{"title":"ကဗျာနှင့် မြန်မာစာပေ","description":"","products":[{"product_id":"ပေါ်သစ်-အလှရှာပုံတော်၂","title":"ပေါ်သစ် - အလှရှာပုံတော်(၂)","description":"\u003cp\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45565600399509,"sku":"","price":16250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45565600432277,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_50d54a0f-1cc0-4d82-a761-df71c950f122.jpg?v=1730208042"},{"product_id":"ပိုင်သစ်နွယ်-ခေတ်ကျန်ပန်းအိုးလက်ကျန်အသက်","title":"ပိုင်သစ်နွယ် - ခေတ်ကျန်ပန်းအိုးလက်ကျန်အသက်","description":"\u003cp\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖြတ်တိုက်သွားတဲ့ လေယူလေသိမ်းတောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချိုးကွေ့ပြီး ပြန်ရောက်လာတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရောက်ရာအရပ်က နားစွင့်တယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသားတွေရှိရာ အပျော်တွေရောက်လာတယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမေရှိရာ အမောတွေ ရောက်လာတယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမမှုဘူးမဖြူဘူး မတုန်လှုပ်ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e အမေဟာ ရှေ့တန်းမှာ လဲလဲကွဲကွဲ အရောင်ခပ်မွဲမွဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါတို့က အိမ်နောက်ဖေးမှာ ဝမ်းနဲ့လေနဲ့ မသဲကွဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမေက “ငါမသေဘူး ရေကူးတတ်တယ်” တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘဝရဲ့ ဥခွံအဟောင်းထဲမှာတောင် နုပျိုလို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမေ့အပြုံးဟာ ဆေးဖက်ဝင်ကြောင်း အသိဟာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအိပ်ရာထ နောက်ကျတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမြဲနောက်ကျတတ်တဲ့ ဘဝသံသရာရထားကြီးတောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအချိန်မှန်မှန်နဲ့ စောစီးစွာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမေ့အိမ်ရှေ့ ထိုးဆိုက်လာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါတို့မှာ တားဆီးခွင့် မရှိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငိုကြွေးခွင့် တမ်းတခွင့် အောက်မေ့ခွင့်သာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမျက်ရည်အဖြစ် ကျင်းပ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါတို့ကိုယ်ငါတို့လည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသစ်သားအဆွေးလို ဆွေးဆွေးမြည့်မြည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအချိန်မရွေးကျိုးကျလို့ တရေးရေးလိုက်ပါနေတဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအရိပ်အရောင်ဟာ ရေးလို့လည်းမဆုံး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖက်လို့လည်း မကုန်။ ဖွဲ့လို့လည်း မမီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငေးလည်း ငေးရော့ရှိမယ် တွေးလည်းတွေးရော့ရှိမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအလွမ်းဟာ ဆေးမြီးတိုနဲ့လည်းမပြီး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရင်ဘတ်ဟောင်းလောင်းနဲ့အလောင်းလို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမေတ္တာတရားဟာ ဆိုင်းဘုတ်ထောင်တိုင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရောက်လာတဲ့ ဘတ်စ်ကားမှ မဟုတ်တာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလူ့သွေးဖြူဥနဲ့ စီးကျလာတဲ့ ရေတံခွန်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eယနေ့အပူချိန် ထိုင်းအာချက် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကလေးငယ်များ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆော့ကစားရင်း လှမ်းပစ်ပေါက်လိုက်တဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပြောင်းဖူးစေ့တွေဟာ လေထဲမှာပင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပေါက်ပေါက်ပွင့်ပန်းတွေ ဖြစ်သွားကြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                 \u003cem\u003eမဟေသီမဂ္ဂဇင်း၊ ဇူလိုင်၊ ၂၀၁၈\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45566371463317,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45566371496085,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_f4f76de3-b889-485b-8f36-5e757db567d6.jpg?v=1730209053"},{"product_id":"ပိုင်-နောက်ထပ်ဒေါက်တာဇီဗါးဂိုးတစ်ယောက်","title":"ပိုင် - နောက်ထပ်ဒေါက်တာဇီဗါးဂိုးတစ်ယောက်","description":"\u003cp\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eနောက်ထပ် ဒေါက်တာဇီဗားဂိုးတစ်ယောက် ၁ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရထားသံလမ်းတွေက ရှည်လျားသလောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘဝတွေက မဆုံးနိုင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါတို့ ရပ်နေတာ အစမှာလည်းမဟုတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဆုံးလည်းမဟုတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                  ၂၅၊ အောက်တိုဘာ၊ ၂၀၁၆။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eနောက်ထပ်ဒေါကိတာဇီဗားဂိုးတစ်ယောက် ၂ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနှင်းတွေရဲ့ အသံကို နားစွင့်ရင်းငါတို့အိပ်မပျော်နိုင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမှောင်မိုက်ကြီးစိုးမှုတွေ လွင့်ပြယ်သွားဖို့ ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမနက်ဖြန်ဟာ အဆိုးလား အကောင်းလား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါ့ကို ပွေ့ဖက်ထားပါဦးအချစ်ရယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                      ၂၅၊ အောက်တိုဘာ၊ ၂၀၁၆။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eနောက်ထပ် ဒေါက်တာဇီဗားဂိုးတစ်ယောက် ၃\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဝက်အူချောင်းတစ်ဘူးနဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပျော်ရွှင်တဲ့ ပါတီတစ်ခု တိုးတိုးတိတ်တိတ် ကျင်းပကြတာပေါ့ မီးခိုးမထွက်စေနဲ့ အသံမထွက်စေနဲ့ ရင်ဘတ်ချင်းကပ်ထားတဲ့အခါ နောက်ထပ် ဘယ်လိုထိတ်လန့်ဖွယ်တွေမှ ငါတို့ကြားကို မတိုးဝင်နိုင်တော့ ငါတို့ဟာ ငါတို့ရဲ့ ဝင်သက် ထွက်သက်ကို တတ်နိုင်သလောက် ထိန်းသိမ်းထားရအောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                                                                         ၂၅၊ အောက်တိုဘာ၊ ၂၀၁၆။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eနောက်ထပ် ဒေါက်တာဇီဗားဂိုးတစ်ယောက် ၄\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညတွေမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအရာရာဟာ ဖြူဆွတ်နေတယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမယုံကြည်ရတဲ့ အဖြူတွေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂၅၊ အောက်တိုဘာ၊ ၂၀၁၆။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eနောက်ထပ်ဒေါက်တာဇီဗားဂိုးတစ်ယောက် ၅ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကိုယ်ထူထောင်ထားရတဲ့ဘဝဟာ သေနတ်ပြောင်းမှာဆိုရင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါတို့ဟာ နောက်ထပ်တစ်နေရာကို သွားမှဖြစ်မယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပိုပြီးကောင်းလာမယ်ထင်ရတဲ့ တစ်နေရာပေါ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပိုပြီးဆိုးမလာနိုင်ဘူးလို့ ထင်ရတဲ့ တစ်နေရာပေါ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ်နေရာတည်းကို ဖက်တွယ်ထားရတာဟာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသေခြင်းတရားနဲ့ နီးကပ်လှတယ် ပြီးတော့ ယုံကြည်မှုလည်း မဆန်ဘူး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e                                              ၂၅၊ အောက်တိုဘာ၊ ၂၀၁၆။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45566374543509,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45566374576277,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_1e4f4306-7547-487a-8dcf-bcd2bcc13fbb.jpg?v=1730209075"},{"product_id":"နေထက်နိုင်-ဆူးလေဘားခန်းထဲကမှော်ဆရာ","title":"နေထက်နိုင် - ဆူးလေဘားခန်းထဲကမှော်ဆရာ","description":"\u003cp\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eခရမ်းရောင်ပန်းပွင့်များ\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသံသယတွေကြားက \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထီးတည်းညမှာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူတို့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဂျီဩမေတြီတွေနဲ့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကခုန်လို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟောဒီ နွေဦးထဲမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအခု အဲ့ဒီခရမ်းရောင် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပျဉ်းမပန်းပွင့်တာ လှပါတယ်။      ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eကိုဆန်းမြင့်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဲဒါ လူတစ်ယောက်ပဲ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခွေးတစ်ကောင်ကို ပိုက်ပေါ့လို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူက လူတွေကို \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဒုက္ခ မပေးဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ စိတ်လိုလက်ရ ရှိရင် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသစ်ကိုင်းခြောက်တွေကို \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဂစ်တာလုပ် တီးတာပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူက စပိန်ဂစ်တာ မလိုဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဒီလောက် အေးတဲ့ အရပ်မှာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအနွေးထည် မဝတ်ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတကယ်လို့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခင်ဗျားသူ့ကို အနွေးထည်ပေးလည်း \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ်ရက် အများဆုံးဝတ်မယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနောက် မဝတ်တော့ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနွေလာလာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e မိုးလာလာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆောင်းလာလာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူက ဘာမှမဝတ်ဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ့ရေချိုးကန်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလမ်းဘေးက \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြို့ပြမြောင်းရေပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူက သုံးရာသီ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျန်းမာနေသူ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလမ်းဘေးက \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခွေးလေးကို \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူက သားသမီးအရင်းအချာပမာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပိုက်ပွေ့လို့။    ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရေနံချောင်း၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၂၅၊ ဒီဇင်ဘာ၊ ၂၀၁၇။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45568185041045,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45568185073813,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_d4467b28-30c9-4941-91fb-64407b7aa45f.jpg?v=1730210165"},{"product_id":"နေဇော်နိုင်-သံလမ်းမဲ့ရထား","title":"နေဇော်နိုင် - သံလမ်းမဲ့ရထား","description":"\u003cp\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသံလမ်းမဲ့ရထား\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအတိတ်ဟာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမေ့ပြီး မသုံးဘဲ ထားထား \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဒါမှမဟုတ် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမုန်းပြီး လွှင့်ပစ် ထားထား \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအသွားထက်နေတဲ့ ဓားတစ်လက်ပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအရိပ်ဆိုတာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဲဒီ အတိတ်က လာတာဖြစ်ပြီး \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစိတ်နဲ့ အနာဂတ်ထဲ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခိုတွဲနေတဲ့ အရာလေ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတို့အကြောင်း \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတို့ထက် ပိုသိသူလည်း ဖြစ်နေပြန်ရဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါကတော့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရည်းစားနဲ့ကွဲရင် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာတွေ မီးရှို့ပစ်သလိုမျိုး \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကိုယ့်အရိပ်ကိုယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအသုံးမလိုတော့ဘူး ထင်တာနဲ့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဆုံးစီရင်ပစ်ခဲ့တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဒါပေမယ့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟိုး.. ဝေးဝေးမှာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါထားခဲ့တဲ့ အရိပ်တို့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ္ဆေလို လွင့်မျောလာကြရင် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလွင့်တဲ့ခဏ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပလတ်စတစ်ကောက် သံချွန်လို အတွေးနဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါက်ယူပြီး \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရင်အုံထဲ ပစ်..\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပစ်ထည့်မိတာပဲကွယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရထားရေ••\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါ့ကို သယ်သွားပါတော့၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45568201097365,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45568201130133,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_86796e0f-cb4d-4c83-9309-ab1f4e5ba7ba.jpg?v=1730210193"},{"product_id":"နိုင်မွန်အောင်သွင်-နိုင်မွန်အောင်သွင်ကဗျာများ","title":"နိုင်မွန်အောင်သွင် - နိုင်မွန်အောင်သွင်ကဗျာများ","description":"\u003cp\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသစ်တော်သီးလှည်းများ\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခြစ်ရာဖျက်ရာများလွန်းပြီး \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြိုးစားထားခဲ့ရတဲ့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကဗျာတစ်ပုဒ်ရဲ့ကံဟာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်တော့်ထံမှာ ရှိကြောင်း၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဲဒီကဗျာအတွက်စံဟာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပြည်သူတွေမှာရှိကြောင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟောင်းနွမ်းအိုမင်းနေတဲ့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလျှပ်စစ်မဲ့မီးခွက်က \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညနက်နက်မှာ ပြောခဲ့တယ်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထင်းရှူးရွက်အချောင်းကလေးတွေ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလေတိုးတဲ့အသံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတောင်ကမ်းပါးယံဆီသို့ပြေးသွား၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကလေးများအိပ်ချိန်၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆိတ်ငြိမ်တဲ့ည၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(အဲဒီ)လေသံမှတစ်ပါး တခြားဘာမှ မကြားရ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတောင်ကျချောင်းရေ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရေသံ သိုဝှက် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညဘက်ခရီးသွား \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်တော်များဖြစ်နေမလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမြင့်ပေ လေးထောင်ကျော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတောင်ပေါ် ညနက် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတလက်လက်နဲ့မီးပွင့်များဟာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဒါဟာ မြို့ ပါတဲ့။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်တော့်ရဲ့ ရွာကနေ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအနိမ့်ပြကွက်၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြင်လျက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနာမည်ကြီးတဲ့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအကွေ့နဲ့အကောက်တွေ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြေနီလှည်းလမ်း \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကတ္တရာကားလမ်း \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမီးရထားလမ်း \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစိတ်နဲ့မှန်းကြည့်ရတဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eည။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအပျိုလည်ရာကနေ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကာလသားတချို့ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချို့ငဲ့တဲ့ လရောင်အောက် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကိုယ်ပျောက် အိမ်ပြန်ကြဆဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချေ (ဂျီ) ဟောက်သံဟာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသည်ကဗျာထဲဝင်လာချိန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိုးမှိန်မှိန် လင်းစ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမနေ့ညနေပိုင်းက \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခူးဆွတ်ထားကြပြီးသား \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသစ်တော်သီးများ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနွားလှည်းပေါ်တင် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမကြာခင်မှာပဲ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကဲ ထွက်ကြဟေ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဒီနေ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဈေးနေ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရောင်းချကြရမယ့် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအသီးများရဲ့ စံဟာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်တော်တို့ ဝယ်ပြန်ကြရမယ့် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆန်အရေအတွက်ကို ပြောလိမ့်မယ်။   ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာပေဂျာနယ်၊ အမှတ် ၈၊ ၁၉၈၉။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45568765821077,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45568765853845,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_d20ed6c2-1610-4eb1-8f51-ccbaa064d95b.jpg?v=1730211058"},{"product_id":"နန္ဒာမိုးကြယ်-ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာကလေးကဗျာများ","title":"နန္ဒာမိုးကြယ် - ရယ်ရွှင်မြူး ကလေးကဗျာများ","description":"\u003cp\u003e:: ဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (Order) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e:: ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (Buy it now) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003cbr\u003e---------------------------\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eအသံများ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“အောက်အိအီး.. အွတ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e ရင်ကော့ချီ ကြက်ဖတွန်နေပြီ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“စိုးစီ.. စိုးစီ” .. \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟစ်ကာကြွေး နှံပြည်စုတ်ငှက်လေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအိမ်နောက်ဖေးက ခွေးတစ်ကောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတ “ဝုတ် ဝုတ်” . နဲ့ဟောင်၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတ “ညောင် ညောင်” ကွယ့် အစာတောင်း \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြောင်မ ဗိုက်ဟောင်းလောင်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချောင်းမြောင်းထဲရောက် \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘဲစူပါ တ “ဂပ် ဂပ်” .. နဲ့ကွာ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e “ပဲ.. ပဲ” မြည်တာ ဘယ်သူတုံး! \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညီထွေးဖြေပါအုံး။     ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဟာသ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရေချိုးရမှာ အပျင်းထူ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမြဲညစ်ပတ်သူ၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနာမည်ကမူ အပျံစား \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“မောင်ရှင်းသန့်” ... တဲ့လား။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအသားရောင်က မည်းမှောင်စွာ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမီးသွေးခဲလိုပါ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမည်သညာ ခေါ်တာကျ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“မောင်ဖြူဖွေး” ... တဲ့ဗျ။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘယ်အခါမှ မငြိမ်ပေါင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမျောက်မူးလဲတဲ့ကောင်၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဲသည်မောင်ကို အမည်ပေး \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“မောင်ရေခဲ” ... တဲ့လေး။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငွေရေးကြေးရေး ကျပ်တည်းနေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမြဲ သူ မွဲတေ၊ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဒါပေမဲ့လေ အံ့ပါရဲ့.. \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“မောင်မောင်ဌေးကြွယ်” ... တဲ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပြောစရာကွယ် ဤလောကီ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလက်ဖျား ခါလောက်သည်။ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလူနဲ့နာမည် စံတလွဲ \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတကယ့် ဟာသပဲ။     ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":45568767656085,"sku":"","price":3240.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":45568767688853,"sku":"","price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_8b5faf03-f852-4ae2-922c-54db1c023483.jpg?v=1730211423"},{"product_id":"ဒေါင်းနွယ်ဆွေ-ကဗျာပေါင်းချုပ်","title":"ကဗျာပေါင်းချုပ်","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသေမင်းလက်နှင့် ရေးသောကဗျာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသုခမိန်တွက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလက်နက်ကိုင်ဆောင်၊ ဉာဏ်ကလောင်ဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတိမ်တောင်ပမာ၊ ငါ့လင်္ကာကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပန်းကြာကန်တော့ဆင်မိတကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသေမင်းအတွက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအရိုးလက်များ၊ အောင်းသားနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချောက်ချားစိတ်မှာ၊ ရေးမိပါသော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလင်္ကာမှေးမှိန်၊ သုခမိန်လျှင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသေချိန်တန်မှ၊ သံဝေရသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလောကငိုသံမစဲတည်း။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e“\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eလောကမျက်ကန်းကဗျာများ” မှ\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eနိုးလျက်နှင့် အိပ်မောကျ၍နေသူ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချစ်သူ့အိပ်မက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဆိပ်ခွက်သည်၊ နေထွက်သောခါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e နံ့သာရေမွှေး၊ ဖြစ်နိုင်သေးလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါ့တေးလင်္ကာ၊ ကဗျာစောင်းကြိုး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနှိုးတိုင်းမရ၊ အိပ်မောကျ၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလောကကျိန်စာဖြစ်ခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျိန်စာပြယ်အောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟန်ဆောင်စိုးမိုး၊ ဒေါသဖြိုးဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတန်ခိုးအာဏာ၊ ဘယ်အရာမျှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချိုမြသံသာ၊ ငါ့လင်္ကာကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e မေတ္တာဝိညာဉ်မသွင်းနိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါ့လက်ချောင်းအား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနီမောင်းသောသွေး၊ ပူနွေးသောအသည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစမ်းရေထဲမှာ၊ ဆေးကြောပါလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလွန့်လှော်မလှုပ်၊ ဇာတ်ကြောင်းမြှုပ်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျောက်ရုပ်အသွင်၊ ငြိမ်သက်ချင်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအပေါ်ယံမှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘဝဇာတ်စင်၊ အလှပြင်လည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမြင်မှောက်မှား၊ ချောက်ကမ်းပါးဝယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတရားနက်နဲ၊ အသိလွဲကြ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလောကငိုသံ၊ ဆူဆူညံကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရယ်သံအဖြစ်၊ ဇွတ်နှစ်ပြောင်းလွဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဇာတ်ခေါင်းကွဲလျက် '..\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငရဲကိုပင်၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါလျှင်မထ၊ အိပ်မောကျ၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဒေါသကျိန်စာ၊ ငါ့ကဗျာကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရင်မှာသိုသိပ် အိပ်စေတကား။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eရှုမဝရုပ်စုံမဂ္ဂဇင်း၊ နိုဝင်ဘာ ၁၉၆၃\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e          အမည်မဲ့ကဗျာများ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကလောင်လည်းအို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလူလည်းအိုပြီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ့ကိုခွင့်လွှတ်ပါလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဘိုးကြီးအို ခါးကောက်ကောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတောင်ဝှေးတထောက်ထောက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကဗျာကိုသစ္စာဖောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနိဗ္ဗာန်သူမရောက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဘိုးကြီးအို ပြုံးတုံးတုံး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနည်းပရိယာယ်သုံး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမနိုင်လိုတဲ့ ပုလဲကုံး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမပြိုင်ဘဲနှင့် ရှုံး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e          ဘဝမရှိ ကဗျာမသိ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနေ့သီချင်းဆို၊ ညမှာငို၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသွေးကိုမင်အိုး၊ အရိုးကလောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e တိမ်တောင်စာရွက်၊ ညငှက်ကာရန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစောင်းသံအတွေး၊ ပင့်ကူမြှေးသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလက်ရေးမုန်တိုင်း၊ ကဗျာရိုင်းကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖတ်ခိုင်းသောခါ၊ လှကလျာသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလိပ်ပြာလန့်၍အော်လေသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအို ... ရှင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရွှေရင်ထိတ်ပျား၊ ကြောက်စရာနှယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဘယ်မှာလဲ၊ အသည်းလင်္ကာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလိပ်ပြာပန်းကြယ်၊ ဝိညာဉ်တွယ်ရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမဟုတ်ပါလော၊ ကဗျာမည်သည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမျက်ရည်တစ်စက်၊ စာတစ်ရွက်မို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခဲခက်တင်စား၊ အယူမှားသည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချောက်ချားစရာ၊ သင့်ကဗျာကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါမဖတ်ဘူး အိုအရူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကဗျာဆရာ၊ ထိုအခါမှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစုပ်တသနှင့်၊ ဘဝမရှိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဘိဓမ္မာ၊ ယွင်းပျက်ရှာသော\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလင်္ကာတင်စား၊ သူ့အနားမှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစကားမဆို၊ မျက်နှာအိုဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရှေ့ ကိုလှမ်းလျက်၊ လမ်းခွဲထွက်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခွက်ထိုးခွက်လန်၊ အူဗြောင်းဆန်အောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရယ်သံမုန်တိုင်း တိုက်လေသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e“ မိုးသောက်လင်္ကာပန်းကဗျာများ” မှ\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45569209335957,"sku":"","price":6650.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_5c1c2c1a-46dd-4ac5-8e44-8b88ba19c575.jpg?v=1730212121"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-အလှဗေဒ၂","title":"အလှဗေဒ(၂)","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eကမ္ဘာ့စာပေနှင့် မြန်မာ့ဂန္ထဝင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e(၁)\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          သဘာဝသည် ကမ္ဘာကြီးအား ပြုပြင်သည်။ လူသည် ကမ္ဘာကြီး၏ တစ်စိတ် တစ်ဒေသ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သဘာဝသည် လူအား ပြုပြင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤ ပံသုပထဝီမြေပေါ်တွင် အဏ္ဏဝါနှင့် ကန္တာစိမ့်စမ်း၊ အိုင်ကမ်းမြစ်ပြင်၊ တော တစ်ခွင် တောင်တစ်ခွင် သစ်ပင်ပန်းပင် စသော အဝိညာဏက ဝတ္ထုများမှ သဘာဝပြုပြင် တန်ဆာဆင်သော ပစ္စည်းဖြစ်လေ၏။ ကောင်းကင်၊ နေ၊ လ၊ နက္ခတ်၊ တာရာတို့အောက်၌ လောကကြီးသည် ဖြစ်ထွန်းနေ၏။ သဘာဝကိုကြုံ၍ ကူညီပြုပြင်သော သဘာဝဓာတ်ကြီး လေးခုရှိ၏။ ထိုလေးခုမှာ ရေ၊ မြေ၊ လေ၊ မီးတို့ ဖြစ်လေသည်။ သူတို့၏ လှုပ်ရှားသွားလာမှုကြောင့် ရာသီဥတုသည် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ နေသွားရာလမ်း ကြောင်းတွင် ကျရောက်သော တိုင်းပြည်သည် အပူပိုင်းဒေသဖြစ်၍ နေသွားရာလမ်း ကြောင်းနှင့်ဝေးသော တိုင်းပြည်တို့သည် အအေးပိုင်း ဒေသဖြစ်လာ၏။ လေသည် ပင်လယ်ကို ဖြတ်လာရသောကြောင့် ရေခိုးရေငွေ့ ဖြစ်ကာ အပေါ်သို့တက်၍ တစ်ဖန် အောက်သို့ ပြန်ကျသောအခါ မိုးပေါက်အဖြစ်ဖြင့် ရွာချ၏။ မိုးရေအဖြစ် မပြောင်းလဲနိုင်သော သဘာဝအင်္ဂါ ချို့ယွင်းနေလျှင် မိုးမရွာ။ ဘုရင်မင်းကျင့်တရားနှင့် မညီသောကြောင့် မဟုတ်။ မိဖုရားကြီး လော်လီဖောက်ပြားသောကြောင့်လည်း မဟုတ်ပေ။ မြေအောက် အတွင်း၌ အပူပိုင်ချော်မြှုပ်များ ပွက်ဆူလျက်ရှိလေရာ၊ ပါးလွှာသော မြေပြင်နှင့်တွေ့လျှင် ရုန်းကန်သော ကမ္ဘာမြေသည် လှုပ်ရှား၏။ မြေငလျင်လှုပ်သည်ဟု အသိအမှတ်ပြုကြ သည်။ မင်းလောင်း ပဋိသန္ဓေတည်သောကြောင့် မဟုတ်။ ပြည်ပျက်မည့် နိမိတ်လည်းမဟုတ်ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထက်ကောင်းကင် လျှပ်စစ်တိမ်တိုက် မိုးသားထဲ၌ အဖိုနှင့်အမဓာတ်များ ထိတွေ့ ခြင်း၊ ပျို့အန်သွားလာခြင်းကြောင့် မိုးခြိမ်းခြင်း မိုးကြိုးပစ်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်၏။ သိကြား နှင့် အသုရာ စစ်ပြိုင်ကျင်းခြင်း မဟုတ်။ မကောင်းသူကို အပြစ်ပေးလို၍ သိကြားမင်း ဝရဇိန်လက်နက်ဖြင့် ပစ်ခွင်းခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မိုးရေ မြောက်မြားစွာရသော အရပ်တွင် ကြံ့ခိုင်ထွားပျိုသော သစ်ပင်အကြီးစား များ ပေါက်ရောက်သည်။ မိုးရေအလျှင်း မရသော လွင်ပြင်သည် သဲကန္တာရကြီး ဖြစ်လာ ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မှန်သည်။ သဘာဝသည် ကမ္ဘာလောကကြီးအား ပြုပြင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရှုမဆုံး မျှော်မခန်း ကျယ်ပြန့်ဝန်းလျားသော သဲကန္တာရကြီးတွင် အမြဲလိုလိုပင် ကုလားအုတ်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားလာနေရသော အာရပ်လူမျိုးတို့သည် ညအချိန်စတည်း ချချိန်၊ ကြယ်တာရာတို့ကိုသာ ကြည့်မြင်နေရသောကြောင့် နက္ခတ်သျှတ္တရ ပညာတို့၌ကောင်းစွာ တတ်မြောက်ကြ၏။ ပါရမီပါ၍ မဟုတ်ပေ။ အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာ ရေဝိုင်း လျက်၊ ကျွန်းမြေပင်လယ်စပ်တွင် ပေါက်ဖွားကြရသော ဗြိတိသျှလူမျိုးတို့သည် ရေကြောင်းဘက်၌ ကျွမ်းကျင်ကြ၏။ သူတို့သည် ရေကြောင်းစစ်ပွဲ နွှဲလေသမျှတို့၌အောင်မြင်သည်သာများ၏။ ဘုန်းကံကြီး၍ မဟုတ်ပေ။ အအေးပိုင်း၌ရှိသော ဥရောပ အမေရိကတိုင်းပြည်တွင် လောကဓာတ်ပညာထွန်းကား၏။ တီထွင်ကြံစည်၍ အောင်မြင် မှုများ မကြာခဏ တွေ့ရ၏။ ထူးချွန်ဉာဏ်ရှိ၍ မဟုတ်ပေ။ အေးသောအခါ၌ လူတို့သည် တီထွင်ချင်သောစိတ် ရှိသည်။ ပေါ်ပေါက်၏။ လုပ်ချင်ကိုင်ချင်၏။ ဖျတ်လတ်၍ စိတ် ရှည်၏။ ကိုယ်လက် လှုပ်ရှားချင်၏။ ထို့ကြောင့် လောကဓာတ်ပညာသည် အအေးပိုင်း ဒေသတွင် ထွန်းကားခဲ့လေသည်။ နေပူသည့် အခါ လူတို့၏စိတ်သည် ထိုင်းမှိုင်းလေ၏။ စိတ်တို၏။ မလုပ်ချင် မကိုင်ချင် ကိုယ်လက် လှုပ်ရှားခြင်းကို ငြီးငွေ့၏။ ထို့ကြောင့်ပင် အပူပိုင်းဒေသတွင် လောကဓာတ်ပညာများ၊ ကြံစည်တီထွင်မှုများ ထွန်းကားသည်ဟု မကြားရ။ ကြံစည်တီထွင်လိုသော ဝီရိယဉာဏ် နည်းပါးသည့်အတွက် အပူပိုင်းဒေသတွင် မယဉ်ကျေးသော လူရိုင်းများ ယနေ့တိုင် ရှိသည်ကို တွေ့ရလေ၏။ ဤကား အတွင်းစိတ် ၏ ပြုပြင်ပုံများ ဖြစ်၏။ အပြင်အသွင်တွင်လည်း သဘာဝသည် ပြုပြင်၏။ အေးသော နိုင်ငံတွင် လူတို့၏ အသားအရေဖြူ၏။ အပူရှိန်ကို ကောင်းစွာမခံစားရသောကြောင့်ဖြစ် ၏။ တောက်လောင်၍နေသော နေမင်းအောက် အပူပိုင်းဒေသရှိ လူများကား အသား မည်းလူမျိုးများ ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မှန်သည်။ သဘာဝသည် လူအားပြုပြင်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e( ၂ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကမ္ဘာကြီးဖြစ်ခါစက လူတွေသည် တိရစ္ဆာန်နှင့် ဘာမျှမခြားချေ။ နောက် လူတို့ သည် ဇာတိပါလာသော သဘာဝတွေကို ကျော်လွန်ပုန်ကန်၍ တိုးတက်မှုကိုရှာကြ၏။ ဇာတိကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ကို အသုံးပြု၍ စဉ်းစားကြ၏။ ကျောက်ဂူလိုဏ်ထဲတွင် နေခြင်းမှ အမိုးအကာဆောက်လုပ်၍ လာကြ၏။ ထို့ထက် တိုးတက်၍ ပန်းပု၊ ပန်းရန် ဗိသုကာ အတတ်ဖြင့် အဆောက်အဦများကို လှပအောင် တန်ဆာဆင်ကြ၏။ လှေငယ်ကို ထွင်း၍ တက်ဖြင့် လှော်ရာမှ ပျဉ်စပ်၍ ရွက်ဖြင့်လွှင့်လာကြ၏။ နောက်တစ်ထစ်တက်၍ စက် ယန္တရား၊ ရေနွေးငွေ့ ဓာတ်အားဖြင့် သွားကြ၏။ ကျောက်ခေတ်ပြီးမှ အဆင့်ဆင့်တက်၍ လျှပ်စစ်မီးသို့ တိုးတက်လာ၏။ ကျောက်တုံးကို ချိုးဖဲ့ထုခွဲ၍ လက်နက်ကိရိယာ လုပ်ရာမှ သံကြေးဖြင့် ထွင်ကြ၏။ ဓားလှံလေးမြားမှ တစ်ဖန် သေနတ်အမြောက် ဗုံး ဓာတ်ငွေ့ စသည်တို့ တိုးတက်လာကြ၏။ လက်မှုပညာတို့ကို တီထွင်လာကြ၏။ စာပေတွင်လည်း တိုးတက်မှုများ ရှိပေသည်။ အစက အက္ခရာသင်္ကေတများ မရှိပေ။ နောက်လူတို့သည် ရေးသားလိုစိတ် ပြင်းပြသည်အတွက် အီဂျစ်ပြည်ကစ၍ အက္ခရာအမှတ်အသား သင်္ကေတဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဓမ္မသတ်များ ရာဇဝင်များ ကမ္ပည်းတင်ထိုးခဲ့ကြ၏။ ထို့ထက် တိုးတက်၍ ပရမတ်တရား၊ အဘိဓမ္မာတရားကိုရေးကြ၏။ စာပေဘက် ဗိသုကာ အစရှိသော လက်မှုပညာ၊ သုခုမ ပညာဘက်တို့တွင် တစ်ဆင့်ထက်တစ်ဆင့် တိုးတက် လာသည်ကို ယဉ်ကျေးမှုဟု အသိအမှတ်ပြု လာကြ၏။ ထိုနှစ်ပေါင်း ငါးထောင်ကျော်လောက်က အီဂျစ်ပြည်၊ ဘေဘီလုံပြည်၊ ဂရိပြည်၊ ပါရှားပြည် ယဉ်ကျေးမှုများ၊ တရုတ် ပြည် ယဉ်ကျေးမှုများသည် ကမ္ဘာအား ပျံ့နှံ့စေ၏။ အရှေ့တိုင်း၊ အနောက်တိုင်းတို့တွင် ယဉ်ကျေး၍လာသည်။ တိုးတက်၍လာသည်။ ထိုအခါက အမေရိကပြည်၊ သြစတြေးလျ တို့မှာ မရှိသေး။ ကမ္ဘာကြီးမှာ သီးသန့်ခွဲခြား၍ နေသကဲ့သို့နေခဲ့၏။ ကျွန်ုပ်တို့ မြန်မာ ပြည်ဆိုသည်မှာလည်း မပေါ်ပေါက်သေးချေ။ အိန္ဒိယပြည်ကား အသိအမှတ်ပြုခြင်းခံခဲ့ရ လေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၃)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြန်မာလူမျိုးဟူ၍ မည်မည်ရရ ပေါ်လာသည်မှာ နှစ်ပေါင်းထောင့်ငါးရာလောက် သာ ရှိသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြန်မာမင်းကား အိန္ဒိယတိုင်း သာကီဝင်တို့၏ အဆက်အနွယ်ဖြစ်၏။ မြန်မာ လူမျိုး သည် တိဗက်ပြည် မောင်းဂွတ်မှ ဆင်းသက်ခဲ့၏။ ထိုအခါစာပေ အက္ခရာပြု ဘာသာဖြစ်ပေသည်။ ပုဂံခေတ်၌ မြန်မာယဉ်ကျေးမှုသည် တိုးတက်သည်ဟု ရာဇဝင် ဆရာတို့ရေးကြ၏။ သို့ရာတွင် ကိုယ်ပိုင် မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုအစစ် မဟုတ်ချေ။ စာပေ ဘက်က ကြည့်မည်ဆိုလျှင် မြန်မာစာပေသည် ဗုဒ္ဓဝစနနှင့် ရာဇဝင်ကျောက်စာတို့သာ ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရ၏။ အိန္ဒိယတိုင်းမှ ဗုဒ္ဓဝစနစာပေ မြန်မာပြည်သို့ အမြောက်အမြား ရောက်လာ၏။ ဗုဒ္ဓသည် ဗုဒ္ဓဘာသာကို စတင်ဟောပြောရာ၌ မဂဓဘာသာဖြင့် ဟော ပြောခဲ့သည်။ အိန္ဒိယပြည်တွင် ဗုဒ္ဓဝစနစာပေကို မဂဓဘာသာ၊ သက္ကတဘာသာဖြင့် ရေးမှတ်ထားခဲ့လေရာ မြန်မာပြည်သို့ အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ ပိဋကတ်စာပေကို ယူဆောင်လာရာ၌ သီဟိုဠ် အက္ခရာမှ မဂဓဘာသာ အက္ခရာဖြင့် ပြန်ဆိုခြင်းဖြစ်လေသည်။ မဂဓမှ ပါဠိသို့ ကူးပြောင်းရလေသည်။ ထိုအခါက မြန်မာပြည်တွင် သုံးစွဲကြသော ကမ္ပည်းစာများမှာ ပါဠိ၊ သင်္သကရိုက်ဘာသာများ ဖြစ်လေသည်။ ထိုဘာသာတို့မှာ မြန်မာဘာသာသို့ ဆင်းသက်ခဲ့လေသည်။ သိဂရိုက် ဘာသာကိုမူ တကောင်းပြည်ကောင်းစားစဉ်က သုံးစွဲခဲ့ကြသည်။ ပါဠိရိပ်၊ သက္ကန္တရိပ်မကင်းသော မြန်မာစာပေ၏ တိုးတက်မှုတွင်လည်း ပါဠိစာပေသည် လိုက်၍နေပြန်လေ၏။ ခေတ်ဂန္တဝင်ကို လှန်လှော ကြည့်ရှုမည်ဆိုလျှင် မြန်မာစာပေသည် ရာဇဝင်အမှတ်အသားများနှင့် ပိဋကတ်သုံးပုံဖြစ် သည်ကို တွေ့ရှိရလေ သည်။ မြစေတီဘုရားကျောက်စာ၊ လက်သဲရှည်ဘုရား ကျောက်စာ များကိုကြည့်ရှုကာ ရာဇဝင်အမှတ်အသားဖြစ်ကြောင်း အထောက်အထားကို တွေ့ရှိရပေ ၏။ ကျန်စာပေမှာ ဗုဒ္ဓစာပေပရိယတ္တိ စာပေဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကိုယ်ပိုင်စိတ်ကူးဖြင့် ကြံစည်ရေးသော စာဟူ၍ ပုဂံခေတ်က မရှိသလောက်ပင် ရှားပါးခဲ့သည်။ အနန္တသူရိယရေး အမျက်ဖြေလင်္ကာနှင့် ပုပ္ပါးနတ်တောင်ဘွဲ့ လင်္ကာအတို အစလောက်သာ မနည်းရှာဖွေ၍ တွေ့ရပေ၏။ ပင်းယ၊ စစ်ကိုင်း၊ အင်းဝခေတ် စာပေတို့ ကို အနုလုံ ပဋိလုံ ဆင်ခြင်ပြန်ကလည်း ထိုနည်းအတူ ပင်ကိုဉာဏ်ဖြင့် စိတ်ကူးကြံစည် ၍ ရေးသောစာများမဟုတ်ဘဲ ဗုဒ္ဓစာပေပင် ဖြစ်နေပြန်လေသည်။ စိတ်ကူးဖြင့် ဖွဲ့ကြသော အချစ်ရတု၊ သဘာဝဘွဲ့ ရတုတို့ကား မဖြစ်စလောက်သာရှိ၏။ သုတ္တန်၊ ဝိနည်း၊ အဘိ ဓမ္မာဟု ပိဋိကတ်သုံးပုံရှိသည့်အနက် သုတ္တန်ကို မြန်မာတို့သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ သုံးသပ်လေ့လာကြ၏။ သုတ္တန်မှ ဇာတကများကို ကောက်နုတ်ရွေးချယ်၍ မြန်မာစာပေ အဆောက်အအုံကြီး တည်ဆောက်ကြလေတော့၏။ အနုအယဉ် အပျောင်းအနွဲ့ ကို ကြိုက် သောသူတို့သည် သုဗောဓာလင်္ကာရကျမ်း၊ ဝိင်္ဂလဆန်းကျမ်းတို့ကို လေ့လာ၍ ကဗျာဖြင့်သီကုံးကြ၏။ တိုတိုတုတ်တုတ်၊ လိုရင်းကိုချုပ်၍ အချိန်မကုန်ဘဲ အများနားလည်စေလို သောသူတို့သည် စကားပြေဖြင့် သီကုံးကြ၏။ သူတို့ဖွဲ့ သောစာများသည် ဇာတကနိပါတ် တော်များသာ ဖြစ်လေသည်။ အင်းဝခေတ်၌ ထိပ်တန်းထားရသော ပျို့အများဆုံး ထွက် ပေါ်ခဲ့၏။ ထိုပျို့များစွာသည် ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ဖြင့် စိတ်ကူးကြံစည်၍ ရေးသောဝတ္ထုများ မဟုတ်ဘဲ ငါးရာ့ငါးဆယ် ဇာတကနိပါတ်လာ ကောက်နုတ်ချက်များသာ ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရှိရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့ဖြစ်လေရာ မြန်မာစာပေ၌ စိတ်ကူးစိတ်သန်းတွင် ညံ့ဖျင်းခြင်း ရှိသလောက်ဖြစ် ၍ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ကို အသုံးပြုကာ ကြံစည်တီထွင်လာလျှင် “ရှေးထုံးကို မပယ်နှင့်” ဟူသော ဆောင်ပုဒ်တင်းပုတ်ကြီးဖြင့် အဆန်းထွင်ကာ စမ်းသပ်လိုသူတို့၏ ဦးခေါင်းကို ပူခနဲနေအောင် ထုတော့၏။ ရှေးစာပေကိုသာ အတန်တန် အောက်မေ့၍ စဉ်းစားဉာဏ်ကို အသုံးပြုကာ ကြံဆတွေးတောခြင်းကို မြန်မာတို့သည် မနှစ်ခြိုက်။ မြန်မာစာပေသည် ခေတ်မမီ၍ ကမ္ဘာ့ဂန္ထဝင်တွင်းသို့ မဝင်နိုင်ဘဲရှိရ၏။ မြန်မာစာတစ်ပုဒ်ဘွဲ့ သည် ကမ္ဘာကျော်၍ နိုဘယ်လ်ဆုရသည်ဟု တစ်ခါမျှမကြားဖူး။ မြန်မာစာပေတွင် (ပရိုလက် တေးရီး ရက်) ခေါ်သော ဆင်းရဲသား တောသူတောင်သားတို့၏ အကျိုးကို ထမ်းဆောင်သော ဆင်းရဲသားအကျိုးဆောင် စာပေခေါင်းပါးလှသည်ကို တွေ့ရှိရလေသည်။ ရုရှားမှ၊ အီတလီမှ၊ အင်္ဂလန်မှ၊ ဖိလစ်ပိုင်မှ စသောစာရေးဆရာကြီးများ၏ ဆင်းရဲသားအကျိုးဆောင် ဝတ္ထုစာပေများ တွေ့ရှိရပြီ။ ၁၇၈၉ ခု ပြင်သစ် အရေးတော်ပုံ ဖြစ်ပွားစဉ်အခါက မြန်မာပြည်တွင် သက်ဦးဆံပိုင် အုပ်စိုးသောခေတ်၌ ရှိခဲ့၏။ ဘုရင်၏ဘုန်းတော်ကို ချီးမြှောက်သော စာတွေ၊ နေမျိုးအာဒိစ္စမှ ဆင်းသက်ကြောင်း ကိုယ်ရည်သွေးသည့်စာတွေ၊ အချစ်သစ္စာတိုင် ဘုရားတိုင်စာတွေ အလျှိုလျှို ပေါ်ပေါက်နေခဲ့၏။ ထိုအခါက ဗော်လ တိုင်ယာ၊ ရဆူးတို့သည် ဆင်းရဲသား အကျိုးဆောင်စာပေများကို ရေးသားခဲ့ကြလေပြီ။ ကားလမတ်၊ အိန်းဂျယ်စသူ တို့သည်လည်း အလုပ်သမား အကျိုးဆောင်စာအုပ်များကို ကမ္ဘာအား တင်ပြဖြန့်ဖြူးခဲ့ကြလေပြီ။ မြန်မာစာပေတွင် ဆင်းရဲသားအကျိုးဆောင် စာအုပ်စာတမ်းဟူ၍ အနံ့ပင်မရကြသေး။ သူဌေးလောက၊ ဘုရင်လောကတို့ကို သရုပ် ဖော်သည့် ပရိယတ္တိကိုသာ တွေ့ရှိရလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့ဖြစ်လေရာ မြန်မာစာပေကို ခေတ်မီလာအောင် တော်လှန်ပုန်ကန်ရန် သင့်ပြီ။ ကမ္ဘာ့စာပေကို အတန်တန် သုံးသပ်ဆင်ခြင်၍ လောကအမြင်ပညာများ၊ ဆင်းရဲသားအလုပ်သမား အကျိုးဆောင်စာများကို ဘာသာပြန်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ စတင် ကြံဆ ၍လည်းကောင်း၊ ဂန္ထဝင်တွင်းသို့ သွတ်သွင်းကြသင့်ပြီဟု နိဂုံးချုပ် တိုက်တွန်းဖော်ပြလိုက် ရပေသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          (ဤဆောင်းပါး တစ်နေရာတွင်ပါသော၊ ဝိင်္ဂလဆန်းကျမ်းဆိုသည်မှာ အိန္ဒိယ တိုင်းစာပေပင် ဖြစ်ပါသည်။ စာတည်း။)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eပင်းယမဂ္ဂဇင်း၊ ၁၉၄၀\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571004825749,"sku":"","price":6750.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_fcb7c32c-2e8b-4098-8bc3-f5e7a5905512.jpg?v=1730213814"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-အလှဗေဒ","title":"အလှဗေဒ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eအလှအပနှင့် ကဗျာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           အလှဗေဒ၊ ရသဗေဒ၊ ခံစားမှုဗေဒ ယင်းအနုပညာဝေါဟာရကို အလျဉ်းသင့် သလို သုံးခဲ့သည်။ ယင်းစကားလုံးကို စာပေရေးရာတွင်သာမဟုတ်။ ဂီတ၊ ပန်းချီ၊ ရုပ်ရှင်၊ ဇာတ်သဘင်စသော အနုပညာအကြောင်း ပြောရာတွင်လည်း သုံးခဲ့သည်။ ဂီတ၊ ပန်းချီရေးရာတို့နှင့်ပတ်သက်သော ခံစားမှုဗေဒအကြောင်း ဖော်ပြလျှင် ကျွန်တော် ၏ အတွေ့ အကြုံ (နည်းတော့ နည်းပါးပါသည်။) တို့မှ ကောက်နုတ်၍ ဖော်ပြခဲ့ သည်။ စာပေနှင့်ပတ်သက်လျှင်ကား အတွေ့အကြုံ၊ အသင့်အတင့်ဖြင့် ဖော်ပြခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် မိမိကဗျာအကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ယင်းကဗျာ၊ ဂီတ၊ ပန်းချီ စသော အနုပညာတို့သည် ဖန်တီးမှုလုပ်ငန်းတွင် တူကြသည်။ တစ်သဘောတည်း ဖြစ်ကြ သည်။ သဘောတရား ဖွဲ့စည်းရာတွင် အတူတူပင်ဖြစ်ကြသည်။ ကဗျာအကြောင်းဖော်ပြလျှင် ပန်းချီအကြောင်းဖော်ပြသည့် သဘောတရားဖြင့်ပင် ဖော်ပြရသည်။ ဂီတအကြောင်း ဖော်ပြလျှင် ယင်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e( ၁ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ခံစားမှုဖြစ်ပေါ်လာလျှင် ကဗျာဖြင့် ဖွဲ့ရမည်လား၊ စကားပြေဖြင့် ဖွဲ့ ရမည်လား စ၍ စာပေပုံသဏ္ဌာန်ကို ပထမရွေးရသည်။ စကားပြေအကြောင်း ချန်ထားခဲ့ဦးမည်။ ခံစားမှုသည် ပတ်ဝန်းကျင်၏ ရိုက်ခတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် ပတ်ဝန်း.