတနာသည် အာကာတိမ်ညွန့်မှ မြူးကွန့်ထွက်ဆင်းသကဲ့သို့ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာ လက္ခဏာတော် ကြီးငယ်နှင့် ပြည့်စုံသော အလောင်းတော်မင်းသားကို မဟာသက္ကရာဇ် ၆၈ ခုနှစ်၊ ကဆုန်လပြည့်သောကြာနေ့ နံနက်အခါတွင် ဖွားမြင်တော်မူ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အလောင်းတော်မင်းသားကို ဖွားမြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင် နက် ဒေဝဒဟပြည့်ရှင် ဘုရင်သုပ္ပဗုဒ္ဓမင်း၏ အမိတ္တာမိဖုရားတွင် ဘဒ္ဒကဉ္စနာ မင်းသမီးကို ဖွားမြင်တော်မူသည်။ ဘထွေးတော် အမိတ္တောဒနတွင်လည်း အာနန္ဒာမင်းသားကို ဖွားမြင်သည်။ ဆန္နအမတ်၊ ကာဠုဒါယီအမတ်၊ ကဏ္ဍိကမြင်းတို့လည်း ဖွားမြင် ကြကုန်သည်။ မဇ္ဈိမဒေသ၌လည်း မဟာဗောဓိညောင်ပင်ပေါက် ရောက်သည်။ ရွှေနန်းတော် အတွင်း၌လည်း ရွှေအိုးကြီး ၄ လုံး ပေါ်သည်။(ကာဠု၊ ယသော်၊ ညီတော်၊ ဆန္ဒ၊ ကဏ္ဍက၊သောဏ္ဏ၊ ဗုဒ္ဓဟေ။ ဖွားဖက်တော် ခုနစ်ပါး)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အလောင်းမင်းသားကို ဖွားမြင်တော်မူပြီး လတ်သော် .. သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီး၏ ဆရာတော် ကာလဒေဝီလမည်သော ရသေ့အား တာဝတိံသာ နတ်တို့က ဘုရားအလောင်းတော် ဖွားမြင်ကြောင်းကို အားရဝမ်းသာ ရွှင်ပြသော မျက်နှာနှင့် ပြောကြား၍ သိရလျှင် အားရဝမ်းသာစွာ တာဝတိံသာ နတ်ပြည် မှ ဆင်းသက်ခဲ့၍ မင်းကြီး၏ နန်းတော်သို့ ကြွရောက်ပြီးလျှင် ဖွားမြင်စဖြစ်သော သားရတနာအား ရှုမြင်လိုကြောင်းကိုဆိုသော် မင်းကြီးသည် သားတော်ကို ယူဆောင်ခဲ့စေ၍ မင်းကြီး၏ ရင်ခွင် ထက်၌ထားပြီးမှ ဒေဝီလရသေ့အား ရှိခိုးစိမ့်သောငှာ လက်နှစ် ဖက်ကို ယှက်စေသော် အလောင်းမင်းသား ဖဝါးတော်အစုံသည် ပျံတက်၍ ရသေ့၏ဦးထိပ်ပြင်ထက်၌ တည်လေ၏။ ဤသို့သော အံ့ဖွယ်သရဲ ထူးကဲဖြစ်ပေါ်သည်ကို မြင်လျှင် ရှင်ရသေ့လည်း(ခေါ်) ထ၍ ညွတ်ကျိုး ရှိခိုးဦးတိုက်၏။ ဖခင် သုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးလည်း သားတော်ကို တုံ့ဝပ် ရိုကျိုးရှိခိုးလေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အလောင်းမင်းသားကို ဖွား၍ ငါးရက်မြောက်သောနေ့၌ အမည် မှည့်အံ့သောနေ့သို့ရောက်သောအခါ အလောင်းတော်ကို နံ့သာရည်တို့ဖြင့် ခုနစ်ကြိမ်ချိုးလျက် ကိုးပါးသော ရတနာအစု ထက်၌ နေစေတော်မူပြီးလျှင် ဗေဒင်အတတ်၌ ကမ်းတစ်ဖက်ရောက် တတ်မြောက်စွာသော ပုဏ္ဏား ၁၀၈ ယောက်တို့ကို ခေါ်၍ အလောင်းမင်းသား၏ လက္ခဏာနိမိတ်ကို ဆေးမေးတော်မူ၏။ ထိုအခါ ၁၀၈ ယောက်သော ပုဏ္ဏားတို့တွင် ထင်ရှားသော ရာမ၊ ဓဇ၊ လက္ခဏ၊ ဇောတိမန္တ၊ ယည၊ သုဘောဇ၊ သုရာမ ဟူသော ပုဏ္ဏားခုနစ်ယောက်တို့က လက်နှစ်ချောင်းကို မြှောက်ပြီးလျှင် အရှင့်သားမြတ်သည် ကျွန်းရပ်လေးမည်ကို လှည့်လည်ပိုင်နင်းသော စကြမင်းသော်လည်း ဖြစ်လတ္တံ့။ သို့တည်းမဟုတ် လူတွင် ထင်ရှား ဘုရားသော်လည်းဖြစ်လတ္တံ့ဟူ၍ မင်းအားလျှောက်ကြား ကုန်၏။ ကောဏ္ဍညအနွယ် သုဒတ္ထအမည်ရှိသော ပုဏ္ဏား ငယ်တစ်ယောက်မူကား အရှင့်သားသည် သုံးဆယ့်နှစ်ပါးသောယောက်ျားမြတ်တို့၏ လက္ဏာတော်ကြီး၊ ရှစ်ဆယ်သော လက္ခဏာတော်ငယ်၊ အံ့ဖွယ်တစ်ဆယ့်နှစ်ဖြာ၊ တစ်ရာရှစ်ကွက် သော စက်တော်အစုံပါပေသည်ကို ထောက်သဖြင့် ဓမ္မရာဇ်ထွတ် ထား ဘုရားဧကန်ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ လူတို့ဘောင်တွင် တည်အံ့ သောသူမဟုတ်ပါဟု လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းကိုသာ မြှောက် ၍ ကြားလျှောက်၏။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540420026517,"sku":"","price":3000.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_0ebbc6b9-cce0-477b-a5fa-180e75554d9f.jpg?v=1730225652"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-ဗညားဒလ","title":"ဗညားဒလ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနိဒါန်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်းကို ၁၃၂၁ ခုနှစ်၊ နတ်တော် လဆန်း ၁ ရက်၊ စာဆိုတော်နေ့တွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့ရာ ယခုအခါ ၁၄-နှစ်တိုင်ခဲ့လေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုတစ်ဆယ့်လေးနှစ်သော နှစ်ပရိစ္ဆေဒအတွင်း မြန်စာပြန့် သည် စာပေယဉ်ကျေးမှု အနုပညာဆိုင်ရာ အထိမ်းအမှတ် အခမ်း အနားကျင်းပခြင်း၊ စာအုပ်ထုတ်ဝေခြင်း၊ ဟောပြောပွဲများ ပြုလုပ်ခြင်း တို့ကို နှစ်စဉ်မပြတ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသင်းစာစဉ်တစ်ခုဖြစ်သော အနုပညာလောကစာစဉ်ကို အမှတ် ၃ အထိ ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ လယ်တီပဏ္ဍိတ၊ ဝတို့ဌာနီ၊ မြဝတီ မင်းကြီး၊ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ၊ ကျော်အောင်စံထား၊ စိန္တကျော်သူ ဟူသော စာပေကျမ်းတို့ကို ထုတ်ဝေခဲ့ပေသည်။ ယခုအခါ “ဗညားဒလ”မည် သော ဤကျမ်းကို ထုတ်ဝေနိုင်ပြန်ပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထိမ်းအမှတ် အခမ်းအနားနှင့် ဟောပြောပွဲတို့တွင် လယ်တီ ပဏ္ဍိတ ကွယ်လွန်သည့် ၂၅-နှစ်မြောက်၊ စိန်ဗေဒါ ကွယ်လွန်သည့် ၂၅-နှစ်မြောက်၊ အင်းဝမြို့တည် နှစ် ၆ဝဝ-ပြည့်၊ နန်းတော်ရှေ့ ဆရာတင်နှင့် ရွှေတိုင်ညွန့် ဂီတသရုပ်ဖော် ဟောပြောပွဲ၊ ဇာတ်သဘင် ဆွေးနွေးပွဲ၊ ဂီတဆွေးနွေးပွဲ၊ ပါရဂူ၏ ညီတော်မင်းနန် ဝတ္ထုဖတ်ပွဲ၊ ဆရာကြီး သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း၏ ဗျတ်ဝိဗျတ္တ ပြဇာတ်ဖတ်ပွဲ၊ ဘိုးဝဇီရအနှစ် ၁၂ဝ-မြောက်၊ မြဝတီမင်းကြီး အနှစ် ၂၀၀-မြောက်၊ ရှင်မဟာ ရဋ္ဌသာရ အနှစ် ၅ဝဝ မြောက်၊ ၂၅-နှစ်မြောက် စာဆိုတော်နေ့ ငွေရတု သဘင်၊ ဝေါဟာရတ္ထပကာသနီကျမ်းသက် နှစ် ၂၀၀- မြောက်၊ ကင်းဝန်မင်းကြီး နှစ် ၁၅၀-မြောက်ဟူသော အထိမ်းအမှတ် ဟော ပြောပွဲနှင့် ကဗျာရွတ်ပွဲများကို ပြုလုပ်ကျင်းပခဲ့၏။ မြဝတီမင်းကြီးပွဲ ကား အီနောင်အလံသန်လျက် စိုက်ခန်းကို စာရေးဆရာနန်းညွန့်ဆွေ က ဇာတ်ညွှန်းရေးသား၍ အလင်္ကာကျော်စွာ စာရေးဆရာ ဒါရိုက်တာ ဦးသုခ၏ သင်ကြားပြသမှုဖြင့် ရွာစားစိန်စတင်းဆိုင်းနှင့် တွဲဖက် ခင်းကျင်း ကပြခဲ့၏။ အီနောင်ဇာတ်တွင် မဟာဂီတများကို အလင်္ကာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျော်စွာ ဒေါ်စောမြဧကြည်၊ အလင်္ကာကျော်စွာ ဆရာကြီးဦးဘမောင်၊ ဝဏ္ဏကျော်ထင် ဒေါ်အောင်ကြည် စသော အကျော်ဒေယျ မဟာဂီတ ပညာရှင်ကြီးများက သီကျူး၍ မြဝတီမင်းကြီးအား ပူဇော်ခဲ့ကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤနှစ်အဖို့ကား မွန်အမတ်ကြီး ဗညားဒလကို ထုတ်ဖော် ကျေးဇူးဆပ်ခွင့် ကြုံလေသည်။ မွန်အမျိုးသားပညာရှိကြီးဖြစ်၍ ထူးထူးကဲကဲ နှစ်လိုစွာ ချီးကျူးဂုဏ်ပြုရပေ၏။ စင်စစ် ၉၃၄-ခုနှစ်တွင် အမတ်ကြီး ကွယ်လွန်ရာ ၁၃၃၄-ခုနှစ်တွင် အနှစ် ၄ဝဝ ပြည့်မြောက်၍ ထိုနှစ်အတွင်း ပွဲလမ်းကျင်းပ စာအုပ်ထုတ်ဝေရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လည်း ဒီးဒုတ်ဦးဘချို အတ္ထုပ္ပတ္တိစာတမ်းဖတ်ပွဲ၊ သတင်းစာဆရာ ဦးသိမ်းမောင် အတ္ထုပ္ပတ္တိ စာတမ်းဖတ်ပွဲများ ကျင်းပပြုလုပ်ရသည်နှင့် ၁၃၃၅ ခုနှစ်တွင် ချဉ်းနင်းကာ လအနည်းငယ် စွန်းခဲ့ရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗညားဒလ နှစ် ၄ဝဝ ပြည့် အထိမ်းအမှတ်ဟောပြောပွဲနှင့် ကဗျာရွတ်ပွဲကို ၁၃၃၅ ခုနှစ် ဝါဆိုလပြည့်ကျော် ၇ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၊ ဗိုလ်တထောင်ဘုရားလမ်း၊ ရာမာကရစ်ရှနာအသင်းတိုက် ခန်းမဆောင်တွင် ကျင်းပလျက် မွန်ယဉ်ကျေးမှုနှင့် စာပေပညာရှင် ဆရာ နိုင်ပန်းလှက ဗညားဒလနှင့် ရာဇာဓိရာဇ်အရေးတော်ပုံကျမ်း အကြောင်းကို ဟောပြောလေသည်။ မွန်ယဉ်ကျေးမှု ဂီတပညာရှင်များ က မွန်ဂီတတို့ဖြင့် မွန်အမတ်ကြီး ဗညားဒလအား အလေးအမြတ်ပြုခဲ့ ကြလေသည်။ ဆရာရန်နိုင်ဆွေက ဗညားဒလ ဂုဏ်ပြုသီချင်းကို ရေး သား၍ မင်းထာပိုင်က မွန်ဘာသာ ပြန်ဆိုလေသည်။ ထိုထိုပုဂ္ဂိုလ်များအားလည်း လွန်စွာပင် ကျေးဇူးတင်ရှိရပေကြောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤ “ဗညားဒလ” စာပေကျမ်းထွက်ပေါ်နိုင်ရေးအတွက် မေတ္တာ စေတနာရှေ့ထား၍ စာမူများ ရေးသားချီးမြှင့်ကြကုန်သော စာရေးဆရာကြီးများအားလည်းကောင်း၊ စာမူ မှသည် စာအုပ်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိရေးနှင့် ပြည်လုံးကျွတ်ဖြန့်ချိရေး စာအုပ်လုပ်ငန်းအဝဝကို တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ပေးသော တွင်းသင်းတိုက်အားလည်းကောင်း၊ မြန်စာပြန့်က အထူးတလည် ကျေးဇူးဥပကာရ တင်ရှိပါကြောင်း မမေ့ မလျော့ ဖော်ပြမှတ်တမ်းတင်ရပါသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာအုပ်ထုတ်ဝေရေးအဖွဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြနိုင်ခဲ့ကြခြင်း မြန်မာနိုင်ငံ စာပေပြန့်ပွားရေးအသင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာဇာဓိရာဇ်မှ မင်းကြီးစွာသို့\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်ုပ်တို့ ဟံသာဝတီပြည့်ရှင် ရာဇာဓိရာဇ်သည် နှစ်ဖက်သော ဗိုလ်ပါ တို့ ၏ ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းကိုမြင်သဖြင့် အတိတ် အနာဂတ် ပစ္စုပ္ပန် သုံးတန်စလုံး ဆင်ခြင်ပါသည်။ အကယ်၍ ဧကရာဇ်မင်းနှစ်ပါးစလုံး က ဘဝင်မြင့်၍ မာနထောင်လွှားပြီး အရှုံးအနိုင်ကို အပြိုင်အဆိုင် လုနေကြလျှင် ဗိုလ်ပါနှစ်ဖက်စလုံး ပျက်စီးကြမည်။ မြို့သူမြို့သား၊ ရွာသူရွာသား၊ ရဟန်းသံဃာများသည် ဒါန သီလ ဘာဝနာတရား တို့နှင့် ကင်းကွာကြရမည်။ သည်အပြစ်အားလုံးတို့သည် ဧကရာဇ် နှစ်ပါးတို့၌သာ တည်ရှိပါတကားဟု ရာဇာဓိရာဇ် မြင်ပါသည်။ သို့ မြင်မိ၍ သဗ္ဗညုတဉာဏ်အတွက် ပါရမီဖြည့်နေသော မင်း ယောက်ျား ဗညားနွဲ့ သည် အပြစ်ကိုကြောက်ရွံ့သဖြင့် မာနကို ပျော့ အောင်ဖျော့၍ မာန်ကို နိမ့်အောင် နှိမ့်ချ၍ သည်စစ်အရေးအခင်းတို့ ကို နှုတ်ရေးဖြင့် ဖြေရှင်းရန် ကျွန်ုပ်တို့အမတ်ကြီး လေးပါးအား အာဏာအပ်နှင်း၍ တာဝန်ပေးထားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(ဗညားဒလ-၁၀၈)\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540407246997,"sku":"","price":1620.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_729ec25a-11f6-4bb7-8a45-bd434d88abba.jpg?v=1730225686"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-ပင်လုံမှစခဲ့သော","title":"ပင်လုံမှစခဲ့သော","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပင်လုံမှစခဲ့သော သွေးစည်းညီညွတ်ရေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                          ဗိုလ်စိန်တင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပင်လုံစာချုပ်ကို ရှမ်းပြည်တောင်ပိုင်း၊ ပင်လုံရွာကလေး တွင် ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၂ ရက်နေ့က ချုပ်ဆိုခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပင်လုံရွာကလေးသည် သာမန် ရှမ်းအမျိုးသား ကျေးရွာကလေးသာ ဖြစ်ပြီးလျှင် သနပ်ဖက် အသင့် အတင့် ထွက်သော ကျေးရွာကလေးသာ ဖြစ်သည်။ ယင်း ကျေးရွာကလေးရှိ ရှမ်းအမျိုးသားအားလုံးတို့ သည် ငါတို့ ရွာသည် ကမ္ဘာကျော်ရွာကလေးတစ်ရွာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟူ၍ မည်သူကမှ အိပ်မက်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိခဲ့ဘူးပေ။ ဤသို့ပင် ရှမ်းပြည်နယ်မှ တိုင်းရင်းသား အားလုံးတို့ကလည်း ပင်လုံရွာကလေးအကြောင်းကိုသာမန် ကျေးရွာကလေးတစ်ရွာအဖြစ်သာ သိရှိထား ခဲ့ကြသည်သာ ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့တစေ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းသည် ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလအတွင်း လန်ဒန်သို့သွားရောက်ကာ ဗမာ့ လွတ်လပ်ရေးအတွက် အရေးဆို ဆောင်ရွက်နေစဉ် ကာလဝယ် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းက “တောင်တန်း မပါသော ဗမာပြည် လွတ်လပ်ရေးသည် ဘာမျှ အဓိပ္ပာယ် မရှိ” ဟူ၍ တိတိလင်းလင်းပြောဆိုလျက် ရှမ်း၊ ကချင်၊ ချင်း ဒေသများကိုပါ လွတ်လပ်ရေးပေးရန်အတွက် တစ်ပါတည်းပင် ဗြိတိသျှ အက်တလီအစိုးရအား အရေးဆိုခဲ့ပါပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အတိတ်သမိုင်းကြောင်းကို ပြန်လည်၍ ကြည့်ပါ က ယခု ပြည်ထောင်စု မြန်မာနိုင်ငံဆိုသည်မှာလည်း လွန်ခဲ့သောမြန်မာဘုရင်များ အုပ်ချုပ်ခဲ့သော လွတ်လပ် သည့် မြန်မာနိုင်ငံတော်ကတည်းကပင် တောင်တန်း ပြည်နယ်များပါဝင်သော လွတ်လပ်သည့် မြန်မာနိုင်ငံ ပင် ဖြစ်၏။ ဤတောင်တန်းနယ်အားလုံးသည် မြန်မာ သက္ကရာဇ် ၁၂၄၇ ခုနှစ်၊ ခရစ်နှစ် ၁၈၈၅ ခုနှစ်၌ မြန်မာ နိုင်ငံအား အင်္ဂလိပ်များ သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် တောင် တန်းနယ်တစ်ခုလုံးပါ အင်္ဂလိပ်တို့က တဖြည်းဖြည်း သိမ်းပိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာနိုင်ငံ အင်္ဂလိပ်များ စစ်ဖြစ်ခဲ့သော ပထမ စစ်ပွဲ၊ ဒုတိယစစ်ပွဲ၊ တတိယစစ်ပွဲများတွင် မြန်မာ လူမျိုးများသာမက တောင်တန်းပြည်နယ်သား အားလုံး က ပါဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ကို အထူးသတိပြုဖို့ လိုပေ သည်။ စစ်သူကြီး ဗန္ဓုလ အာသံသို့ စစ်ချီသောအခါ တွင် သိန်းဖော (ခေါ်) ကချင်အမျိုးသား ဂျိမ်းဖော့ အမျိုးသား စစ်သည်တော် ၁,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝဝဝ မျှပါဝင် တိုက်ခိုက် ခဲ့ခြင်းနှင့် ဝက်ထီးကန်တိုက်ပွဲများတွင် ရှမ်းအမျိုးသား စစ်သည်တော် ၁ဝ\u003c\/span\u003e,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝဝဝ ကျော်ပါဝင်၍ နယ်ချဲ့သမား ဗြိတိသျှစစ်သည်တော်များအား ရွပ်ရွပ်ချွံချွံ တိုက်ခိုက် ခဲ့ကြသည်ကို