ကျင် လူ့အဖွဲ့ အစည်း၏ ထင်ဟပ်မှုဟု ဆိုနိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           မွန်းတိမ်းတစ်ညနေ မိုးရွာချလိုက်သည်။ ညနေစောင်းသောအခါ မိုးတိတ်သွား ၍ နေပင်ထွက်လာသည်။ မိုးသားတိမ်တိုက်တို့က ရွေ့လျားနေသော်လည်း မိုးမရွာ အိုက်စပ်စပ်ဖြစ်နေသည်။ နေရောင်ဝါဝါနီနီ အပြေးသည် မြန်ဆန်လာလေပြီ။ ညဘက် သို့ ကူးလာနေပြီ။ လမ်းပေါ်တွင် နီယွန်မီးများ ထွန်းညှိလိုက်ပြီ။ ပုရစ်အော်သံများ ဟိုကဒီက ကြားလာရသည်။ လူသံသူသံများ ကြားလာသည်။ ကျွန်တော် ခေတ္တ နေထိုင်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အသံများဖြစ်သည်။ အိမ်ဘေးတွင် လမ်း၊ လမ်းတစ်ဖက် တွင် ရေအိုင်ကြီး၊ မိုးတွင်းဆိုလျှင် ရေများ ပြည့်လျှံနေတတ်ပြီး နွေကျလျှင် ခန်းခြောက် တတ်မြဲ၊ စိမ်းသော သစ်ပင်၊ မြက်ခင်း၊ ရေစပ်ရေအိုင်။ ခပ်လှမ်းလှမ်းရှိ စက်ရုံမှ နီယွန်မီး လက်နေသည်။ လမ်းပေါ်တွင် နီယွန်မီးတို့က လက်နေသည်။ စိမ်းပြာ လဲ့လဲ့ နီယွန်မီးချောင်းတို့၏ အရောင်တို့သည် ရေအောက်တွင် ငုပ်လျှိုးနေကြသည်။ မှန်သားထူထူပေါ်တွင် ဖြိုးပြက်နေသည်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ ကျွန်တော့်အတွက် ဘာမျှ မဆန်း၊ မြင်နေကျ အလှမြင်ကွင်းကားချပ်ပင်။ ပုရစ်အော်သံများ ကြားလာရသည်။ လမ်းဘေးမြက်ခင်းစပ်နား ဆီးဖြူပင်အောက်၊ လဲပင်အောက် နေရာတို့မှ ပုရစ်အော်သံ များ ကြားလာရသည်။ ရေအိုင်ကြီးဘက်မှ ဖားအော်သံများ သံပြိုင်ထွက်ပေါ်လာ ကြသည်။ ဖားအော်သံတို့မှာ အသံဩဩ၊ အတိုင်အဖောက် သံပြိုင်။ အဝေးရှိ ကားလမ်းမှ အမြန်ပြေးနေသော မော်တော်ကားတို့ ကတ္တရာလမ်းနှင့် ကားဘီးပွတ် တိုက်ပြေးသံက တရှဲရှဲ၊ တရွှီးရွှီး။ အသံကြီးကြီးသေးသေး ညာသံ၊ ဖားအော်သံကြီးကြီး ဩဩ ဘယ်သံ၊ ပုရစ်အော်သံက ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် စီစီညံညံ၊ ကားဘီးပွတ်သံ တရှဲရှဲတို့ ပေါင်းစပ်ထားသော သံစုံတူရိယာသံ၊ ကြားနေကျအသံ၊ အလှသက်သက် ဤအသံ၊ ဤမြင်ကွင်း၊ ဤသည်တို့ကို ဖွဲ့ချင်စိတ်က ဖြစ်မလာ၊ ခံစားမှုက ပေါ်မလာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ယင်းပုရစ်အော်သံ၊ ဖားအော်သံနှင့်အတူ လူသံသူသံများ ညံလာလေပြီ။ ဟောဒီမှာ တစ်ကောင်၊ ဟောဒီမှာ သုံးကောင်တွဲ။ ဒီကျင်းထဲမှာ အများကြီး၊ ဟာ... ပုရစ်ကိုက်တယ် နာလိုက်တာ၊ ကလေးသံများသာမက လူကြီးသံများပါ ကြားလာရ သည်။ ရေအိုင်ကြီးဘက်မှာလည်း အသံများ ကြားလာရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ယင်းပုရစ်အော်သံ၊ ဖားအော်သံ၊ ပုရစ်ကောက်သံ၊ ဖားဖမ်းသံ၊ အသံဗလံတို့ သည်လည်း သန်းခေါင်ယံအထိ မစ်။ အိပ်ရာထဲမှပင် ကြားနေရသည်။ အိပ်တစ်ဝက် နိုးတစ်ဝက်တွင် ဤအသံတို့က ညဉ့်ယံကို လွှမ်းလျက်ရှိနေခဲ့သည်။ ကျွန်တော် ကဗျာဖွဲ့ ရန် စိတ်ကူးမရ၊ ခံစားမှုမရှိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           မနက်မိုးလင်းသောအခါ မျက်နှာသစ်ပြီး တံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ အသက် ကိုးနှစ်၊ ၁၀ နှစ်ခန့် ကလေးတစ်ယောက်ပင် ဆန်ကောလေးနှင့် အပေါက်ဝရပ်ကာ ဈေးလာရောင်းသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ပုရစ်တစ်ကောင် ငါးပြား၊ ဖားသားအစိတ်သား လေးကျပ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကျွန်တော် ကဗျာဖွဲ့ချင်လာတော့သည်။ ခံစားမှုက ထိန်းချုပ်၍မရတော့။ ီကဗျာတစ်ပုဒ်ဖြစ်လာလေပြီ။ စကားလုံးကို သက်စေ့နှက် သုံးချက်ညီစည်းဖြင့် ချုပ်၍မရတော့။ ကဗျာခံစားမှုက ကာရန်ကို ဆုံးဖြတ်နေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကဗျာပြီးသွားသောအခါ အမည်ကို “ပုရစ်ပွဲတော်” ဟုပေးရန် ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ ချက်ချင်းပယ်လိုက်သည်။ ပုရစ်တွေ သေရသည်ကို ပွဲတော်ဟု မသုံး ချင်၊ ရက်စက်ရာရောက်သည်။ ကျွန်တော်က လူပျော့၊ စိတ်ကနုနု။ ပွဲတော်ဟူသော စကားလုံးပေါ်လာသည်ကိုပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မကျေနပ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           နောက်ဆုံးတွင် “မုတ်သုံ ဈေး” ဟူသောအမည် ပေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ပတ်ဝန်းကျင်ဖြစ်သော ပုရစ်အော်သံ၊ ဖားအော်သံတို့ တည်ရှိရာ ရေမြေအလှ အပတို့ကို ခံစားမိသည့်အတိုင်း ဖွဲ့ပြီး ကဗျာအဆုံးတွင် ပုရစ်တစ်ကောင် ငါးပြား၊ ဖားအစိတ်သားလေးကျပ်ဟူသော ဈေးခေါ်သံဖြင့် အနားသတ်ထားလိုက်သည်။ ကျွန်တော်ကြိုက်သော အလှလည်းပါ၊ ပတ်ဝန်းကျင် လူ့အဖွဲ့ အစည်း၏ ထင်ဟပ်မှု လည်းပါသောအမည်ဖြစ်၍ အတည်ပြုလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           မုတ်သုံဈေးခံစားမှုကို ကဗျာပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ဖွဲ့ ချင်လာ၍ ဖွဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စကားပြေသမားသက်သက်တစ်ယောက်ဆိုလျှင် ဝတ္ထု၊ ပြဇာတ် စသည့် စာပေပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုခုဖြင့် ဖွဲ့ချင်ဖွဲ့ ဖြစ်မည်ထင်သည်။ သို့မဟုတ် ယင်းမြင်ကွင်း၊ အသံအာရုံတို့ကို စိတ်ဝင်စားမှုမရှိ၊ ခံစားမှုမရှိဘဲ ရေးစရာအကြောင်း မဟုတ်ဟု ယူဆ ကာ ဘာစာမျှမဖွဲ့ဘဲ နေချင်လည်းနေမည်။ လူပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးချင်း တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် တူကြသည်မဟုတ်ပေ၊ ခံစားမှုချင်း တူကြသည်ထား။ ခံစားမှုဖော်ပြရာ စာပေ အနုပညာ ပုံသဏ္ဌာန်ချင်းလည်း တူကြမည်မထင်ပေ။ အထူးသဖြင့် လူငယ် ကဗျာဆရာတို့သည် တောဘွဲ့၊ တောင်ဘွဲ့၊ တောလား၊ ရေလား သက်သက် မဖွဲ့ကြတော့ဘဲ သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင် လူ့အဖွဲ့ အစည်း၏ ထင်ဟပ်ချက် အသံဗလံမြင်ကွင်း တို့ကို ရေးဖွဲ့ လာကြသည်။ ခေတ်ပြိုင်ခံစားမှုတို့ကို ဖွဲ့နွဲ့ချင်ကြသည်။ ယင်းသဘော ကို လူမှုအလှဗေဒ၊ လူမှုရသဗေဒဟု ဖော်ပြကြသည်။ ယင်းလူမှုရသဗေဒကို Socio' Aesthetics ဟုခေါ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ပန်းချီကားတွင်ကား ကျွန်တော်သည် ကဗျာကဲ့သို့မဖြစ်၊ ကားများများပင် မရေးဘူး၊ အကြောင်းအရာကလည်း မများ၊ ပန်းပွင့်နှင့် တောတောင်ရှုခင်းမျှသာ။ အလှသက်သက်သာ ဖြစ်ကြသည်။ မိမိမြင်တွေ့ရသည့် မြင်ကွင်းကို နှစ်သက်ကာ ရေးချလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရှုမျှော်ခင်းအလှ ခံစားချက်ကို ဆေးရောင်ဖြင့် ပြန်လည် ဖော်ပြခြင်း သဘောဖြစ်သည်။ လူ့အကြောင်းမပါ၊ လူ့အဖွဲ့ အစည်းက မိမိအား ရိုက် ခတ်ချက်မပါ။ အလှသက်သက်သာဖြစ်သည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် လူမှုအခန်းမပါ၊ လူမှုအလှ၊ လူမှုရသမဟုတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ပန်းချီကား ကောင်းချင်မှ ကောင်းမည်။ သို့သော် စိတ်ကူးဖြင့်ကား ဖန်တီး ဖွဲ့နွဲ့ သည်။ စိတ်ကူးဖြင့် ဖန်တီးဖွဲ့နွဲ့ သည့်အရာတွင် ကဗျာဖွဲ့ ရခြင်းနှင့် သဘောတရား တူသည်။ နည်းနာချင်းတူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           စက်ရုံကျေးလက်၏ မုတ်သုံဈေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိုးကြိုးထစ်သံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလေဟုန်ထန်ပြင်း၊ မိုးယံပြိုလဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတိမ်မှောင်မည်းမည်း၊ လျှပ်ကြောင်းအက်ကွဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကောင်းကင်ကိုခွဲ၊ သစ်ပင်ဆုတ်ဖြဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသစ်ကိုင်းတွဲလွဲ၊ ဝါးထရံလွင့်ဝဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိုးထဲလေထဲ၊ အကုန်စိုရွဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအကြိုမုတ်သုံ မိတ်ဆက်ပွဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနေ့လယ်ပူလွန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမွန်းတိမ်းလေထန်၊ ဝေါဝေါမြည်သံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိုးရောရိုက်စဉ်၊ ညနေတွင်ကား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိုးလည်းပါးလာ၊ လွင့်ပါးတိမ်လွှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆည်းဆာဝင်းပ ရွှေရောင်ကြွ..။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရွှေရောင်ကြွတွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပတ္တမြားစ၊ မဟူရာစ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြစ၊ နီလာစ၊ ဖန်စ၊ မှန်စ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမှောင်စ၊ ပြာစ၊ ညရည်မှုန်စ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစက်ရုံရှေ့တွင်၊ ရေပြင်ပြည့်လွှမ်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြစ်ကမ်းကျယ်လား၊ မြမှန်သားတွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအရိပ်ထင်သည်၊ နီယွန်စိမ်းပွင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြယ်နှင့်ယိုးမှား၊ ရေသားအောက်တွင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနီယွန်လင်းပြောက်၊ စိမ်းရောင်တောက်စ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစက်ရုံကား စိမ်းမှုန်လှပါ...။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနီယွန်ဝင်းပ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုညတွင်ကား၊ စည်ကားဆူညံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလူသံသူသံ၊ ဖားအော်သံ ပုရစ်အော်သံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရယ်သံမောသံ၊ သောသောညံသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနက်ဖြန်နံနက်၊ နေထွက်စတွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအိမ်ပေါက်ဝမှ၊ ကလေးငယ်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖားသား အစိတ်သား လေးကျပ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပုရစ်တစ်ကောင် ငါးပြား.....။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eဒဂုန်တာရာ \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e(ပန်မဂ္ဂဇင်း၊ ဇူလိုင်၊ ၁၉၈၄)\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           မည်သည့်အနုပညာပင်ဖြစ်စေ လူ့လောက လူ့ဘဝမှ ပြန်လည်ကူး ယူ ဖော်ပြကြရသည်ချည်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရမည်။ စာလုံးဆေးစက်၊ တေးသံ စသော အနုပညာပုံသဏ္ဌာန်တို့သာ ခြားနားကြသည်။ ကဗျာတွင် စာလုံးတို့ဖြင့် စပ်ဟပ် ရသကဲ့သို့ ပန်းချီတွင်လည်း ဆေးရောင်ဖြင့် စပ်ဟပ်ရသည်။ စာလုံးအစပ်အဟပ်များ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံရှိသကဲ့သို့ ဆေးရောင်အစပ်အဟပ်များ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံ ရှိသည်။ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံနည်းနာဖြင့်သာ မိမိတို့စိတ်ကူးရုပ်ပုံကို ဖော်ပြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ဤနေရာတွင် ပန်းချီက ကဗျာထက် လက်ဝင်လာသည်။ စိတ်ကူးအားကို ပိုမိုသုံးလာရသည်ဟု ထင်မိသည်။ စာလုံးများမှာ နဂိုကတည်းက မိမိ၌ သိုမှီးထားပြီး သား ရှိနေပြီးဖြစ်သည်။ နေ့စဉ်လည်း စာလုံးများကို ကြားနေရသည်၊ ဖတ်နေရသည်။ ပြောနေရသည်။ ရေးဖွဲ့ သောအခါ စကားလုံးများကို တွေးဆကာ ယူသုံးသည်။ ဆေး ရောင်ကတော့ ဆေးဘူးတောင့်ထဲ၌သာရှိသည်။ ပန်းချီကား ရေးမည်ရှိသောအခါ ဆေးဘူးတောင့်ထဲမှ စုတ်တံဖြင့်ယူကာ ဆေးစပ်ပျဉ်ချပ်ပေါ်တွင် စပ်ရသည်။ မိမိ လိုချင်သော စိတ်ကူးအရောင်အတိုင်း စပ်ရသည်။ စိတ်ကူးသုံးရသည်၊ စိတ်ရှည်ရ သည်။ ကဗျာတွင် စာလုံးအသစ်များ တီထွင်ပုံနှင့် ဆေးစပ်ပုံတူနေသည်။ စကားလုံးဟောင်းများဖြင့်သာ သုံး၍ ဖွဲ့မည်ဆိုက စပ်ဟပ်ရန် သိပ်မလို။ မြန်မာစကားမှာ တစ်သံတစ်လုံး၊ အဓိပ္ပာယ်အသစ်ဖြင့် တစ်ခုထွက်သော ဧကဝဏ္ဏ ဘာသာစကားမျိုး ဖြစ်ရာ အဓိပ္ပာယ်အသစ်သုံးလိုလျှင် စကားလုံးများ စပ်တွဲ၍ စကားလုံးသစ် တီထွင် ကြရသည်။ ကဗျာသာမဟုတ်၊ စကားပြေတွင်လည်း အဓိပ္ပာယ်သစ်ဖြင့် သုံးလိုလျှင် စကားလုံးထွင်ရမည်သာဖြစ်သည်။ ကဗျာကတော့ စကားလုံးများ အမြဲသစ်လွင်နေ ရမည်ဖြစ်ရာ ပို၍ စကားလုံးများ သစ်လွင်လိုလျှင် တီထွင်ကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ပန်းချီဆရာသည် မိမိလိုချင်သော ဆေးရောင် ရပြီးလျှင် ပိတ်ကားပေါ်တွင် အထူအပါးခြယ်ရသည်။ “လက်ရာ” ဟူသော တစ်ယောက်ချင်း၏ အနုပညာ ဖြစ်ပေါ် လာတော့သည်။ ဖန်တီးမှု၊ စိတ်ကူးလက်ရာ စသည်တို့သည် ပန်းချီတွင် ဝိသေသ များဖြစ်ကြသည်။ ကဗျာတွင်လည်း ယင်းဖန်တီးမှု၊ စိတ်ကူး၊ လက်ရာ (ကဗျာ ဟန် ဟု ခေါ်မည်ထင်သည်။) တို့ရှိသည်သာဖြစ်သည်။ သို့သော် ပန်းချီလောက် ထင်ရှား စွာ မသိရ၊ မမြင်ရပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(ဃ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ပန်းချီနှင့် ဂီတ ဖန်တီးပုံ တူသည်များ ရှိပြန်သည်။ ဆေးရောင်များ ဆေးဘူး တောင့်ထဲရှိသကဲ့သို့ တေးသံများသည်လည်း စန္ဒရားခလုတ်ထဲတွင်ရှိသည်။ မိမိဖွဲ့ နွဲ့ လိုသောအခါ ခလုတ်များထဲမှယူ၍ အသံများ စပ်ဟပ်ရေးဖွဲ့ ရသည်။ ပန်းချီတွင် လက်ရာ ရှိသကဲ့သို့ စန္ဒရားတွင် လက်သံ ရှိသည်။ အခေါ်အဝေါ်သာ ကွဲသည်။ တစ်သဘောတည်းပင် ဖြစ်သည်။ စန္ဒရားလက်သံကောင်းဖို့ အမြဲတမ်းလေ့ကျင့် ရသည်။ လေ့ကျင့်နိုင်မှ တီးကွက်များ၊ အသံကျများ အမှားမရှိ၊ မှန်ကန်မည်။ တီးကွက် များ မှန်ကန်ရုံနှင့်မပြီး။ လက်အကျ၊ အတို့အထိ၊ အလေးအပေါ့ စသည်တို့ ထူးခြား ခြင်းရှိမှ လက်သံဟု ပြောနိုင်တော့သည်။ ဤတွင် ကဗျာ၌ ဟန်၊ ပန်းချီအဖွဲ့ အနွဲ့ ၌ လက်ရာ၊ ဂီတအဖွဲ့ အနွဲ့၌ လက်သံ တို့သည် အခေါ်အဝေါ်ကွဲသော်လည်း တစ်သဘောတည်းဖြစ်သည်။ စန္ဒရားတွင် တီးကွက်များ တူလင့်ကစား လက်ကျ လက်န အတို့အပင့် ထူးခြားခြင်းပေါ်တွင် မူတည်၍ လက်သံဟု ပြောကြရခြင်းဖြစ် သည်။ ပန်းချီတွင် ဆေးရောင်စပ်ဟပ်ပုံချင်းသာမက စုတ်၏ အထူအပါး၊ အစေ့ အဝိုက် စသည်တို့အပေါ်တွင် တည်၍ လက်ရာဟု ပြောကြရခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ယင်းသို့ ကဗျာတွင် ဟန်၊ ပန်းချီတွင် လက်ရာ၊ စန္ဒရားတွင် လက်သံတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မတူကြ။ ယင်းသို့ မတူကြခြင်းမှာ အနုပညာရှင်တို့၏ ခံစားမှုချင်း၊ စိတ်ကူးချင်း မတူကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယင်းအနုပညာဖွဲ့နွဲ့မှုတို့ကို လေ့လာသော အနုပညာသည် အလှဗေဒ၊ ရသဗေဒ၊ ခံစားမှုဗေဒပညာပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571005841557,"sku":"","price":8550.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_23ffb70e-4b9b-4074-9766-10dfdff38004.jpg?v=1730213855"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-အနုပညာနှင့်စာပေ-အတ္တရုပ်ပုံလွှာ","title":"အနုပညာနှင့်စာပေ၏အတ္တရုပ်ပုံလွှာ","description":"\u003cp\u003e          ဆရာက “ရစ်သမ်ကို ဘာနဲ့ လုပ်ယူသလဲ၊ ကျွန်တော် သိချင်တာက ရစ်သမ်ကို ဘာနဲ့လုပ်သလဲ ဆိုတာကိုပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအခါ ကိုသင်းခိုင်က “ဒီလိုလေ... ”ဟုဆိုကာ “က ကန်စွန်းပင် ရေမှာရွှင်၊ ခ ခရမ်းသီး ဓားနဲ့လှီး ́ဆိုရင် ရွှင်နေရာမှာ အသံတက်သွားတယ်၊ ဓားနဲ့ လှီးဆိုတဲ့ နေရာမှာ “လှီး” မှာ အသံကျသွားတယ်” စသဖြင့် ပြောပြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆရာက “ဟုတ်ပြီ၊ အဲဒါက ကာရန်တွေ ပါနေတယ်လေ၊ ကာရန်မပါဘဲ ရစ်သမ်ကို ဘယ်လိုလုပ်သလဲ ဆိုတာကို ကျွန်တော် သိချင်တာဟု” ပြောပါသည်။ ီ ထိုအခါ ကိုသင်းခိုင်က “ကျွန်တော်တို့ မော်ဒန်ကဗျာမှာ ဘောင်မရှိဘူး ဆရာ” ဟု ပြောလိုက်ပါသည်။ ။ ထိုအခါ ဆရာတာရာက “\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒီလောကမှာ ဘောင်မရှိတဲ့အရာ တစ်ခု ပြစမ်းပါ ကိုသင်းခိုင်” ဟု ပြောလိုက်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအချက်ကို စာရေးသူ စွဲစွဲလမ်းလမ်း မှတ်မိနေပါသည်။ ထိုစဉ်က အသံသွင်း စရာ ဘာတစ်ခုမျှ မပါ။ သို့သော် စာရေးသူတင်မက သင်းမြစန္ဒီလည်း မှတ်မိနေသည် ဟု ပြောပါသည်။ ဦးချစ်မောင်ကတော့ ဤကဗျာကိစ္စကို မှတ်မှတ်ရရ ရှိချင်မှရှိမည် ထင်သည်။ ကိုချောနွယ်ကတော့ မရှိတော့။ ကိုသင်းခိုင်ကတော့ ပျဉ်းမနားမှာ ယနေ့ထိ ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိနေပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆရာတာရာသည် ဆိုကရေးတီး၏ အမေးအဖြေ ပုံစံမျိုးနှင့် မော်ဒန် ကဗျာ ဆိုသည်ကို ရှင်းလင်းပြသွားခဲ့သည်။ စာရေးသူ ယနေ့ထိ မမေ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆရာနှင့် ပတ်သက်ပြီး အထူးအမှတ်ရစရာ တစ်ခုလည်း ရှိပါသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆရာတာရာက စာရေးသူကို အမွေတစ်ခု ပေးထားခဲ့ခြင်းပါ။ ဆရာတာရာ အသက် ၈ဝ ပြည့် မွေးနေ့ကဟု ထင်ပါသည်။ အောင်ပန်းကို ရောက်တော့ စာရေးသူ ဖျားပါသည်။ မေလဆိုတော့ အနွေးထည်လည်း မပါပါ။ မမြင့်မြင့်စိန် (သင်းမြစန္ဒီ) က စာရေးသူကို ဆေးတိုက်ပြီး “\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဦးလေး၊ မတင်တင်ဦး ဖျားနေတယ်” ဟု ပြောရာ ဆရာက သူ့ကုတ်အင်္ကျီကို ထုတ်ပေးလိုက်ဟု ပြောပါသည်။ အဖြူနှင့်အနီကျား၊ ဆရာတာရာ မကြာခဏ ဝတ်နေကျ အနွေးထည် ကုတ်အင်္ကျီကြီးကို ပေးဝတ်ပါသည်။ ထိုမွေးနေ့ပွဲကို ဆရာ့အနွေးထည်ကြီး ဝတ်ပြီး စာရေးသူ တက်ရောက်ခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မွေးနေ့ပြီးလို့ အိမ်ပြန်သည်ထိ ထိုအင်္ကျီက စာရေးသူနှင့် ပါလာပါသည်။ ယနေ့ထိလည်း ပြန်မပေးဖြစ်ပါ။ မမြင့်မြင့်စိန်ကလည်း ပြန်မတောင်းတော့ပါ။ ဆရာရှိစဉ်ကလည်း ထိုအင်္ကျီကို ပြန်မတောင်းခဲ့ပါ။ စာရေးသူမှာ ထိုအင်္ကျီကို လျှော်ဖွပ်မီးပူ တိုက်ကာ ဗီရိုထဲမှာ ယနေ့ထိ သိမ်းဆည်းထားဆဲ။ ဆရာတာရာ ပေးခဲ့သည့် အမွေ တစ်ခုအဖြစ် အမှတ်တရ သိမ်းထားဆဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒဂုန်တာရာဆိုသည့် အမည်ကို စတင်သိခဲ့သည်က စာရေးသူ ၁၃ နှစ်အရွယ်မှာ ဖြစ်ပါသည်။ စာပေပိုးဝင်ခါစ အိမ်မှာလည်း မိန်းမဖော်ဆိုလို့ အမေ တစ်ယောက်တည်း ရှိသည်။ ကျန်သူတွေက အဖေရယ်၊ အဖေ့ညီ ဦးလေး၊ အမေ့၏မောင် ဦးလေးများ၊ သူတို့၏ သူငယ်ချင်းများအားလုံး ယောက်ျားလေးတွေချည်းပင်။ သူတို့က စာဖတ်ကြ သည်။ သူတို့ ဖတ်သည့် စာအုပ်များကို စာရေးသူ ယူဖတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုသို့ ဖတ်ရင်း တစ်နေ့မှာ ထိုစဉ်က တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများ စုပြီး ထုတ်ထားသည့် “လက်ရည်တစ်ပြင်တည်း” ဆိုသည့် ကဗျာစာအုပ်ကလေးကို စာရေးသူ ဖတ်ရပါသည်။ ထိုစာအုပ်မှာ ဆရာကြီး သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း၏ အညာမင်္ဂလာဆောင် လေးချိုးကြီးနှင့် ဦးဆုံး စတင် ဖော်ပြထားပါသည်။ မောင်လင်းယုန် (ရှမ်းပြည်)၊ ကြည်အေး၊ ဒဂုန်တာရာ၊ သိန်းသန်းထွန်း၊ အင်းလေး သန္တာခင် စသူတို့ ပါဝင်ပါသည်။ ကြည်အေး၏ ‘စောင့်ခေါ်ပါမောင်” ကဗျာမှာ အလွန်ကောင်းပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုစာအုပ်တွင် ဒဂုန်တာရာ၏ ငန်းဖြူကန်” ဆိုသည့် ကဗျာကို ဖတ်ရပါသည်။ ဤကဗျာမှာ ဆရာ၏ Master Piece (\u003cspan\u003eအဓိကကဗျာ) တစ်ပုဒ်တော့ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မည်။ သို့သော် ကလေးဘဝက ဖတ်ဖတ်ချင်း စွဲခဲ့သည့် ကဗျာဆိုတော့ အချို့ အပိုဒ်တွေကို နှုတ်မှ အလွတ်ပင် ရနေပါသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003cstrong\u003e# \u003cspan\u003eပတ္တမြားရည်၊ ဆည်းလည်းအန်ပျို့\u003c\/span\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eရောင်နီစို့ သော်၊ မို့မို့ ကိုယ်လုံး \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eလှဆုံးညံ့ သက်၊ လှငှက်စံတူ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eငှက်ငန်းဖြူသို့ ၊ တမူသွင်ဟန် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eပြောင်းလဲပြန်သည်၊ ကန်ရေထက်၌\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eပျောက်လေ၏။ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e# \u003cspan\u003eအို.. မမေ့သည် \u003c\/span\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eနေ့၏ ရောင်ဝယ်၊ အငွေ့ပြယ်၍ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eပျောက်ကွယ်ချစ်ဖက်၊ စွဲမက်မက်နှင့် \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသက်သက်ကျန်ရစ် မင်းသားတည်း။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တချို့ ကဗျာများမှာ အသံထွက် ရွတ်ဖတ်ခြင်းထက် စိတ်များနှင့်ဆိုလျှင် ပိုပြီး ခံစားလို့ရသည်ဟု ထင်မိပါသည်။ ထိုကဗျာကလေးကို ဖတ်ပြီး တသသ ခံစားလိုက်ရ ပါသည်။ ညအချိန်မှာ ချစ်တင်းနှောပြီး နေ့အချိန်လည်းကျရော ချစ်သူသည် လူအဖြစ် ကနေ ငန်းဖြူ အဖြစ် ပြန်ဖြစ်သွားပြီး သူ့ရင်ခွင်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဆိုသည်ကို တမြည့်မြည့် ခံစားရအောင် ရေးထားပါသည်။ စာရေးသူ ကလေးဘဝက ခံစားခဲ့ရ သည့် ပထမဆုံးသော ဒဂုန်တာရာ၏ ကဗျာပဲ ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်တော့ မတ်လတော်လှန်ရေး” တို့၊ “မာယာ” တို့၊ နှင်းခဲပျော်ချိန်” အတွေးအခေါ်ကဗျာဟု ခေါ်ရမည့် “ဒိုင်နိုဆောနှင့် ပန်းလိပ်ပြာ” ဧရာဝတီ ထလော့ ထလော့” ဆိုသည့် ကဗျာတွေကတော့ တကယ့် မှတ်တမ်းတင်ထားရမည့် ကဗျာတွေ ဖြစ်သည်။ ဒါတွေနှင့် မတွေ့ရခင် စာရေးသူ ပထမဆုံး တွေ့ရှိခဲ့ရသည့် ငန်းဖြူကန်” ကဗျာလေး ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒီနောက်ပိုင်း မဂ္ဂဇင်းတွေမှာ ဒဂုန်တာရာကို ရှာဖတ်ပါသည်။ ပွင့်ခါစဆိုသည့် စပယ်ဦး ဝတ္ထုတို ပေါင်းချုပ်မှာပါသည့် ဝတ္ထုတိုလေးများ “တိမ်ခိုးမျှင် အကွက်ဆင်” ဆိုသည့် ရှုမဝက ဝတ္ထုတိုများကို ရှာဖတ်လာပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရှုမဝမှာပါသည့် ‘တို့ခေတ်ကို ရောက်ရမည်မှာ မလွဲပါ” ကတော့ တကယ့် သမိုင်းနောက်ခံ ဂန္ထဝင်ဝတ္ထုပါ။ ဆရာသည် စာရေးရာမှာ အများအကြိုက်မလိုက်သည့် စာရေးဆရာပါ။ လူထုနောက်ကို မလိုက်၊ သို့သော် လူထုကို ကောင်းရာကို ပေးမည်။ မှန်ရာကို လမ်းညွှန်မည်၊ ဒါသည် ဆရာ၏ စာပေဝါဒ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တစ်ချိန်တုန်းက အလွန်အနုပညာမြောက်၍ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားခဲ့သည့် ကိစ္စ တစ်ခုက ရာမ၊ ဒဿဂီရိ၊ သီတာဒေဝီတို့အကြောင်း။ ဒဿဂီရိကို သနားစရာ အချစ်ရှုံး သမားဆိုပြီး ပုံဖော်လိုက်ရာ ဒဿဂီရိအကြောင်း သီချင်းတွေဆိုကြ၊ ပြဇာတ်တွေ ကခဲ့ကြပါသည်။ ဒဿလိုမိန်းမဆိုသည့် သီချင်းတစ်ပုဒ်တောင် ခေတ်စားခဲ့ပါသေး သည်။ လူတွေလည်း အလွန် ကြိုက်ကြပါသည်။ ဒါကို ဆရာက ဖြောင့်ပေးချင်၊ တည့်မတ်ပေးချင်လို့ ဓမ္မနှင့် အဓမ္မ ဆိုပြီး သုံးသွားပါသည်။ ဤစကားလုံးကိုလည်း ဆရာ ဒဂုန်တာရာက ဤဝေဖန်ချက်မှာ စတင် သုံးခဲ့သည်ဟု မှတ်ယူမိပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \u003cstrong\u003eရာမသည် ဓမ္မ၏ သင်္ကေတ၊ ဒဿဂီရိသည် အဓမ္မဝါဒီ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e          အဓမ္မကို အမွှမ်းတင် ချီးကျူးရေးသားလျှင် ကလောင်သွား ကောက် ကွေ့သွားပါလိမ့်မည်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟု ဆရာက ဝေဖန်ခဲ့ပါသည်။ လူတွေ ဘယ်လောက် ကြိုက် ကြိုက်၊ လူထုနောက်ကို မလိုက်ဘဲ အမှန်ဘက်ကို တည့်မတ်ပေးခဲ့ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထို့နောက် ဆရာတာရာက “တို့ခေတ်ကို ရောက်ရမည်မှာ မလွဲပါ” စာအုပ်၊ “ကြာပန်းရေစင်၊ သုနာပရန္တ” စသည့် ဝတ္ထုစာအုပ်များသည်လည်း ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်၏ နိဒါန်းအချီးပိုင်း၊ ဝတ္ထု၏ အတက်ပိုင်း၊ အထွတ်အထိပ်ပိုင်း ပြီးတော့မှ ဇာတ်၏ အဆုံးပိုင်း ဆိုသည်များနှင့် ဖတ်လို့ ပျင်းမသွားအောင်၊ ဖတ်ကောင်းအောင် ရေး မထားပါ။ သူ ရေးချင်သလို ရေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဖတ်လျှင် ပျင်းသွားပါလိမ့်မည်။ သို့သော် ဇာတ်၏ နောက်ခံသမိုင်း အမှန်တွေကိုတော့ ရသနည်းနှင့် ဖော်ပြသွားသည်။ ထို့ကြောင့် ဆရာသည် အများအကြိုက် မလိုက်သည့် စာရေးဆရာပါဟု စာရေးသူ ပြောရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆရာတို့ခေတ်က တကယ့်စာရေးဆရာများသည် စာပေကို စတင် အခြေချ ပန္နက်ရိုက်ကတည်းက အုတ်မြစ်ကို အခိုင်အမာ စတင် အခြေချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အစကောင်းလို့ အခြေခံကောင်းလို့သာ ပန္နက်ကိုက ခိုင်ခံ့ခဲ့လို့ အဲဒီကနေ တစ်စတစ်စ တည်ဆောက်လာခဲ့၍ ခိုင်ခံ့သည့် စာပေအဆောက်အဦကြီး၊ စာပေ ကိုယ်ခန္ဓာကြီး ဖြစ်လာပါသည်။ အခြေခံမခိုင်၊ အုတ်မြစ်မခိုင်သည့် စာပေတွေကတော့ လမ်းတစ်ဝက် မှာပဲ ပျောက်ဆုံး ပြိုကျသွားခဲ့ပါလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်တစ်ခု အမှတ်ရစရာ တစ်ခုကတော့ သွားခါနီး၊ ပြန်ခါနီး ဆရာ့ကို ကန်တော့လျှင် ဆရာက သူများလို အသက်ရှည်ပါစေ၊ အနာကင်းပါစေ၊ ကျန်းမာ ချမ်းသာပါစေဟု ဆုမပေးပါ။ သူ ဆုပေးတာက “ဒီမိုကရေစီ အရေးတော်ပုံ အောင်မြင် ပါစေဗျား” ဆိုပြီး ဆုပေးတတ်ပါသည်။ သူက လွတ်လပ်သော၊ ညီညွတ်သော၊ ငြိမ်းချမ်းသော ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတော် ဖြစ်စေချင်ခဲ့သူ မဟုတ်ပါလား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထို့ကြောင့် စာရေးသူတို့မှာ ဆရာဒဂုန်တာရာ၏ စာတွေကို ဖတ်၊ ဆရာနှင့် နီးနီးကပ်ကပ် နေလိုက်ကြသူတွေ၊ ဆရာ့စာပေ သဘောတရားတွေကို လိုက်ကြသူတွေ သည် စာပေမှာ အနုပညာမြောက်ဖို့ပင် ပဓာန မဟုတ်။ မှန်ရာကို ပြသဖို့၊ ကောင်းတာ' \u003cspan\u003eကို ကောင်းသည်ဟု သိအောင် ပြဖို့ရာ၊ မကောင်းမှုကို မကောင်းဘူး၊ မတရားတာကို မတရားဘူးဟု ခံစားနားလည် သိရှိရအောင် အနုပညာနှင့် ဖော်ပြလမ်းညွှန်ဖို့ရာမှာ စာပေ၏ အဓိက တာဝန်ပါပဲဆိုသည်ကို ဆရာတာရာ၏ တပည့်တစ်ယောက်အနေ ဖြင့် ဖော်ပြရေးသားလိုက်ရပါသတည်း။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eတင်တင်ဦး\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571006365845,"sku":"","price":11400.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_f39e9e06-4b25-41e9-b15d-13d87a35404b.jpg?v=1730213906"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-သမ္မာအာဇီ၀နှင့်နုပျိုသောစာပေအနုပညာဘ၀","title":"သမ္မာအာဇီဝနှင့်နုပျိုသောစာပေအနုပညာဘဝ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eနုပျိုသောစာပေနှင့် အနုပညာသည်ဘဝ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e(က)\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          လူတို့၏ သက်တမ်းသဘာဝကို အကြမ်းအားဖြင့် သုံးပိုင်းပိုင်းခြား တတ်ကြသည်ကို တွေ့ရသည်။ လူငယ်၊ လူလတ်၊ လူကြီး၊ ပထမ အရွယ်၊ ဒုတိယအရွယ်၊ တတိယအရွယ်ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။ ပထမအရွယ်တွင် ပညာရှာကြရသည်။ ဒုတိယအရွယ်တွင် ဥစ္စာရှာရ သည်။ တတိယအရွယ်တွင် တရားရှာရသည်ဟု ရှေးလူကြီးတို့ အဆိုရှိ ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရှေးလူကြီးတို့သည် သူတို့၏ အတွေ့အကြုံဖြင့် သိမြင်ထားသော အမြင်ကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်းအဆိုသည် မှတ်သားဖွယ်ရာဖြစ် သည်။ ကျွန်တော်တို့ငယ်စဉ်ကတည်းက ကြားဖူးနေသော အဆိုဖြစ် သည်။ သို့သော် ရှေးလူကြီးဆိုရာတွင် မည်သို့သော ခေတ်ကာလက ရှေးလူကြီးဆိုသည်ကို မှန်းဆရန်ခက်သည်။ ကုန်းဘောင်ခေတ်ကလား၊ အင်းဝခေတ်ကလား၊ တောင်ငူခေတ်ကလား၊ ဟံသာဝတီခေတ်ကလား၊ မန္တလေးခေတ်ကလား မသိပေ။ အစဉ်အဆက် ပြောဆိုလာသော စကား ရပ်ကားဖြစ်မည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယင်းအဆိုကို အခြေပြု၍လူငယ်၊လူလတ်၊ လူကြီးဟူသော အရွယ်တို့၏ အဆုံးကဏ္ဍကို လေ့လာကြည့်ရှု သင့်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မည်သည့်ခေတ်တွင်ပင်ဖြစ်စေ၊ လူငယ်၊ လူလတ်၊ လူကြီးဟူသော အရွယ်သုံးပါးရှိ အသက်အရွယ်မတူသော လူများ၊ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင် လျက်ရှိကြသည်သာ ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းလူငယ်၊ လူလတ်၊ လူကြီးပါဝင်သောလူ့အဖွဲ့ အစည်းသည် သူတို့၏ခေတ်ပြိုင် လှုပ်ရှားမှုများတွင် ပါဝင်ပတ်သက်လျက်ကား ရှိနေ ပေသည်။ လူငယ်ဆိုသည်မှာ နုပျိုဖူးပွင့်စ အရွယ်ကာလဖြစ်သည်။ လူ လတ်ဆိုသည်မှာ နုပျိုဖူးပွင့်ပြီးနောက် ရင့်စပြုလာသော အရွယ်ကာလဖြစ် သည်။ လူကြီးပိုင်းဆိုသည်မှာ ယင်းအရွယ်နှစ်ရပ်ကို ကျော်လွန်၍ ကြီး ရင့် အိုမင်းလာသောအရွယ်ကာလ ဖြစ်သည်။ လူ့အဖွဲ့ အစည်းဆိုသည် မှာလည်း လူငယ်၊ လူလတ်၊ လူကြီးကို ပေါင်းစပ်ထားသော လူ့အဖွဲ့ အစည်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းသို့ပေါင်းစပ်လှုပ်ရှားရာတွင် လူငယ်သည်လည်း လူငယ်၏ သဘာဝ၊ လူငယ်၏ဝိသေသဖြင့်၊ လူလတ်သည်လည်း လူလတ်၏ သဘာဝ၊ လူလတ်၏ ဝိသေသဖြင့်၊ လူကြီးသည်လည်း လူကြီး၏ သဘာဝ လူကြီး၏ဝိသေသဖြင့် လှုပ်ရှားကြသည်သာဖြစ်သည်။ လူငယ်၊ လူလတ်၊ လူကြီး၏ သဘာဝဝိသေသတို့ကားအဘယ်နည်း။ လူငယ် သည် နုပျိုတက်ကြွသည်။ ရိုးသားသည်။ ဆန်းသစ်တီထွင်ချင်သည်။ အလှအပကိုချစ်သည်။ ငြိမ်းချမ်းရေးကိုမြတ်နိုးသည်။ ရဲရင့်သည်။ အမှန် တရားကိုချစ်သည်။ မတရားမှုကိုမကြိုက်။ ဤသည်တို့ကား လူငယ်တို့ ၏ ဝိသေသများဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူလတ်သည် လူငယ်ဘဝမှ တဖြည်းဖြည်း ကြီးပြင်းလာပြီဖြစ်၍လူငယ်ဝိသေသများရှိသည်။ လူလတ်အရွယ်သို့ ရောက်လာသောအခါ ဤဝိသေသများသည် ခိုင်မာလာသည်။ လူလတ်တို့သည် လူငယ်ဘဝ က ပျိုးထောင်မှုကောင်းသလောက် ပို၍အရည်အသွေး တောက်ပလာခဲ့ ကြပေသည်။ လူကြီးတို့သည်ကား သမိုင်းအဆက်ဆက်ကို ဖြတ်သန်း လာခဲ့ရသည်ဖြစ်၍ အတွေ့ အကြုံကြွယ်ဝလာသည်။ အတွေ့ အကြုံကို မှီ၍ အတွေ့အကြုံအသိ ရှိလာတတ်သည်။ ချင့်ချိန်တွက်ဆသည်။ ဤ ကား တန်ဖိုးဖြစ်သည်။ သို့သော် လူငယ်ဘဝ၊ လူလတ်ဘဝလောက်တော့ တက်တက်ကြွကြွ စွမ်းစွမ်းတမံ မလုပ်နိုင်ကြတော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့သော် သူတို့၏ အတွေ့အကြုံကို လူငယ်၊ လူလတ်တို့ထံသို့ ဆင့်ပွားဝေငှ ပေးနိုင်ရပေမည်။ လူငယ်၊ လူလတ်တို့အား သမိုင်းအမွေ အနှစ်ကောင်း ပေးနိုင်ခြင်းသည် လူကြီးတို့၏ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော တန်ဖိုးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤတန်ဖိုးများမရှိလျှင်လည်း လူကြီးသည် ဘာမျှသမိုင်းအား အထောက်အကူ၊ အထောက်အပံ့ ပြုနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူငယ်၊ လူလတ်ဘဝက ထက်မြက်သော အတွေ့အကြုံ ပျိုး ထောင်မှုကောင်းမှသာလျှင် လူကြီးသည် လူငယ်၊ လူလတ်တို့၏ စံနမူ နာယူနိုင်သောအဆင့်သို့ ရောက်မည်ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်ကား လူ ငယ်၊ လူလတ်၊ လူကြီးတို့၏ ကောင်းသောဝိသေသများဖြစ်သည်။ ဤကောင်းသော ဝိသေသများ ပေါင်းစပ်၍ လူ့အဖွဲ့အစည်းကြီး၏ လှုပ်ရှား မှုတွင် ပါဝင်ပေါင်းစပ်ပါမှ လူ့အဖွဲ့အစည်း ကောင်းစွာတိုးတက် ရှင်သန် နိုင်ပေသည်။ ငြိမ်းချမ်းသာယာ စည်ပင်ဝပြောသော လူ့အဖွဲ့ အစည်း အဖြစ်သို့ ရောက်နိုင်ပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူငယ်၊ လူလတ်၊ လူကြီးတို့၏ အသက်အပိုင်းအခြားကို ဖြတ်ရာ ၌ကား အနည်းအကျဉ်း တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ခြားနားပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူငယ်ဘဝကို အသက် ၄ဝ အထိယူ၍၊ လူလတ်ဘဝကို ၄၀ မှ ၆၀ အထိ၊ လူကြီးဘဝကို ၆ဝ ကျော်မှ ၇၀ ကျော်အထိ ယူနိုင်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရှေးလူကြီးများ သတ်မှတ်သော ပထမအရွယ်ဟူသည်ကား အသက် ၃ဝပတ်ဝန်းကျင်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ပညာရှာသောအရွယ်ဟု ဆိုထားရာ ဤအရွယ်သည် ပညာရှာသောအရွယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ၂၀ကျော်၊ ၃၀အရွယ် ခန့်မှန်းရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းသို့ လူငယ်၊ လူလတ်၊ လူကြီးတို့ ပေါင်းစပ်ရာတွင် တစ်ပိုင်း နှင့်တစ်ပိုင်း နားလည်မှုရှိရန်လိုသည်။ လူငယ်သည် ဆန်းသစ်မှုပြုရာ တွင် တက်ကြွသည်။ ရဲရင့်သည်။ လူကြီးပိုင်းကား မိမိ၏ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံကို လိုသည်ထက်ပို၍ အထင်ကြီးတတ်သည်။ ထိုအခါ လက်ရှိမိမိဘဝကို အခြေပြု၍ တွေးခေါ်တတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပတ်ဝန်းကျင်ခေတ်ကို သတိမပြုဘဲ၊ သို့မှမဟုတ် မျက်ကွယ်ပြု၍ အသစ်အဆန်းကို ငြင်းပယ်တတ်သည်။ ရှေးဟောင်းအစဉ်အလာကို ဖက်တွယ်စွဲလမ်းနေတတ်သူများ ဖြစ်တတ်သည်။ ဤအတွေးအခေါ်ကို ရှေးရိုးစွဲ အတွေးအခေါ်ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။ အစဉ်အလာ ထိန်း သိမ်းစောင့်ရှောက်ခြင်းဝါဒ ကွန်ဆာဗေးတစ်ဇင်းဝါဒ ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူငယ်တို့၏ လွတ်လပ်စွာဆန်းသစ်မှုကို ငြင်းပယ်တတ်သော သဘောရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြန်မာပြည်သူတို့၏ လွတ်လပ်ရေးကြိုးပမ်းမှုသမိုင်းကို ကြည့်လျှင် လူငယ်တို့သည် သမိုင်းခေတ်ကို ရှေ့ဆောင်သူများဖြစ်နိုင်ကြသည်ကို တွေ့ရပေမည်။ စံအားဖြင့် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကိုပင်ကြည့်၊ ကိုအောင် ဆန်းသည် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘဝက အသက်၂၀အရွယ်တွင် အိုးဝေမဂ္ဂဇင်း အယ်ဒီတာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အိုးဝေမဂ္ဂဇင်းသည် ထိုခေတ်က တိုးတက်လာသော စာပေနှင့်အတွေးအခေါ်ကို ကိုယ်စားပြုသော စာပေမဂ္ဂဇင်းတစ်စောင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ့အသက် ၂၃နှစ်။၂၄ နှစ်အရွယ်တွင် တို့ဗမာအစည်းအရုံးကြီး၏ အထွေထွေ အတွင်းရေးမှူးဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် တစ်ဆက်တည်းပင် လွတ်လပ် ရေးကို ကြိုးပမ်းသော၊ အင်္ဂလိပ်နယ်ချဲ့ကို ဆန့်ကျင်သော ဗမာ့ထွက်ရပ် ဂိုဏ်း၏ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး ဖြစ်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအခါ သူ၏နိုင်ငံရေးလုပ်ရပ်သည် ကျယ်ပြန့်လာသည်ဟုဆိုနိုင် သည်။ ဗမာ့ထွက်ရပ်ဂိုဏ်းမှာ တပ်ပေါင်းစုတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ တပ်ပေါင်း စုထဲတွင် လူလတ်ပိုင်းများ၊ လူကြီးပိုင်းများ ပါဝင်သည်။ လူငယ်နှင့် လူလတ်ပေါင်းစပ်ခြင်း သဘောဟုဆိုနိုင်သည်။ ထို့နောက် ၂၅နှစ်အရွယ် တွင် သူသည် ဂျပန်ပြည်သို့ စွန့်စားသွားရောက်ကာ ရဲဘော်သုံးကျိပ်ကို ဖွဲ့စည်းသည်။ အသက် ၂၇နှစ်တွင် ဗမာ့တပ်မတော်၏ စစ်သေနာပတိ ဖြစ်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           စစ်ပြီးသောအခါ သူ့အသက် ၃၀အရွယ်တွင် လွတ်လပ်ရေးတိုက် ပွဲ၏ တပ်ဦးဖြစ်သော ဖဆပလ အဖွဲ့ချုပ်၏ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်လာသည်။ ဤ သည်ကိုကြည့်လျှင် ဦးအောင်ဆန်း၏ သမိုင်းသင်္ကေတရုပ်ပုံကိုကြည့်၍ သမိုင်းခေတ်ကို လူငယ်တို့ရှေ့ဆောင်ခဲ့သည်ကို တွေ့နိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယနေ့တိုင်ပင် ဦးအောင်ဆန်းသည် လူငယ်တို့သက္ကာရပြုရာ ရုပ်ပုံ လွှာဖြစ်သည်ကို တွေ့နိုင်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူတို့၏ ဘဝသက်တမ်းတွင် လူငယ်၊ လူလတ်၊ လူကြီး သို့မဟုတ် ပထမအရွယ်၊ ဒုတိယအရွယ်၊ တတိယအရွယ် စသည်အား ဖြင့်ပိုင်းခြား သည့်သဘောဖြင့် စာပေဘဝ၊ အနုပညာဘဝတွင်လည်း ပိုင်းခြား၍ရ သည်ဟု ထင်ပေသည်။ စာပေသမိုင်းခေတ်တွင် နုပျိုသော စာပေ၊ နုပျို ဖူးပွင့်ရာမှ ရင့်လာသောစာပေ၊ စသည်အားဖြင့် သတ်မှတ်၍ စိစစ်ကြရမည်ထင်သည်။ လူ့အဖွဲ့ အစည်း၏ လှုပ်ရှားမှုတွင် လူငယ်ပိုင်း၊ လူလတ် ပိုင်း၊ လူကြီးပိုင်းတို့ ပေါင်းစပ်ကာ လှုပ်ရှားသကဲ့သို့ပင် စာပေအနုပညာ တို့၏ သမိုင်းအစဉ်အဆက် ဖြစ်ပေါ်လာပုံကိုလည်း ယင်းသဘောမျိုးဖြင့် ကြည့်နိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           စာပေသမိုင်းခေတ်များတွင် အဖူးအညွန့်များ၊ အပွင့်များရင့်လာ သော အရောင်ရင့်အပွင့်များ စသည်ဖြင့် ပေါင်းစပ်ကြရပေသည်။ နုပျို သော စာပေဘဝကိုကား၊ နုပျိုသော အနုပညာရှင်များက စတင်ပျိုးထောင် ဖန်တီးလာကြသည်။ လူငယ်တို့၏ သဘာဝအတိုင်း ဆန်းသစ်မှုကိုချစ် သည်။ အလှအပကို ချစ်သည်။ ရဲရင့်ကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ရဲရင့်စွာ ဖြင့် ဆန်းသစ်ကြသည်ကို တွေ့နိုင်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စာပေခေတ်များ(ဝါ)စာပေလှုပ်ရှားမှုကိုကြည့်လျှင် ဒီသဘောကို တွေ့နိုင်သည်။ ခေတ်စမ်းစာပေပေါ်စ လွန်ခဲ့သော အနှစ်၅၀ကျော် ၆ဝက ခေတ်စမ်းစာပေ ပညာရှင်များမှာ ကျောင်းသားလူငယ်များ ဖြစ်ကြသည် ကို တွေ့ရသည်။ နုပျိုသောစာပေဘဝတွင် တက်ကြွခြင်း၊ ရဲရင့်ခြင်း၊ ဆန်းသစ်ခြင်း၊ အလှအပကို ဖန်တီးခြင်း အမှန်တရားကိုရှာဖွေခြင်း စသော ဝိသေသ(ဝါ)နုပျိုသော ဘဝ၏ ဝိသေသကိုတွေ့နိုင်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eကလျာမဂ္ဂဇင်း အမှတ် ၅၄။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eသြဂုတ် ၁၉၈၉။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571009118357,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_6253bfd3-501b-4e65-9233-e0428c07e8c7.jpg?v=1730213947"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-သဇင်သင်းပြန်တော့","title":"သဇင်သင်းပြန်တော့","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e၁။ ယနေ့ မြန်မာရုပ်ရှင် ဘယ်လဲ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e၁။ နိဒါန်း\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e( ၁ )\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          မြန်မာရုပ်ရှင်သက်တမ်း (၅၀) ပြည့်ပေပြီ။ ရွှေရတုသဘင်နှစ်သို့ပင် ရောက်ပေ ပြီ။ အမျိုးသားနေ့ ရွှေရတုသဘင်သည် အမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးတိုက်ပွဲ၏ အမှတ်အသားကို ထင်လင်းအောင် ပြသည်။ တက္ကသိုလ် ရွှေရတုသဘင်သည် ပညာ ရေးအလင်းရောင်ကို တင်စားလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြန်မာရုပ်ရှင် ရွှေရတုသည် မည်သည့် ယဉ်ကျေးမှုတံခွန်ကို လွှင့်ထူမည်နည်း။ အမှန်အားဖြင့် မြန်မာရုပ်ရှင်သည် အမျိုးသား လွတ်မြောက်ရေးတိုက်ပွဲအတွင်းက မွေးဖွားခဲ့သည်။ ဦးထွန်းရှိန် ဈာပန သတင်းကားဖြင့် ရုပ်ရှင်ကော်ပြားသည် စတင် လူးလွန့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပီမိုးနင်း၏ “မေတ္တာနှင့်သူရာ”ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းကို မူတည်၍ ရိုက်ကူးသည်။ ကောင်းမြတ်သော အစဉ်အလာပင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မှုန်ခြင်း တုန်ခြင်းကို သည်းခံပါ” ဟူသော စာတန်းကို ရှေးဦးမြန်မာရုပ်ရှင် ပရိသတ်သည် တုန်တုန်မှုန်မှုန် ပိတ်ကားပေါ်တွင် ဖတ်ကာ ကြည့်ခဲ့ကြရသည်။ နယ်ချဲ့ လက်အောက်ခံခေတ်၊ ကိုလိုနီခေတ်မို့ စက်မှုဘက်က ချို့ယွင်းခဲ့ရသည်။ နှစ်ပေါင်း (၃၀) ကျော် အသံတိတ်ကားများ ရိုက်ကူးခဲ့ရသည်အထိ ရှိခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယခု လွတ်လပ်ရေး ကြေညာပြီးသည်မှာ အနှစ်-၂၃ နှစ် ရှိပေပြီ။ အင်္ဂလိပ် ခေတ်၊ ဂျပန်ခေတ်၊ လွတ်လပ်ရေးရပြီးခေတ် စသော ရာဇဝင်ခေတ်များကို ဖြတ်သန်း ခဲ့ပြီ။ မြန်မာရုပ်ရှင်သည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ခဲ့ပါသလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e( ၂ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မြန်မာရုပ်ရှင်သည် ခေတ်များကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။ မြန်မာရုပ်ရှင်နှစ်ဦး ကာလကား မြန်မာနိုင်ငံ၏ မြေရှင်ပဒေသရာဇ်တစ်ပိုင်း၊ လက်အောက်ခံ ကိုလိုနီ ဖြစ်ရာ အတွေးအခေါ်၌ ပဒေသရာဇ်ယဉ်ကျေးမှုသဘောရှိကာ စက်မှုဘက်၌ တုန်မှုန် ခဲ့ရသည်။ ဗိုလ်ဟိန်း၊ ဗိုလ်ဝစသော ဗိုလ်ကားများခေတ်စားခဲ့သည်။ ရှေးပဒေသရာဇ် ခေတ်က တစ်ယောက်ကောင်း၊ သူရဲကောင်းဝါဒ၊ ဗိုလ်မင်းဝါဒ၏ ထင်ဟပ်ချက် ဖြစ်သည်။ ဗိုလ်ကားများပြိုင်ကြရာ တစ်ယောက်က “ဗိုလ်တကူဘုရင်”ဟု ထလုပ် လိုက်မှ ဗိုလ်ခေတ်စဲသွားတော့သည်။ မြတဘက်၊ မြအေးယဉ် စသော မြေလျှိုး မိုးပျံများ၊ သိုက်သမိုင်းကားများခေတ်စားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးတိုက်ပွဲ ဒီရေကမြင့်မားလာသော ၁၉၃၉ ပတ်ဝန်းကျင်၌ကား ဘဝကို သရုပ်ဖော်သော၊ ခေတ်ကို ပြုပြင်သော၊ နိုးကြားအောင် လှုံ့ဆော်သော ကားများ ထွက်စပြုလာသည်။ ယင်းသည် ကား ကိုလိုနီခေတ် အမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး လှုပ်ရှားမှု၏ ထင်ဟပ်ချက်ဖြစ်ပေ သည်။ ယဉ်ကျေးမှုသည် နိုင်ငံရေး၏ထင်ဟပ်ချက် မဟုတ်ပေလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၉၄၈ ၌ လွတ်လပ်ရေးရသည်။ သို့သော် အာဏာရသူတို့သည် အမှီခိုကင်းမဲ့ သော စီးပွားရေးစနစ်ကို မထူထောင်ဘဲ အရင်းရှင်စနစ်ကို ဖာထေးပြုပြင်ထားသော နယ်ချဲ့သမားကို အားကိုးသော၊ ဒီမိုကရက်တစ် ဆိုရှယ်လစ်စီးပွားရေးစနစ် (ဝါ) အရင်းရှင်ပြုပြင်ရေးစနစ်ကိုသာ ထူထောင်လိုက်ရာ မြန်မာနိုင်ငံသည် ကိုလိုနီ အမွေ အနှစ် မကင်းစင်ဘဲ ဖြစ်ရသည်။ အမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးအခန်း ကုန်ဆုံးအောင် တိုက်ပွဲမဝင်ရခြင်း၏လက္ခဏာဖြစ်သည်။ ယင်းခေတ်၌ တစ်ဖက်က အရင်းရှင်ပေါက်စ များက အမျိုးသားစီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာအောင် ကြိုးစားလာကြသည်။ အရင်း အနှီးအချို့သည် ရုပ်ရှင်လုပ်ငန်းသို့ စီးဝင်လာကြသည်။ ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်သူများ မှိုပေါက်လာသည်။ ရုပ်ရှင်ညွှန်ကြားရေးဆရာအသစ်၊ မင်းသား-မင်းသမီးအသစ်၊ ဇာတ်ဆောင်သစ်များလည်း ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ နာမည်ကျော်စာရေးဆရာများ၏ ဝတ္ထုများဝယ်ယူ၍ ရိုက်ကူးသောအစဉ်အလာများ စည်ပင်ထွန်းကားလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         အရင်းရှင်သည် သူ၏လုပ်ငန်းတိုးတက်လာအောင် လုပ်သင့်သလောက်လုပ်သည်။ သူ၏ ထုတ်ကုန်များ လူနှစ်သက်မှ သူ၏လုပ်ငန်း လည်း တွင်ကျယ်မည်မဟုတ်လော။ သို့သော် ရှေ့အလားအလာကို မျှော်၍သာ လုပ်ငန်းတိုးတက်မှုကို စိတ်ဝင်စားခြင်း ရှိပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e( ၃ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယနေ့ခေတ်၌ ရုပ်ရှင်လုပ်ငန်းမှာ အခြေခံအားဖြင့် အရင်းရှင်စီးပွားရေးစနစ် အငယ်စားပင်ဖြစ်နေပေသေးသည်။ သို့သော် ဇာတ်လမ်းစိစစ်ရေး၊ ကော်ပြားနှင့် ရုပ်ရှင် ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရေး၊ ရုံများပြည်သူပိုင်လုပ်ရေး၊ ကားများယူပြသရေး စသော အနုပညာပိုင်းနှင့် ထုတ်လုပ်ရေး၊ ကုန်သွယ်ရေးအပိုင်းကို နိုင်ငံတော် အစိုးရက ကွပ်ကဲ ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ကွပ်ကဲကန့်သတ်ထားသော အရင်းရှင်လုပ်ငန်း ဖြစ်နေပေသည်။ ရုပ်ရှင်ကောင်စီမှာ ထုတ်လုပ်သူ၊ အနုပညာရှင်၊ အတတ်ပညာရှင်နှင့် ရုပ်ရှင်အလုပ် သမားများ ပူးတွဲထားသော အဖွဲ့ အစည်းဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတော်အစိုးရနှင့် ရုပ်ရှင် လုပ်ငန်း ဆက်သွယ်ထားသော ဆက်သွယ်ရေးအဖွဲ့ အစည်းလည်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့ဖြစ်ရာ ယနေ့မြန်မာရုပ်ရှင် တိုးတက်ရေးသည် ထုတ်လုပ်သူနှင့် နိုင်ငံတော် အစိုးရတို့အပေါ်၌ ပူးတွဲတာဝန်ကျရောက်နေသည်ဟု ဆိုရပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကားများကိုလည်း ကိုလိုနီခေတ်က ဓာတ်ပုံရိုက်စက်ဟောင်းများဖြင့်ပင် ရိုက် နေရဆဲ။ အသံဖမ်းဓာတ်ခွက် အရိပ်မလွတ်၊ ကျီးငှက်သံများ ပါနေသည် စသည်ဖြင့် ဝေဖန်နေရဆဲပင် ရှိသည်။ အနုပညာဘက်၌လည်း ညွှန်ကြားရေးဆရာများက အမူ အရာကို စနစ်တကျ သင်ကြားညွှန်ပြခြင်းများ အားလျော့နေသေးသည်။ ခေတ်ကို သရုပ်ဖော်သော ဇာတ်လမ်းများ နည်းနေသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခေတ်မီစက်မှု၊ ခေတ်မီရုပ်ရှင်ပညာသင်ကျောင်းများ၊ တက်ကြွသော ရုပ်ရှင် ဝေဖန်ရေးများ ပေါ်ထွက်ရေးကို ရုပ်ရှင်ရွှေရတု၌ ဆွေးနွေးသင့်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယခုကား ကားငှားပြသရေးမူကြောင့် ထုတ်လုပ်သူများ နောက်ထပ်ကားထုတ် လုပ်ရေးအတွက် တွေဝေငေးငိုင်နေကြဆဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယနေ့ရုပ်ရှင်လုပ်ငန်းမှ ပွဲခွန်တော် ၂၀-ရာခိုင်နှုန်း၊ ထုတ်လုပ်သူနှင့် အနုပညာရှင် များထံမှ အမြတ်တော်ကြေး၊ ရုံခ၊ ကားငှားခစသော ဝင်ငွေများ နိုင်ငံတော်အစိုးရက ရရှိနေသည်။ ရုပ်ရှင်လုပ်ငန်းကို ကွပ်ကဲရာ၌ ထုတ်လုပ်သူများ မက်လုံး မရှိက ကားထွက်လျော့သွားမည်။ သို့မဟုတ် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများကို နိုင်ငံတော်အစိုးရက ထုတ်လုပ် မည်လော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မည်သည့်လမ်းသည် ရုပ်ရှင်အနုပညာ၊ အတတ်ပညာ တိုးတက်ရေးသို့ ရှေ့ရှု ပေမည်နည်း။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571009642645,"sku":"","price":9500.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a94529f2-dd0e-4bc3-80ee-74abb8f3be7a.jpg?v=1730213968"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-လွတ်လပ်ရေး-နိုင်ငံရေး-ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့်ဒီမိုကရေစီ","title":"ဒဂုန်တာရာ - လွတ်လပ်ရေး၊နိုင်ငံရေး၊ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့်ဒီမိုကရေစီ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလွတ်လပ်ရေး နောက်ခံကား\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(က)\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂျပန်ဝင်စကာလက ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်ကို နိုင်ငံရေးအဖွဲ့ အစည်း ဟု မြင်နေမိသည်မှာ ကျွန်တော်၏ခံစားမှုဖြစ်သည်။ အကြောင်းရှိပါသည်။ ဗမာ့ လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်ကို စတင်တည်ထောင် ဖွဲ့စည်းသူများမှာ ကျောင်းသားသမဂ္ဂ မှ၊ ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးမှ ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်များလည်းပါသည်။ ဂျပန်ပြည်သို့ သွားရောက်၍ စစ်ပညာသင်ကြားခဲ့သော ရဲဘော်သုံးကျိပ်ကို နောင် အခါ သမိုင်းဝင်ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် သုံးနှုန်းကြသည်ကိုတော့ ကျွန်တော်သိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အားလုံးသိသည်တော့မဟုတ်၊ ကျွန်တော်သိသည်မှာ သမဂ္ဂလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် များနှင့် ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးမှ မိတ်ဆွေများကို ကျွန်တော်သိသည်။ ကျောင်းသား သမဂ္ဂဆိုသည်ကတော့ ကျောင်းသားအဖွဲ့ အစည်း၊ ဒို့ဗမာအစည်းအရုံး ဆိုသည် ကတော့ နိုင်ငံရေးအဖွဲ့ အစည်း၊ ဆရာစံလယ်သမားအရေးတော်ပုံကြီး ပေါ်ပေါက်ပြီး နောက် နိုးကြားတက်ကြွနေသော ပညာတတ် လူငယ်တစ်စုတို့ ခေါင်းဆောင်၍ ဖွဲ့စည်း သော နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။ ရည်မှန်းချက်မှာ အမျိုးသားလွတ်လပ်ရေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ဆိုသည်က ကျောင်းသားအဖွဲ့ အစည်း၊ ဒို့ဗမာအစည်း အရုံးဆိုသည်က နိုင်ငံရေးအဖွဲ့ အစည်း၊ ထိုအခါက ကျောင်းသားသမဂ္ဂ အမှုဆောင်များ သည် ကျောင်းမှထွက်သောအခါ ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်ကို အထင်အရှား တွေ့နိုင်ပေသည်။ တချို့လည်း ကျောင်းတက်နေစဉ်ပင် ဒို့ဗမာ အစည်းအရုံးသို့ ဝင်ကြသည်ဟုထင်သည်။ ကျွန်တော်မှတ်မိသလောက် ကိုအောင်ဆန်း နှင့် ကိုဘဟိန်းတို့သည် ကျောင်းသားဘဝကပင် ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ဝင်ကာ သခင် ဆိုသည့် စကားလုံးကို နာမည်ရှေ့ကတပ်ကြသည်။ သခင်အောင်ဆန်းကတော့ ဥပဒေတန်းတက်နေစဉ်ပင် ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ ဝင်သွားသည်။ သူသည် ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်မှ နုတ်ထွက်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဥပဒေတန်းတက်သည်ကိုတော့ ကျွန်တော်တွေ့လိုက်သည်။ အပြီးတက် မတက် ကောင်းစွာမမှတ်မိတော့။ သို့သော် အပြီးမတက်ဘဲရှိနေသည် ထင်သည်။ သခင်နု၊ သခင်စိုး၊ သခင်သန်းထွန်းတို့သည်လည်း ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ ပြိုင်တူ လောက် ဝင်သွားကြသည်ထင်သည်။ သူတို့သည် နဂါးနီစာအုပ်အသင်းကို တည် ထောင်ကြသည်။ နဂါးနီစာအုပ်အသင်းဆိုသည်မှာ ၁၉၃၇ က တည်ထောင်၍ နောက် လွတ်လပ်ရေးရသောအခါနှင့် လွတ်လပ်ရေးမရမီ မြန်မာနိုင်ငံတွင် လူငယ်အသိုင်း အဝိုင်းတွင် ခေတ်စားသော လက်ဝဲဝါဒမျိုးစေ့ကို ချပေးလိုက်သော အသင်းဖြစ်သည် ဟု ကျွန်တော်နားလည်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သခင်စိုး၏ ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒဟူသော နဂါးနီတိုက်မှ ထုတ်ဝေသော စာအုပ် သည် ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒ၊ မတ်ဝါဒအစောဆုံး မြန်မာကျမ်းတစ်စောင်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ရုရှားတော်လှန်ရေးသမိုင်းကို ဘာသာပြန်ထားသော သခင်နု၏ လူမွဲ တို့၏ ထွက်ရပ်လမ်း စာအုပ်သည်လည်း နဂါးနီတိုက်ထုတ်ဖြစ်သည်။ ကိုဘဟိန်း ၏ ဓနရှင်လောကစာအုပ်ကိုတော့ ထွန်းအေး စာအုပ်ဖြန့်ချိရေးဌာနမှ ထုတ်ဝေသည် ကို ကောင်းစွာမှတ်မိနေသေးသည်။ ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒ လက်ဝဲဝါဒဆိုသည်မှာ နောင် အခါ လွတ်လပ်ရေးရပြီးသောအခါ ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်သော နိုင်ငံတော်၏ ဝါဒ တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူ့ပုံစံနှင့် သူရေးသားထားသော ဆိုရှယ်လစ်ဆန်ဆန် သဘော များပါသည်။ ၄၇ နိုင်ငံတော် ဖွဲ့စည်းပုံဥပဒေသည်ပင် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု ဖွဲ့စည်းပုံမှ ဟိုနည်းနည်း၊ သည်နည်းနည်း ကူးယူထားသော ဖွဲ့စည်းပုံဖြစ်သည်ဟု ကျွန်တော် နောင်အခါ သုံးသပ်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၂ဝ ပတ်ဝန်းကျင်က ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ဝံသာနု(ဝါ) အမျိုးသားလွတ်လပ် ရေးလှုပ်ရှားမှုကိုတော့ ကျွန်တော်မမီ။ ကျွန်တော်မွေးစ၊ သို့သော် ၁၉၃၆ ဒုတိယ ကျောင်းသားသပိတ်ကိုတော့ ကျွန်တော်မီသည်။ ထိုအခါက ကျွန်တော်က ဆယ်တန်း ကျောင်းသား၊ ပထမဦးဆုံးကျင်းပသော နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားများ ညီလာခံသို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ကိုအောင်ဆန်းကို ထိုညီလာခံတွင် စတင်တွေ့ ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနောက် ရန်ကုန်ကောလိပ်သို့ ရောက်သွားသောအခါ ကျောင်းသားသမဂ္ဂ အသိုင်း အဝိုင်း၊ ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးမှလူများနှင့် ထိတွေ့ ကာ သူတို့နှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ဆယ်တန်းသို့မရောက်ခင်က ကျိုက်လတ်မြို့ အမျိုးသားကျောင်း တွင် နေခဲ့သည်။ အမျိုးသားရေးဟူသော စကားများကို ကောင်းစွာကြားနေရသည်။ ခံစားမှုက ရှိနေသည်။ လွတ်လပ်ရေးဟူသော စကား၏အဓိပ္ပာယ်ကို အကုန်အစင်မသိ သည့်တိုင်အောင် ခပ်မှုန်မှုန်ဝါးဝါးတော့ သိနေသည်။ လူမျိုးခြားအစိုးရ(ဝါ) အင်္ဂလိပ် အစိုးရက မိမိတို့အား အုပ်ချုပ်သည်ကိုကား မကြိုက်။ မည်သည့် လှုံ့ဆော်ချက်များမှ မပါဘဲ မကြိုက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော် ၉ တန်းတွင်လားမသိ၊ ကျောင်းကဖွဲ့သော ရဲတပ်တွင် မဝင်မနေ ရသဖြင့် ပါဝင်ခဲ့ရသည်။ အမျိုးသားနေ့ လှည့်လည်ရာတွင် ကျောင်းသားရဲတပ်ကြီး ရှေ့မှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် စိတ်မပါဘဲ လေ့ကျင့်ရေးကို တက်ရောက်ခဲ့သည် ကိုတော့ ကျွန်တော်မှတ်မိနေသည်။ သို့သော် စစ်ချီသီချင်းကိုတော့ ကျွန်တော် ကြိုက် သည်။ ဘင်ခရာဖြင့်တီးသော ရှေးဂန္ထဝင်သီချင်း။ မြို့သူမြို့သားများက လှည့်လည် ကြသော လူများကိုကြည့်ကာ အားပေးကြသည်။ လိမ္မော်သီးများကမ်း၍ ရဲတပ်သား များကို အားပေးကြသည်။ နေမဝင်သော ဗြိတိသျှအင်ပါယာကြီးမှာ လက်နက် အင်အား ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်ဟု ကျွန်တော်တို့ နားလည်ထားကြသည်။ ထိုအခါ ရဲတပ်သည် လက်နက်မရှိသော်လည်း စစ်တပ်လေ့ကျင့်ခန်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသဖြင့် အင်္ဂလိပ်အစိုးရကို ဖက်ပြိုင်သည့်သဘော ဖြစ်မည်။ ပြည်သူတို့က ဤသို့ဖြင့် ရဲတပ် ကိုအားပေးကြသည်ဟု ကျွန်တော်နားလည်နေခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က အနုသမား။ ကိုယ်လက်လေ့ကျင့်ခန်း ကစားကွင်းနှင့် ကင်းဝေး သူဖြစ်သဖြင့် ရဲတပ်လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ရမည်ကို အင်မတန်ဝန်လေးမိခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၃၆ ကျောင်းသားသပိတ်ပြီးသည့်နောက် ရန်ကုန် မက်သဒစ်ကျောင်းသို့ရောက်လာသည်။ ယင်းကျောင်းမှာပင် ဆယ်တန်းအောင်သည်။ ထို့နောက် ကောလိပ် သို့ ရောက်သွားသည်။ သည်တော့မှ ရဲတပ်ဝဋ်မှ ကျွတ်သွားရသည်။ ၁၉၃၆ ကျောင်း သားသပိတ်မှ နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ပေါ်ထွန်းပြီးနောက် နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာကျောင်းသားသမဂ္ဂမှ သံမဏိကျောင်းသားတပ် ဖွဲ့ သည်။ ယင်းတပ်ကတော့ မဝင်မနေ ရတော့မဟုတ်။ ဝင်ချင်သူဝင်၊ မဝင်ချင်လည်း နေနိုင်သည်။ တစ်ပြည်လုံး ကျောင်းသား သံမဏိတပ်များဖွဲ့ သည်။ ကျွန်တော်သည် တက္ကသိုလ်သမဂ္ဂတွင် အမှုဆောင်အဖွဲ့ဝင် အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e( ဂ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           ၁၉၃၈-၃၉ တွင် ပေါ်ထွန်းခဲ့သော ၁၃ဝဝ ပြည့်အရေးတော်ပုံဟု ထင်ရှားသော အထွေထွေသပိတ်ကြီးမှာ မြန်မာနိုင်ငံ၏ နိုင်ငံရေးဘဝတွင် အရေးအကြီးဆုံးသော မှတ်တိုင်တစ်တိုင်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားသည်။ ပညာတတ် ကျောင်းသားလူငယ်များ နှင့် အလုပ်သမား၊ လယ်သမား စသော လူတန်းစားများနှင့် ပေါင်းစည်းကာ အင်္ဂလိပ် အစိုးရကို ဆန့်ကျင်သော ဒီမိုကရေစီ လူထုလှုပ်ရှားမှုကြီး ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသည် အမျိုးသားလွတ်လပ်ရေး လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဒီမိုကရေစီပန်းတိုင်သို့ ချီတက်ရာ၌ အင်အားကြီးတစ်ရပ် မွေးဖွားရာဖြစ်ပေသည်။ ယင်း ၁၃၀၀ ပြည့်အရေးတော်ပုံမှ အတွေ့အကြုံများစွာ ရရှိခဲ့သည်။ ၁၃ဝဝ ပြည့်အရေးတော်ပုံ ပြီးသောအခါ ကျွန်တော်တို့ကျောင်းသားသမဂ္ဂ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည် ဟိုနေရာသည်နေရာ ဆွေးနွေးပွဲကလေးများ လုပ်ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ချိန်းထားသောနေရာ၊ တစ်ခါ တစ်ရံလည်း မချိန်းဘဲနှင့် ဆုံဖြစ်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော်က ယင်းဆွေးနွေးပွဲတိုင်းကို တက်သည်မဟုတ်၊ တက်သည့်အခါ တက်သည်။ ဆုံသည့် အခါတက်သည်။ မတက်သည်က များသည်လားမသိ။ ထို့နောက် စုဝေးပြီး စကားပြောကြသောအခါ လက်နက်အင်အား ကြီးမားလှသော ဗြိတိသျှအင်ပါယာကြီးကို ဒီမိုကရေစီ လူထုလှုပ်ရှားမှုကြီးဖြင့် လွတ်လပ်ရေးယူရန်ဆောင်ရွက်ဖို့မလွယ်ဟူသော အတွေးအခေါ်ဝင်လာသည်။ သည်တော့ လွတ်လပ်ရေး ရရန် ဘာလုပ်မည်လဲ။ လူထု လှုပ်ရှားမှုသက်သက်ဖြင့်တော့ ရနိုင်မည်မထင်ဟု အချို့ က ယုံကြည်စပြုလာပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လက်နက်ဖြင့် ပြန်လည်ခုခံ တိုက်ခိုက်မှသာလျှင် လွတ်လပ်ရေးရမည်ဟု ဆိုသူကဆိုသည်။ သည်တော့ လက်နက် ဘယ်ကရမည်နည်း။ နိုင်ငံခြား အကူအညီဖြင့် သာရနိုင်သည်ဟု အတွေးတစ်ကွက်ဝင်လာသည်ကို ဆွေးနွေးကြသည်။ သည်အခါ တွင် ကျွန်တော်က ကျွန်တော်မပါဟု ပြောလိုက်သည်။ လက်နက်ကိုင်ခြင်းကိုတော့ ယုံကြည်သည်လည်းမဟုတ်၊ ဝါသနာလည်းမရှိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ကျွန်တော့်ကို အရေးသမား၊ အသမား၊ အတွေးသမားဟု ဆိုကြသည်။ ကျွန်တော်က အနုသမား။ ထိုအခါ ကျွန်တော်က အသက်၂၂ အရွယ်။ သူတို့က ကျွန်တော့်ထက် ၄-၅-၆ နှစ်ခန့် ကြီးကြသည်။ ကိုအောင်ဆန်းက ကျွန်တော့် ထက် ၄ နှစ်ကြီးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အရေးတော်ပုံပြီးသောအခါ သူနှင့်တွေ့သည်။ သူက ရေကျော်လမ်းရှိ ဒို့ဗမာအစည်းအရုံးဌာနချုပ်ရုံးသို့ ပြောင်းသွားသည်။ ၁၃ဝဝ ပြည့်အရေးတော်ပုံ ပြီးသောအခါ ဦးပုအစိုးရနှင့် သဘောတူညီချက်တစ်ခုရသည်။ သမဂ္ဂကို အစိုးရက အသိအမှတ်ပြု လိုက်သည်။ တက္ကသိုလ် အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ထဲတွင် သမဂ္ဂမှကိုယ်စား လှယ်တစ်ယောက် ပါဝင်ခွင့်ရသည်။ ပထမဆုံး သမဂ္ဂကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် သခင်အောင်ဆန်း ပါဝင်ခွင့်ရသည်။ အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ပါဝင်နိုင်သူမှာ ဘွဲ့ ရသူသာ ဖြစ်ရမည်။ ရွေးချယ်ခံရမည်ဟု သတ်မှတ်ချက်တော့ ရှိသည်။ ကိုအောင်ဆန်းက ဘီအေဘွဲ့ရရှိပြီးဖြစ်သည်။ သူ့ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သူ့ကို ရွေးချယ်လိုက်သော အခါ မောင်မယ်သစ်လွင် ကြိုဆိုပွဲတွင် သူ့ကိုစကားပြောရန် တက္ကသိုလ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အဖွဲ့က ဖိတ်ကြားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူက အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့တွင် ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သော်လည်း ဘီအေဘွဲ့ မှတ်ပုံ မတင်ရသေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုဗဟိန်းနှင့် ကျွန်တော်တို့ အဓိပတိလမ်းတွင် စကားရပ်ပြောနေစဉ် ကိုအောင်ဆန်း ရောက်လာသည်။ ငွေတစ်ဆယ်လောက်ပါလားဟု လှမ်းမေးသည်။ ဘာလုပ်ဖို့လဲဟု ကိုဗဟိန်းက လှမ်းမေးသည်။ မှတ်ပုံတင်ခ လိုချင်တယ်ဗျာ။ ငွေတစ် ဆယ်ပေးရမယ်။ ကျွန်တော်အိတ်ထဲမှရှိနေသော ငွေတစ်ဆယ်ကို လှမ်းပေးသည်။ (ထိုအခါက ငွေတစ်ဆယ်ဆိုသည်မှာ အနည်းငယ်မဟုတ်။) “ကျွန်တော့် မောင်မယ် သစ်လွင် အစည်းအဝေးလည်း လာအားပေးဦးဗျာ” ဟု ပြောပြီး ထွက်သွားသည်။ စိုက်စိုက်စိုက်စိုက်နှင့် ငွေတစ်ဆယ်ကိုင်သွားသည်။ ကိုဗဟိန်းနှင့် ကျွန်တော်တို့ ပြုံးကြည့်နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့သော် ထိုနေ့နံနက်က ကိုဘဟိန်းနှင့်ကျွန်တော် စကားကောင်းနေ၍ အစည်း အဝေးသို့ပင် အားမပေးဖြစ်လိုက်။ သူကပြန်လာပြီး ခင်ဗျားတို့ တော်တော်ဆိုးတဲ့ လူတွေ၊ အစည်းအဝေးလည်း လာမတက်ဘူး၊ ကျွန်တော့်ကိုလည်း အားမပေးကြဘူး” ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်က ပြုံးနေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁၉-၁၀-၉၄)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eရတနာသစ်မဂ္ဂဇင်း၊ မတ် ၁၉၉၅။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46916585980053,"sku":null,"price":3325.