တွေ့မြင်ရမည်ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းအကြောင်းကြောင့် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း သည် တောင်တန်းပြည်နယ်အားလုံးပါ လွတ်လပ်ရေး ရရှိအောင် တစ်ပါတည်း တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အင်္ဂလိပ်အစိုးရကမူ တောင်တန်းဒေသမှာ မတိုး တက်သဖြင့် ၁၉၁၉ ခုနှစ်က မြန်မာပြည်မအား ဒိုင် အာခီအုပ်ချုပ်ရေး ပေးသောအခါ တောင်တန်းဒေသ အား ခြွင်းချန်ထားခဲ့သလို ထိုအုပ်ချုပ်ရေးမျိုးနှင့် မထိုက် တန်သေး။ တောင်တန်းဒေသသည် မတိုးတက်သေး၊ အုပ်ချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးဟူသော အကြောင်းပြချက်နှင့် ခြွင်းချန်ထားလေသည်။ ထိုအကြောင်းပြချက်ကိုဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းက လက်မခံနိုင်၊ မြန်မာတို့နှင့် အတူ လွတ်လပ်ရေး တစ်ပါတည်း ရထိုက်သည်ဟူ၍ သာ တောင်းဆိုခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့ တောင်းဆိုနေခိုက် ပဒေသရာဇ် သြဇာ အာဏာဖြင့်သာ ဆက်လက်ကြီးစိုးနေချင်သေးသည့် စော်ဘွားအချို့သည် ဗြိတိသျှအစိုးရထံ သံကြိုးရိုက် လိုက်သည်။ “ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းသည် ရှမ်းတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်မဟုတ်။ ရှမ်းပြည်တောင်တန်းနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောခွင့်မရှိ။ တောင်တန်း ဒေသကို တောင်တန်းကိုယ်စားလှယ်ကသာ ပြောပိုင် ခွင့်ရှိသည်” ဟူ၍ ကန့်ကွက်ခဲ့ရာ ထိုသံကြိုးစာကို ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းအား နန်းရင်းဝန် အက်တလီက ပြခဲ့သည်။ ဗိုလ်ချုပ်မှာ ကြောင်အမ်း၍ အတော်ပင် ဗျာများ မှိုင်တွေသွားခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့တစေ နယ်ချဲ့စနစ်နှင့် ပဒေသရာဇ်စနစ်ကို တိုက်ပွဲဝင်ရင်း ရှမ်းပြည်လူထုအား တိုးတက်စည်းရုံး နိုင်ခဲ့သည်။ တောင်ကြီးမြို့ရှိ ရှမ်းပြည်လွတ်လပ်ရေး အဖွဲ့ချုပ်က ချက်ချင်းပင် လူထုအစည်းအဝေးကျင်းပ ခဲ့၏။ ထိုအစည်းအဝေးကြီးမှ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကိုထောက်ခံသည်။ မြန်မာပြည်မကို လွတ်လပ်ရေးပေး လျှင် ရှမ်းပြည်အပါအဝင် တောင်တန်းဒေသအားလုံးလည်း လွတ်လပ်ရေး တစ်ပြိုင်တည်းပေးရမည်ဟုတောင်းဆိုပြီး ထိုတောင်းဆိုချက် ကြေးနန်းအား လန်ဒန်တွင်ရှိနေသည့် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းထံ ပို့လိုက် သည်။ ဗိုလ်ချုပ်ကား ထိုသံကြိုးစာကိုင်၍ အက်တလီ အား အရေးဆိုခဲ့ရာ အက်တလီအစိုးရအဖို့ “တောင်တန်း ခေါင်းဆောင်များ အချင်းချင်း ရှမ်းပြည် တစ်နေ ရာရာမှာဖြစ်စေ တွေ့ဆုံကြပြီး တိုင်ပင်ညှိနှိုင်းကြစေလို သည်” အများသဘောတူသောအချက်ကို အင်္ဂလိပ် က လက်ခံပါမည်။ တောင်တန်းသား အများစု မြန်မာ ပြည်မနှင့် ပူးပေါင်းလိုလျှင် ပူးပေါင်းပေးမည်။ တသီး တခြားနေလိုက တသီးတခြား နေခွင့်ပြုမည်” ဟူ၍ အောင်ဆန်းအက်တလီစာချုပ်တွင် ပါဝင်ချုပ်ဆိုခဲ့ရ သော ပင်လုံ ပြည်ထောင်စုနေ့ဖြစ်ပေါ်လာရသော လွတ်လပ်ရေး၏ ပထမဆုံးသော့ချက်ပင်တည်း။ ယင်း စာချုပ်အရလည်းကောင်း၊ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၏ ကြိုးပမ်းချက်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ တောင်တန်း ခေါင်းဆောင်များ စည်းလုံးညီညွတ်လျက် ပင်လုံရွာ တွင် မြန်မာပြည်မနှင့်အတူ ပူးပေါင်းနေထိုင်မည် ဟူသော စာချုပ်ကို နယ်ချဲ့ နောက်လိုက် အဖျက်သမား ပယောဂတို့ကြားမှ အောင်မြင်စွာ ချုပ်ဆိုနိုင်ခဲ့ကြပေ သည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540405805205,"sku":"","price":6000.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_5f1b10f1-beb0-4db1-9832-db25f1353300.jpg?v=1730225714"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-နိုဘယ်ဆုပေးပွဲအခန်းအနားမှမိန့်ခွန်းများ","title":"နိုဘယ်ဆုပေးပွဲအခန်းအနားမှမိန့်ခွန်းများ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၃၄ ခုနှစ် နိုဘယ်စာပေဆုရှင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူဂီပီရန်ဒယ်လို(အီတလီ) \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၃၄ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၀ ရက်နေ့တွင် စတော့ဟုမ်းမြို့၊ မြို့တော်ခန်းမ ကျင်းပပြုလုပ် ခဲ့သော နိုဘယ်စာပေဆု တည်ခင်းဧည့်ခံပွဲ တက်ရောက်လာသည့် ကြီးမြတ်သော (အဆွေတော်)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ယခု အဆွေတော်နဲ့အတူ တင့်တင့်တယ်တယ် ဂုဏ်ပြုလိုက်တဲ့ တည်ခင်းဧည့်ခံပွဲအတွက် လေးမြတ်တဲ့အဆွေတော်ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ လေးစား အပ်တဲ့ ကျေးဇူးတရားကိုဖော်ပြရလို့ ကျွန်တော်ဟာ အလွန်အမင်း ကျေနပ် နှစ်သိမ့်နေပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အလွန့်ကို ကျေးဇူးတရားကြီးတဲ့ ဖော်ပြ ချက်ကို ဆက်ပြီးပြောဆိုခွင့်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် အကြင်နာတရားတွေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ကြိုဆိုပေးလိုက်တာဟာ ဤနေ့ဤရက် ညနေခင်းပေးအပ်ပွဲကဖြင့် လေးမြတ်တဲ့အဆွေတော် ဘုရင်မင်းတရားနဲ့ သြဂုတ်လ လက်တော်ကနေ ၁၉၃၄ ခုနှစ် နိုဘယ်စာပေဆုဂုဏ်ပြုပေးအပ်ပွဲက ကျွန်တော့်အတွက် ဘာနဲ့မှ နှိုင်းယှဉ်လို့မရအောင် ဖြစ်နေပါတယ်။ ယနေ့ စောစောပိုင်းမှာ လေးနက် တည်ကြည်စွာ ရောက်ရှိလာတဲ့ပွဲကနေ ယခုညနေခင်းပေးအပ်ပွဲမှာ ကျွန် တော့်ရဲ့ အဖိုးအနဂ္ဃထိုက်လှတဲ့ နိဂုံးစကားကို ပြောဆိုပါတော့မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်ရဲ့ လေးနက်လှတဲ့ လေးစားသမှုကို ဖော်ပြဖို့ ကျွန်တော့် မှာလည်း ဆန္ဒရှိနေပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စာပေဘဝခရီးတစ်လျှောက်လုံး သရဖူတွေဆောင်းပေးလိုက်တဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ တော်ဝင်ဆွီဒင်အကယ်ဒမီရဲ့ထူးထူးခြားခြားဆုပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တဲ့ ခုံအဖွဲ့ ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျေးဇူး တရားကို ဖော်ပြဖို့လည်း ဆန္ဒရှိနေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ကြိုးပမ်းအားထုတ်လိုက်တဲ့ စာပေတွေရဲ့ အောင်မြင်မှု အတွက်ပြောရရင် ကျွန်တော်ဟာ ကျောင်းသားဘဝဆီ ရောက်သွားခဲ့ပါ တယ်။ အဲဒီကျောင်းဟာ ထက်မြက်တဲ့စိတ်ဓာတ်တွေ အသေအချာရရှိဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေမယ့်လည်း သေချာတဲ့အရာတစ်ခုက ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြင်နာ တရားဆိုတဲ့စိတ်ကို အကူအညီတွေပေးခဲ့ပါတယ်။ သတိမူမိခြင်း၊ အာရုံ ပျံ့လွင့်မှုမရှိခြင်း၊ သည်းခံခွင့်လွှတ်ခြင်း၊ မှန်ကန်တဲ့ကလေးအကြိုက် ပထမဦးဆုံး ရရှိခဲ့ခြင်း၊ နာခံလွယ်တဲ့တပည့် ဖြစ်ခြင်းဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေဆို ပါတော့။ တကယ်တော့ ဆရာတွေရှိခဲ့ကြလို့၊ နောက်ဆုံး သူတို့ဘဝ ရှိခဲ့ ကြလို့၊ အဲဒီတပည့်တစ်ယောက်ဟာ သူသင်ကြားခဲ့သမျှ အရာရာကို ယုံ ကြည်မှုရှိလာမယ်။ ပြီးတော့လည်း သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာအပြည့်အဝကိုလည်း ဘယ်တော့မှလက်လွှတ်ဆုံးရှုံးခံမှုပြုမှာလည်းမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလို ကံကြမ္မာ ကပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေခံအနာဂတ်အုတ်မြစ်ကို ရိုးရှင်းစွာချပေးခဲ့ပါတော့ တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သံသယ၊ ဒါမှမဟုတ် တသီးတသန့်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့်ဘဝရဲ့ သွင်ပြင်လက္ခဏာတွေထဲမှာ ကျွန်တော်ဟာ အဲဒီလိုယုံကြည်မှု လိုအပ်တယ် ဆိုတာ ခံစားနားလည်ခဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြဲမြဲတဲ့သတိရှိမှုနဲ့ လေးနက်တဲ့ချစ်ခင်မှုဆိုတဲ့ သင်ခန်းစာတွေကို လေ့လာသင်ကြားပြီး စဉ်းစားတွေးခေါ်ခဲ့လို့ ဘဝမှာ ဣန္ဒြေရှိရှိ၊ ချစ်ခြင်း တရားရှိရှိနဲ့ လေးလေးစားစားရှိရှိ လူတစ်ယောက်ဖြစ်လာခဲ့တာဖြစ်တယ်။ ဘဝဆိုတာကလည်း မသိနားမလည်ခြင်းရဲ့ အမှားတွေ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ဒဏ်ရာတွေ၊ နာကြည်းရတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေနဲ့ ခါးသီးတဲ့ အထင်အမြင်လွဲ မှုတွေကို နားလည်သဘောပေါက်ရဖို့အတွက် မရှိမဖြစ်မဟုတ်ပေမယ့် ရှိနေ တဲ့အရာတွေနဲ့ ဝန်းရံနေတာပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လေးနက်လှတဲ့၊ တန်ဖိုး ရှိလှတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေလို့ သဘောထားကြပါစို့ခင်ဗျား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီလို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပညာရေးဟာ အရင်းအနှီးအများကြီးပေးရ တယ်။ အဲဒီအရင်းအနှီးက ကျွန်တော့်ကို ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးလာဖို့ ခွင့်ပြုရမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နိုဘယ်ဆုပေးပွဲအခမ်းအနားမှ မိန့်ခွန်းများ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျွန်တော်ဟာ ကျွန်တော်ပဲဖြစ်ရပါ့မယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှန်အကန်ကြိုးပမ်းမှုတွေ တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးလာရအောင် သူတို့က ပြည့်စုံကုံလုံပြီး စွမ်းရည်စွမ်းပကားရှိတဲ့ဘဝကို ချန်ထားခဲ့လို့ ယခု ကျွန်တော်ဟာ အမှန်အကန်အနုပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ ကြည့်တော့ဗျာ။ အနုပညာရှင်ဆိုတာ အတွေးအခေါ်နဲ့ ခံစားချက်တွေသာ တတ်စွမ်းသလောက်ရှိနေရမယ်။ အဲဒီအတွေးတွေဟာ ကျွန်တော်ခံစားရလို့ ရှိနေတာလေ။ အဲ ..... ခံစားချက်တွေဟာလည်း ကျွန်တော်တွေးလို့ရှိနေတာ၊ ဟုတ်တယ်နော်။ တကယ်တော့ ဖန်တီးလိုက်တဲ့ ကျွန်တော်ကိုယ်နှိုက်ရဲ့ ဟုတ်ယောင်မှုတွေပါ။ ဒါ ကျွန်တော်ဖန်တီးလိုက်တာ ဘာများခံစားလိုက် ရသလဲ၊ ဘာများယုံကြည်လိုက်ရသလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဆွေတော်ခင်ဗျား၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျေးဇူးတရားကြီးကို ခံစားရလွန်း လို့ ပြောနေမိတာပါ။ ပီတိသောမနလည်းဖြစ်တယ်။ မာနတောင်နားထင် ရောက်နေမလားမသိ၊ အဆွေတော်က ကျွန်တော့်ကို ထူးခြားပြီး တန်ဖိုးထိုက် လှတဲ့ဆု ပေးအပ်ချီးမြှင့်လိုက်လို့ ပြောရတာဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီစာပေဆုဟာ စာရေးဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ အနုပညာစွမ်းရည်တွေ အတွက် ပေးအပ်လိုက်တာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် နှစ်နှစ်ကာကာယုံကြည် ရလိမ့်မယ်။ အဲဒီလိုဆုဟာ အမြဲလိုလို ပေါ့ပေါ့လေးတွေးပြီး ဂရုမထားပေ မယ့် ကျွန်တော့်စာပေလက်ရာအားလုံးရဲ့ လူသားဆန်တဲ့စင်ကြယ်မှုကိုတော့ ဂရုတစိုက်ရှိရပါလိမ့်မယ်။ ကာရိုလိုင်းအင်စတီကျူ က ပါမောက္ခဂိုရမ်လီ ဂျက်စထရင်းဒ် (Goran Liljestrand)ရဲ့ မှတ်ချက်ကို အရင်ပြောပါရစေ ခင်ဗျား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “လူ့အဖွဲ့ အစည်းဆိုတာ ပုဂ္ဂလိကတွေထက် ဘဝရဲ့ မြင့်မားတဲ့ ယူနစ် တစ်ခုပါ။ အဲဒီမှာ မတူကွဲပြားတဲ့အမျိုးအစားတွေရဲ့ ဆုံးဖြတ်စီရင်ချက်တွေ ပါမယ်။ ပြီးတော့ ပိုပြီးရှုပ်ထွေးပွေလီတာတွေလည်း ပါမယ်။ အဲဒီလို ပဋိပက္ခ တွေ ထွက်ပေါ်လာတာဟာ မစ္စတာပီရန်ဒယ်လို စာပေလက်ရာရဲ့ ဘာသာရပ် တွေဆီကပဲ မှီငြမ်းပြီး လိုအပ်သလို ထွက်ပေါ်လာတာဖြစ်ပါတယ်။ ယခု အချိန်မှာ ပြောရရင် ပြဿနာတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းစရာတွေ အများကြီးပါပဲ။ တခြားနေရာတွေမှာလည်း ရှိပါတယ်။ ဆေးပညာတွေလေးသည်နောက် လိုက်ကြည့်ပါ၊ သိပ္ပံပညာတွေနောက် လိုက်ကြည့်ပါ တွေ့ရမှာဖြစ် ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မစ္စတာပီရန်ဒယ်လိုဟာ ခု ဒဿနပညာရှင်၊ ခု ကဗျာဆရာ၊ ခု ပြဇာတ်ရေးဆရာဆိုပြီး နားလည်ကြပါတယ်။ လူတွေရဲ့ စိတ်ရည်စိတ်သွေး တွေရဲ့ မတူကွဲပြားတဲ့စာမျက်နှာတွေကို ဖော်ပြရေးသားခဲ့ပါတယ်။ အမှန်တော့ သူဟာ ရောဂါတွေဘယ်လိုပြောင်းလဲသလဲ လေ့လာဆည်းပူးတယ်။ ပုံမှန်စိတ်နေစိတ်ထားတွေကနေ လျှို့ဝှက်နက်နဲတဲ့ ဆက်ဆံရေးနယ်ပယ်တွေ လည်း လေ့လာဆည်းပူးတယ်။ နောက်ဆုံးပြောရရင် တကယ့်အဖြစ်တွေနဲ့ အိပ်မက်တွေကြားထဲက မပီဝိုးတဝါး နယ်ခြားမျဉ်းထဲကို အလေးအနက် ထားပြီး ထိုးဖောက်နေတဲ့လူပါ။ ဒါကြောင့် ဒိဋ္ဌဓမ္မကျတဲ့ အနုပညာရှင် မဟာဉာဏ်ပညာရှင်ကြီးတွေထဲက လူတစ်ယောက်လို့ သူ့ကို ကျွန်တော် ဂုဏ်ပြုပေးအပ်လိုက်တာဖြစ်ပါတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူဂီပီရန်ဒယ်လို\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူဂီပီရန်ဒယ်လိုသည် ၁၉၃၄ ခုနှစ်၌ နိုဘယ်စာပေဆုကြီး ချီးမြှင့်ခံရသူဖြစ်သည်။ ၁၈၆၇ ခုနှစ် ဇွန်လ ၂၈ ရက်၌ အီတလီ နိုင်ငံတွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး အသက် ၁၉ နှစ်အရွယ် ၁၉၃၆ ခုနှစ်ဒီဇင်ဘာလ ၁၀ ရက်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ သူသည် ဝတ္ထု။ ဝတ္ထုတိုနှင့် ကဗျာများရေးသည့်အပြင် ပြဇာတ်ဆရာလည်း ဖြစ်သည်။ ပြဇာတ်နှင့် ဇာတ်စင် တို့ကို တီထွင်ဆန်းသစ်မှုပြောင်မြောက်သည့်အတွက် သူ့ကို နိုဘယ်စာပေဆုများ ချီးမြှင့်ခဲ့ သည်။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540404363413,"sku":"","price":4000.