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46916586012821,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_2c0b13ff-9fcb-417b-a8db-0f72872b1895.jpg?v=1730214013"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-လက်ရာစုံ","title":"လက်ရာစုံ","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eငါ၏စိတ်ကူးယဉ်သမိုင်းဗေဒ ပဉ္စလက်ပြုံးပြက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(က)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘာလဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘယ်သွားမှာလဲ၊ ဘာလုပ်မှာလဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘာမှမသိ၊ မသိမသိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဒါပေမဲ့လေ၊ သမိုင်းစေရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါလုပ်နေတာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(ခ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခင် ဆိတ်ဖလူးပွင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရနံ့သင်းမြ၊ လရောင်နှင်း ခ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပဲဟင်းချိုလှ၊ ဂွမ်းစောင်နီစွ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပိတောက်မွမွ၊ ပေးသူရှိပါ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါအံ့သြရ၊ နှုတ်ခမ်းမွေးက\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသတိတရ၊ ငါဖတ်ဖို့က\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ရှေ့သို့” စာစောင်တစ်အုပ်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနောက်မှသိရ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစန္ဒရားသံ၊ သူချစ်ရာတဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသည်အင်အားဟာ၊ အနုပညာပါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါလျှင်ယုံကြည်မိပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e( ဂ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘဝသည်ကား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဝမ်းရေးမဟုတ်၊ အချစ်ရေးပင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရန်သူမရှိ၊ မိတ်ဆွေရှိလျှင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပကတိငြိမ်းချမ်းရေးပေတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၆၃ က ဆိတ်ဖလူးနံ့၊ မွှေးမြနေရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါ့တက္ကသိုလ်၊ ဘဝပါပဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညအိပ်ရာဝင်၊ ခြင်ထောင်ခါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအိပ်ရာစောစော၊ ဝင်ခဲ့ရာမှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတွေးစရာတွေ၊ လွမ်းစရာတွေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနှင်းဆီထုံသောည၊ ကဗျာဖွဲ့မိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမုန်းမြစ်ဘေးက၊ မိတ်ဆွေကကျက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနံနက်လမ်းလျှောက်၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ်ယောက်တစ်လှည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကဗျာပိုဒ်များရွတ်ဆိုကြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါရှိရာတွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကဗျာရှိမည် ဝတ္ထုရှိမည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနံရံထုများ  မတားဆီးနိုင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယနေ့တွင်ကား၊ စကားသံများ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလှိုင်းကြားဖြတ်သန်းယိုစီးလျက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရုပ်ရှင်တေးကဗျာရသစုံမဂ္ဂဇင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမေ၊ ၂၀၀၇။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eထိုင်ကူမှ ကရင်မလင်သို့\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါ့မွေးရပ်ကား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျိုက်လတ်အနီး၊ ဒေးဒရဲပိုင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထိုင်ကူဆိုသော မွန်ရွာကလေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအရှေ့မှာလျှင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဧရာဝတီ၊ ရေစီးခက်မွှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအိမ်နောက်မှာလျှင်၊ စပါးပင်ယိမ်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစိမ်းစိမ်းမြမြ၊ ကြယ်ရောင်လရောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနေရောင်ကြို မျှဝေလျက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဝါဆိုဦးတွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလယ်တစ်ခွင်လုံး၊ မိုးရေဖုံးစဉ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဝါးလုံးများနှင့်၊ လှေကိုထိုးသွား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကစားကွင်းသစ်၊ ပျော်ကြဘိခြင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရေပင်လယ်တွင်း၊ ကန်းသင်းမှာတင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအောက်သို့ဆင်းကာ ထွန်းလာရ၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါပေါင်မှာတော့၊ ကျွဲပျော့နက်တစ်ကောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလျော့ဆင်းရင်ကား၊ တဟားဟား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညနေဆည်းဆာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရွှေရောင်၊ ပန်းနုရောင်၊ ဖြန်းပက်လိမ်းကျံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမျက်နှာနီနီ၊ ရွှေရည်အင်္ကျီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစပါးပုန်းဝါရွှေ၊ ကောက်လှိုင်းဝါရွှေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနေညိုမှိန်မြ၊ လရောင်ငွေစက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနေ့ညရောယှက်၊ တိမ်တောက်ပြီးပြက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပြောက်ကျားရောင်တင်၊ တလင်းပြာမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစပါးပေလေ့ရာ၊ ကောက်ရနံ့မွှေးမြ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကစားကြသည်၊ ကောက်သစ်ပေါ်ချိန်တေးဂီတ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျောင်းစာသင်စ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသမိုင်းခံစား၊ လူထုကြားမှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါလျှင်တွေးဆ၊ သမိုင်းဘဝ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပီကင်းမှသည်၊ မော်စကိုသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလေယာဉ်ခရီး၊ ဆိုက်ဘေးရီးယာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကုလားဖော်မှာ၊ မာရိယာတဲ့ ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဗီတာဗာမှ၊ ကချေသည်လှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူမထံမှ ရုရှားစကားသင်ကြားရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလေယာဉ်ပေါ်တွင်၊ မှိန်းငိုက်နေစဉ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကရင်မလင်သံကြား၊ ငါနိုးထ၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပတ္တမြား၊ ကြယ်နီဖြိုးပြက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါတည်းခိုစဉ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရင်ပြင်နီရှေ့၊ နေရှင်နယ်ဟိုတယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအနီးဝယ်မှာ၊ တက္ကသိုလ်ဟောင်းဝယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလူငယ်ပေါင်းစုံ၊ တွေ့ဆုံပွဲတွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငြိမ်းချမ်းရေး၏ခံတပ်ကြီးဟု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါပြောခဲ့ရာ၊ ခမ်းမဆောင်မှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတုန်ခါသိမ့်မှု၊ လက်ခုပ်သံများ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသုံးနှစ်အကြာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟန်ဂေရီမှာ၊ ဘူဒါပက်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဝင်ရောက်လာသည်၊ ဆိုဗီယက်တပ်များ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထွက်ခွာသွားရမည်ဟု၊ ကန့်ကွက်အဆို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတင်ခဲ့ရာတွင်၊ ဘာမျှမဖြစ်ရှုံးခဲ့၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသည်ကစ၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါ၏အတွေးအခေါ် ဒဿနဗေဒ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရန်သူမရှိ၊ မိတ်ဆွေသာရှိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမုန်းသူမရှိ၊ ချစ်သူသာရှိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသည်အတွေးဖြင့်၊ လေးလေးနက်နက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလွတ်လပ်ရေး၊ ညီညွတ်ရေး၊ ငြိမ်းချမ်းရေးရမည်ဟု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယုံကြည်မိပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျောင်းသားဘဝ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါငယ်စဉ်က၊ ရည်မှန်းခဲ့ရ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစိတ်ကူးခဲ့ရ၊ စာအုပ်ထဲမှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလှပမွန်မြတ်၊ ထင်မှတ်ဖူးသော\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစိတ်ကူးယဉ်နန်းတော်၊ သော်မှော်ပွင့်လျှံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနိုင်ငံရေးယဉ်ကျေးမှု၊ ကြေးမုံမှန်စကို ရှပေပြီကော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထမင်းစားပွဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချိုဝှချဉ်ဖန်၊ ရှန်ပိန်အရက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖန်ခွက်ခြင်းထိ၊ ချွင်ချွင်သံမြည်ပ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယူကရိန်းမှာ၊ ငြိမ်းချမ်းရေးကထာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါလျှင်ပြောကြား၊ လက်ခုပ်သံများ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငြိမ်းချမ်းရေး အဓွန့်ရှည်ပါစေ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၃-၅-ဝ၇\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရုပ်ရှင်တေးကဗျာရသစုံမဂ္ဂဇင်း၊ စက်တင်ဘာ၊ ၂၀၀၇။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571010330773,"sku":"","price":9500.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_2a08d262-b696-4106-9fce-8e4f593ec02f.jpg?v=1730214039"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-ရုပ်ပုံလွှာခြယ်သခြင်း-၀ထ္ထုဖွင့်ဆိုချက်နှင့်မနုပညာခံစားမှု","title":"ရုပ်ပုံလွှာခြယ်သခြင်း၊ဝထ္ထုဖွင့်ဆိုချက်နှင့်အနုပညာခံစားမှု","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eအတ္ထုပ္ပတ္တိ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e(က)\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          လွန်ခဲ့သော အနှစ် ၄ဝ ခန့်က စာရေးဆရာအသင်းတွင် စာရေး ဆရာဟူသော အသင်းဝင် စာရေးဆရာတို့၏အဓိပ္ပာယ်ကို ဖွင့်ဆိုရာတွင် အငြင်းပွားခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံး၌ စာရေးဆရာအသင်း ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေကို ပြင်ဆင်ခဲ့ရသည်။ စာရေးဆရာသည် ရသစာပေကို ရေးသားသူဖြစ်သည်ဟု စတင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအခါက စာရေးဆရာ အသင်းဝင်များထဲတွင် သတင်းစာ ဆရာ နှင့် စာရေးဆရာ အရောရော အထွေထွေ မရှင်းမလင်းဖြစ်နေ၍ ဖွဲ့စည်း ပုံကို ပြင်ဆင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သည့်နိုင်ငံတွင်ပင်ဖြစ်စေ သမိုင်း အဖြစ်အပျက်နှင့် ဘဝပုံသဏ္ဌာန်များ တိုးပွားကျယ်ပြန့်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာ သည်အလျောက် ယင်း၏အုပ်ချုပ်ပုံအခြေခံဥပဒေတို့ကိုလည်း ပြင်ဆင် တိုးချဲ့ရသည်ဖြစ်သည်မှာ သဘာဝတ္တတရားပင် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းရသစာပေထဲတွင် ဝတ္ထုကဗျာအပြင် အတ္ထုပ္ပတ္တိစာပေ၊ သမိုင်း မှတ်တမ်းစာပေ စသည်ဖြင့် တိုးချဲ့ ထည့်သွင်းလိုက်ကြသည်။ ယခင်အခါ များကတော့ ရသစာပေထဲတွင် ဝတ္ထု၊ ကဗျာ၊ ပြဇာတ် စာပေပုံသဏ္ဌာန်များကိုသာ ထည့်သွင်းထားကြသည်။ ထို့နောက် ယနေ့ခေတ်တွင် ဘာကြောင့် အတ္ထုပ္ပတ္တိစာပေကို ရသစာပေအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(ခ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အတ္ထုပ္ပတ္တိစာပေသည် ရှေးအခါတည်းကပင် ရှိခဲ့၏။ သို့သော် စာပေသမိုင်းခေတ်များ ပြောင်းလဲလာသည့်အခါ အတ္ထုပ္ပတ္တိရေးသား သော အဖွဲ့အနွဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်သည် ပြောင်းလဲလာရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရသအဖွဲ့အနွဲ့ ၊ ဝတ္ထုဟန်အဖွဲ့ အနွဲ့ များ ပါလာသည်ကို တွေ့ကြရ သည်။ အတ္ထုပ္ပတ္တိရေးဖွဲ့ သူများကတော့ သိပ်များလှသည်မဟုတ်၊ ကျွန်တော်ကတော့ ရုပ်ပုံလွှာအဖွဲ့အနွဲ့ ဟု ဆိုချင်သည်။ အတ္ထုပ္ပတ္တိရေးဖွဲ့ ရာတွင် အဖွဲ့ အမျိုးမျိုးရှိနိုင်သည်။ ရှိလည်း ရှိအပ်ပေမည်။ ကျွန်တော် သည် ၁၉၄ဝ က “ကိုအောင်ကျော် အကြောင်းစဉ်” ဟူသော စာအုပ်ငယ် လေး တစ်အုပ် ရေးခဲ့ဖူးသည်။ ထိုနှစ်က ဗိုလ်အောင်ကျော်ကြေးရုပ်ဖွင့်ပွဲ အခမ်းအနားတွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ထိုအခါက ကျွန်တော်သည် တက္ကသိုလ်သမဂ္ဂဝါဒ ဖြန့်ချိရေးမှူးဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်က အတ္ထုပ္ပတ္တိကို အကြောင်းစဉ်ဟု ဝေါဟာရတစ်မျိုးဖြင့် ဖော်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တကယ် ကတော့ ကျွန်တော် ကိုအောင်ကျော်နှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးသူတော့ မဟုတ်ပေ။ သိရုံမျှသာ။ သူက ဂျပ်ဆင်ကောလိပ်တွင် နေသည်။ ကျွန်တော်က ယူနီဗာ စီတီကောလိပ်က။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           စာအုပ်တွင် ရသဟန် အဖွဲ့အနွဲ့ နည်းနည်းတော့ ပါသွားသည်။ ကျွန်တော်တစ်ခါမျှ ရေးဖူးသည်မဟုတ်။ ထိုအခါက ကိုအောင်ကျော် ကျဆုံးရသည့်နေ့ကို အာဇာနည်နေ့ဟူ၍ ကျွန်တော်တို့က သတ်မှတ် ကျင်းပခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စစ်ပြီးခေတ်တွင်တော့ ကျွန်တော် ရုပ်ပုံလွှာအဖွဲ့ အနွဲ့ နည်းနည်းပါးပါး ရေးဖြစ်သွားသည်။ ရုပ်ပုံလွှာအဖွဲ့အနွဲ့ ကို ကျွန်တော်က ခံစားမှုနှင့် ရေးလိုက် သည်။ ခံစားမှု၊ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ခင်မင်ခြင်း ခံစားမှု၊ အနုပညာရေး ခံစားမှု စသည် စသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သမိုင်းဝင် ပုဂ္ဂိုလ်များကို ကျွန်တော် ရေးဖွဲ့တတ်သည်။ သမိုင်းဝင် ဆိုသည်ကလည်း ကျွန်တော်သတ်မှတ်သော သမိုင်းဝင်သာလျှင် ဖြစ် သည်။ ပြည်သူတို့က သတ်မှတ်သော သမိုင်းဝင်နှင့်လည်း တူညီနိုင် သည်။ နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များ၏ ရုပ်ပုံလွှာကို ကိုအောင်ဆန်း၊ ကိုဗဟိန်း၊ ကိုဘဆွေတို့ကို ကျွန်တော်ဖွဲ့ ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်နှင့် ခင်မင် ရင်းနှီးသူများက များသည်။ နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များအပြင် စာပေအနု ပညာနယ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်များပါသည်။ ပန်းချီဆရာထဲက ဦးအုန်းလွင်၊ ကိုအောင်စိုး။ စာရေးဆရာများထဲမှ မဟာဆွေ၊ သိန်းဖေမြင့်၊ ရဲထွတ်၊ ဗန်းမောင်တင်အောင်၊ တင့်တယ်၊ ဘုန်းကြွယ်။ အယ်ဒီတာထဲမှာ ရှုမဝ ဦးကျော်။ ဂီတပညာရှင်ထဲမှ ဟေမာနေဝင်း စသည် စသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဖျတ်ခန် ရုပ်ပုံလွှာကားချပ်များဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့်တော့ နည်းနည်းပါးပါး ရေးဖြစ်သည်။ ယင်းအဖွဲ့ အနွဲ့ မျိုးကတော့ ရုပ်ပုံလွှာ အဖွဲ့အနွဲ့ ကဲ့သို့ တစ်ယောက်ချင်း မိမိခံစားရသည့်ပုံ အပြည့်အဝ မဟုတ် ပေ။ ကျွန်တော်နှင့် ဖြတ်သန်းတိုးဝှေ့သွားရင်း တွေ့ရသူတို့၏ ရုပ်ပုံလွှာ ကားချပ်ကို ရေးခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ပုဒ်ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ဟုတ်ချင်မှဟုတ်မည်။ နှစ်ယောက် သုံးယောက်ပေါင်း ရေးဖွဲ့ ၍ ရေးချင် ရေးမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e( ခ )\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော် ရေးခြယ်သည့် ရုပ်ပုံလွှာကားချပ်များတွင် နောက်ခံ သမိုင်းခေတ်က ပါမြဲဖြစ်နေသည်။ ကျွန်တော် ဖြတ်သန်းလာသောသမိုင်းခေတ်တွင် ထိတွေ့ရသောသူများဖြစ်သည်။ သမိုင်းနောက်ခံကား ကို ကျွန်တော် မေ့၍လည်းမရ။ ကျွန်တော်က တကယ်ရှိနေသော အဖြစ် အပျက်ကို သရုပ်ဖော်ရမည်ဟူသော အယူအဆ စွဲနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပင်လျှင် လူပုဂ္ဂိုလ်များကို ရေးခြယ်သောအခါ သူလှုပ်ရှားနေသော၊ သူ့ ရုပ်ပုံကို မြင်နေရသော သမိုင်းနောက်ခံကားကိုပါ ခြယ်ရေးလေ့ရှိသည်။ ကျွန်တော်၏ရုပ်ပုံလွှာ အဖွဲ့အနွဲ့ အယူအဆဟု ပြောလျှင်လည်း ရမည် ထင်သည်။ နိုင်ငံရေးပုဂ္ဂိုလ်များ ရေးဖွဲ့သောအခါ သူ၏သမိုင်းနောက်ခံ ကားသည် အရေးကြီးသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် သူ့ခေတ်နှင့်သူသာလျှင် ထင်ပေါ် တည်ရှိစမြဲဖြစ်သည်ဟု ကျွန်တော်က ယူဆသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များကိုဖွဲ့လျှင် သူ့သမိုင်းခေတ်ကို ပီပီ သသပင် ဖွဲ့ နွဲ့ တတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e        စာရေးဆရာ ဖွဲ့ ရာတွင်လည်း သမိုင်းခေတ်သည် အရေးမကြီး မဟုတ်၊ အရေးကြီးသည်။ သူ၏စာပေခေတ်သမိုင်း နောက်ခံကားနှင့် ဆက်စပ်နေသည်ကို တွေ့နေရသည်။ ဆရာကြီး မဟာဆွေ၏ရုပ်ပုံ ကားချပ်ကို ဖွဲ့ သောအခါ ကျွန်တော်စစ်ပြီးခေတ်တွင်မှ ဖွဲ့ ဖြစ်သည်။ တကယ်က ဆရာကြီးသည် စစ်မဖြစ်မီခေတ် ကိုလိုနီဆန့်ကျင်ရေး လှုံ့ဆော်သောအခန်းတွင် ပါဝင်သူဖြစ်သည်။ စစ်ပြီးခေတ်ရောက်သော အခါ ဆရာကြီး၏နိုင်ငံရေးရာ အယူအဆများကို ကျွန်တော် ဝေဖန်စော ကြော မိသွားသည်။ မတတ်နိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e      ဝတ္ထုရေးဆရာ ရဲထွတ်ဖွဲ့စဉ်က ရဲထွတ်၏ စစ်မဖြစ်မီက ဝတ္ထုအဖွဲ့ အနွဲ့ များကို ကျွန်တော် သတိရမိ၍ ရေးဖွဲ့လိုက်သည်။ ပန်းချီဆရာ ဦးအုန်းလွင်အကြောင်း ရေးဖွဲ့ သောအခါ သူ၏အမျိုးသားဟန်ပါသော၊ မြန်မာမှုဟန်ပါသော ပန်းချီရေးဖွဲ့ ခံစားနေစဉ်က ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         ပန်းချီ ကိုအောင်စိုးနှင့်ကား သူပန်းချီဆရာပေါက်စ၊ ငယ်စဉ်ကပင် ခင်မင်ရင်းနှီးခဲ့သည်။ ထိုအခါက သူသည် ပန်းချီဟန် ပီပီသသ မရှိသေး။ သို့သော် နောက်၌ သူ၏စိတ္တဇပန်းချီဟု ကျွန်တော်တို့က နာမည်ပေးကြသော ဆန်းသစ်ခေတ်ပေါ် ပန်းချီအဖွဲ့အနွဲ့များ ဖြစ်သည်။ လူငယ်ပိုင်းက နှစ်သက်စွဲလမ်းကြသည်။ သူဆုံးသွားသောအခါ ကျွန်တော်မရေးဖွဲ့ဘဲ မနေနိုင်တော့။ သူနှင့်ခင်မင်ရင်းနှီးသော ဇာတ်လမ်းကလေးများကလည်း ကျွန်တော့်ကို ကိုင်လှုပ်နှိုးဆွပေးခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e        အများအားဖြင့်ကတော့ ကျွန်တော်သည် အသက်ရှင်စဉ်က ပုဂ္ဂိုလ် များကို ရေးဖွဲ့ တတ်သည်။ တချို့လည်း ကွယ်လွန်ပြီးမှရေးသည်။ အကြောင်းကြောင်းကြောင့် အသက်ရှင်စဉ်တွင် သို့မဟုတ် ဆုံးပြီးမှသော် လည်းကောင်း ရေးခြယ်သော်လည်း မရေးရသည်များလည်း ရှိတတ် သည်။ မတတ်နိုင် မတတ်နိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eစာပေဂျာနယ်၊ ၂၁၊ စက်တင်ဘာ၊ ၁၉၉၄။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571010527381,"sku":"","price":7600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_f8046b9e-3025-442c-9ae8-6d85b13c87d7.jpg?v=1730214076"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-မိုးနှင့်မြေရေနှင့်ကြာ","title":"မိုးနှင့်မြေ ရေနှင့်ကြာ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eဒဂုန်တာရာ၏ အမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e(က)\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          တချို့သော စာပေရေးရာကိစ္စများတွင် ထုတ်ဝေသူ (သို့ မဟုတ်) အယ်ဒီတာတို့နှင့် အဆက်ပြတ်သွား၍ (သို့ မဟုတ်) မဆက်မိကြ၍ လုပ်စရာများ ကျန်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ မကြာသေးမီက ယွန်းရွှေအိမ် စာအုပ်တိုက်မှ ထုတ်ဝေသော “အိပ်မက်အပြင်ကလူ” စာအုပ်တွင် ကျွန်တော် အမှာ မရေးဖြစ်လိုက်ရ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အိပ်မက်အပြင်ကလူ” မှာ လွန်ခဲ့သော ၄၆ နှစ်က တာရာမဂ္ဂဇင်းတွင် ရေးခဲ့သော “အိပ်မက်ဖြစ်ပါစေရှင်” ဝတ္ထုနှင့် ကြည်အေး၏ ရှုမဝတွင် ၁၉၇၁ ကပါသော “အပြင်ကလူ” ဝတ္ထုတို့ ပေါင်းစပ်ထားသော စာအုပ်ဖြစ် သည်။ ထိုစာအုပ်တွင် အမှာရေးရန်ရှိသော်လည်း မရေးဖြစ် ခဲ့ပေ။ စာအုပ်ထုတ်ဝေသည့် ကာလက ကျွန်တော် ကလော ရောက်နေသည်။ ထုတ်ဝေသူတို့နှင့် မဆက်သွယ်ဖြစ်၊ အဆက်ပြတ်သွားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ယခု ကျွန်တော်၏ “မှန်ကွဲစများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ခြင်း” ဝတ္ထုနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြည် အေး၏ “ကျွန်မပညာသည်” ဝတ္ထုကို ပေါင်း၍ ထုတ်ဝေသော စာအုပ်တွင်ကား ထုတ်ဝေသူက အကြောင်း ကြား၍ ကျွန်တော် အမှာရေးရန်ဖြစ်လာရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဘာကြောင့် အမှာရေးရသလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်သည် စာအုပ်များထုတ်ဝေလျှင် အမှာရေး တတ်သည်။ အမှာမပါသောစာအုပ်ဟု မရှိသလောက်ပင်၊ အမှာရေးရန် အကြောင်းများကလည်း ရှိနေသည်။ ရေး သားသောအချိန်နှင့် ထုတ်ဝေသော အချိန်တို့ ကွာခြားနေသောအခါ ရေးစရာများ ရှိနေတတ်သည်။ လွန်ခဲ့သော အနှစ် ၄ဝ ကျော် ၅ဝ ကပင် ကဗျာဆရာ၊ ဝတ္ထုရေးဆရာ များသည် ကျွန်တော့်ကို သူတို့၏စာအုပ်တွင် အမှာရေးခိုင်း တတ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်ကလည်း ရေးပေးလိုက်သည်။ သူတို့ သည် ကျွန်တော်နှင့် ခေတ်ပြိုင်ကဗျာဆရာ၊ ဝတ္ထုရေးဆရာ များဖြစ်တတ်သည်။ ဘာကြောင့် သူတို့ ကျွန်တော့်ကို အမှာစာရေးခိုင်းသလဲဟု တွေးကြည့်မိသည်။ သူတို့ ရသ စာပေများအတွက် ကျွန်တော်၏ခံစားမှုကို သိချင်ကြဟန် တူသည်။ တချို့ကလည်း ကျွန်တော်၏ အမှာထည့်လျှင် စာအုပ်ရောင်းကောင်းမည်ဟု ထင်သလားမသိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စာအုပ်ရောင်းကောင်း မကောင်းကတော့ ကျွန်တော် နှင့် မဆိုင်။ မူလစာရေးဆရာနှင့်သာဆိုင်သည်။ ပထမဆုံး အမှာရေးပေးရသောစာအုပ်မှာ မန်းတင်၏ ‘ထိုသုံးနှစ် ဖြစ်သည်။ မန်းတင်မှာ ကျွန်တော်နှင့် ကျောင်းနေဖက်။ သူ့စာအကြောင်းကို ကျွန်တော် သိနေပြီဟု ယုံကြည်၍ရေးခိုင်းသည်ဟု ကျွန်တော်ထင်ထားသည်။ ယင်း “ထိုသုံးနှစ်” စာအုပ်မှာ ဂျပန်ခေတ်ကာလကို ဖွဲ့နွဲ့ထားသော အတ္ထုပ္ပတ္တိ ဆန်ဆန်၊ သမိုင်းဆန်ဆန် စာအုပ်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအမှာစာရေးပြီးနောက် စာရေးဆရာများသည် ကျွန်တော့်ထံ ချဉ်းကပ်ကာ အမှာစာရေးရန်ပြောကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရေးရန်ပြောသူတိုင်းကိုတော့ ကျွန်တော်ရေးပေး သည် မဟုတ်။ ခင်မင်၍ ရေးပေးသည်လည်းမဟုတ်။ သူတို့၏ဝတ္ထု၊ ကဗျာနှင့်ပတ်သက်၍ ခေတ်ပေါ် မြန်မာ စာပေတွင် ပြောစရာ၊ စာဖွဲ့ စရာရှိ၍သာလျှင် ရေးပေး သည်။ အချို့ကို ကျွန်တော် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အများအားဖြင့် လူငယ်များ ဖြစ်တတ်ကြသည်။ တချို့လည်း ကျွန်တော်နှင့် ခင်မင်သည်မဟုတ်၊ သူတို့ စာကိုဖတ်ပြီးလျှင် ရေးသင့်သည်ထင်၍ ကျွန်တော်ရေး လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အချို့လူငယ်တို့၏ကဗျာ၊ ဝတ္ထုတို့ကို အမှာစာ ရေးပေးလိုက်သော်လည်း ကဗျာစာအုပ်လည်း ထွက်မလာ။ ဝတ္ထုလည်း ထွက်မလာ။ သူတို့ဘာကြောင့် ထွက် မလာဆိုသည်ကိုပင် ကျွန်တော့်ထံ လာမပြောကြ.. ထား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမှာစာကို ကျွန်တော် စစ်မဖြစ်မီခေတ်ကတည်းက နှစ်သက် စွဲလမ်းခဲ့သည်။ ထိုအခါက ကျွန်တော်၏ မိတ် ဆွေများဖြစ်သော သခင်ဗဟိန်း၊ သခင်သန်းထွန်း၊ သခင်စိုး တို့၏စာအုပ်များတွင် အမှာများပါသည်။ သူတို့ အမှာစာ များကလည်း ဖတ်ကောင်းသည်။ သခင်ဗဟိန်း၏ “ဓနရှင် လောက” စာအုပ်ကို သခင်သန်းထွန်းက အမှာစာရေး\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45587925237909,"sku":"","price":6210.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_0125cd97-e68d-4720-991c-3510ddcb46cb.jpg?v=1730214102"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-မှိုင်းဗေဒ","title":"မှိုင်းဗေဒ","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eပီကင်းမြို့ငြိမ်းချမ်းရေး ညီလာခံကြီး ၁၆ဝဝ\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e,\u003cspan\u003eဝဝဝ\u003c\/span\u003e,\u003cspan\u003eဝဝဝ လူထုလှုပ်ရှားမှုအား လေ့လာချက်\u003c\/span\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eပုလိပ်ရုံး၊ ဒွန်မောင်းလေဆိပ်နှင့် ခါးပိုက်နှိုက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လွန်ခဲ့သော အောက်တိုဘာလ ၂ ရက်နေ့မှ ၁၂ ရက်နေ့အထိ ပီကင်းမြို့တွင် ကျင်းပသော ငြိမ်းချမ်းရေး ညီလာခံကြီးမှာ အာရှတိုက် နှင့် ပစိဖိတ်ဒေသဆိုင်ရာ တိုင်းပြည်တစ်ဝန်းလုံးမှ လူထု၏ ငြိမ်းချမ်းရေး ညီလာခံကြီး ဖြစ်ပေသည်။ အာရှတိုက်နယ်မြေနှင့် ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာရေ နှင့်ထိစပ်ရာ ဒေသရှိ တိုင်းပြည်များမှ ကိုယ်စားလှယ်များ တက်ရောက် ကြပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမှန်အားဖြင့် ကျွန်တော်မှာ ပြင်ဆင်ရေးကော်မတီ အဖွဲ့ဝင် အဖြစ် ညီလာခံကြီးမကျင်းပမီ ရက်သတ္တ (၁) ပတ်ခန့်က ကြိုတင်သွား ရန် ဖြစ်ပေ၏။ ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ငြိမ်းချမ်းရေးကော်မတီ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌများထဲမှ ပထမ ဦးထွန်းအောင်ကျော် (စာရေးသမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌ) ကို ပြင်ဆင်ရေးကော်မတီ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ရွေးချယ်ထား၏။ နောက်နိုင်ငံကူး လက်မှတ်မရသဖြင့် ကျန်သော ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌများထဲမှ ကျွန်တော့်ကိုရွေးချယ်ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်မှာလည်း “ငွေရေး ကြေးရေး” အခက်အခဲကြောင့် စော စောမသွားဖြစ်ဘဲ နောက်ကျနေပြီး စက်တင်ဘာလ ၂၇ ရက်ကျမှ သွား ရန် သေချာတော့၏။ ထိုနေ့ပင် လူဝင်လူထွက်ရုံးသို့ သွား၍ “ဒီဖောင်” ဟု ခေါ်သော နိုင်ငံထွက်လက်မှတ် လျှောက်လွှာတင်ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်တစ်နေ့ မနက် မင်္ဂလာဒုံမှ လေယာဉ်ပျံထွက်လေသည်။ ဘန်ကောက်၊ ဒွန်မောင်းလေယာဉ်ပျံကွင်း၌ ခေတ္တနားလေသည်။ သို့ နားနေစဉ် ကြန့်ကြာမှုတစ်ခု တွေ့ရပြန်သည်။ အားလုံး ကိုယ်စားလှယ် ၂၈ ဦးအနက် ၂ဝ အတွက်သာ လေယာဉ်ပျံနေရာရ၍ ကျန် ၈ ယောက် မှာ နေဝက်တစ်ပတ် စောင့်ရန် ဖြစ်သည်။ ညဘက်မှ ဟောင်ကောင်သို့ ထွက်ရမည်ဖြစ်၍ နေရာရသောသူများမှာ ဘန်ကောက်မြို့ထဲရှိ ဟိုတယ်သို့ သွားကြလေပြီ။ ကျန်သော ၈ ဦးကို ယိုးဒယား ဗီဇာမရှိဆို၍ ချက်ချင်းပင် လေယာဉ်ပျံနှင့် ရန်ကုန်သို့ ပို့လေသည်။ ၈ ဦးထဲ ကျွန်တော် လည်း ပါလေသည်။ ရန်နိုင်စိန်က “ကျုပ်တို့တော့ အိမ်ပြန်ရင် တစ္ဆေ ခြောက်တယ် ထင်လိမ့်မယ်” ဟု ပြောကာ ရယ်မောနေသည်။ ညနေ ဘက် ရန်ကုန်ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း လူဝင်လူထွက်ရုံး တန်းသွားကာ “ဒီဖောင်” လက်မှတ်အသစ်တစ်ခု ထပ်လျှောက်ရပြန်သည်။ ည ၁ဝ နာရီလောက်မှ အားလုံး ပြီးစီးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အခြားလေကြောင်း ကုမ္ပဏီတစ်ခုနှင့် စကားပြောပြီး ၃ဝ ရက်နေ့ ညနေ ထွက်လာကာ ဘန်ကောက်၌ ခေတ္တနားပြီး တစ်ညလုံး ပျံသန်းရာ အောက်တိုဘာလ ၁ ရက်နေ့မနက် ကာလုံ (ဟောင်ကောင်) သို့ ရောက် လေသည်။ ကောလုံလေဆိပ်မှ ပီနင်ဆူလာ ဟိုတယ်သို့ သွားကြပြီး ဘူတာရုံအဆင်း၌ “ခါးပိုက်နှိုက် သတိထားပါ” ဟု တရုတ်မိတ်ဆွေ များက သတိပေးကြသည်။ ကောလုံဘူတာရုံမှ ကန်တုံ(တရုတ်ပြည်)သို့ မီးရထားစီးရလေသည်။ ကန်တုံသို့ ညဘက်ရောက်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုညမှာ အမျိုးသားနေ့ဖြစ်ရာ ပုလဲမြစ်ထဲတွင် မီးပုံစီးပဒေသာ ဖြင့် ထွန်းညှိထားသော လှေသင်္ဘောများသည် တေးတညံညံဖြင့် ပျော် ကာ မြူးရွှင်လျက် ရှိကြသည်။ ပုလဲမြစ်ရေတွင်ကား ကြယ်နီများဖြင့် တဖိတ်ဖိတ် လူးလွန့်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eစစ်နှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးလွန်ပွဲ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်တစ်နေ့ နေ့လယ် ၁ နာရီခွဲလောက်တွင် ကန်တုံမှ လေ ယာဉ်ပျံနှင့် ထွက်လေသည်။ ညီလာခံကြီး မှီအောင် လေယာဉ်ပျံ စီစဉ် ပေးသည်။ ကျွန်တော်တို့လေယာဉ်ပျံတွင် နောက်ကျနေသော အိန္ဒိယ ကိုယ်စားလှယ် ၂ ဦးလည်း ပါသည်။ ညနေစောင်း ၅ နာရီခွဲလောက်တွင်ဟောင်ကောင်” မြို့သို့ ရောက်သည်။ ဟောင်ကောင် ငြိမ်းချမ်းရေးကော်မတီ ဧည့်ခံပွဲရှိ၍ လေဆိပ်ရှိ ဧည့်ခန်းတွင် တစ်နာရီခန့် နေကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟောင်ကောင်၌ သြစတြေးလျမှ ကျွန်တော်တို့လိုပင် နောက်ကျ နေသော အမျိုးသမီး ကိုယ်စားလှယ်နှစ်ဦး တွေ့ရသည်။ သူတို့သည် ကန်တုံမှ မီးရထားဖြင့် လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ “ဟောင်ကောင်” မှ ထွက်လာသောအခါ သူတို့လည်း လေယာဉ်ပျံတွင် အတူပါလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်နှင့် ဗိုလ်သာဒင် (ဟင်္သာတ) မှာ ထိုအမျိုးသမီး ၂ ဦး နှင့် စကားပြောခွင့်ရလေသည်။ မစ္စဗယ်လင်ပယ်လ်မား ဆိုသူမှာ နယူးဆောက်နယ် ကျောင်းဆရာသမဂ္ဂမှဖြစ်၍ ဆစ်ဒနီမြို့တွင်ကျောင်းဆရာမလုပ်သည်။ တစ်ဦးမှာ မစ္စစ်ကက်စီကောဘန်းဖြစ်၍၊ မဲလဘုန်းမြို့မှ ကျောင်းဆရာမ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နိုင်ငံကူးလက်မှတ် “အခက်အခဲ” ကြောင့် ကြန့်ကြာနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဟယ်လင်နှင့် ကက်စီ မှာ တစ်ယောက်တကွဲစီ လာကြရသည်။ ကက်စီမှာ ဗြိတိသျှနိုင်ငံကူးလက်မှတ်ရှိ၍ ဟောင်ကောင်သို့ တောက်လျှောက်လာနိုင်သည်။ ဟယ်လင်မှာ သြစတြေးလျအစိုးရက နိုင်ငံကူးလက်မှတ် ထုတ်မပေး၍ အင်ဒိုနီးရှားပြည် ဂျာကာတာသို့သွားပြီး တစ်ဖန် စင်ကာပူကူး၍ ဆေးဂုံး သို့ လာရသည်။ ဆေးဂုံးကမှ ဟောင်ကောင်သို့ လာရသည်။ နှစ်ယောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟောင်ကောင်၌ ဆုံကြသည်။ မိန်းမသားများ ဖြစ်သော်လည်း ငြိမ်းချမ်း ရေးစိတ်ပြင်းပြလွန်း၍ အခက်အခဲအမျိုးမျိုးကို ကျော်နင်းကာ ညီလာခံ ကြီးသို့ တက်ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လက်အောက်ခံနှင့် လက်အောက်ခံတစ်ပိုင်း နိုင်ငံများမှာ အခက် အခဲ အနှောင့်အယှက်များ အကြားမှ ညီလာခံကြီးသို့ တက်ကြရသည်။ ဂျပန်ပြည်မှ ကိုယ်စားလှယ်အချို့မှာ နိုင်ငံကူးလက်မှတ်မရ၍ တံငါလှေ နှင့် တရုတ်ပြည်မဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် ဖြတ်ကူးလာကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ငြိမ်းချမ်းရေး ညီလာခံကြီး မတက်ဖြစ်အောင် အစိုးရများကလည်း ဟန့်တားဆီးကြသည်။ တချို့ဆိုလျှင် အလုပ်မှပင် ထုတ်ပစ်ခြင်း ခံကြ ရသည်။ (နယူးဇီလန် ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သော ကားအလုပ်သမားတစ်ဦး မှာ အလုပ်မှထုတ်ပစ်ပြီဟူသော သတင်းကို ညီလာခံအပြီး၌ ကြားရ သည်။) ရန်နိုင်စိန်ဆိုလျှင် အစိုးရ ရုပ်ရှင်နှင့် ပြဇာတ်ဌာနမှထွက်၍ ညီလာခံသို့ တက်ခဲ့ရပေသည်။ စစ်မလိုလားသည့် ပြည်သူတို့က ကူညီ သည်များလည်း ရှိ၏။ အမေရိကစစ်သားတစ်ဦးမှာ သူ၏ ကိုရီးယားစစ် ဆုငွေကို အမေရိကန်ကိုယ်စားလှယ်၏ခရီးစရိတ်အတွက် ပေးလှူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အစိုးရ၏အမျိုးမျိုးသော အနှောင့်အယှက် အဟန့်အတားများ ကြားမှပင် ခရီးမိုင်ပေါင်း များစွာကို ဖြတ်သန်းလျက် စစ်မလိုလားသော ပြည်သူ၏ ကိုယ်စားလှယ်အပေါင်းသည် ငြိမ်းချမ်းရေးညီလာခံကြီးသို့ အားခဲ၍ တက်လာကြပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ည ၉ နာရီခွဲလောက်၌ လေယာဉ်ပျံသည် ပီကင်းမြို့လေဆိပ်သို့သက်ဆင်းလေပြီ။ ယခင်တစ်ခေါက်က ညနေဘက်ဖြစ်၍ ပီကင်းမြို့၏ နီသော နန်းတော်နှင့် စိမ်းညိုသော သစ်ပင်များကို ရှုမြင်ခဲ့ရသည်။ ယခုကား ညအမှောင်ဝယ် မီးရောင်မီးတန်းတို့ကိုသာ မြင်ရတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လေယာဉ်ပျံ လှေကားမှဆင်းလျှင် ပရိသတ်ကြီး သစ္စာပန်းခိုင် များနှင့် ပူနွေးသော ဓာတ်ပုံရိုက်သည့် မီးမောင်းအလင်းရောင်တို့ကို တွေ့ထိရလေသည်။ မြေပေါ်သို့ ခြေကျသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လည် စည်းအနီကလေးနှင့် ချစ်စဖွယ်ကလေးမကလေးများသည် လက်ကို လာဆွဲကာ ပန်းခိုင်ကြီးကို လာပေးကြလေသည်။ မနှစ်က မျက်နှာသိ တရုတ်မိတ်ဆွေများကို လှမ်း၍ ပြုံးပြလိုက်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပါမောက္ခတစ်ဦးသည် လူကြားထဲမှ တိုးဝှေ့လာပြီး “ခင်ဗျားရဲ့ ဂန္ဓာလရာဇ် ဘာသာပြန်ကို မနက်ကပဲ ဖတ်ရတယ်” ဟု ပြုံးရယ်ကာ အာလပသလ္လာပ ပြောနေသည်။ လေဆိပ်ဧည့်ခန်းဆောင်သို့ဝင်လျှင် “ကမ္ဘာလုံး တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း” တေးသံကို ကြားရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မွှေးမြသော တရုတ်လက်ဖက်ရည်၊ ပန်းအလှနှင့် ချိုသော ရွှင်ပျ သော အပြုံးများ၏အလယ်သို့ ရောက်ရပြန်ပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eနိုင်ငံပေါင်းစုံ၊ လူပေါင်းစုံ။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤအာရှနှင့် ပစိဖိတ်ဒေသ ငြိမ်းချမ်းရေး ညီလာခံကြီးသို့ ၃၇ နိုင်ငံမှ ကိုယ်စားလှယ် ၃၆၇ တက်ရောက်၍၊ လေ့လာသူနှင့် ဧည့်သည်တော်များပါပေါင်းလျှင် ၄၂၉ ဦး ရှိပေသည်။ အင်္ဂလန်၊ ပြင်သစ်၊ အယ် ဂျီးရီးယား၊ ဘရာဇီးစသော ပြည်များမှ ဧည့်သည်များ၊ ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေး ဌာနချုပ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်များ၊ ကမ္ဘာ့အလုပ်သမား သမဂ္ဂများ အဖွဲ့ချုပ်၊ နိုင်ငံပေါင်းစုံ ဒီမိုကရက် အမျိုးသမီးအဖွဲ့ ချုပ်၊ ကမ္ဘာ့ရှေ့နေဝတ်လုံများ အဖွဲ့ချုပ်၊ ကမ္ဘာ့လူငယ်များ အဖွဲ့ချုပ်၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eပီကင်းမြို့ငြိမ်းချမ်းရေး ညီလာခံကြီး ၁၆ဝဝ\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e,\u003cspan\u003eဝဝဝ\u003c\/span\u003e,\u003cspan\u003eဝဝဝ လူထုလှုပ်ရှားမှုအား လေ့လာချက်\u003c\/span\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eပုလိပ်ရုံး၊ ဒွန်မောင်းလေဆိပ်နှင့် ခါးပိုက်နှိုက်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လွန်ခဲ့သော အောက်တိုဘာလ ၂ ရက်နေ့မှ ၁၂ ရက်နေ့အထိ ပီကင်းမြို့တွင် ကျင်းပသော ငြိမ်းချမ်းရေး ညီလာခံကြီးမှာ အာရှတိုက် နှင့် ပစိဖိတ်ဒေသဆိုင်ရာ တိုင်းပြည်တစ်ဝန်းလုံးမှ လူထု၏ ငြိမ်းချမ်းရေး ညီလာခံကြီး ဖြစ်ပေသည်။ အာရှတိုက်နယ်မြေနှင့် ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာရေ နှင့်ထိစပ်ရာ ဒေသရှိ တိုင်းပြည်များမှ ကိုယ်စားလှယ်များ တက်ရောက် ကြပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမှန်အားဖြင့် ကျွန်တော်မှာ ပြင်ဆင်ရေးကော်မတီ အဖွဲ့ဝင် အဖြစ် ညီလာခံကြီးမကျင်းပမီ ရက်သတ္တ (၁) ပတ်ခန့်က ကြိုတင်သွား ရန် ဖြစ်ပေ၏။ ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ငြိမ်းချမ်းရေးကော်မတီ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌများထဲမှ ပထမ ဦးထွန်းအောင်ကျော် (စာရေးသမဂ္ဂ ဥက္ကဋ္ဌ) ကို ပြင်ဆင်ရေးကော်မတီ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ရွေးချယ်ထား၏။ နောက်နိုင်ငံကူး လက်မှတ်မရသဖြင့် ကျန်သော ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌများထဲမှ ကျွန်တော့်ကိုရွေးချယ်ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်မှာလည်း “ငွေရေး ကြေးရေး” အခက်အခဲကြောင့် စော စောမသွားဖြစ်ဘဲ နောက်ကျနေပြီး စက်တင်ဘာလ ၂၇ ရက်ကျမှ သွား ရန် သေချာတော့၏။ ထိုနေ့ပင် လူဝင်လူထွက်ရုံးသို့ သွား၍ “ဒီဖောင်” ဟု ခေါ်သော နိုင်ငံထွက်လက်မှတ် လျှောက်လွှာတင်ရ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်တစ်နေ့ မနက် မင်္ဂလာဒုံမှ လေယာဉ်ပျံထွက်လေသည်။ ဘန်ကောက်၊ ဒွန်မောင်းလေယာဉ်ပျံကွင်း၌ ခေတ္တနားလေသည်။ သို့ နားနေစဉ် ကြန့်ကြာမှုတစ်ခု တွေ့ရပြန်သည်။ အားလုံး ကိုယ်စားလှယ် ၂၈ ဦးအနက် ၂ဝ အတွက်သာ လေယာဉ်ပျံနေရာရ၍ ကျန် ၈ ယောက် မှာ နေဝက်တစ်ပတ် စောင့်ရန် ဖြစ်သည်။ ညဘက်မှ ဟောင်ကောင်သို့ ထွက်ရမည်ဖြစ်၍ နေရာရသောသူများမှာ ဘန်ကောက်မြို့ထဲရှိ ဟိုတယ်သို့ သွားကြလေပြီ။ ကျန်သော ၈ ဦးကို ယိုးဒယား ဗီဇာမရှိဆို၍ ချက်ချင်းပင် လေယာဉ်ပျံနှင့် ရန်ကုန်သို့ ပို့လေသည်။ ၈ ဦးထဲ ကျွန်တော် လည်း ပါလေသည်။ ရန်နိုင်စိန်က “ကျုပ်တို့တော့ အိမ်ပြန်ရင် တစ္ဆေ ခြောက်တယ် ထင်လိမ့်မယ်” ဟု ပြောကာ ရယ်မောနေသည်။ ညနေ ဘက် ရန်ကုန်ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း လူဝင်လူထွက်ရုံး တန်းသွားကာ “ဒီဖောင်” လက်မှတ်အသစ်တစ်ခု ထပ်လျှောက်ရပြန်သည်။ ည ၁ဝ နာရီလောက်မှ အားလုံး ပြီးစီးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အခြားလေကြောင်း ကုမ္ပဏီတစ်ခုနှင့် စကားပြောပြီး ၃ဝ ရက်နေ့ ညနေ ထွက်လာကာ ဘန်ကောက်၌ ခေတ္တနားပြီး တစ်ညလုံး ပျံသန်းရာ အောက်တိုဘာလ ၁ ရက်နေ့မနက် ကာလုံ (ဟောင်ကောင်) သို့ ရောက် လေသည်။ ကောလုံလေဆိပ်မှ ပီနင်ဆူလာ ဟိုတယ်သို့ သွားကြပြီး ဘူတာရုံအဆင်း၌ “ခါးပိုက်နှိုက် သတိထားပါ” ဟု တရုတ်မိတ်ဆွေ များက သတိပေးကြသည်။ ကောလုံဘူတာရုံမှ ကန်တုံ(တရုတ်ပြည်)သို့ မီးရထားစီးရလေသည်။ ကန်တုံသို့ ညဘက်ရောက်သွားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုညမှာ အမျိုးသားနေ့ဖြစ်ရာ ပုလဲမြစ်ထဲတွင် မီးပုံစီးပဒေသာ ဖြင့် ထွန်းညှိထားသော လှေသင်္ဘောများသည် တေးတညံညံဖြင့် ပျော် ကာ မြူးရွှင်လျက် ရှိကြသည်။ ပုလဲမြစ်ရေတွင်ကား ကြယ်နီများဖြင့် တဖိတ်ဖိတ် လူးလွန့်နေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eစစ်နှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးလွန်ပွဲ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်တစ်နေ့ နေ့လယ် ၁ နာရီခွဲလောက်တွင် ကန်တုံမှ လေ ယာဉ်ပျံနှင့် ထွက်လေသည်။ ညီလာခံကြီး မှီအောင် လေယာဉ်ပျံ စီစဉ် ပေးသည်။ ကျွန်တော်တို့လေယာဉ်ပျံတွင် နောက်ကျနေသော အိန္ဒိယ ကိုယ်စားလှယ် ၂ ဦးလည်း ပါသည်။ ညနေစောင်း ၅ နာရီခွဲလောက်တွင်ဟောင်ကောင်” မြို့သို့ ရောက်သည်။ ဟောင်ကောင် ငြိမ်းချမ်းရေးကော်မတီ ဧည့်ခံပွဲရှိ၍ လေဆိပ်ရှိ ဧည့်ခန်းတွင် တစ်နာရီခန့် နေကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟောင်ကောင်၌ သြစတြေးလျမှ ကျွန်တော်တို့လိုပင် နောက်ကျ နေသော အမျိုးသမီး ကိုယ်စားလှယ်နှစ်ဦး တွေ့ရသည်။ သူတို့သည် ကန်တုံမှ မီးရထားဖြင့် လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ “ဟောင်ကောင်” မှ ထွက်လာသောအခါ သူတို့လည်း လေယာဉ်ပျံတွင် အတူပါလာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်နှင့် ဗိုလ်သာဒင် (ဟင်္သာတ) မှာ ထိုအမျိုးသမီး ၂ ဦး နှင့် စကားပြောခွင့်ရလေသည်။ မစ္စဗယ်လင်ပယ်လ်မား ဆိုသူမှာ နယူးဆောက်နယ် ကျောင်းဆရာသမဂ္ဂမှဖြစ်၍ ဆစ်ဒနီမြို့တွင်ကျောင်းဆရာမလုပ်သည်။ တစ်ဦးမှာ မစ္စစ်ကက်စီကောဘန်းဖြစ်၍၊ မဲလဘုန်းမြို့မှ ကျောင်းဆရာမ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နိုင်ငံကူးလက်မှတ် “အခက်အခဲ” ကြောင့် ကြန့်ကြာနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဟယ်လင်နှင့် ကက်စီ မှာ တစ်ယောက်တကွဲစီ လာကြရသည်။ ကက်စီမှာ ဗြိတိသျှနိုင်ငံကူးလက်မှတ်ရှိ၍ ဟောင်ကောင်သို့ တောက်လျှောက်လာနိုင်သည်။ ဟယ်လင်မှာ သြစတြေးလျအစိုးရက နိုင်ငံကူးလက်မှတ် ထုတ်မပေး၍ အင်ဒိုနီးရှားပြည် ဂျာကာတာသို့သွားပြီး တစ်ဖန် စင်ကာပူကူး၍ ဆေးဂုံး သို့ လာရသည်။ ဆေးဂုံးကမှ ဟောင်ကောင်သို့ လာရသည်။ နှစ်ယောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟောင်ကောင်၌ ဆုံကြသည်။ မိန်းမသားများ ဖြစ်သော်လည်း ငြိမ်းချမ်း ရေးစိတ်ပြင်းပြလွန်း၍ အခက်အခဲအမျိုးမျိုးကို ကျော်နင်းကာ ညီလာခံ ကြီးသို့ တက်ကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လက်အောက်ခံနှင့် လက်အောက်ခံတစ်ပိုင်း နိုင်ငံများမှာ အခက် အခဲ အနှောင့်အယှက်များ အကြားမှ ညီလာခံကြီးသို့ တက်ကြရသည်။ ဂျပန်ပြည်မှ ကိုယ်စားလှယ်အချို့မှာ နိုင်ငံကူးလက်မှတ်မရ၍ တံငါလှေ နှင့် တရုတ်ပြည်မဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် ဖြတ်ကူးလာကြရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ငြိမ်းချမ်းရေး ညီလာခံကြီး မတက်ဖြစ်အောင် အစိုးရများကလည်း ဟန့်တားဆီးကြသည်။ တချို့ဆိုလျှင် အလုပ်မှပင် ထုတ်ပစ်ခြင်း ခံကြ ရသည်။ (နယူးဇီလန် ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သော ကားအလုပ်သမားတစ်ဦး မှာ အလုပ်မှထုတ်ပစ်ပြီဟူသော သတင်းကို ညီလာခံအပြီး၌ ကြားရ သည်။) ရန်နိုင်စိန်ဆိုလျှင် အစိုးရ ရုပ်ရှင်နှင့် ပြဇာတ်ဌာနမှထွက်၍ ညီလာခံသို့ တက်ခဲ့ရပေသည်။ စစ်မလိုလားသည့် ပြည်သူတို့က ကူညီ သည်များလည်း ရှိ၏။ အမေရိကစစ်သားတစ်ဦးမှာ သူ၏ ကိုရီးယားစစ် ဆုငွေကို အမေရိကန်ကိုယ်စားလှယ်၏ခရီးစရိတ်အတွက် ပေးလှူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အစိုးရ၏အမျိုးမျိုးသော အနှောင့်အယှက် အဟန့်အတားများ ကြားမှပင် ခရီးမိုင်ပေါင်း များစွာကို ဖြတ်သန်းလျက် စစ်မလိုလားသော ပြည်သူ၏ ကိုယ်စားလှယ်အပေါင်းသည် ငြိမ်းချမ်းရေးညီလာခံကြီးသို့ အားခဲ၍ တက်လာကြပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ည ၉ နာရီခွဲလောက်၌ လေယာဉ်ပျံသည် ပီကင်းမြို့လေဆိပ်သို့သက်ဆင်းလေပြီ။ ယခင်တစ်ခေါက်က ညနေဘက်ဖြစ်၍ ပီကင်းမြို့၏ နီသော နန်းတော်နှင့် စိမ်းညိုသော သစ်ပင်များကို ရှုမြင်ခဲ့ရသည်။ ယခုကား ညအမှောင်ဝယ် မီးရောင်မီးတန်းတို့ကိုသာ မြင်ရတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လေယာဉ်ပျံ လှေကားမှဆင်းလျှင် ပရိသတ်ကြီး သစ္စာပန်းခိုင် များနှင့် ပူနွေးသော ဓာတ်ပုံရိုက်သည့် မီးမောင်းအလင်းရောင်တို့ကို တွေ့ထိရလေသည်။ မြေပေါ်သို့ ခြေကျသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လည် စည်းအနီကလေးနှင့် ချစ်စဖွယ်ကလေးမကလေးများသည် လက်ကို လာဆွဲကာ ပန်းခိုင်ကြီးကို လာပေးကြလေသည်။ မနှစ်က မျက်နှာသိ တရုတ်မိတ်ဆွေများကို လှမ်း၍ ပြုံးပြလိုက်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပါမောက္ခတစ်ဦးသည် လူကြားထဲမှ တိုးဝှေ့လာပြီး “ခင်ဗျားရဲ့ ဂန္ဓာလရာဇ် ဘာသာပြန်ကို မနက်ကပဲ ဖတ်ရတယ်” ဟု ပြုံးရယ်ကာ အာလပသလ္လာပ ပြောနေသည်။ လေဆိပ်ဧည့်ခန်းဆောင်သို့ဝင်လျှင် “ကမ္ဘာလုံး တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း” တေးသံကို ကြားရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မွှေးမြသော တရုတ်လက်ဖက်ရည်၊ ပန်းအလှနှင့် ချိုသော ရွှင်ပျ သော အပြုံးများ၏အလယ်သို့ ရောက်ရပြန်ပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eနိုင်ငံပေါင်းစုံ၊ လူပေါင်းစုံ။\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤအာရှနှင့် ပစိဖိတ်ဒေသ ငြိမ်းချမ်းရေး ညီလာခံကြီးသို့ ၃၇ နိုင်ငံမှ ကိုယ်စားလှယ် ၃၆၇ တက်ရောက်၍၊ လေ့လာသူနှင့် ဧည့်သည်တော်များပါပေါင်းလျှင် ၄၂၉ ဦး ရှိပေသည်။ အင်္ဂလန်၊ ပြင်သစ်၊ အယ် ဂျီးရီးယား၊ ဘရာဇီးစသော ပြည်များမှ ဧည့်သည်များ၊ ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေး ဌာနချုပ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်များ၊ ကမ္ဘာ့အလုပ်သမား သမဂ္ဂများ အဖွဲ့ချုပ်၊ နိုင်ငံပေါင်းစုံ ဒီမိုကရက် အမျိုးသမီးအဖွဲ့ ချုပ်၊ ကမ္ဘာ့ရှေ့နေဝတ်လုံများ အဖွဲ့ချုပ်၊ ကမ္ဘာ့လူငယ်များ အဖွဲ့ချုပ်၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသား\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571011870869,"sku":"","price":6175.