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_6200139c-accb-4b2a-ae00-7f5b7d15a82d.jpg?v=1730225734"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-နိဗ္ဗာန်သို့မဟုတ်အတုမဲ့ချမ်းသာ","title":"နိဗ္ဗာန်သို့မဟုတ်အတုမဲ့ချမ်းသာ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစွဲယူဖို့မဟုတ်၊ ထွက်မြောက်ဖို့သာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အို... ရဟန်းတို့၊ သြဃလေးဖြာ သံသရာမှ ကူးမြောက်စိမ့် သောငှာ သြဃလေးဖြာ သံသရာ၌ မမျောအောင် ဖောင်ဥပမာဖြင့် ဟောကြားအံ့။ ကောင်းစွာ နှလုံးသွင်းကြကုန်လော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e             ဥပမာအားဖြင့် ယောက်ျားတစ်ယောက်သည် ဘေးဥပါဒ် တို့နှင့်ပြည့်သော ဤမှာဘက်ကမ်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်မရှိ၊ ဘေး မရှိသော ဟိုမှာဘက်ကမ်းသို့ ကူးမြောက်ရန် အလွန်ကျယ်ဝန်းသော ရေပြင်ကို မြင်လေရာ၏။ ဟိုမှာဘက်ကမ်းသည် ဘေးမှ ကင်း၏၊ ကြောက်ဖွယ်မရှိ၊ လှေလည်းမရှိ။ အကယ်၍ ငါသည် မြက်၊ ထင်း၊ သစ်ခက်၊ သစ်ရွက်အပေါင်းကို ဖောင်ဖွဲ့ ၍ ထိုဖောင် ဖြင့် လက်၊ ခြေတို့ဖြင့် အားထုတ်လှော်ခတ်၍သာ ချမ်းသာသဖြင့်ဟိုမှာဘက်ကမ်းသို့ ကူးရမူကား ကောင်းလေရာ၏ဟု ကြံ၍ ထို အကြံဖြင့် ဟိုမှာဘက်ကမ်းသို့ ချမ်းသာစွာ ကူးမြောက်ခဲ့လေရာ၏။ ကူးမြောက်ပြီးသော် ထိုယောက်ျားသည် ဤသို့ အကြံဖြစ်၏။ ဤဖောင်သည် ငါ့အား ကျေးဇူးများလှပေ၏။ ငါသည် ဤဖောင်ကို အမှီပြု၍ ချမ်းသာစွာ ကူးမြောက်ခဲ့ရလေပြီ။ ငါသည် ဖောင်ကို ဦးခေါင်းဖြင့် ရွက်၍လည်းကောင်း၊ ပခုံး၌ ထမ်းပိုး၍လည်းကောင်း အလိုရှိရာအရပ်သို့ သွားရမူကား ကောင်းလေရာ၏ဟု ကြံစည်ရာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ရဟန်းတို့၊ ဤသို့ ကြံစည်ခြင်းသည် ဤဖောင်၌ သင့် လျော်သော အမှန်အတိုင်း အမှုကိုပြုခြင်း ဖြစ်ပါသလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြတ်စွာဘုရား၊ ဤသို့ပြုခြင်းသည် ထိုဖောင်၌ သင့်လျော် သော အမှုကို ပြုခြင်းမဖြစ်ပါဟု လျှောက်ကြကုန်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရဟန်းတို့၊ ထိုယောက်ျားအား ဤဖောင်သည် ငါ့အား များသော ကျေးဇူးရှိပေ၏။ ငါသည် ဤဖောင်ကို အမှီပြု၍သာ လျှင် ဘေးကင်းစွာ၊ ချမ်းသာစွာသာလျှင် လက်၊ ခြေတို့ဖြင့် အား ထုတ်လျက် ဘေးကင်းသော တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ကူးမြောက်ခဲ့ရလေ ပြီ။ အကယ်၍ ဤဖောင်ကို ကုန်း၌တင်၍လည်းကောင်း၊ ရေ၌ မျှော၍လည်းကောင်း အကြင်အလိုရှိရာအရပ်သို့ သွားရမူကားကောင်းလေရာ၏ဟု ကြံ၏။ ရဟန်းတို့၊ ဤသို့ ပြုခြင်းသာလျှင် ထိုဖောင်၌ သင့်လျော်သော အမှုကို ပြုခြင်း ဖြစ်ရာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရဟန်းတို့၊ ဤအတူသာလျှင် သြဃလေးဖြာ သံသရာမှ ထွက်မြောက်စေခြင်းအကျိုးငှာ၊ မနစ်မွန်း မမျောပါကြစေခြင်း အကျိုးငှာ “သင်တို့သည် သမထ၊ ဝိပဿနာမှုတို့၌သော်လည်း ဆန္ဒာရာဂကို ပယ်စွန့်အပ်၏။ ရွာသူတို့၏ အကျင့်အဓမ္မ အယုတ်တရားတို့ကား အဘယ်မှာ ဆိုဖွယ်ရာ ရှိတော့အံ့နည်း ပယ်စွန့် အပ်သည်သာ ဖြစ်ကုန်၏”။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်၏ ဤဖောင် ဥပမာဖြင့် ဟော တော်မူရာတွင် ဟောတော်မူသော တရားတော်တို့သည်ပင် “စွဲယူ ဖို့ရာမဟုတ် ထွက်မြောက်ဖို့သာ” ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ အထက်က ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း “အတုမဲ့ချမ်းသာ” ကို အလိုရှိသူသည် စွဲယူခြင်း၊ တပ်မက်ခြင်း၊ ကာမဂုဏ်ချမ်းသာဟူသမျှကို ခံစားလိုခြင်း၊ တရား၌ပင်လည်း နှစ်သက်တွယ်တာ၍နေခြင်း၊ မစွန့်လွှတ်နိုင်ခြင်း ရှိနေသေးလျှင် “အတုမဲ့ချမ်းသာ” ကို တွေ့နိုင်ရန် လွယ်ကူမည် မဟုတ်ပါ။ သို့သော် အတုမဲ့ချမ်းသာ၏ အာရုံကို ရိပ်စားမိ၊ စမ်းဝါးမိနိုင်က အင်္ဂလန်၊ ဂျပန်၊ အမေရိကန်၊ ရုရှား စသော နိုင်ငံများ၏ အကြောင်းကို စာအုပ်ဖတ်ခြင်း၊ တစ်ဆင့် ပြောသိရခြင်းဖြင့် သွား လိုစိတ်သည် ပြင်းပြလာ၍ သွားဖြစ်အောင်၊ သွားနိုင်အောင် ကြိုး စားသူကဲ့သို့ “အတုမဲ့ ချမ်းသာ” ကြောင့် ကာမဂုဏ် ချမ်းသာများကို စွန့်ဝံ့သောစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာစေရန်ကား မုချ ဖြစ်ပေါ်လာ လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်တို့သည် “အတုမဲ့ချမ်းသာ” ကို ထုတ်ဝေဖြန့်ချိရာတွင် ကျမ်းဂန်တတ်၊ စာတတ်ပုဂ္ဂိုလ်များအဖို့ထက် မြန်မာစာတတ်သူတိုင်းအတွက် “အတုမဲ့ချမ်းသာ” ၏ အရသာကို ခံယူနိုင်ရန် ရည်ရွယ်၍ စီစဉ်ထုတ်ဝေပါသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540401086613,"sku":"","price":4000.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_f000a3a3-ef79-461b-8734-800dbecdac01.jpg?v=1730225753"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-ကကြီးခခွေးအလွယ်လေးမြန်မာစာသင်စာအုပ်အတွဲ၁","title":"ကကြီးခခွေးအလွယ်လေးမြန်မာစာသင်စာအုပ်အတွဲ(၁)","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45574485770389,"sku":"","price":6500.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_e476beb2-247f-4b55-b1d0-4b7f5604724f.jpg?v=1730225791"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-နိဗ္ဗာန်ပေါက်လမ်းကျင့်စဥ်ကျမ်း","title":"နိဗ္ဗာန်ပေါက်လမ်းကျင့်စဥ်ကျမ်း","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနမော တဿ ဘဂ၀တော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မမေ့လျော့သင့်။ ။ လောကတွင် လူ၏ အဖြစ်သည် ရခဲ၏။ သာ သနာတော် ပွင့်လင်းသည့်ခေတ်နှင့် ကြုံကြိုက်ခဲ၏။ ရဟန်းအဖြစ်သည် ရခဲ၏။ သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံသောသူ၏ အဖြစ်သည် ရခဲ၏။ ထိုထက် သူတော်ကောင်းတရား ကြားနာရခြင်းသည် သာလွန်၍ပင် ရခဲ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ရှေးအကြောင်းကောင်းသည့်အတွက် ထို ရခဲခြင်း ဒုလ္လဘ ၅ မျိုးစလုံးနှင့် ကြုံတွေ့နေရာ ဤဘဝတွင်လည်း လွန်ခဲ့ကုန်သော ဘဝအထွေထွေတို့နည်းတူ သံသရာဝဲသြဃတွင် နစ်မြုပ်မျောပါး ကျင်လည် ပြေးသွား၍သာ ဘဝကို အဆုံးခံကြတော့ မည်လော။\u003c\/p\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသဗ္ဗေသတ္တာ၊ ဝေနေယျာ၊ သံသာရှည်လှပြီ။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသုံးပါးညီညီ၊ လောင်မီးကြီး၊ ဖိစီးလှလေပြီ။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလောင်မှန်းမသိ၊ မောဟဖိ၊ မိမိမိုက်လှပြီ။\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုသော ထွဋ်ခေါင်ဆရာတော်ဘုရား၏ လင်္ကာအတိုင်း သတိတရား ရသင့်ကြချေပြီ။ ယခုအခါ လူများစွာပင် ဘဝ ဘဝများ က နည်းအတိုင်းပင် မိမိဝမ်းရေးအတွက် ပြေးရလွှားရနှင့် အလွန် ဒုက္ခဆိုက်ရောက်နေရာ “ကြီးငယ်မဟူ၊ ကိုယ့်ရွယ်တူ၊ ခုမူသေလှပြီ” ဆိုဘိသကဲ့သို့ သေသူတို့သည်လည်း သေကြလှပြီ။ သို့နှင့်ပင် သံဝေဂမရဘဲ ရှိကြတော့မည်လော။ (အနိစ္စ) အမြဲမရှိ။ (ဒုက္ခ) ဆင်းရဲခြင်း၊ (အနတ္တ) မိမိကိုယ်ကို မိမိ အစိုးမရပါတကားဟု ဗုဒ္ဓ ဘာသာများစွာတို့၏ နှုတ်တွင် တတွတ်တွတ် ရွတ်ဆိုသော်လည်း တရားလက်လွတ် ငှက်တောင်ကျွတ် ဆိုသလို ဖြစ်နေသူတို့သည် နောင်တတရား ရထိုက်ကြချေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတိုက်တွန်းချက်။ ။ \u003c\/strong\u003eအထူးသဖြင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့သည် ယခုနှစ် ယခုအချိန်ကစ၍ ပုညကြိယာ ၁၀ ပါးတို့ကို လိုက်နာကျင့်ဆောင် ထိုက်ကြချေပြီ။ ယခုကစ၍ ဗုဒ္ဓဘာသာတို့သည် ၁၀ ပါးသော ဒုစရိုက်တို့ကို ရှောင်ကြဉ်သင့်ကြပြီ။ မိုးညှင်းဆရာတော်ဘုရားကြီး သွန်သင်ဆုံးမတော်မူသည့်အတိုင်း အိုဘေးကြီး၊ နာဘေးကြီး၊ သေ ဘေးကြီးတို့ အစဉ်ထိုးနှက်နေသော ဤခန္ဓာကိုယ်ကို ဝိပဿနာဉာဏ် ဖြင့် မှောက်လှန်၍ ကြည့်ရှုလိုက်ပြီ။ ၃၁ ဘုံ ကျင်လည်ကုန်သော သူတို့အား မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မစိုရ် စိတ်များ ထားရှိသင့်ကြပြီ။ အလုံးစုံသော ဒါနတွင် ဓမ္မဒါန မြတ်၏။ အလုံးစုံသော အရသာတွင် ဓမ္မအရသာက အောင်၏။ အလုံးစုံသော မွေ့လျော်ခြင်းတွင် ဓမ္မ မွေ့လျော်ခြင်းက အောင်၏။ သံသရာဝဲသြဃကို တဏှာကို ဖြတ်ခြင်းဖြင့် အောင်၏။ ထိုကြောင့် ယနေ့ယခုကစ၍ဗုဒ္ဓဘာသာ အားလုံးပင် ဘဝ ဘဝက မေ့လျော့ကာ သံသရာတွင် ကျင်လည်ပျော်ပါးလာခဲ့ရသောအဖြစ်ကို အောက်မေ့ကာ၊ ထိုမေ့ လျော့ပေါ့ဆမှုကို ပယ်ဖျက်ကာ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာတို့ကို နာနာ ကြီး ကြိုးစားလိုက်ကြပြီ ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းမြတ်သော စေတနာ ဖြင့် တိုက်တွန်းစကား ရေးသားလိုက်ရပေသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eထွဋ်ခေါင်ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ကမ္မဋ္ဌာန်းသံပေါက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသဗ္ဗေသတ္တာ၊ ဝေနေယျာ၊ သံသာ ရှည်လှပြီ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတည်ကျကျ၊ ဘယ်ဘဝ၊ ရကြမရှိပြီ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရအံ့နိုးနိုး၊ လောဘမျိုး၊ အကျိုးယုတ်လှပြီ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသုံးပါးညီညီ၊ လောင်မီးကြီး၊ ဖိစီးလှလေပြီ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eလောင်မှန်းမသိ၊ မောဟဖိ၊ မိမိ မိုက်လှပြီ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပိုးဖလံမျိုး၊ မီးကိုတိုး၊ ကိုယ်ကျိုးနည်းလှပြီ။ ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကာမဂုဏ်မွဲ၊ သည်မိုက်နဲ၊ မခွဲနိုင်ကြပြီ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမခွဲနိုင်ကြ၊ လူ့ဗာလ၊ မိုက်စ သိမ်းသင့်ပြီ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂင်္ဂါသဲတူ၊ ပွင့်တော်မူ၊ ဆူဆူများလှပြီ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eများအသင်္ချေ၊ ရှင်စောတွေ၊ ရှောင်သွေခဲ့လှပြီ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ဆူမသင့်၊ တစ်ဆူသင့်၊ ဖူးခွင့်တွေ့လိုက်ပြီ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမတော်မတရား၊ ကျင့်ဖောက်ပြား၊ မိုက်အားကြီးလှပြီ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလိုမလိုက်၊ သည်အမိုက်၊ ပယ်ထိုက်သင့်လှပြီ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမပယ်မချိုး၊ ဆင်ကန်းတိုး၊ ဟုတ်နိုးထင်လှပြီ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟုတ်နိုးသမှု၊ ထင်တိုင်းပြု၊ ယခုတိုင်ခဲ့ပြီ။\u003c\/div\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540397416597,"sku":"","price":810.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_08ff389d-eb27-42a5-be79-4c10ec679e88.jpg?v=1730225816"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-ဇော်ဂျီရာပြည့်","title":"ဇော်ဂျီရာပြည့်","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆရာသုခ ဟောပြောချက် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့ ဗုဒ္ဓဘာသာ မြန်မာလူမျိုးပီပီ ဘယ်နေရာ ဘယ်ဌာန ဘယ်ကိစ္စပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရတနာသုံးပါးကို ဦးထိပ်ထားခြင်းဟာ ကျွန်တော်တို့အတွက် ကိုယ်ရာ အစစ်အမှန်ပါ။ မိရိုးဖလာ မျိုးရိုးဗီဇက သူများတွေနဲ့ မတူကြတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုအစစ် သရဏဂုံရိပ် ခိုလှုံရတဲ့အတွက် ကျေနပ်အပ်တဲ့ အေးချမ်းရာ ကျွန်တော်တို့ ဗုဒ္ဓဘာသာမှာပဲ ရှိတယ်။ အခု ကျွန်တော် မြန်မာလိုပြောရရင် မြတ်စွာဘုရား ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် ကျွန်တော်တို့အတွက်၊ ကျွန်တော်တို့မတိုင်မီ သတ္တဝါ တွေအတွက် အခုခေတ် နောက်ခေတ်အထိ အဆုံး သာသနာတော် တည်ရှိနေ သမျှ ကာလပတ်လုံးမှာ ကျွန်တော်တို့အတွက်သာ ပွင့်တော်မူတာဖြစ်ပါတယ်တဲ့။ ကျွန်တော်တို့ အကျိုးကျေးဇူးငှာအတွက်သာ ပွင့်တော်မူတာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကို ချဲ့ရင် ဗုဒ္ဓဝင်တစ်အုပ် ဖြစ်မှာပေါ့ဗျာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြတ်စွာဘုရား ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးဖြစ်မယ့် သုမေဓာရှင်ရသေ့အလောင်း ဟာ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားရှေ့မှောက်ရောက်တော့ ပရဗိုဇ်ရဟန်းပဲ။ ဒီပင်္ကရာ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ ခြေတော်ရင်းမှာ ဝပ်ဆင်းပြီးတော့ သာဝကအဖြစ်ကို ခံယူလိုက်ပြီး မြန်မာလိုပြောကြပါစို့၊ ဒီပင်္ကရာဘုရားရဲ့ နောက်ပါရဟန်းအဖြစ်နဲ့ လိုက်သွား ပြီး ကျင့်ကြံလိုက်ရင် (၇) ရက်အတွင်းမှာ ကိစ္စအကုန်ပြတ်တဲ့ နိဗ္ဗာန်မြတ်ကို ရောက်သွားနိုင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီလို ရောက်သွားနိုင်တာကို မြတ်စွာဘုရားအလောင်းတော်က သူ့တစ် ကိုယ်ကောင်းမဆန်ဘဲ ပရဟိတလုပ်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ဆိုတော့ကာ “ငါတစ်ယောက်တည်း နိဗ္ဗာန်ဆိုတာကို ရောက်မယ့် သစ္စာ ၄ ပါးသိရင် ဘယ်တော်မလဲ။ ငါတစ်ယောက်တည်းသိလို့ ဘယ်ကောင်းမလဲ။ သတ္တဝါအများသိအောင် ငါလုပ်မယ်၊ ပြန်မယ်၊ ငါပြန်ပြီး ငါလုပ်မှ၊ ငါလုပ်ပြီး ငါသိမှ သတ္တဝါအများ သိစေရမယ်”တဲ့။ ကြည့်စမ်း တစ်ကိုယ်ကောင်း မဆန်ဘူး။ “ဗုဒ္ဓါဗောဓိယံ သစ္စာ ၄ ပါးကို ငါ ကိုယ်တိုင် သိအောင်ကြိုးစားမယ်” တဲ့။ ကြည့်စမ်း ကျွန်တော်တို့အတွက်ကို သူ လုပ်ချင်တာနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့အတွက်ကိုပါ သူ ကယ်တင်ချင်တာနဲ့ သူ ပိုပြီး ကြိုးစားမယ်တဲ့။ သူကိုယ်တိုင်ကြိုးစားပြီး သူကိုယ်တိုင်သိတဲ့ အသိကို ကျွန် တော်တို့ကို