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_afd315f9-66ef-4970-9553-9d2722acc9f0.jpg?v=1730214124"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-မှန်ကွဲစများပေါ်တွင်လမ်းလျောက်ခြင်း","title":"ဒဂုန်တာရာ - မှန်ကွဲစများပေါ်တွင်လမ်းလျောက်ခြင်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒဂုန်တာရာ၏ အမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(က)\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တချို့သော စာပေရေးရာကိစ္စများတွင် ထုတ်ဝေသူ (သို့ မဟုတ်) အယ်ဒီတာတို့နှင့် အဆက်ပြတ်သွား၍ (သို့ မဟုတ်) မဆက်မိကြ၍ လုပ်စရာများ ကျန်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ မကြာသေးမီက ယွန်းရွှေအိမ် စာအုပ်တိုက်မှ ထုတ်ဝေသော “အိပ်မက်အပြင်ကလူ” စာအုပ်တွင် ကျွန်တော် အမှာ မရေးဖြစ်လိုက်ရ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အိပ်မက်အပြင်ကလူ” မှာ လွန်ခဲ့သော ၄၆ နှစ်က တာရာမဂ္ဂဇင်းတွင် ရေးခဲ့သော “အိပ်မက်ဖြစ်ပါစေရှင်” ဝတ္ထုနှင့် ကြည်အေး၏ ရှုမဝတွင် ၁၉၇၁ ကပါသော “အပြင်ကလူ” ဝတ္ထုတို့ ပေါင်းစပ်ထားသော စာအုပ်ဖြစ် သည်။ ထိုစာအုပ်တွင် အမှာရေးရန်ရှိသော်လည်း မရေးဖြစ် ခဲ့ပေ။ စာအုပ်ထုတ်ဝေသည့် ကာလက ကျွန်တော် ကလော ရောက်နေသည်။ ထုတ်ဝေသူတို့နှင့် မဆက်သွယ်ဖြစ်၊ အဆက်ပြတ်သွားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ယခု ကျွန်တော်၏ “မှန်ကွဲစများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ခြင်း” ဝတ္ထုနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြည် အေး၏ “ကျွန်မပညာသည်” ဝတ္ထုကို ပေါင်း၍ ထုတ်ဝေသော စာအုပ်တွင်ကား ထုတ်ဝေသူက အကြောင်း ကြား၍ ကျွန်တော် အမှာရေးရန်ဖြစ်လာရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘာကြောင့် အမှာရေးရသလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်သည် စာအုပ်များထုတ်ဝေလျှင် အမှာရေး တတ်သည်။ အမှာမပါသောစာအုပ်ဟု မရှိသလောက်ပင်၊ အမှာရေးရန် အကြောင်းများကလည်း ရှိနေသည်။ ရေး သားသောအချိန်နှင့် ထုတ်ဝေသော အချိန်တို့ ကွာခြားနေသောအခါ ရေးစရာများ ရှိနေတတ်သည်။ လွန်ခဲ့သော အနှစ် ၄ဝ ကျော် ၅ဝ ကပင် ကဗျာဆရာ၊ ဝတ္ထုရေးဆရာ များသည် ကျွန်တော့်ကို သူတို့၏စာအုပ်တွင် အမှာရေးခိုင်း တတ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်ကလည်း ရေးပေးလိုက်သည်။ သူတို့ သည် ကျွန်တော်နှင့် ခေတ်ပြိုင်ကဗျာဆရာ၊ ဝတ္ထုရေးဆရာ များဖြစ်တတ်သည်။ ဘာကြောင့် သူတို့ ကျွန်တော့်ကို အမှာစာရေးခိုင်းသလဲဟု တွေးကြည့်မိသည်။ သူတို့ ရသ စာပေများအတွက် ကျွန်တော်၏ခံစားမှုကို သိချင်ကြဟန် တူသည်။ တချို့ကလည်း ကျွန်တော်၏ အမှာထည့်လျှင် စာအုပ်ရောင်းကောင်းမည်ဟု ထင်သလားမသိ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာအုပ်ရောင်းကောင်း မကောင်းကတော့ ကျွန်တော် နှင့် မဆိုင်။ မူလစာရေးဆရာနှင့်သာဆိုင်သည်။ ပထမဆုံး အမှာရေးပေးရသောစာအုပ်မှာ မန်းတင်၏ ‘ထိုသုံးနှစ် ဖြစ်သည်။ မန်းတင်မှာ ကျွန်တော်နှင့် ကျောင်းနေဖက်။ သူ့စာအကြောင်းကို ကျွန်တော် သိနေပြီဟု ယုံကြည်၍ရေးခိုင်းသည်ဟု ကျွန်တော်ထင်ထားသည်။ ယင်း “ထိုသုံးနှစ်” စာအုပ်မှာ ဂျပန်ခေတ်ကာလကို ဖွဲ့နွဲ့ထားသော အတ္ထုပ္ပတ္တိ ဆန်ဆန်၊ သမိုင်းဆန်ဆန် စာအုပ်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအမှာစာရေးပြီးနောက် စာရေးဆရာများသည် ကျွန်တော့်ထံ ချဉ်းကပ်ကာ အမှာစာရေးရန်ပြောကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရေးရန်ပြောသူတိုင်းကိုတော့ ကျွန်တော်ရေးပေး သည် မဟုတ်။ ခင်မင်၍ ရေးပေးသည်လည်းမဟုတ်။ သူတို့၏ဝတ္ထု၊ ကဗျာနှင့်ပတ်သက်၍ ခေတ်ပေါ် မြန်မာ စာပေတွင် ပြောစရာ၊ စာဖွဲ့ စရာရှိ၍သာလျှင် ရေးပေး သည်။ အချို့ကို ကျွန်တော် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အများအားဖြင့် လူငယ်များ ဖြစ်တတ်ကြသည်။ တချို့လည်း ကျွန်တော်နှင့် ခင်မင်သည်မဟုတ်၊ သူတို့ စာကိုဖတ်ပြီးလျှင် ရေးသင့်သည်ထင်၍ ကျွန်တော်ရေး လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အချို့လူငယ်တို့၏ကဗျာ၊ ဝတ္ထုတို့ကို အမှာစာ ရေးပေးလိုက်သော်လည်း ကဗျာစာအုပ်လည်း ထွက်မလာ။ ဝတ္ထုလည်း ထွက်မလာ။ သူတို့ဘာကြောင့် ထွက် မလာဆိုသည်ကိုပင် ကျွန်တော့်ထံ လာမပြောကြ.. ထား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှာစာကို ကျွန်တော် စစ်မဖြစ်မီခေတ်ကတည်းက နှစ်သက် စွဲလမ်းခဲ့သည်။ ထိုအခါက ကျွန်တော်၏ မိတ် ဆွေများဖြစ်သော သခင်ဗဟိန်း၊ သခင်သန်းထွန်း၊ သခင်စိုး တို့၏စာအုပ်များတွင် အမှာများပါသည်။ သူတို့ အမှာစာ များကလည်း ဖတ်ကောင်းသည်။ သခင်ဗဟိန်း၏ “ဓနရှင် လောက” စာအုပ်ကို သခင်သန်းထွန်းက အမှာစာရေး\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958473597077,"sku":"","price":1170.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_8cb63903-92d0-4ec5-b348-95df885db504.jpg?v=1730214143"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-ဖန်တီးလေရာစာကဗျာ","title":"ဖန်တီးလေရာစာကဗျာ","description":"\u003cp\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571012657301,"sku":"","price":7600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_902be20e-9d0c-4ef7-9260-fb62cd095968.jpg?v=1730214157"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-ပန်းနုရောင်နှစ်ကာလများ","title":"ပန်းနုရောင်နှစ်ကာလများ","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eပန်းနုရောင် နှစ်ကာလများ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသမီးလေးမွေးနေ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခရမ်းနုရောင်သစ်ခွ ပင်စိမ်းပင်မြ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချယ်ရီပေါက်စ မြတ်လေးပေါက်စ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနှင့် သင်းပျံ့နှာဆွ ရနံ့ မွှေးမြ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပြင်သာကျောက်မှ ဆည်းလည်းသံချွင်ချွင်ခ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဈေးပိတ်နေ့က ငါ့စာကြည့်ခန်းမှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကွီလေးမွေးနေ့ကျင်းပ ငါ့စာကြည့်ခန်းမှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမီးလင်းဖိုဘေးက သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်းရုပ်တု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ့နောက်မှ ကပ်လျက်နေရ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါ၏ဓာတ်ပုံနောက်က ဂျပန်ဒေါင်းရုပ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနံရံတစ်ဖက်က လောကနတ်ရွှေချည်ထိုးပန်းချီကား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငြိမ်းချမ်းရေးအမှတ်အသား စည်းစုပ်ခတ်ဟန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပြီး နံရံတစ်ဖက်က မင်းသားမင်းသမီးကဟန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအာရှပစိဖိတ် ငြိမ်းချမ်းရေးညီလာခံ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပီကင်းသွားဓာတ်ပုံ စာအုပ်စင်များမှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအက်ဆစ် အနဂ္ဂ ကက်ဆက်ခွေရစ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဟစ်အော်ပေါက်ကွဲ လူငယ်ပေါက်ခံစားမှု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရယ်သံမောသံ ဆူညံပျော်ရွှင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဇွန်းသံပန်းကန်သံ တေးသံရောယှက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအိပ်မက်ထဲကအဆိပ်တွေ ဦးနှောက်မှမရှိတာကိုး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပဲ့တင်သံများ ရိုက်ခတ်နေလေ၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာကြည့်ခန်းနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကပ်လျက်အခန်းမှ ငါ၏အိပ်ခန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာကြည့်ခန်းမှ အပျိုမလေးများ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပျိုမျစ်နုသစ် အချစ်လူငယ်များ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူ့ခေတ်တေးသံ သူ့ခေတ်ခံစားမှု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပေါ့ပါးမျှဝေ ရွှင်လန်းနေစဉ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါလျှင် လန်းဆတ် ဆယ်ကျော်သက်နာရီပြန်လှည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပန်းနုရောင် နှစ်ကာလများ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသူတို့အရွယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆယ်ကျော်သတ်နှစ် ၁၆ နှစ်တွင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမြင့် ကိုလိုနီခေတ် ကြုံဖြစ်ရကား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမျိုးသားလွတ်လပ်ရေးလှုပ်ရှားမှု\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျောင်းသားဘဝ သမိုင်းကဏ္ဍ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရေမွှေးဆွတ်သ မော်လမြိုင်ဇရပ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရွှေတိဂုံပစ္စယံ ရွှေရောင်ပြက်မှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါလျှင် သမိုင်းစခဲ့ရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရွှေချည်မျှင်ရက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖြိုးပြက်ပတ္တမြားရောင် ပန်းချီကားချပ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာအုပ်ထပ်တွေ တိပ်ခွေပြန့်ကြဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတည်ရှိ ပန်းပွင့်တွဲလောင်း ပန်းစိုက်ဖိတ်စဉ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမွှေးယစ်ထုံသန်း မွေးနေ့လန်းရွှင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြည်ကြည်လင်လင် ငါလျှင်တွေးတော\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလွတ်လပ်ရေးအကြောင်း မျိုးဆက်သစ်အကြောင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပြန်ပြောင်းပေါ်ကာ ဆန်းသစ်လာသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပန်းနုရောင်နှစ်ကာလများ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eဒဂုန်တာရာ \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e၁၆-၉-၂၀၀၂ \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eဗြူးတီးမဂ္ဂဇင်း၊ မတ်၊ ၂၀၀၃။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571012821141,"sku":"","price":1620.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_68a145ea-ee95-4b91-b6a1-c9625d122ecc.jpg?v=1730214202"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-နိုင်ငံရေးသိပ္ပံကျောင်းသား","title":"ဒဂုန်တာရာ - နိုင်ငံရေးသိပ္ပံကျောင်းသား","description":"\u003cp\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958477398165,"sku":"","price":2700.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_0f81b928-ccdb-48a1-9bcd-d29a9a218dc3.jpg?v=1730214232"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-နှင်းခဲပျော်ကျမေလိခ","title":"နှင်းခဲပျော်ကျမေလိခ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eနှင်းခဲပျော်ကျ မေလိခ (၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e( ၁ )\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          မြစ်ကြီးနားမြစ်ရေအလျဉ်ကား တသွင်သွင်စီးဆင်းလျက် ရှိနေပေသည်။ ဇန်နဝါရီလ ဖြစ်၍ နှင်းရိပ်သန်းလျက်ရှိသည်။ မြစ်ရေပြင်မှာ ငြိမ်သက် လျက် ရေခဲပြင်ကြီးနှင့် တူနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်မှာ ဤမျှအေးနေသောရာသီ၌ မြစ်ကြီးနားရေကို ချိုးကြည့်မည်ဟု ဆိုကာ ရေထဲဆင်းလိုက်သည်။ ရေခဲရေကဲ့သို့ အေးမြ နေသော ရေပေတကား။ ဆင်းပြီး ကမန်းကတန်း ပြန်တက်ရတော့ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်သည် ကမ်းနဖူးပေါ်၌ရပ်ကာ မြစ်ပြင်ကို ငေးကြည့် နေမိသည်။ ကမ်းတစ်ဖက် သစ်ပင်တောရိပ်အထက်၌ ညိုမှိုင်းပြာဝေ နေသော တောင်တန်းကြီးများကို မြင်ရသည်။ အဝေး၌တည်ရှိနေသောတောင်တန်းကြီးများမှာ အဖြူ၊ အပြာအဖြစ်သာ ပေါ်နေတော့သည်။ မြူနှင်းတို့ဖြင့် ရစ်ဝေနေသော အပြာထက်၌ ရေခဲများသည် ဖြူဆွတ်လွ နေကြပေသည်။ နံနက်ခင်း နေရောင်၌ကား ရေခဲတောင်များသည် တဖိတ်ဖိတ်လက်နေကြသည်။ မြစ်ပြင်ကြီးကား ငြိမ်သက်နေသဖြင့် မှန်သားထနေပေသည်။ မြစ်ကြီးနားမြစ်ဟု မြို့အမည်ကိုစွဲ၍ တင်စားခေါ်ရသော်လည်း အမှန်ကား ဧရာဝတီမြစ်ကြီးပင်ဖြစ်သည်။ ဧရာဝတီ မြစ်သည်ပင်လျှင် အဝေး၌မြင်နေရသော ရေခဲတောင်တန်းကြီးနောက် ရှိ မေခ၊ မေလိခ မြစ်နှစ်သွယ် ပေါင်းဆုံတွေ့ရာမှ စီးဆင်းလာခြင်းဖြစ် ပေသည်။ မွန်ဂိုလီးယား၊ တိဘက်ကုန်းမြေမြင့်ပေါ်မှ တောင်ဘက်သို့ အပြိုင်းပြိုင်း ဖြာကျလာကုန်သော တောင်တန်းကြီးများ မြှောင်တန်းနေ သည်နှင့် အပြိုင်ပင်။ မြစ်များလည်း ပင်လယ်အတွင်းသို့ စီးသန်းကြကုန် သည်။ မြစ်ဝှမ်းများတစ်လျှောက် အမျိုးသားယဉ်ကျေးမှုများ ပေါ်ထွန်း ကြသည်။ အရှေ့ဘက်၌ မဲခေါင်မြစ်တစ်လျှောက် ခမာယဉ်ကျေးမှုကြီး ထွန်းကားခဲ့သည်။ သံလွင်မြစ်တစ်လျှောက်မှ ထိုင်းယဉ်ကျေးမှု စီးဆင်း လာသည်။ အနောက်ဘက်၌ကား ဂင်္ဂါမြစ်ဝှမ်းတစ်လျှောက် ဟိန္ဒူ ယဉ်ကျေးမှု ထွန်းကားခဲ့သည်။ ဧရာဝတီမြစ်တစ်လျှောက် ချင်း၊ ကချင်၊ ရှမ်း စသော လူမျိုးစု ယဉ်ကျေးမှုများ ယှက်ဖြာကျလာကြသည်။ ဧရာဝတီမြစ်သည်ကား မြန်မာဟူ၍ နောင်အခါ စုပေါင်းအင်အားဖြစ် လာသော ယဉ်ကျေးမှုဆက်နွှယ်ရာ မြစ်ဝှမ်းကြီး ဖြစ်လာတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော် ယခု ရေးရေးမျှအဝေးတွင် မြင်ရသော ရေခဲတောင် တန်းကြီးမှ စီးဆင်းလာသော ဧရာဝတီရေအလျဉ်သည် တစိုက်စိုက် စီးဆင်းပေရာ အောက်အကြေ ရာမညတိုင်း မွန်တို့ဒေသ မြစ်ဝကျွန်း ပေါ်ဘက်သို့ မြစ်မြွာများဖြင့် ခွေဝိုက်ယှက်သန်းကာ ဖြာလွန့်၍ သွားပေ သည်။ ကျွန်တော်တို့မွေးဖွားရာ ဧရာဝတီမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ကား မွန်တို့ ၏ ရပ်မြေဖြစ်ပေသည်။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှ မြို့ရွာအမည်များမှာ မွန် စကားလုံးများသာဖြစ်ကြပေသည်။ “ကျိုက်လတ်' \u003cspan\u003eဟူသော ကျွန်တော် တို့၏ မြို့၏အမည်မှာ “ဘုရားပြို” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဝေးမှ အိုးစည်သံ၊ မောင်းသံ၊ လင်းကွင်းသံများ သဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မနောကွင်းမှ ပျံ့လွင့်လာသော အသံဗလံများပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခရီးသွားဆောင်းပါးများ မနောဂီတသံများမှာ ကျွန်တော်၏ နားထဲ၌ ဆန်းသစ်နေပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်သည် ပထမဆုံးအကြိမ် ကချင်ပြည်သို့ ရောက်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝန်ကြီးချုပ်သခင်နုက ရန်ကုန်နှင့် မန္တလေးမှ စာရေးဆရာ၊ သတင်းစာဆရာများအား မနောပွဲတော်တက်ရန် ဖိတ်ရာတွင် ကျွန်တော် ပါလာသည်။ ကျွန်တော်မှာ စာရေးဆရာအသင်း ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် လိုက်ပါရခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မနောရင်ပြင်မှ ဗုံသံနှင့် မောင်းသံကြားလာရပြန်သည်။ ကျွန် တော်ကား ရင်ခုန်လျက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လွန်ခဲ့သော လေးရက်ခန့်က တတိယမြောက် လွတ်လပ်ရေးပွဲ နေ့ကပင်လျှင် သမ္မတအိမ်တော်ဧည့်ခံပွဲ၌ ကရင်ဒုံးယိမ်းအက ဖားစည် ဂီတသံကို ကြားခဲ့ရသေးသည်။ ဖားစည်သံကို ကြားနေရင်း လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ်ခန့်က ရောက်ခဲ့ဖူးသော ရှမ်းပြည်မှ ရှမ်းအိုးစည်သံကို ကြားယောင်လာမိခဲ့သည်။ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲ၌ တိုင်းရင်းသားလူမျိုးများ စုပေါင်းထားအပ်သော ပြည်ထောင်စုဝေဒနာသည် တိုးဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့ရသည်။ လူမျိုးစုဂီတသံတို့သည် ရင်ကိုလည်း ရိုက်ခတ်ကာ ခုန်စေတော့သည်။ လူမျိုးများ၏ ကိုယ်ပိုင်ပြဋ္ဌာန်းခွင့် သဘောတရားအရ ပြည်နယ်များ တည်ထောင်ထားခြင်းကို နားလည်ခံစားလာမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုလွတ်လပ်ရေးညက ကောင်းကင်၌ စိန်ကြယ်၊ မြကြယ်များ လက်နေကြ၏။ ပြာမှိုင်းနက်မှောင်သော ကောင်းကင်ပြင်ကြီး၌ ကြယ် တို့သည် မြရောင်၊ စိန်ရောင်၊ နီလာရောင်များလက်နေကြ၏။ ကြယ်တို့ သည် အမြင်အားဖြင့် ထောင့်ချွန်းများမှ အရောင်များ တဖျတ်ဖျတ်ဖြာကျ ဖိတ်လက်နေကြသော်လည်း သူ့အရောင်နှင့်သူ ဖြိုးပြက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့အလှနှင့်သူ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်တို့၏ ပြည်ထောင်စုအလံမှ ကြယ်များသည်လည်းထို့အတူ သူ့အရောင်နှင့်သူ၊ သူ့အလှနှင့်သူ၊ သူ့ကိုယ်ပိုင်ဟန်နှင့်သူ လက်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မနောကွင်းမှ မောင်းသံ၊ ဗုံသံများ လေကြောတွင် မျောပါလာ ပြန်သည်။ မြစ်ကြီးနားမြစ်ကိုဖြတ်ကာ အဝေးဆီရှိ ရေခဲတောင်များသို့ လွင့်ပါးနေသလော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကချင်အိုးစည်သံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ရေခဲတောင်ကြီးများ တန်းနေရာဘက်၌ မေခ၊ မေလိခမြစ်များရှိပေမည်။ နှင်းခဲများ ပျော် ကျပြီး ဧရာဝတီသို့ စီးဆင်းသွားကြပေသည်။ တစ်နေ့ညက ကြားခဲ့ရသော ဖားစည်သံသည် အိုးစည်သံနှင့်ရောကာ သဲ့သဲ့ဝင်လာသည်။ ရေခဲတောင်မှ အရောင်များ တဖိတ်ဖိတ်လက်နေကြ၏။ စိန်ကြယ်၊ မြကြယ်များသည် ရေခဲတောင်ကို ဖြတ်သန်းကာ လက်နေကြ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e( ၂ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စိန်ကြယ် မြကြယ်များ လက်နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်သည် ကရင်အမျိုးသား ဒုံးအကတွင် ယစ်မူးကြည် မောနေမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမှန်အားဖြင့် ကျွန်တော်တို့နေသော မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသမှာ ကရင်အမျိုးသားများနှင့် ရောနှောနေသော ဒေသဖြစ်ပေသည်။ ကျွန်တော်တို့ရွာပတ်ဝန်းကျင်၌ ကရင်အမျိုးသားများရှိကြသည်။ ကျွန်တော် တို့ရွာထဲ၌လည်း ရှိသည်။ “အသံဝဲခြင်း” လောက်သာ သတိထားပြီး ကျန်သော သူတို့၏ယဉ်ကျေးမှုများကို အမှတ်မထားမိခဲ့ပေ။ အသံဝဲ သည်ဟူသော ဝေါဟာရမှာ ကျွန်တော်တို့ ကြားနေကျနှင့် မတူသော အသံကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ နှိုင်းယှဉ်၍ဖော်ပြသော အဓိပ္ပာယ်ဖြစ် သည်။ ဂီတ၌ စန္ဒရားခလုတ်အဖြူများ တီးနေသူက ခလုတ်အနက်ကိုဝဲသည်ဟု ဆိုတတ်ကြသည်။ ခလုတ်အနက်ချည်း တီးနေသူက ခလုတ် အဖြူကို ဝဲသည်ဟု ဆိုနိုင်ပြန်သည်။ အဖြူရောအနက်ရော တီးသူအဖို့ ဝဲသည် ဟူသည်မရှိတော့ပေ။ အားလုံးဂီတသံချည်း ဖြစ်ကြပေသည်။ ယင်းသို့ အသံဝဲသည်ဟူသော ခံစားချက်မှာ နှိုင်းယှဉ်၍သိနေသော ခံစားချက်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။ အသံမပီဟု ဖော်ပြခြင်းသည်လည်း ယင်းသဘောပင်ဖြစ်သည်။ အင်္ဂလိပ်စကားကို မြန်မာအသံထွက်သော အခါ အင်္ဂလိပ်က မြန်မာကို မပီဟုဆိုပေမည်။ မြန်မာကလည်း ထို နည်းအတူပင် ဖြစ်သည်။ အင်္ဂလိပ်က မြန်မာစကား အသံထွက်လျှင် မပီဟုဆိုပေသည်။ အင်္ဂလိပ်စကား၌ရှိသော အသံသည် မြန်မာ၌မရှိပေ။ မြန်မာ၌ရှိသော အသံသည် အင်္ဂလိပ်၌မရှိပေ။ ယင်းမှာ လူမျိုးအလိုက် ခန္ဓာဗေဒ လျှာအနေအထားကွဲပြားသဖြင့် ခြားနားနေခြင်းဖြစ်၏။ မြန်မာ နိုင်ငံရှိ တိုင်းရင်းသားလူမျိုးများ အချင်းချင်းလည်း ယင်းသို့ပင် စကား ခြားနားသည့်အလျောက် အသံထွက် ခြားနားပေသည်။ မြန်မာနှင့် မွန်၊ ရခိုင်၊ ရှမ်း၊ ကရင်၊ ကချင်၊ ချင်း၊ ကယား စသော လူမျိုးစုများနှင့် အသံထွက် စကားသံခြားနားကြခြင်းမှာ သဘာဝကျပေသည်။ မူလကမူ မွန်ဂိုလီးယား၊ တိဘက်ကုန်းမြင့်ရှိ တောင်တန်းများမှ စီးဆင်းလာသော ယန်စီမြစ်ဝှမ်းမှ စတင်ပေမည်။ ယခုခေတ် နှစ်ပေါင်းထောင်ကျော်ကာလ အတွင်းဝယ် တစ်စတစ်စ ရေကြည်ရာမြက်နုရာ၊ မဲခေါင်၊ သံလွင်၊ မေလိခ၊ မေခ၊ ဧရာဝတီ၊ ချင်းတွင်း၊ ဒုဋ္ဌဝတီ စသော မြစ်ဝှမ်းများသို့ ဆင်းသက်လာကြရင်း လူမျိုးစုများအဖြစ် အသီးသီး မိမိတို့အမျိုးသား ယဉ်ကျေးမှုများဖြင့် ဖွဲ့စည်းမိလာကြခြင်းဖြစ်ပေသည်။ ကရင်၌ရှိသော အသံ မြန်မာ၌မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် ကရင်လိုပီအောင် မြန်မာကထွက်၍ ရမည်မဟုတ်ပေ။ မွန်၌ရှိသောအသံများ မြန်မာက ထွက်မရပေ။ အသံ ထွက်မရလျှင် စာလုံးဖြင့်လည်း ရေး၍ရမည် မဟုတ်ပေ။ ယင်းတို့လူမျိုးစုများနှင့် ခြားနားကြခြင်းမှာ သဘာဝကျပေသည်။ ထို့ကြောင့် ပင် လူမျိုးအသီးသီး၌ ဘာသာစကားများ၊ အက္ခရာများ ကွဲပြားခြား နားစွာ တည်ရှိကြခြင်းဖြစ်ပေသည်။ ယင်းသို့ ယဉ်ကျေးမှုမတူ ကွဲပြား ခြင်းကို သိရှိခြင်း၊ အသိအမှတ်ပြုခြင်းသည် ကိုယ်ပိုင်ပြဋ္ဌာန်းခွင့် သဘောတရား၏ အခြေခံ ဖြစ်ပေသည်။ မြန်မာနဲ့ကရင် အတူတူပါပဲ၊ မြန်မာနဲ့ ရှမ်း အတူတူပါပဲ ..... စသည်အားဖြင့် ဝါး၍မြင်၍မဖြစ်ပေ။ မတူခြင်းကို ခံစားသိမြင်ရပေမည်။ မတူခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုရပေ မည်။ ပီအောင် မဆိုတတ်၊ အသံဝဲသည် စသည်ဖြင့် မတူခြားနားခြင်း အပေါ်၌ အပြစ်တင်၍မဖြစ်ပေ။ မပီခြင်းမှာ ကလေးငယ် စကား မပြောတတ်သေးသဖြင့် မပီခြင်းမျိုးမဟုတ်ပေ။ စကားမတူခြင်း၏ သဘာဝသာ ဖြစ်ပေသည်။ အထူးသဖြင့် မြန်မာတို့က မပီကောင်းလား ဟု အပြစ်တင်သံနှင့် ဆိုတတ်ကြသည်။ ယင်းမှာ မိမိဘက်မှ တစ်ဖက် သတ် မြင်ခြင်းဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီး၌ အမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေး အရေး တော်ပုံကြီးမှာ ကြီးကျယ်သောစွမ်းအားဖြင့် ရိုက်ခတ်လျက်ရှိ၏။ ကျွန် တော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံမှာလည်း လွတ်လပ်ရေးကြေညာကာ ပြည်ထောင်စု သမ္မတနိုင်ငံတော် ထူထောင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယခုသမ္မတအိမ် လွတ်လပ်ရေးဥယျာဉ်ပွဲ၌ ကရင်ဒုံးအကကို ကြည့်ရင်း ပြည်ထောင်စုသဘောတရားများကို တွေးကြည့်နေမိသည်။ ကျွန်တော်သည် ကရင်အမျိုးသားများ ရောနှောနေသောဒေသ၌ နေထိုင် ခဲ့သော်လည်း ကရင်အမျိုးသား ယဉ်ကျေးမှုများကို မလေ့လာမိ။ ကရင်ဒုံးယိမ်းကို ယခုမှပင် ခံစားအရသာတွေ့မိသည်ကို မကျေနပ်ဖြစ် နေမိသည်။ ငယ်စဉ်က ကရင်ဒုံးယိမ်းကသည်ကို ကြည့်မိသော်လည်း စိတ်မဝင်စားမိခဲ့။ ယဉ်ကျေးမှုကား တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နားလည်လာအောင်၊ခင်မင်ရင်းနှီးလာအောင်ပြုသော ဆက်သွယ်မှုများ ဖြစ်ကြသည်။ အထူး သဖြင့် အကနှင့်ဂီတသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအပါဆုံးသော အနုပညာရပ် များဖြစ်ကြသည် မဟုတ်ပေလော။ ယင်း အနုပညာမှတစ်ဆင့် ထင်ဟပ် မြင်လာသော ကရင်ဒုံးအကအလှ၌ ကြည်မော ယစ်ဝေနေမိသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အနက်နှင့်အနီပေါင်းစပ်ထားသော သင်တိုင်းတို့သည် ဖားလျား ဖားလျားနှင့် လွင့်ပါးယိမ်းထိုးလျက်ရှိသည်။ တောတောင်ထဲ၌ လေက တိုက်သောအခါ သစ်ပင်တို့၏ အကိုင်းအခက် အရွက်အလက်များ ယိမ်းညွတ်နေသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို တင်စားထားလေသလော။ စုပေါင်း သီဆိုရင့်ကျူးကြသော သံပြိုင်တေးသံမှာ သစ်ရွက်များအကြား ဖြတ် သန်းသွားသော လေချွန်သံပေလော။ တသွင်သွင် ဖြတ်သန်းသော သံလွင်မြစ်၏ ရေစီးသံပေလော။ ခြေတို့ကိုခုန်ကြွကာ၊ ကိုယ်ကိုယိမ်းကာ၊ လက်ကိုမြှောက်ကာ ကကြသော အကသည်ကား သံလွင်မြစ်ဝှမ်း တောတောင်စုံမြိုင်တို့၏ အလှဂုဏ်ကို ဖော်ကျူးနေခြင်းပင်လော။ သူတို့ သည် တောတောင်တို့၏ သားသမီးများဖြစ်၍ မြန်မာ့တောတောင်ရေ မြေတို့၏ အလှကို တင်စားကြပေလိမ့်မည်။ ကောက်သစ်ပေါ်ချိန်၏ စိတ်ပျော်ရွှင်မှုကို တင်စားကြပေလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သမ္မတအိမ်ဝင်းအတွင်းရှိ သစ်ပင်များထက်၌ ချိတ်ဆွဲထားသော မီးရောင်စုံများမှာ ကျောက်သံပတ္တမြားရောင် ယှက်သန်း ဝင်းဖိတ်လျက် ရှိသည်။ ယင်းတို့ကိုကျော်၍ ကောင်းကင်ပြာကြီးသို့ ငေးကြည့်မိပြန် သည်။ စိန်ကြယ်၊ မြကြယ်များ တဖျတ်ဖျတ် လက်နေပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လူမျိုးစုများဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ပြည်ထောင်စုသည်ကား မှန်ရောင်စုံ၊ ဖန်ရောင်စုံစီခြယ်ထားသော ပန်းချီကားချပ်ကြီးပင်။ မှန်စုံ၊ ဖန်စီများ စီခြယ်ထားခြင်းဖြင့် ပြည်ထောင်စုသမ္မတနိုင်ငံတော်ဟူသော\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571013738645,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_3b5d1b94-1691-41a8-8703-eb38aa6607e2.jpg?v=1730214293"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာနှင့်တွေ့ဆုံခြင်းများ","title":"ဒဂုန်တာရာနှင့်တွေ့ဆုံခြင်းများ","description":"\u003cp\u003e           “ကဗျာဆိုတာ ရင်ခုန်သံပါပဲ” ဒဂုန်တာရာ ဆိုလေ့ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရင်ခုန်သံဆိုတာ ဘာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရင်ခုန်သံဆိုတာ ခံစားမှုလို့ပြောနိုင်မယ်ထင်တယ်။ အဖြစ်အပျက်တွေက ရင်ထဲ ကို လာရိုက်ခတ်တာ၊ အသံတွေက လာရိုက်ခတ်တာ၊ အရောင်တွေက လာပြီးရိုက်ခတ် တာကို ခံစားတာပဲ။ နောက်ပြီး ဒီခံစားမှုကို ကိုယ်က ဘယ်လိုတုံ့ပြန်သလဲ၊ အဲဒါကို ကဗျာလို့ခေါ်ရင် ရမယ်မဟုတ်လား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒဂုန်တာရာ၏ မွေးမြေ တိုင်ကူမြစ်တန်းကျေးရွာ ဥပုသ်ဇရပ်က သက်ကြီးရွယ်အို လက်ဖက်ရည်ကြမ်းဝိုင်းသည် အာရုံထဲသို့ ဖျတ်ခနဲဝင်လာသည်။ ခေါင်းတုံးစိမ်းပြောင်ပြောင်နှင့် ဦးထွေးကြီးဆိုသော အသက် ၇၀ ကျော်ပုဂ္ဂိုလ်သည် လက်ဖက်ရည်ငဲ့လိုက်၊ ဟိုလူဘက်လှည့်ပြီး စကားပြောလိုက်၊ ဒီလူဘက်လှည့်ပြီး စကားပြောလိုက်။ သို့နှင့် သူ့ ခေါင်းတုံးစိမ်းပြောင်ပြောင်သည်လည်း လှုပ်ရှားယိမ်းထိုးနေမည်ကို မှန်းကြည့်ရသည်။ ဘယ်လိုအစိမ်းနှင့်မှ မတူသော ခေါင်းတုံးစိမ်းအရောင်သည် ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ရင်ထဲ သို့ လာရိုက်ခတ်မည်။ ထိုကလေးငယ်သည် ထူးခြားသော အစိမ်းရောင်၏လှုပ်ရှားမှု ဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ဦးထွေးကြီး၏ ခေါင်းစိမ်းပြောင်ပြောင်ကို ဖျတ်ခနဲ ရိုက်ကာ ထွက်ပြေးသွားပုံကိုလည်း မြင်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒဂုန်တာရာ၏ အရောင်ခံစားမှုအကြောင်းကို နာကြားမိတိုင်း ဦးထွေးကြီး ခေါင်း တုံးစိမ်းနှင့် ဒဂုန်တာရာလောင်း မောင်ဌေးမြိုင်ကလေး၏ အရောင်ခံစားမှုသည် စိတ်မျက်စိ ထဲမှာ ပေါ်လာတတ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒဂုန်တာရာသည် အရောင်ခံစားမှု၌ ပြင်းပြတပ်မက်လေသည်။ ပန်းချီဆွဲသည်။ ကဗျာထဲ၌ အရောင်များထည့်လေသည်။ “ပတ္တမြားရည်” “ဂိုဂင်နီ”၊ “ဝေါ့ဒစ်စနေအပြာ”၊ “နှင်းဆီချော်ရည်” “ရွှေအိုရောင်” စသည် စသည်တို့။ “ဝေါ့ဒစ်စနေအပြာ”ဟု သူသုံး လိုက်သောအခါ သူ့ကို စာရေးဆရာများက ထုကြ ငေါ့ကြ လှောင်ခဲ့ကြသည်။ သူကား သူခံစားရသော အပြာကို ခံစားရသည့်အတိုင်း တင်ပြရဲလေသည်။ သိန်းဖေမြင့်က သူနှင့် ပတ်သက်၍ “ဒဂုန်တာရာသည် ပြည်သူ့စာပေဟု ကြွေးကြော်သော်လည်း စကားလုံး တီထွင်ခြင်း၌ လျှပ်ပေါ်လော်လီနေလေသည်” ဆိုလားပဲ ရေးဖူးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒဂုန်တာရာသည် ဝတ္ထုများ ရေးသည်။ မေဝတ္ထု၊ ကြာပန်းရေစင်ဝတ္ထု၊ လရောင် ရွှန်းမြသောညတစ်ညဝတ္ထု၊ လုံးချင်းများနှင့် ဝတ္ထုတိုပေါင်းမြောက်မြားစွာကို ရေးသည်။ သို့သော် ဒဂုန်တာရာသည် ဝတ္ထုရေးဆရာမဟုတ်ဘဲ ကဗျာဆရာသာဖြစ်လေသည်။ ကဗျာ ဆရာဆိုသည်မှာ မိမိ၏ ခံစားမှုများ တိခနဲ ရိခနဲ အံကျဝင်မည့်စကားလုံးကို အမြဲတမ်း ရှာဖွေနေရသည်။ စကားလုံးတစ်လုံးသည် မိမိ၏ ခံစားမှုအားလုံးကို စုပ်မျိုထားနိုင်လျှင် ထိုစကားလုံးသည် အင်္ဂလိပ်စကားလုံး၊ ရုရှားစကားလုံး၊ တရုတ်စကားလုံးမဟုတ်တော့ ဘဲ ကဗျာဆရာ၏ ကိုယ်ပိုင်စကားလုံးဖြစ်လာကာ ကဗျာဆရာ၏ သားသမီးသဖွယ် ထို စကားလုံးကို မြတ်နိုးတွယ်တာတတ်လေသည်။ သို့သော် ကဗျာပါရမီ နံနဲ့ ချို့ငဲ့သူတို့ ကလည်းကောင်း၊ ဒဂုန်တာရာကို ကဗျာဆရာဟု မမြင်သူတို့ကလည်းကောင်း အပြစ်ဆို ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒဂုန်တာရာ ဘာတွေရေးရေး ဒဂုန်တာရာ၏ခံစားမှုကား ကဗျာခံစားမှုဖြစ်လေ သည်။ ဒဂုန်တာရာကား ကဗျာဆရာသာဖြစ်လေသည်။ ၁၉၃၄ ခုနှစ်မှ ၁၉၃၈ ခုနှစ်အထိ ဒဂုန်တာရာသည် ကိုယ်ပိုင်ကဗျာဆရာမဖြစ်ခဲ့ပေ။ နဝဒေး၊ နတ်ရှင်နောင်၊ ဦးတိုးတို့၏ စကားလုံးများကို စပ်ဟပ်ပေးသူသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားသမဂ္ဂ တွင် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ရင်း နိုင်ငံရေး၊ ဆိုရှယ်လစ်ရေး၌ စိတ်ဝင်စားသော အပေါင်း အဖော်များကို တွေ့သောအခါ ဒဂုန်တာရာသည် ရတုပိုဒ်စုံတို့ကို စွန့်ပစ်ကာ ကဗျာသစ် ကို စလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“ ပစ္စည်းမဲ့ မွဲတေလံတို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပုန်ကန်မည် တပ်ချီဆင်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဓနရှင် ထွာတစ်မိုက်ကိုတော့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e တိုက်ခိုက်ကာ ခေတ်သစ်ချဉ်းလျှင်ဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမင်းမြစ်အကုန်လှန်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဘုံနိုင်ငံ တည်ထောင်ဖြစ်တဲ့ခါ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကွန်မြူနစ် တစ်မြေအောင်မှ ..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လေကအမွန်ကဗျာ၊ အိုးဝေမဂ္ဂဇင်း၊ ၁၉၃၉ ခုနှစ်) | ဘုံဝါဒသည် ဒဂုန်တာရာ၏ ကဗျာများအတွက် တွန်းအားဖြစ်လာလေသည်။ ဤတွန်းအားကြောင့် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ပြီးခေတ် ကဗျာဆရာများ၊ စာပေသမားများအကြား ဝယ် ဒဂုန်တာရာသည် စာပေရေးရာ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာလေသည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ် ပြီးသောအခါ မြန်မာ့လူထုအဖို့ မျိုးချစ်စိတ်၊ နိုင်ငံချစ်စိတ်နှင့် မလုံလောက်တော့ပေ။ မျိုးချစ်စိတ်၊ နိုင်ငံချစ်စိတ်လည်း ရှိရမည်၊ လူတန်းစားအသိလည်း ရှိရန်လိုအပ်လာပေ သည်။ ထို့အတူ မြန်မာနိုင်ငံ၏ စာပေတွင်လည်း လူတန်းစားအသိပါသော စာပေမျိုး ပေါ်ထွန်းရန် လိုအပ်ပေသည်။ ထိုလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်စွမ်းရန် ဒဂုန်တာရာသည် တာရာ မဂ္ဂဇင်းကို တစ်ယောက်တည်း ဒိုင်ခံထုတ်ဝေလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒဂုန်တာရာထုတ်ဝေသော တာရာမဂ္ဂဇင်းသည် စစ်ပြီးခေတ် လူငယ်များအပေါ် အဘက်ဘက်က လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့လေသည်။ ကဗျာဝါသနာပါသူတို့သည် ခေတ်စမ်းကဗျာနှင့် အသွင်ခြားနားနေသော ဒဂုန်တာရာ၊ ကြည်အေးတို့၏ ကဗျာများကိုဖတ်ကာ ယစ်မူးနေ လေသည်။ ဝတ္ထုဝါသနာပါသူတို့ကလည်း ဒဂုန်တာရာ၊ ဗန်းမော်တင်အောင်၊ မြသန်း၊ ကြည်လင်၊ စောဦး၊ ကျော်အောင်၊ လင်းယုန်နီ၊ ရဲခေါင်တို့၏ ထူးခြားသော ဝတ္ထုတိုများ ကို အံ့သြနေကြလေသည်။ တာရာမဂ္ဂဇင်းသည် နိုင်ငံရေးအခြေခံဖြင့် ထုတ်ဝေသော်လည်း နိုင်ငံရေးမဂ္ဂဇင်းမဟုတ်ပေ။ စာပေမဂ္ဂဇင်းဖြစ်သည်။ နိုင်ငံရေးကို အနုပညာနှင့် မည်သို့ ပေါင်းစပ်ရမည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်သော မဂ္ဂဇင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ် တာရာမဂ္ဂဇင်းထုတ်ဝေမှုကို ရပ်စဲလိုက်ရသော်လည်း တာရာ မဂ္ဂဇင်းမှတစ်ဆင့် တင်ပြသော လူငယ်တို့၏ စာပေအယူအဆသစ်ကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက် မှုကား မြည်ဟိန်းဆဲပင်ဖြစ်သည်။ ဒဂုန်တာရာကို ခေါင်းတည်၍ တိုက်ခိုက်သည်။ အတိုက်အခံရှိလျှင် ဒဂုန်တာရာသည် အေးစက်စက်နှင့် တက်ကြွတတ်သည်။ ထိုနှစ်မှာ ပင် “အနုပညာနှင့် စာပေသစ်ကလပ်” ကို ဖွဲ့စည်းကာ ကလပ်၏သဘာပတိအဖြစ်ဆောင်ရွက်သည်။ ဒဂုန်တာရာကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်နေသံတွေ ဆူညံနေသော ၁၉၅ဝ ပြည့်နှစ်မှာပင် လက်ခုပ်သံတဖြောင်းဖြောင်းနှင့် အားပေးမှုကို ခံယူရင်း စာရေးဆရာ အသင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်လာပေသည်။ ၁၉၅၂ ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးကွန်ဂရက် (ဗမာ နိုင်ငံ) ၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ဒဂုန်တာရာကို ရွေးချယ်တင်မြှောက်ကြသည်။ ၁၉၅၆ ခုနှစ် အာရှစာရေးဆရာ ညီလာခံသို့ မြန်မာနိုင်ငံ စာရေးဆရာများ၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် တက်ရောက်သည်။ အာရှနှင့် ဥရောပမြို့ကြီးများတွင် ကျင်းပသော ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်း ရေးကောင်စီ ညီလာခံများသို့ မြန်မာနိုင်ငံကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် မကြာခဏ တက်ရောက် ရသည်။ မြန်မာနိုင်ငံ စာရေးဆရာသမဂ္ဂ၊ မြန်မာနိုင်ငံ ကဗျာဆရာသမဂ္ဂတို့ကို စတင် တည်ထောင်ရာတွင်လည်း တက်တက်ကြွကြွ ပါဝင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e [၂ ]\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပန်းချီဆရာ စံတိုးက ဒဂုန်တာရာ၏ “စာပေသဘောတရား၊ စာပေဝေဖန်ရေး၊ စာပေလှုပ်ရှားမှု” စာအုပ်၏ ဂျက်ကက်အဖုံးတွင် ဒဂုန်တာရာ၏ သင်္ကေတအဖြစ် ဆံပင် တွန့်လိမ်လိမ် ကောက်ကွေးကွေး အစုအပုံနှင့် ကိုင်းနက်နက် မျက်မှန်ထူတစ်လက်ကို ရေးဖူးသည်။ ဒဂုန်တာရာ၏ မိတ်ဆွေများကလည်း စံတိုးလိုပင် ထူးခြားသော ဒဂုန် တာရာ၏ဆံပင်ပုံကို သတိပြုမိသည်။ သူ့ဆံပင်မှာ လှိုင်းတက်နှင့် လှိုင်းကျတို့၏ ဆုံချက် လိုဖြစ်သည်။ ပြန့်ကျယ်သော မျက်နှာက သူ့ဆံပင်ပြန့်ကားကားကို ပင့်၍ထိန်းထားသည်။ ဒဂုန်တာရာနှင့် အနီးကပ်၍ စကားပြောတိုင်း၊ သူ့မျက်နှာကိုကြည့်ကာ သူ စကားပြော သည်ကို နားထောင်တိုင်း သူသည် စကားလုံးများကို စဉ်းစားတွက်ချက်ပြီးမှ ပြောလေ သလား ထင်ရသည်။ စကားပြောလျှင် အလွန်ညံ့နုသည်။ ကိုယ်လက်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း များကို ဖြည်းညင်းစွာ လှုပ်ရှားတတ်သည်။ သူသည် တောက်ပြောင်သော အရောင်အဆင်း ထက် မှေးမှိန်၍ ပျော့ပျောင်းသော အင်အားရှိသော အရောင်ကို နှစ်သက်ဟန်တူသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒဂုန်တာရာ၏ကဗျာများသည် အဖွဲ့ အနွဲ့ ကို အသားပေးသည်။ ခံစားမှုနှင့် အတွေး ကို အရေးထားသည်။ နောက်ပြီး ပန်းချီဆန်သော အဖွဲ့ များပြွမ်းသည်။ ကာရန်က မိမိ၏ အတွေးကို ထိပါးနှောင့်ယှက်လျှင် ကာရန်စနစ်ကို တွန်းပယ်သည်။ ကဗျာတွင် လေးလုံး စပ်သည် အကျယ်ဝန်းဆုံးပုံစံဖြစ်နေသည်ဟု သူယုံကြည်သည်။ သူ့လေးလုံးစပ်များကို နှုတ်ဖြင့်ရွတ်ဖတ်လျှင် လျှာခလုတ်တိုက်နေတတ်သည်။ ဒဂုန်တာရာသည် ခေတ်မြန်မာ ကဗျာများကို ရွတ်ဖတ်ရန်အတွက်မဟုတ်၊ မျက်စိဖြင့်ဖတ်၍ အရသာခံရန်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားသည်။ သို့သော် သူက သူ့ကဗျာကို စန္ဒရားဖြင့်တီးလျှင်ရသည်ဆိုသည်။ သူ့ကဗျာတွင် အကြောင်းအရာနှင့် လိုက်လျောညီထွေသော အလင်္ကာအသစ်များ၊ အာရုံ ရုပ် (စိတ်ကူးရုပ်)အသစ်များ၊ သင်္ကေတအသစ်များကို တွေ့ရတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eမိုးဝေစာပေမဂ္ဂဇင်း၊ မေ ၁၉၇၀။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571003482261,"sku":"","price":9500.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_eb101e63-5173-4016-b1e8-84823595f1ee.jpg?v=1730214329"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-နွေဦးနှင့်နှင်းခဲပန်း","title":"နွေဦးနှင့်နှင်းခဲပန်း","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eသမီးဒေဝီထံသို့ ပေးစာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသမီး အဲလေး •••\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အိမ်မှာခေါ်တဲ့အတိုင်း အဲလေး”လို့ခေါ်လိုက်မယ်။ ကျောင်းနာမည်ကိုတော့ အဘိုးက သိပ်ခေါ်လေ့မရှိဘူး။ အဲလေးလို့ခေါ်ရတာကတော့ သည့်ပြင်လူကတော့ သိမှာမဟုတ်ဘူး။ သမီး မွေးစ၊ သမီးငိုတုန်းက ခါတိုင်းကြားနေကျ အူဝဲ မဟုတ်ဘူး။ အဲဝုတဲ့။ အဘိုးနားထဲမှာ အဲဝု”လို့ပဲကြားတယ်။ ဒါနဲ့ အဲဝုကို အင်္ဂလိပ်အသံထွက်နဲ့ ကြားတော့ အဲလ်ဝုဒ်လို့ အသံထွက်လာတယ်။ အဲဒါက စပိန်ဆန်ဆန်ပေါ့ သမီးရယ်။ ဝုဒ်က အင်္ဂလိပ်စကားပေါ့။ အဲလ်က စပိန်အနံ့လေးပေါ့ ဗျ။ အဲဒါကြောင့် အဘိုးက အဲလေးလို့ ခေါ်တာလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မဲဇာမှာနေတုန်းကတော့ သမီးကို “ကွိ” လို့ အများကသိကြတယ်။ ကို့ ဆိုတာ သမီးအမေက ခေါ်တာလေ။ ကွိဝတ္ထုထဲက အမည်။ အဲဒီမှာတော့ ကွိ ကွနဲ့ အမည်တွင် နေတာပေါ့ ဗျ။ အခု ရန်ကုန်ကျောင်းရောက်နေတော့ အဲသည်နာမည်တွေ တစ်ခုမှ မခေါ်ကြဘူးလေ။ အိမ်သားကပဲ ခေါ်တာပေါ့။ ကျောင်းမှာတော့ ဒေဝီပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သမီး မွေးစတုန်းက အဘိုးက ချီရဲတာမဟုတ်ဘူး။ စချီလိုက်တော့ အဘိုးက တုန်လှုပ်နေတယ်လေ။ မချီရဲတာလည်း အကြောင်းရှိတယ်။ အဘိုးငယ်ငယ် ၁၃-၄ နှစ် ကျောင်းသားဘဝက အဘိုးဦးလေးရဲ့ သမီးကို ချီဖူးတယ်။ ကျောင်းပိတ်ရင် အဘိုး က အဖေ့ဘက်ကရွာကို သွားတတ်တယ်၊ အဲဒါကတော့ ငဝန်မြစ်ကမ်းပေါ်မှာ ရှိတယ်။ သဆိပ်ရွာပေါ့ ။ အဘိုးဦးလေးရဲ့ သမီးက မွေးခါစ၊ ရှိလှရင် လသားလောက်ပဲ။ အဲဒါ အဘိုးက ကပြင်မှာ ခြေထောက်ချထိုင်ရင်း ကလေးကိုချီလိုက်တယ်။ အဲဒါကလေးက အောက်လွတ်ကျသွားတယ်။ အဲဒါ အဘိုးက နမော်နမဲ့နေလို့ ဖြစ်မှာပေါ့။ ကလေးလှုပ်ရှားတာကို သတိမပြုမိလိုက်လို့နေမှာပေါ့။ အဲဒါ ကလေးက ကံကောင်း လို့ ဘာမှမဖြစ်ဘူးဗျာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမြင့်ပေ ၄-၅ ပေလောက်တော့ ရှိမယ်။ အဲသည်ကတည်းက အဘိုးက ကလေးမချီရဲတော့ဘူး၊ ကြောက်နေတာ။ အဲဒါ အဘိုးငယ်ငယ်ကလည်း ကလေးတွေနဲ့ သိပ်မနေခဲ့ရဘူး။ ရွယ်တူတွေနဲ့ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရတယ်။ အဲ ဂျပန်ခေတ်ကျတော့ ခင်မာလာကို ချီဖူးတယ်။ အဲသည်တုန်းကတော့ ခင်မာလာက တစ်နှစ်လောက်ရှိပြီ။ လွတ်လပ်ရေးပွဲသွားတုန်းက ချီရတာ လက်ကိုညောင်းနေတာပဲ။ ကလေးသဘာဝက လမ်းလျှောက်တတ်စမှာ တယ် မလျှောက်ချင်ဘူး။ အချီခံချင်တယ်ဆိုတာ သွားတွေ့” ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်တစ်ခါ အဘိုးဦးလေး မောင်စည်သူရဲ့ ကလေးတွေနဲ့ အတူနေတော့ ကလေးချီရတယ်။ ကလေးချီရတာက အရသာတစ်မျိုး၊ နွေးနွေးထွေးထွေးလေး ပေါ့ ပိုက်ထားရတာကိုး။ နောက်တစ်ခါ ချီရတာက ၁၉၆ဝ ပတ်ဝန်းကျင်က အငယ်မ ရိုးရိုး။ ရိုးရိုးဆိုတာ ချီသာချီရတယ်၊ ၄-၅ နှစ် အရွယ်တောင်ရှိပြီ။ သူက ၉ နှစ်၊ ၁၀ နှစ်လောက်အထိ အချီခံတယ်။ သူတို့ကလေးတွေ ကျောင်းကပြန်လာလို့ အဘိုးက ချီလိုက်တယ်ဆိုရင် “ဟယ် ဂရေ့စ်ကို သူတို့ဦးလေးက ချီတယ်ဟေ့” လို့ ပြောသံ ကြားရတယ်။      \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           နောက် အဘိုး ဆိပ်ဖလူးရနံ့ သင်းတဲ့နေရာကပြန်လာတော့ ၁၉၆ဝ ဝန်းကျင် မှာ ချီရတာ ဟေမာပဲ။ အဲသည်ကောင်က ပုခက်ထဲမှာ မတ်တတ်ရပ်နေရတယ်။ ပုခက်က ခြံလေးလိုလုပ်ထားတော့ အပြင်ထွက်လို့ မရဘူး။ အဲဒါ သူက နို့ဘူးစို့နေရင် အဘိုးက စတတ်တယ်။ အဘိုးက နို့ဘူးကို ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။ ဆွဲထုတ်လိုက်ရင် ဟယ် ဆိုပြီး ငိုလိုက်တာပဲ။ အဘိုးက ပြန်ထည့်တော့မှ တိတ်သွားတယ်။ ပါးစပ်ကနေ နို့ဘူးကို ထုတ်လိုက် ပြန်ထည့်လိုက်နဲ့ သိပ်သဘောကျတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အခု သမီးမွေးစကစပြီး ချီရတာ တော်တော်ကြီးကြီးတဲ့ထိပါပဲလေ။ အခုတော့ ဘိုးဘိုး ချီထားတဲ့ကလေးတွေက ကြီးကောင်ကြီးမားနဲ့ ဖြစ်သွားကြပြီ။ အဲသည်ထဲမှာ အသက် ၂၀ ကျော်မှ အချီခံရတာ ဟေမာဆိုတဲ့ကောင်ပဲ။ သည်ကောင်က အချီခံနေ သေးတယ်။ သိပ်ရယ်ရတဲ့ကောင်။ ကြီးလာလည်း ကလေးစိတ်က ရှိနေသေးတဲ့ကောင်ပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သမီးလည်း ကြီးလာတဲ့အထိ အချီခံချင်သေးတာလေ၊ အဘိုး သိတာပေါ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မနုယဉ်ကတော့ အဘိုးကိုရေးဖူးတယ်။ အဘိုးက အံ့မောင်ရဲ့ အန်ဒါဆင် ဘာသာပြန် တဲ့ ရေသူမစာအုပ်မှာ အမှာရေးရင်း ကလေးအကြောင်း ထည့်ရေးတယ်လေ။ အဲဒါကို သူမက အဘိုးအယူအဆကို သဘောမတူဘူး။ မနုယဉ်က အဘိုးက ကလေးနဲ့ အတူ မနေဖူးလို့ ကလေးအကြောင်း မသိဘူးလို့ ရေးလိုက်တယ်။ အဘိုးကတော့ ပြုံးမိ သေးတယ်။ အဘိုးက ကလေးတွေကို သိပ်စိတ်ဝင်စားတာ။ ကလေးတွေနဲ့အတူ ခေတ်အဆက်ဆက် နေလာခဲ့တာလေ။ အဲဒါ ကြယ်ရိပ် ပန်းနုဝတ္ထုတိုတွေမှာ တတိယ မျိုးဆက်ဆိုတဲ့ဝတ္ထု ရေးလိုက်တယ်။ သမီးလည်းဖတ်ပြီးပါပြီ။ အဲဒါ ကလေးရဲ့ အတွေ့အကြုံကို အခြေပြုပြီး ဇာတ်လမ်းဆင်ထားတာလေ။ စိတ်ကူးရုပ်ပုံပေါ့ ဗျာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဘိုးက နမိတ်ပုံဆိုတဲ့စကားလုံး သိပ်မသုံးဘူး။ အဲသည် စိတ်ကူးရုပ်ပုံပဲ သုံးတယ်။ အဲသည်ထဲမှာ မေမီ၊ ချောမောလှပ၊ နွေနွေ၊ သီရိ စတဲ့ အဘိုး ဖြတ်သန်း လာခဲ့ရတဲ့ ကလေးတွေရဲ့ စိတ်ကူးရုပ်ပုံကို ဖွဲ့နွဲ့ ထားတာ။ ကလေးကို စိတ်ဝင်စားတာ လူ့သဘာဝကိုတွေ့ရလို့။ ကလေးဆိုတာက ရိုးတယ်။ သူ့စိတ်ထဲမှာ ရှိတဲ့အတိုင်း ပြုမူတာ၊ ဟန်ဆောင်တာ မပါဘူး။ အဲဒါကို လေ့လာရတာက လူ့သဘာဝကို လေ့လာ ရတဲ့ သဘောပဲ။ အဲဒါကြောင့် အဘိုးက ကျေနပ်တယ်။ ( ကလေးတွေကို ပေါင်းတာလည်း အဘိုးက ရွယ်တူလိုပေါင်းတာ။ ကစားဖော်၊ ကစားဖက်လို ပေါင်းတာ။ အဲသည်တော့ သူတို့ရဲ့ အပြုအမူကို ပိုပြီး ထင်ထင်ရှားရှား တွေ့ရတယ်။ ကလေးတွေက အဘိုးဆို ဘယ်သူကမှ မကြောက်ဘူး။ အဲဒါကို အဘိုး က ကြိုက်တာ။ မကြောက်တာကိုကြိုက်တာ။ အဲဒါမှ သူတို့နဲ့ တန်းတူပေါင်းလို့ ရ တယ်။ အဲသည်တော့ သူတို့စိတ်သဘောထား ပိုတွေ့ရတယ်။ ကြောက်နေရင် ဘယ်မှာ အမှန် မြင်ရမှာလဲ။ ဟန်ဆောင်တာပဲ မြင်ရမှာပေါ့ ။ အဘိုးက ကလေးတွေကို လေးစား ရမယ်လို့ ယူဆရတယ်။ လေးစားတယ်ဆိုတာ ရိုသေတာ မဟုတ်ဘူးလေ။ လေးစား တာနဲ့ ရိုသေတာ မတူဘူး။ ငယ်လို့ လေးစားရတာ ဘယ်ဟုတ်မလဲ။ သူတို့လည်း ငယ်ရာက ကြီးလာမှာလေ။ သူတို့ရဲ့ သဘာဝကို လေ့လာထားရာမှာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အဆင့်ကို လေ့လာရာရောက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒါကြောင့် အဘိုးက ကိုယ့်ထက် ဘယ်လောက်ငယ်ငယ်၊ အဘိုးက ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ပဲ ပြောတယ်။ အဲဒါ လေးစားတဲ့သဘောကိုပြတာ။ တချို့က နည်းနည်း ကြီးရင် မင်းနဲ့ ငါနဲ့ ပြောတာ။ ဘိုးဘိုးက အဲသည်လိုပြောလို့ မရဘူး။ အဘိုးတူမ ငယ် တစ်ယောက်ကပြောတယ်။ “အဘိုးက မင်းနဲ့ငါ ပြောပါ။ ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ပြောမနေပါနဲ့၊ တော်ခွကျတယ်” လို့ ပြောတာကို မှတ်မိနေတယ်။ သူတို့နဲ့ ကျောင်း နေဖက် နောင် ကဗျာဆရာဖြစ်သွားတဲ့ကောင်လေးကို ရည်ညွှန်းပြောတာ၊ ဟုတ်တယ် လေ။ ဦးလေးက လူငယ်သဘာဝကို လေ့လာတာ။ အနာဂတ်ကို လေ့လာတာနဲ့ အတူတူပဲ။ သူတို့ကြီးလာမှာ မဟုတ်လား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အဘိုး ချီလာတဲ့ကလေးတွေက အဘိုးမျက်စိအောက်မှာပဲ ကြီးလာကြပေပြီ။ သူတို့လည်း သူတို့ဘဝလမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်လိုက်ကြတာပဲ။ သူတို့ကို လေ့လာ တာဟာ နုပျိုပွင့်သစ်စုတွေကို လေ့လာတာဖြစ်သလို လူ့ဘဝကို လေ့လာတာလည်း ဖြစ်တယ်။ သူတို့ ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှု ဖြစ်စဉ်ကို လေ့လာတာလည်းဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် အနာဂတ်ကို လေ့လာရာရောက်တယ်လို့ အဘိုးက ယူဆတာပေါ့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သမီး ၇ တန်း ရောက်နေပြီဆိုတော့ ပညာအဆင့်နဲ့ကြည့်ရင် သိပ်မငယ်တော့ ဘူး။ အကြီးကြီးလည်း မဟုတ်ဘူးပေါ့။ အခုချိန်မှာ အဘိုးက သမီးဆီကို စာရေး လိုက်တယ်။ စိတ်ပါရင်လည်း ဖတ်ပေါ့။ အဘိုးကတော့ ဘာဖတ်၊ ညာဖတ်လို့ အမိန့် သံနဲ့ မလုပ်တတ်ဘူးဗျာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဘိုးဘိုး အမြဲပြောတာ မှတ်မိလား။ ကိုယ့်အသိနဲ့ ကိုယ်လုပ်ဆိုတာ။ ဘိုးဘိုးက ဆရာလုပ်တာ ဝါသနာမပါဘူး။ အတော် ဝန်လေးတယ်။ ကိုယ့်အသိနဲ့ သိသွားတာကို ပိုပြီးတန်ဖိုးထားတယ်။ အဲဒါကမှ တကယ့်ပညာရေး၊ ပညာရေးဆိုတာ မိမိကိုယ်တိုင် သိရှိတဲ့ အသိကိုဆိုလိုတာလို့ အဘိုးက နားလည်ထားတယ်လေ။ သူများပြောလို့ သိရတဲ့ အသိက တကယ့်အသိ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ခဏခဏ အဘိုးက သမီးကို ပြောတာ။ ကိုယ့်အသိနဲ့ ကိုယ်လုပ်။ ကိုယ့်အသိနဲ့ ကိုယ်လုပ်။ အဲဒီအသိက ရလာ မှာပေါ့ ။ ပူစရာ မရှိဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စိတ်ကိုဖြန့်ထားလိုက်။ အချုပ်အချယ်မခံနဲ့။ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်သိရင် ရလာ မှာပဲ။ အဲဒါတွေကို အတွေ့အကြုံအရ ပြောတာ။ ဒါဖြင့် ကျောင်းမနေရတော့ဘူးလား လို့မေးမယ်။ ကျောင်းနေရမယ်။ ကျောင်းဆိုတာ အဲဒီအသိတွေ ရှိတဲ့နေရာကို ပို့ပေးမယ့် လေ့ကျင့်ခြင်းသဘောဗျ။ ကျောင်းစာမှာ အဲသည့်အခြေခံလေးတွေ ပေးထားတယ်။ အခြေခံရရှိမှ အဲသည်အခြေခံပြီးတော့ တစ်ဆင့်တက်ပြီး အမှန်ကိုရှာနိုင်မှာ။ မိမိ ကိုယ်တိုင် အသိကိုရှာရမှာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အခြေခံမရှိရင် ဘယ်မှာ အသိရှာလို့ရပါ့မလဲ။ အခြေခံဆိုတာ အဲသည်စာအုပ် ထဲမှာ ပါတဲ့အခြေခံရှိမယ်၊ အတွေ့အကြုံရပါတဲ့ အခြေခံရှိမယ်။ အဲသည် ၂ ခုပေါင်းမှဆက်လက်ပြီးတော့ အသိကို ရှာနိုင်မှာပေါ့။ ဒါကြောင့် အဘိုးက ကိုယ့်အသိနဲ့ ကိုယ် လုပ်လို့ပြောတာ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သမီးကြီးလာရင်းနဲ့ အဲသည့်စကားရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို သိလာမှာပါ။ အဘိုးလည်း အတွေ့အကြုံအရ သိလာတဲ့အသိပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           စာရှည်သွားပြီ။ နောက်တစ်စောင်ကျမှ ပြောစရာတွေ ပြောရဦးမှာ။ သမီး ကျောင်းနေရင် ကျောင်းစာကို မှန်မှန်လုပ်ရမှာပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e၁-၈-၉၆\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e\" သမီးဒေဝီထံသို့ ပေးစာများမှာ ပေးစာအားလုံးစုစည်း၍ စာတစ်အုပ်ထွက်ရှိလာမည် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရပါသည်။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571013804181,"sku":"","price":2430.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_15e04bf7-8cd9-49a7-ac72-6ac069204d53.jpg?v=1730214366"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-တာရာမဂ္ဂဇင်း-နိဂုံး","title":"တာရာမဂ္ဂဇင်း၏နိဂုံး","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eတာရာမဂ္ဂဇင်း၏နိဂုံး (၁)\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e(၁)\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e           ၁၉၅၀။ နွေဦးသည် ရွှေရောင်တစ်ဝက် မြရောင် တစ်ဝက် စပ်၍ ဆင်ယင်ထားသည်။ နှင်းငွေ့ပါးသွား သည်ဖြစ်၍ ကောင်းကင်အပြာသည် ဖန်သားထင်ကာ ကြည်လင်နေပေသည်။ တန်ခူးလေသည် သစ်ရွက် ရော်ရီများနှင့် ကစားမြူးထူးနေဆဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကျွန်တော်သည် စာရေးစားပွဲ အကန့်များထဲမှ ဘလောက်တုံးများကို စက္ကူအကြမ်းပေါ်၌တင်ကာ အထားအသို လျာထားကြည့်နေသည်။ မေလထုတ် တာရာမဂ္ဂဇင်းအတွက် ပုံစံလုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ စာစီ ဘက်မှ ကိုသောင်းသည် ကျွန်တော်ပြင်ရန် စီပြီးသားစာရွက်ကြမ်းရှည်ရှည်များ စားပွဲပေါ်လာတင်သည်။ ကိုသောင်းမှာ ၁၉၄၈ ကျွန်တော် ပုံနှိပ်စက်ဝယ်ပြီး မကြာမီရောက်လာသည်။ ကျွန်တော့်လက်ရေးဆိုးကို ဖတ်နိုင်သည်မှာ အံ့သြဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်က အတွန့် အကောက်ကလေး ခြစ်ပြလိုက်သည်ပင် ကိုသောင်းသည် ဖတ်နိုင်သူဖြစ်သည်။ ယခုမူ ပုံနှိပ် စက်ကို ကျောချင်းကပ်လျက်ရှိ (၆) လမ်း သူ့အိမ်တွင် ထားသည်။ ပုံနှိပ်စက် ဝယ်ပြီးကတည်းက ကိုင်းတန်း တွင် အိမ်ခန်းငှားထားခဲ့သည်။ ပုံနှိပ်စက်မှာ ပထမ ကိုင်းတန်းမှ ရှုမဝသို့ပြောင်း၊ နောက် ၅၁ လမ်းရှိ ရန်ကျော်ဂျာနယ်တိုက်သို့ပြောင်းသည်။ ယခု ကိုင်းတန်း သို့ တစ်ဖန် ပြန်ရောက်နေပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကိုင်းတန်းမှာ ကျွန်တော်ငယ်စဉ် အသက် ၃၊ ၄ နှစ်အရွယ်ကနေခဲ့သော လမ်းဖြစ်သည်။ စစ်အတွင်းက ဗုံးကျထား၍ တိုက်ပြိုတိုက်ပျက်များ၊ တဲအိမ်များ၊ ပျဉ်ထောင်အိမ်သစ်များဖြင့် ပုံသစ်ဖြစ်နေသော ကိုင်းတန်း။ ယခင် အနှစ် ၂၅ ကျော် ကာလကနှင့် လုံးဝမတူသော ကိုင်းတန်း။ ရှေးက မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ထွက်ကုန်များနှင့် ဆက်စပ်သော ကုန်သည်ပွဲစားများနေရာ၊ ယခုကား မြို့နေဆင်းရဲသား၊ စာရေးစာချီ၊ အလုပ်သမားများနေ ရာ၊ ရှေးအင်္ဂလိပ်ခေတ်က ချောမွေ့ သော ကတ္တရားတာရာမဂ္ဂဇင်း၏နိဂုံး လမ်း၊ ယခုကား စစ်ဒဏ်ရာမကျက်သေးသော ကျောက် ပေါက်ရာဗရပျစ်၊ ရေဝပ်ချိုင့်ပေါသော လမ်းဆိုးကြီး၊ နောက်ဖေးလမ်းကြားမှာလည်း ညစ်ပတ်နံစော်နေလေ ပြီ။ ယခင်က “ဝီလီယံလမ်း”ဟု အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ခေါ်သောလမ်း။ ၁၉၂၆ လောက်က ကျွန်တော်၏ ဖခင်မှာ ဘလုပ်ဘရားသားကုမ္ပဏီ၌ ပွဲစားလုပ်ရာ ဤ ကိုင်းတန်းကမ်းနားလမ်းနှင့် တစ်တိုက်ခြား၌ ငှားနေဖူး သည်။ ကုမ္ပဏီက အိမ်လခ တစ်လ တစ်ရာပေးသည်။ ယခုကား စစ်အတွင်းက တောမှ လာသော အိမ် ထောင်စုတဲကလေး ရောက်နေပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကမ်းနားလမ်းဘက်မှ ပြေးလာသော နွေဦးလေ သည် စားပွဲပေါ်ရှိ စာရွက်များကို ကစဉ့်ကလျား လွင့် ပါးစေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ယခုမေလထုတ် တာရာမဂ္ဂဇင်းကို နောက်ဆုံး ထုတ်အဖြစ်ထုတ်ဝေရန် ကျွန်တော်ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီ။ ၁၉၄၆ ဒီဇင်ဘာလထုတ် တာရာမဂ္ဂဇင်းသည် အမှတ် ၁ ဖြစ်သည်။ ယခု ၁၉၅ဝ မေလထုတ် မဂ္ဂဇင်းသည် နောက်ဆုံးထုတ်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကျွန်တော်သည် စားပွဲပေါ်မှ လွင့်ပါးသွားသော စက္ကူဖြူဖြူများကို ငေးကြည့်နေသည်။ ကျွန်တော်၏ အတွေးသည် ၁၉၄၆ ဆီသို့ လွင့်ပါးသွားနေပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ၁၉၄၆။ ဗမာ့တပ်မတော် စစ်ထွက်အခမ်းအနား ကျင်းပသည့်နေ့က ကျွန်တော် ရန်ကုန်တွင် ရှိနေ သည်။ ၁၉၄၅ ဖေဖော်ဝါရီလ (၁၇)ရက်နေ့ဖြစ်သည်။ ယခု တော်လှန်ရေးပန်းခြံလုပ်ထားသော ကွင်းကြီး၌ ဖြစ်သည်။ နံနက်ခင်းနေရောင်၌ ရွှေတိဂုံစေတီ၏ ရွှေရောင်သည် ထွန်းစည်ပဝင်းနေပေသည်။ စိမ်းသော ကွင်းထဲ၌ကား ဓားရောင်တို့သည် တလက်လက်ဖွေး နေသည်။ ဗိုလ်မှူးတစ်ယောက်က ဓားကို ဝင့်လိုက် တိုင်း လက်ခနဲ နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကျွန်တော်မှာ ခပ်လှမ်းလှမ်း လမ်းဘေးရှိ ပွဲကြည့် ပရိသတ်ကြား၌ ရောက်နေသည်။ အတန်းလိုက် စစ် အခမ်းအနားဟန်နေရှိသော ဗမာ့တပ်မတော်သားများ ကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲ၌ လှုပ်ရှားနေမိ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           လှံစွပ်ရောင်၊ ဓားရောင်များ လက်သွား၏။ စစ် သေနာပတိကို အလေးပြုကြ၏။ ဗိုလ်မှူးတစ်ဦးမှာ မြင်းပေါ်တက်ရင်း မြင်းကခုန်ပေါက်ပြီး လိမ့်ကျကာ နောက်ပြန်တက်သည်။ ပရိသတ်မှာ ဟယ်ခနဲ ဖြစ်သွား ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ထို့နောက် ဗမာ့တပ်မတော် စစ်သေနာပတိ ဗိုလ် ချုပ်အောင်ဆန်း မိန့်ခွန်းပြောသည်။ သူ၏ မိန့်ခွန်းမှာတိုတိုနှင့် လေးနက်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရဲဘော်တို့ အောင်မြေနင်းပြီး စစ်မြေပြင်ထွက်ရ မယ်။ ဆင်းရဲမယ်၊ ငတ်မယ်...။ အနီးဆုံးရန်သူကို တိုက်ရမယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           လူထုကြီးက ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ပြောသော ရန် သူဘယ်သူဆိုသည်ကို သိနေကြပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ နောက် ဗမာ့တပ်မတော်သည် မြို့တွင်းသို့ လှည့်လည် ချီတက်သွားသောအခါ အမျိုးသမီးများက အောင် သပြေပန်းတို့ဖြင့် ကြိုဆိုကြသည်။ ကျွန်တော်သည် \" ခြေလျင်လျှောက်၍ ရွှေတောင်ကြားသို့ ပြန်လာသည်။ ကောင်းကင်၌ကား လေယာဉ်ပျံများသည် အနိမ့်ပျံ၊ ကျွမ်းထိုးပျံကာ တပ်မတော်ကို အလေးပြုလျက်ရှိကြ သည်။ သစ်ပင်ထိပ်ဖျား၌ တဝေါဝေါ အသံတို့ဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်ကာ ဆူညံနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ထိုည၌ စစ်ဝန်ကြီးနှင့် စစ်သေနာပတိ ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်း၏ စစ်ကြောင်းဖြန့် အမိန့်ပြန်တမ်းကို ဖတ်လျက်ရှိသည်။ ဗိုလ်ဇေယျအိမ်၌ မီးပျက်နေသဖြင့် ရေနံဆီမီးခွက်၌ ဖတ်ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ကျွန်တော်မှာ “စစ်ဝန်ကြီးအား အမြန်ဆုံးလာတွေ့ ပါ”ဟူသော သံကြိုးရသဖြင့် ကျိုက်လတ်မှ ရန်ကုန် လာရခြင်းဖြစ်သည်။ ဗမာ့တပ်မတော် ပြည်သူ့ဆက်ဆံ\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571014492309,"sku":"","price":2160.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_ecc9c907-d25a-43e0-96fc-afc8f03e1a06.jpg?v=1730214392"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-စာလုံး-ဆေးစက်-စောင်းကြိုးနှင့်ကတ္တီပါကားလိပ်","title":"စာလုံး၊ဆေးစက်၊စောင်းကြိုးနှင့်ကတ္တီပါကားလိပ်","description":"\u003cp\u003e           ဝေဖန်ရေးဆောင်းပါးများ စုထုတ်လိုက်သဖြင့် အခြေအနေ များအရ မလွှဲမရှောင်သာသုံးခဲ့ရသော အခြား ကလောင်ဝှက်များလည်း ပေါ်လာရသည်။ ဟန်ပန် လေသံ ကွဲပြားသော်လည်း ကျွန်တော်၏ အခြေခံ အယူအဆကား မပြောင်းပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ချစ်စွာသော စာပေမွေ့သူတို့သည် အနှစ် ၂၀ ကျော် ဖြတ်သန်း လာခဲ့သော စာပေဝေဖန်ရေးသမားတစ်ဦး၏ ဝေဖန်ရေးအသံအနိမ့် အမြင့် စီးဆင်းပုံကို ထိတွေ့ ခံစားစေသတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eဒဂုန်တာရာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(၁) အနုပညာနှင့် စာပေသဘောတရား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e၁။ စာပေ၊ အနုပညာ၊ ယဉ်ကျေးမှု၏ အဓိပ္ပာယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အခု ကျွန်တော်တို့သုံးနှုန်းနေတဲ့ စကားလုံးတွေရှိတယ်။ စာပေရယ်၊ အနုပညာ ရယ်၊ ယဉ်ကျေးမှုရယ်၊ ဟုတ်တယ် ဟုတ်လား။ အဲဒါစာပေဟာလည်း အနုပညာထဲ မပါဘူးလား။ တစ်ခါ ယဉ်ကျေးမှု ဆိုတာကကော။ စာပေတို့၊ ဘာတို့ ကိုပဲ ပြောတာပဲ မဟုတ်လား။ ဒါ မေးရတာ အခြားကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ ပဒေသရာဇ်စာပေတို့ အရင်းရှင် ယဉ်ကျေးမှုတို့၊ ဆိုရှယ်လစ် အနုပညာတို့ ဘာညာဆိုတာတွေကို စိတ်ဝင်စားတယ်လေ”ဟု ကျွန်တော်၏ မိတ်ဆွေက မေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒီလိုဆိုရင် စာပေ၊ အနုပညာ၊ ယဉ်ကျေးမှုဆိုတဲ့ စကားလုံး အဓိပ္ပာယ်၊ ဝေါဟာရ ဆိုပါတော့။ အဲဒီ ဝေါဟာရသဘော သိချင်နေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီ ခင်ဗျားပြောတဲ့ စာပေ၊ အနုပညာ၊ ယဉ်ကျေးမှု စသည်တို့ရဲ့ သဘောတရားကို သိချင်တာလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟော...ထပ်ဆင့် မေးနေပြန်ပြီ။ ခင်ဗျား မေးလိုက်တော့မှ နည်းနည်းတောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရှင်းအောင် လုပ်ရမလိုဖြစ်နေပြီ။ မပြုံးနဲ့လေ။ သိချင်တာကတော့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဝေါဟာရသက်သက်အကြောင်းတော့ မဟုတ်ဘူး။ နေပါဦး၊ ဒီစာပေ တို့ ၊ အနုပညာတို့မှာသဘောတရားဆိုတာ ရှိသေးလို့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘယ့်နှယ် မရှိရမှာလဲ၊ ရှိတာပေါ့။ ခင်ဗျားက နိုင်ငံရေးမှာသာ သဘောတရား ရှိတယ် အောက်မေ့လို့လား၊ နိုင်ငံရေးသဘောတရားလို့ရှိသလို စာပေသဘောတရားလည်း ရှိတာပေါ့။ ဝေါဟာရဆိုတာလည်း အရေးတော့ကြီးတယ်။ ဝေါဟာရဗေဒရယ်လို့ ပညာရပ် တစ်ရပ်တောင် ရှိတဲ့ဟာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဝေါဟာရအကြောင်းတော့ နည်းနည်းပဲ ပြောမှာ၊ လွယ်လွယ်ပဲ အသုံးအနှုန်းဆိုပါတော့။ အသုံးအနှုန်းတိကျမှ ပီသမှ သဘောတရားကိုဆက်ပြောလို့ရမှာ။ အဲဒီလောက်သာ ဝေါဟာရသဘောကို နားလည်ထားဖို့ လိုတာပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         “ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဝေါဟာရ ဗေဒတွေ၊ ဘာတွေ စိတ်မဝင်စားပါဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်ပြီ၊ ကျွန်တော်လည်း ဝေါဟာရဗေဒတွေ၊ ဘာတွေ နားလည်တဲ့ကောင် မဟုတ်ပါဘူး။ စာပေအကြောင်းလေး၊ ဘာလေးသာ ခင်ဗျားနဲ့ နားလည်မှုချင်း ညှိကြည့် ချင်တာပါ။ တကယ်က ခင်ဗျားမေးတာ ဟုတ်တယ်။ အနုပညာထဲမှာ စာပေလည်း တစ်ခုအဖြစ် ပါတယ်။ အနုပညာဆိုတာက ခြုံပြီး ခေါ်လိုက်တာကို။ အနုပညာဆိုတဲ့ ပညာရပ်ထဲမှာ စာပေ၊ ဂီတ၊ ပန်းချီ၊ ပန်းပု၊ အက စသည်တို့ ပါကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သုံးနှုန်းတဲ့နေရာမှာကတော့ စာပေနှင့် အနုပညာ စသည်ဖြင့် ခွဲသုံးလေ့ရှိကြတယ်။ ဒါက စာပေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို ဖော်ချင်တဲ့သဘောနဲ့ တူတယ်။ ဒီပြင် နိုင်ငံတွေမှာလည်း ဒီလိုပဲ ခွဲသုံးတာ တွေ့ရတယ်။ အနုပညာလို့ သုံးရင် ပန်းချီလို့တောင် အဓိပ္ပာယ်ထွက်တာရှိတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “တစ်ခါ စာပေနဲ့ အနုပညာ တွဲဖက်ပြီး စာပေအနုပညာလို့ သုံးတာ ကျွန်တော် တွေ့ ဖူးတာလားလို့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလို စာပေအနုပညာလို့သုံးတာ ရှိပါတယ်။ ဒါက စာပေ ရေးသားရာမှာ ဖွဲ့နွဲ့ သီကုံးမှု အတတ်ပညာ သဘောအဓိပ္ပာယ်ကို စာပေအနုပညာ ရယ်လို့ သုံးနှုန်းလိုက်တာပါ။ အဓိပ္ပာယ်ကတော့ အတတ်ပညာသဘောကို ပြောလိုတာပါ။ စကား လုံး ရွေးချယ်ပုံတွေ၊ အသံစီးဆင်းပုံ၊ ကာရန်ယူပုံ၊ စာကြောင်းအထားအသို စသည်တို့ကို ဆိုလိုတာပါ။ ဂီတ အနုပညာ၊ ပန်းချီအနုပညာ၊ အကအနုပညာ စသည်ဖြင့် သုံးသလို စာပေအနုပညာလို့ သုံးခြင်းမျိုးပါပဲ။ ဒါတွေက အသုံးအနှုန်းကို ပြောတာနော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်ပြီ၊ ယဉ်ကျေးမှုဆိုတာကကော”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒါကတော့ ခြုံပြီး ယေဘုယျခေါ်တဲ့ ဝေါဟာရ၊ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်သုံးတဲ့ ဝေါဟာရ၊ ယဉ်ကျေးမှုထဲမှာက စာပေတို့ ၊ အနုပညာတို့အပြင် ဓလေ့၊ ထုံးစံ၊ ပြောဟန် ဆိုဟန်၊ အမူအရာ စသည်တွေလည်း ပါတယ်ဗျ။ စာပေ၊ အနုပညာအကြောင်း တိတိ ကျကျပြောရင် ယဉ်ကျေးမှုဆိုတဲ့စကားလုံး သိပ်မပါတတ်ဘူး။ ဥပမာ ယဉ်ကျေးမှု အခြေ အနေလို့သုံးရင် စာဖတ်တတ်သူ ဘယ်လောက်ရှိတယ်။ အမှသုံးလုံး စာသင်ကျောင်းက ဘယ်လောက်ရှိတယ်။ ရုပ်ရှင်ရုံက ဘယ်လောက် စသည် စသည်တို့ တောင်ပါတယ်။ အဲဒီလို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သုံးနှုန်းတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ယဉ်ကျေးမှုဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်က”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “စကားအဓိပ္ပာယ်ရင်းက ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းလို့ ရတယ်၊ ယဉ်ကျေးတယ်ဆိုတာရိုင်းရာက အရိုင်းအကြမ်းက ယဉ်လာအောင် လုပ်တဲ့သဘော၊ ပြုစုပျိုးထောင်မှုနဲ့ အရိုင်းအကြမ်းကနေ ယဉ်လာအောင်၊ နုလာအောင်လုပ်တဲ့သဘော၊ စကားလုံးရဲ့ အဓိပ္ပာယ် ကို ခဏထားလိုက်ဦး။ သုံးနှုန်းပုံမှာ ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ နားလည်ကြရင် အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်တာတို့၊ သဘောတရားတို့ကို ဆက်ဆွေးနွေးနိုင်တာပေါ့ ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(ရှုဒေါင့်ဂျာနယ် ၁-၂-၇၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၂။ စာပေသဘောတရား ရှိသလား \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “စာပေ၊ အနုပညာ၊ ယဉ်ကျေးမှု စတဲ့ ဝေါဟာရသုံးနှုန်းမှုကိုတော့ ကွဲကွဲပြားပြား သိစပြုလာပြီ ဆိုပါတော့။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားပြောသလို စာပေသဘောတရားကိုတော့ သိချင် လာတယ်။ အထူးသဖြင့် စာပေဆိုပါတော့။ သည့်ပြင် အနုပညာတွေလည်း မသိချင်ဘူးတော့ မဟုတ်ဘူး။ သိချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ စာပေဆိုတာကတော့ အမြဲတမ်း ထိတွေ့နေရ ဖတ်နေရတော့ စိတ်အဝင်စားဆုံးလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ စကားလုံးနောက်မှာ အဘိဓမ္မာ ရှိသလား” ဟု ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေက မေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “စကားလုံးနောက်မှာ အဘိဓမ္မာရှိသလားဆိုတာ တယ်ကောင်းတဲ့ မေးခွန်း လေးဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကျွန်တော် သူများပြောတာ ကြားဖူးတာနဲ့ ကောက်မေးလိုက်တာပါ။ ကြီးကျယ် တယ်လို့တော့ မအောက်မေ့ပါနဲ့နော်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “မအောက်မေ့ပါဘူး၊ သဘောတရား အကြောင်းပြောရင် သူနဲ့ဆိုင်တဲ့ဝေါဟာရ စကားလုံးတွေလည်း ပါလာတတ်တာပေါ့။ ဘာသာစကားဆိုတာကိုက လူအချင်းချင်း ဆက်သွယ်တဲ့နေရာမှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် နားလည်ဖို့ အမှတ်အသားကိုး။ သူ့ ရင်ထဲမှာရှိတာကို ဖွင့်ဟပြောပြဖို့ရာ စကားပေါ်လာရတာ မဟုတ်လား။ ဒါ့ကြောင့် လူ့ဘဝအကြောင်း ပါလာမယ်။ အဲဒီတော့ စကားလုံးနောက်ကလည်း အဘိဓမ္မာ ပါလာရ မှာပေါ့။ အဘိဓမ္မာဆိုတာ လူ့ဘဝက ပေါက်ဖွားလာရတာကိုးဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒါဖြင့် ဘဝနဲ့ စာပေက ဆက်နေတာပေါ့ ဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “သိပ်ဆက်တာပေါ့ ။ ဘယ်ခွဲလို့ရပါ့မလဲ၊ စာပေဆိုတာ စကားလုံးနဲ့ ဖွဲ့စည်း ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ခုနက ကျွန်တော်ပြောသလို စကားလုံးဆိုတာ လူအချင်းချင်း ဆက်ဆံဖို့ရာအတွက် ဖြစ်ပေါ်လာရတာကိုးဗျ။ အဲဒီတော့ စကားလုံးဟာ လူမှုဆက်ဆံရေး တစ်ခုလုံးနဲ့ ဆိုင်နေတယ်။ တစ်နည်းပြောရရင် စကားလုံးဟာ ဘာသာစကားသုံးစွဲမှု၊ရေးသားမှုတွေဟာ လူမှုဆက်ဆံရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုလို့တောင် ဆိုနိုင်တယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ ဒါကြောင့် စာပေသဘောတရားရယ်လို့ ရှိလာရတာလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ပညာရပ် တစ်ခုရယ်လို့ ဖြစ်လာရင် သူ့ရဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့စနစ်ဟာတော့ ရှိရမှာ ပေါ့ ။ စာပေ၊ အနုပညာဆိုတာ သေးငယ်တဲ့ပညာရပ်မှ မဟုတ်ဘဲ၊ လူ့ယဉ်ကျေးမှု စတင် ကတည်းက အတူပါလာတဲ့ ပညာရပ်တွေပဲဟာ။ သူ့သဘောတရားနဲ့သူ ရှိရမှာပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “စာပေ သဘောတရားသက်သက်လို့ ဆိုနိုင်ပါ့မလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ခုနက ပြောသလို စကားသုံးစွဲမှု၊ ရေးသားမှုကိုက လူမှုဆက်ဆံရေးလုပ်ငန်း တစ်ရပ်ဖြစ်နေတယ်ဆိုတော့ လူ့အဖွဲ့အစည်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သဘောတရားထဲမှာ အကျုံးဝင် နေတယ်လို့ ဆိုရလိမ့်မယ် ထင်တယ်။ ဥပမာဗျာ၊ ပင်စည်ပင်မကနေပြီး အကိုင်းအခက်တွေ ဖြာထွက်တယ်ဆိုရင် အကိုင်းအခက်က သတ်သတ်၊ ပင်စည်ပင်မက သတ်သတ် ခွဲခြားပြီး ထားလို့ မရသလိုပေါ့။ အဲဒီပင်မနဲ့ သူ့အကိုင်းအခက် သဘောတရားအရ စာပေ၊ အနု ပညာ စသည်တို့ကို မြင်ဖို့ လိုလိမ့်မယ် ထင်တယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘယ်ဟာက ပင်မ၊ ဘယ်ဟာက အကိုင်းအခက်လဲ။ နည်းနည်းတော့ ရှုပ်လာပြီ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ခုရှုပ်မှ နောင်ရှင်းတယ် မဟုတ်လား၊ ရှုပ်လာတာတွေကို ရှင်းရဖို့လည်း သဘော တရားတို့၊ အဘိဓမ္မာတို့ဆိုတာ ပေါ်လာရတာ။ ပင်မ အခြေခံကတော့ လူ့စားဝတ်နေရေး ဖြစ်တဲ့ စီးပွားရေးပဲဗျ။ အကိုင်းအခက်ကတော့ စာပေတို့၊ အနုပညာတို့ပေါ့။ အကိုင်း အခက်ထဲမှာ ဒီပြင်ဟာတွေလည်း ပါတာပေါ့။ ဥပဒေရေး၊ အဘိဓမ္မာရေး၊ ဘာသာရေး၊ နိုင်ငံရေး၊ လူ့ကျင့်ဝတ်ရေး စသည်တွေလည်း ပါတာပေါ့။ ဒါတွေကတော့ ထားလိုက်။ ကျွန်တော်တို့ မဆွေးနွေးကြဘူး။ စာပေ၊ အနုပညာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သဘောတရားပဲ ပြောကြမှာ၊ အထူးသဖြင့် စာပေသဘောတရားပေါ့ ဗျာ၊ ဟုတ်ပြီလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အဲဒီလိုဆိုတော့ ရှင်းတယ်လေ။ ပင်စည်၊ ပင်မ အခြေခံနဲ့ သူက ဖြာထွက်တဲ့ အကိုင်းအခက် သဘောတရားကို ရှင်းပြီ။ ရှုပ်လာရင်တော့ ထပ်မေးရဦးမှာပေါ့ ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e(\u003c\/em\u003e\u003cem\u003eရှုဒေါင့်ဂျာနယ် ၁-၂-၇၁)\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၃။ ပင်စည်ပင်မ အခြေခံဟူသော စီးပွားရေး\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ပင်စည်ပင်မ အခြေခံနဲ့ သူကဖြာထွက်တဲ့ အကိုင်းအခက် သဘောတရား အကြောင်းတော့ ကြားရပြီ။ သဘောပေါက်ပြီလို့တော့ မပြောချင်သေးဘူးဗျာ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ပင်စည်ပင်မ အခြေခံဆိုတာက စီးပွားရေး၊ သူက ဖြာထွက်တဲ့ အကိုင်းအခက်ဆိုတာက နိုင်ငံရေး၊ အဘိဓမ္မာရေး၊ ဘာညာပေါ့ဗျာ။ အဲဒီထဲမှာ စာပေ၊ အနုပညာဆိုတဲ့ ယဉ်ကျေးမှု။ အဲဒီလို မှတ်သားထားမိရုံပဲ။ ဒီလို စကားလုံးအတိုင်း ပြန်ပြောတတ်ရုံနဲ့ သဘောပေါက်ပြီလို့ မဆိုနိုင်သေးဘူးဗျ။ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီတော့ ဘယ်လို ဘယ်ပုံ ပင်စည်ပင်မ အခြေခံက အကိုင်းအခက်တွေ ဖြာထွက်လာတယ်ဆိုတာတော့ သိချင်နေသေးတယ်ဗျာ။ ကတ်တယ်လို့ မထင်ပါနဲ့” ဟု ကျွန်တော်၏ မိတ်ဆွေက မေး လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကတ်တယ်လို့ မယူဆပါဘူး။ ခင်ဗျား မေးပုံ၊ စူးစမ်းပုံ သဘာဝကျပါတယ်။ သဘောတရား စာအုပ်တွေထဲမှာပါတဲ့ စကားလုံးအတိုင်း ပြန်ရွတ်ပြတတ်တာက တကယ့် အသိမှမဟုတ်ဘဲ။ မှတ်သိ၊ ကျက်သိ၊ သညာသိပဲဟာ။ တကယ် ကိုယ်တိုင်လက်တွေ့ကို ကျင့်သုံးတွေ့ကြုံပြီး သိရတာကမှ အသိလို့ ခေါ်ရမှာကိုးဗျ။ အဲဒီတော့ ခင်ဗျား သဘော ပေါက်ချင်နေတာ ကောင်းပါတယ်။ အဲဒီ ပင်စည်ပင်မ အခြေခံက နေပြီး သူ့အကိုင်း၊ အခက်တွေ ဖြာကျလာတယ်ဆိုတဲ့ သဘောတရားမှာက..”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နေဦးဗျ၊ အဲဒီ အကိုင်း၊ အခက်တွေမှာ အဘိဓမ္မာရေး၊ နိုင်ငံရေးတွေပါတယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီအထဲမှာ နိုင်ငံရေးဆိုတာကကော...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နေဦးဗျ၊ နိုင်ငံရေးအကြောင်း မမေးနဲ့။ ကျွန်တော် သိပ်မပြောချင်ဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒါဖြင့် စာပေဆိုတာက သတ်သတ်လား၊ နိုင်ငံရေးမပါတဲ့ စာပေသဘော တရားလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နေဦးလေဗျာ၊ လောမကြီးပါနဲ့ဦးလေ။ ကျွန်တော် နိုင်ငံရေးအကြောင်း မပြောချင်သေးဘူး။ စာပေဆိုတာ သတ်သတ်လား၊ နိုင်ငံရေးမပါတဲ့ စာပေသဘော တရားလားဆိုတာလည်း မမေးနဲ့ဦး။ သို့သော်လည်း နိုင်ငံရေးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကိုတော့ ရှင်းပြထားရလိမ့်မယ်။ နိုင်ငံရေးအကြောင်း မဟုတ်ဘူးနော်။ နိုင်ငံရေးဆိုတဲ့ “ဝေါဟာရ” ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်။ နိုင်ငံရေးဆိုတာက လူစုလူဝေးနဲ့ စီးပွားရေး တောင်းဆိုလှုပ်ရှားတဲ့ လူထုလှုပ်ရှားမှုလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒါဖြင့် လူထုလှုပ်ရှားမှုမရှိရင် နိုင်ငံရေး မရှိဘူးလို့ ဆိုရမှာလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကဲ...နိုင်ငံရေးအကြောင်း မပြောကြပါနဲ့ဆိုမှ၊ ဒါတွေ ထားလိုက်ပါလေ။ ကျွန်တော်တို့ ဆွေးနွေးကြမှာက ပင်စည်ပင်မ အခြေခံအကြောင်း မဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်ပါတယ်။ ပင်စည်ပင်မအကြောင်း သိမှ သူက ဖြာထွက်တဲ့ အကိုင်းအခက်အကြောင်း ရိပ်မိမှာ မဟုတ်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟုတ်ပါတယ်။ ခင်ဗျား စဉ်းစားပုံ သဘာဝကျပါတယ်။ ပင်စည်ပင်မ အခြေခံ အကြောင်းဆိုတော့ စီးပွားရေးအကြောင်းပေါ့။ စီးပွားရေးဆိုလို့ ဝေါဟာရတစ်ခုတော့ ထည့်ပြောဦးမှဗျ။ စီးပွားရေးကို ပညာရပ်တစ်ရပ်အနေနဲ့ ဘောဂဗေဒလို့ ခေါ်ထားတာ ရှိတယ်။ အဲဒီမှာ လူမှုရေးသိပ္ပံပညာရပ် တစ်ရပ်အနေနဲ့က နိုင်ငံရေး ဘောဂဗေဒပညာ ဆိုတာ ရှိတယ်” ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ခင်ဗျားဟာ နိုင်ငံရေး ပါလာပြန်ပြီ။ ခုနက မပြောဘူးဆိုပြီး ဟား.. ဟား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဝေါဟာရအနေနဲ့ သာ သုံးတာပါဗျာ၊ သဘောတရားအကြောင်း ပြောကြမယ် ဆိုတော့ ပါသွားတာပေါ့ ။ သည်းခံပါ။ အဲဒီတော့ စီးပွားရေးအကြောင်း ပြောကြရင် ခုန ကပြောတဲ့ နိုင်ငံရေး ဘောဂဗေဒ သဘောတရားတော့ နည်းနည်းပါးပါး ပါချင်ပါမယ်။ စီးပွားရေးဆိုတာကတော့ လူရဲ့ စားဝတ်နေရေးပဲဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒါဖြင့် ရှင်းသားပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ရှင်းပါတယ်။ လူဟာ စားဝတ်နေရေးကို လုပ်နေရတယ်။ ဒါကို စီးပွားရေး ဘဝလို့ ခေါ်ရင်လည်း ရပါတယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် စီးပွားရေးဆိုတာ လူ့အလို ဖြည့်ရေး လို့လည်း ဆိုနိုင်တယ်။ စားဖို့၊ ဝတ်ဖို့၊ နေဖို့ဆိုတာ လူ့အလိုတွေပဲ။ ရုပ် အလိုတွေပေါ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟာ.. ရုပ်အလို၊ ရုပ်၊ ဘာညာဆိုတာ၊ အဘိဓမ္မာစကားလုံးတွေ ပါလာပြန်ပြီ ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “သဘောတရားရေး ပြောရင်တော့ နည်းနည်းတော့ သည်းခံရလိမ့်မယ်။ အဲဒါကို နိုင်ငံရေး ဘောဂဗေဒ ဝေါဟာရနဲ့ကတော့ ရုပ်ပစ္စည်း ကုန်ထုတ်လုပ်ရေးလို့ ခေါ်ကြတယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟာ... ကုန်ထုတ်လုပ်ရေးတို့ ဘာတို့ပါလာပြန်ပြီလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒါက စစ်မဖြစ်ခင် နဂါးနီခေတ်ကတည်းက သုံးလာတဲ့ဝေါဟာရပဲ။ ခုမှ ပေါ်ပေါက်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ စီးပွားရေးအကြောင်းပြောရင်တော့ ကုန်ထုတ်လုပ်ရေး အကြောင်းပြောမှဖြစ်မှာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e(ရှုဒေါင့်ဂျာနယ် ၁-၃-၇၁)\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e၄။ ကုန်ထုတ်လုပ်ရေးနှင့် အနုပညာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နေစမ်းပါဦးဗျ။ ကျွန်တော် သိချင်နေတာက စာပေ၊ အနုပညာ၊ ယဉ်ကျေးမှု၊စာလုံး၊ ဆေးစက်၊ စောင်းကြိုးနှင့် ကတ္တီပါကားလိပ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အခု ခင်ဗျားပြောနေတာက ကုန်ထုတ်လုပ်ရေးတို့၊ နိုင်ငံရေး ဘောဂဗေဒတို့ ဝေးမနေ ဘူးလား။ ကျွန်တော်က စာပေနဲ့ နိုင်ငံရေး မဆိုင်ဘူးလို့ ပြောချင်တာ မဟုက်ပါဘူး။ စာပေသက်သက်၊ အနုပညာသက်သက်ကို ပြောချင်တာလည်း မဟုတ်သေးပါဘူး။ စာပေဟာ နိုင်ငံရေးရဲ့ ထင်ဟပ်ချက်ဆိုတာကို အကြမ်းအားဖြင့်တော့ လက်ခံထားချင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ်ဆိုတော့ စာပေ၊ အနုပညာ၊ ယဉ်ကျေးမှုဆိုတာကို ဂဃနဏ မသိသေးတော့ အခုနကပြောတဲ့ ကုန်ထုတ်လုပ်ရေးတို့၊ ဘာတို့ ပါလာတော့ ရုပ်ပစ္စည်း ထုတ်လုပ်ရေး လို့တောင် ပြောသေးတယ်။ နည်းနည်း အနုပညာနဲ့ ဝေးသွားမှာ၊ ဘေးရောက်သွားမှာ စိုးရိမ်လို့ပါ” ဟု ကျွန်တော်၏မိတ်ဆွေက ပြောလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကျွန်တော် ပြောပါပကော၊ အကိုင်းအခက်ဟာ အခြေခံ ပင်စည်ပင်မက ဖြာထွက် လာတော့ ပင်စည်ပင်မ သဘောပေါက်ရင် အကိုင်းအခက် သဘောပေါက်ဖို့ မခက်တော့ဘူး မဟုတ်လား။ ဒါကြောင့် အခြေခံတွေအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြရတာ။ သိပ်လည်း အလျင် မလိုပါနဲ့ ဦးလေ။ ကျွန်တော်တို့တစ်တွေဟာ အတွေးအခေါ်ရင့်သန်အောင် လေ့ကျင့်တဲ့ အခါမှာ အခြေခံကို သိပ်မကိုင်ချင်ကြဘူးဗျ။ ကျွန်တော့်သဘောက အခြေခံက အရေးအကြီး ဆုံးလို့ ထင်တယ်။ အခြေခံမှာ ခိုင်မှ၊ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် တကယ်သိမှ နားလည်မှာ၊ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား။ ခြေခြေမြစ်မြစ်လိုက်ကြရင် မကောင်းဘူးလား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဒါဖြင့် ကုန်ထုတ်လုပ်ရေးနဲ့ စာပေနဲ့ ဘယ်လိုဆိုင်တာလဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “စောစောက ကျွန်တော်တို့က ပင်စည်ပင်မ အခြေခံ စီးပွားရေးစနစ်လို့ ပြောခဲ့ကြ တယ် မဟုတ်လား။ စားဝတ်နေရေးဟာ စီးပွားရေးလို့ ပြောခဲ့ကြတယ် မဟုတ်လား။ ကုန်ထုတ်လုပ်ရေးဆိုတာ အဲဒီ စားဝတ်နေရေးအတွက် ထုတ်လုပ်ရတာကို နိုင်ငံရေးဘောဂဗေဒဆိုင်ရာ ဝေါဟာရအနေနဲ့ ရုပ်ပစ္စည်းထုတ်လုပ်ရေးတစ်နည်း အတိုကတော့ ကုန်ထုတ်လုပ်ရေးလို့ ခေါ်ကြတာကိုး။ ရုပ်အလိုကျ ထုတ်လုပ်ကြတယ်ပေါ့ ဗျာ။ စားဖို့၊ ဝတ်ဖို့၊ နေဖို့ဆိုတာတွေဟာ ရုပ်အလိုတွေပဲပေါ့။ ထမင်း၊ အဝတ်၊ အိမ်ပေါ့ဗျာ။ လောကမှာ အဲဒါတွေနဲ့ ကင်းတာရှိလို့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “နေဦးဗျ၊ ခင်ဗျားက ရုပ်အလို၊ ရုပ်ပစ္စည်းအကြောင်း တယ်ပြောတာပဲ။ ရုပ်ပစ္စည်း ထုတ်လုပ်ရေး ဘာညာနဲ့ ၊ နေပါဦး။ ရုပ်အလိုဆိုတာရှိရင် စိတ်အလိုဆိုတာကော ရှိသေး လို့လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ခင်ဗျား မေးပုံတော့ သိပ်ကြိုက်သွားပြီါ။ စိတ်အလိုအကြောင်း ပြောချင်လို့ ရုပ်အလိုအကြောင်း၊ ရုပ်ပစ္စည်းအကြောင်း အစချီနေရတာ။ ခင်ဗျားက မေးလိုက်တော့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571014951061,"sku":"","price":3600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_de205b2d-6009-4327-bd14-1e5952e9661a.jpg?v=1730214406"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-စာပေသစ်-ဆည်းဆာရောင်","title":"စာပေသစ်၏ဆည်းဆာရောင်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eစာပေသစ်၏ ဆည်းဆာရောင်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\n\u003cstrong\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003e၁) \u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          ခဲသားရောင်ရေပြင်သည် လှိုင်းကလေးများ ကြောင့် ငါးအကြေးခွံထနေသည်။ ကမ်းနား၌ ဆိုက် ကပ်ထားသော သင်္ဘော၊ သမ္ဗန်၊ ကတ္တူ၊ လှေ၊ ဆိပ်ခံ တံတား၊ ဂိုဒေါင်၊ တန်းလျား စသော အရာဝတ္ထုများ သည်လည်း ခဲသားရောင်ထနေသည်။ ရန်ကုန်မြစ် လယ်ရှိ ကျောက်ဆူးချထားသော ပင်လယ်ကူးသင်္ဘော ဆီမှ ဝန်ချီစက်၏ ကျလိကျလိမြည်သံမှာ ဆည်းဆာ ၏ တေးသံပင်။ အရာဝတ္ထုတိုင်း၌ တစ်ခြမ်းလင်း၊ တစ်ခြမ်းမှောင် ဆည်းဆာအရောင် ထိုးကျနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမှောင်ဝယ် လှိုင်မြစ်ဘက်ဆီမှ ခပ်ပျော့ပျော့ ပန်းနုသွေးရောင်မှာ လှဲပြေးနေပေသည်။ ခဲသားရောင်ရေပြင်တွင် ပတ္တမြား၊ နီလာ၊ ကျောက်မျက်ရတနာများ ကြခင်းထားသဖြင့် တဖိတ်ဖိတ်လက်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          လေသည် လွတ်လပ်စွာ တိုက်ခတ်နေသဖြင့် သန့်ရှင်းနေပေသည်။ မြို့ရနံ့ဖြစ်သော ဓာတ်ဆီညှော်နံ့၊ ကော်ပတ်မျှော်နံ့၊ စီးကရက်နံ့ ၊ အရက်နံ့တို့မှ ကင်း သော၊ ပင်လယ်မှလာသော လေမှာ လတ်ဆတ်နေ သည်။ စင်ရော်ငှက်များသည် မြစ်ကိုဖြတ်ကာ ပျံသန်း နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမှောင်ကျလာသော် ခဲသားရောင်သည် ပို၍ ရင့်လာလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယင်းဆည်းဆာရောင်ကြားမှ တီးတိုးသံသည် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆိပ်ခံအစွန်းရှိ လှေသင်္ဘော မဆိုက်သော၊ လူရှင်းသောနေရာ ကြိုးချည်ဘုတိုင်၌ ထိုင်နေသော ကျွန်တော့်အား ကိုမြသန်း(ယခု မြသန်း တင့်) က တတွတ်တွတ်ပြောနေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘာဖြစ်လို့ စာပေသစ်အယ်ဒီတာအဖွဲ့က ထွက်ရမှာလဲ။ မထွက်ပါနဲ့ဗျာ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော့်မှာ သူ့ကိုလှည့်မကြည့်ဘဲ မြစ်ပြင် ကိုသာ စိုက်လျက်ရှိသည်။ သို့သော် သူ၏ပုံပန်းမှာ ဆည်းဆာရောင်ဝယ် ရုပ်တုကဲ့သို့ပေါ်နေသည်။ ကိုယ် တစ်ခြမ်းမှာ ခဲသားရောင်၊ တစ်ခြမ်းမှာ ပန်းနုရောင်။ထူထဲသော သူ၏မျက်မှန်ရောင်မှာ အနီရောင်တောက် နေ၏။ တဖိတ်ဖိတ်လက်နေသော လှိုင်မြစ်ရေမှ အရောင်ဟပ်နေ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအခါက ကိုမြသန်းမှာ အသက်၂၀ အရွယ်၊ ကျွန်တော်မှာ ၃ဝ အရွယ်၊ သူသည် ဂျပ်ဆင်ကောလိပ် ဘက်ရှိ ဥတ္တရကျောင်းဆင်း (ယခု ရွှေဘိုဆောင်)၌နေ ကာ ကျောင်းတက်နေဆဲ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           မြစ်လယ် ပင်လယ်ကူးသင်္ဘောဆီမှ ဝန်ချီစက် ၏ ကျလိကျလိ မြည်သံ၊ အမှောင်ကြားမှ ခုတ်မောင်း နေသော အကောက်ဌာန မော်တော်ဘုတ်စက်၊ သင်္ဘောဥဩသံ၊ လှိုင်းသံ၊ ရေသံများအကြားမှ ကိုမြ သန်း၏ “ဘာဖြစ်လို့ ထွက်ရမှာလဲ၊ မထွက်ပါနဲ့၊ အတူ တူ လုပ်ကြရအောင်ပါ” ဟူသော တီးတိုးသံမှာ တိုး ထွက်ကာ ပေါ်လာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အယ်ဒီတာအဖွဲ့ က ထွက်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ် လိုက်ပြီးပြီ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           “ဆုံးဖြတ်ချက်ဆိုတာ ပြင်လို့ရပါတယ်..၊ အို ဗျာ မထွက်ပါနဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်က သူ့အား ရယ်မောလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဘယ်ဟုတ်မလဲ၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်အကြောင်း မသိသေးလို့။ ကျွန်တော်က ဆုံးဖြတ်ပြီးရင် ပြင်လေ့ပြင်ထ မရှိဘူးဗျ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           “အိုဗျာ.. ဘယ်ဟုတ်မှာလဲ၊ ပြင်ရမှာပေါ့ ။ မထွက်ပါနဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အမှောင်သည် ထူထပ်သည်ထက် ထူထပ်လာ လေပြီ၊ မနက်ကပင် စာပေသစ်အယ်ဒီတာအဖွဲ့မှ ထွက် မည်ဖြစ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ကာ အားလုံးအား ပြောပြီးခဲ့ ပြီ။ ညနေဘက်တွင် ကိုမြသန်းသည် ကျောင်းဆောင်မှ ကျွန်တော်ရှိရာ ကိုင်းတန်းသို့ ပေါက်လာသည်။ စကား အေးအေးပြောရန် နှစ်ယောက်သား မြစ်ဆိပ်သို့ ထွက် လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တီးတိုးသံများသည် ဆက်လက်ပေါ်လာဆဲ။ လေသည် လွတ်လပ်စွာတိုက်ဆဲ။ ဆည်းဆာရောင် သည် နက်မှောင်လာဆဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e( ၂ ) \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          တာရာမဂ္ဂဇင်းအယ်ဒီတာအဖွဲ့သို့ ဆောင်းပါး၊ ဝတ္ထု၊ ကဗျာများယူလာရင်း သူတို့နှင့်သိကာ၊ နောက် ရင်းနှီးခင်မင်လာသည်။ မောင်ကြည်လင်၊ မြသန်း၊ကျော်အောင်၊ သူတို့နှင့်အတူ တစ်ခါတစ်ရံပါလာ တတ်သည်ကား အောင်လင်း၊ ကိုသန်းတင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပထမ စာနှင့် သိသည်။ ပခုက္ကူမှ အယ်ဒီတာခင်ဗျား” ဟု ရေးကာပို့လိုက်သည်လည်း ရှိသည်။ ၁၉၄၈ လောက်ကစ၍ သူတို့စာများ တာရာမဂ္ဂဇင်း၌ စတင်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ၁၉၄၉-၅ဝ နှစ်တွင်ကား သူတို့ သည် မပြတ်မလပ် ဝင်ရေးကြသည်။ စာနှင့်ပို့ကြပြီး နောက် လူကိုယ်တိုင်ပင်လာကြသည်။ ထိုအခါက တာရာမဂ္ဂဇင်းအယ်ဒီတာဌာနမှာ ၁၄ လမ်းတွင် ဖြစ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အယ်ဒီတာစားပွဲတွင်ဝိုင်းကာ စာပေ၊ အနု ပညာ၊ နိုင်ငံရေးရာအကြောင်း စကားပြောကြပြီး ရွှေတောင်တန်းထိပ်ဘက်ထွက်ကာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ၌ ဆက်ကြပြန်သည်။ ပုံနှိပ်စက် ကိုင်းတန်းဘက်ပြောင်းသွားသောအခါ၊ လမ်းထိပ် တရုတ်လက်ဖက် ရည်ဆိုင်မှာ စကားဝိုင်းဖွဲ့ ရာ ဖြစ်လာတော့သည်။ တစ် ခါတစ်ရံ ရုပ်ရှင်အတူသွားကြည့်လိုက်ကြသည်။ တစ် ခါတစ်ရံလည်း စန္ဒရားဘေးတွင် ဝိုင်းကြသည်။ သူတို့ မှာ ကျောင်းတက်နေကြသော်လည်း ကျောင်းပိတ်ရက် နေ့အားမှ မဟုတ်ဘဲ ကျွန်တော့်ထံ မကြာခဏ ရောက် လာတတ်ကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကိုကြည်လင်နှင့် ကိုမြသန်းမှာ မျက်မှန်နှင့်ဖြစ် ကြသည်။ ကိုကြည်လင်၏မျက်မှန်မှာ ကိုမြသန်း လောက် မထူ။ သူတို့နှစ်ယောက်မှာ အသက်လည်း\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571015213205,"sku":"","price":810.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_029c5d27-ff0d-42b3-bc9b-06f221194909.jpg?v=1730214447"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-စစ်နှင့်ငြိမ်းချမ်းရေးမျက်နှာစာများ","title":"စစ်နှင့်ငြိမ်းချမ်းရေးမျက်နှာစာများ","description":"\u003cp\u003e          ကျွန်တော် ရန်ကုန်ရောက်ပြီးနောက် လန်ကက်စတာလမ်း (ယခု နဝဒေးလမ်း) ရှိ ခရစ်ယာန်ထရစ်စီတီ အမျိုးသမီးဆောင်တွင် သွားတည်းခိုလိုက်သည်။ ကျွန်တော်၏ကျောင်းနေဖက် ကိုထွန်းလှက ခေါ်ထား၍ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော့်နေရာတွင် စန္ဒရား တစ်လုံးကို ချပေးထားသည်။ စန္ဒရားဘယ်ကရမည်နည်း။ အနီးအပါးရှိအိမ်များမှ သယ်ယူလာခြင်း၊ ကျွန်တော်အိပ်သောခုတင်သည် ထို့အတူပင်။ အနီးအနားရှိ အိမ် များကို ကျွန်တော် တက်ကြည့်သည်။ ခြင်ထောင်သွားရှာခြင်းဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အိမ်များပေါ်တွင် လူများ တက်မွှေနှောက်ထား၍ ပစ္စည်းများကြဲပုံနေသည်။ ထိုလမ်းမှာ လူကုံထံများ၊ အင်္ဂလိပ်များနေသော လမ်းဖြစ်၍ ပစ္စည်းကောင်းများရှိသည်။ သူတို့က စန္ဒရားကို မသယ်နိုင်ကြပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအခါက ကျွန်တော်သည် အသက် ၂၂ နှစ်အရွယ်။ ကျွန်တော်သည်ပင်လျှင် စစ်နှင့်ပတ်သက်တန်သလောက် ပတ်သက်နေခဲ့သည်။ ဂျပန်က မြန်မာတစ်ပြည်လုံး မသိမ်းနိုင်ပေ။ ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်က အထက်သို့ချီတက်၍ အထက်မြန်မာ ပြည်တစ်ဝန်း သိမ်းရန်ဆောင်ရွက်နေကြသည်။ ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော် ခေါင်းဆောင်များမှာ ကျွန်တော်နှင့် ကျောင်းသားသမဂ္ဂတွင် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် မိတ်ဆွေ ရင်းများဖြစ်နေသည်။ သူတို့ကခိုင်း၍ ကျွန်တော်သည် လေယာဉ်ပျံပေါ်မှ ကြဲချရန် “တို့ဗမာအပေါင်းတို့” ဟူသောခေါင်းစဉ်ဖြင့် စာတမ်းတစ်ခုကို ရေးပေးခဲ့ရဖူးသည်။ ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော် ချီတက်လာသောအခါ ပြည်သူလူထုက ကူညီကြရန် ပန်ကြားထားသော ကြေညာစာတမ်းပင်ဖြစ်သည်။ ဒါတင်မကသေး၊ ရန်ကုန်မြို့တော် ခန်းမတွင် ထိုအခါက ဂျပန်ဘုရင့်တပ်မတော်၏ စစ်သေနာပတိဗိုလ်ချုပ်ကြီး အီဒါး ဧည့်ခံပွဲတွင် ကျွန်တော်က သီချင်းတစ်ပုဒ်စပ်၍ စန္ဒရားနှင့်ပင်တီးပေးရသည်။ ကိုထွန်းလှက ယူ ယူလာတတ်သည်။ အလိုက်ကိုတော့ မမှတ်မိတော့ပေ။ ရှိပြီးသား အလိုက်ကို စာသွားထည့်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ကြည့်၊ ကျွန်တော် စစ်နှင့် ပတ်သက် နေပြီကော။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့သော် စစ်ကိုတော့ စိတ်ပျက်စပြုလာပြီ။ ထို့ကြောင့်ပင် ကျွန်တော် ဂျပန် တစ်ခေတ်လုံး သူတို့နှင့်နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အလုပ်နေရာကိုမှ ကျွန်တော် ဝင်မလုပ်ခဲ့။ သူတို့ပေးသော်လည်း ကျွန်တော် လက်မခံခဲ့။ စီးပွားရေးအရ ပျက်စီး နေချိန်။ သူခိုးတွေပေါနေပြီ။ အရက်သောက်သူတွေ ပေါနေပြီ။ အကျင့်စာရိတ္တ ကောင်းကောင်းပျက်စီးနေပြီဟု ကျွန်တော်၏ဉာဏ်အမြင်ကလေးနှင့် ခံစားနေခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဂျပန်ခေတ်၌ စာအုပ်ကတော့ တော်တော်ဖတ်ဖြစ်သွားသည်။ ဖက်ဆစ် ဆန့်ကျင်ရေး မြေအောက်လုပ်ငန်းများ လုပ်နေသည်ကို ကျွန်တော်သိသည်။ တော်လှန် ရေးခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ရန်ကုန်တစ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေသည်။ သူ့ထံသို့ ရေခဲမုန့်သွားပေးရသည်။ သူက ရေခဲမုန့်စားချင်သည်ဆို၍ သွားပေးရကြောင်း ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေ သခင်တစ်ဦးကပြော၍ သိရသည်။ ကျွန်တော်ကတော့ စိတ် ခပ်ပျက်ပျက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဖက်ဆစ်ဆန့်ကျင်ရေးလုပ်ခါနီး စစ်တိုင်းများသို့ ဗမာ့တပ်မတော်မှ တာဝန် ပေးသော အမိန့်ပြန်တမ်းကြီးကို ထိုည မီးပျက်၍ ရေနံဆီမီးဖြင့် ကျွန်တော် ဖတ်ခဲ့ရ သည်။ ထိုအခါက ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးဆောင်ရွက်သော အဖွဲ့ အစည်းမှ ခေါင်းဆောင်များမှာ ကျွန်တော်၏မိတ်ဆွေကြီးများဖြစ်နေသည်။ စစ်သေနာပတိ၊ ဒုတိယ စစ်သေနာပတိ၊ စစ်ဦးစီးဌာနချုပ်မှူး၊ ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်တို့မှာ ကျွန်တော်တို့နှင့်ကျောင်းနေဖက် သမဂ္ဂမိတ်ဆွေများ ဖြစ်နေကြသည်။ နိုင်ငံရေးမှူးများမှာလည်း ကျွန်တော်တို့နှင့်သိသော မိတ်ဆွေအတော်ပါသည်။ သူတို့သည် စစ်အတွင်းမှာပင် လွတ်လပ်ရေးအတွက် တော်လှန်ရေး (အနောက်နိုင်ငံကတော့ ခုခံရေးဟုသာ သုံးနှုန်း သည်။) ဆောင်ရွက်နေပါကလားဟု ခံစားသိရှိနေခဲ့ရသည်။ ထိုအခါက ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးကို ပါတီစုံ၊ အဖွဲ့စုံပါဝင်သော ဖက်ဆစ်ဆန့်ကျင်ရေးအဖွဲ့ အစည်းကြီး အနေဖြင့် ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ရွှေတိဂုံဘုရားအနောက်ဘက် မြေကွက်လပ် (ယခု အခေါ် တော်လှန်ရေးပန်းခြံနေရာတွင်) စစ်ထွက်မိန့်ခွန်းပြောကြားသည့် အခမ်းအနား သို့ ကျွန်တော် ရွှေတောင်ကြားရှိအိမ်မှ လမ်းလျှောက်၍လာကာ ကြည့်ခဲ့သည်။ လူထု က သပြေပန်းကမ်းလှမ်း၍ စစ်သည်တော်များကို ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် လွတ်လပ်ရေးအတွက် ဆောင်ရွက်သူများဟုခံစား၍ သူတို့စိတ်နှင့်သူတို့ လာရောက် အားပေးကြခြင်းဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ပေါ်မှ လေယာဉ်ပျံများက ထိုးစိုက်ဝဲပျံကာ စစ်ထွက်အခမ်းအနားကို ဂုဏ်ပြု နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကျွန်တော်သည် ထိုညနေပင်လျှင် နေရပ်ကျိုက်လတ်သို့ ညသင်္ဘောစီး၍ ပြန်လာခဲ့သည်။ ဂျပန်များထွက်ခွာကြတော့မည်။ မထွက်ခွာခင် ဆုတ်ကန်ကန်သည့် သဘောဖြင့် ဂျပန်ကချွေးတပ်ဆွဲနေ၍ ကျွန်တော်တို့သည် ဘုရားထဲတွင် သွားရောက် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရသည်။ ထိုအတွင်း ကျွန်တော်တို့ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်မှာ ကျွန်တော်တို့မိတ်ဆွေများ၏ တော်လှန်ရေးစခန်းမှ ကျွန်တော့်အား ဆက်သားနှင့်လွှတ်၍ အခေါ် ခိုင်းသည်။ ကျွန်တော် လိုက်မသွား။ နောက်မှ သူတို့ကပြောသည်။ “ခင်ဗျား လက်နက် မကိုင်ဘူးဆိုတာ သိသားပဲဗျ။ ခင်ဗျားကိုခေါ်တာ တိုက်ဖို့ခေါ်တာမဟုတ်ဘူး၊ ကရင် ဗမာ ချစ်ကြည်ရေးစာစောင်ထုတ်ဖို့ သခင်စိုးကခေါ်ခိုင်းလို့ လွှတ်လိုက်တာဗျ”ဟု ရယ်မောကာပြောသည်။ ကျွန်တော်လည်း ပြုံးမိသည်။ မတတ်နိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စစ်ပြီးသောအခါ ကျွန်တော်၏ဘဝသည် ကြည်လင်ပြတ်သားသွားသည်။ စောစောကကဲ့သို့ နိုင်ငံရေးနှင့် စာပေနယ်နိမိတ်မျဉ်းကြောင်းပေါ်တွင် မရှိတော့။ စာပေ နယ်နိမိတ်ထဲ အတော်လေးဝင်မိသွားသည်။ ကျွန်တော်က “တာရာမဂ္ဂဇင်း” ထုတ်ဝေ လိုက်တော့ လုံးလုံးလျားလျား စာပေနှင့်ဆက်မိသွားခဲ့သည်။ တစ်ဖက်သော မိတ်ဆွေ များကတော့ ကျွန်တော့်အား ခေါ်ကြသေးသည်။ အလုပ်သမားသမဂ္ဂ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ လုပ်ရန်၊ အမျိုးသမီးကွန်ဂရက်မှ ထုတ်ဝေသောစာစောင်တွင် အယ်ဒီတာလုပ်ရန်၊ ဖဆပလ ပြန်ကြားရေးဌာနတွင်လုပ်ရန် ဖိတ်ခေါ်ကြသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ကျွန်တော် နှင့်လည်း ကျောင်းသားသမဂ္ဂ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ဖြစ်ကြသည်။ ကျွန်တော် ဘယ် ဘက်မှ မဝင်။ မဂ္ဂဇင်းမှာလည်း တစ်လပြီးတစ်လ အချိန်မီထွက်အောင် လုံးပန်းနေရ သည်။ သိပ်မအားလပ်။ ယင်းမိတ်ဆွေများနှင့်လည်း သိပ်မတွေ့ရ။ ကျဲသွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကျွန်တော်က စာဖတ်သောပြည်သူနှင့် ဆက်သွယ်မိနေပြီ မဟုတ်ပါလား။ စာဖတ်သောအတွေ့အကြုံ၊ စစ်နှင့်တော်လှန်ရေးကို ဖြတ်သန်းခဲ့သော အတွေ့ အကြုံ များကရှိနေပြီ။ တွေးစရာတွေကိုလည်း စိတ်ထဲရှင်းရှင်းနှင့် တွေးနိုင်ပြီ။ သည်တော့ စစ်ကို ဘယ်လိုတားဆီးနိုင်မည်လဲ ဟူသောအတွေးစများက ဝင်ရောက်ကပ်ငြိလာနေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e        ယခင်ကကဲ့သို့ လေယာဉ်ပျံဖြင့်ကြဲချမည့် ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်မှ ကြေညာစာတမ်းမျိုး၊ ဂျပန်ဘုရင့်တပ်မတော် စစ်သေနာပတိ ဧည့်ခံပွဲတွင် စန္ဒရားဖြင့် တီး၍ သီချင်းစပ်ရန်ဟူသော အလုပ်မျိုးကတော့ လုပ်ရန် စိတ်ကူးလုံးဝမရှိတော့ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး ပြီးသွားသော်လည်း နောက်ထပ် စစ်ဖြစ်နိုင်မည့်အခြင်း အရာများကလည်း ဟိုတစ်စ သည်တစ်စ ကျန်ရှိနေသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရေဒီယိုမှလာသော စစ်သတင်းနားထောင်ရင်း သိရှိခံစားနေရသည်။ စစ် ဘယ်လိုတားကြမလဲ။ ထိုအခါ စစ်တားဆီးရေး (ဝါ) ငြိမ်းချမ်းရေးလှုပ်ရှားမှုက စတင်နေပြီ။ ကျွန်တော်က ငြိမ်းချမ်းရေးလှုပ်ရှားမှုဆိုင်ရာ သတင်းများကို မျက်ခြည်မပြတ် လိုက်ဖတ်နေသည်။ ကျွန်တော်ထုတ်ဝေခဲ့သော မဂ္ဂဇင်းတွင် တတ်နိုင်သမျှထည့်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပိုလန်ပြည် ဝရိုကလောမြို့ဟောင်းတွင် ကျင်းပသော ကမ္ဘာ့ပညာရှင်များ၏ ညီလာခံမိန့်ခွန်းများကို တစ်ခုမကျန်ဖတ်သည်။ တတ်နိုင်သမျှ ဘာသာပြန်၍ မဂ္ဂဇင်း တွင်ထည့်သည်။ ကျွန်တော့်စိတ်က ငြိမ်းချမ်းရေးသည် လုပ်နိုင်သောကိစ္စတစ်ရပ်ဟု သိရှိစပြုလာပြီ။ အဏုမြူလက်နက်တားဆီးရေးကို ယုံကြည်လာမိပြီ။ ထို့အပြင် “စတော့ ဟုမ်း ကြေညာချက်”ဟု ထင်ရှားသော အဏုမြူလက်နက်ပိတ်ပင်ရေး ဆန္ဒပြလက်မှတ် ကောက်သော လှုပ်ရှားမှုတွင် ကျွန်တော့်မဂ္ဂဇင်းအနေဖြင့် ပါဝင်ခဲ့သည်။ အမှန်က ကျွန်တော် အဖွဲ့ အစည်းများမလုပ်တော့ဟု စစ်အပြီးတွင် ခံစားနေခဲ့သည်။ မတတ်နိုင်။ စိတ်က ပတ်ဝန်းကျင်ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ငြိမ်းချမ်းရေးလှုပ်ရှားမှုတွင် မပါဝင်ဘဲ မနေ နိုင်တော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e(ဃ) \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအခါက “စစ်အေး” ဟု မခံစားမိ။ ငြိမ်းချမ်းရေးအင်အားစုက တစ်ဖက်၊ စစ်အင်အားစုက တစ်ဖက် ရှိနေသည်ဟု ခံစားနေမိသည်။ ကျွန်တော် ဖတ်မှတ်ထား ခဲ့သမျှအရ ဤသို့ပင်တွေးခေါ်ယုံကြည်နေမိသည်။ ထိုအခါက စစ်အေးဟူသော ဝေါဟာရပင် မပေါ်သေး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ခက်သည်က ကျွန်တော်က နိုင်ငံရေးအတွင်းဘက်သို့ ရောက်သည်မဟုတ်။ နိုင်ငံရေးအတွင်းဘက်မှ မိတ်ဆွေများနှင့် ရင်းနှီးချစ်ခင်သော်လည်း သူတို့နှင့် အလုံးစုံ အယူအဆချင်းတူသည်ဟူ၍တော့ မပြောနိုင်။ သူတို့နှင့်လည်း အတူ သိပ်လုပ်လာ သည်မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံရေးပရိယာယ်ကိုတော့ ကျွန်တော် နားမလည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စာရွက်ပေါ်တွင် ကမ္ပည်းထိုးထားသော စာလုံးများကိုတော့ ကျွန်တော် ယုံသည်။ ယင်းစာလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ကျွန်တော်ကောက်သည်။ ကျွန်တော် အဓိပ္ပာယ်ကောက်ထားသလောက် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီး ထင်ရှားပေါ်လွင် ပြင်းထန် လာသော အုပ်စုကြီးနှစ်ခုအနက် ဆိုရှယ်လစ်အုပ်စုသည် ငြိမ်းချမ်းရေးကို လိုလားသည်။ အရင်းရှင်အုပ်စုသည် စစ်ကိုလိုလားသည်ဟု နားလည်နေသည်။ ထိုအုပ်စုနှစ်စု ယှဉ်ပြိုင်လျက် ရှိသည်ကိုလည်း နားလည်နေသည်။ ထိုအခါ ၁၉၅ဝ တွင် ကိုရီးယား ကျွန်းဆွယ်၌ ကိုရီးယားမြောက်နှင့် တောင်တို့ စစ်ဖြစ်ကြသည်။ ကိုရီးယားစစ်ပွဲဟုထင်ရှားသောစစ်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် စိုးရိမ်ဖွယ်ပင်။ ကုလသမဂ္ဂ လုံခြုံရေးကောင်စီက မြောက်ကိုရီးယားကို ကျူးကျော်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီးလျှင် ကုလသမဂ္ဂဝင်နိုင်ငံများမှ စစ်တပ်များကို ပါဝင်ရန်ပန်ကြားလိုက်သည်။ နိုင်ငံအချို့မှ တပ်များ ကိုရီးယားသို့စေလွှတ်သည်။ ထိုအခါ ဖဆပလအစိုးရက ကုလသမဂ္ဂ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘောတူသည်။ စစ်တပ်တော့မလွှတ်။ ထိုအရေးကိစ္စတွင် ကျွန်တော် က မြောက်ကိုရီးယားသည် ကျူးကျော်သူမဟုတ်ဟု ခံစားလိုက်သည်။ ကိုရီးယား၏ လူထုတော်လှန်ရေးဟူသော အမည်ဖြင့် လင်းယုန်ဂျာနယ်တွင် ဆောင်းပါးရေးလိုက် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ်တွင် ဆိုရှယ်လစ်အုပ်စုနှင့် အရင်းရှင်အုပ်စုတို့ ဖြစ်ပွား သော ပြည်တွင်းစစ်ဟု ကျွန်တော်က ရေးလိုက်သည်။ ယင်းပြည်တွင်းရေးကို ကုလ သမဂ္ဂမှ ဝင်၍စွက်ဖက်သည်၊ ကျူးကျော်သည်ဟု ဆောင်းပါးရေးလိုက်သည်။ ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ်တွင် ဖြစ်ပွားနေသည်မှာ ပြည်တွင်းရေး၊ လူထုတော်လှန်ရေးဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်းဆောင်းပါးကို ပထမမြန်မာ့အလင်း သတင်းစာတိုက်သို့ ပို့သည်။ ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေ ရွှေပိန်သောင်းက အယ်ဒီတာချုပ်။ သူက မထည့်ပေ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်သည် လင်းယုန်ဂျာနယ်တွင် ဖော်ပြလိုက်ခြင်းသာလျှင် ဖြစ်သည်။ ကလောင်အမည်မှာ မောင်သစ္စာ။ ယင်းလုံခြုံရေးကောင်စီ အစည်းအဝေးတွင် ဗီတို အာဏာပိုင်သော အမြဲတမ်းကော်မတီဝင်ငါးဦးအနက် ဆိုဗီယက်ယူနီယံသည် လုံခြုံရေးကောင်စီတွင် သပိတ်မှောက်ထားသောအခါ နှင့် ကြုံကြိုက်နေသဖြင့် ယင်း ကိုရီးယား ရေးရာဆုံးဖြတ်ချက်ကို အတည်ပြုသွားနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု နားလည်မိသည်။ ကျွန်တော် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ သို့သော် ငြိမ်းချမ်းရေးအဖွဲ့အစည်းများတွင် ဝင် ရောက်ဆောင်ရွက်ရန်ကိုတော့ စိတ်ကမပါသေးပေ။ ၁၉၅၁ က တရုတ်ပြည်သို့ သွား ရောက်သောအခါ ကျွန်တော့်စိတ် ပြောင်းလဲသွားရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e\u003cem\u003eတော်ဝင်ဂျာနယ်၊ ဇူလိုင်၊ ၁၉၉၄။\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571015344277,"sku":"","price":3600.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a8ef75ad-dcf4-42c6-9260-f5e781ace903.jpg?v=1730214459"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-ကဗျာကိုတွေ့ရှိခြင်း","title":"ဒဂုန်တာရာ - ကဗျာကိုတွေ့ရှိခြင်း","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိပ်ဖလူးရနံ့နှင့် စာပေဗေဒ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁)\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တကယ်ကတော့ ဆိပ်ဖလူးရနံ့က စလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           လွန်ခဲ့သော ၁၂ နှစ်ကျော်က ကျွန်တော့်အဆောင်ခန်းထောင့်နေရာသို့ ဆိပ်ဖလူး ရနံ့သည် တက်လာသည်။ ထမင်းစားပြီး တက်လာသောအချိန်။ ပတ်ဝန်းကျင်က အုတ်နံရံ၊ သံတိုင်၊ သစ်သားတန်း။ သို့သော် ဆည်းဆာခရမ်းနုရောင်များက ပိန္နဲပင်၊ သရက်ပင်များ အကြားမှ ဖြာကျနေသည်။ အဝေးရှိ ရွာမလမ်းပေါ်မှ ကုက္ကိုပင်တန်းများမှာ မှိုင်းညို့နေ သည်။ မဟူရာဇာများက လွင့်ကျလာနေ၏။ ဆိပ်ဖလူးရနံ့က သင်းမြလာ၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့က စာပေဆည်းဆာ”ဟု အမည် ပေးထားခဲ့ကြသည်။ သံတိုင်နား၌ ၃-၄ ယောက် စုဝေးကာ ဖတ်ထားကြသော ဝတ္ထု၊ ကဗျာ၊ စာပေရသ ခံစားမှုများကို ပြောပြနေကြသည်။ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ဖတ်ပြီး သို့မဟုတ် ကဗျာတစ်ပုဒ်ဖတ်ပြီး မိမိတို့ ခံစားရပုံ ကို တစ်ယောက်စီ ပြောကြရသည်။ ပြောပြီးလျှင် ဝေဖန်သုံးသပ်ကြသည်။ အမြင်ချင်း ဖလှယ်ကြသည်။ ကြိုက်လျှင် ဘာကြောင့်၊ မကြိုက်လျှင် ဘာကြောင့်။ ကဗျာဆိုလျှင် ပို၍ အငြင်းပွားကြသည်။ စာလုံးအဓိပ္ပာယ်ကို အဆုံးအထိ နှိုက်ကြည့်ကြသည်။ သည်တော့မှ ကျွန်တော်သည် စာလုံးကလေးများ သီရက်ကာ ဖွဲ့စည်းရေးသားထားသော စာပေကို တစ်ယောက်တစ်မျိုး ရသခံစားကြသည်ကို လက်တွေ့သိလာကြ၍ ပို၍စိတ်ဝင်စားလာမိ သည်။ တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် အကြိုက်ကလည်း တစ်မျိုးစီ၊ အဓိပ္ပာယ်ကောက်ကြပုံ လည်း ထပ်တူထပ်မျှ မဟုတ်ကြ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘာကြောင့် အကြိုက်မတူကြသလဲ၊ ဘာကြောင့် ရသခံစားပုံမတူကြသလဲ၊ ဘာ ကြောင့် အဓိပ္ပာယ်ကောက်ပုံ မတူကြသလဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်တို့အထဲတွင် အသက်နည်းနည်းကွာခြားသည်။ မွေးဖွားရာဇာတိ ပတ်ဝန်းကျင် ကွာခြားကြသည်။ စာပေလေ့လာမှု အတွေ့အကြုံ ကွာခြားကြသည်။ ဖြတ် သန်းလာသော ဘဝနှင့် နိုင်ငံရေး ခေတ်ကွာခြားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိပ်ဖလူးရနံ့” ဟူသော စကားလုံးကိုပဲ ကြည့်။ ကျွန်တော်တို့နှင့် သုံးနှစ်ကျော် အတူနေခဲ့ကြသူများသည် ဆိပ်ဖလူးရနံ့ကို အမှတ်ရနေပေလိမ့်မည်။ အမှတ်မရ၍ မဖြစ်။ မိမိတို့ဘဝတွင် မှတ်သားစရာကာလ၊ ထူးခြားသော ကာလ နေ့ရက်များနှင့် ဆိပ်ဖလူးရနံ့ သည် ဆက်စပ်၍ နေသည်။ ထိုအခါ ကဗျာတစ်ပုဒ်တွင် ကျွန်တော်က ဆိပ်ဖလူးရနံ့ ကို ရေးဖွဲ့လိုက်သောအခါ သူလည်း ခံစားလာသည်။ အခြားတစ်ယောက်က ဖတ်လျှင်ခံစား မည် မဟုတ်။ ဆိပ်ဖလူးရနံ့၏ သင်္ကေတအမှတ်အသားကိုလည်း နားလည်မည်မဟုတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူတိုင်းအတွက် ဆိပ်ဖလူးရနံ့နှင့် ကျွန်တော်တို့အတွက် ဆိပ်ဖလူးရနံ့သည် မတူ။ တကယ်ကတော့ ကျွန်တော်တို့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းကပင် ဆိပ်ဖလူးရနံ့ကို သိ နေခဲ့သည်။ သို့သော် ထူး၍ အမှတ်ရသည်မရှိ၊ ကြိုက်လှသည်လည်း မရှိ။ ကြိုက်သူလည်း ရှိချင်ရှိမည်။ သို့သော် ယခု ဆိပ်ဖလူးရနံ့ကား၊ အုတ်နံရံ၊ သံတိုင်၊ သစ်သားတန်းနှင့် ဆက်စပ်စွဲလမ်းသော ရနံ့။ ထိုအခါ ဆိပ်ဖလူးရနံ့ဟူသော စကားလုံးသည် စာဖပ်သူအပေါ် ခံစားမှုသက်ရောက်ပုံချင်း မတူနိုင်တော့။ ဒါကတော့ သီးခြားဘဝအတွေ့အကြုံနှင့် ပတ်သက် သော ခံစားမှု။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကဗျာတစ်ပုဒ်။ လယ်ယာအကြောင်း နောက်ခံကား ထား၍ ဖွဲ့ထားသော ကဗျာ။ စာဖတ်သူ ၂ ယောက်။ တစ်ယောက်က မြို့ပြတွင် နေသူ၊ မြို့ပြတွင်ပင် ကြီးပြင်းလာသူ။ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ကျေးလက်တွင် မွေးဖွားပြီး အရွယ်တော်တော်ရောက်မှ မြို့ပြ ရောက်သူ။ ၂ ယောက်စလုံး မြို့စွန် မြို့နေ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်အနီးနေသူ။ မြို့ပြနေသူက ယင်းကဗျာကို အပြစ်မမြင်၊ နှစ်သက်သည်။ ကျေးတောလက်က ကြီးပြင်းလာသူက အမှား တစ်ခုကို ထောက်ပြသည်။ ကျေးတောလက် အတွေ့အကြုံ၊ လယ်ယာစိုက်ခင်း အတွေ့ အကြုံမရှိဘဲ ကဗျာရေးသူဟု ဝေဖန်သည်။ ဤကား လူတန်းစားအတွေ့အကြုံနှင့် ဆိုင်နေ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ယောက်က ပါဠိပေါရာဏများကို နှစ်သက်သည်။ သူက ဟောင်း မြန်မာ စာပေကို လေ့လာသူ။ တစ်ယောက်က ပါဠိ၊ ပေါရာဏစကားလုံးများကို သူ ကောင်းစွာနားမလည်ဟု ဆိုသည်။ ဒါကတော့ စာပေပညာ လေ့လာမှု အတွေ့အကြုံ။ တစ်ယောက် က အိမ်ထောင်သည်၊ သူ အထိန်းအသိမ်းခံရစဉ်က သူ့ဇနီးမှာ ကိုယ်ဝန်နှင့် ကျန်ရစ်သည်။ ထောင်ထဲသို့ ကလေးဓာတ်ပုံ ပို့လိုက်သည်။ တစ်ယောက်ကတော့ လူပျို။ နောက်တစ် ယောက်ကတော့ ရည်းစားသည်ကို စိတ်နာနေသူ။ ထိုအခါ အချစ်ဝတ္ထုများကို ဖတ်သော အခါ ခံစားမှုချင်း မတူနိုင်တော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အာရုံခံစားမှုမှာလည်း တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် မတူကြ။ တစ်ယောက်က လသာလျှင် သံတိုင်ကြားမှ ကြည့်နေသည်။ တစ်ယောက်က မွှေးရနံ့ကို သိပ်မခွဲခြား တတ်။ တစ်ယောက်က ငှက်မြည်ကျူးသံကို သာယာသည်။ ထိုအခါ စာပေ၏အလှအပ များကို ခံစားကြရာ၌ အတိုင်းအတာ မတူနိုင်တော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသို့လျှင် အကြိုက်တစ်ယောက်တစ်မျိုးဖြင့် စာပေကို ခံစားနေကြသည်ကို ဆိပ်ဖလူးရနံ့ မွှေးရင်း တွေ့လာရသည်။ ယင်းသည်ပင် အနုပညာသဘာဝ။ အကယ်၍ အကြိုက်တစ်မျိုးတည်းသာ တူနေပါကလည်း စာပေသည် တစ်ရောင်တည်းထွက်နေသော အရာသာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ စာရေးဆရာ တစ်ယောက်တည်းကိုသာ ဖတ်ရမည်ကဲ့သို့ ရှိနေပေမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e         စာပေရသ ခံစားရာ၌ တစ်ယောက်တစ်မျိုး၊ အကြိုက်တစ်မျိုးစီဖြင့် ခြားနားနေသည် မှာ သဘာဝကျသည်။ သို့သော် စာပေအနုပညာများ၏ သဘောတရား၌ကား အခြေခံ တူရပေလိမ့်မည်။ ဤကား သိပ္ပံသဘော။ ယင်းကို ကျွန်တော်က စာပေဗေဒ” ဟု ခေါ် ချင်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လွန်ခဲ့သော နှစ်များက စာဖတ်သူများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။ သူတို့၏ စာပေခံစား မှုများကို ကြားခဲ့ရသည်။ ဒုဋ္ဌဝတီမြစ်ကမ်းနဖူး၊ အင်းစိန်စာကြည့်တိုက်၊ ကြေးမုံသတင်း စာတိုက်၊ ယဉ်ကျေးမှု ခန်းမ၊ အုတ်ကျင်း အလုပ်သမားရပ်ကွက်၊ မီးရထားသံလမ်းအနီး အလွတ်ပညာသင်ကျောင်း ဝါးကြမ်းပေါ်၊ ရွှေမော်ဓောမြေ၊ ဖြူဆွတ်လွ ပန်းရုံအနီး၊ ယူ ကလစ်တပ်ရနံ့ သင်းသော ဝရန်တာ၊ ပုပ္ပားတောရိပ်၊ လမ်းဘေးအကြော်ဆိုင်၊ ပေါင်းလောင်းမြစ်ယာတဲ၊ သာဓုကျောင်း ပရိဝုဏ်ဝင်း၊ ပင်းဒယ တောင်ရိပ်၊ စာပေမွေ့သူများ၏ မေးခွန်းများကို ကြားခဲ့ရသည်။ သူတို့၏ စာပေခံစားမှုကို လေ့လာခဲ့ရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထိုအခါ စာပေနှင့် ပတ်သက်သော သဘောတရားများကို လူငယ်များက လေ့ လာနေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။ ရသမျှ စာအုပ်များကို ရှာဖွေဖတ်ရှုနေကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်ဝင်စားမှုကား မသေးငယ်။ သို့သော် စာပေသဘောတရားနှင့် ပတ်သက်သော စာအုပ် များကား နည်းလှပေသေးသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယင်းသို့ စာပေသဘောတရားများကို လေ့လာသောအခါ စာပေဝေါဟာရများဖြင့် တင်ပြကြရသည်။ သရုပ်ဖော်စာပေ၊ သရုပ်ပြစာပေ၊ သရုပ်မှန်စာပေ။ တကယ်တော့ အတူတူ။ သို့သော် တချို့က တစ်မျိုးစီ ထင်မှတ်နေကြသည်။ စိတ်ကူးယဉ်စာပေ၊ ယင်းကို လည်း အဓိပ္ပာယ်ကောက်ရာ၌ မရှင်းကြ။ စိတ်ကူးစာပေနှင့် စိတ်ကူးယဉ်စာပေ ရောနေ သည်။ ရသပညာ၊ အလှဗေဒ၊ အတူတူ။ ခေါ်ဝေါ်ပုံချင်း ခြားနားနေကြသည်။ ယင်းသို့လျှင် အခေါ်အဝေါ် ဝေါဟာရများ၌ ကွဲပြားနေသောအခါ မရှုပ်တန်တာ ရှုပ်နေတတ်တော့သည်။ စာပေသဘောတရားများမှာလည်း အနောက်နိုင်ငံအဘိဓမ္မာကျမ်းများမှ ယူကြရာ စကားလုံး ဘာသာပြန်ကွဲပြားပြီး ရောထွေးနေသည်လည်း ရှိသည်။ အဘိဓမ္မာကို ဒဿနဟု သုံးနေကြ ပြန်ပြီ။ သေနင်္ဂဗျူဟာကို မဟာဗျူဟာဟု သုံးနေကြပြန်ပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာပေဟူသော အနုပညာမှာ တီထွင်ခြင်းဖြစ်၍ အမြဲတမ်း ဆန်းသစ်နေစမြဲ။ ထို့ကြောင့် အကြိုက်တစ်မျိုးစီ၊ ခံစားသူ တစ်မျိုးစီ။ သို့သော် စာပေ၏အခြေခံကား ကွဲပြား ရမည်မဟုတ်ပေ။ ယင်းသို့ စာပေ၏သဘာဝတ္တကို လေ့လာသော ပညာကို “စာပေဗေဒ” ဟု သိပ္ပံပညာရပ်၌ ထည့်သွင်းရပေမည်။ စာပေရသခံစားခြင်းသည် အနုပညာသဘော ဖြစ်၍ ယင်းသို့ လူတို့ခံစားပုံကို အကျိုးအကြောင်း စူးစမ်းလေ့လာကာ ဥပဒေသဓမ္မတရား များ ထုတ်ယူခြင်းသည် သိပ္ပံသဘောဖြစ်ပေသည်။ စာပေသမိုင်း၊ စာပေဝေဖန်ရေး၊ စာပေသုတေသန၊ စကားလုံး၏အသံကို လေ့လာသော သဒ္ဒဗေဒ၊ စကားလုံး ဖွဲ့စည်းတည် ရှိပုံ သဘာဝတ္တကို လေ့လာသော ဘာသာဗေဒ စသည်တို့သည် စာပေသိပ္ပံသဘောဖြစ်ပေ သည်။     ကျွန်တော်သည် ဆိပ်ဖလူးရနံ့မွှေးရင်း စာပေဗေဒသဘောကို တွေးနေမိပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိုးဝေမဂ္ဂဇင်း၊ သြဂုတ်၊ ၁၉၇၆\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958478708885,"sku":"","price":4050.