ဟောမယ်တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ ဗုဒ္ဓါဗောဓိယံ ဗုဒ္ဓေါ ဗောဓိယံ သံသရာဝဋ်က လွတ်သွားအောင် ငါကြိုးစားမယ်။ ငါ ကြိုးစားပြီးမှ သတ္တဝါတွေ ငါ့လိုလွတ်အောင် ငါဆောင်ရွက် ပေးမယ်။ ငါ အဲဒီအထိအောင်လုပ်မယ်။ လွတ်မြောက်ပြီးစီးပြီဆိုတဲ့ လောကုတ္တရာ အရသာကို ငါတစ်ယောက်တည်း မခံစားသေးဘူး၊ သတ္တဝါတွေအတွက်လည်း ငါပြန်ခေါ်မယ်”၊ အဲဒါဟာ ပေါ့ပေါ့ဆဆ လွယ်လွယ်ကူကူလေး မဟုတ်ပါဘူး နော်။ လေးသင်္ချေနဲ့ ကမ္ဘာတစ်သိန်း ပါရမီ ၁၀ ပါးဆိုတာကို ဖြည့်ဆည်းရတာ ဟာ သိပ်ပြီးတော့ ကြားရဖန်များနေတော့ ပေါ့ပေါ့လေးထင်ကြတယ်။ ခက်ခဲတဲ့ ပါရမီပါ။ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ နားမျက်စိ နှာ စွန့်ရတဲ့ ပါရမီ၊ အသက်ကိုပင် စွန့်ရတဲ့ပါရမီ၊ ပါရမီအပြား ၃၀၊ အဲဒီဟာတွေနဲ့ လေးသင်္ချေနဲ့ ကမ္ဘာတစ်သိန်း ကာလပတ်လုံး အဆင်းရဲခံပြီး သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်အထိ ရပါစေဆိုပြီး ဖြည့် ခဲ့တဲ့ ဇွဲနဘဲဟာ ကျွန်တော်တို့အတွက် ဖြည့်ကျင့်ခဲ့တာပါ။ ဒီစိတ်ထားမျိုးနဲ့ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ဟာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ ဂုဏ်ကို ပြောရ မယ်ဆိုရင် “တောင်ကြီးတစ်တောင်လုံးမှာ သန်လျက် ဓားတွေ အများပြည့်ယှဉ် ပြီး ထောင်ထားပါ၊ အဲဒီတောင်ပေါ်ကို မင်းတက်နိုင်မှ အဲဒီတောင်ထိပ်ရောက်မှ ဘုရားဖြစ်မယ်ဆိုရင် အဲဒီသန်လျက် ဓားတွေ ထောင်ထားတဲ့ တောင်ပေါ်ကို ငါတက်မယ်တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တစ်ခါ တစ်ဖက်ကမ်းမမြင်နိုင်တဲ့ ပင်လယ်အဏ္ဏဝါ ကြီးမှာ လှိုင်းတွေဟာ မီးတဟုန်းဟုန်း ထတောက်နေပါတယ်။ တစ်ဖက်ကမ်းကို မမြင် ရသေးဘူး။ လှိုင်းတွေကလည်း မီးဟုန်းဟုန်းထတောက်နေပါတယ်။ အဲဒီ ပင်လယ် ထဲကို ဖြတ်ပြီး တစ်ဖက်ကမ်းကို ရောက်အောင်ကူးနိုင်မှ မင်း ဘုရား ဖြစ်မယ်လို့ ဆိုရင် “အဲဒီမီးပင်လယ်ကို ငါဖြတ်မယ်”တဲ့။ ဒါကြောင့် ဓားတောင်ကို ကျော်၍ မီးပင်လယ်ကို ဖြတ်မယ်။ ဒီစကားပေါ်လာပါတယ်။ ဒါ ဘယ်သူ့အတွက်လဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှတ်တရဟောပြောချက်များ သဗ္ဗပါဏိနံ လုံးစုံများစွာ သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ ဟိတာယ စီးပွားအလို့ငှာ (ဝါ) ကိုးကွယ်အလို့ငှာ။ ကျွန်တော်တို့အတွက် သတ္တဝါတွေအတွက် အဲဒီလောက် ကို ဆောင်ရွက်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဘုရား ဘုရားနဲ့ ကျွန်တော်တို့ တမ်းတနေရလောက်အောင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီစကားမှန်ရင် မြတ်စွာဘုရားသည် ကျွန်တော်တို့အတွက် ပရဟိတစစ်စစ်ကြီး၊ သတ္တဝါတွေအတွက် နိဗ္ဗာန်ကိုလိုချင် လို့ ဘုရားဖြစ်ရန် ကျင့်ပါတယ်။ ကျင့်ခဲ့ပါတယ်။ ကျင့်တော်မူသွားပါတယ်ဆို တဲ့ စကားမှန်ရင် များစွာထောင်သောင်း သူတော်ကောင်းတို့၌ (ဝါ) စိတ်နှလုံး ပျော့ပျောင်း သူတောင်ကောင်းတို့၌ ဝိရုံဠာ ရောဂါအန္တရာယ် ကင်းစင်ကြသည်ဖြစ် ၍ ဟောန္တ၊ စင်စစ်မသွေ ဖြစ်ကြပါစေကုန်သတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် သစ္စာဆိုတာပါဗျာ၊ သစ္စာဆိုပြီးတော့ ဖျာပုံကို ဘယ်လို ရောက် သွားတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းလေး ပြောပါမယ်။ ဆရာဇော်ဂျီဟာ ကျွန်တော့်ထက် အသက်သိပ်မကြီးပါဘူး။ ဆရာဇော်ဂျီနဲ့ ကျွန်တော်တို့က တစ်ရေတည်း၊ တစ် မြေတည်း ဆက်စပ်နေပါတယ်။ ကျွန်တော်က ကျိုက်လတ်သားပါ။ ပုဂ္ဂိုလ်အနေ နဲ့ သံယောဇဉ်၊ ပညာအနေနဲ့ သံယောဇဉ်ရှိတဲ့သူတွေထက် ရေဆက်၊ မြေဆက်မို့ ပို၍ နီးစပ်တယ်လို့ ပြောရပါမယ်။ ကျွန်တော့်ဆရာအရင်း မဟုတ်လေတော့ ကျွန်တော် ဝမ်းနည်းစွာနဲ့ ကျွန်တော့်ကံ မကောင်းတာလေး ကျွန်တော် ဖော်ပြ ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် သူ့လက်အောက်တပည့်ရင်း ဖြစ်လောက်အောင်ထိ က်မကောင်းခဲ့ပါဘူး။ သို့သော် ကျွန်တော်ဟာ ကဗျာကို ချစ်ပါတယ်။ ဂီတကို ချစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျိုက်လတ် ဖျာပုံ ဘိုကလေး ဒေးဒရဲဆိုတာ ဂီတသမားတွေ ကဗျာသမား တွေရဲ့ ဂီတနက်သန်ပါ။ ကဗျာကို ကျွန်တော် ချစ်ရကောင်းမှန်း သိပါတယ်။ ကျွန်တော် မစွမ်းသာလို့ မရေးတတ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ သို့သော် ကဗျာသော်လည် ကောင်း၊ ဂီတသော်လည်းကောင်းကိုတော့ ကျွန်တော် အများကြီးချစ်ခဲ့ပါတယ်။ ကဲ ကောင်းပြီ။ ဆရာဇော်ဂျီနဲ့ ကျွန်တော် ရင်းရင်းနှီးနှီး တစ်နှစ်လောက်ရှိပြီး တဲ့အခါကျတော့ အရင်ခေတ်က မကြာသေးခင်ခေတ်ကပေါ့လေ နိုင်ငံတော်အစိုးရ ပြဇာတ်အခမ်းအနားပွဲမှာ သူနဲ့ကျွန်တော် အတူတွဲပြီးတော့ စေတနာ့ဝန်ထမ်း ပြဇာတ်မှာ ဒါရိုက်တာဖြစ်ခဲ့ကြရပါတယ်။ အဲဒီမှာ ဆရာနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ်နေခဲ့ရလေတော့ ဆရာ့ရဲ့ အတွင်းသဘော နူးညံ့ခြင်း၊ သိမ်မွေ့ခြင်း၊ သည်းခံစွမ်း ရှိခြင်း၊ အောက်ကျိုခံ၍ အနိုင်ယူခြင်း၊ အဲဒီဥပဒေသတွေ ကျွန်တော် သူ့ဆီက အများကြီးရခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ကျိုက်လတ်သားများဟာ တော်တော် မိုက်တိမိုက်ကန်းနိုင်ပါတယ်။ မာန်လေးတွေလည်း ရှိပါတယ်။ ရာဇဝင်နဲ့ပါ။ ကျိုက်လတ်သားက။ သို့သော်လည်း ဆရာရဲ့ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းမှုဟာ ကျွန်တော့် ကို သတိသံဝေဂတရား ရစေပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဆရာဇော်ဂျီနဲ့ အင်မတန်နီးခဲ့ပါတယ်။ အခု ကျွန်တော် ပြောချင်တယ် “ဆရာ ပျံတော်မူသွားပြီ”လို့ ကျွန်တော် ဒီလို သုံး နှုန်းတာ မလွန်ဘူးလို့ပြောရဲတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ... ဆရာက လူ့ဘုန်းကြီးပါ။ လူ့ဘုန်းကြီး။ ကျွန်တော်တို့မှာ မာန် ရှိသေးတယ်၊ အခုထက်ထိ မာန်ရှိသေးတယ်၊ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ဝန်ခံပါတယ်။ အဲဒီမာန် ဘာလဲ။ အနုပညာမာန်။ ဒီပြင်မာန် မဟုတ်ပါဘူး။ ပိုက်ဆံလည်း မရှိပါဘူး။ အာဏာလည်း မရှိပါဘူး။ သြဇာလည်း မရှိပါဘူး။ သို့သော် အနုပညာနဲ့ပတ်သက်လို့တော့ အခုထက်ထိ မာန် ရှိပါသေးတယ်။ အဲဒီမာန်တော့ ဦးကို ချိုးချိုးပေးတာတောင် ချိုးတဲ့ထဲကထောင်ထောင် ထနေတယ်။ အဲဒါကို ဆရာဇော်ဂျီက နမူနာ ပြသွားတာက အဲဒီ မာန်ကို နှိမ်ချပြီးတော့ သူက အနိုင်ယူယူသွားတယ်။ ကိစ္စတစ်ခုမှာ သူက ရေအေးနဲ့ လောင်းချင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့က ကိစ္စတစ်ခုမှာ ရေနွေးနဲ့ လောင်း ချင်တယ်။ ဒါလေးတွေ ကွာတယ်။ ရာမနဲ့ လက္ခဏာလို့ပြောလို့ရတဲ့ ကျွန်တော့် ဆရာတစ်ဦးနဲ့ တခြားစီပါ။ ကျွန်တော်က တစ်ရက်၊ ဆရာရယ် ကျွန်တော့်မှာ အခုထက်ထိ မာန်ကတော့ ရှိသေးတယ်။ သိရဲ့သားနဲ့ ထိန်းလို့မရပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အနုပညာဆိုတာက ရှိမှန်းသိရက်သားနဲ့ သတိက လစ်လစ်သွားတယ်။ ဒီတော့ ဘာပြောလဲ “ကိုသုခတဲ့ လောကမှာ မာန်မရှိရင် ခင်ဗျားလဲ သွားမှာပေါ့တဲ့၊ မာန်ဆိုတာ ရှိရမတဲ့” ဟော သူကျတော့ တစ်မျိုး၊ ကဲ ဒီတော့ “ဆရာဇော်ဂျီ” နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်တွေ့ရကြုံရတဲ့ ကျွန်တော့် ရသယူတာက တစ်မျိုး။ ကျွန်တော့်ရသယူတာက ကဗျာထက် စောစောကပြောတဲ့ ပညာရှိ သူတော်ကောင်းဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ရယူတာပဲ။ မတူနိုင်တာတွေက ကျွန်တော် သိခဲ့ပါတယ်။ သူ့ကိုလည်း မတူနိုင်သေးပါဘူး။ သို့သော်လည်း တူအောင်တော့ တတသွားပါမယ်။ အခု ကျွန်တော် ၈၃ နှစ် ရှိပါပြီ။ ဆရာက ၈၆ ဖြစ်ပါ လိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ မာန်လုပ်ချင်လို့ “မာန်မလုပ်ချင်ဘု၊ မာန်လုပ်ရင်လွယ်သည်သာပ၊ ငယ်မည်မှာ နငယ်သတ်ရုံပဲ၊ နေရပ် မန်ရွှေလည်နှင့် မာန် နှစ်လီ မာန်စုံကွန့်နိုင်ငံ့”ဆိုတဲ့ မန်လည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး လေးချိုးတွေ။ ကျွန်တော်တို့ သိပ်ကြိုက်ခဲ့တာပေါ့။ ဘာလို့ကြိုက်လဲ။ မာန်သမားချင်းတူတာ ကိုး။ သူကျတော့မဟုတ်ဘူး။ သူက ရေစီးရေနဲ့ လိုက်ပြီးတော့ မျောပါသွားမယ့် ဗေဒါလေး၊ ကျွန်တော်တို့က မဟုတ်ဘူး၊ ရေဆန်တက်ချင်တယ်။ ရေဆန်တက်ရင် ဒုက္ခရောက်မှာပေါ့တဲ့။ ဒါ ဆရာ့ဆီက သဘောတရားလေးတွေ။ ဆရာက ဒဿနဆရာကြီး၊ အဲဒီ ဘွဲ့ထူးမျိုးကို ဆရာက လက်မခံဘူးတဲ့။ ကျွန်တော်တို့က အတင်းပေးမှာပဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ကြည့်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုကရေးတီး၊ ပလေတို၊ ဒီဝါဒနဲ့ ဒီကျမ်းစာကြီးကို ကိုင်ထားနိုင်တဲ့၊ ကိုင်ပြီးတော့သာ ပြန်နိုင်တဲ့ ဘာသာပြန်နိုင်တဲ့အပြင်မှာ ဘာသာပြန်တာ ရိုးရိုး မဟုတ်ဘဲ အဲဒီခေတ်က ဗုဒ္ဓကိုလည်း မမှီငြမ်းဘဲနဲ့၊ ဗုဒ္ဓရဲ့ အခြေခံလည်း မမှီ ငြမ်းဘဲနဲ့၊ ခရစ်တော်လည်း မပေါ်သေးဘဲနဲ့ ၊ သုံးသွားတဲ့ မြန်မာလိုစကားလုံး တွေဟာ အင်္ဂလိပ်စာ သိပ်တတ်တဲ့လူတွေက သိပ်ချီးမွမ်းတယ်။ မတတ်တတတ်နဲ့ ကျွန်တော်တို့လိုလူတွေကတောင်မှပဲ Heaven ဆိုတဲ့ စကားလုံးမျိုးကို အဂ္ဂ `လောကလို့ ပြန်သွားတဲ့စကားလုံးကျတော့ ပြောတော့ လွယ်လွယ်လေးနော်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီ အဂ္ဂလောကဆိုတဲ့ အဂ္ဂစကားလုံးမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ဉာဏ်ထဲဝင်သွား `ပါလိမ့်မလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် စဉ်းစားလို့မရဘူး။ နိဗ္ဗာန်လည်း မဟုတ်ဘူး၊ ခေတ်စကားနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံလည်း မဟုတ်ဘူး။ အဂ္ဂဆိုတဲ့ ပါဠိကို မှန်အောင် စဉ်းစားတော့ အဂ္ဂမြတ်သော၊ လောက-လောက။ လောက မြတ်တာ၊ ထာဝရ ဘုရားသခင်ပြောတဲ့ ကောင်းကင်မဟုတ်ဘူး။ ဗုဒ္ဓဂေါတမ ပြောသွားတဲ့ နိဗ္ဗာန် လည်း မဟုတ်ဘူး။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540395253909,"sku":"","price":900.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_0efbb2ca-4ba9-46f2-91bc-82f3a70da728.jpg?v=1730206732"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-စိတ်ကူးချိုချိုပင်ကိုရေးပုံပြင်များ၁","title":"စိတ်ကူးချိုချိုပင်ကိုရေးပုံပြင်များ(၁)","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသမင်နှလုံးသားနဲ့ ကလေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခါတုန်းက မြစိမ်းတောင်ခြေ တောနက်ကြီးထဲမှာ နာမည် ကျော် ဓားပြဗိုလ်ကြီး “ဗိုလ်မိုးသီး”နဲ့သူ့တပည့် လူဆိုးသူခိုး အယောက် ၂ဝ တို့ ခိုအောင်းနေခဲ့ကြသတဲ့။ မြစိမ်းတောင်ခြေ တောနက်ကြီးဟာ သစ်ပင်ချုံနွယ်တွေ အလွန်ရှုပ်ထွေး ထူထပ်တာမို့ သွားရေးလာရေး ခက်တယ်။ တောင်မြင့်ကြီးတွေ၊ အလွန်နက်ရှိုင်းတဲ့ ချောက်ကြီးတွေ ရှိကြတာမို့ တောတောင်ထဲမှာ ကျက်စားကြတဲ့ မုဆိုးတွေတောင် မသွားကြ၊ မလာကြဘူး။ ပြီးတော့ ဆူးပင်တွေပေါတဲ့ လျှိုမြောင်တွေ ထဲမှာလည်း အဆိပ်ပြင်းတဲ့ မြွေဆိုးတွေ ထောင်သောင်းချီပြီး ရှိနေ ကြလို့ လူမပြောနဲ့ ကျားတွေ၊ ဆင်တွေတောင် '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြစိမ်းတောင်ခြေ တောနက်ကြီးကို ရှောင်ကွင်းသွားကြတယ်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒါပေမယ့် သတ္တိကောင်းတဲ့ ဗိုလ်မိုးသီးတို့ အဖွဲ့ ကတော့ အဲဒီ တောထဲမှာတဲအိမ်ကလေးတွေဆောက်ပြီး စိတ်ချလက်ချ နေကြသတဲ့။ ဒီလောက်နက်တဲ့ တောကြီးထဲကို ဘုရင်မင်းမြတ်ရဲ့ စစ်သည်ရဲမက်တွေ လိုက်မလာဝံ့ကြဘူး မဟုတ်လား။ ရဲမက်တွေက ဓားပြတွေကို မကြောက်ပေမယ့် မြွေဆိုးတွေ၊ ကျားဆိုးတွေကိုတော့ ကြောက်ကြ တယ်လေ။ ဒါကြောင့်မို့ ပြည်သူလူထုကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ ဓားပြ ဗိုလ်ကြီး ဗိုလ်မိုးသီးတို့အဖွဲ့ ကို ရဲမက်တွေက ဖမ်းဆီးနှိမ်နင်းချင်ကြ ပေမယ့် တောထဲကို မဝင်ရဲကြတာနဲ့ သူတို့ဟာ ဗိုလ်မိုးသီးတို့အဖွဲ့ကို အဝေးကပဲ ချောင်းမြောင်းနေခဲ့ကြရသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗိုလ်မိုးသီးတို့အဖွဲ့ဟာ ရှင်ဘုရင်ရှိတဲ့ နေပြည်တော်မြို့နဲ့ဝေးတဲ့ ကျေးလက်တောရွာတွေကိုပဲ မကြာခဏ ဝင်ရောက်ပြီး လုယက် တိုက်ခိုက်နေကြတယ်...တဲ့။ သူတို့က လက်နက်မရှိတဲ့ လူထုကို လက်နက်၊ လေးမြားအားကိုးနဲ့ အနိုင်ကျင့်ကြတာပေါ့လေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့တော့ ဗိုလ်မိုးသီးတို့ လူဆိုးတွေဟာ ရွာကြီးတစ်ရွာကို ညဘက်မှာ မြင်းတွေစီးပြီး ဓားပြဝင်တိုက်သတဲ့။ ရွာသူ၊ ရွာသားတွေ ဟာ ဗိုလ်မိုးသီးတို့ရဲ့ မြင်းစီးဓားပြတွေ ရွာထိပ်ရောက်လာကြပြီး...“ဗိုလ်မိုးသီးတဲဟေ့.. ရှိတာအကုန်ထုတ်၊ ဇက်ပြုတ်သွားမယ်” ဆိုတဲ့ အော်ဟစ်ကြိမ်းမောင်းသံကြီး ကြားတာနဲ့ လွတ်ရာကျွတ်ရာကို ကြောက်အားလန့်အား ထွက်ပြေးကြရောတဲ့။ ဗိုလ်မိုးသီးဆိုရင် နာမည် ကြားရုံနဲ့ ရွာသူ၊ ရွာသားတွေက ဒူးတုန်အောင် ကြောက်ရှာကြတာ ကိုး။ မကြောက်လို့လည်း မဖြစ်ဘူး၊ ဗိုလ်မိုးသီးရဲ့ လက်သုံးတော် ဓားရှည်ကြီးက သိပ်ထက်တာကိုး။ ဘယ်လောက်ထက်သလဲဆိုရင် အုန်းပင်၊ ထန်းပင်ဆိုရင်တောင် သူ့ဓားကြီးနဲ့ တစ်ချက်တည်း ခုတ် လိုက်ရုံနဲ့ လူတစ်ဖက်စာလောက်ကြီးတဲ့ အုန်းပင်၊ ထန်းပင်တွေဟာ ထက်ပိုင်းပြတ်ပြီး လဲကျသွားတာတဲ့။ ဗိုလ်မိုးသီးမှာ အဲဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းအောင် ထက်တဲ့ဓားကြီး ရှိနေတော့ ရွာသူ၊ ရွာသား၊ ကလေး၊ လူကြီးမကျန် “ဗိုလ်မိုးသီး.. ဟေ့”လို့ ဆိုလိုက် တာနဲ့ ဖိန့်ဖိန့်တုန်အောင် ကြောက်ကုန်ကြတော့တာပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒီညက ဗိုလ်မိုးသီးတို့ ဓားပြအဖွဲ့ ဟာ ရွာထဲက အိမ်တွေပေါ် တက်ပြီး အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေကို ရှာဖွေသိမ်းပိုက်ကြသတဲ့။ ရွာထဲက လူတွေ တစ်ယောက်မကျန် ထွက်ပြေးကုန်ကြတော့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေကို သူတို့ စိတ်တိုင်းကျ အေးအေးဆေးဆေး ရွေးယူရုံပဲလေ။ ဒါပေမယ့် အဲဒီရွာက ရွာသာကြီးပြီး လူဦးရေသာများတာ၊ အိမ်တွေမှာ အဖိုးတန်ပစ္စည်း သိပ်မတွေ့ရဘူးတဲ့။ ဘယ်တွေ့မလဲ၊ ရွာသားတွေက ဓားပြတိုက်မှာစိုးလို့ သူတို့ရဲ့ အဖိုးတန် ရွှေငွေရတနာတွေကို လုံခြုံတဲ့ တစ်နေရာမှာ သွားဝှက်ထားကြတာကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရွာသားတွေရဲ့ လိမ္မာပါးနပ်မှုကို ဝါရင့်ဓားပြဗိုလ်ကြီး ဗိုလ်မိုးသီး က နားလည်တာပေါ့။ သူတို့လိုချင်တဲ့ အဖိုးတန် ရွှေငွေရတနာတွေ မရလို့ ဗိုလ်မိုးသီးဟာ ဒေါသူပုန်ထ၊ စိတ်တိုသွားသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အင်မတန် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များတဲ့ ရွာသားတွေ၊ မိုးသီး အကြောင်း ကောင်းကောင်းကြီး သိစေရမဟေ့...”