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_fc19623c-456b-43c3-8cd8-cca019fb6c3d.jpg?v=1730214495"},{"product_id":"ဒဂုန်တာရာ-၀ထ္ထုတိုငါးပုဒ်","title":"ဝထ္ထုတို ၅ ပုဒ်","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eချစ်ချစ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အငြိမ်းစား ဝန်ထောက်ကြီး၏သမီး ချစ်ချစ်သည် သူ၏အိမ် ဘေးမှ ထုတ်ထားသော ဆင်ဝင်လသာဆောင်တွင် ငေးမောကာတွေး လျက် ရှိသည်။ နေ့သည် ပူလောင်လျက်ရှိ၍ ခြင်ကောင်တို့သည် ခံ ရခက်လောက်အောင် ပျံဝဲ၍ နေကြသည်။ သည်အခါမျိုးတွင် မကြာမီ သန်းလာတော့မည့် ညနေခင်းကို မျှော်ကာပျော်၍ နေမိသည်။ ညိုမည်းသော တိမ်တိုက်တို့သည် တောင်ဆီက လိပ်တက်၍ လာကြလေပြီ။ မိုးရိပ်မိုးငွေ့ ကို သယ်ယူ၍ လာကြပေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ချစ်ချစ်တို့အိမ်ကြီး၏ အောက်ထပ်တွင် တည်းခို၍နေသော ဆန်းသစ်ဦး ပြဇာတ်အဖွဲ့ ၏ မန်နေဂျာ ကိုသက်ထွန်းသည် လသာ ဆောင်၏ အရိပ်ရှိ ခုံတန်ကြည့်ရင်း စိတ်ပျက်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ဟောဗျ.. မိုးတွေညိုလာပြန်ပြီကော ချစ်ချစ်ရေ.. ညနေတိုင်း မိုးချည်းရွာနေပါကလား။ ကျွန်တော်တော့ သေချင်လှပြီ။ ရှုံးလိုက်တာ လည်း နေ့တိုင်းပဲ။ | ကိုသက်ထွန်းသည် ချစ်ချစ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်ကိုသာတွင်တွင်ပွတ်ရင်း စိတ်ပျက်စွာ ပြောနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကျွန်တော်တော့ ငိုချင်ပြီဗျ။ တစ်ညလုံးလည်း အိပ်မပျော်ဘူး။ စိတ်ကူးရတာလည်း ဦးနှောက်တွေ အရည်ပျော်ကျကုန်တော့မယ်။ ပရိသတ်က တယ်ပြီး ညံ့တာပဲ။ ကျွန်တော်လည်း အင်မတန်ကောင်း တဲ့ ဇာတ်ကွက်ဇာတ်လမ်း အင်မတန်ကောင်းတဲ့ တူရိယာအဖွဲ့ ကို ပေး ထားတာပဲ။ သူတို့က ဒါတွေကို ကြိုက်မယ်များထင်သလား။ ပရိ သတ်က ဒါတွေကို အလိုမရှိဘူးဗျ။ သူတို့လိုချင်တာက လူပြက် ကောင်းကောင်းနဲ့ ညစ်ညမ်းကြမ်းတမ်းတဲ့ ပြက်လုံးပဲ။ ဥတုကိုလည်း ကြည့် ဦးလေ။ မနက်တော့ နေလေးပွင့်ပါရဲ့ ။ ညနေဆိုရင် မိုးရွာတာချည်းပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်တစ်နေ့ညနေတွင်လည်း တောင်ဆီမှ မိုးကလေး ညို တက်၍လာကာ တဗြန်းဗြန်း ရွာချလိုက်ပြန်သည်။ ကိုသက်ထွန်းကား မချိရယ် ရယ်မောပြန်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “အေး... ကိုရွှေမိုးရေ.. ရွာပေဦးတော့.. ရွာပေဦး။ ဥယျာဉ် တစ်ခုလုံး ရေလွှမ်းမိုးအောင် ရွာပြီး ကျုပ်ကိုသာ ရေထဲဆွဲနှစ်ကြပေ တော့...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နောက်တစ်နေ့ ကျပြန်တော့လည်း မိုးသည်ရွာချပြန်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ချစ်ချစ်သည် ကိုသက်ထွန်း ညည်းပြောပြသည်ကို ဣနြေ မရသော ငြိမ်သက်ခြင်းဖြင့် နားထောင်ကာ တစ်ခါတစ်ရံ မျက်တောင် ပေါ်တွင် မျက်ရည်စကလေးများ ဥ၍ လာတတ်လေသည်။ နောက်ဆုံး၌ ကိုသက်ထွန်း၏ ခေသော ကံကြမ္မာသည် ချစ်ချစ်၏ စိတ်အား ထိ ခိုက်ကာ တဖြည်းဖြည်း ကရုဏာသက်ရာက ချစ်ခင်၍ လာလေတော့ သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကိုသက်ထွန်းကား အရပ်မြင့်မြင့် ခပ်ပိန်ပိန်၊ အသားညိုညို၊ အမြဲတမ်း ဆံပင်ကောက်ကလေးများသည် နဖူးပေါ်တွင် ဝဲကျ၍ နေတတ်သည်။ မျက်နှာထားမှာ စိတ်ညစ်၍ နေသည့်ပမာ ခပ်ငိုင်ငိုင် နေသည်။ သို့သော် ချစ်ချစ်ကို ယုယချစ်ခင်ခြင်းကား ပြင်းပြလေးနက် လှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ချစ်ချစ်ကား တစ်ယောက်ယောက်ကို ချစ်မှ နေတတ်သည်။ ချစ်ရမည့်သူမရှိဘဲ သူမနေတတ်။ ငယ်စဉ်က သူ၏ပါပါကို ချစ်ခဲ့၏။ အိုမင်းနေပြီဖြစ်သော သူ၏ပါပါကား ယခုအခါ မှောင်ရိပ်သန်းလျက် ရှိတတ်သော အိမ်ဦးခန်းတွင် ထိုင်၍နေသည်။ မန္တလေးမှ တစ်နှစ်တစ်ခါ ရောက်လာလည်ပတ်လေ့ရှိသော ဒေါ်လေးကို ချစ်ခဲ့၏။ ကွန်ဗင့်ကျောင်း တွင် နေစဉ်ကလည်း ဆရာမကြီးဒိုရာကို ချစ်ခဲ့၏။ သူကား ကိုယ်လုံး ကိုယ်ပေါက် တောင့်တင်းပြေပြစ်၍ စိုစိုပြည်ပြည် ချစ်ဖွယ်သော အမူ အရာရှိသည်။ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သည်။ သူ၏ နှင်းဆီရောင်ပါးအို့ ၊ ဝဲပျံကာ ကစား၍နေလေ့ရှိသော ဆံယဉ်ဆံညွန့်၊ သန့်ရှင်းကြည်လင်သော အပြုံး စသည့် ချစ်ချစ်ကိုမြင်လျှင် မည်သူမျှ မချစ်ဘဲ မနေနိုင်ကြ။ သူ့ကိုတွေ့သော ယောက်ျားတို့သည် “ချစ်စရာကောင်းလိုက်တာ” ဟု ကျူးရင့်ကြသည်။ မိန်းမများပင် သူနှင့် စကားပြောရလျှင် သူ၏ လက်ကလေးများကို ဆုပ်ကိုင်မိကာ “ချစ်ချစ် ချစ်ချစ်” ဟု တမ်းတစွဲ လမ်းကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သူနေသောအိမ်၏ တစ်ဖက်ကွင်းကြီးတွင် ပြဇာတ်ရုံရှိရာ လေ သင့်၍လာလျှင် တီးသံမှုတ်သံများကို သဲ့သဲ့မျှ ကြားရပေသည်။ လက် ခုပ်သံရယ်မောသံတို့ကား တစ်ခါတစ်ရံမျှ ကြားရသည်။ ကိုသက်ထွန်း သည် အဆင့်အတန်းနိမ့်သော ပွဲကြည့်ပရိသတ်နှင့် နပန်းလုံးနေစဉ် ချစ်ချစ်မှာလည်း မအိပ်နိုင်ဘဲ ဒီညပွဲကြည့်သူမှ လာကြပါ့မလားဟု တထိတ်ထိတ်ရှိနေသည်။ နံနက်မိုးလင်း၍ ရုံမှ ကိုသက်ထွန်း ပြန်လာ သောအခါ ပြတင်းတံခါးမှ ဇာခန်းဆီးကို အသာဖယ်ကာ ပြုံး၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          သို့နှင့် သူတို့နှစ်ယောက်သည် လက်ထပ်လိုက်ကြသည်။ နီး ကပ်စွာ သူမ၏ နှင်းဆီပါးအို ကြည်လင်သော အပြုံးများနှင့် တွေ့ရသောအခါ ပို၍ပင် စွဲလမ်းကာ “ချစ်ချစ်.. ချစ်ချစ်” ဟု ပါးစပ်ဖျား ကလေးတွင် နားနေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          နှစ်ယောက်စလုံးပင် ပျော်ရွှင်ကြသည်။ ချစ်ချစ်ကား ရုံးမန်နေဂျာ ၏ ရုံးခန်းတွင်ထိုင်ကာ စာရင်းအင်းများကို လုပ်နေတတ်သည်။ သူ၏ နှင်းဆီပါးအို့နှင့် ချိုမြသောအပြုံးကို လက်မှတ်ပေါက်ဝ၊ ဇာတ်ခုံနောက် စသည်တို့တွင် ရံဖန်ရံခါ တွေ့နိုင်ကြသည်။ သူသည် သူ့မိတ်ဆွေ အဖော်များအား လူ့ဘဝတွင် ပြဇာတ် သဘင်သည် အရေးကြီးကြောင်း၊ ပြဇာတ်ဖြင့် တကယ့်ယဉ်ကျေးမှုကို ခံစားသိမြင်နိုင်ကြောင်း စသည် တို့ကို ပြောသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ပွဲကြည့်ပရိသတ်ဟာ ဘာမှ နားမလည်ဘူး။ သူတို့က ပြက်လုံး ကိုသာ မက်ကြတယ်။ သူတို့ဟာ အနုပညာကို မသိမြင်ကြဘူး”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ချစ်ချစ်သည် သူ့ယောက်ျား ကိုသက်ထွန်း၏ပြဇာတ်နှင့် ပတ် သက်သော အယူအဆကိုပင်လိုက်၍ ပဲ့တင်ထပ် ပြောသည်။ ဇာတ်တိုက် နေသည့်အခါ ဝင်၍ အကြံဉာဏ်ပေးတတ်သည်။ ဝေဖန်သည်။ စန္ဒရား ဆရာ၏ တီးလုံးကိုလည်း နားထောင်ကာ ရှိနေရာမှ “ခုနစ်သံချီနဲ့ပေါ့ ဒါကအနွဲ့” စသည်ဖြင့် ဝင်ပြောသည်။ တီးဝိုင်းသမားများကလည်း သူ့ကို “ချစ်ချစ်.. ချစ်ချစ်” ဟု ခေါ်ကြကာ ချစ်ကြသည်။ သူကလည်း ရင်းရင်းနှီးနှီး ပေါင်းသင်းသည်။ တစ်ခါက စန္ဒရားဆရာက ငွေချေးရာ ပြန်မပေးတော့ဘဲနေရာ သူ့ယောက်ျားကိုပင် အသိမပေးဘဲ နေရသည်။ နှလုံးကောင်း သဘောကောင်းချစ်ချစ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆောင်းတွင်းဘက် ရောက်လာသောအခါတွင်ကား ဆန်းသစ်ဦးပြဇာတ်အဖွဲ့သည် ရှမ်းပြည်ဘက်မှ လှည့်လည်ကာ အညာသို့ တက် သွားသည်။ ချစ်ချစ်ကား အရင်ကအရှုံးများကို ကာမိတော့မည် ဖြစ် သဖြင့် ဝမ်းမြောက်နေသည်။ ပြဇာတ်မှာ နာမည်ကြီး၍လာသည်။ သို့သော် ကိုသက်ထွန်း တစ်ခေါက်တစ်ခေါက်ပြန်လာသည့်အခါ ချောင်း တဟွတ်ဟွတ်ဆိုး၍နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအခါမျိုးတွင် ချစ်ချစ်သည် ယူကလစ်တပ်အဆီကို လက်ကိုင် ပဝါဖြူတွင် ဆွတ်ပေးကာ ပျားရည် ဆားမီးဖုတ် ရှောက်သီးဆေးများ ကို လုပ်ပေးလေ့ရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ချစ်ချစ်... ချစ်ချစ် ချစ်ချစ်ဟာ ကိုကို့ကို သိပ်ချစ်တာပဲနော်။ ချစ်ချစ်ဟာ သိပ်လိမ္မာတာပဲကွယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပွဲတို့ကား တစ်မြို့ကြီးတစ်မြို့ ဆက်နေသည်။ ချစ်ချစ်ကား ဟ ထားသော ပြတင်းမှ မြင်ရသော ကြယ်ကလေးများကို ငေးမောကာ အိပ်မပျော်နိုင်ရှာဘဲ ကိုသက်ထွန်းကို အောက်မေ့၍နေသည်။ တပေါင်း လ ညတစ်ည သန်းခေါင်ကျော်လောက်တွင် တံခါးခေါက်သံ ကြားရ သည်။ ဥယျာဉ်တစ်ဖက် ခြံစည်းရိုးနားမှ ကြက်ကြီးသည် တွန်လိုက် သည်။ ချစ်ချစ်သည် ရင်တထိတ်ထိတ်နှင့် တံခါးဝသို့ ရောက်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “သံကြိုးစာပါတယ်” ဟု အပြင်ဘက်မှ အော်သံကြားရသည်။ ဟယ်... ကိုသက်ထွန်းတစ်ယောက် ကျန်းမာပါစေရှင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ချစ်ချစ်သည် တုန်ရီသောလက်ဖြင့် သံကြိုးစာကို ဖွင့်ဖတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကိုသက်ထွန်း တစ်နေ့ကဆုံးပြီ။ အသုဘအတွက် အမြန်လာ ပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကိုသက်ထွန်းကား မြစ်ကြီးနားမြို့တွင် ရုတ်တရက် သေဆုံး လေပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          “ကိုသက်ထွန်းရေ... ချစ်ချစ်ကို ပစ်ထားရက်တော့မလား။ ချစ်ချစ် ဘယ်လိုနေရပါ့မလဲ” ဟု ရှိုက်ကာ ငိုကြွေးရင်း အသံတိတ်သွား သည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် ချစ်ချစ်သည် မြစ်ကြီးနားသို့ လိုက်သွားကာ အသုဘကိစ္စကို စီစဉ်ပြီးစီးခဲ့ပြီး ပြန်လာသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ချစ်ချစ်၏ ရှိုက်သံငိုသံကို လမ်းပေါ်မှပင် သဲ့သဲ့ကြားရသည်။ ချစ်ချစ်၏ အိမ်နားနီးချင်း အပေါင်းအဖော်တို့ကား “ဪ ဖြစ်မှဖြစ်ရ လေချစ်ချစ်ရယ်” ဟု ချစ်ချစ်ကို သနား၍နေကြသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ချစ်ချစ်သည် မြို့အစွန်ရှိ ဥပုသ်ဇရပ်သို့ ဥပုသ်နေ့တိုင်း သွား ကာ ဥပုသ်ရက်ရှည်စောင့်လျက်ရှိသည်။ တစ်ဝါတွင်းလုံး တရားစာကို သာ ဖတ်၍နေသည်။ နောက်ဆုံး သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ညနေ ဇရပ်မှ ပြန်လာသောအခါ သူ့ဘေးတွင် သစ်ကုန်သည် ဦးကြာပွင့်လည်း လမ်းလျှောက်၍ စကားတပြောပြော ပါလာသည်။ ဦးကြာပွင့်ကား သူ့ထက် ၁ဝ နှစ်ခန့်ကြီး၍ ဖျောင်းဖျောင်းဖျဖျ ပြောတတ်သည်။ တည်ကြည်ဖြောင့်မတ်သည်။ သူသည် ချစ်ချစ်ကို သနားလျက်ရှိသည်။ သူ၏ နှစ်သိမ့်သော စကားကြောင့် ချစ်ချစ်မှာ နိုင်လာသည်။ ဦးကြာပွင့် ကား အရွယ်တင်သူဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          စကားတပြောပြောနှင့် လျှောက်လာကြရင်း ချစ်ချစ် သူ့အိမ်ဝင်း ထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ ဦးကြာပွင့်နှင့်သူတို့သည် ပြုံး၍ နှုတ်ဆက် ကြကာ ဦးကြာပွင့်မှာ ဆက်၍ သူ့အိမ်သို့ ပြန်သွားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          မကြာခဏ ချစ်ချစ်အိမ်သို့ ဦးကြာပွင့် လာလည်တတ်သည်။ ချစ်ချစ်သည် ကော်ဖီနှင့် ဧည့်ခံသည်။ ချစ်ချစ်ကလည်း သူ့ကို ချစ်ခင် လာသည်။ ဦးကြာပွင့်မှာ ပိုက်ဆံရှိသူဖြစ်၍ လိမ်လိမ်မာမာနှင့် ပစ္စည်း ကို ထိန်းသိမ်းမည့်သူ အိမ်သူသာ လိုနေသည်။ ရပ်ရွာဆွေမျိုးကလည်း သူတို့နှစ်ယောက်ကို သဘောတူကြလေရာ မကြာမီပင် မုဆိုးမ ချစ်ချစ် ကို သစ်ကုန်သည် ဦးကြာပွင့်က လက်ထပ်ယူလိုက်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571009937557,"sku":"","price":720.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_38c70779-0440-43b6-87a7-15b20867bc00.jpg?v=1730214538"},{"product_id":"ဒဂုန်ဆရာတင်-ငယ်ကျွမ်းဆွေ","title":"ဒဂုန်ဆရာတင် - ငယ်ကျွမ်းဆွေ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eအခန်း ( ၁ )\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အချိန်မှာ ညအချိန်ဖြစ်သည်။ သပ်သပ်ရပ်ရပ်ရှိသော တိုက် တစ်လုံး၏ ဝရန်တာစွန်း စားပွဲငယ်တစ်လုံးပေါ်တွင် အရက်ပုလင်း၊ ဖန်ခွက်၊ ဆော်ဒါပုလင်းနှင့် မီးခြစ်၊ စီးကရက်ဘူး စသည်များ ရှိနေရမည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           စားပွဲအနီး ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ရှိနေသူ (အထူး) လက်ကျန် အရက်ဖန်ခွက်ကို လှမ်းယူပြီး တစ်ရှိန်တည်း သောက်ချလိုက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့မျက်နှာသည် ပူဆွေးလွမ်းဆွတ်ခြင်း၊ ကြေကွဲဝမ်းနည်းခြင်း ဝေဒနာများ ခံစားနေရပုံပေါ်လွင်။တွေတွေဝေဝေ ငေးမှိုင်မှိုင် ဖြစ်နေရာမှ သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်ကာ ကြေကွဲသောအသံဖြင့် တမ်းတလိုက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဪ... အသက် အသက်၊ ဘယ်တော့မှ မေ့ဖျောက်လို့ မရနိုင်တဲ့ အသက်လေးရေ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အသက်ကို တမ်းတလိုက်ပြီး ဆွေးမြည့်နာကြည်းစွာ သီချင်းကို ညည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသီချင်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငယ်ကကျွမ်းတဲ့ ငယ်ကျွမ်းဆွေရေ...နွမ်းလျတမ်းတ...ပန်းသမျှ အချိန်နာရီတွေ... ရွှေကိန္နရီခြားသည့်ပမာ...တိမ်ပန်းချီသဏ္ဌာန်အလားပေ...နဂါးဂဠုန်ပုံကူး...ကြုံဖူးသမျှ စိတ်ရူးတွေဝင်ပြီ ခင်ရေ.. ဆွေးသည် ခင်ရေ ချစ်သည်း... ချစ်စကား မှာကြားပြသမျှတွေ...တလည်လည်လေ... အသည်းကွဲပြီမေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဖြေသော်လည်းမပြေ...မဖြေသော်လည်း...သေသော်လည်း ချစ်သည်းမကြွေ၊ အချစ်ဆိုသည်များ အမှုပွေသား..အမြုတေ တစ်ပါးပါလေ..ထုချေရစတမ်း...ပြောစမ်းပါ မေ..တမ်း တမ်း တ တ...လွမ်းရသည့် အဖြစ်တွေ...သက်ညှာချစ်ထွေး ကြင်သူရေ...(ငယ်ကကျွမ်းတဲ့ (ငယ်ကျွမ်း ဆွေရေ) ..)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအတူး ။ ။ သီချင်းဆုံးလျှင် ဝရန်တာမှ ပန်းခြံထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                 (အခန်းဆက် တီးလုံးတီးသည်)\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958479003797,"sku":"","price":2250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a1c6bf36-913d-463f-b77a-c62689a3b65a.jpg?v=1730214556"},{"product_id":"ထူးအိမ်သင်-အစိမ်းရင့်ရောင်ရက်စွဲများ","title":"ထူးအိမ်သင် - အစိမ်းရင့်ရောင်ရက်စွဲများ","description":"\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e:: \u003cspan lang=\"MY\"\u003eဤစာအုပ်ကို စာမြည်းဖတ်လိုပါက “စာမြည်းရန်အီးဘွခ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ၀ယ်ယူပေးပါ၊ အခမဲ့ အမှာစာ (\u003c\/span\u003eOrder\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) တင်ပြီးသည့်နောက်တွင် ၄င်းအီးဘွခ်ပီဒီအက်ဖ်ဖိုင် ဒေါင်းလုပ်ဆွဲရန်လင့်ကို စာဖတ်သူ၏ အီးမေလ်ထဲသို့ ပို့လိုက်မည်ဖြစ်ပါသည်၊\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp class=\"MsoNormal\"\u003e\u003cspan style=\"font-family: 'Myanmar Text',sans-serif; mso-bidi-language: MY;\"\u003e::\u003cspan lang=\"MY\"\u003e ပုံနှိပ်စာအုပ် ၀ယ်ယူရန်အတွက်မူ “ပုံနှိပ်စာအုပ်” ဆိုသည်ကိုရွေး၍ (\u003c\/span\u003eBuy it now\u003cspan lang=\"MY\"\u003e) ခလုတ် ကိုနှိပ်ကာ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်၍၀ယ်ယူပေးပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"ပုံနှိပ်စာအုပ်","offer_id":46941746135189,"sku":null,"price":11400.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true},{"title":"စာမြည်းရန်အီးဘွခ်","offer_id":46941746167957,"sku":null,"price":0.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_05381619-4fee-48fd-ab6b-06ace59638a3.jpg?v=1730214764"},{"product_id":"ထူးအိမ်သင်-ချစ်ခြင်းအားဖြင့်ကဗျာနှင့်စာ","title":"ချစ်ခြင်းအားဖြင့်ကဗျာနှင့်စာ","description":"","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571046801557,"sku":"","price":5850.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_b467214a-fbd1-4d26-b1b5-28b39075eede.jpg?v=1730214808"},{"product_id":"တိုက်စိုး-မင်းနှင့်စာဆို","title":"မင်းနှင့်စာဆို","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eကင်းဝန်\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကင်းဝန်မင်းကြီးဦးကောင်း၏အမည်ကို ကြားလိုက်ရလျှင် စာပေ မွေ့သူများက “နေမိရကန်မှ နန်းတွင်းသူဘွဲ့ ကို နှစ်နှစ်သက်သက် အာရုံထင်မိ ကြလိမ့်မည်။ ဥပဒေသမိုင်းသုတေသီများက သုံးဆယ့်ခြောက်စောင်တွဲ ဓမ္မ သတ်ကြီးကို တလေးတစား သတိရမိကြလိမ့်မည်။ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းလိုက် စားသူများက ဥရောပဗိသုကာပုံစံဖြင့် (ဦးကောင်းဆောက်လုပ်)လှူဒါန်းခဲ့သောသာကဝန်ကျောင်းတိုက်ကို တအံ့တသြ ပြေးမြင်မိကြလိမ့်မည်။ သို့ သော် ဦးကောင်း၏အမည်သည် ရာဇဝင်တွင် အကောင်းဘက်လိုလို အဆိုးဘက်လိုလို နှင့် အငြင်းထွက်စရာဖြစ်နေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e         \"  ဦးကောင်းလိမ်ထုတ်၊ မင်းဆက်ပြုတ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆိုသောစကားနှင့် ရောထွေးယှက်တင်ဖြစ်လျက်ရှိသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုစကားသည် အဓိပ္ပာယ် ၂ ချက်ထွက်နေ၏။ အဓိပ္ပာယ်တစ်ချက် မှာ နေ့နံသင့်တွက်ပုံအရ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၄၇ ခုနှစ် (ခရစ် ၁၈၈၅ခုနှစ်) တွင် အင်္ဂလိပ်လက်သို့ နောက်ဆုံးမင်းဆက်ဖြစ်သော သီပေါမင်း ပါရသည် ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအဓိပ္ပာယ်မှာ ဦးကောင်းလိမ်လည်ကောက်ကျစ်လေ သောကြောင့် ဤသို့ ပါရသည်ဟူ၍ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အင်္ဂလိပ်လက်သို့ မြန်မာမင်းပါရပုံပါရနည်းသည် ၃ ဆင့်ဖြစ်လေ သည်။ ၁၈၂၄ ခုနှစ်မတိုင်မီကာလအထိ မြန်မာနိုင်ငံမှာ တစ်ထီးတစ်နန်းနှင့် လွတ်လပ်သောနိုင်ငံဖြစ်လေသည်။ သို့ သော် ဘကြီးတော်လက်ထက်တွင်အင်္ဂလိပ်နှင့်စစ်ဖြစ်၍ မြန်မာကရှုံးသဖြင့် တနင်္သာရီနှင့် ရခိုင်နယ်များကို စွန့် လွှတ်ခဲ့ရသည်။ ပုဂံမင်းလက်ထက်တွင် ဒုတိယအကြိမ်စစ်ဖြစ်၍ ရှုံးပြန်သဖြင့် တောကျောင်းသရက်မြို့ အထိ မြန်မာ့ပိုင်နက်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ရသည်။ ပုဂံမင်း နောက် စိုးစံသော မင်းတုန်းမင်းလက်ထက်တွင် မင်းတုန်းမင်း၏ အမြော်အ မြင်ကြီးမှုကြောင့် အင်္ဂလိပ်နှင့်ဆက်ဆံရေး သင့်တင့်တန်သရွေ့ သင့်တင့်သည်။ နောက်ဆုံးမင်းဆက်ဖြစ်သော သီပေါမင်းလက်ထက်တွင်မူ တတိယစစ်ဖြစ်ပြီး နောက် သီပေါမင်းလည်းစစ်ရှုံး၊ မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေးလည်း လုံးဝကွယ်ပျောက် လေတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဦးကောင်းသည် (မြန်မာဘက်မှ)မင်းတုန်းမင်းနှင့် သီပေါမင်း နှစ် ဆက်တိုင်တိုင် အမှုထမ်းခဲ့လေသည်။ မင်းတုန်းမင်းလက်ထက်မှစတင်၍ အလုပ်တာဝန်တွင် တစ်စတစ်စ တိုးမြှင့်လာခဲ့ရာ သီပေါမင်းနန်းတက်စအချိန်၌ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ခဲ့သည်ဟု ဆိုရလိမ့်မည်။ အလွန်လည်း အရာရောက် ခဲ့သည်ဖြစ်လေသည်။ သို့ သော် အင်္ဂလိပ်လက်သို့ သီပေါမင်းပါရပုံအကြောင်း နှင့်စပ်၍ကား ဦးကောင်း၏ ဆောင်ရွက်ချက်တို့သည် အစွန်းအထင်းရှိနေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထို့ကြောင့် “\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          \" ဦးကောင်းလိမ်ထုတ်၊ မင်းဆက်ပြုတ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဆိုသောစကား ယုတ္တိတန် သည် မတန်သည်ကို သူ့ဘဝလမ်းစဉ်ကို ပြန်ကြည့်ပါက အကြောင်းပြည့်ပြည့် စုံစုံ တွေ့နိုင်စရာရှိလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဦးကောင်း၏ အဖ ဦးမှိုသည် မုံရွာနယ်၊ ဗန့်ကျီတိုက်အဝင်မုန်တိုင်မင် (မင်းတိုင်ပင်)ရွာတွင် နေထိုင်သူဖြစ်လေသည်။ အသည်(သား)ကားမဟုတ်။ နတ်သျှင့်ရွေး သေနတ်စုထဲမှဖြစ်လေသည်။ သို့သော် စစ်မက်မရှိသည့်အခါ၌ ဖြစ်စေ၊ မင်းနေပြည်တွင် တာဝန်မကျသည့်အခါ၌ဖြစ်စေ၊ ထိုအစုသားသည် ကိုယ့်ရပ်ရွာတွင် အေးချမ်းစွာနေထိုင်လုပ်ကိုင်စားသောက်နိုင်သည်ဖြစ်၍ ရက် ကန်းသုံး ယင်သွားများကို လုပ်ကိုင်ရောင်းချ၍လည်းကောင်း၊ ဓာတ်ဆရာအဖြစ် ဖြင့်လည်းကောင်း အသက်မွေးသူဖြစ်သည်။ သားဖြစ်သူ ဦးကောင်းမှာလည်း ထိုရွာတွင်ပင် ၁၈၂၂ ခုနှစ်၌ မွေးဖွားလာရလေသည်။ ဤတွင် အဖဖြစ်သူက အစုသားဖြစ်၍ သားဖြစ်သူသည် မြန်မာ့အုပ်ချုပ်ရေးထုံးတမ်းအရ အချိန်တန် အရွယ်ရောက်လာသည့်အခါ ထိုအစုတွင် သာမန်အားဖြင့် အမှုထမ်းရမည်ဖြစ် လေသည်။ ဤသို့ ကား အစုသားရိုးရိုးမဖြစ်။ သူက စာတတ်၍ မင်းပါးစိုးခွင်ရောက်ကာ မင်းတိုင်ပင်အမတ်အထိဖြစ်လာသည်။ အမှန်စင်စစ် သူ့ရွာတွင်ကျောင်းမည်မည်ရရမရှိ။ မရှိသော်လည်း ပညာလိုလားသော ဦးကောင်းသည် အနီးအပါးမှကျောင်းရှိသော ငှက်ပျောတောရွာ၊ စစ်ကုန်းရွာ၊ ငါးရံ့ အိုမြစ်စုတ် ရွာ၊ ပဒူးရွာ အသီးသီးတွင် စာလိုက်၍သင်သည်။ ကျောင်းသားဘဝ၊ ကိုရင် ဘဝ၊ ရဟန်းဘဝ အဆင့်ဆင့်ဖြင့် သဒ္ဒါ၊ သဂြိုဟ်၊ ဆန်း၊ အလင်္ကာ၊ ဗေဒင်၊ ဆေး စသည်တို့ကို သင်သည်။ ထိုမျှဖြင့်အားမရမတင်းတိမ်သေးဘဲ အမရပူရ မင်းနေပြည်ရှိ ဗားကရာကျောင်းသို့ တက်၍ စာဆက်သင်သည်အထိ ဇွဲကောင်း လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤတွင် ဦးကောင်းအတွက် တက်လမ်းပေါ်လာလေသည်။ ပေါ်လာ ပုံမှာ ပဒူးရွာကျောင်းတွင်နေစဉ်က သူသည် ဦးရန်ဝေးဆိုသူ ဦးပဉ္စင်းနှင့် သိကျွမ်းခင်မင်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုဦးပဉ္စင်းသည် ယခုအခါတွင် ဗားကရာကျောင်း အနောက်ဘက် ရွှေရေးကျောင်း၌ ကျောင်းထိုင်လည်းဖြစ်၊ မင်းတုန်းမင်းသား၏ အကိုးကွယ်ခံဆရာလည်း ဖြစ်နေသည်။ ထိုအခါ မင်းတုန်းမင်းသားက “ပညာ ဗဟုသုတအရာလေ့လာသူများကို လိုချင်ပါသည်”ဟူ၍ ဦးရန်ဝေးထံ လျှောက် ထားလေရာ၊ ဦးရန်ဝေး၏ အမအစဖြင့် ဦးကောင်းသည် မင်းတုန်းမင်းသား၏ မင်္ဂလာအိမ်တော်သို့ အမှုထမ်းရန် ရောက်လာခဲ့ရသည်။ မင်းတုန်းမင်းသား သည် ပညာလိုလားသူဖြစ်သည့်အတိုင်း နောင်အခါ ယောအတွင်းဝန်ဖြစ်လာ မည့် ဦးဖိုးလှိုင်ကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်များသည် သူ့ထံတွင် ဝင်ထွက်သွားလာနေကြသည် ဖြစ်လေသည်။ ဦးရန်ဝေးပင်လျှင် မကြာမီ လူဝတ်လဲ၍ မင်းတုန်းမင်းသား၏ အကြီးတော်အဖြစ်သို့ ပြောင်းခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထိုအခါကာလသည် ပုဂံမင်းစိုးစံနေချိန်ဖြစ်လေသည်။ ထိုမင်းသည် ပြည်သူအများ၏ကြည်ညိုမှုကို ကောင်းစွာရခဲ့ဟန်မရှိ။ သူ့အိမ်တော်ပါအမှုထမ်း ဖြစ်သူ မြို့ဝန်ဦးဘိုင်ဆတ်သည် သားပျို သမီးပျိုများကို ဖျက်ဆီးနှိပ်စက်သည်။ ပြည်ထဲရေးကို ဘုရင့်ယောက်ဖဖြစ်သူ မင်းသားဦးကျောက်လုံးနှင့် ကျီဝန် ဦးပွား တို့ ခြယ်လှယ်နေသည်။ ထိုအပေါ်တွင် ပုဂံမင်းကိုယ်တိုင်က ညီလာခံမှန်မှန် မထွက်ဘဲ ကြက်တိုက်၊ လက်ဝှေ့ပြိုင် စသည့်အလုပ်တွေကိုသာ လိုက်စားနေ ပြန်လေသောကြောင့် ပြည်သူများက နှလုံးနာနေကြသည်။ ထို့ကြောင့် အကျင့် သိက္ခာရှိသော မှန်မှန်လွှတ်တက်သော (ပုဂံမင်းနှင့်အဖတူအမိကွဲ ညီတော်သူ) မင်းတုန်းမင်းသားကို ပို၍ကြည်ညိုနေကြသည့်လက္ခဏာရှိသည်။ အခြေအနေ က မဟန်ရသည်တွင် ပုဂံမင်းအဖို့ ကံဆိုးချင်သောကြောင့် ပေထင့်၊ အင်္ဂလိပ်နှင့် မြန်မာစစ်ဖြစ်ရပြန်လေသည်။ ထိုအရေးတွင် ပုဂံမင်းဘက်က အလွန်မရှိ၊ သို့သော် အင်္ဂလိပ်က ကဲ၍သာလာသဖြင့် စစ်တိုက်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်လေသည်။ မင်းတုန်း မင်းသားမှာမူ အင်္ဂလိပ်၏လက်နက်အားကို မြန်မာက မယှဉ်နိုင်မှန်း စဉ်းစားမိ ပြီးဖြစ်၍တစ်ကြောင်း၊ နဂိုကလည်း ငြိမ်းချမ်းစွာနေတတ်လေ၍ တစ်ကြောင်းကြောင့် စစ်ကိုတစ်နည်းနည်းဖြင့် တားဆီးလိုသည်ဖြစ်လေသည်။ ထိုအတွင်း သူနှင့် သူ့ညီရင်းဖြစ်သူ ကနောင်မင်းသားတို့၏ အိမ်တော်သားများသည် ဓားပြမှုတွင် ပါဝင်သည်ဆိုကာ ပုဂံမင်း၏ ကျေးကျွန်များက စွပ်စွဲအပြစ်ရှာ ကြလေရာ၊ သူသည် ညီ၏တိုက်တွန်းချက်ဖြင့် နောင်တော်ကို ပုန်ကန်လေတော့ သည်။ ၁၈၅၃ ခုနှစ်တွင် ရမည်းသင်းသေနတ်ဗိုလ် (နောင်ရေနံချောင်းဝန်ကြီး) ဦးစို စသော သစ္စာရှိနောက်လိုက်များ၏ အကူအညီဖြင့် မင်းတုန်းမင်းသားကနောင်တော်ကိုအနိုင်ရပြီးလျှင် အမရပူရကိုသိမ်းပိုက်နန်းထိုင်နိုင်ခဲ့၍ ညီဖြစ်သူ ကနောင်မင်းသားကို အိမ်ရှေ့အရာထားလေသည်။ စစ်ကိုလည်း ရပ်စဲလိုက် လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          အရှင်မြင့်က ကျွန်တင့်ရမည်မှာ ဓမ္မတာပေတည်း။ ဦးစို၊ ဦးရန်ဝေး၊ ဦးဖိုးလှိုင်၊ ဦးကောင်းစသော မင်းတုန်းမင်းဘက်သားများသည် အရည်အသွေး အလျောက် အချီးအမြှောက်ခံကြရလေသည်။ ဦးကောင်းအတွက် သက်သက်မည်ဆိုလျှင် မင်းတုန်းမင်းသား၏ အိမ်တော်တွင်ရှိစဉ်ကလည်း သူ၏အလျှောက်အပြု ကောင်းမှု၊ သတ်ပုံသတ်ညွှန်းမှန်ကန်မှုကြောင့် အမှုထမ်း၍မှ မကြာခင် ဘဏ္ဍာစာရေးအရာတွင် တိုးမြှင့်ခန့်ထားခြင်း ခံရဖူးသည်။ ဤတွင် မက မင်းတုန်းမင်းသားကပင် ကြပ်မတ်၍ ဘကြီးတော်လက်ထက်၌ မှန်နန်း အပျိုတော်ဖြစ်ခဲ့သော ဆင်ကြန်သခင်နှင့် လက်ဆက်ပေးသည်အထိ ဂုဏ်ရည် တင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ခုတစ်ဖန် မင်းတုန်းမင်းသားက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက် လာသည့်အခါ သူကလည်း အလုပ်တွင် ကြိုးစားလေသည်နှင့်အမျှ ရွှေတိုက် စိုး၊ နောက် လွှတ်တော်အမှာစာရေး၊ နောက် လွှတ်တော်စာရေးကြီး၊ နောက် အလုံမြို့ဝန်၊ နောက် တောင်ငူ၊ ရမည်းသင်းနှစ်မြို့ အခွန်ဝန်၊ နောက် လွှတ် တော်ဝန်ထောက်၊ နောက် ရေ၊ ကြည်းနှင့်ဆိုင်ရာ ကင်းခွန်များကို ကြီးကြပ်အုပ်ချုပ်ရသော ကင်းဝန်ထောက်ဖြစ်ရသည်အထိ ရာထူးဂုဏ်သိန်ကြီးမြင့် တိုးတက်လာလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကြီးမြင့်လာရအောင်လည်း သူဆောင်ရွက်ခဲ့ပုံတို့ကို သာဓကပြရဦး မည်။ ၁၈၅၇ ခုနှစ်တွင် မင်းတုန်းမင်းသည် အမရပူရကိုမကြိုက်၍ မန္တလေး မြို့သစ်တည်ရန် ကြံရွယ်သည့်အခါ ဦးကောင်းသည် မြတောင်ဝန်ကြီးဦးမှို၏ ဆင့်ဆိုချက်အရ ကျုံး၊ မြို့ရိုး၊ နန်းတော် စသော ခုနစ်ဌာနနှင့်တကွ တည်ထား လုပ်ဆောင်ရန် အဆောက်အအုံပုံစံစနစ်ကို အခါမပြတ်ရေးပေးနိုင်ခဲ့သည်။ မန္တလေးပတ်ဝန်းကျင်၌ သာယာစိမ်းလန်းရအောင် ဥယျာဉ်နှစ်ဆယ်လုပ်ဆောင် ရန် မင်းအမိန့်ရှိရာတွင် ဝေပုံကျဖြစ်သော မဟာသီရိဟေမဝန်ဥယျာဉ်ကို ပန်း သစ်ပင်မြိုင်မြိုင်ဖြင့် ဖန်တီးပေးနိုင်ခဲ့သည်။ အလုံမြို့ဝန် တာဝန်ယူရစဉ်က သုံးနှစ်အတွင်း မြို့ရွာနယ်ပယ်ကို အေးချမ်းစည်ပင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ သည်။ တောင်ငူရမည်းသင်းဘက်ရှိ သစ်အလုပ်အဆောင်နေရာမကျ၍ အခွန် ဘဏ္ဍာ ယုတ်လျော့နေသည်တွင် အမှန်ဖြစ်အောင် စီမံပေးနိုင်ခဲ့သည်။ နောက် ဆုံး ၁၈၆၆ ခုနှစ်တွင် မင်းတုန်းမင်း၏ သားများအထဲမှ မြင်ကွန်း မြင်းခုံတိုင် မင်းသားနှစ်ဦးက အိမ်ရှေ့ ကနောင်မင်းသားကိုသတ်၍ သူပုန်ထသည့်အခါ (ပခန်းမင်းကြီးဖြစ်လာခဲ့သော) ဦးရန်ဝေးနှင့် အတူ လွှတ်တော်မှ ရပ်တည် ဆင့်ဆိုစည်းကြပ်ကာ သူပုန်ရန်ကို ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤမျှပင်လော၊ ရှိပါသေး၏။ ဦးကောင်းသည် မင်းမှုရေးရာတို့တွင် ကိုယ်အား စိတ်အားဖိ၍ ဆောင်ရွက်ရုံဖြင့် မတန်သေး၊ စုဆောင်းပြီး ဗဟုသုတ၊ ကျွမ်းကျင်ပြီး ကဗျာပညာဖြင့် မင်းတုန်းမင်း၏ စာဝါသနာကို ဖြည့်နိုင်ခဲ့ပြန် သည်။ မင်းတုန်းမင်းသည် ဘာသာရေး၌ ကိုင်းရှိုင်းသူပီပီ ဘာသာရေးကဲသော စာများကို ကြားနာတတ်သူဖြစ်လေသည်။ အထူးသဖြင့် ကဗျာလင်္ကာများကို ကြားနာသည့်အခါ ကိုးခန်းပျို့မှ မင်းသားလေးပါး တောထွက်ခန်းကို ကြိုက် တတ်သည်။ ငွေတောင်ရကန်၊ ရာမရကန်တို့မှာ သာယာနာပျော်ဖွယ် ကောင်း ပါ၏၊ သို့ သော် သမ္ဖပ္ပလာပစာမျှသာဟု ထင်လေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ဆန္ဒ အလျောက် ဦးကောင်းကို ကဗျာဖွဲ့ ခိုင်းသည်။ ဦးကောင်းကလည်း တိဏ္ဍကပျို့၊ နေမိရကန်လိုစာမျိုးကို ရေးဖွဲ့ ပေးလေသည်။ တိဏ္ဍကပျို့မှာ ကဗျာသဘော ထက် စာသဘောကဲနေသည်မှန်သော်လည်း မင်းကျင့်တရားမဲ့သော ပဉ္စာ\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571405021333,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_f2e609aa-8649-494a-a710-f510299b93a8.jpg?v=1730215742"},{"product_id":"တိုက်စိုးနှင့်မင်းယု၀ေ-မြန်မာစာမိတ်ဖွဲ","title":"မြန်မာစာမိတ်ဖွဲ့","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eကိုးခန်းပျို့နှင့် မြန်မာ့အသက်သွေးခဲ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\"\u003e\u003cstrong\u003eမင်းယုဝေ \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp\u003e          မြန်မာစာပေသမိုင်းတွင် ကိုးခန်းပျို့သည် အရေးပါသော အခန်းမှ ပါဝင်သည်။ မြန်မာစာပေကို လေ့လာလိုက်စားသူတိုင်းပင် ကိုးခန်းပျို့ကို ဖတ်ရှုလေ့လာကြရ သည်။ အကယ်၍ စာပေသမားတစ်ဦးတစ်ယောက်သည် ကိုးခန်းပျို့ကို လျစ်လျူရှု ထားအံ့၊ ထိုသူအား မြန်မာစာပေကို တကယ်တမ်း လေ့လာလိုက်စားသူဖြစ်သည်ဟု အသိအမှတ်ပြုကြမည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမူကား ကိုးခန်းပျို့သည် မြန်မာ စာပေ၏ သော့ချက်သဖွယ်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ကိုးခန်းပျို့ကို သေချာစွာ လေ့လာလျှင် မြန်မာကဗျာသဘော၊ အလင်္ကာ သဘောတို့ကို ကောင်းစွာမြင်လာနိုင်သည်။ ဝေါဟာရဖွဲ့ ထုံးနည်း၊ စကားသုံး နှုန်းနည်း၊ သဒ္ဒါနည်း၊ သတ်ပုံသတ်ညွှန်းနည်းတို့ကိုလည်း စနစ်တကျ သိရှိလာ နိုင်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ယနေ့တိုင် မြန်မာတို့ လက်သုံးပြုနေကြသည့် “ပညာရဲရင့်ပွဲလယ်တင့်”ဟူ သော စကား၊ “သားတို့ရုပ်ရည်၊ သီတာမည်သား၊ ရေကြည်ချမ်းမြ၊ တစ်ပေါက်ကျက၊ မိဘတို့ဝမ်း၊ ငြိမ်းစတမ်းဖြင့်” ဟူသောစကား၊ “ဃရာဝါသ၊ သမ္မာဖြင့်၊ ဒုက္ခ ဖွဲ့ နှောင်၊ လူတို့ဘောင်ဝယ်”ဟူသော စကား စသည်တို့သည် ကိုးခန်းပျို့ လာ စကားများပင် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤသို့ ထင်ရှားသော ကိုးခန်းပျို့ကို ဖွဲ့ဆိုသူကား အခြားသူမဟုတ်။ ရှင်မဟာ ရဋ္ဌသာရမထေရ်ပင်တည်း။ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရသည် အင်းဝခေတ်စာဆို ဖြစ်သည်။ သက္ကရာဇ် ၈၃ဝတွင် ဖွား၍ ၈၉၂ ခုတွင် လွန်တော်မူသည်။ ဤကိုးခန်းပျို့ကို ၈၈၅ ခု၊ သက်တော် ၅၅ နှစ်အရွယ်တွင် စတင်ဖွဲ့ ဆိုသည်။ တိုင်းပြည် မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသဖြင့် ၃နှစ်အကြာ ၈၈၈ ခုနှစ်တွင်မှ ပြီးစီးလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ရှေးဟောင်း မြန်မာစာပေတွင် “ပျို့”သည် ခေတ်စားသော ကဗျာအဖွဲ့အနွဲ့ ပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားဟောကျမ်းဂန်လာ ဗုဒ္ဓဝင်ဇာတ်တော် နိပါတ်တော်များမှ ကောင်းနိုးရာရာ ဝတ္ထုကြောင်းတို့ကို ထုတ်နုတ်လျက် လေးလုံးစပ်လင်္ကာဖြင့် နှစ်သက်စဖွယ် ဝေဝေဆာဆာ ချဲ့ထွင်ဖွဲ့ဆိုထားခြင်းကို “ပျို့”ဟူ၍ ခေါ်ကြသည်။ ကိုးခန်းပျို့သည် ၅၅၀ ဇာတ်လာ ဟတ္ထိပါလဇာတ်ကို ဖွဲ့ဆိုချက် ဖြစ်သည်။ ဟတ္ထိပါလ၊ အဿပါလ၊ ဂေါပါလ၊ အဇပါလ ညီနောင် လေးဦးတို့ လောက စည်းစိမ်ကိုမမင်ဘဲ တောထွက်ခန်းအကြောင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤပျို့၏ အဓိက တင်ပြချက်သည် ဗုဒ္ဓ၏တရားတော်ပင် ဖြစ်သည်ဟု ယူသင့်သည်။ သို့ သော် ထူးခြားသည်ကား ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရသည် တရားသဘောကို တင်ပြရာတွင် လောကီလူသားတို့၏ အမှုကိစ္စတို့ကို လျစ်လျူပြု၍မထား။ အခွင့်သင့်တိုင်း ထည့် သွင်း ဖွဲ့ဆိုခြင်းပြုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဟတ္ထိပါလတို့၏မိခင် ပုဏ္ဏမကြီး မယားဝတ္တရားကျေပွန်ပုံကို တင်ပြရာ၌ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရက ပုဏ္ဏမကြီးသည် မျိုးတို့ကို ရေစိမ်ရန်၊ ထွန်ရန်၊ ကြဲရန်၊ကောက်စိုက် ပျိုးနုတ်ရန်၊ ကျွဲနွားတို့ကို ခြံမှ ထုတ်ရန်၊ လယ်တွင် မူများ မောင်း များဖြင့် ရေသွင်းရန်၊ ဆန် စပါးတို့ကို ဖွပ်ထောင်းရန် အစရှိသော တောင်သူ လယ်သမား ကိစ္စအဝဝတို့ကို ခင်ပွန်းလင်အား မခိုင်း။ မယားကောင်းပီပီ မိမိ ကိုယ်တိုင် ငယ်သားတို့ ဆောင်ရွက်အောင် ကောင်းစွာကြည့်ရှုစီစဉ် ဆော်သြ တတ်ကြောင်း ဖွဲ့ဆိုထားသည်မှာ လွန်စွာနှစ်သက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလင်ကိုမခိုင်း၊ နေ့တိုင်းညဉ့်က\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနိုးလုံ့လလျက်၊ စိမ်ထ မျိုးပဲ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထွန်ကြတကြိုက်၊ ကောက်စိုက်ပျိုးနုတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e ခြံထုတ်ကျွဲနွား၊ လယ်အားရေလောင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသွန်းခူမောင်းနှင့်၊ ဖွပ်ထောင်းချက်ပြုတ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနှုတ်မညံ့လျှင်း၊ ဆော်ဖန်ပြင်းသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဪတင်း စီရင်ရန်၏တည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ထို့နောက် ပုဏ္ဏမကြီး၏အိမ်ဝယ် ဝါဖန်သံ၊ ဝါကြိတ်သံ၊ ချည်ဝင့်သံတို့ဖြင့် တစ်ရံမပြတ် တညံညံရှိပုံ၊ ချည်သွတ်ခြင်း၊ ချည်စာတင်ခြင်းတို့ဖြင့် အိမ်သားများ မအားမလပ်ရှိကြပုံ၊ ချည်ချခြင်း၊ ရက်ကန်းရှယ်ခြင်း၊ ရက်ကန်းရက်ခြင်း အမှု သုံးပါးလုံး စုံလင်စွာ လုပ်ကိုင်ကြပုံတို့ကိုလည်း ဖွဲ့ဆိုထားသည်မှာ လွန်စွာ အသက်ပါလှသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဗိုင်းမှု ဝါမှု၊ ညီစေတုသို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖန်ပြု ဖျစ်ကြိတ်၊ အိမ်လုံးထိတ်မျှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမဆိတ်မညံ၊ ချည်ငင်သံလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတစ်ရံမပြတ်၊ ချားရဟတ်နှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eချည်သွတ်မချာ၊ ချည်စာယူထ၊ မအားကြသည့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e ချည်ချ ချည်ရှယ်၊ လုပ်ဖွယ်မပျက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလက်ရက်ယဉ်ခုံ၊ သုံးပါးစုံလျက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဧသုကာရီမင်းကြီးနှင့် ဖခင်ပုဏ္ဏားကြီးတို့က ဂေါပါလသတို့သားကို နောင် တော် နှစ်ဦးနည်းတူ တောမထွက်ရန် ပြောသည်။ အကယ်၍ တောမထွက်ပါက မင်းစည်းစိမ်ကို အပ်နှင်းမည့်အကြောင်းလည်း ပြောလာကြသည်။ ထိုအခါ ဂေါပါလက လက်မခံ။ တော၌ပျောက်သော နွားကို ရှာဖွေသကဲ့သို့ ကုသိုလ် တရားကို ရှာဖွေရန် ရသေ့ရဟန်းပြုအံ့ဟု ဆို၏။ ထိုသို့ဆိုရာတွင် ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရ သည် တောင်သူလယ်သမားတို့ နွားကို ချစ်ခင်ပုံ၊ လယ်ကိုခင်ပုံ၊ စိုက်ပျိုးမှု၌ စိတ်ဝင်စားပုံတို့ကို ထိမိပိုင်နိုင်စွာ ထည့်သွင်းဖွဲ့ဆိုခဲ့လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိုးရွာထစ်အုန်း၊ လုပ်ဆောင်တုန်းဝယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလျှိုပုန်းစုံပြား၊ ပျောက်သည့်နွားကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယောကျာ်းနွားရှင်၊ ဖွေမမြင်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထွန်ချင်ငမ်းငမ်း၊ လယ်မှာလွမ်းလျက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတသမ်းလျှောက်လျှောက်၊ တချောက်ချားချား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖွေကြည့်များသော်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနွား၏ခြေရာ၊ မြင်သောခါ၌\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမျက်နှာရွှင်ပျ၊ စိတ်ကြွကြွလျှင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမရမချင်း၊ ရှာဖွေပြင်းသို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ဤအခန်း၌ပင် ဂေါပါလသတို့သားက ပညာ၊ သတိ၊ သမာဓိ၊ ဟိရီတရား၊ သုတတရားတို့ကိုဆောင်လျက် ဝီရိယစိုက်ထူကာ သီလဆောက်တည်ခြင်း၊ ကမ္မဋ္ဌာန်း စီးဖြန်းခြင်း၊ သဒ္ဓါတရားပွားများခြင်းဖြင့် နိဗ္ဗာန်ကို ရနိုင်ကြောင်း ဆိုထားသည်။ သို့ဆိုရာတွင် တောင်သူလယ်သမားတို့ စွဲကိုင်သော ကိရိယာတန်ဆာပလာများ ကိုလည်းကောင်း၊ တောင်သူလယ်သမားတို့၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာတို့ကိုလည်း ကောင်း၊ ဥပမာ ဥပစာပြု၍ ကျွမ်းကျင်လိမ္မာစွာ ဖွဲ့ဆိုထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e          ပညာထွန်တုံး၊ ကျည်လုံးထမ်းပိုး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထွန်ညင်းပိုးလျက်၊ စွဲကြိုးကိုင်ပဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပန်းဖွဲ့ အဟန်၊ မြဲစိတ်မွန်ဖြင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထွန်သန်ထွန်ကိုင်း၊ တုနှိုင်းဟီရိ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသတိတရား၊ ထွန်သွားလှင်ကန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသင့်ကြန်စုံပြီး၊ တက်စီးကမ္မဋ္ဌာန်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆော်သံမွှန်းလျက်၊ ရဟန်းဝီရိယ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထွန်နွားက၍၊ သီလပဠုန် ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိုးရွာဟုန်ဝယ်၊ မအုန်မအောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသွေ့ခြောက်လှန်းမာ၊ သဒ္ဒါစေ့မျိုး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြဲထွန်ပျိုးမှ၊ ဖြိုးဖြိုးပြည့်ဝှန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြိုက်နိဗ္ဗာန်ဟု၊ သီးခွန်တက်ပွား\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမမွတ်ရှားသည်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဂုဏ်အားမယုတ်၊ မကြုံတည်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e           ရှေးဟောင်း မြန်မာစာပေလောကတွင် စာဆိုများစွာတို့သည် ထီးမူနန်းရာ တို့ကိုသာ အသားပေးဖွဲ့ဆိုကြသည်။ ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရနှင့် စာဆိုအနည်းငယ်တို့သာ ဗိုင်းမှု၊ ဝါမှု၊ ထွန်ယက်စိုက်ပျိုးမှုတို့ကို အလေးပေး ဖွဲ့ဆိုကြသည်။ စင်စစ်အားဖြင့် ရှင်မဟာရဋ္ဌသာရသည် လယ်ယာကိုင်းကျွန်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်းကောင်း၊ ဗိုင်းမှု၊ ဝါမှု ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်းကောင်း ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသူမဟုတ်ပေ။ အဖမှာ ဟံသာဝတီဘုရင်မကြီး ရှင်စောပု၏အနွယ် ဖြစ်သည်။ အမိမှာ အင်းဝ မြို့တည် သတိုးမင်းဖျား၏အနွယ် ဖြစ်သည်။ ထီးရိပ်နန်းရိပ်တွင်သာ ကြီးပြင်း လာခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ နောင်အခါတွင်လည်း ရဟန်းဘဝဖြင့် အရိုးထုတ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့စဉ်လျက် ဆရာတော်သည် ထွန်ယက်စိုက်ပျိုးမှုကို မြတ်နိုး၏။ ဗိုင်းမှု၊ ဝါမှုကို နှစ်သက်၏။ ဤအမှုတို့သည် မြန်မာတို့၏ အသက်သွေးခဲ ဖြစ် သည်ကို ကောင်းစွာဆင်ခြင်မိ၏။ ဤအမှုနှင့် ဤအမှုပြုသူတို့ကို ချစ်ခင်လေးစား၏။ ထို့ကြောင့် ယင်းတို့ကို လျစ်လျူမပြု၊ သေချာစွာ ဂရုတစိုက်လေ့လာလျက် တရားတော်ကို အဓိက ဖွဲ့ ဆိုရသော ဤပျို့၌ပင် အခါအခွင့်သင့်တိုင်း ထည့်သွင်း ဖွဲ့ ဆိုခြင်း ပြုခဲ့ပေသည်တကား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\"\u003e\u003cstrong\u003eမင်းယုဝေ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571399647381,"sku":"","price":14250.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/files\/001_2237656f-2a87-4303-b711-1c95a33f638e.jpg?v=1770807405"},{"product_id":"တင်မိုး-ခွပ်ဒေါင်းအလံခေါ်ရာသို့လွပ်မြောက်ရေးကဗျာများ","title":"ခွပ်ဒေါင်းအလံခေါ်ရာသို့လွပ်မြောက်ရေးကဗျာများ","description":"\u003cp\u003eစာပေကောင်းကျိုး\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆရာဇော်ဂျီ၊ ငါမျှော်ရည်၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအဉ္စလီ မျက်ကြုတ်၊ ချီ လက်အုပ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆရာဇေယျ၊ ငါ ဦးချ၍\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအေးမြဓာတ်ခံ၊ စာပေသံကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရောင်ပြန်ဆင့်ကူး၊ လက်စုံဖူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဆရာမင်းသုဝဏ်၊ စာပေမွန်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဝန္ဒနာဦးခိုက်၊ လက်ကိုပိုက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာပေပညာ၊ ရိုသေစွာလျှင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလိုက်နာမှတ်သား၊ ဉာဏ်ဆင့်ပွားလျက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတတ်အားသမှု၊ ငါပြုစုခဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဉာဏ်နုပါသေး၊ ငါ့အရေးကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါတွေး၍ပြင်၊ ငါသုတ်သင်ခဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမစင်မကြယ်၊ မဖွယ်မရာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတွေ့ရှိပါက၊ ပညာရစေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eညွှန်ပြလေလော့..\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eစာပေကောင်းကျိုး၊ တို့မျှော်ကိုး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e၁၀၊ ၄၊ ၂၀၀၀။ \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eတနင်္လာ နံနက်ခင်း\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eတင်မိုး\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e     \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003eအမှန်သာ အောင်ပွဲ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအများအကျိုး၊ ဆောင်သယ်ပိုးခိုက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလူဆိုးလူမိုက်၊ ဒုစရိုက်တို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရိုက်ပုတ်ငြင်းဆန်၊ အကျောက်အကန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသည်းခံ သည်းခံ၊ သည်းညည်းခံ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမှန်တရား၊ မထွန်းကားအောင်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတားလိုက်ဆီးလိုက်၊ စွမ်းကုန်ပိုက်ကြ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိုက်သူမရဲ၊ ဗုန်းဗုန်းလဲလိမ့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရဲသူအောင်ပွဲ၊ လက်မှာမြဲလိမ့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဇွဲသန်ရဲမာန်၊ မလဲနိုင်တဲ့ တို့အောင်လံ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလူ့သမိုင်းသည်၊ ခရီးရှည်၏\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eရေရှည်တွေးရှု၊ စိတ်ရှည်မှုနှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလူထုကောင်းအောင်၊ ဉာဏ်အရောင်ကို\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတန်ဆောင်ဆီမီး၊ ထွန်းညှိပြီးနောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eခရီးမပျက်၊ ဆက်ချီတက်မှ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eလက်နက်မမှန်၊ ပက်လက်လန်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအမှန်သည်သာ အောင်ပွဲခံ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e၂၃၊ ၁၁၊ ၁၉၉၉။ \u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eအင်္ဂါ နံနက်ခင်း\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eခွပ်ဒေါင်းအလံခေါ်ရာသို့\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e   \u003c\/strong\u003e\u003cstrong\u003eမနိုးသူတို့ပျောက်တဲ့ မိုးသောက်ရှုခင်း \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမနက်တိုင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြယ်ကလေးတလုံး ပေါ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမနက်တိုင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eကြယ်ကလေးကို မျှော်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eပေါ်လိုက်ပျော်လိုက်နှင့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတိမ်တိုက်အောက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတခါတလေ ပျောက်သွားတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိုးသောက်ချိန်ဆိုတာ အမြဲရှိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမိုးသောက်ချိန်နှင့် ငှက်ကလည်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတွဲဖက် ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအရုဏ်တက်တိုင်း ငှက်တို့သီချင်း ဆိုသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမနက်မိုးလင်းပေမဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eနိုးကြားပျင်းသူတို့မှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဤရှုခင်း အမြဲပျောက်လိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e၆၊ ၄၊ ၂၀၀၀။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eကြာသပတေး နံနက်ခင်း။\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eသက္ကရာဇ် ၂ဝဝဝ မှာ \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eယုံကြည်ချက်ဟာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eထက်မြက်တဲ့ ငါတို့လက်နက်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြင့်မြတ်မြင့်မား၊ ဝင့်ကြွားတဲ့ စိတ်ဓာတ်ဟာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမနားမရပ်၊ တရစပ်ပစ်ခတ်နေတဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါတို့သေနတ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eမြန်မာနိုင်ငံ ဒီမိုကရေစီရရှိရေးဟာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါတို့အရေး၊ ငါတို့ပန်းတိုင်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eသက္ကရာဇ် ၂၀၀၀ မှာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eဖက်ဆစ်တွေကို အောင်ရမယ်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eအောင်ပန်း အောင်ဖူး၊ အောင်ညွန့်ခူးကြမယ့်\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eတပ်ဦးက ရဲဘော်တွေ\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eငါတို့ရဲ့အောင်သပြေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e\u003cem\u003e၂၄၊ ၁၊ ၁၉၉၉။ \u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003e\u003cem\u003eဗုဒ္ဓဟူးနံနက်ခင်း။\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45571416621205,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_1760fdba-d76b-4679-beff-6637cc3e889e.jpg?v=1730216156"},{"product_id":"ညီစေမင်း-နပိုလီယံက်ုခြောက်တဲ့တစ္စေ","title":"နပိုလီယံကိုခြောက်တဲ့တစ္ဆေ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနပိုလီယံကို ခြောက်တဲ့တစ္ဆေ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျုပ်တို့မင်းချင်းတစ်စု စကားဝိုင်းဖွဲ့ကောင်းနေတုန်းမှာပဲ တော်ကြီး ဘုရားက စက်ရာဆောင်ခန်းကို ကြွမြန်းတော်မူသွားတယ်။ “လက်သုံးတော်ကြီးရေ ပြတင်းလေသာက ကန့်လန့်ကာများကိုလည်း ချထားလိုက်ပါကွယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မောင်မင်းတို့ထွက်သွားရင် လေသာတံခါးများလည်း ပိတ်ခဲ့ပါဦး”လို့ လက် သုံးတော်တစ်ဦးကို မိန့်ကြားတော်မူတယ်။ လက်သုံးတော်ကြီးက အမိန့် တော်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ပြီးသွားရော တော်ကြီးဘုရားလည်း အလင်းတိုင်ကို ကောက်ယူပြီး စက်ရာဆောင်ခန်းက သလွန်တော်မှာ မှေးစက်တော်မူတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e            ခဏကြာတော့ စက်တော်မူတဲ့မှီအုံးက တောင့်လာသလိုလို၊ မာလာ သလိုလို ခံစားမိပါရော။ ဒါနဲ့ တော်ကြီးဘုရားက စက်ရာကထလိုက်ပြီး မှီအုံးကို လှုပ်ခါ ကြည့်တယ်။ မှီအုံးထဲ ဘာတွေများဝင်နေပါလိမ့်မလဲပေါ့။ အဲဒီတုန်းမှာ သလွန်ခေါင်းရင်းက တဖျပ်ဖျပ် တရှပ်ရှပ်သံလိုကြားမိတာနဲ့ ခဏနားစွင့်ကြည့်တယ်။ ဘာမှထပ်မကြားရတော့ဘဲ ပကတိတိတ်ဆိတ် နေတာမို့ စက်ရာပေါ် ပြန်လှဲလိုက်ပြန်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပျော်တစ်ဝက် မှေးတစ်ဝက်၊ စက်တော်ခေါ်လို့ မပျော်တပျော်အနေ မှာ မဟားတရား ရေဆာလာပြန်ပါရော။ ဒါနဲ့ တံတောင်နဲ့ထောက်ထပ် သလွန်တော်ဘေးက ကလပ်ခုံလေးပေါ်မှာ တင်ထားတဲ့ ဖျော်ရည်တစ်ခွက်ကို တစ်ကျိုက်တည်းနဲ့ မော့သောက်လိုက်တယ်။ သောက်တော်ခွက်ကို ခုံပေါ်ပြန်အတင် အခန်းထောင့် တစ်နေရာ ဝတ်လဲတော်အခန်းထဲက ဆွဲဆွဲ ငင်ငင် ညည်းသံတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘယ်သူလဲ” တော်ကြီးဘုရားက လက်သုံးတော်သေနတ်ကိုဆွဲယူ ရင်း မေးလိုက်တယ်။ “ပြောရင်ပြော မပြောရင် မောင်မင်းရဲ့ ခေါင်းကို ပစ်ခွဲလိုက်ရလိမ့်မယ်”လို့ ခပ်ထန်ထန်ပြောလိုက်တယ်။ အဲဒီလိုလည်း ခြိမ်းခြောက်လိုက်ရော အခန်းထောင့်မှောင်ရိပ်ထဲက “ဟက်ခန်” ရယ်သံ တစ်ချက်ပေါ်လာပြီး ပြန်တိတ်ဆိတ်သွားပြန်တယ်။ တော်ကြီးဘုရားလည်း သလွန်ပေါ်က ဖျပ်ခနဲထ၊ ထိုင်ခုံတစ်လုံးပေါ်မှာ လွှမ်းထားတဲ့ ဝတ်ရုံတော် ကို ဆွဲခြုံလိုက်ပြီး အသံကြားရာဆီကို ခပ်သုတ်သုတ်ကြွချီလာခဲ့တယ်။ အသံလာရာ ဝတ်လဲတော်ခန်းတံခါးကို ဝုန်းခနဲ ဆွဲဖွင့်လိုက်။ တဖျပ်ဖျပ် တရှပ်ရှပ်အသံက ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြန်တယ်။ တော်ကြီးဘုရားဟာ အနီးအပါးမှာချိတ်ဆွဲထားတဲ့ လက်သုံးတော်ဓားကိုပါ အားနေတဲ့လက် တစ်ဖက်နဲ့ ဆွဲယူပြီး ရှေ့ကိုတိုးဝင်လိုက်တယ်။ အခန်းငယ်ထဲမှာတော့ ဘာဆိုဘာမျှမရှိ။ တဖျပ်ဖျပ် တရှပ်ရှပ်အသံက ပြုတ်ကျနေတဲ့ ခန်းဆီးကို လေခတ်လို့ ထွက်ပေါ်လာတဲ့အသံ ဖြစ်ဟန်တူရဲ့။ ဒီတော့မှ ဒီလောက်ထိအောင် သွေးကြောင်ရပါ့မလားလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဆင်ခြင် ရှက်စိတ် ဝင်ပြီး စက်ရာဆောင်ခန်းကို ပြန်လည် ကြွမြန်းခဲ့ပြန်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မျက်လုံးစုံမှိတ် အိပ်ပျော်တော့မယ့်ဆဲဆဲမှာပင် တင်ခုံပေါ်မှာထွန်း ထားတဲ့ အလင်းတိုင်သုံးချောင်းဟာ ဝုတ်ခနဲ ငြိမ်းသွားပြီး တစ်ခန်းလုံး မှောင်အတိကျသွားတယ်လို့ ထင်လိုက်မိတယ်။ တကယ်တော့ အလင်း တိုင်များ ငြိမ်းသွားခြင်းမဟုတ်။ အရိပ်မည်း၊ အလင်းရောင်ကို ပိတ်ကွယ် လိုက်တာကိုး။ ဇောချွေးများပြန်စပြုလာတဲ့ တော်ကြီးဘုရားဟာ လူခေါ် ခေါင်းလောင်းကို ဆွဲလှုပ်ဖို့ လက်အလှမ်းလိုက်၊ မမြင်ရတဲ့အရာတစ်ခုက သူ့လက်ထဲက ခေါင်းလောင်းကြိုးကို ရိုင်းပျစော်ကားစွာ ဆွဲယူသွားတယ်။ တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို မကောင်းဆိုးဝါး အရိပ်မည်းကြီးလည်း ပျောက် ကွယ်သွားပြီး တစ်ခန်းလုံး ပြန်လင်းလာပြန်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဝူး...တကယ်တော့ ငါ့အမြင်အာရုံရဲ့ လှည့်စားမှုတွေပါလား”လို့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eတော်ကြီးဘုရားက သက်ပြင်းကိုမှုတ်ထုတ်ရင်း တစ်ကိုယ်တည်း ညည်း လိုက်မိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အမြင်အာရုံရဲ့ လှည့်စားမှု ဟုတ်စ” လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အသံ နက်ကြီးက ဝမ်းခေါင်းသံကြီးနဲ့ ပြောသံကြားလိုက်ရတယ်။ “အမြင်အာရုံရဲ့ လှည့်စားမှုဆိုတာ သေချာရဲ့ လား ဧကရာဇ်ဘုရင်မင်းမြတ်ကြီးရဲ့ ၊ ဒါတွေ ဟာ အစစ်အမှန်တွေ ရှေ့ဖြစ်မယ့်အရေးကိစ္စတွေရဲ့ နိမိတ်လက္ခဏာတွေပဲ၊ ရွှေတွင်း၊ ငွေတွင်း၊ ပယင်း၊ ဒုတ္တာ၊ ရတနာခုနစ်ပါးအရှင်၊ လက်နက်စကြာ သခင်၊ ဘဝသခင်၊ ရေမြေသနင်းပြည့်ရှင်မင်း နပိုလီယံ၊ ကျွန်ုပ်နောက်က သာ လိုက်ခဲ့ပါ၊ သင် ဒီထက်မက မြင်ရစေမယ်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စကားသံအဆုံး သူ့ရဲ့ အာရုံထဲမှာ တစ်စုံတစ်ခု ထင်ထင်ရှားရှား ပီပီပြင်ပြင် ပေါ်ထွက်လာတယ်။ ရွှေနားကွပ် အပြာရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင် မြန်းထားတဲ့ ပိန်ရှည်ရှည်လူတစ်ယောက်၊ အနက်ရောင်ဗာလီကွေးတစ်ခု ကို ခပ်ကျပ်ကျပ်ဝတ်ဆင်ထားတယ်။ နားနောက်မှာလည်း နားကင်းနှစ် ဖက်က နားရွက်ချွန်ချွန်ကြီးနှစ်ခု ထောင်ထားသည့်အလား။ မျက်နှာထားက ခပ်တင်းတင်း၊ မျက်လုံးတွေကလည်း မျက်တွင်းဟောက်ပက်ထဲက ငါ ကြီးပြူးထွက်နေပြီး မီးတောက်မီးလျှံအလား ရဲရဲတောက်နေတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဘုရား...ဘုရား...ငါဘာတွေများ မြင်တွေ့နေရပါလိမ့်”တော်ကြီး ဘုရားက အလန့်တကြား ရေရွတ်လိုက်မိတယ်။ “ဟဲ့..တစ္ဆေကောင် နင် ဘယ်ကလာတာလဲ” ( တစ္ဆေက ဘာမှစကားပြန်မပြောဘဲ သူ့ရှေ့ကို စေ့ ခနဲ ရောက်လာ တယ်။ ပြီးတော့ သူ့နောက်ကလိုက်ခဲ့ဖို့ နပိုလီယံကို လက်ညှိုးကွေးချည် ဆန့်ချည်နဲ့ ခေါ်လိုက်တယ်။ တော်ကြီးဘုရားဟာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အင်အားတစ်ခုရဲ့ ညှို့ယူခြင်းခံရသူပမာ ကိုယ်တိုင်တွေးခေါ်ဆင်ခြင် ဆုံးဖြတ် နိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ အသာတကြည်နဲ့ပဲ မငြင်းမဆန်နာခံလိုက်ရတော့တယ်။ ခိုင်မာတောင့်တင်းလှတဲ့ အုတ်နံရံကြီးဟာ သူတို့ချဉ်းကပ်သွားတယ်ဆိုရင်ပဲ ဘေးကိုရဲသွားပြီး အလိုက်သင့်ဖွင့်ပေးကြတယ်။ သူတို့လည်းဖြတ်ပြီး တဂျိမ်းဂျိမ်းတဂျုန်းဂျုန်း မြည်ဟိန်းကာ ပြန်ပိတ်သွားတော့တယ်။ တစ္ဆေဆီ က ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ခပ်မှိန်မှိန် အလင်းရောင်ကြောင့် ရှည်လျားစိုထိုင်းနေတဲ့လိုဏ်ခေါင်းလမ်းကြီးကို ခပ်ဝါးဝါး ခပ်ပျပျ မြင်တွေ့ နေရတာကလွဲရင် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပကတိပိန်းပိတ်အောင် မှောင်မိုက်နေတယ်။ နှစ်ယောက် သား စကားတစ်ခွန်းမှမဟဘဲ ခရီးကိုသာ ခပ်သုတ်သုတ်နှင်နေကြတယ်။ လိုဏ်ဂူတစ်လျှောက် တဝီဝီ တိုက်ခိုက်နေတဲ့ အေးမြလန်းဆတ်တဲ့ လေအေးကြောင့် ချမ်းစိမ့်စိမ့်ဖြစ်လာတဲ့အတွက် တော်ကြီးဘုရားဟာ ညဉ့်ရုံတော်ကို ခပ်တင်းတင်းဆွဲပတ်လိုက်ရတယ်။ အပြင်ဘက်လဟာပြင်ထဲကို ရောက်လာ ပြီဆိုတဲ့သဘောပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပြင်ဘက်ကိုလည်းရောက်ရော ပါရီမြို့တော်ရဲ့ အဓိကရလမ်းမ တစ်ခုထဲ ရောက်ရှိနေတာကို နပိုလီယံ တွေ့ လိုက်ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အို..ဝိညာဉ် စက်ရာဆောင်ပြန်ပြီး ဝတ်လဲတော်များ ဝတ်ဆင်ခွင့် ပေးပါ။ ပြီးတော့ သင်နဲ့ ချက်ချင်းပြန်လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်” အေးမြလှတဲ့ ညဉ့် လေပြည်ကြောင့် ခိုက်ခိုက်တုန်အောင်ချမ်းနေတဲ့ နပိုလီယံက တောင်း တောင်းပန်ပန် ပြောလိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ရှေ့သို့သာ ဆက်ပါလေ” တစ္ဆေက ခပ်ပြတ်ပြတ်ခပ်ထန်ထန် ပြောလိုက်တယ်။ အလိပ်လိပ်ထလာတဲ့ ဒေါသလှိုင်းတံပိုးများကို အနိုင်နိုင် ချုပ်တည်းပြီး တစ္ဆေခိုင်းတဲ့အတိုင်းလုပ်ရုံကလွဲပြီး တခြား ဘာမှမတတ် နိုင်တော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စိန်းမြစ်ကမ်းပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားတဲ့ အိမ်ဂေဟာကြီး တစ်ခုဆီ ရောက်သည်အထိ လူသူကင်းမဲ့တဲ့လမ်းတွေကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ ကြတယ်။ အိမ်ဂေဟာကြီးရဲ့ ရှေ့တည့်တည့်ကိုလည်းရောက်ရော တစ္ဆေက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်တယ် ဝင်းတံခါးမကြီးက သူတို့အလာကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့် အလား အဆင်သင့်ပွင့်သွားကြတယ်။ ကြီးမားလှတဲ့ ကျောက်ဖြူသားခန်းမ ကြီးထဲကို သူတို့နှစ်ယောက်သား ဝင်ခဲ့ကြတယ်။ ခန်းမကြီးတစ်ပိုင်းကို ကန့်လန့်ကာများနဲ့ ကွယ်ထားတယ်။ ဒီကန့်လန့်ကာနောက်က ကျောက်ဖြူ သားနံရံက တန်ပြန်ဟပ်လာတဲ့ စူးစူးဝါးဝါးအလင်းရောင်ကြောင့် ကန့်လန့် ကာကြီးကို ထိုးဖောက်ပြီး ခပ်ဝါးဝါးမြင်နေရတယ်။ သားသားနားနား ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးသဏ္ဌာန်များက ကန့်လန့်ကာကြီးရှေ့မှာ တန်းစီရပ်နေကြတယ်။ သူတို့ခေါင်းတွေပေါ်မှာတော့ လှပေ့ဆိုတဲ့ပန်းတွေကို ခွေထိုးပန်ဆင်ထားကြတယ်။ သူတို့မျက်နှာများကိုတော့ သေမင်းရဲ့ အမှတ်အသားလက္ခဏာ မျက်နှာဖုံးတွေနဲ့ ဖုံးကာထားကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီမျက်နှာဖုံးစွပ်တွေက ဘာတွေလဲ၊ နာနာဘာဝ ဝိနာဘာဝတွေ လား၊ ငါဘယ်ရောက်နေတာလဲ၊ ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီနေရာကို ခေါ်လာရတာ လဲ”တော်ကြီးဘုရားက အနိုင်နိုင် ချုပ်တည်းထားရတဲ့ စိတ်နှောင်ကြိုးကို ချိုးဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားဖို့အနေနဲ့ ခပ်ငေါက်ငေါက်ပြောလိုက်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “တိတ်စမ်း” သွေးစွန်းမည်းနက်နေတဲ့လျှာ ရှေ့ကိုငေါထွက်လာ သည့်အထိ တစ္ဆေက အော်ငေါက်ပြောလိုက်တယ်။ “ခုချက်ချင်း ဇီဝိန်ချုပ် မသွားချင်ရင် တိတ်လိုက်စမ်း”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပွဲဦးထွက်ကတည်းက စေသည့်ကျွန် ထွန်သည့်နွားပမာ အလျှော့ ပေးအညံ့ခံခဲ့ရတဲ့ ကြောက်စိတ်ကိုကျော်လွှားနိုင်သည်အထိ ပင်ကိုသတ္တိ တွေ ပြည့်ဝလာပြီဖြစ်တဲ့ တော်ကြီးဘုရားက တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်ပြောတော့မယ် အလုပ်မှာ အဇ္ဈတ္တအတွင်းက ဆူညံညံ သို့မဟုတ် လေချင်းတိုးဝှေ့ရာက ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ အသံလေလားမသိ အရိုင်းဆန်တဲ့ ပရလောကက ဂီတ သံဟာ ကန့်လန့်ကာကြီးနောက်က ချောက်ချားအား ငယ်စရာ တငြိမ့်ငြိမ့် တသိမ့်သိမ့်ပေါ်ထွက်လာတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မွှေးကြိုင်လှတဲ့ အရှေ့ တိုင်းဖြစ် နံ့သာမျိုးစုံ အခိုးအထုံတို့နှင့် ပြုပြင်စီမံထားတဲ့ စိတ်နှလုံးကို တိမ်း မူးစေတဲ့ ရနံ့များက ထုံသင်းကြိုင်လှောက်လာတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခပ်ဝေးဝေးဆီက တစ်စုံတစ်ရာကို တီးတိုးရေရွတ်ပြောဆိုနေသံ လိုလို ကြားလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့လက်မောင်းကို နောက် ကနေ ဖမ်းဆွဲကိုင်လို့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဧကရီမိဖုရားကြီး လူဝီမေရီ “အလို! သင်လည်း ဒီအသူရကာယ်ဘုံကို ရောက်နေတာပဲလား၊ ဘယ်လို နည်းနဲ့ ဒီကိုရောက်နေရတာလဲ”လို့ တအံ့တသြ မေးလိုက်သည်။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45574485966997,"sku":"","price":4500.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_800668c3-a43b-464a-bdb1-edc21f2a20ca.jpg?v=1730218045"},{"product_id":"ညလွမ်းအိမ်-ဟေးငါပါဒိုင်နိုဆောပါ","title":"ဟေးငါပါဒိုင်နိုဆောပါ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူတန်းစားအသစ်ထဲက သွားတွေ  ကြွက်တွေ ဒိန်ခဲတွေ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမှန်ချပ်တွေရဲ့ ပြောင်လက်မှုကို လျှာနဲ့လျက်ကြည့်တယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသစ်ပင်တွေလိုက်မလာနိုင်ဘူးပြောတဲ့ပုဆိန်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပေါင်မုန့်ချပ်တိုင်း မှန်ကွဲစတွေနှစ်ဝင်တဲ့ အရသာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြမ်းပြင်ပေါ်ဆံပင်တွေစိုက်ချလိုက်တော့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝံပုလွေခေါင်းစွပ်ထဲက ပိုပြီးမာကျောတဲ့သွားတွေထွက်လာတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e သိမ်းငှက်ရဲ့အတောင်ပံတွေခေါင်းမှာစိုက်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e မျက်နှာကိုအမည်းရောင်ခြယ်လိုက်တာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတော်ကောင်းစိတ်ဓာတ်တွေ ပျောက်သွားတာပဲ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e ကိုယ်တိုင်က ပတ်ဝန်းကျင်ပဲ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုယ်တိုင်နဲ့ အားလုံးက နလပိန်းတုံးပဲ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအာလူးကြော်ထုပ်တွေ နံရံထဲ ရေဝင်ကူးကုန်တယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူတို့ရဲ့ ကူးခပ်နေမှုကို အိတ်ကပ်ထဲထည့်ဖို့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမေဇုန်မြစ်ထဲက အလှမွေးငါးကလေးကိုပြန်ဆယ်မယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းတို့ အဲလိုတလိမ့်ခေါက်ကွေးဖြစ်နေကြတာကြိုက်တယ်ဆိုပြီး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဈာန်နဲ့ပျံတယ် ဈာန်နဲ့ကူးတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသေနတ်ဖောက်ကောင်းတဲ့ကောင် ဖြိုးပြီးတာနဲ့ ဒီထက်ကောင်းတဲ့သေနတ်ပြန်ရတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ထောင့်ချင်းထိုင်ပစ်တဲ့ ကုန်းမြင့်တွေဆင်းချလာပြီး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e နွားရိုင်းစီးသလို သူတော်ကောင်းစိတ်ဓာတ်တွေ ပြန်ရောက်လာတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြာကြာအသက်ရှင်နိုင်ရင်တော့ အကောင်ပဲ။ ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cem data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂၀၊ သြဂုတ်၊ ၂၀၁၈။\u003c\/em\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003c\/strong\u003e\u003cbr\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eသဘာဝဖြစ်စဉ်\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြိုက်တဲ့ ကဗျာတစ်ပုဒ်ပေါ် ကော်ဖီတွေမှောက်ချ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eလှောင်အိမ်ထဲက မျောက်တွေကို ရောင်စုံခဲတံပေးလိုက်တယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရန်ကုန်လမ်းညွှန်ထဲ ကဗျာရှာသလို\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eစက်ရုံဖုန်းနံပါတ်တွေ လိုက်ချိတ်နေရတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဗျာရဖို့ အလံတိုင်ကိုကုတ်ခြစ်တော့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြောင်တွေထွက်ကျလာတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003ediscovery ချန်နယ်တစ်ခုလို သံပရာပင်တွေ ဖြစ်ထွန်းလွန်းတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဗျာဟာ သူ့ကိုကုစာတင်ပါ။BPlဆေးဝါးစက်ရုံ သွားလေ့လာပါ ဗုဒ္ဓဝင်ပြတိုက် မှတ်သားပါ ပြောတယ် ကဗျာဟာ ဒေါသကြီးတယ်။တစ်ခုခုဆို အုံကြွဖို့ စားပွဲတဖြန်းဖြန်းရိုက်ဖို့ ချောကလက်လို စားပစ်လိုက်ဖို့။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအာဇာနည်နေ့မှာ စိတ်တိုရတော့ ဂဠုန်ဦးစောကိုလည်း သတ်ပစ်လိုက်တယ် ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသက်ကြီးပြီး ဟိုဘက်ဒီဘက်ယိမ်းနေလို့ ၊\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဗျာကို တုတ်ကောက်လိုထောက်ထားရတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eစပရေးများများဖျန်းပြီး ကဗျာကိုထုံဆေးပေးထားတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတရားစကားက ကဗျာနဲ့အတူ စားပွဲပေါ်မှောက်ကျနေတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဗျာရှေ့တန်းရောက်ဖို့ တရားကပယ်ချခံရတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှုတ်ခမ်းတွေသပ်တယ်။အနီရောင်တောက်တောက်နှုတ်ခမ်းနီအရောင်နဲ့ကဗျာက\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမျက်တောင်တုတွေအပေါ်မှာ လေးလေးလံလံတက်လျှောက်နေတဲ့ ကဗျာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဦးခေါင်းရဲ့ ထိပ်ပိုင်းမှာ မျက်လုံးကိုလည်ပြလိုက်တယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေမျက်နှာပြင်အထက် ဖားတစ်ကောင်ရဲ့ မြင်နိုင်စွမ်းနဲ့ ကဗျာကို ခြောက်သွေ့ပြတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရေပြားကနေ အဆိပ်တွေ စိမ့်ထွက်လာပြီး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမာကျောတောင့်တင်းမှုနဲ့သေးငယ်တဲ့အတက်အလက်တွေကို ချိုးပစ်လိုက်တယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေသောက်မြစ်တစ်ခုတည်းရှိတဲ့ ကဗျာမုန်လာဥက စားလို့ကောင်းတယ်ပြောတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရှေ့မှာတစ်ယောက်တည်း။ ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၆၊ နိုဝင်ဘာ၊ ၂၀၁၈။\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45574486884501,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_df39f233-91b2-4be3-93d7-decfe371b49d.jpg?v=1730218301"},{"product_id":"စော၀ေ-ပန်းဆိုးတန်းစိုမှာစိုး","title":"စော၀ေ - ပန်းဆိုးတန်းစိုမှာစိုး","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong\u003eအထပ်ထပ်ကြဲချ ခြေရာများ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှလုံးသားပေါ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြတ်နိုးစွာ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘာကြောင့် ပစ်ပစ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘယ်လောက် ပစ်ပစ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းမျက်စောင်းတွေ အားလုံး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအချစ်နဲ့လဲပြီး သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြင်လိုက်တာနဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eစံပယ်ဖူးလို စူသွားတဲ့ မင်းနှုတ်ခမ်း\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e မျက်ဝန်းထဲမှာ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရင်ခုန်သံတွေအပေါ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနင်းသွားတဲ့ မင်းခြေဆောင့်သံ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနားနှစ်ဖက်နဲ့ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအထပ်ထပ် ဝါးထားတဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်း ပီကေလေး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေါင်းထက်မှာ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ့လိုက်တာနဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eချာခနဲ လှည့်အထွက်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအင်္ကျီကြားက မင်း ခါးသားလေး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝင်းမွတ်စွာ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်း ချွေးသုတ်ပြီး လွှင့်ပစ်တဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်သျှူးပေါ်က အနံ့လေး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိတ်ကပ်ထဲမှာ အမြဲသိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမြဲ မလစ်လပ်တဲ့ မင်း နှလုံးသား\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eလပ်ရဲ လပ်ကြည့် အတွေးနဲ့ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရမ်းခံစားပြီး ရေးထားတဲ့ ကဗျာလေး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပေးဖတ်လိုက်တဲ့အခါ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအစိတ်စိတ်အမြွာမြွာ ဆုတ်ဖြဲပြီး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘာကြောင်တာလဲဆိုတဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းအသံလေးနဲ့ပဲ ထုပ်သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရည်းစား\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ယောက်က တစ်ယောက်အကူ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eထွက်ကျသွားတဲ့ မင်းရယ်သံ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှုတ်ခမ်းထက်မှာ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနေ့ည တွေးသမျှ အတွေးတွေ အကုန်လုံး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်း သိမ်းသွားတဲ့အခါ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကြီးကျယ်ဆုံး အရှုံးတစ်ခု သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရည်းစားဘဝ စိတ်ကောက်ရင်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရာထူးတက်တယ်တဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရည်းစား မဟုတ်သေးပေမယ့်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်း စိတ်ကောက်နေတာလေး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိတ်နဲ့ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမတွေ့မမြင်တာ ကြာလို့ မေးတဲ့အခါ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e“ဖျားနေတာ အဖျားတွေ တစ်သက်လုံးသိမ်းပါလား” တဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတုံ့ပြန်စကားလုံးများ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိပ်မက်ထဲမှာ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရိုက်တော့မယ်လို့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမာန်စောင်နေတဲ့ မင်းလက်ဖဝါးလေး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e ပါးပြင်ပေါ်မှာ သိမ်းမယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအချစ်တစ်ခုတည်းနဲ့သာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eလိမ်းခြယ်ထားမိတဲ့ ဘဝလေး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျားသစ်လက် ငါးမန်းပါးစပ်နဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ဟုန်ထိုး ဟပ်ဟပ်နေတာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်း .....\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြန်မအမ်းတော့ဘူးလားဟင်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသိမ်းချင်လို့ပါ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသိမ်းမယ်.... ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                      ၁၁၊ ၅၊ ၀၃\u003c\/div\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958538182805,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_cb4f2ac3-f062-42bb-a48b-a02c972172dd.jpg?v=1730218335"},{"product_id":"စိုင်း၀င်းမြင့်-ရန်ကုန်ကဗျာ","title":"ရန်ကုန်ကဗျာ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁ ။\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူ့သမိုင်းဟာ မြင်းပေါ်မှာ ကုန်သွား\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e ပြန်မလာမြစ်ဟာ မြင်းမြီးထက် ရှည်လျားတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘဝတစ်လျှောက်လုံး ပင်လယ်မှာ လှိုင်းစီးအိမ်လုပ်ပြီး နေရတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေအဆုံးမှာ အခြားကမ္ဘာဆိုတာ တွေ့ခဲ့လည်း\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eစက်မှုယန္တရား အဝေးပြေးကားသမားမှာ အိမ်ရယ်လို့ မရှိ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိပ်မက်လိပ်ပြာ ကုန်စည်စီးဆင်းမှုမှာ ဘာမှမပါ ဘာမှန်းမသိ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကုန်ဟာ ယာဉ်ထက် အမြဲဝန်ပိုနေလည်း\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eညထဲ ကြယ်တွေ တဖွဲဖွဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီကားကြီးပေါ်မှာပဲ ကမ္ဘာကြီးကို စီးခဲ့တယ်။ ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003c\/strong\u003e\u003cbr\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂ ။\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eလမ်းတစ်လျှောက် ဆွတ်ခူး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eလမ်းတစ်လျှောက် ပျိုးကြဲ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူတိုင်း အိပ်မက်တစ်ခုစီရပြီး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအိမ်ပေါက်ဝတိုင်းမှာ လက်ဆောင်တစ်ခုစီ ချထားတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြို့ဟာ အိပ်မောကျ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအအေးဓာတ်ဟာ လမ်းပေါ်က လူကို သပ်ချ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eလူလေလူလွင့်တစ်ယောက်စ နှစ်ယောက်စ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအမှောင်ထဲ တိတ်တိတ်လေး သွားရတာ ကျွန်တော်သဘောကျတယ်။ ။\u003c\/div\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45578106372245,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_a1df5932-2baa-4d45-a664-02caabbcb2ae.jpg?v=1730218546"},{"product_id":"စိုင်း၀င်းမြင့်-ဒီဇင်ဘာညများ","title":"ဒီဇင်ဘာညများ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီဇင်ဘာညများ \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eလမ်းမီးတိုင်တွေ ပိုမြင့်လာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e ပိုလင်းလာတော့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါတို့ဟာ ပိုမှောင်လာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e ပိုချွေးပျံလာတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသစ်သားစားပွဲကနေ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပလပ်စတစ်စားပွဲ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eညစ်ထေးတာက တောက်ပသေးတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုယ့်လက်ဘက်ရည်ခွက်တင်ထားတဲ့စားပွဲ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eထိုင်နေရင်း ရွေ့တတ်တာကတော့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရာရာ ပေါ့ပျက်လှ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eလွင့်နေတဲ့ လူငယ်ထဲ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကောက်ရိုက်လို့ ရတဲ့ သစ်သားခွေးခြေကနေ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီထက်ပို အရွယ်မကျသွားအောင်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသတိနဲ့ ထိန်းထိုင်နေရတဲ့ ပလပ်စတစ်ထိုင်ခုံ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e ဘဝတွေ ကုန်ဆုံးပုံက အသက်မဲ့လွန်းတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပြန်သူမဲ့လမ်းတွေ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအားလုံးသွားနေ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါလည်း ငေးနေရုံပဲ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတီဗီချန်နယ်က ဘာ live မှ မလွှင့်တဲ့အခါ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖုန်းမျက်နှာပြင်ထဲ အားလုံး ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eလက်ဘက်ရည်တစ်ခွက်တည်းမှာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မတွေ့ကြ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eချိုသော\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီဇင်ဘာလို့ ပြောကြတာပဲ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                ၁၁၊ ၂၊ ၂၀၁၇\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဒီဇင်ဘာည ၂\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဥက မပေါက်ခင်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကောင်ကို ရေတွက်လို့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြယ်တွေကို ရေရွတ်လို့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမအေးသော မြို့မှာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါလည်း အသက်မဝင်သော ကြက်ဆင်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဧည့်ခန်းမှာ အလှဆင်လည်း\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဗလာလက်ဆောင်ထဲ ခရစ်စမတ်သစ်ပင်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသူ့အတွက် မမြင်ပဲ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုယ့်အတွက် ပျော်ရွှင်ရတယ်ဆိုတာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eစန်တာကလော့မှာ ရှိသလား\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eလက်ဆောင်ပေးသူရဲ့ အိတ်ဟာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဘယ်တော့မှ လျော့မသွား။ ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                          ၂၊ ၁၂၊ ၂၀၁၇\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                          စိတ်ကူးချိုချို\u003c\/div\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45578106667157,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_fa034cad-66fc-4f32-9ea3-206e58e2036d.jpg?v=1730218579"},{"product_id":"စိုးမင်းအောင်-မျှော်လင့်ခြင်းအရိုးစု","title":"မျှော်လင့်ခြင်းအရိုးစု","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂိမ်း\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခုလုံးကို ဖော်ထုတ်လိုက်ဖို့ တစ်ညလုံးရဲ့ တိတ်ဆိတ်သံထဲ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသမိုင်းပေါက်တူးကောက်ကိုင် မိမိရရ သုဘရာဇာ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမိမိကိုယ်ကိုယ် ဘယ်သူနားလည်သလဲ ဝိုးတဝါးထဲ မေ့မြောပြီး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနေထိုင်ပုံကို ခဲသွပ်စေတယ် ခွကျနေတဲ့ ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှာခေါင်းသွေးချောကလက် မရှာပါနဲ့ အပြောင်းအလဲပေး။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကောင်းကင်ဖွင့်ပါ ဝေဒနာရှိတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျပ်သိပ်နေအောင် သွတ်သွင်းနေတာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဆုံးမဲ့ပါ မျက်နှာကြက်မှာ ကပ်နေတဲ့ ခန္ဓာကို ထားခဲ့ပြီ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ပြားသားမှ အသည်းနှလုံးမလျော့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eငှက်ဆိုးတွေကို ခွနဲ့ဆော်ဖို့ လိုတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျောရိုးထဲက တွန်းကန်နေတာ ကျောသားကွဲထွက်လာပြီး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရင်သားပဲထွက် အမျှင်အစများ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမြက်ခင်းစိမ်းများတွင် ပြန့်ကျဲ အိပ်မက်ဆိုးချိုတွေ ထွက်နေပြီး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရပ်မျက်နှာမှားလမ်းပြအိမ်မြှောင်ကို ထုတ်ခွဲလိုက်တယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအစိုင်အခဲနဲ့ မာကျောမှုတို့အား ခွန်အားသုံးပေါက်ခွင်း။ ။\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                            ၂၀၁၄။\u003c\/p\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003c\/strong\u003e\u003cbr\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eတွေ့ရှိသူတစ်ဦးကတော့ ဂြိုဟ်သားဟု....\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုယ်ကျင့်တရားကို နေထုတ်လှန်းချိန်မှာ ကျီးမထိုးခွေးမဆွဲဖို့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စာခြောက်ရုပ်လုပ်ထားလိုက်တယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအရသာတွေဟာ ချိုတယ်ပဲ ပြောပြော\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအစာဟောင်းအဖြစ် ပြန်စွန့်ထုတ်ပစ်ခဲ့ကြရတယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eစောင်းမပြောဘူး။ မွေးညင်းလေးများမှာ ပုရွက်ဆိတ်တွေ အုံခဲနေတယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖြိုဖျက်မယ့် စုန်းတွေ မတော်စော်ကားလာနေပြီ သေးနဲ့ ကော့ပန်းကြလို့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကဗျာက ပြောကြားခဲ့တယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂျင်းဘောင်းဘီဇစ်ပ်ကို အမြန်ဆွဲချွတ်ပြီး မြန်မြန်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမင်းရဲ့ ထင်ရှားတဲ့ အမှတ်အသားကိုလည်း မြန်မြန်ဝှက်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနို့စတော်ဘယ်ရီရေခဲချောင်းလောကဟာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအချိန်စေ့ခဲ့ရင် အရည်ပျော်သွားလိမ့်မယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဖြူရောင်မှာ စွန်းထင်းပြီးရင်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဖြူရောင် ပြန်ဖြစ်ရတာ မလွယ်သလိုပေါ့။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအပေအတေတစ်ယောက်နေရောင်လို\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိတ်တွေ ပြိုပျက်စွာထွက်မနေအောင် စုစည်းရတာဟာ ခက်ပါတယ်။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eစိုးရိမ်ပြီး အရိုးတွေ ပင်လယ်ထဲ မြှုပ်ထားခဲ့တယ်။ ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                                       ၂၀၁၄။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေါင်းစွပ်အနီ \u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eယုံကြည်ကိုးစားလွန်းအားကြီးခဲ့ပေမဲ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပစ်ပယ်မေ့လျော့ခံလိုက်ရတဲ့ အရာတစ်ခု\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြယ်တံခွန်အဖြူ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eလရောင်ကို ငါမတမ်းတ သေနတ်နဲ့ ပစ်ခတ်နှိမ်နင်းခံခဲ့ရသလား\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမေတ္တာရဲ့ ခြေဖဝါးကို နမ်း အဝါနဲ့ အစိမ်းတစ်စုံတစ်ရာတုံ့ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eပါးစပ်ထဲကနေ ဒဏ်တွေ အန်ကျလာတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအပြာ တလိမ့်ခေါက်ကွေး ဖိနပ်ကြိုးလို ငါလည်မျိုထဲမှာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရမ်းရမ်းကားကားချည်သွားကြတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါ့ရင်မှာ နေနဲ့ လ မရှိတော့ဘူးမျက်နှာကြက်တွေမှာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအညိုအမည်းစွဲမလောက် အာဏာလွဲတွေ အမဲလိုက်ခြင်း ခံနေရတဲ့ ကမ္ဘာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂက်စ်မီးခြစ်ကို အပူဆုံးအထိ ခြစ်ပြီးငါ့နှုတ်ခမ်းမှာ ငါ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကပ်ပစ်လိုက်တယ် ။\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသံချွန်နဲ့ ခရမ်းရောင်သွေးပျက်မှုကို ထိုးကော်လိုက်တယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eနံရံကို အနာခေါင်းနဲ့ ပြေးတိုက် ငါအေးစက်နေပါတယ် ၊\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအချိန်ပြည့် ဖိသိပ်ခံခဲ့ရတာ ပျင်းလာတယ် မြစ်သည် ကောင်းကင်သို့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eတရွေ့ရွေ့\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eကြွက်ကပ်ကော်မှာ ကပ်မိနေတဲ့ ကြွက်တစ်ကောင်ဟာ\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eသေသည်အထိ ရုန်းသွားခဲ့သလိုမျိုး\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eငါတို့အပြောင်းအလဲအနာကပ် ရုန်းရဦးမယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eလုံခြုံရေးလို့ ငါအော်ပြီးကြယ်တံခွန်လမ်းကို သွားနေတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသက်လောက်တော့ ချကျွေးခဲ့ပါတယ်\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eရူးမိုက်စွာ တားဆီးပိတ်ဆို့မှုကိုတော့ ငါသဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                                                                                       ၂၀၁၄။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45578105684117,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_68542f6b-9d14-4a24-bba0-e3112a9e5696.jpg?v=1730218858"},{"product_id":"စိတ်ကူးတီထွင်ပူံဆွဲသင်ခန်းစာများ-book7","title":"စိတ်ကူးတီထွင်ပူံဆွဲသင်ခန်းစာများ - Book(7)","description":"\u003cp\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958583173269,"sku":"","price":900.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/Book_7_-1.jpg?v=1730218974"},{"product_id":"စန္ဒရားလှထွတ်-မြန်မာ့ဂီတရေစီးကြောင်း","title":"စန္ဒရားလှထွတ် - မြန်မာ့ဂီတရေစီးကြောင်း","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂီတဆိုသည်မှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂီတ၏ မူလဘူတအရင်းအမြစ်တို့ကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်းမပြုမီ ဂီတဆိုသည်မှာ မည်သည် ကို ခေါ်သည်။ မည်သို့ ဖြစ်လာသည်၊ ယင်း၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကား မည်သို့ရှိသည် အစရှိသည်တို့ကို ဦးစွာ သိရှိထားရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂီတသည် သီချင်းဟုအနက်ရသော ပါဠိစကားဖြစ်ပေသည်။ သီဆိုခြင်းဟူ၍ လည်းပြသည်။ “သီချင်း”ဟူသည်မှာ ယနေ့အများနားလည်နေကြသည့် အတိုင်းဆိုရလျှင် စာသားနှင့်အသံ ပေါင်းစပ်ထားသော ဂီတအဖွဲ့ အစပ်ဖြစ်သည်။ “သီဆိုသည်”ဆိုသည် မှာ စာသားပါသော ဂီတသံ အဖွဲ့ အစပ်ကို နှုတ်ဖျားမှထုတ်လုပ်ခြင်း၊ မြည်တမ်းခြင်း၊ ရွတ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သီချင်းဆိုသည်မှာ သီဆိုသော စကားနှင့် “ချင်း”ဆိုသော စကားနှစ်ရပ်တို့ ပေါင်းစပ်ထားသော ပုဒ်စပ်ဝေါဟာရဖြစ်လေသည်။ “သီ” ၏ အနက်မှာ ဤနေရာ၌ သီကုံးခြင်း၊ အစီအစဉ်တကျ ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး “ချင်း”ဆိုသည်မှာ အကြောင်းအခြင်းအရာ ကို ဆိုလိုသည်။ သို့ဖြစ်သောကြောင့် သီချင်းသည် အကြောင်းအခြင်းအရာတို့ကို သီကုံး (စပ်ဆို)ထားသော (အနု) လက်ရာဖြစ်လေသည်။ ရှေးက ယင်းအဆိုအစပ်လက်ရာတို့ကို “အချင်း အချင်းငယ်၊ အချင်းကြီး စသည်ဖြင့် ခေါ်ဆိုလေ့ရှိပြီး အဲချင်း၊ အိုင်ချင်း၊ ဧချင်း၊ ကာချင်း၊ သာချင်း၊ နတ်ချင်း စသည်တို့မှာလည်း ယင်းသို့သော စာပေ၊ ဂီတ အစပ်အထုံးပုံစံများ ဖြစ်ကြသည်။ သီချင်းသည် ယင်းပုံစံများ အားလုံးကို ခြုံငုံခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သဖြင့် များစွာကျယ်ပြန့်သော သဘောကို ဆောင်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သီချင်းဟူသည် ဝေါဟာရနှင့်စပ်လျဉ်း၍ အင်းဝခေတ်ရေး ရှင်တေဇောသာရ၏ ရွှေဟင်္သာပျို့တွင် ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ပဉ္စင်ငါးမည်၊ ပတ်စည်စောင်းငြင်း၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သီချင်းစည်းဆုပ်၊ လက်ခုပ်လင်းကွင်း ဟူ၍ လည်းကောင်း၊ တောင်ငူခေတ်ရေး နဝဒေး၏ မနော်ဟရီပျို့တွင်  ရှုဖွယ်သဘင်၊ နတ်ရပ်ခွင်သို့၊ လုလင်သမီး၊မှုတ်တီးစောင်းငြင်း၊ သီချင်းအဲအန်၊ ပန်းမွန်ကွမ်းစည်” ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ညောင်ရမ်းခေတ်ရေး ပဒေသရာဇာ၏ “ကျေးဇူးတော်ပျို့တွင် “ခရုသင်းရထား၊ ခြောက်ပါးအမျိုး၊ မုရိုးသံပြင်း၊စောင်းသီချင်းနှင့် ခွက်ခွင်းမောင်းကြေး” ဟူ၍လည်းကောင်း ရေးဖွဲ့ ထားသည် ကို တွေ့ရှိရသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယနေ့ခေတ်အလိုကား သီချင်းဆိုသည်မှာ နှုတ်မှသီဆိုရသော စာသားပါရှိသည့် ဂီတသံအဖွဲ့ အစပ်ဖြစ်လေသည်။ စာသားမပါရှိသော ဂီတသံအဖွဲ့ အစပ်ကို သီချင်းဟု မခေါ်ဆိုကြဘဲ တီးလုံး၊ တေးသွား၊ တေးဘွဲ့ စသည်ဖြင့် ခွဲခြားခေါ်ဆိုကြလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြန်မာအဘိဓာန်အတွဲ ၁ တွင်မူ ဂီတ၏ အနက်ကို သီဆိုခြင်း၊ သီချင်းဟူ၍ ပြသည့်အပြင် သီဆိုတီးမှုတ်ခြင်းဟူ၍လည်း ပြထားသည်။ ဝေါဟာရတ္ထပကာသနီကျမ်း ၌ '\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e၃ မတြာစင်ဖြစ်ခဲ့က ဗျူတာပေါက်၏” ဟူသော မြတ်ဆရာတို့ အမိန့်စကားရှိကြောင်း ဖွင့်ဆိုထားရာ မကြာဆိုသည်မှာ လျှပ်တစ်ပြက် လက်ဖျစ်တစ်တီးအချိန်ကလေးကို ဆိုလို ပြီး “ဗျူတာပေါက်၏” ဆိုသည်မှာ ဂီတသံသို့ ရောက်၏ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပေသည်။ သို့ဖြစ်သောကြောင့် ၃ မတြာသို့မဟုတ် ယင်းထက်ကြာသော ဆွဲငင်သောအသံသည် ဂီတသံဖြစ်၏ဟု အဓိပ္ပာယ်ထွက်လေသည်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂီတ၏ ဒြပ်ပစ္စည်းမှာ အသံပင်ဖြစ်လေသည်။ အက္ခရာမပါဘဲ စာပေမဖြစ် သကဲ့သို့ အသံမပါဘဲ ဂီတမဖြစ်ပေ။ သို့ရာတွင် အသံတစ်ခုတည်းနှင့်လည်း ဂီတဟု မဆိုနိုင်ပြန်ချေ။ နရီစည်းဝါး)ခေါ် အချိန်ပါ ရှိဖို့ လိုအပ်လေသည်။ အသံအတက်အကျ၊ အနိမ့်အမြင့်စီစဉ်မှု၊ အတိုးအကျယ်၊ အဆွဲအငင် ထုတ်လွှတ်မှုစသည်တို့ကို နရီစည်းဝါး ရွေ့လျားမှု အလျဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်သောအခါတွင်မှာသာ ဂီတသည်ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ သို့ဖြစ်၍ ဂီတဆိုသည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် အသံနှင့်နရီ တွဲဖက်ပေါင်းစပ်ခြင်း ဖြစ်၏။ အသံဆိုသည်မှာ လူ့နှုတ်ဖျားမှလာသော အဆိုသံလည်း ဖြစ်နိုင်၏။ လူတို့တီးခတ်သော တူရိယာပစ္စည်းကိရိယာတို့၏ အသံများသည် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ နရီဆိုသည်မှာ အချိန် မှန်မှန် ရွေ့လျားနေသော အချိန်ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခေတ်ရေစီးကြောင်းနှင့်အတူ ဂီတဗေဒတို့သည်လည်း တိုးတက်ပြောင်းလဲလာခဲ့ ကြရာတွင် ဂီတတွင် အဆို၊ အရေး၊ အတီးဟူသော အနုပညာကဏ္ဍသုံးရပ်သာမကတော့ဘဲ တူရိယာပစ္စည်းမျိုးစုံတို့၏ ဂီတအသံများကို စနစ်တကျ တီးမှုတ်နိုင်ရန် စီမံခန့်ခွဲရသော စီစဉ်မှုအတတ်ပညာ (Orchestration Musical Arrangement)၊ မိဿက အသံတို့ကို စပ်ဟပ်ရသော အသံတွဲဖက်မှု ဟာမိုနီအတတ်ပညာ (Harmony)၊ ပင်မတေးသွားနှင့် စင်ပြိုင်ဆန့်ကျင်သွားနေသော စင်ပြိုင်တေးသွား ဖွဲ့ဆိုမှုပညာ (Counterpoint) စသည်ဖြင့် အတတ်ပညာအမျိုးမျိုး အကျုံးဝင်လျက်ရှိကြရာ တကယ်တမ်း လက်တွေ့သဘောတွင် ဂီတအရာ၌ “သီချင်း”သည်သော်လည်းကောင်း၊ “သီဆိုခြင်း” သည်သော်လည်းကောင်း၊ ဂီတတည်းဟူသော ပင်မကြီး၏ အခက်အလက်၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မျှသာ ဖြစ်သဖြင့် ဂီတကို ယင်းအနက်တို့ဖြင့် ဖော်ပြခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံလုံလောက်တော့ မည်မဟုတ်ပေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာကြီးဦးဖေမောင်တင်က မိမိပြုစုသော “မြန်မာစာပေသမိုင်းကျမ်းတွင် “ဂီတသီချင်းတို့မည်သည်မှာ စိတ်ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်သည့်အခါများ၌ ဝမ်းတွင်းမှာ လှိုက် လှိုက်လှဲလှဲဖြစ်လာ၍ မျိုသိပ်အောင့်အည်းမထားနိုင်တော့ဘဲ ပါးစပ်မှ ထိုးဖောက်ထွက် လာရသော ကမ္ဘာ့နိယာမ အသံပင်ဖြစ်၏။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထို့ကြောင့် ဤသီချင်းဂီတတို့သည် လူမှုကိစ္စ၊ သာသနာကိစ္စ၊ အိမ်တွင်းမှု ကိစ္စများတို့တွင် လူတို့နှလုံးရွှင်ပျော်မြူးကြစဉ် အလိုအလျောက် ဝမ်းတွင်းမှ ပေါ်ထွက် လာကြသော အသံဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဂီတသီချင်းတို့ မည်သည်မှာ လူရိုင်းတို့ဖြစ်စေ၊ လူယဉ်တို့၌ဖြစ်စေ၊ လူမျိုးအလိုက်ရှိနေကြကြောင်း ချင့်ချိန်တွေးဆရာသည်ဟု မိန့်ဆို ထားပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          A.S Hornby 1960s Oxford Advanced Learner's Dictionary of Current English အဘိဓာန်တွင် ဂီတကို အောက်ပါအတိုင်း အနက်ဖွင့်ဆိုထားသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eMusic\/n (1) art of making pleasing combinations of sounds in rythm,harmony, and counterpoint;\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(2) the sounds and composition so made\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(3) written or printed signs representing there sounds.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂီတ\/န (၁) နရီစနစ်၊ မိတ်ဆက်သံ ဖွဲ့စည်းမှုပညာနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တေးသွားနည်းများအရ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအသံစုတို့ကို သာယာနာပျော်ဖွယ်ဖြစ်အောင် စပ်ဆိုဖန်တီးသော အနုပညာ\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၂) ယင်းဖန်တီးမှု၏ ရလဒ်ဖြစ်သော အသံအဖွဲ့ အစပ်နှင့် တေးသွား၊ တီးလုံး၊သီချင်းများ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၃) ယင်း ဖွဲ့ဆိုဖန်တီးသော အသံများကို ရေးသားထားချက်၊ ပုံနှိပ်အမှတ်အသားသင်္ကေတတို့ဖြင့် ကိုယ်စားပြု ဖော်ပြချက်များ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်ဆုံးအနက်မှာ ဂီတသင်္ကေတစနစ်ဖြင့် ရေးသားပုံနှိပ်ထားသော သီချင်း (သို့မဟုတ်) ဂီတကိုလည်း “မြူးဇစ် ́ဟုပင် ခေါ်ဆိုကြသည့် အကြောင်းဖော်ပြချက် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဘိဓာန်အနက်ဖွင့်ဆိုချက် မဟုတ်သော်လည်း ဂီတနှင့် စပ်လျဉ်း၍ မိမိခံစား သလို၊ မိမိသဘောရသလို အတွေးအမြင်များကို တင်ပြထားသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် များလည်း ရှိပေသည်။ ယင်းတို့အနက် တစ်ခုသောဂီတ အတွေးအမြင်ကို တင်ပြရလျှင် မာရီယွန်ဘောအား (Marion Bauer) အမည်ရှိ အမေရိကန်ဂီတဆရာကြီးတစ်ဦးက မိမိပြုစုသော “ဂီတသမိုင်း” အမည်ရှိ စာတမ်းတစ်စောင်အဖွင့်တွင် -\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂီတဆိုသည်မှာ အချိန်နရီပေါ်တွင် အသံဖြင့်ရေးသားသော လူမှုခံစားချက် မှတ်တမ်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုထားလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိုတိုရှင်းရှင်းနှင့် လိုရင်းအဓိပ္ပာယ်သို့ ရောက်သော်လည်း အများနားလည်နိုင် စေရန် အနည်းငယ်ချဲ့ထွင်ရှင်းလင်း၍ ဂီတကိုအောက်ပါ အတိုင်းအနက်ဖွင့်ဆိုလိုပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂီတဆိုသည်မှာ လူတို့၏ ခံစားချက်အရပ်ရပ်တို့ကို လူတို့၏ အသံ။ လူတို့ပြုလုပ်ဖန်တီးသော ပစ္စည်းကိရိယာများမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံတို့ ဖြင့် အနိမ့်အမြင့်၊ အတက်အကျ၊ အတိုးအကျယ်၊ အဆွဲအငင်စသော အနုပညာ နည်းစနစ်များအရ သီကုံးစပ်ဆိုထားသည့် နရီအချိန်ညီညွတ်မှန်ကန်စွာ ရွေ့ လျားနေသော အသံအဖွဲ့ အစည်းကို ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ဖြစ်၍ ဂီတသံသည် အစီအစဉ်မကျ၊ ပရမ်းပတာဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်၊ မြည်ချင် တိုင်း မြည်နေသော စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ အသံများမဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။ ဂီတသံနှင့် Noiseဟု ခေါ်သော ဆူညံသံ၊ နှောင့်ယှက်သံတို့သည် အလွန်ကွာခြားကြပေသည်။ ဥပမာ လမ်းမပေါ်တွင် သံပုံးခွံ အလွတ်တစ်လုံးကို ကလေးများ ကန်ကျောက် ဆော့ကစားနေသောအသံ၊ တွင်ခုံ၊ ပန်းပဲဖို၊ သစ်ခွဲစက်၊ မော်တော်ကားဘော်ဒီရုံ၊ ဝပ်ရှော့ စသည့် အလုပ် ဌာနများမှ ထွက်ပေါ်လာသောအသံ စသည်တို့သည် ဆူညံသံများဖြစ်၍ သောတ နားကို လည်းကောင်း၊ လူ၏စိတ်ကိုသော်လည်းကောင်း လွန်စွာအနှောင့်အယှက်ပြုလေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိုးစဲခါစ အိမ်တံစက်မြိတ်မှ အိုးခွက်များထဲသို့ တစ်ယောက်ချင်း မှန်မှန်ကျနေ သော မိုးရေပေါက်သံတို့ကို နားထောင်လျှင် နားကိုအနှောင့်အယှက်မပေးသဖြင့် ဆူညံ သံ၊ နှောင့်ယှက်သံ မဖြစ်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်မူ ယင်းသည် စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ မဟုတ်ဘဲ၊ စနစ်ဖြင့် မှန်မှန်ကျနေသဖြင့် ယင်းတွင် နရီပါနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နရီရှိနေခြင်းသည် တစ်စုံတစ်ရာသော အတိုင်းအတာအထိ နားသောတအာရုံကို ဖမ်းစားထားနိုင်လေသည်။ ထိုသဘောကို မီးရထားဖြင့် စီးနင်းလိုက်ပါစဉ် ဘီးများ၌ ဂျုံး-၊ ဂျက်-ဂျက် မှန်မှန်ထွက် ပေါ်နေသော အသံများကို ခရီးသည်တို့ မလွဲမသွေ ခံစားသတိပြုမိကြသည့် အတွေ့အကြုံ များအရ သိနိုင်ပေသည်။ ထိုမှတစ်ဆင့်တက်၍ မိုးရေပေါက်တို့သည် အိုးခွက်များထဲသို့ ကျရာ၌ တစ်သံတည်းမဟုတ်မူဘဲ အထက်သံလေးကတစ်ချက်၊ အောက်သံကြီးကတစ် ချက်၊ အလယ် သံလတ်ကတစ်ချက် စသည်ဖြင့် အသံမျိုးစုံတို့ ဖြစ်ပေါ်ဦးမည်ဆိုပါက အသံတို့သည် ဂီတတေးသွား (Melody) သဘောသက်ဝင်လာကာ ပို၍ သောတသုခ ကို ဖြစ်စေလိမ့်မည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်လေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိုးရေပေါက်တို့ သည် မှန်မှန်ကျနေခြင့်ဖြင့် နရီဖန်တီး ဖြစ်ပေါ်နေရုံမျှမက အိုးခွက်များထဲသို့ ကျသော မိုးရေပေါက်သံတို့ကလည်း နိမ့်သံ၊ မြင့်သံ၊ အလယ်သံ စသည်တို့ ထွက်မြည်နေသဖြင့်၊ တေးသွားကိုပါ ဖြစ်ပေါ်ဖန်တီးနေသည်ဖြစ်ရာ သောတအာရုံတွင် သာယာငြိမ့်ညောင်းသော တေးဂီတအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လောကတွင် အာရုံငါးပါးရှိသည့်အနက် စက္ခုအမြင်အာရုံနှင့် သောတအကြား အာရုံနှစ်ပါးသာလျှင် (ရသ) အနုပညာနယ်ပယ်တွင် စိုးမိုးတံခွန်ထူ နေရာယူထားနိုင် လေသည်။ အခြားအာရုံများဖြစ်ကြသော ရသာရုံ (အရသာ)၊ ဂန္ဓာရုံ(အနံ့)၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ (ခန္ဓာအထိအတွေ့)တို့မှာ အနုပညာရပ်ဝန်းအပြင်ဘက်တွင် ဝေးလံသောနေရာများမှာ နေကြရသည်။ ရနံ့ကိုအခြေခံသော အနုပညာရပ်သည်လည်းကောင်း၊ လျှာခံတွင်း အရသာကို အခြေခံသော အနုပညာရပ်သည် လည်းကောင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်အထိအတွေ့ကို အခြေခံသော အနုပညာရပ်သည်လည်းကောင်း၊ လောကတွင်မရှိချေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရှေးခေတ်ဂရိပညာရှိတို့က အာရုံငါးပါးအနက် စက္ခုအာရုံနှင့် သောတအာရုံတို့ သာလျှင် အသိဉာဏ်အဆင့်အတန်းအာဖြင့် မြင့်မားကြပြီး ကျန်အာရုံသုံးပါးတို့မှာ ညံ့ဖျင်းသောအာရုံများ ဖြစ်သောကြောင့် ယင်းအာရုံများမှာ တိရစ္ဆာန်တို့နှင့်သာ သင့်လျော်စပ်ဟပ်သည်ဟု ဆိုလေသည်။ စက္ခုနှင့် သောတအာရုံနှစ်ပါးတို့သည် လူမှုဆက် ဆံရေးနှင့် လူ့ယဉ်ကျေးမှု ဆင့်ကဲပြောင်းလဲတိုးတက်မှုများတွင် ထိပ်ဆုံးနေရာများမှာပါရှိခဲ့ပြီး မနောအာရုံနှင့်အတူ လူတို့၏ အရေးအကြီးဆုံးအာရုံများ ဖြစ်လာခဲ့ကြပေသည်။ သို့ဖြစ်၍ ထိုအာရုံနှစ်ပါးကို အခြေခံသော စက္ခုအနုပညာရပ်များ (Visual Arts) နှင့်သောတအနုပညာရပ် (Auditory Arts) စသော အနုပညာရပ် အမျိုးမျိုးအဖုံဖုံတို့ သည်လည်း မြင့်မားသော ဂုဏ်အရည်အသွေးများဖြင့် ဤကမ္ဘာကြီးကို စိုးမိုးထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်လေတော့သည်။ သို့ဖြစ်၍ သောတအနုပညာဖြစ်သော ဂီတသည်လည်း လောကတွင် မြင့်မြတ်သောနေရာတွင်ရှိခဲ့ပြီး နက်နဲသိမ်မွေ့ အဆင့်အတန်း ရှိလှသော အနုပညာဖြစ် သည်ဆိုသည်မှာ ယုံမှားဖွယ်မရှိပါပေ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":41958594936981,"sku":"","price":3330.