လို့ ကြုံးဝါးပြီး ဗိုလ်မိုးသီးက သူ့အပေါ် ဉာဏ်များ လှည့်စားတဲ့ရွာကို မီးနဲ့ရှို့ပစ်ဖို့ သူ့တပည့်ကျော်ကို အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟိတ်... တစ်ရွာလုံး ပြာပုံဖြစ်အောင် မီးတိုက်ပစ်၊ အိမ်တိုင် ငုတ်တိုကလေး တစ်ခုတောင် မီးမလောင်ဘဲ မကျန်ခဲ့စေနဲ့။ ငါပြော တာ ကြားလားဟေ့...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗိုလ်မိုးသီးရဲ့ တပည့်တွေ ရွာကို မီးရှို့ခါနီးမှာ သူ့တပည့် တစ်ယောက်ဟာ ခြောက်လသားအရွယ် ယောက်ျားကလေးတစ် ယောက်ကို ပွေ့ချီပြီး ဗိုလ်မိုးသီးဆီ ပြေးလာသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အိမ်တစ်လုံးထဲကနေ ဒီကလေးကို တွေ့ခဲ့ပါတယ်။ သူ့မိဘ တွေ အကြောက်လွန်ပြီး ထွက်ပြေးတော့ ကလေးကို မေ့ကျန်ခဲ့ပုံ ရပါတယ်”လို့ တပည့်က ပြောပြတော့ ဗိုလ်မိုးသီးဟာ ရုတ်တရက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပျော်ရွှင်သွားတယ်။ သူဟာ တောပုန်းဓားပြဘဝ ရောက်ကတည်းက သူ့ဇနီးနဲ့ သားသမီးတွေက သူ့ကို စွန့်ခွာသွားကြတယ်လေ။ သူက သားကလေးတစ်ယောက် လိုချင်နေခဲ့တာ ကြာပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟား...ဟား၊ ဟန်ကျပြီဟေ့။ ဒီကလေးဟာ ငါ့သားဖြစ်ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငါ မွေးစားမယ်ဟေ့။ ရွာကို မီးရှို့ခါနီးမှာ အသက်ဘေးက ကပ်လွတ် ခဲ့လို့ ဒီကလေးကို “ကံကောင်း”လို့ အမည်မှည့်လိုက်မယ်။ သူဟာ ငါ့သား ကံကောင်း ဖြစ်သွားပြီဟေ့”လို့ ဗိုလ်မိုးသီးက ဝမ်းသာအားရ အော်သတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီလိုနဲ့ ကံကောင်းဟာ မြစိမ်းတောင်ခြေ တောနက်ထဲက တော ပုန်း ဓားပြတွေကြားမှာ ကျန်းကျန်းမာမာနဲ့ ကြီးပြင်းလာခဲ့တာပေါ့။ လူဆိုး၊ လူကြမ်းတွေကြားမှာ နေရတော့ ကံကောင်းဟာ ငယ်ငယ် ကတည်းက လူရိုင်း၊ လူကြမ်းကလေး ဖြစ်ခဲ့ရသတဲ့။ သူဟာ လေးခွ ကိုင်နိုင်တဲ့ အရွယ်ကစလို့ လေးခွနဲ့ ကျေးငှက်တိရစ္ဆာန်တွေကို ပစ်သတ်တယ်။ စမ်းချောင်းထဲက ငါးကလေးတွေကိုလည်း ဖမ်းပြီး မီးကင်စားတယ်။ ဖားကလေးတွေ၊ ပုတ်သင်ညိုကလေးတွေကိုလည်း ကံကောင်းက တုတ်နဲ့ ရိုက်သတ်ပစ်တာပဲ။ ပြီးတော့ လူကြီးတွေ စားတာတွေ အကုန်လိုက်စားပြီး လူကြီးတွေ ပြောသလို အကုန်လိုက် ပြောတော့ ကံကောင်းဟာ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ပါးစပ်ကြမ်းပြီး အဆဲ သန်တဲ့ လူရိုင်းကလေး ဖြစ်နေတော့တာပေါ့။ ကံကောင်း လူရိုင်း ကလေး ဖြစ်နေတာကို သူ့ရဲ့ မွေးစားအဖေ ဗိုလ်မိုးသီးက အလွန် သဘောကျသတဲ့။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကံကောင်းက ယုန်အရှင်ကလေးတစ်ကောင်ကို ကိုင်ပေါက်ပြီး သတ်ပစ်တာကိုတွေ့ရင် ဗိုလ်မိုးသီးက လက်ခုပ်လက်ဝါးတီးပြီး “ဒါမှ ငါ့သား ကံကောင်းကွ”လို့ အော်ဟစ်အားပေးသတဲ့။ ကံကောင်းက ဗိုလ်မိုးသီးရဲ့ တပည့် လူဆိုးတစ်ယောက်ကို ဆဲရင်လည်း “ငါ့သား ကံကောင်းကွ၊ မှတ်ထား” ဆိုပြီး ရယ်မောသတဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကံကောင်း ၁ဝ နှစ်သား အရွယ်ကျတော့ လေးရယ်၊ မြားရယ်၊ ဓားမြှောင်ရယ် ကိုင်ပြီး ယုန်တို့၊ ရှဉ့်တို့၊ တောကြက်တို့ကို လိုက် ပစ်တယ်။ ပစ်လို့ရရင် လူဆိုးကြီးတွေလုပ်သလို အကောင်ပလောင်တွေကို သူကိုယ်တိုင် မီးကင်ပြီး စားသတဲ့။ သူက စမ်းချောင်းထဲမှာ ငါးမျှားပြီး ငါးတွေကိုလည်း မကျက်တကျက် ကင်စားတာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗိုလ်မိုးသီးတို့ ဓားပြထွက်တိုက်ကြတဲ့ အချိန်မှာတော့ ကံကောင်း မလိုက်ရဘူး။ တောထဲမှာ ဗိုလ်မိုးသီးရဲ့ လူယုံတော် လူဆိုးကြီး “သံခဲ ́နဲ့ နေခဲ့ရတယ်။ သံခဲက ကံကောင်းကို မကောင်းတဲ့အတတ် တွေ အကုန်သင်ပေးတယ်။ နဂိုရိုင်းနေတဲ့ ကံကောင်းဟာ သံခဲကြီးနဲ့ ပေါင်းမိတော့ ပိုပြီးရိုင်းလာတာပေါ့။ အသက် ၄၀ လောက်ရှိတဲ့ သံခဲကြီးကိုလည်း “မင်း”တစ်လုံး “ငါ”တစ်လုံးနဲ့ ရွယ်တူလို စကား ပြောတယ်။ ကံကောင်း အဲဒီလို ရိုင်းနေတာကိုလည်း ဗိုလ်မိုးသီးက လုံးဝ မဆုံးမဘူး။ မဆုံးမတဲ့အပြင် ကံကောင်းကို မြှောက်တောင်ပေး သေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ငါ့သား... ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြောက်နဲ့။ မင်းကို တစ်ခွန်းဆဲရင် ငါးခွန်းပြန်ဆဲ။ မင်းကို လက်နဲ့ရိုက်ဖို့ ရွယ်ရင် မင်းက ဓားနဲ့ပြန် ခုတ်။ လှံရှိရင် လှံနဲ့ထိုး။ မနိုင်ရင်ထွက်ပြေးပြီး အဝေးကနေ မြားနဲ့ ပစ်။ သားကို လက်တွေဖမ်းချုပ်ရင် သားက သွားတွေနဲ့ သူ့လက်ကို ကိုက်ပစ်လိုက်။ မှတ်ထားနော်... ငါ့သား”ဗိုလ်မိုးသီးက ကံကောင်းကို ပိုပြီးရိုင်းသွားအောင်၊ ပိုပြီးကြမ်း သွားအောင်လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးနေတာ။သူ့မှာ အင်မတန်ဆိုးဝါးတဲ့ အကြံအစည်ရှိတယ်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540391682197,"sku":"","price":2500.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_fe6ec8e0-24ca-49bc-a11e-ad6fad1aade3.jpg?v=1730225833"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-ဂျာနယ်ကျော်စီးဆင်းမှု","title":"ဂျာနယ်ကျော်စီးဆင်းမှု","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂျာနယ်ကျော်စီးဆင်းမှု \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမြိတ်မှ တစ်ခါတည်း အဝေးသို့ ဖယ်ထုတ်ဖိနှင် လွင့်စဉ်စေပြီးလျှင် နိုင်ငံတော်တွင် မြန်မာတို့ပေးအပ်သော သစ္စာကိုခံယူထိန်းသိမ်းမည်ဆိုက နိုင်ငံ ခြားသားပင်ဖြစ်စေကာ မြန်မာ၏ ကြည့်ရှုမ,\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစခြင်းကို ခံယူရရှိနိုင်ကြောင်း အထင်အရှားပြသခဲ့ရလေသည်။ မြန်မာ့သစ္စာကိုဖောက်ဖျက်က ချမ်းသာ ခွင့်လုံးဝမရနိုင်ကြောင်းကိုလည်း တစ်ခါတည်းဖြင့်မှတ်အောင် ပြတ်ပြတ်သား သား အရေးယူခဲ့လေသည် မြန်မာနိုင်ငံတော်ထဲတွင်ပင် တိုင်းရင်းသား များအဖို့ မြန်မာ့စာပေမှအပ အခြားစာပေစကားများ ကွဲပြားခြားနားရှိနေခဲ့လျှင် တိုင်းရင်းသားအချင်းချင်း အယူမတူ အနေအထိုင်မတူဘဲ ကွဲပြားသဖြင့် နိုင်ငံတော်အင်အားသာလျှင် ဆုတ်ယုတ်ဖွယ်ရာရှိချေသောကြောင့် စာပြိုင် စကားပြိုင် အယူပြိုင်တို့ကို အနိုင်ဖြိုခွင်း သုတ်သင်ပယ်ရှားခြင်း ပြုခဲ့ရလေ သည်။ နိုင်ငံလည်းမြန်မာ နိုင်ငံအတွင်းလူမျိုးရှိရှိသမျှလည်း မြန်မာစာလည်း တစ်စာ၊ လူလည်းတစ်မျိုး၊ မူလည်းတစ်မူတည်းသာဖြစ်အောင် ကျပ်တည်း ထိရောက်စွာ အဘက်ဘက်က ကြိုးပမ်းထူထောင်ခဲ့လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အလောင်းမင်းတရားကြီး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ယခု ကျွန်ုပ်တို့မျက် မှောက်၌ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ကိုယ့်ဝါဒသာ အနိုင်ရရာရကြောင်း တိုက် ဖျက်စစ်ထိုးနေကြသည့် ဥဿုံစစ် သို့မဟုတ် လုံးလုံးလျားလျားစစ်မျိုး၏ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း ဖြစ်မြောက်အောင်ပြုလုပ်ရာဝယ် အဘယ်မျှ တိုက်ခိုက်ရသည်၊ အဘယ်မျှ ဖိနင်းရသည်၊ အဘယ်မျှစုစည်းရသည်။ အဘယ်မျှအသစ်အခိုင် အမာပြုစုပျိုးထောင်ရသည် တို့ ကို ရာဇဝင်က သက်သေခံနေလေသည်။ အလောင်းမင်းတရားကြီး၏ လုပ်ငန်းရည်ရွယ်ချက် မှာလွန်စွာကြီးမားခြင်းရှိခဲ့ရာ ထိုရည်ရွယ်ချက်များကို တစ်နိုင်ငံလုံးကထောက်ခံအားထုတ် လုပ်ကိုင်ကြသောအခါ တတိယနိုင်ငံတော်ကြီးမှာ ကျွန် ဘဝမှ တစ်ခဲနက် ကျော်လွန်ဖောက်ထွက်၍ မြန်မာ့ကျက်သရေ တက်နေ ဝင်းဝင်းထွန်းလင်းတောက်ပြောင်ခဲ့ရလေသည်။ ထိုစဉ်က မြန်မာ့ကျက်သရေ ထွန်းလင်းတောက်ပြောင်ခဲ့ခြင်းထက် ကျွန်ုပ်တို့အဖို့ အဖိုးတန်ပြီး အရေးကြီးသော အခြင်းအရာကား မြန်မာဟူ၍တစ်ပြည်တည်း-တစ်မျိုးတည်း-တစည်း တလုံးတည်း ပြန်လည်ထွက်ပေါ်ကာ ဆက်လက်တည်တံ့နေနိုင်လာခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယခုတစ်ဖန် ကျွန်ုပ်တို့၏ရှေ့မှောက်တွင် နိုင်ငံတော်ကြီးမှာ ပျက်စီး ကြေမွလျက် စတုတ္ထအကြိမ် ဆွဲယူထူထောင်ခြင်းခံရဖို့ကို စောင့်လင့်မျှော့််နေ ပြန်လေပြီ။ အောက်မြန်မာပြည်ကို ၁၁၈၇ ခု တပေါင်းလပြည့်ကျော် ၄ ရက်။ အထက်မြန်မာပြည်ကို ၁၂၄၇ ခု တန်ဆောင်မုန်းလဆုတ် (၈) ရက်နေ့ တွင် သိမ်းပိုက်ယူငင်သည်ကစ၍ အင်္ဂလိပ်တို့ ပစ်ခွာစွန့်လွှတ် သွားသည့် ၁၃၀၃-၄ ခုနှစ်အထိ အချိန်ကာလအတွင်း ကျွန်ုပ်တို့နိုင်ငံတော်မှာ ဗြိတိသျှအင်ပါယာတည်းဟူသော အင်္ဂလိပ်လက်ဝါးကြီးအုပ်ရာ ပြည်ထောင်စု ကြီးထဲတွင် အဆီစား အသားမျိုခြင်းခံရဖို့အတွက်သော်လည်းကောင်း၊ လူ အရာမဝင် အညွန့်တုံးဖို့အတွက်သော်လည်းကောင်း ပါဝင်နေခဲ့ရလေသည်။ နိုင်ငံတော်မှာ ရှေးရှေးသောဘုရင်များလက်ထက်ကထက် အဆထောင်သောင်းမက တိုးတက်ကြွယ်ဝချမ်းသာလာသော်လည်း နိုင်ငံတော်သားများမှာ အပင်အောက်တွင် အသီးရှား၍မစားရသည့် ဝဋ်ဆင်းရဲမျိုးကို ဖြစ်စေသော စနစ်ကြီး၏ လှိမ့်ကန်နှိပ်စက်ခြင်းကိုခံရကာ လူတန်းစေ့မနေနိုင်-မထိုင်နိုင်-\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁) ရန္တပိုစာချုပ် ချုပ်ဆို၍ အင်္ဂလိပ်တို့အား အာသံ- ရခိုင်နှင့်တနင်္သာရီကို ပေးအပ်လိုက်ရသော နေ့ရက်။ \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၂) သီပေါမင်းတရားအား နန်းမှချပြီး နန်းတော်ကို သိမ်းယူသောရက်။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           - မဝတ်နိုင်-မစားနိုင်ဖြင့် ဆင်းရဲကြီးစွာနေထိုင်လာခဲ့ရလေသည်။ ရေမြင်ပြီး မသောက်ရသောကြောင့်ရောက်ရသော ရေငတ်ဆင်းရဲသည်၊ ရေမမြင်၍ မသောက်ရသောကြောင့် ရောက်ရသော ရေငတ်ဆင်းရဲထက် အဆပေါင်း များစွာ ပိုမိုဆိုးဝါးနှိပ်စက်လေရာ ထိုဆိုးဝါးစွာနှိပ်စက်သောဒဏ်ကို နိုင်ငံတော်သားများသည် အင်္ဂလိပ်တစ်ခေတ်လုံး အနည်းနှင့်အများခံစားလာကြ ရလေသည်။ ထိုအတွင်း ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ကျွန်ုပ်တို့နိုင်ငံတော်သို့ ဦးတိုက်ရောက်ရှိလာသောအခါ စစ်ဦးစစ်တလင်းပီပီ စစ်၏ဒဏ်ကို လုံးဝခံယူနေကြ ရသည့်အပြင် မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်ခံစားထိုက်သော သဘာဝဝတ္ထုပစ္စည်းအစုစုတို့ ကိုလည်း ထိုစစ်ကြီးအတွက် နေ့နှင့်အမျှ ပူဇော်နေကြရသေးလေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540385357973,"sku":"","price":7500.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a33cfb2c-ee6b-4936-be99-f4ad75adbb24.jpg?v=1730225859"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-ကမ္ဘာကျော်ခရစ္စမတ်၀ထ္ထုတိုများ","title":"ကမ္ဘာကျော်ခရစ္စမတ်ဝထ္ထုတိုများ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540377952405,"sku":"","price":4500.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_46c7a045-95dc-4268-b5cb-e3bb15076baa.jpg?v=1730225896"},{"product_id":"ဗမာ့သမိုင်းပုံပြင်များ","title":"ဗမာ့သမိုင်းပုံပြင်များ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာပေနှင့် စာကြည့်တိုက်ဌာနခွဲမှ ၁၉၃၄ တွင် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e ပထမအကြိမ်ထုတ်ဝေရာတွင် ဖော်ပြခဲ့သော နိဒါန်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငါတို့၏ ဘိုးဘေးဘီဘင်များသည် ဗမာနိုင်ငံ၏ အကျိုးငှာ မိမိတို့၏ အသက် စည်းစိမ်ကို ဇွဲသတ္တိကြီးစွာဖြင့် စွန့်ခဲ့ကြလေသည်။ မှန်ကန်သောတရားကို နှစ်သက် ကြလေသည်။ ကောင်းမြတ်သောစိတ်ထားကို မွေး၍ ကောင်းမြတ်သောအကျင့် ကို ကျင့်ခဲ့ကြလေသည်။ ကောင်းမြတ်သော ပညာ၊ ကောင်းမြတ်သော ယဉ်ကျေး မှုတို့ကို ဆောင်ယူ၍ မိမိတို့၏ဉာဏ်အားကို ဖြည့်တင်းခဲ့ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့်ပင်လျှင် ဗမာနိုင်ငံသည် ယခုထက်တိုင် ဗမာဟူသော နာမည် တစ်လုံးနှင့် ကိုယ့်ယဉ်ကျေးမှု၊ ကိုယ့်စာပေ၊ ကိုယ့်စီးပွားနှင့် ခိုင်မြဲလျက် ရှိသည်။ ယင်းသို့ရှိနေခြင်းသည် ငါတို့၏ ဘိုးဘေးဘီဘင်များက ငါတို့အား အပ်နှင်းခဲ့သော အမွေအနှစ်ဖြစ်လေရာ ထိုအမွေအနှစ်ကို ကြီးပွားစည်ကားအောင် ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ရန်မှာ ငါတို့ခေတ်သစ် ဗမာများ၏ တာဝန် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤစာအုပ်၌ ပါသောပုံပြင်များသည် ဘိုးဘေးဘီဘင်များ၏ ဇွဲသတ္တိ စိတ် နေစိတ်ထား အပြုအမူတို့ကို ကြေးမုံသဖွယ် ဖော်ပြထားသော ပုံပြင်များဖြစ်သည်။ ထိုပုံပြင်များကို ရာဇဝင်အစောင်စောင်မှ လည်းကောင်း၊ ရှေးဟောင်းစာတမ်းများ မှလည်းကောင်း ရွေးချယ်ကောက်နုတ်၍ ရေးသားသည်။ ရေးရာတွင် အခြေခံ အကြံဉာဏ်ပေးခဲ့သော ဤဌာနခွဲ၏ နိုင်ငံသမိုင်း အတိုင်ပင်ခံ အဖွဲ့ ဝင် သခင် ကိုယ်တော်မှိုင်း၊ ဆရာအတတ်သင်ကျောင်းအုပ်ကြီး ဦးဘ၊ အရှေ့အာရှတိုက်လူငယ်များအစည်းအရုံး၏ ဉာဏဗလတာဝန်ခံ ဦးဘရှင်တို့ကို ကျေးဇူးတင်ပါ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ပုံပြင်ဟောင်း ၄၉ ပုဒ်အနက် ဥဿာပဲခူးကို ဂျွမ်းစစ်သည်တို့ တိုက်စဉ်က၊ ဗမာ့ စပါးကျီ၊ ကျန်စစ်သား