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_45aa8ea6-1976-4b26-9726-129516e34a4b.jpg?v=1730219627"},{"product_id":"စန္ဒရားလှထွတ်-နှလုံးသားဘဏ်တိုက်မှရွှေဆည်းလည်းရတနာများ","title":"နှလုံးသားဘဏ်တိုက်မှရွှေဆည်းလည်းရတနာများ","description":"\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eနှလုံးသားဘဏ်တိုက်မှ ရွှေဆည်းလည်း ရတနာများ\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တချို့ဂီတတွေဟာ နားထဲကိုဝင်ပြီး နားထဲကပဲ ထွက်သွားတယ်၊ တချို့ဂီတကတော့ နားထဲကနေ ဦးနှောက်ကို ရောက်တယ်။ ဦးနှောက်ကမှတစ်ဆင့် တစ်ဘက်နားကနေ အပြင်ကို လွှတ်လိုက်တာလည်း ရှိရဲ့၊ အသည်းနှလုံးဆီကို ပို့လိုက်တာလည်း ရှိရဲ့၊ တစ်ခါ အသည်းနှလုံးကလည်း သူ့ဆီမှာ သိမ်းထားတာလည်း ရှိတယ်။ မသိမ်းထားဘဲ တစ်ဘက်နား ထွက်ပေါက်ကနေ အပြင်ကို လွှတ်လိုက်တာလည်း ရှိတယ်။ အဲဒီလိုပဲ နားထဲကို မဝင်တဲ့ ဂီတတွေလည်း ရှိတာပေါ့။ မဝင်တာရော၊ အဝင်မခံတာရော ဆိုကြပါစို့ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မိမိအလွန်နှစ်သက်တဲ့ အရာဝတ္ထုပစ္စည်းကလေးတွေကို အမြတ်တနိုး စုဆောင်းထားပြီး တစ်ချိန်တစ်ချိန် ပြန်ထုတ်ကြည့်လို့ ခံစားရတဲ့ အရသာပီတိဟာ ဘယ်အရာနဲ့မှ မတူပါဘူး။ အဖိုးတန် ရတနာတွေ ဘဏ်တိုက်ထဲမှာ မပျောက်မပျက် သိမ်းဆည်းထားပြီး လိုတဲ့အခါ ထုတ်သုံးသလို၊ ဆင်မြန်းရသလိုပါပဲ။ )\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ ဂီတမှန်းသိတဲ့အရွယ်ကစပြီး ဒီကနေ့အထိ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားမိတဲ့ ဂီတတွေရှိနေပါတယ်။ တချို့လည်း မှတ်မှတ်ထင်ထင် သိမ်းထားရ တယ် မဟုတ်ဘဲ အသည်းထောင့်” လိုနေရာမျိုးမှာ မသိလိုက်ဘာသာကလေး ပုန်းခိုနေတာ ပါ။ အများစုကတော့ မြတ်နိုးလွန်းလို့ တစ်သက်လုံး ပိုင်ဆိုင်ရအောင် နှလုံးအိမ်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားတာတွေပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဂီတမှန်းသိတဲ့အရွယ်ဟာ အခြားသူတွေအဖို့တော့ မပြောတတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်အဖို့ ကတော့.. သုံးနှစ်သားအရွယ်လောက်ကလို့ ပြောရမယ် ထင်ပါတယ်။ လူမှန်းသိစအရွယ်ကို အမျိုးမျိုးသတ်မှတ်ကြသလိုပါပဲ။ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး အသိဉာဏ် ပါရမီခံချင်း မတူ ကြသလို ဂီတသန္ဓေအသုံစွဲကပ်၊ ရှင်သန်၊ မွေးဖွားတဲ့နေရာမှာလည်းတစ်ဦးနဲ့ တစ်ဦး မတူနိုင်ကြပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သုံးနှစ်အရွယ်မှာ ဂီတမှန်း သိတယ်ဆိုရာမှာ မပီဝိုးဝါးနေတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ် နဲ့ အမေ၊ အစ်ကို၊ အစ်မတွေရဲ့ ပြောပြချက်တွေ ပေါင်းစပ်ပြီး ကောက်ချက်ချလို့ ရတာက ကျွန်တော်ဟာ အဲဒီအရွယ်ကတည်းက ဂီတသံကို သတိပြုတတ်နေပြီ ယဉ်ပါးစိတ်ဝင် နေပြီဆိုတဲ့ အချက်ပါပဲ။ ဒါကြောင့် ဂီတမှန်း သိတယ်လို့ဆိုခဲ့တာပါ။ ဂီတကို ခံစား တက်ပြီး ကြိုက်နှစ်သက်တက်ပြီလို့ မဆိုလိုပါဘူး ။ ဂီတ အသိ (Musical Sense) နဲ့ ဂီတခံစားနှစ်သက်မှု (Musical Appreciation) က အလွန် ကွာခြားလှပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဝါးခယ်မမြို့ တစ်ဘက်ကမ်းမှာရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့အိမ်မှာ အဖေက သားသမီးတွေ အတွက် စန္ဒရား၊ ပတ္တလား၊ တယောနဲ့ ဓာတ်စက်ဝယ်ပေးထားတယ်။ အဖေက ဂီတမျိုးရိုး ထဲက မဟုတ်ပါဘူး။ ဝါသနာပါတာပါ။ ဝါးခယ်မ၊ မြောင်းမြ၊ ပုသိမ်၊ မော်လမြိုင်ကျွန်း၊ အိမ်မဲစတဲ့ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသတွေမှာ ခုတ်မောင်းနေတဲ့ မော်တော်ကြီးငယ်တွေကို အများဆုံးတည်ပေးရတဲ့ လိုင်စင်ရမော်တော်တည်ဆရာ မြန်မာထူး ဆိုတာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဖေပါပဲ။ စစ်မဖြစ်မီက မြန်မာထူးမော်တော်ရုံပိုင်ရှင် ဦးစံထူးဆိုရင် လူသိအတော် များခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်ဟာ သားသမီးခုနစ်ယောက်ထဲက အငယ်ဆုံးသား ဖြစ်ပါ တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အစ်မအကြီးဆုံး၊ အစ်ကိုအကြီးဆုံးနဲ့ ဒုတိယအစ်မအကြီးဆုံးတို့ ဟာ စန္ဒရားတီးတတ်ပါတယ်။ အဲဒီအထဲမှာ အစ်ကိုကြီးက ဆရာပါပဲ။ သခင်စိန်သွင် လို့ခေါ်ပါတယ်။ ဆရာဆိုတာ အိမ်သားတွေအပေါ်မှာ အတီးအမှုတ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သိသမျှသင်ပြပေးတဲ့ ဆရာပါ။ ကြေးစားဂီတဆရာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အောရောင်း တီးနိုင်တယ်။ ဝါးခယ်မမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ဆိုင်းဆရာ ဦးသိန်းဖေတို့၊ ဦးဘချိုတို့လို ပညာရှင်တွေဆီကလည်း နည်းယူတယ်။ အထူးသဖြင့်ကတော့ ဓာတ်ပြားတွေထဲကလေ့လာတီးမှုတ်တဲ့သူဖြစ်တယ်။ ညီအစ်ကိုမောင်နှမ အမှတ်စဉ် ၁၊ ၂ ၊ ၃ က ဂီတ ဝါသနာပါပြီး၊ အမှတ်စဉ် ၄၊ ၅၊ ၆ ဖြစ်တဲ့အစ်မ၊ အစ်ကို၊ ညီမတို့ကြတော့.. အတီးအမှုတ် ဆိုရင် ယောင်လို့တောင် အနားမကပ်ကြဘူး။ နောက်ဆုံး အမှတ် ၇ ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော် ကြတော့... ဗီဇပြန်ဆက်တယ်လို့ ပြောစမှတ်ပြုကြတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကလေးသူငယ်တွေနဲ့ ပတ်သက်လို့ သူတို့တစ်တွေနဲ့ ပထမဦးဆုံး ထူးထူးခြားခြား မြင်တာ မှတ်မှတ်ထင်ထင်ကြားတာ။ နင့်နင့်နဲနဲ ခံစားရတာတွေဟာ သူတို့ရဲ့ဘဝတွေကို လွှမ်းမိုးထားတယ်။ အဲဒီအမြင်၊ အကြား၊ ခံစားမှုအတွေ့အကြုံတွေဟာ တစ်နည်း မဟုတ် တစ်နည်း သူတို့တစ်တွေရဲ့ဘဝကို ပြုပြင်ဖန်တီးတတ်ကြတယ်။ တစ်ချိန်မဟုတ် တစ်ချိန် သူတို့ဘဝတွေမှာ ကျိုးကြောင်း ဆက်နွယ်ပတ်သက်လာတယ်လို့ ကြားဖူး ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငယ်စဉ်ဘဝက ကျွန်တော့်နားထဲကို ပထမဦးဆုံး မှတ်မှတ်ထင်ထင် ဂီတသံတစ်ပုဒ် ရောက်ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒီဂီတရဲ့ အမည်ပြောရင်... အံ့သြကြမှာတော့ သေချာတယ်။ ဘာပြု လို့လဲဆိုတော့ ပန်းမြိုင်လယ်သီချင်းကြီးဖြစ်နေလို့ပါပဲ။ ဟုတ်ပါတယ်။ ဓာတ်ပြားထဲမှာ မအေးမိဆိုထားတဲ့ ပန်းမြိုင်လယ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်အဖို့ရာမှာတော့ စန္ဒရား ရွှေပြည်အေးရဲ့ ပန်းမြိုင်လယ်ပါ။ မအေးမိရဲ့ အဆိုဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့နုနယ်တဲ့ နှလုံးသားကို ဘယ်လိုမှလာပြီး မရိုက်ခတ်ခဲ့ပါဘူး။ စာသားအကြောင်းအရာဆိုတာလည်း လုံးဝ နားမလည်ခဲ့ပါဘူး။ ဆရာ ရွှေပြည်အေးရဲ့ စန္ဒရားလက်သံကသာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အသည်း နှလုံးကို ကိုင်မလှုပ်ခဲ့သည့်တိုင်အောင် တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်ခဲ့တာပါ။ ကျွမ်းဝင် ရင်းနှီးခဲ့တာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီလိုပါ... အစ်ကိုကြီး အစ်မကြီးများက ဓာတ်ပြားဖွင့်ပြီး ပန်းမြိုင်လယ် တက်ကြ တယ်။ ဓာတ်ပြားက နှစ်ပြားတွဲ၊ သီချင်းဆုံးအောင် နားထောင်ဖို့ ဆိုရင်တောင်မှ ဟိုဘက် ခြမ်း သည်ဘက်ခြမ်း လေးဘက်ဆိုတော့ အနည်းဆုံး ၁၂ မိနစ် ကြာတယ်။ တစ်နေ့ ဓာတ်ပြား ဖွင့်ကြတယ်။ အစအဆုံး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ နားထောင်ကြတယ်။ တီးကွက် တွေလိုက်မှတ်ပြီး စန္ဒရားနဲ့ ပြန်တီးကြတယ်။ သီချင်းကြီးက ရှည်ရတဲ့အထဲ ပန်းမြိုင်လယ် ဆိုတဲ့အတိုင်း တီးရင်း လည်” နေကြလို့ တော်တော်နဲ့ ရှေ့မတက်နိုင်ကြဘူး။ အဲဒီတော့ တစ်ပိုဒ်တစ်ပိုဒ်ဆိုရင်... ထပ်တလဲလဲ အခေါက်ခေါက်အခါခါ ကြားနေရတာပေါ့။ တစ်လ ကျော်ကျော်ကြာလို့ သီချင်းလည်း ဆုံးကြရော ကျွန်တော့်နားထဲမှာ ပန်းမြိုင်လယ်ဟာ အခေါက်တွေ ရာထောင်ချီပြီး တအီကြီး တအီကြီး မကြားချင်အဆုံး... နားထဲ ရိုက်သွင်း သလို ဖြစ်နေတော့ မရင်းနှီးဘဲ ခံနိုင်ပါတော့မလား။ အိမ်မှာစကားပြောတတ်တဲ့ ကြက်တူရွေး ရှိရင်တောင်မှ အလွတ် ပြန်ရွတ်ပြနိုင်လောက်တယ်။ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီအထဲက အပိုဒ်ကလေးတွေ အသံကလေးတွေ ဟိုစပ်စပ်၊ ဒီစပ်စပ် မှတ်မိသက်မိနေတော့တာ ပေါ့။ တစ်ခါတလေ... သူတို့တစ်တွေ တီးရင်း ထစ်နေတဲ့အခါမှာ ကျွန်တော်က တူနယ်တဲ့နယ်နဲ့ ဝင်ပြီး ပါးစပ်နဲ့ထောက်ပေးရတယ်တဲ့။ ကျွန်တော် မျက်နှာကောင်းမရပါဘူး။ “မရရတဲ့ အထဲ လာမရှုပ်စမ်းနဲ့ သွားစမ်း” လို့ အော်လွှတ်ခံရတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော် ၄ နှစ် သား ၁၉၄ဝ ပြည့်နှစ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အစ်ကိုကြီးတွေ၊ အစ်မကြီးတွေ မရှိတုန်း ကျွန်တော် စန္ဒရား ဖွင့်ပြီးနားထဲမှာ ကြားဖူးနေတဲ့ သီချင်းထဲက အသံတွေကို စန္ဒရား ခလုတ်တွေပေါ်မှာ လက်ညှိုးတစ်ချောင်း နဲ့ ရှာဖွေကြည့်တယ်။ စမ်းခေါက်ကြည့်တယ်။ မဆိုးဘူး။ ရတဲ့အခါ ရတယ်။ မရတဲ့အခါ ဆိုလည်း အပင်ပန်းခံပြီး တွေ့ အောင်လိုက်ရှာနေတာပဲ။ မတ်တတ် ရပ်လိုက်ရင် စန္ဒရား ခလုတ်တွေက ကျွန်တော့်မျက်စိရှေ့တည့်တည့်မှာ မျက်နှာနဲ့ကို အပ်လို့၊ ကပ်လို့။ ဒါထက် နီးစပ်တာ ဘာရှိတော့လဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          မြင်ဖူး တွေ့ဖူးကြပါလိမ့်မယ်။ ကလေးသူငယ် တစ်ယောက်ကို စန္ဒရားအဖုံးဖွင့်ပေး လိုက်ရင်.. အဲဒီကလေးဟာ ပထမတော့ လက်နဲ့ တို့ကြည့်မယ်။ နောက်အားမလို အားမရ ဖြစ်လာရင် စန္ဒရားခလုတ်တွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဂျုံနယ်သလို နယ်လိမ့်မယ်။ နောက် စိတ်မရှည်ရင်လည်း လက်ဝါးတွေနဲ့ တဗျန်းဗျန်းလျှောက်ရိုက်လိမ့်မယ်။ တစ်ခါတလေ လက်သီးဆုပ်ပြီး ထုတာတို့၊ တံတောင်ဆစ်တွေနဲ့ထောက်တာတို့တောင် လုပ်လိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ဒါတွေ မလုပ်ဘဲ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းနဲ့ တစ်လုံးချင်း အသံကိုလိုက် ရှာပြီး ခေါက်နေတတ်တယ်လို့ပြောပြကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အပြင်ကပြန်လာလို့ တွေ့ သွားပြီဆိုရင်တော့... အဆူခံရတော့တာပါပဲ။ “ဒါ....ကလေး ကစားစရာ မဟုတ်ဘူး၊ ကမ်းနားသွားဆော့ချေ” အမှန်တော့.. ကျွန်တော် ကမ်းနားမှာ မဆော့ချင်ဘူး၊ စန္ဒရားမှာဆော့ချင်နေပါပြီ။ ဒါကို အဖေက ရိပ်စားမိလို့.. “တီးပါစေကွာ၊ ဖြည်းဖြည်းတီးရင် စန္ဒရား ကြိုးတွေ မကျပါဘူး”လို့ ပြောတဲ့အတွက် ကျွန်တော်ဟာ အစ်ကို၊ အစ်မတွေမရှိတုန်း အားတဲ့အခါတွေမှာ စန္ဒရားနဲ့ “ဆော့” ခွင့် ရလာတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ဟိုစမ်း၊ သည်စမ်းနဲ့ နည်းနည်းပါးပါး ခေါက်တတ်စပြုလာတယ်။ “စမ်းတဝါး” တီးတယ်ပေါ့ ။ နားထဲမှာ လျှံနေတဲ့ ပန်းမြိုင်လယ်ထဲက အချိုးအကွေ့ အပိုင်းအစလေးတွေ ဟိုနည်းနည်း သည် နည်းနည်း အသံ ဖမ်းလာနိုင်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်နေ့တော့ မတန်တဆ ပန်းမြိုင်လယ်ကြီးကို ကျွန်တော် “စမ်းတဝါး” တီးနေတာ အဖေက သေသေချာချာ ပက်လက်ကုလားထိုင်မှာ ထိုင်နားထောင်ရင်း “ဒီကောင် မဝေးဘူး.....ဖြစ်မယ်ကွ”လို့ အစ်ကိုကြီးကို လှမ်း ပြောလိုက်တယ်။ ပြီးတော့... ကျွန်တော့် ကို စန္ဒရား စ သင်ပေးဖို့ပါ တစ်ခါတည်း အမိန့်ချလိုက်ပါတော့တယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ “ပန်းမြိုင်လယ်” အတီးကောင်းလွန်းလို့ ကျွန်တော်ဟာ ထံတျာတေရှင် စပြီး သင်ခဲ့ရ တော့တာပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၁၉၄၁ ခုနှစ်မှာ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်ဟာ မြန်မာနိုင်ငံကို အရိပ်မိုးလာပြီး နိုင်ငံရေး အခြေအနေနဲ့အတူ ကျွန်တော့်ထက် ၁၅ နှစ်ခန့် အသက်ကြီးတဲ့ အစ်ကိုကြီးရဲ့ အခြေအနေ တွေလည်း ပြောင်းလဲလာပါတယ်။ ကျွန်တော် ကြိုး ၃ ပုဒ်၊ ဂန္ဓမာတောင်၊ အကိုင်းမသိ၊ စိန်ကြောင်နီလာ၊ ချစ်သမျှကို.. စတဲ့ သီချင်းကြီးတွေ ရနေပါပြီ။ “ကောင်းချီသင်္ခ”တက်နေ တုန်းတစ်နေ့ အစ်ကိုကြီး အိမ်ကပျောက်သွားပါတယ်။ မြောင်းမြဘက်ကို သခင်တွေနဲ့ ပါသွားသလို၊ ရန်ကုန်ပဲ သွားသလို၊ စစ်ထဲပဲဝင်သွားသလို၊ အဲဒီအချိန်က မြစ်ဝကျွန်း ပေါ်မှာ သခင်တွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုဟာ အလွန်တက်ကြွပြီး အရှိန်ကောင်းနေတဲ့ အချိန် ဖြစ်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တိုင်းပြည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်လာတာနဲ့ ကျောင်းတွေပိတ်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော်က ကျောင်းတောင် ဟုတ်တိပတ်တိမနေရသေးပါဘူး။ ကကြီး ကခွေး ဘာမှန်းမသိခင် သံမှန်၊ ငါးပေါက် ကြိုးတွေ၊ ဘွဲ့တွေနဲ့အရင် စပြီးရင်းနှီးခဲ့ရတာပါ။ အစ်ကိုကြီး မရှိတော့ ကျောင်း အားနေတဲ့ ဒုတိယအစ်မကြီး၊ မမြရှင်က နည်းနည်းပါးပါး ပြပေးပါတယ်။ အဲဒီတုန်းကကျောင်းပိတ်ထားတဲ့အတွက် မမရှင်ရဲ့ သူငယ်ချင်းအပေါင်းအသင်းတွေအိမ်မှာ စုပြီး ဆိုကြတီးကြတာ ကျွန်တော် မှတ်မိနေတယ်။ မနုနုတို့၊ မလှယဉ်တို့၊ မခင်စု(ခင်နှင်းယု) တို့နဲ့ ကိုသာလှ၊ ကိုမြမောင်(ကွယ်လွန်သူပြန်ကြားရေး ဒုတိယဝန်ကြီး ဦးမြမောင်)တို့၊ ကိုသာလှက စန္ဒရားအတီးကောင်း၊ ရုပ်လည်းချော၊ မိဘကလည်း ချမ်းသာတယ်။ ရန်ကုန်က မြို့မကျောင်းမှာ နေတယ်။ သူကပဲ မမရှင်ဆီ လာလာနေရင်း ကျွန်တော့်ကိုကောင်းချီ သင်္ခါ ဆုံးအောင်တက်ပေးတယ်။ ပြီးတော့ ရန်ကုန်မှာ အေဝမ်းခင်မောင်ဆီက သူတက် ယူလာခဲ့တဲ့ “နတ်ရှင်နောင်” သီချင်း ကျွန်တော့်ကိုဆက်တက်ပေးတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သီချင်းကြီးတွေ တစ်ချိန်လုံးတီးလာခဲ့ရတဲ့ ကျွန်တော်ဟာ နတ်ရှင်နောင်ကြတော့ သွက်သွက်လက်လက်နဲ့ အရမ်းကို လက်တွေ့ နေတယ်ဆိုပဲ။ အိမ်မှာစုကြတဲ့ ပရိသတ် တွေက ဆိုချင်တဲ့သူတွေမှန်သမျှကို ကျွန်တော်က ဒိုင်ခံတီးပေးခဲ့ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒါတွေဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမနှစ်ဂီတ အတွေ့အကြုံများပါပဲ။ သီချင်းတက်တဲ့ နေရာတွေမှာ ဘယ်သီချင်းပြီးရင် ဘာတက်ရမယ်ဆိုတဲ့ စနစ်တကျမှုမျိုးလည်း မရှိခဲ့ပါဘူး။ သင့်မယ် ထင်သလို ရတဲ့အထဲက တက်ပေးလိုက်ကြတာပါပဲ။ ဒါတွေ အခု ပြန်တွေး ကြည့်တော့ ဆန်းတော့လည်း အဆန်းသား။ ကျွန်တော့်ကို အစ်ကိုကြီးနဲ့ ကိုသာလှဆိုတဲ့ သင်ဆရာနှစ်ယောက်က လက်တွေ့ သင်ပေးတယ်။ ရွှေပြည်အေးနဲ့ အေဝမ်းခင်မောင် ဆိုတဲ့ ကြားဆရာနှစ်ယောက်က ဓာတ်ပြားထဲကနေ တီးကွက်တွေပြတယ်။ ဒါပေမဲ့.ကျွန်တော့်ဘဝကိုပြောင်းပစ်မယ့် တကယ့်ဆရာအရင်း ကျေးဇူးရှင်ဖြစ်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်နဲ့က မတွေ့ ရသေးဘူး။ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်က ကျွန်တော်ရဲ့ မွေးစားဖခင်ဖြစ်လာမယ့် စောင်း ဦးဘသန်းပါ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45580486082709,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_28c0739a-4bdf-480b-a224-b2f84ea02688.jpg?v=1730219662"},{"product_id":"ငြိမ်းမင်း-အနုပညာနှင့်မာယာ","title":"အနုပညာနှင့်မာယာ","description":"\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမေဆိုတာ တစ်ခါတုန်းက သမီးတစ်ယောက်ပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အနုပညာရှင်ဆိုတာ တစ်ခါတုန်းက ပရိသတ်တစ်ယောက်ပါပဲ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “အနုပညာခံစားသူ” ဘဝကနေ “အနုပညာဖန်တီးသူ” ဘဝကို ကူးပြောင်းပြီ ဆိုတာနဲ့ အမြင်တွေ၊ ခံယူချက်တွေ၊ ကိုယ်ကျင့်တရားတွေ၊ တာဝန်ဝတ္တရားတွေဟာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပြောင်းလဲသွားရပါပြီ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုပ်ရှင်ကျမ်းစာအုပ်တွေ စဖတ်စအချိန်တုန်းကတော့ ရုပ်ရှင်ဆိုတာ သတ္တမ မြောက် အနုပညာလို့ ဖော်ပြပြောဆိုတာ တွေ့ရပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁) ဇာတ်သဘင် DRAMA\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၂) ဂီတ MUSIC\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၃) ဝတ္ထု NOVEL (STORY)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၄) ပန်းချီ PAINTING\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၅) ကဗျာ POETRY\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၆) ပန်းပု SCULPTURE\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆိုတဲ့ အနုပညာ(၆)မျိုးနောက်မှာ ပေါ်ပေါက်လာလို့ပါတဲ့။ တချို့ကတော့ အထက်ကအနုပညာ(၆)မျိုးကို ဓာတ်ပုံပညာနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး သတ္တမမြောက်အနုပညာ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတယ်လို့ ဆိုတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခုအချိန်မှာ ပရိသတ်တစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ရုပ်ရှင်ဆိုတာဘာလဲလို့ တရားဝင် မေးလာရင် ကျွန်တော်ကတော့ ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရုပ်ရှင်ဆိုတာ ရုပ်ပုံများနဲ့ ဇာတ်လမ်းပြောပြတဲ့ အနုပညာတစ်ရပ် Film (movie) is an Art of Story telling in pictures. လို့ဖြေပေးရမှာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဖြေမှာ အပိုင်း ၃ ပိုင်း ပါပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၁) Art \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုတဲ့ အနုပညာ\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e (၂) Story Telling \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုတဲ့ ဇာတ်လမ်းပြောခြင်း \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e(၃) Picture \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုတဲ့ ရုပ်ပုံတွေ \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အပိုင်းတစ်ပိုင်းဆီမှာ ကျယ်ပြောလေးနက်တဲ့ ပညာတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          Picture \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုတဲ့ ရုပ်ပုံဆိုပါစို့။ ရုပ်ပုံမှာ အရွယ်ရှိတယ်။ အရွယ်ဆိုတာက ရုပ်ရှင်အခြေခံ အားဖြင့်တော့ (၃)မျိုးပေါ့။\u003c\/span\u003e Close Up \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုတဲ့ အနီးကပ်မျက်နှာပြည့် ရိုက်ချက်\u003c\/span\u003e  Medium Shot dood \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုတဲ့ အလယ်အလတ် ခါးတစ်ပိုင်း ရိုက်ချက်\u003c\/span\u003e Long Shot Full shot \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eခေါ်တဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးပေါ်တဲ့ ရိုက်ချက်ဆိုတာ အများသိပါ။ ရိုက်ချက်(ရုပ်ပုံ) အရွယ်အစားတွေဟာ ကင်မရာဆရာက လက်ဆော့နေတာ မဟုတ်ဘူး။ ပရိသတ် မပျင်းမရိရအောင် ဖျတ်ခနဲ ဖျတ်ခနဲ လျှောက်ပြောင်းနေတာမဟုတ်ဘူး။ အရွယ်တွေမှာ လေးနက်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်တွေ ရှိနေတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အတိုင်းအဆမဲ့၊ အကန့်အသတ်မဲ့ မြင်နေရတဲ့ သဘာဝလောကကြီးကို ကင်မရာနဲ့ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာ Croping \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eလို့ခေါ်တဲ့ အဖြတ်အတောက်နဲ့ မြင်ရတယ်။ ကင်မရာဘောင်ထဲကနေ ပန်းချီကားတစ်ချပ်လို မြင်ရတဲ့မြင်ကွင်း၊ အဲ့ဒီမြင်ကွင်းကို ကင်မရာဆရာရဲ့ အနုပညာနဲ့ ရွှေ့၊ ပြောင်း၊ နှိမ့်၊ မြင့်၊ နီး၊ ဝေး လုပ်ရာကနေ အမြင်တွေ ပြောင်းလာတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နောက်တော့ အလင်းရောင်ပေးမှု\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပြီးတော့ မှန်ဘီလူး အသုံးချမှု\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တကယ်တော့ ဒါတွေအားလုံးဟာရုပ်ပုံ(Picture)\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eတစ်ခုကို နိမိတ်ပုံ(\u003c\/span\u003eImage) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖြစ်လာအောင် ဖန်တီးဖွဲ့စည်းနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ရုပ်ပုံ (\u003c\/span\u003ePicture) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eဆိုတာ ကြီးကျယ် ခမ်းနားတဲ့ ပညာတစ်ရပ်ပါ။ ရုပ်ပုံတွေကို အနုပညာမြောက်စွာ တင်ပြနိုင်ဖို့အတွက်\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eCroping \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအဖြတ်အတောက် \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eComposition \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအထားအသို \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eLighting \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအလင်းအမှောင် \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eColour Tone scopësəşgəqe Size\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eအကြီးအသေး၊ အနီးအဝေး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003eFocus \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eအပြတ်အသား၊ အကြည်အဝါး \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          နည်းတဲ့ နည်းပညာတွေ မဟုတ်ပါဘူး၊ အမေရိကန်ဓာတ်ပုံပညာရှင် Alfred\/Wagg \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eက ဓာတ်ပုံပညာရဲ့ မာယာကို အခြေခံအချက် (၇)ချက်နဲ့ ဖော်ပြထားခဲ့ဖူးတယ်။ ၁၉၅၇ ကတည်းကဆိုတော့ ကြာတော့ကြာခဲ့ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ခိုင်တုန်း မှန်တုန်းဖြစ်နေ တဲ့“စံ”တွေပါ။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e          \"\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eEvery Face to Every Mood\" \u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁။ မျက်နှာတိုင်းမှာ ဘေးဘက်(၂)ခုနဲ့ အထက်အောက် အဆင့်(၃)ခုရှိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၂။ ရှုထောင့်တိုင်းမှာ အာရုံညွှတ်နူးစေတဲ့ အခြေခံအကျိုးသက်ရောက်ပုံချင်းမတူနိုင်ကြဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၃။ အနီးအဝေး ပြောင်းလဲလိုက်တာနဲ့ (ကြည့်သူရဲ့ စိတ်အပေါ် ဩဇာသက်ရောက်ပုံလည်း ပြောင်းလဲသွားတတ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၄။ ရိုက်ကူးတဲ့ ဝတ္ထုပစ္စည်းရဲ့ ပြုပြင်စီရင်မှု (ထားသိုဖွဲ့စည်းတဲ့ ရှုထောင့်) ကြောင့်စိတ်ခံစားမှုတွေ ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ် စေနိုင်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e ၅။ စိတ်ခံစားမှုကို လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော်ပြဖို့ ကွက်လပ်(ဟင်းလင်းပြင်) တွေလိုအပ်တယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၆။ စိတ်နေစိတ်ထားကို သိသာထင်ရှားစေတဲ့ အနုစိတ် ပုံဖော်မှုတိုင်းဟာ ကွက်လပ်(ဟင်းလင်းပြင်)နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ သိမှတ်ထားရမယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e၇။ စိတ်ခံစားမှုတိုင်းအတွက် တိကျတဲ့၊ သေချာတဲ့၊ ကွက်တိ လိုအပ်တဲ့ အလင်းရောင် အချိုးအဆရှိတယ်။ (ပိုလို့၊ လျော့လို့မရဘူး) ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲ့ဒီအချက်(၇)ချက်လောက်ကို စိတ်ထဲရောက်အောင် ထည့်ကြည့်ရင် ဓာတ်ပုံပညာရဲ့ လေးနက်မှုကို ချိန်ဆသိနိုင်ပါပြီ။ သေသေချာချာ စူးစိုက်ပြီး မှတ်ကြည့် မယ်ဆိုရင် “ခံစားမှုကို ပုံဖော်နိုင်ဖို့ တိကျသေချာတဲ့ နည်းပညာလိုအပ်တယ်ဆိုတာ တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အဲဒါတွေဟာ ကင်မရာရဲ့ မာယာတွေဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ အနုပညာနဲ့ မာယာ အကြောင်းကို အထူးပြုပြောကြားမှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ကင်မရာရဲ့မာယာတွေကို ချန်လှပ်ထားခဲ့ပါရစေ။ အရေးမပါ အရာမရောက်လို့ ချန်လှပ်ထားတာမဟုတ်ပါဘူး။ ပြောရမည့်ခေါင်းစဉ်က လမ်းလွဲထွက်သွားမှာ စိုးရိမ်လို့ပါ။\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45580503023765,"sku":"","price":2185.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_17d32af7-4c42-41d6-8da8-8da8fb71bc25.jpg?v=1730220037"},{"product_id":"ငြိမ်းမင်း-အနုပညာ၀ေယျာ၀စ္စ","title":"အနုပညာ၀ေယျာဝစ္စ","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eကျွန်တော့်ကိုလည်း သဘောထားကွဲလွဲခွင့်ပြုပါ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\n\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁)\u003c\/strong\u003e\n\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဝေယျာဝစ္စ =           ကိစ္စကြီးငယ်ကို ဆောင်ရွက်ခြင်း\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e(\u003c\/strong\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eပါဠိသက်ဝေါဟာရ အဘိဓာန် - ဦးထွန်းမြင့်)\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e                            “ကိစ္စများစွာ၊ ဝေယျာဝစ္စ အဝဝကို၊ နေ့ညမရှောင်...”\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e(နာနာဆန္ဒပျို့၊ မုံရွေးဆရာတော်)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရပ်ကွက်ထဲမှာ... ဓမ္မာရုံမှာ... ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ... ဘုရားရင်ပြင် မှာ... “ဝေယျာဝစ္စအသင်း” ဆိုတာ ကြားဖူးကြုံဖူးကြမှာပါ။ ငယ်ငယ်တုန်းက ဝေယျာဝစ္စအသင်းဖွဲ့ပြီး စာကြည့်တိုက်ရန်ပုံငွေ ရှာခဲ့ဖူးပါတယ်။ မင်္ဂလာဆောင် တစ်ခုလုံးကို ဧည့်ခံဖို့ ဝေယျာဝစ္စအသင်းကို တာဝန်ပေးပြီးမှ မင်္ဂလာ ရှင်က အလှူငွေပြန်ထည့်ပေး အပြန်အလှန်ကူညီကြတာ။ အဲဒီမှာ အသင်း ဝင်လူငယ်တွေက မင်္ဂလာကိစ္စအဝဝကို လိုလေသေးမရှိအောင် အားသွန် ခွန်စိုက် လုပ်အားပေးကြရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဧည့်ပရိသတ်ရှေ့မှာ သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဝတ်စားပြီး မုန့်ပွဲ၊ ရေခဲမုန့် ပန်းကန်လိုက်ချပေးတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ချင်သူ၊ လုပ်နိုင်သူ လူငယ်တွေများပေမယ့် ပရိသတ်ရဲ့ စားကြွင်းစားကျန် ပန်းကန်တွေဆေးကြောသန့်စင် တဲ့အလုပ်ကျတော့ လုပ်ချင်သူ ရှားပါးလှပါတယ်။ တကယ်တော့ မင်္ဂလာပွဲ ကြီးတစ်ပွဲ အောင်မြင်ပြည့်စုံဖို့ဆိုတာ လူမမြင်ရတဲ့ နောက်ကွယ်က အပေ အတေခံပြီး ဆေးကြောသန့်စင်ပေးတဲ့ လူတွေရဲ့ လုပ်အားကျေးဇူးဟာ မရှိ မဖြစ် မပါမဖြစ်အောင် အရေးကြီးလှပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီအတိုင်းပါပဲ။ အနုပညာလောကမှာ နေရာတစ်ခုရပြီး ပရိသတ်ရဲ့ ရင်သပ်ရှုမော အံ့သြချီးကျူးစကားတွေ၊ လက်ခုပ်အားပေးသံတွေ ကြား ခွင့်ရဖို့ လူမမြင်ရတဲ့ (နာမည်တစ်လုံး မရသေးခင်က) အပေအတေခံပြီး ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ ဘဝစာမျက်နှာတွေဟာ သိပ်ကို ခါးသီးခံပြင်းလှပါတယ်။ ဒါကို..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တချို့က သက်လုံ”တဲ့ ၊\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တချို့က “ဇွဲ”တဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တချို့က ပါရမီဖြည့်တာ”တဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တချို့က ဝမ်းစာဖြည့်တာ”တဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘယ်လိုပဲခေါ်ခေါ် ဒါဟာ အနုပညာသမားတိုင်းအတွက် အခြေခံ အုတ်မြစ်”ပါ။ အောင်မြင်မှုအဆောက်အဦကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာဖို့ အရေး အကြီးဆုံး အုတ်မြစ်ဟာ လူမမြင်ရသေးတဲ့ ဝေယျာဝစ္စ အောက်ခြေသိမ်း” ဖြတ်သန်းမှုတွေနဲ့ တည်ဆောက် ဖြည့်တင်းယူရတာပါ။ အောက်ခြေသိမ်း ဝေယျာဝစ္စလုပ်ခဲ့စဉ်က ချွေးထွက်များခဲ့မှ အနုပညာရှင်ဘဝမှာ သွေးထွက် နည်းမှာ အသေအချာပါ။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဝေယျာဝစ္စဆိုတဲ့အထဲမှာ လေးလံပင်ပန်းတဲ့ကိစ္စ တာဝန်တွေပါသလို ပေါ့ပါးသက်သာတဲ့ ကိစ္စငယ်တွေလည်း ရှိတာပေါ့။ အရေးကြီးတာနဲ့ မကြီး တာက ရောထွေးနေတတ်တယ်။ ဒီနေရာမှာ သတိထားရမှာက နု”စဉ်ဘဝမှာ အရေးမကြီးဘူးထင်ခဲ့တာတွေဟာ ‘ရင့်” တဲ့အခါ အရေးပါအရာရောက်နေ တာကို တအံ့တသြတွေ့ရတတ်တာပါပဲ။ ဒါကြောင့် အကောင်းဆုံးက ဖြတ်သန်းမှုတိုင်းကို သတိနဲ့ ရိုရိုကျိုးကျိုး အားစိုက်ခဲ့ဖို့လိုပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘဝဆိုတာ သင်ခန်းစာယူလို့ မဆုံးနိုင်တဲ့ သင်တန်းကျောင်းကြီး မဟုတ်လား။ သင်ခန်းစာဆိုမှတော့ ဘယ်ချိုပြေပါ့မလဲ။ တချို့သော သင်ခန်းစာတွေဆိုရင် ပြန်ပြောမပြချင်လောက်အောင် ခါးတူးရှတနေတယ်။ လူငယ် တွေကို ပြန်မပြောချင်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ ခပ်ပါးပါး စိတ်အလွှာတွေကို ကြောက်ရွံ့ လွင့်ပါးမသွားစေချင်လို့ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဇာတ်ညွှန်းရေးသူ ဆိုတာ...\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          စာအလွန်ရသလောက် ပုံနှိပ်စာအုပ်ဖြစ်ခွင့် မရတဲ့ဘဝပါ။ ပြီးတော့ ရေးချင်တဲ့ ရေးသင့်တဲ့ စာတွေကို ရေးခွင့်မရခဲ့ပြန်ဘူး။ ဇာတ်ထဲဝင်အောင် ဇာတ်ဝင်စကားတွေပဲ ရေးခဲ့ရတာလေ။ ဖြတ်သန်းမှုအရှိန်ရလာတဲ့ အခါ ကိုယ့်မှာ တာဝန်ရှိရက်နဲ့ မပြောဖြစ်ခဲ့တာတွေ၊ ပျက်ကွက်ခဲ့တာတွေကို ခပ်လှမ်းလှမ်းက သတိရေးရေးရလာမိတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဇာတ်သဘင် ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာ၊ ဒါရိုက်တာဘဝတုန်းကပေါ့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုယ့်ဇာတ်ခုံလေးဆီကို ပရိသတ်ရောက်လာအောင်၊ ရုံထဲရောက် လာတဲ့ ပရိသတ်ကို ကိုယ့်အနုပညာတွေလက်ခံသွားအောင်၊ ကိုယ်မဟုတ် တဲ့ တခြားလူတွေရဲ့ မြင်ကွင်း” နဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ရင်တွင်း” ကို ပြခဲ့ရတာ။ ပေါ်လိုက်၊ ပျောက်လိုက်၊ နစ်လိုက်၊ ကူးလိုက်။ ကိုယ်ရောက်နေတဲ့ မြို့ဟာ အရှေ့လှည့်သလား အနောက်လှည့်သလားတောင် သတိမထားနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဇာတ်ခုံထဲမှာ ဘဝကို နှစ်ခဲ့ရတာတွေလေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဇာတ်အတွက် စာကလွဲပြီး ဘာမှ မရေးဖြစ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုယ့်စာတစ်ကြောင်း ပရိသတ်ထဲရောက်သွားဖို့ ဆင်လိုက်ရတဲ့ ကားလိပ်၊ ဆွဲလိုက်ရတဲ့ ပြည်ဖုံးကား၊ တွန်းလိုက်ရတဲ့ ထရော်လီ၊ ကိုင်လိုက်\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အော်လိုက်ရတဲ့ မိုက်ကရိုဖုန်း၊ ကိုယ်နဲ့ ဆိုင်တာ မဆိုင်တာ မစဉ်းစားနိုင်ဘူး။ ပရိသတ်အတွက် ပေးနိုင်တာထက် ပိုပေးခဲ့တယ်။ ဇာတ်သဘင်ဝေယျာဝစ္စကတော့ “က” အစ “အ” အဆုံး သင်ရိုးကျွတ်ပါပဲ။ ဒီလောက် အချိန်ပေးထားရ တော့ ဘာစာကို ရေးနိုင်ဦးမှာတုန်း။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုစိုးမြင့်အောင်(ရုပ်ရှင်အောင်လံ)၊ ကိုအေးကြူလေး (ပြည်သူ့ဖလင်) တို့က အင်တာဗျူးတွေလာမေးတော့မှ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတိရတယ်။ သူတို့က ခင်ဗျားဆီမှာ သဘင်အကြောင်း ပြောစရာမရှိဘူးလားတဲ့။ ခင်ဗျားပြောရင်ပိုပြီးမှန်မှာပေါ့တဲ့။ ဇာတ်သဘင်အကြောင်း ပြောရေး ဆိုခွင့်ရှိတဲ့သူဖြစ်နေ တာတောင် ပြောသင့်ပြောထိုက်တာတွေ မပြောမိခဲ့၊ မပြောနိုင်ခဲ့ပါဘူး။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော့် အခြေခံစရိုက်ကိုက ပြောသင့်တာတွေ ပြောမနေဘဲ လုပ်နိုင်သလောက်လုပ်ပြချင်တဲ့စိတ်က အားကြီးနေခဲ့တာ။ ဒါ ကျွန်တော့် ရဲ့ အားနည်းချက်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ဘယ်လောက် မပြော ခဲ့သလဲဆိုရင် ကျွန်တော့်ဇာတ်သဘင်နောက်ခံကားကို မမြင်ဘူးကြတော့ ဘူး။ ကျွန်တော် ဇာတ်ကလာခဲ့တယ်ဆိုတာကိုတောင် မသိတဲ့ ပရိသတ်တွေ အများကြီးပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘဝကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့... မျက်တွင်းဟောက်ပက် နဲ့ ရင်းပေးခဲ့ရတဲ့ ဇာတ်သဘင်ဖြတ်သန်းမှုမှာ ကျွန်တော်ရေးဖြစ်ခဲ့တဲ့\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆောင်းပါးလေးက ၅ ပုဒ်ထဲရယ်။ ဒါကြောင့် အင်တာဗျူးပြောဖြစ်တဲ့ “မော်ဒန် အကအကြောင်း” ပေါင်းထည့်ထားရတယ်။ ရှာလို့မရတော့တဲ့ အင်တာဗျူး တွေထဲမှာ ကိုဝင်းစည်သူရယ်၊ ကိုအောင်သိုက်ကြီးရယ်၊ ကျွန်တော်ရယ်၊ ပြဇာတ်သမား ၃ ယောက်ကို ကိုဝင်းငြိမ်း၊ ကိုစိုးမြင့်အောင်၊ ကိုအေးကြူလေး တို့ရဲ့ စီစဉ်မှုနဲ့ ကိုမြတ်ခိုင်က ဗျူးခဲ့တဲ့ အင်တာဗျူးပါ။ အဲ့ဒီ “ဗျူးကို ရှာမတွေ့ တာကိုတော့ စိတ်ထဲမှာ ကွက်လပ်အကြီးကြီးဖြစ်နေမိတယ် (ရှာဖွေတွေ့သူ များရှိရင် ကျေးဇူးပြုပေးကြပါခင်ဗျာ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တွေ့သမျှ ဆောင်းပါးလေးတွေကို ဖုန်ခါပြီး ထုံးစံအတိုင်း တပည့် ကျော်တွေကို ကွန်ပျူတာစီခိုင်းရတယ်။ ဒီတစ်ခါ အနှိပ်စက်ခံဖို့ အလှည့် ကျသူက တပည့်မျိုးမင်းထွေး။ အနုပညာတက္ကသိုလ်ကဆင်းပြီး MRTV\u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003e4 မှာ\u003c\/span\u003e Script \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eရေးနေတဲ့ လူငယ်ပါ။ သူကလည်း ခေသူမဟုတ်။ လူ့အခွင့် အရေး ရုပ်ရှင်ပွဲတော်မှာ ပူပူနွေးနွေးဆု ရထားတဲ့ ဒါရိုက်တာ။ ကိုယ့်မှာ လည်း နှိပ်စက်စရာဆိုလို့ ဒီတပည့်တွေပဲရှိတာ။ သူကတော့ ပညာရတယ် ပြောတာပဲ။ အနုပညာဝေယျာဝစ္စတစ်ခုကို လက်တွေ့ ဖြတ်သန်းခိုင်းတဲ့ သဘောပေါ့(နော်)... ကိုယ့်ဆောင်းပါးတွေကို ကွန်ပျူတာစီပေးရင်း သူက ပြောတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဆရာ့ဆောင်းပါးတော်တော်များများက ကျွန်တော့်ထက် အသက် ကြီးတယ်”တဲ့။ ကဲဗျာ။ အဲဒီတော့မှ မျိုးဆက်ကွာဟတဲ့ ကွက်လပ်ကြီးကို(GENERATION GAP) \u003cspan data-mce-fragment=\"1\"\u003eကို သတိထားလိုက်မိပြန်ပါတယ်။\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီဆောင်းပါးတွေ ဖတ်ကြည့်တော့ မင်းဘာရလဲ” “ဟာ...အများကြီးပဲ၊ ကျွန်တော်ဘာမှ မသိတာတွေ အများကြီး” “မင်းတို့အတွက် အကျိုးရှိမယ်လို့ ထင်လား”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဟာ ကိုယ်မဖြတ်သန်းလိုက်ရဘဲ ရတဲ့အတွေ့အကြုံပဲဆရာ၊ သိပ် တန်ဖိုးရှိတာပေါ့။ အထူးသဖြင့် အနုပညာလုပ်မယ့် လူငယ်တွေအတွက် ယူစရာတွေ အများကြီးပဲ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “မင်းလို လူငယ်တွေရှိသေးလား” “အများကြီးဆရာရဲ့”\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e၃\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီခေတ်လူငယ်တွေက မြန်မာသီချင်း အရသာမခံတတ်ဘူး။ မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှုရနံ့ကို မရှူရှိုက်တတ်ဘူးလို့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ပြော တယ်။ ကျွန်တော် ချက်ချင်းပဲတုံ့ပြန်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါ လူငယ်တွေမှာ တစ်ဝက်ပဲတာဝန်ရှိတယ်။ ကျန်တစ်ဝက်က သူတို့သိအောင် ပြောမပြတဲ့ လူကြီးတွေမှာ တာဝန်ရှိတာလို့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူ့ကိုသာ အဲ့သလို ပြောလိုက်ရတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ရော ဘယ်လောက်ပြောပြီးပြီလဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းကို ဖြေဖို့ အနုပညာဝေယျာဝစ္စတွေကို ပြန်လည်စုဆောင်းပြီး စာအုပ်ဖြစ်အောင် အားထုတ်လိုက်တာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘဝက အရွယ်ရင့်လာတာနဲ့ အမျှ..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          လူငယ်တွေ (အနုပညာစိတ် တကယ်ရှိတဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေ)ကို ခွဲဝေပေးချင်တဲ့ သင်ခန်းစာတွေက ရင်နဲ့မဆန့်အောင် ပြည့်လျှံလာတယ်။ ပေးနိုင်တာက နည်းပြီး ပေးချင်တာက များတဲ့အခါ စာနဲ့ ရေးပြတဲ့နည်း ဟာ အကောင်းဆုံးဆိုတာ သိလာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခက်တာက အချိန်။ ထားလိုက်ပါတော့။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အခုတော့ ညည်းညူမောဟိုက်တာတွေ လွှင့်ပစ်ပြီး “အနုပညာ ဝေယျာဝစ္စ” ကို မရအရ စုဆောင်းအမျှဝေလိုက်ပါတယ်။ ခေတ်တွေပြောင်းပေမယ့် မပြောင်းနိုင်သေးတဲ့ အနုပညာသစ္စာတရားအချို့ကို ဒီစာအုပ် ထဲမှာ ထည့်ပေးထားပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တကယ်တော့ အဟောင်းတွေ စုဆောင်းထားတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အမှတ်တရတွေ သိမ်းဆည်းထားတာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ခေတ်ဟောင်း အဖြူအမည်းရုပ်ရှင်ကားကို ပြန်ကြည့် ရသလို ငြိတာလည်းရှိမယ်။ ငြင်းတာလည်းရှိမယ်။ ဒါပေမဲ့ မြန်မာ့အနုပညာ လောက ရဲ့ အရှိတရားနဲ့ ဖြတ်သန်းမှုကိုတော့ သိခွင့် ကြည့်ခွင့်ရမှာ သေချာပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီစာတွေဖတ်ရင်းနဲ့ စာဖတ်သူနဲ့ ကျွန်တော် လွတ်လပ်စွာ သဘော ထား ကွဲလွဲကြရအောင်ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e၄\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီစာအုပ်မှာ ဖော်ပြထားတဲ့ ဆောင်းပါးတွေဟာ ၁၉၈၄ ကစပြီး ၂ဝ၁ဝ အထိ ရေးခဲ့တာတွေပါ။ ခုနှစ်အစဉ်လိုက်ဖော်ပြထားတာမဟုတ်ဘဲ ဖတ်လို့ အဆင်ပြေအောင် စီစဉ်ပေးထားပါတယ်။ ဒီဆောင်းပါးတွေကို ဖော်ပြပေးခဲ့တဲ့ ဂျာနယ်၊ မဂ္ဂဇင်းတွေကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ကျွန်တော်ပြော ချင်တဲ့ စကားတွေ ရင်ဘတ်အပြင်ဘက် ထွက်ကျလာအောင် အင်တာဗျူးပေး ခဲ့တဲ့ အယ်ဒီတာတွေကိုလည်း တခုတ်တရ ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောပါရစေ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆောင်းပါးဟောင်းတွေကို အစအဆုံး ကွန်ပျူတာ ပြန်စီပေးခဲ့တဲ့ ချစ်တပည့် မျိုးမင်းထွေး၊ မျက်နှာဖုံးပန်းချီကို အသုံးပြုခွင့်ပေးတဲ့ ဦးမောင် (ပန်းပညာရှင်များ အစည်းအရုံးဥက္ကဋ္ဌ ဦးမောင်မောင်လှမြင့်)နဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇီဇာကြောင်မှုတွေကို နားလည်ခွင့်လွှတ်ရင်း စိတ်ရှည်စွာ သရုပ်ဖော်ပေးတဲ့ စိတ်ကူးချိုချိုရဲ့ တကယ်ချိုတဲ့ စိတ်ကူးတွေကို အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အထူးသဖြင့် ကျေးဇူးတင်ရမှာကတော့..\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ခေတ်ချင်းမတူရင် ခံစားချက်ချင်း မတူနိုင်ပါဘူးဆိုတဲ့ ဒီစာဖတ် မယ့် လူငယ်တွေကိုပါ”\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဒီနေ့ခေတ်လူငယ်များခင်ဗျား..... ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဟိုးတစ်ခေတ်က လူငယ်တွေရဲ့ အသံကို နားထောင်ကြည့်စမ်းပါ။ အဲဒီခေတ်က လူငယ်တွေရဲ့ ဖြတ်သန်းမှုနဲ့ ခံစားမှုဖက်ရှင်တွေကို ခံစားစာနာကြည့်စမ်းပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          တစ်ခါတစ်ခါ အဟောင်းထဲမှာ မျှော်လင့်မထားတဲ့ ရသတချို့၊ နည်း လမ်းတချို့၊ အဖြေတချို့၊ ထွက်ပေါက်တချို့ကို ဖမ်းဆုပ်မိတတ်ပါတယ်။ တကယ်ကို မမျှော်လင့်တဲ့နေရာမှာ ခင်ဗျားတို့ရှာနေတာ တွေ့နိုင်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ “အဟောင်း” ဆိုတာ “အသစ်” ကို မွေးဖွားလာတဲ့ ဘူမိနက် သန်ဖြစ်နေလို့ပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်တော်က ပတ္တလားနဲ့ တီးပြခဲ့တဲ့ တေးသံကို ခင်ဗျားတို့ ရဲ့ ဂစ်တာပေါ် ပြောင်းယူကြည့်စမ်းပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ထူးသစ်တဲ့ သံစဉ်တစ်ခုကို ခံစားနားဆင်ရမှာအသေအချာပါ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကဲ... ခုချိန်ကစပြီး ကျွန်တော့်ကိုလည်း သဘောထားကွဲလွဲခွင့် ပြုပါခင်ဗျား။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ငြိမ်းမင်း\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ၂၀၁၄ ဇူလိုင်\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45580501975189,"sku":"","price":2045.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_93af7d1d-ae08-45b8-8b63-9316d85b1621.jpg?v=1730220064"},{"product_id":"ငြိမ်းမင်း-ရသစိုက်ပျိုးရေး","title":"ရသစိုက်ပျိုးရေး","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eရသဥယျာဉ်မှူး၏ အမြော်အမြင်နှင့် စေတနာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောင်ခင်မင်(ဓနုဖြူ)၏ အမှာစာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          “ဒီနေ့ စာသင်ခန်းတွေထဲမှာ ရသပျောက်နေပြီ” ဟု မြန်မာစာဆရာ တစ်ယောက်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သူစိုးရိမ်မည်ဆိုလျှင်လည်း စိုးရိမ်လောက်သည်။ မြန်မာစာ သင်ကြားရာတွင် ဆရာ၊ ဆရာမများက တပည့်တွေ သူတို့သင်ရသည့် စာကို နှစ်သက်သဘောကျလာအောင်၊ ရင်ထဲမှာ အရသာပေါ်လာအောင်၊ စာအရသာကို တစိမ့်စိမ့်ခံစားမိအောင် သင်ဖို့ထက် စာထဲက အကြောင်းအရာ အချက်အလက်တွေကို ဦးနှောက်ထဲမှာ စွဲထင် မှတ်မိ သွားအောင်သင်ဖို့ကို ပိုအလေးထားနေကြသည်ကို တော်တော်များများ တွေ့နေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်က အချက်အလက်တွေကို မှတ်မိအောင် အလွတ်ကျက်လာကာ စာမှန် သမျှ အလွတ်ကျက်သည့် အကျင့်ဆိုးကြီးစွဲလာခြင်းဖြစ်သည်။ အလွတ် ကျက်သည့် အကျင့်စွဲတော့ ကျက်ထားသည့်စာကိုမှ ပြန်ရေးတတ် သည့်အကျင့်ပါ စွဲလာသည်။ ဆရာ၊ ဆရာမက အချက်အလက်ကို ပဓာနထားပြီး မှတ်စုပေးသည်။ ကျောင်းသားက မှတ်စုကို အလွတ် ကျက်ပြီးစာမေးပွဲဖြေသည်။ မှတ်စုရှိလျှင် လုံလောက်ပြီဆိုပြီး ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်တွေ မကိုင်တော့။ ဆရာကလည်း ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်ကို ကိုင်မသင်တော့။ ဖတ်မပြတော့။ စာအရသာပေါ်အောင် ရှင်းလင်းပြောပြတာ မျိုးမလုပ်တော့။ သည်တော့ ကျောင်းသားကလည်း စာထဲကအရသာကို မခံစားတတ်တော့။ ဤသို့ဖြင့် ကျောင်းသားများမှာ ရသနှင့် မယဉ်ပါးတော့ဘဲ ရသကိုးပါးသည် အလွတ်ကျက်စရာ အချက်အလက်ကိုးမျိုး ဖြစ်သွားပါတော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤသို့သောအခြေအနေတွင် ဆရာငြိမ်းမင်း၏ “ရသစိုက်ပျိုး ရေး” ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ နောက်မကျသေးပါ။ အချိန်မီပါသေးသည်”\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e၂\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရသသည် စိတ်ထဲမှာ ခံစားရသော အရသာဖြစ်သည့်အတွက် သိမ်မွေ့သည်။ ဒိဋ္ဌလောက (အပြင်လောက)တွင် မရနိုင်သော အရသာ မျိုးဖြစ်သည့်အတွက် ထူးခြားသည်။ ဒိဋ္ဌလောကတွင် စိတ်ထဲမှာ သာယာသောအာရုံ (ဣဋ္ဌာရုံ)ကို ခံစားရာမှ နှစ်သက်သည့်အရသာ ပေါ်သည်။ စိတ်ထဲမှာ မသာယာသောအာရုံ (အနိဋ္ဌာရုံ) ကို ခံစားရ လျှင်မူ နှစ်သက်သည့်အရသာ မပေါ်ပေါက်နိုင်သည်ကို အားလုံးသိကြ ပါသည်။ စာပေအနုပညာကပေးသော အရသာမှာမူ မသာယာသော အနိဋ္ဌာရုံကိုလည်း နှစ်သက်သည့်အရသာ ပေါ်ပေါက်ပါသည်။ သာဓကဆောင်ရလျှင် ဝတ္ထုဖတ်ပြီး ဝတ္ထုထဲက သနားစရာမိန်းကလေး ကို သနားသည့်အတွက် မျက်ရည်ကျရသည်နှင့်အတူ ထိုမျက်ရည်ကျ သည့်အဖြစ်ကို စိတ်ထဲမှာနှစ်သက်ပြီး အရသာခံစားနေရတတ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကြောက်စရာကောင်းသော သရဲတစ္ဆေ၀တ္ထုကိုဖတ်ရင်း ကြက်သီး ထကာ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ သော ခံစားမှုပေါ်သည်နှင့်အတူ ထိုသို့ ထိတ်လန့်ရသည့် အရသာကိုပင် နှစ်သက်သာယာနေတတ်သည်။ ရုပ်ရှင်ထဲက မုန်းစရာကောင်းသော လူကြမ်းဇာတ်ဆောင်ကို မုန်းစိတ် ပေါ်ရင်းပင် သူ့သရုပ်ဆောင်မှုကို နှစ်သက်သဘောကျနေတတ်သည်။ သိုင်းဝတ္ထုတွေထဲက အကြမ်းပတမ်း တိုက်ကြခိုက်ကြပုံများကိုဖတ်ရင်း ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သောစိတ် ပေါ်ပေါက်သည်နှင့်အတူ ထိုအရသာကိုနှစ်သက်နေတတ်သည်။ ထိုခံစားမှုများသည် ဒိဋ္ဌလောကတွင် မရနိုင်သော ထူးခြားသည့်အရသာများ ဖြစ်သည်။ ရသကိုးပါးတွင် ကရုဏာ ရသ(သနားခြင်း၊ ကြေကွဲခြင်း)၊ ဘယာနကရသ (ကြောက်ရွံ့ ထိတ် လန့်ခြင်း)၊ ဝိဘစ္ဆရသ (စက်ဆုပ်မုန်းတီးခြင်း)၊ ရုဒ္ဒရသ (ကြမ်းကြုတ် ခက်ထန်ခြင်း) ဟူသော အနိဋ္ဌာရုံနှင့်ယှဉ်သော ရသလေးပါး ပါဝင်နေ ခြင်းမှာ ထိုအကြောင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          သို့ဆိုလျှင် စာသင်ခန်းထဲတွင် ကျောင်းသားများသင်ရသော ကဗျာ၊ ဝတ္ထုတို၊ ဝတ္ထုရှည်၊ ပြဇာတ်၊ အက်ဆေး (ရသစာတမ်း)ဆိုသည့် ရသစာပေများ၏ အရသာကို တကယ်ခံစားမိအောင် သင်ကြားပေးဖို့ လိုပါလိမ့်မည်။ ကျက်စရာမှတ်စရာများကို ဦးနှောက်ထဲ ထည့်ပေးရုံ ဖြင့် ရသမပေါ်နိုင်ပါ။ ရင်ထဲ နှလုံးထဲသို့ ရောက်အောင် ပို့ပေးနိုင်မှ ရသပေါ်ပါလိမ့်မည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e၃\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယနေ့ခေတ်သည် အိုင်တီခေတ်ဖြစ်သည်နှင့်အညီ သိစရာ မှတ်စရာ သုတမျိုးစုံကို လေ့လာဆည်းပူးနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းများစွာ ရှိပါသည်။ လူငယ်များ အသိပညာဗဟုသုတကြွယ်ဝပြီး ဦးနှောက်ဖွံ့ဖြိုးအောင် လုပ်နိုင်သည့် အခြေအနေများစွာရှိပါသည်။ တစ်ဖက်က ဦးနှောက်ဖွံ့ဖြိုးအောင်လုပ်သလို တစ်ဖက်ကလည်း လူငယ်များ၏ ရင်ထဲနှလုံးထဲမှာ ဝတ္ထု၊ ကဗျာ၊ ပြဇာတ်၊ အက်ဆေး စသည့် စာကောင်း ပေမွန်များ၏ စာပေအရသာ ခံစားရသည်နှင့်အတူ နှလုံးသားဖွံ့ဖြိုး\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          အောင်လုပ်ဖို့လည်း လိုပါသည်။ နှလုံးသားထဲမှာ ချစ်စိတ်၊ သနားစိတ်၊ စာနာစိတ်၊ မတရားမှုကို မလိုလားစိတ်၊ တရားမှုကိုသာ လိုလားစိတ်၊ မမှန်သည်ကို မလိုလားစိတ်၊ မှန်သည်ကိုသာလိုလားစိတ်၊ အများ အကျိုး ဆောင်ရွက်လိုစိတ် စသည့် စိတ်စေတနာကောင်းများ ကိန်းအောင်းပြီး ဖွံ့ဖြိုးလာအောင် စာပေအနုပညာအရသာကို နှစ်နှစ်သက် သက် ခံစားတတ်သည့် အလေ့တစ်နည်းဆိုရလျှင် ရသခံစားမှုနှင့် ယဉ်ပါးသည့်အလေ့ စွဲမြဲဖို့လိုအပ်ပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e၄\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ယနေ့လူငယ်အများစုမှာ သိစရာမှတ်စရာ သုတနောက်သို့ ကောက်ကောက်ပါအောင် လိုက်နေကြသော်လည်း ရသနှင့် တော်တော် များများ စိမ်းနေကြသည်။ ဝတ္ထုတွေ ကဗျာတွေကို ငယ်ငယ်ကတည်း က ထမင်းမေ့ဟင်းမေ့ မက်မက်မောမော အရသာခံဖတ်သည့် အလေ့ အကျင့်မျိုး မရှိခဲ့ကြသည့်အတွက် နှလုံးသားကလေးများ ကြမ်းတမ်း လာကြသည်။ ရိုင်းလာကြသည်။ ချစ်စရာတွေ့၍မှ ချစ်ရကောင်းမှန်း မသိ။ ရိုသေလေးစားရမည့်သူကို ရိုသေရမှန်းမသိ။ သနားစရာကို ဟားတိုက်ရယ်ခြင်းမျိုး၊ မတရားမှု၊ မမှန်ကန်မှုနောက်ကို စိတ်လိုလိုက် ၍ပါသွားခြင်းမျိုး၊ အများအကျိုး အများကိစ္စထက် ကိုယ့်အကျိုးကိုယ့် ကိစ္စကိုသာ ဦးစားပေးခြင်းမျိုးများ ဖြစ်လာကြသည်။ ထိုသို့သောခံစား ချက်ဖြင့် ကြီးပြင်းလာကြသောအခါ ယနေ့မကြာခဏ ကြားမြင်နေရသော သတ်ဖြတ်မှု၊ လုယက်မှု၊ ဗလက္ကာရပြုမှုစသည့် အမှုအခင်းများ တွင် ပါဝင်ပတ်သက်သည်အထိ အခြေအနေဆိုးဝါးလာပါသည်။ ဆရာတစ်ယောက် စိုးရိမ်သလို ရသသည် စာသင်ခန်းထဲမှာ ပျောက်ဆုံး ရုံသာမကတော့ပဲ ထို့ထက်ပိုဆိုးလာပြီး ဆရာငြိမ်းမင်း စိုးရိမ်သလို ပြည်သူများ၏ ရင်ထဲမှာပင် ရသပျောက်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက် နေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e၅\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဆရာငြိမ်းမင်းသည် စာသင်ခန်းထဲမှာသာမက ပြည်သူများ၏ ရင်ထဲမှာပင် ပျောက်ဆုံးလုနီးပါးဖြစ်နေသော ရသပန်းများ ပြန်လည်ဖူး ပွင့်လာစေရန် “ရသစိုက်ပျိုးရေး” ဟူသော ကြွေးကြော်သံဖြင့် ဤ စာတမ်းတွင် တပ်လှန့်နှိုးဆော်ထားသည်။ ဆရာ၊ ဆရာမများက ရှေ့ဆောင်လမ်းပြလုပ်၍ ကျောင်းသား ကျောင်းသူများ၏ နုနယ်သော နှလုံးသားများတွင် ရသဟူသော နှစ်သက်ခံစားမှုနှင့်အတူ စိတ်စေတနာကောင်းများ ကိန်းအောင်းလာစေရန် ဆောင်စရာ၊ ရှောင်စရာ နည်းလမ်း များကို ကိုယ်တွေ့စာတွေ့ အတွေ့အကြုံများနှင့်ယှဉ်၍ ဆွေးနွေးထားသည်။ ရသပန်းများ ပွင့်လန်းဝေဆာစေချင်သော ရသပန်းများဖြင့် လောကကို အလှဆင်ချင်သော ရသဥယျာဉ်မှူးကောင်းတစ်ယောက် ၏ အမြော်အမြင်နှင့် စေတနာကို ဤစာတမ်းကကောင်းစွာ ‘ထွန်းပြ” နေပါသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ပုဂံခေတ်တွင် တရုတ်ပြည်သို့ သံတမန်အဖြစ်သွားရောက်သော ရဟန်းတော် အရှင်ဒိသာပါမောက္ခက မွန်ဂိုဧကရာဇ် ကူဗလိုင်ခန်ကို ဥယျာဉ်မှူးနှင့် ခိုင်းနှိုင်းပုံဆောင် မိန့်ကြားသော စကားတစ်ခွန်းကို သတိရမိပါသည်။ ဥယျာဉ်စိုက်သော ယောက်ျားကား ရေသွင်း၍ သစ်ပင်ကို ကြီးစေ၏။ အညွန့်မဆိတ်တကား” ဟူ၍ဖြစ်သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ရသစိုက်ပျိုးသော ဥယျာဉ်မှူးဖြစ်သည့် ဆရာငြိမ်းမင်းသည် လည်း ရသပန်းများ ဆတက်ထမ်းပိုးတိုး၍ ဖူးပွင့်လာမည့် ရသဥယျာဉ် ကြီး ဝေဝေဆာဆာပေါ်ထွန်းလာအောင် အညွန့်မဆိတ် အခက်မချိုးဘဲ အမြော်အမြင်နှင့် စေတနာတည်းဟူသော ရေစင်ရေသန့်ကို ဆက်လက် သွန်းလောင်းနိုင်ပါစေဟု ဆန္ဒပြုပါသည်။ ။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003eမောင်ခင်မင် (ဓနုဖြူ)\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e၁၄-၇-၂၀၁၈\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45580503908501,"sku":"","price":1350.0,"currency_code":"MMK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_f7ba79fc-0611-4f3e-a8cf-ccb4d03d4389.jpg?v=1730220090"},{"product_id":"ဂျာနယ်ကျော်မမလေး-စာအုပ်အမှာစာများနှင့်စာအုပ်၀ေဖန်ချက်","title":"စာအုပ်အမှာစာများနှင့်စာအုပ်၀ေဖန်ချက်","description":"\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဖျာပုံမောင်ဆွေနွယ် - နံ့သာမိုးကဗျာများ စာအုပ်မှ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv style=\"text-align: center;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e\u003cstrong data-mce-fragment=\"1\"\u003eဂျာနယ်ကျော်မမလေး၏ အမှာ\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e \u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကဗျာသည် ခေတ်နှင့်ကိုက်ညီသည့် အယူအဆများပေါ်၌ ရပ် တည်၍ ခံစားချက်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော အတွေးကို ပိုင်နိုင်စွာ သရုပ်ဖော်မှသာလျှင် ကဗျာ၏ စွမ်းအင်ကို ပို၍ ပေါ်လွင်စေမည်ဖြစ် သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e           မျက်မှောက်ပြုနေရသောခေတ်၏ ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးနှင့် တိုး တက်ဖွံ့ဖြိုးမှုများကို ဖော်ကျူးဖွဲ့ နွဲ့ လိုသည့် ကဗျာစာဆို၏ စေတနာ သည် သူ၏ နှလုံးသားအတွင်းမှ ယိုစိမ့်စီးကျလာသည့်အချိန်၌ ထက် မြက်ပြောင်မြောက်သော ကဗျာများကို ဖွဲ့ဆိုတတ်လေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကဗျာစာအုပ်ကလေးကို ပြုစုသော ကဗျာရှင် ဖျာပုံမောင်ဆွေ နွယ်သည် စာဖတ်သူ၏စိတ်ထဲ၌ ကွင်းကွင်းကွက်ကွက် ပေါ်လာစေရန် ပိုင်နိုင်သောအတွေးအခေါ်နှင့် ပြည့်ဝသောရသကို ဆောင်ရန် ကြိုးပမ်း သီကုံးတင်ပြသောကြောင့် စိတ်ဝင်စားမိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ကျွန်မသည် ကဗျာရှင်မဟုတ်သော်လည်း ကဗျာများကို ဖတ်ချင် လိုစိတ်မှာ ပြင်းပြမြဲဖြစ်သည်။ ကဗျာတစ်ပုဒ်ကိုဖတ်လျှင် ကဗျာရှင်၏ အတွေးအခေါ်မှန်ကန်မှု၊ နက်ရှိုင်းမှု ရှိ မရှိ ပထမ ဆန်းစစ်မိသည်။ စကားလုံးနှင့် ဖွဲ့စည်းသိုင်းဝိုင်းပုံများကိုလည်း သတိပြုကြည့်သည်။ ထို့အပြင် အရေးအသား သီကုံးဖွဲ့ နွဲ့ ပုံကို စံနှုန်းပြည့် မပြည့်လည်း စစ် ကြောသုံးသပ်မိသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဘ၀အတွေ့အကြုံရင့်သန်၍ ထိုရင့်သန်မှုကို အခြေခံကာ ဘဝ၏ အတွင်းပိုင်းကျကျများကို လေ့လာရှုမြင်လျက် သူ၏ စစ်မှန်သောအတွေး အခေါ်၊ အဘက်ဘက်မှပြည့်စုံသည့် စကားလုံးဝေါဟာရတို့ဖြင့် မွမ်းမံ ထားသောကဗျာများကို ဖတ်ရှုရလျှင် ကျွန်မမှာ ထိုကဗျာတို့ကို စွဲလမ်း နှစ်သက်လွန်း၍ ကဗျာကောင်း ကဗျာညွန့် တစ်ပုဒ်အနေဖြင့် စံတင်မိ တော့သည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-mce-fragment=\"1\"\u003e          ဤကဗျာစာအုပ်ကလေး၌ ခေတ်၏အပေါ်ယံ သာမန်ရှုမြင်ပုံ ရှု မြင်နည်းဖြင့် တင်ပြရေးသားချက်များကို မတွေ့ရှိရပေ။ ခေတ်နှင့်လျော် စွာ သူ၏ခံစားချက်များကို ရှင်းရှင်းရိုးရိုးကလေးနှင့် တိုးလျှိုပေါက်မြင် နိုင်အောင် သရုပ်ဖော်ရေးဖွဲ့ သီကုံးထား၍ ကဗျာဖတ်သူအား ဆွဲဆောင် နိုင်စွမ်းရှိပါပေသည်။\u003c\/p\u003e\n\u003cp style=\"text-align: right;\" data-mce-fragment=\"1\"\u003e၃-၆-၆၇\u003c\/p\u003e","brand":"စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":45585249435797,"sku":"","price":1800.0,"currency_code":"MMK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0609\/9756\/6613\/products\/1_cb3defea-668b-4b8c-8e7f-05f16fdd5572.jpg?v=1730220872"}],"url":"https:\/\/mgyoe.com\/collections\/%e1%80%80%e1%80%97%e1%80%bb%e1%80%ac-%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%95%e1%80%b1.oembed?page=21","provider":"mgyoe.com","version":"1.0","type":"link"}