ထီးနန်းရပုံ၊ အလောင်းစည်သူမင်းကြီး၊ အမတ်ကြီးရာဇသင်္ကြံ၊ အင်းဝတည်ခန်း၊ ရမည်းသင်းစား သီလဝ၊ ဝန်စင်းဖိုးရာဇာ၊ သူရဲကောင်း သမိန်ပရမ်း၊ ဗညားနွဲ့ နှင့် ဗျည်းနွဲ့ ၊ ဆင်လိမ္မာ ဗကမတ်၊ ဒလတိုက်ပွဲ၊ သာလွန်မင်းတရား၊ အလောင်းမင်း တရား၊ တရုတ်-ဗမာစစ်ပွဲ၊ ယောအတွင်းဝန် ဦးဖိုးလှိုင်တို့ကို ဦးဘသောင်း ရေး သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပျူမင်းထီး၊ ဗိုလ်မင်း သမိန်ဖြတ်စ၊ ဒုတိယရာဇသင်္ကြံ၊ စစ်ကိုင်းစည်သူ ကျော်ထင်၊ ဘုရင်မရှင်စောပု၊ ဓမ္မစေတီမင်း၊ ဘုရင့်နောင်နှင့် နောင်ရိုးစစ်ပွဲ၊ ဘုရင့်နောင် နှင့် ပြည်ရေကြောင်းစစ်ပွဲ၊ ဘုရင့်နောင်နှင့် ရှမ်းပြည်၊ အနောက်ဘက်လွန်မင်း ငဇင်ကာကို ဆုံးမပုံ၊ မဟာဗန္ဓုလတို့ကို ဦးအုန်းဖေ (တက်တိုး) ရေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗမာနှင့်ချင်းဆွေမျိုးရင်း၊ မောင်ဒီ၊ ထို့မဲပါခေါ် မောင်သန်လျင်၊ ကျွဲများ ရှင်၊ မောတို့သမိုင်း၊ ဓညဝတီ မျိုးသာကီ၊ ပုဂံရွှေစည်းခုံစေတီတော်၊ စာပေအစ၊ ကျန်စစ်သားနှင့် ရာဇကုမာရ်၊ မျိုးတူနွယ်တူ ဝိုင်းဝန်းကူ၊ သူရဲကောင်း ဓမ္မဇေယ၊ ပုဂံအာဇာနည် ရဟန်းတော် ရှင်ဒိသာပါမောက်၊ မဟာပညာကျော်တို့ကို ဦးဝန် ရေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗမာသက္ကရာဇ်၊ ဗမာနိုင်ငံနှင့် ဗုဒ္ဓသာသနာ၊ လွှတ်တော် ဖြစ်ပေါ်လာပုံ။ မင်းညီနောင်သုံးပါး၊ မင်းကြီးရန်နောင်၊ တပင်ရွှေထီး၊ ဟံသာဝတီ၌ ရာဇဘိသိက် ခံခြင်း၊ အသစ်တိုးလာသော စာပေ၊ မက္ခရာမင်းသားကြီး၊ မင်းတုန်းမင်းတရားကြီး တို့ကို ဦးသိန်းဟန် ရေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eအပြင် စာပေနှင့် စာကြည့်တိုက်ရေးမှူး\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗမာ နှင့် ဆွေမျိုးရင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးဝန်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေးရှေး ကမ္ဘာတည်ဦးစအခါက ကမ္ဘာပေါ်တွင် တောတောင် မြစ်ချောင်းများ ရှိ သည်။ ကွင်းပြင် စိမ့်စမ်းများရှိသည်။ ဆင် မြင်း ကျွဲ၊ နွားများလည်း ရှိသည်။ သို့သော်လည်း လူများမရှိသေးချေ။ ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာစောင့်နတ်ကြီးသည် လူဖန် ဆင်းရန်အလို့ငှာ ဗမာဥတစ်လုံးနှင့် ချင်းဥတစ်လုံးကို ဥလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဗမာဥကို ကမ္ဘာစောင့်နတ်ကြီးသည် ဝါခင်းထဲက ဝါဂွမ်းပုံပေါ်တွင် အသာ အယာတင်ထားသည်။ ဝါဂွမ်းသည် နူးညံ့၍ ပူနွေးသောကြောင့် ဗမာဥသည် တစ်နေ့တခြား ရင့်မာလာပြီးလျှင် အချိန်စေ့ရောက်သောအခါ ဗမာကလေး ပေါက် လာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ချင်းဥကို ကမ္ဘာစောင့်နတ်ကြီးသည် အလွန်လုံခြုံသော ကြေးနီဘူးတွင် ထည့်ထားလေသည်။ သို့ သော်လည်း ကြေးနီမှာ ဝါဂွမ်းကဲ့သို့ မနူးညံ့ချေ၊ မပူ နွေးချေ။ ထို့ကြောင့် ချင်းဥမှာ ရက်ပေါင်းများစွာကြာသော်လည်း မပေါက်ဘဲ ရှိ လေသည်။ ထိုအခါ ကမ္ဘာစောင့်နတ်ကြီးသည် ချင်းဥကို ကြေးနီဘူးမှ ထုတ်ယူ၍ မြစ်ရေတွင် မျှောချလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုမြစ်၏ ကမ်းနဖူး သာယာသောနေရာတစ်ခု၌ ငှက်တော်တစ်ကောင် သည် မြစ်ဘက်ကို မျက်နှာပြု၍ နားနေလေသည်။ ထိုခဏ၌ ပေါလာပေါလောနှင့် မျောလာသော ချင်းဥဖြူဖြူကြီးကိုမြင်၍ ဆယ်ယူပြီးလျှင် ဝါးရုံထဲရှိ မိမိ အသိုက်တွင် အသာအယာထည့်ထားလေသည်။ ထို့ပြင် ချင်းကို မိမိ၏ ဥရင်းပမာ နေ့စဉ်ညစဉ် စောင့်ရှောက်၍ ဥပေါ်တွင် ဝပ်လေသည်။ ဤသို့ဖြင့် ချင်းဥမှာ တစ်နေ့တခြား ရင့်မာလာ၍ အချိန်စေ့ရောက်သောအခါ ချင်းကလေးကို ပေါက် ဖွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ ဖခင် ကမ္ဘာစောင့်နတ်ကြီးသည် ဗမာနှင့်ချင်း ညီအစ်ကို နှစ် ယောက်အား လုပ်ကိုင်စားသောက်ဖို့ရန် ကျွဲ နွား ဆင် မြင်းတို့ကို ပေးလေသည်။ ဗမာသည် ကျွဲနှင့်နွားကိုရ၍ ချင်းသည် ဆင်နှင့်မြင်းကို ရလေသည်။ သို့သော် လည်း ညီဖြစ်သော ချင်းငယ်သည် မြစ်ဝှမ်းမြေပြင်၌ မပျော်။ တောထဲ တောင်ပေါ် ၌သာ ကျေးငှက်သာရကာတို့နှင့်အတူ ပျော်ပျော်ပါးပါးနေလိုသည်ဟု ဆိုကာ ဆင် နှင့်မြင်းကို အစ်ကို ဗမာအားပေးခဲ့၍ တောထဲ တောင်ပေါ်သို့ တက်သွားလေသည်။ ဗမာမှာကား ဆင် မြင်း ကျွဲ နွားတို့ ကိုကျောင်း၍ မြစ်ဝှမ်းမြေပြင်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ လေသည်။ တွင် ထိုအခါမှစ၍ “ချင်းနှင့်ဗမာ ဆွေရင်းချာ။ ဗမာနှင့်ချင်း ဆွေမျိုးရင်း” ဟူ သောစကား ပေါ်လာလေသတည်း။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540416258197,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_55bb2e1f-3406-4939-9cef-c860fdf4b912.jpg?v=1730225954"},{"product_id":"မြန်မာ့ရုပ်ရှင်ဆရာကြီးများ-အဆိုအမိန့်များ","title":"မြန်မာ့ရုပ်ရှင်ဆရာကြီးများ၏အဆိုအမိန့်များ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးညီပု (၁၉၀၀) \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(ပထမမြန်မာရုပ်ရှင်မင်းသား)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးညီပုသည် ၁၉ဝဝ၊ စက်တင်ဘာလ (၁၂) ရက်နေ့တွင် အဖ ဦးဘညွန့်၊ အမိဒေါ်ငြိမ်းရှင်တို့မှ ဒုတိယမြောက် သားရတနာ ဖြစ်သည်။ ဇာတိ ပြည်မြို့၊ မြန်မာအဆွေတိုက် ရန်ကုန်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာရာမှ မိသားစုပါ ပြောင်းလာခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအစိုးရဟိုက်စကူးကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားနေစဉ် မြန်မာ ရုပ်ရှင် တီထွင်ကြံဆရိုက်ကူးရာ ... အားတက်သရော ပါဝင်ခဲ့သည်။ ရုပ်ရှင်ဖခင်ကြီး ဦးအုန်းမောင်အား လူအား၊ ငွေအားနှင့် ဉာဏ်အားပါ ကူညီစေခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာ့ရုပ်ရှင်တွင် ပထမဆုံး မိတ်ကပ်လိမ်းခြယ်ကာ ကင်မရာ ရှေ့တွင် အမူအရာလုပ်ခဲ့သူ၊ သရုပ်ဆောင်ပြသူဖြစ်ပြီး တတိယမြောက် မိမိပါဝင်သော “တောမြိုင်စွန်းက လွမ်းအောင်ဖန်၊ ၁၉၂၃ တွင် မောင် ဘဌေး ... အမည်တွင်ကာ '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘဌေးဆံတောက်”ကိုလည်း ခေတ်စားစေခဲ့သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောမြိုင်စွန်းကားတွင် မင်းသားဒါရိုက်တာအဖြစ် ပထမဆုံး စလုပ်သူဖြစ်ပြီး “ကာပရက်တာအက်တာ” ပုဂ္ဂလသရုပ်ဆောင်ဟု ဆိုလောက်သော မင်းသားဦးရွှေရိုးကို စတင်ပွဲထုတ်ခဲ့သည်။ ကျောင်းသား ဘဝကပင် ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်း၌ ဝါသနာပါခဲ့သည်။ ရုပ်ရှင် ဓာတ်ပုံရိုက်ကျွမ်းကျင်ပြီး အသံဖမ်းခြင်း၊ သွင်းခြင်း၊ ကားတည်းဖြတ်ခြင်း၊ ကားကူး ကားဆေး၌လည်း ဝိဇ္ဇာမြောက်အောင် တတ်ကျွမ်းသည်။ “မိမိအသုံးပြုသော ပစ္စည်းကိရိယာကို မိမိဘာသာ ပြင်ဆင်တတ်ရမည်” ဟူသော \" ယုံကြည်ချက်အတိုင်း ရုပ်ရှင်စက်ကိရိယာပစ္စည်းများကို ကောင်းစွာ ပြင် ဆင်တတ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဇာတ်ညွှန်းရေးရာ၌လည်း ရိုက်ညွှန်းအထိ ပီပြင်စွာရေးတတ် သည်။ မိမိတတ်ကျွမ်းသော ပညာကို ဆရာစားမချန် ပေးဝေတတ်သော ဦးညီပု၏ ရုပ်ရှင်တပည့်တပန်းများသည် ရုပ်ရှင်နယ်တွင် မနည်းတော့ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဓာတ်ပုံလှည့်စားချက်အမျိုးမျိုး၊ စပယ်ရှယ်အဖက်၊ အထူး ဓာတ်ပုံပြုလုပ်ချက်များကို ကောင်းစွာနိုင်နင်းသည် (စကော့မိုးရှင်း) ခေါ် ရုပ်ရှင်မှ ရုပ်သေသွားသော အထူးဓာတ်ပုံပြုလုပ်ချက်ကို (အေတီ ကယ်လ် ပရင့်တာ) ခေါ်ဣစ္ဆာသယလိုတရ ရုပ်ရှင်ကူးစက် မရှိသော် လည်း မြန်မာ့နည်း မြန်မာ့ဟန်ဖြင့် လုပ်ကိုင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယခုအခါ... ယင်းဣစ္ဆာသယလိုတရ၊ ကားကူးစက်ကို ပြည် တွင်းရှိ ကိရိယာများဖြင့် စမ်းသပ်တီထွင်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးညီပုသည် သရုပ်ဆောင်အဖြစ် ... မေတ္တာနှင့်သူရာ”၁၉၂ဝ၊ “ကျေးတောသူ မနု”၁၉၂၁၊ “တောမြိုင်စွန်းက လွမ်းအောင်ဖန်” ၁၉၂၃၊ “တစ်ခိုင်လုံးရွှေ” ၁၉၂၄၊ “မှိုင်းဝေဝေ”၁၉၂၅၊ “သမိုင်းညွန့် ပေါင်း” ၁၉၃၃၊ သရုပ်ဆောင်နှင့်ဒါရိုက်တာအဖြစ် .... “ဆုထူးပန်” ၁၉၂၉၊ ရွှေနှင်းဆီ” ၁၉၃၁၊ “ဂျပန့်ရင်သွေး” ၁၉၃၅ အသံထွက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒါရိုက်တာအဖြစ် ... “ကျားသစ်မယ်” ၁၉၂၃၊ '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eပလုတ်တုတ် တုတ် စကြာရှင်” ၁၉၂၅၊ ရွှေမင်းဝံ”၁၉၂၆၊ မြတဘက်” ၁၉၂၇၊\u003c\/span\u003e '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြအေး ယဉ်\u003c\/span\u003e'\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၉၂၇၊\u003c\/span\u003e '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြိုင်နန်းစံ”၁၉၂၆၊ ချစ်သွေးညီညီ” ၁၉၃၁၊ ချစ်ရေစင်” ၁၉၃၅၊ ပန်းသစ္စာ” ၁၉၅၄။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြီးကြပ်သူ ဒါရိုက်တာအဖြစ် .... သံခမောက်” ၁၉၃၅၊ “စမ်းရေယဉ်” ၁၉၃၆၊ “ချစ်လူယောင်” ၁၉၃၈ (အသံထွက်)၊ “ကိုယ့်ရင်သွေး” ၁၉၅၅၊ “ချစ်သံသရာ”၁၉၅၇၊ ၅၂၈”၁၉၅၈၊ “နန်းထက်က ပန်းတစ်ခက်” ၁၉၆၃၊ “မမှောင်သောအလင်း” ၁၉၆၅၊ သမန်းကျား” ၁၉၇ဝ ... စသော ဇာတ်ကားများ ရိုက်ကူးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးညီပုသည် ရုပ်ရှင်လောကအကျိုးအတွက် အသင်းအပင်း များတွင် စိတ်ရောကိုယ်ပါ ပါဝင်ဆောင်ရွက်တတ်သည်။ စစ်ကြိုခေတ် က မြန်မာပြည်ရုပ်ရှင်အသင်း၊ မြန်မာနိုင်ငံ ရုပ်ရှင်နှင့်ပြဇာတ်အစည်း အရုံး၊ ရုပ်ရှင်ကောင်စီ ၁၉၆၈မှ၁၉၇၅ အထိ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ရုပ်ရှင်ကောင်စီ စည်းရုံးရေးကော်မတီ (၂၁) ဦး အကြံပေးအဖွဲ့ .. စသည်တို့တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျမ်းဦးစကား\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာ့ ရုပ်ရှင်သည် (၁၉၂၀) ခုနှစ်က စ၍ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့ရာ ယခုဆိုလျှင် (၇၅) နှစ် တိုင်လေပြီ။ ရုပ်ရှင်ပညာသည်အပေါင်းတို့သည် မိမိတို့ တတ်ကျွမ်းသော ရုပ်ရှင်အနုပညာများကို လုံ့လဝီရိယ ထက်သန် စွာဖြင့် ဖော်ကျူးလာခဲ့ကြပါသည်။ တစ်ဆက်တည်းမှာပင် မိမိတို့ ဆည်း ပူးသိရှိထားသော ပညာရပ်များကို မိမိတို့၏ပတ်ဝန်းကျင် အသိုင်းအဝိုင်း | အတွင်း၌သာ လက်တွေ့အားဖြင့် သင်ကြားပေး၍ ဖြန့်ဝေနိုင်ခဲ့ရာမှ နောင်အခါ ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဌာန၊ ရုပ်ရှင်လုပ်ငန်းတွင်သော် လည်းကောင်း၊ ( ယခင် ရုပ်ရှင်ကောင်စီနှင့် ယခု ရုပ်ရှင်အစည်းအရုံးတွင်သော် လည်း ကောင်း စနစ်တကျသင်တန်းများ ဖွင့်လှစ်သင်ကြား ပေးလာနိုင်ခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာနိုင်ငံ ရုပ်ရှင်အစည်းအရုံးအမှုဆောင် အဖွဲ့ သည် ရုပ်ရှင် လောကကြီး ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်စေရန်အတွက် အဘက်ဘက်မှ ဆောင်ရွက် | လျက်ရှိရာ၊ ရုပ်ရှင်အနုပညာဖွံ့ ဖြိုးရေးသည်လည်း ကဏ္ဍတစ်ခုအဖြစ် ပါဝင်လေသည်။ ဤအစီအစဉ်အရ ရုပ်ရှင်အစည်းအရုံး ပြန်ကြားရေးမှူး များနှင့် ရုပ်ရှင်မဂ္ဂဇင်းစာတည်းအဖွဲ့ကို ဤစာအုပ် ထုတ်ဝေနိုင်ရန်တာဝန် များ ပေးအပ်ခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဤ ရုပ်ရှင်ဆရာကြီးများ၏အဆိုအမိန့်” စာအုပ်သည် ရုပ်ရှင် သင်တန်းများတွင် ပို့ချခဲ့သော သင်ခန်းစာများကို စုစည်းပြုစုထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ရုပ်ရှင်သုတေသီများ၊ ရုပ်ရှင်ဝါသနာရှင်များ၊ ရုပ်ရှင် မျိုး ဆက်သစ်များအတွက် ဗဟုသုတဖြစ်ဖွယ်ရာ၊ ကိုးကားရည်ညွှန်းဖွယ်ရာ စာအုပ်အဖြစ် ကြိုးပမ်းထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဤစာအုပ် ဖြစ်မြောက်ရန် အတွက် သင်ခန်းစာများ စုဆောင်းပြုစုပေးသော ဗိုလ်ကြီးအုန်းရွှေ (တပ်မတော် လေ့ကျင့်ရေးရုပ်ရှင်)၊ ထိုစာမူများကို ကူညီပြုစုပေးသော စာရေး ဆရာ ဒါရိုက်တာဦးလှအောင်နှင့် စာမူများကို တည်းဖြတ်ပေးသော ဒဂုန် မြင့်စိုး (ဦးမြင့်စိုး၊ အငြိမ်းစားညွှန်ကြားရေးမှူး၊ ရုပ်ရှင်လုပ်ငန်း) တို့အား အထူးကျေးဇူးတင်ရှိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာအုပ်ထုတ်ဝေရေးအဖွဲ့ မြန်မာနိုင်ငံရုပ်ရှင်အစည်းအရုံး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540559487125,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_8420b361-5e82-4254-9aaf-c59db2beb2e7.jpg?v=1730247045"},{"product_id":"မူကြိုအရွယ်ကလေးငယ်များကိုဖတ်ပြဖို့လက်ရွေးစင်ပုံပြင်များ","title":"မူကြိုအရွယ်ကလေးငယ်များကိုဖတ်ပြဖို့လက်ရွေးစင်ပုံပြင်များ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eယုန်လိမ္မာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတောတစ်တောတွင် ကျားနှင့်ဆင်တို့ အအော်ပြိုင်ရန် တိုင်ပင်ကြလေ၏။ ကျားသည် အအော် မပြိုင်ခင် သူ၏တောတိရစ္ဆာန်များကို ခေါ်ပြီးလျှင် “\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဆွေတို့ နက်ဖြန်မနက်တွင် ငါနှင့်ဆင်တို့နှစ်ဦး အအော်ပြိုင် ကြမည်။ ငါ အော်လိုက်သောအခါ သင်တို့သည် ငါ့အသံနှင့်တစ်ပြိုင်တည်း ဝိုင်း၍အော်ကြပါ။ ငါ အနိုင်ရ၍ ဆင်၏အသားကို စားရသောအခါ သင်တို့အားလည်း ကျွေးပါမည်\u003c\/span\u003e”\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု ပြောဆိုလေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eနောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် ဆင်ရောက်လာ၍ အအော်ပြိုင်ကြရာ ဆင်အော်သည့်အခါ၌ တစ်ကောင် တည်း အော်ရ၍ ကြာရှည်မအော်နိုင်ပေ။ ကျားက အော်သောအခါ တောတိရစ္ဆာန်များက ဝိုင်းကူ၍အော်ပေး သဖြင့် ဆင်မှာ ရှုံးရလေ၏။ ထိုအခါ ကျားက ဆင်အား ကဲ-ကျုပ်အသံက ကျယ်လည်းကျယ်တယ်၊ ကြာကြာ လည်းအော်နိုင်တယ်။ အသင်ရှုံးပြီ။ အသင်၏အသားကို ဘယ်တော့စားရမလဲ”\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု မေးသောအခါ ဆင်က အခု\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတော့ ချမ်းသာပေးပါဦးမိတ်ဆွေ၊ နောက်ခုနှစ်ရက်ရှိသောအခါ ကျုပ်ကို ဟောဒီနေရာမှာ လာစားပါ”\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဟု ဆိုပြီးလျှင် ထိုနေရာမှ ခွဲခွာကြလေ၏။\u003c\/span\u003e နိုင်မည်နည်းဟု ဆန်းစစ်လိုသောဆန္ဒဖြစ်ပေါ်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘုရင်ကြီးလည်း ထိုအကြောင်းကို ပညာရှိသုခမိန်များနှင့် အကြိမ်ကြိမ်တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီး ထိုသူဌေးကြီး လေးဦးတို့ပါဝင်သော အလှပြိုင်ပွဲတစ်ခုကျင်းပရန် မှူးကြီးမတ်ရာသေနာပတိတို့အား စီစဉ်စေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလှပြိုင်ပွဲတွင် သူဌေးကြီးလေးဦးတို့သည် မိမိတို့ကြွယ်ဝချမ်းသာရာ ပစ္စည်းများဖြင့် အဝတ်အထည်ချုပ် လုပ်၍ အသီးသီး ဝတ်ဆင်လာကြရမည် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလယ်ယာကိုင်းကျွန်းဖြင့် ကြွယ်ဝလာသူ သူဌေးကြီးသည် သူ့လယ်ထွက် ကောက်ညှင်းဆန်ဖြင့်ပြုလုပ် သော မုန့်မျိုးစုံကို တစ်ကိုယ်လုံးချိတ်ဆွဲကာ အဝတ်အစားအဖြစ် ဝတ်ဆင်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရွှေငွေဖြင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူကလည်း ရွှေငွေဖြင့်ပြီးသော အဝတ်အစားများကို ဆင်မြန်းလာသည်။ ကျောက်သံပတ္တမြား သူဌေးကလည်း ကျောက်သံပတ္တမြားတို့ဖြင့် စီခြယ်ချုပ်လုပ်သော အဝတ်အစားများကို ဆင်ယင်လာသည်။ အထည်အလိပ်ဖြင့် ချမ်းသာသူကလည်း အကောင်းဆုံးအဝတ်အထည်များကို တခမ်းတနား ချုပ်၍ ဝတ်စားလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလယ်ယာကိုင်းကျွန်းဖြင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝလာသူ သူဌေးကြီးမှာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး မုန့်ဆီကြော်၊ ကောက် ညှင်းထုပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေရကား သားသမီးများလည်း သူတို့၏ဖခင်ကြီးအား ကြည့်ပြီးရှက်နေကြသည်။ ထိုသို့ဝတ်စား၍ မသွားရန်ကိုလည်း အတန်တန်တားမြစ်ကြသည်။ သူဌေးကြီးကမူ စိတ်ကူးဉာဏ်ဖြင့် သူဝတ် ကြောင်း သားသမီးတို့အား ပြန်ပြောပြီး အလှပြိုင်ပွဲတွင် အနိုင်ကဲရန် အားခဲထွက်လာခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလှပြိုင်ပွဲ ခင်းကျင်းရာနေရာသို့ အသီးသီးရောက်ရှိလာကြသောအခါ ပွဲကြည့်ပရိသတ်ကြီးလည်း သူတို့အား ကြည့်ပြီး အားရပါးရဝိုင်းရယ်ကြသည်။ သူဌေးကြီးသုံးဦးမှာ မျက်စိမျက်နှာများပျက်လျက် ရှက် သလိုလို ဖြစ်လာကြသော်လည်း လယ်ယာကိုင်းကျွန်းပိုင်ရှင် သူဌေးကြီးမှာ ဣန္ဒြေပင်မပျက်ချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမကြာမီ ဘုရင်ကြီးလည်း ပြိုင်ပွဲခင်းကျင်းရာမဏ္ဍပ်သို့ ကြွချီလာပြီး လေးဦးသော သူဌေးကြီးတို့အား မဏ္ဍပ်အတွင်းရှိ ကြိုတင်ဆောက်လုပ်ထားသော အခန်းတွင်းသို့ဝင်စေလျက် ခုနှစ်ရက်ပြည့်မြောက်သည့် နေ့မှပင် မည်သူအလှဆုံးဆိုသည်ကို တိုင်းပြည်သို့ ကြေညာမည်ဖြစ်ကြောင်း မိန့်ကြားကာ အခန်းတံခါးကို အလုံပိတ်ထားလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူဌေးကြီးလေးဦးတို့သည် ထိုအလုံပိတ်ထားသော အခန်းထဲ၌ အတူနေကြရာ ညနေစောင်း၍ ထမင်း စားချိန်ကျရောက်သည့်တိုင် သူတို့အား မည်သူမျှ အစာအာဟာရများ လာရောက်ကျွေးမွေးသည်ကို မတွေ့ရ ချေ။ ထိုအခါ လယ်သူဌေးလည်း မိမိကိုယ်တွင် ပါလာသောမုန့်ထုပ်များကို ဖြုတ်၍စားသည်။ ကျန်သူဌေးကြီး သုံးဦးတို့လည်း လယ်သူဌေးစားသည်ကို ကြည့်ပြီး သွားရည်ယိုလာသည်။ ဆာလွန်းမက ဆာလာသည်နှင့် လယ်သူဌေးထံမှတောင်းစားရာ မရသည့်အဆုံး၌ သူတို့ကိုယ်တွင်ပါလာသော ပစ္စည်းများဖြင့် လဲလှယ်စားကြ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုသို့ လဲလှယ်စားလာကြရာ တစ်ရက်မှနှစ်ရက်၊ နှစ်ရက်မှ သုံးရက်ကြာသော် သူဌေးကြီးသုံးဦး တွင် ပစ္စည်းအနည်းငယ်သာ ကိုယ်စီကျန်တော့သည်။ လယ်သူဌေးမှာမူ အစားအစာအတွက် ဒုက္ခမရောက် သည့်အပြင် ပစ္စည်းများပင် နေ့ချင်းညချင်း တိုးလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခုနှစ်ရက်မြောက်သောနေ့တွင် ဘုရင်ကြီးလည်း အခြွေအရံများနှင့် ကိုယ်တော်တိုင် ပြိုင်ပွဲခင်းကျင်းရာ မဏ္ဍပ်သို့ ကြွချီလာသည်။ လူထုပရိသတ်ကြီးမှာလည်း ဘုရင်ကြီး၏အဆုံးအဖြတ်ကို ကြားနာရန် အသင့်ရောက်ရှိနေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမကြာမီဘုရင်ကြီးလည်း မဏ္ဍပ်အတွင်းရှိ အလုံပိတ်ထားသောအခန်းကို ဖွင့်စေရာ လယ်ယာသူဌေး ကြီးမှာ အလှဆုံးဖြစ်နေသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘုရင်ကြီးလည်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်လျက် သူ၏တိုင်းပြည်တွင် လယ်သမားများကို အထူးအခွင့် အရေးပေးရမည့်အကြောင်း၊ ရွှေငွေကျောက်သံပတ္တမြား ပေါကြွယ်ဝခြင်းမရှိပေမယ့် ဆန်စပါးရှိလျှင် အောက် တန်းမကျဘဲ ကောင်းမွန်စွာနေနိုင်ကြောင်း၊ ကိုင်းကျွန်းလယ်ယာကို အားစိုက်ခွန်စိုက်လုပ်ကိုင်ခြင်းဖြင့် မြေကြီးမှ ရွှေသီးအောင် ကြိုးစားကြရမည်ဖြစ်ကြောင်းတို့ကို ဩဝါဒပေးပြီး အလှပြိုင်ပွဲတွင် အနိုင်နွှဲခဲ့သည့် လယ်ယာ သူဌေးကြီးအား ဆုလာဘ်များ ပေးအပ်ချီးမြှင့်လိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45589870870677,"sku":"","price":4000.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_834f83a9-3a7b-44fd-996b-8cb4b42b3ede.jpg?v=1730247400"},{"product_id":"မောင်သာနိုး-ဇော်ဇော်အောင်-သစ္စာနီ-မြန်မာစာပေမော်ဒန်ဆွေးနွေးပွဲ","title":"မြန်မာစာပေမော်ဒန်ပြသာနာဆွေးနွေးပွဲ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆွေးနွေးပွဲနှင့် စပ်လျဉ်း၍\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာပေ၊ ပန်းချီ စသည့် ဖန်တီးမှုအနုပညာများ ဆိုသည်မှာ သူ့အမည်နာမက ဖော်ညွှန်းသည့်အတိုင်း တီထွင်ဖန်တီးရသော အလုပ်များဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖန်တီးမှု၊ တီထွင်မှု ထိုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော သစ် ဆန်းမှု” (အတွေးသစ်ဆန်းမှု၊ အရေးသစ်ဆန်းမှု စသည်များ)ကြောင့် စိတ်ဝင်စားဖွယ်၊ စွဲလမ်းနှစ်သက် ဖွယ် ဖြစ်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖန်တီးတီထွင်မှု အားကောင်းလျှင် သြဇာကြီး သည်။ အားကောင်းသူတစ်ဦး၊ သို့မဟုတ် တစ်စု၏ အားအရှိန် သြဇာတို့ဖြင့် အနုပညာ ခေတ်များ ဖြစ်ပေါ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေတ်တစ်ခုသည် အချိန်ကာလတစ်ခုသို့ရောက် သော် သူ၏ သစ်ဆန်းမှု အရှိန်အဟုန် ကုန်ဆုံးသည်။ သူ့ပုံစံ ဖန်တီးမှုများသည် အံ့ဩနှစ်သက်ဖွယ် မဖြစ် တော့။ ရိုက်ခတ်မှု၊ လွှမ်းမိုးမှု မရှိတော့။ တစ်နည်းဆို သော် ခေတ်ကုန်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသည်အချိန်အခါမျိုး၊ သို့မဟုတ် ယင်းမတိုင်မီ ကာလလောက်တွင်ပင် ယင်း၏ ရိုးအီလာသော တွေး ဟန် ရေးဟန်တို့ကို စွန့်ပယ်ကာ မျက်မှောက်ကာလ ပရိသတ်အတွက် ပို၍ လတ်ဆတ်ရှတသော အထိ အတွေ့ ကိုပေးမည့် အတွေးသစ် အရေးသစ်သမားများ ပေါ်လာတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေတ်သစ်တစ်ခု အစပျိုးလာခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eစာပေအနုပညာသမိုင်းကို ကြည့်လျှင် အစဉ်ဆန်း သစ် တီထွင်ပြောင်းလဲနေသော သဘောကို မြင်ရတတ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eများသောအားဖြင့်ကား ပြောင်းလဲမှုသည် တရွေ့ ရွေ့။ အဟောင်းထဲတွင် အသစ်တို့ အစဉ်မပြတ် စိမ့်ဝင် လဲလှယ် နေရာယူသွားခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ အဟောင်း အသစ် ပဋိပက္ခ မကြီးမား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့သော် တစ်ခါတစ်ရံ၌မူ တစ်ချိန်က အရှိန်ကြီး ခဲ့သော အဟောင်းထုသည် အသစ်ကိုလက်ခံရန် ဝန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eလေးကာ ပြောင်းလဲမှုကို ဆန့်ကျင်နေတတ်ကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံလည်း အဟောင်းတို့ သက်တမ်းမကုန်မီ အသစ်က အတင်းတိုးဝင်ချင်တာမျိုး ရှိတတ်သည်။ သည်အခါမျိုးတွင်မူ အဟောင်းအသစ် တိုက်ခိုက်သည့် အသံဗလံများ ဆူညံသွားတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမည်သို့ဖြစ်စေ အသစ်သည် တကယ်စစ်မှန်သော ဖန်တီးမှုအသစ်ဖြစ်ပါက အချိန်တန်လျှင် သူ့ခေတ် ကာလ ရောက်ရှိရမည်မှာ သဘာဝဖြစ်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအနုပညာ ခေတ်သစ်။ ယခင်နှင့် မတူသော ဖန် တီးမှုအသစ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသစ်သမားတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင်၏ ဖန်တီး မှုများနှင့်ပတ်သက်၍ ကြွေးကြော်တတ်၊ ကြေညာတတ်သော သဘောရှိသည်။ မိမိတို့ကိုယ်ကိုလည်း အမည် နာမများ ပေးတတ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသို့သော်လည်း ခေတ်အဆက်ဆက် ကမ္ဘာတွင် စာပေ အနုပညာခေတ်သစ် ထူထောင်သူတို့ မိမိတို့ ဘာသာပေးခဲ့ကြသည့် အမည်နာမများက များသောအားဖြင့် ဆင်တူယိုးမှားများသာ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eNeo-, New, Nouveau, Post-, Modern...... \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eစသဖြင့်။ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဟောင်းမဟုတ်ဘူး၊ အသစ်။ မနေ့ကဟာတွေ၊ အရင်ခေတ်ကဟာတွေ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေ့ဟာ၊ ဒီခေတ် ဟာတွေ ဟူ၍ ပြောဆိုကြေညာသည့် သဘောဖြစ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eယနေ့ မြန်မာနိုင်ငံတွင် တစ်နေ့တခြား အသံဗလံ ညီလာနေသည့် မြန်မာစာပေနယ်မှ “မော်ဒန်”သည် ကာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့၌ အဟောင်းနှင့် တကယ်ကွဲပြားခြားနားသည့် တီထွင်ဖန်တီးမှုအသစ်များ ရှိသလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၎င်းမော်ဒန်သည် မြန်မာစာပေ တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးရေး အတွက် လိုအပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမော်ဒန်သည် အနာဂတ် မြန်မာစာပေ၏ အဓိက လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e. \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအစရှိသည်များကို စူးစမ်းစစ်ကြောကြည့်ရန် နှင့် ယင်းနှင့်စပ်လျဉ်းသည့် ရှုပ်ထွေးပွေလိမ်သော ပြဿနာများကို ရှင်းနိုင်သရွေ့ ရှင်းလင်းပီပြင်စွာ ပုံဖော်ကြည့်နိုင်ရန် ရည်ရွယ်လျက် ယခု\u003c\/span\u003e '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာစာပေ မော်ဒန် ပြဿနာ ဆွေးနွေးပွဲကို မော်ဒန်ကိစ္စ၌ အလေးထားကြ သည့် ဆရာများ အကူအညီဖြင့် စီစဉ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပါ သည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီလှိုင်းမဂ္ဂဇင်း-အယ်ဒီတာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြန်မာစာပေလောကမှာ မော်ဒန်လို့ဆိုရမယ့် အရေးအသားသစ် တင်ပြပုံအသစ်ဖြစ်တဲ့ ဝတ္ထုတိုတွေ ကဗျာတွေ ဆင့်ကဲပေါက်ဖွားလာကြတယ်။ အဲသလို ပေါ်ပေါက်လာတာကို အဟောင်းကို ဖက်တွယ်ထားချင်တဲ့ အစဉ်အလာသမားတွေက မကျေနပ်ဘူး။ အရပ်စကားနဲ့ပြောရရင် မျက်စိစပါးမွေးစူးတယ်ပေါ့။ အဲဒီတော့ (ဝေဖန်သုံးသပ်တယ်ဆိုတာထက်) ဝိုင်းပြီး ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်စကား ဆိုကြတယ်။ ဥပမာ သူတို့ ရေလဲသုံးလေ့ရှိတာက သရုပ်ပျက်တွေ၊ အရူးချီးပန်းတွေ စသဖြင့်ပေါ့လေ။ မော်ဒန်ပန်းချီနဲ့ မော်ဒန် (စတီရီယိုသီချင်း)ဟာလည်း စတင်ပေါ်စက ဒီလိုပဲ။ အခုတော့ ဒီနှစ်ခုလုံးဟာ ခြေခြေမြစ်မြစ် ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်နေနိုင်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပါပြီ။ မြန်မာမော်ဒန်ပန်းချီဆိုရင် ကမ္ဘာကိုတောင် ခြေဆန့် နေရာယူနိုင်ပြီ။ အသစ်သမားတွေကလည်း ပထမတော့ ခုခံကာကွယ်ရုံ ကာကွယ်တယ်။ နောက်တော့ အဟောင်းသမားတွေကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်လာတော့တယ်။ အပြန်အလှန် ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်နေကြတာတွေဟာ အချိန်ကုန်လူပန်းဖြစ်တာ အဖတ်တင်နိုင်တယ်။ တကယ်တမ်းကတော့ ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် လေးလေး မြတ်မြတ်နဲ့ ယုံယုံကြည်ကြည် လုပ်ကြဖို့ပဲ ရှိတယ်။ မလိုအပ်တဲ့ အရာကို အချိန်ကာလ(သမိုင်း)က ဖယ်ရှားသွားပါလိမ့်မယ်။ \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e-သစ္စာနီ၏ဆွေးနွေးချက်မှ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45589715157141,"sku":"","price":630.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_5331302d-aa4e-40f1-ad59-c498692974c2.jpg?v=1730249627"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-ဂန္ထ၀င်လေးအုပ်နှင့်ဤသုံးဦး","title":"ဂန္ထဝင်လေးအုပ်နှင့်ဤသုံးဦး","description":"\u003cdiv data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပထမပိုင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e[\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း - ၁)\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောင်ဘိုးထူးနှင့် မဂျမ်းဒုတ် ဇာတ်ခုံပေါ်တွင် ရန်ဖြစ်၍ ထွက်လာကြစေ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ။ ။ “ဟေ့ ဂျမ်းဒုတ်၊ လင့်ဝတ်ခြောက်ပါးဆိုတာ၊ မင်း မကြားဖူးဘူးလား။ မယားဆိုတာ လင်စီမံရာကို နာခံရတယ်ကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “လင်ဝတ်ခြောက်ပါးတဲ့၊ သူများ လင်ဝတ် ၉ ပါးလို့သာ ကြားဖူးတယ်။တော်ကော မယားဝတ် ၁၂ ပါးဆိုတာ မကြားဖူးဘူးလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ။ ။ “လင်ဆိုတာ သခင်တဲ့၊ သခင်ဆိုတော့ ကျုပ်ခိုင်းတာ မင်းအကုန်လုပ်ရမယ်သိလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “လုပ်နိုင်ပေါင်တော်၊ နဂိုက မပူလိုလို့ ယောက်မရှာတာ၊ တော်လည်း သခင်မရှိလို့ မယားယူတာ မဟုတ်ဘူးလား။ နွားနဲ့လင် မကြင်ရဘူးတဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ။ ။ “မယား ယူရတာများ တယ်ဒုက္ခကြီးပါလား၊ ဒါကြောင့် “မိန်းမဟူသည်။တိုရှည်မသိ၊ အလိုရှိတိုင်း၊ ထင်မိထင်ရာ ပြုတတ်စွာ၏” လို့ မန်လည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး မိန့်တော်မူခဲ့တာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “တော်က မန်လည်ဆရာတော်တပည့် လူလိမ္မာကြီးပေါ့လေ။ ဒီဘက်လှည့်စမ်းပါဦး၊ မျက်နှာထားကြီးကိုက ဘုရားဖြစ်မယ့် အုတ်ခဲကြီးလို ဟိုနားတိုးပါ။အင်္ဂတေစော် နံပါတယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး။ ။ “လူလိမ္မာပေါ့လေ၊ ထင်းခွေသမားထဲက ငါ့လို အစစ နှံ့စပ်တဲ့အကောင်ဘယ်ရှိသလဲ၊ ငါက ဆရာဝန်ကြီးတစ်ယောက်ဆီမှာ ခြောက်နှစ်တောင် တပည့်ခံဖူးတာကွ။ ငယ်ငယ်တုန်းက ငါလို မင်္ဂလသုတ်တို့၊ ပရိတ်ကြီးတို့အလွတ်ရတဲ့လူ ရှာစမ်းပါဦး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “တော်ပါ၊ နားငြီးပါတယ်။ ဒီလိုလူမိုက်မျိုးတော့ မိုးကြိုးပဲ မပစ်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ။ ။ “နင်လို မိန်းမယုတ်သာ ပစ်မှာလှဲ၊ ငါလို လူလိမ္မာကို မပစ်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “ငါလို လူလိမ္မာကို မပစ်ဘူး။ လိမ္မာပါပေတယ်။ မန်လည်ဆရာတော်လက်သစ်ကြီးကို တော်လိုလူတော့၊ လူလိမ္မာမခေါ်ဘူး ကိုဘိုးထူးရေ၊ ရေထဲဆင်းသေမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ။ ။ “မင့် ယူမိတာတော့ ငါးပါးကြီး မှောက်တာပဲ၊ ကျုပ်ဖြင့် ဖူးစာနတ်သာဖိထောင်းချင်တာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “ဖူးစာနတ် ဖိထောင်းချင်စရာကြီးပေါ့၊ ကောက်ညှင်းက စေးရမှာ ဆန်ကြမ်းက စေးလိုက်လေ၊ ကိုဘိုးထူးရယ်၊ ကျုပ်လို မိန်းမရတာ အင်မတန် ကုသိုလ် ထူးလို့ မှတ်ပါတော့။ တကယ်ဆိုတော့ ကျုပ်တို့လို “ဘုန်းကြီးကြိုက်၊ မင်းကြိုက်၊ ကာလသားနှင့် လားလားမှ မထိုက်တဲ့” ကုမ္မာရီ နုနုထွတ်ထွတ်ကလေးတွေနဲ့ တော်လိုလူမျိုးနဲ့ တန်တာမဟုတ်ပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး။ ။ “ဘာတန်မလဲ “ကျုပ်တို့လို ကုမ္မာရီ နုနုထွတ်ထွတ်ကလေးတွေနဲ့” တဲ့၊အဟိ တော်ကွယ် ...၊ ဂျမ်းဒုတ်၊ ကျုပ် စကားများများ မပြောပါရစေနဲ့၊တော်တော် နေတော့ ငါက ဟုတ်တာတွေ အကုန်လျှောက်ဖော်မိလိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “အမယ် ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ရှိလိုက်တာ၊ ဖော်စမ်းပါ။ ဘာများ ဖော်စရာရှိလို့လဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ။ ။ “တော်ပါကွယ်၊ ဒီအကြောင်း တော်ကြပါစို့။ ငါသိတာ ငါသိတယ်ဆိုရင်တော်ပါပြီ။ တကယ်ဆိုတော့ ငါလိုလင်မျိုးရတာ မင်းကံထူးလို့လို့ မှတ်ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “ဘာတဲ့ ကံထူးလို့ သူ့ကို ရသတဲ့၊ အများကြီး ကံထူးတာပေါ့ လေ။သူတောင်းစားဖြစ်အောင် လုပ်ပေးဖော်ရတဲ့ လင်ကိုး။ ရှိတဲ့ပစ္စည်း ငမိုက်သားပီပီ ကစားပစ်ဖော်ရတာကိုး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ။ ။ “မကဲပါနဲ့ကွယ် ဂျမ်းဒုတ်၊ မင်း ရှိတာ ဘယ်ကကုန်အောင် စားပစ်ရလို့လဲသောက်တော့ သောက်မိပါရဲ့” ဒုတ် ၊ ၊ “သောက်မိပါရဲ့တဲ့ အိမ်မှာရှိသမျှ ပစ္စည်းတွေကို တစ်ခုစီ ချရောင်းလို့ကုန်ပါပကော”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ၊ ၊ “ကိုယ့်ထူး ကိုယ်ချွန် ဆိုတာ၊ ဒါမျိုးပေါ့ကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ၊ ၊ “ကျုပ် ကျောအောက်က အိပ်ရာတောင် ဘယ်ရှိတော့သလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ။ ။ “အဲဒီတော့မှ မင်း စောစောထမှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “အဆုံးကျတော့ အိမ်ထဲမှာ ဘာတစ်ခုများ ကုန်းကောက်စရာ ကျန်တော့လို့လဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ။ ။ “ဘာမှမကျန်ရင် အိမ်ပြောင်းတော့ ဒုက္ခနည်းတာပေါ့ကွ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “ဒါနဲ့လည်း အလုပ်ဆိုလို့ ဘာတစ်ခုမှ မလုပ်ချင်ဘူး။ စားဖို့နဲ့ ကစားဖို့သာသိတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ။ ။ “ဒါတော့ ပျော်ပျော်နေ သေခဲ ဆိုသလို ဖြစ်အောင် လုပ်ရတာပေါ့ကွယ်။သောက်သောက်စားစား၊ လူ့မင်းသား၊ သိကြားဧကန် ဖြစ်လတ္တံ့။ မသောက်မစား၊ လူ့ငနွား မယားအိမ်က ဆဲလတ္တံ့တဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “မဟုတ်ပါဘူးတော်၊ ကလေးတွေ တစ်ပြုံကြီးနဲ့ ကျုပ်ကို ဘယ်လိုလုပ်ထားမယ် ကြံလို့လဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး။ ။ “ထင်သလိုပေါ့လကွယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “ကလေး လေးယောက် တာဝန်ကြီးကို ရွက်နေရတာတော့ ကျုပ်မှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ။ ။ “မရွက်ချင်လည်း ချထားလိုက်လကွယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “ကလေးတွေက တစ်နေ့လုံး ဆာလို့ ထမင်းချည်းတောင်းနေတာပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ။ ။ “ထမင်းတောင်းရင် ကြိမ်လုံး ကျွေးလိုက်ရောပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “ဒါဖြင့် ဒီလိုနဲ့ ပြီးရောလို့ ပြောချင်တာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ။ ။ “အေးအေးနေစမ်းပါ မိန်းမရယ်၊ မဆူစမ်းပါနဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီလိုပဲ တစ်သက်လုံး အလေလိုက်ပြီး စော်ကားနေတော့မှာလား ကျုပ်ကို”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ။ ။ “တော်ပါ မိန်းမရယ်၊ စိတ်ဆိုးနေရရင် မကောင်းပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “တော့်ဝတ္တရားကိုမှ ဘာရယ်လို့ မပြောရဘူးလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ။ ။ “မိန်းမရယ်၊ ကျုပ် စိတ်ဆိုးတတ်တယ်ဆိုတာ အသိသားနဲ့၊ တောင်းပန်လို့မရဘူးလားကွယ်။ ကျုပ်လက်က လက်ပြတ်ကြီးနော်၊ ထပြီး တီးလိုက်ရရင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ၊ တော့်ကို ကြောက်ရဦးမှာလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး။ ။ အသက်ရယ်၊ အလိမ္မာသားနဲ့ ၊ ကျောမယားချင်စမ်းပါနဲ့ကွယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “အမယ်လေး ... ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ၊ ပုရွက်ဆိတ်တွင်း ရှာရဦးမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ။ ။ “ဒါဖြင့် မရွှေဂျမ်း အရိုက်မခံရရင် မအေးနိုင်ဘူးပေါ့ ” ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “မဟုတ်ပါဘူး၊ တော့်ကို ကြောက်လိမ့်မယ် ထင်လို့ ဒါလောက်တောင်ကြိမ်းမောင်းနေရတာလား၊ နှမ်းစေ့လောက်မျှ မကြောက်ဘူး၊ ဂျမ်းဒုတ်တဲ့တစ်ဒုတ်တည်းရှိတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eထူး ။ ။ “အသက်ဘူးရယ်၊ တော်ပါကွယ်၊ ကျုပ် စိတ်ဆိုးလာတော့ နားရင်း ထအုပ်လိုက်လိမ့်မယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒုတ် ။ ။ “ဟဲ့ ...၊ ယစ်ထုပ်”\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540383424661,"sku":"","price":13000.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/1_7858d60d-f190-4af5-9cb6-e717ff7a4eb7.jpg?v=1730288205"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-ရှင်မဟာသီလဝံသ","title":"ရှင်မဟာသီလဝံသ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540533469333,"sku":"","price":2430.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/image00001_c794a08a-9b12-43fa-ba7c-ec8bb0eee0b8.jpg?v=1730288331"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-ကဗျာဆရာတို့-ဝထ္ထုတို","title":"ကဗျာဆရာတို့၏ဝထ္ထုတို","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45540376248469,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/image00001_1874364c-06cc-4c30-a3e1-aa03dd5952d3.jpg?v=1730288365"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-ကျော်အောင်စံထား","title":"ကျော်အောင်စံထား","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45589695103125,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_14de67b1-beb5-4f18-8967-dd8f7a1891d0.jpg?v=1745778468"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-ဂီတနက်သန်ကိုစောညိမ်း","title":"ဂီတနက်သန်ကိုစောညိမ်း","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45589698740373,"sku":"","price":1980.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_86b7a0d1-76d1-4007-bbc6-fa9bff590882.jpg?v=1745778515"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-စိန္တကျော်သူ","title":"စိန္တကျော်သူ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45589712634005,"sku":"","price":1980.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_91725117-664d-4324-b4dc-46932d516308.jpg?v=1745778564"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-မြန်မာဝထ္ထုတို-၂၀၀၆","title":"မြန်မာဝထ္ထုတို ၂၀၀၆","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45589723250837,"sku":"","price":2430.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_af170476-d850-45be-95f9-ddd31bd0aafe.jpg?v=1745778612"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-မြန်မာဝထ္ထုတို-၂၀၀၇","title":"မြန်မာဝထ္ထုတို ၂၀၀၇","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45589731049621,"sku":"","price":11700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_c5763ab0-c0ec-4e1a-8951-21efdff679ce.jpg?v=1745778661"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-မြန်မာဝထ္ထုတို-၂၀၀၈","title":"မြန်မာဝထ္ထုတို ၂၀၀၈","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45589733605525,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_18fae8ce-7bcf-4e15-8a35-af5deb8b19af.jpg?v=1745778696"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-မြန်မာဝထ္ထုတို-၂၀၀၉","title":"မြန်မာဝထ္ထုတို ၂၀၀၉","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45589734719637,"sku":"","price":15000.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_09a88e8c-32e0-4ebc-ae50-3982ca29a499.jpg?v=1745778742"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-မြန်မာဝထ္ထုတို-၂၀၁၀","title":"မြန်မာဝထ္ထုတို ၂၀၁၀","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45589736226965,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_747ead1d-9fdb-4692-92d8-b09d3dde23d3.jpg?v=1745778786"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-မြန်မာဝထ္ထုတို-၂၀၁၁","title":"မြန်မာဝထ္ထုတို ၂၀၁၁","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45589737570453,"sku":"","price":24000.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_7d6fd4e0-6ab3-4905-b421-9dcd23829072.jpg?v=1745778830"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-မြန်မာဝထ္ထုတို-၂၀၁၃","title":"မြန်မာဝထ္ထုတို ၂၀၁၃","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45589738291349,"sku":"","price":3600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_6c001f8a-06fb-4d7b-a0a2-5492e0336554.jpg?v=1745778871"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-မြန်မာဝထ္ထုတို-၂၀၁၄","title":"မြန်မာဝထ္ထုတို ၂၀၁၄","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45589739995285,"sku":"","price":3150.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_021254a5-3daa-4de3-8232-370202b4f577.jpg?v=1745778911"},{"product_id":"ကလောင်စုံ-မြန်မာအက်ဆေး-၁၀၁","title":"မြန်မာအက်ဆေး ၁၀၁","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45589741928597,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_05670cf9-7620-4b78-a1a5-945fa8b9f539.jpg?v=1745778951"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/%e1%80%80%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%85%e1%80%af%e1%80%b6.oembed?page=3","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}